institutum claretianum iuridicum juris canonici editae collegit, digessit notisque ornavit Xaverius OchoaJ^KZin Universitate Lateranensi Professor Volumen I LEGES ANNIS 1917-1941 EDITAE ROMA Commentarium pro Religiosis Via Giacomo Medici, 1966 3-5 (Ç) by Commentarium pro religiosis Nihil obstat, Dr. lulius Rodriguez, Censor. Imprimi potest. Petrus Schweig. Imprimatur, Dr. Felix Benito y Magana. Vicanus Generalis. Calagurri Editorial Aranzadl Carlos III, 32 - Pamplona 8 septembris 1966 Depôsito legal NA. 743-1SC6 κ&ίλ 31 ,C32 Paulo Papae VI, Summo Pontifici, Suisque in Pontificatu Decessoribus, qui hoc monumentum legiferae sapientiae, sollicitudinis pastoralis rectique ordinis totius consortionis humanas, Ecclesiae Christi tradidere JOHN CARROLL UNIVERSITY LIBRARY CLEVELAND, OHIO PROLEGOMENA Quinquagesimus recurrit armus ex quo Summus Pontifex Benedictus XV Codicem iuris canonici, Pii X iussu digestum, solemniter promulgavit Nemo ignorat quot quantasque attulit Codex uti­ litates, praesertim ob illam quam ordinavit imma­ nem decretalium legumque silvam, huc illuc intra aut extra collectiones vagantium, e quibus plures auctoritative abrogatae, nonnullae contrario usu vel consuetudine obsoletae, aliae demum recto or­ dini societatis ecclesiasticae minus opportune re­ spondentes. Illud opus, in unum nempe ordinate colligendi universas Ecclesiae leges, nec difficultatibus caruit, nec absolute perfectum successit. «Rem sane perarduam» appellavit Benedictus XV opus codificationis propter extrinsecas praecipue difficulta­ tes ’. Omnes praeterea Codices aliquo modo imper­ fecti nascuntur. Leges enim colliguntur, ordinantur cl codificantur, sed earum vis atque ratio intrin­ seca, rectus scilicet societatis ordo, minime com­ primitur. Unde novae leges, praeter Codicem, apud omnes populos ac societates fiunt, brevi post codificationem temporis spatio, necessariae. RATIO FINISQUE OPERIS Hanc Codicum veluti innatam conditionem per­ fecte noverat ecclesiasticus legislator qui. Codicem sjcTi iuris canonici promulgans, opportuna praeordinavit remedia. Instituit, in primis. Consilium seu Commissio­ nem «cui uni ius erit Codicis canones authentice interpretandi»’. Commisit deinde Dicasteriis Curiae Romanae «tum curare ut Codicis praescripta reli­ giose serventur, tum Instructiones, si res ferat, edere, quae iisdem Codicis praescriptis maiorem et lucem afferant et efficientiam pariant. Eiusmodi vero documenta sic conficiantur, ut non modo sint, sed appareant etiam quasi quaedam explanationes et complementa canonum»4. 1 Benedictus XV. Const Αρ. Providentissime Mater diei 27 Mali 1917. AAS. 9 (1917) 5-8: LE 35. 2 Const. Ap. Providentissime Mater, loc. cit. J Benedictus XV. Motu Proprio Cum iuris canonici diei 15 septembris 1917 num. I. AAS 9 (1917) 483; LE 53 col. 90. 4 Benedictus XV. Motu Proprio cit num. Π. AAS loc. cit. ; LE loc. cit. Praevidit ultimo sapienter: «Si quando, decursu temporum. Ecclesiae bonum postulabit, ut novum generale decretum ab aliqua Sacra Congregatione condatur, ea ipsa decretum conficiat, quod si a Co­ dicis praescriptis dissentiat, Summum Pontificem de eiusmodi discrepantia moneat. Decretum autem, a Pontifice adprobatum, eadem Sacra Congregatio ad Consilium deferat, cuius erit, ad decreti substan­ tiam, canonem vel canones redigere. Si decretum c praescripto Codicis discrepet, Consilium indicet cuinam Codicis legi nova lex sufficienda sit; si in decreto res vertetur de qua Codex sileat. Consilium constituat quo loco novus canon vel novi canones sint in Codicem inserendi»5. Haec remedia aptissime prospiciebant et con­ sulebant interpretationi, applicationi, complemento Hill et accommodatae renovationi Codicis iuris canonici, prout necessitates temporum hominumque condi­ ciones expostulassem. Sed non omnia, praedicto modo, in praxim deducta sunt. ιιΊΤΐ Plures profecto Commissio Interpres edidit ca­ nonum authenticas interpretationes. Congregationes Romanae plures etiam vulgarunt responsiones, in­ structiones, resolutiones quae Codicis canones illu­ strant, applicant atque complent. Dederunt etiam Decreta generalia a praescriptis Codicis discre­ pantia, quae tamen, ad formam canonum non de­ ducta, extra Codicem manserunt ac manent. Qua­ propter non defuerunt auctores collectanea docu­ mentorum parantes quae, una cum Codice iuris canonici, legislationem complerent Ecclesiae . * Utilitas horum operum ex se ipsa aperte intelle­ gitur. Quicumque enim cognoscere intendit nor­ mam in singulis casibus sequendam, inspicere de­ bet, praeter Codicem, normas et documenta post Codicem edita, quae non raro leges codificatas mutant aut complent. Hae tamen novae leges et documenta vagantur dispersa per plura volumina Actorum Apostolicae Sedis aliarumque ephemeri­ dum haud facilis consultationis. 5 Benedictus XV. Motu Proprio cit num. ΙΠ. AAS loc. cit.; LE loc. cit. • Praecipui nominantur: - N Hilling. Auxilia ad Codicem Juris canonici exquirendum collecta et instructa. I. Codicis iuris canonici supplementum. Praecipua acta summorum Pontificum et Sacrarum Congregatio­ num Codicem luris canonici illustrantia. Friburgi Brisîgavorum 1925. 215 pag. II. Codicis luris Canonici Interpretatio. Responsio­ nes. Resolutiones et Decisiones Sanctae Sedis Codicem luris canonici illustrantes. Friburgi Brisigavorum 1925. 123 pag. Edidit Supplementa anno 1931. - A. Toso. Repertorium Juridicum Ecclesiasticum» seu Curiae Romanae iurisprudentia universa, post edi­ tum Codicem iuris canonici <1918-19311 publici iuris facta, cum canonum ac rerum omnium Indicibus locu­ pletissimis. Editio altera diligenter recognita et aucta. Romae 1932. - C. Sartori, Enchiridion Canonicum seu Sanctae VII Quapropter omnes leges omniaque documenta viro nonnae iuridicae habentia, a Sancta Sede post Codicem iuris canonici edita, in pauca volumina colligere et ordinate disponere et divulgare, opus sane instrumentumque laboris constituit maximae utilitatis. Hunc finem intendit atque utilitatem persequi­ tur hoc novum collectaneorum opus sequentibus concepturo crileriis atque digestum. SELECTIO DOCUMENTORUM Ex tradita operis ratione commode inferri pos­ sunt criteria selectionis documentorum, quae, ali­ unde, satis clare innuuntur in ipsa voluminis in­ scriptione. Praesens igitur documentorum collectio est, in primis, 1 - Late iuridica. Colligo enim tantum documenta LORETO do in sensu omnino amplo et per quam maxime lato, nam denotat omnia documenta quae aliquid statuunt auctoritativc credendi, agendi vel omitten­ di nonnamque continent dispositivam, aliquo modo ct gradu cogentem, sive agatur de lege vere et proprie dicta, sive de lege late tantum sumpta, sive de qualibet norma, praecepto, resolutione, responso, instructione, induito, facultate, etc. Includo igitur Constitutiones et Decreta Summo­ rum Pontificum et Concilii Oecumenici, documenta pontificia proprio motu data, resolutiones, decreta, normas, responsa, instructiones, privilegia, decla­ rationes, decisiones, etc. Curiae Romanae. Sedis Responsiones post editum Codicem I. C. datae. Editio X a B I. Bellitco recognita. Romae 1961. - F- Cimitter. Pour étudier le Code de droit cano­ nique Introduction générale. Bibliographic, responses et decisions. Documents complémentaires 1917-1927. Pa­ ris 1927 cura subsequentibus supplementis. - A. Blat, Solutiones dubiorum quas publici iuris fecit Commissio Pontificia ad canones authentice inter­ pretandos. Romae 1934. - J. Bruno. Codicis iuris canonici interpretationes authenticae seu responsa a Pontificia Commissione ad Codicis canones authentice interpretandos annis MCMXVH-MCMXXXV data. Romae 1935. - C. Badii. Pontificia Commissio ad Codicis cano­ nes authentice interpretandos 1918-1926, in II diritto «cies astico 33 (1927) 276 ct ss. - R. Hûlsttr. Codicis ruris canonici interpretatio authentica seu collectio responsorum Pontificiae Commissûris 1917-1927. Paderborn 1928 cum subsequentibus supplementa. • R PiRtz. Derisiones pontificiae ad canones Codi­ cis furis eaiioniri. Madrid 1928. • S. Worwoa, Caronical derisions of the Holy See. Now York 1933 - M. Contx a Coronata. Interpretatio authentica Co­ dicis tuns canonici et circa ipsum Sanctae Sedis turtsprudentia 1916-1947. Editio altera Marietti 1948. - E F Rigatuxo. Interpretatio ct Jurisprudentia Colicis luris Canonici. Ed. 3 Santander 1953. Mayer. Xeueste Kirchenrechts-Sammlung. Freiburg in Breisgau. VoL I. 1917-1929; Vol. II. 1930- VIII Excludo vero documenta quae pias exhorta­ tiones, preces, commemorationes, historiam, expo­ sitionem doctrinalem vel alia huiusmodi continent, quin normam concretam statuant, ut sunt plerum­ que orationes, sermones, homiliae, epistulae congratulatoriae Romanorum Pontificum, preces in­ dulgentiis ditatae, textus liturgici, decreta Beati­ ficat ionis et Canonizationis Servorum Dei. Ex epistulis et litteris Encyclicis nonnullas tan­ tum seligo quae argumenta maioris momenti evol­ vunt liturgica, socialia aut missionalia. Ad modum exceptionis omitto decisiones S. Ro­ manae Rotae, quae ordinate colliguntur et singulis annis utiliter eduntur in collectione speciali. Colligo econtra decisiones Signaturae Apostolicae, quae nullibi, praeterquam in Actis Ap. Sedis, evulga­ bantur. Refero etiam resolutiones S. C. Concilii, nam Thesaurus resolutionum eiusdem S. Congregationis, cuius editio nuperrime réassurapta est, illas reso­ lutiones praetermittit quae in Actis Ap. Sedis fuerunt publici iuris factae. 2-Generalis. Inter documenta vim normae seu neralem habent et universalem. Ideo opus inscribo *Le°es Ecclesiae*, idest ecclesiae universalis. Hac de causa plura omitto documenta quae vim legalem abs dubio continent, sed tantum localem, mutationes dioecesium. Abbatiarum, Basilicarum minorum. Capitulorum Cathedralium, approbatio­ nes Constitutionum religiosarum vel missionalium, constitutiones Patronorum alicuius loci, regionis vel nationis, declarationes Doctorum, designationes Tribunalium appellationis, poenas et censuras stricte personales, nominationes ad munera et offi­ cia ecclesiastica, etc. Econtra, propter rationem universalem, non praetermisi prohibitionem librorum, erectiones De­ legationum Apostolicarum et Facultatum ecclesia­ sticarum, declarationem patronorum Ecclesiae uni­ versalis, approbationem textus liturgici Officiorum et Missarum, et alia huiusmodi. Plura etiam colligo documenta quae Urbem Ro­ mae respiciunt tantum, ut ea quae referunt di­ sciplinam cleri romani, privilegia Basilicarum, ere­ ctiones et constitutiones Collegiorum clericalium, etc. Haec documenta non immerito reputo gene­ ralia, cum Roma sit communis patria omnium Chri­ stianorum. 1939; Vol HI. 1940-1949; Vol- IV. 1950-1959. Publicatio prosequitur. - T L. Bouscaren, The canon Law Digest. Mil­ waukee. Vol. I, 1917-1933 fed. altera 1958); Vol. II, 1933-1942 (ed. ult. 1956); Vol. ΙΠ. 1942-1953 (cd. altera 1936; T. L. Bouscaren - J. I. O Connor. Vol. IV. 19531957 (ed- altera 1960); VoL V. 1958-1962. Quibus addenda sunt alia notissima opera, ut En­ chiridion Symbolorum, Enchiridion Biblicum, ct p.aesertim sub respectu iuridlco: - Sylloge praecipuorum documentorum recentium Summorum Pontificum et S. Congregationis de Propa­ ganda Fide necnon aliarum Sacrarum Congregationum Romanarum. Ad usum missianariorum cum auctoritate Praefecti S. C. de Propaganda Fide. Romae 1939. - Enchiridion Clericorum. Documenta Ecclesiae Sa­ crorum alumnis instituendis. (S. Congr. de Seminariis et Studiorum Universitatibus). Romae 1938. - Enchiridion de statibus perfectionis (Collectanea S. Congr. do Religiosis). I. Documenta Ecclesiae Soda­ libus instituendis. Romae 1949. Cetera volumina deside­ rantur. P R O L E G Ο Μ EN /X Attamen, quamvis nullum documentum generale scienter omittam, non pauca includo documenta stricte particularia quae iuxta praedicta criteria es­ sent e collectione expungenda. Ea tamen colligo propter ipsorum rationem pastoralem et exemplificativam, quatenus ostendunt quid, quomodo, quibus in circumstantiis subquc conditionibus Pastores animarum possunt in similibus agere, dispensatio­ nes et indulta concedere vel obtinere, quasnam for­ mulas adhibere, clausulas apponere, negotia tracta­ rc, dubia resolvere, etc. Praedicta particularia docu­ menta indicant non raro evolutionem generalis di­ sciplinae et iurisprudentiae in Ecclesia. Plurcs nor­ mas legesque ad universam deinde Ecclesiam ex­ tensas, Sedes Apostolica consuevit experiri prius per indulta particularia. Quare refero plura indulta nationibus, dioece­ sibus, religionibus aliisque personis moralibus a Sancta Sede concessa, constitutiones Basilicae S. Petri, Statuta aliquarum Universitatum et Actionis Catholicae in Italia, restitutionem alicuius Capituli Cathcdralis, erectionem paroeciae pleno iurc reli­ giosis a Pio XI concreditae, decisiones in causis particularibus, etc. etc. Huiusmodi particularia documenta facili multiplicari possent; collecta vero sufficere videntur ad praedictas inducendas utili­ tates. 3 -Codi picta. Viribus minime peperci ut col­ lectionem efformarem, intra praedictos Limites, completam, nullumque neglegerem documentum alicuius, sive maioris sive minoris, dummodo ge­ neralis, momenti aut valons. Tempus, a quo incipit collectio, clare determinat inscriptio voluminis: «Leges Ecclesiae post Codi­ cem iuris canonici editae». Opportunum tamen cen­ sui documenta colligere inde a mense ianuarii anni 1917 edita, nam tunc tempore Curia Romana Co­ dicem, iam definitive paratum, perfecte cognoscebat et documenta evulgabat ad mentem instantis Co­ dicis. 4- Integra. Diligentem dedi operam ut singula documenta ederem integra. Qui officium praestat lllll interpretis legum vel regentis communitatum praefert documentum integrum in proprio texto et contextu exaratum, quamvis hoc praesupponat non­ nullas inducere repetitiones in formulis, praesertim protocollariis, quibus abundant documenta ponti­ ficia. Nec omisi, propter integritatis rationem, singu­ lis documentis proprias subsignationes apponere. Nonnumquam enim sensus documentorum illustra­ tur ex nomine eorum qui illud pararunt vel sub­ signarunt. Nec est neglegendus valor historicochronologicus qui ex talibus formulis et subsigna­ tionibus non raro inferri potest. Nihil obtulit difficultatis praedictam curare in­ tegritatem in documentis editis apud Acta Ap. Sedis. In aliis vero eadem in genere servatur in­ tegritas, sed in nonnullis, praecipue minoribus ct particularibus documentis, impossibile aut valde fuit difficile, ob varias diversae indolis causas, textum integrum prae manibus habere. His in casibus textum refero prout illum invenire potui apud ephemerides vel auctores. Pertinet etiam ad integritatis rationem ut docu­ menta edantur in versione et textu originali, sive latino sive vulgari. Ideo textuum trado versionem et linguam originalem, vel originali propiorem et fideliorem. ORDO DOCUMENTORUM Documenta ordino chronologice. Plures sane adducuntur rationes pro ordine systematico, aut iuxta materias et canones Codicis iuris canonici disposito. Sed omnibus aliis, in huiusmodi col­ lectaneis, videtur praediligendus ordo chronologicus. Si nonnulla documenta abstrahantur a tem­ pore et circumstantiis historicis, socialibus, con­ tingentibus quibus forsan redacta fuerunt, non absque difficultate intelleguntur recte. Ordo praeterea chronologicus evolutionem si­ gnat naturalem ordinis iuridici, ac proinde etiam ordinis socialis, politici, culturalis, ecclesiastici. Vitat plures repetitiones, decurtationes et divisio­ nes documentorum quae in aliis ordinibus neces­ sariae redduntur. Tandem, ordine retento chronologico, utilitates, quae certe continentur in aliis ordinibus, obtineri possunt per indices systematicos, analyticos rerum et materiarum in fine operis apponendos. APPARATUS EDITIONIS 1 - Ordo chronologicus. Documenta dispono per singulos annos, et unicuique documento tribuo nu­ merum progredientem proprium iuxta ordinem chronologicum, sequentibus criteriis determinatum: a. Si documentum exprimat in fine diem qua datum est, hanc diem pro ordine chronologico adhi­ beo semper, sive sit unica dies in documento ex­ pressa, ut plerumque accidit in documentis directe datis a Summo Pontifice, a Card, a Secretis Status, vel a Sacra Congr. Rituum, sive alia dies, v. gr. adunationis comitiorum, resolutionis vel approba­ tionis pontificiae etiam exprimatur, ut accidit in pluribus documentis S. C. S, Officii, S. C. Consistorialis, S. Paenitentiariac, Signaturae Ap., Pont. Com­ missionis Interpretis, etc., nisi dies ipsa comitio­ rum vel resolutionis vel approbationis Summi Pon­ tificis exprimatur vel reassumatur pro die qua datum est documentum, ut in usu erat apud S. C. de Religiosis et alia Dicasteria Romana. Specialem praeferunt confusionem in materia resolutiones S. C. Concilii, nam auctores ipsemetque redactor indicis Actorum Ap. Sedis eas allegant interdum sub die vel diebus resolutionis, interdum vero sub die approbationis pontificiae. Ad confu­ sionem tollendam et uniformitatem servandam, praedictas omnes resolutiones allego et ordino chronologice sub die, aut sub ultima die si pluries eadem causa proposita fuit, qua tandem resolutio data fuit a S. Congregatione. b. Si documentum die carcat mensemque ha­ beat certum, illud ordino sub fine illius mensis. c. Si documentum mense etiam carcat certo, illud ordino semper sub fine illius anni, quamvis ÎX PROLEGOMENA mensis, variis adhibitis criteriis, circiter determi nari posset. d. Si varia documenta in eadem die concurrant, ea ordino iuxta praecedentiam personarum et Di­ cas teriorum Curiae Romanae. 2-Descriptio documenti. Post numerum ordinis progredientem, summatim describo documentum, idest; a) annum, mensem et diem quibus datum est; b) auctorem documenti sub nomine Romani Pontificis, Concilii Oecumenici aut Dicasterii Cu­ riae Rcmanae; c) naturam, idest utrum agatur de aliqua Constitutione Ap., Motu Proprio, Litteris Encyclicis, resolutione, decreto, instructione, responso, decisione, etc; d) conditionem publicam aut par­ ticularem documenti, per allegationem Actorum Ap. Sedis ubi documentum fuit publicatum, aut per verbum contractum documenta, alterum. Quibus addam in fine voluminis secundi, indicem analyticum et systema­ ticum completum materiarum et rerum quinqua­ ginta annorum post Codicem promulgatum. 7- Apparatus typographicus. Quo ad rem tipographicam pertinet, diu anceps mansi circa for­ mam externam typosque operi praestandos. Ex una parte, usus commodus operis exigere videbatur formam externam parvam et manualem typosque litterarum magnos, lecturae faciles oculisque gra­ tos. Ex altera vero minuendus erat numerus volu­ minum huius collectionis, ut vitarem inconveniens grave hodiernae legislationis Ecclesiae per tot vo­ lumina dispersae. Qua de causa necessarium fuit textum tantae molis documentorum magnis chartis parvisque, etsi claris, typis mandare”. Minores tamen litterarum typos ad documenta reservo quae aut iam fuerunt derogata, aut exposi­ tionem referunt theoreticam, ut accidit in discepta­ tionibus resolutionum S. C. Concilii. Indices, vero, quae per manus magis solent volutari, typis maiori­ bus et amplioribus imprimo. 5- Adnotationes. Ut collectionem offerrem omni­ no obiectivam, nolui proprias subiectivas apponere interpretationes. Utile tamen videbatur nonnulla indicare commentaria in periodicis et ephemeridi­ bus edita. Quod et feci per appositas adnotationes ad calcem documentorum. ’ Inter varia Collectanea fontium et documentorum selegi, per ordinen. ea quae facilioris videntur consul­ tationis. idest Acta Apoitolicae Sedis. Acta Sanctae Sedis. Fontes Codicis turis canonici. Bullarium Roma­ num. Acta Gregoni XVI. Pii IX. Leonis XIII, Pii X. Thesaurus resolutionum S. C· Concilii. Collectanea S. C. de Propaganda Ftde et Ius Pontificium de Prop. Fide, Dscreta authentica Congr. Sacrorum Rituum, etc. • Critérium fuit adducendi auctores eodem modo quo inveniuntur, si re vera inveniantur, in ephemeridi- VALOR DOCUMENTORUM Tanta documentorum congeries unius eiusdemque non potest esse valons. Unde opus est, ante­ quam aliquod determinatum documentum adhibus, quamvis, in commentariis anonimis. certo certius inferri posset nomen auctoris commentariorum, ut ac­ cidit in ephemeride Periodica de re morali, canonica et liturgica, ubi plura commentaria anonima tribui cer­ to debent A. Vermkersch, et in ephem. Ius Pontificium, A. Toso. ’ Inter congeriem periodicorum et ephemeridum selegi eas quae viciniores considerantur Curiae Roma­ nae quaeque proinde fidelius exprimere poterant men­ tem ipsius Curiae, ut v. gr. II Monitore ecclesiastico = Monitor ecclesiasticus, Ephemerides liturgicae, Periodi­ ca de re morali canonica liturgica. Commentarium pro Religiosis, Ius Pontificium. Apollinaris, etc. Addidi unam alteramve ephemeridem in praecipuis redactam linguis et nationibus, ut v. gr. Archio, f. Kath. Kirchenrecht. Nouvelle revue théologique. Revista espaiiola de derecho canônico. The Clergy Review, The Jurist, Collectanea Mechlintensia, etc. w His permoti rationibus et causis, eandem sell- PROLEGOMENA beatur, perpendere recte eiusdem naturam, condi­ cionem, universalitatem, vigorem, subiecta, locum, tempus aliasque circumstantias quibus datum est. Quandoque ipsa externa documenti solemnitas si­ gnum seu inditium constituit ipsius valons n. Sed hoc elementum minime sufficere potest; perpen­ dendus est etiam valor intrinsecus. I - Condicio documenti. luvat in primis consi­ derare condicionem publicam seu officialem aut particularem seu privatam documenti. Haec con­ dicio potest in genere inferri ex insertione, vel minus, documenti in commentario officiali Actorum Ap. Sedis. Statuerat quidem Secretaria Status die 5 ianuarii 1910 ut Commentarium Actorum Ap. Sedis in duas partes divideretur: officialem pri­ mam, non officialem alteram. Documenta in prima parte edita, erant retinenda ut leges; evulgata in altera, ut notitiae, comunicationes et alia hujusmo­ *di 3. Sed statuta distinctio in duas partes vix unquam introducta fuit ac servata. Quare ex sola insertione alicuius documenti in Actis Ap. Sedis tuto inferri nequit eiusdem condicio legis in sensu stricto; sicut ex sola non insertione excludi nequit condicio stricte legalis documenti, nam, in casibus particularibus, alius modus pro­ mulgandi leges praescribi potest (can. 9). Ideo non omnia documenta edita in A. A. S. sunt vere leges universales, nec omnes verae leges publicantur necessario in A. A. S. Attamen documenta in hac collectione signata ut Part. ( = icularia), idest ut non edita in A. A. S., difficulter gaudent vi legis universalis et generalis in sensu stricto. De iisdem potest in genere conclu­ di, paucis omnino documentis exceptis: aut non sunt leges strictae, aut non sunt leges universales et generales. 2-Auctor documenti. Oportet etiam auctorem documenti attendere. Si documentum est datum ab eo qui potestatem ordinariam vel delegatam habet legislativam vel interpretativam authenticam in universam ecclesiam, retineri potest, in genere, ut vera lex aut interpretatio authentica, nisi con­ trarium appareat ex tenore ipsius documenti. Se­ cus, aut non est stricta lex, aut est lex specialis vel particularis. Ratione igitur auctoris, maioris sunt momenti et valoris documenta Romanorum Pontificum, vel Concilii oecumcnici, vel Pont. Commissionis Inter­ pretis13. Sed prae oculis est habenda doctrina comgunt typographicam formam typisque omnino parvis utuntur collectores et editores legum civilium, ut in Gallia, «Recueil Sirey» vel «Dalloz», in Hispania «Re­ pertorio cronolôgico de legislaciôn» a cl. Aranzadi edi­ tum, in Italia. «Le leggi», etc. II Ita maioris solent esse momenti et valoris Lit­ terae Encyclicae, Constitutiones et Litterae Apostolicae, Concordata, acta Motu Proprio data. Responsa authen­ tica, instructiones. Decreta, quam merae declarationes, notificationes. responsiones, facultates, rescripta, etea Cf. AAS 2 (1910) 37-39. u Praestat in mentem revocare facultatem die 9 decembris 1917: AAA 11 (1919) 480 not. 1: LE 63 a plenario coetu Pont. Commissionis Interpretis conces­ sam Praesidi eiusdem Commissionis, dandi solus in du­ biis minoris difficultatis interpretationes authenticas canonum Codicis. Unde interpretationes a solo Prae­ side. servatis servandis latae, eamdem vim habent ac si datae essent a tota Commissione. Qua de causa nullam distinctionem inter interpretationes solius Praesidis et totius Commissionis, ad valorem documenti quod at­ tinet, appono. munis iuxta quam Dicasteriis Curiae Romanae non est deneganda absolute potestas legislativa, quam­ vis eorum potestas definiri debeat primario admi­ nistra t i vo-exsecut i va. Quare documenta Curiae Romanae, quibusdam sub conditionibus, induere possunt etiam, prae­ sertim in parte dispositiva, naturam verae legis universalis vel particularis. Praeterea ipsa potestas administrativoexsecutiva, quae primario convenit Dicasteriis Curiae Romanae, includit necessario quamdam potestatem interpretativam authenticam, aut per modum rescripti in casu peculiari, aut per modum instructionis, aut per modum sententiae, etc. 3-Natura documenti. In fine, natura intrinseca documenti vigilanter perpendenda est omniaque interpretationis criteria applicanda. Sub respectu iuridico, opus est accurate de­ terminare condicionem universalem vel generalem, aut particularem vel specialem documenti: utrum nempe datum fuerit pro universa ecclesia omnibusque fidelibus, aut pro aliquo tantum territorio, regione, coetu fidelium vel personarum. Ex his enim potest inferri utrum agatur de lege universali vel generali, ubique et pro omnibus cogente, aut de lege particulari vel speciali vim habente in aliquo tantum territorio vel pro aliquibus tantum perso­ nis. Quod maximi est momenti pro recta docu­ menti interpretatione et applicatione. Unde in sin­ gulis decretis, decisionibus, rescriptis, instructioni­ bus, monitis, epistulis vel litteris circularibus, reso­ lutionibus, sententiis, dubiis, responsis, etc. attente perspicienda est documenti materia, occasio, ambi­ tus, modus, forma circumstantiacque omnes, ut clare appareat ipsius documenti valor et natura. Ad detegendam condicionem generalem vel par­ ticularem documentorum adhiberi possunt nota criteria: a) Si documentum agit de rebus generalibus, respicit negotia abstracta, solvit totum genus cau­ sarum, fertur pro tota communitate, inscribitur generali modo sine mentione personarum, dioece­ sium vel locorum particularium, aut Urbi ct Orbi dirigitur, tunc sufficientia ostendit signa quae do­ cumentum formaliter et realiter generale aperte definiunt. b) Si documentum agit de re seu negotio con­ creto, particulari, personali vel locali, dirigitur explicite ad loca vel personas singulas vel particula­ res cum mentione expressa dioecesis, religionis vel personarum, solvit causam vel casum concretum et determinatum, ut accidit plerumque in senten­ tiis, decisionibus, resolutionibus, rescriptis, induitis, etc., haud dubie considerandum est tale documen­ tum ut formaliter et realiter particulare. c) Si vero documentum, iuxta criteria praedicta, definiendum esset formaliter particulare, nam for­ mam exhibet documenti particularis propter perso­ nas concretas, dioeceses, religiones, loca ad quae dirigitur, sed etiam considerari posset ut realiter generale, nam re vera solvit quaestionem, negotium seu casum generalem, auctores dividuntur in aesti­ manda documenti condicione particulari vel gene­ rali. In praxi tamen non videtur urgenda condicio generalis, quamvis documentum contineat optimum critérium generale interpretationis legis. Haec omnia in singulis casibus recte exami­ nanda atque perpendenda sunt» ut singulis docu­ mentis propria vis et valor tribuatur. XI PROLEGOMENA offerunt utilitates doctrinales, pastorales, prudentis regiminis, etc., quae valorem retinent perennem, sive intra sive extra Codicem inveniantur. OPPORTUNITAS COLLECTIONIS Praesentia documentorum collectanea publici hiris fiunt cum ipse Codex iuris canonici, anno 1917 promulgatus, in crisim hodie vocatur. Unde non deficient viri qui haec collectanea reputabunt su­ perflua, inutilia aut extra tempus edita. iVovus tandem reformatus optatusque Codex iuris canonici, quibusvis criteriis ac methodis con­ ficiatur, omnino abstrahere nequit ab experientia et jurisprudentia horum quinquaginta annorum. Ideo, quamvis novus Codex disciplinam hucusque vigentem in multis vel in paucis immutet, praesens documentorum, praecipue recentioris aetatis, col­ lectio propriam retinet utilitatem, sive ut fontes novi Codicis, sive ut elementa evolutionis futurae disciplinae. Libenter admitto praesentis temporis condicio­ nes minus favere huiusmodi collectaneis. Attamen agitur de opere quod inde a pluribus annis erat aggrediendum; unde valet semper conclusio: «sero potius quam numquam». Optatas omnes utilitates ut hoc collectaneorum opus inducat, faxit Deus, Primus et Ultimus popu­ lorum Rector. Praeterea eius utilitas solo Codice non absolvi­ tur: plura enim adsunt documenta quae alias varias Scribebam Romae, die 22 augusti 1966, in festo Immaculati Cordis Beatae Virginis Mariae. Xaverius Ochoa *- o h e t o I ABBREVIATIONS ET SIGNA AAS Acta Greg. XVI Acta Actn Acta Acta Leonis XIII Pii IX Pii X Pontificia Adn. AKKR ATP Alloc. Analecta Augustiniana AnE AOCD AOFM = Acta Apostolicae Sedis. Commentarium Officiale. Romae-Ci vitate Vaticana. Citantur: volumen, annus ct paginae. = Acta Gregorii papae XVI, scilicet Constitutiones. Bullae, Litterae Apostolicae, Epistulae, auspice Card. V. Vannutelli, cura et studio A. M. Bcmasconi. Romae. Cit.: volumen et paginae. = Leonis XIII, Pontifias Maximi, Acta. Romae. Cit. volumen ct paginae. = Pii IX Pontificis Maximi Acta. Romae. Cit. Pars, vol. et pag. = Pii X Pontificis Maximi Acta. Romae. Cit. vol. ct paginae. = Acta Pontificia ct decreta sacrarum Romanarum Congregationum. Romae. Cit. volumen, annus, pag. = Adnotationes. = Archiv fiir katholisches Kirchenrecht. Innsbruck-Mainz. Cit. vol., annus, pag. = Analecta iuris pontificii. Romae-Paris. Cit. tomus, annus, paginae. = Allocutio. = Analecta Augustiniana Divo Parenti Augustino dicata. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = Analecta Ecclesiastica. Revue Romaine. Cit. vol., annus, paginae. = Acta Ordinis Carmel:tarum Discalceatorum = Excalceatorum. Romae. Cit, vol., annus, paginae. = Acta Ordinis Fratrum Minorum vel ad Ordinem quoquo modo pertinentia. Ad Garas Aequas. Cit. vol., annus, paginae. = Acta Ordinis Minorum Cappucinorum. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = z\cta Ordinis Sancti Benedicti. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = Acta Ordinis Sanctisimae Trinitatis. Romae. Gt. vol., annus, paginae. = Analecta Sacri Ordinis Fratrum Praedicatorum. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = Apostolicus, a, um. = Apollinaris. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = Aprilis. AOMCap. AOSB AOST AOP Ap. Apoll. Apr. Aug. Archiep. ASS Bouscaren = = = = Br. Bui. Bull. Rom. = = = Bull. Rom. Cont. = Cane. Ap. Caprile = = Card. Chir. CIC CICF = = = = Augustus. Archiepiscopus. Acta Sanctae Sedis. Romae. Cit. vol., annus, paginae. T. L. Bouscaren, The canon Law Digest. Milwaukee. Vol. I, 1917-1933 (cd. altera 1958; Vol. II. 1933-1942 (editio an. 1956); Vol. Ill, 1942-1953 (ed. altera 1956); T. L. Bouscaren-I. I. O’Connor, Vol. IV, 1953-1957 (cd. altera 1960); Vol. V, 1958-1962. Cit. volumen et paginae. Breve Apostolicum. Bulla Apostolica. Bullarum, Diplomatum ct privilegiorum sanctorum Romanorum Pontificum Taurinensis editio. Augustae Taurinorum. Cit. tomus et paginae. Bullarii Romani continuatio Summorum Pontificum. Prati. Cit. tomus ct pa­ ginae. Concellaria Apostolica. G. Caprile, Al servizio dclla Chicsa. I Documenti Pontifici riguardanti le Congregazioni Mariane da S. Pio X a Pio XII. Roma. Gtantur paginae Cardinalis. Chirographum Pontificium. Codex luris Canonici. Romae 1917. Citantur canones. Codicis Iuris Canonici Fontes, cura Emi.mi Petri Card. Gaspairi editi, 9 vol., Romae (deinde Civitate Vaticana). VoL 7-9 cd. cura ct studio Emi.mi lustiniani Gird. Sercdi. Citatur numerus progrediens documen torum. XIII ABBREVIATED NES ET SIGNA •«fi = Circularis littera seu epistula. = L. Gvardi, ALanuale di Azione Cattolica. Roma ed 8 anni 1932. Cit. vol. Civardi er paginae. = Collectanea Mcchliniensia. Commentarius scientiarum ecclesiasticarum. Malines. GM Gr. tomus, annus, paginae. = Codex matrimonialis. De matrimonio acta Sanctae Sedis post Codicis luris Coda matrimonialis canonici promulgationem edita systematice collegit V. Fagiolo. Vitcrbii 1961. Citantur paginae. = Codex iuris canonici orientalis. Cit. canones. Cod. Orient. = Coetus Cardinalium specialiter deputatorum. COFMConv. = Commentarium Ordinis Fratrum Minorum S. Francisci Conventunlium. Romae. Gt. vol., annus, paginae. Collectio Decretorum = Collectio decretorum ad sacram Liturgiam spectantium ab anno 1927 ad annum 1946. Romae. Gr. numerus progrediens collectionis. = Pontificia Commissio de re biblica. Com. BibL = Pontificia Commissio ad Codicis canones authentice interpretandos. Com. Inrp. = Pontifida Commissio pro Russia. Corn. Rus. = Consecratio. Consccr. = Constitutio Apostolica. Const. Ap. Conv. (Cv.) c. — Conventio cum. = Collectanea Sacrae Congregationis de Propaganda Fide. Romae. Cit. numerus progrediens. CpR = Commentarium pro Religiosis et Afissionariis. Romae. Cit. vol., annus, paginae. = The Clergy Review. A Magazine for the Clergy. London. Cit. vol., annus, paginae. DAI = Decreta authentica S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae ab anno 1668 ad annum 1882 edita iussu et auctoritate S. D. N. Leonis Pp. XIII. Ratisbonac 1883. Gt. numerus progrediens = J. Schneider, Rescripta authentica S. C. Indulgentiis Sacrisquc Reliquiis praepositae necnon Summaria Indulgentiarum. Rarisbonae 1885. Cit. num. progrediens. DAR = Decreta authentica Congregationis Sacrorum Rituum. Romae. Cit. numerus progrediens. Dat. Ap. = Dataria Apostolica. Dccis. Decl. Doc. Cath. ELIP L O H E T çj Ep. ER Facult. Feb. Hort. 1ER lui. Ion. Induit. Instr. IP IPPF Jurist Lit. Ap. XIV Decisio. Declaratio. Decretum. La Documentation Catholique. Paris. Gt. tom., annus, paginae. Ephemerides Liturgicac. Romae. Cit. voL, annus, pag. Ephemerides Liturgicae. lus et Praxis Liturgica. Cit. vol., annus, paginae. Litterae Encyclicae seu Epistula Encyclica. Episcopus. The American Ecclesiastical Review. Washington ( = The Ecclesiastical Review. Philadelphia). Gt. vol., annus, paginae. = Facultas, Facultates. = Februarius. = Hortatio Apostolica. = lanuarius. = The Irish Ecclesiastical Record. Dublin. Cit. vol., annus, paginae. = lulius. = I unius. = Indultum. = Instructio. = Ius Pontificium. Romae. Cit. vol., annus, paginae. — luris Pontificii de Propaganda Fide, auspice Card. I. Simeone, cura et sudio Raphaelis de Martinis. Romae. Cit. Pars, vol. et paginae. = The Jurist. Washington. Gt. vol., annus, paginae. = Leges Ecclesiae post Codicem iuris canonici editae. Cit. numerus progrediens. = = = = = = = = = — Littera Apostolica. ABBREVIATION ES Lit. Cire. Mai. Mnr. ME — = = = Mon. MP (Motu Pr.) n. Nor., Norm. Nov. nor. Notif. NrT Pal. Clero Pallottini = = = = = = = = = = Part. Praef. PrM Prot. Ratihab. REDC Regatillo = = = = = = = Rcscr. Resol. Resp. Rot. Rom. SC Caer. SC Conc. SC Cons. SC NEE SC Or., SC Orient. SC PF., Prop. Fide SC Rd. SC Rit. SC Sacr. SC S. Officii SC Stud. S. Poen., Pacn. S. R. Rota Secr. Secr. Status Sep. Sign. Ap. Summ. Sylloge = = = = = = — — = = = = = = = = = = = = = = = TpQ Vie. Urbis [ 1 = = = = ! ET SIGNA Litterae Circulares. Maius. Martius. Il Monitore Ecclesiastico = Monitor Ecclesiasticus. Romae. Cit. vol., annus, paginae. Monitum. Motu Proprio. numerus. Norma, Normae. November. Nota. Notificatio. Nouvelle Revue Théologique. Louvain. Cit. tomus, annus, paginae. Palestra del Clero. Rovigo. Cit. vol., annus, paginae. S. Pallottini, Collectio omnium conclusionum ct resolutionum, quae in causis propositis apud S. C. Card. S. Conc. Tridentini Interpretum prodierunt. Cit. tomus, pagina, numerus. Particularis, Particulare. Praefectus. Periodica de re morali, canonica, liturgica. Romae. Cit. vol., annus, paginae. Protocolli numerus. Ratihabitio. Revista espanola de derecho canonico. Salamanca. Cit. vol., annus, paginae. E. F. Rcgatillo, Interpretatio et lurisprudencia Codicis Iuris Canonici. Ed. 3 Santander 1953. Rescriptum. Resolutio. Responsum, Responsio. Tribunal Sacrae Rotae Romanae. Sacra Congregatio Caeremonialis. Sacra Congregatio Concilii. Sacra Congregatio Consistorialis. Sacra Congregatio pro Negotiis Ecclesiasticis Extraordinariis. Sacra Congregatio pro Ecclesia Orientali. Sacra Congregatio de Propaganda Fide. Sacra Congregatio Religiosorum, seu negotiis religiosorum praeposita. Sacra Congregatio Sacrorum Rituum. Sacra Congregatio Sacramentorum, seu de disciplina Sacramentorum. Suprema Congregatio Sancti Officii. Sacra Congregatio Studiorum, seu de Seminariis et Universitatibus Studiorum. Sacra Poenitentiaria ( =Paenitentiaria) Apostolica. Tribunal Sacrae Romanae Rotae. Secretarius. Secretarius, seu a Secretis Status. September. Tribunal Signaturae Apostolicae. Summarium. Sylloge praecipuorum documentorum recentium Summorum Pontificum ct Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, necnon aliarum Congregationum Roma­ narum ad usum Missionariorum. Romae. Cit. numerus marginalis. Theologisch-praktische Quartalschrift. Linz. Cit. vol., annus, paginae. Vicaria tus Urbis. Verba ab auctore huius collectionis addita. Locum aut verbum indicat ubi incipiunt paginae Actorum /\p. Sedis. PARVI NUMERI MARGINALES INDICANT PAGINAS ACTORUM APOSTOLI CAE SEDIS. INDEX CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM An. N. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 M. Columna D. 2 1917 lan 1917 lan 12 1917 lan 19 1917 lan 26 1917 lan 27 1917 lan 27 1917 lan 27 1917 lan 27 19171an 29 1917 Feb 1 1917 Feb 10 1917 Feb 10 1917 Feb 28 1917 Feb 28 1917 Mar 1917 Mar 3 9 1917 Mar 10 1917 Mar 17 1917 Mar 17 1917 Mar 17 1917 Mar 25 1917 Mar 30 1917 Mar 31 1917 Apr 8 1917 Apr 14 1917 Apr 21 1917 Apr 21 SC Consistorialis, Decr. Ut ius certum, Ad Revmos Italiae Ordinarios: De ordinatione clericorum militare servitium obeuntium............... SC Rituum, Rcsp. Lugdunen., De sacra unctione manus in ordinatione ... SC Sacramentorum, Resol.: Praesumptae mortis coniugis.................................... SC Rituum, Resp. Carcassonem, Dubia circa solemnitates translatas in Gallia.......................................................................................................................... SC Concilii, Resol. Apuana, Interpretationis voluntatis...................................... SC Concilii, ResoL Pisauren., Associationis cadaverum, a parocho vel cappellano............................................................................................................. SC Concilii, ResoL Dioecesis T., Incardinationis religiosi saecularizati... SC Concilii, Resol. Volaterrana, Optionis et nominationis ad canonicatus ............................................................................................................................... SC Concilii, Decr. Pia mater Ecclesia, Super lege abstinentiae in proxi­ ma quadragesima............................................................................................... SC Religiosorum, Resp. Cum per Breve, Interpretatio Bullae Cruciatae pro Fratribus Minoribus in Hispania........................................................ SC Consistorialis, Resol. Sublacen., De dubio circa provisionem et distri­ butionem sacrorum Oleorum........................................................................ SC Consistorialis, Resol. Vercellen., De visitatione Metropolitani Ca­ pituli ...................................................................................................................... SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, De commemoratione omnium Fidelium defunctorum........................................................................................................ SC Rituum, Resp., Dubia de Missis in commemoratione omnium Fide­ lium defunctorum............................................................................................. SC Rituum, Resp., Dubia de occurrentia et translatione quorundam festo­ rum ......................................................................................................................... SC S. Officii, Resp., De Sacramento Extremae Unctionis in casu neces­ sitatis conlato...................................................................................................... SC Rituum, Decr. Per decretum Sacrae, Decretum circa rubricas Bre­ viarii .................................................................................................................... .. SC Conciui, Resol. Mandelen., Curae animarum et Missae pro populo ... SC Concilii, Resol. Turritam, Curae animarum habitualis et actualis Capituli.................................................................................................................. SC Concilii, Resol. Dioecesis X in Hispania, Deliberationis Capitularis de substitutione Magistralis........................................................................... Benedictus XV, Motu proprio Alloquentes proxime, De attribuenda Sancto Officio censura librorum et Poenitentiariae Apostolicae concessione indulgentiarum................... ....................................................... Signatura Ap., Decis. Ostiensis, Emphyteusis latifundi Curiae episco­ palis ........................................................................................................................ Signatura Ap., Decis. Florentina, lurium de sepulcris, sive nullitatis sen­ tentiae rotalis...................................................................................................... Benedictus XV, Motu proprio Nobilissimam sacrarum aedium, Dc cle­ ricorum collegio Patriarchal! Basilicae Liberianae addicendo......... Benedictus XV, Epist. Quae omnia ad, Tertiariis saecularibus S. Francisci datur facultas benedictionis seu absolutionis recipiendae in­ tra octiduum festivitatum quibus ea est adnexa................................. SC Concilii, Resol, Lisbonem, Exemptionis et funerum a parocho vel cappellano............................................................................................................ SC Concilii, Resol. Melevitana, Praestationis Episcopo visitanti civi­ tatem ................... «................................................................................................ 1 1-2 2-3 3-4 4-8 8-11 11-14 15-20 21 21-22 22 23 23-24 24 24-25 25 25-26 26-30 30-35 35-37 37-38 38-42 42-47 47-48 48 49-52 52-55 XVII Λη. N. • 11 ■ D. M. Columna -- — 28 1917 Apr 22 29 1917 Apr 25 30 1917 Apr 27 31 1917 Mai 1 32 1917 Mai 5 33 1917 Mai 18 34 1917 Mai 20 35 1917 Mai 27 36 1917 Mai 28 37 1917 lun 2 38 1917 lun 15 39 1917 lun 16 40 1917 lun 23 41 1917 lun 23 42 1917 lun 28 SC Religiosorum, Resp. In articulo V, Interpretatio decreti «Cum de Sacramen tali bus * .............................................................................. 55 SC Consistoriaus, Resp., Dubia de secreto servando ab iis, qui de infor­ mationibus requiruntur circa promovendos ad Episcopatum ......... 56 SC S. Omen, Resp. In plenario conventu, De spiritismo.......................... 56 Benedictus XV, Motu proprio Dei providentis arcano, De Sacra Congre­ gatione pro Ecclesia Orientali.................................... 57-58 BENEDICTUS XV, Epist II 27 aprile, Ad Petrum S. R- E. Card. Gasparri, a Secretis Status S. S., de pace a lesu Christo, per intercessionem SS. eius Genetricis Mariae, cuius invocatio «Regina pacis, ora pro * nobis Litaniae Lauretanac additur, crebris supplicationibus im­ petranda .................................. 58-59 SC Rituum, Resp. Tarvesina, De instrumentis «Campane tubolari» in organo..................................... SC Religiosorum, Resp. In generalibus comitiis, De Societate Filiarum 59-60 S. Ursulae a S. Angela Mericia.................................................................. Benedictus XV, Const. Ap. Provident issima Mater Ecclesia, Codex iuris 60-62 canonici promulgatur............... ..................... Signatura Ap., Decis. Manileiu, Circumscriptionis seu super decreto de 62-64 interim exsequendo........................................................................... 65-67 SC Concilii, Resol. Melevitana, luris funerandi a parocho quasi-domicilii. 67-72 Benedictus XV, Encycl. Humani generis. De praedicatione divini Verbi... SC de Prop. Fide, Litt., Expeditio unicae Bullae pro nominandis Episcopis per S. C. de Propaganda Fide........................................................... SC Rituum, Resp., Dubia de cantu liturgico gregoriano............................... SC Rituum, Resp. Ordinis S. Benedicti, Dubia circa occurrentiam et concurrendam..................................... SC Consistoriaus, Norm. Ut quae Beatissimus, Normae pro sacra prae­ 74-78 dicatione .................................... Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. 43 1917 luu 2 44 1917 Iui 6 Iui Iui Iui Iui 7 14 14 16 49 1917 lui 25 45 46 47 48 1917 1917 1917 1917 50 1917 Aug 7 51 1917 Aug 20 52 1917 Aug 20 53 1917 Sep 15 54 1917 Oct 15 55 1917 Oct 17 XVIII I - A quibus et qua ratione praedicatores Verbi Dei sint eligendi................................................. ... 74-76 II - Quo pacto constare debeat de idoneitate condonatoria....................................................... III- Quid in sacra praedicatione servandum sit vel vitandum......76- 77 ...... 77- 78 IV- Cui et quomodo interdicenda praedicatio ......... V - De praeparatione remota ad ministerium prae­ dicationis ..................................................... SC Sacramentorum, Resp., Amissio pensionis civilis non est causa suf­ ficiens ad celebrationem matrimonii canonici absque ritu civili ... S. Poenitentiaria, Resp., Dubia circa altaria privilegiata et Missas in 79 eis celebrandas..................................... 79 S. Poenitentiaria, Resp., De indulgentiis quoad fideles ritus orientalis ... 79-82 SC Conciui, Resol. Quebecen., Onerum choralium, seu praebendarum ... 82-85 SC Concilii, Resol. Tranen., Participationis seu divisionis summae........ Benedictus XV, Epist. Ap. Qui, Cancellarii munere, Ad Petrum S. R. E. Card. La Fontaine, Patriarcham Venetiarum, gratias persolvens de officiosissimis litteris quibus ille, una cum Doctoribus disciplinae hiris tradendae, de novi Codicis promulgatione B. P. gratulatus est. 85-86 SC S. Officii, Deci. Explorati iuris est, De assistentia missionariorum matrimoniis hercticorum et infidelium tamquam officialium ci­ vilium .......................................................................................... ... 86 SC Studiorum, Decr. Cum novum iuris, De novo iuris canonici Codice in scholis proponendo..................................... 86- 87 SC Conciui, Resol. Civitatis Castelli et Alatrina, Cathedratici, vacante sede episcopali..................................... 87- 89 Secretaria Status, Decr. Episcopi aliive locorum, De praescriptis aliquo­ rum Codicis canonum anticipandis..................................... 89- 90 Benedictus XV, Motu proprio Cum iuris canonici. Commissio instituitur ad Codicis canones authentice interpretandos......................... 90- 91 Benedictus XV, Motu proprio Orientis catholici ad, De instituto Pontifi­ cio studiis rerum orientalium provehendis.............................. 91 Secretaria Status, Deci. In officiali Codicis iuris, Nonnullae mendae cor­ rigendae in editione officiali Codicis iuris Canonici .............. 92 INDEX N. An. ■ ■» M. ■ D. • ■ 56 1917 Oct 22 57 1917 Nov 58 1917 Nov 10 59 1917 Nov 19 60 1917 Nov 21 61 1917 Nov 23 62 (917 Dec 9 63 1917 Dec 9 64 1917 Dec 10 6 65 1917 Dec 12 66 1917 Dec 13 67 1917 Dec 14 68 1917 Dec 29 69 1917 Dec 29 70 1918 Ian 3 71 1918 Ian 10 72 73 1918 Ian 1918 Ian 13 14 74 75 1918 Ian 18 1918 Feb 1 76 1918 Feb 9 77 1918 Feb 16 78 1918 Feb 17 79 1918 Mar 80 1918 Mar 22 81 1918 Mar 30 82 1918 Apr 83 1918 Apr 13 84 1918 Apr 13 85 1918 Apr 25 1 5 CIIRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna S. Poenitentiaria, Resp., Quo modo mutilati indulgentias lucrari possint quibusdam actibus cultus adnexas................................................. 92-93 SC Religiosorum, Induit., Facultas datur dispensandi super irregulari­ tate ex defectu digitorum, causa Aailneris in bello accepti.. 93 SC Concilii, Resol. Paderbornen., Super eleemosynis Missarum integre tradendis................................................................................................... 93-96 SC Consistoriaus, Decr. Ui curae et regimini, Duo instituuntur Episcopi inspectores pro sacerdotibus et clericis in Francorum exercitu degentibus................................................................................................. 96 Benedictus XV, Motu proprio Decessor noster, De ecclesia Sanctae Mariae Angelicorum in Portiuncula Apostolicae Sedi immediate subiecta ................................................................................................... 96-97 SC Rituum, Resp. Ferentina, Dubia circa ministros Episcopi in solemni Benedictione cum Ssmo. Sacramento............................................ 97 Com. Interpres, Resp., Dubium dc facultate Praesidis Commissionis Interpretis................................................................................................. 97 Com. Interpres, Resp., Dubium de iis a quibus proponi potest dubiorum solutio......................................................................................................... 98 SC Consistorialis, Deci. Cuidam Ordinario in, Declaratio super decreto dc choreis.................................................................................................. 98 SC Rituum, Urbis et Orbis, De elevatione ritus ad duplicem I classis die 19 martii, S. loseph Sponsi B, Mariae Virg. Conf., et die 29 septembris, in Dedicatione S. Michaelis Arch........................... 98-99 SC Religiosorum, Induit., Cessat privilegium confirmandi electiones olim Ordini Praedicatorum concessum ................................................... 99 S. Poenitentiaria, Decr. Postquam die 24, Solvuntur dubia circa pium Viae Crucis exercitium et indulgentias eidem adnexas rite lu­ crandas ....................................................................................................... 99-100 SC Studiorum, Decr. Collegii Anglic i de, Constitutiones Ven. Collegii Anglici de Urbe........................................................................................ 100-101 SC Studiorum, Decr. Collegii Urbani cui, Constitutiones Collegii Bedani de Urbe ...................................................................................................... 101 -104 Com. Interpres, Resp. Dubia: 1 - De obligatione praecepti paschalis pro pueris ad S. Communionem admissis ante septennium. 2 - De obli­ gatione legis ieiunii et abstinentiae in universa ecclesia........103 SC de Prop. Fide, Resp., Circa facultatem comulandi in impedimentis ma­ trimonialibus dispensandis................................................................. 104 Com. Interpres, Resp., Dubium de lege ieiunii quoad mulieres.................... 104 SC S. Officii, Resp., Irregularitas ob rescissionem manus dispensari potest.......................................................................................................... 104 SC Rituum, Resp., Dubia circa octavas simplices............................................ 105 Secretaria Status, Induit., Conceditur Collegio Angelico Ο. P. privile­ gium conferendi «Aggregationis» gradum in Facultate iuris......... 105 SC Concilii, Resol. Consentina, Missae pro populo applicatae a parochis per turnum............................................................................................... 105-107 SC Rituum, Resp. Lauden., Dubia de Collecta «pro re gravi» imperata ... 108 Com. Interpres, Resp. Dubia: 1 - De abstinentia in festis de praecepto in nonnullis regionibus, lege particulari, suppressis. 2 - De festis suppressis cum obligatione Missae pro populo. 3 - De diebus, lege particulari festis, a Codice non expressis..................................... 108 S. Poenitentiaria, Resp., Dubia: quaesita circa indulgentias adnexas piae praxi consecrandae familiae Sacratissimo Cordi Icsu (vulgo inthronizatio»)............................................................................................. 108-110 SC S. Officii, Resp., Praescripta circa concilia a vigilantia et iuramentum anti modernis licum in vigore manent post Codicem........110 Com. Interpres, Resp., Dubium dc obligatione Constitutionis «Provida» 110 quoad formam matrimonii post Codicem.................................... SC S. Officii, Decr. Post latum a, Circa modum praestandi cautiones a 110-111 muliere infideli....................................................................................... SC Concilii, Resol. Lisbonen. et Aliarum in Lusitania, Provisionis paroe­ 111-113 ciarum sine dote sufficienti............................................................... SC Concilii, Resol. Mcdiolanen.. Praecedentiae inter varios ordines Ca­ 113-118 pitularium ................................................................................................. SC Consistorialis, Decr. Proxima sacra Pentecostes, Circa quasdam Or­ dinariorum facultates suspendendas post novum Codicem vim ob­ 118-119 tinentem ........................................................................................... ........ XIX An. Μ. D. 86 1918 Apr 26 1918 Apr 30 88 1918 Apr 30 89 1918 Mai 9 90 1918 Mai 10 91 1918 Mai 1918 Mai 26 93 1918 Mai 29 94 1918 lun 2-3 1918 lun 6 96 1918 lun 7 97 1918 lun 14 98 1918 lun 15 99 1918 lun 100 1918 lun 101 1918 lun 26 102 1918 lun 103 1918 lun 29 104 1918 lui 1 105 1918 lui 106 1918 lui 1 107 1918 lui 10 108 1918 lui 10 109 1918 lui 110 1918 lui 13 13 1918 lui 14 112 1918 lui 14 111 113 1918 lui 114 XX 1918 lui 28 Columna SC Rituum, Resp. Senem, Dubia circa usum deosculandi reliquiam S. Crucis in die parasceves et adiicendi Collectas post «Tantum ergo». SC Consistoriaus, Deer. Nemo de sacro, Circa clericorum frequentiam in laicis Universitatibus........................................ SC Consistorialis, Deer. Ut spirituali regimini, De cura spirituali cleri­ 120-121 corum militantium in classi Francorum........................................ Benedictus KV91 XV, Motu proprio Quartus iam annus, De Missa pro praesen­ tibus societatis humanae necessitatibus die XXIX proximi mensis 121-122 iunii [1918] celebranda......................................... Secretaria Status, EpisL Mi è grato, Ad RR. Italiae Ordinarios de praxi consacrandae familiae sacratissimo Cordi lesu.......................... Vicariatus Urbis, Decr. Essendoci noto come, Spectaculis, in publicis vulgo «cinématografi», intéressé uterque clerus denuo prohibetur ... S. Poenitentiaria, Decr. Quum Ssmus Dominus, Facultas celebrandi Missam ad mentem Summi Pontificis die XXIX iunii huius anni pro sacerdotibus qui inceperint «Tricenarium gregorianum» vel teneantur obligatione applicandi Missam iuxta peculiares funda­ tionum leges ...................................................................................... Com. Interpres, Resp., Dubium de modo procedendi in dimissione reli­ 123-124 giosorum qui ante Codicem vota nuncuparunt.......................... Com. Interpres, Resp. Dubia'. 1-De obligationibus clericorum. 2-De religionum regimine. 3-De irregularitatibus aliisque impedimentis. 4- De matrimonio. 5-De custodia et cultu Ssmae Eucharistiae. 6-De delictis contra obligationes proprias status clericalis vel reli­ 124-126 giosi ................................................ . ........................................................... SC Studiorum, Induit., Facultas praesbyteratum conferendi, exacto tertio 126-127 Theologiae curriculo, tempore belli durante............................... SC S. Officit, Decr. Proposito a Sacra, Circa quasdam propositiones de scientia Animae Christi......................................... SC Rituum, Resp. Herbipolen., De Missa votiva vel commemoratione pro sponsis......................................... SC Conciui, Resol. Lausannem, Oneris hypothecae ecclesiae paroecialis. SC Concilii, Resol. Dioecesis N., Cumulationis et reductionis Missarum 129-130 manualium...................................................................................... Benedictus XV, Lit. Ap. Relatum est Nobis, De Tertio Servorum B. Μ. V. 130-131 in Hispania regionibusque ei olim subiectis nonnulla statuuntur ... SC Religiosorum, Decr. Ad normam canonis, De regulis et Constitu­ tionibus religiosorum ad nonnam canonis 489 Codicis iuris cano­ nici reformandis................................................................................ Signatura Ap., Decis. Montisregalen. in Subalpinis, Recursus pro re­ 131-135 stitutione in integrum .................................................................... Com. Interpres, Resp., Societas lesu non tenetur ad professionem tempo­ raneam; in dimissione solemniter professorum procedere debet iudicialiter; in dimissione aliorum professorum, iure peculiari regitur ................................................................................................. Benedictus XV, Motu proprio Tribus abhinc annis, Sodalium Ss. Crucifixi ad S. Marcelli novas constitutiones ratas habet .................. SC Consistorialis, Resp., De facultate applicandi Missas in favorem Seminariorum........................................ SC Sacramentorum, Resol. Dioecesis L·, Irregularitatis ex defectu corpo­ 136-137 ris ...................................... SC Orientalis, Decr. lamdudtun Leo XIII, De paroecia Abbatiae Crytoferratensis........................................ 137-138 SC Orientalis, Decr. Perspiciens Sacra Congregatio, De Seminario pro pueris italo-graecis in monasterio Cryptofcrratensi instituendo ... 138 SC Concilii, Resol. Gerunden., Fundationis beneficiorum .......................... 138-141 SC Conciui, Resol. Wratislavien., Missae pro populo a curatis paroecialibus applicandae....................................... 141-144 SC Reugiosorum, Resp., lura novitiorum defunctorum ad suffragia reli­ gionis ..................................... Com. Interpres, Resp., Dubium dc tempore ad quod constituuntur su­ periores locales ... .. .................... .. ........... Covl Interpres, Resp., Dubium dc aetate requisita ad professionem soIcmnern....................................... 144 Com. Interpres, Resp., Dc testimonialibus pro alumnis minoris novitiatus. 144-145 INDEX CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna M. N. An. 115 1918 Aug 2 116 1918 Aug 2 117 1918 Aug 2 118 1918 Aug 8 119 1918 Aug 9 120 1918 Aug 15 121 1918 Sep 3 122 1918 Sep 3 123 1918 Sep 25 124 1918 Sep 29 125 1918 Oct 25 SC Consistorialis, Decr. Decreto diei 25, De extensione facultatum quo­ rumdam Ordinariorum durante bello.................................. 145 SC Consistorialis, Resp., Dubium circa leges et decreta conciliorum pro­ vincialium Westmonasteriensium .. 145.................................... 146 Coetus Cardinalium, Decis. Versalien., Nullitatis matrimonii ex conditione apposita................................................................................................................ 146- 147 SC Consistorialis, Decr. Proximo anno 1919, De dilatione relationis dioecesanae pro episcopis Americae ................................................................ 147- 148 SC Religiosorum, Induit,, Sanantur defectus in erectione, admissione et professione Tertii Ordinis saccularis S. Francisci.......................... 148 Com. Interpres, Resp., Dubium de facultate iMinistrorum Provincialium Capuccinorum officium exercendi ante confirmationem electionis. 148 -149 SC Consistorialis, Decr. Cum cathédrale capitulum, Restitutionis Ca­ pituli metropolitan! Montis Regalis ......................................................... 149 SC Consistorialis, Decr. Considerando che i, Unus datur Ordinarius clericis profugis in Italiam...................................................... 149- 150 SC Religiosorum, Induit., Facultas datur religiosis O. F. M. Cap. frequen­ 150 tandi lectiones in Universitatibus Status civilis........... Com. Interpres, Resp., Dubium dc Praefectu seu Magistro studentium religiosorum quoad praescriptum can. 518 § 2 de confessione sub­ 150- 151 ditorum .......................................................................................... SC Consistorialis, Decr. Redeuntibus e militari, Decretum de clericis e 151- 154 militia redeuntibus.................................................................... Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. 126 1918 Oct 31 127 1918 Nov 4 SC Studiorum, Decr. Legum canonicarum Codice, De experimentis ad 154 gradus in iure canonico assequendos........................ ... SC Consistorialis, Decr. Per decretum a, De relationibus dioeccsanis. Formula a primo anno quinquennii III, hac est ab anno 1921, ser­ 154-164 vanda in relationibus ipsis conficiendis.............................. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. 128 1918 Nov 13 129 1918 Nov 15 130 1918 Nov 24 151 II - De dandis et assumendis informationibus. 151 - 152 Ill - De sacerdotibus saecularibus et regularibus ... 152-153 IV - De alumnis seminariorum.............................. 153 V - De novitiis clcricisque religiosis.................. 153 VI - De laicis aut conversis variarum religionum ... 153 VII - De clericis in sacris, saecularibus vel regula­ ribus, qui in graviora crimina prolapsi fue­ rint.............................................................................. 153-154 I - De irregularitatibus.......................................... I - Generalia de statu materiali personarum et locorum............................................ 155 - 156 II - De administratione temporalium bonorum, de inventariis et archivis ............... 156 Ill - De fide et cultu divino.......................................... 157 - 158 IV - De iis quae ad Ordinariumpertinent................ 157 V - De Curia dioecesana............................................... 158 VI - De Seminario............................................................ 158-159 VII - Dc clero generatim ................................................. 159 - 160 VIII - De Capitulis............................................................... 160 IX - De Vicariis foraneis et parochis......................... 160 - 162 X - De religiosis............................................................... 162 XI - De populo fideli................................................... ... 162-163 XII - ludicium sintheticum Ordinarii circa dioecesis statum.............................................. 163 - 164 SC Rituum, Induit., Facultas utendi paramentis caerulei coloris quoties Missa celebratur Imm. Conceptionis B. Μ. V...................... 164 SC de Prop. Fide et Orientalis, Notif. In attesa dette, Notificatio circa Missiones ad Delegationes Apostolicas Constantinopolis. Aegypti, Mesopotamiae, Persiae et Syriae pertinentes ................. 164 -165 Com. Interpres, Resp., Dubium de vi, post Codicem, normarum Cone. Baltimorensis circa nominandos Administratores Dioecesanos.............. 165 XXI INDEX CHRONOLOGICUS N. An. M. DOCUMENTORUM D. tione Missae in domo. 2-De disciplina chorali Urbis. 3-De excu­ satione a choro canonici S. Theologiam vel Ius canonicum in Semi­ nario docentis. 4 - De dimissione religiosorum qui vota ante Codi­ cem emiserunt............................................................................................... 132 1918 Nov 30 SC Religiosorum, Resp., Dubium circa clausulam alienandi «in favorem maioris oblatoris» in rescriptis pontificiis appositam......................... 133 1918 Dec 1 Secretaria Status, Lit. Cire. Cum res quae, De modo mittendi litteras S. Officio..................................................... ................................................... 134 1918 Dec 7 SC Sacramentorum, Resp., Circa usum adhibendi pro Ss. Eucharistiae Sacramento Hostias a duobus mensibus confectas........................... 135 1918 Dec 14 SC S. Ofhctt, Decr., Damnantur duo opuscula E. Bonaiuti...................... 136 1918 Dec 14 SC Concilii, Resol. Wrafistavien., Constitutionis Tribunalium ecclesiasti­ corum et assumptionis laicorum in officium iudicis ecclesiastici ... 137 1918 Dec 17 SC Religiosorum, Induit., Facultas destinandi duos conventus eiusdem Provinciae religiosae in locum novitiatus............................................. 138 1918 Dec 21 SC Conststorialis, Deci. Essendo stato sollevato, Declaratio circa decre­ tum «Redeuntibus»...................................................................................... 139 1918 Dec 23 SC Religiosorum, Resp., Responsio circa petitionem quorumdam reli­ giosorum e militia redeuntium................................................................. 140 1918 Dec 30 SC Consistorlalis, Deer. Magni semper negotii. De clericis in certas quasdam regiones: Américain ct Insulas Philipinas demigranti­ bus .................................................................................................................. 141 .................... Com. Interpres, Resp., Dubium de cessatione indulti Americae latinae olim concessi circa ieiunium et abstinentiam...................................... 142 1919 lan 10 SC Rituum, Resp. Albinganen., Dubium circa Missam exequialem die 2 novembris...................................................................................................... 143 1919 lan 10 SC Rituum. Resp. Romana, Dubia circa occurrentiam Vigiliae cum alio Officio ct Missa........................................................................................... 144 1919 lan 15 SC de Prop. Fide, Decr. La Sacra Congregatione, Decretum de Missionariis e militia redeuntibus................................................................................... 145 1919 lan 20 SC Consistorialis, Deci. Avendo chiesto il, Declaratio circa decretum «Redeuntibus»............................................................................................... 146 1919 lan 23 SC Religiosorum, Induit., Facultas anticipandi Matutinum cum Laudibus ab hora secunda post meridiem in recitatione chorali .................... 147 1919 lan 26 Com. Interpres, Resp. Dubia: 1 - De usu facultatis dispensandi vinculum matrimoniale in favorem fidei. 2 - De consilio Missionariorum qua consilio administrationis bonorum ecclesiasticorum......................... 148 1919 lan 27 SC Religiosorum, Resp., Circa dominium radicale bonorum mobilium post professionem votorum simplicium................................................. 149 1919 Feb 8 SC Concilii, Resol. Melphicten., Libri confirmatorum................................ 150 1919 Feb 8 SC Concilii, Resol. Tarraconen., Excusationis a choro canonici Theologi seu lectoris................................................................................................... 151 1919 Feb b SC Consistorlalis, Decr. Conciliorum provincialium, Decretum pro cele­ bratione conciliorum et appellationibus in regionibus Italiae........ 152 1919 Feb 22 SC Consistorialis, Decr. Quum atrox bellum, De cessatione quarumdam facultatum quae sacerdotibus durante bello concessae sunt ......... 153 1919 Feb 22 SC Consistorialis, Decr. Quum Delegatus Apostolicus, De nominandis Administratoribus dioccesanis.................................................................. 154 1919 Feb 26 SC Concilii, Decr. Cum ob belli, Revocatur decretum de provisione of­ ficiorum ct beneficiorum durante bello.................................................. 155 1919 Feb 26 SC Rituum, Resp. Urbis et Orbis, De Missa votiva solemni Ssmi Sacra­ menti, vel de pace, omittenda in oratione XL Horarum, die com­ memorationis omnium fidelium defunctorum..................................... 156 1919 Feb 27 SC Religiosorum, Induit., Dispensantur ab irregularitate clerici in sacris constituti qui arma sponte sua durante bello susceperunt.............. 157 1919 Mar 4 SC Consistorialis, Decr. Quamvis, Dei miserentis, Circa quasdam Ordi­ nariorum facultates prorogandas............................................................ 158 1919 Mar 8 SC Rituum. Resp. Vicariatus Apostolici Gabonen., De Benedictionibus ct Sacram en talibus pro cathecumenis................................................... 159 1919 Mar 8 SC Rituum, Resp., Dubium de nomine Antistitis exprimendo in Canone Missae ................................................................. ............................. 160 1010 Mar 12 Benedictus XV. Epist. Multiplices quidem anxietates, Ad loannem S. R. E. Card. Csernoch. Archicpiscopum Strigonienscm, de praesenti rei religiosae condicione in Hungaria................................................... XXII Columna 165 165 -166 166 166-167 167 167 -170 170 170 170-171 171-174 174 173 174 175 175 175-176 176 176 176-178 178-181 181 -182 182-183 183 184 184 185 185 185 186 186-187 INDEX 161 1919 Mar 19 163 164 165 166 167 1 168 I 169 170 171 172 173 174 175 176 1919 Mar 23 1919 Mar 24 1919 Mar 25 1919 Mar 28 1919 Mar 31 1919 Apr 2 1919 Apr 4 1919 Apr 9 9 1919 Apr 14 1919 Apr 17 1919 Mai 1919 Mai 1919 Mai Columna »■ — 1919 Mar 22 1919 Apr 2 3 6 SC Consistorialis, Deer. Inter suprema Ecclesiae, Circa proponendos ad episcopale ministerium in Canadensi dominio et Terrae Novae insulis........................................................................... SC Consistorialis, Litt. Cire. Con circolare della, Lettcra circolare alrcpiscopato italiano in esecuzione dei decreto «pro conciliorum celebratione in regionibus Italiae» dei 15 febbraio 1919.................... Com. Interpres, Resp., Dubium de testamento novitiorum.......................... Coetus Cardinalium, Resp., Dubia circa competentiam SS. CC. Concilii et de Religiosis in quibusdam negotiis religiosorum.... Com. Interpres, Resp., Dubium de tempore ad quod constituuntur supe­ riores locales................................................................................. SC Consistorialis, Resp., Dubium super decreto «Redeuntibus» die 25 octobris 1918................................................................................. SC Religiosorum, Decr. In Congregatione generali. De quibusdam libris ad Instituta Religiosarum iuris pontificii pertinentibus, revisioni et correctioni S. Congregationis subiiciendis..................... SC Religiosorum, Resp., Circa nonnullas versiones canonum Religiones laicales attingentium. Dubbio.................................................. S. Poenitentiaria, Facult., Pagella facultatum quam S. Poenitentiaria nonnullis tribuit confessariis................................................... SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Praefatio in festis S. loseph, Sponsi B. Mariae Virginis approbatur................................................. SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Praefatio in Missis defunctorum appro­ batur .................................................................................................. SC Religiosorum, Induit., Facultas datur transferendi monachos consen­ tientes ab una in alteram Congregationem Monasticam 0. S. B. ... SC Rituum, Resp. Marianopolitana, De Missa et Communione durante Expositione Ssmi Sacramenti................................................. SC Rituum, Resp., Dubium circa usum bursae corporalium pro colligen­ dis eleemosynis.............................................................................. SC Concilii, Induit,, Facultas datur’ christifidelibus adimplendi prae­ ceptum paschale quovis anni tempore occasione specialium praedi­ cationum ad populum in Hispania........................................ SC Consistorialis, Facult., Facultates Nuntiis, Internuntiis et Delegatis Apostolicis concessae................ .................................................. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. Cap. 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 1919 Mai 8 1919 Mai 14 1919 Mai 14 1919 Mai 16 1919 Mai 17 1919 Mai 17 1919 Mai 17 1919 Mai 22 1919 Mai 31 1919 lun DOCUMENTORUM D. An. 162 J M. N. 1 ■- CHRONOLOG ICUS 7 I - Facultates ordinis generalis................................ II - Facultates circa indulgentias............................... Ill - Facultates circa matrimonium............................. IV - Facultates circa cetera Sacramenta et sacros Ritus....................................................................... V - Facultates circa religiosos.................................... VI - Facultates pro ipso Nuntio. Internuntio seu De­ legato ...................................................................... 196 198 199 187-189 190-191 191 191-192 192 192 192 -193 193 193-194 194-195 195 195 195 196 196 196-201 -201 -199 199 - 200 200 - 201 201 SC Consistorialis, Decr. Cohaerenter ad ea, Circa nominationem Admi­ nistratorum in Dioecesibus vacantibus dominii Canadensis et Ter­ rae Novae......................................................................................... Benedictus XV, Const. Ap. Sedis huius Apostolicae. Bracarensis: Revisio et approbatio novi Breviarii..................................................... Com. Interpres, Resp., Dubium de munere Adsessoris in Tribunali pro causis non criminalibus........................................................... SC Rituum, Resp., Super occurrentia duorum Responsoriorum de tem­ pore cum duobus Responsoriis Apostolorum et Evangelistarum, vel Martyrum tempore paschali.............................................. SC Concilii, Resol. Albiganen, et Aliarum, Sanationis alienationum ... SC Concilii, Resol. Cuneem et Utinen., Praecedentiae Vicarii Generalis... SC Concilii, Resol. Melphensis et Rapollensis, Circa vigorem Brevis «Impensa» de ecclesiis receptitiis post Codicem iuris canonici ... SC Religiosorum, Resp., Dubium circa dependentiam monialium ab Or­ dinariis in Gallia et Belgio..................................................... Signatura Ap., Decis. Paderbornen., Nullitatis matrimonii (De LaffertBartels)................................................................................................................. SC Rituum, Resp., Circa formulam et conditiones absolutionis gencralis pro Tertiariis Saecularibus S. Francisci................................ 201 - 202 202 - 204 204 204-205 205 - 207 207 - 209 210 210 210-213 213 ΧΧΠΙ INDEX CHRONOLOGICUS y. An. M. D. 187 183 1919 lun 21 189 1919 lun 29 190 1919 Iui 4 191 1919 Iui 4 192 1919 Iui 10 193 1919 Iui 10 194 1919 Iui 12 195 1919 Iui 15 196 1919 Iui 197 1919 Iui 18 18 198 1919 Iui 21 199 1919 Iui 21 200 1919 Iui 22 201 1919 Aug 1 202 1919 Aug 3 203 1919 Aug 17 204 1919 Sep 2 205 1919 Sep 10 206 1919 Sep 29 207 1919 Oct 6 208 1919 Oct 6 209 1919 Oct 8 210 1919 Oct 16 XXIV DOCUMENTORUM Columna celebrationem matrimonii viduarum militum absque solemnitatibus iuris civilis.................................................................................................... 213-214 SC Concilii, Resol. Romana et aliarum, De concursu in parochorum translatione................................................................ 215-216 SC Consistorialis, Litt. Cire. Le strettezze economiche, Circolare ai Re­ verendissimi Ordinarii d'Italia per sowenire ai bisogni dei clero... 216-217 SC Si Omen, Decr. In generali consessu, De participatione catholicorum societati «ad procurandam christianitatis unitatem».......................... 217-218 SC de Prop. Fide, Notif. Per praesentes haec, Revocantur facultates specia­ les a S. C. de Prop. Fide Ordinariis missionum concessae............... 218 SC Religiosorum, Resp., Dubium circa ritus in professione monialium servandos....................................................................................................... 218 Com. Interpres, Resp., Dubium de distributione sacrae Communionis in Missa noctis Nativitatis Domini............................. 219 SC Conciui, Resol. Dioecesis N„ Donariorum votivorum quoad eorum alienationem.............................................................. 219-221 SC Religiosorum, Resp. Cum in Codice, Circa decretum «Inter reliquas», de religiosis servitio militari adstrietis................ 221 -222 SC S. Officii, Resp., Dubium de Theosophismo............................................... S. Poenttentiaria, Resp., Dubium circa potestatem adnectendi indul­ gentias rosariis, coronis precatoriis, etc............... SC Sacramentorum, Induit., Sanantur matrimonia militum contracta coram Cappellanis castrensibus durante bello..................................... 222 - 223 S. Poenttentiaria, Resp. Propositum fuit huic, Dubium circa indulgentias Litaniis Marialibus adnexas.................................... 223 SC de Prop. Fide, Decr. Cum in amplissimae, Circa nominationem Visita­ toris Apostolici in missiones sinensis regionis finitimorumque regnorum.................................................................... 223 - 224 SC Consistorialis, Deci. Ex dioecesibus, quae, Circa naturam quasiparoeciarum vel missionum dioecesum quarundam post Codicis iuris canonici promulgationem .............................. 224 Com. Interpres, Resp., De facultate dispensandi pro novo matrimonio quasi-parochis concessa vi can. 1125 in favorem fidei......................... 224-225 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1-De episcopo proprio ordinationis. 2- De incardinatione illius qui ordinatur servitio alius dioecesis. 3- De tempore quo incardinari debet dioecesi cuius servitio ordi­ natur. 4 - De peregrinis quoad reservationes loci............................... 225 - 226 SC Sacramentorum. Induit., Dispensatio irregularitatis propter defectum corporis ex amissione manus dexterae............... 226 SC Rituum, Induit., Facultas datur quibuscumque sacerdotibus ad mo­ nasteria Benedictinorum confluentibus persolvendi in choro horas canonicas iuxta ritum benedictinum................... 226 SC de Prop. Fide, Epist. Summus Pontifex Leo, Ad universos sacrorum Antistites de stipe colligenda pro nigritis in Africa .......................... 226-227 SC Religiosorum. Resp. Huic S. Congregationi, Dubium circa profes­ sionem religiosorum laicorum in Ordinibus Regularibus ............... 227 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Indultum Missarum de requie in Do­ minicis ............................... ..................................... 227 - 228 SC Consistorialis, Decr. Dalla data delta, Circa titulum S. Ordinationis, pias fundationis et ius patronatus in Insula Melevitana................... 228 - 230 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 - De chori disciplina in Urbe servanda. 2 - De dimissione religiosorum qui vota simplicia perpetua ante Codicem emiserunt. 3 - De delegatione jurisdictionis paroecialis ad audiendas confessiones. 4 - Dc fructibus convertendis in quoti­ dianas distributiones. 5 - De optione ad dignitates in Capitulis. 6 - De exemptione a servitio altaris canonici iubilati. 7 - De adhae­ sione sectae acatholicae. 8 - De iure novitiorum et professorum a votis temporariis ad suffragia post mortem. 9 - De libera dispo­ sitione usus et ususfructus novitiis praescripta. 10 - De iure reli­ giosorum mendicantium stipem petendi. 11 - De ritu obtinendo ratione baptismi. 12 - De interpretatione facultatis celebrandi Missam in domo. 13 - De filiis acatholicorum quoad ordines susci­ piendos. 14 - De sepultura fidelium in ecclesiis subterraneis. 15 - De periculo offensionis ut causa excusante a cadavere transferendo. 16 - De taxis in collatione paroeciarum non reservatarum. 17 - De casibus exceptis declarandi nullitatem matrimonii absque strepitu precessuali.................................................................................................. 230 - 232 INDEX ?\n. M. C II R O N 0 L O G I C U S DOCUMENTORUM Columna D 211 1919 Oct 23 212 213 214 1919 Oct 28 1919 oct 29 1919 Nov 4 215 1919 Nov 216 1919 Nov 10 217 1919 Nov 11 218 1919 Nov 21 219 220 1919 Nov 26 1919 Nov 26 221 1919 Nov 30 222 223 1919 Nov 30 1919 Dec 3 224 1919 Dec 225 1919 Dec 15 226 1919 Dec 20 227 1919 Dec 28 228 1920 Ian 7 8 1 SC Rituum, Decr. Antiphonale diurnum, De editione typica Antiphonalis Diurni.......................................................................... 232 - 233 SC Concilii, Induit., Facultas edendi carnes in diebus solius ieiunii ... 233 Com. Interpres, Resp., Dubium de usu camis in diebus solius ieiunii ... 233 Com. Interpres, Resp., De electione, confirmatione et postulatione ca­ nonica ............................................................................ 233-234 SC Concilii, Induit., Facultas tribuitur reducendi onera Missarum et fundationum............................................................. 234 - 235 SC Concilii, Decr. Plures ex America, Indultum de abstinentia et ieiunio pro America Latina et Insulis Philippinis...... 235 SC Concilii, Decr. Il Santo Padre, Ripristinamento dello Studio presso Ia S. Congregazione dei Concilio....................... 235 - 236 SC Religiosorum, Resp., Dubium circa testimoniales iuratas pro ingressu religionem.................................................................. 236 SC S. Officii, Resp., De assistentia sacerdotis matrimoniis mixtis......... 236 SC Rituum, Resp., Dubia de quibusdam Episcoporum privilegiis, insigni­ bus ac functionibus................................................. 236 - 239 Benedictus XV, Epist. Ap. Maximum illud, De fide catholica per orbem terrarum propaganda............................................ 239-246 SC Religiosorum, Resp., Dubium circa decretum «Inter reliquas»......... 246 Com. Interpres, Resp., De forma matrimonii quoad ethnicos et pro­ testantes ..................................................................... 246 - 247 SC de Prop. Fide, Epist., Ad Vicarios et Praefectos Apostolicos, quibus potestas ipsis fit nominandi Vicarium Delegatum................................ 247 - 248 SC Concilii, Normae, Regolamento per lo Studio presso la S. Congre­ gazione dei Concilio................................................ 248 SC Consistorialis, Decr. Melevitana et Gaudisien., Circa beneficia, Cappellanias et patrimonia sacra dc iure patronatus................................ 248 - 249 SC Concilii, Decr. Statim ac per, Index festorum in universa Ecclesia suppressorum...................................................................................................... 249 - 250 SC de Prop. Fide, Facult., Facultates Decennales. Formulae Maiores et Minores Facultatum quas S. C. de Prop. Fide Ordinariis sibi subiectis concedere solet ad decennium, una cum Supplemento ad Formulas Maiores................................................ ............................................ 249-266 Formula Prima (Maior) ............................................................... 249 - 252 Formula Secunda (Maior) ........................................................... 252-254 Formula Tertia (Maior) ................................................................ 254-257 Supplementum ad Formulam Maiorem .................................. 257 - 258 Formula Prima (Minor) ............................................................... 258 - 260 Formula Secunda (Minor)............................................................ 260-263 Formula Tertia (Minor) ................................................................ 263-266 Supplementum ad Formulam Minorem .................................. 266 229 1920 lan 6 230 231 1920 lan 1920 lan 10 10 232 1920 lan 10 233 1920 lan 10 234 1920 lan 14 235 1920 lan 14 236 1920 lan 14 237 1920 lan 15 238 1920 lan 16 SC de Prop. Fide, Instr. Quo efficacius in, De abiicicndis a missionariis rerum saecularium curis....................................... 266-268 SC Consistorialis, Resol., Circa statum Episcopi Auxiliaris Managucnsis. SC Concilii, Resol. Montisvidei et Aliarum, Stipendii Missarum, qua mercedis Vicariorum paroecialium................... 268 - 270 SC Concilii, Resol. Wratislavien. et Aliarum, Licentiae gestandi barbam clericis concessae..................................................... 270 - 272 SC Religiosorum, Resp., Circa confessarium ordinarium dandum domi­ bus infra sex religiosas exstantibus................. 272 SC Rituum, Decr. Memoriale Rituum, quod, De editione typica memo­ rialis Rituum............................................................. 272-273 SC Rituum, Induit., Facultas celebrandi Missam cum candelis ex quavis decenti materia confectis, aut electricis.......... 273 S. Poenttentiaria, Resp., Excommunicatio conductorum bona Ecclesiae usurpata...................................................................... 273 SC S. Officii, Decr. Nuntiatum est Sanctae, Schismatica nonnullorum e clero bohemo sacerdotum coalitio damnatur...................................... SC Concilii, Resp., Dubia circa sepulturam ecclesiasticam eorum qui proprium corpus mandaverint cremationi tradi..................................... 268 273 · 274 274-275 XXV N. Ab. M, D. 240 1920 Ian 23 241 1920 lan 23 242 1920 lan 30 243 1920 Feb 244 1920 Feb 6 6 245 1920 Feb 11 246 1920 Feb 14 247 1920 Feb 14 243 1920 Feb 14 249 1920 Feb 11 250 1920 Feb 20 251 1920 Feb 24 252 1920 Feb 25 253 1920 Feb 28 254 1920 Mar 4 255 1920 Mar 8 256 1920 Mar 9 257 1920 Mar 12 258 1920 Mar 12 259 1920 Mar 13 260 1920 Mar 16 261 1920 Mar 23 262 1920 Mar 24 263 1920 Mar 27 264 1920 Apr 4 265 1920 Apr 6 266 1920 Apr 23 267 1920 Apr 23 XXVI Columna Domini et Commemorationis omnium fidelium defunctorum cele­ brandas .......................................................................................................... SC Rituum, Instr. Praeter calicem super, Instructio pro sacerdote, qui, carens brachio dcxtero, dispensationem Apostolicam obtinuit ad Sacrum celebrandum................................................................................... SC Rituum. Instr. Praeter calicem super. Instructio pro sacerdote, qui, sinistro brachio carens, dispensationem Apostolicam obtinuit ad Sacrum celebrandum................................................................................... SC Rituum. Induit. Ordinis Praemonstratensis seu Auxit ana, Facultas celebrandi Missam sine ministro............................................................... SC Sacramentorum, Resp., Circa iuramentum de statu libero a nupturien­ tibus exigendum............................................................................................ SC Rttuuai, Decretum quo editio vaticana Breviarii Bracarensis typica declaratur........................................................................................... ......... Benedictus XV, Induit., De intimatione electionis in Ordine Praedi­ catorum .......................................................................................................... SC Concilii, Resol. Boianen., Servitii choral is Canonici Theologi et Poenitentiarii....................................................................................................... SC Concilii, Resol. Dioecesis N. in Gallia, lurium Canonicorum praebendalium............................................................................................................ SC Concilii, Resol. Veronen. et Aliarum in ditione Veneta, lurispatronatus popularis................................................. 282 - 283 Com. Interpres, Resp., Collocatio pecuniae ex alienatione rerum eccle­ siasticarum perceptae.................................................................................. Benedictus XV, Epist. Ap., E seiunctis a Bcuronensi Congregatione Ab­ batiis de Marctiolo et Reginae Caeli de Lovanio itemque e separata, a Congregatione Brasiliensi, Abbatia S. Andreae de «Zevenkerken» prope Brugas, nova efformatur Congregatio Benedictina titulo Annuntiationis B. Mariae Virginis............................................................. Com. Interpres, Resp., Circa usum rationis praescriptum ad Ss. Com­ munionem et Confessionem........................................................................ SC Rituum, Induit., Facultas celebrandi Missam cum duabus cuiusvis generis et materiae lampadibus............................................................... SC Rituum, Resp. S. Sebastiani Fluminis lanuarii in Brasilia, Circa ri­ tum cxcquiarum, cadavere non praesente............................................... Vicariatus Urbis, Monition, De potestate confessariorum Urbis absol­ vendi a censuris reservatis ab Ordinariis............................................... SC Caeremonlalis, Monitum, Intimationis modus et formula pro Canonizationibus.................................................................................................... SC Religiosorum, Lit. Cire. Saepissime accidit ut. Litterae circulares ad Ordinarios locorum circa eiusdem personae repetitam electionem ad munus Moderatricis Generalis in Congregationibus religiosis et Antistitae in Monasteriis monialium........................................................ SC S. Officii, Decr. In generali consessu, Circa «Les faits de Loublande»........................................................................................................... SC S. Officii, Decr. Post promulgatum in, Interpretatio decreti circa «Les faits de Loublande»............................................................................ SC Concilii, ResoL Dioecesis N. et Aliarum in Gallia, Cathedratici. quoad eius naturam et destinationem.................................................................. SC Concilii, Resp. S. Marci et Bisinianen., Circa Missam pro populo in festis particularibus suppressis................................................................. Com. Interpres, Resp., Dc aetate ad Professionem perpetuam et de die Professionis in Instituto «Christiam Brothers».................................... SC Rituum. Decr. Sanctissimus Dominus Noster. Beata Maria Virgo Laurctana Acrconautarum Patrona declaratur........................................... SC Rituum, Resp., Dubium de solemnitate Sacratissimi Rosarii.............. SC Studiorum, Dccr. Academia ecclesiastica VarsaviensL Varsavien: Facultas Catholica scientiarum ecclesiasticarum in Universitate Varsavicnsi canonice erigitur cum iure conferendi triplicem Lau­ ream ............................................................................................................. Signatura Ap., Decis. De Manila, Nullitatis ct restitutionis in integrum seu Legati pii............................................................................................... SC S. Officii, Decr. Quaesitum est ab, Circa authentiam Pcntateuci ... SC S. Officii, Dccr., Damnantur opera omnia auctoris vulgo «Guido da Verona· .................................................... ................................................ 275 275 - 277 277 - 278 278 279 279 279 280 - 281 281 283 - 284 284 - 285 285 285-286 286 286 286 - 287 287 - 288 288 288 - 289 289 - 291 291 291 291-292 292 292-293 293 - 296 296-297 297 INDEX M. CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna N. An. 268 1920 Apr 25 269 1920 Apr 26 270 1920 Apr 26 271 1920 Apr 26 272 1920 Apr 27 273 274 1920 Mai 8 1920 Mai 20 275 1920 Mai 25 276 277 1920 Mai 31 1920 Mai 31 278 1920 lun 4 279 1920 lun 4 280 1920 lun 8 281 1920 lun 16 282 1920 lui 1 283 1920 lui 9 284 285 1920 lui 1920 lui 9 10 286 1920 lui 10 287 1920 lui 25 288 1920 lui 289 1920 lui 25 290 1920 lui 25 291 1920 lui 27 292 1920 Aug 18 293 1920 Sep 294 1920 Oct 10 295 296 1920 Oct 15 1920 Oct 23 297 1920 Nov 5 298 1920 Nov 6 299 1920 Nov 12 D. Benedictus XV, Motu proprio Episcopis e Regularibus, Episcopis e Re­ gularibus Ordinibus usum rocheti concedit............................... 297 SC Consistorialis, Resol. Corrientensis, Diffamationis sacerdotis contra Episcopum............................................................................................... 297 - 298 SC de Prop. Fide, Dccr. Ut Missionum apud, Super adprobatione operis S. Petri Apostoli......................................................................................... 298 SC Studiorum, Instr. Il Codice di diritto, Istruzione ai Reverendissimi Ordinari d'Italia su l’ordinamento dei Seminari........................ 298-309 SC de Prop. Fide, Induit., Dispensatio in Tndiis Orientalibus super lege abstinentiae et iciunii......................................... .................................... . 309- 310 SC Concilii, Resol. Viglevanen., Missae binatae ac pro populo.................... 310- 313 SC Sacramentorum, Resp., Dubium de iure Ordinarii quoad deferendum iuramentum suppletorium de statu libero................................... 313- 314 SC Sacramentorum, Resp., De obtinendis documentis ad nuptias opificum exterarum nationum............................................................................. 314 SC Concilii, Lit. Cire. Se in ogni, Circa institutionem religiosam in Italia. 314- 315 SC de Prop. Fide, Resp., Natura iuridica Societatis Parisiensis Missionum ad exteras gentes................................................................................... 315- 316 SC Religiosorum, Monitum circa obligationem constituendi Procurato­ rem Generalem in Urbe....................................................................... 316 SC Rituum, Resp. Ordinis Praedicatorum, De calendario adhibendo in ecclesiis Tertiariarum Sancti Dominici......................................... 316 SC Concilii, Induit.. Facultas datur reducendi onera Missarum et Fun­ dationum .................................................................................................. 317-319 SC Consistorialis, Facult., Additiones et variationes ad facultates Lega­ tis Apostolicis die 6 Maii 1919 concessas....................................... 319 SC de Prop. Fide, Induit., Facultas ad decennium concessa dispensandi su­ per disparitate cultus cum utentibus privilegio pauîino et con­ trahere cupientibus cum parte pagana......................................... 319-320 SC S. Officii, Decr. Delatum est ad, Damnatur opus cui titulus «Felix Timmermans, Pallieter»...................................................................... 320 SC Rituum, Resp., Dubia circa quaedam Episcoporum privilegia.............. 320 SC Concilii, Resol. Toletana et Aliarum, Servitii choral is, seu modi com­ 320 - 324 putandi absentiam................................................................................ SC de Prop. Fide, Resp., Aestimatio va loris in alienandis bonis ecclesias­ 324 ticis ......................................................................................................... Benedictus XV, Motu proprio Bonum sane et, De sacris solemnibus anni quinquagesimi ex quo S. loseph B. Μ. V. Sponsus Ecclesiae catho­ 325 326 licae Patronus renuntiatus est.......................................................... SC de Prop. Fide, Instr. Cum a pluribus, Instructio circa erectionem quasiparoeciarum in Vicariatibus et Praefecturis Apostolicis........326 - 327 SC Rituum, Decr. Evulgata editione typica, De editione typica Missalis 327 - 328 Romani...................................................................................................... SC Studiorum, Decr. Poloniae Episcopi omnes. Catholica Universitas Lublini canonice erigitur eiusdemque statuta ad triennium experi­ mento adhiberi permittuntur............................................................ 328 S. Poenttentiaria, Resp., Circa morem addendi quaedam verba salutatio­ ni angelicae in recitatione Ssmi Rosarii........................................ 328 SC S. Officit, Induit., Facultas dispensandi datur super irregularitate 329 cum haereticis eorumque descendentibus.................................... Benedictus XV, Lit. Ap. Quod Nobis in, Facultas fit Pontificio Instituto Orientali doctorales laureas conferendi......................................... 329 Ben 31 ictus XV. Motu proprio Cum primum in, De Maronitarum in Urbe collegio restituendo........................................................................................... 330 SC Rituum, Resp., Dubium circa modum cantandi Litanias Lauretanas... 330-331 SC Consistorialis, Notif. Esistono in Italia, Notificazione circa la costituzione di un Prelato per l’emigrazione italiana........................ 331 -332 SC S. Officii, Epist. Emmi ac Revint, Epistola ad locorum Ordinarios, qua eorum vigilantia excitatur circa nova quaedam acatholicorum molimina contra fidem........................................................................ 332-333 SC Consistorialis, Resol. Quum nonnulla ecclesiastica. Resolutio super privilegio ordinandi absque litteris dimissorialibus nonnullis se­ minariis seu collegiis ecclesiasticis iampridem concesso........333 - 334 Benedictus XV, Lit. Ap. Quae catholico nomini. Erigitur Delegatio Apostolica in Albania................................................................................... 334 XXVII INDEX CHRONOLOGICUS N. An. M. D. DOCUMEN TOR l M Columna SC S. Officii, Decr., Damnatio operis «Kritische Eroertcrungen über den katholischen Religionsunterricht an hoeherem Schulen ... von Dr. W. Wilbrand»....................................................................................... 334 301 1920 Nov 13 SC Conciut, Resol. Corrienten., Jurisdictionis, scu dependentiae Confe­ rendarum S. Vincentii a Paulo a potestate Ordinarii loci..... 335 - 339 302 1920 Nov 13 SC Conciui, Resol. Zagrabiem, Nominationis Vicariorum cooperatorum, inaudito parocho................................................................................ 339 - 341 303 1920 Nov 14 SC Religiosorum. Induit., Conceditur Abbati Primati O. S. B. facultatem sanandi defectus circa novitiatum oblatorum O. S. B................. 341 341 -342 304 1920 Nov 18 SC Sacramentorum, Resol., Praesumptae mortis coniugis........................... 305 1920 Nov 18 Secretaria Status, Lit. Cire. Non di rado, Circa sacerdotes et clericos qui scholas normales Status civilis frequentant.......................... 343-344 306 1920 Nov 19 SC Rituum, Resp., De usu gossypii in linteis sacris conficiendis............... 307 1920 Nov 20 SC Consistorialis, Decr. Maximam semper sollicitudinem, Circa pro­ ponendos ad episcopale ministerium in Scotia........................... 308 1920 Nov 24 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 - De canonicis. 2 - De examine parochorum. 3-De religiosis. 4 - De reservationibus. 5 - De sede confessionali. 6-De officio funebri solemni. 7 - De abstinentia et ieiunio. 8 - De devolutione collationis beneficiorum ad S. Sedem. 9-De remotione 347 - 349 parochorum. 10-De alienatione rerum ecclesiasticarum.................... 309 1920 Dec 2 Benedictus XV» Deci., Praefectus Apostolicus eximitur a potestate Supe­ 349 riorum propriae religionis................................................................ 349 - 350 310 1920 Dec 7 SC de Prop. Fide, Induit., De usu gossypii in linteis sacris conficiendis ... 311 1920 Dec 9 SC de Prop. Fide, Decr. Ordinarii quarundam regionum, De definiendis li­ mitibus paroeciarum in dioecesibus S. Congregationi de Propagan­ 350 da Fide subiectis................................................................................ 312 1920 Dec 11 SC Concilii, ResoL Dioecesis M. et Aliarum, Taxarum Curiae, seu usus 350 - 352 taxae maximae et minimae.............................................................. UH 313 1920 Dec 11 SC Conciui, Resol. Paderbomen., Competentiae circa scamna fidelium 352 - 355 in ecclesiis............................................................................................ 314 1920 Dec 11 355 - 357 SC Conciui, ResoL Placentina, luris praesidendi coetibus capitularibus. 315 1920 Dec 13 SC Rituum, Resp., Dubia circa solemncm celebrationem Dedicationis Ec­ 357-358 clesiae Cathcdralis............................................................................. 316 1920 Dec 14 SC S. Officii, Decr., Damnatio operis «Tommaso Gallarati - Scotti "La 358 vita di Antonio Fogazzo"».................................................................. 317 1920 Dec 25 SC Studiorum, Decr. Mediolanen., Universitas Catholica quae a Ssmo 358 Corde lesu denominatur, Mediolani canonice erigitur.............. 359 - 360 Com. Interpres, Resp., De monitionibus faciendis religiosis fugitivis......... 318 1920 .. . • 319 1921 lan 12 SC Rituum. Instr. Sacerdos caecutiens. Instructio pro sacerdote caecu­ tiente circa Missarum celebrationem eidem ex induito apostolico 350-360 concessam............................................................................................ 320 1921 Ian 14 SC S. Officii, Decr., Damnatio periodicorum «Religio» et «Rivista tri361 mestralc di studi filosofici e religiosi»....................................... 321 1921 Ian 14 SC Rituum. Resp., Dubium circa cantum «Benedictus qui venit», etc., in 361 Missis cantatis....................................... 322 1921 Ian 15 SC Conciui, Resol. Maioricen., Distributionum quoad absentes a choro 361-363 ex induito .................................... 323 1921 lan 16 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 · De obligatione dandi confessarium sin­ gulis religiosarum domibus. 2 - De loco licito et valido audiendi re­ 363 - 364 ligiosarum confessiones................................................................... 324 1921 Ian 22 S. Poe nitenti ari a, Deci. In recitatione Ssmi, Declaratio et indultum circa morem addendi quaedam verba salutationi angelicae in recitatione Ssmi Rosarii...................................... 364 1921 lan 25 SC de Prop. Fide, Decr. Quo abundantius idoneos, Novum collegium mis­ sionum a Sancto Alexio de Falcuneriis O. S. M. in Urbe erigitur ... 364 - 365 326 1921 lan 23 SC Rituum, induit., Facultas datur sacerdotibus Ο. Ρ. dicendi Missam votivam «Salve radix», etiam in alienis ecclesiis.................... 365 S Poenitentlaria, Induit., Facultas datur Moderatoribus Tertii Ordinis 327 1921 lan 29 S. Francisci obtinendi gratias et indulgentias quibus sodalitas gau­ det .................................. 365 SC Religiosorum, Induit., Facultates circa dominii actus a monialibus 328 1921 Feb I ponendos .................................. 365 - 366 SC Rituum, Resp. Mantuana, Circa fideles respondentes sacerdoti cele­ 329 1921 Feb 18 branti Missam.................................... 366 S. Poenitentiaria. Resp., Dubium circa indulgentias vulgo «apostolicas». 366 - 367 330 1921 Feb 18 300 1920 Nov 12 χχνπι INDEX N. An. 331 1921 Feb 18 332 1921 Feb 19 333 1921 Feb 19 334 1921 Feb 23 335 1921 Feb 24 336 1921 Feb 25 337 1921 Feb 28 338 1921 Mar 1 339 1921 Mar 1 340 1921 Mar 6 M. CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna D. S. Poenitentiaria, Resp., Dubia circa indulgentias festis adnexas quando haec tranferuntur.................................................................................. 367 SC Concilii, Resol. Dioecesis N., Translationis Missarum extra dioecesim sine Ordinarii licentia.......................................................................... 367 - 368 SC Concilii, Resol. Utinen., Collationis paroeciae a Capitulo vel Epi­ scopo faciendae...................................................................................... 368 - 370 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, De addenda invocatione S. Joseph laudi «Dio sia benedetto».......................................................................................... 370 Benedictus XV, Induit., Facultas datur O. S. B. promovendi alumnos ad presbyteratum post tertium Theologiae annum......................... 370-371 SC Rituum, Resp. Pisauren., Circa fideles respondentes sacerdoti cele­ branti Missam........................................................................................ 371-372 SC de Prop. Fide, Epist., Festa de praecepto in India Britannica stabiliun­ tur .............................................................................................................. 372 SC de Prop. Fide, Decr. Quo zelus in, Consilium centrale pii Operis Propa­ gationis fidei pro universis Italiae dioecesibus constituitur ......... 372-373 Co.\l Interpres, Resp., Dubia: 1-De professione et dimissione eorum qui profitentur «donec in Congregatione vivam». 2 - De dimissione alumnorum societatum sine votis. 3 - De superiore ad professio­ nem religiosarum recipiendam et de clausura monialium cum votis simplicibus. 4 - De dispensatione impedimentorum «cum omnia sunt parata ad nuptias»...................................................................... 373 SC Religiosorum, Norm. Parvus hic nonnarum, Normae secundum quas Sacra Congregatio de Religiosis in novis religiosis Congregationi­ bus approbandis procedere solet..................................................... 374 - 378 Prooemium......................................................................................... Cap. I - De diversis gradibus approbationis religiosa­ rum Congregationum........ 374 - 375 Cap. II - De Congregationibus caute tantum, aut nullo modo laudandis et approbandis ...................... Cap. Ill - De approbatione Constitutionum......... 376 Cap. IV - De excludendis a textu Constitutionum .... Cap. V - Generalia in Constitutionibus requisita.... 377 Cap. VI - Specialia de titulo....................... 377 Decretum.................. ... ................................................................. 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 1921 Mar 1921 Mar 7 9 1921 Mar 12 1921 Mar 12 1921 Mar 15 1921 Mar 18 1921 Mar 19 1921 Mar 22 1921 Mar 30 1921 Apr 9 1921 Apr 16 1921 Apr 16 1921 Apr 21 1921 Apr 21 374 375 - 376 376 - 377 377-378 SC Consistorialis, Deci. Cum aliquando Rmi, Circa facultates Ordina­ riorum denuo ordinandas.............................................................................. SC Religiosorum, Induit., Facultas datur anticipandi Matutinum cum Laudibus ab hora prima post meridiem in recitatione privata ... SC Concilii, Resol. De Zacatecas et Aliarum, Vacationum choralium per horas computandarum.................................................................................... SC Concilii, Resol. Dioecesis V., Missae conventualis inter dignitates et hebdomadarium................................................................................................. Signatura Ap., Decis. Tergestina, Recursus seu proventus et emolumen­ torum ..................................................................................................................... SC de Propaganda Fide, Decr. Quo expeditius Congregatio, Decretum quo Congregatio Missionariorum Imm. Cordis B. Mariae Virg. de Scheut obnoxia fit iurisdictioni S. Congregationis de Propaganda Fide ........................................................................................................................ SC Consistorialis, Decr. Quae de eligendis, Circa proponendos ad epi­ scopale ministerium in Brasilia.................................................................... SC Religiosorum, Resp., De ieiunio vi regulae O. F. M. in die festo ... SC S. Officii, Decr., Damnantur sacrae imagines cuiusdam novae scho­ lae pictoricae...................................................................................................... SC Rituum, Resp., Dubia circa cantum solemniorem Praefationum et circa cantus «Gloria in excelsis. Credo et Ite, Missa est»............... SC Concilii, Resol. S. Christophori de Laguna, Conversionis fallentiarum in distributiones inter praesentes............................................................... SC Concilii, Resol. Montisvidei, Stipendii Missarum integre tradendi celebrantibus...................................................................................................... SC Concilii, Induit., Facultas tribuitur Ordinario loci statuendi taxas pro sua dioecesi................................................................................................. S. Poenitentiaria, Resp., Dubium circa facultatem absolvendi censuras reservatas iuxta tenorem Bullae Cruciatae pro Lusitania......... 378 378 378 - 380 380-382 382 - 384 384 - 385 385 - 387 387 387 387 - 388 388 388-389 389 - 390 390 XXIX INDEX CHRONOLOGIC U S DOCUMENTORUM 1921 Apr 1921 Apr 1921 Mai 1921 Mai 1921 lun 1921 1921 1921 1921 1921 1921 1921 1921 lui 1921 Oct 1921 Nov 1921 Nov 1921 Nos 1921 Dec 1921 Dec 1922 îan SC S. Ornai, Decr., Damnatio libri: Edmond Cazal «Sainte Thérèse» ... 390 - 391 SC Consistoriaus, Decr. Quo expeditiori utiliorique, Circa proponendos ad episcopale ministerium in Mexicana Republica..................... 391 -393 SC Religiosorum, Induit., Facultas celebrandi Missam in domibus pri­ vatis concessa religiosis e conventibus expulsis.......................... SC Consistoriaus, Notif. Sacerdotum Collegium quod, De Pontificio Col­ legio sacerdotum pro italis ad externa emigrantibus ........... S. Poenitentiaria, Resp., Dubium circa materiam parvi scapularis Ss. Cordis lesu..................................... 394 - 395 SC Concilii, Resol. Gnesnen. et Posnanien., Circa venationem clericis 395 - 396 prohibitam poena suspensionis........................................................ 396 SC de Prop. Fide, Resp., Circa administratores in regionibus missionum. Benedictis XV', Lit. Ap. Pro benedictione Abbatum, Generale seu com­ mune mandatum apostolicum fit semel pro semper locorum Ordi­ nariis pro benedictione Abbatum Ordinis Sancti Benedicti.... SC Rituum, Decr. Ad humillimas preces, Patriarchalis Basilicae Vatica­ 398 nae privilegium de Missis Apostolorum Petri et Pauli extenditur ... SC Religiosorum, Resp., Dubia de celebratione Capituli Generalis in Con­ gregationibus iuris dioecesani.......................................................... SC Sacramentorum, Intr. Iterum conquesti sunt, Instructio ad Revanos Ordinarios locorum super probatione status liberi ac denuntiatio­ 399 - 400 ne initi matrimonii............................................................................. SC Rituum, Resp., Dubium circa Missam Votivam Sacratissimi Cordis 400 lesu prima feria sexta mensis.......................................................... SC Conciui, Resol. Dioecesis N., Circa stipendia Missarum quae aliis 401 - 402 traduntur cantandae.......................................................................... SC Concilii, Resol. Dianen., Iuris funerandi inter Capitulum et paro­ 402-404 chos ......................................................................................................... SC Conciui, Resol. Rapollcn., Servitii choralis, seu officiorum canonici 404 - 406 theologi................................................................................................. SC Concilii, Resol. Linden., Divini officii recitandi ab episcopo cele­ 406 - 408 brante ................................................................................................... SC Religiosorum, Resp., Interventus religiosorum in funebres associa­ 408 tiones ............... .................................................................................. SC Consistoriaus, Decr. Ad proponendos Apostolicae, Circa proponen­ dos ad episcopale ministerium pro dioecesibus ritus latini in 408-410 Polonia.................................................................................................. Com. Interpres, Resp., De modo erigendi paroecias in S. F. Americae 410 Septemtrionalis................................................................................... SC Religiosorum, Deci. lam inde ab, Declaratio circa religionum Consti­ tutiones Codici conformatas, S. Congregationi pro revisione sub410-411 iiciendas, ex decreto 26 iunii 1918................................................... SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Nonnulla festa cum officiis et Missis 411-412 propriis ad universam ecclesiam extenduntur.......................... SC Religiosorum, Intr. Plures exstant religiones, Instructio de secundo novitiatus anno........................... ........ SC Rituum, Decr. Romana, Pro feria V post Octavam Corporis Christi, sacratissimi Cordis lesu Eucharistici Officium proprium cum Re­ 413-414 spondente Missa approbatur................................... SC Rituum, Resp., Dubia de ratione recitandi vel cantandi Litanias Laurctanas.................................. 414 Com. Biblica, Deci. In praefatione ad, De additione variarum lectionum in editionibus versionis Vulgatae Novi et Veteris Testamenti........414 SC Reugiosorum, Resp. De confessario occasional! religiosarum adeundo. 415 SC de Prop. Fide, Induit., Privilegium anticipandi Matutinum cum Laudi­ bus conceditur sacerdotibus Piae Unionis Cleri a missionibus ad­ scripts ................................ SC Concilii, Resol. Dioecesis M., De fundationibus Missarum administra­ tis a Confratemitatibus erectis in ecclesiis religiosorum ....415-416 1 SC Religiosorum, Induit., Probatur consuetudo Ordinis SS. Trinitatis intimandi electo electionem post factam confirmationem .............. 416-418 1 SC Rituum. Decr. Praesentem Martyrologii Romani, Nova Martyrologii Romani editio approbatur................................ 4 SC Concilii. Resp. Landen., Dubia circa donaria votiva et alienationes... 417-418 INDEX An. Μ. CHRONOLOGICUS DOCUMENTOR U λ! Columna D. 386 1922 Ian 14 387 388 1922 lan 1922 lan 14 16 389 1922 lan 18 390 1922 Feb 14 391 1922 Feb 17 392 393 1922 Feb 18 1922 Feb 22 394 1922 Mar 1 395 1922 Mar 6 396 1922 Mar 8 397 1922 Mar 12 398 1922 Mar 14 399 1922 Mar 16 400 401 1922 Mar 17 1922 Mar 17 SC Concilii, Resol. Tarraconen., Servitii choralis, seu absentiae ex in­ duito legitimae.................................................................................................... 418 - 420 SC Concilii, Resol. Utinen., Dismembrationis paroeciarum........................... 420-423 SC S. Officii, Decr,, Damnatur quoddam opus P. Nivardi Schlogl, Or­ dinis Cistercicnsium......................................................................................... 423 SC Religiosorum, Resp., Dc religiosis servitio militari adseriptis in Belgio.................................................................................................................... 423 SC Concilii, Induit., Determinantur dies ieiunii et abstinentiae pro dioe­ cesibus Germaniae............................................................................................ 423 - 424 S. Poenitentiaria, Deci., Indulgentiae Apostolicae quas Ssmus D. N. Pius Pp. XI in audientia D. Card. Maiori Poenitentiario impertita die 17 feb. 1922 largitus est............................................................................ 424-425 SC Rituum, Resp., Dubium dc collecta imperata seu oratione pro pace. 425 SC Rituum, Decr. Praesentent editionem Vaticanam, Approbatur editio Vaticana Officii Maioris Hebdomadae, et Octavae Paschae, cum cantu................................................................................................. .................... 425 Pius XI, Motu proprio Cum proxime ex, De praescriptionibus Constitu­ tionis Pianae «Vacante Sede Apostolica» aliqua ex parte innovan­ dis .......................................................................................................................... 425 - 426 SC Religiosorum, Resp., Dubium de munere Supremi Moderatoris ad vitam..................................................................................................................... 426 SC Religiosorum, Decr. Sancitum est in, De quinquennali relatione a Religionibus facienda....................................................................................... 427-428 Pius XI, Motu proprio Romani Pontificis providentiae, Gratiae et pri­ vilegia clericis conclavistis concessa......................................................... 428-429 SC de Prop. Fide, Resp., Dubia: 1 - De taxis dioecesanis. 2-De libris paroecialibus et Archivo dioecesano. 3 - De materia fontis baptismalis. 4 - De Ssma Eucharistia asservanda. 5 - De translatione solemnitatis externae. 6 - De colore aureo paramentorum. 7 - De stipendio binationis.............................................................................................................. 429 SC Religiosorum, Resp., Dubia circa pecunias religiosis obvenientes oc­ casione servitii militaris praestiti tempore belli . ................................ 429-430 SC S. Officii, Decr,, Reprobatio libri: «Une mystique de nos jours» ... 430-431 SC CONSISTORIALTS, Facultates quinquennales Ordinariorum.......................... 431-433 Formula I pro Reverendissimis Ordinariis Italiae ............ 431 -433 Formula II pro Reverendissimis Ordinariis regionum Eu­ ropae, Italia et Russia exceptis................................... 433 - 435 Formula III pro Reverendissimis Ordinariis Americae, Russiae, aliorumque locorum extra Europam ....... 435 - 438 402 403 404 405 406 407 408 409 410 Pius XI, Epist. Ap. Petis tu quidem, Ad R. P. Eliam Magennis, Modera­ torem Ordinis Carmelitarum, labente saeculo sexto ex quo «Pri­ vilegium Sabbatinum» vulgatum est, religionem in B. Μ. V. de Monte Carmelo impense inculcat.................................................... 438 1922 Mar 18-20 SC Religiosorum, Resp., Dubium circa consuetudinem exigendi taxam pro exploratione voluntatis admittendarum ad habitum ct profes­ sionem in religionibus mulierum....................... 438 - 439 SC Rituum, Decr. Romana, De additione «Ut omnes errantes» Litaniis 1922 Mar 22 Sanctorum................................................................................................ 439 SC Rituum, Decr. Romana, De celebratione Missae Votivae pro fidei pro­ 1922 Mar 22 pagatione semel in anno in qualibet dioecesi........................... 439- 440 SC Religiosorum, Instr. Doceatur quae decreta, Instructio seu elenchus 1922 Mar 25 quaestionum ad quas respondendum est a Moderatoribus seu Mo­ deratricibus Generalibus Institutorum vota simplicia profitentium in relatione ad S. Sedem quinto quoque anno transmittenda......... 440- 444 SC Religiosorum, Resp. Cum pluries petitum, Postulatum circa numisma 1922 Mar 25 substituendum parvo habitui seu scapulari pro Tertio Ordine S. 444 Francisci et aliis.................................................................................... Secretaria Status, Epist. Il Santo Padre, Dc relationibus inter coetus 1922 Mar 27 universitarios feminarum et Actionem Catholicam femininam......... 445 SC de Prop. Fide, Resp., Impedimentum disparitatis cultus tenet bapti1922 Apr 1 zatos in infantia et acatholice deinde educatos........... 445.............. - 446 SC de Prop. Fide, Epist. Sacrum Consilium Christiano, Epistula ad Episco­ 1922 Apr 16 pos, Vicarios, Praefectosque Apostolicos ac Missionum Superiores: de relationibus Missionum, singulis quinquennis S. C. Fidei pro­ pagandae exhibendis........................................................................... 446 - 457 1922 Mar 18 XXXI INDEX CHRONOLOG ICUS N. An. M. D. DOCUMENTORUM CollRWS S. Poenitentiaria, Resp., Circa delegationem facultatis Episcoporum impertiendi Benedictionem Papalem....................................................... 458 412 1922 Apr 25 Com. Interpres, Resp., Dubia circa canonem 139 de assumendo a clericis munere senatorum vel Deputatorum....................................................... 458 413 1922 Apr 29 SC Rituum, Decr., De Evangeliis stricte propriis in fine Missae legendis ... 458 - 459 414 1922 Mai 3 Eius XI, Motu proprio Romanorum Pontificum in, De pio Opere a Propagatione Fidei amplificando................................................................ 459-461 415 1922 Mai 3 Pius XI, Nonnae, Pii Operis a Propagatione Fidei Statuta generalia ... 461-462 416 1922 Mai 3 Pius XI, Nonnae, Statuta pro Consilio Superiore Generali pii Operis a Propagatione Fidei....................................................................................... 462 - 463 417 1922 Mai 3 Signatura Ap., Decis. Manilen., Legatorum piorum inter parochum et Fratres Ordinis Eremitarum S. Augustini............................................... 463-465 418 1922 Mai 19 SC S. Officii, Decr., Damnatur quoddam opus R. P. Nivardi Schogl, Ordinis Cisterciensium................................................................................ 465 419 1922 Mai 30 Concordat entre le Saint-Siège et le Gouvernement de Lettonie............... 466 - 467 420 1922 Mai 31 SC S. Officii, Resp., Assistentia matrimoniis et exequiis haereticorum. 4ô8 421 1922 lun 2 SC S. Officii, Decr., Damnantur opera omnia scriptoris «Anatole France* 468 422 1922 lun 10 SC Conciui, ResoL Barulen., Collationis canomcatuum................................. 468 - 472 423 1922 lun 10 SC Conciui, ResoL Cremonen., Benedictionis Sacri Fontis ........................ 472-473 424 1922 lun 10 SC Sacramentorum, Liti. Circ. In nguardo alia, Circa celebrationem ma­ trimonii viduarum militum od belli causam, absque ritibus iuris civilis............................................................................................................... 473 - 474 425 1922 lun 14 SC S. Officii, Decr. Quum certis auctoribus, Intimatur excommunicatio in sacerdotes adhuc participes damnatae Societatis «lednota* atque proscribitur eiusdem nominis commentarium periodicum.............. 474 426 1922 lun 14 S. Poenitentiaria, Resp., Dubium circa indulgentias Apostolicas, eas nempe quas die 17 februarii 19/2 Ssmus D. N. Pius Pp. X1 largiri dignatus est.................................................................................................. 475 427 1922 lun 16 SC Reugiosorum, Resp., Prior claustralis et Subprior in Congregationi­ bus Monasticis non veniunt nomine superioris localis......................... 475 428 1922 lun 16 SC Sacramentorum, Induit., Celebratio matrimonii coram solis testibus in peculiaribus adiunctis, id est, cum lex civilis praerequirit ma­ trimonium civile, et matrimonium celebrandum est antequam formalitates civiles impleri possint............................................................ 475-476 429 1922 lun 16 SC Rituum, Decr., Dubium circa Missas de Requie in translatione cada­ veris olim humati....................................................................................... 476 430 1922 lun 16 SC Rituum, Decr. Hildesien., Dubia varia: 1-De festo patroni princi­ palis eiusque octava. 2-De feriis Rogationum. 3-De Missis de­ functorum. 4-De Missa in honorem Ssmi Cordis lesu prima feria sexta mensis celebranda. 5 - De evangeliis in fine Missae................... 476-478 431 1922 lun 16 S. Poenitentiaria, Induit., Sanatio defectuum in erectione et in adseriptione societatibus Sanctae Viae Crucis.................................................. 478 432 1922 lun 20 SC Reugiosorum, Induit., Religiosis, servitio militari in Belgio adstrictis, facultas datur retinendi et renovandi vota temporaria..................... 478 433 1922 lun 23 SC Studiorum, Decr. Romana, Pontificiae Universitati Gregorianae de Urbe facultas conceditur Philosophiae vel Sacrae Theologiae «ma­ gistros aggregatos» renuntiandi.............................................................. 479 434 1922 lun 30 SC Rituum, Resp., Dubium de novis quibusdam calicis formis ............... 479-480 435 1922 lun 30 SC Rituum, Resp. Aquen., De cineribus benedictis imponendis extra feriam IV Cinerum.................... .............................................................. 480 436 1922 Iui 1 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 - De electione et postulatione. 2 - De reservatione Dignitatum................................................................................ 480 437 1922 lui 8 SC Conciui, ResoL Dioecesis T., Stalli choralis Decani ............................ 480 - 484 438 1922 Iui 8 SC Rituum, Resp., Dubium de Missis infra Octavam privilegiatam III or­ dinis ............. . ...................................... .................................................... 484 439 1922 lui 14 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1-De acquisitione domicilii. 2-De obliga­ tionibus clericorum. 3-Dc amissione officiorum ecclesiasticorum. 4-De parochis. 5-De Vicariis substitutis et supplentibus quoad assistendam matrimoniis. 6 - Dc Vicariis oeconomis quoad applica­ tionem Missae pro populo. 8-De collât i baptismi adnotatione. 9 - Dc irregularitatibus aliisque impedimentis. 10 - De custodia ac cultu Ssmae Eucharistiae. 11-De reductione onerum Missarum. 12-Dc foro competenti. 13-De sententia. 14-De foro competenti in causis matrimonialibus. 15-De subiecto coactivae potestati obnoxio................................................................................... «................... 484-486 411 1922 Apr 25 XXX11 INDEX M. D. 440 1922 Iui 23 441 1922 Iui An. 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 25 1922 lui 29 1922 Aug 1 1922 Aug 1922 Aug 1922 Aug 1 2 4 1922 Aug 9 1922 Aug 9 1922 Sep 14 1922 Sep 16 1922 Sep 16 1922 Sep 16 1922 Oct 2 1922 Oct 11 1922 Oct 20 1922 Oct 25 457 1922 Oct 28 458 1922 Oct 30 459 1922 Oct 31 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 1922 Nov 3 1922 Nov 9 1922 Nov 10 1922 Nov 11 1922 Nov 12 1922 Nov 15 1922 Nov 17 1922 Nov 17 1922 Nov 18 1922 Nov 22 CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna SC Reugiosorum, Decr. Factum est aliquando, Circa indulta prorogandi Capitulum Generale............................................................................ Pics XI, Const. Ap. Summorum Pontificum haec, S. Ignatius de Loyola coelestis Exercitiorum spiritualium Patronus declaratur .... SC de Prop. Fide, Resp., Assistentia matrimoniis et exequiis haereticorum. Pius XI, Epist. Ap. Officiorum omnium, Ad Emum P. D. Caietanum Bisleti, S. R. E. Card. Protodiaconum, Praefectum Sacri Consilii Seminariis et Studiorum Universitatibus: de Seminariis et studiis clericorum ............................................................................................... SC Religiosorum, Resp., Dubium circa acceptationem Rescripti saecularizationis vel dispensationis votorum....................................... SC S. Officii, Resp., Circa vinum ex musto sulphurato in sacrificio Missae....................................................................................................... SC Rituum, Resp., Dubia de coctu fidelium Sacro adstantium: an respon­ dere possint coniunctim pro ministro, vel legere elata voce quae sunt Canonis.......................................................................................... Pius XI, Lit. Ap. Late iam per, Erigitur Apostolica Delegatio in Sinis ... SC Rituum, Decr. Romana, Additiones faciendae in Rituali Romano........ Pius XI, Epist. Ap. Decessor noster. Ad R. P. D. Wlodimirum Ledôchowski, S. I. Praepositum Generalem, de Pontificio Instituto Orientali cum Athenaeo Pontificio de re biblica iungendo... SC S. Officii, Facultates Ordinariis locorum concessae circa matrimonia mixta......................................................................................................... SC Sacramentorum, Induit., Formula indulti quo S. C. de Sacramentis facultates speciales Ordinariis tribuere solet circa dispensationes matrimoniales......................................................................................... S. Poenitentiaria, Facult., Facultates Ordinariis locorum a S. Poenitentia­ ria Ap. concessae circa matrimonia.............................................. Secretarla Status, Epist. E’ noto alia, Clerici sese abstinere debent a factionibus politicis efformandis vel fovendis............................. SC Reugiosorum, Resp., Dubia circa fundationes monasteriorum monialium..................................................................................................... SC Rituum, Resp., Dubium de non apponendis templis tabulis cum nomi­ nibus defunctorum ibidem non sepultorum............................... SC Rituum, Decr. Romana, Circa campanulam pulsandam in celebratione Missae....................................................................................................... SC Rituum, Resp. Bergomen., Dubia circa usum currus et equorum in processionibus........................................................................................ SC Rituum, Resp. Romana, De lampadibus supra sepulcra defunctorum elucentibus in coemeteriis................................................................. SC Orientalis, Epist. In risposta alia, Codex iuris canonici latinus quoad orientales........................................................... ................................. Ratihabitio Concordati inter S. Sedem et Rcmpublicam Lettoniae, die 30 maii 1922 initi ....................................................................................... SC S. Officii, Resp., Circa altare privilegiatum pro agonizantibus.............. Secretaria Status, Deci., Circa erectionem paroeciarum in S. F. Americae Septemtrionalis...................................................................................... SC Concilii, ResoL Dioecesis N., Renuntiationis paroeciae sub conditione. Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 - Dc parochi iure quoad processiones. 2-De anno integro novitiatus. 3-De egressu e religione. 4-De iure cumulative fontis baptismalis. 5-De dispensatione super impedi­ mentis matrimonialibus. 6-De iure patronatus. 7-De concursu quoad beneficia iuris patronatus laicalis. 8-De absolutione a cen­ suris ........................................................................................................... S. Poenitentiaria, Induit., Sanantur admissiones in Archiconfra terni tatem Chordigcrorum S. Francisci..................................................... SC Rituum, Deci. Romana, De iMissa Votiva pro Fidei propagatione, declaratio.................................................................................................. SC Rituum, Resp., Dubia circa Praefationes dicendas in Missis cum commemorationibus............................................................................. SC Conciui, Resp. Ordinis S. Augustini Recollectorum, Circa administrationem sacramentorum publicis concubinariis in casibus particularibus......................................................................................... Pius XI, Motu proprio Ad musicae sacrae, De urbana Musicae Sacrae altiore Schola Pontificia constabilienda...................................... 486 - 487 487 - 488 488 488 - 492 492 492 - 493 493 493 - 494 494 - 495 495 - 496 496 - 497 497 - 498 49S - 499 499 500 500 501 501 - 502 502 502 502 - 503 503 503- 504 504- 505 505 - 507 507 507 - 508 508 508 - 509 509 - 510 XXXIII INDEX CAR ONO LO G I C US DOCUMENTORUM Columna 1922 Nov 26 1922 Nov 30 1923 Ian 1923 Feb 10 1923 Feb 1923 Feb 1923 Feb 1923 Mar 1923 Mar 1923 Mar 1923 Mar 1923 Mar SC S. Officii, Resp., De confessario consulente dimidiatam copulam ... 510-512 SC de Prop. Fide, Mon. De mandato consilii, De modo procedendi Pont, operis a Fidei Propagatione.............................................................. 512-513 Signatura Ap.. Decis. Romana, Sententiae incidentals in causa nullilatis matrimonii (Garçia-Sylos)..................................................... 513-516 Com. Interpres, Resp., Dubium de collatione canonicatuum........................ . SC Reugiosorum, Deer. Quod iam per, Circa Congregationes religiosas aut pias societates iuris dioecesani recognoscendas................. 516-518 SC de Prop. Fide, Resp., Circa facultates Ordinariorum: 1 - Dispensandi a lege abstinentiae, ct ab impedimentis a quibus exempta est pars infidelis cum dispensant a disparitate cultus, 2 -Subdulegandi potestatem erigendi Stationes Viae Crucis ................................ 518-519 Pius XI, Lit. Ap. De more Romanorum, Erigitur Apostolica Delegatio Africae meridionalis ......................................................................... 519-520 Coetus Cardinalium, Resp., Dubia soluta in plenariis comitiis dierum 13 et 27 mensis novembris anni 1922 circa competentiam SS. Congre­ gationum: 1- De religiosis; 2-De Sacramentis; 3-Concilii et Consistorialis; 4-De Seminariis et studiorum Universitatibus ... SC Reugiosorum, Resp., Dubia circa conditionem Superiorum Maiorum tribuendam Prioribus conventual ibus Congregationum monastica­ rum, et circa litteras dimissorias ad Ordines in praedictis mo­ nasteriis ........,..................................................................................... SC Officii, Decr., Damnantur quidam libri auctoris P. Sanz Boronat ... SC de Prop. Fide, Lit. Cire. Opus Pontificium Sancti, Circa media et sub­ sidia adhibenda pro clero indigena instituendo.......................... SC Rituum, Instr. Plurium Dioecesium, De vexillis in ecclesia admittendis vel benedicendis................................................................................. SC Sacramentorum, Induit., Facultas dicendi Missam durante itinere maritimo, nonnullis cautelis observatis......................................... SC Reugiosorum. Resp., De professione religiosa in articulo mortis no· vitiis vel postulantibus permissa..................................................... SC de Prop. Fide, .Mon. luxta monitum iam, 1 - Monita circa pecuniam col­ lectam et transmittendam ad Pontificium Opus a Propagatione fidet 2 - Constitutio duorum Consiliorum centralium pro regione canadenst 3 - Nominationes............................................................... SC Conciui, Resol. Ripana, Servitii choralis canonici theologi ............... SC Rituum, Resp., Dubium circa versiculum «Fidelium animae» finita hora tertia ante Missam Conventualem ......... .. ........................ SC Conciui, Resol. Romana ct Aliarum, Redemptionis canonum emphyteuticorum pro ecclesia................................................................... SC Reugiosorum, Resp., De novitiatu saecularizatorum ante Codicem 528-529 qui denuo admissi sunt..................................... SC Consistoriaus, Notif. Expedit ut qui, Communicatio de commigran­ 529 - 530 tibus ex Italia tessera ecclesiastica muniendis ....................... SC Rituum, Resp., Dubium de Evangelio in fine Missae quae celebratur coram Ssmo Sacramento solemniter exposito........................ SC de Prop. Fide, Induit., Facultas utendi casula ex una parte coloris nigri, cx altera flavi, ceteros colores liturgicos supplente.... SC Conciui, Resol. Ratisbonen., Duelli seu mensurae inter Universitatum 531-532 studiosos.................................................................................................... 532 - 535 SC Concilii, Resol. Utinen., Collationis mansionariatuum............................. SC db Prop. Fide, Induit., Facultas promovendi ad Ordines sacros cum solis litteris testimonialibus absque dimissorialibus............... SC Reugiosorum, Induit., Superioribus Maioribus O. P. datur facultas commutandi Officium divinum subditis propriis....................... SC de Prop. Fide, Resp., Excardinatio dioecesana ob adseriptionem defini­ tivam Societati Parisiens*! Missionum vi rctroactiva caret... > SC Consistorialis, Notif., Notificatio de Ordinario Castrensi in Italia ... 9 SC Sacramentorum. Resp., De manus extensione in ordinatione diaco­ norum ............................... 536 - 537 10 SC Conciui, Resol. Conchen., Onerum canonicalium ex iure particulari. 537 - 538 10 SC Concilii, Resol. Dioecesium N. et X., Incardinationis sacerdotis ... 538 - 540 15 SC S. Officii, Mon. Accidit non infrequenter. Monitum ad locorum Ordi­ narios circa vigilantiam adhibendam erga scriptores et opera Doctrinae Catholicae contraria ..................................... INDEX N. An. 502 1923 Mar 17 M. DOCUMENTORUM Columna D. 503 1923 Mar 22 504 1923 Mar 25 505 1923 Apr 13 506 1923 Apr 15 507 1923 Apr 20 508 1923 Apr 20 509 1923 Apr 23 510 511 512 513 1923 1923 1923 1923 Apr Mai Mai Mai CHRONOLOGICUS 27 4 4 7 Pius XI, Lit. Ap. Romani Pontifices Nostri, Divus Leonardos a Portu Mauritio caelestis Patronus declaratur sacerdotum qui in catho­ licis regionibus ad sacras Missiones populares incumbunt .......... SC S. Officii, Lit. Optime novit Amplitudo, Litterae, locorum Ordinariis datae, super ieiunio eucharistico ante Missam ................................... SC Studiorum, Decr. Summus Pontifex Benedictus, Conceditur Studiis formalibus O. P. facultatem conferendi gradus academicos in Phi­ losophia ...................................................................... 542 - 543 SC Rituum, Resp. Ordinis Fratrum Minorum, Dubia de cereo paschali durante Benedictione cum Ssmo ................... 543 - 544 Secretaria Status, Lit. Cire. La Chiesa Cattolica, Circa conservationem bibliothecarum, archivorum et Museorum ecclesiasticorum .......... Pius XI, Motu proprio Post datam instructionem, De Ordinariorum Facultatibus quinquennalibus ........................... 547 - 548 SC Rituum, Resp. Conimbricen., Dubia circa translatas solemnitates externas et antiphonam finalun B. Μ. V. in Officio divino.............. Pius XI, Decr., Approbatio Regulae Tertii Ordinis Saccularis S. Dominici una cum textu eiusdem Regulae. 1-Regula Fratrum et Sororum Tenii Ordinis Saecularis Sancti Dominici. II-Decretum approba­ tionis Regulae.......................................................... 548-553 SC S. Officii, Resp., De manus extensione in Ordinatione diaconorum ... SC S. Officii, Decr., Damnantur opera quaedam M. Mir et I. de Recalde. SC Rituum, Resp., De impositione scapularium magno fidelium numero. SC Sacramentorum, Decr. Catholica doctrina est, De processibus in causis dispensationis super matrimonio rato ct non consummato ......... I - Decretum...................................... II - Regulae servandae in processibus super matrimonio rato et non consummato.................................................... III - Appendix seu praecipuorum actorum formulae, quae utiliter et opportune adhibentur in his causis......... Index regularum.......................... Index Formularum.......................................................................... 514 1923 Mai 10 515 1923 Mai 14 516 1923 Mai 20 517 1923 Mai 20 518 1923 Mai 22 519 1923 lun 6 520 1923 lun 9 521 522 523 524 1923 1923 1923 1923 525 1923 lun 23 lun 9 lun 9 lun 9 lun 12 541 542 544 - 547 548 553 554 554 555-581 555 555 - 568 568 - 580 580 580 - 581 SC S. Officii, Decr., Damnatur opusculum: «L'apparition de la très Sainte Vierge de la Salette» .. ............................................................ 581 SC Religiosorum, Resp., Dubium de habitu novit iorum a transeunte ad aliam religionem gestando................................................................ 581 SC de Prop. Fide, Lit. Lo sviluppo che, Ad Superiores religionum quae Mis­ sionibus infidelium se devovent: 1-dc idonea praeparatione alum­ norum; 2- de regimine missionis per substitutos parando; 3-de clero autochthonum fovendo; 4-de coadiutoribus laicis procu­ randis ......................................................................................... . .......... 581-583 Com. Interpres, Resp., Dubia: 1 - De paroeciis nationalibus. 2- De excusa­ tione a choro. 3 - De celebratione Missae in religionibus mulierum. 4 - De ministro confessionis. 5 - De licentia assistendi matrimoniis. 6-De assistentia matrimoniis. 7-De Ssma Eucharistia asservanda. 8-De versionibus sacrarum Scripturarum. 9-De reservatione pen­ sionis .................................................................................................. ................ 583 - 585 Co.\l Interpres, Resp., De actione iudiciali contra Ordinariorum de­ creta ........................................................................................................... 585 Secretaria Status, Lit. Cire. In virtù dei, Non expedit in Italia ut clerici officia assumant administrationis oeconomicae civilis ..... 585 SC Conciui, Resol. Ardachaden., Circa funera ratione domicilii et quasidomicilii ................................................................................................... 586 SC Conciui, Resol. Forolivien., Praecedentiae inter canonicos parochos. 587 - 588 SC Conciui, Resol. Nicosien., Optionis ct electionis canonicorum............ . 588 - 591 SC Concilii, Resol. Oxomen., Praesentiae choralis canonici Poeni ten tiarii. 591 - 592 SC de Prop. Fide, Induit., Facultas fit societati in communi viventi sine votis incardinandi sodales societati, eosdem promovendi ad Ordines sacros cum solis litteris testimonialibus et cum titulo mensae com­ munis vel missionis, et titulum ordinationis iam susceptae in alium commutandi................................................... ...................................... 592 SC Religiosorum. Decr. Religiosae sanctimonialium familiae. Circa mo­ niales in Gallia et in Belgio....... .. 592-593 XXXV INDEX CHRONOLOGICUS An. M. DOCUMENTORUM D. Columna δ SC Rituum, Resp., Dubium circa Missam votivam sacratissimi Cordis lesu prima feria sexta mensis......................................................... 527 1923 lun 29 Pius XT, Motu proprio Orbem Catholictan Encyclicis, De christianae Doctrinae institutione toto orbe catholico ordinanda................ 528 1923 lun 29 SC Studiorum, Decr. Archiepiscopus et Episcopi, Universitas Catholica in civitate Noviomagensi instituta confirmatur et Facultas Theo­ logica in eadem canonice erigitur................................................. 529 1923 Iui 10 SC de Prop. Fide, Decr. Ad Christianum nomen. Erigitur in Urbe Taurinensi Collegium internationale a Consolata pro Missionibus exteris. 530 1923 Iui 13 SC Religiosorum, Resp., Circa tempus ad interponendum recursum utile contra decretum dimissionis religiosi temporarie professi.... 531 1923 Iui 20 SC Religiosorum, Resp., Dubium seu declaratio de recursu contra de­ cretum dimissionis religiosi professi a votis temporariis..... SC Conciui, Ut. Cire. Quum Codex iuris, Ad Revmos Episcopos, de sta­ 532 1923 Iui tutis capitularibus conficiendis vel emendandis.......................... 533 1923 Iui SC de Prop. Fide, Decr. Sodales Instituti Veronensis, Institutum Vero­ nense Filiorum Cordis lesu in duas Congregationes separatur ... 534 1923 Aug 31 SC Religiosorum, Induit., Facultas datur constituendi alterum in eadem Provincia novitiatum ob diversitatem linguae ct nationum ......... 1923 Sep 9 SC Religiosorum, Induit., Sanantur vestitiones, professiones et erectio­ nes Tertii Ordinis saecularis S. Francisci...................................... 536 1923 Oct 2 Secretaria Status, Ut. Mi sono recato, Approbantur statuta Actionis Catholicae in Italia................................................................................ 537 1923 Oct 2 Secretaria Status, Normae, Statuta Actionis Catholicae Italianae......... 1923 Oct 3 Secretaria Status, Ut. Cire. Accresce certamente lo, Circa collocationem lucis electricae in ecclesiis................................................................. 539 1923 Oct 17 SC Concilii, Resp., Qui lege ieiunii non tenentur, pluries carnes edere possunt diebus solius ieiunii............................................................ 540 1923 Oct 26 SC Rituum, Resp., Dubia circa interpretationem novarum rubricarum Missalis Romani................................................................................... 541 1923 Oct SC Religiosorum, DecL Sacra Congregatio de, Circa dispensationes cur­ riculi studiorum.................................................................................. 542 1923 Oct 30 SC Negotiorum Extraordinariorum, Deci., Extenditur auctoritas Delegati Apostolici in Sinis............................................................................... 543 1923 Nov 16 SC S. Officii, Deci. Supremae Congregationi Sancti, Circa dispensatio­ nem a lege ieiunii eucharistici ante Missam................................ 544 1923 Nov 20 S. Poenitentiaria, Resp., Circa absolutionem generalem et indulgentias Coni raterni latis SS. Trinitatis et SS. Rosarii et circa indulgentias statuis, imaginibus etc. confectis ex materia fragili non applican- 1923 lun 27 545 1923 Nov 546 1923 Dec 13 547 1923 Dee 13 548 1923 Dec 13 549 1923 Dec 15 550 1923 Dec 15 551 1923 Dec 15 552 1923 Dec 20 553 1923 .. • · XXXVI 593 594 - 595 595 596 596 596 - 597 597 597 - 598 59S 599 599 - 600 600 - 605 605-606 606 606 607 607 607 607 - 608 SC Religiosorum, Induit., Facultas promovendi ad presbyteratum post 608-609 tertium Theologiae annum alumnos Ordinis Praedicatorum ......... Com. Interpres, Resp. Dubium solutum ab Emo Cardinali Commissionis 609 Praeside circa retributionem Missarum diei 2 novembris .... Com. Interpres, Resp., De iuribus Ordinarii ct Officialis in causis matri­ monialibus per processum documentalen ad normam can. 1990 1992 609-610 solvendis, et de tribunali secundae instantiae pro iisdem causis ... Com. Interpres, Resp., Excommunicatio in ementes bona ecclesiae usur­ 610 pata ...................................................................................................... SC S. Officii, Decr., Damnatur opus cui titulus «Manuel Biblique, etc.». 610-611 SC Concilii. Resol. Lucerina, Praecedentiae Vicarii Generalis non ca­ 611-612 nonici .................................. Signatura Ap., Docis. Romana, lurium advocatorum Curiae Romanae suscipiendi causas coram tribunalibus dioecesanis............... 612-616 SC Sacramentorum, Resp., Circa causas nullitatis matrimonii a solo Or­ dinario loci solvendas................................ 616 SC Religiosorum. Induit.. Formulae indulti saecularizationis: a) pro religiosis clericis Ordinum maiorum: b) pro religiosis clericis Or­ dinum maiorum praevio experimento; c) pro religiosis non ordi­ natis in sacris; d) pro monialibus; e) pro religiosis a votis sim­ plicibus perpetuis; f) pro sororibus a votis simplicibus perpetuis; g) pro religiosis fugitivis 616-618 INDEX N. An. 554 1923 .. .. M. ClIRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna D. SC Consistorialis, Facidt., Index facultatum quinquennalium Ordina­ 618 - 632 riorum locorum........................................... «................................................... FormulaI - pro Ordinariis Italiae ............................................... 618-621 FormulaII - pro Ordinariis Belgii. Galliae, Hispaniae, Lusitaniae........................................ 621-623 FormulaIII - pro ceteris Ordinariis Europae ........................ 623 - 626 Formula IV - pro Ordinariis Americae aliisque extra Eu­ ropam 626 - 632 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 1924 lan 12 1924 lan 12 1924 lan 16 1924 lan 18 1924 lan 18 1924 lan 25 1924 lan 26 1924 lan 28 1924 Feb 1924 Feb 1924 Feb 1924 Feb 1924 Feb 1924 Feb 1924 Feb 1 1 1 2 6 9 9 570 1924 Feb 10 571 1924 Feb 11 572 573 574 575 576 577 578 579 580 1924 Feb 13 1924 Feb 20 1924 Feb 22 1924 Feb 26 1924 Feb 29 1924 Mar 1924 Mar 1924 Mar 1924 Mar 1 2 7 7 SC Concilii, Resol. Romana et Aliarum, De fatalibus ad recurrendum contra decretum amotionis parochorum...................................... SC Concilii, Resol. Sancti Severi, Funerum iuvenis in bello interfecti ... SC de Prop. Fide, Decr. Sacra Congregatio dc. Revocatur privilegium praecedentiae titulo missionarii Apostolici adnexum.............. Pius XI, Encvcl., Maximam gravissimamque, Epistola Encyclica ad Emos PP. DD. S. R. E. Cardinales: Ludovicum Henricum Luçon, Archicpiscopum Rhemensem; Paulinum Petrum Archiepiscopum Burdigalensem; Ludovicum Emcstum Dubois, Archiepiscopum Parisiensem; Ludovicum losephum Maurin, Archiepiscopum Lug­ dunensem; Alexium Charost, Archiepiscopum Rhedonensem; Arthurum Stanislaum Touchet, Episcopum Aurclianensem, catcrosque RR. PP. DD. Arch i episcopos et Episcopos, atque ad universum clerum et populum Galliae: De consociationibus dioecesanis......... Prus XI, Normae, Statuta Consociationum dioecesanarum.......................... SC Sacramentorum, Resol. Namurcen. et Aliarum. De administrat i one Confirmationis a sacerdotibus charactere episcopali carentibus ... SC Religiosorum, Induit., Facultas promovendi ad Ordines alumnos So­ cietatis in communi viventis sine volis, titulo emensae communis». SC Concilii, Lit. Cire. Poichè è stabilito, Circa modum docendi catechismum in scholis publicis.............................................................. SC Religiosorum, Resp., Dubium de superioribus domorum filialium ... SC Rituum, Resp. Societatis lesu, seu Dubia circa impositionem cinerum et circa candelas adhibendas in festo S. Blasii......................... SC Rituum, Resp., Dubium circa applicationem religiosos exemptos cuiusdam decreti S. C. Rituum........................................................ SC Studiorum, Decr. Quo uberiore cum. De relatione super statu Semi­ nariorum singulis triennis transmittenda.................................... SC Religiosorum, Instr. Nuper edito ab, Instructio de clausura monialium votorum solemnium.................................................................. SC Concilii, Resol. Monopolitana, Adsistcntiae Episcopo praestandae a Canonicis.................................................................................................. SC Concilii, Resol. Namurcen. et Aliarum, Abstinentiae peregrinorum in locis privilegiatis.............................................................................. SC Religiosorum, Lit. Cire. E' noto alia. Religiosi sese abstineant a com­ petitionibus politicis efformandis vel nutriendis..................... SC Rituum, Resp., Circa absolutionem generalem in Ordine SS. Trini­ tatis ...................................................... ..................................................... SC Rituum, Decr., Benedictio Seismographi....................................................... Pius XI, Lit. Ap. Cum moderatores Consilii, Indultum oratorii privati conceditur sacerdotibus in Consilia Pontificii Operis a Propagatio­ ne fidei adseitis.............................. ........................................................ SC Rituum, Resp., Mens S. C. Rituum quoad currus adhibendos in Pro­ cessionibus ................................................................................................ SC db Prop. Fide, Resp., Impedimentum disparitatis cultus non viget in­ ter baptizatum extra ecclesias catholicam et non baptizatum......... SC Consistoriaus, Decr. Regulas apprime instas, De processu inquisitio­ num circa promovendos ad Episcopatum.................................... SC Religiosorum, Lit. Cire. II Sommo Pontefice, Dc collaboralione inter religiosas feminas et Actionem Catholicam feminarum ....... SC Religiosorum, Resp., Dubium circa dotem religiosarum et subsidium caritativum...................................... ........................................................ Pius XI, Lit. Ap. Quod ad Conventus, Indulgentiae, privilegia, indulla ct dispensationes conceduntur iis qui conventibus Eucharisticis celebrandis intersint vel operam navent................................ Secretaria Status, Not if., Mens Sedis Apostolicae circa mutationem calendarii universalis........................................................................... 631 -632 633 - 635 635 635 - 638 638-641 641 641 -642 642 - 643 643 643 - 644 644 644-647 647 - 649 649 - 651 651 652 652 - 653 653 653 - 654 654 654 654 - 655 655 655 - 656 656 - 658 658 - 659 XXXVH INDEX CHRONOLOGICUS .tn. 5L N. D. DOCUMENTORUM Columna 3 SC Conçoit, Resol. Abulen. et Aliarum, Residentiae per horas et distri­ butionum in vacationibus.................................................................. 659 - 661 Prfc Y npiot· Fnict ημ. Λn 7 St/ctpdtt Dpi Filir/c uli rmu^f AH nux ciimmnc ouiiiiiiuo MnHprnfnrpc iviuciui ciiui Co ArJi urcil· 1924 Mar 19 Illa num Regularium aliarumque Sodalitatum religiosorum virorum, de recta vitae religiosae ratione........................................................................ 661-668 1924 Mar 26 SC Rituum, Instr. Plurium Dioecesium, De vexillis in ecclesia admit­ tendis vel benedicendis....................................................................... 668 1924 Mar 26 SC Rituum, Deci. Harlemcn., De festo cum Officio et xMissa in honorem D. N. I. C. sub titulo Boni Pastoris................................................. 669 1924 Mar 28 SC S. Omen, Decr., Condemnationis sac. Ernesti Buonaiuti eiusque ope­ rum omnium......................................................................................... 670 1924 Mar 29 Inter Sanctam Sedem et Bavariae Rempublicam sollemnis conventio, Konkordat zwischen seiner Heiligkeit Papst Pius XI und dem Staate Bayem = Concordato fra Sua Santità il Papa Pio XI e lo Stato Bavarese................................................................................................ 669-680 587 1924 Apr 2 SC S. Omen, Resp., Solvitur matrimonium val id e contractum inter partem baptizatam acatholice et partem non baptizatam ..... 679-681 588 1924 Apr 8 Com. Interpres, Resp., De visitandis a loci Ordinario ecclesiis religioso­ 681 rum exemptorum................................................................................. 589 1924 Apr 12 SC Conctltt, Decr. Ad aptiores rationes. De norma servanda cum Coetus 682 Catechistici aliique pro scholis de religione conventus indicuntur. 590 1924 Apr 14 SC Orientalis, Deci., Orientales non tenentur c, 866 de Communione Paschali nec c. 849 et 881 de Confessione et Communione in do­ 682 - 683 micilio privato...................................................................................... 591 1924 Apr 22 SC Sacramentorum, Resp. Romana et Aliarum, Circa facultatem Missam 683 - 686 litandi nocte occasione extraordinariae solemnitatis................ 592 1924 Apr 23 SC CoNcn.n. Epist. 11 rimstinamento dello. Epistola ad Italiae Ordina­ 686-687 rios de pueris Christiana catechesi imbuendis............................ 593 1924 Apr 27 Pius XI. Motu pronrio Bibitorum scientiam quanti, De disciplinae bi688 - 689 blicae magisteriis................................................................................. 594 1924 Mai 1 SC de Prop. Fwf. Instr. Consuevit haec Sacra. Instructio de alumnis ad­ mittendis in Pontificium Collegium Urbanum Romae; et Quaesita 689 - 690 eisdem ante admissionem proponenda.......................................... 595 1924 Mai 2 SC Rituum, Reso., Dubia circa Missas conventuales in ecclesiis religio­ 691 sorum et circa «Te Deum» in Officio parvo B. Μ. V.................. ·» 596 1924 Mai a Pius XI. Enist. Ap. Ea inter onera. Ad Rmum P. Wlodimirum Ledôchowskv, Praepositum Generalem Societatis lesu: De Athenaeo et 691 -693 Sodalicio Gregoriano atque de huius Statutis.............................. 597 1924 Mai 5 Com. Tnterprfs. Reso., De potestate Ordinarii declarandi via administra­ 693 tiva nullitatem matrimonii ex capite clandestinitatis............... 598 1924 Mai 7 SC Religiosorum. Induit., Facultas promovendi ad presbyteratum exple­ 694 to tertio anno Theologiae alumnos Ordinis Fratrum Minorum ... 599 1924 Mai 29 Pius XI, Const. Ap. Infinita Dei misericordia. Indictio universalis lubi694 - 697 laei anni Sancti millesimi nongentesimi vigesimi quinti ..... 600 1924 lun 20 SC Consistorialts. Induit.. Facultas reducendi ad normam can. 306 Mis­ 697 sas a parochis applicandas pro populo....................................... 601 1024 lun 24 SC Conctltt. Eoist. Ad urgendam toto, Ad omnes locorum Ordinarios, 698 De religiosa puerorum et adolescentium institutione............... 602 1924 lui 5 Pius XI. Const. Ap. Ex quo primum. Suspenduntur indulgentiae et fa­ 699 - 700 cultates vertente anno universalis Iubilaei MDCCCCXXV.... 603 1924 lui 10 SC S. Officit. Resp., Solutio matrimonii contracti inter partem bapti700- 101 zatam et partem infidelem, extra privilegium Paulinum .... 604 1924 lui 10 S. Poenitenttaria, Decr. Ut septimi pleni, De normis in concedenda et lucranda indulgentia Portiunculae.................................. 701- 702 605 1924 luiI 15 Pius XI. Const. Ap. Si unquam alias, Pocnitentiariis aliisque in Urbe confessariis facultates extraordinariae pro anno iubilaei conce­ duntur ............................... 702 - 706 606 1924 Iui 17 SC Consistorialis, Epist., Circa Ordinem Constantinianum S. Georgii ... 706 607 1924 Iui 23 SC Rituum, Decr., Benedictio Bibliothecae et Archivi ................................. 706 608 1924 Iui 24 SC S. Officii, Mon., Monitum circa facta quae P. Pio a Petralcina tri­ buuntur ......................................................................................................... 706 - 707 609 1924 lui 26 SC Sacramentorum, Lit. Cire, Molli Ordinari d'Italia, Litterae ad Revmos Ordinarios Italiae circa facultatem celebrandi Missam sub dio ad normam canonis 822 Codicis Iuris canonici........................................ γθγ 610 1924 Iui 30 Pius XI. Const. Ap. Apostolico muneri, quo. Indulgentiae anni iubilaei MDCCCCXXV conceduntur monialibus aliisque stabili impedimen- 1924 Mar 16 3 3 » g XXXVJ1I INDEX N. 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 An. Μ. 1924 Iui 1924 Aug 31 1 1 1924 Oct 20 1924 Oct 23 1924 Nov 5 1924 Nov 15 1924 Nov 18 1924 Nov 20 1924 Nov 28 1924 Nov 28 1924 Dec 1924 Dec 1924 Dec 1 1 5 1924 Dec 17 1924 Dec 21 1925 lan 19 1925 lan 24 1925 lan 26 1925 lan 29 1925 Feb 5 1925 Feb 10 1 925 Feb 28 1925 Mar 1925 Mar 1925 Mar 1925 Mar DOCUMENTORUM Columna I). 1924 Aug 28 1924 Sep CHRONOLOGICUS 4 5 6 7 to detentis cum opportunis facultatibus circa absolutiones et voto­ rum commutationes......................................................................................... S. Poenïtentiaria, Mon. Constitutione Ap. Si, Monita de usu facultatum confessariis per annum sanctum tributarum deque ratione indul­ gentiae iubilaei lucrandae, ad normas constitutionum Benedic­ ti XIV et Leonis XIII exarata, auctoritate Ssmi D. N. Pii Pp. XI ad hodiernam disciplinam accommodata eiusque iussu edita......... SC S. Officii, Decr., Damnatio operis: «L’esperienza etica dell’Evangelio» ..................................................................................................................... SC Concilii, Lit. Cire. Dalle relazioni che, Normae circa institutionem religiosam in scholis publicis......................................................................... Secretaria Status. Lit. Cire. La lieta accoglienza, Circa institutionem in Urbe Commissionis centralis artis sacrae pro conservando pa­ trimonio artistico ecclesiarum..................................... ............................... pæs XI. Motu proprio Latinarim litterarum quae. De peculiari litte­ rarum latinarum schola in Athenaeo Gregoriano constituenda ... SC de Prop. Fide, Resp., Dubia circa iura missionariorum Societatis Mis­ sionum Parisiensis possedendi et administrandi bona oeconomica. SC S. Officii. Decr., Dissolutio matrimonii valide contracti inter partem non baptizatam et partem baptizatam in secta anglicana............... S. Poenïtentiaria, Decr., Summarium indulgentiarum, privilegiorum et indultorum Ordini Eremitarum S. Augustini concessorum............... SC CoNCTLrr. Induit., Hispani adimplere valent praeceptum paschale a feria IV cinerum............................................................................................... S. Poenttentiarta. Induit., Datur facultas dispensandi a visitatione quat­ tuor Basilicarum pro lubilaeo lucrando.................................................. SC Religiosorum, Resp., Irregularitatem non constituit defectus oculi sinistri................................................................................................................... SC Rituum, Resp., Dubia circa Officium in Commemoratione omnium fidelium defunctorum..................................................................................... SC S. Officii, Lit., Propositiones damnatae de re philosophica et theo­ logica ..................................................................................................................... S. Poenitentiarta. Facult., Facultates confessariis tributae durante lubilaei anno: I. Facultates omnibus confessariis peregrinis conces­ sae: II. Facultates aliquibus tantum confessariis concessae; III. Monita de usu harum facultatum...................................................... S. Poenïtentiaria. Induit., Commutatio conditionum ad lucrandum lubilaeum pro iis qui peregrinos iuvant........................................................... Vicariatus Urbis, Notif. Piii volte i. Admissio sacerdotum ad celebratio­ nem Missae in ecclesiis Urbis....................................................................... SC S. Officii, Resp., Impedimentum disparitatis cultus tenet catholicos. non vero acatholicos, nisi baptiza ti in ecclesia catholica aut ad eam conversi fuerint........................................................................................ SC Religiosorum, Induit., Indultum concedendi litteras dimissorias su­ periori Societatis in communi viventis sine votis, et sanandi prae­ cedentes concessiones, datum....................................................................... Ratihabitio Concordati cum Bavaria...................................................................... SC Orientalis, Resol., Orientales satisfaciunt Praecepto Communionis paschalis si communicent in alieno ritu.................................................. S. Poenïtentiaria. Resp., Dubium circa conditionem confessionis ad lubilaeum lucrandum...................................................................................... SC Religiosorum, Resp., Dubium de religiosis professis votorum tem­ porariorum in amentiam incidentibus....................................................... Inter Sanctam Sedem et Poloniae Rempublicam sollemnis conventio (Concordatum)................................................................................................... SC Rituum, Resp., Dubium circa Missam Conventualem in feriis cum Missa propria...................................................................................................... SC Sacr.lmentorum, Resp., Valor matrimonii mixti coram solis testibus in ecclesia acatholica contracti..................................................................... S. Poenïtentiaria, Resp., Dubium circa facultatem absolvendi confesso­ rium reum absolutionis proprii complicis................................................ SC Conststortalis, Decr. Ad consulendum curae, De Ordinario militari in Italia................................................................................................................. SC Consistorialis. Lit. Cire. In questi ultimi. Ad Ordinarios Italiae cir­ ca commorationem clericorum in Urbe................................................... 708 - 710 710-713 714 714-716 716-718 718-719 719-720 720-721 721-727 727-728 728 728 728-729 729-730 730 - 732 732-733 733 - 734 734 733-735 735 735 - 736 736 736 737 - 742 743 743 743 744 744 - 745 XXXIX INDEX C H R 0 N 0 L 0 G I C U S N. An. 3L D. D O C U \! E X T O R 1' Μ Colurnna S. Poenitentiaria. Resp., Dubia circa impeditos ab Urbe adeunda ad Jubilaeum lucrandum ob necessarium cotidianum laborem, vel ob difficultatem discedendi a domo; et an pro se vel pro defunctis tales consequi valeant indulgentiam.......................................................... 745 640 1925 Mar 9 S. Poenitentiaria, Resp., Dubia circa facultatem confessariis conces­ sam dispensandi et commutandi vota et conditiones Jubilaei atque absolvendi a censuris durante Jubilaeo..................................................... 746 641 1925 Mar 20 S. *I oenitenturia, induit., Extenditur ad omnes peregrinos facultas So­ cietati Bruxellensi concessa lucrandi Jubilaeum, reductis conditio­ nibus et mitigatis........................................................................................... 746 642 1925 Mar 21 S. Poenitentiaria, Induit., De Jubilaeo pro defunctis lucrando ................. 746 643 1925 Mar 25 SC Rituum, Instr. In solemniis, sive. Super privilegiis quae in triduo vel octiduo solemniter celebrando intra annum a Beatificatione vel Canonizatione per rescriptum S. Rituum Congregationis a Summo Pontifice concedi solent................................................................................ 747 644 1925 Mar 23 SC Religiosorum, Resp., Professio in articulo mortis non extenditur ad postulantes...................................................................................................... 748 645 1925 Mar 30 SC Religiosorum, Resp., Circa conditiones ut Tertiarii S. Francisci frui possint iure praecedentiae........................................................................... 748 646 1925 Apr 8 SC s. Omen. Resp., De tribunali competenti in causis nullitatis matri­ monii inter duos acatholicos...................................................................... 748 - 749 647 1925 Mai 1 SC 5 Omen, Resp., De valore matrimonii contracti inter catholicam orientalem et orientalem baptizatum acatholice.................................... 749-750 648 1925 Mai 8 SC Rituum. Resn., Dubium de osculanda Episcopi manu seu annulo ante Communionem............................................................................................... 750 649 1925 Mai 8 SC Rituum, Resp., Circa formam disponendi Scapulare Carmelitanum ... 750-751 650 1925 Mai 12 SC Sacramentorum, Induit., Omissio publicationum praematrimonialium. 751 651 1925 Mai 16 SC Concilii, Resol. Panormitana, Conditionis civitatis ad beneficia.......... 751-753 652 1925 Mai 20 plvs χχ Ap. Ex officio supremi, Erigitur Delegatio Apostolica Indosinensis................................ ....................................................................... 753-754 653 1925 lun 2 Ratihabitio conventionis inter S. Sedem et Poloniam die 10 feb. 1925 initac................................................................................................................ 754 654 1925 lun 3 SC Rituum, Resp., Circa formam protegendi materiam S. Scapularis ... 754-755 655 1925 lun 10 SC Rituum, Decr. Hanc Ritualis Romani, Decretum novam Ritualis Ro­ mani editionem approbans.......................................................................... 755 656 1925 lun 13 SC Concilii, Resol. Olomucen.. Vestis choralis.................................................. 755-756 657 1725 lun 13 SC Concilii. Resol. Ratisbonen., Duelli «mensura academica» inter stu­ dentes dicti..................................................................................................... 757 - 759 658 1925 lun 20 SC Orientalis, Notif., Instituitur Pontificia Commissio pro Russia........... 760 659 1925 lun 21 SC S. Officii et Sacramentorum, Resp., De copia aquae in calice ordi­ nationis ............................................................................................................ 760 660 1925 lun 30 Pius XI, Lit. Ap. Perspectum plane Nobis, Facultas datur alumnis Scho­ larum seraphicarum adquirendi in proprio sacello indulgentias ec­ clesiis Ordinis concessas............................................................................. 760 - 761 661 1925 Iui 3 SC S. Officii, Decr., Damnatur opera sac. doctoris Toannis Hehn: «Die Biblische und die Babylonische Gottesidee», et «Wege zum Monotbcismus»....................................................................................................... 761 662 1925 Iui 5 Pius XI, Notif. Sanctitas Sua litteris, Quaedam declarantur circa com­ petentiam et constitutionem Sacrae Congregationis pro Negotiis Ecclesiasticis Extraordinariis...................... 761 - 762 663 1925 Iui 7 SC Cafremontalts, Decr., Approbatur ratio admissionis L-egatorum pri­ mae classis apud Apostolicam Sedem in Sacram Audientiam ad exhibendas Litteras pro sui muneris recognitione.................... 762-766 SC Caerf.montalis, Decr.. Approbatur ratio admissionis Legatorum se­ 664 1925 Iui 7 cundae classis apud Apostolicam Sedem in sacram Audientiam ad exhibendas Litteras pro sui muneris recognitione................... 766 - 770 665 1925 lui 10 SC Concilii. Resol. Romana et Aliarum. Circa supplementum congruae et massam communem capitularem................................... 770 - 771 666 1925 Iui 11 SC Concilii, Resol. Adrien., Incardinationis................................ .................... 771-775 667 1925 Iui 15 SC S. Omen. Resp., Circa usum (iltrandi vinum in Missa adhibendum ... 775 668 1925 lui 22 SC Sacramentorum, Resp. Romana ct Aliarum. De facultate baptismi do­ mi conferendi extra mortis periculum.................................. 776 669 1925 Iui 24 SC SACRAMENTORUM, Resol. Ultraiecten., De patrinis baptismatis............... 776 - 777 670 1925 lui 30 SC S. Officit, Decr., Damnantur aliquot opera ct scripta a sac. Doct. loscph Wittig edita................................. 777 639 1925 Mar 9 XL INDEX An. M. D. 671 1925 Oct 31 672 1925 Nov 673 1925 Nov 10 674 1925 Nov 14 675 1925 Nov 14 676 1925 Nov 24 677 1925 Nov 25 678 1925 Dec 679 680 1925 Dec 9 1925 Dec 11 681 1925 Dec 11 682 1925 Dec 11 683 1925 Dec 11 684 1925 Dec 11 685 1925 Dec 12 686 687 1925 Dec 21 1925 Dec 25 688 689 1925 .... 1926 lan 5 690 1926 Feb 691 1926 Feb 20 692 693 1926 Feb 23 1926 Feb 28 694 1926 Mar 22 695 1926 Mar 29 696 1026 Apr 6 7 3 1 CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna Pius XI, Litt. Ap. De more Romanorum, Erigitur Internuntiatura Apostolica in Lettonia................................................... 778 SC Rituum, Resp. Popayanen., Dubia: 1 - De verbis «Dominus meus et Deus meus» in elevatione S. Hostiae; 2 - De evangelio proprio S. Pauli Apostoli; 3 - De nona lectione festi impediti; 4 - De benedic­ tione cinerum in Missis lectis; 5 - De usu «Manualis Toletani» in administratione sacramentorum; 6 - De recitatione litaniarum; 7 - De consuetudine obvolvendi capsam defunctorum ornamentis albis apud sorores; 9 - De Missa votiva Cordis lesu transferenda a prima feria sexta in primam mensis Dominicam. 778 - 779 Com. Interpres, Resp. ad proposita dubia: 1 - De temporis supputatione. 2 - De praecedentia inter episcopos suffraganeos. 3 - De collatione beneficiorum. 4 - De praecedentia Vicarii foranei. 5 - De sacris processionibus. 6 - De admissione orientalium ad Novitiatum. 7 - De reservatione casuum. 8 - De forma celebrationis matrimo­ nii. 9 - De Missa in matrimoniis mixtis. 10 - De sepultura eccle­ siastica ............................................ ...................................................................... 780-781 SC Concilii, Resol. Cauriensis, Circa vacationes et canonicorum absen­ tias a Choro............................................................... 781 SC Concilii, Resol. Mathelicen., lubilationis et iuris ad emolumenta adventitia................................................................... 782-783 SC Religiosorum, Declaratio circa naturam iuridicam Congregationis Sororum a Misericordia (Sisters of Mercy)........................................... 783 - 784 SC Sacramentorum, Instr. Ex responsionibus datis, Circa munus patrini et cognationem spiritualem................................ 784-786 SC Consistorialis, Dccr. Ant illarum, Erectionis novae Delegationis Apo stolicae........................................................................ 786 SC Rituum, Resp., Dubium de forma paramentorum....................................... 786-787 Pius XI, Encyclica Quas primas post, Ad Venerabiles Fratres Patri­ archas, Primates, Archiepiscopos, Episcopos aliosque locorum Or­ dinarios pacem et communionem cum Apostolica Sede habentes: de festo Domini nostri lesu Christi Regis constituendo.................... 787 -795 Pius XI, Motu proprio I primitivi cemeteri, De Pontificia Commissione Sacrae Archeologiae deque novo Pontificio Instituto Archeologiae Christianae................................................................. 795-799 Pius XI, Normae, Regolamento per il Pontificio Istituto di Archeologia cristiana...................................................................... 799 - 801 Pius XI, Normae, Regolamento per la Pontificia Commissione di Archcologia sacra.................................................................. 801 - 803 SC Rituum, Resp., Dubia de responsoriis primi Nocturni et de evangelio Dominicae in fine Missae..................................... 803 - 804 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Dominica ultima octobris. Festum Domini nostri lesu Christi Regis...................... 804 S. Poenitentiaria, Resp., Dubium circa coronas ex vitro confectas......... 804 - 805 Pius XI, Const. Ap. Servatoris lesu Christi, Universale lubilaeum anno Domini millesimo nongentesimo vicesimo quinto in Urbe celebra­ tum ad totum catholicum orbem extenditur. 805 - 808 SC S. Officii, Mon., Circa versiones S. Bibliae factas a non catholicis ... 808 SC Concilii. Induit., Facultas transferendi abstinentiam a sabbato in feriam IV durante Quadragesima et reducendi dies abstinentiae pro familiis operariorum................................................................................ 809 SC Concilii, Resol., De cappellanis carcerum. praesertim quoad assisten­ dam matrimoniis....................... ............................. 809 SC Rituum, Decretum seu Declaratio, Circa Officia propria et Missas, eorumque extensionem.......................................... 810 - 811 SC S. Officii, Resp., Dc crematione cadaverum................................................ 811 Pius XI, Encyclica Rerum Ecclesiae gestarum. Litterae Encyclicae ad Venerabiles Fratres Patriarchas. Primates, Archiepiscopos, Epi­ scopos. aliosque locorum Ordinarios pacem et communionem cum Apostolica Sede habentes: De sacris missionibus provehendis........ 811 -820 SC Sacramentorum, Induit., Facultas conferendi sacros Ordines extra tempora et dispensandi ab interstitiis ct aetate canonica............... 820 SC Sacramentorum, Indultum de ieiunio eucharistico pro sacerdotibus adoratoribus.................... 820 Pius XI, Litt. Ap. Quae catholico nomini. Quinam subsunt iurisdictioni castrensi quae ad septennium in Hispania prorogatur. 821 -823 XLl INDEX CHRONOLOG I CUS An. AL 1). DOC U Μ H ICTG R IJ A( Columna SC de Prop. Fide, Deer. Ut Pia sacerdotum, Promulgantur Statuta Gene­ ralia piae Unionis Cleri pro Missionibus atque summarium spiri­ tualium favorum quibus eiusdem piae Unionis sodales fruuntur ... 823 - 824 698 1926 Apr 4 SC de Prop. Fide, Normae, Statuta Generalia piae Unionis Cleri pro Missionibus........................................................................................... 824 - 826 SC de Prop. Fide, Facult., Favores spirituales Piae Unionis Cleri pro 699 1926 Apr Missionibus........................................................................................... 826-827 700 1926 Apr 14 SC Rituum, Induit.. Rescriptum de paenultima octobris Dominica pre­ cibus et actioni pro Missionibus peculiariter addicenda ...... 827 - 828 701 1926 Apr 16 SC S. Omen, Resp., Solutio matrimonii valide contracti inter partem non baptizatam et partem haeretice baptizatam....................... 702 1926 Apr 23 SC Rimu Resp., Dubia arca imaginem vel statuam Ssmi Cordis Icsu 828 - 829 in altari Ssmi Sacramenti collocatam............................................ 703 1926 Apr 28 SC Rituum. Resp., Dubia circa generis humani consecrationem Sacra­ tissimo Cordi Icsu............................................................................... 7C4 1926 Apr 30 SC Sacramentorum. Resp. Romana ct Aliarum, Celebrationis Missae do­ 829-831 mui praesente cadavere...................................................................... 705 1926 Mai 14 SC Rituum. Resp. Nagporcn., Dubia circa calendarium proprium reli­ giosarum Congregationum................................................................ 706 1926 Mai 21 SC Rituum. Resp. Curien., Dubium circa horam inchoandi Missam in nocte Nativitatis Domini.................................................................... 707 1926 Mai Pius XI. Motu Proprio Cum Missionalium opera. Novum conditur Pontifia’um missionalium Institutum ex unione Pont. Seminarii SS. App. Petri et Pauli de Urbe et conlegii pro missionibus exteris Mcdionalensis....................................................................................... 708 1926 lun 17 SC Religiosorum. Induit., Facultas datur statuendi consilium ordinarium et extraordinarium pro administranda re temporali collegii S. An­ 834 - 835 selm i de Urbe...................................................................................... 709 1926 lun 19 SC S. Ofeictt, Instr. Cadaverum cremationis praxi. Ad omnes locorum Ordinarios cum Apostolica Sede pacem et communionem haben­ 835 - 836 tes: dc crematione cadaverum......................................................... 710 1926 lui 1 SC Concilii. Litt. Cire. Sacrae huic Congregationi, Ad omnes Ordina­ rios, de sacerdotibus valetudinis vel rusticationis animique causa 836 - 837 extra suam dioccesim se conferentibus....................................... 711 1926 lui 13 SC Religiosorum, Resp., Ad alienanda bona monialium Ordinario loci subiectarum requiritur consensus Capituli monialium........... 712 1926 lui 15 SC Religiosorum. Lit. Cire. Quum tristis experientia, Circa assistentiam 837 - 838 religiosorum ad stationes balneares............................................... 713 1926 lu! 16 SC de Prop. Fide, Resp., Interpretatio ct usus Privilegii Paulini ............... 838 714 1926 lui 19 SC Saouventorum. Induit., Facultas celebrandi Missam media nocte pro 838 - 839 inservientibus apud tabernas et hospitia publica...................... 715 1926 lui Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia *. 1 - De substitutione in choro. 2 - De mutatione superiorum religiosorum. 3 - De fidei pro­ fessione. 4 - De paroeciis religiosis. 5 - De impedientibus juris­ dictionem ............................................................................................. 716 1926 Aug 6 Secretaria Static. Litt. Circ. Haec Secretaria Status, Revocatur «Mo nifum» diei 1 dec. 1918 circa modum mittendi litteras ad S. Of­ ficium .................................................................................................. 717 1926 Sep 8 SC Studiorum. Epist. Ad regnum Icsu, Ad Rmos Ordinarios, de catcchetica disciplina in sacris seminariis impense excolenda.... 840-841 718 1926 Oct 22 S. Poenitentiaria, induit., Facultas impertiendi Benedictionem Papalem in fine contionum ad populum......................................... 841-842 719 1926 Oct 25 SC Concilii. LitL Cire. Dalle relazioni dei, Circa institutionem religio­ sam in scholis publicis......................................... 842 - 843 720 1926 Nov 9 SC Religiosorum. Resp., Circa auctoritatem Ordinarii permittendi trans­ itum monialium ab uno ad aliud monasterium eiusdem Ordinis ... 843 721 1926 Nov 10 S. Poenitentiaria, Resp., Dubia circa potestatem Episcoporum quasdam facultates communicandi........................................ 843-844 722 1926 Nov 12 Pius XI. Motu Proprio Quoniam tam praeclara. De museo missionali etnologico constituendo....................................... SC Rttuum. Decr. Urbis et Orbis. Additiones ct variationes in festo S. 723 1926 Nov 24 loannis a Cruce, Confessoris et Ecclesiae Doctoris............... SC Rituum. Decr. Urbis ei Orbis, Circa Officium. Missam et elogium 724 \926 Nov 24 S. Petri Canisii..................................... .................................. 697 1926 Apr XU1 INDEX N. An. 725 1926 Dec 4 726 1926 Dec 4 727 1926 Dec 29 728 1926 Dec 29 729 1927 Ian 730 1927 Ian 10 731 1927 Ian 15 732 1927 Ian 21 733 1927 Ian 25 734 1927 Ian 25 735 1927 Ian 26 736 1927 Ian 31 737 738 1927 Ian 31 1927 Ian 31 739 1927 Feb 3 740 1927 Feb 4 741 1927 Feb 18 742 1927 Feb 18 743 1927 Feb 22 744 1927 Feb 24 745 1927 Feb 26 746 1927 Mar 6 747 1927 Mar 7 748 1927 Mar 8 749 1927 Mar 9 750 1927 Mar 10 751 1927 Mar 10 752 1927 Mar 15 753 1927 Mar 22 Μ. I). 1 C H R 0 N 0 L 0 G IC U S DOCUMENTORUM Columna Conventio cum Gallia, Accord entre le Saint-Siège et la France relative­ ment aux honneurs liturgiques dans les pays où s’exerce le Pro­ tectorat religieux français......................................................... ,. ... 845- S46 Conventio cum Gallia, Accord entre le Saint-Siège et la France relative­ ment aux honneurs liturgiques dans les pays où les Capitulations sont abrogées ou non apliquées...................................................... 846- 847 SC S. Officii, Decr. Damnantur quaedam opera Caroli Maurras et ephe­ merides «L’Action Française».......................................................... 847 - 848 SC Rituum, Induit., Facultas datur imponendi cineres die Dominica pri­ ma Quadragesimae....................................... ,..................................... 848 - 850 Pius XI, Normae statuuntur pro Officialibus S. Sedis circa tempus va­ candi labori et usufruendi feriis...................................................... 849 Secretaria Status, Normae, Statuta generalia Actionis Catholicae pro dioecesibus Italiae................................................................................. 849 - 856 SC Concilii, Litt. Cire. Da varie parti, Circa nonnullos abusus tollendos in celebratione solemnitatum religiosarum, praecipue in Italia ... 856- 857 SC Religiosorum, Litt. Cire. Questa Sacra Congregatione, Circa coopera­ tionem inter religiosas feminas et Actionem Catholicam femeninam. 857- 858 SC Concilii, Induit., Facultas adimplendi Praeceptum Paschale quovis anni tempore occasione Missionum et Exercitiorum spiritualium. 858 SC Sacramentorum, Resol., Circa celebrationem matrimonii viduarum militum absque solemnitatibus iuris civilis................................ 858 SC Rituum, Decretum praefixum volumini VII, seu Appendici II (ab anno 1912 num. 4285 usque ad annum 1926 num. 4404, cum suo Indice generali) operis cui titulus: «Decreta authentica Congrega­ tionis Sacrorum Rituum ex actis eiusdem collecta eiusque aucto­ 859 ritate promulgata»................ ................................................................ Pius XI, Lit. Ap. Regiones, quae, ab, Erectio Intemuntiaturae Apost. in Republica Lithuana............................................................................... 859 SC Concilii, Resp., Adnotatio baptismi collati extra propriam paroeciam. 859- 860 SC Religiosorum. Resp., Circa computationem servitii militaris in tem­ pus professionis temporariae............................................................ 860 SC Religiosorum. Induit., Nonnullae facultates tribuuntur religiosis Or­ 860- 861 dinis SS. Trinitatis itinera facientibus.......................................... SC Sacramentorum, Resp., Circa facultatem sacerdotibus adoratoribus concessam accedendi ad sanctam Communionem ieiunio euchari­ 861 stico non servato................................................................................... SC Religiosorum, Lit. Cire. E1 nota a, De promovendo cantu Gregoriano 861- 862 apud religiosos........................................................................................ SC Rituum, Decr. Conimbricen., Dubia circa festum Sacratissimi Cordis 862 lesu in Lusitania................................................................................... SC Concilii, Decr. Cum plures locorum. De sacerdotibus magisterii mu­ 863-864 nus gerentibus in publicis scholis.................................................... Pius XI, Declaratio quoad veniam legendi commentarium diurnum, cui 864 titulus «L’Action française», a Sanctitate Sua in Indicem relatum. Com. Biblica, Deci. Ut nonnullis occurratur. De laurea in Theologia ad 864 - 865 gradus accadcmicos in Sacra Scriptura obtinendos requisita......... Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De confratemitatibus Ssmi Sacramenti. 2 · De indice funeralium taxarum. 3 - De publica 865 Expositione Ssmi Sacramenti........................................................... SC Sacramentorum, Induit., Facultas celebrandi Missam in loco non sa­ 865 - 866 cro ................................ .............................................................................. S. Poenitentiaria, Resp., Dubia de fautoribus factionis vulgo «Aetion 866 - 867 française».................................................................................................. SC Rituum» Decr. Zagrabien. et Aliarum, Nova editio Missalis Romano867 Slavonici approbatur...................................................................... SC S. Officii, Notif., Non approbatur devotio in Beatam Mariam «Vir867-868 ginem-Sacerdotcm»............................................................................... SC Studiorum, Lit. Cire. L1Eminentissimo Cardinale, Circa conservatio­ nem archivorum et bibliothecarum ecclesiasticarum, praesertim in Seminariis Italiae............................................................................. 868 SC Concilii, Resp. Romana ct Aliarum, Dubia circa ius Ordinarii inter­ dicendi actionem politicam viris ecclesiasticis.......................... 868 SC Sacramentorum, Facult., Facultates Ordinariis Mexicanis concessae ob 869 extraordinarias regionis circumstantias....................................... XLIII N. An. M. D- Columna SC Religiosorum, Resp., Dubium de consecratione virginum pro Mulie­ ribus in saeculo viventibus................................. 869 755 1927 Mar 28 SC pe Prop. Fide, Resp., Dubium circa facultatem benedicendi et impo­ nendi scapularia, et circa alia privilegia concessa Unioni Missio nali Cleri............................................................................................... 869 - 870 756 1927 Apr 7 SC de Prop. Fide, Deci., Vicarii Apostolici nominare possunt Officialem. Curiae cum omnibus facultatibus a iure concessis.................. 870 1927 Apr 11 SC S. Officii, Litt. Cire. Suprema haec Sacra, Renovantur normae circa participationem catholicorum societatibus erectis ad procurandam christianitatis unitatem....................................................................... 871 758 1927 Apr 22 SC Sacr/cuentorum, ResoL, Circa facultatem tres Missas celebrandi......... 871 759 1927 Apr 23 SC Conciui, Resol. Dioecesis P., Hereditatis fiduciariae in opus Patro­ nat! ........................................................................................................ 872 - 873 760 1927 Apr 23 SC Conciui, Resol. Romana ct Aliarum, Servitii choralis, seu iuris alter­ native^ et absentiae................................... 873 761 1927 Apr 27 SC Rituum, Instr. Romana, Instructio circa Missas in oratione XL Hora­ rum celebrandas.................................................................................. 873 - 874 762 1927 Apr 29 SC Studiorum, Deci. Quaesitum est a. Declaratio circa necessitatem cur­ riculi philosophici ad Lauream Theologiae vel iuris canonici as­ sequendam ............................................................................................ 874 763 1927 Mai 3 SC S. Officii, Instr. Inter mala huius, Instructio ad Archiepiscopos, episcopos ceterosque locorum Ordinarios, de sensuali et de sensuali-mystico litterarum genere.............................................................. 874 - 876 764 1927 Mai 10 Inter Sanctam Sedem et Romaniae regnum sollemnis conventio............... 876-882 765 1927 Mai 21 SC Concilii, Resol. Dioecesis N., Cappcllaniarum cum adnexa celebra­ tione Missarum..................................................................................... 882 - 883 766 1927 lun 2 SC S. Officii, Deci. Decretum hoc latum, Circa decretum diei 13 lan 1897 884 de authenticitate commatis Iohannei............................................. 767 1927 lun 5 SC de Prop. Fide, Lit. Cire. Il Consiglio Superiore, De agentia «Fides» 884 - 885 constituenda et fovenda..................................................................... 768 1927 Iui 1 SC Caeremonialis, Normae, Approbantur normae servandae a Cubicu­ 885 - 888 lariis ab ense ct lacerna..................................................................... 769 1927 lui 4 SC Orientalis, Decr. Sacrae huic Congregationi, De monasterio O. S. B. in loco \*ulgo «Amey-sur-Meuse» a monachis ritus latini et orien­ 888 - 889 talis effonnato..................................................................................... 770 1927 lui 8 SC S. Officii. Resp., Dubium de conventibus (quos dicunt) ad procuran­ 889 dam omnium Christianorum unitatem........................................... 771 1927 lui 12 SC Sacramentorum, Resol., Circa facultatem tres Missas celebrandi ... 890 772 1927 lui 13 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Festum S. Teresiae a lesu Infante ad 890 universam extenditur ecclesiam cum Officio et Missa propria ... 773 1927 lui 16 SC Concilii, Resol. Canarien., Compensationis ob residentiam................ 891-895 774 1927 lui 21 S. Poenitentiarla, Induit., Facultas recitandi preces Viae Crucis a per­ 895 sona laica ct omittendi motum localem pro singulis stationibus ... 775 1927 lui 27 SC Rituum, Resp., Dubium circa Missam celebrandam coram Ssmo Sa­ 895 - 896 cramento ............................................................................................... 776 1927 Aug 22 S. Poenttentiaria, Induit., Sanantur defectus in erectione «Stationum Viae Crucis» et adseriptionibus in societates a Via Crucis perpetua 896 et Viae Crucis viventis...................................................................... ΤΠ ΜΊ Sep 4 Pius XI, Litt. Ap. Ad Sancti Dominici, Indulgentia plenaria conceditur recitantibus Mariale Rosarium coram Ssmo Eucharistico Sacra­ 896 - 897 mento ................................................................................................... 778 1927 Sep 13 SC Religiosorum, Induit., Circa habitum Fratrum Donatorum Ordinis 897 Carmelitarum Discalceatorum......................................................... 779 1927 Sep 19 SC S. Officii, Decr., Damnatur opus «L’Action française et Le Vatican». 897 780 1927 Sep 24 Pius XI, Motu Proprio Inde ab inito, Dc Cardinali Sacrae Congregationi dc Seminariis Studiorumque Universitatibus Praefecto tempore inter Patres Cardinales Sacrae Congregationis S. Officii et Ponti­ ficalis Commissionis pro studiis biblicis cooptando .............. 898 781 1927 Sep Concordat entre la Saint-Siège et Le Gouvernement de Lithuanie............. 898 - 902 782 1927 Oct Pius XI. Const. Ap. Rerum condicio ca. De approbatione Regulae Tertii Ordinis Regularis scraphici Patris S. Francisci una cum textu ipsius Regulae................................................................................... 902 - 906 1927 Oct 15 783 SC RITUUM, Resp., Dubia circa Missam votivam Propagationis Fidei........ 906 784 1927 Oct 18 SC Concilii, Facult., Facultas fit christifidelibus sibi ipsis imponendi Scapularia in extraordinariis adiunctis.................................. 906 754 1927 Mar 25 XLIV INDEX An. Μ. D CIIRONOLOGI CUS DOCUMENTORUM Columna 785 786 1927 Oct 21 1927 Oct 26 787 1927 Oct 28 788 1927 Nov 4 789 1927 Nov 4 790 1927 Nov 4 791 1927 Nov 12 792 793 1927 Nov 12 1927 Nov 24 794 1927 Dec 795 1927 Dec 10 796 1927 Dec 10 797 1927 Dec 14 798 1927 Dec 16 799 1927 Dec 22 800 1927 Dec 23 801 1927 Dec 27 802 1927 Dec 28 803 1927 .. .. 804 1927 .... 805 1928 Ian 2 806 1928 Ian 3 807 1928 Ian 5 808 1928 Ian 5 809 1928 Ian 6 810 1928 Ian 9 811 1928 Ian 10 812 1928 Ian 813 814 1928 Ian 13 1928 Ian 27 9 11 SC Rituum, Resp., Dubinin dc lugubri campanarum sonitu ..................... 906 - 907 SC Religiosorum, Induit., Prorogatur exemptio monialium Hispaniae a Superioribus regularibus et earum sublectio Ordinariis locorum ... 907 SC Sacramentorum, Nonnae, Normae pro tractantis causis matrimonia­ libus super rato ct non consummato ex parte Consultorum S. Congr. Sacramentorum. ..................................................................... 907 - 909 Pius XI, Motu Proprio Cum decessor Noster, De sede Sacrae Congre­ gationis de Seminariis atque Studiorum Universitatibus.... 909 - 910 SC Rituum, Resp., Dubia de potestate Ordinarii circa Collectas impe­ ratas ................................................. .................................................... 910 S. Poenitentiaria, Induit., Facultas datur confessariis absolvendi a cen­ suris incursis ob peccata contra fidem......................................... 910-911 SC Concilii, Resol. Blesen., Missae pro populo in festo Patroni plurium paroeciarum................................. . ......................................................... 911 - 912 SC Concilii, Resol. Apuana, Funerum extra proprium coemeterium........ 913-915 Com. Interpres, Resp., Circa modum computandi mensem in canone 858 § 2, de ieiunio eucharistico infirmorum............................... 915 SC Rituum, Induit., Facultas celebrandi Missam votivam Ss. Cordis lesu prima feria sexta cuiusvis mensis................................................... 915 Ratihabitio conventionis cum Lithuania, die 27 sep. 1927 solemniter initae............................................................................................................... 915 SC Concilii, Resol. SS. Conceptionis de Chile et Aliarum, Sepulturae in ecclesiis et Oratoriis............................................................................. 916-918 SC Rituum, Decr. Dioecesium et Vicariat num Ap. in Missionibus, S. Teresia a lesu Infante Patrona missionum constituitur.............. 918 SC S. Omen, Decr., Damnatur liber Leonis Daudet cui titulus: -zantini slavici extenditur............................................................... 1238-1239 SC Sacramentorum, Decr., Commissiones speciales internae instituuntur apud S. C. de Religiosis...................... ............................................... 1239 SC S. Officii, Induit., Facultas dispensandi haereticos ab irregularitate. 1240 SC Rituum, Instr, /n solemniis sive, Instructio super privilegiis quae in triduo vel octiduo, occasione alicuius solemnitatis, mysterii. San­ ctorum vel Beatorum celebrando, concedi solent.................... 1240-1241 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber P. Martialis Lckeux, cui titulus «L’ami»............................................................... ..................................... 1241 SC S. Officii, Decr., Damnatur Doctoris Th. H. van de Vclde liber cui titulus: «Het volkomen huwclijk»................................................. 1241 SC Concilii, Decr. Decet omnino canipanas, Decretum de sacrarum campanarum usu................................................................................... 1241 - 1242 SC Conciui, Resp, Romana et Aliarum, Dc tributo pro administrationc dioecesana in Italia............................................................................... 1242 SC S. Officii, Decr. In congregatione generali, De «educatione sexuali» et de «eugcnica»..................................................................................... 1242-1243 S. Poenitentiaria, Decr. Devotam Passionis Domini, Circa indulgentias Viae Crucis ab infirmis lucrandas................................................. 1243 SC S. Officii, Resp., Matrimonia mixta pertractari possunt processu documentai ad normam can. 1990-1992 ...................................... 1244 SC S. Officii, Resp., Matrimonium contractum cum impedimento disparitatis cultus tractari potest ad normam can. 1990-1992 ........ 1244- 1245 Pius XI, Motu proprio Praecipua sane inter, De canonicis seminariorum visitationibus.......................................................................................... 1245 SC Rituum, Resp., Circa usum linguae vernaculae in Exequiarum ordine. 1245-1246 SC Concilii, Resp. S. lacobi de Venezuela et Aliarum, De vicario Gene­ rali ac Capitulari.................................... »............................................ 1246 Pius XI, Encyc. Quadragesimo anno expicto, Litterae Encyclicae ad Ve­ nerabiles Fratres Patriarchas, Primates, Archiepiscopos, Episcopos aliosque locorum Ordinarios, pacem et communionem cum Apostolica Sede habentes itemque ad christ ifi deles catholici orbis uni­ versos: De ordine sociali instaurando et ad evangelicae legis nor­ mam perficiendo, in annum XL post editas Leonis XIII Litteras Encvclicas «Rerum novarum».......................................................... 1246-1271 SC S. Officii et de Prop. Fide, Resp., Dispensatio impedimenti disparitatis cultus non fert secum dispensationem ab aliis impedimentis. 1271 SC S. Officii, Notif., Circa opus: «A Padre Pio di Pietralcina»............... 1271- 1272 Pius XI, Const. Ap. Deus scientiarum Dominus, De universitatibus et Facultatibus studiorum ecclesiasticorum..................................... 1272-1281 SC S. Officii, Resp. Matrimonium civiliter initum anno 1922 inter catho­ licam et acatholicum baptizatum declaratur validum......................... 1281 - 1282 SC Sacramentorum, Normae Ut locorum Ordinarii, Regulae servandae in processibus super nullitate Sacrae Ordinationis vel onerum sacris Ordinibus inhaerendum a Sacra Congregatione de disciplina Sacra­ mentorum editae................................................................................... 1282- 1301 SC Studiorum, Instr. Sacra Congregatio Seminariis, Ordinationes ad Constitutionem Apostolicam «Deus scientiarum Dominus» de Uni­ versitatibus et Facultatibus Studiorum ecclesiasticorum rite exse­ 1301-1312 quendam ................................................................................................... SC Concilii, Resol. Aversana, Matricitatis inter paroecias.......................... 1312-1314 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De ultimis sacramentis ministrandis. 2 - De aetate confirmandorum. 3 - De causis matri­ monialibus. 4-De declaratione nullitatis matrimonii.............. 1314-1315 SC Concilii, Decr. Concilium Plenarium Baltimorense, Omnes paroeciae in S. F. Americae Septemtrionalis ad normam can. 459 § 3 con­ ferantur ..................................................................................................... 1315 SC S. Officii, Decr., Damnantur aliquot opera Eduardi Le Roy............... 1315-1316 Pius XI, Encyc. Non abbiamo bisogno. Ai Venerabili Fratclli Patriarchi. Primati. Arcivescovi, Vescovi ed altri Ordinari aventi pace e comunionc con la Sede Apostolica: Per la * Azione Cattolica·.............. 1316-1329 LUI INDEX CHRONOLOGICUS M. D. 1039 1931 Iui 1 1040 1931 Iui 1041 1931 Iui 11 ’3 1M2 1931 Iui Î6 N. An. DOCUMENTORUM Colom ru SC S. Officii, Normae pro petendis dispensationibus a ieiunio euchari­ stico pro sacerdotibus ante Missae celebrationem...................... SC Concilii, Resol. Dioecesis N., Coemeteriorum paroecialium................... SC Rituum, Induit Misnen., Facultas utendi formula Benedictionis nup­ tialis extra Missam quoties Benedictio nuptialis non permittitur ... SC Religiosorum, Normae, Statuta a Sororibus externis monasteriorum Monialium cuiusque Ordinis servanda approbantur................. I-Statuta................................................................................ Π-Decretum............................................................................ ΠΙ- Index................................................................................... 1329 1330-1331 1331 1331 -1341 1331 - 1340 1340 1340- 1341 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De celebratione ma­ trimonii. 2 - De matrimoniis acatholicorum. 3 - De processu infor­ 1341 mative in causis Servorum Dei....................................................... 1044 1931 Iui 28 SC Concilii, Decr. Prudentissimo sane consilio, De habitu ecclesiastico 1342 a clericis deferendo............................................................................. 1045 1931 Aug 1 SC Sacramentorum, Instr. Sat frequentes ad. Instructio ad excellentis­ simos Episcopos, quoad dispensationes super impedimento consan­ guinitatis in primo lineae collateralis gradu mixto cum secundo 1342-1344 impetrandis ... ..... ............................................................................... SC Rituum, Deci., Extenditur ad sodales Tertii Ordinis Regularis S. Fran1046 1931 Aug cisci declaratio S. C. Rituum dici 7 iun. 1919 quoad absolutionem 1344- 1345 generalem............................................................................................. 1047 1931 Aug 4 SC Concilii. Decr. Con 1'articolo, Circa alcune formule del Catcchismo 1345 di Pio X............................................................................................... 1048 1931 Aug 5 SC Caeremontalis. Decretum super controversia inter Ordines .Meliten­ 1345- 1347 sem et Sancti Sepulcri................................... 1049 1931 Aug 15 SC Studiorum, Litt. Cire. Sono note a, Inscriptio clericorum in univer­ 1347 sitatibus civilibus............................................................................... 1050 1931 Aug 31 SC Sacramentorum. Lit., De usu patinae in distribuenda sacra Commu­ 1347- 1348 nione ................................. 1051 1931 Sep 1 SC Sacramentorum, Induit., Facultas audiendi confessiones extra pro­ 1348- 1349 priam dioecesim et celebrandi extra loca sacra...................... 1052 1931 Sep 4 SC de Prop. Ftde, Resp., Ad sananda matrimonia mixta requiritur cer­ 1349 titudo moralis de catholica educatione universae prolis......... 1053 1931 Sep 26 Pius XI, Lit. Ap. Cum exigat Apostolicum. Erigitur Delegatio Apostolica 1349 in Bulgariae regno............................................................................ 1054 1931 Oct 15 SC Conciui, Induit., Facultas dispensandi a lege ieiunii et abstinentiae... 1350 1055 1931 Oct 17 SC Rituum, Resp. Brunen., Consecratio altaris ex pluribus laminis lapi­ 1350 dis compositi est invalida............................................................... 1056 1931 Oct 26 SC Rituum, Resp. Limburgen., Indulgentiae in consecratione altaris con­ ceduntur ab episcopo delegante et promulgantur a delegato......... 1350-1351 1057 1931 Nov 1 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Variationes faciendae in rubricis Kalen1351 -1352 darii. Breviarii ac Missalls romani................................................ 1058 1931 Nov 3 SC Sacramentorum, Resp., Competentia tribunalis inferioris ad recipien­ 1352- 1353 das denuntiationes nullitatis matrimonii mixti......................... 1059 1931 Nov 19 SC Religiosorum. Resp., Religiosae votorum simplicium, si domos ha­ beant sui iuris. indigent venia S. Sedis ad transitum ex una domo in aliam................................................................ ,.......................... 1353 1060 1931 Nov 21 SC Rituum, Induit., Conceditur indultum celebrandi festum B. Μ. V. 1353- 1354 omnium Gratiarum Mediatricis.................................. 1061 1931 Nov 25 SC Rituum, Decr. Ob indefectibilem Sanctae. De modo servando in exa­ minandis processibus informativis pro sienanda commissione su­ per introductione causarum Servorum Dei et pro causis confir­ mationis cultus................................................................................ 1354 1062 1931 Nov 30 SC S. Officii. Resp., Absque venia S. C. S. Officii tribunal dioecesanum cognoscere nequit causam nullitatis matrimonii inter acatholicos celebrati............................................................................................ 1355 SC Religiosorum. Decr. Cum in plenario, Mutatio formulae rescripti 1063 1931 Nov 30I saccularizationis................................. 1355 SC REUGIOSORUM, Instr. Quantum religiones omnes. Instructio ad supe­ 1064 1931 Dec 1 riores religionum et societatum clericalium Moderatores: de for­ matione clericali et religiosa alumnorum ad sacerdotium vocato­ rum, deque scrutinio ante Ordinum susceptionem peragendo........ 1355- 1360 1043 1931 Iui uv 25 INDEX A*· An. M. CnRONOLOGICUS DOCUMENTORUM D Coin mna 1065 1931 Dec 5 1066 1931 Dec 7 1067 1931 Dee 12 1068 1931 Dec Pius XI, Const. Ap. Incolanun munero in» Urbis: De S. Mariae Libera­ tricis paroeciae dismembratione et novae S. Sabbac paroeciae erectione constituitur paroecia religiosa in Urbe............ 1360-1361 Com. Interpres, Resp., De episcopo proprio illius qui ordinatus fuit ser­ vitio alius dioecesis...................................................................... 1361 SC Concilii, Resol. Romana et Aliarum, De proventibus fodinarum beneficialium..................................................................................... 1362-1363 30 Pius XI, Normae, Ordinatio Actionis Catholicae in Italia.............................. 1363 -1374 I - Statuta generalia Actionis Catholicae.......................... 1363 - 1365 II - Statuta pro Unione hominum ........................................ 1365-1366 III - Statuta pro sectione iuvenili masculini sexus ............. 1366-1368 IV - Statuta pro unione mulierum............................................ 1368-1370 V - Statuta pro sectione iuvenili feminarum..................... 1371 - 1374 1069 1932 Ian 1070 1932 Ian 4 6 1071 1932 lan 14 1072 1073 1932 Feb 6 1932 Feb 20 1074 1932 Feb 25 1075 1932 Feb 27 1076 1932 Feb 27 1077 1932 Mar 4 1078 1932 Mar 4 1079 1932 Mar 1080 1932 Mar 5 1081 1932 Apr 8 1082 1932 Apr 9 1083 1932 Apr U 1084 1932 Apr '2 1085 1932 Apr 13 1086 1932 Apr 24 1087 1932 Apr 26 1088 1932 Mai 1089 1932 Mai 12 1090 1932 Mai 18 1091 1932 Mai 25 1 Conventiones inter Sedem Apostolicam et Rempublicam Anhaltinam ... 1375- 1376 SC Rituum. Decr. Urbis et Orbis, Decretum de Officiis, Missis et elogiis in festis Matemitatis B. Μ. V., S. Robcrti Bellarmino, Ep. Conf. et Ecclesiae Doct., ct S. Alberti Magni, Ep. Conf. et Eccl. Doct. ... 1377 SC S. Officii, Decr. Contingit aliquando mixta, De cautionibus in mixtis nuptiis praestandis..................................................................... 1377 SC S. Officii, Epist., De modo parandi preces S. Officio exhibendas ... 1378 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber Leonis Daudit, cui titulus «Les Bacchantes»......................................................................................................... 1378 SC Concilii, Instr. Da qualche tempo, Istruzioni circa l’esecuzione della musica sacra nolle chiese............................................................................... 1378-1379 SC Concilii, Resp., Applicatio Missae pro populo a rectoribus ecclesia­ rum «curatiarum»....................................................................... 1379 SC Sacramentorum, Resp., Circa consuetudinem administrandi sacramen­ tum Confirmationis pueris ante usum rationis............... 1379 SC Sacramentorum, Resp., Circa formam ordinationis plurimorum dia­ conorum ........................................................................................... 1379 S. Poenitentiaria, Resp., Circa adquisitionem indulgentiarum Benedictio­ nis Apostolicae ope radiophonii transmissae.......................................... 1380 Pius XI, Rescr., De causis matrimonialibus, in quibus pars conventa est acatholica, directe transmittendis a S. C. Orientali ad S. Romanam Rotam........................................................................................................ 1380 SC Concilii, Resol. Principis Albert en, et Saskatoonen., Missae pro po­ pulo in paroeciis «de facto» constitutis..................................................... 1380- 1381 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber Felicis Sartiaux, cui titulus «Joseph Turmel, Prêtre, historien des dogmes»...................................................... 1382 SC Concilii, Resol. Surrentina, Substitutionis Dignitatum per Canoni­ cos in choro........................................................................................................ 1382- 1383 SC S. Officit, Resp., Circa quantitatem aquae infundendae in calice pro sacra ordinatione sacerdotis................................................... 1383 S. Poenitentiaria, Decr. Ut fideles ferventius. De indulgentiis «Stationi­ 1384 bus» adnexis......................................................... ......................... SC Ritu™, Decr. Urbis et Orbis, Decretum: Officium et Missa in festo S. Gabrielis a \7irgine Perdolente Conf. ad universam ecclesiam extenduntur.................................................................................... 1384- 1385 SC Religiosorum, Notif., Circa constitutionem, penes S. C. Studiorum, «Officii centralis pro scholis catholicis in Italia», cui subiecta notificantur Instituta educationis religiosorum............................................ 1385 Pius XI, Lit. Ap. Hac Alma in, Archisodalitati Urbanae a Doctrina Chri­ stiana omnibusque institutionis religiosae operibus Praestites tu­ telares tribuuntur S. Carolus Borromacus et S. Robertas Bel­ larmino ................................... . ......................................................................... 1385- 1386 SC Sacramentorum, Lit. Cire. Uistruzione di, Circa celebrationem ma­ trimoniorum per procuratorem................................................ 1386- 1388 SC Orientalis, Decr. Quinquagesimo exeunte anno. De Ordine Basiliano S. losaphat.................................................................................... 1388 SC de Prop. Fide, Resp., Circa calendarium a sacerdotibus saccularibus et religiosis adhibendum in Missionibus............................ 1389 SC S. Officii, Resp., Dispensatio super disparitate cultus non secum fert dispensationem ab impedimentis a quibus exempta est pars aca­ tholica ....................................................................................................... ......... 1390 LV IX DEX CHRONO LO G I CUS N. An. M. D. DOCUMENTORUM Columna du Concordat du 10 Mai 1927 entre le Saint-Siège et le Gouverne­ ment Roumain................................................................................................ 1390.1392 1093 1932 Mai 30 Conventio cum Rumania. Statuts du Conseil du Diocèse catholique de rite latin d'Alba Julia..................................................................................... 1392-1394 1094 1932 Mai 30 SC de Prop. Fide, Resp., Sodales societatis vitae communis sine votis de MaryknoII canonice incardinantur per juramentum perpetuum praestitum ad nonnam Constitutionum.................................................. 1394-1395 1095 1932 lun 7 SC Concilii, Decr. Vulgantur copiosius in, De gratiarum et oblationum in piis ephemeridibus evulgatione.............................................................. 1395 1096 1932 lun 18 SC Concilii, ResoL Tergestina, Distributionum choralium quoad mas­ sam efformandam.......................................................................................... 1395-1397 1097 1932 lun 20 SC Sacramentorum, Induit., Facultas celebrandi Missam in domibus privatis et sine ministro.............................................................................. 1397 1098 1932 lun 21 Plus XI, Lit. Ap. Gregorianam studiorum Universitatem, Pontificiae Universitati Gregorianae de Urbe, Magnus Cancellarius attribuitur. 1397- 1398 1099 1932 lun 21 SC Concilii, Normae II Codice di, Disposizioni circa le Conferenze epi­ scopali in Italia............................................................................................. 1398-1399 1100 1932 lun 25 SC S. Officii, Decr., Damnantur opera Alafridi Loisy ................................. 1399 1101 1932 lun 25 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber Salvatoris Paglionica ...................... 1399 1102 1932 lun 25 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De concursu paroeciali. 2-Dc impedimento publico matrimonii. 3-De separatione coniugum.............................................................................................................. 1399-1400 1103 1932 lun 30 SC S. Officii, Resp., Dispensatio super disparitate cultus non secum fert dispensationem impedimentorum a quibus exempta est pars acatholica........................................................................................................ 1400 1104 1932 lun 30 SC Sacramentorum, Instr. Plures petitiones exhibitae, Instructio de aetate confirmandorum............................................................................................ 1400 -1401 1105 1932 Iui 1 SC Sacramentorum, Lit. Cire. In plenariis comitiis, Litterae ad Excel­ lentissimos Archiepiscopos, Episcopos atque locorum Ordinarios: De tractatione causarum matrimonialium............................................. 1401 -1403 1106 1932 Iui 1 S. Poenitentiaria, Resp., Dubium circa modum peculiarem exponendi solcmniter Ss. Sacramentum sine amissione indulgentiarum ......... 1403 1107 1932 Iui 15 SC S. Officii, Decr., Damnatur opus Benedicti Croce.................................. 1404 1108 1932 Iui 15 SC de Prop. Fide, Epist. Mi è pervenuto, De arte Christiana indigena fovenda in Sinis............................................................................................ 1404 1109 1932 Iui 16 SC Conciui, ResoL Tarvisina et Patavina, Decimarum cum paroecia dividitur......................................................................................................... 1405-1406 1110 1932 Iui 18 SC de Prop. Fide, Resp., Decretum «Inter reliquas» tenet sodales socie­ tatum Missionum dependentium a S. C. De Prop. Fide................ 1406 1111 1932 Iui 26 SC S. Officii, Resp., De necessitate cautionum ad dispensandum impe­ dimentum disparitatis cultus..................................................................... 1406 1112 1932 Iui 28 SC de Prop. Fide, Resp., Circa usum ct administrationem eleemosynarum Unionis Missionariae Franciscanae.......................................................... 1407 1113 1932 Iui 28 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De constitutione tri­ bunalis collegialis. 2 - De iudicio super martyrio Servorum Dei ... 1407 1114 1932 Iui ... SC Sacramentorum, Resp., Durante Triduo Sacro Ssmum Sacramentum venerari potest in oratorio domus religiosae asservatum................... 1408 1115 1932 Aug 2 SC S. Officii et de Prop. Fide, Resp., De necessitate cautionum ad dispen­ sandum impedimentum disparitatis cultus............................................ 1408 - 1409 1116 1932 Aug 4 SC S. Officii, Resp., Circa cautiones in matrimoniis mixtis praestandas. 1409 1117 1932 Aug 6 SC Studiorum, Decr. Historicarum disciplinarum cultores. Facultates historiae ecclesiasticae ct Missiologiae eriguntur apud Pont. Uni­ versitatem Grcgorianam............................................................................ 1409 1118 1932 Aug 26 SC Orientalis, Epist.. Dc concessione iurisdictionis ad audiendas con­ fessiones in ecclesiis alterius ritus......................................................... 1409-1410 1119 1932 Aug 31 Pius XI, Lit. Ap. Sacrae Paenitentiariae Apostolicae, Indulgentiae statio­ nales Urbis ad certas ecclesias Mediolanensis civitatis extendun­ tur................................................................................................................. 1410-1412 1120 1932 Sep 21 Pius XI. Motu proprio Al fine di, De constitutione tribunalium et ratione procedendi in causis civilibus Status Civitatis Vaticanae, novas normis ordinandis..................................................................................... 1412-1413 1121 1932 Sep 26 SC Orientalis, Instr. Quo facilior vetustorum. De clericis orientalibus apud exteras nationes praeter proprium Patriarchatum vel pro­ priam regionem versantibus................................................................... 1413-1414 LVI INDEX An. 1122 1123 1124 1125 1126 1127 1128 1129 1130 1131 1132 1133 1134 1135 1136 1137 1138 1139 1140 1141 1142 1143 1144 1145 M. 8 1932 Oct 12 1932 Oct 14 1932 Oct 29 1932 Nov 1932 Nov 1932 Nov 1932 Nov 7 7 7 7 1932 Nov 22 1932 Nov 25 1932 Dec 2 1932 Dec 10 1932 Dec 22 1932 Dec 23 1932 ........ 1932......... 1932......... 1933 Ian 1933 Ian 1933 Ian 1933 Ian 1933 Ian 1933 Ian 5 6 12 12 14 15 1146 1933 Ian 27 1147 1933 Ian 30 1148 1149 DOCUMENTORUM D. 1932 Sep 30 1932 Oct CH RONOLOGICUS 1933 Ian 30 1933 Ian 30 Columna Pius XI, Lit. Ap. Romanum Seminarium illique, Pontificio Seminarii Romani Athenaeo Magnus Cancellarius praeficitur........ SC Consistorialis et Rituum, Resp., Circa statuam Cordis lesu super ta­ bernaculum Ssmi Sacramenti apponendam........................ Inter Sanctam Sedem ct Badensem Rcmpublicam sollemnis conventio. Concordato fra la Santa Sede e la Repubblica del Baden. Konkordat zwischen dem Heiligen Stuhle und dem Freislaate Baden............... SC Rituum, Resp., De vesperis coram Ss. Sacramento solemniter exposito. SC S. Officii, Decr., Communitas religiosa vulgo «delle piccolc Ostie» Crispiani in archidioecesi Tarantina exsistens supprimitur ......... Conventio cum Baden. Protocollo Addizionale finale. Zusatzprotokoll ... SC de Prop. Fide, Resp., Circa calendarium a sacerdotibus saecularibus et religiosis adhibendum in missionibus.......................... S. Poenitentiaria, Decr. Quo magis, praesertim. Indulgentia plenaria reci­ tationi Divini Officii coram Ssmo Sacramento adnexa extenditur ... Signatura Ap., Decis. Florentina, Commissionis, seu nullitatis matrimonii. Domicilium legale non attenditur in causis matrimonialibus ......... Pius XI, Normae circa relationes inter Actionem Catholicam universitariam et alias associationes catholicas, praesertim Congregationes Romanas SC Rituum, Resp., De precibus post Missam privatam recitandis ......... SC de Prop. Fide, Epist., Circa concessionem iurisdictionis ad audiendas confessiones in ecclesiis alterius ritus.................................. SC Concilii, Resol. Tarvisina, Optionis domorum iuxta ordinem specia­ lem canonicorum ....................................................................... SC Religiosorum, Decr. Regularis Hierarchiae meliori. Decretum quo statuitur ut, in posterum, Fratres Minores in Hispania regantur ad normam Codicis iuris canonici et Constitutionum generalium Ordi­ nis, sublato regimine singulari............................................. SC Rituum, Resp., Dubium de Missis celebrandis in honorem Sancti Fundatoris vel Sanctae Fundatricis cuiuslibet Congregationis ... Pius XI, Decr., De praxi sequenda in transitu Institutorum religiosorum in iurisdictionem S. C. dc Prop. Fide........................................... SC Religiosorum, Rescr., Nova formula Rescripti Pontificii contrahendi mutuum pro religiosis....................................................................... SC Religiosorum, Rescr., Nova formula Rescripti saecularizationis sic dicti «pure et simpliciter»................................................................. SC Studiorum, Decr. Alio scopo di, Circa modum exprimendi vota pro examinibus apud Universitates ecclesiasticas.......... ... Pius XI. Lit. Ap. Quod nuper, sub, Indictio anni sancti extra ordinem ac generalis maximique lubilaei undevicesimo exeunte saeculo a per­ acta humani generis Redemptione......................................... Pius XI, Lit. Ap. Inter instituta, quae, Ordo S. Hieronymi Congr. B. Petri de Pisis supprimitur.................................................................. S. Paenitentiaria, Decr. Ut in locis, Facultates extraordinariae Palestinae confessariis Anno Sancto vertente conceduntur............... Pius XI, Lit. Ap. Ad montem Aventinum, Abbas Primas 0. S. B. pro tempore constituitur Magnus Cancellarius Athenaei S. Ansclmi de Urbe ................................................................................................. SC Studiorum, Decr., Institutum internationale a S. Anselmo, dc Urbe, Pontificii titulo insignitur......................................................... SC S. Officii, Decr., Damnatur liber Emesti Buonaiuti................................ Pius XI, Const. Ap. Nullo non tempore, Indulgentiae et facultates suspen­ duntur vertente anno generalis maximique lubilaei a dic 2 mensis aprilis a. 1933 ad diem usque 2 mensis aprilis a. 1934 ................ Pius XI, Const. Ap. Indicto a Nobis, Pacnitentiariis aliisque in Urbe confessariis extraordinariae conceduntur facultates anno vertente generalis maximique lubilaei a die 2 mensis aprilis a. 1933 ad diem usque 2 mensis aprilis a. 1934 ................................ Pius XI, Const. Ap. Qui umbratilem vitam. Indulgentiae anni sancti 1933-1934 conceduntur monialibus aliisque stabili impedimento de­ tentis cum opportunis facultatibus circa absolutiones ct votorum commutationes............... ............... 1414-1415 1416 1415-1426 1425 1425-1426 1426 -1427 1427-1429 1429 1429-1431 1431 1431 -1432 1432 1432 - 1433 1434 1434 1434 1435-1436 1436 1435- 1436 1437 - 1439 1439-1440 1441 1441 -1442 1442 1442 1442.1444 1445- 1448 1448-1450 ΙΛΊΙ INDEX CHRONOLOGICUS N. Ad. M. D. 1150 1933 Feb 1151 1933 Feb 1152 1933 Feb DOCUMENTORUM 1 1 4 1153 1933 Feb 25 1154 1933 Feb 28 Columna SC S. Officii, Decr. Decretam iamdiu, feria, Evulgat io decreti suppres­ sionis cuiusdam religiosae mulierum consociationis, vulgo «Missionarie adoratrici e riparatrici dei Sacro Cuore Eucaristico di Gesù»................................................................................................................ SC Orientalis, Instr. Bis in die, Instructio pro sacerdotibus byzantini ritus super liturgica binatione................................................................... SC Concilii, Resol. Romana, Divisionis fructuum et distributionum choralium............................................................................................................. S. Paenitentiaria. Decr. Evulgato Sacrae Paenitentiariae, Declaratio de­ creti circa indulgentias «Stationibus» adnexas..................................... S. Paenitentiaria, Facultates confessants peregrinis concessae anno ver­ tente generalis maximique lubilaei a die 2 mensis aprilis anni 1933 ad diem usque 2 mensis aprilis anni 1934 ............................................. 1450 1450-1451 1451- 1453 1453 1453-1455 I - Facultates speciales quae tribuuntur omnibus con­ fessariis peregrinis qui iam in sua dioecesi ap­ probati sint pro utroque sexu............................. 1453 - 1454 Π-Facultates speciales quae decem confessariis pere­ grinis, ab hac S. Paenitentiaria. vel ab episcopo proprio selectis, tribuuntur ad confessiones socio­ rum peregrinorum accipiendas........................ 1454 III-Monita de usu facultatum confessariis peregrinis tributarum............................................................ 1454 - 1455 1155 1933 Feb 28 S. Paenitentiaria, Mon. Rei consentaneum est. Monita de usu facultatum confessariis per annum sanctum tributarum deque ratione indul­ gentiae lubilaei lucrandae, ad normas Constitutionum Benedicti XIV et Leonis XIII exarata, auctoritate Ssmi D. N. Pii Ρρ. XI ad hodiernam disciplinam accommodata eiusque iussu edita .......... 1456- 1459 1156 1933 Mar 4 SC Concilii, Resol. Ratisbonen., Iuris nominandi canonicos ................. 1459-1460 1157 1933 Mar 7 Pius XI, Lil. Ap. Post consilium initum, Pont. Conlegio seu Instituto Angelico, de Urbe, Magnus Cancellarius tribuitur Magister Gene­ ralis pro tempore Ο. P................................................................................ 1460 -1461 1158 1933 Mar 11 Ratihabitio Concordati inter Sedem Apostolicam et Rcmpublicam Badensem............................................................................................................ 1461 1159 1933 Mar 20 SC S. Officit et de Prop. Fide, Resp., Tuto conferri potest baptismus filiis infidelium, postea ad familiam paganam redeuntibus......................... 1461 -1462 1160 1933 Mar 20 S. Paenitentiaria. Decr. Consilium suum persequens, De facultatibus indulgentias piis operibus aut devotionis obiectis adnectendi deque analogis quibusdam induitis, tantum directe a Sacra Paenitentiaria in posterum concedendis............................................................................ 1462 1161 1933 Mar 30 S. Paenitentiaria, Resp., Dubia circa facultates confessariis peregrinis concessas anno vertente generalis maximique lubilaei..................... 1463 1162 1933 Apr 3 SC Sacramentorum. Induit., Conceduntur, certis sub conditionibus, facul­ tates administrandi Confirmationem, celebrandi Missam absque ministro, absque lumine, super altari fracto et cum uno colore paramentorum ............................................................................................ 