O Stwo- rzy- cie- lu, Du- chu, przyidz, Na- wiedz dusz wier- nych To- bie krag. Nie- bie- ska la- ske ze- slac racz Ser- com, co dzie- lem sa Twych rak. - . Po- cie- szy- cie- lem ie- stes zwan I nai- wyz- sze- go Bo- ga dar. Tys na- masz- cze- niem na- szych dusz, Zdroi zy- wy, mi- losc, o- gnia zar. - . Ty da- rzysz la- ska sie- dem- kroc, Bo moc z pra- wi- cy Oi- ca masz, Przez Oi- ca o- bie- ca- ny nam, Mo- wa wzbo- ga- casz ie- zyk nasz. - . Swia- tlem roz- ia- snii na- sza mysl, w ser- ca nam mi- losc swie- ta wlei I wa- tla sla- bosc na- szych cial Po- krzep sta- lo- scia mo- cy Twei. - . Nie- przy- ia- cie- la od- pedz w dal I Twym po- ko- iem ob- darz wraz. Niech w dro- dze za prze- wo- dem Twym Mi- nie- my zlo, co ku- si nas. - . Dai nam przez Cie- bie Oi- ca znac, Dai, by i Syn po- zna- ny byl. I Cie- bie, ied- no tchnie- nie Dwoch, Niech wy- zna- ie- my z wszyst- kich sil. - . Niech Bo- gu Oi- cu chwa- la brzmi, Sy- no- wi, kto- ry zmar- twych- wstal, I Te- mu, co po- cie- sza nas, Niech hold wie- czy- stych ply- nie chwal. - A- men.