1463 1163 1933 Apr 12 SC de Prop. Fide, Resp., Facultas dispensandi a forma matrimonii subdelegari potest Vicariis Cooperatoribus................................................. 1464 1164 1933 Mai 3 Pius XI. Const. Ap. Quod divina favente. In Patriarchal! Basilica Ostiensi Pacnitentiariorum minorum collegium in perpetuum stabiliterque conditur ..................................................................... , .............................. 1464-1466 1165 1933 Mai 5 SC Sacramentorum, Dccr. In congressu diei. Constitutio tribunalium pro causis matrimonialibus in missionibus ............................................... 1466 1166 1933 Mai 16 SC de Prop. Fide. Epist. Con lettera in. Circa Missam pro populo in regionibus S. C. de Prop. Fide subiectis............................................... 1466 1167 1933 Mai 17 SC Studiorum, Decr., Antonianum Athenaeum O. F. M. canonice erigitur. 1467 1168 1933 Mai 18 S. Paenitentiaria. Decr. Cum non omnibus, De indulgentiis per recita­ tionem Divini Officii coram Ssmo Sacramento lucrandis .............. 1467-1468 1169 1933 Mai 25 SC S. Officii, Induit., Dissolutio vinculi matrimonialis validi inter partem baptizatam acatholicc ct partem non baptizatam.............................. 1468 1170 ’933 lun 5 Inter Sanctam Sedem et Rempublicam Austriacam sollemnis conventio. Concordato fra la Santa Sede e la Repubblica austriaca. Konkordat zwischen dem Heiligen Stuhle und der Republik Oesterreich. 1469 -1490 1171 1933 lun 15 Pius XI. Const. Ap. Inter praecipuas incliti, Abbatia Sancti Hieronymi in Urbe erigitur.................................................................................. I ... 1489-1490 1172 1933 lun 17 SC S. Officii. Decr., Damnatur liber P. Alfaric, P. L. Couchoud, A. Bayet, cui titulus: «Le problème de Jésus et les origines du christianisme». 1490 - 1491 LVlll INDEX N. An. M. CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna D. 1173 1933 lun 24 1174 1933 lun 24 1175 1933 lun 26 1176 1933 lun 27 1177 1933 lui 1 1178 1933 lui 14 1179 1933 lui 14 1180 1933 lui 15 1181 1933 lui 17 1182 1933 lui 20 1183 1933 lui 24 1184 1933 Aug 1 1185 1933 Aug 1 1186 1933 Aug 24 1187 1933 Sep 1188 1933 Sep 10 1189 1933 Sep 11 1190 1933 Sep 13 1191 1933 Sep 20 1192 1933 Sep 21 1193 1933 Oct 25 1194 * 1933 Oct 25 1195 1933 Nov 9 1196 1933 Nov 9 1197 1933 Nov 25 1198 1199 1933 Dec 7 1933 Dec 15 1200 1933 Dec 28 1201 1933 .............. 1 SC Caeremonialis, Decr. Sacrae hide Congregationi, Decretum de colore violaceo, vere tali, adhibendo....................................................... 1491 Cancellaria Ap., Notif., De novis normis expediendi per Bullam erec­ tionem ct mutationem circumscriptionum ecclesiasticarum, et collationem tituli episcopalis, in regionibus S. C. de Prop. Fide subicctis............................................ ..................................................... 1491 -1492 SC Orientalis, Decr. De animarum bono, Patriarchatus Alexandrini Cop torum. Ordo lampadis sive Unctionis infirmorum (Formula brevior) approbatur............................................................................ 1492 SC de Prop. Fide, Resp., Instructio S. C. de Religiosis d. 1 dec. 1931 de formatione clericali et religiosa tenet etiam societates missionum dependentes a S. C. de Prop. Fide................................................. 1492-1493 Com. Biblica, Resp., De falsa duorum textuum biblicorum interpretatione (Act. 2,24-33; 13,35-37; Mt. 16,26).................................................. 1493 SC S. Officit, Decr., Damnatur opus, cui titulus «Congrès d’histoire du christianisme (Jubilé Alfred Loisy)»......................................... 1493 SC S. Officii, Decr., Damnantur «opera omnia * Caroli Guignebert Professoris in Universitate Parisiens! «à la Sorbonne».................... 1493- 1494 SC Concilii, Resol. Sedimen., Incardinationis sacerdotis e societate sine 1494 -1495 votis egressi........................................................................................... Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1-De sacrarum reli­ 1496 quiarum authenticitate. 2 - De matrimonii accusatione............ Inter Sanctam Sedem et Germanicam Rempublicam sollemnis conventio. Concordato fra la Santa Sede ed il Reich germanico. Konkordat zwischcn dem Heiligen StuhI und dem Deutschen Reich... 1495-1510 Dataria Ap., Induit.,. Facultas datur Ordinariis libere conferendi bene­ 1509 ficia Sedi Apostolicae reservata a iure......................................... S. Paenitentiaria. Decr. Infrascriptus Cardinalis, De non permiscendis 1509- 1510 operibus pro multiplici lubilaei acquisitione.............................. Secretaria Status, Notif., Suppressio Tribunalis Rotae Nuntiaturae Ma1510- 1511 tritensis.................................................................................................... SC Rituum, Resp., Circa praecedentiam inter mulieres associationum piarum ct Actionis Catholicae in processionibus liturgicis.. 1511 SC Studiorum, Decr. Ut sacrorum alumni, Canonice erigitur Romae pe­ nes Pont. Athen. Urbanianum Institutum Missionale Scientificum cum iure gradus conferendi.............................................................. 1511 Ratihabitio Concordati inter Sedem Ap. et Rempublicam Germaniae d. 20 Iui. 1933 initi................................................................................. 1511-1512 Pius XI. Lit. Ap. Cum in Republica, In Republica Estoniensi Nuntiatura Apostolica constituitur........................................................................ 1512 Com. Interpres, Resp., Vicarius cooperator caret potestate ordinaria as­ sistendi matrimoniis............................................................................ 1512 S. Paenitentiaria, Deci. Disputantibus nec in. De clausulis «risitandi ecclesiam vel oratorium» et «precandi ad mentem Summi Ponti­ ficis» ........................................................................................................... 1512 -1513 Pius XI, Lit. Ap. Inter praecipua huius, S. R. E. Cardinalis S. Congre­ gationis de Propaganda Fide pro tempore Praefectus in Magnum Cancellarium eligitur Pontificii Athenaei Urbani Fidei propagandae. 1513 -1514 SC Rituum, Resp., De distantia servanda inter altare et sepulcra in ora­ toriis coemeteriorum........................................................................... 1514 S. Paenitentiaria, Induit., Facultas Ordinariis Germaniae datur delegandi potestatem, quam habent cx induito, absolvendi a censuris ob peccata contra fidem........................................................................... 1514 S. Paenitentiaria, Decr. Saepius huic Sacro, Decretum circa indulgentias recitationi rosarii et pio Viae Crucis exercitio concessas quibusdam in adiunctis impedientibus lucrandas........................................... 1515 S. Paenitentiaria, Facult., Facultates a Paenitentiaria Ordini Fratrum Minorum Cappucinorum concessae................................................ 1515-1516 SC Rituum, Resp., Dubium circa Ritualem, Romanum aut Siovenum, adhibendum a religiosis in ecclesiis propriis.. ........................ 1516 S. Paenitentiaria, Resp., Dubium de indulgentiis iaculatoriarum precum. 1516-1517 SC Rituum, Induit., Facultas omittendi lectionem Passionis in Dominica Palmarum................................................................................................. 1517 SC Rituum, Induit., Festum dedicationis omnium ecclesiarum Congre­ gationis Missionis affigitur die 22 octobris............... . 1518 SC Orientalis, Mon., Modus inscribendi litteras ad S. C. Orientalem 1518 L1X INDEX CHROXOLOGICUS AD. DOCUMENTORUM Columna M SC Religiosorum, Induit,, Facultas dicendi Missam conventualem post Tertiam vel Novam in Collegiis studiorum Ordinis Carmel i larum... 1517 Pius XI, Induit., Revocantur privilegia Ordini Praedicatorum in America latina olim concessa, quae contraria sint Constitutionibus eiusdem Ordinis.................................... 1518-1519 1204 1934 lan 24 SC Sacramentorum, Resp., Legitimatio prolis per subsequens matrimo­ nium ................................... 1518 1205 1934 lan Pius XI, Motu proprio Monasterium Sancti Hieronymi, Abbatiae Sancti Hieronymi de Urbe privilegia..................................... 1519 1206 1934 Feb 9 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber Alfredi Rosenberg, cui titulus «der Mythus des 20. Jahrhunderts»........................................................... 1520 1207 1934 Feb 9 SC S. OFFICII, Decr., Damnatur liber Emesti Bergmann, cui titulus «die 1520 Deutsche nationalkirche * .................................................................... 1208 1934 Feb Com. Biblica, Decr. Cum quaesitum sit, De opere R. D. Friderici Schmidt1521 ke, cui titulus «die Einwanderung Israels in Kanaan».............. 1209 1934 Mar 9 SS S. Officii. Decr., Damnatur liber Friderici Schmidtke cui titulus: 1522 «Dic Einwanderung Israels in Kanaan»....................................... 1210 1934 Mar SC S. Officii, Decr. Nunciatum est, opera, Praxis quam dicunt «Quadra1522 gintaquatuor Missarum» reprobatur............................................... 1211 1934 Mar 19 SC Sacramentorum, Induit., Facultas celebrandi Missam dimidia hora 1522-1523 post mediam noctem occasione specialium functionum.......... 1212 1934 Apr 2 Pius XI. Const Ap. Quod superiore anno. Universale extra ordinem lubilaeum annis MDCCCCXXXIII-MDCCCCXXX1V Romae celebratum 1523-1528 ad totum catholicum orbem extenditur....................................... 1213 1934 Apr 3 SC Orifntalis, Decr. Quanti semper fecerint, De formulis precum ab orientalibus adhibendis ad lucrandam indulgentiam S. lubilaei 1528-1529 Redemptionis...................................................................................... 1214 1934 Apr 3 S. Paenitentiaria, Mon. Edita hesterno die, Monita de usu facultatum confessariis tribularum per annum sanctum ad universum catholi­ cum orbem propagatum deoue ratione indulgentiae lubilaei lu­ crandae, ad normas Constitutionum Benedicti XIV et Leonis XIII exarata, auctoritate Ssmi D. N. Pii Ρρ. XI ad hodiernam discipli­ 1530-1532 nam accommodata eiusque iussu edita....................................... 1215 1934 Apr 24 SC Studiorum, Decr., Ordinatio et administratio Collegii Statuum Focd. 1532- 1533 Americae Scptemtrionalis in Urbe...................................... 1216 1934 Apr 25 SC Rituum. Decr. Urbis et Orbis, In festo Pretiosissimi Sanguinis D. N. I. C. Officium ct Missa.............................................................................. 1533 1217 1934 Apr 27 SC de Prop. Fide, Normae pro Seminariis regionalibus commissis Insti­ tutis religiosis vel Missionalibus dependentibus a S. C. de Prop. 1533-1535 Fide..................................................................................................... 1218 1934 Apr 39 Com. Biblica, Decr., De usu versionum Sacrae Scripturae in ecclesiis ... 1535 1219 1934 Mai 1 Ratihabitio Concordati inter Sedem Apostolicam et Rcmpublicam Aus1535 triae die 5 iun. 1933 initi................................................................. 1220 1934 Mai 1 SC S. Offioi, Instr., Normae pro conficiendo processu in casibus solu­ tionis vinculi matrimonialis in favorem fidei per supremam S. Pon­ 1535 tificis auctoritatem......................................................................... 1221 1934 Mai 18 SC Orientalis, Decr. In Urbe Constantinopolitana, De seminario inter1535-1536 rituali S. Ludovici regis constantinopolilano.............................. 1222 1934 Mai 18 SC Orientalis, Nonnae. Statuta Seminarii interritualis a S. Ludovico 1536- 1537 nuncupati in Urbe constantinopolitana....................................... 1223 1934 Mai 19 SC Religiosorum, Resp., Dubia circa obligationem Constitutionum et vo­ torum solemnium apud moniales Ο. P. et circa harum sublectio­ 1537-15% nem Ordinario loci aut regulari................................................... 1224 1934 Mai 20 SC SACRAMENTORUM, Instr. Sacramenti Confirmationis disciplina. Instruc­ tio pro simplici sacerdote sacramentum Confirmationis ex Sedis Apostolicae delegatione administrante........................................ 1538-1543 1225 1934 Mai 25 SC Rituum, Resp., Cui competat statuere tempus celebrationis Missarum et Communionis in ecclesiis religiosorum................................ 1543 1226 1934 Mai 27 SC Caeremonialis. Decr.. De Abbatis S. Hieronymi in Urbe loco in cappellis papalibus..................................... 1543-1544 1227 1934 Mai 29 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: De privilegiis S. R. E. 1544 Cardinalium..................................... 1228 1934 lun 4 SC de Prop Fide. Epist., Etiam Episcopi a S. C. de Prop. Fide dependen­ tes tenentur lege annuae relationis..................................... 1544 1229 1934 lun 4 SC Rituum, Resp.. De calendario adhibendo in ecclesiis sororum Tertii Ordinis S. Dominici.................................... 1545 1202 1934 lan 9 IND An. M. RONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna D. 1230 1934 lun IS 1231 1934 lun 22 1232 1934 lun 22 1233 1934 lun 29 SC S. Officii, Decr., Assertae Beatae Mariae Virginis apparitiones et revelationes in loco «Ezquioga», dioecesis Victoriensis in Hispania, declarantur quovis charactere supernatural! destitutae et tres libri, qui dc iisdem agunt, ipso iure prohibiti........ 1545- 1546 SC S, Officii, Decr., Opera omnia Prof. loannis Gentile declarantur ipso iure prohibita et in Indicem librorum prohibitorum inseruntur ... SC S. Officii, Decr., Opera omnia Benedicti Croce declarantur ipso iure prohibita et in Indicem librorum prohibitorum inseruntur.............. Pius XI, Nonnae S. Romanae Rotae Tribunalis............................................. 1546 1546 1547-1567 Prooemium...................................... 1547 Tit. I - De constitutione Sacrae Romanae Rotae ......... 1547 - 1543 Tit II - De officio Auditorum aliorumque S. R. Rotae addictorum........................................... 1548- 1554 Tit III-De ordine iudiciario S. R. Rotae.......................... 1554- 1567 1234 1934 lun 30 1235 1934 Iui 21 1236 1934 Iui 24 1237 1934 Iui 26 1238 1934 Iui 30 1239 1934 Aug 1 1240 1934 Aug 15 SC Consistorialis, Nonne per Tamministrazione delle mense vescovili in Italia...................................................................... 1567-1570 SC S. Officii, Dccr. Cum ex expresso, Sanctiones Codicis ob abiectas Species consecratas (c. 2320), ob violentas manus in R. Pontificem (c. 2343 § 1), ob absolutionem complicis (c. 2367) et ob violatum sigillum sacramentale, extenduntur etiam ad Ecclesiam orientalem. 1571 SC Caeremonialis, Dccr. Haec Sacra Congregatio, De praecedentia inter Forerium maiorem et Ducem supremum Nobilium Custodum Pontificis.................................................................... 1571-1572 SC Studiorum, Resol., Dc iurisdictione Episcopi in proprium Seminarium extra dioecesis territorium situm....................... 1572 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De sectae atheisticae adseriptis. 2 - De electione Abbatissae. 3 - De religiosis dimissis. 4 - De confessione navigantium.................................................................... 1572 -1573 Pius XI, Lit. Ap. Reicrt ad Nos, Pia Unio apostolatus infirmorum in primam primariam evehitur............................... 1573 - 1574 Pius XI, Const. Ap. Ad incrementum decoris, Dc quibusdam Praelatis Romanae Curiae et variis eorum ordinibus........................................... 1574-1590 I - De ipsis Praelatorum ordinibus..................................... 1575 II - De Excellentissimis Assessoribus et Secretariis in Sacris Congregationibus Romanis..................... 1577 - 1578 III - De collegio Protonotariorum Apostolicorum de nu­ mero participantium......... .............................................. 1578 IV - De collegio Praelatorum Auditorum S. Romanae Ro­ tae.......................................................................................... 1582V - De collegio clericorum Reverendae Camerae Apostolicae........................................................................ 1584 - 1587 VI - De collegio Praelatorum Votantium Signaturae Apostolicae et de Praelatis Referendariis eiusdem ... 1587- 1241 1934 Aug 31 1242 1934 Nov 1243 1934 Nov 15 1244 1934 Nov 16 1245 1934 Nov 16 1246 1247 1934 Dec 12 1934 Dec 15 1248 1934 Dec 15 1249 1934 Dec 17 1250 1934 Dec 21 9 1577 1582 1584 1590 SC de Prop. Fide, Epist., Superior ecclesiasticus Missionis tenetur ce­ lebrare Missam pro populo.................................. 1590-1591 SC de Prop. Fide, Resp., Nonnulla territoria Africae non tenentur obser­ vare Decretum S. Officii de cautionibus in mixtis nuptiis praestan­ dis ................................................................................. 1591 SC S. Officii, Induit., Quibus sub conditionibus dispensari soleat ab interpellationibus faciendis inPrivilegioPaulino................................. 1591 SC S. Officii, Decr., Dubium circa can 2367 § 2 dc indirecte inducentibus in peccatum complici tatis.................................... 1591-1592 S. Paenitentiaria, Resp., Dubium super can. 934 § 2 dc cessatione indul­ gentiarum ob additionem, interpolationem,etc....................................... 1592 SC Concilii, Induit., Facultas recipiendi stipendium in Missis binationis. 1592 SC Concilii, Induit., Facultas celebrandi Missam pro populo cum stipen­ dio in festis suppressis........................................... 1593 SC Concilii, Induit., Facultas datur parochis celebrandi Missam pro populo per alios sacerdotes................................. 1593 SC de Prop. Fide, Epist., Circa stylum hinduisticum in ecclesiis Chri­ stianis.............................. 15°3-1594 Pius XI. Motu proprio Quam sollicita animi. De Commissione pro Rus­ sia deque liturgicis ritus slavici libris edendis...................................... 1594-1595 LXI INDEX CHRONOLOG I CUS An. 31. D. DOCUMENTORUM Columna Plus XI, Motu proprio Avendo la Commissione, Instituitur coetus super consultationibus technicis Civitatis Vaticanae....................................... 1595-1596 1252 1934............ SC Religiosorum, Notij., Denegatur facultas dispensandi super defectu curriculi theologici ad Ordines sacros...................................................... 1596 1253 1935 Jan 7 SC Religiosorum, Decr. Quum moniales monasterii, Statuitur ut in po­ sterum Sorores Dominicae Prulianenses vota solemnia emittant et leges clausurae papalis rite observent................................................. 1597 1254 1935 lan 12 SC Concilii, Decr. Provido sane consilio, Decretum de catechelica insti­ tutione impensis curanda ct provehenda................................................. 1597-1603 1255 1935 lan 15 SC Rituum, Decr. Qiuan non unus, De Postulatoriis litteris conficiendis. 1603-1604 1256 1935 lan 15 S. Paenitentiaria, Decr. Inter pietatis exercitia, Dc visitatione vulgo dicta «septem ecclesiarum» peculiaribus indulgentiis ditata ......... 1604-1605 1257 1935 lan 19 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Variationes faciendae in rubricis Bre­ viarii ac Missalis Romani............................................................................ 1605 -1606 1258 1935 Jan 30 SC Orientalis, Decr. Cum, Deo auxiliante, Decretum erectionis Collegii missionarii S. Basilii Magni pro Oriente................................................. 1606-1607 1259 1935 Feb 1 SC Rituum, Resp. Brunen., Dubia circa: occurrent iam: Missam rogatio­ num; Dominicas translatas vel impeditas; festum omnium SS. Summorum Pontificum et festum titularis ecclesiae...................... 1607 -1603 1260 1935 Feb 4 SC Sacramentorum, Induit., Facultas binandi prima feria sexta cuiusvis mensis .............................................................................................................. 1608 1261 1935 Feb 12 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De collationibus mo­ ralibus. 2 - De confessione religiosarum. 3 - De anno novitiatus ... 1608-1609 1262 1935 Feb 16 SC S. Officii. Resp., Matrimonium viri qui subiit vasectomiam bilate­ ralem non est impediendum....................................................................... 1609 1263 1935 Feb 21 SC Religiosorum. Induit., Facultas tribuitur Congregationi sine votis dandi litteras dimissoriales ct ordinandi proprios alumnos titulo mensae communis........................................................................................ 1609 -1610 1264 1935 Mar 25 Pius XI, Consi. Ap. Quae divinitus Nobis, De Paenitentiaria Apostolica... 1610-1617 1265 1935 Mar 25 SC Orientalis, Not ificat io de usu numismatis loco Scapulani..................... 1618 1266 1935 Mar 28 SC de Prop. Fide, Epist., Datur nonnullis Delegatis Apostolicis facultas concedendi Ordinariis missionum instructionem processus super rato et non consummato............................................................................ 1618 1267 1935 Mar 30 SC de Prop. Fide, Facultates pro alumnis proficiscentibus ex Collegio Urbano in territoria non dependentia a S. C. de Prop. Fide ......... 1618-1619 1268 1935 Apr 13 SC Concilii, Resol. Dioecesis T., Praecedentiae inter confratemitates ...1619-1620 1269 1935 Apr 13 S. Paenitentiaria, Resp., Circa adquisitionem indulgentiarum precibus concessarum quae ope «megaphoni» audiuntur................................. 1620 1270 1935 Apr 24 SC Sacramentorum, Resp., Circa formam extraordinariam matrimonii ... 1620 1271 1935 Mai 28 SC de Prop. Fide, Nonnae circa participationem catholicorum in obsequits Confucio praestandis......................................................................... 1621 -1622 1272 1935 lun 1 SC de Prop. Fide, Epist., Circa artem indigenam laponiae laudandam et fovendam...................................................................................................... 1623 1273 1935 lun 10 SC Orientalis, Instr. Quo facilius Revnii, Instructio ad conficiendos processus super matrimonio rato et non consummato.................... 1623 -1626 1274 1935 Iui 2 Pius XI, Const. Ap. Inter religiosos coetus, Congregatio monachorum Camaldulensium unitur Congregationi Eremitarum Camaldulensium de Etruria.......................................................................................... 1627 -1628 1275 1935 lui 3 SC de Prop. Fide, Norma, Sodales in perpetuum adscript! societati sine votis ordinari possunt titulo mensae communis et cum solis testi­ monialibus ................................................................................................... 1628 1276 1935 Iui 5 SC S. Officii, Decretum quo damnatur liber Angeli Cocles, cui titulus «Cento e cento e cento e cento pagine del libro segreto di Gabriele d’Annunzio lentato di morire»................................................................ 1628-1629 1277 1935 Iui 11 SC DE Prop. Fide, Facultates Missionaries Apostolicis et alumnis prof iS ciscentibus ex Collegio Urbano Prop. Fidei concessae .................... 1629-1630 1278 1935 Iui 16 SC STUDIORUM, Decr. Ordinis Carmelitarum Excalceatorum, Facultas theologica apud Collegium internationale Carmelitarum Excalccatorumin Urbe canonice erigitur............................................................. 1630-1631 1279 1935 Iui 17 SC S. On icn, Induit., Facultas dispensandi ab interpellationibus facien­ dis in Privilegio Paulino........................................................................... 1631 1289 1935 lui 17 SC ORIENTAUS, Notif. Augustus Pontifex. Patriarcharum, De constituenda Pontificia Commissione ad redigendum «Codicem iuris canonici oricnlalis»................................................................................................... 1631-1632 1251 1934 Dec 22 LXH INDEX ■ -» — An. M. I). ■ —- 1281 1935 Iui 18 1282 1935 Iui 18 1283 1935 Iui 19 1284 1935 Iui 21 1285 1935 Aug 15 1286 1935 Sep 2 1287 1935 Sep 5 1288 1935 Sep 19 1289 1935 Oct 2 1290 1935 Oct 2 1291 1935 Oct il 1292 1935 Oct 24 1293 1935 Nov 20 1294 1295 1935 Nov 20 1935 Dec 3 1296 1935 Dec 3 1297 1298 1935 Dec 1935 Dec 3 5 1299 1935 Dec 0 1300 1935 Dec 8 1301 1302 1935 Dec 16 1935 Dec 20 1303 1935 Dec 24 1304 1935 ........ • · · 1305 1935... ... • · · 1306 1935......... • · · 1307 1935 ......... • · · 1308 1936 Ian 7 1309 1310 1936 Ian 1936 Ian 16 16 CIIRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna SC Studiorum, Decr. Ordinis Praedicatorum Magister, Collegium inter­ nationale «Angelicum» de Urbe, Ordinis Praedicatorum, canonice erigitur..................................................................................................... 1632 S. Paenitentiaria, Dccr. Haud semel olim, De conditionibus ad lucran­ dam indulgentiam, quam dicunt, Portiunculae in ecclesia S. Mariae Angelorum apud Asisium.................................................................. 1633 SC S. Officii, Decretum quo damnatur liber Alfridi Rosenberg, cui titulus «An die Dunkelmanner unserer Zeil. Eine Antwort auf die Angriffe gegen den "Mythus des 20. Jahrhunderts”»............... 1633 SC Orientalis, Notif., Fideles orientales adeant pro indulgentiis S. Paenitentiariam............................................................................................ 1633-1634 SC Studiorum, Decr., Canonice erigitur Facultas theologica Bratislaviensis apud Seminarium Maius Tyrnaviensc, cum mre gradus con­ ferendi ....................... ............................... ............................................... 1634 Pius XI, Lit. Ap. Reipublicae Cubanae Gubernatores, Nova Nuntiatura Apostolica «de Cuba» constituitur, complectens Cubanam Rempublicam, e territorio Delegationis Apostolicae Antillarum seiunctam. 1634 Secret,\ria Status, Lit. Cire. Con la Circolare, Circa exemptionem taxa­ ram in aedificandis vel reparandis ecclesiis, Seminariis domibus­ que paroecialibus in Italia................................................................ 1635 Pius XI, Lit. Ap. Decessores Nostros vestigiis, Statuta, quae ad curam spiritualem militum catholicorum exercitus Germaniae spectant, adprobantur............................................................................................ 1635-1638 S. Paenitentiaria, Decr. Valde compertum est, Pium exercitium visitatio­ nis vulgo dictae «septem altarium» novis indulgentiis augetur ... 1639-1640 hk SC Rituum, Normae servandae in efformandis summariis causarum Servorum Dei......................................................................................... 1640-1643 SC Consistorialis, Decr. Exacto iam anno, Jurisdictio Administratoris Pontificii Basilicae Lauretanae extenditur ad civitatem Lauretanam........................................................................................................ 1643-1644 f S. Paenitentiaria, Induit., Facultas sacerdotibus facta audiendi confes­ 1644 siones peregrinorum quibus comites sunt itineris................... Pius XI, Lit. Ap. Romanorum Pontificum vestigiis, Ordo Fratrum Poeni­ tentiae de lesu Nazareno ex integro supprimitur.................... 1644-1645 SC Rituum, Resp., Circa Missas dialogatas moderandas............................... 1646 SC Studiorum, Decretum quo approbantur Statuta Pont. Athenaei Ur­ bani de Propaganda Fide et PonL Instituti Missionalis Scientifici I■ eidem Athenaeo Urbano adnexi........ . .............................. 1646 SC Studiorum, Nonnae, Statuta Pontificii Athenaei Urbani de Propaganda Fide............................................................................................................ 1646 -1656 SC Studiorum, Normae, Statuta Pontificii Instituti Missionalis Scientifici. 1656-1664 « SC Religiosorum, Induit., Dispensatio ab irregularitate ex defectu digiti indicis manus sinistrae et ex defectu mobilitatis brachii dextri ... 1664 SC Rituum, Declaratio privilegii pro sodalibus Piae Unionis Cleri a Mis­ 1664 sionibus anticipandi Matutinum cum Laudibus......................... SC de Prop. Fide, Normae, De modo se habendi circa evangelizationem 1664 -1670 laponiae et circa cultum patriae .................................................... SC Conciui, Induit., Dispensatio ab obligatione Missae pro populo......... 1670 Pius XI, Encycl. Ad catholici sacerdotii, Litterae Encyclicae Venerabili­ bus Fratribus Patriarchis, Primatibus, Archiepiscopis, Episcopis aliisque locorum Ordinariis pacem et communionem cum Aposto­ lica Sede habentibus: De sacerdotio catholico ..................... 1670-1691 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Missa Votiva D. N. I. C. Summi et Aeterni Sacerdotis approbatur........................................................ 1691 -1692 SC Orientalis, Nonnae, De forma celebrationis matrimonii Maronitarum extra proprium Patriarchatum commorantium ...................... 1692 SC Religiosorum, Nonnae, Mitigatur clausura et normae dantur pro scholis regendis a monialibus......................................................... 1692-1693 I SC Studiorum, Normae, Statuta Pontificii Athenaei Seminarii Romani ... 1694-1706 S. Paenitentiaria, Mon. Quamvis ipsa naturalis. Monitum dc litteris pro casu occulto mittendis..................................... ................................. 1707-1708 SC Studiorum, Instructio circa alumnos qui munere funguntur Praefecti apud Seminaria regionalia Italiae................................................... 1707 SC Rituum, Resp., Circa Benedictionem gutturis in festo S.. Blasii ... 1707-1708 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: De Postulature in causis Senorum Dei...................................................................... ............... 1708 LXIII INDEX An. M. 1311 1936 Ian 18 1312 1936 Ian 20 4 1314 1936 Feb 11 1315 1936 Feb 11 1316 1936 Feb 13 1317 1936 Feb 15 1318 1936 Feb 22 1319 1936 Mar 3 1320 1936 Mar 5 1321 1936 Mar 11 1322 1936 Mar 12 1323 1936 Mar 15 1324 1936 Mar 15 1325 1936 Mar 16 1326 1936 Mar 20 1327 1936 Mar 22 1328 1936 Mar 21 1329 1936 Mar 25 1330 1936 Mar 28 1331 1936 Apr 10 1332 1936 Apr 18 1333 1936 Apr 20 1334 1936 Mai 1335 5 1936 Mai 15 LXIV —- a λ ~r t DOCUMENTORUM Columna D. 1313 1936 Feb CHRONOLOGICUS SC Concilii, Resol. Bogoten., Voti ieiunandi a clero ex consuetudine ... 1708-1710 SC S. Officii, Decr., Declaratur praedamnatum opusculum, cui titulus: «Pietre miliari nella storia dei cristiancsimo», auctore Ernesto Buonaiuti......................... .............................................................................. 1710 SC Rituum, Induit., Facultas concedendi Sororibus vasa sacra tangere sacrasque supellectiles purificare................................................... 1710 SC Concilii, Decr. Inter publicas communesque, De piis fidelium pere­ grinationibus ad celebriora Sanctuaria moderandis................. 1710-1711 SC de Prop. Fide, Instr. Constans ac sedula, Instructio pro religiosis mu­ lierum Institutis, ad tuendam peurorum matrumque vitam in locis missionum............................................................................................ 1711-1712 SC S. Officii, Resp., Dubium circa sepulturam personae catholicae in coemeterio acatholico................................................................... 1713 SC Concilii, Resol Dioecesis C., lurispa trona tus Capituli in praebendas canonical es........................................................................................... 1713-1714 SC Rituum, Induit., Congregationi Missionis conceditur facultas addendi in Missa S. Pauli orationem pro gratiarum actione in memoriam initii eiusdem Congregationis.......................................................... 1715 SC Rituum, Resp. Brunen., Dubia circa: Benedictionem gutturis in festo S. Blasii; doxologiam ct praefationem in festo Sanguinis D. N. I. C.; Praefationem et ultimum cvangelium in Missa consecrationis et dedicationis ecclesiae; orationes in consecratione ecclesiae in honorem B. Μ. V.; symbolum et praefationem in commemoratione omnium Sanctorum SS. Pontificum; Missam Votivam de Ss. Sacra­ mento feria sexta post octavam Ascensionis; commemorationes de­ dicationis in Dominicam translatae; tertiam orationem in Domi­ nicis anticipatis vel repositis; Missas quotidianas et cantatas de­ functorum; Benedictionem in iMissa pro sponsis........................... 1715-1717 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber cui titulus «Del gran nûmero de los que se salvan y de la mitigaciôn de las penas etemas», auctore Luis G. Alonso Getino.................................................................... 1717 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Extenditur facultas celebrandi Missam Votivam D. N. lesu Christi, Summi et Aeterni sacerdotis................... 1717-1718 SC Studiorum, Decr. Sacra Congregatio de, De magisterio a Pontificio Instituto Musicae sacrae conferendo.................................................... 1718 Pius XI, Lit Ap. Ad munus Nobis, Nova Nuntiatura Apostolica in republica dc Guatimala erigitur............................................................ 1718-1719 Secret aria Status. Lit. Cire. Sono ben note. Circa collabora tionem inter religiosos ct Actionem Catholicam................................................ 1719 -1720 Com Interpres, Resp., De sacra Communione in nocte Nativitatis Domini. 1720 S. Paenitentiaria, Resp., Dubium circa acquisitionem indulgentiarum pro adoratione Ssmi Sacramenti durante Maiore Hebdomada conces­ sarum ................................................................................................ 1720 -1721 SC S. Officii, Decr., Tres damnantur libri a Paulo Hectore Santangelo conscripti .......................................................................................... 1721 SC S. Officii, Resp., Circa sepulturam personae catholicae in coemeterio acatholico............ 1721 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Festum Sancti loannis Bosco, Confes­ soris, ab universa ecclesia cum Officio ct Missa propria celebrandum decernitur ......................................................................................... 1721 SC Sacramentorum, Induit., Facultas administrandi sanctam Commu­ nionem die Sabbati Sancti extra Missam................................... 1722 SC de Prop. Fide. Decr. Haec Sacra Congregatio, De calendario adhibendo a religiosis in terris missionum................................................... 1722 S. Paenitentiaria. Decr. Lex sacri coelibatus, Absolutio sacerdotum ab excommunicatione, ob attentatum etiam civile tantum matrimo­ nium, et actu cum muliere caste conviventium eorumque admissio ad participationem sacramentorum more laicorum Sacrae Pacnitentiariae Apostolicae exclusive reservatur.............................. 1722-1723 SC Sacramentorum, Induit., Conceditur facultas dispensandi a ieiunio eucharistico cum mulieribus praegnantibus........................................ 1723 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber cui titulus: «Los misterios de las mesas parlantes y del soligrafôn», auctore J. F. Ponce....................... 1723 -1724 SC S. OFFICII, Decr., Damnatur liber cui titulus: «Prâctica de educaciôn irreligiosa·, auctore German List Arzubide........................................ 1724 INDEX An. ■ ■■■■■ ■" ■ M. ■ ■■ CHRONOLOGICUS Columna 1). — 1336 1936 Mai 15 1337 1936 Mai 15 1338 1936 Mai 26 1339 1936 lun 13 1340 1936 lun 17 1341 1936 lun 29 1342 1343 1936 lui 1936 Iui 4 10 1344 1936 Iui 13 1345 1936 Iui 14 1346 1936 Iui 23 1347 1936 Aug 15 SC S. Officii, Resp., Matrimonium inter partem non baptizatam et partem dubie baptizatam in secta acatholica ante diem 19 maii 1918 cadit sub impedimento disparitatis cultus................................ 1724 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De cessione bonorum a religioso mutanda. 2- De tempore sacrae ordinationis............. 1725 SC de Prop. Fide, Instr.. Pluries instanterque ab, Instructio ad Excmum D. Paulum Manila, Archiepiscopum tit. Docleensem, Delegatum Apostolicum in laponia, circa catholicorum officia erga patriam ... 1725- 1727 Pius XI, Const. Ap. Singulari in Vaticanam. Urbis: De quatuor Capellaniis Innocentianis in Patriarchal! Basilica Vaticana............. 1727-1729 SC S. Officii, Decr., Duo damnantur libri a sac. Gcorgio Sebastiano Huber conscripti.................................. ................................................ 1729 Pius XI, Encycl. Vigilanti cura, ut, Epistula encyclica Venerabilibus Fratribus Foederatarum Americae civitatum Archiepiscopis, Epi­ scopis aliisque locorum Ordinariis pacem et communionem cum Apostolica Sede habentibus: De cinematographicis spectaculis ... 1729-1736 SC Concilii, Resol. Dioecesis V., Iuris funerandi alienigenas..................... 1736 -1737 SC Rituum, Resp., De colore paramentorum in Missa votiva Summi et Aeterni Sacerdotis................................................................................ 1737 Coetus Cardinalium, Resp., De honorificentiis et insignibus equestribus a B. Virgine de Mercede nuncupatis ...................................................... 1737-1738 SC Rituum, Resp., Circa festorum praestantiam ob eorum maiorem solemnitatem.............................................................................................. 1738 SC S. Officii, Decr.,. Damnatur publicatio periodica, cui titulus «Tèrre nouvelle» ... ........................................................................................... 1738 -1739 SC Sacramentorum, Instr. Provida Mater Ecclesia, Instructio servanda a Tribunalibus dioecesanis in pertractandis causis de nullitate matri­ moniorum ................................................................................................ 1739-1768 Decretum Normae .. Index ... . 1348 1936 Sep 19 1349 DOCUMENTORUM 1936 Oct 21 1350 1936 Oct 28 1351 1936 Oct 28 1352 1936 Nov 13 1353 1936 Nov 25 1354 1936 Dec 12 1355 1936 Dec 14 1356 1936 Dec 15 1357 1936 Dec 15 1358 1936 ........ • · · 1359 1937 Ian 1360 1937 Ian 2 5 1361 1937 lan 8 1362 1937 Ian 9 1363 1937 Ian 12 1739 - 1740 1740 - 1767 1767 - 1768 SC Religiosorum, Decr. Sanctissimus Dominus Noster, De textu Consti­ tutionum ab omnibus monasteriis Carmelitarum Excalceatarum unice adhibendo................................................................................... 1768-1769 SC de Prop. Fide, Epist., Circa usum calendarii proprii religiosorum in missionibus....................................................................................... ... 1769 Pius XI, Motu proprio In multis solaciis. De Pontificia Academia scien­ 1769-1771 tiarum ....................................................................................................... Pius XI, Normae, Statuta Pontificiae Academiae scientiarum.................... 1771-1776 SC Religiosorum, Epist., Formali lates servandae a religiosis in alienandis bonis et debitis contrahendis ......................................................... 1776-1778 SC Rituum, Resp., Responsa de Missa votiva D. N. lesu Christi, Summi et Aeterni Sacerdotis................................................................................ 1778-1779 SC de Prop. Fide, Resp., Circa subiectioncm Sororum Ordinariis in Mis­ 1779 sionibus .................................................................................................... SC de Prop. Fide, Epist., De arte Christiana indigena in Missionibus fo­ venda ......................................................................................................... 1778- 1780 SC Sacramentorum, Induit., Datur facultas dispensandi a ieiunio eucha­ ristico cum fidelibus LX aetatis annum attingentibus ct cum mu­ 1780 lieribus praegnantibus ....................................................................... SC Sacramentorum, Induit., Facultas dispensandi a ieiunio eucharistico fideles aetate provectos aut adversa valetudine laborantes.. 1781 SC Religiosorum, Rcscr., Commoratio monialium itinerantium et Soro­ » 1782 rum externarum intra clausuram papalcm monasterii......... SC Rituum, Resp., Circa Missam votivam Summi et Aeterni Sacerdotis. 1781 - 1782 SC Sacramentorum, Notif., Defensor vinculi in causis de matrimonio rato et non consummato concludere debet pro matrimonii consumma­ 1782- 1783 tione ................................................................................................... SC Rituum, Induit., De Missa votiva Summi et Aeterni Sacerdotis dicenda sabbato post primam feriam sextam cuiusvis mensis......... 1783 SC S. Officii, Decr., Damnatur opus cui titulus: «Etudes sur Descartes», 1783-1784 auctore L.. Laberthonnière............................................................... SC Rituum. Resp., De initiis Scripturae transferendis ct de Missa votiva 1784 Summi et Aeterni Sacerdotis.......................................................... INDEX CHRONOLOGICUS An. 1364 M 1937 lan 18 1366 1937 Feb 18 1937 Feb 20 1370 1937 Mar 9 1371 1937 Mar 10 1372 1937 Mar 19 1373 1937 Mar 19 1374 1375 1937 Mar 19 1937 Mar 1376 1937 Mar 31 1377 1937 Apr 10 1378 1937 Apr 14 1379 1937 Apr 14 1380 1937 Apr 14 1381 1937 Apr 14 1382 1937 Mai 3 1383 1937 Mai 4 1384 1937 Mai 6 1937 Mai 25 1386 1937 Mai 26 1387 1937 lun 4 1388 1937 lun ?0 1389 1937 lun 19 1390 1937 lun 30 1391 LXV1 1937 lui M D. DOCUMENTORUM Columna SC S. Officii, Resp,, Dissolutio vinculi naturaliter validi in favorem SC Orientalis, Mon. Sacrae Congregationi pro, De normis servandis 1392 1937 Iui 20 fidei...................................................................................................... 1784-1785 quoad clericos ritus orientalis extra fines proprii Patriarchatus perSC S. Officu, Resp., Non consecratio calicis et patenae non officit validi­ egrinantes............................................................................. ................... 1830 tatem s. Ordinationis........................................................................ 1785-1786 SC Religiosorum, Resol., Interpretatio authentica vocis «Districtus» 1393 1937 Aug 26 SC Rituum, Resp. Linden., Dubium circa Missam votivam I. C. Summi et in iure particulari Ordinis Fratrum Minorum............................. 1830-1831 Aeterni Sacerdotis intra octavam Dedicationis ecclesiae......... 1786 Pius XI, Chir., Ad Emmum P. D. Eugenium tit. Ss. loannis et Pauli 1394 1937 Sep 3 S. R. E. Presbyterum Card. Pacelli, a Secretis Status, quo Summus Pius XI, Motu proprio A parziale scioglimento, Quaedam causae civiles, quae personas aulae pontificiae respiciunt, competentiae subiiciunPontifex sibi reservat munus Praefecti Sacrae Congregationis de Seminariis et Universitatibus Studiorum.................................... tur Commissionis die XXI mensis Septembris anni MCMXXXII 1831 1786 institutae............................................................................................... SC S. Officii, Decr., Declaratur praedamnatus liber cui titulus: «Kloster1395 1937 Sep 17 leben, enthüllungen uber die Sittenverderbnis in den Klbstem», SC S. Officii, Resp., De significatione vocis «acatholicorum» relate ad auctore Burghard Assmus.................................................................. 1831-1832 1787 ius accusandi validitatem matrimonii .... .................................. SC de Prop. Fide, Induit., Praeceptum paschale adimpleri potest in Austra­ 1396 1937 Oct 30 S. Paenitentiaria, Resp., Dubia super decreto «Consilium suum perse­ lia et Neo-Zclandia a feria IV Cinerum ad Dominicam SS. Tri­ 1787 quens» ................................................................................................... nitatis ........................................................................................................ 1832 SC de Prop. Fide, Instr. Ut universa cooperationis, De coordinatione piae SC de Prop. Fide, Induit., Dies festi sub praecepto in Australia et Nova 1397 1937 Oct 30 1787-1788 Unionis Cleri pro Missionibus cum operibus missionalibus ......... Zelandia.................................................................................................... 1832 SC Sacramentorum, Resp., Significatio vocis «impedimenti» in facultati­ SC de Prop. Fide, Induit., Dies ieiunii et abstinentiae in Australia et Nova 1398 1937 Oct 30 1788 Zelandia.................................................................................................... 1832 Pius XI, Encycl. Divini Redemptoris promissio, Litterae Encyclicae ad SC Concilii, Resol. Romana et Aliarum, Abstinentiae et ieiunii in pervi­ 1399 1937 Nov 13 Venerabiles Fratres Patriarchas, Primates, Archiepiscopos, Epi­ gilio Nativitatis Domini...................................................................... 1832 scopos aliosque locorum Ordinarios, pacem et communionem cum SC Concilii, Resol. Dioecesium X..., Eleemosynae Missarum bina tarum.. 1833-1834 1789-1807 1400 1937 Nov 13 Apostolica Sede habentes: De communismo atheo.................... SC de Prop. Fide, Epist., De natura iurisdictionis Delegati...................... 1935 1401 1937 Nov 16 SC de Prop. Fide, Instr. In terris missionum, De Congregationibus reli­ 1807-1809 giosis indigenis condendis................................................................ SC S. Officii, Decr., Damnatur liber, cui titulus: «Die natürliche Gei1402 1937 Nov 25 stlehre», auctore E. Bergmann ...................................................... 1835 SC de Prop. Fide, Normae de regimine Congregationum Sororum ......... 1809-1814 SC S. Officu, Decr., Tres damnantur libri a Petro Martinelti conscripti. 1835-1936 1403 1937 Dec 3 Pius XI, Lit. Ap. Spectat ad Romanum, Nova Delegatio Apostolica 1815 Africae orientalis italicae constituitur.......................................... 1404 1937 Dec 14 S. Paenitentiaria, Resp., De indulgentiis Divini Officii recitationi con­ cessis deque indulgentiis festo translato adnexis......... 1836 ....... S. Paenitentiaria, Decr. Quo ferventi studio, Indulgentiae pro recitatione divini Officii coram Ssmo Sacramento, clericis in maioribus ordini­ 1405 1937 Dec 30 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber cui titulus: «Von der Arbeit zum bus constitutis olim concessae, ad clericos omnes nec non ad Erfolg», auctore Raoul Francé...................................................... 1836 novitios et studentes Institutorum religiosorum quorumcumque 1406 1937 Dec 30 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De communicatione 1815-1816 extenduntur........................................................................................ privilegiorum inter religiones. 2-De excusatione a poenis latae SC Religiosorum, Resp., Decretum «inter reliquas» applicatur ad servi­ sententiae................................................................................................. 1836-1837 1816 tium prae-militare laboris publici «Arbeitsdicnst» ................. 1407 1937 Dec 31 Pius XI, Motu proprio Con Part. 21, De pensionibus ordinandis apud SC de Prop. Fide, Decr. Piae Unionis Cleri, Statuta generalia Piae Unionis Sanctam Sedem..................................................................................... 1837 1816 Cleri pro Missionibus, revisa ac recognita, approbantur......... 1408 1937 Dec 31 Pius XI, Normae, Regolamento per le pensioni dei personale ecclesiastico SC de Prop. Fide, Normae, Statuta generalia Piae Unionis cleri pro 1838-1844 e laico (civile e militare) nella Citlà del Vaticano................ 1817-1820 Missionibus, revisa ac recognita................................................ 1409 1937 Dec 31 S. Paenitentiaria, Decr. Quandoquidem ex una, De precibus et piis operi­ SC de Prop. Fide, Normae, Favores spirituales sodalibus Piae Unionis bus indulgentiis ditatis, nova collectione editis...................... 1844-1845 1820-1821 cleri pro Missionibus concessi..................................................... 1410 1937........ • » · SC de Prop. Fide, Instr. Doceatur quaenam decreta, Quaestiones ad quas SC de Prop. Fide, Induit., De Unione Cleri pro Missionibus ubicumque respondendum est a Moderatoribus (seu Moderatricibus) gene­ introducenda et cum aliis Pont. Operibus Propagandae Fidei coralibus Institutorum religiosorum et, congrua congruis referendo, ordinanda.......................................................................................... 1821 a Moderatoribus Societatum sine votis a S. C. de Prop. Fide proxi­ me dependentium in relatione ad hanc S. Congregationem singulis SC de Prop. Fide, Epist., De modo et criterio procedendi Pontificii Operis quinquenniis transmittenda.............................................................. 1845-1850 a Propagatione Fidei in erogandis subsidiis.............................. 1821 -1822 1411 1937 ........ S. Paenitentiaria, Deci. Evulgato per Commentarium, Declaratio super SC de Prop. Fide, Instr. Nomen et cognomen, Quaestiones de promo­ decreto quod incipit «Lex sacri coelibatus» diei 18 aprilis 1936 ........ 1822-1823 vendis ad officium episcopale aut ad munus Vicarii Apostolici aut Apostolici Praefecti .................................................................... 1850-1852 Pius XI, Const. Ap. Romani Pontifices, qui. Urbis: De Pontificio Collegio Romenorum in Urbe ................................................................... 1937 ........ 1412 1823-1826 SC de Prop. Fide, Instr. Data di erezione, Schema per la relazione annua dei Collegi missionari dipendenti dalla S. C. de Prop. Fide ... 1852 SC de Prop. Fide, Induit., Alumnis iuramento aggregationis Societati devinctis, congruit pro s. Ordinatione titulus mensae communis ... 1826 1413 1938 Ian 13 SC Sacramentorum, Induit., Facultas binandi in diebus non festivis......... 1851 -1852 SC S. Officii, Decr. lam olim Sacrosancta, De novis cultus seu devo­ 1414 1938 Ian 15 SC Concilii, Notif., Filii emigrantium optare possunt pro paroecia perso­ tionis formis non introducendis deque inolitis in re abusibus 1852- 1853 nali aut territoriali............................................................................... tollendis............................................................................................ 1826-1827 1415 1938 Ian 22 SC S. Officii, Decr., Damnatur liber a G. Mensching editus, cui titulus: SC Concilii, Induit., Facultas conceditur recurrendi contra decreta epi­ «Der Katholizismus. Sein Stirb und Werde».............................. 1853 scopi ad Metropolitam in specialibus adiunctis........................ 1827- 1828 1416 1938 Ian 25 SC Sacramentorum, Induit., Facultas tres Missas litandi diebus de prae­ SC S. Officii, Resp., Circa usum Privilegii Paulini, vi can. 1127, cum 1853-1854 cepto ........................................................................................................... acatholicis dubie baptizatis.......................................................... 1828 1417 1938 Feb 1 Vicariatus Urbis, Decr. Essendoci noto come, Vetantur clericis spectacula SC S. Officii, Decr., Damnatur liber cui titulus: «II razzismo», auctore 1854 publica in Urbe..................................................................................... G. Cogni............................................................................................ 1828 1418 1938 Feb 5 Pius XI, Const. Ap. Decet Basilicam Principis, Capita Constitutionum SC S. Officii, Resp., Circa interpretationem Const. Pauli III «Altitudo» Sacrosanctae Basilicae Principis Apostolorum mandato Pauli V et S. Pii V «Romani Pontificis», et circa obligationem praestandi ex Bullis et Constitutionibus Summorum Pontificum primum cautiones.......................................................................................... 1829 collecta atque auctoritate Pii Papae XI reformata ... 1854-1869 SC de Prop. Fide, Resp., Dubium circa interpretationem verbi «missionis» 1419 1938 Feb 7 SC de Prop. Fide, Induit., Facultas omittendi inquisitionem de natalibus in art. 13 Statutorum Unionis Missionariae Cleri...................... 1829 ordinandorum in nonnullis casibus ct regionibus.................... 1870 IIB W IIIIIIH 1937 Mar 2 1385 Λη. CHRONOLOGICUS I 1368 1937 Feb 27 1369 INDEX Columna D. 1365 1937 lan 28 1367 DOCUMENTORUM 7 LXVII INDEX CHRONOLOGIC CS Λη. N. M. D. 1420 1938 Feb 7 1938 Feb 7 1421 1422 1938 Feb 19 1423 1938 Feb 21 1424 1933 Feb 22 1425 1938 Mar 3 1426 1938 Mar 12 1427 1938 Mar 25 1428 1938 Mar 30 1429 1938 Mar 30 1430 1938 Apr 15 1431 1938 Apr 21 1432 1938 Apr 30 1433 1938 Mai 1434 1938 Mai 9 1435 1938 Mai 1435 1938 Mai 30 1437 1938 lun 5 1438 1938 lun 9 1439 1938 lun 10 1440 1938 lun 14 1441 1938 lun 14 1442 1938 lun 17 1443 1938 Tun 18 1444 1938 lun 28 1445 1933 lun 28 1446 1938 lui 1447 1938 lui 1448 1449 1938 lui 1938 lui 9 14 INDEX DOCC.UENTO R UM CIIRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columna Columna SC Rituum, Decr. Edita nuperrime a, Variationes faciendae in rubricis 1450 1938 Aug 1 SC Sacramentorum, Induit.» Facultas binandi diebus festivis non de Breviarii et Missalis Romani........................................................... 1897- 1898 praecepto........... ................................................................................ 1870- 1871 SC Negotiorum Extraordinariorum, Decr. Decreto ^Antillarum», die. 1451 1938 Aug 10 SC Rituum, Induit., Facultas thurificandi in Missis cantatis sine ministris Antillarum: Delegatio Apostolica Antillarum supprimitur eiusque Congregationi Casinensi O. S. B. concessa.................................. 1871 territorium partim Nuntiaturae Apostolicae penes Rempublicam SC S. Officii et de Prop. Fide, Resp., De baptismo parentum qui educa­ Cubanam, partim Nuntiaturae Apostolicae penes Respublicas de tionem catholicam prolis promittere nequeunt, et de matrimonio Haiti et Dominicam tribuitur....................... ................................... 1898-1899 eorum qui ob leges civiles educationem catholicam universae 1452 1938 Aug 25 SC Rituum, Resp., De loco a «Piccolo clero» servando in processionibus prolis tutam reddere non possunt... „........................................... 1871 -1873 liturgicis................................................................................................... 1899-1900 SC Religiosorum, Induit., Conceditur facultas mutandi constitutiones MI 1453 1938 Aug 31 SC S. Officii, Decr., Proscriptio librorum Aloysiae Piccareta..................... 19X monialium ut cum novis Statutis a Sororibus externis servandis 1454 1938 Nov 16 SC Orientalis, Decr. Cordi semper fuit, De annua relatione ad Sacram concordare possint............................................................................. 1873 Congregationem mittenda a sacerdotibus ritus orientalis curam SC Religiosorum. Induit., Datur facultas Sororibus externis ingrediendi animarum habentibus extra fines sui Patriarchatus, sub iurisdictioclausuram papalem monasterii ad exercitia spiritualia peragenda. 1874 ne Ordinarii alieni ritus...................................................................... 1900-1901 SC Concilii, Induit., Facultas satis faciendi Praeceptum Paschale in Pius XI. Lit. Ap. Paterna caritas, qua, Nova Delegatio Apostolica in 1455 1938 Nov 21 1874 quolibet anni tempore occasione missionum ad populum ..... Britannia constituitur......................................................................... 1901 S. Paenitentiaria, Decr. lamdiu ac saepe, Conditiones ad validam sacra­ 1456 1938 Dec 1 SC Rituum, Tndult. West monasterien., Abrogatur consuetudo addendi rum «Viae Crucis» stationum erectionem ex novo statuuntur ... 1874-1875 nomen Patroni orationi «A cunctis» in Anglia et Cambria ...1902 Pius XI. Motu proprio Sancta Dei Ecclesia, De jurisdictione Sacrae Con­ Pius XI. Motu proprio Qua cura quave, De ordinandis Tribunalibus ec­ 1457 1938 Dec 8 1875 -1878 gregationis pro Ecclesia Orientali................................................. clesiasticis pro causis nullitatis matrimonii decidendis in Italia ... 1902-1904 SC S. Officii. Resp., Circa cautiones aequipollentes in matrimoniis mixtis SC Sacramentorum, Instr. Postquam Pius s., Instructio reservata ad 1458 1938 Dec 8 Taponiae............................................................................................... 1878 Excmos ac Revmos Archiepiscopos, Episcopos, locorum Ordinarios Vicariates Urbis, Notif., Circa Missam votivam Cordis lesu in prima necnon superiores maiores Ordinum ac religionum clericalium, feria sexta mensis; celebrationem Missae et distributionem Ss. de communione quotidiana habituali et paene generali in semina­ Communionis in Altare ubi Ss. Sacramentum solemniter exponi­ riis, collegiis, communitatibus etiam religiosis et de abusibus in 1878- 1879 tur; et Missas «de requie, praesente cadavere»........................... eadem praecavendis............................................................................. 1904-1907 SC Studiorum, Epist., Theses circa stirpem humanam (razzismo) repro­ Signatura Ap., Induit., Constitutio Tribunalis tertiae instantiae pro 1459 1938 Dec 20 1879-1880 bantur .................................................................................................... Austria....................................................................................................... 1908 SC S. Officii, Resp., Circa cautiones aequipollentes in matrimoniis mix­ S. Rota Romana, Normae circa interventum Promotoris iustitiac in causis 1460 1938 Dec 22 1880 tis laponiae aliquando solae praestandae..................................... nullitatis matrimonii apud S. R. Rotam..................................... 1908-1910 SC Studiorum, Lit. Cire. La Sacra Congregazione, Circa gradus obtinen­ 1461 1939 Ian 2 S. Paenitentiaria, Decr. Summus Pontifex Pius, Indulgentia plenaria ··· * •r dos a clericis et religiosis feminis apud Universitatem Catholicam «toties quoties» die 2 mensis Novembris vel dic Dominica subse­ 1880-1881 Mediolanensem..................................................................................... quent] lucrifieri potest........................................ ............................. 1909 SC SACRAMENTORUM, Notif., De clericis redeuntibus a servitio militari 1462 1939 Ian 14 SC Rituum, Normae servandae in construendis processibus ordinariis 1881 durante bello hispano........................................................................ 1909-1910 super causis historicis.................................. ‘................................... SC Concilii, Facult., Facultates Ordinariis Hispaniae concessae in pecu­ 1463 1939 Ian 10 SC Sacramentorum, Induit., Facultas dispensandi a ieiunio eucharistico 1881-1882 liaribus rerum adiunctis.................................................................... 1910-1911 operarios metallis vel permagnis fabricis addictos ................ 1464 1939 Feb 28 SC Sacramentorum, Instr. Nullo unquam tempore. Instructio dc Sanctis­ SC Rituum, Induit., Facultas adhibendi extra Missam formulam Bene­ 1882-1888 sima Eucharistia sedulo custodienda............................................ 1911 dictionis nuptialis.................................................................................. 1465 1939 Mar 11 SC Sacramentorum, Resp., Nonnulla dubia solvuntur circa interpretatio­ S. Paenitentiaria, Decr. Quisquis saltem semel, Indulgentiae Apostolicae nem Instr, d. 15 Aug. 1936 de causis nullitatis matrimonii.... 1888-1889 quas Summus Pontifex Pius Ρρ. XII, in audientia infra scripto Cardinali Paenitentiario Maiori die 11 martii 1939 impertita, be­ Secretaria Status, Nonnae servandae in adimplendis officiis Actioni 1889- 1890 nigne concessit christifidelibus, qui aliquod pietatis vel religionis Catholicae assignatis.......................................................................... obicctum, a se vel a sacerdote potestatem habente benedictum, S. Paenitentiaria, Induit., Denegatur facultas gestandi numisma loco possident ac peculiaribus imperatis conditionibus satisfecerint ... 1911-1912 1890 Scapularis nigri S. Benedicti........................................................... 1466 1939 Mar 16 SC Concilii, Induit., Sanatio defectuum in erectione Confratemitatis S. Paen itent i aria. Induit., Facultas confessariis Germaniae facta absol­ scapularis ac Tertii Ordinis Carmclitici forte commissorum.....1912-1913 1890-1891 vendi ab omnibus censuris et ab irregularitatibus dispensandi........ SC Rituum, Decr. Mediolanen., Approbatur nova editio vesperalis am1467 1939 Mar 16 SC Consistorialis, Epist. Obligatio invigilandi circa libros et periodicas 1913 brosiani............................................................................................................. 1891 recensiones in mentem Ordinariorum revocatur........................ SC S. Officii, Resp. Dubia de competentia in causis matrimonialibus 1468 1939 Mar SC Studiorum, Decr., Athenaeum Antonianum in Urbe titulo «Pontificii» et de iure Promotoris iustitiae accusandi matrimonia acatholi1891 - 1892 decoratur............................................................................................. 1913 corum................................................................................................................ SC S. Officii, Decr., Damnatur liber cui titulus: «Initiation au Nouveau 1469 1939 Mar 31 Pius XII, Motu proprio Ad Pontificale Solium, Dc privilegiis conclavist is 1892. ........................................ Testament», auctore O. Lemarié......... 1914 ecclesiasticis concessis........................................................................ SC S. Officii, Decr., De speciali devotione erga Sacrum Caput D. N. lesu 1470 1939 Apr 14 SC S. Officii, Resp., Circa usum Const. Pii V «Altitudo» absque interpel­ Christi non introducenda................................................................. 1892 1914 latione primae uxoris.......................................................................... SC S. Officii, Resp., Circa formalitates matrimonii civilis a Christianis 1471 1939 Apr 14 SC Religiosorum, Resp., Religiosis votorum perpetuorum servitio mili­ in missionibus implendas, et circa munus Officialis civilis, hac tari subiectorum concedere possunt proprii superiores indultum occasione, exercendum a missionariis... 1892-1894 .................................... 1915 cxclaustrationis...................................................................................... Signatura Ap.. Resp., Circa ius Promotoris iustitiac accusandi nullitatem 1472 1939 Apr 28 matrimonii......................................................................................... SC Concilii, Decr. Per Breve ^Litteris», De specialibus facultatibus Or­ 1894 1915 dinariis Americae latinae concessis................................................ SC Concilii. Resol. Dioecesis R. et Aliarum, Missae pro populo Vicarii paroeciae mensae episcopali unitae............................................ 1473 1939 Mai 1 S. Paenitentiaria, Decr. Apostolica Sedes, nostris. De Portiunculae indul­ 1894- 1893 gentia ......................................................................................................... 1916 SC de Prop. Fide, Epist. Expurgari debet a superstitiosis ritibus caere­ monia funebris «matanga»............................................................. 1474 1939 Mai 6 1895-1896 SC S. Officii, Resp., Circa mulierem legitime coniunctam cum viro polygamo ad fidem catholicam conversam.................................... 1916 SC S. Officii, Decr., Damnantur opera Alafridi Loisy............................... 1896 1475 1939 Mai 15 SC Sacramentorum. Induit.. Facultas asservandi Ss. Sacramentum in ec­ SC Rituum, Resp., Circa Expositionem solemnen Ssmi Sacramenti ad clesiis et oratoriis publicis in commodum spirituale fidelium........ modum, praesertim, suffragii pro defunctis............................... 1917-1919 1896 LXV1II LXIX rA INDEX CHRONOLOGIC US N. An. M. D. 1476 1939 Mai 16 DOCUMENTORUM Columna SC Rituum, Resp. Brunen., Dubia circa: Rogationes; Collectas impera­ tas; Dominicas impeditas; Officium S. Mariae in sabbato cum commemoratione festi simplicis; Missas de Patrono dictas loco Missae votivae fcrialis; Missam coram Ss. Sacramento exposito; «Credo» in festis S. loannis Baptistae titularis ecclesiae; Missam de requie pro defunctis in bello; Litanias Sanctorum; Vesperas in Triduo Sacro; translationem festorum; versum adhibendum pro commemoratione; occurrentiam festorum; conclusionem hymno­ rum; alleluia in versu «Panem de coelo»; omissionem precum Leonis XIII..................................................................................................... 1919-1921 1477 1939 Mai 24 SC Conclu i, Nonnae, Disposizioni per Ia custodia e conservazione degli oggetti di storia ed arte sacra in Italia.................................................. 1922-1923 1478 1939 Mai 26 S. Romana Rota, Nonnae, Procuratorum et advocatorum proventus pro causis actis coram Tribunali Sacrae Romanae Rotae.......................... 1923-1925 1479 1939 Iun 1 SC Sacramentorum, Monitum pro Ordinariis Italiae quoad matrimonii celebrationem................................................................................................. 1925 1480 1939 Iun 7 SC Sacramentorum, Induit., Facultas celebrandi Missam media nocte in Congressibus eucharisticis paroecialibus................................................. 1925-1925 1481 1939 Iun 9 SC de Prop. Fide, Instr. Non semel animadvertit, Circa prudentiorem de rebus missionalibus tractandi rationem.................................................. 1926 1482 1939 Iun 15 S. Paenitentiaria, Decr. Iam pridem multisque. De Benedictione papali ope radiophonica accepta............................................................................ 1927 1483 1939 Iun 28 SC S. Officii, Decr. Damnatur liber Gabrielis d’Annunzio, cui titulus: «Solus ad solam»........................................................................................... 1927 1484 1939 Iui 10 SC S. Officii, Decr., Aufertur prohibitio diarii «L'Action française», ex die promulgationis huius decreti............................................................... 1927-1929 1485 1939 Iui 16 Com. Biblica, Resp., De experimentis ad lauream............................................ 1929 1486 1939 Iui 18 SC Rituum, Decr. Urbis et Orbis, Adprobatur formula Benedictionis nosocomiorum................................................................................................ 1929-1930 1487 1939 Iui 24 S. Paenitenti.arla, Resp., Dubium de absolutione impertienda adhaeren­ tibus factioni «L'Action française»............................................................. 1930 1488 1939 Iui 24 Com. Interpres, Responsa ad proposita dubia: 1 - De episcopo proprio sacrae ordinationis. 2 - De religiosorum saecularizatione. 3 - De habitu et insignibus confratemitatum..................................................... 1930-1931 1489 1939 Iui 24 Com. Interpres, Resp., De interventu S. C. de Sacramentis in processum nullitatis matrimonii per Promotorem iustitiae accusati ............... 1931 1490 1939 Iui 25 Coetus Cardinalium, Normae, Variationes in Statutis generalibus Actionis Catholicae italianae....................................................................................... 1931 -1933 1491 1939 Iui 27 SC Sacramentorum, Induit., Sanatio in radice matrimonii nulli ob de­ fectum formae................................................................................................ 1933 1492 1939 Aug 29 SC Rituum. Facultates sacerdotibus penes exercitum germanum labo­ rantibus a S. C. Rituum durante bello concessae................................ 1933 -1934 1493 1939 Aug 30 SC Sacramentorum. Facultates sacerdotibus et militibus germani exer­ citus a S. C. Sacramentorum durante bello concessae......................... 1934 1494 1939 Aug 30 S. Paenitentiaria, Facultates sacerdotibus aliisque ad exercitum ger­ manorum pertinentibus a S. Paenitentiaria durante bello conces­ sae .................................................................................................................... 1934-1935 1495 1939 Sep 2 SC Studiorum, Normae servandae in Institutis docentibus quae ab aucto­ ritate ecclesiastica pendent in Italia....................................................... 1936 1496 1939 Sep 25 SC Rituum, Resp., Circa usum discorum gramophonicorum..................... 1936 1497 1939 Sep 26 SC Conciui, Induit., Facultas datur omnibus sacerdotibus, durante bello, admittendi fideles in confraternitalem Ss. Rosarii absque inscrip­ tione in registris.......................................................................................... 1936-1937 1498 1939 Sep 28 SC Sacramentorum, Induit., Facultas tres Missas celebrandi durante bel­ lo diebus dominicis et festivis................................................................. 1937 1499 1939 Nov 10 Plus XII. Lit. Ap. Ob animorum curam, Nova Nuntiatura Apostolica de Uruguaja erigitur.................................................................................. 1937 -1938 1500 1939 Nov 10 SC S. Officii, Decr., Duo damnantur libri a Petro Ubaldi conscripti......... 1938 1501 1939 Nov 11 Pius XII, Lit. Ap. Litteris suis Apostolicis, De nobilitatis privilegio iam Ordinis piani proprio abolendo............................................................... 1938-1939 1502 1939 Nov 14 SC Orientalis, Lit. Cire. La pia pratica, Circa celebrationem Octavarii pro unione Christianorum ct Pont. Opus «Propagationis Fidei» apud orientales........................................................................................... 1939. J941 1503 1939 Nov 23 SC S. Officii. Resp., Matrimonium consummatum inter baptizatos, etsi acatholice, non solvitur ab ecclesia...................................................... 1941 LXX INDEX N. An. M. D. 1504 1939 Nov 24 1505 1939 Dec 8 1506 1939 Dec 8 1507 1508 1939 Dec 9 1939 Dec 12 1509 1939 Dec 21 1510 1940 Ian 8 1511 1940 Ian 12 1512 1940 Ian 13 1513 1940 Ian 15 1514 1940 Ian 19 1515 1940 Ian 23 1516 1940 Ian 27 1517 1940 Feb 1518 1940 Feb 3 8 1519 1940 Feb 24 1520 1940 Mar 4 1521 1940 Mar 12 1522 1940 Mar 12 1523 1940 Mar 13 1524 1940 Mar 27 1523 1940 Apr 3 1526 1940 Apr 8 1940 Apr 9 1528 1940 Apr 9 1527 1529 1940 Apr 13 1530 1940 Apr 13 1531 1940 Apr 21 1532 1940 Apr 22 CHRONOLOGICUS DOCUMENTORUM Columns S. Paenitentiaria, Induit., Facultas omnibus confessariis concessa absol­ vendi a censuris et dispensandi ab irregularitatibus in Gallia......... 1941 SC Consistorialis, Decr., Facultates concessae Vicariis Castrensibus. Index facultatum ............................................................................................. 1941-1944 SC de Prop. Fide, Instr. Plane compertum est, Circa quasdam caeremo­ nias et iuramentum super ritibus sinensibus........................... 1944-1945 SC Concilii, Resol. Dioecesis C., luris funerandi canonicos honorarios... 1945-1946 SC S. Officii, Decr., Quaedam devotionis formae reprobantur, scilicet: «Devozione ali'amore annientato di Gesù» et in administratione sacramentorum: 6 · De recitatione litaniarum: 7 - De consuetudine obvolvendi capsam defuncto­ rum ornamentis albis apud sorores: 9 - De Missa votiva Cordis lesu transfe­ renda a prima feria sexta ia primam mensis Dominicam.............................. 778 779 Posnanien. Vide Gnesnen. et Posnanien. Post consilium initum, Lit. Ap. 7 mar. 1933 Pu XI: Pontificio Conlegio seu Instituto Angelico, de Urbe, Magnus Cancellarius tribuitur Magister Generalis pro tempore.............................................................................................................. 1157 1460-1461 Post datam instructionem, Motu proprio 20 apr. 1923 Ρπ XI: De Ordinariorum Facultatibus quinquennalibus ............................................................................ 507 547-543 Post editum a, Decr. 22 feb. 1929 S. Polnitextiariae: Approbatur collectio precum piorumque operum, quibus Romani Pontifices indulgentiae adnexucrunt ab anno 1889 ad annum 1928 ................................................................................... 1027-1023 Post latum a, Decr. 5 apr. 1918 SC S. Officii: Circa modum praestandi cautiones a muliere infideli................................................................................................... 110-111 Post promulgatum m, Decr. 12 mar. 1920 SC S. Omen: Interpretatio decreti circa «Les faits de Loublandc»................................................................................... 288-239 Postquam die 24, Decr. 14 dec. 1917 S. Poexitextiariae: Solvuntur dubia circa pium Viae Crucis exercitium et indulgentias eidem adnexas rite lucrandas.... 99-100 Postquam Pius Decr. 8 dec. 1938 SC Sxcrawextorum: Instructio reservata ad Revmos Archiepiscopos. Episcopos, locorum Ordinarios necnon superiores maiores Ordinum ac religionum clericalium, de communione quotidiana habi­ tuali et paene generali in seminariis, collegiis, communitatibus etiam religiosis 1904-1907 et de abusibus in eadem praecavendis............................................................... 1458 Praecipua sane inter, Motu proprio 24 apr. 1931 Pu XI: De canonicis seminariorum visitationibus...................... ...................................................................... 1245 1024 Praesentem editionem Vaticanam, Decr. 22 feb. 1922 SC Rituum: Approbatur editio Vaticana Officii Maioris Hebdomadae, et Octavae Paschae, cum cantu ......... Praesentem Martyrologii Romani, Decr. 11 ian. 1922 SC Rituum: Nova Martyrologii Romani editio approbatur ........................................................................... 384 Praeter calicem super. Instr. 28 ian. 1920 SC Rituum: Instructio pro sacerdote, qui, sinistro brachio carens, dispensationem Apostolicam obtinuit ad Sacrum cele­ 277 - 278 brandum ............................................................................................................. Praeter calicem super. Instr. 28 ian. 1920 SC Rituum: Instructio pro sacerdote, qui, carens brachio dextero, dispensationem Apostolicam obtinuit ad Sacrum cele­ brandum .............................................................................................................. 240 Préoccupâta delle condizioni, Epist. 1 iul. 1941 SC Coxcn.ii: Circa institutionem 2075 - 2076 alicuius subsidii pro sacerdotibus invalidis vel in necessitatibus constitutis ... 1627 Principis Albcrten. ct Saskatoonen., Resol. 5 mar. 1932 SC Conciui: Missae pro po­ 1380-1381 1080 pulo in paroeciis «de facto» constitutis........................................................... Pro benedictione Abbatum, Lit. Ap. 19 iun. 1921 BENEDICTI XV: Generale seu commu­ ne mandatum apostolicum fit semel pro semper locorum Ordinariis pro bene­ dictione Abbatum Ordinis Sancti Benedicti.................................................... 397 - 398 Probatio quae a. Lit. Cire. 14 iuL 1930 SC de Prop. Fide: De relatione statistics S. C. de Prop. Fide quotannis transmittenda........................................................... 1186-1187 Proposito a Sacra, Decr. 7 iun. 1918 SC S. Officii: Circa quasdam propositiones de scientia Animae Christi..................................................................................... Propositum fuit huic, Resp. 21 iul. 1921 S. Poexitextiariae: Dubium circa indulgen­ tias Litaniis Marialibus adnexas............................................................. Provida Mater Ecclesia, Instr. 15 aug. 1936 SC Sacramentorum: Instructio servanda a Tribunalibus dioeccsanis in pertractandis causis de nullitate matrimoniorum. 1347 1738 -1769 Providentia opportuna Decessores, Lit. Ap. 15 aug. 1928 Pn XI: De Bulla Cruciata ad Alphonsum XIII Hispaniarurn regem catholicum......................................... 855 958 - 963 Providentissima Mater Ecclesia, Motu proprio 27 mai. 1917 Benedicti XV: Codex iuris canonici promulgatur........................................................... 35 60-62 Provido sane consitio, Decr. 12 ian. 1935 SC Concilii: Decretum de catechctica Insti­ tutione impensius curanda et provehenda..................................................... 1254 1597-1603 Proxima sacra Pentescostes, Decr. 25 apr. 1918 SC Consistorikus: Circa quasdam Ordinariorum facultates suspendendas post novum Codicem vim obtinentem... 85 118-119 Proximo anno 1919, Decr. 8 aug. 1918 SC Consistorialis: De dilatione relationis dioccesanae pro episcopis Amcricae....................................................................... | 118 147 -148 Prudent issimo sane consilio, Decr. 28 iul. 1931 SC Concilii: De habitu ecclesiastico a clericis deferendo......................................................... 1044 1342 XC1V QÜEBECEN. DIOECESIUM N. Columna Qua cura quave, Motu proprio 1 dec. 1938 Pu XI: Dc ordinandis Tribunalibus eccle­ siasticis pro causis nullitalis matrimonii decidendis in Italia...................... 1457 1902-1904 Qua sollerti alacritate, Decr. 23 dec. 1929 SC ORIENTALIS *. De clericis orientalibus, sive saecularibus, sive religiosis, qui e territoriis aut dioecesibus orientalibus in septemtrionalem, vel mediam, vel meridionalem Américain, vel in Austraiiae regiones demigrant, ut spiritualem inibi curam praestent fidelibus proprii ritus..................................................................................... 937 1119- 1122 Quadragesimo anno expleto, Encyc. 15 mai 1931 Pu XI: Litterae Encyclicae ad Vene­ rabiles Fratres Patriarchas, Primates, Archiepiscopos, Episcopos aliosque loco­ rum Ordinarios, pacem ct communionem cum Apostolica Sede habentes itemque ad christifidcles catholici orbis universos: De ordine sociali instaurando et ad evangelicae legis normam perficiendo, in annum XL post editas Leo­ nis XIII Litteras Encyclicas «Rerum novarum»........................................................... 1027 1246-1271 Quae catholico nomini, Lit. Ap. 12 nov. 1920 Benedicti XV: Erigitur Delegatio Apo­ stolica in Albania............................................................................................................ 299 334 Quae catholico nomini, Lit. Ap. 1 apr. 1926 Pu XI: Quinam subsunt iurisdictioni castrensi quae ad septennium in Hispania prorogatur.................................... 696 821-823 Quae de eligendis. Decr. 19 mar. 1921 SC Consistorialis: Circa proponendos ad epi­ scopale ministerium in Brasilia............................................................................... 347 385-387 Quae divinitus Nobis, Const. Ap. 25 mar. 1935 Ρπ XI: De Paenitentiaria Apostolica ... 1264 1610-1617 Quae in Motu, Deci. 8 apr. 1940 Datariae Ap.: Declaratio de conditionibus in confe­ rendo canonicatu theologali requisitis..................................................................... 1526 1958 Quae Nobis haud, Epist. Ap. 13 nov. 1928 Pu XI: Ad Emum P. D. Adolfum tit. S. Agnctis extra moenia S. R. E. presb. Card. Bertram, Episcopum Wratislaviensem: de communibus Actionis Catholicae principiis et fundamentis................... 863 970-972 Quae omnia ad, Epist. 14 apr. 1917 Benedicti XV: Tertiariis saecularibus S. Francisci datur facultas benedictionis seu absolutionis recipiendae intra octiduum festivitatum quibus ea est adnexa........................................................ ............................. 25 4b Quaesitum est a, Deci. 29 apr. 1927 SC Studiorum: Declaratio circa necessitatem curriculi philosophici ad lauream Theologiae vel Iuris canonici assequendam... 762 874 Quaesitum est ab, Decr. 23 apr. 1920 SC S. Officii: Circa audientiam Pentateuci ... 266 296 - 297 Quaesitum est ab, Decr. 2 dec. 1940 SC S. Officii: De directa insontium occisione ex mandato auctoritatis publicae peragenda.................................................................. 1571 2022-2023 Quam curam de, Const. Ap. 15 aug. 1929 Pu XI: De seminario Russico in Urbe......... 925 1107-1108 Quam ingens Ecclesiae, Instr. 27 dec. 1930 SC Sacramentorum: Ad Revmos locorum Ordinarios de scrutinio alumnorum peragendo antequam ad Ordines pro­ moveantur ................................................................................................................................... 1004 1203-1208 Quam sollicita animi, Motu proprio 21 dec. 1934 Ρπ XI: De Commissione pro Russia deque liturgicis ritus slavici libris edendis............................................................ 1250 1594-1595 Quamvis Dei miserentis, Decr. 4 mar. 1919 SC Consistorialis: Circa quasdam Ordina­ riorum facultates prorogandas................................................................................... 157 185 Quamvis ipsa naturalis, Mon........... 1935 S. Paenitentiariae: Monitum de litteris pro casu occulto mittendis............................................................................................................. 1307 1707 -1708 Quandoquidem ex una, Decr. 31 dec. 1937 S. Paenitentiariae: De precibus et piis operibus indulgentiis ditatis, nova collectione editis........................................... 1409 1844-1845 Quanta sollicitudine Ordinarii, Mon. 10 feb. 1941 SC Sacramentorum: Hortatio de Instructione «De custodienda Ss. Eucharistia» d. 26 maii 1938 studiosius ser­ vanda ............................................................................................................................................ 1592 2046 - 2047 Quanti semper fecerint, Dccr. 3 apr. 1934 SC Orientalis: De formulis precum ab orientalibus adhibendis ad lucrandam indulgentiam S. lubilaei Redemptionis... 1213 1528-1529 Quantum homini necessaria, Instr. 25 nov. 1929 SC Religiosorum: Ad supremos Mo­ deratores et Moderatrices Religiosarum laicarum Familiarum, de obligatione subditos in doctrina Christiana rite imbuendi...................................................... 932 1113-1114 Quantum religiones omnes, Instr. 1 dec. 1931 SC Religiosorum: Instructio ad supe­ riores religionum ct societatum clericalium Moderatores: de formatione cleri­ cali et religiosa alumnorum ad sacerdotium vocatorum, deque scrutinio ante Ordinum susceptionem peragendo............................................................................ 1064 1355-1360 Quarius iam annus. Motu proprio 9 mai 1918 Benedicti XV: De Missa pro praesenti­ bus societatis humanae necessitatibus die XXIX proximi mensis iunii [1918] celebranda.......................................................................................................................... 89 121-122 Quas primas post, Encyclica 11 dcc. 1925 Ρπ XI: Ad Venerabiles Fratres Patriarchas, Primates, Archiepiscopos, Episcopos aliosque locorum Ordinarios pacem et communionem cum Apostolica Sede habentes: de festo Domini Nostri Jesu Christi Regis constituendo............................................................................................ 680 787 - 795 Quebeccn., Resol. 14 iul. 1917 SC Concilii: Onerum choralium seu praebendarum ... 46 79-82 xcv : ET ·- INITIORUM Λ INDEX r QUA CURA QUESTA SACRA INDEX INITIORUM ET DIOECESIUM Questa Sacra Congregazione, Instr. 20 iun. 1919 SC Sacramentorum: Instructio circa celebrationem matrimonii viduarum militum absque solemnitatibus iuris ci­ vilis .... i................................................................................................................ Questa sacra Congregazione, Lit. Cire. 21 ian. 1927 SC Religiosorum: Circa coopera­ tionem inter religiosas feminas et Actionem Catholicam femininam......... Questa Sacra Congregazione, Lit. Cire............ 1929 SC Religiosorum: De fovendo Instituto Aposlolico «Sacro Cuore> pro studiis superioribus Sororum in Italia. Questa Sacra Congregazione, Instr. 6 feb. 1930 SC Religiosorum: Istruzioni ai Revmi Superiori dcgli Ordini Regolari e degli Istituti ed Associaziuni con o senza voti, di diritto pontificio, per l’applicazione dell’art. 29, letters b), del Concor­ dato tra la Santa Sede ed il regno d’Italia, relative al riconoscimenlo della personalità giuridica dellc associazioni religiose............................................. Questa Sacra Congregazione, Lit. Circ. 21 nov. 1940 SC Sudiorum: De admissione in Seminarium dioecesanum eorum qui Institutis religiosis egressi sunt..... Qui, Cancellarii munere, Epist. Ap. 16 iul. 1917 Benedicti XV: Ad Petrum S. R. E. Card. La Fontaine. Patriarcham Venetiarum, gratias persolvens de officiosis­ simis litteris quibus ille, una cum Doctoribus disciplinae iuris tradendae, de novo Codicis promulgatione B. P. gratulatus est............................................ Qui umbratilem vitam, Const. Ap. 30 ian. 1933 Pu XI: Indulgentiae anni sancti MDCCCCXXXIII-MDCCCCXXXIV conceduntur monialibus aliisque stabili im­ pedimento delentis cum opportunis facultatibus circa absolutiones et votorum commutationes.................................................................................................... Quinquagesimo exeunte anno, Decr. 12 mai. 1932 SC Orientalis: De Ordine Basiliano S. losapbat.......................................................................................................... Quisquis saltem semel, Decr. 11 mar. 1939 S. Paenitentiariae: Indulgentiae Apostoli­ cae quas Summus Pontifex Pius Pp. XII, in audientia infra scripto Cardinali Paenitenliario Maiori die 11 martii 1939 impertita, benigne concessit chnstifidelibus, qui aliquod pietatis vel religionis obiectum, a se vel a sacerdote pote­ statem habente benedictum, possident ac peculiaribus imperatis conditionibus satisfecerint......................................................................................................... Quo abundantius idoneos, Decr. 25 ian. 1921 SC de Prop. Fide: Novum collegium missionum a Sancto Alexio de Falcuneriis O. S. M. in Urbe erigitur......... Quo ad Conventus, Lit. Ap. 7 mar. 1924 Ρπ XI: Indulgentiae, privilegia, indulta et dispensationes conceduntur iis qui conventibus Eucharisticis celebrandis intersint vel operam navent.............................................................................. Quo breviori et, Instr. 9 ian. 1929 SC Rituum: De communione plurium infirmorum... Quo efficacius in, Instr. 6 ian 1920 SC de Prop. Fide: De abiiciendis a missionariis rerum saecularium curis.................................................................................. Quo expedition utiliorique, Decr. 30 apr. 1921 SC Consistorialis: Circa proponendos ad episcopale ministerium in Mexicans republics...................................... Quo expeditis Congregatio, Decr. 18 mar. 1921 SC de Propaganda Fide: Decretum quo Congregatio Missionariorum Imm. Cordis B. Mariae Virg. de Scheut obnoxia fit iurisdiciioni S. Congregationis dc Propaganda Fide................................ Quo facilior vetustorum, Instr. 26 sep. 1932 SC Orientalis: De clericis orientalibus apud exteras nationes praeter proprium Palriarchatum vel propriam regionem versantibus........................................................................................................ Quo facilius Revmi, Instr. 10 in. 1935 SC Orientalis: Instructio ad conficiendos pro­ cessus super matrimonio rato et non consummato...................................... Quo ferventi studio, Decr. 31 mar. 1937 S. Paenitentiariae: Indulgentiae pro recitatio­ ne divini Officii coram Ssmo Sacramento, clericis in maioribus ordinibus constitutis olim concessae, ad clericos omnes nec non ad novitios ct studentes Institutorum religiosorum quorumcumque extenduntur............................ Quo firmior teneatur, Decr. 23 nov. 1940 SC Orientalis: Facultas concedendi transi­ tum ad alium ritum deinceps uni S. Sedi reservatur................................. Quo magis aestimetur, Mon........ 1941 S. Paenitentiariae: In litteris commendatitiis, causae, quibus preces innituntur, exponantur................................................. ... Quo magis, praesertim, Decr. 7 nov. 1932 S. Poenitentiariae: Indulgentia plenaria recitationi Divini Officii coram Ssmo Sacramento adnexa extenditur... Quo uberior cum, Decr. 2 feb. 1924 SC Studiorum: De relatione super statu Semina­ riorum singulis triennis transmittenda........................................................ Quo zelus in. Decr. 1 mar. 1921 SC DB Prop. Fide: Consilium centrale pii Operis Propagationis fidei pro universis Italiae dioecesibus constituitur........... „ Quod catholicis hominibus, Lit. Circ. 28 aug. 1929 SC Studiorum: Litterae ad Archicpiscopos. Episcopos aliosque locorum Ordinarios de studiis orientalium re­ rum cl de catechesi in seminariis impensius excolendis........................... Quod divina favente. Const. Ap 3 mai 1933 Ρπ XI: In Patriarchal Basilica Ostiensi Poenitentia!iorum minorum collegium in perpetuum stabihterquc conditur ... XCV1 QUOD DIVISA N. Columna 187 213-214 732 857 - 858 941 1143-1144 958 1156-1160 1565 2019 85-86 1149 1448-1450 1089 1338 1465 1911-1912 325 304-365 579 874 656 - 658 1002 229 266-268 356 391-393 346 384-385 1121 1413-1414 1273 1623-1626 1376 1815-1816 1568 2020-2021 1655 2103-2104 1129 1429 566 644-647 338 372 - 373 927 1110-1112 1164 1464- 1466 QUOD ΙΛΜ PER INDEX INITIORUM DIOECESIUM REI CONSENTANEUM Columna Quod iam per, Decr. 30 nov. 1922 SC Religiosorum: Circa Congregationes Religiosas aut pias societates iuris dioecesani recognoscendas.......................................... Quod iam per, Decr. 31 ian. 1931 S. Poenitentiariae: Declaratio circa marialis Ro­ sarii recitationem pro christifidelibus ritus rutheni data, ad fideles ritus byzantini slavici extenditur............................................................................................. Quod maxime erat, Motu proprio 30 sep. 1928 Pu XI: De Pontificiis Institutis Biblico et Orientali cum Athenaeo Gregoriano consociandis.......................................... Quod nobis in, Lit. Ap. 25 sep. 1920 Benedicti XV: Facultas fit Pontificio Instituto Orientali doctorales laureas conferendi........................................................................... Quod nuper, sub. Lit. Ap. 6 ian. 1933 Ρπ XI: Indictio anni sancti extra ordinem ac generalis maximique lubilaei undevicesimo exeunte saeculo a peracta humani generis Redemptione...................................................................................................... Quod superiore anno, Consi. Ap. 2 apr. 1934 Pu XI: Universale extra ordinem lubilaeum annis MDCCCCXXXIII-MDCCCCXXXIV Romae celebratum ad totum catholicum orbem extenditur..................................................................................... Quoniam tam praeclara, Motu proprio 12 nov. 1926 Pu XI: De museo missionali elhnologico constituendo............................................................................................. Quum... Vide etiam Cum... Quum atrox bellum, Decr. 22 feb. 1919 SC Consistorialis: De cessatione quarumdam facultatum quae sacerdotibus durante bello concessae sunt.................................. Quum certis auctoribus, Decr. 14 iun. 1922 SC S. Officii: Intimatur excommunicatio in sacerdotes adhuc participes damnatae Societatis «lednola» atque proscribi­ tur eiusdem nominis commentarium periodicum............................................... Quum Codex iuris, Lit. Cire. 25 iul. 1923 SC Concilii: Ad Revmos Episcopos, de sta­ tutis capitularibus conficiendis vel emendandis................................................. Quum Delegatus Apostolicus, Decr. 22 feb. 1919 SC Consistorialis: De nominandis Administratoribus dioecesanis............................................................................................. Quum moniales monasterii, Decr. 7 ian. 1935 SC Religiosorum: Statuitur ut in poste­ rum Sorores Dominicae Prulianenses vota solemnia emittant et leges clausu­ rae papalis rite observent............................................................................................ Quum non unus, Decr. 15 ian. 1935 SC Rjtuum: De Postulatoriis litteris conficiendis. Quum nonnulla ecclesiastica,. Resol. 6 nov. 1920 SC Consistorialis: Resolutio super privilegio ordinandi absque litteris dimissorialibus nonnullis seminariis seu collegiis ecclesiasticis iampridem concesso........................................................... Quum SSmus Dominus, Decr. 26 mai. 1918 S. Poenitentiariae: Facultas celebrandi Missam ad mentem Summi Pontificis die XXIX iunii huius anni pro sacerdoti­ bus qui inceperint «Tricenarium gregorianum» vel teneantur obligatione applicandi Missam iuxta peculiares fundationum leges .. .......................................... Quum tristis experientia, Lit. Cire. 15 iul. 1926 SC Religiosorum: Circa assistendam religiosorum ad stationes balneares........................................................................ Rapollen. Vide etiam Melphcnsis et Rapollensis. Rapollen., Resol. 9 iul. 1921 SC Concilii: Servitii choralis seu officiorum canonici theologi.............................................................................................................................. Ratisbonen., Resol. 10 feb. 1923 SC Concilii: Duelli seu mensurae inter Universita­ tum studiosos................................................................................................................... Ratisbonen., Resol. 13 iun. 1925 SC Concilii: Duelli «mensura academica» inter studentes dicti . . ............................................. ..................... . ··· ... <·· ··· — ·.· Ratisbonen., Resol. 4 mar. 1933 SC Concilii: Iuris nominandi canonicos.................... Redeuntibus a militari, Decr. 25 oct. 1918 SC Consistorialis: Decretum de clericis e militia redeuntibus . ............................... .............. «·· .. ............... ... .·· ··· Refert ad Nos, Lit. Ap. 1 aug. 1934 Pu XI: Pia Unio apostolatus infirmorum in primam primariam evehitur............................................................................................. Regiones quae ab, Lit. Ap. 31 ian. 1927 Ρπ XI: Erectio Intemuntiaturae Apostolicae in Republica Lithuana.................... . ............................................................................. Regularis Hierarchiae meliori, Decr. 22 dec. 1932 SC Religiosorum: Decretum quo statuitur ut, in posterum. Fratres Minores in Hispania regantur ad nonnam Codicis iuris canonici ct Constitutionum generalium Ordinis, sublato regimine singulari............................................................................................................................. Regulas apprime instas, Decr. 29 feb. 1924 SC Consistorialis: De processu inquisitio­ num circa promovendos ad Episcopatum............................... ............................... Rei consentaneum est, Mon. 28 feb. 1933 S. Paenitentiariae: Monita de usu faculta­ tum confessariis per annum sanctum tributarum deque ratione indulgentiae lubilaei lucrandae, ad normas Constitutionum Benedicti XV et Leonis XIII exarata, auctoritate Ssmi D. N. Pii Pp. XI ad hodiernam disciplinam accomodata cisque iussu edita.................................................................................................. 474 516-518 1012 1238-1239 858 965 - 968 293 329 1141 1437-1439 1212 1523-1528 722 844 152 182-183 425 474 532 597 153 183 1253 1255 1597 1603-1604 298 333 - 334 92 123 712 837 - 838 369 404 - 406 492 531-532 657 1156 757 - 759 1459- 1460 125 151-154 1239 1573 -1574 736 859 1135 1434 576 654 - 655 1155 1456- 1459 XCVII REIPUBLICÂE INDEX INITIORUM ET DIOECESIUM ROMANA Columna Reipublicae Cubanae Gubernatores, Lit. Ap. 2 sep. 1935 Ρπ XI: Nova Nuntiatura Apostolica «de Cuba» constituitur, complectens Cubanam Rempublicam, e territorio Delegationis Apostolicac Antillarum seiunctam..................................... 1286 1634 Relatum est Nobis, Lit. Ap. 25 iun. 1918 Benedicti XV: De Tertio Ordine Servorum B. M. Vi in Hispania regionibusque ei olim subiectis nonnulla statuuntur....... 100 130-131 Religiosae sanctimonialium familiae, Decr. 23 iun. 1923 SC Religiosorum: Circa mo­ niales in Gallia et in Belgio............................................................................... 525 592 - 593 Rerum condicio ea, Const. Ap. 4 ocL 1927 Pu XI: De approbatione Regulae Tertii Ordinis Regularis seraphici Patris S. Francisci una cum textu ipsius Re­ gulae ............................................................................................................................ 782 902 - 906 Ripana, Resol. 13 ian. 1923 SC Concilii: Servitii choralis canonici theologi................... 485 526-527 Romana, Resol. 4 feb. 1933 SC Conciui: Divisionis fructuum et distributionum choralium................................................................................................................ 1152 1451 -1453 Romana. Resp. 10 ian. 1919 SC Rituum: Dubia circa occurrcntiam Vigiliae cum alio Officio et Missa................. ................................ ...................................................... 143 174 Romana, Resp. 6 iuL 1929 SC Rituum: Dubia de precibus pro rege et populo Italiae................................................................................................................ 916 1102-1103 Romana, Resp. 26 ian. 1920 SC Rituum: Dubia circa tres Missas in die Nativitatis Domini et commemorationis defunctorum celebrandae................................ 239 275 Romana, Decr. 9 nov. 1921 SC Rituum: Pro feria V post Octavam Corporis Christi, sacratissimi Cordis lesu Eucharistici Officium proprium cum Respondente Missa approbatur.............. ............................................................................... 377 413 - 414 Romana, Decr. 22 mar. 1922 SC Rituum: De additione «Ut omnes errantes» Litaniis Sanctorum....................................................................................... 404 Romana, Decr. 22 mar. 1922 SC Rituum: De celebratione Missae Votivae pro fidei propagatione semel in anno in qualibet dioecesi..................................... 405 439 - 440 Romana, Decr. 9 aug. 1922 SC Rituum: Additiones faciendae in Rituali Romano....... 448 494-495 Romana, Decr. 25 oct. 1922 SC Rituum: Circa campanullam pulsandam in celebratio­ ne Missae......................................................................................................... 456 501 Romana, Resp. 30 oct. 1922 SC Rituum: De lampadibus supra sepulchra defunctorum elucentibus in coemeteriis............................................................................... 458 502 Romana, Deci. 17 nov. 1922 SC Rituum: De Missa Votiva pro Fidei propagatione, declaratio......................................................................................................... 466 507-508 Romana, Instr. 27 apr. .1927 SC Rituum: Instructio circa Missas in oratione XL Ho­ rarum celebrandas.......................................................................................... 761 873-874 Romana, Decr. 23 iun. 1922 SC Studiorum: Pontificiae Universitati Gregorianae de Urbe facultas conceditur Philosophiae vel Sacrae Theologiae «magistros aggregalos» renuntiandi..................................................................................................... 433 479 Romana, Decis. 25 nov. 1922 Signaturae Ap.: Sententiae incidentalis in causa nullitatis matrimonii (Garçia-Sylos)......................................................................... 472 513 - 516 Romana, Decis. 15 dcc. 1923 Signaturae Ap.: lurium advocatorum Curiae Romanae suscipiendi causas coram tribunalibus diocccsanis..................................... 551 612-616 Romana et Aliarum, Resol. 21 iun. 1919 SC Concilii: De concursu in parochorum translatione......................................................................................................... 188 215-216 Romana et Aliarum, Resol. 23 ian. 1923 SC Conciui: Redemptionis canonum emphyteuticorum pro ecclesia...................................................................................... 487 528 Romana et Aliarum, Resol. 12 ian. 1924 SC Conciui: De fatalibus ad recurrendum contra decretum amotionis parochorum.......................................................... 555 631 - 632 Romana et Aliarum, Resol 10 iul. 1925 SC Conciui: Circa supplementum congruae ct massam communem capitularem................................................................. 665 770-771 Romana et Aliarum, Resp. 15 mar. 1927 SC Concilii: Dubia circa ius Ordinarii inter­ dicendi actionem politicam viris ecclesiasticis............................................ 752 868 - 869 Romana et Aliarum, Resol. 23 apr. 1927 SC Concilii: Servitii choralis, seu iuris altemativac, ct absentiae................................................................................ 760 873 Romana et Aliarum, Resp. 20 nov. 1930 SC Concilii: De distributione redituum inter­ calarium in Italia................................ ............................................. 996 1199 - 1200 Romana ct Aliarum, Resp. 29 mar. 1931 SC Conciui: Dc tributo pro administratione dioccesana in Italia . ........................................................................................ 1019 1242 Romana et Aliarum, Resol. 12 dcc. 1931 SC Conciui: De proventibus fodinarum beneiiciahum........................................................................................................... 1067 1362-1363 Romana et Aliarum, Resol 13 nov. 1937 SC Concilii: Abstinentiae et ieiunii in pervi­ gilio Nativitatis Domini ..................................................... -.......................... 1399 1823 Romana et Aliarum, Resp. 22 apr. 1924 SC Sacramentorum: Circa facultatem Missam litandi nocte occasione extraordinariae solemnitatis................................ 591 ^3 _ XCVIU ROMANA INDEX INITIORUM ET SAEPISSIME DIOECESIUM N. Colanwa Romana ct Aliarum, Resp. 22 iul. 1925 SC Sacramentorum: Dc facultate baptismi do­ mi conferendi extra mortis periculum ......... ............. 668 776 Romana et Aliarum, Resp. 30 apr. 1926 SC Sacramentorum; Celebrationis Missae domui praesente cadavere.......................................................................................... 704 829-831 Romana et Aliarum, Resp. 5 ian. 1928 SC Sacramentorum: Communionis infirmorum. Delationis privatae Ss. Eucharistiae ad infirmos......................................................... 803 924 Romana et Aliarum, Resol. 2 mai 1928 SC SACRAMENTORUM: Exercitiorum spiritualium ante sacram Ordinationem.......................................................................................... 837 945-946 Romana seu Ordinariatus militaris pro Italia, Resp. 24 feb. 1928 SC Rituum: Dubia circa ritum sequendum a Cappellanis castrensibus in Mediolani civitate......... 820935 Romani Pontificis providentiae, Motu proprio 12 mar. 1922 Ρπ XI: Gratiae et privile­ gia clericis conclavistis concessa............................................................................... 397 428-429 Romani Pontifices Nostri, Litt. Ap. 17 mar. 1923 XI: Divus Leonardos a Portu Mauritio caelestis Patronus declaratur sacerdotum qui in catholicis regionibus ad sacras Missiones populares incumbunt......................................................... 502 541 Romani Pontifices, qui, Const. Ap. Urbis 6 maii 1937 Ρπ XI: De Pontificio Collegio Romenorum in Urbe..................................................................................................... 1384 1823-1826 Romanorum Pontificum in. Motu proprio 3 maii 1922 Pu XI: De pio Opere a Propa­ gatione Fidei amplificando......................................................................................... 414 459-461 Romanorum Pontificum vestigiis, Lit. Ap. 20 nov. 1935 Pu XI: Ordo Fratrum Poeni­ tentiae de lesu Nazareno ex integro supprimitur........................................... 1293 1644-1645 Romanum Seminarium illique, Lit. Ap. 30 sep. 1932 Ρπ XI: Pontificio Seminarii Romani Athenaeo Magnus Cancellarius praeficitur..................................................... 1122 1414-1415 Sacerdos caecutiens. Instr. 12 ian. 1921 SC Rituum: Instructio pro sacerdote caecu­ tiente circa Missarum celebrationem eidem ex induito apostolico concessam ...319 359-360 Sacerdotum Collegium quod. Notif. 26 maii 1921 SC Consistorialis: De Pontificio Collegio sacerdotum pro italis ex externa emigrantibus............................................... 358 393-394 Sacra Congregatio de. Deci. 27 oct. 1923 SC Religiosorum: Circa dispensationes super curriculo studiorum...................................................... 541 607 Sacra Congregatio de, Decr. 16 ian. 1924 SC de Prop. Fide: Revocatur privilegium praecedentiae titulo Missionarii Apostolici adnexum....................................... 557 635 Sacra Congregatio de. Decr. 12 mar. 1936 SC Studiorum: De magisterio a Pontificio Instituto Musicae Sacrae conferendo......................................................................... 1322 1718 Sacra Congregatio Seminariis, Instr. 12 iun. 1931 SC Studiorum: Ordinationes ad Constitutionem Apostolicam «Deus scientiarum Dominus» de Universitatibus et Facultatibus Studiorum ecclesiasticorum rite exsequendam..................... 1032 1301 -1312 Sacrae Congregationi pro. Mon. 20 iul. 1937 SC Orientalis: De normis servandis quoad clericos ritus orientalis extra fines proprii Patriarchatus peregrinantes. 1392 1830 Sacrae huic Congregationi, Lit. Cire. 1 iul. 1926 SC Concilii: Ad omnes Ordinarios, pensas singillatim postulans, potuerat prae ceterrs maiorem extensionem accipere, haec maior extensio explicite, tam­ quam per exceptionem, fuerit enunciata: nempe, praeter civitatem, designatae etiam paroeciae Ssfhar Annunclationis. Mlgnegno et Dozzano. Atqui exceptio firmat regulam in contrarium; idcirco, ubi dees: designatio malorts exten­ sionis. debet accipi quae communi * rM. seu tn casu li­ mitari debet beneficium in favorem civitatis dumtaxat, quod, alhs verbis, huc redit, ut principio notissimo obaeC SC CONCILIE PJSAIREN., ASSOCIATIONIS CADAVERUM quunur: * testator quae voluit dixit, quae non dixit non - voluit ". Data aulem exter-sicae quam recurrens vindi­ omnibus approbare dignata est,—L Mori, Secr. cat, illud incongruum sequeretur. quod, ex mente testato­ ris, eodem eveantr redditu, ubi in singulis casious mcior Adn. ME 29 (1917) 313-315. exigitur expensa, ut certe est in subsidio donandis paupe­ ribus convalescentibus aut pauperrimis domi aegrotanti­ bus. longe ptores casus supponerentur (nempe quotquot universum municipium Apuanum suppeditaret) quam ubi tonge minores sumptus faciendi essent, videlicet in prae­ miis pro chnstiana puerorum catechesi acquirendis, quam Lberalitatam testator explicite coarciatam voluit ad qua­ tuor loca eiusdem muxucipii dumtaxat. IAN 27.-SC CONC. RESOL. AA8 9 (1917) 269-278 Sed praeter haec Interpretationis adminicula, gravius argumentum emergit ex verbis Ips-s testatons, qui. m ter­ PISAURE N, tia ordinanda subrogata Institutione. de qua agitur post­ quam statuisset eam esse in favorem * dei povert cor.vaAssociationis cadaverum, a parocho vel cappellano - tescenU. o dei poverlssimi nulali fuon dello spedale 27 ianuarii 1917 italim subdit: * 1 parrcci ne infortncrar.no ü Vescovo; ma “ st guardi.no dal rilasciare certifieati scritu at postulanti. " per non dover certificate cerne fonati cd attirarsi odioSpecies facti. - Sub a. 1824, Pisauri, intra ambi fitâ Porro in propatulo esse videtur hos qui ita enuneiantur. * t pcrroci -, eosdem omnino esse, qui in dispos.nosocomium pro dementibus curandis ex totius provin­ Lone praevia, omnes ct singulas institutiones—ut diximus— ciae territorio, illique adnexa est publica ecclesia S. afficiente, designantur: nempe quinque eos civitatis paro­ Benedicto dicata. Quum cogitaretur de stabili ibidem chos. qui una cum Episcopo etformant Consilium admi­ nistrativum. At vero hi referri valent et testificari de suis cappellano constituendo. Ordinarius a S. Sede impetra­ 2-W subditis (atque horum dumtaxat invidiam/ vel odium for­ vit obtinuitque, de consensu tamen parochi, privilegium midare possunt», dc his in ctmtotc nempe exstantibus, non exemptionis a parochi jurisdictione, ad hoc ut cappellade alienis, exstantibus et dispersis in 24 cetens paroeciis nus posset, independenter a parocho, sacramenta in municipii Apuani: ergo ad hos tantum subditos, seu ad nosocomio ministrare, morituris adesse, atque cadavera, pauperes dvitatenses, ex mente satis manifesta testatoris, peractis exsequiis» in ipsa ecclesia S. Benedicti sepul­ eius pia dispositio porrigitur. Quod argumentum adeo for­ turae tradere. Veruintamen privilegium, in hac postre­ titer recurrens praesensisse videtur, ut rxm aliud effugium invenerit, nisi in praetenso xibi jure paries habendi in ma parte, seu quoad ecclesiasticam sepulturam, paulo ipso Consilio administrativo; m qua praetensione tamen post effectu suo caruit: nam sub a. 1828 conditum est contra erpHeitmn testatoris voluntatem impingit Pisauri publicum coemeterium, vetitumque ne in eccle­ Sed concedatur demum haec omnia argumenta ad cer­ siis aut abo quam in novo coemeterio, cadavera sepeli­ titudinem non attingere, et ideo adhuc dubiam testator» rentur; quaestio itaque exarsit cuinam competeret vita voluntatem manere. Omnem penitus dubitationem dispellit functorum in nosocomio dementium funera ducere. subsequuta usque ad recurrentis impugnationem, pacifica Acriter contendit parochus Ss. Cassiani et Heracliani observantia. Etenim, ut wepius declaravit S. R. Rota: " Obhuiusmodi ius ad se tantummodo spectare, dum ex ad­ “ servantia declarat verba testatoris, quatenus essent du­ verso tum capitulum ecclesiae cathedralis, tum alii pa­ bia " iRccanatem. Manutenttonis, coram Cerro, dec, 120. n. 8. L IX. p. 1. rec.i —“ Ex observantia suhsequuU satis rochi urbani obsisterent. Controversia tandem (ut latius ' remanet interprétais mens fundatoris " (Aquitana. Jurfsenarratur in Thesaur. ResoL S. C. C., a 1887, t. CXLVI, * pctr„ coram Meltio. dec. 374 a. 21. t. XI. rec.l,— Obserp. 219 ss.) composita fuit circa a. 1885 conventione facta, ’ vantia magni facienda es: pre interpretanda volunute qua parochus Ss. Cassiani et Heracliani obtinuit ius ex­ e testatoris, quod maxime precedit quando idem observaclusivum funerandi quoscumque dementes advenas: ce­ * tum fuit cum eademme: persona, quae successionem teri autem parochi urbani ius suum servarent circa praetendit " (Artminen.. Sccurdo^cmiurce, coram Biehio. dec 337 n 44. t. XI, ree J, etc. At quidem, in casu, adeo suorum filianorum, qui in nosocomio dementium de­ aperte constat dc huiusmodi observantia, ut ne unus qui­ cessissent, funera. Immo parochus, ad dubia praeca­ dem contrarius casus, ab a, 1&67 ad praesentem diem. alle­ venda. nonnullas normas in exsecutionem factae con­ gari valuerit: Inde enim ab initio administrativum Con­ silium restrictivam interpretationem m praxim deduxit cordiae cappellano nosocomii sub 30 iunii 1885 praes­ cripsit. quibus sane ivit suum ius exclusivum in funera eamque immo in statutis organicis et m reguli» pro disci­ dementium advenarum, qui expensis ipsorum aut fami­ plina interna pii Opens, a. 1667 conditis, tamquam funda­ mentum supposuit, neque exsequutores testamentarii, quo­ liae in nosocomio degissent (pensionati); concessit rum unus luit etiam parochus Ssfliae Annunciatiorus. nec autem cappellano facultatem peragendi exsequias, m ceteri parochi. neque Episcopus. neque quotquot alii cognos­ cere debuerunt testatons mentem, aut m negotium inter­ esse habuerunt, hanc restrictivam praxim ullo modo impugnarunt. Idque recurrens faleri cogitur, qui t^rr^n pensis Pii Operis sustentati in nosocomio fuissent, excipii, quoad exsequutores testamentarios, probandum addens tamen associationem cadaverum extra nosocomii esse, testatorem eisdem dum viveret mentem miam ape- septa, esse et manere/ exclusivum parochi ius; sartum & ruiaae; quo vero ad ceteros parochos aut incola* intéressé denique tectumque voluit ius parochorum urbanorum habentes, eos vel ipsum lestamenium ignorasse. quae ex­ circa funera et associationem « dei dcfunti pensionati ceptiones (utiles esse videntur, quum, posita tam diuturna « della Città e Porto ». Ad rem autem animadvertendum observantia et possessione lurts m civiUtcnsibus Apuani*. est, luxta morem, numquam satis deplorandum, qui ino­ quaecumque eis favorabilior praesumptio amplectenda sil ac demum in praxi saltem illud sequatur, periculosum om­ levit in pluribus hospitalibus, cadavera communium, ut nino esse adeo gravem Innovationem In rem lam constabili­ aiunt, dementium, quorum nempe levandorum curam tam inducere. familia superstes non suscepisset, curru communi pau­ Resolutio. Hisce ab ulraque parte in medium de­ peribus destinato e manicomio Pisaurensi, noctu, atque ductis, quum in plenariis Einorum ac Revmorum Pa- ideo absque sacerdote, ad coemeterium deferri consue­ 24! trum comitiis, habitis die 27 lanua'rü 191" in Palatio visse: quapropter nullum ex iure sive onere suscepto funera dementium advenarum, circa eos qui ad Apostolico Vaticano, proponerentur dubia ita concin­ quoad classem communem pertinuissent, parochus Ss. Cassiam nata: et Heracliani commodum aut incommodum in his re­ L An parocho pro tempore paroeciae Ssmae An rum adiunctis sentiebat. “ nunclationls in dioecesi Apuana competat ius ut noQuum autem anno 1910 municipium Pisaurense sta­ “ minetur membrum Consilii administrativi pii Operis tuisset ut etiam delatio pauperum ad coemeterium fie­ • In casu: ret diurno tempore. Ordinarius denuntiavit singulis pa­ “ Π. An et quomodo gaudere valeant beneficiis pii rochis civitatis onus et officium comitandi etiam * Operis pauperes convalescentes enunciatae paroeciae, defunctos pauperes, curru communi vectos, ad coemete­ " qui post decubitum sex saltem dierum egressi fuerint rium. Huic mandato statim obtemperarunt parochi om­ nes. ac Ss. Cassiani et Heracliani quoque parochus, " e nosocomio Apuano in casu; quoad pauperes domi, et etiam quoad pauperes suos " Et, quatenus affirmative: paroecianos in manicomio demortuos: non vero quoad “ III. An et quomodo pauperrimi etiam aegrotantes alios pauperes dementes extra-urbanos, seu advenas, ad - extra nosocomium, ad praefatam paroeciam pertinenterritorium provinciae spectantes. Quod quum resci­ ’* tes. iisdem beneficiis gaudere possint in casu visset Ordinarius, primum parochum de officio monuit; quo detrectante et onus illud in defunctorum parochos, S. Congregatio Concilii respondendum consuit. ac pr vo15’ 'n manicOTpd cappellanum refundente, tan­ Ad L Negante dem litUris decretonis diei 20 februarii 1916 decisit Ad II et ΙΠ. Attentis omnibus, nihil innovandum. atque ex sua auctoritate iniunxit “ che Tobbligo di Facta autem dc praemissis relatione SSn\o Dno Nos­ tro Benedicto divina Providentia Pp. XV, in audientia mfrascnpto Secretario, die 28 eiusdem mensis et anni 1917 IAN 27 SC CONCILII. P1SAUREN., ASSOCIATIONIS CADAVERUM gregatlonem Concilii recursum interposuit, postulans ut declararetur idem decretum in casu non sustineri. Symofsis DisczFTATiONis. - Favore parochi hacc praeser­ tim allegantur. In primis, st praesens quaestio ad tramitem iuris communis diiudicanda esset, videretur lus et officium funerandi et associandi cadavera dementium, in casu, com­ petere parocho cuiusvis proprio ratione domicilii vel quasi domicilii. Hoc sane evincitur ex cap. Is qui, 3. De sepultu­ ris, in VI, atque ex innumeris H. S. C. decisionibus, signanter ex tribus Bononien,. dd. 13 febr. 1694. 24 ian. 1867, 14 mail 1881. In themate proinde lus ct onus funerandi et associandi cadavera dementium in manicomio Pisauren. spectaret totius provinciae parochis: quum enim dementes rationis usu habitualiter destituti sint, habere non possunt, immo nec habere praesumuntur, in ipsis quoque dilucidis Intervallis, animum perpetuo, vel saltem ad maiorem anni 271 partem, commorandi in/ nosocomio, ut domicilium vel quasi-domlcillum acquirere valeant in paroecia Ss Cassiani ct Heracliani. in qua illud situm est. At praesens quaestio dirimenda potius videtur ex iure particulari, quod causam habuit a rescripto apostolico diei 2 iunii 1828. quo nempe exemptio iuxta modum nosocomio concessa est. quodque deinde observantum est usque ad nostra tempora. VI etenim huius privilegii et subsequutae observantiae cappellano pro tempore manlcomli ius inerat, cui et officium respondebat, non solum ministrandi infir­ mis sacramenta, verum etiam in contigua ecclesia lustis persolutis exsequiis eorundem cadavera tumulandi. Equi­ dem. quum, paulo post, sublata sunt omnia coemeteria particularia, et coemeterium publicum institutum fuit, quo corpora omnium defunctorum deferri deberent, tunc offi­ cium funebre, quod in ecclesia celebrari perrexit, et tumulatlo. quae in coemeterio publico extra moenia fieri de­ buit, distincta sunt. Attamen de iure cappellanus. qui of­ ficium funebre celebrabat, etiam corpora tumulare debebat, ideoque ea usque ad coemeterium associare. Nam insti­ tutio coemeteriorum publicorum nihil mutavit quoad lura ecclesiarum particularium, ita ut ecclesiae particulares (re­ gulares vel saeculares), quae, ratione sepulturae electae vel gentilitiae, ius habebant funera celebrandi, ius etiam (et officium) retinuerint corpora tumulandi, non quidem in Ipsis ecclesiis aut in coemeterio contiguo, sed in coemeterio publico: non ius sed solus locus materialis mutatus est. Id constantissima huius S. C. C. Jurisprudentia firmavit, uti constat ex Camerinen., Sepulturae, 20 novembris et 18 de­ cembris 1819, 23 iunii et 24 novembris 1821 (Thesaurus, t. 79. pg. 333. 342: t. 81. pag. 189. 317): ex Dcrthonen.. Spolii, 24 martii et 14 aprilis 1821 (ibid.. t. 81. pag. 100, 128): ex Arlminen,, Funerum, 16 iunii 1827, ad 3, 4. 5 (ibid., t. 87. pag. KM): ex Forolivien., Funerum, 26 innuarii 1833 (ibid., t. 93. pag. 14) : ex Aesina. Iuris funerandi, 26 novembris 1864 benevolo receptore obtinuit, quibus receptis,' ab Ordi­ rerdote reguJan ««uUrt^to- "îmn nario T. Apostolicae Datariae commendatus, adeptu/ intent lam. quae confirmatur êttan? ex est bullas collationis praefati beneficii paroeclalis. cuius subinde possessionem cepit. Res tamen haud e votis ribu,. prodictum cf'lt; sed immo quintum post annum, instituto pro- 1917 I/\N 27 SC CONCILII. DIOECESIS T., INCARDINATIONIS RELIGIOSI Ergo pro incardinatione sacerdotis recurrentis non requi­ rebatur scriptura, uti constitutum est pro clericis saecula­ ribus: consequenter incardinatlo oralis. Imo et aequtpollens seu implicita, quae ante decretum A primis pro omnibus clericis indiscriminatim valide et licite adhibebatur, quae­ que pro solis clericis saccularibus abrogata fuit, nunc pro clericis regularibus viget omnino uti prius. Dummodo igi­ tur constet dc voluntate utriusque Episcopi clericum per­ petuo et absolute dimittendi, eumque item perpetuo et ab«clutc recipiendi, incardinatlo Religiosorum sive oralis sit, sive aequlpollens seu implicita, uti valida omnino reti­ nenda est (cfr. Acta S. Sedis, vol 39. pag. 41). lamvero in casu, ut vidimus, non solum ex collatione beneficii paro­ chially sed etiam ex litteris supra relatis, laudatis superque constat de voluntate utriusque Episcopi, sacerdotem hunc perpetuo ct absolute dimittendi, cumque item xn perpetuo et absolute recipiendi. Certo igitur certius prae­ dictus sacerdos ad dloecesim T. pertinet Tandem animadvertendum quod Curia T. quae iam prius suis litteris scriptis Efho Card. Pro-Datarin affirmavit face rdotem in casu fuisse rite incardlnatum dioecesi quamvis nunc hoc Ipmm deneget, admittere cogitur prae­ dictum sacerdotem non fuisse valide incardlnatum er culpa ipsius Curiae, quae contra apertam iuris dispositionem, de­ cretum Incardlnatlonls non emiserit, nec iuramentum exe­ gerit. Atqui culpa in eo est. qui contra ius egit, isque de damnis sarciendis tenetur. Anerta enim est dispositio cap. 9 Dc inlurils et damno dato (V. 36) in quo decernitur: “ Si “ tua culpa datum est damnum. . . aut haec imperitia tua • fice neplipentia evenerunt: iure super his satisfacere te “ oportet, nec ipnorantia te creusat, si scire debuisti ex “ facto tuo inturlam verisimiliter posse contingere vel “ iacturam Hinc iure mcritooue: Index condemnabit “ partem ouae nullitatis causa fuit, ut adversarium indem“ nem reddat, seu damnum reficiat ex actu nullo alteri " proveniens. Et hoc -praestandum est. sive nullitas ex dolo “ proveniat, rive absque dolo habita sit " (Ita Effius Lega. De ludlcils eccl., vol. 1. ed 2. n. 252-31. Merito Igitur in Repol. Giudb Grcporiano, art 410 decernebatur: " Nemo “ opponere potest nullltatcm actus ob defectum formae, cui • nullitati ipse aut alii, eius nomine agentes, causam dede“ rint M. Et articulo 411 cavebatur: “ In casibus nullitatis “ ob omissionem aut inobservantiam praescriptae formae. • poterunt iudices ordinare, actus renovandos esse expen“ sis procuratorum (scii, litigantium) ... qui actus ponere “ debebant legitime: praeterea poterunt pro rerum adiun— - ctis. eos condemnare in/ refectionem expensarum et M damnorum, aut etiam in certam mulctam Cum igitur Curia admittat sua culpa damnum datum fuisse, seu incardinationem recurrentis esse nullam ob omissas ab eadem (uris solemnitates. necessario conseouitur ab ipsa damnum esse resarciendum, supplendo nempe nunc, si opus sit. omissas solemnitates. et conficiendo decretum incardinationis ad normam laudati decreti A primis. Argumenta adversus recurrentem prolata. - Praemittit pars adversa easdem causas quae Curiam impulere ad amovendum sacerdotem recurrentem a sua paroecia, nunc urcere ne idem In dioecesi commoretur: ratio nempe scan­ dali vitandi et salutis animarum, quae suprema lex est. et praecipue intéresse debet. Has vero causas nmnlnn conti­ cia absque ulla culpa Curiae, immo cum gravissimo Ipsius moerore, casque sibi prorsus, non alii, sacerdotem recur­ rentem imputare debere. Quum igitur ipse unus in causa sit. sl res in eum statum incidit a quo Initium capere non potuisset, nec profecto quisouam cogitasset de hac quaestio­ ne movenda si ipse in sun officio sp continuisset, hinc patet pon modo nihil Incivile aut Inhumanum subesse si iuris rigor adhibeatur in actus valore dispiciendo a quo salus mimarum periclitari potest: sed etiam de nullo damno Curiam teneri erga sacerdotem non rite incardlnatum. culus ceteroouln erat urgere ut actus rite perficeretur aut temoertlve reclamare: multo minus posse sine manifesta absurditato- Curiam coei ad eam l^cardinatlonem in praesen­ tibus rerum adlunctis instaurandam. At vero, de luris rlgnre ad validitatem Incardlnatlonls orobandam in casu requiri tum scriptum documentum Incardlnatlnnis. seu ipsas litteras incardinntorias. tum iuramenti praestiti Juridicum testimonium, quae utrumoue. utDOle quae numquam In rerum natura exstiterunt, exhiberi neoueunt sive □ sacerdote recurrente sive ab ipsa Curia, in rompcrin est. Incardinatlo enim In casu non ante annum 1E93 incidisset, sed immo decimo post editum decretum A nrirrly ad culus tramites igitur erat omnino perficienda: perro. conditiones eodem decreto art. 2 praescriptas. " in cardinatinnem faciendam esse ab Episcopo non oretenus. n saeculo degen­ tes suos subditos constituere: sed praevia designatione Epi­ scopi benevoli receptoris, S. Sedes Induîget. ut religions jn saeculo maneat sub dependentia illius determinati episcopi, cui perpetuo mancipatus manere debet At haec peculiaris sublectio non videtur posse IfcJte e» valide Infringi, vel In alium refundi, sola Episcopi et subditi voluntate, sed opus est Interveniat S Sedis auctoritas. nu *»e orout necessaria fuit pro subiiclendo viro religioso turisdietioni dc.rionati Episcopi, iterum intercedat oportet ad eumdem religiosum subducendum ab Illius lurisdictione, et alteri sublfciendum. Omnly enim res, per quaxcumoue causas eolHçiîur, per easdem dissolvitur (Reg 1 Iuris In VI·). Fortius urgere videtur argumentum sl perpendatur re­ ligiosum ooe indulti «aeculari ration Is. non radicaliter, sed accidentaUfer subtrahi ab obedientla Superioris regularis: nam vota quoad substantiam Integra manent, et rescriptum facultatem tantummodo Indulget manendi extra claustra, cum clausula “ ita tamen, ut substantialia votorum, quate­ nus fleri poterit, observet Hinc fit qued Integra manente substantia voti obedtentlac. religiosus saeculariratus subdi­ tur Episcopo benevolo receptori " in vim quoque solem“ nis obedientlae voti ” prout edicitur In rescripto; quae, cum episcopo loci non debeatur iure ordinario, «ed iure delegato (quia religiosus saeculariratus Immediate S Sedis iurisdictlonf subditur), non videtur posse In alium episco­ pum refundi. Iniussu S. Sedis. Resolutio. - Porro in generali conventu S. C. Con­ cilii in Palatio Aporiolico Vaticano habito die 27 Janua­ rii 1917, ad suprascriptum dubium nimirum: An constet de legitima incardinatione sacerdotü N. N. in dioecesi T.. in casu/ 23 Emi ac Rfhi Patres respondendum censuerunt: Ad mentem. Mens est. < Sacerdotem N. ΛΓ. utpote regularem perpetuo saecularizatum. adhuc manere sub jurisdictione Episcopi benevoli receptoris; attamen Or­ dinarius T., eidem conservet assignatam pensionem; facto verbo cum SSfiio ». Facta autem de praemissis SSfho Dflo Nostro Bene­ dicto Dlv. Prov. Papae XV relatione per infrascriptum S. Congregationis Secretarium, in Audientia diei 23 eiusdem mensis et anni. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare ct confirmare dignata est.— I. Mort. Secr. Adn. ME 30 (1918) 3B-4 3 14 SC CONCILII. VOLATERRANA. OPTIONIS ET NOMINATIONIS 1917 IAN ’7 ÿn^^ÇanonicaUbust si enim hae perpetuo et toseparabùiter dictis canonical! bus sint unitae, ita ut unum Ind/· viduum per incorporationem constituant, tunc privata auctoritate optio exerceri nequit, sed ** ad permutationem “ requiritur m auctoritatis superioris interventus habenS instituere (Hostien.. in d. cap. Quaesitum, n. 3. Dc permut). Aliter^vcro Judicandum, ri praebenda non sit spe­ VOLATERRANA cifice et inseparabiliter coniuncta cum titulo canonical, Optionis et kovtnahoxis ad canonicatcs quamvis, in genere, perpetuo haereat iurl spirituali ad­ nexa respectu cano nine: tunc enim respectu singularum Die 27 ianuarii 1917 canonicatuum consideratur separabilis, et proinde quum in eius permutatione cum aha praebenda non interveniat ti­ Spiciis facti - Species huius causae simplex est et tuli mutatio, cius optio est permissa auctoritate privata, ita caunciatur. Die 8 iuli! 1915. in mense reservato S. quum relate ad hanc optionem ea praebenda reputetur res temporalis. Ita rem enucleat Pitonius in suis add. ad discept Sedi, in Capitulo Cathedral! Volaterrano per obitum X. num. 46. * Si vero optatur praebendo adnexa seporaoivacavit praebenda et cano ni catus praesac. lacobi M ** liter et tn genere, et tunc nulla fit mutatio tituli canonienti Idem Capitulum, inconsulto posturalis. Die sui • calls ex ea ratione, quod quum illa sit separabilis a sinvacatam praebendam seu ad Episcopo, admisit " gulis canonicatlbus. propter hanc separationem ea repuPraeposituram per exercitam optionem canonicum " tatur mere temporalis nec proinde per optionem dicitur losepham F... et ad ulthnum vacantem canonlcatum - mutari praebenda canonical!* quae est ius percipiendi " fructus ex illo ve! alio praedio, sed solum mutari tempoelegit sacerdotem Aloisium B. .. subordinate tamen ad " ralitas praebendae, ut decet Ancharatus. in cap. fin. De beneplacitum Sanctae Sedis pro Bulla Apostolica colla­ “ consuet . in 6*. η 1. ad medium —bi— "hic non eri optio tionis. De Aloisii nominatione certior factus Episcopus, • rei spiritualis sed temporalis, puta domus, vel praebenillam uti nullam rcnunciavit. cx duplici ratione, tum " dae quae in temporalitate consistit” et egregie expUquia Capitulum exercere non poterat optionem ad prae­ “ cando materiam advertit Loiter.. De re bcnej„ lib. 1. q. bendas vacatas in mensibus Papalibus, tum quia no­ " 19. n. 27 cum seqq.. Mantica, dec. 273: Rota coram Coccfminatio ad eas et respective per Bullas collatio exclu­ “ no. dec. 323. n. 7 ct seqq. ”. sive pertinet ad S. Sedem iuxta Reg. IX CanceDarlae Hoc praemisso circa naturam optionis, quum in casu Apostolicac. E contrario Capitulum Volaterranum ex agatur oe beneficio vacato in mense Papah. videndum tn specie est. an ct quomodo, in mensibus ita reservatis, op­ antiquissima consuetudine contendit sibi spectare ius tionis ius admitti queat Regula IX Cancel!. Apost. ita so­ optionis etiam in mensibus Sedi Apostolicac reservatis, nat: " SSrtius D N. ... omnia beneficia ecclesiastica cum nec non nominationem ad praebendam vacantem rési­ " cura et sine cura saecularia ct quorumvis ordinum rclia duarr. ex facta optione, de consensu tamen Apo/stolicac " gularia qualiter/cumque quali ficata et ubicumque 125 Datariae, cui reservata mar.et bulla collationis; et hoc • cxfstentla. in singulis lanuarii. februarii, aprilis. mali. ~ itxlii. augusti, octobris ct novemhris mensibus, usque ad postremum ius fundat in decretali Innocenti! ΠΙ relata “ suae voluntatis beneplacitum, extra R. C. alias quam per in cap. 31 De electione et electi potest., lib. I. Decret “ reservationem quocumque modo vacatura dispositioni Gregorii IX. Cum Ecclesia Vulterana, et in iure patro­ " suae generaliter reservavit. Volens In supplicationibus natu ab eodem Capitulo acquisito per excorporationem " seu concessionibus gratiarum, quae de dictis beneficus praebendarum canonicabum a massa communi primae­ “tunc vacantibus, ettam motu proprio, fient, de mense va. Hisce rationibus ab Episcopo relectis. Capitulum ad " in quo vacaverint, dispositive mentionem fieri: allcqmn “ gratias nullas esse: ac consuetudines etiam immcmoraolH. S. Congregationem rem detulit quaerens “ se 11 Ca- les, optandi maiores et pin ouiores praebendas, nec non - pitolo nei mesi riservati, salva sempre la legge delle - privilegia, etiam m limine erectionis concessa circa ea. “ rlserve per !a spedizione della Bolla Pontificia. ha il “ ac etiam disponendi de huiusmodi beneficiis, aut quod ‘ diritto di procedere in modo eondizionato aîl’elezione " ίΠα sub huiusmodi reservatiO”ibus numqunm comprenen“ o designatione de! soggetto ed all’ozionc delle pre- dantur quomodolibet concessa, adversus reservationem “ bende: e nel caso negativo chlede che cih gli sia “ huiusmodi minime suffragari ··. Uti ex contextu liquet citatae regulae, facile deducitur, quod sit sublatum omne “ accordato In via di gratia o concessione Apostolica ". optionis privilegium circa beneficia reservata ratione Votvm CowtJUOMl - Petitio Capituli, uti ex se patet, mensium collationi S. Sedis. Unde Riganti in commentario «ub duplici idspcctu vcr.it consideranda. nempe primo Ir ad dictam Recul. IX. 5 5. n. 2 ponit: ” Regula Itaque sit. puncto luris «eu iustitiae et secundo in punto gratiae. Pri­ “ quod optio «ibi locum non vindicat In vacationibus quae ma pars duas quiestior.es complectitur. vide»ice·, ius ad • contingunt in mensibus reservatis; quacumque consuetuoptionem quoad praebendas canonical» vacatas In mensi­ “ dine, aut privilegio aut induito non obstante . bus Papalibus. et ius ad nominationem vel electionem bé­ Haec autem regula de reservatlone pontificia obtinet néficiât! In pricbendam vacantem vi factae optionis. Hae ouando agitur de veris praebcr.dts perpetuo et inseparabi­ duae quaeri-n» sepa ratiτη sunt tractandae: hinc prunum liter adnexis titulo canonical!: secus vero dicendum quan­ do haec adnexio inseparabilis a casu exsulat et permutatio praebendarum contingere valet «absque tituli mutatione: ctptfl recolere et accurate defir.lre - lus optiems nulla scripta lege derivatur, sed totum pendet vel a statuto, vel tunc enim reservatlo Pontificia cessat, uti citatus Riganti dicto tradit n. 4 et 5. et In fine addit: Qui yero » consuetudine, vel ab Aporioll-o privilegio: cfr. Gonzalez, “loco htdusmndi adnrxinr. /τη (nernetuam et Inseparabilem' ad Rcg. i Ccnccll. rfosw 34. num 12: Barbow. Dc con et aUei dlTn. cap. ®: et Rot. In rec dec 99. n 25. par. 10 et piwim cum Moneta. De opt,, cap. 1. n. 13, allisque ita de­ ea docuerit plene et concludenter Ita etiam tenent finiri solet: “ lus quoddaro quo antiquiores canonici dl- “GonxAIez. L c . n. 32: MoneU. c. 3. q. 3. n. 27 allique cum ' mi«M3 propria praebenda, aliam vacantem, quae reservata Rota tn pluribus decisionibus ab Ipso Riganti allegatis. - ?Cn » ln*,ra certum tempus eligere ct consequi vaSed quid dicendum quando praebendae non sunt adne­ inseparabiliter tituus canonlcalibus in specie, sed tan­ Unde haec praebendarum permutatio seu cptio proprie xae tum in penere canomae. uti recurrit quando tot sunt canoalbi locum vindicat in Capitulis seu Inter canonicos *t nicatus, quot sunt praebendae? Nonnulli tenent in casu canonicos et inter benefidatos et beneficiates respective optionem secundum lus exerceri non posse, sed requiri ut elu«dem ordinis, et admissa est. non ratione muneris, di­ praebendae sint a canonicatlbus separatae, ut etiam gnitatis. et mentorum, sed intuitu antianitatts et longioris non canonicishaconferri valeant, ct in hac postrema tantum servit!! praestiti, ut tenet Glosw in cap. ult. Dc consuet m bypothesl hae praebendae non essent subtectae reservatiofr et explicat Moneta. I c. nibus Apostolicis ratione mensium, ceu tenent Riganti, loc. Ut bene inteUlgatur ius optionis. !n canonlcatu tria ciL. n. 16; Pasquallgo. Quaeri, mor. 254, n. 3. Alii vero dtriingu! debent: nemne cnnonkj. «eu receptio in fratrem tenent optionem in preposito casu non esse prohibitam. Ila ex facta ad«criptione Inter capitulates; titulus canontcali» Lntterius. q. 19 supra dt.. n. 25. ” Alla est adnexio rvvoseu Ius percipiendi reditus cx facta ccnriitutione officit; 2 cnbilis. quae/ bene se compatitur cum ipsn lure optandi i et bono praebendalia seu temporalitas eidem adrexa Ita et haec, quamvis perpetuo haereat iur! spirituali respectu sine tradit Lotterius. Dc benef.. Ub 1. quaeri 19. n. 19 et m eanonlae (quod colligitur cx correspectivitate numeri! ac *eqq.: “ Neque enim aliud est preebenda haec canonlcalls propterva cadat sub dispositione canonicatus tamquam quid i ai perpetuo adnexum, nihilominus, propter illam “ quam ius percipiendi fractus ct propterva est qu-.ri separabiLtatem a singulis canonicatlbus. ad effectum opI · mere incorporale differens tamen a ccnonio/ eodem modo * quo differt causatum a sua causa. nam canonia est ius Î.^M.rrputatur temporale, nec intelligitur optari praebenda canonlcalls. quatenus vere * proveniens ab electione et receptione in fratrem ... pracspirttuale. sed ea semper retinetur, ut " benda vero eri fu» preceden» ex ipsa constitutione et * officio, ex illa necessaria consecutione ut altari serviens •κΠ? τΛ, lCal Car^lnalii Th use. Cons. 126. cum quo trannr«hR°Si apU? Caa“d · d«c· 57. n. 2 et 3 per tot. De ·* de altari vivat proindeque. quatenus praedia aliqua ^toatio et addictio praebendarum ” sint asaignata singulis, ea quidem vocantur praebendae. • -n/-nU1rJ-nbit°niS«o5»u',‘ probet connexionem, non ta* sed minus proprie, cum venus sit ea non esse praeben“ das. nominandi rpcctare. At Pontifex sua eptstola decretali d. a. 1206. utrumque resolvit favore Capituli nempe 1 ·· Capitu­ lum non peccasse in Episcopum quia ture *.uo canonici usi sunt. 2· * electionem novorum canonicorum Capitulo et non Episcopo spectare, et exeeutionem huius dcctsSmts com­ misit Episcopo Florentino. Quo vero ad alterum documentum quo nititur Capitu­ lum. cnunciata pergamena, praeter iuratam depositionem Ildcbrandini de Todtni a. 1180 se a Capitulo nominatum 18 η. 8 SC CONCILII. VOLATERRANA, OPTIONIS ET NOMINATIONIS canonicum Volaterranum ad instantiam sui avunculi Pon­ tificis Alexandri ΙΠ. conticet plures alias mratas depovtiones circa ius Capituli Volaterrani antiquissimum nomi­ nandi canonicos tn sua ecclesia et de quibus ratio habetur ab Innocer.tlo m in supradicta Decretali circa finem. Praefer quam ex hisce documentis Capitulum arguit sibi lus nominandi spectare etiam in mensibus reservatis cx iurepatronatus quod contendit sibi fuisse acquisitum ex facta excorporauonc singularum praebendarum cx massa communi. Ai quamvis in casu admitteretur qu- d hoc ius nominandi constituere *. verum patronatum, quia iuxta Rciffenstuel ad lib 3 Decretal.. tlt 53 et Ferraris, c. furpatr. art. 1. n. 1 iuspatronatus est “ lus nominandi rive prae* ser.Undl clericum ad bene/fidum vacans ecclesnsticum " non Ideo sequeretur ipsum exemptum esse a regula 9 Cancellxrue Apostolicae. Nam cum praedictum ius patronatus sit rccUsUshmm. hoc aperte cadit sub «servatione ratione mensium, ceu communiter tradunt DD. cura Gonzalez. 1. c., ad dictam regulam, torn 2. n. 144 Unde GagUardi. De Bcnef^ eap 5. n. 72, haec ai!· “ Eccleriosticum vero pa“ frenatum Jura Decretalium et Pontificiae Constitutiones " pontificiis «servationibus tam specialibus quam genera" ubus sublidunt Qued si hoc lus nominandi antiquum in Cspitulo non constituat verum pitr".natum. ut censet Episcopus, quia Capitulum de suo nihil contulit ad fundan­ das praeberdas. sed tantum nudum pricllepium praescie­ rat. hoc pariter diei debet abrogatum ex ipso contextu primae partis citatae regulae quae inter alia haec habet: " Summus Pontifex. omnia beneficii reeled astica cum " cura et sine cura, in rineulis ianuarii. februarii, aprilis. “ mall. lull!, august!, octobris et novembre mentibus, usque “ ad suae voluntatis beneplacitum, extra Romanam Curiam. “ aliis quam per rerignitfoncm quocumque mndn vici" tura. <3d eoKcUoncri. prorfrto^en·, praescntatlonerr, cie• rtUnen et quanvii *clta n dapocitl&nm ue cd“ latom-r·. ct collcrrlcur·. sccculariunj. e: quorumvis ^rd:nariorum regularium (non Larrxn S. R. E. Cardinahum. aut aliorum sub concordatis Inter sedem Apcstclieam et qunscumque alios initis et per eos qu! illa acceptare et observare debuerant acceptatis et observatis quae laede­ re non Intendit, comprehensorum i quo^odoübzt peri iner­ tie, disporrioni raac peneroliter reservavit: volens in supplicationibus seu concessionibus gratiarum, quae de " dictis beneficiis tunc vacantibus, etiam motu proprio “ fient, de mense ta quo vacaverint, dispositive mentionem fieri, alloquin gratias nullas cese “. lam vero ri in allegati textus tenore expendantur verba ' beneficia ad conationem, provhicmern et quamvis aliam “ dieporitionem quorumcumque roHat^rum quodcmolibet “ pertinentia ", optime videtur corrludi posse reservatlonem extensam ewe ad beneficia e’ectna ex quocumque privilegio proveniant. »Ivo tantum casu de contraria fun­ datoris voluntate. quando aritur de fundatione beneficii ex bonis lalealibus: et ratio huius exceptionis est. quia ut observatur In P *rmcn BcnefirR, coram Scotto. (ap. Pilon dise. eecl. 25). “ fundatorum volunt» * non sHum e?· relig;oee servanda, ut nemo a beneficiorum fundatione re­ trahatur ob timorem inobservantiae eorum, quae in actu fundationis sibi particulariter reservavit, sed etiam quia Papj non inteHext! cum regula 9 re *«»rvatlonem inducere 2 contra voluntatem fundatori *, quando beneficium funda­ tum fuit ex bonis profanis “. quod a preposito casu om132 nJno exsulat? Ul’erius orartensum Capituli ius penitus expl-ditur in ipsis Capltu.aribus Constitutionibus, prout cx capit. 5 aper­ te apparet fn quo sequentia leguntur: “ Deevrninius et declaramus In primis Capitulo nrx *ro non licere digni­ tatem AreMdlacoratus. quae est prima post Pontificalem r conferre. »-ec de ead *m quemque providere cum rit Sedi Apostolicae semper reservata. Neque ulte­ rius liceat Capitulo. !n vacationibus per chitum dumta­ xat. in quibus est locus mensium enervationi conferre Ctnomcatus, praebendas. capeEanias. nec ecclesias quas­ cumque ad dlep-sJhnnem nostri capituli pertinentes, nbi in quatuor tantum mensibus collatoribus etiam inferio­ ribus competentibus, videlicet martil. lunii. «epterr.bris et decembris. In reliquis vero octo mcnribue Ianuarii. fe­ bruarii. aprilis. mali, lulii. augurii, ectobri *. novero bris. Apcsto.lcae Sedi reservatis. Capitulum adeo debeat om­ nino a quaru'-.Quc coUatlone se abstinere, ut etiam, si td non fecerit, ture conferendi quod hater * prae’endlt. se ipso facto privatum noverit, preut decreto cx visitatione •urtontrte apnstnhca facti quoque sancitum fuit: nul­ lumque ius aut titulus coloratus provisis In mensibus re· servatis prorsus acquiratur quemadmedum regulis Can“ cellariae Apcwtnllcae expresse cavetur “. Neque Capitulo prodesse potest obtentum perfugium, quod Ipsum non proced^ ad bereHcii vel vacari canonlcstus corat ion er·, quae S. Sed! reservaretur In expeditione Bullarum, sed tantum id designationem seu nominationem sublecti et quidem conditlonate seu sub beneplacito S. Sedis: nam haec expttratlo primo pugna! cum tenc.re Ipwiu· reculae 9 * ut nuper vidimus eed et relicitur ab ipri» verbis Capitularium Con­ stitutionum “ Capitulum debeat ornnlno a quacumque col­ latione abstinere ut enim ait Pitonlus. c.. disccpr 12, n. 54. collatio aliquando obliquatur et importat efectlonem. et nmnern altum actum iuxta sublectam materiam : et facit drrif 2t9, n 2. corerr Scrajl-t. ubi in ecclesia rrerptitta et non numerata dicit miM bénéficiât! sunt liceri collatores et sumitur pro clcctorct seu recepto­ res Neque Item Capitulo prodesse possunt aliae nommatlo*s lf * secutu ad InatantUm alleram PonUhcum. p-.st illam Rdebrandinl de Tndin! ad instantiam Pontifici * Alexandn !9 1917 IAN 27 m qua, Ita reojlll Idem Capitulum : “ Inoltre la nomln, " del canonico del Monte fatta ne! 1250 dal Capitolo a Z dJ? P? *tlo mensium fuerit Inserta inter reculas r&ncrllarlae. auctores cor.troTvmmt ut videre c-t In citata de­ *· cision rotali Pcrr-.en. Alii dicunt id return TulxÏÏ· JlÎLnX» ΧΧΠ Pontifice on. 1314 qu! communiter retinetur vurto/ÏÏÎÎT Cancellare Λ post , all! a Nlcotao V PonUfJl Cthedr, PHrt an 1347: 20 SC CONCILn, RELIGIOSORUM. CONSISTORIALIS 1917 IAN 29 - FEB 10 9 1917 IAN 29.-SC CONC. DECR. AAS 9 (1917) 84 Super lege abstinentiae mensis et anni infrascripto Secretario concessa, appro­ bavit et publici iuris fieri mandavit Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis Negotiis Religiosorum Sodalium praepositae, die 1 feruarii 1917.—Adulphus. Ep. Canopitan. Secr. in proxima quadragesima Pia mater Ecclesia semper sollicita fuit ecclesiasti­ cas leges pro peculiaribus rerum ac temporum adiunctis moderari easque etiam relaxare quoties id animarum bonum requirere videbatur. Quum itaque aliquot Sa­ crorum Antistites nuper Apostolicae Sedi retulerint, in regionibus praesenti bello afflictis nimis durum fore in mox adveniente Quadragesimal! tempore legem absti­ nentiae. praeterquam feria vi cuiusque hebdomadae, etiam insequenti dic nempe Sabbato ut antea servare. Sanctissimus Dominus Noster Benedictus PP. XV. om­ nes earumdem nationum fideles speciali benevolentia prosequens. necessitatibus quibus ipsi in praesens pre­ muntur. quantum in se est. occurrere statuit_atque decrevit. Quapropter idem SSrhus Dominus, de Emorum Patrum huius S. Congregationis Concilii consulto deque apostolicae potestatis plenitudine, indulgere dignatus est ut in tota proxima Quadragesima, firma manente lege abstinentiae ut antea feria vi cuiusque hebdomadae necnon feria iv Cinerum et feria iv Quatuor Temporum, uni­ versis de quibus supra Christifidelibus eamdem absti­ nentiae legem loco Sabbati servare liceat alia cuiusque hebdomadae die. Iisdem praeterea fidelibus Sanctitas Sua concedit ut, durante hoc Quadragesimal! tempore, carnes ac pisces in eadem refectione permiscere licite possint ac valeant Quo duplici induito Ssmus Dominus uti posse benigne annuit, quoad abstinentiam ex gene­ rali Ecclesiae praescripto servandam et iuxta prudens proprii Praelati arbitrium, omnes pariter utriusque sexus regulares ac religiosos sodales in memoratis re­ gionibus commorantes, qui tamen peculiari ieiunii aut abstinentiae voto non sint adstricti. De omnibus deni­ que ut supra statutis hoc edi iussit decretum; contrariis non obstantibus quibusvis. Datum Romae, ex Secretaria eiusdem S. Congrega­ tionis Concilii, die 29 mensis ianuarii anno 1917.—F. Card. Cassetta, Episcopus Tusculanus. Praef. Joseph Mori, Secr. Adn. I. Cr. In PiM 8 (1920) 143 10 1917 FEB l.-SC REL., RESP. AAS 9 (1917) 135 Interpretatio bullae cruciatae pro fratribus minoribus IN HISPANIA Cum per Breve Apostolicum « Ut praesens pericu­ lum > diei 12 augusti 1915 [AAS 7 (1915) 557-565], Bulla Cruciatae pro locis hispanicae Ditioni sublectis, ad duodecim annos prorogata auctique fuerint eiusdem favores, controversia de interpretatione Indulti < quoad legem abstinentiae et ieiunii » orta est inter Fratres Minores, attentis eorumdem Regulae praescriptionibus circa Quadragesimam et ieiunia. Hinc P. Vicarius Ge­ neralis Fratrum Minorum Hispaniae ad vitandos scru­ pulos et tranquillitati conscientiae providendum, sequen­ tia dubia Sacrae Congregationi de Religiosis proposuit: I. Utrum Fratres Minores Hispaniae, seu in ditioni­ bus Hispaniae commorantes, uti possint Induito Bullae Cruciatae, ita ut tribus tantum diebus servare ieiunium teneantur; an potius ieiunare debeant omnibus diebus Quadragesimae? Π. Utrum Bullae privilegium quoad abstinentiam comprehendat etiam Fratres Minores, ut supra, etiam aliis diebus, quibus praecepto Regulae ieiunare tenen­ tur? Emi Patres in Congregatione Generali diei 26 lanuarii h. a. 1917 responderunt ad mentem, quae est: « Bulla Cruciatae in Hispania non derogat legi circa < dies ieiunii a regula Fratribus Minoribus praescripti, c Speciatim vero circa Quadragesimam Ecclesiae, Fra< tres non recedant a praxi universali Ordinis. Possunt « tamen, servatis servandis, etiam in diebus ieiunii re« gularis uti Induitis Bullae circa abstinentiam vel < qualitatem ciborum ». Quam resolutionem Emorum Patrum SSmus Dnus Noster Benedictus XV, in audientia diei 28 eiusdem 21 n. 9-11 Adn. V. ab APPELTERN in EL 31 (1917) 192, 251-254. 11 1917 FEB 10.-SC CONS. RESOL. AAS 9 (1917) 117-119 SUBLACEN. De dubio circa provisionem et distributionem SACRORUM OLEORUM Restituto, quantum fas erat, per Constitutionem Coe­ nobium Sublacense diei 20 martii 1915 [AAS 7 (1915) 197-200], antiquo abbatiae statu, et Ordinario constituto, loco Cardinalis Commendatarli, ipso Abbate monastico S. Scholasticae, dubium/ exortum est utrum consecratio 118 sacrorum Oleorum eorumque distributio facienda esset a Capitulo concathedralis S. Andreae et in eius ecclesia, an vero ab Abbate monastico et in ecclesia S. Scholas­ ticae, ouae iure potioritatis super ecclesia concathedrali S. Andreae eiusque Canonicis fruitur. Partes rogarunt de sententia S. C. Consistorialem. quae de nova Abbatiae ordinatione viderat Quaesitum est votum Consultoris. •η Hic autem, nonnullis praemissis, ad hanc conclusionem devenit: " E' fuor di dubbio che il Vescovo Ordinario è tenuto a - fare la benedizione degli OIU Santi nella sua chiesa Cat“ tedrale; ed è certo altresl che ogni parreco deve a nd are ” alia Cattedrale per prendere i nunvi Olli benedetti ogni “ anno dal Vescovo. Dunque se ΓAbate Ordinario di Su** biaco fosse insignito della dignitÀ vcscovile. Ia benedi“ zionc dei sacri Olli si dovrebbe fare nella Cattedrale di * S. Scolastica. che gode iure potioritatis super ecclesia et w canonicis S. Andreae. Ma non solo spetta alia Cattedrale 11 dirittn della bene“ dizione dei SS. Olit ma ancora Ia conservazione c la “ distributione di essi, come ha dfchiarato la S. C. dei Riti ~ in Tuscancllae. 19 agosto 1619: Oleum sanctum deberi “ conservari In Cathedrali. ab elusoue Dionitatibus dispenrari [CICF n. 52811. Dipplù. se per qualche canonica ne“ cessità si facci a la detta benedizione fuori della chicsa “ Cattedrale, a questa compete sempre ii dixit to della dl* stribuzfone dei SS. Olii, come si ha da un altrn Decreto dolia menzionata Congregari one In data dei 19 febbraio w 1707 in Trculsana, ad 2. SI demandât An. dato quod Ept“ scopus propter aliauam canonicam necessitatem, Oleorum “ sanctorum consecrationem faciat in eliquo alia Ecclesia , * Dioecesi dicta Olea sancta dispensari debeant ht ecclesia “ Cathedrali Parochis totius Dioecesis? — Si rispose: Affir·’ motive TDAR n. 21781. Se dunque nell’Abbaxla Sublaeen" se non ha luogo !a benedizione degli Olii santi. tuttavia *· la distribuzionc dl essi olli deve fani nella Cattedrale dl ** S. Scolastica. secondo 11 disposto della leggr, - Ma che dire dell’opposta consuetudine dePa chiesa dt ’· S. Andrea? SI risponde che tale consuetudine fin qui ·· scusabllc e tollerabile. depn 11 rererte crdinamento “ de'rAbbaria non pud più tnïlerarsi. perché contra IriTcm ·· e lesiva dei dlrittl dellOrdinario. - Rlmarrebbc una sola dlfficolfà. perd di facile •oluifo ne. M cd è Farticolo 14 della Cnstttuzione Coenobium Subtocmse, cui appellant i RffU Canonici della Chiesa d! S Andrea. ” per prova re i Ion-» asserti prlvileri. Ma se itter.tamrnte M si ponderi tutto 11 conteste della detta Costiturione. ben *· si vedrà che fu sempre Intendlmcnto dt cntesta Sacra “ Cnngregazione di mettere In sicuro tutto cid che di di“ ritto compete/ alFAbate Ordinario, or.de * quelle parole del 119 “ citato art fool o debbonsl intendere eon la sottlntesa elau“ sola: Salve Ic leggi e I dtrltt! dellOrdlnario. - Pertanto al proposto dubbio rfrponderel: * attw Nef ad ·· primam partem, affirmative ad secundam Re autem discussa in plenario consessu diei 8 fe­ bruarii huius anni. ErM Patres concordi sententia in votum Consultoris abierunt Idquc SSiTius D. N. sequen­ ti dic ratum habuit et confirmavit. Datum Romae, ex S. Congr. Consistorial». die 10 fe­ bruarii 1917.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen. Secr. V Sardi. Archiep. Cacsarien.. Adscssor 22 η. 12-15 1917 FEB 10 - MAR 3 1917 FEB 10.-SC CONS. RESOL. AAS 9 (1917) 116-117 VERCELLEN. De visitatione metropolitan! cafituu Antiquis controversiis inter Episcopum et Capitulum Ecclesiae Vercellensis diu exagitatis Summus Pontifex Sixtus V. bulla Rationi congruit Kal. maii anni 1535 data, quae etiam vim transactionis induit, finem prae­ scripsit Inter articulos qui in hac bulla sanciti sunt, duo qui sequuntur peculiarem attentionem merentur: < VI. « Quod omnimoda administratio omnium introituum. « reddituum et bonorum quorumcumque mensae capituc laris dictae Ecclesiae Vercellensis, ad eosdem Archic diaconum. Archipresbytcrum. Praepositum. Canonicos « et Capitulum praefatas tantum Ubere in omnibus ct per < omnia spectaret, spectareque debere, ita quod dictus c Episcopus pro tempore existeras sese in admimstra< tione huiusmodi nullatenus intromittere posset nec < debeat—VU. Quod administratio et regimen dictae < fabneae similiter spectaret, spectareque debeat ad < Archidiaconum, Archipresbyterum, Praepositum. Ca< nonicos ct Capitulum praefatos tantum, iuxta anii< quam et immemorabilem consuetudinem super eo « hactenus observatam: hoc tamen adiecto, quod dictus f Episcopus pro tempore existens assistere possit reddi- anmiabus in Christo quiescentibus; itemque sacra Li· lurgia in Eucharistico sacrificio litando divinoque Offi­ cio persolvendo, uniformi ac solemn! ritu in universa Ecclesia peragatur. Sanctissimus Dominus Noster Bene­ dictus Papa XV. ex Sacrae Rituum Congregationis consulto, suprema auctoritate Sua. statuit ac decrevit: Solemncm Commemorationem omnium fidelium de­ functorum, ex Constitutione Apostolica Incruentum Altaris, die 10 augusti 1915 fAAS 7 (1015) 401-404], edita, ampliori privilegio trium Missarum de Requie auctam. Festis solemnioribus primariis ritus duplicis primae classis et Ecclesiae Universalis amodo esse aequi parandam, adeo ut omnia et singula Festa pro­ pria locorum. Ecclesiarum. Ordinum seu Congrega­ tionum aliorumque Institutorum particularium exclu­ dat. excepta tamen Dominica, quae dic secunda novembris occurrat ; quo in casu eadem Commemoratio cum suis privilegiis in diem immediate sequentem de more transferatur. Sancivit insuper Sanctitas Sua, ut Kalendaria et Propria particularia, nullo excepto, huic Decreto conformari debeant. Contrariis non obs­ tantibus quibuscumque, etiam speciali mentione dignis. « Die 28 februarii 1917 A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Pro-Praef. Alexander Ver­ de. Seer. Adn. P. P. in EL 31 (1920) 265-265. (1917) 195; I. PAUWELS In PrM 8 < prout opus foret, iuxta S. Congr. Tridentini formam < et dispositione revidere >. Quum nonnulli huiusmodi privilegia et statutam ex­ clusionem i’îtromùjrto'îis in administrationem menace «xpitulcrij et fabneae ecclestac interpretarentur idem RIT., RESP. A AS 9 (1917) 186-187 ac exemptionem a canonica visitatione, archiepiscopos Vercellensis, Rmus Theodorus Valfrè. ad toller.dan om­ IN COMMEMORATIONE OMNIUM FIDELIUM nem dubitationem. Sacrae huic Congregationi rem in­ terpretandam submisit DEFUNCTORUM Statuta sua competentia in iudicando de hac re. S. A Sacra Rituum Congregatione pro opportuna declaCongregatio Capitulum In primis audiendum censuit, ratione postulatum est: An ex tribus Missis de Requie 117 quod plura semel et iterum ' deduxit, itemque Archiin Commemoratione omnium fidelium defunctorum a episcopus: votum insu r Consultoris requisivit: ac deConstitutione Apostolica [AAS 7 (1915) 401-404] diei nique. omnibus explet quae _____________ _________ de iure requirebantur, in • * 10 augusti 1915' permissis; I. Sacerdos unam vel duas 1Π plenario conventu dici 8 februarii 1917 ad dubium tantum Missas celebrare queat, et II. in utroque casu Àrchiepûcopus Vercellensis sire iure proprio sive iure quaer.am Missae ex descriptis in decreto Sacrorum Ri­ delegato Capitulum suum metropolitanum, mensa capituum Congregationis Urbis et Orbis diei 11 augusti 1915 tuian et ecclesiae /abrica inclusis, canonice risitare 1AAS 7 (1915) 422-4231 legendae sint, ac demum ΠΙ. possit ad tramitem communis iuris, Emi Patres, omni­ pro quibus eaedem applicandae? bus mature perpensis, responderunt: Affirmative: et r.on amplius ea tuam proponi lusserunf. Et Sacra Rituum Congregatio, exquisito specialis Commissionis suffragio, omnibus perpensis, ita rescri­ Revera tus administrandi confundi non debet cum bendum censuit: iure visitandi. Et idcirco quum bulla sanciverit ut ca­ nonici administrarent capitula rem mensam, ita quod Ad I. Affirmative ad utrumque. dictus Episcopus icse in administratione huiusmodi Ad II. Prima Missa ex supradescriptis semper le­ nulle Tenus intromittere possit, et administrarent eodem genda est; altera erit secunda. modo ecclesiae fabricam, hoc tamen ad lecto (prout le­ Ad IIL In utroque casu una Missa ad intentionem gitur in bullae articulis) quod dictus Episcopus pro celebrantis, in secundo tamen casu, altera ex duabus tempore exutens assistere poisit redditioni rationis; di­ Missis pro omnibus fidelibus defunctis applicanda est cendum est, exclusum quidem fuisse Archlepiscopum a iure administrandi ct se immiscendi in administraAtque ita rescripsit et declaravit de mandato Sanc­ tlone: sed inferri nullatenus debet prohibitum fuisse tissimi. die 23 februarii 1917.—A. Card. Vico. Ep. PorArchieplscopo visitationis ius. Ut enim visitationis Ius tuen. et S. Rufinae. S. R. C. Pro-Praef. Alexander Ver­ excludatur, oportet ut haec exclusio indubitanter, ex­ de. Secr. presse ac specifice cnuncletur. seu aliis verbis ut dispositive declaretur. prout docet Benedictus XIV. De Γ A UWE L5 λ PrM 8 (1920) 266 Syn dtoec.. lib. XIII. c. X Quod in Sixtina bulla minime statuitur. Accedebat quoque, aliquot Episcopos seu Archiepis­ copos capitularcm mendam et ecclesiae fabricam ali­ quando visitasse. Quod si alii omiserant, haec omissio lus exemptionis capitulo tribuere non poterat. Hisce 1917 MAR 3.-SC RIT., RESP. AAS 9 (1917) 18 aliisque consideratis data est resolutio. Datum Romae, ex S. Congr. Consistorial!, die 10 fe­ DUBIA bruarii 1917 DE OCCURRENTIA ET TRANSLATIONE QUOR UNDAM FESTORUM Sardi. Archlep. Caesaricn.. Adsewor 1917 FEB Î8.-SC RITUUM, DECR. AAS 9 (1917) 186 URBIS ET ORBIS Di COMMEMORATIONE OMNIUM FIDELIUM DEFUNCTORUM Quo universi Cleri Popullquc fidelis in Commemoratione omnium fidelium defunctorum par et consors Sacrorum rituum Congregationi sequentia dubia ex­ pendenda et solvenda sublecta sunt; nimirum: 1. Inspectis rubricis Breviarii romani, nempe tam rubrica generali tit. IV de Festorum occurrentia accidentali eorumque translatione, n. 2. quam rubrica speciali de die Octava Epiphaniae occurrente fn Domi­ nica; atque inde exorto dubio, quaeritur Si Festum duplex primae classis a die Hi inclusive occurrens, ’incidat in Dominicam, quid agendum? 1917 MAR 9-17 Π. Quando dies Octava communis occurrit eadem die cum aliquo Festo Domini ritus duplicis maioris, iit Officium de die Octava cum commemoratione Festi Domini, quaeritur: Si memorata dies Octava in Dominicam incidat. Of­ ficium eritne de ipsa Dominica cum commemoratione dici Octavae et Festi Domini; aut potius reviviscit lus 183 Festi Domini supra Officium Dominicale?/ III. In Dioecesi N., titulus ecclesiae particularis est Septem Dolorum Beatae Mariae Virginis feria sexta post Dominicam Passionis sub competente ritu duplici pri­ mae classis recolendus; et sequenti die aliud Festum duplex I aut II classis occurrit; quaeritur: Quoties eiusmodi Festum Titulare Deiparae Virginis Perdolentis impediatur, Feria sexta assignata, ab alio Festo nobiliori, et Sabbato sequenti, ab alio Festo classi­ co. quid faciendum? Et Sacra rituum Congregatio, audito specialis com­ missionis suffragio, omnibus sedulo perpensis, triplici quaestioni ita respondendum censuit: Ad I. Fiat officium de Festo duplici primae classis cum commemoratione Dominicae, iuxta praefatam ru­ bricam generalem, tit. IV, n. 2. Ad II. Negative ad primam partem; affirmative ad secundam. Ad III. Festum Titulare Deiparae Perdolentis trans­ feratur, cum ritu paschali, post Dominicam in Albis in proximiorem diem sequentem quae sit libera, iuxta Ru­ bricas, tit IV. n. 3. Atque ita rescripsit, declaravit et servari mandavit. Die 3 martii 1917.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Pro-Praef. Alexander Verde, Seer. Adn. P P. In EL 31 (1917) 197-200, 339-340, 379-383; I. PAUWELS in PrM 8 (1920) 267-268. 1917 MAR 9.-SC S. OFF., RESP. AAS 9 (1917) 178 I. Tit IV, num. 6. Commemoratio omnium fidelium de­ functorum excludit tum Festa occurrentia, tum Festa trans­ ferenda cuiusvis ritus. Si tamen dies 2 novembris in Do­ minicam incident. Officium iit de Dominica cum Comme­ moratione Octavae omnium Sanctorum, ct Commemoratio omnium fidelium defunctorum. Iisdem cum furibus. in diem 3, tamquam in sedem propriam, transfertur. II. Tit. V, num. 4. Commemoratio omnium fidelium de­ functorum excludit tum Festa occurrentia, tum Festa trans­ ferenda cuiusvis ritus. HL Notanda in praecedentibus tabellis. Numerus 16 ex­ pungatur. IV. Rubrica particularis in Proprio Sanctorum, dic 2 no­ vembris. Commemoratio omnium fidelium defunctorum ex­ cludit tum Festa occurrentia tum Festa transferenda cuius­ vis ritus. Si tamen inciderit in Dominicam, iisdem cum lurlbus, in sequenti Feria secunda celebratur, translato, vel penitus omisso, iuxta Rubricas, quolibet alio Festo. Insuper ipsa Sacra Congregatio iisdem futuris Breviarii Romani editionibus sequentes etiam variationes aduccndas praescripsit V. Die 22 septembris ad Lectionem VI Officii S. Thomae de Villanova Ep. et Coni, omittantur postrema verba; “ atque eius memoriam quartodecimo kalendas cclobris celebrari mandavit ”./ ISO VL Die 1 iulil. in Festo Pretiosissimi Sanguinis D. N. I C., rubrica specialis in fine Officii Stcubi, etc. ita expri­ matur: ** Sicubi tamen hoc Festum habeat II Vesperas in* tegras. omnia dicuntur ut in I Vesperis, sed, loco ultimi ” Psalmi, dicatur Ps. 147 Lauda, lerusalem, Don.Inum, nec * non Versus et Antiphona ad Magnificat ut infra .** Ada. I. PAUWELS In PrM 6 (1920) 269-270; P. PIACENZA in EL 31 (1917) 203-204. sacramento extremae unctionis in casu necessitatis conlato In plenario conventu Supremae Sacrae Congregatio­ nis Sancti Officii, habito feria iv, die 31 ianuarii 1917, proposito dubio: « An administrato Sacramento Extre< mae Unctionis in casu necessitatis unica Unctione in « fronte adhibita, per verba: Per istam sanctam Unctio< nem indulgeat tibi Dominus quidquid deliquisti < Arnen ». cessante periculo, singulae Unctiones, ad te­ norem Decreti diei 31 ianuarii 1907 [EL 31 (1917) 437] supplendae, sub conditione adhibendae sint vel non? Emi ac Rfni Dni Cardinales in rebus fidei et morum In­ quisitores Generales, omnibus mature perpensis, praehabitoque RR. DD. Consultorum voto, respondendum decreverunt : Negative ad l‘a partem : Affirmative ad 2“. Et sequenti feria v, die 1 februarii eiusdem anni. SSmus D. N. D. Benedictus divina providentia Pp. XV, in solita audientia R. P. D. Adsessori eiusdem Supre­ mae Sacrae Congregationis impertita, Emorum Patrum resolutionem adprobavit et confirmavit. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 9 martii 1917.—Aloisius Castellano. S. R. et U. I. Notarius. Adn. EL 31 (1917) (1920) 192-193. 437; ME 29 (1917) 164-167; PrM 8 17 1917 MAR 10.-SC RIT., DECR. AAS 9 (1917) 188-190 Decretum circa rubricas breviarii Per Decretum Sacrae rituum Congregationis Urbis et Orbii diei 28 februarii vertentis anni [LE 13] de Commemoratione omnium fidelium defunctorum. Sanc­ tissimus Dominus Noster Benedictus Papa XV. statuit ac sanclvit ut eiusmodi Commemoratio excludat omnia 25 et singula Festa propria locorum, ecclesiarum, ordi­ num seu congregationum, aliorumquc institutorum. Hinc Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commissio­ nis suffragio, cunctisque sedulo perpensis, sequentes variationes, a praefato Decreto deductas, in Rubricis Breviarii Romani faciendas esse censuit; casque in fu­ turis ipsius Breviarii editionibus inseri atque ab omni­ bus servari mandavit/ 189 In Rubricis Breviarii ad norn.am bullae ** Divino af­ flatu *' [AAS 3 (1911) 633-638). Contrariis non obstantibus quibuscunque. Die 10 martii 1917.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. 5. R. C. Pro-Praef. Alexander Verde, Secr. 16 De n. 16-18 SC S. OFFICII. RITUUM ET CONCILII 18 1917 .MAR 17.-SC CONC. RESOL. AAS 9 (1917) 343-350 M A N D E L E N. Curae animarum et missae pro populo Die 17 martii 1917 Species facti. - lam ab immemorabili, in oppido vulgo Cantalupo Sabino, prius dioecesi Suburbicariae Sabinensi, dein vero ab anno 1841 dioecesi Mandelensi subiecto, unica exstabat, sicut et nunc exstat, paroecia et paroecialis ecclesia sub titulo S. BlasiL Verum ani­ marum cura dicti oppidi, quod etiam nunc mille homi­ nes vix complectitur, pari aucto/ritate ac iurisdiettone 344 exercebatur independenter et per alternas hebdomadas, ne ipsa quidem excepta Missae applicatione pro populo, a duobus rectoribus curatis cum proprio ac distincto beneficio, quorum unum sub titulo S. Blasii. alterum vero sub titulo S. Mariae in coelum assumptae. Ex hac autem promiscua ac cumulative licet alter­ na, iurisdictione in unum eumdemque populum, atque ex paroecialium officiorum ac munerum exercitio m una eademque ecclesia, non levia incommoda suborta sunt, ad quae praecavenda Cardinalis Brancatius. tunc temporis Sabinensis Episcopus, occasionem nactus va­ cationis beneficii curati S. Mariae assumptae, decreto diei 1 novembris 1667 in sacra visitatione edito, ad forman Concilii Tridcntini. sess. 24. cap. 13. dr reform. curam animarum m eodem oppido ab uno tantum pa­ rocho seu titulari beneficii S. Blasii exercendam m posterum statuit, eidemque alterum beneficiarium S. Mariae in vicarium perpetuum ac coadiutorem consti­ tuit. Reliquit tamen utrique beneficiario antiquos pro­ prii beneficii reditus, ac proventus, exceptis tantum­ modo incertis emolumentis, quorum duas tertias parte * parocho et alteram vicario attribuit. At progressu temporis alias novas easque maiores quaestiones ac controversias exarsisse constat inter ip­ sum vicarium eiusque parochum, qui ct nomen Archipresbyteri assumpsit Quas ad sopiendas dic 26 no- SC CONO, MANDELEN-. CURAE ANIMARUM ET MISSAE PRO POPULO oreto vembris 1749 a parocho Archipresbytero tunc temporis ejusque vicario, quaedam inita fuit conventio, quam die 6 subsequent^ decembris Cardinalis De Elcio, babiuensls Episcopus, ratam habuit In ea definitive utri­ que recognoscebatur Archipresbytero. non secus ac eius vicario alternis hebdomadis applicationem Missae pro populo incumbere, itemque quaeaam alterna utrique asserebatur administratio paroeciae; dum tamen uni archipresbytero reservabatur celebratio solemnium functionum eique soli facultas fiebat administrandi Communionem Paschalem, baptismum, matrimonium, sacrum viaticam et extremam unctionem. Res hoc modo processerunt usque ad annum 1910. quo postremus vicarius e vivis excessit Archipresbyter parochus non renuit in ea vacatione universam anima­ rum curam exercendam suscipere, nec non Missam pro populo applicare diebus lege statutis. Emolumenta ta­ men non ei accreverunt; sed fiscus regius proventus vicarii cooperatoris sibi ascribens Archipresbytero pa­ rocho quinque tantum in mensem libellas assignavit Quum autem subinde, a. 1912, Archipresbytero ab eccle­ siastica ct civlh potestate commissa fuisset, titulo oeco­ nomi spiritualis, ipsa vicaria vacans, non quinque, sed 345 decem meastruatim libellae sunt ipsi assignatae./ In his adjunctis positus Archipresbyter parochus non­ nulla proposuit huic Sacrae Congregationi dubia, quo­ rum primum. quod est ceterorum omnium fundamen­ tum. et quo soluto alia omnia obviam habent respon­ sionem. ita conceptum est: < In unica ecclesia, in qua ί cura animarum duo afficit distmeta beneficia, ita ut • duo beneficlaru, archipresbyter scilicet parochus el < vicarius cooperator seu curatus coadjutor, alternis < hebdomadibus ecclesiae inserviant et missam pro poc pulo applicent, teneturne Archipresbyter parochus. « altero beneficiario deficiente, vi muneris sui. totam < integramque animarum curam assumere, et speciatim, < obligat urne ad applicationem missae pro populo om< mbus et singulis diebus praescriptis? >. In casu autem affirmativo, attenta tenuitate retri­ butionis quam obtinet, gratiam postulat reductionis» ita ut, prouti iam precario impetravit decreto Episcopi in sacra Visitatione dato, sub an. 1E£4, non teneatur nisi ad sexaginta quinque Missas annuae. Sub utroque puncto iuris ct grallae, postulatio exa­ minanda venit 1917 MAS 17 transit per legitimam conventionem a Cardinali de Elcio anno 1749 confirmatam, praecedentis dccrctl. si opus sct correctoriam. Per hoc sane pactum conventum, utrique beneficiario par onus impositum est Sacrurn pro populo litandi, itemque tam Archipresbytero quam eius vicario generation commissa est animarum cura per lunium heb­ domadarium exercenda. Haec autem curae administratio ab utroque beneficiario independenter seu proprio nomine obeunda esse videtur: quod quidem sccumfcrt non unum tantum parochum sed, quemadmodum saltem ante Card EracanUi decretum, duos esse parochos inter se pares in c.usu agnoscendos. Et revera conventioni anr.i 1749 praemittitur quod Archipresbyter ei usque vicarius " avendo promiscua uiçcrcn· ** ra nel govemo di detta parrocchla. ne essendo mal state w determinate le comuni c particular! incombenze. nè rt" partito il loro ufficio. chi poco. chl nulla s*è affatlcato " neile loro rispettive occupazioni Deinde articulus 3 ipsius conventionis decernit quod “ ncllt sacrosanti giorni della festa di precetto celebri rebdomadario U Messa ** parrocchiale. applicandola pro populo, cd 11 medesimo ** faccia la spfcgarione dei Vangelo. ecc. Quod si in art. 5 subditur * nella solemniîà della Pasqua com uni cherà “ sempre privativamente Tarciprcte il pcpolo. non meno ** che gli anumnistrer H sonti sacrament! del battesimo. " matrimonio, viatico ed estrema unzlonc '·. haec omnla tribui videntur sed. uti ibidem innuitur, dumtaxat “ per/ 347 " togllcre ogni confusione **. Item attributio functionum solemnium solo Archipresbytero in art. 4 facta explicari eliam potes: per quamdam honoris praecedentiam, inter pares tamen. Alternum praeterea munus curae animarum obeundae itemque Missae pro populo litandae obligatio ita beneficio vicaru realiter ac personaliter i nesse videtur ut. saltem ipso beneficio pleno. Archipresbyter ab eodem onere rele­ vatus dicendus sit. Id speciatim quoad Missae applicatio­ nem probavit hic S. Ordo, ubi alternative cum parocho huiusmodi celebrationem explebant, qui curam animarum coadiutrlcem vel saltem habitualem gerebant; ceu probant Cancrcccn.. 16 dec. 1820. et Spolctana» 14 maii 1831. et no­ tatur in Mcchlinien., 25 septembr. 1647 ct tenet Sontl. Hine nulla in Leitner, Praelect. can., lib. 3. t. 29. n casu suppetere videtur sufficiens ratio cur idem onus, va­ cante vicarii beneficio, ab eodem seiungi debeat et in archlpresbytcrum refundi. Π. Argumenta in contrarium deducta. At cx adverso ambigendum minime passe videtur. Cardinalem Brancatimn decreto anni 1667 reapse, non vero specictenus, unum tan­ tum constituisse parochum loci Cantalupo. Id sane patet non solum ex verbis et ex ipiius decreti tenore, quod ab­ sonum esset ita interpretari ut nominum dumtaxat immu­ tationem induxent. quatenus, qui prius parochus, idem vi­ carius aut coadiutor curatus subinde nuncuparetur: verum etiam ex facta provocatione ad Concilium Tridentlnum. Stnomis ccsoTTATioins. - L Argumenta favore Oratoris sess. 24. cap. 13. de reform., quod ita decrevit: "* In iis cldeducta. Ad primam quaestionem qued attinet, pro ad" bus ac locis, ubi parochiales ecclesiae certos non V. ruend a obligatione Archipresbyieri Canlalupeniu militat " vitati habent fines, nec earum rectores proprium populum praesertim rallo deprompta ex ciuto decreto Card. Brar." quem regant, sed promiscue petentibus sacramenta adcatii de anno 1667. vi cuius cx duobus unicus neri vide­ " ministrant, mandat sancta Synodus Episcopis, pro tutiore tur verus ac proprie dictus parochus. “ animarum eis commissarum salute ut, distincto populo in Sed huiusmodi decretum ita non esse interpretandum, “ certas propriasque parochias, unicuique suum perpetuum apparet, quia, w ita acciperetur, procul dubio ao initio peculiaremque parochum assignent, qui eas cognoscere nullum et irritum esset edicendum Atqui, docente Juliano, ___ ___sacramenta _ __ _ _ _ * · aut L- — valeat et a quo solo_ licite suscipiant*, m 1.L 13 U. de reb. dub.: “ quoties ambigua oratio est. in ert. comalio peculiari uliari'modo, modo, prout loci qualitas exegerit, provlpravi“ modissimum id est accipi, quo res dc qua agitur, magis “ valeat. quam pereat “. Enimvero. &1 decreto Card. Bran­ Quum itaque memoratus Card. Bracatius minus oppor­ catu. inteiligas duo beneficia curata, quae antea distincta tunum ludicasAet in oppido Can talupo duas constituere erant, altero sublato, ad unum redacta fuisse, istud decre­ pro duobus tunc exstantibus distinctis parochis, tum iam certa nuiBUte laborare cognoscitur. eo quod Epis­ paroecias quia, ut ipsemet “ commodam populi distinctionem copus propria auctoritate reducere nequeat beneficia cu­ “ fieri non posse “ait,compertum erat, volens tamen alio rata in non curata. “ quae saepius appellantur etiam modo consulere bono animarum ad tramitem eiusdem Con­ ” simplicia ", ut habet Rcltfenstucl. m Decretales, lib. 3. cilii Trldentini. integram ac ir.dcpcndentcm animarum cu­ UL 5. n. 31. Id sane vetuit Concilium Trldentlnum. sess. 35. ram attribuit beneficiario S. Blasti, dum alteri beneficiario cap. 16. dc reform, statuens. “ ut ecclesiastica beneficia. S. Mariae nonnisi eoad 1 utri rem et dependentem operam “ quocumque nomme appellentur, quae curam animarum assignavit. • cx pnmaeva eorum Institutione aut aliter quomodoliret Nec ex adverso tanti esse faciendum videtur quod op­ ** retinent, illa deinceps in simplex beneficium, etiam usponitur praescriptum Concilii Trldentini. sess. 25. cap. 16. “ signata vicario perpetuo congrua portione, non cor.verdc reform., vi cuius Episcopi/ prohibentur convertere be- 34.5 “ tantur **. netlcia curata in non curata. Nam haec regula generalis Et haec S. Congregatio in una Tiburtina-Parochtalu die exceptionem pati posse videtur per praescriptum eiusdem 9 iulii 1757 infirmavit decretum Episcopi, oui m casu con­ Concilii, sesa. 24. cap. 13r de reform., quod nempe, quum simili duos parochos eiusdem paroeciae ad unum redegit. ad tollendam promiscuam curam dismembratio 340 cul assignavit capelianum seu vtea/rtum. Tunc enim, re­ paroeciae fieri non possit, animarum facultatem tribuit Episcopis ut clamantibus parochiams. haec ipsa Congregatio ad propo­ alio peculiari modo, prout Icci qualitas exegerit, provisitum dubium. “ An sit locus reductioni duorum parcchcdeant Hinc Thomasslnus. dc nova ct veteri Eccicfiac ** rum unius eiusdemque parochialis Castri Madamae ad disciplina, part. I. lib. 1. cap. 29. η. 5 et 0 habet: ~ Ad com" unum solum parochum, qui onus habeat retinendi ca- “ pescendas rixas lltesque facillime emergentes et difflcfùl" peHanum coadlutorem in cura animarum ab Episcopo “ me sopiendas inter unius ecclesiae plures curiones, sta- approbandum **. respondit: NcpaHtie. Quo vero provide­ " tuit Sancta Synodus in arbitrio et potestate Episcopi ut ret inconvenientibus ab Episcopo obtectis, seu discidiis in­ - esset, vel scindere unam paroeciam in duas et suum cuiter duos parochos exortis, addit: " Epluropus imungut exer** que parochum assignare, ccl unicum constituere paro” teri dictam curam animarum per utrumque. sublata “ chum et tot illi vicanos adlungerc vel uti ccadtutores " alternative, et ad mentem, Mens est: ut fiat massa com" quot paroeciae amplitudo desideraret °. " munis ex incertis emolumenti» aequaliter dividendis ”, Cui consonat Wernz, Ius Décret . tom. Π. til 39 pag Dicendum igitur similiter. — w nolumus amittere, adeo 1030. nota 15. ubi ad notat : “ Bouix et Hintchius probant. «olernne decretum, quo universus nostrae paroeciae status - absolute posse uni paroeciae non tantum unum sed com· incipit, nullum prorsus ab initio fultae —. per illud, quam­ - p’.urcs parochos (veri nominis, praeesse . at talem praxlm quam «ub divers» nominibus Arch’.presbyteri et CoadhiLUrV c*mrnu,n‘ confonnem. ex decisione particulari toris-curati. tamen essentiam parochatus c».«e servatam, ad S. C. Concilii 9 lulii 1.57 iwu supra relata Tiburtina) et consuetudinibus. magis toleratis quam approbatis, con­ quam, docente Bouix. de parocho, pag 171. sufficit ct re­ cludenter non demonstrarunt Quare multo mfnui rm quiritur · aliqua in cura animarum ab alterutro indcpenscopus talem praxlm adeo Mngul^em et a dSin^Pni - ti.n ". Atque ita revera factum cw. ostendit subsequuta vigente alienam denuo uitroduecrc potest. imo pSSS postea diuturna observantia, quae In consuetudinem tum 1917 MAR 17 SC CONCILII, TlKKITANo CURAE ANIMARUM IN CAPITULIS “ secundum mentem Ecclesiae est. si huiusmodi monstruo" sila tes auferantur Hinc nec admitti potest memorato decreto Card. Brancalii an. 1667 derogatum fuisse per subsequent decretum Card. De Eido dc an. 1749. co vel magis quod hoc decreto confirmata dumtaxat luit conventio ab Archipresbytero euuquc vicario inita, qua relationes particulares inter utrumque bono ct ex aequo definitae sunt, quin de nccesarù praetensa derogatione aut correctione cogitaretur. Denique ad adslruendam obligationem Archipresbyterl in casu, exercendi nempe integram animarum curam Mtswmque pro populo litandi omnibus festis etiam abrogatis, suppetit et alia ratio, ex eo petita quod ipse ab auctoritate cccicsiasUca nominatus est etlarn oeconomus spiritualis be­ neficii vacantis S. Manae et ut talis a civili potestate re­ cognitus. Notum est enim etiam oeconomum spiritualem, eum nempe qui “ aliqua ecclesia parochial! vacante, ad “ implenda huiusmodi ecclesiae onera usque ad novi recto“ ris electionem, ab Episcopo deputari debet ”, iuxta Con­ flit. Cum semper oblatas Benedicti XIV. ” a praedicta • obligatione subtrahere se non posse ” applicandi nempe M3 Missam pro populo./ (CICF n. 345J. Firmata itaque ex parte Archipresbyteri Cantalupcnsis obligatione, vacante vicarii beneficio, exercendi universam immarum curam atque Missam pro populo litandi omnibus festis etiam abrocatis. quaestio superest in puncto tantum gratiae expendenda, an videlicet eidem Archipresbytero inaukendum sit ut dumtaxat 65 Missas pro populo quotannis applicare valeat, prout iam alla vice, licet precario, obti­ nuit. buper qua supplicatione nonnulla ex officio animad­ vertenda sunt. Imprimis allegata concessio sustineri non posse videtur, quippe quae lacta fuerit ex sola Episcopi auctoritate, nem­ pe ex decretis visitationis pastoralis anno 1894. Notum est enim Episcopis, licet dioecesim perlustrantes, hac in re nihil posse, ut expresse statuit Pius IX Const. AmanXiwimi Redemptoris, [CICF n. 524]. atque nonnisi facultate pollere, eisdem a Benedicto XIV celebri Constit. Cum semper obla­ tos [CICF n. 345] concessa, transferendi videlicet, favore parochorum vere pauperum, ad aliam infra hebdomadam diem Missae pro populo applicationem. Concessioni autem apostolic! indulti in casu obstare vi­ detur gravitas ipsa ac momentum legis. ” cum praecepto " divino mandatum sit omnibus, quious anuuarum cura “ commissa est, oves suas dignoscere, pro tus sacrificium • offerre ", quemadmodum statuit Concilium Tridentinum, sess. 22. cap. 1, de rcf. - Quae lex a Si. FP. InnocenUo XII. Coosl Nuper» 24 apr. 1699 [CICF n. 262]; Benedicto XIv. Const. Cum semper oblatas, 19 aug. 1744; Pio IX. Consi. Amantissimi Redemptoris, 3 maii 1858 explicata et firmata, in viridi semper observantia est. adeo ut ab eius obligatione relevare nequeat consuetudo etiam immemorabilis, ut sta­ tuitur in ipsa Benedictina. et signanter non sil attendendus ipse defectus congruae retributionis, ut firmavit etiam h. S. C.« v. gr. in Neocastren., 16 ian. 1771. ad. I; et m ScnoflcUim., 20 mart. 1790. Quapropter memorata lex, nonnisi ob gravissimas causas, ex parte relaxari solet, quemadmodum fert H. S. C. praxis, lia ad occurrendum egestati parochorum aliquando con­ cessa fuit dispensatio quoad festa tantum suppressa et ad tempus, pro ipsa necessitate, duratura: ut videre est in Spoktana, Zi mart. 1893. ct Fodian., 28 april. 1688 et notat Lucidi, de visitatione SS. LL., vol. 1. n. 350. Frequentium vero, praesertim in Italia, dispensatio Missae pro populo in festis suppressis et nonnumquam in aliquot dc praecepto, concedi solet, non in commodum aut lucrum parochi, sed favore Seminani vel aliarum causarum dioecesis; ut in casu oblinet, favore nempe Seminarii Mandelensls In themate autem non videtur adesse talis causa i usta ac rationabilis quae suadeat concessionem indulti apostolici, ne pro festis quidem suppressis, in exclusivum lucrum Λ et commodum Archipresbyteri Cantalu/pensis. Eius enim congrua paroecialls sat sufficiens est. ac praeterea eidem pro novo munere oeconomi spiritualis remuneratio aliqua, etsi minime pinguis, menstruatim impenditur, ac demum non longius perseverabit praecanus vicani defectus. Nec praete­ reundum quod, ex mox adnotatis, concessio ipsa redun­ dare posset In damnum Seminarii dloecesanl aliarumque operum dioecesis Mandelensls. Quare, posita obligatione, nec locus esse videtur preci­ bus proponendis. Resolutio. — Propositis porro in plenario S. C. Con­ cilii conventu, diei 17 mart. 1917 infrascriptis dubiis, nimirum : I. An Archipresbyter parochus loci Cantalupo, va­ cante beneficio vicarii, teneatur exercere totam anima­ rum curam ac Missam pro populo applicare omnibus festis etiam suppressis in casu. Et quatenus affirmative. II. An et quomodo ratio sit habenda dc precibus eiusdem Archipresbyteri parochi in casu. Emi Patres respondendum censuere: Ad I. Affirmative in omnibus. Ad II. Provisum in primo. Facta autem de praemissis SSmo Domino Nostro Be­ nedicto D. Prov. PP. XV relatione, in Audientia infrascrlpto Secretario insequenti die dominico concessa. η. 19 Sanctitas Sua resolutiones Emorum Patrum approbare dignata esL—I. Mori. Secr. Adn. ME 29 (1917) 382-384. 19 1917 MAR 17.-SC CONÇ, RESOL. AAS 9 (1917) 3M-394 TURRI TAN. Curae animarum habitualis et actualis 17 martii 1917 capituli Species facti. - Ob sequutam eversionem antiquae civitatis de Torres, Eugemus Pp. IV, de anno 1441. per Litteras Apostolicas, illius sedem arciuepiscopalem ac Capitulum et canonicos ad oppidum vulgo Sassari per­ petuo transtulit, et in eodem oppido, tunc m civitatem erecto, metro/polilanam ecclesiam Turntanam auctori- 385 tate apostolica similiter perpetuo Instituit. Eodem actu reditus parochialis ecclesiae S. Nicolai, in dicto oppioo Sassari exsistentis, maxima ex parte consistentes m de­ cimis, pro tertia parte mensae archiépiscopal! Turritanae, pro reliquis vero duabus partibus, mensae capitula­ ri dictae metropolitans e ecclesiae perpetuo applicavit, cum expressa obligatione providendi de sufficienti con­ grua presbyteros pro exercitio curae animarum neces­ sarios. et ab Archiepiscopo et Capitulo ac canonicis Tumlanis respective pro tempore exsistentibus depu­ tandos. Huiuscemoai obligationi Capitulum satisfecit, assignando singulis e tribus presbyteris ad hoc onus assumptis, stipendium quoddam annum viginti duorum scutatorum, monetae Regni; et ulterius singulis alia viginti scutata similia circiter, cx emolumentis incertis provenientia. Quum autem, augescentibus in dies ne­ cessitatibus curae animarum, fieri tamen non potuisset ut ab Archiepiscopo et Capitulo ac canonicis, quamvis decimatori bus, necessarium dictae congruae augmentum eisdem presbyteris, ad normam iuris et iuxta praescrip­ tum Bullae, rependeretur, S. P. Pius VI, per Litteras Apostolicas Ex pastoralis officii, diei 4 maii 1781, ut praemissis absque ullo praeiudicio eorumaem canonico­ rum et Archiepiscopi occurreretur, < ac una simul dicta « parochialis ecclesia S. Nicolai, non amplius a mi< nistris mercenariis, sed ab uno tantum pastore gu< bernaretur, ad quod pastorale munus obeundum etiam « personae merito maiores invitarentur », sequentia statuit et constituit Onus videlicet curae animarum huiusmodi, ad canonicatum et praebendam dictae metropolitanae ecclesiae, per obitum canonici Andreae Sotgia, anno 1777 defuncti, tunc vacantes, quorum fru­ ctus, redditus et proventus, in solis distributionibus quotidianis consistente^, ad summam CC scutatorum monetae roman a e circiter annuatim ascendebant, « in­ tegre et principaliter » auctoritate apostolica « per­ petuo transtulit, iniunxit, imposuit Cum hoc tamen - subdit - quod canonicatum et praebendam praefatam, in futurum, pro tempore obtinens, functionibus capi­ tularibus ipsius metropolitanae ecclesiae (quoties ta­ men m exercitio curae animarum huiusmodi occupa­ « tus non fuerit) intervenire; et ad ipsum curae animarum huiusmodi exercitium privatise quoad mi­ nisteria parochialia et quasi-parochialia pertinere de­ beat, praeter illa quae ae iure et in vim dispositionis Caeremonialis Romani sunt Capitulo et canonicis « dictae metropolitanae ecclesiae reservata, et signanter < benedictio fontis» cinerum, palmarum, et canaelarum « in Archiepiscopi Turntani absentia; nec non admi­ nistratio SSmi Viatici eidem Archiepiscopo Turritano, illiusque funeralia; ac cadaveris amotio in quibus­ cumque aliis funeralibus, in quibus iidem Capitulum sse et canonici dictae metropolitanae ecclesiae, interve­ nire solent; quodque functiones paroch’aies fieri de­ beant tempore et modo quibus functiones capitulares ipsius metropolitanae ecclesiae non disturbentur; et ob id sub directione archiepiscopi Turritani prae­ dicti, una cappella dictae metropolitanae ecclesiae ad hunc effectum sit specialiter assignanda. Quodque insuper de canonicatu et praebenda praefatis, per concursum ad forman Concilii Tridentini ct Apostolicarum Constitutionum desuper habendum, debeat disponi; excepta tantum praesenti eorumdem vaca­ tione. etc. Ac praeterea quod duo ex perpetuis sim­ plicibus beneficiis ecclesiasticis, in dicta metropolitans ecclesia sitis, quae liberae collationis exsistunt, ct illa i ► SC CONCIUI. ΤΙΚΚΙΤΛΝ.. CURAE ANIMARUM IN CAPITULIS η. 19 c pro tempore respective obtinentes, distributionibus « quotidianis tantum gaudent, primo loco vacatura, ad < nominolxonem seu praesentationem nunc et pro tem< porc exsistentium Capüuîi et canonicorum dictae me< tropoLtanae ecclesiae, duobus presbyteris idoneis ab « Ordinario loci ad curam animarum exercendam prius < adprobandis in exercitio curae animarum coadiuto< nbus seu viceparochis nuncupandis respective con« fem debeant », de quibus inter alia haec statueban­ tur: « qui duo presbyteri coadiutores seu vi ce parochi < uterque eorum solita assignatione praedictorum vi< ginti duo scutatorum dicue monetae et tertia parte < dictorum emolumentorum eveniualium gaudere rest peclive debeant; reliqua tertia parte corunaem emo< lamentorum praedicto canonico curato una cum alus < viginti duobus scutis, quae iuxta morem tertio vicc< parocho darent, salva remanente; et cui canonico < curato, suis loco et tempore, residualia quadraginta « quatuor scutata monetae praedictae cedant statim ac < dicti duo presbyteri coadiutores seu viccparochi de « praedictis duobus beneficiis primo loco ut praefertur < vacaturis provisi respective fuerint, oui tamen duo < presbyteri coadiutores seu viceparochi et uterque c eorum in perceptione dictae tertiae partis emoiumenc torum evenluabum huiusmodi continuare debeant et c debeat ». Progressu temporis, quum haud leves inter canonicum-parochum et Capitulum subortae fuissent difficul­ tates, praesertim circa obligationem celebrandi Missam pro populo, circa exemptionem a punctatione, circa duplam distributionem in functionibus chorahbus simul et parochiahbus quibus curati intervenirent, circa ius assoc.ar.di cadavera nec non ius stolae et pararr.entorum in funeribus, circa onus providencae supellectilis pro cura animarum, etc.; super hisce omnibus, auclontativam pronunciavit decisionem, die 2 augusti 1794. archiepiscopus Hyacinthus Delia Torre, cuius indicio detulerant canonicus-parochus ct Capitulum. In hac autem decisione, post brevem recensionem eorum quae 337 hucusque, retulimus, ita sensum et mentem Litterarum Apostolicarum, ut exinde normam et principium de­ sumat ad dirimendas propositas controversias, interpre­ tatur ac exponit Archiepiscopus : c Da si fatu prelimi< nari bisogna inferire essere stata da Eugenio IV < all’Arcivescovo affidata co al Capitolo la cura d’ani< me della metropolitana parrocchiale chiesa, da eserI cirai da’ ministri mercenary chc ad nutum dipenoes< sero; ond’è che dall’Arcivescovo e Capitolo che h « cominavano, poteasi loro imporre maggiore o minore « obbligazione e stabilire certi confini, anche circa il « modo di amministrarla. Punlo quindi non deve sor< prendere, se in tutto il tempo, che in tal marnera < i viceparrochi amovibili prestarono il loro servizio, « sieno stati dispensati, o per vero dire, non sxeno stati « obligati alla celebrazlone ed applicazlone della Messa « pro populo, avendo potato 11 menzionato Capitolo as< sumere a sè quest’obhgazione. celebrandola per tur« num, o facendola celebrare da altro Sacerdote, rae« diante consueta limosina, etc. Devesi altresl inferire « che coll'erezionc del canonical© parrocchiale ed instal< lazione del Can. Parroco» cui ju commessa privaltva« mente la cura d'anime, perché prow isto di congrua < sufficiente, lungi dal gravare il capitolo, inteso abbia « il Supremo Pastore di S. Chiesa sollevario in parte. • addossando a quegli il peso parrocchiale e per conse« guenza la celebrazlone ed applicazlone della Messa « pro populo a cui per altro si conosce obbligato ». His documentis suffulta subiequens consuetudo plu­ ra quae communi iure parochis adiudicantur, atque propius ad curam animarum spectant attribuit canoni­ cis, v. g lus baptizandi (cum sola obligatione collatum baptisma parocho denunciandb ; levandi cadavera, etiam praesente canonico-parocbo, quae legata fuissent parocho sua faciendi ct administrandi ; quin dicam de iure praedicandi, audiendi confessiones, administrandi s. Synaxim. celebrandi Missas solemnes eUam pro de­ functis. exponendi ss. Reliquias, benedicendi populo, triduanas ac novendiales supplicationes celebrandi, quae omnia absque ulla a parocho dependentia, pera­ gebat et peragit Capitulum, sive per 6* Il can. parroco ha il diritto, come tutti gli altri < parroci, di associare o solo o coi vicecurati i cada< veri dei suo: filiani. « 7» Il can. parroco ha il diritto di presentare i suoi i viceparroci. 11 Capitolo vota I’acccttazionc, ed in se« guito ne fa la presentazione all’Ordinario, col quale « tratterà in caso di runozione ». Quum autem Capitulum bas omnes et singulas pro­ positiones seu petitiones unanimiter reiecisset, Ordina­ rius e contrario partes parochi plus minusve amplexus videretur, negocium ad hanc S. Congregationem dela­ tum est. Verumtamen statim compertum est quatuor postremos articulos e regione adversari explicitis verbis Bulls e Pianae supra relatae, in qua nempe: sola < tcr« tia pars emolumentorum » canonico parocho adju­ dicatur; excipitur a iuribus parochi « cadaveris amotic < in funeralibus in quibus Capitulum intervenire so« let »; vice-parochi autem « ad nominationem seu prae• sentationem Capituli > nominandi iubentur ; illi igitur articuli ad disceptationem admissi non sunt Quo vero ad tres praecedentes, quum tertius a secundo, hic vero a primo dependeat, visum est sub unica cos dubitandi formula proponere, nimirum : An et quomodo cura habitualis et actualis animarum spectent ad Capitulum et ad canonicum parochum ecclesiae metropolitanae Tumtanae in casu.f 320 Symopsis msceptatiosis. - Argumenta javore canonici rochi deducta. - Ad evincendum nec curam animarum . ______ _____ Capitulo _ TurnUno biluakm de facto, m casu,____ competere (quum exploratum iit. quando agitur dc cathcd rail bus, pro ipsarum diversa origine et natura, nullam praesumptionem vel dc hac ipsa cura alterutri parti favere; haec praecipua capita, quae eummatim referimus, adducit canonicus pa­ rochus. Asserit In pnmis corpus morale, ceu capitulum, habens curam habitualem animarum, exercere curam actualem per unum vel plores vicarios ab Ipso libere deputatos; idecque non haben m casu collationem ex parte Ordinarii, per concursum; ac vicanum pro cura actuali designatum ca­ rere praebenda, cum solum stipendium recipiat a corpore morali habente curam habitualem. Ex mulus auctoritatibus ab Ipso allatis ad harum asser­ tionum probationem offerre sufliclet Barbosa scribentem (Cap. V. 11 b_ 9 Jur. Eccl. n. 95 511: “ Vicarii perpetui in parochialibus capitulo, collegio, monasterio unitis non sunt Der concursum instituendi, sed deputandi seu insti2 tuendi ad nominationem seu pracsentttlonem illorum. " quorum beneficio seu ecclesiae etc. parcchialcs sunt • unitae Sacram Romanam Rotam decidentem (Deci·; 159. anno l$05»: Quando cc.lesia parochlalui est sublecta monasteriis aut subiecta cius menue, tunc non est kcu-. “ decreto Concilii Tridentint. sed monasterium nomina:. ” Episcopus vero line concunu approbat Lucium Ferra' ns. qui exponit: vicario perpetuo debet assignari congrua “ portuj de redditibus, fructibus ct emolumentis prove“ mentibus ecclesiae incorporatae Monasterio, Capitulo “etc.": hanc S. Congregationem Concilii in quadam XIcenttna anno 1760 resolventem: ·* Si parochia tametsi unita - Capitulo solita fuit per concunum libere provideri vel “ per Datar iam, hcc In casu, absque ulla dul i talionis alea -concludi curam mane- re ac iterum Rouun (Dec. 400. n. T>: ** Ut vicarius dt• catur habere solam curam actualem debet nnmi .iri À • Opitulo »11« dicitur cw venu. parcxhl. " ηλ·( un 2 1605 " Tolalb. cur» penes Iftj'‘j - quando ipse omnes fructus beneficii suscipit W 1917 MAR 17 SC CONCILII. ΤΙΚΚΙΤΛΝ., CURAE ANIMARUM IN CAPITULIS At, subdit can. parochus, in cathedral! Turritana cano­ nicus parochus eligi debet, luxta Bullam Pii VI, ct dc tacto libere eligitur ab Ordinario per concursum, ac eidem □Jn aliqua portio (ructuum sed praebenda in citata Bulla Fu VI designata confertur, cum facultate percipiendi an­ nuos (ructus. Patet igitur canonicum parochum non esse akarium Capituli ac ipsum Capitulum non habere curam habitualem. Nec obstat, quod m cathedrall Turritana non habeantur distinctae/ praebendae sed massa, cum portio massae sc habeat ad modum praebendae, ac praebenda de facto dica­ tur in Bulla Pii VI. Curam habitualem Capitulum non habere ostendunt quo­ que, ait parochus, verba Bullae Pu VI; ” Et ad ipsum “ (can. parochum» curae animarum huiusmodl exercitium ' pnvetive quoad ministeria parochlaliu et quasi parochia" Lia pertinere debeat w. Quae verba in decisione Archie­ piscopi Delia Torre repetuntur: " Al can. parroco fu coni· - messa privativamente la cura delle anime ”. Si canonicus parochus, arguit, omnia ministeria paroecialia et quasi paroeculia pnixilive exercere debet, nequit Capitulum se curae animarum immiscere, ideoque non habet curam ha­ bitualem. Imminere canonico parocho tam curam animarum ac­ tualem quam habitualem eruitur quoque, prosequitur parocnus, 1.· ex (acto quod Bulla Pii VI nudam partem emolumentorum eventualium triuuit Capitulo, sed duas par­ tes assignat duobus eoadiutorinus, tertiam canonico paro­ cho: 2.· ex eo quod in eadem Bulla nonnulla favore Ca­ pituli reservantur, nempe benedictio fontis, cinerum, pal­ marum et candelarum, absente Archlepiscopo, administratio SSfiu Viatici Archlepiscopo Turntano eiusdemque luneraUa. cadaveris amotio m qulbuscumquc alus funeralibus tn quibus Capitulum et canonici mctropolitanae Intervenire Cum Buila haec tantum reservet favore Capituli, Idque fortassis in signum praeemlnentlae ac in memoriam iunsdictionis qua Capitulum ipsum fruebatur ante Bullam, dicendum quod post Bullam, quoad cetera, cura paroecialls plene speciet ad can. parochum. Consuetudinem autem inolitam ministrandi sacramenta, actus iunsdictlonales exercendi, ac generatim habendi ca­ nonicum parochum tamquam vicanum, eam esse, quae umquam corruptela tolli petitur; idque man ii esto lure, quum praescriptionem nec peperit nec gignere valeat in emi quia, ex quatuor conditionibus ad praescribendum necessariis habetur tantum conditio temporis. Deest proba­ bilius ipsa res praescripti bilis, quia iuxta plures doctores praescribi nequit contra Ubertatem parochi ac lura parochiaha : deest titulus, immo habetur titulus contrarius, nempe Bulla Pii VI. qua cura animarum tribuitur integre, phrahve» parocho. Quoad bonam fidem, ea exsulare de­ monstratur. quum ab initio Parochus contra consuetudinem insurrexerit. de quo plenum documentum est controversia quae locum dedit decisioni archiepiscopi Delia Torre an. 1(94. Haec autem decisio nihil addit supra praescriptum Bullae, in quaestione quae nos occupat , * ac profecto super ea fundari nequit demonstratio curae habitualis favore Capituli sicut neque in verbis Synodi dioccesanae archicSI pjccpi Marongiu (Tit. 26 Par. 175). quae ita sonant:/ ** Ca' Donici parochi, tam ille qui in hac primatiall ecclesia, " quam is qui in Turritana basilica residere debet, omnia “ et singula parochialia munia quae actualem animarum " curam respiciunt, servatis ad unguem erectionis tabulis “ et vigente consuetudine solerter expedire tenentur ”, In­ dusio enim unius, non est exclusio alterius. H Argumenta ex adverso prolata. - Ad relidendas caDonici-parochi petitiones haec praecipue ex adverso af­ feruntur. Generatim praemittere praestat, distinctionem inter cu­ ram animarum habitualem et actualem, quamvis procul du­ bio ante Concilii Tndentini tempora viguisset (cfr. S. R. Rota in Salutiarum, lurium, 1 iul. 1913. ac Fesulan, lurium, 9 iul. 1915, attamen virtute maxime praescripti Sacrosan­ ctae Synodi Sess. VII c. 7 Dc rej„ determinationem et potestatem obtinuisse. Cuius praescripti sensus et finis huc redit, ut. ad praecavenda mala, quae ex gesta animarum cura per personam moralem deplorabantur. Episcoporum esset, hinc gestionem physicis personis, et satius uni. con­ credere. Hic finis seu scopus cfiversa plane ratione attingi poterat: quae latius obtinuit ratio haec fuit, ut curae exerctium concrederetur cuidam vicario, etiam perpetuo, a persona morali, seu collegio, sive Capitulo, sive Monasterio. i.ropUdter deputando, reservatis Episcopo iudicio super idoneitate ct consequenti approbatione absque tamen ullo concursu; alias, in Italia praesertim, opportunior etiam sup­ petiit via et ratio, nempe ut cura animarum concrederetur praevio concurtu, sicut in ceteris paroecialibus, et ita qui­ dem ut per talem concursum electus, ndlcgerctur in ipsum collepum seu Capitulum; alibi visum est stabili quodam modo curam huiusmodl. vel ex integro duobus aut etiam pluribus Capituli membris credere, vel saltem ex parte, reservatis nonnullis universo Capitulo. In hac rationum va­ rietate. haud facile evasit in singulis casibus inspicere an et quacrum prostet divisio seu separatio curae habitualis ab Ktnjüi; super quo recentissima Jurisprudentia non parum, nec modica cum utilitate adlaboravit: cfr. S. R. Rota in Stultarum, lurium, d. 2 sept. 1911; 1 iul. 1913. 15 iul. 1915. et super eadem decisio Supremi Tribunalis Signaturae, die 13 mafi - 23 iunii 1916; item S. R. Rota in Fesulan., lurium, 16 febr. 1911. 17 mart. 1914. 9 iul. 1915. Ex his decisionibus atque pronuntiatis, ad rem nostram quod attinet, in comperto iam positum esse videtur “ quando cura administratur per vicarium, cum absoluta ccrtl- 33 η. 19 “ tudine concludendum esse vicanum non obtinere nisi ° curam actualem, habituali remanente penes collegium; si “ autem per unum ex obtinentibus praebendam vel digni’· tatem. tum. etsi concludi nequeat cum absoluta certitu” dîne ct omnibus in casibus, curam habitualem esse penes ** capitulum, tamen adhuc militat/ favore capituli praesum- 392 “ ptio quoad curam habitualem " (Rota ciL Fesulan.. 9 lui 1915); quae praesumptio, quamvis, luxta pronuntiatum Si­ gnaturae. In Salutlarum cit. ad I. “ urgeri non possit quoad ” ecclesias cathédrales — attenta harum peculiari origine ac * constitutione —, eadem generali ratione atque in ecclesiis “ collegiatis " attamen non omnino cessat, quum, ut habet idem pronuntiatum, ** saepissime in iisdem cathedralious " cura habitualis residet in Capitulo - et praesumptio pro­ fecto desumitur ex his quae " saepissime ” accidunt, reiecto onere probandi in eum qui contranum. ideoque raro con­ tingentem casum obtendit. Praeter hanc generalem praesumptionem, militat in ca­ su specialissima: etenim ab an. 1441 ad an. 1781 Capitulum utramque curam, habitualem et actualem penes se habebat, ac tantummodo in parte, luxta limites a sc praefinitos, exercitium curae actualis delegabat presbyteris mercenariis ad nutum assumptis. Quum igitur an. 1781 erectus fuit canonicatus paroecialls. praesumendum est. nisi contrarium probetur. Capitulum perseverasse in possessione curae ha­ bitualis. ac novo parocho non cessisse nisi curam actualem, nonnullis tamen exceptis. Quod et in facto est: Bulla enim erectionis eiusdem canonicatus. explicitissime mentem suam ad hoc limitat: - ne ” amplius dicta parochlalis ecclesia a ministris mercenariis. " sed ab uno tantum pastore gubernaretur ergo huic uni novo pastori attribuit dumtaxat, plus minusve, quod prius a ministris gerebatur, nempe exercitium curae; ad quem finem non erat necessarium expoliari Capitulum cura ha­ bituali. - De hac privatione curae habitualis ne verbum quidem occurrit in Bulla, quae, e contrario, quoties curam animarum parocho attributam recolit, numquam verbum curae simpliciter adhibet, sed toties limitat, v. g. - exerciM tium curae *' ** onus curae “ quae dictiones profecto spec­ tant ad curam actualem dumtaxat. Gravius est. quod, ut parochus concedit. Capitulo, in vim ipsius bullae fundationis, quaedam reservantur, quae ad curam actualem spectant, v. g. nominatio seu electio vice-parochorum. ius decimandi, nonnullae functiones, praesertim in funeribus; et plura etiam Capitulo adiudicavit consuetudo, ac interpretatio data ab Ordinariis, signanter ex decisione archiepiscopi Delia Torre. Porro, si Capitulum partem habet aliquam In ipsa cura actuali, idque vi bullae erectionis, pronum est inferre, veluti a fortiori, eidem Ca­ pitulo integram manere curam habitualem. - Quo argumen­ to penitus diluitur quidquid canonlcus-parochus deducere satagit ex aliis Bullae locutionibus, ubi dicitur - onus cu" rae animarum huiusmodl ad canonicatum integre ct prin*' ci pali ter *· transferri; “et ad ipsum curae animarum *· exercitium privative quoad ministeria/ parcchialia et 393 *· quasi-parochlalia pertinere debeat quae reflectuntur in verba archiep. Della Torre * al can. parroco fu com“ messa privativamente Ia cura delle anime, perché prov” visto di congrua sufficiente Nota in primis, adverbio verbum praemitti “ onus ", " exercitium nota secundo cum adverbio integre, componi debere aliud “ principa” liter "; sed, hisce etiam omissis, si haec adverbia non impediunt quominus, simul eodemque contextu, tum Bulla, tum decisio, plura adiudicent Capitulo de ipsa cura actuali, quomedo obstabunt, quominus in Capitulo manere dicatur cura habitualis? Ceterum haec adverbia commodissime ex­ plicantur per oppositionem ad praecedentem rerum statum, quando curae exercitium, tribus ministris, precario modo, cum limitationibus ad libitum Capituli gerebatur, dum exinde ab uno, stabili titulo, et moraliter Integre agenda cura est. rspectis, non exigua vis demonstratur tum consequentis !interpretationis ab archlepiscopo Delia Torre an. 1794. et ini synodo diocc diocc. sub archiep. Ma· rongiu an. 1894 redditae, quae in parocho nonnisi curam actualem considerat, deque ea dumtaxat plura decerni:, tum secutae consuetudinis, quae, fatente parte adversa, ca­ nonicum parochum quasi vicarium in curae exercitio ha­ buit. Consuetudo haec, non tantum optima legis interpres in casu est habenda. . Quam resolutiones Ssmus D. N. Benedictus Div. Prov. PP. XV, ln Audientia insequenti dominico die infrascripto Secretario concessa, approbare dignatus est—I. Mori, Ster. Hoc unum igitur assumunt ostendendum, decretum Illud nequaquam iniustum, ui adversa pars clamat, luisse Enlmvero eodem decreto nullum Canonici lus laesum fuit, sed tantummodo eidem, tamquam immerenti, favor denegatus Quilibet enim Canonicus, praeter peculiaria onera suo of­ ficio incumbentia, sustinere cogitur etiam communia cho­ ral» onera ct servitia, sibi per turnum obtingentia. Si quando itaque duplex hoc onerum genus adeo simul con­ currit. ut alterutrum sit eligendum, ut v. g. in casu, u Canonico Magistrali obtingat per turnum onus Missae so­ lemn 1 in officio subdiaconi ministrandi, atque in eadem Missa teneatur ex suo munere canonical! concionem habere, electo alterutro genere, non cessat obligatio satisfaciendi alteri onerum generi, quo pacto ipse omnino cogitur substi­ tutum sibi invenire, qui vice illius satisfaciat. Crebro qui­ dem hae substitutiones fiunt gratuito, ex amicitia, favore, comitate aut mutua quadam conventione; sed per se sub­ stitutus habet ius exigendi retributionem pro opera prae­ stita. od quam profecto non ipse, sed substituens obligaba­ tur. Haec, quae communia sunt et cuique perspicua apparent, m Capitulo cathedral! X peculiari statuto firman­ tur: quippe ln deliberatione capitulari diei 28 mensis novembrls 1692. unanimi Canonicarum consensu, statuta fui: quantitas seu laxa remunerationis. ” qua fruerentur alii “ alios substituentes in officiis, quando absentes fiunt. “ etiam causa inflrrr.itaîls SUnte igitur quod substituti tus habeant ad remunerauor.em ita definitam, nihil aliud statuerunt decreto de quo aptur Capitulares, quam sesc nolle huic suo iuri cedere, sed eo uti velle, quando ageretur de substituendo Canonico Magistrali. Atqui, hinc, qui utitur iure suo neminem lae­ dere dicendus est. inde vero quod socii ut singuli poterant erga Canonicum agere, id constituere potuerunt ut col­ legium. Nec tacendum, quum haec non sollus Canonici Magistralis, sed communis omnium condicio sit. hunc po­ tuisse et posse incommodum quod forte, culpa cetcroquin sua. ir.de sentit, compensare cum commodo quod sibi obve­ nit. dum a sociis, quos aliquando substituit, easdem vices Ada. ME 20 (15177 335-387 rependens, congruam, ad constitutam taxam, retributionem exigit. Quidquid vero agat, concludent capitulares, contro­ versum decretum inlusntiae insimulare profecto non licet Ex cdrerso respondetur in primis nihil pro legitimitate huius decreti deduce posse ex eiusdem asserta efficientia: media enim etiam •nalia non solum efficacia et _* opportuna, sed legitima _ _se__cl_____ lusta esse debent» ut naturalis ratio dictat Celerum, utpete ex praenotatis ln facto liquet 1917 MAR 17.-SC CONG RESOL. AAS 10 (1918) 61-85 decretum istud Capitulare originem etiam dedit deploran­ da sane consectariis, de quibus tollendis praecipua quae­ stio ln praesenti est. DIOECESIS X IN HISPANIA Secundo animadvertit Canonicus non consistere in facto DELIBERATIONIS CAPITULARIS DE SUBSTITUTIONE MAGISTRALIS quod, sive ln suo. sive in ceteris Hispaniae Capitulis. Capitulares et in specie Magistralis teneantur per alios satis Die 17 mariii 1917 facere munera communia chori, quando, non ob alias cau­ sas, u: ex causa absentiae, de qua tantum agit statutum Specus factl m. propter agendi rationem Cacapitulare a. 1E92 ex adverso citatum, sed ex praecisa ra­ nonlcl Magistralis. , ______ _ cathedrali X _________ communisr_ pax el tione ofjicli peculiaris praebendae annexi, impediti manent concordia passim perturbaretur, ceteri Capitulates, illius E contrario ln hoc casu tumus. quoad communia choralia onera, suapte transit ad canonicum sequentem; qui transi­ asperum et inquietum ingenium compescere volentes, tus non petitur ex favore, sed urgetur ex consuetudine die 5 mais 1905 unanimi suffragio decreverunt « ne quae vim legis habet « quisquam illorum in choralibus oneribus quavis de Quae omnia profecto omnino consonant communi luris < causa Canonicum Magistralem gratis sufficeret aut praescripto . nihilominus palet Ipsum efficaciter, nempe condemnatione Mensae Episcopa­ nabilis est. lis per annos 42 transactionem peractam non impugnasse, 2» Insuper dato et non concesso in casu de Emphyteusi quod tempus ad praescriptionem contra eum Inducendam pactitla agi. nihilominus dubium adhuc erat an lepitirce piusquam sufficiens esse unicuique patet. Diximus effica­ Jccorc fratrum Canori alienari potuisset vel non. Nam citer; nam querimoniae extraiudicixes ad praescriptionem etiamsi Emphyteusis pactitla generaliter in damnum sucInterrumpendam haud sulilctunt. Sane, praescriptionis in­ icssorum alienari non possit; tamen quoties Emphyteusis terruptio naturalis ct civilis est Interruptio naturalis con­ pactitla onerosa sit. allenabilem esse ius concedit (Card tingit cum deficiat unum ex elementis praescriptionis essen­ De Luca, De Emphyteusi, diseurs. 32. Inter recent. Dec. 176. tialibus. ve! quia praescribens poasewionem amiserit natu­ η 20. part. 5. t. I». Quod autem in casu de Emphyteusi ralem et civilem, vel quia possessor fiat malae fidet Quod onerosa ageretur, cx ipso contractu die 25 lulli 1797 de­ in cava nostro ob querimonias extratudiciales Angeli Pao- duci potest, quo non modo melioraznenta extraordinaria, Itnl profecto non contigit. Interruptio vero civilu locum sed etiam Canon supra pretium ordinariae locationis, imo habet litis contestatione. Uno ipsa oblatione libelli, quotiei etiam solutio immediata libellarum 5000 imposita fuerunt. tamen rei conventi coxaixano srqtMxva. Quare « ponessor Quidquid sit. profecto Iliam Emphyteusim fuisse onerosam, ideoque allenabilem. indubium erat, et quia Angelus Pao­ Victor exeat a ludido. vel iudtcium transactione liniatur, hoc Unpui~ abat, ‘ - etiam sub hoc respectu transctlonts continuat praescriptio, quasi numquam nata luent quaestio lini ot lectum lurid c esse poterat. ex adverso (Santi. Prae lectiones hoc loco, el passim omnes Doctoral. 3) Addatur ϋκ_ ____________ ______ _ __ etiamsi praescindatur an Emphyteusis in_ casu esset pcrtitta vel hereditaria, onerosa vel Sion, certum . ... ‘ ~-------« Quamohrrm cum dubium non sit. Mensam Episcopa­ lem Ostiensem ab anno 1KÎ1 in possessione fuisse vi inltae est Vincentium Paolini illam fratribus Canort ad cius vitam vi\c"lc ‘P«> Vlncentio. videlicet antransactionis, quidquid sit dc huius transactionis validi­ îhïïï? B?!14?5* tate. certe in via praescribendi contra Angelum Paolini ttr5iJh^4.uVit,,« ncraU.° ad Emphyteusim vocaretur, fundus r™p?IX*ÏÏV^„.proprr H^rosrtatem culpabilem fratrum reperiebatur. et cum usque ad hanc diem haec praescriptio ad Mensam Episcopalem Ostiensem devolutus est: efftroctter a demino Panltnl interrupta non fuerit. Indubi­ Can-..i ?S e rr^ U™ÎtJh7?nÎr?’ Aldcbrandini. etiam successoritatum e*t «altem praescriptione id obtinuisse quod Ullus corum tU9 subv.cebatur condltransactionis erat obtectum. Nec dubium exsurgere potest, tS&mntcontractus/ obligationibus sasi etiam a praescriptione longi, imo tongtwmi temporis tisx^erinv vQuiaquid sit de hoc argumento, certe allnucd tur.d»menlum lurwMcum hab«n neminera? lueurt n4iîS< praescindatur, quominus in casu aliquod ex requis.tls ad «tu.m hac ex parte quaenio transactionis obweivin 4 praescribendum deficiat/ Principi concessa fuit Fratres autem Paolini m vindi­ catione Emphyteusis Ostiensis persistebant Anno vero 1863 Philippus Paolini morte subreptus est, et cum Angelus Paolini in lite percuraret anno 1871 die 3U martli inter Mensam Episcopalem Ostiensem et AJdobranaim Principem ex una parte, et Angelum Paolini ex altera, instrumento publico transactio inita est, qua Mensa Episcopalis Ostiensis obligabatur ad summan annuam libellarum 4031,25 Angelo Paolini solvenaam; Princeps vero Alaobrandinl eiaem Angelo pro una vice libellas 5375 solvebat Attamen, quia Angelus Paolini ipsam transactionem tamquam nullam impugnare coe­ perat, instrumento publico ciei 17 mali anno 1889 inter partes conventum est Angelum Paolini ratam habere memoratam transactionem ac suis practensis i uri bus renunciare, dummooo ei Princeps Alaobrandini libellas 50.000 mutuo caret ; quod sUtim factum est Hisce non obstantibus. Angelus Paolini a vindicatio­ ne Emphyteusis Ostiensis non resiiLt, ac nulla venia ab Auctoritate Ecclesiastica obtenta, et Mensam Episco­ palem Ostiensem et Alaobrandini Principem coram iudice laico m omnibus gradibus lurismcuonis usque ad Supremum Tribunal t Cassazione » nuncupatum inclu­ sive convenit sea constanter a indice laico condemna­ tus est Hodie ipse ad Tribunal Supremum Signaturae Apo­ stolicae recurrit ut sibi concedatur praetensum suum ius coram S. ft. Rota experiri; affirmans nullam fuisse ct transactionem cuei 30 martii 1871, et huius confirma­ tionem diei 17 man 1889. Tum Emus Episcopus Ostien­ ses, tum Princeps Aldobranolni datis animadversionibus enixe petierunt ut instantia Oratoris e limine reiiceretur. Quamvis huius Supremi Tribunalis non sit quaestio­ nem in merito dirimere, tamen ut Commissionis Ponti­ ficiae petitio admittatur, oportet ut saltem quovis iundico funoamento ipsa vacuam sese non praescierat, ac ius quod Orator sibi competere asserit aliquo saltem probabili iundico fundamento innitatur. Re mature per­ peri». hoc Supremum Tribunal domini Angeli Paolini petitionem utpote quovis iundico fundamento destitu­ tam reiiciendam decrevit duobus generibus argumento­ rum. nempe argumentis cxtrvnsecis ac intrinsecis in223 nixum./ 1917 MAR 31 SIGN. AP.. FLORENTINA. IURIUM DE SEPULCRIS 4l Ulterius: neque obstat Emphyteusim alienatam fuisse fratribus Canori non solum a primo acquirente, sed a Vin­ cendo Paolini (loscpho praemortuo) ac a filiis Toscphi, nec non a filio minoris aetatis ipsius Vincenti!. Etenim ex instrumento diei 25 iulil 1797 c^mpcrlmus Emphyteusim in solidum fratribus Vincentio et Tosepho concessam fuisse, ct per ipsos ad filios, nepotes, etc. Iam Juris doctrina est: quoties Emphyteusis in solidum concedatur, inter vocatos ius occrescendi locum habere, odeo ut ad sequentem gene­ rationem Emphyteusis non deveniat nisi vocatorum in soli­ dum iure resoluto. Quare, mortuo losepho, huius portio Vincentio accrevit, et Vinccntius solus, quin aliorum con«nsus exigeretur. Emphyteusim hereditariam vel pactitiam onerosam alienare poterat (Card. De Luca. Dc Emphyteu· ji, diseur. 20. n. 30) utpote primus acquirens. Profecto etiam ex hoc caolte de praetenso iure Angeli Paolini disputari poterat: ideoque quaestio etiam sub hoc respectu trans­ actionis oblectum luridice esse poterat. f 2 Sed etiam subtectum dictae transactionis item erat idoneum. Ratio dubitandi esset quia Angelus Paolini die 30 martii anno 1871, aetatis 17 annorum erat, idcoque in mi­ nori aetate constitutus. Sed cx ipso transactionis instru­ mento scimus Angelum Paolini non modo ab ava paterna, sed etiam a congressu legali Ven. Archiconfratemitatls a charitate erectae in Ecclesia Sancti Hieronymi Romae pa­ trocinium habuisse: Imo in dicto documento legitur: Si " venne alia transazione dopo vari abboccamentl coi rap" présentant! legali dei detto Angelo Paolini ... anche per " deferenza alia venerabile Congregazione di S. Girolamo " 11 Cardinale Vescovo di Ostia ha acconsentito ad un'aml“ chevole transazione con la quale si imponga un per" petun sllenzlo alia lite pendente e qualunque altra po* tessc insorgere in futuro per questo tltolo e si rinunzi " dal Paolini a aualunque diritto potesse appartcnergli " derivante dal sudetto istrumento in atti Parmegglani e in " corrispettivitâ la Mensa si obbliga ”, etc. Caeterum Angelus Paolini anno 1P89 sub die 1· martii cum maioris esset aetatis annumoue 35 attigisset sub datis conditionibus, quas plene obtinuit, initam transactionem anni 1871 libere et plene confirmavit.. Siquidem in contra­ ctu diei I ** martii 1889 Angelus Paolini: 1) Obtinuit a Principe Aidnbrandini. fundi Ostiensis novo Emphvteuta. rummam libellarum 50.000 mutui causa. 2) Favore Principis AMobrandlni Angelus Paolini cessit summam annuam. 297 quam vi transactionis anni 1871/ a Mensa Episcopali percloicbaL usque ad dicti mutui extinctionem. fructibus ac taxis computatis. 3) Rev.da Camera Spoliorum, ct per ipsam Mensa Episcopalis Ostiensis, recognovit hanc Angeli Paolini cessionem favore Principis Aldobrandlni. imo fidelussit se esse soluturam praedictam summam eidem Principi si Ançelus Panlini morte corriperetur, mutuo non exstinto. et quidem sine ullo regressus iure erga eiusdem Paolini he­ redes. usque ad totalem dicti mutui exstinctionem. 4) In irtimlo vero 8* praefati instrumenti legitur: “ In corris’ pettîvo 11 Paolini dichiara di formalmente ratiflcare e M con ferma re la transazione dei di 30 marzo 1871 e conse“ guentemente dichiara di rinunclare. come rinuncia, ad ' nmi e qualsiasi diritto. raglone e pretesa che gll fosse “ romoetuta o potuta competere per la re intégrez ion e e M possessn dcU’utlle dominio della tenuta di Ostia in " dipendenza della originaria concessione enfiteutlca a ter" ra generazlone mascnlina fattane ai suoi autori roiristru“ mento Parmegglani 25 luglio 1797 ed escrclbfle sia contro “ la Mensa Vesc^vile Dircttaria sia contro la persona dello * Ecc.mo signor Enfltcuta ”, Bi Argumenta contraria, ab Ipso Anaelo Paolini adducta, tamquam fundamento destituta aestimanda sunt. Sane ipse opponit: 1) Transactionem anni 1871 Initam fuisse dum ipse to minori aetate erat. Sed notavimus ipsum adsistentiam non modo avae paternae habuisse, sed etiam patrocinium Congressus legalis Archlconfraternitatis Sancti Hieronymi. Imo dum In maiori erat aetate, nempe anno 1889. dictam transactionem diei 30 martii 1871 libere confirmavit novo Inito contractu (et quidem pro Mensa Episcopali Ostiensi et Ipso Emphvteuta oneroso). 2) Opponit. Ipsum gravem laesionem transactione anni 1871 passum fuisse. Sed ex ad­ verso notandum est: 1) Ipsum transactionem anni 1871 novis obtentis gratiis, videlicet mutuo libellarum 50.000, specia­ libus ac favorabilibus conditionibus confirmasse. Quare, dato et non concessn Ipsum damnum grave ex transactione vnnl 1871 retulisse, tamen stipulatione anni 1889 sese comrensatum sufficienter, tacite saltem declaravit. 2) Insuper mer.se martlo 1871 Codex Italicus vigebat» iuxta quem t- transactionibus gravem laesionem adducere nefas est. Oucd si res ad normam canonici luris consideretur, inter doctorcs quaestio est an laesio enormis causa sufficiens ’It ad impugnandam Initam transactionem. Etenim dum laesio enormis tantummodo iure certo mensuranda est. transactio e contrario de iure incerto non solum quoad •xtensionem. sed etiam Incertum auoad eiusdem existent(arq locum habere potest. Clarissimus Santi (Praetectio­ num, Retffenstuel, H. L. n. 59) concludit: * Fatemur Id admodum in facto difficile esse, ac proinde difficilem esse 258 casum rescindendae transactio/nLs ex capite laesionis enor­ mis " Caeterum In transactione enormem laesionem Ange­ lum Paolini passum fuisse non probatur. Addatur. Angelum Paolini ad transactionem dictam ineundam die 30 martii 1871 et a Tribunali licentiam, et etiam Congressus legalis Archlconfraternitatis S. Hieronymi patrocinium obtinuisse, rt tandem transactionem faciendam ab eius duobus affini­ bus, sicuti Pontificia legislatio exigebat, approbatam fuisse. 3' Opponit tertio loco, se in utroque contractu, nempe dici M martii 1871 et diei 1 martii 1889. non egisse tamquam heredem etiam fratris defuncti Philippi. At facile est re­ 41 n. 23 spondere. illum in praedictis contractibus omnibus suis praetensis iuribus. quomodocumque ad eum pertinerent, renunciasse. praesertim quia praetensa lura fratris defun­ cti eadem erant quae ipse lactabat, et transactio sese ex­ tendebat ad totum ius emphyteuticum ab Ipso praetensum. Quod praetendere non poterat, nisi etiam tamquam fratris defuncti heres ipse egisset. 4) Tandem Angelus Paolini de falsitate accusat instrumentum diei 1 martli 1889. quo ipse transactionem anni 1871 confirmavit, suisque praetensis iuribus in Emphyteusi Ostiensi renunciavit. quia in instru­ mento diei 17 mali 1889 servatae non fuerunt conditiones In Rescripto Sacrae Congregationis Concilii diei I martii appositae. Sed Incassum. Cum enim Princeps Aldobrandini, novus Emphyteu­ ta, obtulisset Angelo Paolini mutuum libellarum 50.000, sicuti ipse tunc petebat, Angelus Paolini novam instan­ tiam Sedi Apostolicae porrexit, qua declarabat se esse accepturum dictum mutuum « in corrispettivo della « piena ratifica della transazione 30 marzo 1871 e della < rinuncia ad ogni e qualsiasi diritto da parte di esso « ricorrente sulla Enfiteusi di Ostia >. Consequenter petebat Angelus Paolini ut Rev.da Camera Spoliorum et Mensa Episcopalis Ostiensis obligarentur « a garan< tire in ogni evenienza e ouindi anche morto il Paolini « e flno alia estinzione dei mutuo il pagamento annuo « di Ure tremila (quae debebantur Angelo Paolini vi < transactionis 1871 et ipse Angelus Principi Aldobran< dini in dicti mutui extinctionem cedebat) e senza re« gresso verso i suoi eredi ». Sub die 1° martii Angelus Paolini rescriptum a Sacra Congregatione Concilii obti­ nuit, quo Emo Cardinali Camerae Spoliorum Praesidi facultas fiebat praestandi petitam cautionem etiam no­ mine Mensae Episcopalis Ostiensis usque ad totalem mutui extinctionem sine regressu erga heredes Angeli Paolini si forte hic. mutuo non exstincto, moreretur. Verum si instrumentum diei 17 martii 1889 examini subiiciatur. evidenter apparet praefati rescripti condi­ tiones impletas fuisse. Et cum huic instrumento Emus Praeses Reverendae Camerae Spoliorum subscripserit, et cum in praemissis instrumenti declaretur Prae/sidem Camerae Spoliorum obligationem cautionis etiam nomine Mensae Episcopa­ lis Ostiensis suscepisse sicuti Rescriptum Sacrae Congre­ gationis Concilii ei facultatem faciebat, evidens est rescriptum Sacrae Congregationis Concilii plenam executionem iuxta eiusdem Angeli Paolini voluntatem ob­ tinuisse. Caeterum ipse Angelus Paolini fatetur sibi, ante exarationem dicti instrumenti, rescriptum S. Congrega­ tionis Concilii ostensum fuisse, et profecto ipse instru­ mento non subscripsisset, si omnia ad normam dicti rescripti facta non fuissent. Sed dato etiam et non concesso, instrumentum diei 17 martii 1889 praecisione facta a dicto rescripto conditum fuisse, attamen quia rescriptum S. C. Concilii favorem continebat quem Angelus petierat et cui ipse renunciare potuisset, cum constet ipsum libere et scienter instrumentum praefa­ tum subscripsisse, evidenter obtento rescripto renunciavlsset et non sine dolo hodie ipse de falsitate initum contractum impugnaret Quare ex dictis evidenter deducitur petitionem An­ geli Paolini omni iuridico fundamento esse destitutam. Datum ex aedibus S. T., die 30 mensis Martii 1917.— Franciscus Solieri, Signaturae rotans. VISA : Evaristus Lucidi, a Secr. Aloisius Scialdoni. Notarius. 1917 MAR 31.-SIGN. AP..DECIS. AAS 9 (1917) 517-525 FLORENTINA IVRIUM DE SEPULCRIS. SIVE NULLITATIS SENTENTIAE ROTALIS In ordinario coetu seu congressu habito in aedibus Efhi ac Rmi P. D. Michaelis Card. Lega. Praefecti, die 12 februarii 1917, intervenientibus, una cum Patre Se­ cretario, nonnullis Praelatis Votantibus et Referenda­ riis, inter alia examini sublectus est recursus Sanctis Blnazzi sacerdotis adversus sententiam a S. Rota latam in causa, die 9 iunii anni 1916. ad obtinendam nullitatem dictae sententiae. Fundamento tamen boni luris destitui idem recursus visus est, atque Idcirco iuxta Legem Propriam, can. 40. recursus relectus est. Cum autem adversus hanc Signaturae decisionem interposi­ tus esset novus recursus ad Eihorum Patrum eiusdem Signaturae plenarium Coetum, responsum fuit ab Erho Cardinali Praefecto, in Consueto Congressu habito dic II martii 1917: In decisis, addito Erhi ipsius Cardinalis SIGN. AP.. FLORENTINA, TURIUM DE SEPULCRIS LORETO Praefert! decreto, ut extenderetur decisio. Decisio au­ tem haec est Sanctes Blnazzi. sacerdos ac praepositus ecclesiae parochlalis suburbanae S. Felicis ab Ema. in dioecesi florentins, die 21 augusti 1871 contractum societal!; iniit cum Sodalitate S. Marci ac SSmae Annuntiatae, quae in eadem ecclesia parochial! erecta est. ad hoc ut in coe­ meterio ipsius paroeciae sepulcretum in forma columba­ rii construeretur. Ex ea conventione omnes expensae in constructione sustinendae, nec non omnia lucro ex fu­ turis tumulationibus percipienda in aequas portiones Praepositum inter et Sodalitaten dividenda erant Anno 188Û sacerdos Binazzj mortuus est eique successit An­ gelus Ciuffi, sacerdos, qui cum praefata Sodalitate alias tres iniit conventiones priori similes, annis nempe 1882, 1889 et 1908. pro constructione 2“, X* et 4“ sectionissepulcreti. Anno tamen 1908 non leve dissidium inter pries ortum est, cum Praepositus quodlibet jus ad tumulationum emolumenta participandi Sodalitati agnoscere 518 renueret Controversia ad Curiam archiepi/scopalem florentfnam delata, haec, decreto diei 8 iunii 1912, pro Sodalitate pronuntiavit Cum adversus hoc decretum Praepositus recursum habuerit causa, praevia pontificia commissione, apud S. Rotam discussa est sub tribus dubiis ita concor­ datis: F An, quo titulo, quanam mensura, quibusque one­ ribus, Sodalitas S. Morci et SS&ae Annuntiatae parti­ cipare debeat de emolumentis funerariis ceteris et novi coemeterii in casu. 2’ Utrum Sodalitati an parocho restituenda sint emo­ lumenta in. praeteritum percepta, nec non rejicienda damna in casu. J5 A quo, quomodo, qua mensura, quibusque cum cautelis emolumentorum administratio sit gerenda tn 1917 MAR 31 lurid tea. tum civili tum canonica, omnino caret, ideoque incapax est ad contrahendum. Sane Sodalitas communi consilio utriusque potestatis civilis ac religiosae anno 17K suppressa est. ob nonnulla mala, praesertim ob inordina­ tam administrat ionem. ac nunquam — ne canonice quidem — restituta est. Hinc Sodales ostendere ante omnia debent se, canonice sutum, Confraternitatcm constituere, ut acto­ ris partes contra Praepositum sustinere valeant. Gruvorncn tamen huiusmodi fundamento destituitur. An­ te omnia. Sodales minime actoris partes gerunt, sed rrl. quia recurrens est Praepositus: Id coque non Sodalibus. *cd Praeposito onus probationis Incumbit. Nihilominus Sodali­ tas. coram S. Rota, suas rationes adduxit ut propriam per­ sonalitatem iurtdicam sensu canonico probaret. Qua in re animadvertendum est. S. Rotam sedulo rem pertractasse, rite ostendendo, auctoritatem archiepiscopalem decreto 19 aprilis 1793. additamenta nonnulla prioribus So­ dalitatis statutis approbasse, sicque, virtualité? saltem. So­ dalitatem ipsam rursus agnovisse. Decretum huiusmodi minime impugnat pars recurrens, sed dc eo prorsus silet, quod profecto satis ostendit, factorum perversionem S. Ro­ tae tnbutam longe hinc abesse. Instat quidem Praepositus adducens — velut si ad argu­ mentum ex novitcr repertis confugeret — quatuor docu­ menta ex regio Archivo Status. Florentiae, extracta. Ex its tamen nihil r.ovi reipsa eruitur, uti constat ex com­ pendio Ipso, quod a parte recurrente exhibetur his ver­ bis: " Detta Confratcmlta fu soppressa nel 1782 dletro “ istanxa della popolazlone (all. 1); dopo In minaccia, non " ascnltata. delFArcivesvcco. determinata da cause cano“ niche (alt per opera dolio stesso Arclvescovo. che “ notifica il prowedimento al govern© granducale (all 3): • e per opera dei govern© granducale (all. 4) “./ Haec omnia probe nota erant S. Rotae, ac minime excludunt Sodalitatem postea canonice restitutam esse, sicut reipsa restituta fuit. Quod si parti recurrenti con­ cedatur. Sodalitatem sub alio nomine aliaque forma in­ stauratam esse, exinde nullatenus concludi posset Sodali­ tati ipsi canonicam personalitem esse denegandam. Cor­ ruit ergo quodlibet impugnationis fundamentum. Bi Contractus, de quibus agitur, inltt sunt sine bene­ placito canonico et civili, quod necessarium fuisset ad eorundem validitatem. Ita quidem obiidt recurrens, rem­ que exponit. c» Quod spectat veniam civilis auctoritatis, necessitas eiusdem deducitur ex Concordato inter S. Sedem et Ma­ gnum Ducem Petrum Leopold um II. celebrato die 25 apri­ lis 1851. Pars recurrens conqueritur. S. Rotam Concordatum vi sua destitutum habuisse, quia a gubernio provisori© Hetrurise denuntiatum fuerat, ideoque veniam civilem, de qua agitur, non amplius necessariam dixisse, ac proinde contractus absque ea initos validos esse declarasse: quae omnia, ex mente partis recurrentis, recta non sunt. Error, qui ita S. Rotae adseribitur. ex mera facti aestimatione procederet, quae ideo apud Supremum Tri­ bunal censuram non meretur Critérium enim lurid i cum. quod illam facti aestimationem informat, omnino rectum est Sane S. Rota hoc principium statuit: ex denuncia­ tion? nempe alicuius concordati ex parte tantum civilis po­ testatis. hanc. Indebite utique agendo circa onera assumpta. His dubiis S. Rota, sententia lata die 26 feb. 1915, sic respondit: Ad 1· Affirmative, seu Sodalitatem S. Marci et SSftae Annuntiatae participare debere de emolumentis peteris et novi coemeterii m casu, titulo concentionum inter ipsam et parochum S Felicis ah Etna initarum, atque pari mensura tam in oneribus, expensis operarum et man ut en f ion is ordinaria? atque extraordinariae com­ muniter ferendis, quam in proventibus inter sese dirideudü. Ad 2· Affirmative ad primam partem, negative ad securdam, seu So talifati a parocho restituenda esse emo­ lumenta in praeteritum percepta, nec non reficienda esse damna in casu. Ad 3· Emolumentorum administrationem gerendam esse iuxta normas statutas in conventione, diei 25 apri­ lis 1908. Adversus hanc sententiam Praepositus appellationem interposuit ad secundum tumum S. Rotae, novumque dubium concordatum est, uti fieri solet, his verbis: An sententia rotalis diei 26 februarii 1915. confir­ manda vel infirmanda sit in casu. Responsio secundi turni. coram Many, data est die 9 Iunii 1916 et ita se habet: Affirmative ad primam partem, negative ad secun­ dam. Itaque sententia primi turni confirmata est, ac pa­ riter circa expensas decisum est. sicut et in sententia priore, eas omnes, quae ad utrumque indicium perti­ nent, a Praeposito solvendas esse; quoad alterum vero Indicium, etiam expensas ac stipendium advocati adver­ sae partis ab ipso Praeposito esse sustinenda. Adversus sententiam secundi turni S. Rotae. Prae­ positus recursum habuit ad Supremum Signaturae Tri­ bunal. pluribus expositis gravaminis, uti dicunt, capi519 tibus.'' Sepositis iis rationibus, quae evidenter ob earumdem naturam apud Supremum Tribunal deduci nequeunt, motiva, quae aliquam considerationem merentur, ad haec reducuntur. Tota haec controversia fundatur In validitate ve! nullita 5. Rota. Ergo sententia impugnata S. Rotae nulla est ob perversione v. factorum. Quod quidem duplici argumento Praepositi nomine osten­ ditur. vi competebant lamvero principium huiusmodi exceptionem non pa­ titur: quod satis est pro munere Supremi Tribunalis ad sententiam Sacrae Rotae firmandam. Contra haec subdit Praepositus, ex violatione Con­ cordati a gubernio provisorto Hetruriae patrata nullum tus exsurgere posse, cum violatio Idem non sit atque abrogatio, eo marts quod violatio ex parte laicae potesta­ tis contigerit. Inquit, prout ex verbis decreti denuncia­ tionem continentis constat. * per rtmettere in vigore in “ Toscana 11 diritto pubblico ecclesiastico, osse rva to co“ stantemente per plu di un secolo. scnra offesa dei do** groa e dei principi fondamentall della religione cattoli- ca Haec tamen addita ratio nihil valet, quia etsi assertus finis denunciation!» admittatur, nihilominus Ec­ clesia ex Ipso facto illegitimo rescissionis seu violationis concordati ex parte Status, integrum Ius habet Judicandi recidisse. eumdem Statum sub ture communi canonico recidisse, amittendo utilitates 1 Statui ex concordato derivantes (Cavagnls. Insttt./ lur ublic. ecclcs., edit. alt,. I. n. 639. 52* 2). Ceterumx defensio _ _____ ______ r_________ Status a Praeposito assumpta immerito in laudem gubernii provisori! ceditL ob iactantiaxn zeli religiosi. de culus sinceritate solà Ecclesia iudicare potest. Animadvertit insuper pars recurrens, una cum denunelatione concordati, nullo modo abrogatas fuisse leges contentas in Motu proprio leopoldino 7 martii 1773, ex ?..< ÇOntractus onerosos circa beneficii bona LJl*ιΣί2e-xPre?« venia potestatis civilis. Imo . ‘ S 'eopo.dlnae positive confirmatae sunt in deirrrl°wd.en’inClalIvnLx Concordati. atque etiam hodie in cendum Î’i’T recurrentis sermonem intelliKenaum esse, quoa nostram causam attinet, de vi obii1nu"‘ wpiicite,°™ proposita sunt coram 1917 MAR 31 SIGN. AP.. FLORENTINA, IURIUM DE SEPULCRIS S. Rota. Etiam tunc ipse eglt dc necessitate veniae civi­ lis ad contrahendum vi earum legum cl concordati, sed nunquam causam praedictarum legum ab ipsius concor­ dati causa separare conatus est. Quod etiam egit sententia impugnata, quae satis habuit contra monere, gubernium. Ipso facto denunclatlonis. favoribus quos antea ab Eccle­ sia obtinuerat, renuntiasse. Nunc, c converso, pars recurrens. — parum etiam sibi constans, quia coram secundo turno Rotae, defectui ve­ niae civilis fere nullum tribuerat momentum —. sententiam Impugnatam confusionem inter concordatum ct leges leopcfdlnas induxisse affirmat, addltque leges has acceptatas et approbatas a S. Sede fuisse. Exprobratio tamen huiusmodi in S. Rotam non sustine­ tur. Sane. leges illae leopoldinae libertati Ecclesiae infen­ sae. quod spectat ad materiam de qua agimus, adhibitis opportunis correctionibus, nec non data ex parte gubernii, ut fieri solet in similibus conventionibus, aequa compen­ satione. In Ipsum concordatum Introductae sunt. Quo fac­ tum est. ut etiam ex parte Status quamlibet vim obli­ gandi. quoad veterem ipsarum formam, amiserint, totamque Juridicam efficaciam, annuente Ecclesia, solum uti dispositiones concordatarlae acquisierint. Quod satis aperte etiam legitur in verbis quae concor­ datum praecedunt, cumque celebratum tradunt: ” alTog* gettn dl porre In armonla le leggi della Toscana nel rap" portl che esse avevano con quelle della Chiesa ”, Nulla igitur aequlvocatio aut confusio tribui potest sententiae impugnatae, quae ideo specialem mentionem de legibus leopoldinls omisit, quia hae, sensu explicato, in concorda522 tum Insertae sunt. Quod/ etiam confirmatur articulo 2 decreti denuntiationis concordati, qui ita se habet: ** Per * conseguenza le leggl e le consuetudini dei giure pubblico “ ecclesiastico toscano anteriori al 25 aprile 1851 sono ri“ xtabilUe In pleno vigore quod idem est ac dicere, eas antiquas leges amisisse, quatenus tales, ob concordati sti­ pulationem. suum valorem, quod satis profecto est ad sen­ tentiam impugnatam sustinendam. Verum est. gubernium provisorium eodem articulo, nu­ per allato, dum concordatum denuntiat ac suis oneribus ex eo erga Ecclesiam contractis se subtrahit, voluisse ac pro libidine declarasse se, in propriam tantum utilitatem. Ecclesiae vincula solidare: ex hoc tamen Status abusu nullum ipsi fus acquiri potuit, quod in foro Ecclesiae in­ vocare liceat Concludendum igitur est ex hoc capite defectus ve­ niae civilis, sententiam S. Rotae impugnari legitime non posse. b) Pars recurrens aliquid etiam innuit de defectu beneplacitl apostollci, circa quem diutius disseruit in prae­ cedenti iudldo. Quamvis autem in praesens Praepositus breviter dc hoc capite agat. Supremum tamen Tribunal rem silentio praeterire non potest. Sententia impugnata, secus ac sententia primi turni. merito ad examen revocavit memoratum defectum, ac censuit omissionem beneplaciti apostolic! quantum ad 2 3“ et 4 *3 conventionem circa tres postremas sepulcreti sectiones, imo potius circa 2 « ct 3 ■». ouia pro 4“ conven­ tione beneplacitum apostolicum obtentum est. Ipsarum con­ ventionum Invaliditatem minime produxisse. Ratio a S. Rnta adduda est. quia agitur in casu de exiguis terris, quae comprehenduntur in concessione canonis Terrulas (58. caus. 12. q. 2), pro quibus alienandis Episcopi consensus sufficit. Quamvis autem singulae illae parvae alienationes simul collectae efforment unam alienationem non parvi momenti, id tamen nihil In casu obstat, quia, iuxta iudices rotales Drae oculis habendum est principium, quod Ita enunclarl potest. Locus fit applicationi can. Terrulas, Ideoque opus non est beneplacito apostolico. etiam in casu plurium ven­ ditionum. ouae successive habeantur exiguarum portionuneiusdem fundi maioris, dummodo venditio ab administra­ toribus sine fraude acta sit, nempe dummodo intentio ab­ fuerit sic effugiendi necessitatem beneplaciti apostollci. Cum hac dolosa intentione confundendum non est propo»ltum. licet ab initio conceptum, ad eam completam alie­ nationem perveniendi, quoties propositum huiusmodi non firmum et absolutum, sed velut conditlonatum et hlpotheticum est. Alienum est a munere Supremi Tribunalis inquirere in applicationem huius principii ad casum particularem, ad 523 boc nempe ut cognoscatur/ utrum dc facto fraus, sic in­ tellecta. In contractibus de quibus agitur, intercesserit nec ne. Munus tamen Signaturae est ad examen revocare ipsum principium iurldicum a S. Rota enunciatum. - Quod qui­ dem subtiliter compositum aliquid novi forte inducit circa Interpretationem extravagantis Ambitiosae et can. Terrulas Itaque interpretatio huiusmodi conformis profecto non est rigidiori opinioni quam maior auctorum pars amplexa est. quamque sequitur ipse D’Annibale (Summ. Ill, 79. not. 18). quin in ceteris quaestionibus ad interpretationem nostri canonis pertinentibus Interdum uti valde benignus habitus est (cfr. Wcmz, Jus décret.. III. η. 165. not 160). Iuxta hanc opinionem quoties terra alienata pars est fundi maioris, eo Ipso applicari nequit can. Terrulas, etiamsi semel alienatio contingeret. Ad rem adducitur textus eiusdem canonis: * Terrulas aut vineolas exiguas et Ecclesiae minus utiles, * longe positas et parvas. Episcopus sine consilio fratrum, * ji necessitas fuerit, distrahendi habeat facultatem in quo supponitur praecise de agello quodam separato cau­ sam esse. Idque eo magis, quod, uti multi opinantur, pro­ hibitio alienationis, sine debitis conditionibus, cum sit Ecclesiae favorabilis, latae, imo latissimae interpretationi 45 n. 23 sublidatur, sleque prohibitio ipsa facile ad casus dubios extendatur (Schmalzg.. lib. m. Ut. 13. num. 7). His tamen non obstantibus, negari nequit principium a S. Rota invocatum conforme esse opinioni benigniori, quae­ que merito magis consentanea rationi habenda est. Iuxta hanc alteram opinionem locus fit applicationi can. Terrulas etiam in casu exiguarum portionum maioris fundi, quoties hae parvae portiones sine fraude alienantur, idest sine pro­ posito ad alienationem maiorem lege prohibitam pervenien­ di. De hac fraude egregie loquitur Ferraris (Bibliotcca can... voce Alienare, art. IV, n. 18 et sqq.): ~ Octavo, sine bene“ placito apostolico non possunt bona ecclesiastica sive mo“ bllia pretiosa dividi in plura corpora ad hoc, ut minuatur M valor et reducantur ad esse terrularum ut res fiat, " auctoritate eplscoi, alie nabliis Hoc enim esset aperte age” re in fraudem legis et absque solemnitate alienare quae ” sine ipsa sunt inallcnabllia .. et ideo esset totaliter ilUci’’ ta et Invalida talis fraudulenta alienatio ratione malae w fidei ... Et sic, Clemente VIII approbante, declaravit S. " Congregatio “. etc. Quae verba profecto explanatione non indigent. At S. Rota ulterius progreditur ac pronuntiare non dubitat, etiam propositum ad maiorem alienationem perveniendi non con­ stituere fraudem contra prohibitionem, quoties propositum illud non firmum et absolutum sit, sed restrictionibus et conditionibus sublidatur, quae efficiant, ut singulae aliena/tiones de facto patratae in unam maiorem alienationem 524 non coalescant, sed separatae maneant atque ita singulae protectione can. Term las adhuc fruantur. Explicatio haec, uti supra dictum est. elegans videri poterit, minime tamen cavillationi comparanda, cum aliud interpretationis crité­ rium. priori iam recensito oppositum, prae oculis habendum sit. ex quo prohibitio alienationis consideranda est non fa­ vorabilis, sed odiosa, ideoque strictae interpretationis, tum quia turi antiquo derogat, tum quia limitat potestatem Epi­ scoporum. tum quia transgressoribus poenam excommuni­ cationis infligit in re, quae ob mutata temporum adiuncta. oblcctive pretiosa censeri non solet (D’Annibale. Summ. HI, n. 77. nota 6). quod critérium nunc in ecclesiastica disci­ plina discrete paullatim praevalere dicendum est. Omnibus ergo perpensis, negandum est S. Rotam in errorem iuridicum Incidisse, Ideoque sententia Impugna­ ta ne ex hoc quidem capite censuram meretur. 0uod valet etiam pro primo contractu, pro quo S. Rota su­ premum suum iudiclum circa factum pronuntians, nullam extitfsse alienationem censuit, cum terra in se­ pulcretum adhibita, iam in coemeterium destinata esset II Series His accedunt alia gravamina. a) Quia. cum. vivente Praeposito Blnazzl. divisio emo­ lumentorum inter partes contigerit, quae in contractu 29 augusti 1871 praevidebatur, eo ipso ad normam art. 1729 cod. clv. Italici societatis contractus desierat. Sed haec re­ spiciunt circumstantias facti, de quibus Signatura non vi­ det b) Quia S. Rota factorum veritatem pervertit, dum vo­ luntate Praepositi Blnazzi sepulcreti constructionem prose­ quendi uti hypotheticam consideravit, dum. iuxta recurren­ tem. voluntas illa absoluta fuit. Haec tamen nullo modo perversio factorum dici potest, sed mera interpretatio ver­ borum alicuius contractus, qui in omnibus suis partibus plane notus fuit S. Rotae, quae interpretatio fuse discussa est. ideoque apud Supremum Tribunal rursus in dubium revocari nequit. c) Quia omnia quae pars recurrens egit apud Curiam archiepiscopalem. ad conventionem anni 1882 ineundam, ex fraudibus callide a Sodalitate adhibitis posita sunL Sed pa­ riter ex actuum inspectione constat, agi hic de cumulo cir­ cumstantiarum ad factum pertinentium, de quibus Signa­ tura ludicare non potest, quaeque satis considerata sunt a praecedentibus ludlcibus./ d) Quia pars recurrens mendax non fuit cum asseruit se solum sub conditione conventioni 26 a prills 1903 subscrip­ sisse: et Insuper quia eadem conventio inscribenda esset. “ avrebbe dovu to esse re registrata vi consuetudinis Ln Hetrurla vigentis circa omnes privatas conventiones, quam consuetudinem S. Rota despexit. Sed rursus haec cmnla ad factum stricte pertinet, ideoque ad fudicium circa meritum spectant. Ceterum principium Iuridicum a S. Rota hac in re enunciatum. quodque pars recurrens respicit, nempe : M inscriptio In regestis publicis vel traditio exemplaris In * manu Sodalitatis non erant conditlor.es requisitae ad eius ” valorem principium huiusmodi. inquam, rectissimum est, tum quoad alteram partem, quae evidens cirt. tum quoad primam, cum notissimum sit. in systemate iuris Ita­ lici transcriptionem et inscriptionem, in casibus tn quibus requiruntur, exigi tantum ut actus vim habeat respectu ex­ traneorum (di fronte ai terri), minime vero inter partes contrahentes, uti In casu nostro. Ex his omnibus S. Tribunal Signaturae consuit re­ cursum esse prorsus relidendum. Cum autem adversus hanc decisionem Signaturae interpositus esset novus recursus ad Efnorum Patrum eiusdem Signaturae ple­ narium Coetum, responsum fuit ab Efho Cardinali Prae­ fecto. in consueto Congressu habito dic II martii 1917: «In decisis >, ideoque novus recursus admlsus non est 535 1917 /\PR 8-14 24-25 Datum ex aedibus S. T. die 31 martii 1917.—losephus Palica. Signaturae Votans. VISA: Evaristus Lvodi, S A. S. T. a Secr. losephus adv. Fomari. Notahus. 1917 APR «.-BENEDICT. XV. MP. AAS 9 (1917) 209-212 De CLERICORUM COLLEGIO PATRIARCHAL! BASILICAE LIBERIANAE ADDiCENTX) BENEDICTUS PP. XV Hebdomadae, ceterisque festis sollemnioribus, de qulCollegii patrono convenerit. IV. Alumnis Capranicensibus conclave idoneum apud Basilicae Sacristiam attribuatur, ornatus choralis su­ mendi et deponendi causa. V. Sacellum Collegii Capranicensis maximum eodem sit iure quo aedes Basilicae filiales quae dicuntur. Mis­ sas autem quae in Basilica celebrandae sunt, liceat in omnibus Collegii sacellis celebrari. Iam vero, ne alumnorum Capra ni censi um ad deser­ viendum Basilicae Liberianae desit copia. Cardinali Pro­ tectori Collegii eius pro tempore facultatem concedi­ mus, ut cum ex Urbe Roma tum ex omni Italia ado­ lescentes clericos spei bonae in Collegium possit admittere, eorumdemque alumnorum numerum augere usque ad quadraginta. Denique eo consilio ut sit qui his alumnis, cum in Basilica, divini officii causa, versantur, paternam vigi­ lantiam praestet, sicoue Collegium Capranicense etiam ex hac parte suam domestici convictus rationem reti­ neat. volumus Collegii Moderatorem pro tempore Cano­ nicis Liberianis adnumerari, eunique in eodem esse ordine graduque ac ceteros et paria cum iis habere iura. non tamen frequentandi Chori teneri lege, nisi eis diebus et horis auibus eius alumni teneantur. Simul autem nolumus ex hac eius cooptatione quicquam de­ trimenti ceteris Canonicis obveniat. Itaque congruam pecuniae summam seponentes, novum in Patriarchal! Basilica Liberiana canonicatum constitui/mus. Modera­ tori pro tempore Almi Collegii Capranicensis conferen­ dam eumque seorsum a communi Capituli mensa apud Apostolicam Sedem administrandum. Huius igitur canonicatus nulli alii erunt fructus nisi qui ex pecuniae, quam ei destinavimus, reditibus constabunt: qui autem eum obtinebit Is nec sua praesentia in Choro distribu­ tionum quae inter praesentes fiunt, erit particeps, nec sua absentia faciet ut quicquam praesentibus accrescat’ sed quantum, poenae nomine, ad modum ceterorum, tunc amittet tantum in sacristiae Liberianae cedat utili­ tatem. Quae vero hic a Nobis statuta et sancita sunt in perpetuum valere iubemus. contrariis quibusvis, etiam speciali mentione dignis, non obstantibus. Datum Romae apud S. Petrum, ipso die sollemni Paschae ar.no mdccccxvu. Pontificatus Nostri tertio.— Benedictus Pp. xv. Nobilissimam sacrarum aedium toto orbe catholico Virgini Deiparae dicatarum. Patriarchalcm Basilicam Sanctae Mariae Maioris, a Lfberio conditam, a Sixto ΙΠ magnificentius restitutam praeclarisque ornatam musivis in memoriam definiti paullo ante in Concilio Ephesino dogmatis de divina Mariae Matemitate. omnes qui deinceps consecuti sunt. Pontifices Maximi singula­ ri quoc’am studio curaverant. Excellit hoc genere mu­ nificentia Sixti V et Pauli V. qui egregia et amplissima duo sacella templo inaedificarunt, alterum Cunis Do­ mini asservandis, alterum sacerrimo simulacro Magnae Del Matris custodiendo: ac digna praeterea sunt quae commemorentur Callisti ΠΙ, Benedicti XIV et Pii IX magnifica opera, quibus aedis Liberianae valde est amplificatus decor. — Quod vero attinet ad perfunctio­ nem divini cultus, ea ut esset huius templi dignitati par, tum caerimoniarum splendore, tum copia ministro­ rum. commode quoque est a Decessoribus Nostris pro­ visum. Sed tamen hac in re est aliquid quo eorum provi­ dentiam cumulare ac perficere posse videmur: idque perlibenter Nos. qui. qua sumus erga Mariam Dominam Nostram pietate, hanc/ eius Basilicam habemus caris­ simam. nunc praestare decrevimus Etenim considerantes. ema dmodum Decessores in Patriarchalfbus Urbis Ba< is divinorum officiorum raΜΜΓ ordinassent. animadvertimus __ ___ __ ___ in desiderari Ltberlana quod pro Lateranensi et Vaticana optime con­ stitutum e«set. id est ut. praeter Canonicorum colle­ gium. duplicem Beneficiariorum ordinem et varia eaροϊίππσηιτη ac ministrorum genera, suum cuique Basi­ licae esset «aerum Serr.fnar.um. cuius alumni statis diebus choro cum ceteris intéressent. Ergo oculos adierimus ad Almum Collegium Capranicense. ouod quidem commendatur Nobis non solum sua praecipua vetustate, sed etiam privata Nobiscum necessitudine: numquam enim Nobis memoria excidet illius temporis cum ibidem «ancta disciplina optimisque studiis ad sa­ 1917 APR 14.-BENED. XV, EPIST. AAS 9 (1917) 262 cerdotium Ipsi educati sumus. Accedit ut de illo agatur CollegJo quod Callisto m Summo Pontifice est condi­ Tertiariis saecularibus s. francisci datur facultas tum. quem Liberian! templi malestatl non paullum con­ BENEDICTIONIS SEU ABSOLUTIONIS RECIPIENDAE INTRA OCTItulisse diximus. DUUM FESTIVITATUM QUIBUS EA EST ADNEXA itaque. Instante Venerabili Fratre Nostro Cardinali BENEDICTUS PP. XV \ incentio VannutellL Episcopo Ostiensi et Praenestino. Sacri Cardinalium Collegii Decano eodemque Basilicae Ad perpetuam rei memoriam. — Quae omnia ad Liberianae Archipresbvtcro. cum dilectis Filiis CanoidEcclesiae thesauris facilius perfruendum spectent, ea de «fasdwn Basilicae. Nos. de sententia dilecti more Romanorum Pontificum praestare libenti quidem F’lli Nostri Aristidis titulo Pancratio S. R. E. Presbyteri Cardinal·" RinaVMni. CollegH Capranicensis Protectoris, animo solemus. Itaque cum dilectus filius losephus An­ tonius a S. loanne in Persiceto. Procurator et Commisitemque dilecti Filii Nostri Ca’etanl Bisleti.Protrxiiaconi 'orius Generalis Ordinis Fratrum Minorum Capulato­ Cardinalis Sanctae Axathac vico Suburra. Praefecti Sacrae Congregationis Seminariis et studiorum Univer­ rum. humiles ad Nos preces admoverit, ut saecularibus tertiariis S. Francisci exoptatum privilegium concedere sitatibus praepositae. ?>!otu Proprio ct ex Apostollcae dignaremur; Nos. quibus sane est compertum, quot lau­ potestatis plenitudine haec statuimus et sancimus: des inclytus hic tertiarius Franciscalis Ordo sibi in Ec­ I. Almum Collegium Capranicense iam nunc ad­ clesiam et in civilem communitatem comparaverit, piis dictum erit Sacrosanctae Patriarchal! Basilicae Liberiahisce precibus benigne obsecundamus. Quare de omnipo­ nec ita quidem ut eius alumni Choro statis diebus in tentis Dei misericordia ac SS. Petri et Pauli, Apostolo­ terslnt et. sl qui defuerint ex iis quorum est, secundum rum Eius, auctoritate confisi, et audito quoque dilecto Capituli statuta, sacris deservire, ipsi eorum vice deser­ filio Nostro S.R. E. Card. Poenitentiario Maiore, omnibus viant singulis saecularibus fratribus tertii Ordinis S. Fran­ II Tertia Collegii Capranicensis pars per vices ac cisci Patris, ubicumque degentibus, facultatem a postosollemni sacro aderit tn Basilica LIbcriana singulis Doauctoritate Nostra praesentium tenore facimus, 211 mintris — nisi cum' festum S. Agnetls. Collegii patro­ Uca cuius vi Absolutionem seu Benedictionem excipere, ser­ nae caelestis, incidet — ct festis diebus, quotquot de vatis de iure servandis, valeant, quolibet die intra octipraecepto servantur, excepto feriarum aestivarum et duum earum festivitatum, quibus eadem Benedictio est autumnalium tempore. adnexa. In contrarium non obstantibus quibuscumque. III. Plures eo numero aderunt ad Missam et ad Praesentibus perpetuo valituris. Vesperas, diebus a schola vacuis, cum Cardinalis ArDatum Romae apud sanctum Petrum, sub annulo chlpresbytcr sollemni ritu sacris operabitur, in Dedi­ Piscatoris, die xiv aprilis mcmxvii, Pontificatus Nostri catione Basilicae, et in Assumptione B. Mariae Virginis, anno tertio.-—P. Card. Gaspar ri. α Secretu Status. etsi haec festa in maioribus scholarum vacationibus Adn. I. C. «n PrM 8 (1920) 122. occurrunt; item ad pompas, ad officia et sacra Maioris SC CONCILII. L1SBONEN., EXEMPTIONIS A PAROCHO 1917 .APR 21 26 1917 APR 21.-SC CONC. RESOL. AAS 10 (1918) 138-141 LISBON EN. EXEMPTIONIS ΓΓ FUNERUM A PAROCHO VEL CAPPELLANO Die 21 aprilis 1917 - Erftus Card. Patriarcha Lisbonensis, ut aptius prospiceret spirituali bono degentium in hospitalibus suae ditionis, per decretum latum die 5 augusti 1873 plura sancivit de eorumdem hospitalium exemptione, statuens nimirum, inter alia, quod cappcllani hospitalibus addicti haberentur ipsorum hospi­ talium quasi-parochi, ideoque Independenter a parochis locorum sacramenta infirmis administrare valerent, uno excepto matrimonii sacramento, ac etiam funera in hospitali decedentium, missas, vel solemnes, catecheticam instructionem, ceterasque sacras functiones pera­ gere possent, cum obligatione regesta seu libros parochiales rite exarandi, atque congruas particulas, per Curiae tramitem, ad parochos, quorum interesset. transmittendi. Huiusmodi vero exemptionem statuebat esse a se. in singulis casibus, praevia rectoris cuiusque hospitalis petitione, concedendam pro suo prudenti ar­ bitrio. a quo etiam, singulis annis, iurisdictio cappellanis esset communicanda. Haec nova hospitalium Lusitaniae iuridica ordinatio. Regis decreto die 6 dec. eiusdem anni comprobata, pacifice obtinuit usque ad nuperam rerum publicarum eversionem, quando nempe cappellani omnes per vim ab hospitalibus eiecti sunt atque oratoria seu sacella ibidem exstantia clausa fuere. Tunc Emus hodiernus Card. Patriarcha, ut rei consuleret saltem pro civitate Lisbonensi. primum litteras dedit parochis in quorum territoriis exstant maius hospitale S. losephi in civitate, et nosocomia ab eodem dependentia, eisdem parochis committens curam infirmorum quam antea obiverant cappellani: ac deinde, nonnullis subortis querelis, per decretum dei 28 decembris 1915 statuit: 1) integram adhuc manere exemptionem praedictis piis domibus ab eius praedecessore a. 1873 concessam: 2) usque dum ta­ men cappellani prohiberentur spirituale regimen hospi­ talium resumere, infirmorum curam committi parochis 129 in quorum finibus piae domus inveniuntur./ De hoc decreto conquesti sunt nonnulli ex parochis civitatis, contendentes exemptionem prorsus desivisse, ac propterea veluti revixisse iura parochi cuiusque in­ firmi proprii ratione domicilii, praesertim funera quod attinet; nonnullas etiam querelas admoverunt cappellanl. asserentes se posse in praesenti quoque rerum con­ ditione operam suam continuare. Quamobrem Emus Card. Patriarcha, controversiam hanc, quae iam publice disceptari non sine gravi quadam animorum conten­ tione et populi fidelis admiratione coeperat, iudiclo S. Sedis reverenter subiecit. ab hac S. C. C. postulans quid opus esset. Species facti. Synopsis DT«rrPTATTONTs - Ex parte parochorum assumi­ tur decretum Effli Patriarchae in neutra sua parte sustineri: nnn In prima, qua iterum concedere praetendit hosoitalibus Lfsbonenslbus exemptionem quam praedecessor a. 1873 con­ cesserat: multo minus in altera, qua. hac oosita exemptione ruram attribuit, non cappellanls hospitalium, sed parochis territorii ubi piae domus exstant. Quo vero ad primam partem, animadvertunt in primis non es^e omnlnn certum utrum exemptio hosoitallhus sola auctoritate episcopali concedi oossit: Card. De Luca, in cbvMco loco (Dc parochis. dicta P^urant. provisortam admlnlpraedecessor, semel et iterum post peractam paroeciae Krat.o .em spiritualem ea ratione ordinare, oua rr.eLlu» suburbanae separationem, huiusmodi praestationi plene Infirmorum in ipsta decumbenI °id.-£5tl?xünaturn rr,rxîurn lu* ullum habeant satisfecisset. — Ne igitur In causam propriam videretur parochi, qui luri'dlctloncm. per exemptionem amissam, per ludlcium ferre Episcopus, omnibus deductis quae ad materia em cappellanorum electionem non recuperarunt. rem facere censebat, subortam quaestionem ad hunc S. Porm opportunior ac magia congruus medus hic erat, ut oroviroria cura «11 parocho committeretur, in culus territo­ Ordinem resolvendam detulit, quaerens nimirum: 1) An itandum sit praedictae immemorabili consue· rio singula hospitalia sita sunt: secus enim maena eadem rediret confusio in administratlone sacramentorum, si pro tudtnL singulis Infirmis esset advocandus parochus domicilii forte Et quatenus, affirmative: distantis, quae, teste card. De Luca (Ine. clU praecipua causa fuit huius exemptionis concedendae. 2) An. attenta separatione Ecclesiae S. Pauli extra Nec ullum possunt praetendere lus cappcllani electi moenia a parochiali Ecclesia Cathedrali. onus praestan­ quia, ut expresse fuerat statutum in decreto exemptionis. di vitulum Episcopo visitanti, incumbat ArchipresbyteIlii eappePani erant singulis annis nominandi aut confir­ Ecclesiae Cathedralis, vel parocho S. Pauli extra mandi ab Episcopo ad propositionem administratorum . e‘.ap­ ro ro Igitur anno, omne lus amittebant, nisi ab Episcopo moenia, vel utrique in solidum? confirmarentur. Syxo«is rnwrFTA-noxis. - Er perte Archipresbyteri CathcEx dictis videtur concludendum, decretum Effli Patriar­ drclu sic conficitur. Vitulus In casu, nonnisi chae Ltabonensls omnino esse legitimum. atque parochos locum arRurr.er.taUo tenere potest procurationis. seu victualium quae nonnullos iniuria contra Illud decretum insurrexisse Cetead normam Trtdentlnae Synodus Episcopo visitanti deben­ 144 rum Udem parochi admitterent hanc/ exemptionem, si in muneribus quibuscumaue. quovis titulo, vel gratis nhtacasu concurrerent tres conditiones, eorum sententia neces­ tur. iTx5lusis (î* sess XXIV· de ref.). At iuxta innumeras sariae: videlicet inspectio Ordinarii, ordinatio cappeliano- Vhs; *S .2' .Tee£itlonV’ victualia non debentur ab ecclesiis rum debite institutorum, et sacellum in ipso hospitali patens·, ytaAaUs In locis ubi Episcopus suam habet residentiam: quae tria cum non ven(Icentur tn casu, praetendunt, pro­ blnc vituli praestatio in casu sic interpretanda est ut pter tmpedi tum usum exemptionis, esse redeundum ad lus qtCpiiS de vu pro datione ecclesiae commune 5· ? ’'‘kurbio positae. Verum, cum Archipresbyter Verum illae circumstantiae non sunt conditiones requi­ sitae ad exemptionem, sed sunt dumtaxat obii Rationes qua­ rum curandarum onus in w suscipit Episcopus qui. hospi­ tale subtrahit a lunsdictlone parochi. Haec enim suh.racUo hen nequit m«i ex rationabili causa melius consulendi bo- «as ass sass 1917 .APR 21 SC CONCILII. MELEVTTANA, PRAESTATIONIS EPISCOPO sit: ab eo enim agnito dumtaxat pendet quaestio utrum Ar­ chipresbyter pergat teneri: si enim nunc In Archipresbytero deficit titulus unde antea tenebatur, deficiente titulo ces­ sat profecto obligatio. At vero nullus titulus, attentis omnibus circumstantiis. Inveniri seu assignari potest huiuscemodl praestationis, ex­ cepto titulo procurationis, seu potius victualium Episcopo visitanti debitorum. Id in primis probatur ex hoc. quod 241 teste Episcopo, vitulus semper solvebatur Episcopo/ occasio­ ne visitationis civitatis Notabile cum suburbio: et si episco­ pus provocat ad simile exemplum duarum Collegiatorum S. Pauli in civitate Valletta et in civitate Vittoriosa, id ipsum plane confirmat, quum ultro concedat vitulum in utroque casu praestari, prout in nostro, dumtaxat occasione sacrae visitationis. lamvem occasione sacrae visitationis nihil, pro­ hibente S. Trldentlna Synodo, praestari a visitatis et ab Episcopo acceptari ullo tttulo vel nomine potest nlsl dum­ taxat victualia, quae communi vocabulo procuratio audiunt. * Caveant — Ita legitur c. 3. sess. XXIV, de re/. — ne ipsi, " aut quisquam suorum, quidquam procurationis causa pro " visitatione, aut alio quovis nomine, nec pecuniam, nec " munus quodeumque sit, etiam qualitercumque offeratur. “ accipiant, non obstante quacumque consuetudine, etiam “ Immemorabili: exceptis tamen victualibus, etc. Si igitur hinc. Episcopo fatente. ignoratur origo illius praestationis, quam tamen certum est fleri dumtaxat occasione visitatio­ nis. inde vero apertissimo iure constat hac occasione non­ nisi victualia praestari posse, luculenter concluditur origi­ nem huius praestationis esse in victualibus: quaecumque enim esset Illicita esset: et quaerenda potius est illi prae­ stationi origo licita ac sacris canonibus conformis, quam illicita et reprobata. Praeterea: alius titulus congruus praestationi assignari non potest Tituli enim ex quibus Episcopus aliquam prae­ stationem a subditis exigere potest, in fontibus iuris et in communi doctrina, reducuntur ad sequentes: cathedraticum seu synodatlcum: semi nari sticum seu alumnaticum; subsidium caritatlvum ; procuratio canonica et taxae Cancellariae episcopalis, quae solent contineri sub nomine tegis dioccesanac. Ast dc taris Cancellariae in casu non po­ test esse quaestio: nec quaestio esse valet de seminaristteo, cum non agatur de largitione ad fundum seminarii, sed in favorem ipsius Episcopi praestanda. Subsidium caritativum Inde excluditur, quod occaslonaliter tantum hoc petitur In necessitate publica Ecclesiae v. gr. pro reparatione ecclesiae cathedralis. Ipse porro Episcopus negat in casu esse quae­ stionem dc cathcdratico. triplicemque dat rationem: quod secus esset petendum a singulis beneficiis et ecclesiis, ad normam cap. 16. de offic. iudic, ordin.; quod esset solven­ dum in pecunia et quod non posset postulari in visitatione: auae rationes sunt verae omnes et singulae (Cf. Bene­ dictum XIV’. Dc Synodo dioec , 1 V, cap. 6). Solum ergo superest ut agatur de procuratione canonica propter visitationem. Nam quod sit obsequium independenter a quovis titulo canonico, hoc ab Episcopo non probatur et parum est verisimile, sine ullo titulo canonico coepisse 242 Archlpresbvteros Ecclesiae cathedralis/ liberallter Episcopo vitulum offerre, et intendisse insuper se et successores ad illam praestationem semper faciendam obligare. Quo posito, nempe praestationem vituli, in casu, ratio­ nem habuisse procurationis, seu potius victualium, supe­ rest inquirendum pro qua visitatione illa fuerit persolven­ * da haec autem quaestio expeditissima est: enimvero Archipresbytero imminebat in primis onus curae animarum de paroecia Cathedralis. sed Insimul eidem commissa fuerat ab antiquo cura parocriae S. Pauli extra moenia, loci Ra­ bato. lamvero nihil solvendum esse Episcopo visitanti ec­ clesiam cathedralem. sicut atlas ecclesias, loca pia. et clerum civitatis in quam Episcopus sedem habet, resolutum saepius fuit ab hac S. Congregatione, teste Pallottini. Col­ lect Resol., vol IX. pag. 494 s.: immo per se. nec in visi­ tatione paroeciae suburbanae debentur Episcopo victualia, nisi a civitate ubi moratur Episcopus saltem tertio distet mllllarlo (cf. Pallottini. 1. c.. p. 496 s.). Ergo praestatio vituli rationem habere nequit m casu nisi procurationis, seu victualium, debitae Episcopo pro visitatione ecclesiae S. Pauli, non autem Ecclesiae CathedraUs. Ostenso autem in casu quaestionem esse de tali procu­ ratione. in praesenti controversia dubium iuris est facilis solutionis. Ab archipresbytero nempe ecclesiae Cathedralis praestabatur vitulus Episcopo accedenti ad visitandam pa­ roeciam S. Pauli extra muros, quamdiu haec erat unita ecclesiae Cathedral!. Facta dissolutione illius unionis, per erectionem ecclesiae S. Pauli in paroeciam independentem. Archipresbyter Ecclesiae Cathedralis iam non tenetur sol­ vere procurationem Episcopo visitanti ecclesiam ad eum nallo titulo pertinentem. Procuratio namque solvenda est c visitatis, non ab aliis: iam vero, facta separatione paroe­ ciae S. Pauli, dum haec visitatur, nullo modo potest dici visitatus Archipresbyter. Quod autem attinet novam suburbanam paroeciam S. Pauli (si Archipresbytero in rem iam non suam interlo­ quendum sit) tam nec potest invocari consuetudo, dandi pro victualibus, quia illa consuetudo cum oblecto cessavit. Sed quoad paroeciam novi ter erectam est appli­ candum ius commune, sub quo nascitur et iuxta quod in primis non debetur procuratio a paroeciis suburbanis, si hae parum distent a civitate episcopali: et. secundo, in potestate illius, qui visitatur, est. vel dare victualia, vel fumman pecuniae, quae victualibus aequi valet: nec Episco­ pus potest cogere visitatum ad determinatum modum prae­ stationis, etiamsi adesset consuetudo (Cone. Trident.. ! c.): 53 unde in casu non potest obligare novum parochum ad prae­ standum determinate vitulum nisi aliter in erectione cau­ tum fuerit, de quo in casu non constat/ 243 Stante igitur quod, in praesenti, nec Archipresbyter Cathedralis nec parochus S. Pauli extra moenia, teneantur singuli vitulum de quo tradere, iam exclusum est quod In postrema parte alterius dubii suggerere videtur Episcopus, nempe obligationem hanc utrumque in solidum gravare. Et parte autem et in favorem Episcopi haec animadver­ tebantur. Agitur in themate de consuetudine immemorabili, ab Episcopo invocata et ab Archipresbytero ultro admissa, vi cuius alteri ius est habere vitulum ab altero, occasione visitationis in civitate Notabile. Huius consuetudinis, cum nec origo nec causa cognoscantur, non tenetur Episcopus titulum suae possessionis docere, cum ipsa immemorabilis possessio per se titulum constituat, et quidem meliorem de toto mundo, prout Interpretes passim docent. Unde quam­ diu Archipresbyter. argumentis, non quidem hypotheticis, sed certis, non probet illam possessionem inniti titulo illegi­ timo, vel vitioso, vel cessato, ab obligatione praestandi vi­ tulum non debet absolvi. Non est dubium, quin prima fronte illa consuetudo vi­ deatur odium iuris habere, ct hinc canonico titulo destitui, cum vitulus percipiatur occasione visitationis, et Concilium districte inhibeat, quominus munera offerantur et a visita­ toribus percipiantur At in primis considerari potest, quod consuetudo, quae hominum excedit memoriam, eo vim suam exserit, ut supponere faciat privilegium apostollcum: unde ad rem docent auctores cum Fagnano: “ regula est. * consuetudine plusquam centenaria acquiri posse quidquid ** potest per privilegium obtineri " (c. Cum contingat, de fo­ ro compet,, 8). Exinde explicatur doctrina illorum aucto­ rum. qui tenet Concilium in cap. 3, se«. 24. consuetudines immemorabiles, iam existentes abolevisse, non vero eas. quae, quamvis difficulter, successive enasci possent; cum. stante prohibitione, nonnisi per privilegium aliae initium habere potuissent. In casu autem non demonstratur con­ suetudinem huius praestationis Concilii Tridentinl aetatem antecessisse: sed immo certa documenta quae de illa testan­ tur xvni saeculum non excedunt. Insuper, prohibitione Episcopis facta quidquam accipien­ di pro visitatione vel eius praetextu, salvis expensis, non videtur inhibitum eisdem fuisse aliquid, ea occasione, ac­ cipiendi. quod ex titulo, visitationem non attingente, sit aliunde debitum. Prohibentur utique Episcopi exigere oc­ casione visitationis, cathedraticum, prout non semel decla­ ravit H. S. C., sed idem extendi nequit ad exactionem aliorum tributorum, sive generali, sive particulari titulo spectantium: Immo exceptio firmat regulam in contrarium. Quod si difficile sit aliquem titulum luris praestationi vi­ tuli assignare, ex lis qui recensentur in fontibus iuris et in communi/ doctrina, inde non sequitur, quod praestatio 244 necessario retineri debeat tamquam procuratio, victualium loco, vel tamquam munus seu obsequium a conciliari de­ creto prohibitum. Etenim, praeter titulos generales, quibus Episcopi, pro rerum necessitate, aliquid a suis subditis in genere exigere valent, plures alii, particulares, et individui, adesse possunt, a iure non Improbati, quorum Intuitu par­ ticularis Ecclesia vel persona aliquid Episcopo tribuat, quod tamen aliae ecclesiae vel personae praestare non tenentur. Et exemplum nobis praebetur Ipsa allegatione Archlpresbyterl, qua docemur. Archipresbyterum ex consuetudine im­ memorial! solere Episcopo offerre ramum floribus ornatum tn Dominica palmarum, quin huius oneris vestigium reperire datum sit in fontibus iuris vel in communi doctrina, et quin ceteri parochi dioecesis ad tale obsequium Epi­ scopo exhibendum teneantur. Nec magis solida videtur rallo ab Archipresbytero adduc­ ta ad retinendum, agi in casu de procuratione ob visita­ tionem paroeciae suburbanae, ex eo desumpta, quod eadem procuratio non sit debita ex parte ecclesiae Cathedralis, non sitae in loco quo Episcopus suam retinet sedem. Siqui­ dem, imprimis, eadem ratio retorqueri facile potest ad ostendendum praestationem vituli ex alia causa ortum ha­ buisse. quam ex procuratione: nam etiam tunc Episcopo prohibetur procurationem extgere α paroecia suburbana, quando haec ab Illius civitate non distat saltem tertio mllllarlo, et in casu minime tanta est distantia paroeciae S. Pauli loci Rabato a civitate episcopali vulgo Notabile. Hinc, secundo, etsi luberet insistere in natura procurationis, non videtur adesse ratio, cur ad visitationem paroeciae sub­ urbanae. et non etiam Cathedralis. sit illa restringenda. Si enim a procuratione danda exemptae manent non solum Ecclesiae et clerus civitatis episcopalis, sed et ecclesia cle­ rusque suburbii, ab illa tertio mllllarlo non distantes, et In casu de facto praestiti vituli ambigi nequit, concludendum est. si velimus in ratione procurationis insistere, non satis probari utrum pro ecclesia In casu Illa praestatio sit debita, et in specie non satis probari eam non fuisse, nec esse debi­ tam pro visitatione ecclesiae ipsius cathedralis: unde se­ quitur archipresbyterum ex demonstratis ab onere praesta­ tionis non satis relevari. Melius tamen concluditur prae­ stationem illam ex alia causa seu titulo particulari, quod non sit procuratio, esse derivandam Qeterum animadvertendum est constare ex Actis Capi­ tularibus. vol. DC. fol. 143. die 26 lanuarll 175« decretum fuisse peculiarem summam solvendam esse Archipresbytero. ex reditibus Capituli, praecise in compensationem oneris quod ad eo ferendum est in praestatione vituli: quam sum­ mam. sicut antecessores hodierni Archipresbvterl exinde pcrce/perunt. ita ipse, nemine refragante, hodie percipere ->45 potest: unde liquet non modo ullum lus. sed nec intéresse — uti alunt — ullum, archipresbyter! ex controverts praesta 54 --t 1917 APB 22-27 Uooe laedi: w vero ea summo, praesentibus in rerum adi unciis. oneri inadsrequata apparet, nec renuet Episcopus, port definitam quaestionem turis, circa meram hanc facti circumstantiam de bono et aequo transigere 1917 APR 25.-SC CONS., RESP. AAS 9 (1917) 232-233 Tardem. In hypothec quod Archiprcsbytcr ex facta pa­ roeciarum dismembratione non amplius tereretur ad vitu­ lum Episcopo offerendum, subditur ab eodem subordinate Dubia: de secreto servando ab iis, qui de informationibus nec teneri parochum S. Pauli loci Rabato. quia noro paroe­ REQUIRUNTUR CIRCA PROMOVENDOS AD EPISCOPATUM cia iure communi regenda est At m facto animadvertere praestat, quod haec paroecia haud nata est ex dtsmembratione territorii parochiae Cathedraiis. sta ut nora dici pos­ Ad S. hanc Congregationem sequentia dubia pro tât. communi iure regenda, sed est paroecia praeexistens, solutione proposita fuerunt: quae fuit successive unita Archipresbytcratul ecclesiae ca­ thedraiis et ei, parochialitatis statu firmo manente, sub I. Num iis, qui sub secreto S. Officii de Informatio­ unico rectore, per duo circiter saecula sublecta mansit. Cum nibus requiruntur circa personas ad episcopatum proigitur hodie Illa unio dissoluta fuerit, utrumque beneficium movendas, liceat delatum sibi munus, qualibet dc causa, ruam primaevam autonomlam. ut aiunt, est adeptum: unde, etiam ad tutiores notitias hauriendas, aliis revelare? salva novitate exclusivl et individui rectoris, in ceterif paroecia reguzda est luxibus ct consuetudinibus, quibus per Π. Num, reticita commissione de qua supra, liceat uecula est usa. ab aliis notitias reouirere. quoties adsit periculum. etiam remotum, revelationis secreti? Resolutio. - Propositis itaque In plenario conventu Emorum ac Revisorum Patrum S. Congregationis Con­ ΙΠ. Num datas informationes liceat, quacumque de cilii, habito die 21 aprilis 1917, dubiis supra relatis ab causa, alteri, etiam secretissimo et intimo vel in ipsa Ordinario Melevitano reverenter subiectis, responsum sacramentali confessione, revelare? prodiit IV. Quibus poenis plectatur qui talia egerit in primo, < Ad I et Π. Ex hactenus deductis non satis constare vel secundo, vel tertio casu? < dc exoneratione ArchipresbyterI parochi Cathedraiis V. Qui ignarus certae notitiae, eam ab alio vel aliis « ab obligatione praestandi vitulum Episcopo, occasione tutissime haurire valeat absque ullo periculo violationis • sacrae visitationis, in casu >. secreti: num possit ex se, absque S. Congregationis li­ Facta autem de praemisi* relatione Ssmo Dno Nos­ centia, hanc personam vel has personas interrogare? tro Benedicto Div. Provid. PP. XV per infrascriptum S. VI. Et si hoc fecerit, tenetur ne hanc personam vel Congregationis Secretarium, in Audientia d:e 23 eius­ has personas, a quibus notitias hausit, in suis Informa­ dem mensis et anni. Sanctitas Sua resolutionem Edo­ tionibus S. Congregationi manifestare? rum Patrum approbare et confirmare dignata est—I. Mori, Secr. Et Sacra Consistorialis Congregatio, omnibus mature œrpensis. ad praedicta dubia respondendum censuit: Ain. ME 30 (1915) 201-203; PrM 9 (1921) 135 B Ad I. II et ΠΙ. In omnibus his casibus non licere. Ad IV. Excommunicatione, a quo nemo, nisi Ipse Romanus Pontifex, excluso etiam Emo Cardinali Maiori Poenitentiario. absolvere potest: aliisque poenis feren­ dae sententiae, quae contra violatores secreti S. Officii a iure statutae sunt 1917 APR 22.-SC REL., RESP. AAS 9 (1917) 276-277 Ad V. Posse. Ad VI. TeneriJ Quae solutiones cum ab fnfrascripto Cardinali Secre­ tario ad Summum Pontificem, in audientia diei 20 In articulo V Decreti Cum de Sacramentalibus diei huius mensis relatae fuissent. Sanctitas Sua eas appro­ 3 februarii 1913 lAAS 5 (1913) 62-64) statutum est: « Si bavit et publicari mandavit < qua religiosa ad animi sui quietem et maiorem in via Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consisto• Dei progressum. aliquem specialem confessarium vel rlalis. die 25 aprilis 1917.—C. Card. De Lai, Ep. Sabi< moderatorem spiritualem postulet, erit facile ab Ornen.. Seer. V. Sardi. Archiep. Caesariem. Adsessor. « dinario concedendus: qui tamen invigilabit ne ex hac < concessione abusus Irrepant; quod si irrepserint eos A<4n ME 29 (1917) 309: PrM 3 (1920) 155-157. i caule et prudenter eliminet, salva tamen conscientiae < libertate ». Circa hunc articulum proposita sunt S. Congrega­ tioni de Religiosis sequentia dubia: 1 An confessorius specialis seu spiritualis modera­ tor pro aliqua religiosa deputatus iuxta art. V Decreti Cum de S aeromentalibus, valeat perpetuo in suo mu­ 1917 APR 27.-SC S. OFF., RESP. AAS 9 (1917) 268 nere permanere, rmanere, vel potius concedendus sit ad tempus praefixum. De spiritismo II. An deputari valeat in confessarium specialem seu conscientiae moderatorem alicuius religiosae, qui In Feria III. loco IV, die 24 aprilis 191 decurso triennio confessorii ordinarii communitatis mu­ nere functus sit, nondum a cessatione praedicti officii In plenario conventu habito ab Emis ac Rrhfs Dnls anno expleto. Cardinalibus in rebus fidei et morum Inquisitoribus Ge­ Erhl Patres Cardinales huius S. Congregationis de Re­ neralibus. proposito dubio: · An liceat per Medium, ut ligiosis. tota rcl ratione mature perpensa, in plenario « vocant, vel sine Medio, adhibito vel non hypnotismo, coetu habito die 20 aprilis currentis anni 1917 respon­ « locutionibus aut manifestationibus spirit isti cis quiderunt: « buscumque adsistere, etiam speciem honestatis vel « pietatis praeseferentibus. sive interrogando animas Ad primum: Specialem confessarium seu moderato­ < aut spiritus, sive audiendo responsa, sive tantum aspirem spiritualem concedendum esse non ad tempus prae« ciendo, etiam cum protestatione tacita vel expressa 277 f:xum. sed donec perduret iusia' causa necessitatis vel < nullam cum malignis spiritibus partem se habere utilitatis spiritualis religiosae, quae postulaverit ad « velle ». — lidem Emi ac Rmi Patres respondendum normam Decreti Cum de Sacram en talibus, sub n. 13. decreverunt: < Neqatice in omnibus ». Ad « «eundum.· Affirmative. Et Feria v. die 26 eiusdem mensis, Ssmus D. N. D. Facta autem dc hisce omnibus relatione ab InfrasBenedictus Dlv. Prov. PP. XV relatam sibi E morum cripto Secretario Sacrae Congregationis, in audientia Patrum resolutionem adprobavit dici 22 eiusdem mensis aprilis. Sanctitas Sua Ernorum Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, die 27 apri­ Patrum sententiam benigne ratam habuit et confirma­ lis 1917.—Alolsius Castellano. S. R. et U. I. Notarius. vit — i Card Tonti. Praef. Adulphus. Ep. Canopitan.. Secretorius. 1917 MAI 1-5 BENEDICTUS XV, DE S. CONGR. ORIENTALI. ET MISSA PRO PACE 31 1917 MAI l.-BENEDICT. XV, MP. AAS 9 (1917) 529-531 De sacra congregatione pro ecclesia orientali BENEDICTUS PP. XV Dei providentis arcano consilio locum obtinentes beati Petri Apostolorum Principis, quem Dominus lesus animarum, suo redemptarum sanguine, Pastorem in terris suminum perpetuumque constituit, omnem Nos ad­ hibere vigilantiam et curam ut universae ac singulae non modo conserventur sed accrescant ecclesiae, ex qui­ bus compactum et coagmentatum constat unum corpus Christi mysticum, seu Ecclesia Catholica, equidem pro apostolic! officii conscientia studemus. Cum autem om­ nes particulares ecclesias paterna caritate complecti­ mur, tum praesertim orientales, quippe quae in ve­ tustiore suorum temporum memoria lumina offerant sancUtatis doctrinaeque tam clara, ut eorum splendore etiam nunc, tanto intervallo, reliquas Christianorum re­ giones collustrari videamus. lam vero contemplari sine maerore non possumus, quemadmodum ex florentissimis amplissimisque tam tenues ac miserae sint effectae, postquam scilicet lamentabilium series continuatioque causarum maximum orientalium numerum ab Ecclesiae 530 Matris complexu distraxit/ Utinam dilectis ex Oriente filiis, divino munere, contingat in possessionem pristi­ nae prosperitatis et gloriae aliquando restitui: Nos inte­ rea. Nostrarum partium memores, dabimus diligenter operam ut ecclesiarum orientalium afflictas res, quan­ tum est in Nobis, relevemus. Itaque deliberatum Nobis est pro unitis, qui dicun­ tur, orientalibus propriam Sacram Congregationem in­ stituere, cuius Nosmet ipsi geramus. Nostrique deinceps successores, praefecturam. Quae enim pro negotiis ntus orientalis usque adhuc fuit, Pii IX, f.r. decessoris Nostri auctoritate iussuque condita, cum S. Congregationi de Propaganda Fide adiuncta esset, ut huius quasi quaedam accessio posset videri, non ignoramus aliquos fuisse non bene erga Apostolicam Sedem animatos, a quibus Ro­ mani Pontifices inde arguerentur catholicos Orientales parvi pendere, eosque Latinis velle subiectos. Huiusmo­ di criminationes etsi quisquis res ex veritate aestimat, videt inanes esse, volumus tamen de huius Apostohcae Sedis in Orientales benevolentia constare ita ut dubi­ tare iam liceat nemini. Et nostri quidem Orientales, cum videant Pontificem Maximum suis utilitatibus ipsum prospicere, intelligent profecto non posse Apostolicam Sedem se eis amantiorem ostendere. E ceteris autem libet confidere iam non fore qui Latinos in suspicionem Orientalibus adducant, cum vel ex hac re sit manifestum, in Ecclesia lesu Christi, ut quae non latina sit, non graeca, non slavonica. sed catholica, nullum inter eius filios intercedere discrimen, eosque, sive latinos, sive graecos, sive slavos, sive aliarum na­ tionum, omnes apud hanc Apostolicam Sedem eumdem locum obtinere. Quare de apostohcae potestatis plenitudine haec Mo­ tu proprio statuimus et sancimus: I. Sacra Congregatio de Propaganda Fide pro nego­ tiis ritus orientalis die xxx mensis novembris huius anni esse desinat II. Seorsum a S. Congregatione de Propaganda Fide, S. Congregatio pro Ecclesia Orientali sit a die i mensis insequentis cui quidem praeerit ipse Summus Pontifex. 531 te comple/ctetur aliquot S. R. E. Cardinales, ex quibus unus Secretarius erit: adiunctos habebit e spectatissimis de Clero viris unum Assessorem et plures tum ex latino tum ex orientali ritu Consultores; praeterea idoneum officialium numerum ex clericis qui rerum orientalium peritiores sint ΠΙ. Huic Congregationi reserventur omnia cuiusvis generis negotia quae sive ad personas, sive ad discipli­ nam, sive ad ritus Ecclesiarum orientalium referuntur, etiamsi sint mixta, quae scilicet sive rei sive persona­ rum ratione latinos quoque attingant IV. Pro Ecclesiis ritus orientalis haec Congregatio omnibus facultatibus potiatur, quas aliae Congregatio­ nes pro Ecclesiis ritus latini obtinent salvo tamen iure Congregationis S. Officii. V. Eadem Congregatio controversias dirimat via di­ sciplinari; quas vero ordine iudiciario dirimendas indi­ caverit ad tribunal remittet quod ipsa Congregatio designaverit π. 31-32 Quae omnia rata ct firma esse volumus in perpe­ tuum. contrariis quibuslibet, etiam specialissima men­ tione dignis, non obstantibus. Datum Romae apud S. Petrum die i mensis maii. anno mdccccxvii, Pontificatus Nostri tertio.—Benedictus Pp. xv Adn. I. G in PrM 9 (1921) 20-21. 32 1917 MAI 5.-BENED. XV, EPIST. AAS 9 (1917) 265-267 AD PETRUM S. R. E. CARD. GASPARRI. A SECR. STATUS S. S.. DE PACE A IESO CHRISTO. PER INTER CESSIONEM SS. EIUS GENI­ TRICIS MARIAE. CUIUS INVOCATIO « REGINA PACIS, ORA PRO NOBIS > LITANIAE LAURET ANAE ADDITUR, CREBRIS SUPPLICA­ TIONIBUS IMPETRANDA Signor Cardinale, II 27 aprile 1915, con la Lettera diretta al rev. P. Crawley-Boevey [AAS 7 (1915) 203-2051. noi estendemmo a tutti coloro, i quah consacrassero la loro casa al Sacratissimo Cuore di Gesù, le Indulgenze due anni prima concesse per tale atto di pieté dal Nostro Predecessore Pio X, di venerata e santa memoria, alie famiglie della Repubbbca Cilena. Ci arrideva allora, vi­ vida e serena, la speranza che il Divin Redentore, chiamato a regnare visibilmente nei focolari domestici, vi diffondesse gl’infiniti tesori di mitezza e di umilté del Suo Cuore amantissimo e préparasse tutti gli animi ad accogliere il paterno invito alia pace, che Ci proponevamo d’indirizzare nel Suo Augusto Nome ai popoli belligeranti ed ai loro Capi nel primo anniversario dello scoppio delTattuale terribile guerra. L’ardore, con cui le famiglie cristiane ed anche i soldati dei vari cserciti combattent! offrirono da quel giorno a Gesù l’omaggio di amorosa sudditanza tanto accetto al Suo Cuore Divi­ no, accrebbe la nostra speranza e Ci conforté a levare più alto il paterno grido di pace. Indicammo allora ai popoli Tunica via per comporre - con onorc c con beneficio di ciascuno di essi - i loro dissidi e. tracciando le basi su le quali dovrà posare. per essere duraturo. 11 futuro assetto degli Stati, U scongiurammo, in nome di Dio e dell’umanità. ad abbandonare i propositi di mutua distruzione e addivenire ad un giusto ed equo accordo. Ma la Nostra voce affannosa. invocante la cessazione delTimmane conflitto, suicfdîo dell’Europa civile, quel giorno ed in appresso rimase inascoltata! Parve che salisse ancor più la fosca marea di odî dilagante tra le Nazioni belligeranti, e la guerra, travolgendo nel suo spaventevole turbine altri paesi, moltiplicô le rovine c le stragi. Eppure, non venne meno la Nostra fiducia! Ella lo sa. Signor Cardinale, che ha vlssuto e vive con Noi nell’ansiosa attesa della sospirata pace. NeU’inesprimibile strazio deU'animo Nostro e tra le lagrlmc amaris­ sime. che versiamo sugli atroci dolori accumulati sopra i popoli combattent! da questa orribile procella. Noi amiamo sperare ornai non/ più lontano l'auspicato giorno, nel quale tutti gli uomini. figli del medesimo Padre Celeste, torneranno a considerarsi fratclli. Le sofferenze dei popoli. divenute presso che insopportabili, hanno reso più acuto e intenso il generale desiderio di pace. Faccia il Divin Redentore, nelTinfinita bonté del Suo Cuore. che anche negh animi del governanti prevalgano i consign di mitezza. e che. conscii della propria re­ sponsabilité innanzi a Dio ed innanzi all’umanità. essi non resistano più oltre alla voce dei popoli invocante la pace! A tai fine saiga a Gesù. più frequente, umilt c fiduciosa, specialmente nel mese dedicato al Suo Cuore Santissimo. la preghiera della misera umana famiglia e Ne implori la cessazione del terribile flagello. Si purifichi ciascuno più spesso nel salutare lavacro della sacramcntale Confessione, e all amantissimo Cuore di Gesù. congiunto al suo nella Santa Comunionc. porga con affettuosa insistenza le sue supphchc. E poichè tutte le grazie. che FAutore d’ogni bent si degna com­ partire ai poveri discendentl di Adamo, vengono, per amorevole consiglio della sua Divina Prowiticnza. di­ spensate per 1c mani della Vcrgine Sanussima. Noi vogliamo che alia Gran Madre di Dio tn quest *ora tre- 58 355 BENEDICTUS XV. CODEX IURIS CANONICI PROMULGATUR η. 33-35 Μ menda più che mai si Volga viva e fidente la domanda del Suoi afflittissimi figli. Diamo, quindi, a Lei. Signor Cardinale, Fincarico di far conoscere a tutti i Vescovi del mondo fl Nostro ardente desiderio che si ricorra al Cuore di Gesù. trono di grazie. e che a questo trono si ricorra per mezzo di Maria. Al quale scopo Noi ordiniamo che. a cominciare dal primo di del prossimo mese dl giugno, resti fissa ta nellc Litanie Lauretane I’invocazione Regina pacis - ora pro nobis, che agli Or­ dinari pennettemmo di aggiungervi lemporaneamente col Decreto della Sacra Congregazione degli Affari Ec­ clesiastici Straordlnarii in data del 16 novembre 1915 (AAS 7 (1915) 4981. Si levi, pertanto, verso Maria, che è Madré di mi­ sericordia ed onnipotente per grazia. da ogni angolo della terra, nel tempi maestos! e nefle più piccole cappelle. dalle reggie e dalle ncche magion: dei grand: come da: più poveri tuguri, ove alberghi un anima fedele. dal campi c ca: mari insanguinati, la pia, devota invocazione e port: a Lei 1’angoscioso grido delle madn e delle sposc, fl gemito dei bimbi innocenti, il sospiro di tutti i cuorl bennati: muova la Sua tenera e benignissi­ ma soflecitudine ad ottenere al mondo sconvolto la bramata pace e ricordi, poi. ai secoll venturi I'efficacia della Sua intercessione e la grandezza del beneficio da Lei compartitoci. Con questa fiducia nel cuore, Noi unploriamo da Dio su tutti i popoli, che abbracciamo con eguale affetto, le 2β7 più elette grazie ed/ impartiamo a Lei. Signor Cardinale, e a tutti i figli Nostri la Benedizione Apostolica.—Dal Vaticano, 5 maggio 1917—Benedictus Pp. xv. 33 1917 MAI 18.-SC RIT., RESP. AAS 9 (1917) 352-353 1017 MAI 18-27 III. Utrum Filiae S. Ursulac possint, quatenus Tertio Ordini Franciscali aggregatae, interesse conferendis et functionibus quae habentur in localibus congregationi­ bus Tertii Ordinis? IV. Utrum adseriptae cuicumque Tertio Ordini re­ ligioso saeculari transire possint ad Societatem Filiarum S. Ursulae? Huiusmodi dubiis Emi Patres respondendum consue­ runt: Ad I. Negative. Ad II. Affirmative. Ad III. Negative. Ad IV. Affirmative, relicto tamen Tertio Ordine cui pertinebant Ssmus Dominus Noster Benedictus Divina Providen­ tia PP. XV, in auaientia concessa Secretario S. Con­ gregationis die xx eiusdem mensis maii, resolutiones Emorum Patrum approbare et confirmare dignatus est— I. Card. Tonti, Praef. AduJphus, Ep. Canopitan., Secr. Ada. ME 29 0917) 301-302; PrM 9 (1921) 48-49. 1917 MAI 27.-BENED. XV, CONST. AAS 9 (1917) 5-8 CODEX IURIS CANONICI PROMULGATUR VENERABIL1BVS FRATRIBVS ET DILECTIS FILUS PATRIARCHIS, PRIMATISVS, AR CHIEFLSCOPIS, EPISCOPIS ALIISQVE ORDINARIIS AC PRAETEREA CATHOLICARVM STUDIORVM UNIVERSITATUM AC SEMINAR10RVM DOCTORIBVS ATQVE AVDITORIBUS BENEDICTUS EPISCOPUS SERWS SERVORVM DEI AD PERFETVAM REI MEMORIAM TARVISINA Providentissima Mater Ecclesia, ita a Conditore Christo constituta, ut omnibus instructa esset notis quae cuilibet perfectae societati congruunt, inde a suis pri­ Rnius Dnus Episcopus Tarvisinus Sacrae Rituum mordiis. cum. Dominico obsequens manaato, docere ac Congregationi sequens dubium pro opportuna solutione regere omnes gentes incepit, aggressa est iam tum sacri proposuit; nimirum: oramis virorum christianaeque plebis disciplinam aalis legibus moderari ac tuerL Utrum organo ad usum liturgicum adhibito adiun£ere liceat instrumenta vulgo vocata Campane tuboProcedente autem tempore, praesertim cum se in iri?/ libertatem vindicavit et per maiora in dies incrementa latius ubique est propagata, ius ferendarum legum pro­ Et Sacra eadem Congregatio, attento Motu Proprio pnum ac nativum evolvere atque explicare nunquam sa. me. Pii Papae X, De musica sacra, n. 4121. diei 21 destitit, multiplici ac varia decretorum copia per Roma­ novembre 1903 [AAS 36 (1903-04) 329-339] tit VI, n. 18 nos Pontifices et Oecumcnicas Synodos, pro re ac tem­ et 12, una cum subsequentibus declarationibus, atque pore, promulgata. Hisce vero legibus praeceptisque tum audito specialis Commissionis suffragio, respondendum cleri populique Christiani consuluit regimini sapienter, censuit: Negative. tum ipsam, ut historia testatur, rei publicae utilitatem Atque ita rescripsit ac declaravit, die 18 mail 1917.— civilemque cultum mirifice provexit. Neque enim solum A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Probarbararum gentium Jeges curavit Ecclesia abrogandas Praef. Alexander Verde, Secr. ferosque earum mores ad humanitatem informandos, sed ipsum quoque Romanorum ius, insigne veteris sa­ Adn. P P tn EL 31 (1917) 35B-359. pientiae monumentum, quod ratio scripta est merito nuncupatum, divini luminis auxilio freta, temperavit correctumque Christiane perfecit, usque adeo ut, insti­ 54 tuto rectius ac passim expolito privato et publico ge­ nere vivendi, sive aetate media sive recentiore mate­ 1917 MAI 20.-SC REL., RESP. AAS 9 (1917 ) 350-351 riam legibus condendis satis amplam paraverit/ 6 Verum emmvero, quod ipse fel. rec. Decessor Noster Dl SOCIETATE FILIARUM S. URSULAE A S. ANGELA MER1C1A Pius X, motu proprio « Arauum sane », d. xvi Kal. Apr. a. MCMiv edito (AAS 36 (1903-04), 549-551], sapien­ In Generalibus Comitiis diei 19 Maii 1917. Eihis Pa­ ter advertit, temporum conditionibus hominumque ne­ tribus Cardinalibus S. Congregationis de Religiosis, ha­ cessitatibus, prout rerum natura fert, immutatis, ius bita ratione Decreti eiusdem S. Congregationis diei 30 canonicum iam suum finem haud expedite persequi Ionii 1911 (ASS 3 (1911) 391-392] quo Societati Filia­ omni ex parte visum est. Saeculorum enim decursu, rum S, Ursulac aggregatio conceditur Tertio Ordini leges quamplurimac prodierant, quarum nonnullae aut Franciscali ad obtinenda privilegia induigcntiasque eius­ suprema Ecclesiae auctoritate abrogatae sunt aut ipsae dem Tertii Ordinis, proposita sunt solvenda circa rela­ obsoleverunt; nonnullae vero aut pro conditione tem­ tiones inter Societatem Filiarum S. Ursulac a S. Angela porum difficiles ad exsequendum, aut communi om­ Merlcla ct Tertios Ordines praesertimque Tertium Ordi­ nium bono minus in praesenti utiles minusve opportu­ nem Franciscalem, iniraser i p ta dubia: nae evaserunt. Accedit etiam, quod leges canonicae ita I. Utrum Filiae e Societate S. Ursulae adseribi pos­ numero creverant, tam disiunctae dispersaeque vaga­ sint Tertio Ordini S. Francisci. vel alteri Tertio Orbantur, ut satis multae peritissimos ipsos, nedum vul­ 351 dmi?/ gus. latercnL Quibus de causis, idem fel. rec. Decessor Noster, II. Utrum Decreto S. Congregationis de Religiosis «tatim ac Pontificatum suscepit, secum ipse reputans anni 1911. quo privilegia et indulgentiae Tertii Ordinis quanto foret usui ad disciplinam ecclesiasticam resti­ S. Francisci communicantur cum Societate Filiarum S. tuendam firmandam, si gravibus illis, quae supra enar­ Ursulae. frui quoque valeant illae Familiae eiusdem ravimus. incommodis sollicite mederetur, consilium Societatis quae dictam communicationem expresse non Iniit universas Ecclesiae leges, ad haec usque tempora petierint? De 59 INSTRUMENTIS < CAMPANE TUBOLARI > IN ORGANO 60 1917 MAI 28 SIGN. AP.. MAM LE N., CIRCUMSCRIPTIONIS SEU SUPER DECRETO editas, lucido ordine digestas in unum colligendi ; amotis inde quae abrogatae iam essent aut obsoletae ; aliis» ubi opus esset, aa nostros praesentes mores opportunius accommodatis; * aliis etiam, si quando necesse esse aut expedire videretur, ex novo constitutis. Rem sane pe­ rarduam post maturam deliberationem aggressus, cum sacrorum Antistites, quos Spiritus Sanctus posuit regere Ecclesiam Det, eadem super re consulere eorumque mentes plane cognoscere omnino oportere iudicasset, prunum omnium id curavit ac voluit, ut Cardinalis a Publicis Ecclesiae Negotiis, datis litteris ad W. FF. sin­ gulos Catholici Orbis Archiepiscopos, iisdem committe­ ret ut < auditis Suffraganeis suis aliisque» si qui essent, < Ordinariis qui Synodo Provinciali intéresse deberent, < quamprimum huic Sanctae Sedi paucis referrent an < et quaenam in vigenti iure canonico, sua eorumque < sententia, immutatione vel emendatione aliqua prae < ceteris indigerent > './ Postea, compluribus viris disciplinae canonum perilissimis sive ex Urbe Roma sive variis e nationibus in consortium laborum accitis, mandatum dedit dilecto filio Nostro Petro S. R. E. Cardinali Gasparri, tum Archiepiscopo Caesariensi, ut Consultorum operam diri­ geret, perficeret, ac, si opus esset, suppleret. Coetum oeinde, sive ut aiunt. Commissionem S. R. E. Cardina­ lium constituit, in eamque cooptavit Cardinales Domi­ nicum Ferrata. Casimirum Gennari, Beniaminum Cav.cchioni, Joseph Calasanctium Vives y Tuto et Felicem Cavagnis, qui, referente eodem dilecto filio Nostro Petro S. R. E. Cardinali Gasparri, paratos canones dili­ genter perpenderent eosque, iudicio suo, immutarent, emendarent, expolirent . * Cum autem quinque ii Viri, alius ex alio, obiissent, in eorum locum suffecti sunt dilecti filii Nostri S. R. E. Cardinales Vincentius Vannutelli, Caietanus De Lai, Sebastianus Martinelli, Basi­ bus Pompili, Caietanus Bisleti, Gulielmus van Rossum, Philippus Giustim et Michael Lega, qui mandatum sibi negotium egregie expleverunt Postremo, prudentiam auctoritatemque cunctorum in Episcopatu venerabilium Fratrum iterum exquirens, ad ipsos itemque ad omnes Regularium Ordinum Praelatos, quotquot ad Oecumenicum Concilium legitime vocari solent, novi Codicis iam digesti et adornati, antequam promulgaretur, singula ad singulos exemplaria mitti iussit, ut suas quisque animadversiones in paratos ca­ nones libere patefacerent4. Verum, cum interea immortalis memoriae Decessor Noster, complorante Catholico Orbe universo, de vita decessisset, id contigit Nobis, Pontificatum secreto Dei consilio ineuntibus, ut Ecclesiae Nobiscum docentis sic unoique collecta suffragia debito cum honore excipere­ mus. Tum demum, novum totius canonici iuris Codicem, iam pridem in ipso Concilio Vaticano a pluribus sacro­ rum Antistitibus expetitum, et abhinc duodecim solidos annos inchoatum, in omnes suas partes recognovimus, 8 approbavimus, ratum habuimus./ Itaque, invocato divinae gratiae auxilio, Beatorum Petri et Pauli Apostolorum auctoritate confisi, motu proprio, certa scientia atque Apostolicae, qua aucti su­ mus, potestatis plenitudine. Constitutione hac Nostra, quam volumus perpetuo valituram, praesentem Codi­ cem, sic ut digestus est, promulgamus» vim lepis post­ hac habere pro universa Ecclesia decernimus, lubemus, vestraeque tradimus custodiae ac vigilantiae servan­ dum. Ut autem omnes, ad quos pertinet, probe perspecta habere possint huius Codicis praescripta antequam ad effectum adducantur, edicimus ac iubemus ut ea vim obligandi habere non incipiant nisi a die Pentecostes anni proxime venturi, idest a die decima nona mensis Maii anni millesimi nongentesimi duodevicesimi. Non obstantibus quibuslibet ordinationibus, consti­ tutionibus, privilegiis etiam speciali atque individua mentione dignis, nec non consuetudinibus etiam imme­ morabilibus ceterisque contrariis quibusvis. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam Nostrae constitutionis, ordinationis, limitationis, sup­ pressionis, derogationis expressaeque quomodolibet vo­ luntatis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis hoc attentare praesumpserit, indignationem omni­ potentis Dei ac Beatorum Petri et Pauli Apostolorum Eius se noverit incursurum. Datum Romae apud S. Petrum die festo Pentecostes anno millesimo nongentesimo decimo septimo, Pontifi­ * Ct. Motu proprio «Arduum sane». 2 Cf. Epistolam «Perρτχ/νη rniM» die 25 Martii 19M. * Cf. Motu proprio cArduum uoet. * Cf. Epistolam «De mandatos dic 20 Martii 1912. 61 n. 36 catus Nostris tertio.—Petrus Card. Gasparri, a Secretis Status. O. Card. Caggiano de Azevedo, S. R. E. Can­ cellarius. Adn. Ph. MAROTO în CpR 1 (1920) 9-16. 36 1917 MAI 28.-SIGN. AP.» DECISIO. AAS 10( 1918)39-44 M A N I L E N. CIRCUMSCRIPTIONIS SEU SUPER DECRETO DE INTERIM exsequendo. Die 28 aprilis 1917 In ordinario Congressu habito in aedibus Erhi ac Rmi. D. D. Michaelis Card. Lega, S. T. Praefecti, aie 23 aprilis 1917, intervenientibus, una cum R. P. D. Secre­ tario, nonnullis RR. PP. DD. Praelatis Votantibus ac Referendariis, inter alia ad examen revocatus fuit re­ cursus procuratoris parochi loci Canuaba, adversus sen­ tentiam mciaentalem Turni Rotatis, tn causa Manilen. Legati Pii, latam die 27 martii 1917, interpositus ad oblinendam aeclarationem nullitatis seu circumscriptio­ nem praelatae sententiae. Quum autem, ominous ma­ ture perpensis, recursus funaamento boni iuris aeslilutus appareret, rescriptum est ab Emo Card. Praefecto, ad nonnam can. 40 Leg. Prop. « Recursum esse reiicienaum > aadtto eiusdem Emi Cara. Praefecti decreto ut extenderetur decisio. Decisio vero sequentis tenoris est: 1. In S. R. Rota coram altero Turno, Ponente R. P. D. Rossetti Auditore, pendet causa Legati Pii inter Provinciam SS. Nominis lesu. Ord. Erem. S. Augustini et parochum lo­ ci Candaba, dloec. Mamlen., circa dominium praediorum quorumdam, quae a. 1679 pia testatrix Lucia Gumamela legavit tum Provinciae tum Conventui S. Andreae loci Can­ daba ut ex reditious onera quaedam Missarum persolveren­ tur. Quum enim, anno 1898, Regulares ecclesias et anima­ rum curam dimittere coacti fuerint atque in eorum locum suf iccti sacerdotes saeculares, Vincentius La pus, parochus constitutus in ecclesia S. Andreae oppidi Candaba. praeten­ dit ut a Religiosis praela iorum praediorum dominium ipsi traderetur, atque in hunc finem causam lis dixit coram Archicpxscopo Manilensi. - Secundam sententiam obtinuit die 14 augusti 1908, contra quam appellarunt Religiosi ad viciniorem Episcopum; quum tamen nonnulla acta ad pro­ sequendam appellationem omisisset Provinciae procurator, declarata est instantiae peremptio. Sed provocantibus ad S. R. Rotam Religiosis, decisio Rotalis coram Rfflo P D. Sebastianelll Decano, data die 7 februarii 1916 (Acta Ap. Sed., \UI. 275 ssj. definivit fieri locum/ eorum favore restitutio- 40 m in integrum, dominiumque controversorum praediorum adiudicavit Regulari Provinciae. 2. Appellationem ad alterum Turnum interposuit procu­ rator parochi Lapus admisitque Sacri Auditorii Decanus decreto 17 aprilis 1916. Quamvis tamen novi Turni Ponens a die 1 mali eiusdem anni partes invitasse! ad concorda­ tionem dubiorum, procurator parochi, licet semel iterumque citatus, non comparuit, donec, die 12 lanuarii 1917. Ponens per decretum ex officio declaravit: - attentis ho" diemis civilis societatis adlunctis. locum non fieri peremp** tioni appellationis, ad normam Reg. Rot. 236. n. 2. sed " appellationem ipsam esse serio prosequendam “ ; quaprop­ ter, assignato termino duorum mensium ad acta efficaciter complenda, praemonebat “ his inutiliter elapsis locum fore “ exsecutioni provlsoriae sententiae appellatae, servatis de “ iure servandis ”. Sed quum, post mensem, certis argu­ mentis ac praesertim ex nova longioris dilationis petitione ex parte procuratoris, iam compertum esset inde nihil cau­ sam profecisse nec profecturam esse, die 22 februarii 1917 Ponens dato novo decreto ex officio, iussit causae discepta­ tionem differri sine dte. ac sententiam appellatam Interim et provisono modo, praeviis opportunis cautionibus, favore Religiosae Provinciae exsecutioni mandari; quod decretum Ponentis per sententiam incidentalem Tumi, die 27 martn 1917, latam ad tramites can. 20 Legis Propriae et reg. Rot 83, confirmatum fuit. Adversus hanc incidentalcm sententiam recursum inter­ posuit parochi procurator ad Supremum Hcc Tribunal, po­ stulans praefatae sententiae nullitatem aut circumscriptio­ nem seu rescissionem declarari, sive decerni. 3. Primum ac praecipuum recursus argumentum respicit ritum, quo sententia edita est. atque ita proponitur. Ex art. 82 Reg. serv. in S. R. Rota: * a decretis a Ponente editis, " competit appellatio ad Turnum “; in casu tamen Turnui decretum Ponentis inappellabile dixit, ac tantummodo re­ cursum adversus illud recepit. Et quamvis id videatur om­ nino consonum praescripto can. 2l» L P. et art. €3 Reg.. — nam can. 20 statuit: “ quoties in S. R. R quaestio flat “ circa exsecutionem provlsoriam res tnapprRebili sen*· tentia a solo Praeside Turni est definienda art B3 vero subdit: M salvo iure recurjus ad Turnu.—. a quo eo ς n oscen“ dum est, utrum Ponens suas partes transgrexsus sit attamen recurrens assumit his normis urgendum locum in η. je i* - SIGH. AP.. MANILEN., CIRCUMSCRIPTIONIS SEU SUPER DECRETO 1917 MAI “ nem exsecutionis " satis innueret regulam vigere, quando 6. Quod autem In altero gravamine assumitur, exsecu­ exsecutio iam decreta est. et tantummedo quaestio fit de tionem proviso/riam in casu fuisse decretam a iudicc ad modo exsequendi, aut non exsequendi, t’erumtamen haec quem appellabatur, id quidem m facto est. Frustra Lamrn contenditur hac de causa decretum istud irritum fuu»?. 41 difficultas penitus evanescit inspecto/ textu rcg. RoL 85 utpotc positum contra art. 22i> Reg. Rot., quo praescriuitur·' quae est declarativa can. 20 Leg. Pr : ibi enim legitur huic " Quando exsecutio provlsorla tn primo yradu expaüc canoni fieri quoque Jocum “ In casu quo Ponens exsecuuo“ nem provuertam procscribcx w h. e. quando quaestio fit M concessa non fuerit, peti potest per mcidcntalcm instan­ de ipsa exsecutione, non de eius modo dumtaxat, decernen­ tiam et per memoriale in appellationis iudicio ** , quasi da. Et ubi verba legis tam clara sunt, non est profecto exinde liceret deducere contrariam correlativam: ° Quando " exsecutio provisorta in primo gradu non tuent expctifacienda adeo contraria interpretatio. “ la. . peu non potest m appellationis iudicio Fauacu 4. Cetera recursus anramenta meritum potius appellatae enim huius argumentationis ierit oculos: siquidem hoc sententiae spectant. Videlicet, quum Turnus, ad normam unum ex praelata reguia deducere fas est. exsecutionem reg. 83. tantummodo expendent: * utrum Ponens partes provisonam in appellationis iudicio peti posse etiamsi, pe­ - suas transgressus fuerit " hulcque quaestioni negativum tila ia primo gradu, non luerit concessa. In quo sensu dederit responsum, recurrens hisce argumentis male Tur­ regula opportunissima apparet ad temperandum, saltea» num dc re iudleasse contendit, dum evincere ex adverso dum causa versatur coram altero tumo. rigorem can. 2u conator revera Ponentem partes suas transgressum esse, Leg. Pr., quo decretum Pùncnus exsecutionem concedes pluribus adductis sd rem ratiocinationibus, quarum potioaut negans inappellabilc constituitur, quem rigorem iam rcs. quae in hac sede expendi mercantur, hae sunt : temperavit Re g. RoL fc-3 dum adversus Ponenus decretum primo, quia exsecutionem provisoriam Ponens concessit. recursum, etiam in eodem Turno, salvum fecit. Immo lussil. ex officio, absque praevia partis petitione. Quae quum ita smt. frustra opponitur, non modo, ut securdo, quia concessit, dum causa in duro gradu iunsplanum est. similitudo verbalis rcg. 224 cum art. 4M cod. *. dicuani seu in apcUatlonls iudicio. versabatur: civ. liai.. <954 cod. Nap.), sed etiam consectaria interpreta­ tio scholae luris Italicae, quae contra gailicam (Dauoz, Tai· tertio, quia concessit, nulla intercedente cx ecusu art land 1er, etc.) sustinet non posse primum in appedaUonc M. Reg. RoL recensitis. bcnciicium interim exsequendi poatularL Quidquid enim de At vero, prtauo gravamen facile fundamento destitu­ re. a foro nostro prorsus aliena, sit statuendum, m com­ tum invenitur quum in Regulis Rotalibus nulliol tegatur perto est non posse aptari legi canonicae praecipuum ar­ expressum exsecutionis provisoriac benriicium non esse a gumentum denegantium hanc lacuitatcra: nimirum, censen­ iudico concedendum nisi ad instantiam partis. Quin LT4ÛO dos esse eos qui non petierint in primo gradu, noluisse contranam satis aperte edicitur per distinctionem, in iisdem suo lure uti, ncc ideo ad resipiscendum in altero gradu Regulis saepius obviam, inter decretum ac rcocnptun quo lumen admittendos in damnum partis adversae; obstat si­ hpiusmodl exsecutio dicitur praescribi, aut etiam praecipi, quidem iterum peculiaris natura causarum canonicarum, tniuegt; ita i 83. 1: " Praedictae regulae fit exceptio in quae non semper integrum relinquit litigantibus iun suo “ casu quo Ponens provisonam sententiae exsecut.oncm renuntiare. “ prjeicnbci. quod decretum aut rescriptum est mappeila7. Expeditior prostat responsio tertio gravamini, videli­ “ olle ". lb. 2: Hoc autem decretum aut rcscnptum debet cet causam a Ponente ad exsecutionem provisonam dewr" rationibus, tum In lure tum In facto munir, “. } 84: - A nendam his verbis enuncutaxn “ cum necessitas exsisteret “ Ponente provisona exsecutio praecipietur, quoties id conremovendi inutilem et perniciosam dilutionem, in appd" forme sit lurt commun) | 65. n. 2: " Ponens, proviso“ latione serio prosequenda ** non contineri inter eas quae ■· nam exsecutionem trJungcns, mandat, etc. J 229: “ Sl art. 34 Reg. Rot. recensentur: “ A Ponente provisoria exse" exsecutio provisona fuit pracscnpta, ad normam J 84 '. ** cutlo praec.pictur quoties id conforme sil lurl communi. etc. Etenim m prinus salis apertum est. in ture verba haec “ ct praesertim quum agitur dc remediis provisional!bus et ” praescribere , ~ praecipere ", * iniur.gcre absque alio caulionious. aut de iudicus possessoriis aiilsque. quae alladdito, ministerium ludicis cx officio, r.cc ad partis instan­ menta aut mercedes respiciunt tiam. procedentis denotare. Quae interpretatio firmatur cx alio legis praescripto in sublecta specie, ubi. praecedente Etenim, retenta, quae superius (n. 3) adumbrabatur, du­ partis instantia, ludex petila concedere, non autem pracplici differentia regularum de exsecutione provisorla decer­ •cnbvre. praecipere, dicnur: nempe i 228. ub; haec lepmus: nenda aut concedenda, aliquando nempe ope lepis. iuoenUs • Quando exsecutio proviaona. in primo gradu expetita. nonnullas sententias interim esse exsequendas, etiam nuLa ' coxxcua non fuerit “, etc. Ulterius, explicita distinctio praevia partis instantia, aliquando vero crbitrio/ ludicij. 44 42 quae in allatis textibus occurrit, inter decrettrin/ et rescri­ cui committitur sive exsecutionem praescribere, sive ad ptu-. Ponentis exsecutionem prcviscriam lubentis. ccm pro­ instantiam partis concedere aut denegare, habita potissi­ nat omr.ir.o posse iudlcem ecclesiasticum exsecutionem promum rauone tum vehementis praesumptionis veritatis, tum visoriam mandare, sive ex oflxto (per decretum· sive ad necessitatis celerioris expeditionis negotii, liquet, compa­ partis instantiam (per rescriptum·. ratione quoque cum hodiernis codicibus iuris civilis insti­ a. xeque opponere luvat praefatam distinctionem esse tuta. art. 84 Reg. Rot. agere de primo tantummodo causa­ polias exponendam ad normam duplicis, quod in hodiernis rum genere» nec eas omnes laxative recensere, prout ma­ civilis iuris codicibus recensetur, generis regularum, per nifestum fit generali formula “ quoties )d conforme sit quts videlicet vel provisona exsecutio obtineri valet ope * lurl communi ”, atque verbo “ praesertim ’* adhibito. At kpti (per decretum, ut assumitur» vel relinquitur arbifno vero, m casu nostro liquidum est. ludicem supplevisse fa­ ludtcu (nempe, per rescriptum» eam concedere aut negare, vore minoris defectum instantiae partis, quam prudenti suo in utroque tamen casu praevia partis Instantia : cfr. v. g iudicio existimabat debuisse, in taliuus constitutam rerum casu non fuisse, quia can. 20 L. P. dum limitai suam vim ad adiunctls, huiusmodi inierim exsequendi beneficium impe­ certos casus. nempe " quoties quaestio fiat, circa cxsecutrare. Causam autem huius aestimationis probam 1 ustamque "’ tionem provisonam alicuius sententiae aut circa inhibitiosubiecisse — quamquam Nostri Tribunalis non est, tn lacti Ri?. Gmdir Gregor . | ΙΛ5. 916. Cod. do. It., art 393. 4«, art imvt tinnem inquirere — ex enarratis a limine comper­ Hoc enim etiam dato, non licet tamen causas canonicas, in tissimum fit. Enimvcro. partis coram primo Turno victricis *. qultiu ut plurimum, bonum non solum privatum, sed pu­ i un bus nocebat quam maxime ” mutilis et perniciosa dila· blicum attingitur, causis mere civilibus aequipar are. In quibus naniuii privata negotia sunt componenda, nec ideo “ lio alterius partis m appellatione presequenda ”, ad quam leges de Iliis lata * ad nonnam legum quious hac reguntur removendam frustra per annum circa adlaboralum erat, interpretar: fas est. Sl itaque in re ad hodierni civilis beneficio etenim prima sententia pario, vix. in hisce rerum luris interpretes provocatur, qui. unanimes, ut refert auctor adiunctis. quae impediebant etiam quominus peremptioni articuli Lsecuzione provworia. In Encictop. giurid. liai, (vol. instantiae locus fieret, praevideri poterat quandonam esset V. p IU. (1911), p. 4) haec statuunt; “ Scnza domanda ii periruiturx Nec paru solummodo, sed bono publico que* magistrale non puô pronunclarla. e cgli lo facesse. que — teste Zceh. dc tudlciis, sect. 1. ttt. 2. de iudice — per­ “ occederebbc | limiti del potero dl chl giudica in materia niciosum censeri debebat quod litem inchoatam prorogare * civile, su d'inierrxri pnvofi che. appunto perché tali. alterutra pars studeret, ad innocentem alterius partis sim­ M nulla han che vedere co.i iordine pubblico, etc. (Cfr plicitatem circumveniendam, qui casus ex praecipuis est. m * sent della Corte d appello di Roma. Id giugno 15.54: La quibus possit ludex et debeat, etiam non imploratus pro­ “ ieVtfc. 1U3. p. 207f eodem prorsus argumento contraria cedere (cfr. c. β. X. De in integrum restitutione, 1. I. L 41; in foro ecclesiastico sententia ineunda suadetur. Quae, d generatim dicta valent, potiesimum vero caau» Quum igitur omnia et singula recurrentis gravamina, noero aptantur, in quo rvs agitur inter paroeciam et mo­ diligenti examine perpensa, acuta fortasse, magis quam nasterium. utrumque ture minorum fruens: iudicem autem vera iureve consistentia apparerent, quumque signanter debere ex officio procedere seu non exspectata parus non demonstraretur cx his defectus competentiae in instantia, ne minor a quoquam, nec ab alio quidem miaorc. quodpiam sui luris capiat detrimentum, nove pars inex- Turno sententiam incidentalem proferente, neve in ipsa jnrta In sua simplicitate ab altera circumveniatur, com· sententia ratio non habita alicuius legis, aut manifesta pertlsaunum in lure «t (c. 2. X. De officio ludteu. 1. I. l. quaeris legis motatio, quod praetendebatur, ut ad nor­ *. 32 c. 2. X. De in integrum restitutione. 1. I. t. 41). uc mam art. 4 Rcgul. Nostri Ordinis sententia nulla decla­ aequitati canonicae perquam consentaneum. raretur. aut circumscriptioni resclssionive obnoxia, hinc Quapropter nihili faciendum c«t, quod praeterea ad hoc Supremum Tribunal recursum reiiciendum censuit ac gravamen fulciendum obllcitur, nimirum exsecutionem proprorsus reieclt vhoriam non puve coactivo modo, sed dumtaxat faculta­ tive per deerrtum aut rrscrtptum lubcrt; quasi parti cuius Atque ita. etc.; non solum, etc.: sed ct omni. etc. Interest integrum ce«rt decreto uut rescripto obtemperare. Hoc erim neutiqu.»tn admittitur quando partes in causa .0,Pμ in sede S"Prc®» Tribunalis, 28 mail non <1® privatis «ui * iuribu», sed dc mribus p^rnr-anir. »9.. Lbaldiu Maxmucci. Signaturae Votans Visa* moralium quas repraesentant, wu de bono publico, decetLUCldi· S A S T· a Secr- Aloisius SciaS tant fefr Lega. Praeicctio-.c» de iudUtis rectesuuttrii. I ·. n 75 S3. SC CONCILII. MELEVITANA, IURIS FUNERANDI 1917 IUN 2 37 1917 IUN 2.-SC CONC. RESOL. AAS 10 (1917) 326-331 MELEVITANA Iuris funerandi a parocho quasi-domicilii 2 iunii 1917 Species factl - Exeunto anno 1913 ex dismembratione territorii potissimum paroeciae archipresbyteralis lo­ ci Casai Zurrico dioecesis Melevitanae erecta fuit pa­ roecia oppidi Birzebbugia; sed archipresbyter haud raro mra novi parochi intercipere arbitratus est, praetextu quod parochianorum aliqui, licet quasi-aomicilium in novo districtu foverent, praecipuam vel aequalem se­ dem adhuc in vetere retinerent. Defunctis itaque in territorio filialis duobus christifidelibus qui pariter in paroecia matrice domicilium habebant et in filiali quasi-domicilium, archipresbyter, alienum territorium ingressus, eorum corpora levare, associare, deducere ad suam ecclesiam ibique eos funerare non dubitavit. Con­ troversia inde exorta ad Administratorem Apostolicum 327 (vacante tunc Sede/ Episcopali) delata est, qui, utrim­ que informatus, in Archipresbyter! favorem decretum tulit die 19 septembris 1914, statuens nimirum « cadaI verum associationem peragendam esse a parocho do< micilii, quocumque demum loco obitus contingat : in c casu autem extra controversiam positum esse quod c defuncti domicilium fovebant in loco Casale Zurrico ». Ab hoc decreto parochus recursum interposuit ad H. S. . quae, expectato de more adventu novi Episcopi, C. hunc de sententia rogavit. Docuit quidem novus Episco­ pus de consuetudine inolita post resolutionem IL S. Or­ dinis in Melevitana, diei 30 aprilis 1904 (cfr. Thesaurus resolutionum S. Congr. Concilii, t. CLXIII, an. 1904, pag. 505. ss.). vi cuius consuetudinis unus parochus domici­ lii ius haberet in Melevitana dioecesi associandi pro­ prium filianum, ubicumque demum contingeret obitus; eam tamen utpote a praepostera praefatae resolutionis interpretatione profectam, atque legitimo adhuc tempo­ ris spatio minime suffultam, non esse sustinendam faci­ le recognovit Verum, attento quod ius commune hac in re in dioecesim non sine difficultate introduci posset, quamvis id iussisset supradicta H. S. O. resolutio, die 30 apr. 1904 data, ad futuras fortasse lites praecavendas proponebat ac enixe efflagitabat idem Episcopus ut haec regula quoad funera pro tota Melevitana dioecesi sanciretur, nimirum: < Illi parocho exclusive pertinet < funera absolvere, exceptis casibus sepulturae electiI vae aut gentilitiae, in cuius paroecia christifidelis vita < functus est, etsi ibi nec domicilium nec quasi-domici< lium habeat »; pro qua norma statuenda adducebat tum analogiam cum decreto Ne temere [diei 2 augusti 1907. ASS 40 (1907) 525-530], quoad matrimoniorum va­ lidam celebrationem, tum aequitatis rationem, quum generating unus parochus loci sacramenta morituris mi­ nistret. tum peculiares loci circumstantias, ut infra di­ cetur. E re itaque visum est universam causam Emorum Patrum iudicio subiicere propositis dubiis: I. An decretum Administratoris Apostolici d. d. 19 septembris 1914 sit confirmandum vel infirmandum in casu: II. An et quomodo excipienda sit petitio Episcopi in casu. Votum Consultoris summatim ita referri potest. - I. Quoad primum dubium praemittit utrimque supponi defunctus in casu in paroecia archipresbyterall domicilium, in nova vero quasi-domlcilium Ur.tum obtinuisse. Hoc ut minimum tamquam plene fir­ matum suscipi potest: non desunt enim adiuncta rerum unde mento suspicari quis posait assertum quasi-domlcibom in nova paroecia esse verum et germanum domicilium, qua in hypothesi quaevis controversia cessaret. Admissa vero contraria, id tantum superest Inquirendum, quid mmirum turis, circa/ defunctum qui in paroecia quasi-do­ micilii obiit, quin sepulturam electivam aut gentilitiam ha­ beret: an scilicet debeat ac possit cadaver deferri ad pa­ roeciam domicilii ut ibi funera absolvantur, an potius paro­ chus quasi-domicilii lus privativum sepulturae habeat. Ast haec quaestio expeditissima est: In praesenti enim com­ munissima est doctrina quod is * qui habet quasi-domici" hum tn parochia et In alta parochia domicilium (verum “ aut legalei. et moritur in loco quasi-domicllil. ibi etiam ' sepeliendus est. licet facile possit ad domicilium deferri. " Ratio est quia parochus quasi-domicilii est vere et proprie * parochus et proir.de idem hic recurrit dicendum ac dc ' eo qui duplex domicilium habet ~ (.Many. Dc loc. saens. p 279, 2*. De quasi-domiciliatis. b). " Parochus in cuius paStxomis disctptationis. - “ rochia fideles defuncti verum domicilium vel etiam qua° si-domicUlum habuerunt, est ad sepulturam ibidem pera“ gendam per se vel per suum delegatum privative compe­ tens ” (Wcmz. Ius decret.. III. η. Τί6). Idem legitur in Sy­ nopsi rerum moralium ct canonicarum (n. 2143. vol· II. v. Exequtac}: “Qui moritur in loco domicilii vel quasl-domocl' 111. ct alibi habeat domicilium, vel quasi-domiciluim. debet “ sepeliri ubi mortuus est (Ferraris, v. Sepultura, n. 35/, “ nisi alibi elegerit sepulturam vel habeat sepulcrum gen" tllitium·, sed quacumque in hypothec parochus domicilii. “ si defunctus mortuus est in loco quasi-domicilii et vi** cissim. nullum haberet ius. nec ad quartam quidem fu** nerar iam ", quia videlicet, etiam per quasi -domic ilium pa­ rochia acquiritur, adeoque quum quis in loco quasi-domi­ cilii decedit, eius proprius parochus, tunc, alius non es: nisi parochus quasi-domicilü. Id conlirmatur ex innumeris resolutionibus H. S. C. etiam recentioribus. e. g. Reatina. Iuris associandi cadaver, 22 dec. 1866 (ASS 3 (1866) 41-46): Crcmen.. Emolumentorum juncris, 12 mart. 1861 (ASS 14 (1881) 209-216] : Arimlnen., Sacramentorum et funerum, 24 mart. 1883 [ASS 21 (1888) 94-105] : Novanen.. Funerum, 27 mail 1893 [AAS 28 (1895-96) 233-2391. etc. Ad consuetudinem vero quod attinet: in facto novimus, ut refert Episcopus, olim ab immemorabili inolevisse con­ suetudinem. In universa insula, vi cuius libani cadaver extra fines propnae paroeciae defuncti, levabat quidem pa­ rochus loci, sed ad fines suae paroeciae dumtaxat, ubi a parocho proprio defuncti suscipiebatur. Ast post varias contrarias S. H. C. decisiones ab a. 1881 ab hoc more pauiatim recessum est. cui postremum vulnus intulit re­ solutio data die 30 aprilis 1904 statuens " in casu servan" dum esse ius commune ". Deinceps vero, sensim sine sensu, alius usus, fortasse ex praepostera dictae resolutionis Intellectione subortus est, vi cuius parocho domicilii ius esset levandi, associandi ac funerandi cadavera flbanorum cui in loco decessus quasi-domicilium 1111 haberent. Ce­ terum animadvertit Episcopus nonnisi pauci casus citari/ 329 ad rem possunt, quum rara admodum sese obtulerit hu­ cusque decessus in hisce circumstantiis occasio. Quod ius spectat, certum quidem est consuetudinem le­ gitime praescriptam posse statuere favore parochi domicilii tus exclusivum funerandi fideles m sua paroecia domiciliâ­ tes. etsi in loco quasi -domicilii obierint. Hinc cl. Manv (i. c.) post transcripta verba subdit: "Nisi tamen aliter ferat " consuetudo Videndum tamen quaenam consuetudo re­ quiratur: et quum ea ratione parocho quasi-domicilil com­ petent funera fidelis in sua paroecia vita functi, quia est verus parochus proprius, quaestio ad (d recidit, quo nempe temporis spatio opus sit ad praescribendum contra lura parochorum proprix Notissimum vero, ex DD. alios ad rem requirere consuetudinem immemorabilem, alios centena­ riam. alios quadragenariam cum titulo (Cf. Petra. Comm in Constitutionem IX, Innoc. Ill, vol· H. n. 55: ct. Barbosa Dc Parocho, p. ΠΙ. cap. XXV. n. 16. etc.), neminem decen­ nali tantum contentum esse. Ast etsi concederemus decennalem consuetudinem posurc generali condendo, sed dr lure particulari «anciendo. have argumenta generalia quod intendunt profecto non evincunt. Ceterum ea etiam in seipms considerate nutare penitus vi­ dentur. In primis enim deficit analogia cum decreto Ne η. BENEDICTUS XV. DE PRAEDICATIONE DIVINI VERBI 1917 IUN 15 temere, quia verum est quod parochus loci semper valide adsistit matrimoniis. at vero licite nonnisi parochus domi­ cilii vel menstruae commorationis, quae loco quasi-domicilu ponitur, adslstere valet Asf analogia ut probaret, ad lice itatem respicere deberet, cx qua unice trucius facit suos parochus qui matrimonio idsistit; nam praecise sub hoc aspectu percipiendi proventus comparatio aliqua insti­ tui valet inter legislationem pro matrimonio et eam auae pro funeribus viget. In re funerana non quaeritur, nimi­ rum. an exequiae validae sint vel invalidae, sed tantum de iure eas faciendi, quod iusta proventuum perceptio se­ quitur. Nec altera ratio magis rem urget. quia, de facto, quando distantia tanta est ut moriturus a proprio parocho adsisll non possit, nec etiam cadaver asportari ad propnam paroe­ ciam commode potent; ac promae parocho loci qui infirmi curam habuit etiam funeralia, ex praescripto quoque com­ munis luns. competunt, salvo iure portionis favore parochi proprii. Ceterum si illam consecrationem aequitatis nimis extendat, iniuslum dicet v. g. eligere sepulturam extra pro­ priam paroeciam in damnum proprii parochi qui per telam vitam fîdell adstitit. etc. Tandem cum lex haec generalis sit, omnia compensantur, et qui hodie sine labore fructus percipit, cras versa vice sme fruciu laborare tenebitur. Nec videretur ob tam parvas difficultates, quae post dicta vtx admittendae in praxi sunt, illud generale principium iuris in re funeraria subvertere, scilicet quod ibi quis sepe­ liendus est. ubi consuevit ojjicia audire divina ct ccclesinshco recipere werementa, id est m propria paroecia. Quoad tertiam rationem. illae loci circumstantiae non­ nisi respiciunt assertam consuetudinem post resolutiorem H S. C. a. 1S04 introductam; ast. quia haec consuetudo re331 cens eri nec adeo generalis, facilius videtur/ eradicari posse K 1Ώμ antiquior et immemorabilis quae clim viguit, et post dictam resolutionem omnino cessavit. Consuetudo enim vmcifur consuetudine Hisce ex roto Consultoris depromptis, ex offteio nonnisi pauca ad notabantur quoad alterum dubium dumtaxat: vi­ debatur enim propitio Episcopi, utpote ad concordiam Inter parochos fovendam concepta, non esse ideo a limine relidenda, quod generalioribus tantum moti vis fulciretur Enimvero non de generali mutatione luris funerarii ageba­ tur. sed de unico casu, et quidem raro, quo advena extra paroeciam proprii domicilii decederet: et quamvis hic etiam casus communi iure sit praevisus et contentus, attamen id non obstare videtur quominus peculiari moderatione data de causa possit praecaveri, attento praesertim quod, hac moderatione communder a parochis acceptata, nulli prælodicium causaretur, compjnsato videlicet detrimento ex fortuito decessu sui filiam cx emolumento in simili casu de alieno paroectano aliquando percipiendo. Ceteram haud decrânX in petitione Episcopi peculiaria moUva. ut eece. paupertas quarumdam paroeciarum, praesentm nomter erectarum, m quas prepterea facilius alienos paroecianos transmigrare et aliquoties obire extra sedem domicilii contingit', itemque ratio consulendi funeribus pauperum praesertim, de quibus parochi, sive domicilii sive quasidomicilii causa proprii, non semper solent esse solliciti. Quamobrem expedire videbatur, ui parochi totius dioecesis In proxima synodo vel alias coadunati audirentur supra luris moderatione ab Episcopo proposita. cui, si saltam maior pars accessisset, per mutuam veluti concentionem skut alias fieri contigi», ab H. S. O. quatenus oporteret probandam, res finiri posset, quo remedio nullum consul­ tius ac elficaclus ad futuras praevidendas et praecidendas litas. Resoiâ’tïo. - Propositis autem in plenario Emorum ac RAorum Patrum S. Congregationi * Concilii conven­ tu die 2 iumi 1917 in Palatio Apostollco Vaticano ha­ bito. supra enunclatta dubiis, responsum est: Ad L < Decretum Administratoris ApostoUci diei 19 < septembris 1914 non sustineri, sed stannum iurl com< muni ». Ad II. < Provisum in primo ». Quam Emorum Patrum resolutionem SSmus Dnus Noster Benedictus Div. Prov. Ρρ. XV ad relationem infrascripti Secretarii m audientia diei 4 eiusdem men­ sis et anni, approbare et confirmare dignatus est.—1. Mort, Secr. re homines ut. suis praeceptis obtemperando, compotes fierent aeternae vitae, non alia usus est via quam suorum voce praeconum qui, quae ad salutem credenda faciendaque essent, hominum universitati denuntiarent Placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes ». Elegit igitur Apostolos, quibus cum per Spi­ ritum Sanctum dona infudisset tanto muneri consenta­ nea, Euntes, inquit, in mundum universum praedicate Evangelium\ Quae quidem praedicatio faciem orbb terrae renovavit. Nam, si Fides Christiana mentes ho­ minum a multiplici errore ad veritatem, animosque a sordibus vitiorum ad omnium virtutum excellentiam convertit, profecto ipsius/ praedicationis ope conver- xc tit Fides ex auditu, auditus autem per verbum Chris­ ti *. Quapropter, quoniam. Dei nutu, iisdem causis qui­ bus procreatae sunt, res conservantur, patet praedica­ tionem Christianae sapientiae ad continuandum aeter­ nae salutis opus divinitus adhiberi; et eam in maximi * gravissimisque rebus iure numerari: in quam propterea curae cogitationesque a Nobis praecipuae conferendae sunt, maxime si aliqua ex parte, a nativa integritate, cum suae efficacitatis detrimento, deficere videatur. Id enimvero est, venerabiles Fratres, quod ad cete­ ras miserias horum temporum quibus Nos ante alios sollicitamur, accedit Etenim, si circumspiciamus quam multi sint qui verbo Dei praedicando dant operam, tan­ ta occurret copia, quanta fortasse num quam fuit antea. Si autem consideremus, quo loco sint publice ac privaLim mores atque instituta populorum, crescit in dies vulgo rerum quae supra naturam sunt, despicientia et oblivio; sensim a Christianae virtutis severitate disce­ ditur. maioresque ad probrosam ethnicorum vitam co­ tidie regressus fiunt. Horum quidem malorum variae sunt multiplicesque causae: nemo tamen negaverit deplorandum esse quod eis malis a ministris verbi non satis afferatur medici­ nae. Numquid sermo Dei talis esse desiit, qualis ab Apostolo dicebatur, vivus et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti? Num gladii huius aciem usus diu­ turnitas hebetavit? Vitio certe tribuedum est minis­ trorum qui non tractant, quem ad modum oportet, hunc gladium, si is non omnibus locis vim suam exer­ ceat Neque enim dici potest melioribus, quam nos, tem­ poribus Apostolos usos esse, quasi tum aut plus esset docilitatis ad Evangelium aut minus contra divinam legem contumaciae. Omnino igitur, quod Nos apostolici officii conscien­ tia admonet duorumque proximorum Decessorum exem­ plum hortatur, huc summo studio, pro rei gravitate, incumbendum Nobis esse intellegimus, ut praedicatio­ nem divini verbi ad eam normam, ad/ quam Christ: V· Domini iussu Ecclesiaeque statutis dirigenda est, ubi­ que revocemus. Principio, venerabiles Fratres, quaeramus oportet, qua* ob causas in hoc genere de via declinetur. lam istae causae ad tres redire videntur: aut is ad praedi­ candum assumitur qui non debet; aut id muneris non eo exercetur consilio quo debet; aut non eo modo quo oportet Etenim praedicationis munus, ex Tridentinae Synodi doctrina. Episcoporum praecipuum est *. Apostoli qui­ dem. quorum in locum successere Episcopi, hoc maxime suarum partium esse duxerunt. Ita Paulus: Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare *. Cete­ rorum autem Apostolorum ea fuit sententia : Non eri aequum no * derelinquere verbum Dei, et ministrare mensis1. Etsi autem proprium id est Episcoporum, ta­ men. quoniam variis distenti curis in suarum guberna­ tione ecclesiarum. nec semper nec usque quaque ipsi per se possunt necesse est etiam per alios huic officio satisfaciant Quare in hoc munere quicumque praeter Episcopos versantur, dubitandum non est quin, episco­ AAn. ME 30 (1913) 262-765. pal! fungentes officio, versentur. — Haec igitur prima lex sanciatur, ut munus praedicationis sua sponte susci­ pere liceat nemini; sed ad Illud exsequendum cuivis 38 opus sit missione legitima, quae, nisi ab Episcopo, dari non potest Quomodo praedicabunt, nisi mittantur?'·. Missi sunt enim Apostoli et ab Eo missi qui summus 1917 IUN 15.-BENED. XV, ENCYC. AAS 9 (1917) 305-317 est Pastor et Episcopus animarum nostrarum ·; missi septuaginta duo illi discipuli: ipseque Paulus, quamvis DE PRAEDICATIONE DIVINI VERBI * constitutu tam a Christo vas electionis ut nomen eius coram gentibus et regibus portaret·, tum demum iniit Bextdictvs PP. XV apostotatum ctyn seniores. Spiritus Sancti mandato Se­ gregate mihi Saulum in opus (Evangelii) »·. obtempe­ Venerabiles fratre : * jalufem et apostolicam rantes. eum cum impost/tlone manuum dimisissent Μ X* benedictionem S«s. XXIV, De Ref.. /cor \ * 10. 17. Humani generi * Redemptionem lesu * Christus in ara Act.. 6. 2 Crucis monendo cum consummasset. velletque adduceu Ari. 68 1917 IUN 15 BENEDICTUS XV, DE PRAEDICATIONE DIVINI VERBI quod primis Ecclesiae temporibus perpetuo usitatum est Omnes enim, vel qui in sacerdotum ordine emine­ bant, ut Origenes. et qui postea ad episcopatum evecti sunt, ut Cyrillus Hierosolymitanus, ut loannes Chrywstomus. ut Augustinus cetcrique Doctores Ecclesiae veteres, sese ex sui quisque Episcopi auctoritate ad praedicandum contulerunt. Nunc vero, venerabiles Fratres, longe aliud venisse in consuetudinem videtur. E sacris oratoribus non ita pauci sunt in quos apte cadere illud dixeris quod que­ ritur Dominus apud leremiam: Non mittebam prophe­ tas, et ipsi currebant Nam cuicumque vel ex ingenii indole vel aliis quibusvis de causis ministerium verbi suspicere libuerit, facile ei patet aditus ad suggesta templorum, tamquam ad palaestram in qua quivis suo arbitratu sese exerceat. Itaque ut lam de medio tollatur tanta perversitas, vestrum est, venerabiles Fratres, pro­ videre: et quoniam de pabulo vestris gregibus praebito reddenda Deo Ecclesiaeque a vobis ratio est, ne sinite ut quis, iniussu vestro, in ovile se inierat, et oves Christi ad suum arbitrium pascat. Nemo igitur in dioe­ cesibus vestris, nisi vocatus probatusque a vobis, iam nunc sacras contiones habeat. Hic vero summa cum vigilantia attendatis volumus quibus munus tam sanctum demandetis. Qua in re Epi­ scopus hoc tantum. Concilii Tridentini decreto, permitti­ tur ut idoneos eligant, id est qui possint officium prae­ dicationis salubriter exsequi. Salubriter, dictum est — notate verbum quo rei continetur norma — non elo­ quenter, non cum plausu audientium, verum cum ani­ marum fructu, ad quem, tamquam finem, divini verbi administratio pertinet. — Quod si pressius definiri a No­ bis cupitis quos reapse habeatis idoneos, eos dicimus in quibus divinae vocationis argumenta reperietis. Nam quod requiritur ut quis ad sacerdotium admittatur: Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deou, idem opus est ut quis ad praedicandum habilis aptusX9 que ludicetur. Quae quidem vocatio haud difficile/ de­ prehenditur. Christus enim. Dominus et Magister Noster, cum in eo esset ut in caelum ascenderet, nequaquam dixit Apostolis ut ilico, diversi abeuntes, praedicare in­ ciperent: Sedete, inquit, in civitate, quoadusque indua­ mini virtute ex alto Hoc igitur erit indicio quempiam divinitus ad id muneris vocari, si is virtute ex alto sit indutus. Quod cuiusmodi sit, licet ex iis colligere, ve­ nerabiles Fratres, quae in Apostolis, statim ut virtutem desuper acceperint, scimus evenisse. Ubi enim in eos Spiritus Sanctus descendit — ne mirifica, quibus aucti sunt, charismata attingamus — ex rudibus infirmisque hominibus docti perfectique evaserunt Sit igitur sacerdos quispiam congruenti tum scientia tum virtute praeditus — modo ei dona naturae suppetant quae necessaria sunt ne lentetur Deus — recte ad praedicationem vocatus vi­ debitur. neque erit cur ab Episcopo ad hoc munus non possit assumi. Quod ipsum vult Tridentina Synodus, cum edicit, ne quos Episcopus praedicare sinat qui non tint moribus et doctrina probati u. Itaque Episcopi est eos, quibus praedicandi munus deferre cogitat, diu mul­ tumque experiri ut quae quanlaque sit eorum et doctri­ nae copia et vitae sanctimonia cognoscat. Qui si re­ misse neglegenterque se gesserit, id profecto in re gravissima deliquerit, et in eius caput culpa recidet vel errorum quos imperitus praedicator fuderit, vel offen­ sionis malique exempli quod improbus dederit. Quo autem, faciliores in hoc vestras, venerabiles Fratres, reddamus partes, volumus ut qui predicandi potestatem petunt, non secus ac qui confessiones pecca­ torum excipiendi, de eorum moribus et eruditione posthac duplex severumque fiat iudicium. Quisquis igi­ tur in alterutro mancus et claudicans repertus sit, nullo rei cuiusquam respectu, repellatur ab eiusmodi munere cui non esse eum idoneum constiterit. Postulat id vestra ipsorum dignitas, quorum vices a praedicatoribus ge­ runtur, ut diximus; flagitat Ecclesiae sanctae utilitas. «5 quandoquidem sal/ terrae et lux mundi esseu. si quis alius, is debet qui in verbi ministerio versatur. His probe consideratis rebus, ultra progredi ad ex­ plicandum quem sacrae praedicationis et finem et mo­ dum esse oporteat, supervacaneum potest viderL Nam ri ad eam, quam memoravimus, regulam sacrorum ora­ torum delectus exigatur, quid est dubii quin, congruis ornati virtutibus, dignam in praedicando et causam sibi proponant et rationem teneant? Sed tamen prodest haec duo illustrare capita, ut eo melius appareat, quare in­ terdum boni praedicatoris forma in non nullis deside­ retur. 13. 3. ·» lerem., 23. 21. “ Loc. dt. u Matth., 0 » Hebr., 5. 4. »> Luc.. 24, 4S 5, 13. 14. M 2 Cor., 5, 20. Quid praedicatoribus debeat in suscepto munere ex­ sequendo esse propositum, licet intellegere ex eo quod ii possunt ac debent de se idem, quod Paulus, affirma­ re: Pro Christo legatione fungimuru. Si autem legati sunt Christi, illud ipsum velle debent in legatione pera­ genda quod Christus voluit in danda; immo quod ipse, dum vixit in terris, sibi proposuit. Neque enim Apostoli, et praedicatores post Apostolos, alio missi sunt atque Christus: Sicut mtsit me Pater, et ego mitto vos17. Sci­ mus autem cuius rei gratia Christus de caelo descende­ rit: aperte enim declaravit: Ego ad hoc veni in mundum, ut testimonium perhibeam veritati ,B. Ego veni, ut vitam habeanL " Utrumque igitur persequantur oportet qui sacrae praedicationi dant operam, id est, ut traditae a Deo veritatis diffunoant lumen et ut in iis qui audiunt, supernaturalem excitent alantque vitam; brevi, ut anima­ rum quaerendo salutem, Dei promoveant gloriam. Qua­ re, sicut perperam appelletur medicus, qui medicinam non faciat, vel alicuius artis doctor qui eam non doceat artem, sic qui praedicando non curat ad pleniorem Dei cognitionem et ad aeternae salutis viam homines addu­ cere, eum declamalo/rem vaniloquum appellari licet, praedicatorem evangelicum non licet. Atque utinam huiusmodi declamatores nulli sint’ — Quid vero et quo ducuntur maxime? Alii quidem inanis gloriae cupidi­ tate; cui scilicet ut satisfaciant: « Student magis alta quam apta dicere, facientes apud infirmas intellegen­ tias miraculum sui, non ipsorum salutem operantes. Erubescunt humilia et plana dicere, ne sola haec scisse videantur... Erubescunt lactare parvulos >M. Cumque lesus Dominus ex humilitate auditorum ostenderet se eum esse qui exspectabatur: Pauperes evangelidanturn, quid non moliuntur isti, ut ex urbium celebritate atque ex primariorum dignitate templorum commendationem suis sermonibus acquirant? Quoniam autem In rebus a Deo revelatis quaedam sunt quibus corruptae humanae naturae perterreatur infirmitas, quaeque ob eam cau­ sam accommodatae non sunt ad evocandam multitudi­ nem. ab iis caute se abstinet eaque tractant in quibus, si loci rationem excipias, nihil est sacrum. Ac non raro contingit ut in media pertractione rerum aeternarum labantur ad politica, praesertim si quid eius generis animos audientium vehementer teneat occupatos. Om­ nino unum hoc iis esse studium videtur, placere audien­ tibus eisque morem gerere quos Paulus prurientes auri­ bus21 dicit Hinc ille gestus non sedatus et gravis, sed aualis in scaena aut in contione populari solet agi; hinc lac vocis vel remissiones molliores, vel contentiones tragicae; hinc illud orationis genus proprium ephemeri­ dum; hinc sententiarum illa copia ab impiorum et acatholicorum petita scriptis, non a divinis Litteris, non a Sanctis Patribus; hinc denique illa et quae ab eorum plerisque usurpatur, volubilitas tanta verborum, qua obtundant quidem aures et admirationem moveant audientibus, sed nihil his bonis afferant quod domum reportent. Iam vero mirum quantum praedicatores isti opinione falluntur. Habeant licet quem tanto cum la­ bore nec sine sacrilegio petunt plausum imperitorum: num pretium est operae,/ quando simul subeunda eis est prudentium omnium vituperatio et. quod est maius, formidandum Christi severissimum iudicium? Quamquam, venerabiles Fratres, unice plausus quae­ rere praedicando non omnium est qui a regula norma­ que aberrant Plerumque huiusmodi significationes qui captant, ideo captant ut eas ad aliud assequendum diri­ gant vel minus honestum. Nam. oblivioni dantes illud Gregorii: « Non praedicat sacerdos ut comedat, sed ideo < ut praedicet, manducare debet >" haud ita rari sunt qui. cum ad alia munera, quibus decenter alerentur, non se factos esse intellegerent ad praedicationem se contulerunt, non ministerii sanctissimi rite exercendi, verum quaestus faciendi causa. Videmus igitur curas omnes istorum minime conversas esse ad quaerendum ubi maior sperari possit fructus animarum, sed ubi plus conficiatur praedicando lucri. Iam vero, cum ab his nihil exspectare liceat Eccle­ siae. nisi damnum et dedecus, summopere vobis, vene­ rabiles Fratres, est vigilandum, ut. si quem inveneritis praedicatione ad suam gloriam vel ad quaestum abuti, eum sine cunctatione amoveatis ab officio praedicandi Nam qui rem tam sanctam polluere non veretur tanta perversitate propositi, non sane dubitabit ad omnes indignitates descendere, ignominiae labem aspergens non sibi tantum, sed ipsi etiam sacro muneri, quod tam prave administrat ” Ioann., 20, 21. ’· Ibid . 18. 37. «· ibid., 10, 10 » G 111 f be rtus Ab.. 1« Cant. Caxiteor. serm. XXVtt. 3. » Matth . 11, 5. n 3 Tim . 4. 3. * In 1 Ub III 73 BENEDICTUS XV. DE PRAEDICATIONE DIVINI VERBI Eadem autem erit adhibenda severitas in eos qui quo decet modo non praedicent, propterea quod ea ne­ glexerint, quae ad recte hoc ministerium obeundum necesario requiruntur. Haec vero quae sint, docet exemplo suo is qui ab Ecclesia cognominatus est Praedicator ve­ ntatis. Paulus Apostolus: cuius similes praedicatores utinam. Dei miserentis beneficio, multo plures habea­ mus: 1917 IUN 15 pastoribus nuntians, et splendore claritatis emicuit, e» quod evangelizare venerat, verbis expressit »*. Sed. ut ad Paulum redeamus, si quaerimus qulbui de rebus consuevisset praedicando agere, ipse sic omnia complectitur: Non enim iudicavi me scire aliquid inter vos, nisi lesum Christum, et hunc crucifixum ", Efficere ut lesum Christum homines magis magisque cognosce­ rent et quidem cognitione quae ad vivenoum, non mo­ do ad credendum, pertineret, hoc est quod omni apostolici pectoris contentione laboravit. Itaque Christi bene paratus et instructus ad praedicandum venerit Ne­ dogmata et praecepta omnia vel severiora sic tradebat que vero hic, loquimur de doctrinae studiis in quibus. ut nihil ncc reticeret nec molliret, de humilitate, de Gamaiiele magistro, diligenter versatus erat Scientia enim m eo per revelationem infusa, obscurabat ac pae­ abncgatlone sui. de castitate, de rerum humanarum contemptu, de oboedientia, de venia inimicis danaa. de ne obruebat eam quam ipse sibi comparaverat- quam­ similibus. Nec vero timide illa denuntiabat: inter Deum quam hanc quoque non parum ei profuisse ex eius Epi­ et Behal eligendum esse cui serviatur, utrique non stolis apparet Prorsus necessaria est praedicatori, posse; omnes, ut e vivis excesserint, tremendum ma­ scientia, ut diximus, cuius quidem luce qui caret facile nere iudicium; cum Deo non licere transigi; aut vitam labitur, ex Concilii Lateranensis IV verissima sententia: < Ignorantia est mater cunctorum errorum ». Non ta­ aeternam sperandam, si universae obtemperetur legi, aut, si cupiditatibus indulgendo deseratur officium, ignem men de qualibet rerum scientia volumus intellegi, sed aeternum esse exspectandum. Neque enim Praedi­ ea scilicet quae propria est sacerdotis, quaeque, ut in cator veritatis umquam putavit abstinendum ab huius­ pauca conferamus rem. cognitione sui. Dei, et officio­ modi argumentis propterea quia, ob corruptionem rum continetur: sui, inquimus, ut suas quisque utilitates temporum, nimis dura viderentur iis, ad quos loqueba­ omittat Dei, ut omnes ad eum et cognoscendum et tur. — Apparet igitur quam non probandi sint ii praedi­ diligendum adducat; officiorum, ut ea servet et servari catores. qui quaedam Christianae doctrinae capita, ne praecipiat ceterarum rerum scientia, ista si desit, in­ fastidio sint audientibus, non audent attingere. Num flot nec quicquam prodest. medicus quisquam inutilia remedia dabit aegrotanti Illud potius videamus, qualis in Apostolo praepara­ quia is ab utilibus abhorreat? Ceterum inde probabitur tio fuerit animi. Qua quidem in re tria sunt maxime oratoris virtus et facultas, si, quae ingrata sunt, ea consideranda. Primum ut se totum Paulus divinae vo­ grata dicendo reddiderit luntati dediderit Vixdum enim, cum iter faceret Da­ Quae autem tractanda susceperat, quo modo Aposto­ mascum. lesu Domini virtute tactus est, edidit illam lus explicabat? Non in persuasibilibus humanae sapien­ tiae verbis12. Quanti refert, venerabiles Fratres, hoc omnibus esse exploratis 'simum, cum videamus non pau- 3 Christo, sicut perpetuo fuerunt postea, laborare et cos e sacris contionatoribus ita dicere ut Scripturas quiescere, egere et abundare, laudari et contemni, vi­ Sanctas, Patres Doctoresque Ecclesiae, theologiae sa­ vere et mort Non est dubium quin ideo in apostolatu crae argumenta praetermittant; nihil fere pisi rationem tantum profecerit quod se Dei voluntati pleno cum neque enim loquantur. Pe teram profecto: “ * »— in ordine obsequio permisit Quare similiter ante omnia obsequa­ supernatural! _umanis tantum adminiculis quicquam tur Deo quisquis praedicator ad salutem animarum ni­ At illud opponitur: proficitur. — _______ .. .praedicatori qui _ quae titur, ut nihil quicquam sit sollicitus quos auditores, divinitus revelata sunt, urgeat, non haberi fidem, — Itaquem successum, quos fructus habiturus sit: denique ut ne vero? Sit sane apud acatholicos: quamquam cum Deum dumtaxat, non se respiciat. Graeci sapientiam, nimirum huius saeculi, quaererent. Hoc autem tantum Dto obsequendi studium animum Apostolus tamen eis Christum crucifixum praechcapostulat adeo comparatum ad patiendum, ut nullum fu­ bat°. Quod si oculos convertamus ad gentes catholicas, giat laboris molestiaeque genus. Quod alterum in Paulo in his ii qui alieni sunt a nobis, fere Fidei radicem reti­ fuit insigne. Nam, cum de eo dixisset Dominus: Ego os­ nent: mentes enim obcaecantur eo quod animi corrum­ tendam illi, quanta oporteat eum pro nomine meo papuntur. 314 n·5, ipse deinde aerumnas omnes tanta/ voluntate Postremo qua mente praedicabat Paulus? Non ut complexus est ut scriberet: Super abundo gaudio in om­ hominibus, sed ut Christo placeret: Si hominibus place­ ni tribulatione noxtra \ Iam vero haec laboris tolerantia rem, Christi servus non essem M. Cum animum gereret in praedicatore si emineat, cum quicquid humani in incensum caritate Christi, nihil quaerebat praeter eo sit, abstergeat, ac Dei gratiam ei ad fructum feren­ Christi gloriam. O utinam qui in verbi ministerio ela­ dum conciliet, tum incredibile est quam eius operam borant, omnes vere lesum Christium diligant; utinam Christiano populo commendet. Contra, parum ad permo­ possint illa usurpare Pauli: Propter quem (lesum vendos animos ii possunt, qui quocumque venerint, ibi Christum) omnia detrimentum feci,** et Mihi vivere commoditates vitae plus aequo consectantur, ac dum Christus est.* Tantum qui amore ardent, ceteros in­ suas contiones habeant, nihil aliud fere attingunt mi­ flammare sciunt. Quare S. Bernardus ita praedicatorem nisterii sacri, ut appareat plus eos propriae servire admonet: < Si sapis, concham te exhibebis et non ca­ valetudini, quam animarum utilitati. nalem »; ” hoc est: quod dicis, eo plenus ipse esto, et ne Tertio denique loco spiritum orationis qui dicitur, satis habeas in alios transfundere. « Verum, ut idem necessarium praedicatori esse intellegimus ex Apostolo: Doctor addit, canales hodie in Ecclesia multos habemus, qui ut primum vocatus est ad apostotatum. Deo supplex conchas vero perpaucas! ».11 esse instituit: Ecce enim oratn. Etenim non copiose di­ Hoc ne eveniat in posterum, vobis omni ope atque cendo nec subtiliter disserendo aut vehementer pero­ opera enitendum est, venerabiles Fratres: quorum est et rando salus quaeritur animarum: qui hic consistat prae­ indignos repellendo, et indoneos eligendo, conformando, dicator nihil est nisi aes sonans aut cymbalum tin­ moderando, efficere ut praedicatores, qui sint secundum niens M, Id quo fit ut vigeant humana verba mirificeque Respiciat autem miseDei cor, iam plurimi exsistant. valeant ad salutem, divina est gratia: Deus incremen­ ricors gregem suum Pastor aeter/nus, lesus Christus, ST tum dedit*’. Dei autem gratia non studio et arte com­ Virgine Sanctissima quidem, ut Matre augusta ipsius paratur, sed precibus impetratur. Quare qui parum aut Verbi incarnati ct Regina Apostolorum, deprecante; ac nihil orationi est deditus, frustra In praedicatione ope­ spiritum apostolatus in Clero refovens, plurimos esse ram curamque consumit, cum coram Deo nec sibi nec lubeat qui studeant « se ipsos probabiles exhibere Deo. audientibus quicquam proficiat. operarios inconfusibiles, recte tractantes verbum veri­ Itaque, paucis concludentes quae hactenus diximus, tatis »·. his Petri Damiani verbis utamur: « Praedicatori duo Auspicem divinorum munerum ac testem benevolen­ sunt permaxime necessaria, videlicet ut sententiis tiae Nostrae vobis, venerabiles Fratres, vestroque Clero doctrinae spiritualis exuberet, et religiosae vitae splen­ ac populo apostollcam benedictionem peramanter im­ dore coruscet Quod si sacerdos quispiam ad utrumque pertimus. non sufficit, ut et vita clarus et doctrinae facultate sit Datum Romae apud S. Petrum die 15 iunii, in festo profluus: melior est vita procul dubio quam doctrina... Sacratissimi Cordis lesu. anno 1917, Pontificatus Nostri Plus valet vitae claritas ad exemplum, quam eloquentia tertio.—Benxdictcs Pp. xv. vel urbanitas accurata sermonum . Neccesse est ut sa­ cerdos. qui praedicationis officio fungitur, et doctrinae Γ Ep. I ad CmtAtun Urbis Praei. »» τ Car Ί o Ibld. 315 spiri/tualls imbribus pluat, et religiosae vitae radiis 2. 4. « l Cor., 1. 22. 23/ x Gd 1 10 3. 8. * nnd.. 1. 21. n ln J·19· splendeat; instar illius Angeli, qui natum Dominum »· 2 THn.. 2. 15. Cent‘ serrn- 11 I. r Art.. Epp. Ub 1 η. 39-42 SC PROP. FIDE. RITUUM. CONSISTORIALIS 1917 IUN 16-28 39 1917 IUN 23.-SC RIT., RESP. AAS 9 (1917) 397-398 1917 IUN 16.-SC PROP. FIDE, LIT. PART.· Expeditio unicae bullae pro nominandis episcopis PER S. C. DE PROPAGANDA FIDE Roma. 16 glugno 1917 11 soltoscritto Cardinale Prefetto della S. C. di Pro­ paganda si dà premura di significare allTfho Sig. Card. Cancelliere di S. R. C. che il S. Padre nellTJdienia dei giorno 11 corr. mese ha disposto che, derogando alia consueta prassl di cotesta Cancelleria Apostolica, per i vescovi sia residenziali che titolari nominati con Decreto di questa S. C. si spedisca una sola Bolla, quella cioè dl promozione all’eplscopato con le clausole con­ suete, fra le quali Sua Santitb vuole che ai vescovi no­ minati dalla Propaganda sia sempre concessa la facoltâ che nella loro consacrazione episcopale, qualora non possano avere oltre il consacrante, altri due vescovi assistenti come prescrive il Pontificale Romanum, pos­ sano in luogo di costoro assistere due sacerdoti.—D, Card. Seraient. Pref. • A 5ua Em. Revm» li Sig. Card. OTTAVIO CAGGIANO DE AZEVEDO. Cancel Here di S. R. C.: Sylloge n. 59. 40 1917 IUN 23.-SC RIT., RESP. AAS 9 (1917) 396-397 Dubia: de cantu liturgico gregoriano A Sacra Rituum Congregatione sequentium dubio­ rum solutio expostulata est; nimirum: I. An liceat in commodum cantorum, praesertim m ecclesiis ruralibus, adhibere cantum gregorianum notulis musicalibus modernis descriptum? II. An decretum super editione vaticana eiusque reproductione quoad libros liturgicos gregorianos cum signis rythmicis, uti vocant, privata auctoritate adiectis, quod impressum quidem est sub n. 4263 et die 11 aprilis 1911, inter decreta authentica S. R. C. sed non insertum in Acta Apostolicae Sedis, maneat adhuc in suo vi­ gore?/ Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, propositis dubiis ita respondendum cen­ suit: Ad I. Affirmative, iuxta decretum n. 4166 circa li­ bros cantus liturgici gregoriani, diei 11 augusti 1905 ad VII; relatum inter decreta authentica S. R. C. et Acta Apostolicae Sedis [ASS 38 (1905-06) 114-116]. Ad II. Affirmative, in subsidium scholarum canto­ rum. iuxta tenorem eiusdem decreti n. 4263.1 Atque ita rescripsit et declaravit die 23 iunii 1917.— A Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. ProPraef. Alexander Verde. Secr. 1 DlTRlTUM srv DECLARATIO SUPER EDITIONE VATICANA EtUSQUE ■mODUCnONE QUOAD LID R OS LITURGICOS GREGORIANOS N. 4263. Cum postulatum fuerit, an Episcopi possint propriam approbationem donare libris cantus gregoriani. melodias Vaticanae editionis ad amussim rcproductas continentibus, sed cum signorum rithmicorum indicatione, privata auctontate additorum. Sacra Rituum Congregatio ad maiorem declarationem Decreti n. 4259. 25 Januarii vertentis anni (AAS 3 (1911) 67-68). respondendum censult: Editionibus in subsidium scholarum cantorum, signis rythmicis. uti vocant, privata auctoritate ornatis, poterunt Ordinarii, in sua quisque Dioecesi, apponere imprimatur, dummodo constet, cetera, quae in Decretis Sacrae Rituum Congregationis iniuncta sunt, quoad cantus gregoriani restiuraUoncm. fuisse servata. Quam resolutionem Sanctissimo Domino nostro Pio PaX, per Sacrorum Rituum Congregationis Secretarium relatam. Sanctitas Sua ratam habuit et probavit. Die 11 «Prills 1911. Ada. I. PAUWEL5 in PrM 9 (1921) 52. 73 ORDINIS S. BENEDICTI DUBIA CIRCA OCCURRENTIAM ET CONCURRENTIAM R. P. D. Fidelis de Stotzingen, Abbas Primas Ord. S. Benedicti Sacrorum Rituum Congregationi humiliter ex­ posuit solvenda quaedan dubia, a diversis Congregatio­ nibus eiusdem Ordinis proposita, quae orta/ sunt ex 398 novis Rubricis Lectionarii ad usum militantium sub regula S. Benedicti; nimirum: I? Habetne Memoria In primis Vesperis veram ct proprie dictam concurrentiam, ita ut habere debeat prae­ cedentiam super reliquas commemorationes? Π. Si tempore Adventus vel Septuagesimae, quae sunt privilegiatae III Ordinis Memoria cum feria occurrat, quaenam Missa est dicenda? ΙΠ. Si prima die libera cuiuslibet hebdomadae in Quadragesima occurrat festum duplex tamen simplificatum, licetne Missam de Requie celebrare? IV. Si feria Quadragesimae occurrat festum duplex simpliflcatum, licetne Missam de Sancto celebrare? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus sedulo perpensis, ita res­ pondendum censuit: Ad I. Negative, iuxta normas et rubricas in usum Benedictinorum Confederatorum approbatas die 9 iunii 1915, tit. VII. De Commemorationibus, 4. Ad II. Missae privatae dici poterunt de sancto vel de feria. Missa vero Conventualis dicenda est de feria. Ad III. Affirmative. Ad IV. Negative. Atque ita rescripsit et declaravit die 23 iunii 1917.— A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S, Rufinae, S. R. C. ProPraef. Alexander Verde, Secr. Adn. I. PAUWELS in PrM 9 (1921) 53-55. 9 1917 IUN 28.-SC CONS. NORMAE. AAS 9 (1917) 328-334 NORMAE PRO SACRA PRAEDICATIONE Ut quae Beatissimus Pater nuper in Encyclicis Litte­ ris Humani generis redemptionem de sacra praedica­ tione [LE 38] docuit ac praestituit ad praxim facilius deducantur, Emi Patres S. C. Consistorial! praepositi, ipso Summo Pontifice plene adprobante, sequentes sancivere normas, quibus Rmi locorum Ordinarii uti de­ beant ut tuto in re tam gravi procedant; casque eadem Sanctitas Sua statim exsecutioni mandandas praecipit, quo scilicet quod Apostolus nominat ministerium uerbi eos afferat fructus in tuitionem ac propagationem fidei christianaeque vitae custodiam, quales et divinus Ma­ gister Christus intendit et catholica Ecclesia sibi ture promittit Caput I. A quibus et qua ratione praedicatores Verbi Dei xirif eligendi. 1. Rfni locorum Ordinarii illud ante omnia semper prae oculis habeant, quod Sacra Tridentina Synodus, anteriores praescriptiones innovans ac perstringens, cap. IV. sess. 24. De Reform., sancit: ubi. postquam mo­ nuit praedicationis munus Episcoporum praecipuum esse, sic sequitur: Mandat (S. Synodus) ut in Ecclesia sua ipsi (Episcopi) per se, aut, si legitime impediti fuerint, per eos quos ad praedicationis officium assu­ ment; in aliis autem Ecclesiis per parochos, sive, iis im­ peditis, per alios ab Episcopis (impensis eorum qui eas praestare aut tenentur rei solent) deputandos, in ctrifate aut in quacumque parte dioecesis censebunt expe­ dire, saltem dominicis et solemnioribus diebus festis . sacras Scripturas divinamque legem annuntient Nullus autem saecularis sive regularis, etiam in Ecclesiis suo­ rum Ordinum, contradicente Episcopo, praedicare prae­ sumat./ ? SC CONSIST.. NORMAE PRO SACRA PRAEDICATIONE ORETO Quod plane in novo ecclesiastico Codice confirmatur can. 1327, 1328 et 1337. 2. Cum Igitur ad Episcopum loci Ordinarium praedi­ candi munus praecipue spectet, cumque ad eumdem pertineat assumere ac deputare qui ipsum substituant proque ipso suppleant in hoc gravissimo ministerio, etiam specifice in casu quo oraedlcationls impensae, aut ex iure aut ex consuetudine, ab aliis sint persol­ vendae; nullus nec valide nec licite eligere aut advo­ care conrionatorem quempiam etiam pro ecclesia pro­ pria; nullusque de clero sive saeculari sive regulari, huiusmodi inventionem Urite acceptare poterit, nisi in­ tra limites ac modos in sequentibus articulis statutos. 3. Parochi, vl missionis habitae in eorum electione, sicut ad confessiones excipiendas habilitantur. Ita etiam facultate condonandi gaudent, salva quidem lege resi­ dence salvisque conditionibus ceteris, quas Ordinarius necessario vel utiliter apponendas censuerit Idem de Canonico Theologo dicendum quoad lectiones Scripturae sacrae. 4. In reliquis casibus universis, nd praedicandum populo fidelium in publicis templis vel oratoriis, etiam regularium, et a sacerdotibus etiam regularibus, necesse est ut facultas obtineatur ab Ordinario dioecesis. 5. Huiusmodi facultas, ad normam eorum quae in Codice praescribuntur can. 1341, 5 1 et 2, petenda est: a) a prima Capituli dignitate, audito tamen Capi­ tulo. pro praedicationibus, quae ex lege vel voluntate Capituli fiant in ecclesia propria; b) a Superiore regulari, servatis respectai Ordinis vel Congregationis regulis, pro ecclesiis religionum cle­ ricalium; c) a parocho pro ecclesia parochiali aliisque eccle­ siis ab ea dependentibus; d) et si agatur de parocho eclesiae spectantis ad Capitulum vel ad Ordinem religiosum, ab eodem parocho pro concionibus quae ab ipso pendent, secluso Capituli vel religionis interventu: e) a sacerdote primicerio vel capellano confratemitatfs cuiuslibet pro ecclesia propria: D a sacerdote ecclesiae rectore, quique sacras ibidem functiones de iure peragit, pro omnibus ecclesiis alia­ rum corporationum moralium non clericalium, aut re­ ligionum laicalium, monialium, privatorum. 6. Ad tramitem decisionum S. C. Concilii in Sutrina, 8 mali 1688 [CICF n. 2906], et in Ripara, 21 maii 1707 i CICF n. 30541. qui praedictam facultatem postulat, de­ bet tantum condonatoris nomen proponere, idque subordinate ad beneplacitum Ordinarii, qui solus uti etejk e^^7nus et deputamus ad postulationem 1917 IUN *8 bam prout In can. 1341. 5 1. novi Codicis praescribitur. Ordinarius vero qui Illas recipit, tenetur eiusdem se conformare, secretum de acceptis notitiis absolute ser­ vando. 12. Ordinarius qui, ob informationes ut supra ac­ ceptas aut altam ob caussam, censuerit in Domino con­ donandi facultatem alicui denegare, sufficit ut idipsum petenti facultatem significet quin aliud addat, soli Deo rationem de sua sententia redditurus. Quo pacto constare debeat de idoneitate concionatoria. 13. Generatim loquendo, sicut ad tribuendam sacer­ doti cuivis facultatem pro ministerio excipiendi fide­ lium confessiones Ordinarii arctissime obligantur cer­ titudinem acquirere de eius idoneitate et culpa se innexos reputarent si ad tantum munus admitterent qui moribus foret indignus, vel/ scientiae debitae defectu sj incapax; ita et non aliter iidem Ordinarii debent se gerere, antequam aliquem assumant et destinent ad ministerium verbi 14. Medium ordinarium ad dignoscendam cuiuspiam Idoneitatem ad praedicationis officium, praesertim quoad scientiam et quoad actionem, est examen a candidato voce et scripto subeundum coram tribus examinatori­ bus, qui arbitrio Ordinarii possunt seligi vel inter exa­ minatores synodales vel etiam inter sacerdotes extradioecesanos. aut etiam e clero regulari. Cognita autem idoneitate quoad scientiam et actio­ nem. vel etiam in antecessum, haud minori studio, imo etiam maiori, inquiret Ordinarius num idem candida­ tus pietate, honestate morum et publica aestimatione dignus sit qui verbum Dei evangelizet. 15 Pro huiusmodi duplicis examinis exitu, poterit Ordinarius candidatum declarare idoneum aut genera­ tim aut pro aliqua solummodo praedicationis specie, ad tempus vel ad experimentum et certis sub conditioni­ bus. aut absolute et non in perpetuum, dando illi pa­ gellam praedicationis, ea omnino ratione qua datur pro confessionibus, vel ei facultatem praedicandi simplici­ ter denegando. 16. Non prohibentur tamen Ordinarii, in casibus par­ ticularibus et per exceptionem, quominus aliquem ad praedicandum, sine praevio examine de quo supra, ad­ mittant. dummodo aliis iisque certis argumentis de eius idoneitate constet 17. Vetitum tamen absolute esto diplomata, ut aiunt praedicationis subditis etiam propriis impertiri, vel sub­ ditis etiam propriis sed honoris titulo aut in aestima­ tionis signum. 18. Servata, pro regularibus et religiosi* exemptis, eorum Ordinariis facultate deputandi subditos, quos secundum regulas et constitutiones Ordinis noverint dignos et idoneos, conformiter tamen semper ad prae­ scriptiones Codicis, can. 1338. ad praedicandum intra septa domus religiosae vel monasterii: si tamen destl· nare aliquem voluerint ad conciones habendas In pu­ blicis ecclesiis, non exclusis Ordinis propriis, tenentur illum coram dloecesano loci Ordinario sistere ad exa­ men subeundum iuxta superius disposita articulis 13. 14. 15. Caput ΠΙ. 7. Postulatio ad obtinendum concionatorem aliquem facienda est tempore utili et opportuno, ut Ordinarius commode queat informationes necessarias de eiusdem persona habere (Codic., can. 1341. § 2): hoc autem tem­ pus, generatim loquendo, haud erit inferius duobus mensibus. uti Iam statuit S. C. Concilii in Theanen^ 19 WJ 1729 lPCF n* 3340 = 19 1UTL1 ct 30 aprilis 1729 [CICF n. 3347); salva tamen Episcopis facultate tempus aliud statuendi etiam brevius pro genere et gravitate praedicationis et pro qualitate concionatorls. dloecesam ve) extradloecesani. 8. Quicumque, obligatione petendi facultatem post­ habita. sacerdotem quempiam ad condonandum invi­ Quid in sacra praedicatione servandum sit vel vitandum. taverit: itemque sacerdos quilibet, qui tali modo invita­ tus scienter acceptaverit et condonatus fuerit, puniendi 19. Quoniam sancta sancte tractanda sunt, nemo sunt ab Ordinario poenis dus arbitrio statuendis. non praedicationem suscipiat quin digne ac proxime se prae­ exclusa suspensione a divinis. paraverit studio simul et oratione. 9. Facultas praedicandi, quando agitur de conclona21). Argumenta concionum sint essentialiter sacra tore extradloecesano. scripto tribuenda erit, designato (Cod. can 1347). Quod si concionator alia argumenta etiam loco et genere praedicationis, pro quibus con­ tractare voluerit non stricte sacra./ semper tamen do­ cessa fuerit mui Dei convenientia, facultatem a loci Ordinario pe­ 10. Ordinarii, onerata graviter eorum conscientia, fa­ tere et obtinere debebit*, qui quidem Ordinarius eam cultatem condonandi nemini concedent, nisi prius ipsis numquam concedet nisi re mature considerata eiusque constiterit de illius pietate, scientia et idoneitate, secun­ necessitate perspecta. Conclonatorlbus tamen omnibus dum praescriptiones quae sequenti capite tradentur, si de re politica in ecclesiis agere omnino et absolute sit vetitum. vero agitur de sacerdotibus extradioecesanls vel de re­ ligiosis cuiuscumque Ordinis, nisi prius respectivum Or­ 2L Elogia funebria nemini recitare fas esto nisi dinarium et Superiorem interpellaverint ac responsio­ praevio et explicit© consensu Ordinarii, qui quidem, an­ nem favorabilem habuerint tequam consensum praebeat, poterit etiam exigere ut sibi manuscriptum exhibeatu’’ 1). Ordinarius et Superior regularis, qui ab alio Or­ dinario do informationibus interrogati fuerint circa pietatem, scientiam atque Idoneitatem ad praedican­ dum cuiuspiam eorum subditi, tenentur sub gravi eas pro veritate tradere, «ecundum scientiam et conscien- 1917 IUL 2 ο. 43 SC SACK.. DE CELEBRATIONE MATRIMONII CANONICI Scripturarum lectione conditus sit. Studio autem Scrip­ turarum sacrarum Jungatur studium Patrum ac Docto­ rum Ecclesiae. 23. Citationes ac testimonia scriptorum aut auctorum prophanorum sobrietate summa adhibeantur, multoque magis dicta haereticorum, apostatarum et infidelium: nunquam vero personarum viventium auctoritates pro­ ferantur. Fides ct Christiana morum honestas non his egent adsertoribus ac defensoribus. 24. Condonator ne plausus auditorum aucupetur, sed quaerat unice animarum salutem et commendatio­ nem a Deo atque Ecclesia Docente te in ecclesia non clamor populi, sed gemitus suscitetur. Lacrymae audi­ torum laudes tuae sint (Hieron. ad Nepotian.). 25. Usus, qui alicubi invaluit, ephemerides vel pla­ gulas typis impressas adhibendi tum ad auditores aucu­ pandos ante praedicationem, tum post praedicationem ad concionatoris meritum extollendum reprobandus omnino est et damnandus, quovis id praetextu boni fiat Curent Ordinarii, quantum poterint, ut ne id usuveniat. 26. Quoad actionem in concionando nfl melius prae­ scribi potest quam quod S. Hieronymus Nepotianum admonebat: Nolo te declamatorem et rabulam garrulumque sine ratione, sed mysteriorum peritum et sacra­ mentorum Dei eruditissimum. Verba volvere, et celeri­ tate dicendi apud imperitum vulgus admirationem sui facere, indoctorum hominum est, ... Nihil tam facile quam vilem plebeculam et indoctam concionem linguae volubilitate decipere, quae quidquid non intelligit plus miratur. 27. Quamobrem concionator tam in ratiocinatione quam in linguae usu sese communi auditorum captui accomodet; quoad vero actionem ac recitationem, eam observet modestiam et gravitatem, quae illi convenit qui pro Christo legatione fungitur. 28. Caveat item semper ac diligentissime ne sacram praedicationem in quaestum vertat, quaerendo quae sua 333 sunt, non quae lesu Christi;/ ne sit igitur turpis lucri cupidus nec vanae gloriolae lenocinio se capi sinat Nunquam vero ex animo permittat excidere quod, secundum Evangelii et Apostolorum doctrinam et San­ ctorum exempla, idem Hieronymus Nepotiano suggere­ bat: Non confundant opera tua sermonem tuum; ne cum in ecclesia loqueris, tacitus quilibet respondeat: Cur ergo haec quae dicis, ipse non facis? — Delicatus magis­ ter es qui, pleno ventre, de ieiuniis loquitur ... Sacerdo­ tis os, mens manusque concordent. Caput IV. Cui et quomodo interdicenda praedicatio. 29. Concionatores, qui praescriptiones superiori ca­ pite editas negligant, si emendationis spem praebeant et graviter non offenderint, prima alterave vice ab Episcopo moneantur ac reprehendantur. 30. Si vero emendationem neglexerint aut graviter cum fidelium scandalo peccaverint, Episcopus, ad tra­ mitem Codicis, can. 1340, §§ 2 et 3: a) si agatur de proprio subdito aut de religioso cui praedicandi facultatem ipse dederit, concessam facul­ tatem. nullo hominum respectu, aut ad tempus revocet aut omnino abroget; b) si autem de sacerdote extradioecesano agatur vel de religioso cui non ipse pagellam impertiverit praedicationem illi in dioecesi sua interdicat simulque de re moneat tam Ordinarium proprium quam eum qui praedicationis pagellam eidem concessit; in casibus autem gravioribus ne omittat ad S. Sedem referre; c) poterit etiam Episcopus, imo et debebit pro diver­ sitate casuum, concionatore graviter peccante, coeptam praedicationem ipsi intercipere. 31. Interdici pariter praedicatione oportet, saltem ad tempus et pro aliquo loco, quicumque aut pro sua vi­ vendi ratione aut quavis alia de causa, etsi inculpabi­ liter. publicam bonam existimationem amiserit, ita ut ministerium suum inutile vel damnosum evaserit. 32. Ordinarii dioecesani commissionem vigilantiae pro praedicatione, unusquisque in sua dioecesi, insti­ tuent, quae iisdem sacerdotibus componi poterit ac commissio pro examine candidatorum. 33. Quia vero nec Episcopi nec commissio vigilantiae adesse ubique in dioecesi poterunt; quum agetur de praedicationibus maioris momenti in locis dissitis. Or- di nari i exigent his desuper a Vicariis Foraneis vel a parochis informationes peculiares et tutas iuxta normas superius traditas./ Caput V. De praeparatione remota ad ministerium praedicationis. 34. Ordinarii et Nuperiores religiosorum stricte obli­ gantur proprios clericos ad sanctam salutaremque prae­ dicationem ab ipsa iuvenili aetate formare studiorum tempore, tum ante tum post susceptum sacerdotium. 35. Curabunt Igitur ut dicti clerici, dum sacrae theo­ logiae dant operam, de variis praedicationum generibus doceantur; praeque manibus habeant et gustent exem­ plaria insignia quae in omni concionum genere Sancti Patres reliquerunt, praeter illa quae in sacris Evangelils, in Actibus et Epistolis Apostolorum ubique acces­ serunt. 36. Studebunt item Ordinarii ut iuvenes instituantur de actione et pronunciatione in concionibus servandis, ut eam deinde gravitatem, simplicitatem et concinnita­ tem praeseferant, quae nihil histrionem sapiat, sed verbo Dei conveniat, probetque condonantem pro ani­ mi persuasione et ex corde loqui sublimemque spectare finem, qui ministerio suo est praestitutus. 37. Haec dum in seminariis vel studiorum locis pe­ ragentur, Superiores scrutabuntur quod genus praedi­ cationis singulorum alumnorum dispositioni magis res­ pondeat, ut deinde ea super re ad Ordinarium referant 38. Initialem autem institutionem, quam clerici in seminariis vel in studiorum domibus habuerunt Ordi­ narii, etiam post sacros Ordines susceptos, perficiendam curabunt 39. Quamobrem, iuxta informationes de unoquoque habitas, eos facilioribus primum ac humilioribus prae­ dicationibus occupabunt et exercebunt, ut in tradenda pueris Christiana catechesi. Evangelio breviter expli­ cando. iisque similibus. 40. Poterunt demum Ordinarii suis clericis praescri­ bere ut, aliquo annorum spatio, examen de praedicatio­ ne in curia quotannis subeant tam voce quam scripto, ea quidem methodo quae ipsis magis probabitur, con­ formi ter scilicet ad praescriptiones Codicis pro exami­ nibus annuis a clericis subeundis post sacerdotii sus­ ceptionem. Ex S. C. Consistoriall die 28 iunii. in pervigilio SS. App. Petri et Pauli anno 1917.—C. Card, De Lai. Ep. Sabinen., Seer. V. Sardi, Archiep. Caesarien.. Adsessor. Adn. PrM 9 (1921) 37-43. 43 1917 IUL 2.-SC SACK.. RESPONSUM. PART Amissio pensionis civilis non est causa sufficiens ad CELEBRATIONEM MATRIMONII CANONICI .ABSQUE RITU CIVILI Sequenti dubio a nonnullis locorum Ordinariis pro­ posito: < An admitti possint ad celebrationem matrimo­ nii mulieres, viris bello interfectis orbatae, quae, ne annua Gubernii pensione priventur, praetermittere vo­ lunt celebrationem matrimonii, ut aiunt, civilis ». Efïïi ac Rmi Petres huius S. Congregationis de Disciplina Sacramentorum, in Generali Conventu habito die 30 iunii 1917, respondendum censuerunt: ■ Non osse rece­ dendum a praxi S. Congregationis, ideoquc amissionem pensionis non esse causam sufficientem permittendi ce­ lebrationem matrimonii absque ritu civili. Quod $1 aliae habentur circumstantiae, recurrendum in singulis ca­ sibus ». Quam EE. PP. resolutionem Ssiftus Dfius Noster Be­ nedictus Papa XV in audientia 1 iulil 1917 ratam habuit et confirmavit. Datum Romae, ex Aedibus eiusdem S. Congregatio­ nis, die 2 mensis iulil anno 1917.—Pu. Card. Giustinl Praef. A. Capotosti, Ep. Thermen., Seer • ME 31 0919) 193 *194; (1919) 193 Adn. REGAT1LLO B. NrT 47 (1920) 623-624. 575; ME J1 78 n. 44-16 SACRA POENITENTIARIA ET SC CONCILII 1917 IUL 6-14 omnibus lurjbus, privilegiis et induitis quibus cetera Metropolitana Capitula, praesertim ditionis Canadensis, fruuntur et gaudent; idque obtinuit per apostolicas litteras datas dic 10 iunii 1914. quibus idem Pontifex — post· 1917 IUL 6.-SACRA POEN,, RESP. AAS 9 (1917) 440 auam statuerat Quebeccnse Capitulum tribus constare debere dignitatibus. Decano videlicet, uti Capituli Dubia: circa altaria prbtlegiata et missas in eis eiusdem praeside, Archidiacono et Archipresbytero, cui CELEBRANDAS tamquam parocho demandata esset universa cura ani­ marum ipsius metropolitanae paroeciae, itemque novem Propositis S. Poenitentiariae Apostolicae dubiis: canonicis, quorum bini officium et nomen Poenitcntia« 1. An privilegium Altaris applicari possit pluribus rif et Theologi assumerent — subdebat « Quoniam vero defunctis, pro quibus Missa celebratur? « sacerdotes in Canonicos eligendi aliis ecclesiasticis « 2. An recipi queant onera perpetua Missarum ad « muniis distenti sunt, ct deficiunt in praesens canoniAltare privilegiatum celebrandarum' * ». < cales praebendae. Nos, quousque erecti Canonicatus S. Tribunal, die 3 iulii, anno 1917, respondendum < congrua praebenda aucti non fuerint, quod quam ci· censui t « lias futurum confidimus ac peroptamus. eosdem Capi• tulares a res id/ ntia in urbe et ab oneribus choralibus « Ad !■ Negative, prout iam decisum fuit a S. Con­ c interim eximimus et dispensamus, facta tamen faculgregatione Indulgentiarum, decretis dierum 29 februa­ • tate Archiepiscopo pro tempore Quebecensi,/ iuxta ta rii 1864 [ASS 1 (1865-66» 626). et 19 iunif 1880 [ASS quae in Instructione S. C. de Prop. Fide ad Ordinarios 13 (188Û-81) 133-134); < provinciae ecclesiasticae Quebecensis die 28 sept, an­ « Ad 2’ Recipi possunt, dummodo numerus Missa­ < ni 1852 [CPF n. 1083) data ct in Concilio Plenario rum. tam fundatarum quam adventitiarum, sit talis, ut Quebecensi sunt statuta, memoratos canonicos convo­ ei commode satisfieri possit ». candi semel saltem in mense, praesertim festis soEt m audientia, subsignata die. infrascripto Cardi­ c lemnioribus. ad chori servitium, vel etiam quoties nali Poenitentiario Maiori impertita, SSmus D. N. D. opportunum judicaverit ad dioecesis et ipsius Capituli Benedictus div. Prov. Pp. XV. has responsiones in om­ negotia agenda, circa quae ex sacrorum Canonum nibus approbavit, iussitque ut publici fierent iuris. praescripto. Capituli sententia est exquirenda ». Porro, post constitutum feliciter Capitulum, quod die Datum Romae, in S. Poenitentiaria. die 6 iulii 1917.— Guuelmus Card. Van R ossum. Poen. Maior. F. Borgon9 iunii 1915 solemniter possessionem cepit in ecclesia gini Duca. S. P. Secr. Metropolitana, EAus Cardinalis Archiepiscopus in id studium omne operamque contulit, ut. pontificiis peropAda. PrM 9 (1921) 59-70. tatis morem gerens, congrua praebenda Capitulares quam citius augeret. Quapropter, quum iam a die 27 februarii 1889 rescripto S. C de Propaganda Fide ex audientia Ssmi concessum fuerit « indultum vi cuius 45 « Episcopi totius provinciae Quebecensis exigere valei rent decimam quintam partem redituum a quocumque < parocho super ecclesiae fabriceria solvendam, donec • aliter ab Apostolica Sede provideatur », Archiepisco­ 1917 ILL 7.-SACRA POEN., RESP. .AAS 9 (1917) 399 pus hoc tributum, in mitiore summa quinque centesima­ Di indulgentiis quoad fideles ritus orientalis rum partium (5 7), * et quidem super reditibus tantum­ modo ex locatione scamnorum in ecclesiis obvenienti­ Cum quidam Episcopus Ritus Orientalis dubium pro­ bus. singulis paroeciis et quasi-paroeciis imposuit per posuisset utrum fideles Rituum Orientalium lucrari decretum diei 15 aprilis 1915. ac insuper alio decreto possint omnes Indulgentias a Summo Pontifice univerdiei 22 iunii 1916 cuidam annuae taxationi subiecit etiam «aU decreto concessas. S. Poenitentiaria respondendum religiosa suae dioecesis sodalitia: statuens ut ex praefa­ consuit: Affirmative. tis exactionibus quotannis singulis canonicatibus repen­ deretur summa doliariorum 300 (quorum 120 pro distri­ Quod responsum, in Audientia diei 6 vertentis men­ butionibus quotidianis cederent) ac quidquid superesset, sis iulii ab infrascripto Card. Poenitentiario Maiore re­ post persolutas ceteras cultus et administrationis ex­ latum. SSmus D. N. Benedictus divina Providentia Pp. pensas. in sortem capitalem constituendam augendamXV approbare ratumque habere dignatus est. ac publici que converteretur, donec videlicet haec sola sors ad iuris fieri mandavit capitularia onera annua ferenda par evasisset. Ad hunc Datum Romae, in S. Poenitentiaria. die 7 iulii 1917.— effectum curavit Emus Arch:episcopus. ut, in forma iure Gl-lielmvs Card. Van Rossum. Poen. Maior. F. Borgonvalida. « Archiepiscopalis Corporatio romano-catnolica gini Duca, S. P. Secr. c Quebecensis » supradicta tributa et taxas exigens, sese obligaret ad eorumdem proventus praefata ratione, Adn. PrM 9 (1921) 67-58. in Capituli utilitatem erogandos, immo ad supplendas etiam, si, quavis de causa, tributorum exactio insuf­ ficiens evasisset. 46 Quum itaque hac ratione Emus Archiepiscopus in tuto posuisset perpetuum ius cuilibet e cap’tularlbus competens exigendi titulo fructuum sui beneficii annuum 1917 IUL 14.-SC CONC. RESOL. AAS 10 (1918» 194-200 reditum doliariorum tercentorum. quumque, iudicio eiusdem Emi Archiepiscopi, annuus hic reditus, simul QUEBEC EN. cum proventibus singulis canonicis ratione officiorum in dioecesi gerunt obvenientibus, congruus vide­ Onerum choralium. seu praebendarum. Die 14 iulH 1917 quae retur ad munia et onera canonlcalia honeste ferenda, statuit eodem decreto diei 25 mali 1916 « capitulares Species facti. - Apostollcis litteris, quarum initium < singulos obnoxios esse officiis canonlcallbus de iure In arduum Pontificatus fastigium, die prima octobris < praescriptis, ac signanter obligationi choralis officii anno 1674 datis, m septentrionali America erecta fuit < itemque conventualfs Missae quotidie in ecclesia cadioecesis Quebecensis, simulque decreta in nova cathe« thedrall celebrandae ». drall ecclesia Quebec» exstante et B. Μ. V. ac S. Ludo­ Verumtamem. quum nonnulli e capitularibus, praefa­ vico dicata. Capituli institutio, quae decem post annos tis non obstantibus, nondum impletam censerent con­ ab ipso primo Quebecensi Episcopo feliciter perfecta ditionem apostolicis litteris. Induito exemptionis chora­ «L Huiusmodi autem cathédrale Capitulum, nondum a «ua erectione transacto saeculo, propter politicas vicis­ lis appositam, de congrua videlicet praebenda singulis canon:catibus constituenda, adversus praefatum decre­ situdines exstinctum evaserat, neque ad proxima usque tum archiépiscopale ad hanc S. Congregationem recur­ tempora, variis ex causis, restitui valuerat. Quum ita­ sum Interposuerunt, huiusce dubii. Inter alia, solutio­ que Erhus Cardinalis hodiernus Quebecensis Archiepisnem expostulantes, nimirum: copus peropportunum fore censeret adlectos viros sibi « An proventus Canonicis Metropolitanae Ecclesiae axsumere. qui in amplissimae suae archidloecesls regi­ « Quebecensis assignati constituant congruam praebenmine suppetias ferrent, itemque in Metropolitana Eccle­ < dam. adeo ut cessata censenda sit exemptio seu sia. prout rerum adjuncta sinerent, laudes Deo persol­ « dispensatio ab oneribus choralibus, de qua in A postoverent ac divina mysteria peragerent a rec. mem. S. « lica Bulla erectionis Capituli in casu ». P Pio X impetravit ut apostolica auctoritate antiquum Capitulum, titulo Metropolitani decoratum, redintegra­ Sviorsx» discd-tatîoîos. - Canonici recurrentes propositae quaestioni negativum responxum dandum esse hisccrat^ mur. vel. quatenus opus esset, ex novo erigeretur cum R 1917 IUL 14 SC CONC.. ΤΚΛΝΈΝ-, PARTICIPATIONIS SEU DIVISIONIS SUMMAE num momentis contendunt. Primo quidem: Archiepiscopus valide non poterat, absque consilio Capituli, mensam arehiepiscopalem tali contributione onerare in favorem plluli ipsius; agebatur enim de gravissima alienatione bonorum ad mensam spectantium peragenda. Item, nec poterat valide, irrequisito consilio Capituli, statuere seu ΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΜΗΗΗΗΗΗ||Η· definire quaenam annui reditus quantitas nd congruam praebendam constituendam sufficeret: siquidem egebatur non modo de graviore quodam negotio, sed de negotio quod summopere Canonicorum intcrcrerat. Immo eosdem ut slnculos, praeterquam ut collegium, tangebat. Igitur iam a limine apparet decreta orchi episcopali a, absque praevio consilio Capituli edita, salva reverentia tanto Antistiti de­ bita. iuridico robore ct firmitate penitus destituta denunclanda esse. Sed praeterea: ad praebendam qualemcumquc consti­ tuendam necessaria omnino est perpetuitas iuris percipiendi fructus quibus illa coalescit: ad quem effectum canon istae uno ore docent bona praebendae vel in immobilibus, vel saltem tn certis et perpetuis reditibus constituenda esse (cfr. Lcuren., Forum benef., q. VII). quod ipsum perspicua sententia sancivit S. C. C. in Fanen.. Erectionis canonicatuum, 22 martii 1760: *' Dotes beneficiorum debent esse " certae ac perpetuae, nullique periculo obnoxiae - E contrario reditus constituti ab Archieplscopo in casu; 1) pendent a precaria concessione S. Sedis: quippe indultum, vi cuius exigere licet decimam quintam partem redituum, a quocumque parocho super ecclesiae fabriceria solvendam, munitur seu potius infirmatur clausula “ donec aliter a “ Sancta Sede provideatur ergo minime est perpetuum; 197 2) pendent ab arbitrio concedentis, vel saltem succes/sorum: quia reditus, in casu, pleno iure pertinent et spectant id mensam archiepiscspalem. quae idcirco poterit, nemine impediente aut prohibente, ab annua in favorem Capituli erogatione cessare quandocumque sibi videbitur: in facto autem huius elargitionis cessatio praevidetur quo nempe tempore superfluum horum redituum in sortem capitalem collatum, satis esse videbitur ad onera Capituli annua fe­ rendum; 3) saltem ex parte, qua nempe reditus prove­ niunt ex annua taxa imposita omnibus et singulis religiosis dioecesis sodalitiis, hi proventus precarii dicendi sunt, qua­ tenus pendent a confirmatione Superiorum; agitur enim de taxa a iure exorbitante, immo Interposita contra cap. 3. X. dc ccnjibiLT. etc.. III. 39. praesertim ubi gravat sodaUti a religiosa a iurisdictione Ordinarii exempta: igitur sustineri nequit, donec speciali S. Sedis induito corroboretur. Iam ve­ ro quis dicet tales proventus ex aequo respondere i uri per­ petuo percipiendi fructus ecclesiasticos, quod principali­ ter in praebendae constitutione speciatur, potissimum sl conferantur cum proventibus antiquo Capitulo Quebecensi spectantibus, ex assignatione olim eidem facta amplissimi cuiusdam praedii nccnon redituum trium abbatiarum pro­ venientibus? Tertio: in Litteris Apostolicis de quibus agitur, non de qualicumque praebenda sermo est. sed de congrua, quae videlicet ad decentem et honestam, pro sui status conditio­ ne. beneficiatl substentationem sola sufficiat. Ad rem — ait Santi. Projection , L III. tit. 35 — “ prae oculis haberi de“ bet dignitas personae, cius gradus seu civilis origo, va“ letudo. scientia et aliae qualitates personales, quae malo• res exigentias secumferunt: necnon respicienda sunt tem" ports et loci ratio, moderata hospitalitas, non solum pau" perum. sed aliam consanguineorum et amicorum, honesta * recreatio, probabile periculum venturi morbi etc. Cfr. quoque Gennari. Quist, moral., η. 87. Hisce attentis, in Que­ becensi civitate, vix annus reditus doliariorum mille con­ grua praebenda dicetur, a qua summa longe adhuc distat quae decreto archiépiscopal 1 constituta est. Ncc regerere valet, quod singuli canonici ex suis officiis civilibus aut ecclesiasticis, quidquid ad praefatam summam doliariorum mille de praebenda deest, supplere forsitan possint; nam in computatione praebendae venire profecto nequeunt nisi bo­ na ecclesiastica, quae nimirum cx dote beneficii In fructus percipiuntur, non autem patrimonialia aut industrially Se­ cus enim, frustra in Litteris Apostolicis, tamquam causa exemptionis a choralibus oneribus illud recensitum fuisset, quod " sacerdotes in Canonicos eligendi aliis ecclesiasticis “ muniis distenti sunt quum igitur, attenta tenuitate practensae praebendae, necesse sit hanc causam perseve19$ rare, nondum advenisse censenda est/ conditio sub qua facta concessio seu exempta cessare debeat. Hucusque Ca­ nonici recurrentes. Er officio, quum Efhus Archiepiscopus rem totam sim­ pliciter commiserit consilio et sententiae Apostolicae Sedis, breves nonnullae animadversiones pro affirmativa dubio responsione sunt exhibendae. Et primo praetereunda vi­ dentur quae ex adverso praemittuntur de necessitate Ca­ pituli consilii exquirendi, sive in practcnsa alienatione bo­ norum mensae decernenda, sive in quantitate congruae waebendae definienda: absonum quippe apparet nondum constituti Collegii suffragium ad validitatem expostulandum esse, in his quae de ipsius Collegii ortu et formali constitu­ tione sunt deliberanda. Quod autem perpetuitatem seu potius, in casu. stabilita­ tem bonorum praebendae attinet, manifestissimo iure indi­ citur beneficii dotem stabilem esse debere, ex qua reditus perpetuo percipiantur: non tamen determinatur aliquis mo­ dus aut gradus aut forma huius stabilitatis. Nequaquam profecto necessarium est. pro dote beneficii bona immo­ bilia assiffnari. prout assignata fuisse docemur antiquo Ca­ pitulo episcopali Quebecensi: sufficit, ut habet Leurenlus. ’res affecta onere praestandi tales reditus reali. perpetuo. " non exstinguibih cum persona, sed cum rv ipsa ad quem­ cumque possessorem transeunte hinc Canonistae passim 81 n. 47 docent bona beneficialia constitui posse ex decimis, quin etiam pensionibus a gubernio promissis (cfr. Boutx. De Capitulis, p, 156» ac longe communior sententia [quam sancivit Codex Iuris Canonici, nuper feliciter promulgatus, can. 1410] est lura quoque stolae, quamvis incerta, in do­ tem beneficii venire (cfr. Reiffcnstuel, in 1. III. tit. XXV’, n. 67). At vero in casu agitur de persona morali, non mi­ nus perpetua ac stabili quam sit ipsum Capitulum, id est de Mensa Archiépiscopal! Quebecensi. quae obligationem in se suscipit, in forma iure valida, praestandi quotannis ex determinatis proventibus, sive ipsis deficientibus, ex qui­ buscumque aliis suis bonis, certos omnino reditus: nihil igitur desiderandum superesse videtur ad requisitam stabi­ litatem. Frustra autem Capitulares ad proventuum assignatorum precariam naturam provocant: in primis, quia obligatio, ut vidimus, non respicit solos hosce proventus, sed. his defi­ cientibus. quosvis alios ad mensam spectantes: verum, hisce sepositis. 1) in se. non minus perpetuus certusque est in casu proventus cx taxatione super reditibus fabriceriae. quam proventus ex decimis, aut ex i uri bus stolae, aut ex pensionibus a Gubernio laicali promissis, quae omnia iure communi tamquam stabilia bona accipiuntur; 2) neque ex adiunctis stabilitas haec labefactatur: etenim a) quod in in­ duito S. C. de Prop. Fide legatur clausula/ " donec ali“ ter ab Apostolica Sede provideatur ”, in primis id respi­ cere videtur, non substantiam factae concessionis, quae de iure communi Episcopis competit (cfr. Cod. lur. Can. can. 1504 ss.). sed auantitatem taxae exigendae: et praeterea, non est supponendum quod Apostolica Sedes aliter providendo legitima Episcopi optata in casu sit neglectura, b) Item, s) erogatio proventus cessatura praevidetur, quando ex super­ fluis congrua sors capitalis efformata erit, id non officit, sed prodest stabilitati reditus, quia sortis ipsius capitalis proprietas penes Capitulum erit c) Frustra demum oggeritur. tributum Impositum religiosis sodalitiis a iure exorbi­ tans esse, et ideo Apostolicae Sedis improbationi obnoxium, quia Capitulares non docent de non obtenta ad rem facul­ tate. dum praesumptio stat pro Superiore; immo neque sic docendi facultatem habent, quum ius reclamandi, si daretur, competeret profecto religiosis sodalitiis gravatis, non autem Capitulo quod exinde favorem commodumque reportat. Circa congruam vero ad honestam substentationem Ca­ pitularium praebendae quantitatem, res tota in existima­ tione est; nec minus profecto facienda est Archiepiscopi. quam Capituli existimatio. Excludi autem non debet, uti Capitulares praetendunt, ab aeoua hac computatione fa­ cienda. quidquid Canonici singuli ex aliis munifs civilibus aut ecclesiasticis percipiunt, nisi in quantum, ob choralium perfunctionem onerum, horum munium continuatio impedi­ retur. Unde etiam regula seu norma iudicil ad praesentem controversiam terminandam facile deduci videtur: quum nempe praebenda ab Archieplscopo constituta congrua non appareat ad universum integrum que servitium chorale obeundum, (quod nimirum integras beneficiatl vires facile exhauriret, et ideo exigeret ut de praebenda sola bénéficia­ nts vivere posset), ipsum servitium chorale per opportunam dispensationem ad proportionem ipsius constitutae praeben­ dae minuendum, seu reducendum videtur Sed in hoc sensu propositae a Canonicis quaestioni affirmativum responsum dandum apparet, quatenus nempe, si nondum cessavit con­ ditio his verbis onunciata: ** Quoniam vero sacerdotes in “ Canonicos eligendi, aliis ecclesiasticis munlis distenti - sunt °, cessasse dicenda est quae statim subditur, ~ et de“ ficiunt In praesens praebendae can^nicales -, cx quo. mu­ nificentia Ertli Archiepiscopi erecti Canonicatus praebenda, saltem aliqua ratione congrua iam aucti fuere. Resolutio. - Proposito itaque suprascripto dubio. Efhi ac Rmi S. C. Concilii Patres. In plenariis comitiis in Palatio Apostolico Vaticano habitis, die 14 iulii 1917. respondendum consuerunt:' c Affirmative; facta Emo Card. Archiepiscopo facul­ < tate reducendi servitium chorale tantum ad dies do­ minicos et festos de praecepto, vel alios solemnes. ab Eodem determinandos, praesentibus perdurantibus < circumstantiis ». Quam Emorum Patrum resolutionem Ssfhus Dftus Noster Benedictus Div. Prov. Papa XV in Audientia diei 16 eiusdem mensis et anni, referente infrascripto Secretario, approbare et confirmare dignatus est.—L Mori, Secr. Adn. Pr.M 9 (1921) 135-136 47 1917 IUL 14.-SC CONC. RESOL. AAS 9 (19171 491-497 T R A N E N. Participationis seu divisionis summae. 14 iulii 1917. Species facti. - In Capitulo cathedrali Trancnst quum una habeatur massa communis, in hanc reditus quoque congruae curatae immittuntur, ut simul cum SC CONC.. TRANEN, PARTICIPATIONIS SEU DIVISIONIS SUMMAE 1917 ILL 14 sed vera ac gravis luris laesio est ellam a provisore/ univenali studiose praecavenda, vel saltem ad amussim resar- W cienda. Hinc etiam, in rc de qua agimus, tolerari quidem potest, propter commodiorem computandi rationem, ut summa aliqua levis, etsi extra ordinem provenUt, a Ius habente amittatur, ab altero gratis obtineatur, etiam ces­ sante privata compensatione; sed quando agitur dc summa quadam conspicua, prouti in casu, adeo ut gravis laesio lurium, seu grave damnum unius cum Inlusta alterius lo­ cupletatione sit obventurum, illud quemquam pati acquit», canonica potissimum, non permittit, sed immo praecaveri lubet. capta aliqua particulari provisione ad casum oppor­ tuna: quippe quaevis regula suae patiatur exceptiones. Hu­ cusque canonicus recurrens. Capitulum vero in primis asseveranter affirmat mu)· Usque argumentis probat factum assertae consuetudlna w di ripartire inter praesentes le entrate dl eserclzio sia che " provengano dalle rendite dcll’anno in corso, sia che si " riferiscano alie entrate degll escrclzl procedenti ", Idque probat non tantum In genere, sed etiam ex facto ipsius canonici recurrentis, qui, quosque inter portlclpontei fuit, nempe ab anno 19·'7 ad a. 1914. hanc consuetudinem axnovit. atque ipsius beneficiis usus est absque ulla difficultate aut rcservatlnne: etenim de plurimus fructibus etiam pin­ guibus participavit, qui tamen maturi erant praecedentibus annis, quin ulla ei cura esset de heredibus aut aliis quibus ius percipiendi fructus spec*asset: immo quum nonnulla fuissent postea restituenda, ante a 1914 a Capitularibus male percepta, onus istud minime sensit, sed a Capitularibus post a. 1914 actu exsistentibus integrum ferri sivit. Stxopsis msttttàttoxi.c - Quum In rctlrienda canonici Negat propterca Capitulum recurrenti lus interloquendi, honorarii recurrentis petitione Capitulum Inniteretur po- ,quod in casu esset venire contra factum proprium · sus­ ♦l«xlmum roareefudini ab Immemnrnbdx observatae. inpectae videlicet fidei apertum argumentum. Multo magis dtstinctim Inter praesentes distribuendi lucra et proventus quod ipse recurrens, quotannis, subscribendo manu propria per annum actu perreptat. etiamsi praecedentibus anni· redditioni rationum, atque in sua discessione e numero maturi fuissent («eu. ut ena sunt verba " dl riuartJre fra i participantium, declarando sibi nihil prorsus a Capitulo " present! le entrate di evretrio. sla che provengano dalle deberi, quamvis sibi compertissimum esset plura nomina, * re-dlie de! I’anno in rorso. sia che tl riferiscano a preac signanter creditum ab heredibus archlpresbyteri repe­ " viste entrate dl esercirl procedenti recurrens ictus est tendum. In suspenso adhuc manere, ratam habuisse dicen­ in ^ppru5na-da. tum Ir. facto tum in lure. asserta consue­ dus est praxim consuetudinariam de qua agitur, ac retudine. nunciasse Lis omnibus, de quitus in praesentiarum quaestio­ Universa tamen eius argumentandi ratio procedit ex nem movet. praevia distinctione ouam Inducere satagit inter reditus et Sed etiam ad punctum iuris quod attinet, negat omnino proventus, ut ito dicam, communcr, ad ordinariam adnttCapitulum assertam consuetudinem iniustam esse, laesivam nlstratlonem pertinentes, ideoque cum summa probabilitate quaesiti luris, ideoque improbandam. Primum, ex ipsa ar­ singulis annH *'bvrrturos. «r facile quod um anno gumentatione recurrentis, qui tandem aliquando fateri co­ 'orsao amittitur cb’tr.eri valeat in altero, et. ex adverso, gitur inlustitiam ac iurium laesionem exsulare quum agitur lucra rocntualla, extra ordinem certo anno obvenientia, ita de modicis nominibus ac ordinariis, atque tantum suam ut si semel amittantur, vix ac ne vix umquam in posterum a-cusationem urget si agatur de conspicuis et extraordina­ ipsorum faciendorum occasio praebeatur. riis. Etenim plus/ minusve non mutant speciem: si igitur 415 Hac praemisa distinctione, facile arbitratur recurrens in luriam facit novorum Canonicorum locupletationem, illb assertam consuetudinem vel non satis comprobatam in adjudicare non modicas summas quae percipiendae erant ab (acto, vel ture omnino improbandam in casu evincere. antiquis capitularibus, nunc defunctis aut discessis, fniustum etiam eri·, modica quaevis lucra Hits attribuere, quo­ In fccto quidem quia, etri Capitulum ad consuetudinis rum faciendorum lus his erat. probationem afferat ordinariam computandi rationem ab immemorabili observatam, nullum tamen casum In ea deNec valet quaesitum effugium ex cessante necne com­ 430 monstraro valet ad cxtrcordinorioi ever/tus. prout ille fu?, pensatione Inter amissum et obtentum: compensatio etenim qui causam praesenti controversiae dedit, spectantem. Si­ huiusmodl. quae ad aequalitatem servandam sufficiat, sem­ quidem extraordinarii casus, suapte vi ac natura, sicut per habetur, etiamsi agatur de extraordinariis, in tacita quamlibet reculam, na etiam quamvis consuetudinem effu­ quadam conventione quae id cenus ncg^lls subest. de giunt quae de ordinario contingentibus est et observatur, pari fi ran dis nempe oneribus cum commodis: ita ut quis, sed, ut extra ordinem illi emergunt. Ita singulares provisio­ renunciat luri suo quoad emolumenta uno anno per­ nes «ingulls vicibus expostulant Ac rcipso. asserit ipse re­ dum cipienda nec tamen percepta, pariter relevari se Intendit a currens. quantum meminisse valet, etiam in Capitulo Tradetrimentis quae de eodem anno re et effectu in sequentes nentl. extraordinariis his eventibus semper singulari modo annos prorogantur. Haec autem tacita conventio et conse­ pro casus ratione fuisse consultum quens compensatio, non minus valet de extraordinariis In ture autem praetensam α Capitulo consuetudinem, in- quam ordinariis eventibus: sicut enim sunt aut esse pos­ sunt extraordinaria lucra, ita etiam sunt aut esse possunt dtstinctim Inter praesentes distribuendi lucra actu percepta etiamsi, praecedentibus annis matura, ab aliis, iam absen­ extraordinaria facienda detrimenta: qui Igitur illis renun­ tibus. percipienda essent, manifestam Lnlustltiam redolere, tiare cogitur, dum ab his liberatur, iam compensationem In et ideo improbandam eoe contendit. lustltlae quidem sum­ eodem genere sufficientem obtinuisse dicendus esu ma praecepta sunt unicuique suum tribuero, alterum non Intimius rem perscrutando, quaestio ad hoc adducitur laedere: igitur, ad rigorem luris quilibet suos actu debet ut statuatur num in casu singulis capitularibus tus sit aut facere fructus qui ab eo percipiendi sunt. idest. quos ma­ quaeratur tn proventus seu fructus percipiendos aut In turos ante se habet: potest quidem, aliqua lusta interce­ rra^sam immittendos, potius tn perceptos sive In massam dente causa, ad eos ets: maturos, successori wo dimitten­ iam Qlatos dumtaxat. an Haec ouaestio non est definienda ex dos obligari, «ed salva tustitia id fit tantummodo quando, lure quod Capitulo, ut tali, séu Massae capitulari, competit quod commodum successori suo consentit Ipse prius saltem in nins debitores: certissimum enim est atque ex terminis simile persensit, adeo ut quod nunc amittit, antea ex quadam provenit quaestionis, eidem ut tali lus competere tn compensatione acceperit: quia in hoc casu, aequalitate ser­ fructus percipiendos: ted. hoc ve-l _ 2... .._L hr»c non obstante, communi ve ­ vata, nulla adest lurium laesio. Ideo, haec ad casum rostrum lu* I <-onsensu. In Capitulis saltem quorum massa communis trahendo, consuetudo illa quae praetenditur, distribuendi est. «insulis «Incui is capitularibus Ius ius non conceditur nisi in fructus quotannis lucra per annum actu ocrccpta. riil natura Iam : ~ illud SS. Canonibus rjpreces a novo Episcopo commendatae, at ipsorum favore " constitutum est. ut a singulis Parochis in Dioecesana •J-yimitteretur. ad causas pias erogandum, quidquid ca“ Synodo. Cathcdratici nomine, solidi duo exigantur, idque —Jhedratfci titulo ab eisdem parochis solvendum forsan “ argumento honoris, qui Cathedral! Ecclesiae tanquam rjfaisset tempore postremae vacationis sedis Episcopalis, “ Matri a ceteris Parochlallbus ecclesiis tribui solet ^■raulo post Vicarius Generalis Administratoris A postoSiquidem Cathedralis Ecclesia promiscue in iure acci­ pitur. ad designandam sive sedem Capituli, sive sedem bci dioecesis Alatrinae. sede vacante, penes hanc eamseu CcxtAednxm Episcopi Quod vero in themate sub dem S. Congregationem, datis epistolis, conquestus est designatione Cathedralis Ecclesiae, culus In honorem est nonnullos parochos cathedral.'cum solvere praefato Ad­ Calhedraticum solvendum, veniat Episcopi sedes seu Ca­ ministratori A Apostolico detrectasse, ea adducta excusathedra Episcopalis, scite docet Frances, dc EccL CathetL. tione quod soli ~ __ .____________ huiusmodi solutio esset faciencap. 15. n. 181 Eodem modo igitur, quo supremum Ponti­ da. Utramque expostulationem visum est Emis Patribus ficis magisterium usuvenit appellari Sedes Apostolica vel simpliciter Petri Cathedra, ita Cathedralis Ecclesiae vel subjicere, ut cx eorum sententia decerneretur quid Ora­ Episcopalis Cathedrae nomine, praecipuum Episcopi munus. toribus esset respondendum. L e. magisterium passim indlgitatur. AxTXAamcKOyrs, - Ad rem vero in antecessum animad­ Ex hucusque disputatis ad liquidum perduci videtur. vertebatur propositas quaestiones ad iuris communis trami­ Calhedraticum. cuius indoles ct scopus est. ut in si­ tem esse unice perpendendas ac resolvendas, nullo videlicet gnum sublectionis et honorem Cathedrae Episcopalis pensi­ respectu habito alicuius adiuncti vel peculiaris circumstan­ tetur. unius Episcopi esse proprium eidemque uni. ceteris tiae. quod luris canones in re moderari possit. Siquidem, aliis exclusis, deberi. quamvis didrachnic Calhedraticum tam prlvilegiatum in iure exsistat ut nec ab Ipso Episcopo in totum remitti, nec Qua quaestione soluta, modo aliae succedunt, utrum contraria consuetudine aboleri possit, consuetudo tamen vel nempe Calhedraticum. ab lis qui tali oneri sunt obnoxii, uros non improbatur, quo onus Calhedraticum pensitandi debeatur etiam Sede Epf/scopali vacante, et quatenus affir­ vel minui possit, vel singulis annis non urgeat, proutl scite mative. num favore vicarii Capitularis vel Administrato­ advertit, ris Apostolic! cedere debeat, num potius futuro Episcopo ?^ veJ5lt· cum DD calculo. Benedictus 'XIV. De Syn D-.ocr Hb y. cap 7. n. 8. At in themate oratores, «vr parochi sit reservandum dioe/cesis Civitatis Castelli, sive Vicarius Generalis AlatnPorro, ex superius recensitis, ad necessariam conclusio­ r.ui. nihil innuebant de praxl alias servata In Cathedratlci nem devenitur, quod vacante sede episcopali. Cathedratitautionc. sede Episcopali vacante; quapropter eorum con­ <*um non sit debitum. Siquidem deficiente sponso ct pas­ sultatio m wi tantummodo videbatur intenta, ut rescire tore Ecclesiae, et hinc sublecto, cui honoris et obedientiae valerent, quid raris sit clrea hoc statutum quidve retlnenmunus sit tribuendum, obligatio Ipsa, ex natura rei non urgere censetur. At difficultatem aliquam facessere potest quod In Cle­ ment. 6 legitur, cap. statutum, de elect, et Electi potest ^♦κίΙ^Ϊ· et alibi, in lure fuerit cautum. ’ Statutum super bonis a praelatis cathedralium regulaCalhedraticum deberi Episcopo. Wudque inter lura episco­ ‘ rium et collegiatarum ecclesiarum dimissis, aut obvcnlenpi3 connumerari, nullibi tamen inveniri mrewim num • tibus tempore vacationis earum, futuris sucessoribus ’ fideliter reservandri editum. locum declaramus habere \ .carlo aut Administratori Apostolico. num vero tale onus ’ In omni emolumento quod procedit ex lurisdictione et pa.rocbOTum vel beneficiariorum parle non urgeat, num ” sigillo curiae ecclesiasticae vel saecularis, aut alias undetandem ab his tit fervendum, futurove Episcopo solven" cumque, quod ad pruelatos (Ecclesiis non vacantibus) dum. Exinde ex generalibus iuris principiis desumendas “ pertineret “. Huius canonis ad tramitem, pluries sancitum rw propositis quaestionibus responsiones videlicet exami­ fuit ab H. S. O.: - emolumenta temoore vacationis sedis ni sublidenda wve naturam et scopum Csthedraticf Episco­ " Episcopalis obvenientia ex iurisdictlone et slglUo. vel pe debiti, sive naturam officii Vicarii Capitularis et Admi­ * alias undecumque, neque .ad Capitulum neque ad Vica­ nistratoris Apostolid. ut concludi valeret, num h« illud rium spectare, sed libere futuro successori reservari, si convenire possit. ad Episcopum. Ecelnta non vacante, pertinuissent Ita Enimvcro Calhedraticum. proutl communiter penes DD prae aliis In una Agrigentina 17 novem. 1594. ct novissime «udlL est " certa pensio, non occasione ordinationis, sed In una lanuen. Emolumentorum. 23 feb. 1856 (Thesaurus • singuli» annis Episcopi solvi consueta in signum subResolutionum S. C C„ t. CXV. p 7ff). Unde deduci posset, ” lectionis, et honorem Cathedrae Episcopalis, ad eiusdem Calhedraticum inter emolumenta illa esse recensendum, Cathedrae, seu Episcopalis officii onera sustentanda " (Be­ quae episcopo sede plena obveniunt sive ex lurisdictione. ned XIV, op c.. 1. V. cap 8. η 3' Haec pensio quandoque s.ye undecumque, unde etiam tempore sedis vacantis In Iure appellatur Synodailra, quandeque Paschalis, proutl ab obnoxiis exsolvendum, futuro tamen Episcopo reservan­ constat tum ex cit cap conquérante, ubi Honorius ΠΙ ait: dum. >ed. hoc nnn obstante, relinendum videtur Cathedra” Svnodatfci seu Cathedratlci nomine **. tum ex cap. 20. ycum. ob peculiarem suam indolem, de qua hucusque, a olim. de cennbtzjr, ubi Innocentius III causam definit inter .radIta norma esae Immune, et hinc Episcopo non deberi Episcopum Spoletanum et clericos plebis Rupinae super «x a,dcpU?J>ow,*sionls suae Eclesiae. quando nempe quantitate Synodafiri exagitatam At haec nomina non in­ ob «2.?Ai spirituale matrimonium cum Ecclesia celebratum, effecnuunt naturam Cathedratlci. quasi esset pensio debita ob «pensus et pastor gregis sibi commissi, quamo.Synodum, quam quotannis cogere debet Episcopus sed la­ V^cat «abiectionis et honoris signum. its numina e*t sortium, quia Calhedraticum occasione Sy­ r 2« Primis, cx nonnullis resolutionibus H. S nodi. quae ordinario port Pascha cogebatur. solvi consuevit, Ita Prae al?is constabilire videntur, hinc etiam Synodaficum vel Paschale fuit dictum Vcrumtaϊκ Λ Amalphltana. Cathedratlci, 5 nov. 1707, Î2ÆS? tuiv - a “Æ'™?",idro'lrum d^eatur? < men scopus, ob quem a iure Calhedraticum fuit invectum, non alius fuit, quam quod singuli beneflciati quotanru* sstonis profiterentur suam subtectionem erga Episcopum eiusqur tione interpretari. Udem tamen magistn, ante quam dicere de aliquo instituto iuridico aggrediantur, apte ex­ ponant qui eius fuerit ortus, quae decursu temporis acciderint progressiones, mutationes ac vices, ut disci­ puli pleniorem Iuris cognitionem assequantur. Nullo ceterum, praeter Codicem, libro alumnos uti necesse erit; quodsi doctoribus placuerit eos unum ali­ quem adhibere librum, id sancte retinendum, ut non eius libri ordini ordo Codicis, sed huic ille aptetur et accommodetur. Romae, ex aedibus S. Congregationis de Seminariis et Studiorum Universitatibus, die vn mensis augusti anni MCMXvn.—Caietants Card. Bislett. Prae/. loseph Rosrino. Substitutus. uQRETO 1917 AUG 20 18 mart et 8 iul. 1725. Scquiore vero aetate quaestio vide­ tur magie in terminis definita. Siquidem in una Anglonen. et Tursicn., lunum, 31 iul. 1852, praetendente Episcopo, Calhedraticum sibi deberi a Capitulo Collegiatac Ecclesiae 501 loci Rabatana, etiam pro lem/porc, quo Episcopalis vaca­ verat sedes. Capitulum, proutl legitur in folio citatae causae, “ illud solvere non detrectat omnino ; sed hoc tantum op- ponit, excessivam fuisse Episcopi petitionem, dum re" auislvit Calhedraticum pro annis 1847. 43 et 49. licet • electus fuerit Episcopus dic 20 apr., et Episcopatus pos“ sessionem acceperit die 23 iun. eiusdem anni *18 19. Colle“ giata autem solvere Calhedraticum haud renuit, sed ad • illius solutionem se teneri putat a die tantum captae “ possessionis Episcopatus Quapropter proposito dubio: M an et quomodo Capitulum eiusdem Collcgiatae teneatur “ ad solutionem tum subsidii caritatitrt, quam cathcdratici " in casu “, S. C. respondit: ” quoad Calhedraticum, ajfir“ motive a die captae possessionis; quo vero ad caritati vu m “ subsidium scribatur Nuntio Apostoli co. qui referat de *· consuetudine dioccesum regni circa exactionem subsidii “ caritativl ” (Cfr Thcs cit., t. CXI. p. 318, s.). In hac solutione illud probe attendatur, quod S. Congregatio pro solutione caritativi subsidii, sede vacante, de consuetudi­ ne voluit, antequam decideret, edoceri, quod tamen haud requisint in solutione Cathcdratici. quod ob peculiarem suam indolem, nonnisi ab Episcopo, suae Ecclesiae posseslionc jruente, exigi potest. Firmato igitur quod Calhedraticum uni Episcopo sit debitum, ct Insuper quod illud ei non debeatur nisi a die adeptae possessionis dioecesis, iam in his absorpta manet alia quaestio, quae ius Vicarii Capitularis concernit relate ad Cathcdratici exactionem, sede vacante. Etenim, illud nec deberi sede vacante, nec Vicario tribuendum, evictum est sive a natura Cathcdratici sive cx pluribus H. S. O. decisionibus. Sed ad eamdem devenitur conclusionem si parumper prae oculis habeatur natura officii Vicarii Ca­ pitularis. Iste enim, quamvis succedat in universam Epi­ scopi iurisdictionem ordinariam, iis exceptis quae ius reser­ vavit. vel limitibus interclusit, dici tamen non potest Pastor dioecesis vel Ecclesiae sponsus, sed potius propastor et temporaneus administrator vacantis ecclesiae. Eidem igitur minime congruere possunt termini illi, quorum de causa a iure fuit statutum Calhedraticum. 1. e. “ in signum subiec“ tlonis ct in honorem Cathedrae Episcopalis, ad eiusdem “ cathedrae onera sustentanda Insuper, quamvis practici momenti non sit, relate ad Episcopum, distinctio illa, quam Glossa insinuat in cap. Ii, Dilectus, de officio Ordin., inter legem iurisdictionis et legem diocccsanam, ad designandam universam Episcopi potestatem, in casu tamen utiliter invocari posse videtur. Etenim, iuxta relatam Glossam, ea quae consistunt in dan­ do» vel conferendo, seu. ut ait Ostiensis, in actione., ad legem iurisdictionis pertinent, et haec, saltem generatim. 502 exceptis nempe limitationibus a iure/ inductis, Vicario Ca­ pitulari competere dignoscuntur. E contrario, ea quae con­ sistunt in recipiendo, vel ut inquit idem Ostiensis, in pas­ sione dulci, proutl sunt Cathedraticum exigere, quartam decimarum, mortuorum et similia, quaeque legem dloecesanam constituunt, a Vicario Capitulari sunt omnino sub­ ducta. Iste enim praeter congruum salarium sibi assigna­ tum aut assignandum, vel ex fructibus vacantis ecclesiae, vel ex alio capite, nullum ius habet in illis emolumentis, quae Episcopo obvenirent, si Ecclesia non vacaret, prouti ex Clement *' Statutum ” supra relata, deducitur, quaeque futuro Episcopo sunt reservanda. Quae vero de Vicario Capitulari sunt dicta, applicari quoque debent Administratori Apostolico» sede vacante, in dioecesi constituto: hic enim ordinario ea pollet jurisdictio­ ne, quae Vicario Capitulari competit, exceptis peculiaribus facultatibus fortasse in brevi nominationis induitis. (Wernz. Jus Decret., 2. p. 820). Resolutio. - Porro, propositis in plenariis Emorum Patrum comitiis in Palatio Apostolico Vaticano habitis die 11 martii 1917, tum precibus Parochorum Civitatis Castelli, tum expostulatione Vicani Generalis Alatrini, super his rescriptum prodiit: Calhedraticum. sede vacante, non deberi. Quam Emorum Patrum resolutionem Pius fel. rec. PP. X. in audientia die 13 eiusd. mensis et anni Secre­ tario S. Congregationis concessa, approbare et confir­ mare dignatus est. Datum Romae, ex aedibus S. C. C., die 20 augusti 1917.—I. Mori. Secr. Adn. PrM 9 (1921) 45. 52 1917 AUG 20.-SECR. STATUS, DECR. AAS 9 (1917) 475 De praescriptis aliquorum codicis canonum anticipandis Episcopi aliive locorum Ordinarii complures a SS. D. N. Benedicto Pp. XV demisse efflagitarunt ut. nulla interpo­ sita mora, vigere incipiant praescripta Codicis L c. quae sequuntur: 89 η. 52-53 SECRETARIA STATUS ET BENEDICTUS XV 1917 AUG 20 - SEP 15 1· Canonis 859, ! 2: 2° Canonis 1108, 5 3:3® Canonis 1247. I 1: 4’ Canonum 1250. 1251. 1252. 1253, 1254 Beatissimus Pater, in audientia die 19 mensis augusti infrascripto Cardinali data, relatas preces benigne exclKiens, decrevit praescripta canonum, de quibus supra, ex oc ipso dic vim habere; praetereaque. Motu proprio, con­ cessit ut S. R E. Cardinales iam nunc omnibus ac singulis fruantur privilegiis quae can. 239, 5 1, 240. 600. n 3. 1189, 1401, eiusdem Codicis describuntur. Quae omnia promulga­ ri iussit, contrariis quibuslibet minime obstantibus. Ex aedibus Vaticanis die 20 mensis augusti anni 1917.— P. Card. Gasparri, a Secretis Status. Adn. ME 29 (1917) 352-359. 358-369; PrM 9 (1921) 84. 53 1917 SEP 15.-BENEDIC. XV. MP. AAS 9 (1917) 433-4S4 COMMISSIO instituitur ad codicis canones authentice INTERPRETANDOS BENEDICTUS PP. XV Cum iuris canonici Codicem, fel. rec. decessoris Nostri Pii X iussu digestum, non multo ante, exspecta­ tionem totius catholici orbis explentes, promulgaveri­ mus. Ecclesiae bonum ipsiusque natura rei profecto postulant ut, quantum fieri potest, caveamus, ne aut incertis privatorum hominum de germano canonum sen­ su opinionibus ct conjecturis, aut crebra novarum le­ gum varietate, tanti operis stabilitas in discrimen ali­ quando vocetur. Quapropter propositum Nobis est utrique incommodo occurrere; quod ut efficiamus. Motu proprio, certa scientia atque matura deliberatione Nostra, haec quae infra scripta sunt statuimus atque decernimus: I. Exemplum decessorum Nostrorum secuti, qui de­ cretorum Concilii Tridentini interpretationem proprio Patrum Cardinalium coetui commiserunt. Consilium seu Commissionem, uti vocant, constituimus, cui uni ius erit Codicis canones authentice interpretandi, audita tamen, in rebus maioris momenti. Sacra ea Congrega­ tione cuius propria res sit, quae Consilio disceptanda proponitur. Idem vero Consilium constare volumus ex aliquot S. R. E. Cardinalibus, quorum unus coetui prae­ sit. Auctoritate Nostra et successorum Nostrorum deli­ gendis; his accedent tum vir probatus» qui sacri Consi­ 484 lii erit ab Actis, tum aliquot Consultores cx utroque clero iuris canonici periti, eadem Auctoritate designan­ di; sed Consilio ius erit Consultores quoque Sacrarum Congregationum, pro sua quemque re. sententiam ro­ gandi. II. Sacrae Romanae Congregationes nova Decreta Generalia iamnunc ne ferant, nisi qua gravis Ecclesiae universae necessitas aliud suadeat. Ordinarium Igitur earum munus in hoc genere erit tum curare ut Codicis praescripta religiose serventur, tum Instructiones, si res ferat, edere, quae iisdem Codicis praeceptis maio­ rem et lucem afferant et efficientiam pariant Eiusxnodi vero documenta sic conficiantur, ut non modo sint, sed appareant etiam quasi quaedam explanationes ct com­ plementa canonum, qui idcirco in documentorum con­ textu peropportune afferentur. III. Si quando, decursu temporum. Ecclesiae univor­ sae bonum postulabit, ut novum generale decretum ab aliqua Sacra Congregatione condatur, ea ipsa decretum conficiat, quod si a Codicis praescriptis dissentiat. Sum­ mum Pontificem de elusmodi discrepantia moneat. De­ cretum autem, a Pontifice adprobatum. eadem Sacra Congregatio ad Consilium deferat, cuius erit, ad Decre­ ti sententiam, canonem vel canones redigere. Si decre­ tum e praescripto Codicis discrepet. Consilium indicet cuinam Codicis legi nova lex sufficienda fit; si in de­ creto res vertetur de qua Codex sileat. Consilium con­ stituat quo loco novus canon vel novi canones sint in Codicem inserendi, numero canonis, qui proxime ante­ cedit. bis. ter. etc. repetito, ne canon sede sua moveatur ullus aut numerorum series quoquo pacto perturbetur Quae omnia, statim post Sacrae Congregationis Decre­ tum. in Acia Apoftolicqe Sedis referantur. Quae Nobis videmur utiliter in hac causa decrevisse, ea omnia et singula, uti decreta sunt, ita rata et firma esse et manere volumus ac iubemu^: contrariis non obstantibus quibuslibet 90 1917 OCT 15-2? 54-56 Datum Romae apud sanctum Petrum, die xv mensis Septembris anno ucxxvn, Pontificatus Nostri quarto — Benedictus Pp. xv Ada Pft MAROTO bi CpR 1 (1920) 34-35; REGATILLO η. 1; ME 29 (1917) 342-343: PrM 9 (1921) 17-19. 1917 OCT 15.-BDŒDIC. XV, MP. AAS 9 (1917) 531-533 De 1917 OCT. 17.-SECK. STATUS, DECL. AAS 9 (1917) 557 NONNULLŒ MENDAE CORRIGENDAE IN EDITIONE OFFICIALI CODICIS IURIS CANONICI In officiali Codicis luris Canonici editione [AAS 9 (1917) Pars II) nonnullae irrepsere mendae, quas Ssfhus in audientia infrascripto Cardinali hodie concessa cor­ rigendas prout sequitur praecepit: legatur: vitio subreptionis aut obreptio­ nis nullum supremi religionum iuris pon­ tificii Superiores, Oflclales maiores Romanae Curiae Paschatls. Ascensionis, Pente­ costes cum throno ac baldachino et iure Religiosos autem exemptas Epi­ scopus inserviunt ad normam can. 412. instituto pontificio studiis rerum orientalium PROVEHENDIS BENEDICTUS PP. XV Orientis catholici ad spem veteris prosperitatis ex­ citandi causa, mense malo vertentis anni Sacram Con­ gregationem pro Ecclesia Orientali instituimus. Sed quod habemus propositum certe eveniet facilius uberiusque, si, qui in eo persequendo Nobis navaturi sunt operam, illi optime parati instructique ad laborandum 532 devenerint Itaque proprium altlorum studiorum/ domi­ cilium de rebus orientalibus in hac Urbe, chnstiaiu nominis capite, condere decrevimus, idque et omni appa­ ratu, quem huius aetatis eruditio postulat, ornatum, et doctoribus, in uno quoque genere peritissimis Orien­ tisque perstudiosis insigne: in quo quidem Latini pri­ mum sacerdotes qui apud Orientales sacrum ministe­ rium obire voluerint, congruenti, quae omnes numeros habeat, institutione formentur. Haec porro studiorum domus pateat etiam Orientalibus tum unitis tum ortho­ doxis oui appellantur: illis quo ordinarium doctrinae curriculum harum disciplinarum accessione perficiant hi vero ut possint, omni praeiudicata opinione deposita, veritatem penitus perscrutari Volumus enim ibi doctri­ nae catholicae simul et orthodoxae una pariter proce­ dat expositio, ut cuivis sui ludicii viro evidens fiat quibus e fontibus utraque manaverit, ex Apostolorumne praedicatione. Ecclesiae perenni magisterio ad nos traaita. an aliunde. Quod igitur rei Christianae in Oriente bene vertat. Nos Motu proprio constituimus ct sancimus: I. Institutum studiis rerum orientalium provehendis Romae esto, quod, praecipua sub vigilantia curaque Summi Pontificis positum, pontificii titulo decoretur. II. Illud S. Congregationi pro Ecclesia Orientali pro­ xime sublectum erit, per eamque Nobis ac Nostris succesoribus. 1227 1249 1301 1557, 1599, 1913 21£» religionis postulatu aut novitiatu visitantibus vel aliis Visitato­ ribus Ordini vel Sanctae Sedi, ad normam serventur, congrua congruis re­ ferendo. praescripta ad normam iuris. salvo praes­ cripto can. 1196. religioso professo de quo in can. 964. n. 5. electio sit nulla celebratur, sub dio aut !n qua­ cumque cessat, excepto festo tempore Quadragesimae, nec pervigflb In forma iuris civilis valido contentiosis, salvo praescripto can. 1572. 4 2; causas de quibus in can. 1557. 5 2 allasve quas ludex in decreto quo. non ser­ vata ludicii forma, vel reiicit non datur distincta appellatio can. 467. J 1. 468. 5 1, 1178. 1330-1332. 1344. Censuris Sedi Apostollcae re­ servatis: poenis inhabllitatis ad benefi­ cia nisi positus fuerit ab excom­ municato vitando vel ab alio excommunicato post prope Vaticanum aedibus, ubi cHospitium de Conver« tendis > vulgo dictum, usque adhuc fuit: id quod fieri Ex aedibus Vaticanis die 17 mensis octobrb» anni volumus rine ullo detrimento ipsius Hospitii. 1917,—Petrus Card. Gasparri. a Secretis Status. IV. Hae in Instituto tradantur disciplinae: Ada Vide MONITUM. In emcadattommi Codicis luris Canoni­ t. °ythodoxa quae varias orientalium ci indiculo, P»3· 557 borwn Artorum [AAS 9 (1917) 557] ehristianorum de divinis rebus doctrinas attin it, cum •dilo, erst: praelectionibus de Patrologia orientali, de Ί eologia «Caa. 1252. 5 4 Icystun c«wt. exceplo festo tempore Qui historica ac de Patristica. nec pervigili·». AAS 9 (1917) 589 b) Ius canonicum omnium Orientis Christianarum gentium c) Multiplex Orientalium Liturgia d) Byzantii Orientisque reliqui Historia tum sacra tum civilis: cui praelectiones accedent, de Geographia 533 ethnographic!.-' de Archeologia sacra, de Constitutione 1917 OCT. 22.-S. POEN., RESP AAS 9 (1917) 539 carum gentium civili et politica e) Litterae sermonesque Orientalium. QUO MODO MUTILATI INDULGENTIAS LUCRARI POSSINT V Horum omnium studiorum cursus biennio confi­ QUIBUSDAM ACTIBUS CULTUS ADNEXAS ciatur. Beatissime Pater, VL Scholas Instituti frequentabunt sacerdotes ex la­ tino ritu qui in Oriente sacrum ministerium obituri Henricus Genovesi, O. P., capellanus militaris noso­ sunt: easdem frequentare licebit non modo clericis comii Gorlae I, in Mediolanensi archidioccesi, humillime nostris orientalibus, sed etiam iis orthodoxis qui sint exponit quae sequuntur: veritatis altius inquirendae cupidi. Multi mutilati signo Crucis se munire vel genua VII. Ne quid autem adiumenti ad studia Ibidem de­ flectere coram Ssmo Sacramento non possunt, et proin­ sit, Instituto Bibliothecam adiungimus bene apparatam de prirantur indulgentiis hisce cultus actibus adnexis. cum a librorum delecta copia, tum a scriptis periodicis Quam ob causam orator a Sanctitate Vestra enixe gra­ quae ad rem pertineant. tiam postulat ut praedictas indulgentias lucrari possint Quae vero hic a Nobis constituta sunt, ea in perpe­ mutilati qui signum Cruets facere nequeunt, dummodo tuum valere iubemus. contrariis quibusvis, ellam spe­ iormulam recitent, et qui in genua procolvi non pos­ cialissima mentione dignis, non obstantibus. sunt. dummodo caput inclinent. Datum Romae apud S. Petrum, die xv mensis octoEt Deus ... bris MDCCCCxni. Pontificatus Nostri anno quarto.— SSmus D. N. Benedictus Div. Prov. PP. XV. In audien­ Benedictus Pp. xv tia dici 19 vertentis mensis infrascripto Cardinali Poenitcntlano Maiori impertita, perlibenter excipiens praePrM 9 (1921) 20-21 SC RELIGIOSORUM ET CONCILII 1917 NOV 6-10 missas preces, concedere dignatus est ut indulgentias, pro quibus lucrandis recitatio precum una cum aliquo corporis actu iniungitur, quem mutilati peragere impa­ res sunt, isti lucrari valeant fusis dumtaxat precibus. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae in Sacra Poenïtentiaria die 22 octo­ bres 1917.—Gulielmus Card, van Rossini, Poenit. Maior. F. Borgongini Duca, Secr. Adn. FrM 9 (1921) 70-71. 57 1917 NOV 6.-SC RELIG., INDULTUM. PART.· FACULTAS DATUR DISPENSANDI SUPER IRREGULARITATE EX DE­ FECTU DIGITORUM, CAUSA VULNERIS IN BELLO ACCEPTI Preces. - Beatissimo Padre, Fr. Eusebio da Garbagnate, deUOrdine dei Frati Minori Cappuccini délia Regolare Provincia Milanese, prostrato ai Piedi della Santitâ Vostra, umilmente implora la dispensa dall’irrcgolariU ex defectu corporis, onde a suo tempo possa esser promosso ai SS. Ordini. AUOratore da una bom­ ba. scoppiatagli nelle mani, gli furono bruciate due ialangi delTindice e una falange dei pollice della mano sinistra, e il medio è rimasto irrigidito; i monconi perô delTindice e pollice li puô congiungere con tutta facilitâ. Che ecc. Rescr - Ex audientia SS.mi diei 6 novembres 1917. SS.mus D. N. Benedictus PP. XV, referente infrascripto Cardinali Praefecto Sacrae Congregationis Negotiis Re­ ligiosorum praepositae, benigne annuit pro gratia; ac propterea mandavit committi Hevjno P. Ministro Ge­ nerali Ord. FF. Min. Capuccinorum. ut petitam dispen­ sationem pro suo arbitrio et conscientia juxta preces concedat Romae, die, mense et anno ut supra.—J. Card. TONTI. Praef. Adulphus, Epus. Canopitanus. Secr. • AOMCap 34 (1918) 5. 58 1917 NOV 10.-SC CONC. RESOL. AAS 10 (1918) 368-373 P A D E R B O R N E N. Super eleemosynis missarum integre tradendis Die 10 novembres 1917 Species facti. - Rmus Episcopus Paderbornensis. idemque Administrator Vicariatus apostolici Anhaltini. a S. Sede iampridem impetravit indultum, vi cuius sa­ cerdotes suae dioecesis ac vicariatus accipere valerent stipendium secundae Missae vulgo binatae, necnon Mis­ sae pro populo litandae festis abrogatis, ea tamen lege ut illud traderent ipsi Ordinario, in utilitatem Pii ope­ ris a Collegio Leonino nuncupati impendendum. Idem porro Episcopus nuper supplici libello quae sequuntur nuic S. Congregationi exposuit: < A nonnullis sacerdoti< bus dubia mihi proposita sunt, utrum parochis qui < festis suppressis Missam cantatam, sive manualem < sive fundatam, quae dominica praecedenti praenun< ciata fuerit cum indictione diei et horae, celebrant, c et sacerdotibus, qui iterato sacro dominicis et festis « de praecepto Missam fundatam celebrant, liceret ad < Episcopum transmittere tantummodo stipendium Mis< sae lectae iuxta taxam dioecesanam, an ipsi deberent < tradere integrum stipendium per constitutiones dioe< cesanas pro Missis aut per fundationem statutum. Du< biis propositis respondi: Si diebus festivis abrogatis < exequiae vel nuptiae fiunt et parochus Missam can« fatam exequialem vel pro sponsis celebrare debet, < itipendium usitatum pro Missa privata tantum nobis i tradendum est; in omnibus aliis casibus vero stipen< dium integrum sive manu oblatum sire ex fundatione < statutum nobis transmittendum est ». « Humillime peto ut Sancta Sedes hanc meam decl< sionem pro sacerdotibus territorii mei approbare « velit. < Aequum enim censeo, quod parochi, qui in festis « abrogatis Missam exequialem aut nuptialem cum can- 93 « c < i i < < < c « « < « « < tu celebrare debent, stipendium pro Missa lecta tantum traaant, cum alias iura stolae ipsorum diminuerentur. In omnibus autem aliis casibus parochi Missam cum cantu celebrare minime obligati sunt et stipendia pro Missis lectis semper habent Ne quaeritandis Missis cum cantu species avaritiae in sacrificii sanctissimi celebrationem irrepere videatur, ex re esse censui, quod/ parochi integrum stipendium, sive ma- 369 nuale sive funuatum, favore Collegii Leonini tradant Porro parochi et alii sacerdotes, qui diebus domini cis et festivis duas Missas in commodum animarum celebrare debent, nullum detrimentum patiuntur, si integrum stipendium manuale vel fundatum tradunt, quia congruo salario eorum alias sufficienter provisum est ». Synopsis disceptationis. - Super hac re aliquis requisitus de suo voto H. S. C. Consultor supra relatum Episcopi de­ cretum in utraque parte approbari posse censet, hisce ad­ ductis rationum momentis. Quod primam partem attinet, recte ratiocinatur Episcopus, aliter fieri non posse, quin parochis debita lura stolae detrahantur. Sed praeterea at­ tendendum videtur agi in casu de Missis solemn!ous cum cantu, quinus nempe extrinsecus labor et incommodum praeter ordinem suoest: at vero Haec Sacra Congregatio, quae semper districtissime prohibuit ne pro altera Missa in casu binationls quidquam perciperetur a cele orante, ul­ tro permissit in casu quo Missa Hia cum cantu persolvi deberet, remuneraUonem aliquam. ** non pro Missae appb~ callone ", sed dumtaxat. " intuitu laboris et incommoHdi”: cL S. C. C.. Trcvxrcn., 23 mart. 1661, ad. I (CICF n. 4192]. Haec eadem adducta ratio obstare quidem videretur quo­ minus Episcopi oratoris decretum in altera sua parte pro­ betur: nam etiam in hac altera parte sermo est de Missis cum cantu, ac propterea eadem suoest ratio extrinseci la­ boris et extraordinarii incommodi suocundi. At difficultas facile evanescit, si consideretur praefata resolutione dici 23 mark 1861 permissionem in casu conscientiae et arbitrio Episcopi concessam fuisse: ~ Posse permitti, prudenti ar“ bitno Episcopi, aliquam remuneraUonem intuitu laboris * et incommodi, exclusa qualibet eleemosyna pro applica° Uone Missae In casu autem Episcopus pro suo prudent: arbitrio id permittendum minime censet, ne inconveniens ct admiratio suboriatur ex studiosa, quae secus contingere posset. Missarum cum cantu quiritatione, ex parte eorum sacerdotum et parochorum qui Missarum simplicium copia non destituuntur. Utique huiusmodi inconveniens non subest, si agatur de Missis 1 undatis, verumtamen tunc quo­ que parochis ius retinendi integrum stipendium esset dum­ taxat si ipsum * locum teneret congruae parochialls ", prout explicite cavet decretum Ut debita, i 15 LASS 36 11903-04) 672-676]; quod a casu exsulare videtur, quum Episcopus doceat “ congruo salario eorum — Le. parocho" rum et aliorum sacerdotum — alias suïllcienter provisum “ est". Quamobrem, attento praesertim qued indultum im­ petraverit Episcopus, non favore parochorum. sed favore Operis Pii. quumque non resultet decretum de quo agitur alicuius ius laedere, ipsum susti/nendum est. immo, quia ad 370 malam avaritiae speciem a clero propellendam conceptum, prudens et laudabile apparet. Hucusque Consultoris votum. Ex officio vero haec ad rem magis explanandam et enucleandam addebantur. 1. Generali quadam ratione, ex praxi et decretis H. S. C., videri in hoc et similibus casibus integram Missarum eleemosynam devolvendam esse favore Pii Operis dioecesam. ceu resolutum luit m una Sancti Dcodât i diei 27 februarii 1905. ad 2. Proposito enim hoc du­ bio: “ Vigore plurium indultorum idem Episcopus Sancti “ Deodati concedere potest sacerdotibus suae dioecesis fa“ cultatem recipiendi eleemosynam vel pro secunda Missa “ vel pro Missis dierum festorum in Gallia suppressorum. ’· dummodo supradicta eleemosyna pro suae dioectnüs operi" bus piis applicetur. Porro vestigus trium suorum ante'* cessorum inhaerens, idem Episcopus orator concessit “ sacerdotibus ut quaecumque sit eleemosynae quantitas. ‘‘ ad concellariam episcopalem non mittatur nisi eleemosy“ na synodalis. idest lib. 1.50. Quaeritur an haec Episcopi M concessio sit legitima responsum vero prodiit: Nega­ tive (ASS 37 (1904-05) 524). Et merito. Sicut enim eleemosyna ex integro tradenda est Missam celebrantibus, cum hanc offerens totam det Intuitu oneris quod eis imponit, α pari aequum est ut sti­ pendium. pro quo percipiendo apostolicum indultum in themate concessum est. pus operibus ex integro applice­ tur. Eo vel fortius quia, si iisdem sacerdotibus excessum communis cleemosjnae retinere fas esset, indultum ipsum haud unice — ut par est — pia opera respexisset. 2. Verum haec generalis regula suas patitur exceptiones, r.on quidem ex titulo eidem Missae intrinseco, sed ex aliis titulis ipsi celebrationi cxtnnsecis. lamvero inter hos titu­ los. qui nonnisi per accidens sacro ministerio annectuntur et sunt pretio aestimabiles, nedum tura rongrucc oel rtolar parocctalls, sed etiam maius incommodum vel fabor vel etiam industria personae accensentur. Quoad iura congruae aut stolae nullum supcrewc vide­ tur dubium. Siquidem in una Monccen^ diei 25 luili 1IT75. [ASS β (1882) 65-74 25 lull! 18741. quae confirmata inveni­ tur ab ipso decreto H. S. C Ut drbtta [ASS 36 (1M2HM) 672-676). diei 11 man 1WM. “ attento qued eleemosynae mis·· sarum quorumdam legatorum pro parte îecum tenerent " congruae parochlalis, Ei?U Putres cvnsucrunt licitum “ parocho, si per se satisfacere non possit, eas missas alteri Π. 59-60 9 SC CONSISTORIALIS ET BENEDICTUS XV 1917 NOV 19-21 - sacerdoti committere, attributa eleemosyna ordinaria loNec ex adverso valet ratio eiusdem Episcopi ex eo d<" ci sive pro missis lectis sive cantatis " lAeta S. Sedis, vol. prompta quod " parochi nullum detrimentum patiuntur u 36. pag. 672». Similiter in altera Colcmlen., diei 25 lulil 1074. integrum stipendium manuale vel fundatum tradunt, quia ad 5. quum exhibitum fuerit sequens dubium·. “ In cele" congruo salario eorum alias sufficienter provisum est " • brandis matrimoniis excquiisvc defunctorum iura stolae Nihil enim refert, divesne an pauper sit celebrans, et 371 " pxro/cho non in cumulo solvuntur, sed certa portio asutrum ex beneficio ecclesiastico satis habeat unde vivat - sifnata est pro singulis actibus ad has functiones rite Nam. uti docet Fagnanus in capite Fraternitatem, dc sepul­ - persolvendas requisitis. Hinc certa quoque eleemosyna. turis. n. 83. " sacri canones in assignatione stipendii non - eaque pinguior quam pro ceteris missu manualibus, ab “ considerant paupertatem, sed mercedem laboris, cum ne• Ordinario fixa est tam pro missis nuptialibus quam pro " mo militet propriis stipendiis ” (cap. Cum ex oj/icU. d< praescripti. |X. 2. 16. 161. jSg “ missis exequialibus. quarum celebratio de iure et consue- tudlne ad parochos spectet ", Sacra haec Congregatio respondit· ** Cum agatur de lunbus stolae satis esse si Resolutio. - Propositis igitur, cum relatis animadver­ "parochus retribuat celebranti eleemosynam ordinariam sionibus, in plenario Eniorum S. Congregationis Conci­ iActa S. Sedis, vol. 8. pag. 75). lii Patrum conventu, in Palatio Apostolico Vaticano Quum iteque in eleemosynis harum Missarum ratio ha­ die 10 novembris 1917 habito, precibus Ordinarii Paderbendi sit etiam de turibus stolae vel congruae parochial is. bomen., super his rescribendum Erhi Patres consuere: consequi videtur quod non integrum stipendium, sed ordi­ narium dumtaxat tradendum sit sacerdoti eas Missas cele­ < Decisionem Episcopi probari, nisi morali certitubranti. Quod valere etiam videtur quum eleemosyna Missae ■ dine constet, excessum communis eleemosynae oblabir.atee vel pro populo consignanda es *. Ordmano ad pias < tum fuisse intuitu personae vel ob maiorem laborem causas, quia ubi eadem est ratio, eadem esse debet luns < aut incommodum; uti resolutum fuit in Lugdunen. dispositio. < coram H. S. C. die 31 ianuarii 1860 ». 1 Nec aliter sentiendum videtur ad ceteros titulos Mis­ Quam resolutionem SSmus Dnus Noster D. Bene­ sae extruitecos quod attinet, nempe ad maiorem laborem aut eztraorduonani teeommodum aut etum xndustnar. dictus Div. Prov. PP. XV. referente infrascripto S. C C personae, prout ex pluribus huius S. C decisionibus erui­ Secretario in audientia diei 12 eiusdem mensis et anni, tur. confirmare ct approbare dignatus est—I. Mori, Secr. Ita in laudata Trevirm., diei 23 mail 1E£1. propositis his dubiis: " Γ utrum parochi qui. ut menti fundatorum lut Ada. ME 30 (1918) 266-268; PrM 9 (1921) 136. “ sitis, diebus dominicis et festis binam dicunt Missam " et pro benefactoribus Promissariarum applicant, salarium " ex fundo Promissariarum pro peculiar’, labore percipere " possint; 2* utrum parochi, qui pro necessitate circum 59 • stantiarum diebus dominicis et festis uve m ecclesia pa" rochiall sive filiali dissita bis celebrant, tradite simul " doctrina Christiana, pro peculiari labore et industria cer" tum salarium annuum a parochiam» oblatum percipere 1917 NOV 19.-SC CONS. DECK. AAS 9 (1917) 566 " valeant " haec S. C respondit: “ Posse permitti, prudenti “ arbitrio Episcopi. remuneriUonem intuitu laboris et lnDuo INSTITUUNTUR EPISCOPI INSPECTORES PRO SACERDOTIBUS " commodi, exclusa qualibet eleemosyna pro applicatione ET CLERICIS IN FRANCORUM EXERCITU DEGENTIBUS " missae " lAeta S. Sidis, vol 1. pag. 15). Item in LuQduntn , 31 ianuarii 1380. plures Ep-^copi Gal­ Ut curae et regimini spirituali tot sacerdotum et liae exposuerunt. se obtir.iuiae apostoheum indultum appli­ candi piis operibus dicccesanis stipendium quarumdam clericorum, qui in Francorum exercitu aut militant aut Missarum pro populo a parochis Utendarum, sed nonnulli capcllanorum officio funguntur, plenius provideretur, ex his. misso ad Episcopum stipendio ordinario, excessum SSmus D. N. Benedictus PP. XV hisce S C. Consisto­ ptaguloris eleemosynae a fidelibus oblatae retinebant, con­ rialis litteris deputat et eligit eorum Inspectores duos tendentes in casu titulum extnnsecum adesse, vel laborem Rmos Episcopos. DD. Carolum Ruch et Gabrielem Lioextraordmanam si Missa sit cum cantu aut publice praebet, cum potestate ordinaria sacerdotes omnes et Semi­ nunctete m dominica praecedenti, d iter si: faciendum, vel praesertim liberoldour-. Intuitu solius personae sponte et nariorum alumnos, dum in exercitu manent, visitandi 372 evidenter impertitam. Unde dubio:/ " An parochi, misso ad cl in iis quae ad animarum regimen et curam pertinent “ Episcopum stipendio a stetuus dioecesams taxacto. vadirigendi et gubernandi, tamquam proprii eorum Or­ “ leant Missarum eleemosynae excessum retinere in exsu “ dinarii. ad tramitem sacrorum canonum. Itaque Semi­ *b hac S. C. responsum fuit: " Negative, nisi morali cernariorum alumni et sacerdotes universi qui in Franco­ ** titudi ne constet. excessum communis eleemosynae obla' tum fuisse intuitu personae vel ob maiorem laborem aui rum copiis, qualibet dc causa, versantur, duobus " Incommodum " (Acta S. Sedis, vol. 13. pag. 256». memoratis Inspectoribus debitam reverentiam et obedientiam. in iis quae ad regimen et curam animarum Pariter in Bambcrgcn., 17 i unii 1??5. Archiepiscopus huius dioecesis. quum indultum a S. Sede obtinuisset ut pertinent, ex conscientia tamquam Ordinariis suis prae­ stipendia sive secundae Missae, quam cmr.es suae dioecesis stabunt sacerdotes ob ipsorum pe nurum binando litent, uve Duo autem Rfni Inspectores inter se amice conve­ Mtaae a parochis et curatis in festis suppressis celebratae in favorem seminani dioecesam cederent, ab hac S. C nient circa modum munera sua partiendi. Contrariis postulavit: " Utrum sacerdotes dicto privilegio utentes. quibuslibet minime obstantibus. m etiam m casu quo Missam cum cantu celebrent, teneantur * integrum stipendium inde perceptum tradere, an ipsis Datum Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis die 19 " licet texam dioecesanam tantum pro Missis lectis norma novembris 1917.—C. Card. De Lai, Epis. Sabinen., Secr. " tam tradere, reliquam autem stipendii partem (post reV. Sardi. Archiep. Caesarien., Adsessor. “ munerationem pro Missis cantandis erogatam) pro se “ retinere et hoc responsum prodiit. “ Communicetur Ada· I. C te PrM 9 (1921) 45. “ Archiepiscopo resolutio diei 31 ianuam 1880 in Lupdu" nen. " (Acta S. Sedis, vol 38. pag 211). Demum te Annecien.. diei 24 martii 19C6. ad dubte ut sequitur: “ Γ Quando parochi diebus festis suppressis cc60 “ lebrant Missam cantatam sive manualem sive fundatem, " quae in dominica praecedenti praenunc iate fuerll cum " iodkatlotie diei et horae, lieetne ipsis ad Episcopum * transmittere tantummodo stipendium Missae lectae iuxta 1917 NOV 2L-BENEDIC. XV. MP. AAS 9 (1917) 561-562 “ laxam dioecesanam (Jacore nempe seminarii diocccsani " eroçandum), an debent tradere Integrum stipendium per Dr ECCLESIA SANCTAE MARIAE ANGELICORUM IN PORTIUNCULA *’ constitutiones d'.cecesar.as pro huiusmodi Missis praesti' tutum. 2· si Missam exequialem cum cantu praedictis APOSTOLICAE SEDI IMMEDIATE SUBTECTA • dlebua celebrant. aaUafaciuntne suae obligationi mittendo ’ mpendium Missae lectae, communis iuxta taxam dloeceBENEDICTUS PP. XV " sanam, an debent mittere stipendium Missae cantatae iuxta praedictam taxam. salvis turibus stolae “. haec Decessor Noster fel. rec. Pius X. ob memoriam insti­ eadem S. C. ita respondendum censuit: " Ad utrumque " affirmative ad prunam partem, ne police ad secundam. tuti septem ante sacculis Ordinis Fratrum Minorum, * quoUes morali certitudine constet, augmentum communis apostolicls litteris « Omnipotens ac misericors », die XI " eleemosynae datum fuisse ob mainrem laborem vel inaprilis MCMix datis (AAS 1 (1909) 394-401], cum aedem " commodum, ad quae aliunde parochus obligatus non sit " S. Mariae Angelorum in Portiuncula ad Basilicae Pa­ (Acta S. Sedis, vol. 30. pas 23tn Ex quibus colligi posse videtur sacerdotes In themate, triarchal!» et Capellae Papalis dignitatem eveheret, camdem cum continenti domo seu conventu Suae Suo­ praeterquam in casu quo a: Sacra Congregatio Consistorialis, re consi­ derata. respondendum censuit: In reprobatione com­ prehendi; ideoque clericos omnes prohiberi quominus eas, etiam in memoratis adiunctis, promoveant et fo­ veant, et si ab aliis promoveantur, prohiberi quominus ipsi intersint Sanctissimus autem Dominus in audientia diei 30 no­ vembris huius anni resolutionem confirmavit, et edi iussit pro norma omnium ad quos spectat. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 10 decembris 1917.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen., Secr. V. Sardi Archiep. Caesarien.. Adsessor. Adn. I. C. In PrM (1921) 44. 65 1917 DEC 12.-SC RIT., DECR. AAS 10 (1918) 28-27 URBIS ET ORBIS DE ELEVATIONE RITUS AD DUPLICEM I CLASSIS DIE 19 MARTII. S. IOSEPH SPONSI B. MARIAE VIRC. CONF.. ET DIE 29 SEPTEMBRIS, IN DEDICATIONE S. MICHAELIS ARCH. Quum ex Canone n. 1267 | 1. iam vigente. Codicis luris canonici. Inter dies festos de praecepto adnumerrtur etiam Festum S. loscph Sponsi B. Mariae Virginis. Con!.. qued maxime decet nobiliori ritu decorare, quumque etiam Festum in Dedicatione S. Michaelis Archangcll. cum quo militiae caelestis principe omnes angelorum chori hono­ rantur. eadem ritus nobilitate dignum visum luerit. San­ ctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV supplicibus quoque votis cleri plebisque fidelis ab infrascnpto Cardi­ nali Sacrae Rituum Congregationi Pro-Praefecto relatis li­ bentissime obsecundans. utrumque Festum primarium, respecti va die 19 martii et 29 sepiem bris m universa Ete­ sia recolendum, a rttu duplici secundae classis ad altiorem ritum duplicem primae classis absque octava evehere digna­ tus est: atque sub tali ritu duplici prunae classis eum subsequentibus variationibus infrascnptis m futuras Bre­ viarii Romani typici reproductione * * inducenda esse iussit ac decrevit: servatis Rubricis: In Kalcndario. 19 martii - S. loscph, SponM B Μ. V.. Conf., Duplex I classis. 29 septembri * - Dedicatio S. Michae­ lis Archangel!. Duplex I classis/ In Cctalopo Festorum. Duplicia I Classis Primaria. Po t * Assumptionem B. Μ. V. ponatur: Dedicatio S. Michaelis Ar­ changel!. Post Nativitatem S. loarmis Baptistae ponatur: Festum S. loscph. Sponsi B Mariae Vir .. * Conf. In Catalogo Festorum. Duplicia II Classa. Expungantur festa Dedicationis S. Michaelis Archangel! et S feseph. 98 SC RELIGIOSORUM. S. POENITENTIARIA. STUDIORUM n. 66-68 In corpore Breviarii. Die 18 martli. in fine, rubrica Vesperarum sic ponatur: Vesperae de sequenti. Commemo­ ratio Unium Feriae. Post titulum Festi ponatur: Duplex 1 classis. Die 19 martil - In I Vesperis expungatur rubrica: Et fit Commemoratio praecedentis. Die 29 Septembris - Post titulum Festi ponatur. Duplex I classis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 12 de­ cembris 1917.—A Cm Vko. E. Portuen. et S. Ruf.. S. R. C. Pro-Praef. Alexander Verde. Secr. Ada. I. PAUWEL5 Ia PrM 9 (1921) 5S-6Û 66 1917 DEC 13.-SC RELIGIOSORUM. INDULT. PART.· Cessat privilegium confirmandi electiones olim ORDINI PRAEDICATORUM CONCESSUM Preces - Beatiwime Parer. P. M. Henricus Dcsqueirous. Procurator Generalis O. Praed. ad pedes S. V. *, provolutu exponit: In actis Capituli Generalis Friburgi in Helvetia an­ no 1916 celebrati sic legitur: 70. < Cum postulatio ex privilegio, ex Constitutione Alexandri IV Ordini con­ cessa, in hodiernis circumstantiis plus incommodi quam utilitatis afferre videatur, committimus Rmo P. Procu­ ratori Generali Ordinis ut a S. Sede obtineat cessatio­ nem huius dispositionis ». Porro constitutionis Alexandri IV textus sic sonat « Auctoritate praesentium, de gratia speciali, concedi­ mus ut cum in aliquo Ordinis vestri Capitulo vel Con­ ventu, de Provinciali vel Conventual! Priore occurrerit electio facienda, si ex aliqua causa electionem factam ab ipsis Fratribus eiusdem Ordinis quorum interest con­ tingat forsan non confirmari. Superior ad quem con­ firmatio ciusmodi electionis pertinet, aliquem de illis Fratribus quos ipsi electores vel maior pars eorum per litteras suas ab ipso petierint, quando ad ipsum pro electi confirmatione transmittunt, eis de nostra licentia concedere valeat in Priorem. Per hoc enim et discursus Fratrum et alia impedimenta quae possunt occurrere, credimus evitari ». 18 martii 1257. Ex Bui. Ord_, L I. p. 332. Implorat ergo praefatus Orator a S. V. declarari cessationem huius concessionis, cui Capitulum Generale sponte sua renuntiavit Et Deus, ... Rescr. - Vigore specialium facultatum a SSmo Do­ mino Nostro concessarum. S. Congregatio Negotiis Re­ ligiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis a R. P. Procuratore Generali, Rev.mo P. Magistro Generali benigne facultatem tribuit luxta preces providendi. Con­ * trarii quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die 13 decembris 1917. • AOP 1β (1923-24) 420. 67 1917 DEC I4.-S. POEN., DECR. AAS 10 (1918) 30-31 Solvuntur dubia circa pium viae crucis exercitium et INDULGENTIAS EIDEM ADNEXAS RITE LUCRANDAS Postquam, die 24 iulll 1912. a Suprema Sacra Con­ gregatione S. Officii promulgatum fuit Decretum de -valgentiis pio Viae Crucis exercitio adnexis [AAS 4 <1912> 529], nonnulla dubia oborta sunt, quae Sacrae Pocnitentiariae Apostollcae Tribunali solvenda sunt proposita; videlicet·. I. Utrum praedictum Decretum abrogaverit etiam pias Uniones et pia Exercitia « Viae Cnicis Perpe• tua » et « Vae Crucis Viventis ». cum indulgentiis jl quae ebdem respective sunt adnexae?/ II. Utrum abrogatio coronarum, quas vocant Viae Crucis, et cuiusvis concessionis, quae eas respiclat, se extendat ct-.am ad illas Viae Crucis coronas, quae ante abrogationis Decretum fuerant legitime benedictae, in­ dulgentiis ditatae et fidelibus iam distributae? 99 1917 DEC 13-29 III. An per idem Decretum censendus sit abolitus usus crucium vel crucifixorum, quibus per facultates speciales, cuicumque tributas, adnexae fuerant indul­ gentiae Viae Crucis, lucrandae ab iis etiam qui nullo detinentur impedimento ab exercitio rite obeundo; et an huiusmodi cruces et crucifixi, qui fuerint iam bene­ dicti et distributi, in posterum pro lucrandis indulgen­ tiis valeant tantum in casu legitimi Impedimenti? IV. Utrum in usu crucifixorum cum adnexis Indul­ gentiis Viae Crucis rite benedictorum, ad indulgentias lucrandas, requiratur Passionis Dominicae meditatio, vel saltem pia eiusdem recordatio; an sola sufficiat statu­ tarum precum recitatio, viginti nempe Pater cum toti­ dem Acc, Maria, et Gloria? V. An laudato Decreto abrogata fuerint ellam Indulta. quibus confessanis aliisvc concessa est facultas impeditis commutandi preces iniunctas in alia pia opera? VI. An eodem Decreto abolitae sint etiam illae con­ cessiones, quibus permittitur, in stationibus singulis rite visitandis, ut multitudo populi fidelis in suo loco con­ sistat, ibique pro qualibet statione assurgat tantum et gcnuflectat? Et Sacra Poenitentiaria respondendum consuit: Ad I. Negative. Ad II. Affirmative. Ad HI. Affirmative ad utramque partem. Ad IV. Affirmative ad primam partem; Negative ad secundam. Ad V. Negative, dummodo usus crucifixi benedicti non omittatur, et aliqua saltem addatur pia Passionis Dominicae memoria. Ad VI. Negative, si agatur de publico exercitio in ecclesia, quod a multitudine fidelium in communi pera­ gatur. Quae responsa, in audientia diei 7 decembris ver­ tentis anni ab infrascripto Cardinali Poenitentiario Maiori relata. SSrftus D. N. Benedictus div. Prov. Pp. XV adprobare rataque habere, contrariis quibuscumque non obstantibus, dignatus est. ac publici iuris fieri man­ davit Datum Romae in S. Poenitentiaria, die 14 decembris 1917.—Gulielmus M. Card. Van Rossum. Poen. Maior. F. Borgongim-Duca. S. P. Secr. Ada. PrM 9 (1921) 72-73. 68 1917 DEC 29.-SC STUD. DECR. AAS 10 (1918) 201-203 Constitutiones ven. collegii anglici de urbe I. Collegii Anglici de Urbe hic finis est, ut Alumni Anglici, qui eo conveniunt et in spem Ecclesiae ado­ lescunt ad virtutes Sacri Ordinis proprias et ad decus omne doctrinae rite excolantur. Π. Collegium S. Congregationi Seminariis ac Studio­ rum Universitatibus praepositae immediate subest III. Collegio adsit Cardinalis Patronus. IV. Cardinalis Patronus, ex auctoritate Sedis A postolicae. ea iura et munia in Collegium exercet» auae Episcoporum Angliae sunt, quaeque ipsi per se obire neoucunt. servatis tamen regulis et praescriptis, quae in his Constitutionibus decernuntur. V. Proinde Erftus Patronus - cunctis, qui in Collegio degunt, sive praepositi sint sive subditi, praeerit, - quae ad alumnorum cooptationem, correctionem et dimissio­ nem spectant, decernet. - quibus reditus legati (borse di studio) sint adsignandi. statuet. - iusiurandum alumno­ rum. qui illud iuxta latas normas emittere debent, re­ cipiet. - statuta et praescriptiones ut fideliter observen­ tur, curabit. - omnia denique et singula constituet, quae ad Instituti regimen, profectum et administrationem ne­ cessaria videbuntur et opportuna. VI. Anglomm Antistites cum Emo Patrono consilia communicabunt dc alumnis suis in Collegium coop­ tandis. VIT. Litteras testimoniales ad Ordines dabit Emus Patronus, dimissor ia les vero Episcopus proprius. VIII. Collegio duo * lnt coetus Deputatorum. - alter pro disciplina, alter pro temporalium bonorum admi100 1917 DEC 29 SC STUDIORUM. CONSTITUTIONES COLLEGII ANGLICI ET B EDANI nistratlone. Utrumque Deputatorum coetum constituent duo Sacerdotes, a S. Congregatione de Seminariis et de Universitatibus ad sexennium nominati. - Emus Patro­ nus consilio Deputatorum maioribus in negotiis utetur. IX Rector a Summo Pontifice eligitur, suoque mu­ nere fungitur ad nutum S. Sedis. Collegii moderationem 23 ipse gerit; quidquid Instituti/ utilitas postulet, ipse providet; res autem maioris momenti ne decernat, in­ consulto Erfto Patrono. — Rectori Collegii in propriis muneribus implendis obtemperare omnes debent. X. Pro omnibus, qui in Collegio sunt, Parochi offi­ cium, ad tramitem iuris, obeat Rector eiusve dele­ gatus. XL Rector quotannis de universo Collegii statu, de pietate scilicet, disciplina, studiis et re familiari referat ad S. Congregationem de Seminariis et de Studiorum Universitatibus, ad Emum Patronum, et ad Angliae Epi­ scopos. ΧΠ. Rectori adiutor est Vice-Rector, ab Emo Pa­ trono nominandus, consultis Emo Urbis Vicario, Rectore et Deputatis disciplinae tuenaae. Eiusdem est partes agere Rectoris sive absentis sive a munere impediti, at­ que advigilare ut omnia rite in Collegio gerantur. XIII. Degat in Collegio, electus a Summo Pontifice, Magister pietatis, qui alumnorum fingendis animis to­ tus incumbat Praeter illum, duo Coniessarii, ab Emo Urbis Vicano approbati, designentur ab Emo Patrono, consulto Rectore. XIV. Oeconomus, ab Emo Patrono nominatus, con­ sultis Emo Urbis Vicario, Rectore et Deputatis pro adnunistratione, rei familiaris curam gerit, aependenter ab ipso Emo Patrono et Rectore. - Nil vetat quominus Oeconomi munus ab ipso Vice-Rectore obiri queat XV. Cuilibet contubernio Praefectus a Rectore de­ signetur. XVI. Bonorum omnium temporalium, sive mobi­ lium sive immobilium, proprietas et dominium ad men­ tem Gregorianae Constitutionis Quoniam Divinae boni­ tati [Bull Rom. t. 8 p. 208-214] confirmantur. XVII. Studia ad iuris praescriptum alumni peragant; titulos et gradus academicos, si qui velint, apud Facul­ tatem seu Universitatem, ab Apostolica Sede rite insti­ tutam. assequantur. XVIII. Ad Ordines alumni promoveantur iure com­ muni servato, sublato quovis contrario privilegio. XIX. De alumnis, si res ferat, a Collegio dimittendis, Cardinalis Patronus sententiam dicet. Rectore ac Depu­ tatis ad disciplinam consultis, reque ad Ordinarium tempestive communicata, nisi aliter adiuncta suadeant XX. In omnibus tandem, quibus hae Constitutiones minime obstant ius commune servetur, et Bulla erectio­ nis Collegii Quoniam Divinae bonitati in suo robore vigeat Emi Patres S. Congregationis Seminariis et Studio­ rum Universitatibus praepositae, in plenario coetu, haX3 bito die xvm. mense decembri/ huius anni, has Consti­ tutiones probari posse censuerunt Die autem sequenti SSmus D. N. Benedictus Ρρ. XV. in audientia infrascripto Secretario impertita, sententiam Emorum Patrum ra­ tam habuit et confirmavit, easdemque Constitutiones in perpetuum servari iussit. Contrariis quibuslibet non obstantibus. Romae, ex Secretaria S. C. de Seminariis et Studio­ rum Universitatibus, in festo S, Thomae Episcopi Cantuariensis et Martyris, oie xxix decembris anno MOixvn.—Caietanus Card. Bislctti. Praef. lacobus Sinibaldi, Ep. Tiberien., Secr. 69 1917 DEC 29.-SC STUD. DECR. AAS 10 (1918) 203-206 Constitutiones collegii bedani de urbe I. Collegii Urbani, cui nomen a Venerabili Beda, is tinis est ut viri Anglici, qui. haeresi eiurata, operam concivibus suis ad catholica sacra traducendis navare velinl ad sacerdotium rite Instituantur ac formentur. · Cooptari etiam in Collegium fas esto, item ex Angllcls. qui. relecto errore et sacerdotio suscepto, Romam con­ veniunt doctrinae causa perfectius excolendae. Dl η. 69 II. Liceat insuper cooptare in Collegium maturioris aetatis Anglicos viros qui in Ecclesiae Catholicae gre­ mio semper aliti sunt; nullus tamen sacerdotio non auctus admittatur, nisi quartum aetatis annum supra vigesimum praetergressus. - E Collegio vero Anglico in Bedanum transitus nemini praebeatur, praeter quam emenso theologiae curriculo dataque conditione contu­ bernii integrum per annum servandi III. Collegium Bedanum ab Anglico seorsum sit, distinctis aedibus, moderatoribus, legibus, reditibus. IV. Collegium a S. Congregatione Seminariis ac Studiorum Universitatibus praeposita immediate depen­ deat V. Cardinalis Patronus Collegio Bedano aderit, qui Collegio Anglico adest/ 204 VI. Cardinalis Patronus, ex auctoritate Sedis Apostolicae, ea iura et munia in Collegium exercet, quae Epi­ scoporum Angliae sunt, quaeque ipsi per se obire ne­ queunt, servatis tamen regulis et praescriptis, quae in his Constitutionibus decernuntur. VII. Emus Patronus - cunctis qui in Collegio de­ gunt. sive praepositi sint sive subditi, praeerit, - quae ad alumnorum cooptationem, correctionem et dimissio­ nem spectant, statuet, - quibus reditus legati (borse di studio) sint adsignandi, decernet, - statuta et praescrip­ tiones ut fideliter observentur, curabit - omnia aenique et singula constituet, quae ad Instituti regimen pro­ fectum et aaministrationem necessaria videbuntur et opportuna. VIII. Anglorum Antistites cum Emo Patrono consilia communicabunt de alumnis suis in Collegium coop­ tandis. IX. Litteras testimoniales ad Ordines dabit Emus Patronus, dimissoriales vero Episcopus proprius. X. Collegio duo sint coetus Deputatorum, alter pro disciplina, alter pro temporalium bonorum administratione. Unum et alterum Deputatorum coetum consti­ tuent duo Sacerdotes, a S. Congregatione de Seminariis ac de Studiorum Universi talibus aa sexennium nomi­ nati. - Uterque coetus aderit Beaano Collegio, qui aaest Anglico. - Emus Patronus consilio Deputatorum utetur maioribus in negotiis. XI. Rector a Summo Pontifice eligitur, suoque mu­ nere fungitur ad nutum S. Sedis. Collegii moderationem ipse gerit; quicquid utilitas Instituti postulat, ipse pro­ videt; res autem maioris momenti ne decernat, incon­ sulto Emo Patrono. - Rectori omnes, in suo quisque munere, obtemperent XII. Pro omnibus, qui in Collegio sunt. Parochi offi­ cium, ad tramitem iuris, obeat Rector eiusve dele­ gatus. XIII. Rector quotannis de universo Collegii statu, de pietate scilicet disciplina, studiis et re familiari re­ ferat ad S. Congregationem de Seminariis ac de Studio­ rum Universitatibus, ad Emum Patronum, et ad Angliae Episcopos. XIV. Rectori adiutor est Vice-Rector, ab Emo Patro­ no nominandus, consultis Emo Urbis Vicario, Rectore et Deputatis disciplinae tuenaae. Eiusdem est partes agere Rectoris sive absentis sive a munere impediti, atque adviligare ut omnia rite in Collegio gerantur. XV. Adsit, et ipse electus a Summo Pontifice. Ma­ gister pietatis, qui, virtute et prudentia praestans, ver­ bo et exemplo alumnis prosit Praeter illum duo Con(essarii, ab Emo Urbis Vicario approbati, designentur ab Emo Patrono, consulto Rectore./ XVI. Adsint quoque in Collegio Magistri, ab ipso Emo Patrono, consultis Rectore ac Deputatis pro disci­ plina. nominati, quibus alumni utantur ad ea recolenda, quae publice in Scholis audierint XVII. Oeconomus, ab Ento Patrono nominatus, con­ sultis ΕηΊο Urbis Vicario. Rectore et Deputatis pro administrationc rei familiaris curam gerit dependentor ab ipso Emo Patrono et Rectore. - Nil vetat quominus Oeconomi munus ab ipso Vice-Rectore obiri possit XVIII. Bonorum omnium temporalium, tam mobi­ lium quam immobilium, proprietas ac dominum penes Collegium sint XIX. Alumni Collegii audient athenaci Gregoriani doctores. - Si tamen quid causae fuerit aliarum doctoribus scholarum, quae in Urbe probatae sunt, ne inter­ dicantur. - Qui publicas scholas celebrare nequeunt ii. permissu Moderatorum, privatis utantur magistris. 102 COMMISSIO INTERPRES-SC PROP. FIDE-S. OFFICII XX. Alumni saltem per annum Philosophiae Scho­ lasticae sedulam navent operam, ac saltem per trien­ nium in studium Theologiae Dogmaticae et Moralis im­ pense atque ordinate incumbant - Quibus ad gradus academicos pericula in scholis subeunda non erunt, ii sub anni finem se sistant probandos doctoribus. XXI. Alumni, qui ad exercenda ecclesiastica munia informantur, in concionibus habendis, in tradenda ca­ techesi ac d irimen ais controversiis de re sacra, apud suos iam exortis, se exerceant sedulo. XXII. Alumni ad Tonsuram et ad Ordines minores promoveantur secundo cursus theologici anno; ad Ordi­ nes maiores, tertio anno. In reliquis ius commune ser­ vetur. sublato quolibet privilegio. XXIII. Qui impensis Collegii aluntur, absoluto stu­ diorum curriculo ad proprias dioeceses, iuxta iuris dispositiones» redeant - Quod si rationabili aliqua de causa impeuiantur. Cardinali Patrono aperiant cui dioe­ cesi accenseri malint Cardinalis vero, communicatis consiliis cum Anghae Episcopis, quid sit agendum de­ cernet XXIV. De alumnis, si res ferat a Collegio dimitten­ dis, Cardinalis Patronus sententiam dicet» Rectore et 1918 IAN 3-14 1918 IAN 18 - FEB 9 Deputatis ad disciplinam consultis, roque ad Ordina­ rium tempestive communicata, nisi aliter adiuncta sua­ deant XXV. In omnibus tandem, quibus hae Constitutiones minime obstant, servetur ius commune, et statuta in is Motu Proprio Leonis XIII, Partem multo maximam [Acta Leonis XIII v. 18 p. 204-2101, in suo robore vi­ géant Emi Patres S. Congregationis Seminariis et Studiorum Universitatibus praepositae, in plenario coeto, ha­ bito die levin, mense decembri huius anni, has Consti­ tutiones probari posse censuerunt. Die autem/ sequenti, a Ssmus D. N. Benedictus Pp. XV, in audientia infrascrip to Secretario impertita, sententiam Effiorum Patrum ra­ tam habuit et confirmavit, easdemque Constitutiones in perpetuum servari iussit. Contrariis quibuslibet non obstantibus. Romae, cx Secretaria S. C. de Seminariis et Studio­ rum Universitatibus, in festo S. Thomae Episcopi Cantuariensis et Martyris, die xxix decembris anno mcmxvu.— Caietanus Card. Bis leti. Praef. lacobus S»nibaldi. Episc. Tiberien.. Secr 74 1918 IAN 18.-SC RITUUM, RESP. AAS 10 (1918) 69 71 1918 IAN 10.-SC PROP. FIDE 1918 IAN 3.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· Circa Dubia : 1 - De obligati ont praecepti PASCHALIS PRO PUEIUS AD S- COMMUNIONEM ADMISSIS ANTE SEPTENNIUM. 2 - De OBLIGATIONE LEGIS IEIUNII ET ABSTINENTIAE IN UNIVERSA ECCLESIA Ί RESP. PART.· facultatem cumulandi in impedimentis MATRIMONIALIBUS DISPENSANDIS Quoad vero tuam petitionem ut a facultate cumu­ landi m impedimentis matrimonialibus tollatur clausula, quae facultatem coarctat ad causas urgentiores. pr quibus tempus non suppetat recurrendi ad Sanctambedem. Amplitudini Tuae significo huiusmodi tolli non posse, sed eam intelligendam esse de casibus in quibus non possit absque incommodo ad Sanctam bedem recursus fieri—D. Card. Sera fini, Praef. C. La renti, Secr. Eminentissime Princeps, Ad dubia proposita a Rev. mo Ordinario Campivallen. (Valleyfield). et ab Enttia Tua Rcvjna transmissa huic Commissioni, nempe: L Utrum pueri, qui etsi septimum aetatis annum nondum expleverunt, tamen ob aetatem discretionis, seu usum rationis, ad primam Communionem admissi • Ordifurio Trichir.opolirtno: Syllog· n. 62. iam fuerint, teneantur duplici praecepto confessionis saltem semel in anno, et Communionis semel in anno, saltem in Paschate? 72 II. Utrum canon 1252 iam ubique obligandi vim ha­ bere inceperit, non obstantibus legibus particularibus, etc.? 1918 IAN 13.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· Efhus Card. Petrus Gasparri commissionis Praeses Dubium de lege ieiunii quoad mulieres respondet: Ad I affirmative. Si le mot omnes dans le canon 1254 s’applique aux femmes aussi bien qu’aux hommes, en tant qu’il Ad II affirmative. s’agit de la loi ecclésiastique du jeune? Et ratio, quoad primum dubium, in aperto est Nam Affirmative. quamvis can. 12 statuat; < Legibus mere ecclesistlcis Rome le 13 janvier 1918.—Card. P. Gasparri, Pré­ non tenentur ... qui licet rationis usum assecuti, septi­ sident. mum aetatis annum nondum expleverunt ». subdit ta­ men « nisi aliud in iure exprene caveatur ». Iam vero • Pii. Clero 8 (1929) 180. Adn. REGATILLO n. 624; ME 41 (1923) 153: Fil. Clera 8 (1929) 180. tn can. 859 5 1 et 906 expresse cavetur: «Omnis utriusque sexus fidelis postquam ad annos discretionis, idest ad usum rationis, percenent, etc. ». Quae dum communico Eminentiae Tuae Rev.mae 73 cuncta fausta a Deo adprecor. Romae. 3 lanuaril, 1913.—P. Caro Gasparri. Prae1918 IAN 14.-SC S. OFF. RESP. AAS 13 (1921) 431 srj. Aloisius Sincero. Secr • ME 30 (1918) (131S> 112 Adn. 1 B in NfT NrT 46 (1914-19) 550591: WEGATILLO n 15. 623: IF 1 (1921) 5-6: ME 30 (1918) 112-113 100 IBBtCULARITAS OB RKCUSio-TTM MANUS DISPENSARI POTEST LE iJ10€document° S. C. Sacr. IM 14- «6 chi recurrunt, et quaestio disceptanda proponitur sub dubio: An consuetudo applicandi per turnum Missam pro populo sustineatur in casu. Synopsis disceptationis. - In parochorum favorem haec deducuntur. Exsistentia consuetudinis immemorabilis in casu est extra controversiam: eius igitur vis et efficacia A Sacrorum Rituum Congregatione sequentium Du­ summopere est attendenda, usquedum non constet in casu biorum solutio expostulata fuit, nimirum: immemorabilem quoque consuetudinem esse reprobatam. I An Decretum S. Rituum Congregationis diei 7 augusti At in themate applicationis Missarum non alta consuetudo 1914. ad 2 (AAS 6 (19141 407- 408), statuens quod, si infra reprobata invenitur, iuxta Const. Benedicti XIV Cum sem­ Octavam simplicem Nativitatis B. Μ. V. dicenda sit Missa per oblatas, diei 19 augusti 1744. 5 V [CICF n. 345]. nisi votiva eiusdem B. Μ. V.. legatur Missa ut in festo Nativi­ cuius vi diebus festis a nullo prorsus curato Missa pro tatis B. Μ. V. cura Gloria, sed sine Credo, extendatur ad populo ln determinata paroecia applicatur Porro huiuscealias infra Octavas simplices? modi inconveniens in casu nostro minime contingit. Licet enim singuli parochi oppidi S. Iohannis in Flore habeant Et, quatenus affirmative: proprios parochianos designatos et distinctos per territo­ II. An infra Octavam simplicem, de qua peragenda non rium. una tamen seu unica est in oppido paroecia: id «1 Commemoratio in Officiis occurrentibus, omitti debeant ostenditur non modo ex eo quod unus est titulus, una ec­ Suffragium ct Preces·» clesia paroedalls. unus fons baptismalis. ac per turnum EL quatenus negative: singuli curati functiones stricte paroeciales obeunt: sed potissimum ex historicis documentis, quibus arguitur anti­ ΙΠ. An saltem in Officio dici Octavae simplicis omitti quitus eam paroeciam fuisse Praelaturam nullius, ubi cura debeant Suffragium ct Preces? animarum ad unum Abbatem pertinebat, qui alios quidem IV. An Symbolum, dicendum In Missa festi, ratione non assumebat ut vicarios curatos tamquam suos cooperatores Dominicae aut Octavae, sed ipsius Festi, ln Missa diei et ad tutores, sed ipse unus applicabat Missam pro populo: Octavae simplicis eiusdem Festi omitti debeat? unde ct in praesenti trer/ parochi congruam seu pensionem V. An Praefatio propria Missae Festi, legi etiam debeat a Gubernio percipiunt, tamquam “ curati ecclesiae Comin Missa diei Octavae simplicis eiusdem Festi? mendae S. Iohannis “ in Flore ". Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis Posito igitur quod una sit ln casu paroecia, manifesto suffragio, reque accurate perpensa, ita respondendum cennonnisi una Missa pro populo singulis festis est applican­ suit: da. quod nullo iure reprobatur fieri per turnum ab uno­ Ad I. Affirmative. Ad Π. Negative. Ad III. Affirmative, quoque parocho iuxta consuetudinem. Ad rem faciunt iuxta Rubricas novi Breviarii Typici. Ad IV. Affirmative. complures huius S. Ordinis resolutiones, ubi pluries istud principium receptum et confirmatum est. nimirum ubi una Ad V. Affirmative. tantum est paroecia, licet plures sint qui in ea curam Atque ita rescripsit et declaravit, dic 18 ianuarii animarum habent, non ab omnibus curatis Missam pro 191 a,—Astonivs Card Vico. Ep. Portuen, et S. Rufinae. populo esse applicandam, sed ab uno determinato, sive per S. R. C. ΡτΌ-Praef. Alexander Verde, Secr. turnum sive per aliam rationem. Ita in Romana, 29 aug 1744; in Rtpana, 15 dec. 1762: In Calaaurilxma, 8 mail Adn. I. PAUWELS in PrM 9 (1921) 61-62. 1773: ln Patauina, 14 april. 1804: in Camcrlncn., 16 dec. 1820 etc. Signanter attendenda est laudata resolutio in Calaquritana, culus species ex PaHottlnl. ▼. Parochus, $ VI. n. 22. ita contrahi potest: Duae paroeciales erant in loco Enciso, quae insuper numerabant sex filiales in oppidulis vicinis: 75 cura verum animarum a quatuordecim parochis exerceba­ tur communi ratione, quia unus censebatur esse populus, una paroecia. Ollm parochi tenebantur applicare pro po­ pulo 814 Missas annuas, quae Inter omnes parochos ouadam 1918 FEB l.-SECR. STATUS, INDULT. PART.· . Et sequenti feria v eiusdem mensis et anni Idem Ss^us D. N.. in solita audientia R. P. D. Adsessori impertita, relatam Sibi Emorum Patrum resolutionem plane adprobare ac Suprema Sua auctoritate confir­ mare dignatus est. Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus. Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 22 martii 1918.—Aloisius Castellano, S. R. et U. I. Notarius. Adn. I. C. in PrM 9 (1921) 30-31. 84-88: REGATILLO n. 724. 1918 MAR 30.-COM. INTERPRES. RESP. PART.· de obligatione constitutionis « provida QUOAD FORMAM MATRIMONII POST CODICEM Dubium » Utrum constitutio Provida d. 18 lan. 1906 (ASS 39 (1906) 81-841 tanquam lex particularis praescripto can. 1099 apposita iam ad normam can. 6. 1 abrogata sit. an vero tanquam privilegium vel indultum ad normam can. 4 integra maneat? Abrogata est Romae die 30 martii 1918.—P. Card. Gasparri. • Nad. Kilh. Stenmcn 18 (1918) 190; AKKR 99 (1919) 61 Adn. REGATILLO n. 557. 82 1918 APR 5.-SC S. OFFICII, DECR. PART.· Circa modum praestandi cautiones a muliere infideli R.mi Domini: Post latum a Suprema hac Congrega­ tione Sancti Officii, feria 4 die 12 Iunii 1912. decretum 110 * n SC CONCILII. L1SBONEN., PROVISIONIS PAROECIARUM U-rLS.. vol IV. pag. 443), quo declaratur nullam esse dispensationem super impedimento disparitatis cultus, ab habente a Sancta Sede potestatem, non requisitis ve! denegatis cautionibus impertitam, aliqui ex Vobis eidem Sacrae Congregationi exposuerunt difficultates quae in istis locis saepe occurrunt in cautionibus regu­ lariter exquirendis. Cum autan expositae difficultates non oratorum territoria peculiares, verum toti Sinensi regioni com­ munes viderentur. Sacra Congregatio unumquemque Vestrum interrogandum mandavit circa modum quo. in proprio cuiusque territorio, cautiones ipsae exquiri ac praestari solerent - Huic respondens, invitationi. Ve­ strum magna pars !n haec fere unanimis consentit : Ie Matrimonia inter catholicos et infideles» ac prae­ sertim in te.- catholicas et mulieres infideles, ob ipsas Joci conditiones, vitari saepe non posse; 2· Exquisitionem cautionum a muliere infideli inter­ dum impossibilem, saepissime perdifficilem, non raro autem cum aliquo periculo damni esse coniuctam; 3* Cautiones a viris tantummodo praestitas regionis moribus adeo obii.-mari, ut ipsarum implementum mo­ ralité: certum sit Hit permota rationibus. Sacra Congregatio consult In exeeutlnnc practica memorati decreti istis in regio­ nibus, aliouantulum n rigore posse recedi. Quamquam enim cautiones iure divino-naturall praecipiuntur, i deo­ que praetermitti non possunt, modus ία men cas praeffandi ab Ecclesia pro rerum opportunitate reapse de­ terminatur. Quaprotcr inspectis peculiaribus istius regionis cir­ cumstantiis, eadem Sacra Congregatio praescribit quae sequuntur: Memoratum decretum feria IV 12 iunii 1912. quan­ tum fieri poterit, fideliter servetur, ita tamen ut. si cautiones a muliere infideli scripto exigi nequeant, viva autem voce exigantur. Siquidem vero neque hoc obtineri queat, remittitur prudentiae et conscientiae uniuscuiusque Vestrum, iudicare. in singulis casibus, an cautiones ipsae aequipollenter contineantur sive in seria mulieris promissio­ ne amplectendi Catholicam Fidem, sive in eius adseriptione Inter catechumenas, sive demum in legibus vel moribus populi, qui nullam concedunt mulieri potesta­ tem circa religiosam prolis educationem, sed haec sola □ viri voluntate dependet: firma tamen, omnibus hisce in casibus, obTgatfone exigendi cautiones a parte cathol ca. et rxjp concedendi dispensationem nisi moralis habeatur certitudo de ipsarum Implemento. Quod vero attinet ad matrimonia, ob defectum regu­ larium cautionum, iam forte invalide contracta, eadem Sanctissimus D. N. Benedictus Papa XV utpote in ra­ dice sanata habenda esse decrevit. Et facta cuncta atque felicia Vobis a Domino adpreeor. Dcvmas In D.no famulus*. C. Merry Del Val 1918 /\PB 13 Inter alia decrevit < provisionem ecclesia ficorum bene< fidorum in Lusitania reincid»sse sub iuris communis r sanctiones » Quum itaque In relatione de statu dioe­ cesis ab Episcopo Portugal!iensi anno 1916 transmUsa. legeretur ad num. 64: < Olim provisio paroeciarum < fiebat per concursum, nunc, post separationis regi­ men. ad nutum Episcopi ». et num. 65: < Adsunt paroe­ ciarum rectores ad nutum amovibiles », quumque pro­ fecto provisio paroeciarum omnium per nominationem rectorum ad nutum Episcopi amovibilium. non reprae­ sentaret ius commune in quod debuit recidere benefi­ ciorum. paroedahum praesertim, in Lusitania collatio, visum est hac de re opportunas notitias a Patriarcha Lisbonensi sciscitare. Rescripsit Erhus Vir illam praxkn non in sola dioecesi Portugal liens! obtinere, sed in om­ nibus dioecesibus Lusitaniae invaluisse, attento quod, sub auctoritatis politicae persecutione, fere omnes pa­ roeciae in eam redactae essent conditionem in qua concursus utiliter haberi non poterat; postulabat Igitur ut Apostolica Sedes Lusitanos Episcopos per aliquod saltem tempus perseverare in inolita praxi sineret, nec concursus iniungeret nisi pro paucis paroeciis praeci­ puis. Subinde vero Idem Eiïius Patriarcha, postquam de re egerat in conventu cum aliis/ Lusitaniae Episcopis. 2T schema statutorum ad quorum normam paroeclales concursus in posterum peragi deberant. approbationi et revisioni Sanctae Sedis subieclt, iterum postulans ut obligatio paroecias per concursum providendi non im­ poneretur nisi post alio.uod futurum tempus, simulque. attentis diversis nec firmis rerum adiunctis in quibus singulae paroeciae versarentur. Episcopis ampla facul­ tas concederetur in casibus particularibus indicendi vel non indicendi concursus. Universo negocio ad S. H. C. delato, ante quam praefatum schema disciplinam habendorum concursuum continens revisioni demandaretur, visum est quaestio­ nem praeiudicialem de ipsis concursibus in Lusitania habendis vel non. Emis Patribus decernendam subiicere. A.ktm idtfr^ioxts. - Enimvero. decisio Ajjostolicac Sedis de beneficiorum provisione In Lusitania ad iuris communis canctfones conformanda, quamvis lata sit a 1911, hucusque, ut ex dictis liquet, exsecutioni demandata non est. Quum igitur in praesenti sit religiose exsequenda, statam sese offert dubium, ouodnnm Ius commune nune sit respicien­ dum: num quod vigebat a. 1911. usque ad promulcatum Codicem lurts Canonici, an tus quod in Codice continetur. Etenim, ex una parte, ea decisio quum lata fuerit a. 1911. nnn poterat profecto respicere nisi lus commune eo tem­ pore vigens: ex alio vero, eadem decipio quum exsequutioni demandanda sit nunc, post publicatum Codicem, perop­ portune videtur ad huius normam accinlc^da: slouidem universlm quum de novo, re integra, ordinanda sit in ali­ qua regione canonica disciplina circa aliquod institutum ecclesiasticum, praecinui quadam ratione, ordlnatin fieri debet ad normam Codicis nunc vigentis: idcirco enim pu­ blicatum est. ut secumdum illud quod libet ecclesiasticae disciplinae caput in futurum ordinaretur. Quae quum Ita sint, plane concludendum videtur, in casu, obligationem concursus pro paroeciarum provisione minime esse Iro po­ nendam: nam Codex concursum iam non praescribit, nec exigit: «ed lolummodo praescribit ut forma concursus re­ * P·»·. H. 104; 1918· Prieur» Conxlhua SI-χγμ decr. η. 404 tineatur. et quidem donec Sedes Apostolica nliud decreverit. ΐδ: wânSo,’î's2t ** ° OESTCTLE ln ** ” (,93i” Iis tn locLs in cuibus e«t in u«u ienn. 459 5 4). quod videtur Idem es*c ac permittere bonum in expectation e melioris, ad auod contenditur. Porro in Lusitania, ut ex enarratis liquet, quamvis forma concursus adorat ante separationem, nunc, ouum disciplina provisionis paroectrrum est ordi­ nanda. iam non est In usu. Nec inde eon«eouitur Episcopos perseverare posse ac debere in inolita praxl. providendi oamecias per rectores ad nutum amovibiles. ct ouldcm deputatos absque ullo praevio examine cum facultatibus 1918 APR 13.-SC CONC. RESOL. AAS 11 (1919) 236-239 ministerialibus de anno in annum renovandis, adeo ut/ 238 nullus parochus Inm securitatem habeat manendi in sua oamecia: Innre ouldem alia est dispositio Codicis, can. 454 L1SBONEN. rr ALIARUM W LUSITANIA et can. 459 ) 1-3. quae lus commune, nunc tn re vigens, PRGTISIOXIS PAROECIARUM SINE DOTE SUFFICIENTI repraesentat. Ex adverso, etiam om!rw quod incertum manet num itu commune nunc aptandum non sit fortasse quod vigebat 13 apnlis 1918. (Per rummaria precum) i 1911. otiando Apostolica prodiit praefata decisio, in quo ture ouldem concursus orae 9-18 MEDIOLANEN. Praecedentiae inter varios ordines capitularium 20 novembres 1915 - 1 aprilis 1916 - 13 aprilis 1918 Species facti. - Ante decreta napoleonica a. 1805 ex praebendis Metropolitani Capituli Mediolanensis, in tri­ plicem consuetum hierarchicum ordinem distinctis, una dumtaxat iuripatronatui subdebatur, videlicet Praepo­ situra. quae quum postrema dignitas esset, nullam circa praecedentiam ambiguitatem suppeditabat Depraedatis autem in publicarum rerum eversione, ineunte saec. xrx, praebendarum bonis, ex decreto 8 iunii 1805 consti­ tuta fuit unica summa in titulis publicis pro universo Capitulo, quae communis massa in singulos Capitula­ res iuxta quasdam praefixas normas distribueretur. Restitutum tamen hac ratione Capitulum, iterum in distinctos ordines presbyteralem. diaconalem et subdiaeonalem coaluisse, vel ex eo patet, quod, quum postea, a. 1806 ct 1826 privati Fundatores duos alios canonicatus cum separata praebenda, ipsorum patronatui ob­ noxios, instituere vellent, impetrarunt a Capitulo ut novi isti canonici vel a limine in ordinem presbytera­ lem cooptarentur, idque sancitum voluerunt tabulis fundationis ubi legimus: < L’individuo investito dei Ca< nonicato di cui si traita, apparterrà, giusta la mente c del fondatore. all’ordine presbiterale ». Quin etiam, an. 1836 tertius canonicatus iurispatronatus lalcalis fundatus est cum explicita conditione, quod de eo in­ vestitus ad ordinem diaconalem statim pertineret; qui (amen canon ica tus brevi exstinctus fuit. Hisce fundationibus efficiebatur haud semel ut in ordine presbyterall quidam canonici reperirentur, qui tamen Capitulo aliquot post annis ab aliis canonicis aihuc in diaconali ordine constitutis, adscript! essent: quum autem hl postremi ex diaconali ad presbyteralem ordinem legitima optione ascendere vellent, ambiguum erat utri praecedentia deberetur: aliis verbis, utrum norma praecedentiae ab ingressu in Capitulum, an ab ingressu in ordinem esset desumenda. Casus hic conti­ git an. 1847, 1851, 1854. 1856. 1862: ct quamquam Consti­ tutiones Capituli de re silerent, tamen ex Mediolanensis cleri descriptionibus (quamquam non officialibus, vul2 (Π Par., xx. 6-12). Iam igi­ tur omnem « sollicitudinem Nostram prolicientes in i Eum >, cuius in arbitrio sunt hominum voluntates rerum, ab Ipso qui « castigando sanat et ignoscendo < conservat > illud exspectamus ut misericors tantis aerumnis finem celeriter faciat, rebusque sua pace com­ positis, regnum in hominibus iustitiae caritatisque resti­ tuat Sed primum omnium, iratus tam late diffusa contu­ macia peccandi, placandus Deus; idque prece humili ac supplici, quam scimus plurimum posse ad impetrandum, si quidem confidenter et perseveranter fiat. — Iam vero ad divinam maiestatem propitiandam nihil plus valet quam sacrosanctum Eucharistiae sacrificium, in quo Ipse Patri offertur qui « dedit redemptionem semetip• sum pro omnibus ». «semper vivens ad interpellan< dum pro nobis ». Ac recte Ecclesia animarum pasto­ ribus legem constituit certis diebus pro populo eorum curis concredito sacrum faciendi: quibus praesertim diebus piissima mater divinam clementiam suorum fi­ liorum necessitatibus vult conciliari. Quoniam autem rerum omnium quibus haec tempora indigent, ea est summa, ut rursus concordia et tranquillitate potiatur humana societas, Nobis visum est peropportunum, sa­ cros pastores, in praecipua quadam Ecclesiae solemnilate, universos N obiscum divinum sacrificium in eam causam offerre. Itaque Motu-proprio statuimus, ut dic rxix proximi mensis iunii. natali Sanctorum Apostolo­ rum Petri et Pauli, qui populi christiani praesidia sunt et firmamenta, quotquot ex officio Missam pro populo celebrare debent, eam celebrent secundum mentem quam diximus. Praeterea sciant ceteri ex utroque Clero racerdotes fore Nobis gratissimum, si eodem d:e sacrum facientes suam quoque mentem Nostrae adiungere veir lint Sic enim, toto catholicorum sacerdo'tum ordine, in quavis ora ac parte terrarum, una simul NobIseum sa­ 121 η. 89-90 BENEDICTUS XV ET SECRETARIA STATUS 1918 MAI 9-10 crificante, maior aderit spes a divina bonitate impe­ trandi, ut illud tandem efficiatur, quod cuique est opta­ tissimum: lustitia et pax osculatae sunt. Datum Romae apud sanctum Petrum die ix mensis mail, festo Ascensionis Domini, mcmxyui, Pontificatus Nostri anno quarto.—Benedictus Pp. xv 90 1918 MAI 10.-SECR. ST., EPIST. AAS 10(1918)298-299 Ad RR. ITALIAE ORDINARIOS DE PRAXI CONSACRANDAE FAMILIAE SACRATISSIMO CORDI IESU Ulmo e Revmo Signore. Mi è grato portare a conoscenza della S. V. filma e Revrha, che 1’Augusto Pontefice, amando dare più vasto impulso ed accrescere splendore aUOpera da Lui già tanto raccomandaia della consacrazione delle famigiie al Sacro Cuore di Gesû, si è benignamente degnato assegnarle Egli stesso una organizzazione definitiva, che comprovi l’importanza ad essa attribuita dalla Santa Sede e ne facilili il progressivo incremento E’ noto alla S. V. come, per desiderio dei benemerito promolore dell’Opcra P. Matteo Crawley, un si fecondo apostolato sia stato fino ad oggi caldeggiato in Italia dalTunione ira le donne cattohche, la quale, inalzando lo stenaardo dell’amore divino, si è resa aegna di riconoscenza e di encomio, come in tante altre utilissime iniziative, anche in questa che tutte le sopravanza. Sorto peraltro il dubbio, se la diffusione di una cosi eletta devozione in mezzo aile popolazioni d'italia aebba anche nell’avvenire continuare ad essere affiaata al menzionato sodaüzio, o non piuttosto debba. come spe­ cie al genere e come parte al tutto, seconde le logiche esigenze, appartenere all’apostolato aella preghiera. Sua Sanütà, ben considerata 1’indole e gli scopi aella con­ sacrazione delle famigiie al Sacro Cuore di Gesû, si è degnata di manifestare ii Suo venerato parere, che all’apostolato meaesimo debba speltare d'ora innanzi il aiffonaere in Italia la salutarissima Opera, pur conti­ nuando la pietâ delle donne cattohche a procurarsi ul­ teriori benemerenze nd coadiuvare santamente lo zelo dei direttori dell’apostolato, col propagare la conoscenza di questa pia pratica e con I’inculcame I’opportumU ed i vantaggi./ 299 AU’uopo la S. V. nceverà una lettera con particolareggiate istruzioni del direttore diocesano dell’aposto­ lato della preghiera in Roma; ma io ho intanto il Sovrano incarico di prevenirla delle seguenti principali disposizionu vale a dire che, cessando La presidenza centrale deU’unione fra le donne cattohche dltaUa da fungere come segretariato nazionale deU'Opera. la direzione nazionale della medesima passa in sua vecc all’apostolato della preghiera in Roma, il cui direttore diocesano viene stabilito direttore generale in Italia deU’Opera della consacrazione delle famigiie al Sacro Cuore di Gesû; che inoltre i vari direttori diocesani dell’apostolato della preghiera divengono senz’altro di­ rettori dei segretariati diocesani per 1’Opera della con­ sacrazione delle famigiie; i quali segretariati. dl conseguenza, cessano di far parte, la ove lo siano, de) comitati deU’unione; che nella costituzionc dei nuovi segretariati diocesani in seno all’apostolato della pre­ ghiera, si tenga conto di quanto hanno già fallo 1 benemeriti comitati deU’unione fra le donne cattolichc. am· mettendovi. qualora cid sia possibile, alcune di esse; e che inline tutti 1 segratariati si costituiscano altresl in centri dell’apostolato della preghiera. Augusto * L Pontefice conftda che. convergendo opporlunamente al santo scopo l'operosità dei direttori dio­ cesani deU’aposto lato c la incessante e sempre valida collaborazione della parola e dellcsumpio dclîe donne cattollche, l’opéra organizzata su queste nuove basi sarâ foriera di sempre più largo sviiuppo e di sempre più dette benedlzioni per tutte le diocesi d’italia ed in particolar modo per quelle che è afftdata aile aolerti cure di V. S. Con sensi di distinta c sincera stima mi pregio raffermarmi della S. V. Illfta c Reviha Bervltore P Card Gasparri. Vaticano, 10 maggio 1918. 122 VIG URBIS. S. POENITENTIARIA. COM. INTERPRES n. 91-M 91 1918 MAI 25.-VIC. URBIS. DECR. AAS 10 (19181 300 SfICT/XVUS, IN PUBLICIS VULGO < CINEMATOGRAFI INTERESSE C TER QUE CLERUS DENVO PR ΤΤΓΓΤ •TUR Essendoci noto come non sempre nè da tutti gli ecclesiastici delfuno e delfaltro clero siano osservate le savic disposition! che in materia di pubblici spetucoli lurono date da questo Vicariato con decreto dei 15 Juglio 1909 {AAS I (1909) 600-501), rlcordlamo e rmnoviamo ora, per ordine ed autorité del Santo Padre, la proibizione asso luta al clero, cosi secolare come regolare, di assistere alie produzioni che si svolgono nei pubblici cinematografi dl Roma, anche se fosse ro dl soggetto sacro, senza a 1 cuna cccezione. Contra i trasgressori procederemo con le pene canonichc. compresa la sospensione a divinis. Ordiniamo ai Rettori delle chiese ed oratori pubblici di Roma d: tenere costantemente affisso nolle sagrestic il présente nostro Decreto, afünchè non solo dai sacer­ doti dimoranti in Roma, ma anche dai forestier! d: passaggio per questa città possa essere conosciuto ed asservato. Dato dalla nostra Rcsidenza, li 25 maggio 1918—B Cara Pompiu, Vesc. di Velletri, Vicario Generale di S S. - F. Can. Pascucci, Segretario. 92 1918 MAI 26.-S. POEN., DECR. AAS 10 (19181 255 FACULTAS CELEBRANDI MISSAM AD MENTEM SUMMI PONTIFICIS DU XXIX rcXO HUIUS ANNI PRO SACERDOTIBUS QUI INCEPE­ RINT < TRICENARIUM CREGORIANUM » VEL TENEANTUR OBLIGATIONE APPLICANDI MISSAM IUXTA PECULIARES FUNDATIONUM LEGES 1918 MAI 25 - IUN 3-3 simplicia, quae usque ad diem Pentecostes h. a. 1918 solemnibus praemittebantur, erant (et sunt) perpetua ex parte voventis (S. C. super Statu Regul. Sanctissimus 12 jun. 1858, n. 1 [CICF n. 4383); et S. C. Episc. et Reg., Perpensis 3 maji 1902. η. V [ASS 35 (1902-03) 31-34); caque vota, usque in diem quo vigere coepit Codex Juris canonici, a) apud Regulares viros in Ordinibus Clericalibus, ex justis ac rationabilibus causis, solve­ bantur ex parte Ordinis in actu dimissionis professorum (Sanctùjrimus η. III et IV); et quoad religiosos etiam Ordinis Laicalis militari servitio adseriptos, S. C. De Religiosis, Inter reliquus 1 jan. 1911, η. VIII [AAS 3 (1911) 37-39); b) apud Montales vero solvebantur ab Ip­ sa Sede Apostolica. ad quam recurrendum erat in sin­ gulis casibus juxta praescriptum decreti Perpensis n. XXL Porro, quum dimissio hujusmodi professorum non videatur contemplari saltem explicite sub Tit. XVI, Ldb. II. Cod. Juris Can., infrascriptus Procurator Gen. FF. Min. Capuccinorum humiliter quaerit: Utrum praedicti Regulares, votis tantum simplicibus sed perpetuis ob­ stricti. dimitti deinceps possunt, sicut olim, vi Decreti Sanctissimus S. C. super Statu Regul., 12 jun. 1858, n. IV, respect Inter reliquas S. C. de Religiosis, 1 jan. 1911, η. VIII; vel si agatur de Monialibus, ad nonnam decreti Perpensis, S. C. Ep. et Reg., 3 maji 1902, η. ΧΠ; ita ut, data dimissione, ab omni vinculo dictorum voto­ rum et obligatione libere fiant; - vel utrum etiam quoad eosdem professos servare licebit modus dimissionis qui. sub cap. I. Tit XVI, Lib. II Codicis, servandus prae­ scribitur circa rel:g.osos qui vota temporaria nuncupa­ runt ct quatenus affirmative ad hanc secundam par­ tem, quaeritur utrum religiosus (regularis sive monialis) hoc modo dimissus ipso facto solutus habendus sit ab omnibus votis religiosis, uti de dimissis professis voto­ rum temporariorum statuitur in Can. 648. Et Deus... Romae, die 29 maii 1918—Fr. Josephus Ant a Pcrsiceto. Proc. G.lis O. F. M. Cap. Resp. Commissionis Lkterpretis. Rev.mo Padre, In riscontro alla Sua lettera del 29 maggio pass., gli Eml Padri di questa Commissione nella plenaria del 24 nov. p. p., propostosi il seguente dubbio: Utrum vota religiosa emissa ante promulgationem Codicis rint moderanda, quoad modum dimissionis re­ ligiosorum et effectus dimissionis, a jure antiquo vigen­ te ante Codicem: hanno risposto: Affirmative. Nel significare cib a V. P. Rev.ma. Le auguro ogni bene nel Signore—P. Card. Gaspar ri. Luigi Sincero, Quum SSrnus D. N. Motu Proprio Quartus iam an­ nus ILE 89J. attenta circumsidentium malorum acerbi­ tate. statuerit ut die xxix proximi mensis iunii. natali SS. Apostolorum Petri et Pauli, omnes animarum pa­ stores quibus officium incumbit missam pro papulo ce­ lebrandi. eam cum Ipso offerant ad divinam maiestatem propitiandam ; et idipsum ceteri ex utroque clero facere si velint gratissimum sibi fore enuntiaverit; supplices preces exhibitae fuerunt pro iis sacerdotibus, qui forte, F. M. Cap.: AOMCap. 35 (1919) 15-16. Vide infn ob inceptum tricenarium Grcgoriar.um vel ob aliud iam Resp. Como. Intp. diei 16 oct. 1919 n. 2: LE 20β. susceptum onus, impediantur quominus pirntissirniv Sanctitatis Suae votis, prout optarent, obsecundent Ne quis icitur propter eiusmodi impedimenta a tam insigni pietatis oîficio abstinere debeat invitus, dum tanta pre­ 94 mit calamitas, atque adeo singularis urget necessitas supplicandi, haec S. Poenitentiaria, de speciali et ex­ pressa Apostolica Auctoritate, indulge! ut omnes et sin­ 1918 IUN 2-3.-COM. INTP. RESP. AAS 10 (1918) 344-347 guli sacerdotes, qui obligationem celebrandi Missas quas vocant Grcgorianoi susceperint, possint ea die Sa­ Dveu. 1 - Dr OBLIGATIONIBUS CLTRICORUM. 2 - Dr rxligionum crum facere secundum mentem Summi Pontificis, quin RTGlMLStL 3 - Dr IRRECUUIRÎTATIBCS alusqoz impedimectis. inceptum tricenarium exinde intermissum censeatur, 4 - De sxatrimoxio. 5 - De custodia rr cultu Ssmax Euchari­ dummodo postea continenter tricesimum missarum nu­ stiae. R - Dr aruens contra obligationes proprias status merum expleant. Praeterea eadem S. Poenitentiaria de clericalis vel religiosi specialissimo mandato Sanctitatis Suae, supra dictis pre­ cibus benigne annuentis, indui get ut quotquot tenentur I. Dc obligationibus clericorum. onere applicandi ipsa die missam luxta peculiares fun­ modo posset comparari; nunc autem ad illud “ medium omnino est deveniendum. Usurae —seu census — “ solvendae, facile a parochlanis procurabuntur et post “ bellum non solum usurae illius debiti solvi poterunt. • sed debitum ipsum paulatim exstinguetur secundum nor" mas a Canone 1538 Codicis Iuris Canonici traditas. “ Quare supradictus orator. Canonibus 1532 ct 1538 Co“ dicis Iuris innixus. Sanctitatem Vestram enixe implorat. " ut sibi facultatem det, mutuandi summam octoginta * millium libellarum ad comparandam illam domum, simul" que ecclesiam parochialem ct actualem domum parochi - pro hac summa oppignerandi seu in hypothecam dandi “. Vic. Generalis Lausannen.. de speciali mandato Episcopi supplicem libellum commendavit his verbis “ approbat et enixe commendat pro gratia, simulquc de scientia certa testatur nullum prorsus periculum aedes sic oppigneratas minitare Habito libeilo rescriptum fuit sub dic 29 aprilis 1918; - & ** Congregatio Concilii, auctoritate SS.mi Domini Nostri Bc*· nedicti PP. XV. attenta commendatione Ordinarii Lau~ sannen. benigne commisit eidem ut. constito de evidenti - ecclesiae utilitate, licentiam, pro suo arbitrio et conscien- Ua concedat contrahenai enunclatum mutuum ct op- pignerandi domum parochialem. non autem Ecclesiam, ad “ effectum de quo in precibus, onerata super omnibus ao ~ rem facientibus conscientia eiusdem Ordinarii ~. Ast Rescriptum non omnino satisfecit votis parechi ora­ toris propter limitationem respicientem cppignorationera ecclesiae, quare hic Iterum Institit apud h. S. C. per novum supplicem libellum diei 13 man 1918: w Γ Omnino impoui- bile est — ait — oppignerare domum parochialem quin “ ecclesia Insimul oppigneretur, quia in tabulis civilibus ** (cadastre) domus parochi et ecclesia constituunt quid bi- diruxbite, ct revera sunt una domus. 2* Domus parochu“ lis ita adnexa est ecclesiae, ut fideles necessario per - portam domus parochi debeant intrare. ut ad ecclesiam “ possint pervenire. 3’ Notandum est. ecclesiam non esse - consecratam. sed mere benedictam. Denique. 4‘ domus w emenda iam est in hypothecam data seu oppignerata, un“ de nova summa ad emptionem necessaria, super domum - parochialem et ecclesiam est mutuanda. Quare orator a ** Sanctitate Vestra humillime implorat ut restrictio his ** verbis In praedicto rescripto dici 29 aprilis contenu - 5ΟΛ autem ircixsiAM ", tollatur ct auferatur. ad effectum *· de quo in memoratis precibus Etiam novum libellum commendavit Ordinarius his ver­ bis: “ quam maxime approbat et enixe commendat pro “ gratia, simulque iterum testatur nullum prorsus pcncu** Ium praedictae ecclesiae parochiali ct hac oppignoratione “ imminere ”. Sed quia agitur in themate dc ecclesia, quae de natura sua lacet extra commercium, videant EE. VV. utrum pre­ cibus oratoris annuendum sit. Quare etc. Resolutio. - Die 15 iunii 1918 S. Congr. Concilii in plenariis Emorum ac Rev.morum Patrum comitiis in Palatio Apostolico Vaticano habitis, rescribendum censuit: « Pro gratia iuxta preces, onerata Episcopi con­ iventia, et cauto nc ecclesiae ex hypothecae vinculo damnum emergat ». Facta autem de praemissis SSmo D.no Nostro Bene­ dict) Div. Provid. PP. XV relatione per infrascriptum S Congregationis Secretarium, in Audientia subsequen­ tius diei. Sanctitas Sua datam resolutionem approbare bSnIgnc d'8nata est—F. Card. Cassetta. Hraej. i. Mon. occr. 231-233 Adn’ ME 32 32 (1920) MQ2OI 233-234 9*11.514 NrT 48 (1921) (1920) 44. SC CONCILII. DIOECESIS N 1918 IUN 15-25 99 1918 IUN 15.-SC CONC. KESOL. AAS 10 (1918) 504-507 DIOECESIS N. Cumulatioris et reductionis missarum manualium 15 iunii 1918 Species factl - Nonnulli parochi civitatis N., datis supplicibus ad IL S. C. libellis exponunt in suis eccle­ siis complura colligi Missarum stipendia a fidelibus obiaia. aa rationem 1,70 - 2 francorum seu libellarum, quum taxa uioecesana ibi vigens sit libellae unius cum uumoia (L. 1,50). Hactenus poterant reperiri sacerdotes qui Missas illas celebrarent, et inde provideri ne defi­ cerent sacra in suis ecclesiis, ad quas magna semper multitudo fidelium concurrit Nunc vero id fere impos­ sibile evasit, quum singulis sacerdotibus diebus fetiali­ bus dentur in ea civitate pro Missa lib. 2,50 et diebus festivis lib. 5 saltem; quamobrem magnus iam cumulus suoendiorum Missarum non celebratarum in manibus Oratorum excrevit. Deficientibus hinc aliis reditibus legatorum aut capellaniarum quibus stipendii defectus fortasse compensari posset, urgente inae necessitate ne Missae, statis horis, populo ecclesiam celebranti defi­ ciant, postulant Oratores facultatem, qua ex cumulatis stipenails atque ex colligendis in posterum, possint capellaniae creari, ita ut quivis capellanus accipiat pro Missis 5-7 libellas diebus festis, 2,50 - 3 ceteris diebus. Adnuit quidem precibus, de expositorum veritate testatus Ordinarius, ea tamen lege ut reducendi facultas offerentibus nota fiat per publicum monitum in sacristiae tabella ponendum, et singulis annis ratio redaatui Cunae de Missis collectis et celebratis, a cumulatione autem excipiantur Missae quarum prompta celebratio ob specialem causam aut pro re gravi petitur. Animadversiones. - Quoad petitionem hisce supplicibus libellis contentam, primo loco habenda prae oculis est specialis quaedam difficultas, quam praesefert cumulatio Missarum manualium a diversis fidelibus oblatarum, earumque reductionem ad pauciorem numerum, prae cumulatione 506 ac reductione Missarum fundatarum aut piorum lega/torum. Nam Missae fundatae et pia legata pro plurimarum Missarum celebratione continent obligationem ad unam de­ terminatam intentionem pro qua fundator aut testator voluit Missas celebrari: reductio igitur solum iit m nur.ero Missarum, nec idcirco gravem praesefert difficulta­ tem. cum Ecclesia numerum reducendo suppleat in reliquis ex spirituali thesauro cuius est dispensatrix; atque ita ex minori Missarum numero detrimentum non capiat finis ob quem Missae fundatae vel relicue sunL E contrario, quum res est de Missis manualibus, singillatlm collectis, cumula­ bo et consequens reductio m eam impingit gravissimam difficultatem, quod singulae Missae obfatae sint in finem dlrtisctum, expresse intentum et determinatum ab oblatore, qui in offerendo stipendio, intendit contractum quemdam inire, vi cuius Missa sit applicanda pro sola intentione de­ signata, non cumulatim cum aliis intentionibus. At vero, si cumulantur stipendia manualia singillatlm collecta ct dein­ de reducuntur ad minorem numerum, nulla Missa deter­ minate offertur pro intentione postulata, sed omnes, ad pauciorem quantitatem reductae, cumulatim pro omnibus intentionibus offeruntur. Igitur videtur inito cum oblatore contractui minime satisfieri: adeo ut facile praesumi de­ beat, si ipsi dixisset quis ita satisfactum iri oneri imposito, vix non abstinuisset oblator a dando stipendio, quaesiturus potius alium sacerdotem qui pro particulari necessitate et intentione vellet celebrare. Haec quidem non evincunt defectum potestatis in Ro­ mano PonUfice ad cumulanda et reducenda etiam stipendia manualium Missarum singillatlm collecta, quum Infinitus st thesaurus Ecclesiae ei concreditus, ad quascumquc necewitates supplendas idoneus: sed utique ostendunt longe mviorem causam requiri in Missarum manualium quam in ‘æiaUrum aut fundatarum reductione. Haec autem gravior causa in casu adesse non videtur, quoties finis seu utilitas ab Oratoribus intenta alia via et ratione obtineri possit. E: revera causa allegata non est propria ac particularis ecclesiarum Oratorum, sed communis omnium ecclesiarum dioecesis, immo complurium dioecesium: quod nempe sa­ cerdotes nunc facilius stipendia constituta dioecesana laxa potion inveniant, ac propterea nolint sese obligare ad ce­ lebrandas Missas statis loco et hora pro inferiore stipendio. Ultur. loco accedendi singularibus petitionibus, opportunius videtur generale remedium quacrcre, quod ceterum in promptu est; immutatio videlicet taxae dioecesanae. cuius actualis constitutio in L. 1,50 solummodo, parochis vetat ce ab oblatoribus maius stipendium exigatur (cfr. can 831. I li. eiusque elevatio ad eam. quae, teste Ordinario, in d,oecesi iam est usualis, in L. 2.50. Qua in re. ammadverten luvat./ licet verum omnino sit. non necessarium esse ut eleemosyna pro Missa oblata tanta sit. quanta ad integram sustentationem sacerdotis, ea die qua celebrat, requiritur, quia, ut optime animadvertit Benedictus XIV ex Suarez, ' actio sacrificandi non requirit integrum diem nec malo* rem eius partem, ideoque non est cur sacerdos propter ia REDUCTIONIS MISSARUM m 99-100 ” hoc solum ministerium integre alatur ab eo, pro quo sa” crificiqm offert " (De synodo diocccsana, lib. V. cap. 8. cfr. Quaest. canon. 506) ; attamen non minus verum est. sti­ pendium sacerdoti celebranti vere dari ob partialem susten­ tationem ipsi procurandam, huneque esse titulum, propter aucm ex mente Ecclesiae recipi atque adeo exigi stipcnium possit. Inde autem efficitur, stipendium debere esse proportionatum illi partiali sustentationi, pro qua datur, ita ut sufficiens sit pro illa comparanda; ideoque in illius taxatione habendam osse rationem circumstantiarum loci et temporis, et signanter caritatis vel vilitatis annonae. uU. plurimis allegatis, prosequitur Pasqualig. De saevif. N. Legis quaest. 925. Et consequenter ubi victualia pluris veneunt, requiritur maius stipendium, ct ubi minoris veneunt, suf­ ficit minus stipendium: ex quo criterio resolutionem dedit haec S. Congregatio in una Nullius Lcrinae 7 dec. 1675. lamvero communis est sententia Doctorum, quantitatem eleemosynae ct iustam eius taxam desumendam esse, vel a communi consuetudine quae vigeat in dioecesi, vel a lege synodal i, aut a decreto episcopi. Quam communem senten­ tiam saepius firmarunt huius Sacrae Congregationis de­ cisiones. v. g.. in causa Aprutina, 15 nov. 1698. ac in prae­ sentiarum legis firmitate donavit Codex I. C. canone 831. Quum Igitur hinc taxatio exsistat in dioecesi N. facta per statutum synodale in quantitate libellarum 1.50 pro diebus feriatis: inde vero taxa usualis seu consuetudine inducta, iam sit ab ipsa dlfformis. et attingat saltem libellas 2,50 pro missis diebus feriatis et libellas 5 pro misais diebus domi­ nicis et festis celebrandis, idque effectum sit. testante Epi­ scopo. urgente iam habituali et ordinaria annonae cari­ tate. dicenda est dc facto taxae synodal! substituta alia ex consuetudine seu usu. ct quidem rationabili: itaque non restat nisi quod substitutio flat quoque dc iure. Et id quidem necessarium est omnino et sufficiens ad removendum inconveniens quod praesentibus petitionibus causam dedit. Quamdiu enim decreto Episcopi non defi­ niatur illam taxam usualem esse In dioecesi tenendam, non facile poterunt induci fideles ut in postulanda celebra­ tione Missae usualem stipendii laxam solvant, et ex adverso exactio stipendii supra taxam sacerdoti non est permissa licet non prohibeatur uberiorem eleemosynam a sponte dantibus accipere. At si per decretum episcopale mutaretur taxa atque elevaretur ad eant/ quae de facto est usualis, sacerdotes tuto possent stipendium na taxatum exigere; quo facilius adducerentur fideles, ac paulatim assuescerent, in postulandis Missis, maius seu congruum stipendium of­ ferre. praesertim si decretum Episcopale publice in sacrlst!a cuiusque ecclesiae proponeretur. Nec si taxa synodalis in synodo fuit approbata, idcirco caret Episcopus potestate illam per novum decretum im­ mutandi. Nam decreta synodi dioecesanae sunt mutabilia, sicut ceterae leges: et cum illa decreta suas vires ct effica­ ciam unice mutuentur ab auctoritate ct iurisdlctione Epi­ scopi. quae eadem prorsus est sive in synedo sive extra synodum exerceatur (Benedictus XIV. Dc syn. diocc., lib. ΧΙΠ. cap. 5). poterit Itaque Episcopus per suum decretum constituere novam taxam. revocata antiqua: et sicut decreta synodi promulgantur audito consilio Capituli Cathcdralis. ita ad hoc decretum episcopale promulgandum consultum esset prius Capitulum audire, quamvis id dc rigore iuris non requiratur. Resolutio. - Propositis itaque cum supradictis animadversionibus Oratorum precibus in plenariis comltiis diei 15 iunii 1918 in Palatio Apostolico Vaticano habitis. Emi Patres rescribendum super his censuerunt: Non expedire et ad mentem. Mens est ut Ordfaariwi N. studeat elevare taxam synodalem, ct quoad Missas non celebratas vel cumulatas, nisi agatur de Missis oblatu ob urgentem causam, provideat ad tramitem can. 841 Cod. lur. Can. Facta subinde relatione de praemissis SSmo Dno Nostro Benedicto Div. Prov. Pp. XV in audientia infrascripto Secretario concessa die 16 eiusdem mensis et anni. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est.—I. Mori. Secr. Adn. ME 31 (1919) 30-33; PrM 9 (1921) 136-137. 100 1918 IUN 25.-BENED. XV, LIT. AAS 10 (1918) 315-316 DE TERTIO ORDINE SERVORUM B- Μ- V. IN HISPANIA REC.IONIBÜSQUE EI OLIM SUBIECTIS NONNULLA STATUUNTUR BENEDICTUS PP. XV Ad futuram rei memoriam.—Relatum est Nobis. non­ nullos errores atque abnormes usus in christ ifidelibus Tertio Servorum B. Μ. V. Ordini adiungendis paulatim irrepsisse. Quod praesertim tn Hispania, sivr ob for­ mam scapularis fidelibus traditi, sive ob adhibitum ri­ tum. ab eo dissimilem, quem haec Sancta Sedes prae­ cepit. sive ob alia id genus, non parum frequenter 130 101-102 SC RELIGIOSORUM. SIGNATURA APOSTOLICA 1918 IUN’ 26-27 tentiae, sin minus restitutionem in integrum. Quum au­ tem, omnibus mature perpensis, recursus fundamento boni iuris restitutus appareret, rescriptum est ab Emo Card. Praefecto. ad normam can. 30 Leg. Prop, c Nega< tive ad utrumque », addito decreto ut extenderetur brevis decisio. Decisio autem sequentis tenoris est: 1. Per Bullam Episcopalem dici 22 octobris 1894. cui ac­ cessu dici 16 iuli: inscqucnlis anni recognitio civilis seu regium placer, canonica tum “ \ lotti-Grosso ·· in ccclesu cathedrali Montisrcgûlen. assequutus est, praevio concursu ad normam tabularum lundùtionu;, sac. loscphus Ajmo, quj eumdem canonicatum dic 7 ianuarii 1900, colente paroecu teci Carassonc, sponte dinusit. Eodem anno, nempe liW. quo canonical us adeptus est, coepit agere cum regio Otconomatu generali Ta urmensi, ut sioimet attribuerentur fruc­ tus praebendae atque distributiones, quae ab initio anni 1872 deinceps defluxerant, ac in manibus Regii Oeconomatus cumulata lucrant, quo nempe ingenti temporis spatio, oo defectum civilis recognitionis nominationis antecesaoni in canonicalu, sac. loanms Lanza, civiliter canonicatus idem vacaverat. Fructibus autem praebendae sacerdos Ajmo a limine valedicere coactus est, eo quod Occonomatus illos sibi iure reg aliae arrogans, restituere prorsus abnuit: quo vero ad distributiones, quae, ad normam tabularum fun­ dal ioms. 1res quartas partes cumulatae summae cÜiCiebjuiL trusua administrativam viam expertus, dic 3 iulu 18M# co­ ram laico Tribunali Oeconomatum ipsum vadavit. Quum au.,cm. lite pendente, conventus, allata/ arL 14 tabularum jn dispositione, ubi legitur generalis clausula * a riserva dei • dritti di Sacrestia " nonnulla excepisset circa lura eventuaiia quae cx parte Capituli obtendi possent, can. Ajmo Capitulum rogavit ut in causam interveniret, ad capitularia mra insimul tuenda, quod facile obtinuit per actum capltularem diei 6 septembris 1899. Tunc res transactione con­ clusa est inter Oeconomatum el can. Ajmo. culus vi ille sese obligavit ad tradendam brevi manu summam lib. 12.au canonico Ajmo. hic pariter se obstrinxit ad relevandum R Oeconomatum a quacumque molestia seu prae tensione ex parte Capituli. In coctu capitulari diei 23 martli l&CU sac. 1918 IUN 26.-SC REL., DECR. AAS 10 (1918) 290 A;mo, qui interim, factus parochus loci Carassone» canomcatum dimiserat, post exhibitam har.c transactionem Ca­ pitulo declaravit ac sesc obligavit de suo repensurum quid­ DE RECULIS ET CONSTITUTION(BUS RELIGIOSORUM AD NORMAM quid luris Capitulum demonstraret in vindicatam summam, CANONIS 439 CODICIS TURIS CANONICI RDTORMANDIS qua declaratione fretus Capitulum suum consensum transacuor.l in scriptis dedit, simulque tres capitularcs delepl Ad normam Canonis 439 Codicis Canonici « Regulae qu; de iuribus ut supra forsan Capitulo spectantibus cum < et particulares Constitutione? singularum relig^>num. ecdem sac. Ajmo agerent. « canonibus Codicis non contrariae, vim suam servant; 2. Deinceps acta silent; donec a. 1904 Sacrae Concilii Congregationi exhibita apparet, per tramitem Episcopi Mont qu&e vero eisdem opponuntur, abrogatae sunt ». ac tisregalen.. Capituli petitio, ut Sacra CongregaUo determi­ proinde carum textus emendandus erit Ne autem in re nare dignaretur quotam partem de praefata L2.1XX) libella­ tanti momenti aliquod inconveniens oriatur. Sacra Con­ rum summa Capitulo forsan spectantem, sicque determi­ gregatio Sodalium Religiosorum negotiis praeposita natam solvere sacerdotem Ajmo adigeret. Causa de more praescribit emendationes textus Regularum et Constitu­ instructa, eadem Sacra Congregatio in plenario conventu diei 22 augusti 19C«8 rescripsit: ” Dimidiam partem summae tionum suo esse sublidendas examini. Hoc omnes et ■* ÜCM? lloellarum tribuendam esse SacnsUae Cathédraux singulae iuris pontificii Religiones, itemque quaevis So“ eamque solvendam esse a can. Ajmo, annuis ratis ab cætates sine votis publicis, sive virorum sive mulierum, “ Episcopo determinandis w. At sac. Ajmo obtemperare re­ in communi viventium, opportune peragent cum relatio­ nuit. instantissime postulans ut de re iterum, impetrate in nem de statu religionis ad Sanctam Sedem transmittent integrum restitutione, in supremo Hoc Tribunali ad trami­ iuxta praescriptum canonis 510. Quapropter interest ut tem iuris cognosceretur. - Sacratissimo Principe benigne adnuenlc ut quaestio ad Apostolicam Signaturam remittere­ omnes Religiones una cum praedicta relatione quaedam tur. cum facultatibus necessariis ct opportunis ut Ea vide­ suarum Regularum Constitutionumve exemplaria ad ret tum supe·· restitutione in integrum, tum super merito Hanc Sacram Congregationem mittant. causae, res. utraque parte uberrime informante, funditus Sacra Insuper Congregatio hortatur enixeque rogat pertractata est m Plena Signatura die 23 martli 1912. rela­ tore Efflo ac Rfho P. D. D. Francisco Cardinali Cassetis, Revmos Ordinarios locorum tn quibus alicuius Religio­ propowtisquc dubus; 1) An sit locus restitutioni in iniegrun nis Moderatores supremi et Congregationum mulierum in casu et quatenus affirmative: 2) Utrum can. Ajmo hu supremae Antistitae commorantur, ut quamprimum de hebeat retinendi summam in casu, an potius teneatur Ipsam his omnibus mos certiores faciant. persolvere Capitulo. Emlnenttssimi Patres responderunt: Ad 1) Negative; ad 2» Provisum in primo; condemnato can ,^,?on^aeAcx Secretaria S. Congregationis, die 26 lunil A;ruo m expensis. 1918.—I. Card. Tosti. Praef. Adulphus, Ep. Canopitem3. Adversus har.c sententiam nunc recursus interponitur, ut eadem nulla declaretur ct irrita, utpote substantialiter errore facti vitiata. Huiuscemodl vitium substantiale putei Adii. I. C. in PrM 9 (1921) 137î Ph WAROTO ia (1920) 194-20«: ME 30 (1913) 2C6-207 recurrens inveniri m eis scn/tentlae verbis, quibus deseribitur canonica conditio beneficii V iotti-Grosso, sub ante­ cessore can. Lanza. Cedo verba: ° Die G ianuarii 1871 ca• nonicatus vacavit, eumque, facto pencuio, obtinuit sacer“ dos loannes Lanza, qui in possessionem eiusdem beneficii “ tuita teges canonicos rite immissus fuit. At quoniam iste “ canonicatus extra numerum XII eorum bcnefictonim. ' quae civilu potestas admittit, extabat» Civile Gubernium “ sanctionem vulgo - Regio Placet “ bullae episcopali col­ 1918 IUN 27.-SIGN AP. DECIS. AAS 10 (1918) lationis denegavit. Quamabrem can. loannes Lanza num· ‘ quam choro interfuit ’* etc. Contendit porro recurrens MONTISREGALEN. IN SUBALPINIS hasce tres assertiones veritati non respondere: constat enim ex actis. Can Lanza numquam ab a. 1872 ad a. 1894 Regium RT.CURSUS PRO P.ESTTTUTIONF IN INTEGRUM Placet postulasse, idecquc nec occasionem quidem fuisse Gubernio mud denegandi; adest etiam in actis declaratio Die loris 27 iimii 1918 ipsius Oeconomi Generalis sic concepta: “ Sl dichiara eoad) questo Econûmato Generale» che Ü In ordinario Congressu habito in aedibus ErRi ac ζ cao-»nica’.o Atti ViotU Grosso ê uno dei canonicati tegabr.fnte Riûi D N Michaelis S R E Card. Lega. Supremi Triecmaervati nel Capitolo Cattcdrale di Mondovi w; denique, frunalif Praefecti, inter aha ad examen revocatus Juit quod gravius, constat ex actis canonicum loannem Lan:a ne remel quidem in capitulo Monl i^reealensi ■ ί<*τ_· recursui sar losephi Ajmo adversus sententiam seu praesentem tunse, multoque nv.nus capitulariter sui beneficii possexsu^decisionem Huius Supremi Tribunalis. fafam die 23 nem ccpwe. Pr-stremus hic facti error, pergit recurrens, martli 1912, in causa Montisregalen, Restitutionis in otnr.inrxie ct substantialiter iinn dispositionem sententiae tnintcZ’um ct lunum. interpositum ad obtinendam decla­ (lun emmvcro semel admisso — J canonicum Lanza posscsslor.em cepisse sui bcneficu lam vacans dici nequit, rationem nuUuatis seu circumscriptionem praefatae lennec dc evenit Ul igitur omnia ad pristinas leges revocentur atque animi Ldeiium, quod ad indulgentias lucrandas, XX huic religioni adnexas, nulla aestuent dubitatione, pre­ ces dilecti fili: hodierni Prioris Generalis Ordinis Ser­ vorum B. Μ. V. libenter excepimus atque apostolica auctoritate, auatto etiam dilecto filio Nostro S. R. E. CWuiah Praefecto S. Congregationis Negotiis Reli­ giosorum Soaalium praepositae, haec, quae sequuntur, vi praesentium edicimus ac sancimus, ut sooahtates Septem Dolorum Deiparae Virginis in hlspanicae lin­ guae regionibus erectae, quae nunc vera Tertii Ordinis consortia existimantur, quamvis utpote simplices confraternitates Septem Dolorum eluscem B. Μ. V. initio erectae sint, perinde ac vera Tertii Ordinis consortia, et fanato, quatenus oporteat, omni erectionis defectu, licite habenae sint: secundum autem praecipimus, ut in posterum. ad omne dubium expellendum, illud tantum­ modo Tertii Ordinis Servorum B. Μ. V. consortium in Hispania ac regionibus ei olixn sublectis verum legitimumque censeatur, quod supremus Moderator totius Ordinis pro tempore per suum diploma erexerit Quibus positi.·, certa nitimur spe. tam frugiferum Institutum, cuius omni laude dignus finis est Dei Matrem Perdo­ lentem praec.puo cultu cohonestare, mag^ magisque in dies suscepturum incrementa. In contrarium facientibus non obstantibus quibuslibet Datum Romae apud Sar.ctum Petrum sub annulo Piscatoris, die xxv tuai! MCMXVin, Pontificatus Nostri anno quarto.—P. Card Gasparri. a Secretu Status. 1918 IUN 27 SIGNATURA AP_ MONTISREOALEN., RESTITUTIO IN INTEGRUM iurc nec de facto: universasgue distributiones in absentia Illegitima canonici percipere debuit procul dubio Capitulum quod iurc accrescendi fruebatur. sive ex lege communi, ut non vacat recolere, alve ex iurc speciali, tum Constitutio­ num Capitularium, tum tabularum fundationis: ibi. n. 11: • Che ove 11 Canonico per 11 tempo prowlito dei Canoni“ cato ... ai renda assente per maggior tempo delli mesl • duc senza alcuna leglttima causa in questo caso le • dirirlbuzionl .. cedino e spettino a favore ... dei signori " Canonici ". Sed contra, stante quod canonicus nunquam possessionem ceperit, beneficium vacans, saltem de facto, censeri debuit ct debet: idque confirmatur evidentissime praxi Apostolicae Datariae, quae beneficii collationem, etiam a se factam, nisi sequatur canonica possessio, nullo modo considerat, sed illud ‘ vacans ut prius ” deinde con­ itere solet. At vero vacantis beneficii distributiones, ex ta­ bulis fundationis in casu, successori reservantur: ibi. art. 14: • Che 11 Capitolo abbia il comodo e beneficio del tempo di M quattro mesl per fare delta nomma ogni qualvolta che il • canonicafo verrà a vacare, in qual mentre 11 redditi delle " dutriburioni cedino a beneficio del canonico nominando Qusmobrem cardo totius controversiae in hoc sistit num canonicus Lanza, antecessor sac. Ajmo. possessionem cepeSH riU necne:/ et quum sententia in hoc erraverit, affirmati­ vam partem amplectens. concludit recurrens, eadem sustantlali vitio irrita declaranda est. 4. Vcrumtamcn oblecta haec gravamina fundamento des­ tituta facile apparent. In primis nullo modo recipiendam esse constat praefati art. 14 interpretationem, utpote iam in praecedenti disceptatione explosam, in qua abunde demon­ stratum est. quod vel legenti apparet, verba *’ in qual " mentre ", non repraesentare ea quae statlm antecedunt ' ogni qualvolta che il canonlcato verrà a vacare ** (quae verba nullam postea consecutionem requirunt, quum sint ipsa complementum, et necessarium omnino, eorum quae praecedunt “ per fare la delta nomina ’r); sed potius re­ praesentare quae longius ab initio ponebantur: il tempo 6 dl Quattro mesl Quae praecedentium ludicum Interpre­ tatio nullo solido. Immo ne novo quidem, argumento impe­ titur. proindeque probanda est. Igitur etiam dato, non con­ cesso, canonicum Lanza possessionem non cepisse, ac prop­ terra beneficium vacasse, nondum de bono iurc successoris ad distributiones, durante vacantia, exceptis primis qua­ tuor mensibus, maturatas constaret. 5. Quod vero attinet immissionem in possessionem, ani­ madvertendum est prostare in actis documentum quo facta illa perhibetur, quamvis non capitularitcr. Alt enim eo documento, se subsignans una cum cancellario canonico Ramorino Episcopus Montlsregalensis: ” Teque, A. R. D. " loannem Lanza, ibidem, ut supra seu coram Nobis, prae" sentem et acceptantem, in veram, realem et actualem - possessionem dicti Canonicatus cum el adnexa praebenda ■ ac adnexorum iurium ct pertlnentiarum praedictorum. • per bireti nostri capiti tuo impositionem posuimus, misi“ nus et induximus, ponimusque mittimusque et inducimus, ' praesentium tenore, stallum tibi in choro, locum et vo’ cem m capitulo dictae Ecclesiae Nostrae Cathcdralis ... - cum plenitudine iuris canonici assignando .. In quorum ' omnium fidem et singulorum testimonium has Nostras " manu propria firmatas et in vim publici instrumenti re‘ dacta per Cancellarium Nostrum infrascriptum fieri ac subscnbl et sigillo Nostro communiri i ussimus. Datum "etc. ... praesentibus ibidem IHïTïo losepho Martini, cano" tfao Ecclesiae Cathedralis. et testibus ad praemissa om" nla adstantlbus, vocatis atque rogatis 6 lamvero, ut Doctores unanimi ore tradunt, innixi ce­ lebri cap. Si Capitulo de concess. praeb., 1. ΓΠ. tiL VII in 6’. quamquam verum sit, possessionem capiendam esse capi’.ulariter, alitcrque factam non valere ; excipiendus est ca­ sus in quo Capitulum ipsum praestet impedimentum, ne capiatur. Sic praeclarus Dc Luca: ~ E’regola che si deve • pigliare 11 possesso capitolarmente. e che altrimenti non 15 ' suiLnus. ogni qual/volta che non nasca 11 mancamento dello stesso Capitolo, 11 quale leglttimamentc interpellato ■ a doversi congregare, ricusi di farlo. ovvero che artifizlo“ samente lo sfugga, mentre tn tal caso la rcgola è certa “ che basta dl prenderlo, come si puà, anche non capito' lamente * (Π Dottorc volgarc, vol. HI. lib. 12, c. 20. n. 2): Barbosa: " Tribus aliis modis limitatur haec resolutio et 1) ‘ riante consuetudine non capiendi possessio capltulariter : " 2) quando capitulum, nulla urgente ratione, denegavit tra“ dere possessionem, quia tunc non capitularitcr facta ha’ tetur ac si capitulariter facta fuisset; Beltram. ad Greg. XV, decii 364. n. 7 vers *' verum praeallegata conclu" no **. .. Et semper existente aliquo impedimento propter quod possessio capltulariter adipisci nequeat, sufficit si ’ diter acquiratur ut aliis decisionibus relatis fuit deci• sum in Nullius Praeposit. Castri Durantis, coram b. m “ Rambaldo 4 iul. 1623: “ Et quod In ecclesiasticis, posses~ no habetur pro tradita ubi fuerit praestitum impedimen’ tum ex recursu ad ludices laicos ” ” (De Can. ct dign., c. XV, n. 10 ssi. Monacclli: *’ Possessio canonica. qu>modo’ cumque capta, etiam non capitularitcr, est manutenibilis, ’ quando Capitulum possessionem capi denegat vel impedit ~ ene lusta causa ’’ (Formul., p. III. tit. 3 ad form. 10. adn. 4 Cfr. Boulx, De Capit., P. 1. sect. IV’. cap. X p. 188)). quam doctrinam ultro complectitur ct ampliat Codex luris Canon:CT. can. 1442 ubi statuit, in casu impedimenti, dispensa­ tionem ab Episcopo in scriptis obtentam, stare loco ipsius pceessionls. Har.c autem possessionem, etiam non capltulariter. po­ tuisse tradere ipsum Episcopum, minime videtur ambigen­ dam: “ Generarim enim qui beneficium conferendi, is • etiam possessionis tradendae lus ** habet (Devoti. Inst 133 n. 10! Can. 1. II. tit. 14. lect. V. J 36): quin imo in litteris collatio­ nis mandatum Episcopi de Immittendo in possessionem, ca­ nonicis dirigi solet hisce vervis “ Quocirca N. N. commtrtt“ mus plenarie, vicesque nostras tn Duo delegamus, qua“ tenus Te in eiusdem Ecclesiae canonicum et m fratrem ” recipiant, stallum in choro Ubi assignent, etc. ", Cfr. quo­ que form. rei. a Monacellio 1. c.: ** et in realem etc. pos·’ sessionem auctoritate nostra per R. D. Archidtaconum cui M nostras vices committimus immitti mandamus Atqui non est dubium posse quempiam facere per se ipsum quod potest facere per ahum. 7. Igitur, ut in casu nostro constet de plena, canonica, et manutenlbiU possessione capta a Can. Lanza, superest tan­ tummodo evincere ex actis impedimentum quominus capl­ tulariter ipse possessionem ceperit, praesutum seu opposi­ tum fuisse ab eodem Capitulo. Sed huiusce rei Irrecusabile argumentum ipse recurrens in novis exhibitis documentis suppeditavit, actis allegando rescriptum S. C. Concilii diei 2 maii 1874/ (dum Lanza possessionem cepit 20 iun. 1371) 396 quo decernebatur ” attentis peculiaribus rerum adiunctis “ praevia dispensatione ab assuetis possessionis formis, M susceptionem in Choro, praesenti maiore Canonicorum “ numero, habendam esse loco et vice formalis possessio** nls pro omni luris effectu ", dummodo de eadem in actis saltem secretis constaret; in precibus enim huic rescripto praeviis haec leguntur: “ Il Vescovo di Mondovi espone. che quattro ecclesiastici, in varii tempi dopo T incarnera - mento dei beni della Chiesa (15 augusti 1667) sono stati “ investiti con tutte lc jorme rolute dai ss. canoni, di ” quattro prebende appartenenti alia massa della cattedra** le. I medesimi pero non potcrono ottcncre (dal Capitolo) il possesso dei rispettivi canonical, perche questo fatto si " sarebbe considerato come violatione della legge, c i caM nonici che avcsscro dato i! possesso, sarcbbcro incorsi in " una penalitd, perché i nuovi prebendati non avevano " ottenuto il R. Placet ** . Quae omnia facile complentur ex publicis documentis: notissima siquidem est. legis 15 aug. 1867, n. 3848 “ per la liquldazione delTassc ecclesiastico " art. 6 dispositio: " I canonlcati delle chiese cattedrali non “ saranno prowisti oltre 11 numero di 12 ” itemque art. 8. leg. 11 aug. 1870, n. 5784. alleg. P. “ che devono ntenersi - soppressl nelle chiese cattedrali i canonlcati che eccedono ” il numero di 12 sed insuper attendenda dispositio art. 270 cod. poen. sard. a. 1659, tunc temporis adhuc vigentis: “ Qualumque contrawenzione alie regole vigenti sopra la “ nécessita dell’assenso del Govcmo per la pubblicazione ** od esecuztone dl provvedimentl relativi alla religione ... “ sarà punita, secondo i casi, col carccxe estcnsibûc a sel “ mesl, o con multa estensi b He a L. 500 '.* 8. Ex quibus simul coHatis evidcntissimum fit, tunc tem­ poris. ab anno videlicet 1867 ad an. 1874. Capitulum Montisregalense prorsus detrectasse, metu praefatarum poena­ rum, possesionem capitularitcr tradere noviter institutis donec praeterea 12 adhuc Canonici exstarent; in quem ca­ sum non est dubium incidisse provisionem quoque factam in personam Canonici Lanza. Nec etiam est dubium, impe­ dimentum illud, quamquam indirecte seu mediate ab alio, nempe a Gubernio lalcali qui eam legem, tulit, praestitum fuisse, tamen illud Capitulum suum fecisse, et immediate, directe, reapse ipsum Capitulum illud praestitisse seu op­ posuisse. Ergo vere hic in casu sumus possessionis quae a capitulari susceptione excusatur, et alio quocumque medo suscepta, valet. Nihil itaque reprehendendum est in im­ petita sententia, quum haec asserit w canonicus Lanra in ' possessionem eiusdem beneficii, luxta leges canonicis. *' ntc immissus fuit non solum enim quae iuxta nor­ mam,/ sed etiam quae iuxta exceptionem a lege peimissam. 39iuxta legem seu nte fieri dicenda sunt. Posita autem hac possessionis susceptione, ut fatetur recurrens, irrecusabilis est sententiae ipsius sancita dispositio. Quamobrcm super­ vacaneum videtur quod ultra opponitur, errare nimirum sententiam, dum canonicatum istum extra numerum duo­ denarium civiliter recognitorum asserit fuisse; nec ideo timeri a Lanza potuisse Regium Placet umquam s:bt denef;atum iri. Id quidem est verbis colludere Stante enim egis vetito ** che non si prowedano canonlcati oltre 1 12 stante quod a. 1872, quum Lanza institutus est iam 18 canonicatus provisi erant, manifestum est canonicatum illum “ illud extra duodenarium nurr.crum mansisse “, do­ nec eius possessor in hunc numerum introire valucnl et voluerit: quod non obstat quominus, nunc, post ingressum in duodenarium numerum, ab a. 1895 illud beneficium sit. prout decLiravit anno 1911 Oeconomus Regius. *’ uno dei Λ canonlcati Icgalmente conservati manifestum quoque est, cum qui talem canonicatum ante α 1895 possidebat, numquam sperare potuisse sibi recognitionem regiam con­ cessam iri. quod satis est ne substantialiter errare dicenda sit sententia, dum habet ” Civile Gubernium sanctionem “ bullae episcopali collationis denegavit “. 9. Quum igitur omnia et singula recurrentis gravamina, diligenti examine perpensa, boni iuris fundamento destituta apparerent, quumque signanter non demonstraretur ex his defectus competentiae, aut defectus mandari, ouod exige­ batur ut ad normam art. 4 Regularum N. O.. coil, cum can 1892 C. L C. sententia nulla declararetur, nec etiam de ma­ nifesta constaret iustitia rei indicatae ad normam can. 1905 C. I. C. ut novum causae examen, praevia restitutione in integrum, concedi posset, hinc negativa responsione recur­ sus in utraque parte re licendus erat * que prorsu retectus fuit. etc. Atque ita edictum est, non solum, etc., sed ct omni, Datum Romae. In Sede Supremi Tribunalis, hac die lovis 27 iunii 1918.—Ubaldus Mannuccl., Signature * 124 1918 IUN 29 - IUL 1 Votans. Visa: Ruarùtus Lucidi, S. A. S. T. a Secretu. Aloisius Scialaon;, Notarim. 1918 IUL L-BENEDIC. XV, MP. AAS 10 (1918) 305-306 Sodalium ss. crucifixi ad s. marcelli novas CONSTITUTIONES RATAS HABET 1918 IUN 29.-COM. INTERPRES, RESP. PART. SOCIETAS IESC NON TENETUR AD PROFESSIONEM TEMPORARIAM, IN DIMISSIONE SOLLEMNITER PROFESSORUM PROCEDERE DEBET iudiciauter: in dimissione ALIORUM PROFESSORUM, iure PECULIARI REGITUR Responsa reterimus prout exponebantur tn Utteru Atvmi P. Praepositi Generalis Societati lesu Oalu die 31 /uk 191Ü- Tribus abhinc annis, cum sanctissima lesu Crucifixi Imago, quae Romae ad S. Marcelli asservatur, in Basili­ cam Vaticanam, supplicationis causa, translata esset, eam Nosmct ipsi venerati sumus: et considerantes quam salutare esset atque adeo oporteret alere Ln animis hominum pietatem et amorem erga Passionem Domini, peroptatum Nobis fore declaravimus si Sodalicium, cuius est illius Imaginis tueri cultum, ad spem pristinae prosperitatis reviresceret. Constat enim mirandum in modum caluisse studia maiorum in colenda sanctissima Effigie; sed quum processu temporis, ut fieri solet, ille pietatis fervor paullatim remisisset, ad eum excitandum decessor Noster Clemens XII die xxiv ian. mdmccxxxi Sodalicii constitutiones renovavit Quae autem deinde Cum de novo religiosorum iure mense aprili scribe­ rem. nonnullas magni momenti quaestiones quae sub­ stantialia nostri Instituti contingunt, eas nominaum quae aa votorum nostrorum rationem atque ad dimissionem sociorum pertinent, in suspenso rehqucnoas putavi, oohanc ipsam consociationem sic affecerunt, ut opportu­ nec mens Sanctae Sedis nobis esset pennas comperta. num videretur eamdem novis temporum rationibus acNunc vero pergratum miiu accidit quod, ipso demum com&darc. Huius quidem constitutiones nuper S. Con­ die Beato Parenti sacro, responsum circa reliqua illa gregatio Concilii, retractatas apte emendatasque, rite capita cum Societate communicare possum, non moco recognovit et probavit. Nos vero, plane confisi pluri­ certum et dilucidum, sed quale nobis optatissimum mos futuros qui tam pium et frugife/rum institutum X< emt amplectantur, easdem Motu Proprio confirmamus et Et pruno quidem Commissio S. R. E. Cardinalium, ratas habemus, contrariis non obstantibus quibuscum­ cuius est CocucxS canones authentice interpretari, die que. 29 lunil declaravit, professioni illi tnennah quam canon 574 votis perpetuis praemitti lubet. Societatis sodales non obligari. Ex quo fit ut vota nostra eadem omnino Pontificatus Nostri anno quarto.—Benedictus Pp. xv remaneant ac fuerant a S. Ignatio constituta et postea a compluribus Summis Pontificibus publice approbata, 105 praecipue a Gregorio XIII * et Gregorio XIV 2. Noviui igitur, biennio probationis rite expleto, consueta 1918 ILL l.-SC CONS., RESP. AAS 10 (1918) 325 vota perpetua emittent, eaque statis temporibus reno­ vabunt, usque dum ad gradum Coadiutorum formato­ DE FACULTATE APPLICANDI .MISSAS IN FAVOREM SEMINARIORUM rum vel Professorum legiume proveantur. Ad dimissiones quod attinet, perraro evenit, ac ra­ Quaesitum est a nonnullis Episcopis utrum decre­ rius (ita sperare licet) in posterum eveniet, ut aliquis tum S. Congregationis Consistorialis diei 25 apri lis huius sollemniter professus sit a Societate separanous; verum. anni ILE 85) quo statuebatur facultates a S. Sede Ordi­ « si Deus permitteret ut hoc facere esset necessarium > nariis per communia indulta concessas finem esse habi­ \ processus ludicialis ad normam canonum 654 et se­ turas, die quo Codex Canonici Iuris vigere coepisset, quentium institui deberet In ceteris vero omnibus dimit­ comprehenderet etiam indulta quaedam circa missas in tendis. seu primis votis statim ab exacto tirocinio, seu favorem Seminarii applicandas nonnullis dioecesibus deinde volis Coaoiutorum formatorum, vel spiritualium concessa. sese obstrinxerint nos Sancta Sedes ab iis praescriptio­ Huic dubio, de mandato SSffïi D. N.. Congregatio nibus immunes esse voluit Tenemur aumtaxat paragra­ respondit: memorata indulta non fuisse comprehensa, ph 2 canonis 647, qui nobis ad amussim servandus est ideoque in suo robore manere. Itaque subsint oportet (quod iam S. Pater noster in Conditionibus monebat) causae dimissionis graves, sive Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis ex parte religionis sive ex parte rebgiost quae causae Consistorialis. die 1 iulii 1918.—C. Card. De Lai. Ep. et Superiori certe nolae sint et sodali semper aperian­ Sabinen., Secr. V. Sardi. Archiep. Caesarien.. Adscuor. tur. plena ei aata respondendi licentia. Responsiones autem eius ad Praepositum Generalem nunquam non fi­ deliter deferantur, iis in litteris quibus dimissio propo­ nitur. Si quando religiosus adversus dimissionis decre­ tum Sanctam Sedem appellaverit pendente recurso di­ 106 missio nullum habebit effectum iuridicum. In dimissione decernenda eorum qui vota iam nun­ cuparunt necnon in admittendis Novitiis ad prima vota, 1918 IUL l.-SC SACR. RESOL. AAS 13 (1921) 436-43 atque in bonis alienandis vel obligationibus contrahen­ dis, novi canones * requirunt consultorum consensumEa quidem necessitate nos Uberi sumus ubi agitur de tironibus prima vota edituris, vel de dimittendis religio­ Irregularitatis ex defectu corporis. I iulii 1918 sis quibusvis qui volis tantummodo simplicibus sunt alligati Sed ut sollemniter professi a Societate segregari Ordinarius L.. datis ad hanc Sacram Congregationem possint, opus est suffragio Consilii deliberatico. Pariter de disciplina Sacramentorum litteris, die 22 mensis nec bona alienare nec debita vel obUgationes contra­ octobris. anni 1917. ab eadem gratiam dispensationis ex­ here fas est. nisi assentiantur consultores illius Superio­ petit ab impedimento irregularitatis ex defectu cor ris qui ex Instituto potestatem habet alienandi. In utro­ poris pro clerico suae dioecesis A. F^ qui, ob vulnus in que casu lege communi adstringimur, nec valet iam bello acceptum, integrae manus dexterae cum arteriis privilegium « secundum quod (ut aiebant litterae datae (de la main droite et du poignet droit') rescissionem die 17 aprilis) apud nos sufficit suffragium consultipati coactus fuerat, ut exinde ad sacros Ordines pro­ moveri posset. vum ». « Const Awrendente Domino ‘Mf. » Co-uf. II. c 3. A. E celet ice catho 575 I 2, 5M 5 1 Rffius Ordinarius his rationibus instanter porrectas pre­ ces communire ««atexit; ii Agitur in casu de iuvene in­ genii animique doUbus praestanti, qui antequam Immanis belli incendium oriretur, iam ecclesiasticis incumbere coe­ perat studiis, vocationisque ad sacerdotium ineundum per­ spicua ostenderat signa. - 2) Ad r~ - - Quo stipendia facere coactus fuit sloniS ;»n*am ~ ulnere SC ORIENTALIS ET CONCILII 1918 IUL 10-13 m bello accepto, maxime perdoluit quod ei Impedimentum cbiiceretur. quo minus sua optata recipiendi sacerdo­ tium explerentur. - 3) In dioecesi valde sacerdotibus opus est, pxopterea quod plurimi in bello morti occubuere. - 4) Cum modo scientia, quam orthopaedicam vocant, multum profe­ cerit. ac plurima excogitaverit Inventa, mutilus iuvenis arte fuaesiti manu uti poterit, cuius ope quae ad sacra exercen3 pertinent prorsus sibi fas erit peragere. Verum, cum ageretur de dispensatione impertienda ab irregularitate maximi quidem momenti ac de promovendo ad sacros Ordines» pro quo nullum simile exemplum supe­ rioribus temporibus exstare videretur a sacris Congrega­ tionibus relatum, quae ante Planam Constitutionem Sapien­ ti conriîio de buiusmodi dispensationibus Judicabant, accu­ ratissime de casu exposito disceptatum fuit In plenario huius Sacrae Congregationis conventu ab EE. ac RR- PP. Cardi­ nalibus, mense novembri anni 1917. Atque in primis opporCT tunum visum est a Suprema S. Officii/ Congregatione ex­ quirere “ num in casu praedicto, ob rescissionem Integrae ·* manus dexterae, aliquod impedimentum habeatur a quo • dispensari nequeat ratione collationis sacramenti Ordinis Et huic quaestioni in Congregatione Generali EE. et RR. Patrum in rebus fidei Inquisitorum Generalium feria xv die U lanuarii 1918 responsum fuit: negative. Exinde haec Sacra Congregatio de Sacramentis ita eidem Rrtio Ordinario L. rescripsit: “ Orator sibi manum affabre " arte elaboratam comparet, ac medici testimonium exhi" beat, qui referat quae ipse eadem artificiosa manu “ peragere valeat. Experimentis item coram caeremoniarum " magistro accuratissime sublidatur, hulusque scripta attes" tati^ne praehabita. iterum hanc Sacram Congregationem “ adeat ". Itaque Idem Rfllus Ordinarius huic Sacrae Congregationi documenta mittere curavit, ex quibus patuit oratorem ma­ num exquisitissima arte confectam sibi aptasse, eJusque cpe. eodem fntente medico, ipsum ritus, qui pro litanda Missa requiruntur, bene explere posse. Caeremoniarum pa­ riter magister, snlertLsslme experimento habito, plane de­ claravit enuntiatum oratorem manu arte elaborata calicem, pixldem, atque ostensorium valide apprehendere posse, fir­ miter tenere ac deferre. Addit insuper ipsum, eadem arti­ ficiosa manu utentem atque laeva, calicem posse absterge­ re. aperire ostensorium et claudere, atque in ipsum sacram Hostiam collocare. Nec omittit dilaudatus caeremoniarum magister haec omnia eumdem oratorem expedite, magisque in dies quotidiano accedente usu. securius expleturum. Hisce omnibus Sanctissimo Domino Nostro Bene­ dicto Papae XV. relatis in audientia ab Emo Card. Praefecto habita die 1 iulil anni 1918, Sanctitas Sua. cunctis attentis, Rmo Ordinario L. demandare dignata est, ut pro suo prudenti arbitrio et conscientia gratiam impertiatur ad effectum de quo in precibus, dummodo absit quodeumque irreverentiae periculum erga SS. Eucharistiam, nulla habeatur fidelium admiratio, et alia serventur de iure servanda.— A. Capotosti, Ep. Ther­ men. Secr. Ada. J. C In NrT 48 (1921) 542; ME 33 (1921) 296-297; PrM 10 (1922) 353. 107 1918 IUL 10.-SC ORIENT. DECR. AAS 10 (1918) 417-418 Dr PAROECIA ABBATIAE CRYTTOFERRATENSIS lamdudum Leo XIII fel. rec. Ecclesiam Orientalem T.agr.o prosecutus studio, ritum graecum in pervetusta Abbatia S. Mariae Cryptaeferratae Monachorum Basiliawnnn pene obsoletum ad pristinam revocavit vitam decreto S. Congregationis de Propaganda Fide pro Ne­ tis gitiis/ Rituum Orientalium diei 12 aprilis anni 1882. Ne autem fideles latini qui vicinia incolebant grave persen­ tirent, eodem decreto statuit « curam animarum in Eccle« ria eiusdem Abbatiae et in ipsius Parochiae ambitu < ab uno ex monachis eiusdem Monasterii exercendam t eue, qui tamen latinum ritum omnino teneret, prout < cautum fuerat a SS. PP. Benedicto XIV in Constitu< tione Inter multa diei 24 aprilis 1747 et a Leone XII < m Apostolicls litteris Inter coetera datis die 12 no< vembrls anni 1824; facta eidem licentia, unum vel t alterum cooperatorem latini ritus, sive monachum, « rive etiam presbyterum saecularem, sibi adsciscere ». Cura autem plurium annorum experientia docuerit exerdtiom curae animarum latini ritus fidelium non parum distrahere Monachos ab exercitio ritus graeci. Emis Pa­ tribus huius Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orien­ tali, cui munus demandatum est venerandos orientales ritus quam maxime fovere, integros purosque conser­ vare et abusus, si qui in ipsis irrepserint, corrigere ac reformare, in plenariis Comitiis die *1 iulii coadunatis propositum fuit dubium an expediret latinam paro­ chiam a Graeco Monasterio Cryptoferratensl omnino 137 η. 107-109 separare, ac omnibus hinc inde mature perpensis, res­ pondendum consuerunt negative et ad mentem. Mens autem est, ut. immutatis quae de cura animarum de­ creto Sacrae Congregationis de Propaganda Fide su­ perius memorato statuta fuerant, deinceps — habituali cura apud Monasterium perdurante — cura actualis ani­ marum exerceatur a Monachis per presbyterum, sive saecularem sive etiam regularem, ritus tamen latini — seclusis ab eodem exercitio Monachis Basilianis, quos omnes graeci ritus omnino esse oportet — tamquam Vi­ carium perpetuum; cuius tamen praesentatio ad Curiam Tusculanam, a qua latini fideles loci in spiritualibus pendent. Abbati pro tempore in perpetuum reservetur; firmis in caeteris manentibus iis, quae de eadem cura animarum Benedictus XIV ac Leo ΧΠ b. r. Constitutio­ nibus supra memoratis statuerant. Hanc autem Emorum Patrum sententiam Sanctissi­ mus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. re­ ferente me infrascripto S. Congregationis Cardinali Se­ cretario. die 10 iulii huius anni ratam habuit ac confir­ mavit. et per praesens Decretum edi iussit. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis pro Ecclesia Orientali, die ct anno ut supra.—Nicolaus Card. Marini. Secr. Adn. I. C. In RrM 9 (1921) 144-145. 108 1918 IUL 10.-SC ORIENT., DECR. AAS 10 (1918) 419 De seminario pro pueris ttalo-craecis in monasterio cryptoferratensi instituendo Perspiciens Sacra Congregatio pro Ecclesia Orien­ tali ritum graecum in locis Italiae, in quibus fideles ex Albania oriundi incolunt, pene neglectum esse, prae­ sertim ob ignorantiam tum linguae liturgicae tum disci­ plinae Ecclesiae Orientalis, optimum consilium duxit ad praedictum ritum ibidem instaurandum, adolescentes colligere, qui ad clericalem vitam adspirant, eosque in studio et observantia ritus graeci pressius educare. Qua­ propter Emi Patres eiusdem S. Congregationis in ple­ nariis Comitiis kalendis iulii habitis, censuerunt suppli­ candum esse Sanctissimo, ut nd id consilium, si pla­ cuisset. perficiendum, eadem Beatitudo Sua dignaretur in Abbatia S. Mariae Cryptofer rata e Monachorum Graecorum S. Basilii Magni ephebeum seu seminarium condere, in quo pueri selecti, tum ex praedictis Italiae locis, tum etiam ex continenti Albania sub disciplina et regimine praedictorum Monachorum in studiis litte­ rariis et in ritu graeco instituantur. Quas Emotum Patrum preces, per me infrascriptum S. Congregationis Cardinalem Secretarium in audientia diei 10 Iulii relatas. SSmus Dominus Noster Benedictus divina providentia Papa XV valde commendans bcnlgniter excepit, ac praesens Decretum pro Seminarii Italo-Graecl erectione, prouti superius exponitur, apostoli­ ca Sua auctoritate confici promulgarlque iussit. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis pro Ecclesia Orientali, die et anno ut supra.—Nicolaus Card. Marini. Secr. Adn. I. C In PrM 9 (1921) 145. 109 1918 IUL 13.-SC CONC., RESOL. AAS 11 (1919) 78-83 GERUNDEN. Fundationis beneficiorum. Die 13 iulii 1918 Spectes facti. - Episcopus Gerunden. sequentibus lit­ teris H. S. C. tria dubia solvenda proposuit: « Nonnulli sacerdotes, beneficium ecclesiasticum constituere vel < bona alicuius beneficii augere satagentes, postulant, ut beneficia ita adaucta nova doto sibimetipsix confe­ rantur. eorumque reditus omnes percipiant, quod qui­ dem sub specie utilitatis in posterum obtinendae justum suadere conantur. At onera beneficii, obeunda in favorem ecclesiae, etiam parochia lis» ubi benefi138 .A SC CONCILII, GERI NDEN., FUNDATIONIS BENEFICIORUM 1918 FUL 13 Secundo loco, est quidem contra lus. quod bénéficiâtes obtinens beneficium onera beneficio adnexa non impleat ut est manifestum: beneficium enim datur propter of­ ficium; at quod determinatus beneficiatus. v. gr Fundator ipse, qui simul est primus beneficii obtentor. nori tencatu* ad onera beneficii implenda, non est conditio turpis r.ec contra naturam beneficii, Ideoque a fundatore, cui datur conditiones etiam contra lus opponere (can. 1417). ln 1ère fundationis id statui potest. Sane non repugnat naturae beneficii, quod beneficiatus per dispensationem liberetur ab oneribus beneficio adnexis, v. gr. canonicus per aliquod tempus dispensetur a lege rcsidentiae et officii choralls. dum tamen Interim percipit beneficii (ructus: quae dis­ pensatio. si naturae beneficii repugnaret, dari non posset Item saepe admissum est. ut fundator sibi reservet pen­ sionem ex bonis pro fundatione oblatis, cum tamen nullam impleat obligationem beneficio adnexam: quam reservatlonem pensionis ex cesse agnoscit Codex, can. 1455. num 1 Praeterea agnosci ir fundatori facultas in limine fundationls ap nendi conditionem, ut ad illud possit praesentari etiam ... fans, qui profecto dum ad congruam _ __ ___ aetatem _______ nnn _ ____ oervenertt non poterit pncra beneficii Implere (Fargna. DcI iure patronatus. Pars Π. can. 27 caus UT' n. 31. 40”Lotterius, 'Dc rlus, Dc re benefic benefio., lib. I. q. 32. n, 17. 19. 34 sq.; Barbosa. Ad Concit. Trid.. sess. 25. c. 6. num. 7. dc reformat.). Atque haec multo magis valent in casu. Ln quo age­ retur de capellania pro celebratione missarum. quas sibi applicari fundator rationabiliter potest nolle, nisi postquam e vita decesserit, fdeoque potest velle ut Ipse primus bene­ ficii obtentor, non teneatur missas pro se celebrare./ Dein· l de. quoad ipsum servitium Ecclesiae praestitum per missam Ax’.MtDrrnnoxrs (ex coto Consultoris). - Cum res de in ea celebratam, potest fundator velle ut illud servitium qua agitur rer>lvenda rit Iam novo Codice publicato ct non praestetur nisi post eius mortem: qua in re nulla est Rib illud tempus. quo. finita legis vacatione. Codex plenam differentia cum casu quo testator relinquit bona, ut ex vim obligandi obtinuit considerari debet tum sub respectu illis fundetur capellania sed nonnisi post mortem filii. De ad novum Codicem, maxime ln ordine ad novas fundatiofacto, in casu, nihil aliud fit nisi fundari capcllaniam. sed 79 nes. tum «ub respectu ad ius praecedens, praesertim quoad/ cum reservatione fructuum usque ad mortem fundatoris. beneficia iam sub praecedenti iure fundata. Sedulo tamen Quae reservatlo potest omnino honeste fieri, et Ecclesia, li­ oe consideratione distinguendum est inter veram in utraqoe cet non immediate, durante vita fundatoris qui primus ob­ beneficii nondum exsistenti» fundationem, et augmentum tinet beneficium, sed utique postea, et quidem perpetuo, dotis pro beneficio iam fundato oblatum. obtinebit magnum commodum augmenti cultus divini ra­ Quoad beneficia futuro tempore fundanda, excludenda tione beneficii in ea perpetuo fundati. Ergo undequaque penitus eri a fundatione quaelibet conditio, qua fundatori res «pectetur nihil est. cur non possit fundator hanc appo­ reiervetur Ius patronatus, licet possint ipsi concedi suffra­ nere conditionem. gia ipsius HberaliUti proportionate (can. 1459». Quo excluso. Iam cetera consideranda sunt, quae in dubium veniunt sive Relate ad tertium punctum, seu ad participationem quoad beneficia Jam fundate rive quoad fundanda, atten­ fundatoris in emolumentis adventitiis, velut in funeribus dendo primo loco fundat tonem beneficii. deinde augmenaliisque similibus, profecto, si fundator ecclesiae in bene­ tum dotis. ficio a se fundato serviret, nulla esset ratio cur ea parti­ cipatio fundatori denegaretur: ut enim ln iis emolumentis I. Quoad fundationem beneficii transtetitium ln ture est. partem habeant prae ceteris clerici servitio ecclesiae addic­ in statuenda lege fundationis alicuius beneficii plurimum ti. ratio est hoc ipsum servitium ecclesiae praestitum: quae deferri fundatorum voluntati, ut il alllclantur et non retra­ ratio quidem ln hypothesi servitii non praestiti locum non hantur a fundationibus Erectio enim beneficiorum favorem habet Aliunde tamen negari non potest, quod fundator, Ecclesiae continet, siquidem tendit ad augendum cultum prima vice beneficium a se fundatum obtinens, licet servi­ divinum et Ecclesiae decus, tum ob novos actus cultus tium ipse ecclesiae non praestet, habendus tamen sit ut divini qui erunt a beneficlato ex obligatione ponendi, tum ecclesiae benefactor, cui. relinquens beneficium a se fun­ etiam quia bona, in hunc finem oblate. Deo dicantur et datum. perpetua quadam ratione in augmentum cultus di­ ex temporalibus velutl sacra et spiritualia efficiuntur. Quae vini contribuit et perpetuo sustentat beneficiatum. oui ad commoda obtinenda causa sunt cur fundatoribus etiam participationem adventltlorum admittetur. Qua ex ratione, conditiones Juri communi contrarias ln tabulis fundationis admissio fundatoris ad participationem adventltlorum conapponere permittetur (Barbosa. Dc eplsc.. p. III. alleg. 71. luncta cum servitio propter quod adventitia obtinentur, n. 39: Lotterius. Dr benefit., lib. T. q 32. num. 14 sq.; De licet debita non dicatur, aequa tamen vere dici potest. Luca. De benefie, disc. 95. num. 10). Quam facultatem ad­ mittendi conditiones etiam iurl communi contrarias Episco­ Tam vero, antequam Episcopus fundationem oblatam ac­ pis agnovit explicite Codex, can. 1417. ubi tamen Illa Limi­ ceptet. debet vocare Interesse habentes, prout ln casu sunt tatione circumscribitur, auod agatur de conditionibus ho­ ceteri bénéficiât! ecclesiae, ifsoue auditis debet ponderare, nestis et naturae beneficii non repugnantibus. Ceterum utrum detrimentum quod patiuntur ceteri bénéficiât! in eo haec limitatio etiam de iure praecedenti erat intelligendn. quod fundator admittatur ad funera, ad anniversaria ceteubi pariter erant excltme conditiones impossibiles a con­ rasque functiones, compensetur sufficienter per augmentum trad iri oriae, conditiones turpes et condi des contra iubperpetuum cultus divini obtentum in fundatione novi be­ rtantiam beneficii: quia qu contra ... substantiam beneficii neficii: si ita ludicet. potest Ordinarius pro suo lure funda­ legem meditatur, utique destruit qued ag:it. velut si benetionem etiam cum illa conditione acceptare. ficlato imponatur obligatio alteri cedendi quidquld ex beConcludendum Igitur est. sl in limine fundationis ad­ neficio percipit (Lotterius. L c., num. 26 sq.). missa est Illa conditio, quod fundator admittatur ad funera Age vero, ln casu, prima lUa conditio, quod fundator anniversaria ceterasque functiones, unde emolumenta ad­ obtineat prima vice beneficium a se fundatum, non est ventitia percipiuntur, hanc conditionem valere ac sancte conditio turpis aut beneficii naturae repugnans, ut est servandam esse. Episcopum tamen esse liberum ln reliden­ manl'estum Orator quidem timuisse videtur "C sub hac da Illa conditione, quae praetendatur apponi in lecc fun­ conditione lateret rimonia attendens fortasse Benedictum dationis. si existimet inde tale detrimentum obvenire ec­ XIV in Jnriltut ccnonlr num. 95 et resolutionem huius S clesiae ceteriscue eiusdem/ beneftciatls. quod perpetuo aug­ C. in causa Alexandrina. Augmenti doti», a. 1685. ab eodem mento cultus divini per fundationem novi henefUH procu­ relatam. Attamen Ille timor caret fundamento; quin immo rato non ex aequo compensetur. eo loco Benedictus XIV. n. 6 sq. contrarium expresse de­ Π. Dc casu auomenti doti*. Ius constitutum de re hoc fendit innixus auctoritate Pltonli nec allegata causa Ale­ causaAleI. erat, quod iuspatronatus non acquireretur, nec patronus, xandrina facit ad rem. ut optime Ibidem prosequitur Bene­ s**d tantum benefactor ecclesiae fieret et diceretur, qui ec­ dictus XIV. XIV, quia In Illa illa causa non agebatur de fundatore. fundatore clesiae iam sufficienter dotatae nnvoa tribueret reditus, B0 ’ed de alio clerico/ desiderante obtinere beneficium lam etiamsi malares essent, ouam illi, qui primitus pro sufficien­ fundatum, qui augmentum dotis offerebat, non Episcopo, E ti dote fuissent assignati: eo quod patroni fierent, non *rd patronb. patronis conventione cum eis em inita, ut se propter prop' >ed pro­ nropter quantitatem rei donatae, «ed qui primum ecclesiam miesum augmentum dotis praesentarent: qua tn missum ln re. bonis «eu beneficium quodammodo a non esse ad esse sufficienti temporalibus temperatibus oblatis, intendebat obligare patronos ad sui donatione seu dotatione perducerent. S! tamen dos primitus praesentationem, cui conventioni merito visa est subesse data omnino perilsset. tunc antiquus patronus iuspatronatus labes rimoniaca. At tn casu, ut ibidem discrimen ostendens «tmonteca In Ibidem amittebat, quod adquirebatur ab lUo. qui de novo sufficien­ prosequitur Benedictus XIV. agitur dc conditione posita ter beneficium dotasset CRelffenstuel. lib. ΤΠ. tit. 3S. n. 9: ut 1Π1 pripri­ ab ipso fundatore et per Episcopum acceptanda, ut'liti Pirhine.. h t . n. 9; Fagnanus, in cap. “ Quoniam w. 3. h. tma vice liceat habere beneficium, bona autem offeruntur n. 59. in cap. ** cum propter ". 27. h. t.. num. 67: LamberEcclesiae ut Ecclesisr tn perpetuum augmen­ tuum serviant ln augmen tinl. Dr lure patron . lib. I. part. I. quaestio 5. art. 121. tum cultus dlvtnl per henetldatum. qui UHs bonis sustente­ tur. procurandum Et mirum profecto ewct. intercedere la­ bem rimonlacam ea ln re. quam novus Codex ratam hamenti dotis a23UJ,ri. 51 tamen dimidia saltem dos buit cum tamen voluit tn futurum abolitum iuspatronatus constituatur.«ed ’^Vehatur In hoc casu iuspatronatus haIU enim statuitur can 1450. 1 2. Ordinarius potest funda1 obtinendo augmentum tionem benefici! admittere ea ad Lecta conditione, ut bene Ucinm prxma vice conferatur cUrico fundatori pel alii cte r eo a fundatore designato r cium fuit constitutum, adimplere nolunt eo innixi « quod ipsi obtentores sunt a prima institutione: sicque < constare faciunt in tabulis fundationis, seu augmenti c dotis. Praeterea, dum onera beneficii, etiam levissima. t licet maximae utilitatis fidelium, nolunt portare, ta« men assistendi functionibus ab ecclesia sui tituli pe< ragendls. sive fundatis, sive adventitiis, necnon et c stipendia iisdem assignata percipiendi, ius exigunt. < Ut igitur tutius in hac re procedere valeat, postuc lat reverenter Episcopus Orator resolutionem trium < dubiorum sequentium: nimirum: c 1® Utrum liceat clausulam apponere in limine fun« dationis beneficii, vi cuius primus obtentor liber sit < ab oneribus beneficio adnexis rite ferendis, etiam « cum agitur de oneribus quae alicui ecclesiae paro< chiall vel fidelis populi necessitati respondeant « Et quatenus affirmative. 2e Utrum beneficiatus « primus obtentor. dum onera non implet, ius habeat c assistendi functionibus suae ecclesiae sive fundatis < rive adventitiis, necnon et stipendium pro his percic plendi < Quatenus negative ad secundum. 3® Utrum sustic neri possint clausulae contrariae olim adlectae in U< mine fundationis et ab Ordinariis approbatae ». ESnflBlEBBsHiBKHiK 1918 IUL 13 SC CONCILII, WRAT1SLAVIEN.» MISSAE PRO POPULO *doti admittentis, iuspatronatus dotem «augenti etiam ex dimidia parte, deferri non potuisse. Quamobrem si dubia ab Episcopo Gcrunden. proposita etiam intelllgenda sint de casu quo agatur, non dc nova fundatione, sed de solo augmento dotis, quae circumstan­ tia ab Oratore ponitur In precibus, reticetur tamen in dubiorum formula, liquet praciudiciale responsum nega­ tivum dandum esse ad omnia dubia quoad beneficia, in quae futuro tempore intendantur acquiri ex augmenta do­ ti* lura, quae conceduntur fundatoribus. Relate vero ad benefi-ia praeterito tempore per augmentum doti» ln vitam restituta. cum nossc non possimus circumstantias cuiusque beneficii, et utrum Intervenerit In singulis casibus bene­ placitum Apostollcum, recurrendum erit in singulis casi­ bus: nam quae a praecedentibus Episcopis admissa et ap­ probata sunt, rite facta et approbata censeri debent, nisi in casu particulari contrarium probatum fuerit. Resolutio. - Die 13 Julii 1918 Sacra Concilii Congre­ gatio, in plenariis Efnorum ac Revmorum Patrum comi­ tiis. in Palatio Ap. Vaticano habitis, propositis dubiis respondendum censuit: g Ad I. Affirmative^ Ad II. Concedi posse, dummodo nihil obstet ex parte interesse habentium. Ad ΠΙ. Provisum in praecedentibus. Facta autem de praemissis SSmo Dfio Nostro Bene­ dicto Div. Prov. PP. XV per infrascriptum S. C. C. Secretarium relatione, in Audientia insequentis diei. Sanctitas Sua datas Emorum Patrum resolutiones ap­ probare et confirmare dignata est.—I. Mori. Secr, Adn. ME 31 (1919) 131-135; PrM 10 (1922) 64 C. 1918 IIT 13.-SC CONC., RESOL. AAS 11 (1919) 46-51 WRATISLAVIEN. Missae pro populo a curatis paroecia libus applicandae Die 13 iulii 1913 Species facti. - Praestat ad factispeciem huius cau­ sae cognoscendam, ipsum subiicere tenorem libelli Rmi Episcopi Wratislaviensis, quo, haud ita pridem, ad h. S. C. res delata est. Scribebat nimirum: « Saepe sacerdoi tes illi dioecesis Wratislaviensis, qui vocantur Curati t vel etiam Localistae, tam praedecessori meo quam < mihi dubia de obligatione Missam pro populo appli« candi exposuerunt, quae oriuntur ex indole officii < eorum: et licet ipsis communicata sint responsa a S. < Sede alias iam data, non omnino evanuerunt haec « dubia, uti cognoscitur ex quaestionibus iterum ite< rumque nuper propositis. Accedit quod etiam instruc< tiones in hac materia a variis Ordinariis datae et < sententiae auctorum non omnino concordare videan« tur. Hinc, tam ad applicationem normarum vigentium < clarius elucidandam, quam ad conscientiarum in re < tanti momenti tranquillitatem, valde proderit, si S. < Congregatio ad sequentes quaestiones respondere di< gnetur. < Varia nimirum genera Curatorum exsistunt in hac « dioecesi, quae in vasto suo districtu per quatuor pro< vincias extenso complectitur regiones diversissimae » conditionis, scilicet regiones omnino fere catholicas. < regiones mixtae religionis et extensissimas regiones t tiasparae (seu dispersionis, i. e. ubi catholici veluti < d’spersl inter a catholicos vivunt). Certum quidem est. r m omnibus regionibus ad applicandam Missam pro < populo esse obligatos parochos parochiarum canonice « erectarum. Certum quoque est, ab hac obligatione < liberos esse curatos illos, qui, in Ipsa sede parochiae. < inserviunt curae animarum vigore officii vel beneficii • rj! curatialis. cui proprius districtus ex parochia to· < taliter separatus non est assignatus. Aliae vero ex• s;stunt curatiae, dc quarum obligatione dubia moven< tur. De talibus haec breviter exponam. < I· In regionibus diasporae. ubi catholici dispersi « sunt inter acathollcos multoties numerosiores, decursu < temporis multae Curatiae sunt erectae, quae omnino • similes sunt Curatiis in terris missionum. Non sunt < beneficia proprie dicta, sed stationes tantum erectae • pro pastoratione catholicorum in circumiacente diaΓ i sporae parte singulis Cura/tlis assignata: ipsi cu< rati sunt ad nutum amovibiles, licet curam primariam • exerceant vi decreti Ipsis ab Ordinario dati. Quaeri» tur an sint ad applicandum pro populo obligati. Vide< tur negandum esse attentis responsis a S. Sede datis 141 η. 110 < « < « « tam pro terris missionum (S. C. de Prop. Fide, 23 mart. 1863) [CPF η. 1238] quam etiam Episcopo Osnabrugensi uti Provicario apostolico illarum regionum. quae « Missiones Septentrionales » Germaniae nuncupantur. « IL In aliis dioecesis meae partibus, ubi exsistunt « parochiae proprie sic dictae, ob necessitatem melius » providendi curae animarum, passim, pro parochianis < a sede parochiali remotioribus, erectae sunt Curatiae « pro certo determinato districtu, qui ex totali paro« chiae nexu non est pleno iure separatus. Curatus vel « Locallsta. qui ad nutum Episcopi amovibilis est. exer« cct curam primariam vi decreti ab Ordinario ipsi « dati. Estne obligatus ad applicandum pro populo? Ne< gandum esse videtur. Nam, principali districtu paro< chiali permanente integro, parochus totius parochiae » tenetur applicare pro toto grege suo. in quo inclusi < etiam sunt parochiani ad districtum filialem perti« nentes, quorum Curatus, licet districtui separato in« serviat, curam primariam magis ex vi mandati Epis« copi uti cooperator parochi, quam ex muneris genuina « Indole habet implendam. « III. Tertium exsistit genus Curatorum, quod est < generi sub numero II descripto, sed differt ab illo. « quia districtus curatialis, quoad a dm in ist rationem « temporalium et iura temporalibus adnexa, est omnino < separatus a districtu parochial! Viget enim in Borus« sia lex civilis die 2 iunii 1875 lata de administrandis « bonis temporalibus ” Communitatum ecclesiastica< rum ”, quae lex ab Episcopis cum praescientia S. Se< dis est tolerata et recepta: iuxta hanc legem pars » districtus parochialis separari potest ex nexu paro« chiae, ut fiat ” communitas ecclesiastica ” sui iuris. « et ut Incolae liberentur ab oneribus quoad temporalia < et amittant iura auoad temDoral;a. quibus antea iun< cti erant districtui parochiali. Talis senaratio. tangens « unice temporalia, non hunc habet effectum, ut nova « parochia oriatur, quippe quum illa lex civilis nihil < aliud ordinare vult quam admin’strationem bonorum < temporalium et iura et onera temporalibus annexa. « Si talis « communitas ecclesiastica curaVal’s » per < Episcopi documentum ratificatione Gubernii munitum < erigitur. Curatus auctoriratur ad gerendam curam « primariam per Decretum Ordinarii, sed Curatla non < erigitur in titulum benef;cii: Cu’-atus manet amovibi< lis ad nutum Episcopi. Tandem si decursu temporis c statio curati, postouam sufficientem dolationem acqui« siverit, potest erigi in beneficium narochiale. separatio c totalis fit. ac etiam quoad/ spiritualia: tunc tandem 48 < curatus fit pastor gregis omnrno proprius et inamovi< bilis. Ex hisce rerum *ad ’unctts saepe oritur quaestio. < utrum Curatus amovibilis districtus curatialis auoad c temnoratia omnino separati. qu;a vi decreti Ordinarii « gerit curam primariam, licet * quoa' spiritualia dlstric< tus suus nondum sit definitive separatus a d'strictu < parochiali, tamen obligatus sit ad applicandum pro « ponulo sui districtus, an parochus ecclesiae prlncl« palis applicans pro populo totius pa^odyae intentione « sua complectatur et’am d:str:ctum curattalem. donec < evehatur curatia in parochiam etiam quoad spiritun« Ha omnino separatam ». Antmadtfrstones. - Una c*» SS C^nRTrrVin^um Rnnu narum et Doctorum sententia, obligationis Missam pr *> po­ pulo apollcandi causam sitam esse omnln^ fn pastomU of· 'Irin (cfr. S C. C in CnleUn.. 18 dec. Romano 9 iul 1831 ct plurima ibi allegata), hin·- passim iVud usurpatur quemquam hac lege non teneri rationc broefirii offlri». non ratione bonorum seu •ed ■· Ousirobrem certum bor nhllrori sed etiam Vicarios etsi curam actualem tantum exercente , * vvl etiam amovi biles ad nutum, aut ad breve temput d-putafos ouamvis regularis sit ο□ recela aut pnmchuv quamvis re­ ditus nulli sint aut admodum trnue^ ut ad conrruam non sufficiant (Boned XIV. Onri Cu·^ aemrer oblata . * I 4-5). Unum iritur requiritur et sufficit ad hanc obllrattonrm imponendam, hoc est. quM quis sit proprlux parior drier, minari orrais, Ita ut tUl “cum animarum c* rnmHsa · stricto sensu, ad normam Cone. Trid.. c. I se”: ΧΧΠΤ. D·· ref., dici valeat Videlicet (ut recte exponitur In dissert cl Tarquini, pro causa In Congr de Prop Fide ?3 mart. 1ί«5. synoptlce relata in Act. S. Sedi . * T. 390 1 «ecundum divi­ nam Eccleriae institutionem offtelurr nastoris sua integri­ tate seu plenitudine, residet In srils Episcopis: proindroue soli Episcopi iure divino ah riufo * tenentur ad sacrifrrium pro populis offerendum: unde ab fremet Apostnlo (Wrhr V. 1 et Vin. 3) omnt * ponrifrx, sclVee? omnis prircrp· sa­ cerdotum. non omnis sacrrdns nominatur Ceteri autem qui curam animarum habent, praeter Fp-«copo . * non babent velut proprium st bique Inhaerens pastori * * effle um ex di­ vino fure, sed Illud exercent ex ecclesiastica drî e * a?»nre et Institutione, intra quosdam limito * Quamnbrera quum d*» his. parochis ceter!«nue. dicitur Incumbere tilts onu< er divino praecepto applicandi Missam pro populo, inie'Ilgendum est de Jure divino, non absoluto «ed hypotbrflen icfr 142 111-114 1918 IUL 14-28 etiam Boned. XIV, Const. Cum temper [CICP n. 345J. et SI itaque “stationes ", de quibus In prima specie, veris Pii IX. Amantissimi (CICF n. 5241. tn quibus non dicitur ct propriis paroeciis accensori debent, nullum dubium su­ absolute ex dmro praecepto mandari, sed de divino praeperest quin eorum rectores seu curati obligatione applican­ dae Missae teneantur et quidem omnino ad normam can 49 cepto/ deicerdert) Hypothesis autem est triplex, quod 339: quod tamen non obest. quominus ab Ecclesiae materna nempe: L Ecclesia commiserit aliqua ratione aliis ab Epi­ benignitate, urgente rationabili causa, onus illud possit scopis animarum curam : IL Quod illis commiserit, non temperari, ut a limine praenotatum est: sed de hisce agen­ medo mere facultative, sed quo obligatio induceretur: dum in casibus particularibus. In quibus α singulis recur­ ΠΙ. Quod commiserit hanc animarum curam une ea rendum erit: dum in praesenti dc generali norma consti­ limitatione, quae excludat obligationem Missam applican­ tuenda agitur. di pro populo. Quae tres hypotheses quum verifIcen­ tur dumtaxat ex ecclesiastico ture et ordinatione, in Resolutio. - In plenario conventu diei 13 iulii 1918 potestate est Ecclesiae quemadmodum illas moderari vel Enii Patres S. Congregationis Concilii, perpensis omni­ auferre, ita etiam super oneris seu officii consequenti ap­ bus. rescribendum super propositas preces consuere; plicatione dispensare, aut eam temperare, quod reapse, ur­ c Curatos primi generis teneri: curatos alterius et tertii gente rationabili causa facere non recusat. Hinc etiam con­ generis non teneri ». stat obligationem Missae pro populo, pari oundam gressu procedere, cum ecclesiastici territorii in dütinctas partes Facta autem insequenti die SSrFio Dfto Nostro rela­ distributione, per quam definite hypotheses indicatae ad tione per infrescriptum S. C. Secretarium, Sanctitas effectum deducuntur: ouamobrem. ouum Codex iuris cano­ Sua datam resolutionem approbare et confirmare digna­ nici. nuper eam quoque indixerit divisionem, qua territo­ ta est.—I. Mori. Secr. rtus vlcartatus apostolici ct praefecturae apostollcae In partes dfcr.bueretur. “ quasi-paroecias " appellandas (can. 216. f D. consequens fuit ad harum quooue peculiaret Adn. ME 31 <1919) 73-76: PrM 10 (1922 ) 64 B rectores, seu ouasl-parochos, obligationem Missae pro po­ pulo applicandae, uno contextu cum parochis (can. 466. 5 D. extendere. quamquam, pro locorum rerumouc adi unctis, valde temperatam. Notum siquidem est in disciplina cano­ nica quae Codicem antecessit MMonartoe omnes, quam•juam animarum curam In certis aliquibus locis assumerent (dummodo n«n gererent vices legitimorum pastorum In pa­ 1918 IUL 14.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART rochiis canonice tam erectis), semper rimplicei Verbi Dri praecones. wuHbque modo parochos habitos esse (S C Prop Fid.. 28 lan. 1775) ac propterea non nugis Missae pro po­ lURA NOVTTTORUM DEFUNCTORUM AD SUFFRAGIA RELIGIONIS pulo app’lcandae obligatos, quam sacerdo’ea nui ab Episco­ pis exorati ad aliquam paroeciam derecllctam ex charitate [Novitii] st morte praeveniantur, ad eadem suffra­ accederent, ut ib! sacramenta administrent (ead. S C.. 23 gia ac professi ius habent (c. 567 § 1) idque non tantum mart. 1863. 18 aug. 1R66: 8 nov 1582). In domo r.ovitiatus sed in toto Ordine. Htsce praemissis, dubium ner. videtur quin «sentiendum «it sententiae Episcopi, Quoad curatos secundi et tertii ge­ • Con$rvçx}!onlb*JS Benedict i no rvrc: Summarium responsi trodirr.uj neris in fartlspeeie recensiti: agitur nimirum tn utroque wjf reftrtur eoud A. VERMEERSCH - I. CREUSEN. Epitome I (ed. de cura arlmarum In parte temtrrii :am constitutae pa­ S «siri 1953) n. 714. 1. roeciae gerenda ex praecepto Episcopi, ut utilius bono fide­ lium consulatur: quae tamen pars non est dlsmembrata sed suum retinrt nexum cum reliquo paroeciae territorio, ita ut populus hi«ce Curatis ab Ordinariis speciali rationi commissus non desinat pertinere ad parochum totius paroe­ ciae: sacerdos itaque deputatus ab Ordinario, quamvis in sibi commisso territorio suppleat In omnibus parochi vicem, non desinit esse vicariat cooperator parochi, ad tramites 1918 IUL 14.-COM. INTERPRES, RESP. PART. can. 476. I X et ideo ad Missam pro populo applicandam non tenetur, luxta f 6 eiusdem canonis (cfr. etiam c. 475, Dubium de tempore ad quod constituuntur 5 J 2). wd huiusmodi onus./ prout ante constitutionem huiusce · Curatla e ". ita post ipsam constitutam, parochum, SUPERIORES LOCALES culus est tntus populus, gravat Unica differentia auae ter­ tium ab altero genere discernit, videlicet independent!» a Vide textum infra sub die 1919 Mar 25: LE 165 parocho in bonorum admln!«tratinne. rem non immutat, quia tangit tantummodo temporalia, unde, ut a limine vidi­ C?R 2 (1921) 65. Adn. vide Infra: LE 165 mus. rihil condicitur ad Missam pro populo quod attinet; hv* ettam posita independent, non efficitur profecto ut proprius habeatur pastor, distinctas, omnino a pastore huius paroeciae, utque Curatia Illi in titulum conferatur (cfr. c. 451. I 1): auae omnia necessaria rant ne duabus personis propter tmam pcrocciom nnus hujuscemodi imponatur. Difficultatem e contrario, nec modicam, praebet quod 1918 IUL 28.-COM. INTERPRES, RESP. PART Episcopus sentit dc primo genere Curatorum in f reti specte posito. Agitur nimirum de his sacerdotibus qui curam ani­ Dubium de aetate requisita ad professionem solemnem marum gerunt pro catholicis qui dispersi vivunt Inter acaib.ol’.ccs. intra limites stationis sibi assignatae, ouxsi eodem medo quo MLssionaril curam gerunt fidelium dispesorum Rer.me Pater. Dubio a Paternitate Tua Rev.ma litte­ Inter infideles Intra limites “ quasl-paroeciae “ eib con­ ris diei 12 junii el. proposito, nempe: credit?*. Ex responds antea datis pro locis Mtastonuia de­ < Utrum religiosi nostrates, qui vota simplicia ex ducit Epl’copu* hos Curatns nullatenus teneri ad Missam pro populo applicandam, verumtamen. Innovato hodie per parte sui perpetua ante diem Pentecostes h, a. 1918 Codicem Iure. summum qund inde deduci posset. Id foret, nuncuparunt, atque triennium eorundem votorum ante hosce Curatos non teneri ad Missam pro populo applican­ annum 21 vigente Codice compleverunt aut complebunt, dam nisi in nonnullis rolemritatlbus recensitis in can. possint vota solemnia emittere secundum jus antiquum, (cfr can. 466. | 1). At enim, qtrd gravius est. ttationr? hae id est simpliciter elapso dicto triennio: vel utrum te­ non videntur adaequandoe quari-parocciis. sed e«sc potius verae et propriae paroeciae, claret id ex can. 216. J 3: statio­ neantur lege Can. 573. vi cujus professio solemnis emit­ res erlm tn casu, non sunt partes territorii alicuius praeti nequit ante annum 21*· expletum ». f-cturae seu vicariatas apostollci. «ed definite dioecesis Infrascriptus Emus. Commissionis Praeses respondet: WraUslavientLs. in qua luxta cit. can. non capit nomen et Nega tire ad primam partem, affirmative ad secundam. ronoeptua quasi-paroeciarum: ergo non _ MMMM restat nisi quod eadem partes, quamvis nomine donentur stationumi, sint Quae dum Paternitati Tuae Rev.mae significo cuncta verae paroeciae, quatenas nltnlrum repraesentant - partem fau.*ta a Deo adprecor. “ dlstlnrtam territorii " cui assignata est “ sxia Card. Gasparri. Praeses - ecclesia, cum populo determinato, suusque pecu laris recR mae. 28 Julii 1918 . , __ ________ ._____ r______ arum cuComm L. Sincero. Secr. Π . Non enim dicitur populum harum elationum, quam­ vis inter aeathodem dispersum, pertinere adhuc ad ahquam praeterea paroeciam finitimam, aut alium habere propnum pastorem praeter rectorem stationum. In quem alium luxta ism disceptata refundi poMCt hoc anus. Neque oblici poteet quod huiusmodi statiores tn beneficium erectae non sint, aut quod constitutam non habeant dotem: omisso enim qurd ex actis nihil tale habetur, id quoque non obstaret, quominus paroeciae essent dicendae, ad tramitem can. 1415. I 3 Quod « in can. 110 recoluntur loca “ uhl paroeciae aut 1918 KL 28.-COM. INTERPRES, RESP. PART “ quasi-oamerlAc nondum sint constitutae ". non Ideo da­ tur In teliiri/ huiusmodi locis actensert debere distinctas De testimonialibus pro alumnis minoris novtttatus - stationes iam erectas et constitutas*, sed traduci id de­ bet tantummodo ad can. 216. 5 2. ubi divisio Vtcartatus In Die 23 iul 1918. C. P. I respondit Fratribus Schola quasi-paroecias cum ea limitatione tubetur: ubi commode rum Christianarum, pro alumnis sui < minoris novitia fieri poesi! SC CONSISTORIALIS ET COETUS CARDINALIUM 1918 AUG 2 « tus > litteras testimoniales nb Ordinario loci non esse exquirendas, pro tempore quod in ista domo vixerint. • Fntribui Scholarum Chrhtianorum luxta summarium responsi rtlahxn · A. VERMEERSCH - I. CREUSEN. Epitomo ! (ed 8 anni 1963) n. €97. Adn REGATILLO n. 268; CpR 1 (1920) 128; FrM 9 (1921) (7). 115 1918 AUG. 2.-SC CONS. DECR. AAS 10 (1918) 363-364 De extensiore facultatum quorumdam DURANTE BELLO ordinariorum Decreto diei 25 aprilis huius anni, quod incipit Pro­ xima sacra [LE 851. dum statuebatur facultates plures, quas communibus induitis S. Sedes Ordinariis concedere jolebat, finem esse habituras die oua canonici iuris Co­ dex vim exerere inciperet: simul circa matrimoniales diFDensationes. praeter ea quae Codex tribuebat. SSmus. D. N. Benedictus PP. XV indulgebat ea quae sequuntur: a) ut locorum Ordinarii in America, in Insulis Philippinis, in Indiis Orientalibus, in Africa extra Medi­ terranei maris oras et in Russia, per quinquennium, servatis canonicis regulis, dispensare valerent ab impe­ dimentis minoris gradus, et matrimonia ob eadem im­ pedimenta nulliter contracta in radice sanare quirent; b) ut iidem Ordinarii pariter per quinquennium dispensare possent etiam ab impedimentis maioribus, iuris tamen ecclesiastici (duobus solummodo exceptis) et ab impedimento impediente mixtae religionis, et ma­ trimonia ob impedimenta maiora nulliter contracta in radice sanare. Haec tamen facultas circumscribebatur conditione n petitio dispensationis ad S. Sedem mhsa sit ct urgens necessitas dispensandi supervenerit, pendente recursu; c) denique ut Ordinarii Galliae, regni uniti Magnae Britanniae et Hiberniae. Germaniae, Austriae-Ungariae et Poloniae, durante bello, quoties aditus ad S. Sedem difficilis aut impossibilis saltem per mensem praevidea tur. iisdem facultatibus uti possent, quae sub litteris a) 3-54 et b) remotioribus aliis Ordinariis erant concessae./ Verum ex parte plurium Americae Ordinariorum observatum est, ex defectu securitatis maris, praesentis belli causa, se in conditione versari vel peiori ac Ordi­ narii Europae sub littera c) recensiti; ideoque supplices preces porrexerunt ut pari induito ac illi munirentur: certum enim est in praesenti rerum statu plus quam mensem reouiri ad S. Sedem ex America adeundam. Porro SSmus Dominus hisce postulationibus, quae fustae sibi visae sunt, annuendum censuit; ideoque prae­ senti S. Congregationis Consistorialis decreto benigne pro tempore praesentis belli indulget ut Ordinarii lo­ corum remotiorum, de quibus sub littera a), dispensare valeant ab impedimentis maioribus et ab impedimento Impediente mixtae religionis, et sanare in radice matri­ monia nulliter contracta ob dirimens impedimentum de quo supra, quin obligati sint conditionem illam et restrictionem, sub littera b) appositam, servare, hoc est ri petitio dispensationis ad S. Sedem missa sit et urgens necessitas dispensandi suvervenerit, pendente recursu. Debebunt tamen singuli Ordinarii in fine cuiuslibet anni, quousque dura haec rerum condlHo perseverabit, rationem reddere S. Congregationi dc Sacramentis de specie et numero dispensationum quas ipsi concesserint, eaque occasione iuribus eiusdem S. Congregationis circa taxarum solutionem satisfacere. Praesentibus valituris, adiunctis. quae modo sunt, perdurantibus, et contrariis quibuslibet minime obstan­ tibus. Datum Romae ex S. C. Consistoriali. die 2 augusti 1918.—C. Card. De Lai. Ep. Sablnen.. Secr. V. Sardi. Archlep. Cacsarien., Adsessor. Adn. I. C in PrM 9 (1921) 122 116 1918 AUG 2.-SC CONS., RESP. AAS 10 (1918) 365 Dubium circa leges et decreta conciliorum provincialium westmonasteriensium Quaesitum fuit utrum dismembrata proximis praete­ ritis annis ecclesiastica provincia Westmonasteriensi et 145 η. 115-117 creatis ex ea novis quatuor provinciis, leges et decreta Conciliorum provincialium Westmonasteriensium, quae praecesserunt, quaeque anni 1852, 1855, 1859 et 1873 ce­ lebrata sunt, adhuc vim obligandi habeant et debeant ab omnibus ad unguem servari; an potius in novis pro­ vinciis valere cessaverint, nec amplius ea rata ac firma haberi debeant. Re maturo examini subiecta, SSmus D. N. Bene­ dictus PP. XV iussit responderi: Affirmative ad primam partem, salvis tamen novi Codicis praescriptionibus si et in quantum legibus et decretis dictorum Conciliorum derogaverint; negative ad secundam partem. Et mandavit ut resolutio publici iuris fient, eam in Actis Apostolicac Sedis inserendo. Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis Con­ sistorialis. die 2 augusti 1918.—C Card. De Lai. Episc. Sabinen.. Secr. V. Sardi. Archiep. Caesarien., Adsessor. Adn. I. G In PrM 9 (1921) 123. 117 1918 AUG 2.-COET.CARD.DECIS. AAS 10(1918)388-390 VERSALIEN. Nullitatis matrimonii ex conditione apposita Die 29 feb. 1908 B. C. coniugium iniit in facie Eccle­ siae cum P. D„ sed consuetudo matrimonialis post bre­ ve tempus perturbata fuit Mulier enim sibi proposuerat non nubere nisi viro qui labe contubernii esset immunis et hoc aperte pluries sponso sub conditione proprie dicta declaraverat, qui vice sua sub fide honoris ite­ rum iterumque affirmaverat se labe contubernii esse exemptum. Post quindecim vix dies a contractis nuptiis in itine­ re nuptiali et pluries deinceps vir patefecit mulieri ali­ isque se amasiae adhaes’sse et adhuc corde adhaerere. Hinc gravia iurgia habita sunt, hinc sententia sepa­ rationis favore mulieris a tribunali laico lata fuit mense martio anni 1909. Anno 1910 mulier se sistit coram iudice ecclesiastico, instans ut suum matrimonium nullum declararetur ex capite conditionis appositae et non impletae. Plures sententiae latae fuere actrici contrariae, qui­ bus illa haud acquievit, sed Ssrhum supplicavit et obti­ nuit ut Commissioni quinque Emorum Patrum novum examen suae causae deferretur. Die 2 augusti currentis anni, adstantibus EE. PP. De Lai, Pompili. Gasparri. Giustini et Lega ad id deputatis, responsum prodiit matrimonium in casu nullum fuisse ex conditione appo­ sita et non impleta. Certe si 1° mulier suum matrimonialem consensum subordinavit conditioni proprie dictae quod vir labe contubernii in sua anteacta vita fuerit immunis; si 2° haec conditio ante initum matrimonium nec revocata fuit nec alio modo cessavit: si 3a demum anteacta viri vita labe contubernii revera infecta fuit, matrimonium est irritum ex defectu consensus ob appositam et non impletam conditionem; et in hoc omnes uno ore conveniunt Quamquam enim error qualitatis, etiam dans causam contractui, matrimonium Irritum per se non reddit, quia matrimonialem consensum minime ex­ cludit. si tamen error radit in qualitatem, conditione proprie dicta et usoue ad matrimonii celebrationem perseverante, requisitam, deficiente qualitate, et con­ sensum eidem subordi/natum deficere ac proinde ma- 389 trimonium viribus carere, evidens est Illae igitur tres quaestiones, potius facti quam iuris. ad examen revo­ candae sunt, ut exinde constet utrum matrimonium in casu ex hoc capite valeat, necne. In primis videamus num mulier praestiterit consen­ sum sub ea conditione proprie dicta quod vir labe con­ cubinatus esset immunis. Conditio proprie dicta tunc habetur quando pars ex­ plicite voluntatis actu suum consensum existent) ? * ali­ cuius qualitatis alligavit. Ita ut sl qualitas deficiat, etiam consensus. qualitati subordinates. deficere debeat Iam vero ex actis habetur mulierem ante sponsa 1 itiam promissionem colloquium cum viro habuisse, in quo eidem suam intentionem ita declaravit- < .. subordon< nant mon consentement Λ l’assurance formelle qu’il « n’avait eu dans son passé aucune liaison suivie À 146 ΟΗΒΤΟ 118-128 1918 AUG 8-15 t trois reprises je lui exprimais formellement ma voc tenté de ne pas épouser un homme qui aurait eu « auparavant une liaison suivie ... Je désirais doublet ment y subordonner mon consentement ... Je mettais < comme condition absolue de mon consentement à mon < mariage que celui que j’épouserais n’aurait jamais < eu des liaisons suivies. ... Ma condition, quoique « n’ayant pas été renouvelée, subsistait cependant tou« jours aussi absolue, aussi vivace. . Je n’ai pas re< nouvelée cette condition trouvant que l’ayant si nctc tement formulée, je ne pouvais en dire d’avantage. < Mr. D. P. avait du reste si bien compris que j’en c faisait une condition sine qua non de mon consente< ment qu’il n’osat pas la nier dans l’interrogatoire ». Has suae intentionis declarationes se viro fecisse, mulier tempore minime suspecto retulit pluribus testi­ bus f:dc dignis, ita ut de facto habiti colloquii cum relatis declamationibus nullo modo dubitare Hceat. lamvero has declarationes conditionem proprie dictam con­ tinere evidens est et reipsa testes qui factas declara­ tiones cognoverunt, eas de conditione proprie dicta intellexerunt Mulier Igitur ante sponsalitiam promis­ sionem non meram, uti fieri solet, peregit de anteacta viri vita inquisitionem, sed talem ut suum consensum explicite subordination declaraverit immunitati concu­ binatus ex parte virL Sed non sufficit quod conditio proprie dicta posita fuerit requiritur insuper ut non fuerit revocata nec alio modo cessaverit ante nuptias. In primis dici nequit conditionem fuisse a muliere positive revocatam. Nam haec revocatio est factum et facta non praesumuntur sed probantur, atqui revocatio nullatenus probatur. Imo ex actis contrarium potius deducitur < . . ma condition, quoique n’ayant pas été < renouvelée, subsistait cependant toujours aussi abso350 < lue aussi vivace. ... Je n’ai pas/ renouvelée cette < condition trouvant que. l’ayant si nettement formulée. < je ne pouvais en dire (favantage ». Nec conditionem per se cessasse eoniici ex eo licet quod mulier ex falsa viri asseveratione acquisiverit certudinem hunc esse contubernio immunem. Nam mulier conditionem appo­ suit ante viri asseverationem, ideoque ante acquisitam certitudinem: subsequens autem certitudo nullo modo destruit conditionem antea appositam, sed consensus eidem subordinatus remanet, non obstante subsequent! certitudine, quae esse simul potest cum virtual! volun­ tate conditi ona ta. Restat demum ut inquiratur num vir revera concubinariam duxerit vitam ante matrimonium. Ipse vir. ut supra relatum est. dixit uxori se concubinarlas fovisse relationes cum quadam muliere et qui­ dem per duodecim annos, addens: < Quoique vous las< siez dans l’avenir, vous n’effacerez jamais le souvenir « de douze années de bonheur que ma petite amie m’a • donnée. Ma mère a b première place dans mon < coeur, ma petite amie vient ensuite et vous après. Je f vous serai fidèle à moins que je ne rencontre ma c petite amie ». Haec viri verba mulier retulit matri suae, matri sponsi et aliis quos certiores antea fecerat circa colloquium ante nuptias habitum cum sponso et conditionem appositam. Porro sl ei fides data est quan­ do ante nuptias suum retulit colloquium cum viro et adicctam consensui conditionem, tribuenda quoque est quando referi viri confessionem, ni quis velit in con­ tradictionem incidere. Haec insuper confirmantur ex confessione facta ab eodem viro testibus indubiae fidei qui de hoc testati sunt. In ipso demum tribunali laico viri patronus concubinatum admisisse ex actis eruitur. Quare quum mulier, contrahens sponsalia ct matri­ monium. alligaverit suum consensum conditioni proprie dictae Immunitatis concubinatus ln P. D.: nihil in actis probet hanc conditionem fuisse revocatam vel cessasse : constet vero ex actis virum amaslae adhaesisse, matri­ monium ab Effils Patribus nullum declaratum est.—-E Lucidi, a Srcrttit Commissionis. 13-161 S. Congregationis Consistorialis et Codicis praes­ criptiones (can. 340). obligatione tenentur relationem conficiendi de suae ecclesiae statu simulque visitandi, servata norma can. 341. sacra Apostolorum Limina. Quamvis autem auspicandum sit ut inmane bellum, quo universum humanum genus cruciatur, finem cito habiturum sit. quum tamen in ancipitl res sil et interim romanum iter ex America difficile sit et periculis ple­ num, idcirco SSmus D. N. Benedictus PP. XV, hoc S. Congregationis Consistorialis decreto, benigne indulget, ut memoratae obligationis adimplementum episcopi om­ nes differant ad futurum subsequentem annum 1920. Quod si anno 1920 eadem infeliciter perseverabunt adiuncta, quod tamen Deus in sua magna misericordia avertat, tunc iidem Rnïi Episcopi pro currenti secundo quinquennio dispensati manebunt a visitatione ss. Limi­ num. firma tamen obligatione conficiendi relationem de statu dioecesis, eamque ad S. Congregationem Consisto· rialem. meliori quo poterunt modo, quamprimum trans­ mittendi. Contrariis quibuslibet minime obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis Consistorialis. dic 8 augusti 1918-—C. Card. De Lai. Ep. Sabineru Secr. V. Sardi. Archiep. Caesarien.. Adseuor. Adn. I 124 1918 AUG 9.-SC RELIGIOSORUM, IN DU LT. PART defectus in erectione, admissione et profes SIGNE TERTII ORDINIS SAECULARIS S. TRAN CIS CI Sanantur Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Minorum, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, implorat ob bonum animarum gratiam, ut Sanctitas Vestra benigne sanare dignetur quascumque erectiones sodalitatum Tertiariorum saecularium necnon admis­ siones ad Tertium Ordinem et professiones quae ob ali­ quem defectum bona fide a quovis admissum, hucusque irritae sunt Rescr. - Vigore specialium facultatum a Sanctissimo Domino Nostro concessarum S. Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis a R. P. Procuratore Generali commisit, ut gratiam sana­ tionis. juxta preces, pro suo arbitrio el conscientia con­ cedat Contrariis non obstantibus quibuscumque. Ro­ mae. die 9 augusti 1918.—F. Card. C .asseta. Adulphus, Arch.pus Aquilanus. Secr. • Oefiel Fratnni Minorum: AOMCap 34 (1918) 166. Adn. AOFM 57 (1938) 174. Indultum sw· -ielnde renovatum wt. 1918 AUG 8.-SC CONS., DECR. AAS 10 (1918) 366 Dr C ln PrM 9 (1921) dilatione ηειλπονι5 dioetesaxae FP.O EPISCOPIS AMERICAS Proximo anno 1919 Rmi Ordinarii dlocccsum totius America**. iuxta decretum Λ rrmotüiima [AAS 2 (1901) 1918 AUG 15.-COM. INTERPRES, KESP. PART Dubium de facultate ministrorum provincialium capuc UNORUM OFFICIUM EXERCENDI ANTE CONFIRMATIONEM electionis Rev.ma proposita. Rev.me Pater. Dubia nempe : < An Constitutionum Ord. Min. Capuccinorum dispo­ sitio. qua Ministris Provincialibus noviter electis of­ ficium exercere permittitur ante confirmationem, sit certo ct absolute juri communi in Codice statuto con­ traria. ita ut abrogata haberi debeat ». Infrascriptus Emus Commissionis Praeses respon­ det: Negative, quatenus Minister Provincialis agit tanquam Commissar lus R-fnl P. Ministri Generalis. Quae dum P. T. Rcv.mae significo, cuncta fausta a Deo adprccor. Romae. 15 augusti 1918.—P. Card. Gasparri, Praejei Comm. Aloisius Sincero. Secr. SC CONSISTORIALIS. RELIGIOSORUM. COMM. INTERPRES 1918 SEP 3-29 rîtull· Hunt, serratur ius commune de quo on. 160-182. praeter cuiusque rvllgîonl» constitutiones eidem non contraries· (can. 507. i 1). Inter ea autem quae juro communi de electione statuuntur, non rodlcam difficultatem faciunt canones, qui noviter electi contirratkncr" et ollkll Inchoationem respiciunt. Can. 176, 9 3 habet: • Ante acceptam confirmationem ipsi (noviter electo) praetextu elec­ tionis non licet sesa Immiscere administration! officii sive In spiri­ tualibus sire in temporalibus et actus ob eo forte positi nulli sunt». Ordinis Constitutiones N. 141 praecipiunt quidem confirmationem •ua postulandam, facultatem tamen faciunt novo electo officii sui ad.nlnlslratloncm suscipiendi antequam confirmationem accipiat. Constitutlools dispositio haec est: «Electo autem Provinciali, Patres Defi­ nitores nomine Capituli scribant ad Patrem Generalem pro confirma­ tione juxta Clementlnam (c 1 Do verborum significatione V. 9): In­ terim vero donec responsum venerit, officium exercere poterit, tam­ quam Minister electus, dummodo In Ipsa versetur Provincia». Ratio isttra hujus concedendae facultatis est magno difficultas aut fere imtonlbllites aliter regulari Provinciarum regimini providendi. In Capi­ tulis rtçulxrÎ'-m, ipsa novi superioris electione, superioris exeuntis sudodtas cessare volet; at si novus superior officii adminlstntiorea Immediato non suscipit, apud quem remanet Provinciae regimen? Si r-perior Generalis in danda confirmatione servare debet can. 177 i 2 et 3, procul dubio notabile tempus, saltem pro dissitis regionibus, cecrssarium est. Cui difficultati cnflquae Ordinis Constitutiones occurrerunt sta· hxrtes: «ln Congregationibus Provincialibus Vicarius noviter elec­ tus, «nte confirmationem tamquam Commlssarius R. P. Vicarii Gene­ ra.’ is omnia rgat» (C&p. Gen. Clsmon. Alvemlae anni 1484). Ex qua oedrione praesens nostrarum Constitutionum dispositio, superius rela­ ti. procedere videtur. Jam vero hoc Ordinis nostri peculiare jus non videtur juri com-uai certo et absolute opponi aut contrarium esse; apud nos enim Ministri Provinciales In Capitulis legitime electi, non proprie prae­ textu electionis officii sui odmlnlstrationcm immediate suscipiunt, sed ς^οΐ ex commissione aut delegatione Ipsis ab Ordinis Constitutioni­ bus collate. Cum res tamen non sit adeo dora et agatur de actorum validi­ té· io tuto ponenda, infrascrlptuc Procurator Generalis humllittr pro sequentis dubii solutione rogat: An constitutionum Ord. Mio. Capuccinorum dispositio, qua Midstris Provincialibus noviter electis officium exercere permittitur an­ te coni Iras (tonem, sit cerlo ct absoluto luri communi ln codice sta­ tute contrarie, ita ut abrogata haberi debeat? S. Purp-jrim humiliter ct devote deosculatur. Eminentiae Vcstraa Remse Humill.mus Servus - Fr. Josephus Ant., O. F. M. G Proc. G«x - Romae, die 9 Jun il 1918: AOMCap 35 (1919) 108. diocesi dTtalia, non possono comunlcare coi rispettivi loro Ordinari, o possono solo farlo con difficolté: consi­ derando che i Vescovi del luogo di dimora non hanno su di essi tutta la necessaria autorité. la quale in ogni caso pub essore elusa mutando dimora: tenuto calcolo dei voto di parecchi Ordinari, in conformité al parere espresso dagli Erhi Padri della S. Congrcgazione Concistoriale. Sua Santité ha stabilito di nominare un Prelato, il quale tenga luogo dell’Ordinario proprio ed im­ mediato per tutti i detti sacerdoti e seminarist! in qualsiasi luogo e diocesi essi dimorino; e cib fino a che perdurino le attuali condizioni di cose. comprendendo in questa disposizione, per uniformité di disciplina, an­ che i sacerdoti profughi della diocesi di Udine. Con cib tuttavia non si intendono rotti o diminuiti i doverosi rapport! di sudditanza che legano i sacerdoti e i seminarist! ai rispettivi loro Ordinari di origine, coi quali il Prelato dalla S. Sede Delegato si terré, per quanto è possibile, in relazione, facendone rispettare le giuste prescrizloni e l’autorité: e nemmeno si Intendono diminuiti i diritti che i sacri canoni concedeno alTOrdinario locale sui chierici non propri dimoranti nella sua diocesi: ma si intende dare a tutti i detti sacerdoti e seminarist! un Superiore unico, immediato, di facile accesso ed alia cui giurisdizione niuno pessa sottrarsi. ed a cui debbono ubbidire. Con questo mezzo intende inoltre la S. Sede di meglio prowedere alTassistenza religiosa dei laici pro­ fughi e segnatamente dl quelli che si trovano raggruppati in piccoli centri e che richieggono una più speciale assistenza. dando a tal fine ai detto Prelato l’autorité per destinare i sacerdoti profughi. sentiti possibilmente gli Ordinari propri, ed In ogni caso 1 Vescovi di di­ mora. all’ass’stenza dei detti gruppi e prowedere ai loro blsogni spirituali. Finalmente Sua Santité ha eletto a disimpegnare detto officio Mon/signor Carlo Pietropaoli, arclvescovo titolare di Calcide, dandogli alTuopo tutte le necessarie facolté, Roma, dalla Segreteria della S. Congregazione Concistoriale, 3 settembre 1918.—G. Card. De Lai, Vescovo di Sabina, Segretario. V. Sardi. Arciv. di Cesarea. As­ sessore. Adn. PrM 9 (1921) 121 135 D. 1918 SEP 3.-SC CONS., DECR, AAS 10 (1918) 414 Restitutionis capituli n. 121-124 123 metropolitan! montis regalis Cum cathédrale capitulum metropolitanae ecclesiae Montis Regalis in Sicilia, variis de causis sensim defe­ cerit, ita nempe ut in praesenti unus supersit canonicus ex omnibus iis qui civilis suppressionis tempore canonicales praebendas obtinebant, nimirum archiepiscopus Dominicus Gaspar Lancia di Brolo. et cum hic rerum status privet Ordinarium de consilio et subsidio eorum qui ex iure vocati sunt ad eum iuvandum in dioecesis regimine, ideoque in detrimentum vergat boni publici; rebus omnibus in S. Congregatione Consistoriall mature perpensis, de consilio Em. Patrum. Sanctitas Sua de­ crevit et statuit cathédrale capitulum in metropolitana ecclesia Montis Regalis instaurare et ad normam sacro­ rum canonum in Codice statutorum restituere: necnon statim ac nonnulla peculiaria adiuncta quae desideran­ tur locum habuerint, vacantes praebendas providere. Quum autem sacerdotes ex ordine S. Benedicti qui ad eas praebendas ius certum habeant, deficiente Congre­ gatione Sicula, non adsint, idem SSmus D. N. decrevit memoratas praebendas suo tempore conferendas esse sacerdotibus saecularis cleri, salvo iure Archiepiscopl qua antiquus canonicus, et contrariis quibuslibet mini­ me obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis ConEstorialis, die 3 septembris anni 1918.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen., Secr. V. Sardi. Archiep. Caesarien.. Adtessor. 1918 SEP 25.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· Facultas datur religiosis o. f. m. cap. frequentandi LECTIONES IN UNIVERSITATIBUS STATUS CIVILIS Preces - Beatissimo Padrc. Il P. Procuratore Ge­ nerale dei Frati Cappuccini. prostrato al bacio de! pledi di V. S.. implora umilmente che i giovani alunni non secerdoti dell’Ordine, delle Provincie Britanniche dTnghilterra ed Irlande, possano frequentare le Université di Oxford e di Cork, come è stato praticato fino al pré­ sente. Cib torna di grande utilité allOrdine: e sono sta­ te prese tutte le possibili misure a che non si verifichino inconvenienti di sorta. Che della grazia. ecc. Rescr. - Ex Audientia SS.mi diei 25 septembris 1918. SS.mus D. N. Benedictus PP. XV. referente infrascripto Secretario S. Congregationis Negotiis Religiosorum So­ dalium praepositae, benigne annuit pro gratia: ac propterea mandavit committi Revjno P. Ministro Generali Ordinis FF. MM. Capuccinorum. ut, attentis peculiari­ bus rerum adjunctis, petitam gratiam pro suo arbitrio et conscientia juxta preces concedat ad decennium: gra­ viter tamen onerata Superiorum conscientia, ne quod inconveniens exoriatur. Romae, die mense et anno ut supra.—J Card Tonn. Praef. Adulphus. Arch.pus Aquilan.. Secr • AOMC1P 35 (1919) 34 Ada. PrM 9 (1921) 134 C. 124 122 1918 SEP 29.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· 1918 SEP 3.-SC CONS,, DECR. AAS 10 (1918) 415-416 Unus datur ordinarius clericis profugis in italiam Considerando che i sacerdoti e seminarist! profughi, 0 per qualsiasi causa internati, o dispersi nellc varie 149 swgistro studentium religio­ sorum quoad praescriptum can. 518 $ 2 de confessione subditorum Dubium de praefectu seu Quaesitum fuit utrum magister spiritus ;eu Prae(ectuf Studentium religiosorum feneretur praeicripfts 150 41e can. SIS 5 2 qui regulat confessiones subditorum cum propriis superioribus religiosis Commissio Interpres die 29 sept 191S sequens responsum dedit: Quoniam studentes partem a communitate aliquo modo reiunctam efformant, respectu eorum observan­ dus est can. 518 I 2. Notitias autem, quas Ordinarii dc suis clericis et alumnis receperint, complere studeant per informatio­ nes ab aliis fontibus ac personis, ad rem quam diligen­ tissime assumptis, ac demum per examen etiam perso­ nale de quo infra. Caput III. De sacerdotibus saccularibus ct regularibus. • TpO 74 (1921) 419. Ada. R E. Mc CORMIOC. Confeoan 4. Sacerdotes, sive saeculares sive religiosi, redeun­ funskwi WMhiagtefl 1925 p. 39-40: F. MAIR In TpQ 74 tes e militia, intra decem dies a reditu tenentur se (1921) 439; REGATILLO n. 257. sistere coram Ordinario suo eique exhibere litteras Or­ dinarii Castrensis vel saltem militaris cappcllani sui./ 423 aliaque documenta quae testimonium reddant de eorum vita et moribus: quae omnia proinde secum afferre cu­ rabunt Ordinario autem eos percontanti de iis quae pertinent ad externam seu publicam vitae rationem quam in militia duxerunt, dc operibus Ibi actis, de lo­ cis ubi commorati sint, respondere ex conscientia se­ 1918 OCT 25.-SC COS’S. DECR. AAS 10 (1918) 481-486 cundum veritatem lubcntur. Qui intra tempus superius praefixum Ordinarium suum non adibunt, suspensi manent ipso facto a divi­ Redeuntibus c militari servitio clericis, oportet ut nis: a qua censura non relevabuntur, nisi quum quae Ordinarii omnes maximo cum studio nitantur cos om­ supra mandata sunt impleverint. nes a mundano pulvere detergere, quo inter armorum 5. Omnes sacerdotes, sive saeculares sive religiosi, strepitus et quotidiana pericula pronum est etiam reli­ intra tempus ab Ordinario suo designandum (quod sine giosa corda sordescere, eosque ab Irregularitatibus et i usta et necessaria causa nimium protrahere non lice­ ab impedimentis quae dimicando contraxerint liberare. bit!. secedere debebunt in aliquam piam domum ab Hoc sane ex'git ipsorum clericorum bonum, fidelium Ordinario designatam ad spiritualia exercitia peragen­ animarum salus et Ecclesiae utilitas. da. iuxta ipsius Ordinarii praescriptiones. Itaque Beatissimus Pater Benedictus PP. XV. dum Qui huic praecepto non satisfecerint, manebunt cum Episcopis universis impense dolet grave vulnus pariter Ipso facto suspensi a divinis, a qua censura non ecclesiasticae disciplinae illatum clericos adigendo ad liberabuntur, nisi quum exercitiorum domum ingre­ militare stipendium faciendum, quod, praeter reliqua, dientur. tot paroecias spiritualibus subsidiis et Seminaria suis 6. Quum spiritualia exercitia, ut fructuose fiant, pe­ alumnis magno cum Christianae plebis detrimento pri­ ragi debeant in aliqua pia domo a mundanis rumoribus vavit in praesenti cum pax diu desiderata in eo iam remota, in silentio, sub ductu prudentis ac pii directoris rît ut lucescere videatur, ad sanctum finem assequen­ et cum subsidio praedicatorum et confessariorum. qui dum renovandi in sacerdotibus a militia reversis eccle­ cum doctrina et prudentia vitae sanctitatem coni un gant, siasticum spiritum et diluendi noxas quas forte con­ neccsse est ut Ordinarii multo cum studio haec omnia traxerint. auditis haud paucis Archiepiscopis nationum comparent omnium quae inter se praesenti bello dimicarunt, de Sed quum vix possibile sit ut singulae dioeceses et consulto peculiaris coetus Enforum Cardinalium, haec religionum provinciae domum pro spiritualibus exerci­ quae sequuntur, statuit ac decrevit: tii» plene instructam habeant: Episcopi curent cum aliis eiusdem provinciae aut regionis Presulibus convenire Caput I. De irregularitatibus. ad communem aliquam domum designandam et in­ struendam. Idem ut Ordinarii religiosorum peragant 1. Omnibus Ordinariis locorum et religiosorum fa­ cultas conceditur dispensandi ab irregularitate ex de­ praecipitur. fectu corporis cum suis sacerdotibus e militari servitio 7. Quum sacerdotum reversorum a militia non eadem revertentibus, quoties ex testimonio scripto magistri sit conditio, neque par necessitas abluendi conscientiam caeremoniarum, qui sacerdotem examini subiecerit. pla­ et renovandi ecclesfasticum spiritum. Ordinariorum ce constiterit ipse posse rine alieno auxilio servare cum prudentiae relinquitur breviorem vel longiorem spiri­ 4S2 decore omnes ritus necessarios/ in Missae celebratione tualium exercitiorum cursum pro singulis statuere; ita praescriptos·, onerata super hoc ipsorum Ordinariorum tamen ut nemo minus quam octo integros dies spiri­ conscientia. tualis recessus impleat In casibus vero gravioribus vel dubiis, et quoties 8. Ob eamden causam in singulis casibus Ordinarii aentur de non promotis ad sacerdotium, recurrendum definient, utrum, post spiritualia exercitia peracta, sa­ erit ad S. Sedem. cerdotes ad pristina officia sive curae animarum, sive magisterii aut regiminis in Seminariis aut similia sint 2. Pariter omnibus Ordinariis facultas conceditur statim restituendi, vel secus. dispensandi, saltem ad cautelam, ex irregularitate, quae a canonists olim dicebatur ex defectu lenitatis, quoties Ad hunc finem tribuitur facultas Episcopis removen­ sacerdotes, clerici et seminariorum seu religionum alum­ di ad tempus ab animarum cura, ab officio confessarll. ni tn eam incurrerint non ex facto proprio sed ex ne­ a regimine et magisterio alumnorum in Seminario, qui cessitate. coacti nempe ad arma capessenda et mortem durante militia non bene se gesserint, sive i idem suspen­ vel mutilationem forte Inferendam. Quoties vero agatur si fuerint a divinis, sive non: eosoue adigere poterunt de clerlds in sacris qui. non legum necessitate coacti, ad vivendum ad tempus vel in aliqua religiosa domo, sponte sua se obtulerunt ad arma suscipienda, aut ea vel sub ductu/ pH et prudentis sacerdotis cum obliga- 41 susceperunt, pro dispensatione ad S. Sedem erit recur­ tione pia aliqua exercitia ex praescripto faciendi. andum. firmo tamen praescripto can. 188. n. 6°. Idem in paribus casibus statuant Ordinarii religio­ Ouxpropter Ordinarii, oraevlo examine in rinvnli· sorum pro suis subditis, quos etiam voce activa et passi­ casibus, decernant cum revertentibus e militia quos ab va ad tempus privare pote-unt et ad vivendum in aVquo Ir-egularitate absolvere possint, quos ad S. Sedem re­ strictioris observantiae conventu adstringere. Superio­ mittere debeant. ribus autem generalibus facultas insuper tribuitur re­ Ipsi autem sacerdotes qui e militia revertuntur et movendi superiores provinciales et locales, quoties ex «ciunt se irretito» esse irregularitate S. Sedi reservata, pn-uni agendi ratione in militia Id necessarium esse ducant. ne audeant sacris ministrare ante obtentam dispensa­ tionem. Caveant tamen Ordinarii, quantum fleri potest, ne sacerdotes sive sarculares sive regulares sedem figant Caput II. De dandir et aisumendb informationibus. In locis ubi, militare servitium obeuntes, diu commo­ rati sint 3. Singuli locorum Ordinarii de clericis et Semina­ Tn casibus vero dubiis vel gravioribus. Ordinarii ad riorum alumnis alterius iurbdlctlonis. qui in ma dioe­ S. Sedem recurrant. cesi militare servitium obeuntes per notabile tempus commorati sunt, vel adhuc commorentur, notitias, quan­ 9. Denique. attentis peculiaribus, nostri temporis tum fleri potest plenas, propriis illorum Ordinariis conditionibus, conceditur Ordinariis dloccesanis facul­ quam cito praebere accuratissime satagant: idquc gra­ tas ad quinquennium valitura, qua. exigente animarum vissimum conscientiae officium esse reputent, quo ne­ necessitate, si desint sacerdotes unicuique paroeciae glecto. haud modica Christianae rei oriri poterunt detri­ proprii, committere possint uni eidemque sacerdoti cu­ ram duarum vel etiam trium paroeciarum, ct transferre menta. 1918 OCT 31 - NOV 4 SC STUDIORUM ET CONSISTORIALIS parochos a paroecia sua ad aliam magis centralem ex qua facilius succurrere possint fidelibus ipsorum curae commissis. Caput IV. De alumnis seminariorum. 10. Omnes Seminariorum alumni, qui post militare servitium ad pium locum redire volent: a) Ordinario suo se sistent, eodem prorsus modo ac de sacerdotibus superius est dictum. b) Ordinarius circa examen et notitias assumendas eadem ratione se geret ac cum sacerdotibus. c) Si ex hoc examine aliisque argumentis et docu­ mentis constiterit aliquem haua bene se gessisse in mi­ litia. Episcopus, habito cum deputatis super disciplina et cum rectore Seminarii consilio, eum a regressu in Seminarium repellat. d) Si aliter constiterit. Episcopus, habito cum iisdem deputatis et rectore Seminarii consilio, petitionem ad­ mittat; sed sub modo et conditionibus quae in sequenti­ bus indicantur. e) In primis alumnum iubeat spiritualia exercitia peragere et quoad locum, tempus et modum spiritualis recessus Episcopus statuat ac decernat quod magis in Domino expeairc in singulis casibus censeat, servatis, quantum fieri poterit, iisaem regulis ac cum sacerdoti­ is bus./ i) Post spiritualia exercitia, videat pariter, pro sua prudentia et cum consilio ut supra, utrum expediat alumnum a militia reversum cum ceteris statim admit­ tere, an per aliquod tempus seorsim sub speciali vigi­ lantia eum cum aliis a militia reversis detinere. 11. Alumni in Seminarium reversi studia prosequentur inde aaamussim incipiendo ubi ea abruperunt, et integrum cursum perficiant 12. Quoad ordinationem. Episcopi, memores plus quam alias apostolici illius praecepti (ad Thim., I, cap. V): c Manus cito nemini imposueris, neque communica­ veris peccatis alienis >, caveant a promovendis suis alumnis, praesertim ad maiores Ordines, antequam per aliquot menses eos rite comprobaverint, onerata super hoc gravissime eorum conscientia. Caput V. De novitiis clericisque religiosis. 13. Quoad novitios et clericos diversarum religio­ num, qui post militare servitium ad religionem suam revertuntur, eaedem cum proportione serventur regulae ac de Seminariorum alumnis praescriptae sunt 14. Transitus religiosorum, post militare servitium, ad clerum saecularem eorumque admissio in Semina­ rium prohibita manent iuxta communis iuris praescrip­ tum. Caput VL De laids aut converris variarum religionum. 15. Qui fratres conversi vel laici in variis religioni­ bus nuncupantur et post militare servitium ad conven­ tum redeunt consueto ut supra examini Superiores subiiciant; et si bene in militia eos se gessisse constet. raeviis spiritualibus exercitiis, cum cautelis et regulis i superioribus articulis nuntiatis, eos denuo in commu­ nitatem admittant. Si vero constet eos se male gessisse et votis solem nibus ligati non fuerint, dimittant et hoc ipso a votis omnibus, etiam castitatis perpetuae absoluti erunt. Quod si votis solemnibus obstricti fuerint. Superiores casum deferant ad S. Congregationem de Religiosis, et interim eos iubcant penes consanguineos suos, vel in «i monasterio, sed seorsim. vivere./ e Caput VII. De clericis in sacris, saecularibus vel regularibus, qui in graviora crimina prolapsi fuerint. 16. Cum clericis in sacris, qui forte in aliquod ex maioribus delictis, durante militari servitio, misere lap­ si forent, quum redeunt. Ordinarii paterne quidem se gerant, sed ad eorum emendationem et salutem et in publicum Ecclesiae bonum, non omittent in singulis ca­ sibus iuxta criminum naturam procedere, prout in lib. V Codicis praescribitur, praesertim sl in infamiam iuris vel facti incurrerint. Cum iis vero qui per lugendum nefas a suis votis vel etiam a religione apostatae ad saecularem statum trans­ iverint, iidem Ordinarii boni pastoris officium, quan­ tum in ipsis est. agere non omittant, errantes oves op­ portune quaerendo. Curent insuper pro viribus ut 153 n. 126-12" saltem in aliorum fidelium scandalum et perniciem, eorum prava exempla ne cedant. Meminerint praeterea officii sui esse in relatione de dioecesis vel religionis statu aperte innuere an et quot apostatae deplorari apud ipsos debuerint Haec omnia Sanctitas Sua districte ab omnibus Or­ dinariis servari mandat, nec plane dubitat attenta sin­ gulari rei gravitate, quominus omnes et singuli peculia­ rissimum impensuri sint studium, ut quae praescribun­ tur plene et ad unguem impleantur. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis Con­ sistorialis, die 25 Octobris 1918.—C. Card. De Lai, Ep. Sabinen., Secr. V. Sardi Archiep. Caesariem, Adsessor. Adn. NrT 47 (1920) 24-27; PrM 9 (1921) 128-133. 126 1918 OCT 31.-SC STUD., DECR. AAS 11 (1919 19 DE EXPERIMENTIS AD GRADUS IN IURE CANONICO ASSEQUENDOS Legum canonicarum Codice promulgato. Sacra Con­ gregatio de Seminariis et de Studiorum Universitatibus, litteris datis die vn augusti elapsi anni, viam et ratio­ nem praescripsit, quam in disciplina Iuris posthac Pon­ tificia Athenaea sequerentur. Huic autem rationi, seu methodo, ut ipsa doctrinae pericula, quae fiunt ad gra­ dus academicos assequendos, sint consentanea, eadem S. Congregatio experimentis in iure canonico moderandis has leges constituit I. Quoniam in praelectionibus Codex luris canonici est tamquam textus adhibendus, periculorum materia sint ipsi Codicis canones, vel omnes vel partim, pro diversitate gradus adipiscendi, remoto quolibet indice thesium, vel quae doctrinam exhibeant in ipsis canoni­ bus contentam. II. Canoidati ad academicos gradus exegesim seu in­ terpretationem exponant canonum, prout habentur in Codice, sive singillatim considererentur, sive coniuncte cum aliis. ΙΠ. Candidati non modo singulos canones interpreta­ ri et explicare, quantum gradus ratio exigit, probe no­ verint; sed etiam de uniuscuiusque instituti luridici or­ tu. progressu et historia, doctrinae suae specimen da­ bunt. Quas leges SSmus D. N. Benedictus PP. XV ratas habuit et confirmavit, atque in omnibus Athenaeis seu Universitatibus vel Facultatibus, quae e Codicis prae­ scripto (can. 256, § 1) huic Sacrae Congregationi sub­ sunt, servari iussit ab anno academico. qu: propediem incipiet. Contrariis quibuslibet non obstantibus. Datum Romae e Secretaria S. Congregationis dc Seminariis et de Studiorum Universitatibus, die 31 Octo­ bris, anno 1918.—C. Card. Bisleti. Prae/. I. Sinibaldi, Ep. Tiberien., Secr. Adn. Ph. MAROTO In CpR 1 (1920) 67-72. 127 1918 NOV 4.-SC CONS. DECR. AAS 10 (1918) 487-503 DE RELATIONIBUS DIOECESANIS FORMULA A PRIMO ANNO QUINQUENNII IU. HOC EST AB ANNO 1921. SERVANDA IN RELATIONIBUS IPSIS CONFICIENDIS Per decretum A rcmotist.ma. datum die 31 decem­ bris 19Û9 (AAS 2 (1910) 13-161. determinata fuerunt tempus et ratio, quibus ab Ordinariis conficiendae fo­ rent relationes dioecesanae ad Apostolicam Sedem: si­ mul autem dabatur Formula, quam Episcopi sequi de­ berent in eiusmodi relationibus exarandis. Verum, pro­ mulgato. superiore anno, novo Codice canonici iuris. quo nonnulla innovata sunt alfaque aliter ordinata, ex­ pedire visum est ac porro oportere ut memorata Formu­ la aliquantum immutaretur, quo eiusdem Codicis praes­ criptionibus plenius responderet atque omnimode cohaereret Itaque, de mandato SSihi D. N. Benedicti PP. XV. nova hacc Formula, ab ipsa Sanctitate Sua revisa ct 154 1918 NOV 4 approbata, ab universis Ordinariis in posterum adhi­ benda erit in relationibus conficiendis, incipiendo scili­ cet a pruno anno quinquennii tertii, hoc est ab anno 1921. L Relatio latina lingua conscribenda est, et ab ipso Ordinario subsignanda, adiectis die, mense et anno qui­ bus data fuerit uc Ordinarii relatione ad singulas quaestones, quae nfra ponuntur, accurate ac plene responderi debeL IU. In relationibus, quae primam sequentur, Ordi­ narii omittere poterunt ea omnia, quae pariem materia4i3 lem status dioecesis respiciunt et immutata manserint ’/ Cap. 1. Generalia de statu materiali personarum et locorum 1. Indicet Ordinarius nomen ct cognomen suum, aetatem, originis locum» et institutum religiosum, hoc est religionem, si ad aliquam pertineat; quanao fuerit consecratus, vel, s: Abbas sit, benedictus; quando dioe­ cesis regimen susceperit Si Episcopum Auxiliarem habeat, an datus sit per­ sonae vel dioecesi. 2. Breviter exponat quaenam sit origo dioecesis, qui­ nam eius titulus seu gradus hierarchicus, quae privi­ legia potiora; si metropolitans sit, an et quas habeat suffraganeas sedes; et quem Ordinarium appellationis iuxta Codicem. can. 1594 i 2, teneat; si vero suffraganea sit, quem Metropolitan! habeat; et num apud illum, vel apud alium Antistitem pro Con­ ferentity episcopalibus conveniat; si denique nulli Metropolitae suffragetur, quem Me­ tropolitano pro Concilio provinciali, pro Conferentus et pro ludicio appellationis teneat iuxta cann. 285. 292 et 1594 i 3. X Dicat praeterea: a) quinam locus residentiae Ordinarii, cum indica4S9 tionibus ad epistolas inscribendas necesariis;.' b) quaenam amplitudo dioecesis, ditio civilis, caeli temperies, lingua; c) quaenam summa incolarum et praecipua oppida; quot inter incolas sint catholici; st autem varii adsint ritus, quot catholici In singulis, et si acatholici inve­ niantur. quot sint, et in quales sectas dividantur; d) qui numerus sacerdotum saecularium, clericorum et alumnorum Seminarii; e) utrum adsit Capitulum cathédrale, an potius coe­ tus consultorum dioecesanorum; an adsint aha Capitula, vel sacerdotum coetus instar Capitulorum, seu Com­ munia e, et quot; f) in quot uicariatus foraneos, decanalus, archipresbyteratus ahasve circumscriptiones dioecesis divisa sit; quot sint paroeciae, cum numero fidelium earum quae maximae vel minimae sunt; an adsint paroeciae per Unguas seu nationes distinctae, et an per familias et non territorio divisae, et quo iure; quot aliae ecclesiae vel oratoria publica adsint; sitne sacer aliquis locus ce­ leberrimus. ct qualis, cann. 216, 217; g) utrum et quaenam religiones virorum habeantur, cum numero dornorum et religiosorum sacerdotum; h) utrum et quaenam religiones mulierum, cum nu­ mero domorum et religiosarum. Cap. H. De administration c temporalium bonorum, de inventariis ct archivis. 4. An ct quomodo iuxta civilis loci leges, facultas possidendi, acquirendi et administrandi, quae Ecclesiae propria est, sarta tectaque sil; an potius coarclata; ct si ita sit, quaenam sit conditio cleri et ecclesiarum. 5 An institutum sit penes curiam Consilium admintst ration is et quibusnam constet: et num Episcopus In administrativis actibus maioris momenti illud audierit iuxta praescripta can. 1520. 6. An administratores particulares, sive ecclesiastici sive saeculares, cuiusvis ecclesiae etiam cathedralis, aut loci pii canonice erecti, aut confratemitatum, reddant quotannis Ordinario rationem suae administrationis. Can. 1525. 7. An servata sint praescripta can 1523 circa modum administrationis, et confectionem librorum accepti et expensi; can. 1526 de non inchoandis litibus sine Ordinarii scripta licentia; can. 1527 de abstinendo ab actibus ordinariam administrationem excedentibus;/ et can. 1544 seqq. circa congruam dotem, tabulas piarum fundationum, aliaque. 8. An qui bona fiduciaria ad pias causas acceperint, servent quae can. 1516 statuit, praesertim circa ratio­ nem Ordinario reddendam. ab omnibus normae cann. 1530-1533. 1538-1542: et si non, quae remedia adhibita. Praecipua quae acta sunt his de rebus negotia refe­ rantur. 10. Circa decimarum et primitiarum solutionem serventurne laudabiles consuetudines, praecavendo tamen 11. Circa oblationes in commodum paroeciae et mis­ sionis serventurne praescripta can. 1182 de earum administratione et ratione Ordinario reddenda; et collectores abstineant ne a vexatoris et odiosa requisitione. 12. Circa missarum stipem quomodo serventur quae can. 831 praescribit de taxa sy nodali; quae can. 835 de non colligendis a sacerdotibus mis­ sis, quibus intra annum ipsi satisfacere nequeant; quae can. 841 de transmissione ad Ordinarium mis­ sarum exuberantium; quae cann. 843 et 844 de libro tam personali quam * Ad Ordlnartonm commoditatem «quernea canones Codici» ecclesiarum proprio pro missis adnotandis. ruri· coaonici hle reteruntur: 13. An Inventaria immobilium, mobilium ct sacrae Cas MO II. Omnes Episcopi tenentur ungulis quinquenniis supellectilis uniuscumque ecclesiae, parochiarum, capi­ relationem Summo Pontifici facere nper statu dioecesis sibi tulorum, confratemitatum aliorumque piorum locorum, tomt-.ls»e »feundum formulam ab Apotloiica Sede datam (efr. quae canonice erecta sint, confecta in duplici exempla­ can. 215. | 2. 319, | 2). ri. alio pro pio opere, alio pro Curia episcopali habean­ I 2. ncr.t fixa et communia, atque computantur a tur iuxta cann. 1296. 1522. die 1 lanuard 1911; ia prtmo quinquennii anno relationem exhibere debent Epiicopt Jtaiise, tendorum Conicae, Sardiniae. Siciliae. Cautum ne sit, et quomodo, ne morte rectoris eccle­ Melitae, ei aliarum minorum adxacenttum: te altero, Episcopi siae, aut superioris pii operis mobilia et supellectilis Hiipasae, Portugallia, Galliae, Belgii, Hollandiae. Anglice, Sco­ disperdantur aut subtrahantur. Cann. 1296. 1300- 1302. tiae et Hiberniae, cum inulis cdiacentibui; te tertio, ceteri Europae Episcopi cum insulis adiaeenttbus; te quarto, Episcopi 14. An Episcopus archivum habeat ad tramitem cann. tothu Amencee et tnnlsrum cdiacentium : te çuinto. Episcopi 375-378 erectum et custoditum; et cum documentis ct Atetcoe. Asiae, Anitrchae et insularum his orbis partibus odialibris de quibus in cann. 470 § 3. 1010. 1047, 1107; a quo centtum. tempore documenta incipiant, et an pergamenae et in­ I 3. Si armi pro exhibenda relatione assignatus inciderit ex cunabula habeantur; catalogine confecti sint; toto pel ex parti m pTTT^ur; biennium ab initio dioecesis reytmtne, £pucoptu pro ea rke a co-Jic.mda et exhibenda relatio an aliud quoque secretum archivum, vel saltem ar­ w abmittt potest. marium obseratum, in qua scripturae secretae custo­ Can. Ml. I 1. Omne» diantur, servatis regulis cann. 379-380. rHatlonem exhibere tenentur _________ r__________ 15. An ecclesia cathedralis, collegiatae, paroeciales. Petri et Pauli lepulcra rener atari, accedant et Romano Pontifici confraternitates et pia loca canonice erecta, sua quoque le riitar.t archiva detineant, cum documentis cuicumque piae J 2 Sed RptKOpu gui extra Europam wnt. pennittiter ut causae propriis, cum inventariis mobilium et immobi­ alterni· gsinyaeanits. ideit wigults decennii·, Urbem petant. lium ct cum catalogo omnium documentorum; Can M3 Episcopus debet jrcedictae obligationi «atUfacere ct exemplar eiusdem catalogi exhibitum ne fuit Cuper te tel per Coadtutartm. «i puem habeat. aut, es fusti» -curts e Sancta Sede probandis. per idoneum taeerdolem Qui in ran. 383V°p3 ° Curiae repositum iuxta erxteem Episcopi dioccert resideat. 1918 NOV 4 SC CONSISTORIALIS. DE RELATIONIBUS DIOECESANIS Cap. III. Dc fide et cultu divino. 16. Utrum graves errores contra fidem serpant inter dioecesis fideles; vel aliqua praxis superstitiosa aut ab institutis catholicis aliena in dioecesi vigeat; an moder­ nism!. theosophismi, spiritismi lues dioecesim infestet, et an aliqui c clero eisdem erroribus infecti sint. Quaenam huius mali fuerit, vel adhuc sit causa. Adsitne Consilium a vigilantia, quot personis con­ stet, et quo fructu munera sua expleat. An professio fidei cum iuramento antimodernist ico exigatur, et ab omnibus ad quos spectat fideliter prae­ stetur iuxta can. 1406 et decretum S. Officii 22 Martii 1918 ILE 801. 17. Utrum divinus cultus libere exerceatur; sin mi­ nus, unde obstacula proveniant: a civilibusne legibus. &n ab hostilitate perversorum hominum, vel ab alia cau­ sa: quaenam ratio suppetat ad ea amovenda, et num adhibeatur. 18. An Ecclesiae lura circa coemeteria sarta tectaque sint, et canonicae de his leges servari possint, et ser­ ventur. Cann. 1205 seqq. 19. Utrum in cultu divino, in Sanctorum, sacrarum imaginum et reliquiarum veneratione; in sacramento­ rum administratione; nec non in sacris functionibus, si­ ve quoad ritus sive quoad linguam et cantum, leges ca­ nonicae ac liturgicae serventur. An in his, et quaenam, irrepserint singulares con­ suetudines; sitne cura ut prudenter submoveantur, an potius tolerentur, et quanam de causa. Can. 731 seqq.; can. 1255 seqq. Adsintne in ecclesiis picturae, statuae aliaque a san­ ctitate loci aliena, vel minus consona liturgicis legibus; ct quid fiat ut amoveantur. Arceanturne semper a do­ mo Dei profani conventus, et nundinae etiam ad pias causas. Can. 1178. 20. Utrum numerus ecclesiarum in singulis oppidis vel paroecis fidelium necessitati sufficiat 21. An generatim ecclesiae mundae sint, decenter ornatae et supellectili sufficienti instructae. Adsintne egentes, squalidae, fatiscentes, et an et quid agatur ut reficiantur. Recenseantur ecclesiae, si adsint structurae arte, picturis aut pretiosa supellectili insignes: et dicatur 432 num congrua de his omnibus cura adhibeatur./ 22. An ingressus in ecclesias, dum sacra aguntur, sit, prout debet, prorsus absolute semperque gratuitus. Can. 1181. 23. An ecclesiae rite custodiantur ne furtis et pro­ fanationibus obnoxiae fiant: et eae in quibus SS. Eucharistia asservatur, praeser­ tim paroeciales, quotidie per aliquot horas fidelibus pateant iuxta can. 1266: quomodo observentur: cann. 1267 et 1268 circa custo­ diam SSmi Sacramenti in uno tantum loco et altari; et circa decorem et ornamentum praecellentissimum alta­ ris eiusdem; can. 1269 circa tabernaculi statum; can. 1271 circa lumen coram SSmo. Cap. IV. De iis quae ad Ordinarium pertinent. 24. Indicet Ordinarius quibus redditibus ipse qua ta­ lis fruatur, sive sint ex bonis immobilibus, ex publico foenore vel aerario, ex incertis Curiae, ex dioecesis contributione, sive ex aliis causis: et an sibi sufficientes sint; qualem domum episcopalem inhabitet, et cum qui­ busnam convivat: an ct quale cathedraticum exigat iuxta can. 1504: an et quales alias exactiones forte imposuerit iuxta cann. 1505, 1506: utrum aliquo aere alieno sive qua Ordinarius, sive qua persona privata gravetur; et qua ratfone eius ex­ tinction! consulat. 25. An episcopales aedes et bona mensae sive mo­ bilia sive immobilia, accurato inventario confecto, cu­ raverit iuxta praescripta cann. 1483. 1299 § 3 et 1301. 26. An in ultima sedis vacatione praeter Vicarium Capitularem oeconomus quoque constitutus fuerit pro mensae bonis: et res bene gestae fuerint iuxta cann. 432. 433. 27. Quomodo residentiae legi satisfaciat; qua fre­ quentia pontificalia peragat, conciones habeat et pasto- 157 n. 127 rai ibus litteris clerum et populum instruat; quomodo ca­ veat ut ecclesiasticae leges notae fiant, et ut ab omnibus fideliter serventur. Can. 336, 28. Qua frequentia sacramentum confirmationis ad­ ministret; et quomodo provideat, si ipse per se omnium necessitatibus consulere nequeat. Serventurne in huius sacramenti collatione regulae de aetate confirmandorum et de patrinis./ 493 29. Quot in quinquennio sive per se sive per alium ad sacros ordines promoverit Et an servaverit leges de non promovendis a) qui necessarii non sint vel utiles iuxta can. 9b9; b) qui saltem integrum theologiae cur­ riculum in Seminario non peregerint Can. 972 § 1. An numerus ordinatorum par fuerit necessitati dioe­ cesis. An aliquem incardinaverit, qua de causa, et num iuxta legem can. ill seqq. 30. An servatae sint regulae can. 877 seqq. in con­ cedenda facultate vel licentia sacramentales confessio­ nes audiendi; et can. 893 seqq. circa casus reservatos. 31. Circa sacram praedicationem, an consuluerit ut iuxta Const S. P. Benedict XV [LE 38] et normas a S. C. Consistoriali datas die 28 Iunii 1917 [LE 42] omnia rite proceaerent ; ac maxime ut servarentur praescripta can. 1340 seqq. circa licentiam conceaendam el can. 1347 circa moaum et argumentum condonandi. An curaverit ut votum a can. 1345 expressum de brevi aliqua homilia in omnibus missis festivis habenda sensim ad effectum ducatur. 32. An et quo fructu avertere pro viribus studuerit fideles a nuptiis cum acatholicis. infidelibus, aut impiis iuxta cann. 1060. 1064, 1065. 1071. 33. An in quinquennio totam dioecesim ipse per se, aut per alium visitaverit iuxta cann. 343-346. An praeter loca et res, libros et archiva, personas quoque clericorum visitaverit, eos singillalim audiendo, ut cognoscat quae sit uniuscuiusque vitae ratio, quae confessionis frequentia etc. An inspexerit quoque quae habentur circa legatorum adimplementum et missarum manualium satisfactionem ac stipem, ct an constiterit omnia ad legis normam pro­ cedere iuxta cann. 824-844. Et si abusus aliquos hac in re detexit, referat 34. Utrum et quomodo dioeccsanam synodum cele­ braverit. et quando novissima synodus congregata fue­ rit Cann. 356-362. 35. Si sit Metropolitanus aut Confer en tiarum episco­ palium Praeses: an et quando Concilium et quando Conferentias convocaverit; quinam interfuerint; et quo fructu res cesserit Cann. 283-292. Ceteri Episcopi: an Concilio provinciali, et Confcrentiis ipsi per se, aut saltem per procuratorem, inter­ fuerint Can. 287. 36. Quomodo se habeat cum civili loci auctoritate; an episcopalis dignitas et jurisdictio sarta tecta ita sem­ per servari potuerit, ut numquam, servi litate erga hu­ manas potestates vel alio modo, detrimentum libertati et immunitati Ecclesiae, aut dedecus statui ecclesiastico obvenerit/ 494 Cap. V. De Curia dioecesana. 37. Utrum Curia dioecesana aedes proprias, suffi­ cientes et convenientes habeat; et si non. an et quo­ modo huic defectui consuli queat Exhibeatur prospectus officialium Curiae episcopa­ lis, adiectis iudicibus synodalibus, examinatoribus, paro­ chis consultoribus, censoribus librorum, aliisque pecu­ liaribus administris. Can. 363 seqq. 38. De qualitatibus et opere Vicarii generalis et alio­ rum praecipuorum ministrorum adumbratio aliqua fiat. 39. Quinam sint Curiae proventus sive cx taxis, sive ex mullis pecuniariis, sive ex aliis titulis: et quomodo erogentur. Cap. VI. De Seminario. 40. Si dioecesis Seminario cnreat quomodo consu­ latur pro comparandis sacerdotibus dioecesi necessariis. An studium sit seligendi bonae spei iuvcness e dioe­ cesi oriundos, ad clerum indigenam creandum: quo fruc­ tu: et ubinam educentur. Can. 1353 41. Si Seminarium adsit, referatur enucleate o) dc numero et statu eorum qui externam discipli­ 158 r d. » 4f' 127 SC CONSISTORIALIS. DE RELATIONIBUS DIO EC ES AN LS nam regunt, qui spiritualiter alumnos dirigunt, qui do­ cent, qui discunt; b) de statu aedium, et rusticationis domus; c) de redditibus ct oneribus, hoc est de statu activo et passivo pii instituti; d) de iis quae videantur necessaria ad meliorem Seminari! statum. 42. Distinctum ne sit Seminarium in maius et minus iuxta can. 1354 5 2. Et si prudenLa suaserit, aut dioecesis conditio exe­ gerit, ut dumtaxat Seminarium minus seu schola apos­ tolica, uti vocant, constitueretur, dicatur ubinam maio­ res alumni educentur: num in Seminario proprio provinciali, seu regionali, seu intcrdioecesano apostolica auctoritate constitutum iuxta can. 1354 i 1 Et de eius statu adumbratio aliqua fiat 43. An servatae sint regulae : can. 1356 circa tnbutum seminaristicum; can.1357 circa visitationem alumnorum et regulae internas; cann. 1358, 1360. 13Ô1 circa directionem discipli­ narem, oeconomicam et spiritualem; 4S5 can. 1359 circa deputatos:/ can. 1363 circa alumnas admittendos ct excludendos; can. 1371 circa dimittendos aut expellendos; cann. 1364-1366 circa institutionem litterariam et scientificam, praesertim philosophiae et theologiae; can. 1367 circa pietatis exercitia; can. 1369 circa spiritum ecclesiasticum fovendum et urbanitatis leges tradendas. 44. An Ordinarius curaverit ut aliquis alumnus pie­ tate et ingenio praestans peculiaria Urbis Collegia, vel Universitates sive facultates a S, Sede in Urbe vel alibi probatas adiret, ut ibidem in studiis perficeretur iuxta can. 1380. Cap. VIL De clero oer.eratim. 45. An clerus generatim habeat quo honeste vivere possiL An pro senibus et infirmis domus aut saltem sub­ sidia adsint quibus adiuvan possint 46. An habeatur domus propria pro spiritualibus cleri exercitiis: an etiam quo poenitentes recipiantur. 47. Quo fructu Ordinarius curaverit ut clerici omnes ea adimpleant quae recensent can. 125 circa sacramentalem confessionem et pie­ tatis exercitia; can. 126 circa periodicum recessum ad spiritualia exercitia; can. 130 circa examina annualia novorum sacerdo­ tum; cann. 131 et 448 circa conferen lias cleri; can. 133 circa cohabitationem cum mulieribus; can. 134 circa communem clericorum vitam, prae­ sertim vicariorum cooperatorum cum suo parocho, can. 476 J 5; can. 135 circa recitationem officii divini; can. 136 circa habitus ecclesiastici et tonsurae delationem: can. 811 ______ circa________________________________ vestis talaris delationem in missa® celebratione; can. 137 circa fidciussiones cavendas; cann. 138-140, 142 circa abstinentiam ab omnibus quae statum ecclesiasticum dedecent, a theatris et spec­ taculis mundanis et a negotiorum saecularium ges­ tione. 48. An et quot clericis licentiam concesserit, de qua in can. 139 5 3. operam suam praestandi in arcis seu mensis nummulariis parsimonlalibus. cooperativis, rura­ libus, aut similibus: an ratione communis boni, deficientibus laicls, et ob utilitatem religionis id concesserit; et num adhuc hae 496 concessionis causae perseverent:/ an mensae nummulariae, in quibus clerici opus ali•juod agunt, honestate personarum et principiorum ta­ les sint, ut non dedeceat sacerdotem in lis partem ha­ bere: an m iisdem administratio ita recte geratur, ut omne absit decoctionis periculum, in quo sacerdotes convolu- 1918 NOV 4 ti maneant, * et quomodo caverit de securitate huius no­ titiae: an denique qui hisce arcis applicati sunt a religiosa sacerdotalis vitae praxi deflexerint, ct molestiam ali­ quam attulerint: et si ita sit, Ordinarius casus proponat et remedia suggerat. 49. An clerus praestet eam quam can. 127 praescribit obedienllam et reverentiam erga Ordinarium suum, et erga Apostolicam Sedem: ct si sint qui graviter defi­ ciunt, cos Ordinarius dcnunciet. Si adsit in dioecesi clerus diversi ritus ct linguae, quaenam sit inter clericos caritas: ct quaenam Ordina­ rio cura fuerit pro utrisque. 50. An gencratim clerus officia obsequenter susci­ piat, quae Ordinarius Iuxta can. 126 eis committit: an habeantur, qui quamvis viribus polleant, otiosi tamen vivere malunt: si habeantur qui Universitates lalcas frequentent, an hi servaverint ac servent leges a S. C. Consistorial! ad rem statutas: et si huiusmodi adsint, cos Ordinarius mdiceL 51. An adsint sacerdotes qui in diariis et libellis pe­ riodicis scribant, vel ea moderentur: et qua facultate et utilitate id peragant. Can. 1386 § 1. 52. An adsint de clero qui cum scandalo diaria et ephemerides vel libros legant quae dedecent: qui factionibus municipalibus vel poDticis indebite se immisceant qui ad statum saecularem redacti sint, aut per ne­ fas ad illum sponte sua sint regressi. Cann. 211-214: et quid fiat ad horum malorum remedium. 53. An et quo fructu aliquas ex poenis recensitis in can. 2293 Ordinarius irrogaverit et casus graviores re­ ferat Cap. \TIL De Capitulis. 54. Si desit Capitulum cathédrale, dicatur quot con­ sultores dioecesani habeantur, et serventurne circa ip­ sos quae cann. 424-428 statuunt 55. Si adsit cathédrale Capitulum, dicatur quot di­ gnitatibus et canonicis constet;/ 427 adsintne officia canonici theologi et poenitentiarii; et serventurne ab ipsis quae cann. 393-401 iubent; habeantume alii bénéficiât! minores, et quot 56. Exponatur quae sit dotatio Capituli seu benefic iatorum. In distributionum seu puncta turarum disciplina vigeantne et serventur regulae can. 395. 57. Si adsint canonicalus aut beneficia patronata, curaveritne Ordinarius, et quo fructu, ut patroni spiri­ tualia suffragia loco iuris patronatus, aut saltem loco iuris praesentandi, acceptarent, iuxta can. 1451. 53. Adsintne statuta iuxta cann. 410 et 416. 59. Quot adsint canonici ad honorem: et serventurne de ipsis regulae can. 406. 60. Sede episcopali vacante, quaenam vigeat ratio servata ne fuit, ultima vacationis vice, disciplina quam cann. 429-443 praescribunt. 61. Dicatur aliquid de modo quo Capitulum sacras functiones peragit, quo se gerit erga suum Ordinarium, et de aliis quae ad eius bonum nomen pertinent 62. Si adsint in dioecesi Capitula, praesertim insi­ gnia, vel Communiae cleri ad modum Capitulorum. Or­ dinarius de iis referat analoge ad ea quae pro cathe­ dral! Capitulo sunt requisita. Cap. IX. De Vicariis forancis ct parochis. 63. Referatur an Vicarii foranel adimpleant diligen­ ter ea omnia quae can. 447 praescribit de vigilantia In ecclesiasticos viros sui ambitus seu districtus, de cura ut canonicae leges et decreta Ordinarii observentur» de ahisque: an paroecias iux’a normas ab Ordinario datas vi­ sitent; ct an quotannis rationem reddant Ordinario de statu sui vicarianis iuxta can. 449. 64. An paroeciae omnes de suo proprio nastore sint provisae: ct «rveturne lex a ean. 460 tata de uno dum­ taxat pastore m unaquaque paroecia habendo re^S- 1918 NOV 4 SC CONSISTORIALIS, DE RELATIONIBUS DIOECESANIS beta qualibet consuetudine et revocato quolibet privi­ legio. 65. An adsint paroeciae amovibiles, quot, et qua de causa. An et quot unitae Capitulis sive cathedral!, sive col­ legiatis. domui religiosae, aut alii morali personae: ct 49B m hoc casu utrum serventur le/ges de vicario curato constituendo cum libero exercitio animarum curae iuxta statuta in cann. 415, 471 et 609 i 1. Et si religiosus sit parochus, an sarta tectaque sint quae cann. 630. 631 hac dc re praescribunt. 66. An et quot adsint patronatui obnoxiae: an et quo (ructu cura fuerit Ordinario ut patroni spiritualia suf­ fragia loco iuris patronatus aut saltem loco iuris prae­ sentandi acceptarent iuxta can. 1451: sin minus, an in praesentatione servatae sint leges a cann. 1457 seqq. latae, ac maxime a can. 1452 in casu electionis seu praesentationis popularis. 67. An provisio paroeciarum quae sunt liberae col­ lationis fiat per concursum, et qua ratione concursus celebretur. Can 455 seqq. 68. Quibus redditibus parochi vivant, an ex immobi­ libus, ex publico foenere vel aerario, an ex incertis stolae, et fidelium vel dioecesis contributione. An commode generatim vivant, et an adsint qui ege­ state laborant An domo propria paroeciali, saltem conducta eaque sufficienti, generatim instructi sint; et si non, an stu­ dium sit et probabilitas ut ea instrui valeant. 69. An parochi generatim satisfaciant iis quae prae­ scribunt: can. 463 § 4 circa gratuitum ministerium praestan­ dum iis qui solvendo pares non sunt; can. 465 circa residentiam; can. 466 circa applicationem missae pro populo; can. 467 circa sacramentorum administrationem et animarum salutis zelum; can. 463 circa infirmorum curam; can. 469 circa vigilantiam ne errores contra fidem et vitia subrepant ; et circa opera caritatis, fidei et pietatis in paroe­ cia instituenda ei fovenaa; can. 470 circa paroeciales libros recte conficiendos: circa exemplaria tradenda quotannis Curiae epis­ copali ; can. 735 circa sacra olea a parochis loco decinti ac tuto custodienda. 70. Circa baptismum: an quaelibet ecclesia parochia­ lly sacro fonte sit instructa iuxta can- 774: et quoties infantes sine periculo aut gravi incommodo ad paroecialem transferri nequeant, an parochus ad proximio­ rem ecclesiam vel publicum oratorium pro sacramento ministrando ultro libenterque accedat iuxta can. 775. 71. Circa SSiham Eucharistiam: an parochis cura sit studiumque indefessum ut, iuxta can. 863, fideles saepius et etiam quotidie pane Eucharistico reficiantur ; / ut iuxta can. 865, infirmi, dum plene sunt sui com­ potes, S. Viaticum suscipiant ; ut iuxta cann. 1273, 1274 et 1275 cultus SSmi Sa­ cramenti augeatur, excitando fideles ad quotidianam missae adsislenliam, ad visitationem serotinam peragen­ dam, exponendo statis temporibus SSmam Eucharistiam, aliaque utilia peragendo; ut iuxta can. 854, servata quidem parentibus et confessants debita libertate ad iudicandum de suffi­ cienti puerorum dispositione ad primam communionem, t:dem parentes ne negligant officium suum, et alii abu­ sus ne subrepant. 72. Circa extremam unctionem: an parochis cura sit, ut hoc sacramentum ab infirmis recipiatur dum sui plene compotes sunt. 73. Circa matrimonii celebrationem: an parochis om­ nibus cura sit diligens observandi quae praescripta sunt in Codice lib. Π1, tiL VII, circa libertatem status, im­ pedimentorum dispensationem, sacros ritus, et adnotationem matrimonii. 74. Circa catechesim: an ab omnibus parochis dili­ genter serventur quae praescribit: can. 1330 circa peculiarem catechismum pro prima confessione et communione et pro confirmatione pue­ rorum; 161 n. 12 « et cann. 1331-1336 de catechismo diebus festis imparticndo tum pueris tum adultis. 75. Circa crangelii explanationem: an ab omnibus lex servetur can. 1344 ; circa sacras condones: an statis quibusdam tempo­ ribus sacrae conciones frequentius habeantur ad nor­ mam can. 1346. et sacrae missiones locum habeant iuxta can, 1349. 76. An vicarii cooperatores allique animarum curato­ res suis officiis laudabiliter fungantur iuxta can. 473 seqq. Cap. X. De religiosis. 77. An Ordinarius sive per se, sive per alium, quin­ quennalem visitationem domorum religiosarum perege­ rit iuxta cann. 512, 513: et quae notabiliora adnotanda habeat 78. Utrum religiosi sive viri, sive mulieres, vitam communem ducant; an sint qui habitent soli, vel in do­ mibus privatis cum saecularibus, et quo iure; quae sit in utroque casu eorum fama;/ 500 quaenam pro dioecesi utilitas: an catechismum tradant si Ordinarius requisierit iuxta can. 1334; quo habitu incedant. 79. Si quaestuantes adsint, sive viri, sive mulieres, an canonicae praescriptiones cann. 621, 622, 624 serva­ verint: an aliquod inconveniens acciderit vel aliquid sit de hac re animadvertendum. 80. Si congregatio aliqua dioecesani iuris, vel socie­ tas sive virorum sive mulierum m communi sine volis viventium habeatur, Ordinarius de ea, aut de eis, nomen dicat finem, sodalium numerum, utilitatem, et si quae alia observanda habeat 81. Referat Ordinarius an aliquod offendiculum cum religiosis habeat in suae iurisdictionis exercitio. 82. Si adsint religiosi viri ordinibus sacris iam initia­ ti, qui exclaustrati, saecularizati aut dimissi a religione fuerint referat Ordinarius quid de ipsis dicenuum iuxta cann. 639. 640. 669 seqq. 83. De religiosis muhenbus in specie Ordinarius re­ ferat: a) an observentur canonicae leges circa admisionem ad novi Italum, professionem, clausuram, coniessanos ac bonorum temporauum administrationem iuxta cann. 512, 513. 520-527, 533-535, 547, 549, 550. 552, 600605; b) si quae monasteria monialium superioribus re­ gularibus sint sublecta, an in casibus a iure statutis Ordinario subdantur iuxta cann. 500 $ 2 et 615; c) quae vitae activae sunt quibus diversis operibus se addicant et quo fructu; d) si sint quae infirmis in privatis domibus adsistant, aut rem domesticam in nosocomiis. Seminariis vel similibus virorum domibus gerant, an cautum sit a periculis quae in his adiunctis obversantur, et an ali­ quid habeatur deplorandum. Cap. XI. De populo fideli. 84. Dicatur quinam sint generatim populi mores: quaenam vita Christiana privata in familiis: quaenam publica in oppidis et civitatibus: an in externis pompis et solem ni talibus magis consistat, quam in vero pietatis spiritu. Et si sint differentiae notabiles unius loci ab alio, indicentur. Quid fiat ut Christianae vitae professio, si paululum defecit aut a recta via declinavit, sensim reducatur./ 501 85. Qua reverentia clericos, et maxime Episcopum et S. Pontificem, populus prosequatur. Can. 119. 86. Quae sit observantia: can. 1248 circa praeceptum audiendi sacrum ct abstinendi ab operibus servilibus diebus festis: cann. 1252, 1254 circa abstinentiam et ieiunium; can. 770 circa sollicitam baptismi collationem in­ fantibus; can. 859 circa communionem paschalem: quot sint ex viris et ex mulieribus qui, cum sint professione ca­ tholici. nihilominus eam negligunt, facta proportione pro singulis centenis fidelium; can. 863 circa frequentem communionem: cann. 865 et 944 circa extrema sacramenta: an sint inter eos qui catholici censentur, qui haec sacramenta 162 η. 128-129 SC RITUUM. PROPAGANDAE FIDEI ET ORIENTALIS differunt, negbgunt aut etiam recusant: et dicatur eorum numerus habita proportione pro centenis; cann. 1203, 1239 seqq. circa cremationis reproba­ tionem et funera: dicatur servata proportione ut su­ pra. quot ex iis oui catholici dicuntur funeribus mere civilibus seu irreligiosis sepeliantur: an id contigat ex nimietate taxarum stolae, an ex alia causa. 87. Circa matrimonium: an matrimonia mere civilia, concubinatus et divortia habeantur, ct qua proportione; an vitia contra sanctitatem matrimonii irrepserint; qukl fiat ut haec mala removeantur. 88. Ubi catholici cum acathohcis mixti sunt, et mixta matrimonia habentur, dicatur numerus horum matri­ moniorum tum absolutus tum relativus ad matrimonia non mixta: quaenam exmae acinmenia religioni pro­ venant* an serventur ab his contrahentibus clausulae can. 1061. 89. De chistiana educatione prolis: quomodo generatim parentes et qui loco parentum sunt, in sinu familiae satisfaciant gravissimae huic obligationi, oe qua cann. 1113 et 1372: et quae cura sit ne ao hoc officio fideles deficiant 90. De scholü.* an in publicis scholis, praesertim elementaribus, servetur praescriptum can. 1373 oe insti­ tutione religiosa puerorum. Et si non, quolibet de causa,* an cura sit fidelibus et clero instituendi pro catholicis pueris scholas confessionaies, eosque avertendi a senoits acatnolicis, neutris, mixus, luxu can. 1374. 91. De conditione et statu scholarum confessionalium, praesertim elementarium, enucleate referatur*, quomooo sustententur, a quot alumnis frequententur, quahque profectu. Et si scnolae confessionaies institui non potuerint, indicetur causa:/ et dicatur, an per varia opera post-scholana, hoc est oratoria festiva. Congregationes .Marianas, scholas catechisucas, aliisve mocis, cautum pro viribus sit praeservauom puerorum et puellarum. 92. De religiosis piis laicorum associationibus: an adsint in dioecesi tertii Ordines saeculares, et confratemnates, illae praesertim SSmi Sacramenti et Christia­ nae oocirinae, allaeque piae Uniones potissimum pro iuvenibus: quo numero et quo religionis profectu. 91 An hae associationes servent omnes praescripta, can. 690 ae sublectione erga Ordinarium; can. 691 de administrationis modo. 94. An adsint inter caüiolicos associationes illae, quae soc-ales vocantur, agricolarum, operariorum, mulierum In hunc vel alium caritativum finem, vel mutuum sub­ sidium; an asyla pro infantibus, patronatus pro luvenibus. pro emigrantibus etc. circuli pro luventute, labo­ ratory pro artificibus, vel pro puellis etc.: quo spiritu agantur; an directioni et moaeratloni Ordinarii et Apostoiicae Sedis doubler subsint: quaenam beneficia sive moralia sive temporalia praestent 95. An cura sit ut qui hisce associationibus sive re­ ligiosis et piis, sive socialibus adscript! sunt, in fidei doctrina instituantur et Christianam vitam ducant 96 An et qua diffusione ephemerides vel diaria obscocna. irreligiosa, moaermstica vel Ubera ha dioeceslm pervacant: an Ubri quoque huius generis diffusi sint: quid fiat ad tantum malum coercendum et quo fructu. 97. An massonicae sectae addicti, vel etiam massoni­ cae tabernae in dioecesi habeantur: quanta et quali activitate operam adversus religionem moliantur: quid fiat ad occurrendum huic malo. 98. An socialism! societates habeantur: quod numero, quanti momenti et quali religionis noxa: et quid fiat ad hanc avertendam. 99. Utrum in exercitio iurium politicorum et civi­ lium fideles catholici religionis bono et Ecclesiae Uber­ tati pro viribus consulant Cap. XII. indicium sintheticum Ordinarii circa dioecesis 1918 NOV 13-15 Id sequentibus vero relationibus addat, quomodo et quo fructu ad effectum perduxerit monita et mandata, si quae S. Congregatio in sua responsione ad praece­ dentem relationem significaverit- et utrum progressus, regressus, an potius idem ferme persistens status in rebus fidei et morum haberi videatur in dioecesi: et quaenam de eo censeantur causae. Datum Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis, die 4 Novembris 1918.-—C. Card. De Lai, Episcopus SabineiL, Secr. V. Sardi, Archiep. Caesarien., Adscssor. 1918 NOV 13.-SC RITUUM, INDULT. PART Facultas utendi paramentis caerulei coloris quotus missa celebretur imm. conceptionis b. m. v. Quum hodiernus Moderator Regularis Provinciae Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum Catha la uniae a Sanctissimo Domino Nostro Benedicto Papa XV pri­ vilegium humillime petierit quo in praedicta universa Provincia sacra paramenta caerulei coloris adhiberi possint quoties celebratur Missa Immaculatae Deiparae Conceptionis; Sacra Rituum Congregatio, utendo facul­ tatibus sibi specialiter a Sanctissimo eodem Domino Nostro tribulis, benigne annuit juxta preces, ad proxi­ mum decennium: hac vero sub conditione, ut exhibea­ tur praesens Indultum ante suam executionem in Con­ cellaria Curiae Ecclesiasticae Cathalauniae. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 13 novembris 1918.— A Card. Vico, Ep. Portuen.. Praef. Alexander Verde, S. statum. 100. Denique Ordinarius, omnibus in universum com­ plexis. dicat, praesertim in prima sua relatione, quid actu sentiat de materiali et morali conditione dioecesis, quae ipes melioris status affulgeat, quaenam maiora ra discrimina immineant/ 1918 NOV 15.-SC PF. el OR. NOT. AAS 10(1918)508-509 NormCatio circa missiones ad delegationes apostolicas CONSTANTINOPOL15, AEGYPTI. MESOPOTAMIAE, PERSLAE ET SYRIAE PERTINENTES In attesa delle disposizioni che la S. Sede darà a suo tempo in riguardo alie Missioni comprese nei territori delle Delegazioni Apostoliche di Costantinopoli, delTEgitto, della Mesopotamia, della Persia e della Siria. in relazione ai decreti e alie istruzioni precedent! date dalla S. Sede circa l’invio di Missionari e 1’apertura di Missioni di rito latino nelle regioni delTOriente, al fine che le opere dei sacro ministero tomino a fiorire in Oriente con la ordinata e zelante coopéra­ tions dei Missionari latini e per proweaere al neces­ sario e rego lare riordinamento delle Missioni medesime; Ordini e Istituti Religiosi latini, siano maschili, siano femminili, suile seguenti disposizioni: 1. Non è permesso, fino a nuova disposizione, in­ viare nei confini delle Delegazioni Apostoliche soprain- Fide o della S. C. per la Chiesa orientale, second© la loro destinazione. I permessi rilasciati prima della guerra ai Missionari non si intendono revocati. I rispettivi Superiori perô son tenutl ad inviare alla S. Sede i nomi di tali Misdono ritornarvt 2. 1 Delegati ApostoUci e gli Ordinari sia latini che orientali non permetteranno nel territorio della propria rlspettiva Delegazione e Ordmariato la celebrazione dei divini uffici c Vesercizio di qualsiasi ministero ai reli­ giosi latin! che non abbiano il permesso prescritto/ della S. Sede, nè senza tale permesso consentiranno ai medesimi religiosi ed alie religiose di esercitare qual­ siasi altro uflicio, e parimenti non permetteranno che nclla propr.a Delegaaone e Ordinariato dai Religiosi Missionan e daUe Religiose Missionarie, senza 1’auto- 1918 NOV 24 - D EC 7 COMM. INTERPRES, SC RELIC., SECR. STATUS. SC SACR. rizzazione scritta della S. Sede, si apra alcana nuova Missione, Opera o Residenza. Quelle Missioni. Opere e Residenze che già eslstevano regolarmcnte prima della guerra non potranno riaprirsi senza il consenso del rispettivo Delegato Apo­ stoli co. Roma, 15 novembre 1918.—G. M. Card, van Rossum. prcfttto della S. C. di Prop. Fide. Nicola Card. Marini, Segretario della S. C. per la Chiesa Orientale. 130 1918 NOV S4. COM. INTP. RESP. AAS 11 (1919) 75-76 Dubium de vi. post codicem, normarum conc. baltimoREXS1S CIRCA NOMINANDOS ADMINISTRATORES DIOECESANOS Vide rexium infra sub die 1919 Feb 22: LE 153. 131 1918 NOV 24.-COM. INTERPRES. RESP. PART.· 1 - De translatione cadaverum et celebratione missae in domo. 2 - De disciplina choiuli Urbis. 3 - De excusatione a caono cAxoxia S. Theologiam vel ids canonicum in Seminario wcixns. 4 - De dimissione religiosorum qui vota ante Dcbia: Codicem 175-176. Adn. P. BATTISTINI In EL 34 In NrT 46 (1914-19) 558-561; REGAT!· Inire Responsa eiusdem Comm. Interpretis AAS, nonnullis mutatis, edita: LE 210 super 132 1918 NOV 30.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.· DUBIUM ORCA CLAUSULAM ALIENANDI t IN FAVOREM MAIORIS OBLATORIS » IN RESCRIPTIS PONTIFICIIS APPOSITAM Dubium - Beatissime Pater, Rev. P. Custos Missionis Ordinis FF. MM. Capuccinorum Argentines et Chilen. 185 Regularis Provinciae Navarrae, ad pedes S. V. provo­ lutus, exponit: Syndicum A posto licum Conventus S. Ja­ cobi Chilen., vigore facultatum ab hac S. Congr. die 2 febr. 1912 P. Moderatori Provinciae Navarrae conces­ sarum, alienasse sub die 31 maji 1917 fundum de quo in citato rescripto sermo fiebat; ct quidem postquam alie­ natio publice nota reddita est. aestimatione fundi a vi­ ris peritis facta, non minore pretio quam quod a peritis statutum est, ac tandem « favore majoris oblatoris > ut ferebat clausula rescripti pontificii de quo supra. Nunc autem praefatus P. Custos, ad tollendam ali­ quam animi perplexitatem humiliter postulat ut sibi dubium declaretur: « An exposita clausula (alienandi nempe favore majoris oblatoris) importat veram et propriam licitationem, seu venditionem quae appellatur sub hasta; vel utrum ad venditionis validitatem in casu sufficiat privata adjudicatio majori oblatori. Superioris judicio, facta >. Et Deus, etc. Resp. - Vigore specialium facultatum a SSxno D.no Nostro concessarum, S. Cong. Negotiis Religiosorum So­ dalium praeposita, mature perpensis omnibus ad rem facientibus, praeposito dubio rescribendum censuit prout rescribit: < Negative ad primam partem: Affir­ mative ad secundam partem >. Romae, die 30 novembris 1918.—C. Card. De Lai, Ep. Sabinen., Praef. Vine. La Puma, Subsecr. • Ordini F. M. ùp.: AOMCap 35 (1919) 35, emiserunt 1. 1. Utrum periculum offensionis, vulgo malumore, ex parte fidelium et cleri sit ad normam canonis 1215 Savis causa, quae excuset a transferendis cadaveribus delium e loco, in quo reperiuntur, ad ecclesiam ubi funus persolvatur. 2. Utrum facultas celebrandi Missam in domo pri­ vata sit ab Ordinario, ad normam canonis 822 § 4 inter­ pretanda restrictive. Resp.: Ad 1“ negative, et consuetudinem, prout ex­ ponitur ab Ordinario Suessano, esse reprobandam. Ad 2e affirmative. IL Utrum decretum S. C. C. diei 30 nov. 1910 De­ corem domus Dei de disciplina chori in Urbe servan­ da, [AAS 2 (1910) 959-961], adhuc vigeat. Resp.: Affirmative. IIL 1. Utrum Canonici dioecesis Ibusensis, qui obli­ gationem habent ex edicto praebendae adnexam, docen­ di S. Theologiam et ius Canonicum in Seminario, excu­ sentur a choro etiamsi scholam habeant extra horas servitii choralis. Et quatenus, affirmative: 2. Utrum excusentur diebus festis aut in quibus scho­ lae vacant, imo etiam tempore feriarum. Resp.: Ad 1B affirmative, amissis tamen distributioni­ bus quotidianis. Ad 2’ negative. IV. — Utrum vota religiosa emissa ante promulga­ tionem Codicis sint moderanda quoad modum dimissio­ nis religiosorum et quoad effectus dimissionis a iure antiquo vigente ante Codicem. Resp.: Affirmative. Facta autem Ssmo D. N. Benedicto div. Prov. Pp. XV de his omnibus relatione ab infrascripto Commis­ sionis Secretario in Audientia habita die 1 decembris 1918. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum ap­ probare dignata est.—Alolsius Sincero, Secr. • ME 31 (1919) (1920) 411-418; J. 8. (1919) 176-177. Vid« ob 1919 Oct. 16 in iisdte esterils. n. 130-134 133 1918 DEC l.-SECR. STATUS, LIT. CIRC. PART.· De MODO MITTENDI LITTERAS S. OFFICIO Cum res, quae ad Supremam Sacram Congregatio­ nem S. Officii deferri solent, graves sint plerumque et in iis versentur quae nullo modo debeant nec sine scandalo possint, ab aliis resciri, opus est ut earum de­ lationes summa prudentia summaque cautione fiant, ne in manus incidant perditorum hominum ad ea omnia semper perpetranda paratorum, quae vel in detrimen­ tum animarum vel in religionis sacrorumque Admi­ nistrorum obtrectationem verti possint. Quam ob rem Beatissimi Patris ea voluntas est, ut quotquot sunt in orbe catholico Archiepiscopi ct Epi­ scopi. suo quisque clero, iussu Apostolicae Sedis, prae­ cipiant. gravi poena transgressoribus constituta, ut nul­ lam prorsus denuntiationem ad praefatum Sacrum Su­ premum Tribunal per cursorem publicum (vulgo per posta) ipse clerus mittere queat aut per fideles mitti permittat, sed suo quisque Ordinario, per sigillum clau­ sam, tradendam curet. Episcopi vero, cum litteras acceperint quae ex ex­ teriore inscriptione appareant eidem sacro Tribunali destinatae, eas. non tactas» alio includant involucro (italice busfa). inscriptasque mittant Cardinali a Secre­ tis Status Sanctitatis Suae, qui, nulla interposita mora, eas, similiter integras. Sancto Officio transmittendas curabit.—P. Card. Gasparri. • ME 31 (1919) 79-80. 134 1918 DEC 7.-SC SACR., RESP. AAS 11 (1919) 8 Circa usum adhibendi pro ss eucharistiae sacramento hostias a duobus mensibus contectas Relatum est huic S. Congregationi de disciplina Sa­ cramentorum in nonnullis Dioecesibus quosdam Vica­ rios Foraneos. aut Decanos, vel Parochos solere singu­ lis duobus vel tribus mensibus hostias comparare easque distribuere in propriis et filialibus Ecclesiis pro Missae sacrificio peragendo ac pro fidelium eucharistica com­ munione. Elapso hoc temporis spatio, nova fit acquisitio et distributio hostiarum, quae pariter duobus vel tri­ bus mensibus sufficiant, ac ita deinceps. Et exquisitum est an probari possit huiusmodl praxis adhibendi, pro SSfno Eucharistiae sacramento, hostias n tribus vel duo­ bus mensibus confectas. 166 135-136 1918 DEC H Haec S. Congregatio, omnibus mature perpensis, proposito dubio respondit: negative, et servetur prae­ scriptum Ritualis Romani et Codicis Iuris Canonici. Rituale Romanum (tit. IV, cap. I, De Sanctissimo Eucharistiae Sacramento) haec praecipit: « Sanctissimae c Eucharistiae particulas frequenter renovabit (parο­ ι chus). Hostiae vero seu particulae consecrandae sint < recentes; et ubi eas consecraverit, veteres primo dtsc tnbuat vel sumat ». In Codice Iuris Canonici haec statuuntur: Can. 815: t panis (pro Missae sacrificio) debet esse mere tritic cens et recenter confectus ita ut nullum sit periculum c corruptionis. Vinum oebet esse naturale ae genimine c vitis et non corruptum ». Can. 1272: « Hostiae conse< era ta e sive propter fiaelium communionem, sive prop< ter expositionem Sanctissmu Sacramenti et recentes « sint et frequenter renoventur, veteribus rite consumc pus ita ut nullum sit periculum corruptionis, seauio f servans instructionibus quas Ordinarius loci hac de < re dedent ». Propter maximam autem quae debetur reverentiam erga SS. Eucharistiae Sacramentum mandat haec S. Congregatio ut in cunctis ecclesiasticis Dioecesium ephe­ meridibus datum responsum eoaiur. quo facinus omni­ bus patescat et ab üs, ad quos spectat, fiaeliter ac religiose servetur. Datum ex aedibus S. Congregationis de disciplina Sacramentorum, die 7 decembris 1^18.—Ph. Card. Givstini, Praej, A. Capo tosti, Ep. Thermen., Secr. Ada. RE3ATILLO n. 385; ME 31 (1919) 59-60. Quoad substantiam, haec est historia factorum prout cx aocumentis exhibitis in actis eruitur: 1· Num quam fuit a Seue Apostolica ibi concessum, ut lalci pariem haberent in ludiclis ecclesiasticis quibuscumque tam­ quam veri indices cum voto deliberativo; sed haec pra­ xis ortum ducit ex saecularizationc facta in Borussia, ex qua tribunalia dioccesana fuerunt suppressa, ac oeindc a. 1812 fuerunt quiuem restituta, sea cum subordinalione ad potestatem civilem, quae suborainatio prae­ sertim acta est per immixtionem iuoicum laicorum. 2° Quod nititur concessione Pontificia, id tantum est, m ea oioecesi haberi secunuam et tertiam instantiam ap­ pellationis, prout primus concessit Benedictus XIV per Livieras in forma Brevis Paterna pietatis, a. d. 1 au­ gusti 1 <48; atque in secunoa et tertia instantia ita con­ cessa « posse a ascisci in auxilium acts essores slvc « auaitores ecclesiasticos vel saeculares sacrorum ca« nonum peritos, qui tamen omni voto deliberativo seu < decisive destituantur ·». Hae postremae concessiones factae sunt ad necennium per breve Pii IX Paterna aucti chantate, 12 lanuarii anni 1855; deinde per aliud breve anni 1864 prorogatae sunt ad aliud aecennium. Sed finito hoc alio decennio non apparent amplius prorogatae; cuius fortasse causa quaerenda est in per­ secutione sub nomine Kulturkampj celebri, qua sae­ viente Episcopus a Gubernio vi aepulsus est. Certe ne­ que petiuo neque concessio prorogationis habetur in mera nolificaiione nominum iuoicum prosynodalium singulis trienniis electorum, facta primum Nuntiaturae Viennensi, ac deinde S. Congr. Concilii. Animadversiones. - Qui super hanc facti speciem scripsit RÆus Consultor, censet, ln prunis, nullatenus esse legiti­ mam nec m posterum tolerandam consuetudinem admitten­ di laiccs tamquam veros iudices cum voto deliberativo. Ad quod probandum provocat ad textum iuris Decretalium et ad praescripta Codicis Iuris Canonici. Sane ex iure Decretalium lalci omnino sunt excludendi Absoluta tudlc IL 1. cap. 18. X. dc loro compct., Π. Lictionem quippe incompetentia ln eo habetur, qui ne i quidem habet, at lalci lurisdictionem ecclesiasticam, quae necessaria est ad decidendas causas ecclesiasticas, habent Damnantur DUO OPUSCULA E BONAIUTI nuiiam; immo ne illius quidem habendae sunt capaces, sed Feria /V, die 27 novem brts 1913 prorsus incapaces, ac talis incap a citas solum per specialem et extraordinariam Rom. Pontincis provisionem m causa particulari aulerri potest (cf. Schmalzgr.. I. tiL XXIX, n. 14; In generali consessu Supremae huius Sacrae Con­ Π. Ut. I, n. 83 I 1). At talis extraordinaria et mira pro­ gregationis Sancti Officii Emi ac Rmi Domini Cardina­ visio. quae permanent! modo laicls personis daret lurisdic­ les in rebus fidei et morum Inquisitores Generales dam­ tionem spiritualem ad decidendas causas ecclesiasticas .ln narunt ac proscripserunt et m Indicem librorum prohi­ documentis auigatis non continetur, quin potius ln iis bitorum inserenoa esse decreverunt opuscula: constanter excluduntur laid a suffragio decisive habendo, prout ex verbis quoque supra relatis liquet. 1. Ernesto Bonaiutt, La genesi della dottnna agostiQuod autem Codex exigat, ut omnes iudxces sint clerici, niana intonio al peccato originale. Roma. Tipografia dei immo et sacerdotes, est res manifesta (can. 1573. S 4, 1574. Senato di Giovanni Bardi. 1916. I 1). Nec minus perspicue cnunUatur in Codice principium 2. Ernesto Bonaiutt, SanfAgojhno. A. F. Formigiuris pubbcl ecclesiastici, quo Ecclesiae vindicatur ius pro­ prium et exclunvum cognoscendi de causis spiritualibus et gini. Editore in Roma. 1917. spiritualibus adnexis (can. 1453), quae proinde sunt deci­ Et insequentl feria V. die 28 eiusdem mensis et dendae dumtaxat a iudicibus jurisdictione spirituali prae­ anni. Sanctissimus Dominus Noster Benedictus divina ditis. qua laid non sunt capaces./ Providentia Papa XV. in audientia R. P. D. Assessori Quodsi ab Episcopo Wratislavlensi casus ita proponitur, Sancti Officii impertita, relatam sibi Emorum Patrum quasi Interventus judicum laicorum in decidendis per suf­ fragium deliberativum causis ecclesiasticis, fundamentum resolutionem approbavit, confirmavit ac publicari iushaberet in consuetudine 170 annorum, hic titulus nullo mo­ do est habendus ut legitimus. Nam, praescindendo a iure Datum Romae in aedibus Sancti Officii, die 14 de­ Codicis et insistendo turi Decretalium, sub quo orta fuisset cembris 1918.—A. Castellano. S. R. et U. I. Notarius. illa consuetudo, certum est per consuetudinem legitimo tempore praescriptam adquin posse lura etiam spiritualia: at ad adqulrenda lura spiritualia ante omnia requiritur ca­ pacitas tn sublecto: iam vero lalci spiritualis jurisdictionis sunt incapaces, ergo illam per consuetudinem quovis tem­ pore praescriptam acquirere non possunt (cap. 7. X. dc prescript., Π. 26). Praeterea improbatur in iure. Ita ul nequeat praevalere, ea consuetudo, per quam ** disrumpltur 1918 DEC 14.-SC CONC. RESOL. AAS 11(1919)128-113 " nervus ecclesiasticae disciplinae videlicet per quam impeditur observantia bonorum morum vel subvertitur or­ do ecclesiasticae hierarchise (cap. 5. X, dc consuet., 1. 4: WRATISLA VIEN. Reiffensluel, in hunc tit., n. 56. &7: Suarec, De legibus, lib. Constitutionis tribunalium ecclesiasticorum et as­ 7. cap. 6. n. 8 sq.): iamvero talis subversio habetur per sumptionis LAICORUM IN OFFICIUM IUDIC1S ECCLESIASTICI usurpationem spiritualis lunsdlctionis a laicls factam. Item reprobatur ea consuetudo, quae est adversus immunitatem 14 decembris 1918 et Ubertatem ecclesiasticam. ladeo J— ut consuetudo ____ 1_2_ adversus ____ Ubertatem ecclesiasticam ellam immcmorialls. si sola sit. et nullo privilegio aut fama ] rivilegii Apostollci adi uvetur, Species facti. - A Rfho Episcopo Wratislavlensi duo non possit immunitati qui U rtati ecclesiasticae derogare iponuntur dubia circa constitutionem tribunalium iRelffenstuel. 1. c. n. 81 sq.? . Haec reprobatio 9HHH expresse ccc iasticorum illius Curiae. Primum, utrum permithabetur cap. 1. 3. 5. X. dc consue tud-, L 4: item cap. 14. U _______ L, I. tere debeat quod m tribunalibus ecclesiasticis partem de -Ludie éX.· dc electione, — - - — _ _ I. ct cap.— 8, X.»-.-■· - - - * -iis. — II.W —1.· Iam ■ ■ —vero . j. W est . habeant cum roto deliberatiro in causis matrimoniali­ manifeste contra Ubertatem, libertatem, indepcndcntiam indepcndentiam et immunita ­ bus et contentiosis (exclusis utique criminalibus) luristem Ecclesiae, quod haec in 'W ludiclis de rebus; ecclesiasticis ecclesiastici* ■' _■_ et spiritualibus, mancat maneat subtecta cuivis Intrusion! intrusion! potestatis periti lalci. iuxta praxim quae ibi dicitur vigere ex Lnicae laicae et indicum laicorum, laicorum. per quos causae ecclesiasticae consuetudine 170 annorum. In altero dubio fit similis decidantur. quaestio de interventu laicorum, in ture et in sacris Ceterum quaestio de vi consuetudinis est quaestio luris canonibus peritorum, qui in ludiclis ecclesiasticis par­ privati, quoad leges nimirum respicientes internum so­ tem habeant tamquam Auditores ad Instruendas causas cietatis regimen At in casu intrusio ludi cum saecularium (exceptis criminalibus) vel tamquam Assessores cum tn causas ccc «esi xs.icas, esset facta per usurpat innem notwutln clvlll*. ut apparet „ brevi ÆtorU m voto consultivo. OFFICII, DECR. AAS 11 (1919) 1918 DEC 17-23 SC RELIGIOSORUM ET CONSISTORIALIS quo posito, quaestio hncc, iam non est quaestio uris privati, sed quaestio iuris publici, i. e. de Indepen­ firaemLw. dents EcHesiae a potestate civili. In quaestione autem luris publici ne cogitari quidem potest consensus legalis Superioris legislatoris ecclesiastici, qui est necessarius ad hoc ut consuetudo facti per viam praescriptionis transeat tn consuetudinem iuris: in toll enim casu consensus legalis contineret illicitam approbationem usurpationis, efficereturque inde, ut " per fortunatam facti inlustitiam iuris " sanctitati legitime detrimentum inferri posset ” (Prop. 61 damn In Syll. PH IXL Cui consensui legali, etiam ex alia 111 ratione vix in tali/ causa locus esse potest, quia videlicet Superiores ecclesiastici, quando non resistunt violationibus factis per potestatem saccularem, id unice faciunt ad vi­ tanda maiora mala, non animo probandi. Tandem quum Illa participatio iudicum saecularium In decidendis causis ecclesiasticis ortum ducat ex usurpatione potestatis civilis, ct haec vi suae iurisdictionis lalcae ct profanae HJam usurpationem perpetraverit, Iudlces laid vi hirüdirtionü laicac ct profanae partem haberent in deci­ dendis rausis ecclesiasticis et spiritualibus: quae praetenslo est omnino Irrationabilis ct ideo non potest cadere sub ap­ probationem legislatoris ecclesiastici, licet hic per se possit, «altem transeunter et ad aliquem actum, alicui lalco de­ legare iurisdlctionem spiritualem. Hinc apparet consuetudinem propositam, non aliud me­ reri nomen nisi abusus, id troque esse Irritandam, ut tribu­ nalibus ecclesiasticis sua libertas ct independents resti­ tuatur. Relate ad alterum dubium, utrum in futurum laid ho­ mines. In fure et in canonibus periti, admitti possint tam­ quam Auditnres ad causas instruendas, vel tamquam As­ sessores cum voto consultivo: negari non potest, praxlm vigentem in Curia Wratlslavdensi fuisse in suo initio legiti­ mam. quipoc Introductam ex Induito Pontificio contento ln brevi Pii IX (a. 1855) et In prorogatione ad aliud decen­ nium facta a. 1864. Nova tamen prorogatio deinde non In­ venitur esse facta, ideoque favor concessus dicendus est cessasse ab a. 1874. Ergo, quum novus Codex tam pro Auditoribus, quam pro Assessoribus exigant ut sint sacer­ dotes. d^umpti cx iudldbus svn»xia’ibus (cann. 1575. 1581). quoad futurum tempus, sub disciplina iuris per Codicem Inducti, videretur dandum quooue responsum negativum. Nihilominus animadvertendum est in iure Decretalium non fuisse prohibitum, quominus Assessores desumi possent cx hiris, sed potius fuisse permissum. Id communiter a I>c»nribus deducitur ex cap 11. de rescript., I. 3. in 6*: cfr. Rdffe^stuel. lib. II. tit. 1. n. 22· Bnuix. de iudic., I. pag. 453· Wemz. Ius Décret., XT. η. 148. Cujus rei ratio redditur, aund A«e et Intra hoc tempus, sicut antea in Seminario, superioribus valebunt, hac una lege servata, super cuius intemeratae vitae certum argumentum praestiterint, ct observantia superiorum conscientia graviter/ oneratur, sufficienti scientia sint Instructi, adeo ut solidam spem ut agatur de religiosis qui sint intemeratae vitae, bonae praebeant aedificandi verbo et exemplo populos ad quos explorataeque vocationis et studiis ecclesiasticis bene transire postulant, et sacerdotalem dignitatem numquam instructi; adeo ut retineri tuto possit, in bonum ani­ a $e maculatum Iri. prout iterato praecedentibus de­ marum et aedificationem fidelium eorum missionem cretis Apostolica Sedes praescripsit: esse cessuram. d) dummodo ad migrandum lustam habeant cau10. Religiosi exclaustrati, pro tempore quo extra (LE 125] Avendo chiesto 11 Procuratore Generale dei Sacer­ doti del S. Cuore di Bétharram e quello dei Missionari delh Salette. re nella parola Ordinarius contenuta nel decreto Redeuntibiu fossero compresi i loro rispettivi Superiori Generali, e per 1'indlztone degli esercizi spi­ rituali. e per l’assoluzione dalle irregolarità. e agit altrl effetti di detto decreto: oppure se dovevano escludersi. seconde il significato canonico della parola Ordinarius; questa S. Congregazione, per mandato dei Santo Padre, ha rlsposto in ambedue i casi: Ordinarium in casu. et ad effectum decreti « Redeuntibus » ex­ tendi, et comprehendere Superiorem Generalem prae­ dictarum Congregationum. aaio 1919—G. Card. De Lai. Vescovo di Sabina. Segre Iorio V. Sardi, Arciv. tit di Cesarea, Assessore. Ada. PrM 10 (1922) 45. 1919 IAN 23.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· 1919 IAN 27.-SC RELIGIOSORUM RESP. PART Circa dominium radicale bonorum MOBILIUM POST PROFESSIONEM VOTORUM SIMPLICIUM Dubium - Utrum professis... dominium radicale in bona ante professionem possessa servetur, quae vere mobilia sunt. e. g. pecunia minor ad usus quotidianos serviens, libri, horologia ct alia, quae usui personali proxime deputantur, an. res huiusmodi ipsa professio­ ne tacite Religioni tradi censeantur? Resp. - Sacra Congr. dc Religiosis die 27 ian. 1919 respondit : < Quoad primam partem affirmative, quoad secun­ dam partem pariter affirmative, nisi religiosus expres­ se declaraverit ante professionem se de iis bonis mo­ bilibus proprietatem servare velle ; quo in casu, si de­ tur. de iis ad normam immobilium disponere debet, nec in proprium usum ea convertere potest, ad formam vitae perfecte communis >. • TpQ 86 (1933) 363. Adn. J. PEJSKA In TpQ 86 (1933) 363 366. FACVLT13 >XT1CTPANDI MATUTINUM CUM LAUDIBUS AB HORA SECUNDA POST MERIDIEM IN RECITATIONE CHORAL! Preces - BcatUsime Pater. Fr. Josephus-Antonius a Penlctto, Procurator Generalis Ordinis Fratrum Mi­ norum Capuccinorum. perdurantibus adhuc iisdem cau­ 1919 FEB 8.-SC CONC. RESOL. AAS 11 (1919) 280-284 sis. humilitor implorat a Sanctitate Vestra prorogatio­ nem rescripti diei1 31 decembris 1913, vi cujus Ista MELPHICTEN. Sacra Congregatio benigne tribuit, ut in nonnullis Or­ Libri confirmatorum. Die 8 februarii 1919 dinis Conventibus, in quibus difficile est Matutinum dims c?m ^iY^ibus nocte vel etiam mane persolvere, Facti species. - In dioecesi Melphicten., quae fere idem Officium In Choro priidie ab hora secunda pounice ipsa civitate constat, iam a pluribus saeculis uni­ meridiana recitari potset. haibita prius P. Ministri Gecus habetur pro tota dioecesi Liber Confirmatorum, neralis licentia. Et Deus. etc. quem conficit et custodit Canonicus Sacrista CathedraRfscr. - Vigore facultatum a SSmo Domino Nostro lis. cui. consequenter, privativum ius est ex praefato li­ concessarum. S Congregatio Negotiis Religiosorum So­ bro extrahendi tides seu attestationes receptae Confir­ dalium praepodu. attenti? expositis a Rev. P. Procu­ mationis quando requiruntur, speciatim ad matrimonia ratore Generali Ordinis FF. MM. Capuccinorum. Rcv.mo ineunda, et percipiendi propterea a non pauperibus mo­ P Ministro General: benigne commisit, ut petitam dicam taxam iuxta legem diocesanam. — Non multis/ enunctotl Induit! prorogationem ad aliud quinquennium vero abhinc mensibus. appropinquante iam dic quo Co­ pro suo arbitrio et conscientia concedat, servatis in dex luris canonici vim legis ubique assequuturus erat Vicarius Capitularis praefatae dioecesis sede vacante, reliquis ejusdem Indulti forma et tenore. Contrariis quibuscumque nnn obstantibus. ad rectam observantiam cann. 470 et 798 circa libros pa- Λ η. 150 SC CONCILII, TARRACONEN., EXCUSATIONIS A CHORO rochialcs parandam, dato decreto die 14 mail 1918 constituit Inter alla < che il Can. Sacrlsta. dopo aver < iscrito in conformity del can. 798 nel libro dei CresiI mati l’awenuta cresima, dovrà non oltrc tre giorni, < notlficarlo al Parroco presso del quale trovasi il libro < dei Battczzati, perché ne escguisca la relativa annota< none (cfr. can 470, $ 2) col rlchiederne la risposta, < cosl come praticasi per questa dlocesi per la notific cazione dei matrimoni ». Adversus huiusmodi decre­ tum statlm Canonicus Sacrista hodiernus recursum in­ terposuit apud H. S. C. conquérons inde privilegium suo stallo iam a duobus saeculis acquisitum iniuste lae­ sum fuisse, contra mentem can. 4 Cod., quin immo sibi impositum fuisse grave detrimentum non modo propter totalem futuram emolumentorum cessationem, cessante nimirum necessitate cx unico libro extrahendi attesta­ tiones, sed etiam propter sumptus non modicos ad ob­ servantiam decreti faciendos: quibus attentis, in damEita hypothesi qua sustinendum esse decretum decla­ raretur, Intentionem suam pandebat renuntiandi penitus confectioni et custodiae Libri Confirmationis favore Ca­ pituli Vicissim Capitulum, de more interpellatum, de­ liberatione diei 13 iulii subsequentis hanc futuram for­ san renunclationem in sui favorem prorsus exclusit, et censuit. si res eo deventura esset, satius fore abrogato privilegio ad ius commune redire, prout can. 470, 5 1 continetur, nempe librum Confirmatorum, non secus ec baptizatorum, matrimoniorum, defunctorum libros, a hrgulis parochis in posterum habendum esse. Huic de­ liberationi minime acquiescente Canonico Sacrista, et acrius Instante ut decretum Vicarii Capitularis omnino tolleretur, causa delata est ad Emos Patres, sub dubio: An et quomodo decretum Vicarii Capitularis diei 24 euxii 1918 sustineatur in casu. Synopsis disczptatioxis. - Canonicus Sacrista Cathedralis recurrens totus est in contendendo se exturbatum fuisse praefato decreto (et quidem sede vacante, contra vetitum can. W a pa^ifien possessione sui luris seu privilegii, quod tribus consistit: a) iure assistendi Episcopo publice confe­ renti sacramentum Confirmationis: b) tenendi privative librum Confirmatorum pro tota dioecesi: c) extrahendi ex eodem libro particulas seu attestationes, cum perceptione emolumentorum. Quae omnia plane constare ex exhibitis documentis sane concedendum est Verum, circa primum, quod pmbatur vel ex titulo libri Confirmatorum deinceps 22 ib a. 1716 Inscripto: " Liber Confirmationis sub praesule/ " ΓΙΛο . cum adsistentia a R D. Sacrista ”. nulla fit ciuestio. nec mens quidem conllcitur fuisse Vicarii Capltuliris. in hac re, suo decreto quidquam derogare, quam­ quam nnn satis appareat h^c Ius assistendi esse in Canonico Sacrista privativum seu exciusivum. - Quo vero ad alterum, «eu praecipuum ius. revera a lege iam data reflectens, terendi unicum librum Confirmatorum pro tota dioecesi, beo parochorum, illud tueri Canonicus recurrens debet, rzn adversus Vicarium Capitularem. qui suo decreto exoBcite illud praesupposuit et praeservavit, hanc antiquam praxim dinecesanam componere studens cum novorum ca­ ncrum praescriptis, sed potius adversus Capitulum, qui sua deliberatione censuit. In casu satius esse Inducere ius com­ mune can. 470. 5 1. Nec denegandum, sl res sub aspectu nere theoretic© consideretur videri in casu ea esse praxis MelphlctensLs. quae a Codice noviter dato non revocetur. aJeoquc sustineri adhuc possit Si enim consideretur quate­ nus est ius quaesitum sive Capitulo, sive Sacristae Capituli emine, fure servatur vi can. 4: si quatenus est consuetudo > duobus et ultra saeculis vigens, succurrit can. 5: sl tan­ dem. cuod rectius videtur, habeatur tamquam lex et statu­ rum dioeceta num (nam in Const it. Synodal. episcopi Loffredt. a. 1673. cap. XXII. legitur: ° In nostra cathedrall " Ecelcria, in oua Sacramentum hoc ministrari solet. Con• firmatorum Uber conficiatur "). potest quidem prima frrnte abrogata censeri v! can. 6. 1’ quatenus. M opposita •praescriptis huius Codicis ". !n casu, canoni 470: verum «edulo attendendum est praefatam praxlm opnonl tantumeodo cuidam praescripto secundario can. 470. non vero 5«1 legi: praecipuum enim obiectum legis, in rasu, est ut habeatur liber Confirmatorum, secundarium ut habeatur a parochis: porro Melphictl habetur liber C^n fi rmn torum, li­ cet unus pro tota dinecesi. in cathedral). At vero oppositio turi communi quando cadit in eo quod est secundarium, «errato praecipuo oblecto legis, non videtur secumferre ihroMtionem praxis. Haec tamen theoretice: in praxf autem duo consideranda «at. Alterum est, quod dum Capitulum censet et optat in rem Inducendum esse Ius commune, non videtur Canonico Sacristae ius inessc obsistendi, quum non agatur de re propria, sed capitulari, immo nec personam habeat Cano­ nicus, qua. sine Capitulo, querelam movere possit. Enimvero ex actis docemur (prout Iam liquet ex. gr. cx citatis verbis Constlt. Synod 1678) curam et onus conficiendi li­ brum commissum fuisse Capitulo, seu M Cathedral! Eccletie ", quod ad rem diligentiam seu ministerium Canonici Sacristae postea elegit: nonnisi quippe ab a. 1684 libri Con­ firmatorum exhibiti (ab a. 1614 incipientes) mentionem praeseferunt Canonici Sacristae, quae dignitas ut quinta 53 erecta fuit/ anno 1596. Ceterum rem non spectare ad Sa­ cratam ratione propriae praebendae, sed tantum ex libera, quamvis consuetudinaria. Capituli electione, satis suadetur. 177 1919 FEB 8 hinc, quia libri Confirmatorum confectio et detentio inte­ rest boni communis dioecesis, quod curare quodammodo potest Capitulum, non vero Canonicus Sacrista: inde vero ex eo quod congruentius ad rem electa sit industria Sa­ cristae. quia ut facile apparet, libri ipsi in Cathedrall asser­ vandi. non melius et rectius quam in Sacristia et a Cano­ nico huic officio praeposito asservarentur. Itaque, cum res sit capitularis, vix Intelllgitur quomodo Canonicus Sacrista causam habeat recurrendi independenter a Capitulo, et contra huius votum et deliberationem. Altera practlca consideratio est. quam tertia querela Ca­ nonici recurrentis suggerit, ubi conqueritur sese iam gra­ vari decreto Vicarii Capitularis, novis oneribus, conficiendi exemplar authenticum pro Curia, ad normam can. 470. § 3. et nunciandi parochis receptam confirmationem pro adnotatione facienda in libris baptizatorum. ex praescripto can. 798. unde sequitur quoque sese privari iure extrahendi ex libro attestationes et emolumenta pro iis percipiendi. Ve­ rum, quoad haec frustra querelas admovet contra decre­ tum. quae potius contra Codicem sunt. Nam profecto lue extrahendi particulas ex libro consequitur lus tenendi li­ brum. nec ab eo separari potest. Quum igitur decretum Vicarii Capitularis pracsupposuerlt et praeservavertt in Ca­ nonico Sacrista ius tenendi librum, lus quoque extrahendi attestationes illi servavit. Quod si rariores, immo nullae evasurae sunt petitiones particularum in futurum tempus, eo quod suscepta Confirmatio iam ad nota ta prostabit in libro Baptizatorum penes singulos pamchos. non inde im­ mutabitur Ius. sed tantummodo exercitium et consequens utilitas iuris. Nova autem praescripta quae hujuscemodi et consequentem utilitatem imminuunt non sunt cx arbitrio Vicarii. sed ex Ipsa lege noviter data. Et si Canopicus Sa­ crista suam possessionem his novis praescriptis turbatam contendit, dicere et probare debuisset proprium ius seu privilegium consistere non solum in lis tribus de quibus supra, sed etiam in exemptione a nova lege: quod absonum, eo ipso quia lex est nova. Si enim hnec fuissent praescripta a lure antiquo et a parochis regulariter peracta, eorumdem omissio a Canonico Sacrista Melphicten ! * naturam induisset exemptionis cuiusdam; sed cum. nemine diffltente. sint praescripta nova, a Codice noviter dato in bonum commune inducta, turbatio iuris aut possessionis minime dicenda sunt: alloquin talla essent pro universis parochis in toto orbe terrarum/. 2M Quum Itaque a novis praescriptis exemptio ne concipi quidem possit, quumque exinde, ut ipse fuse persequitur Canonicus recurrens. Ius sibi (rectius Capitulo Cathedrall) ex antiqua praxi competens, omni iam utilitate carcat, im­ mo vertatur in detrimentum non leve, propter sumptus sustinendos, plane consequitur praxlm an’iauam illam, quam theoretice sustineri posse post datum Codicem vidimus, practice urgendam non esse, nisi bonum commune ita rcouirat. Aequum enim est neminem invitum gravandum esse quin gravamini respondeat quaedam congrua compensatio. In praesenti autem emolumenta, quae levius antiquum Sa­ cristae onus compensabant, cessasse videntur, dum onus Ip­ sum gravius evasit. Utilitas autem publica quae facilis ap­ parebat quum, tempore Inductae praxis, unica paroecia dioe^esim efformabat (ita enim obtinuit usque ad o. 1663). nunc, aucto longius paroeciarum numero, minus manifesta videtur, immn. sive agatur de confirmatis qui degunt m eadem paroecia in qua sunt baptizati (qui casus frequentior erit), sive diversa sit paroecia baptismatis ct domicilii, necessarius interventus Canonici Sacristae superfluus inter parochos, multo magis quoad eumdem parochum, apparet. Quibus plane consideratis, consultius videtur, abrogita an­ tiqua praxi. ius commune Codici? etiam pro dioecesi Mclphlctensl in re de qua agitur urgere. Resolutio. - In plenario conventu diei 8 februarii 1919 Erni ac Rmi Patres S. C. Concilii proposito dubio respondendum censuere: Recursum esse reiictendum ct, attenta deliberatione emissa a Capitulo die 14 iulii 1913. applicetur ius com­ mune. Factaque de praemissis SSfho Dno N. Benedicto Div. Prov. PP. XV relatione per infrascriptum S. C. Secre­ tarium. Sanctitas Sua, in Audientia diei 9 subsequentis, datam resolutionem approbare et confirmare dignata est.—I. Mori. Secr. Adn. ME 31 (1919) 294 296: PrM 10 (1922) 65 F 150 1919 FEB 8.-SC CONCILII. RESOL. PART.· TARR A CONE N. Excusationis a choro canonici theologi seu ltctoraus Archicpiscopus Tarraconensis, in Hispania, modo de­ functus. H. S. C. sequentia exposuit: « loseph B. D.. Canonicum Lectoralem huius Ecclc< siae Cathedralis. qui — ut mos fuit hucusque :n om• nibus vel saltem in quamplurimis Ecclesiis Cathedra178 SC CONCIUI. TARRACONEN- EXCUSATIONIS A CHORO < libus Hispaniae et insuper ex speciali Induito Aposto< lico anno 1909 huic Ecclesiae concesso — loco < lectionum S. Scripturae publice m Ecclciia CatheI drali, docet S. Scripturam m Seminario dioecesano, < mane tantum, quinquies in hebdomada per annum < acadcmicum, id est. a die 1 octobris cuiusque anni < usque ad mensem iunii sequentem, vix capta possesc sione sui canonicatus suum propositum privatim ma< mfestasse vindicandi sibi privilegium praesentiae r fictitlae in choro, ad fructus praebendae et distribu< tione? quotidianas lucrandas, fota die illis diebus quic bus lectionem sacram in Seminario haberet; sed a f proposito resilivlt, cum eidem praxis aliarum Eccle• slarum Hispaniarum obieetae sint et praesertim maf nifestata ei resolutione seu declaratione istius S. i Congregationis CondHI, in Pampiloncnsi 16 decembris r 1882 (ASS 15 (1882) 463 - 467], quae quidem omnem r controversiam hac super re perimebat < Nunc autem cum per eanonem 420 f 2 iis inspectis r quae in can. 400 eiusdem Codicis iuris canonici star tuuntur expressis verbis concessum sibi videretur r quod antea idem canonicus Lectoralis in votis habuit ' pro sibi vindicando tale privilegium, rem evidentem reputans iam praescripto illius canonis. Capitulo Ca­ thedral! in scriptis statim notum fecit se a die quo Codex iuris canonici vim obligandi habere inciperet privilegio quod per citatum eanonem 420 Canonico Theologo conceditur: quod scilicet praesens censendus sit per fictionem luris ln choro tota dic qua munere suo fungitur, etiamsi ut addit Canonicus Lectoralis. lectionem S. Scripturae in Seminario dioecesano ma­ ne tantum habeat. < Capitulum vero Cathédrale probe noscens praxim Ecclesiarum Hispaniae pluribus confirmatam declara­ tionibus talus S. Congregation’s Concilii saeculo ela­ pso, in Vicensi nempe. Canariens! et praesertim in Pampiloncnsi, 16 decembris 1882 in quo solemn iter edixit: ” In casu Canonicum Theologum choro abesse ac distributiones lucrari posse pro iis tantum diei ho­ ris quibus legit in Seminario **. Capitulum ergo cui haec nota erant confestim et inconsiderate rem defi­ nire noluit, sed quid faciendum studio atque maturo rationum examine antea quaeri oportere respondit praecipiens interim quod nihil innovaretur et ut Ca­ nonicus Lectoralis stet praxi et Statutorum capitu­ larium huius Ecclesiae Cathedralis praescripto, iuxta quae nonnisi illis diei horis censetur praesens in choro quibus lectionem in Seminario habeat, donec scilicet post accuratum studium seu examen quaestio­ nis appareat utrum innuendum sit votis Canonici Lectoralis vel potius obs’stendum; aut si res adhuc dubia post examen maneret, donec S. Sedes contro­ versiam definiverit « Examini itaque sublectae fuerunt rationes a Ca­ nonico Lectorali productae in sui luris defensionem: rem scilicet esse in comperto seu evidentem sola prae­ dicti canonis 420 I 2 lectione una cum can. 400; in aliquibus Cathedrallbus hispanls ut in Vicensi. Capi­ tula praecitatum eanonem 420 Codicis sic interpretata fuisse atque proinde a die Pentecostes 1918 tale privi­ legium Lectorali concessum agnovisse: idque seu ve­ ritatem suae thesis luculenter confirmari auctoritate P. loannis B. Ferreres. S. I., qui in suo libro < Insti­ tutiones Canonicae iuxta novissimum Codicem » nu­ per edito, hoc iam clare docet et ad consultationem [ canonici B. clarius, si libet. Idlp; nam, ut ait Ignatius martyr, < quotquot Dei gationis Patrum, statuit et consistorial! praesenti/ de- r·, c et lesu Christi sunt, hi sunt cum Episcopo > iPhilad., creto praescribit ut in postorum, in Canadensi Dominio III, 2>; quare qui non sunt cum Episcopo» nec Dei sunt et in Insulis Terrae Novae, pro eligendorum Episcopo­ neque lesu Christi. Eosdem volumus admonitos quam rum propositione, ratio, iuxta leges quae sequuntur adhibeatur ct vigeat dececeat sacerootem catholicum, qui ln coercendis cupidJtalibus ceteros anteire debeat, ipsum infirmiorem vi­ 1. Pro proponendis sacerdotibus ad episcopale mi­ deri. Quam ob causam alte vehemenlcrque denuntient nisterium idoneis ac dignis, conventus episcoporum Episcopi nullam prorsus ab Apostolica Sede de sacer­ fiet singulis bienniis, tempore infra assignato. dotalis continentiae lege permitti posse quaestionem, 2. Conventus erunt provinciales, hoc est omnes et quae quioem lex ab ipsa tamquam peculiare ornamen­ singuli Ordinarii aioecvsum uniuscuiusque provinciae tum habetur Ecclesiae Latinae, eiusaemque fons quiaam convenient simul. Excipiuntur Episcopi provinciarum praecipuus actuosae virtutis. Retundant praeterea ex Kingstoniensis et Toronunae, qui, quum hucusque con­ auctoritate necesse est inconsideratissimam eorum te­ sueverint pro his negotiis pertractandis simul congre­ meritatem qui non verentur haec contendere: < Bona gari, morem hunc retinebunt praesidente Archicpiscopo < sive mobilia sive immobilia singulorum beneficiorum seniore. Similiter, ob peculiaria adiuncta in quibus ver­ < seu institutorum ecclesiasticorum, imo etiam piarum santur, simul convenient Ordinarii provinciarum S. Bo< quarumvis tuncationum, quoquo modo ad ecclesias et mfacii et Reginensis cum Archicpiscopo Winnipegensi: < instituta illa pertinentium, esse inabenabilem proprieitemque Ordinarii provinciarum Edmontonensis et Van« talem omnium in Hungaria exsistentium catholicocuveriensis, pariter in his Archicpiscopo seniore prae­ c rum ; eorumque adnunistrallonem, iusque de illis pro sidente. « lubitu disponendi, non tantum in fines praestitutos, Vicarii vero Apostolict si tempus et negotia permi­ « sca etiam in alios prorsus fines, transferenda esse ad serint, conventibus Episcoporum provinciae suae intér­ « comitia sic dicta catholicorum >. Quibus quidem prin­ esse curabunt, iisdem cum iunbus ac coeteri. cipiis, a spiritu sacerdotali maxime alienis, non solum hierarch:eus oroo omnisque Ecclesiae disciplina sub­ 4. Quolibet biennio, ut supra dictum est, sub initium vertitur, sed etiam divina ipsa Decalogi praecepta vio­ quadragesimae, incipiendo ab anno 1920, omnes et sin­ lantur. Simul vero Episcopos, quam maximo studio guli Episcopi Metropolitano suo ve) seniori Archiepi­ possumus. hortamur ut omnibus paternae cantatis offi­ scopo saceraotum nomma indicabunt, quos dignos epi­ ciis suum quisque clerum sibi devinciant, varias eius scopali ministerio existimabunt. Nil autem vetat quomi­ necessitates materiales, uti dicuntur, et morales ipsi per nus, hos inter, alterius etiam dioecesis vel provinciae se accurate exquirant, eisque ut medeantur, nihil prae­ sacerdotes proponantur; sub gravi tamen exigitur, ut, termittant; id quod non aubitamus quin ipsi iam ha­ qui proponitur, personaliter et ex diuturna conversa­ beam in animo efficere. Item explorent quid suo popu­ tione a proponente cognoscatur. lo pro novis temporibus necesse sit, eique opportune 5. Una cum nomine, aetatem quoque designabunt consulant; et si opus fuerit, rem ad Apostolicam Secern candidali, eius originis et actualis commorationis lo­ deferant. — Haec tibifi dilecte fih Noster, qui m acie et cum, et officium quo principaliter fungitur. dimicatione versaris, paterna cum fiducia edicentes, 6. Antequam determinent quos proponant, tam Arcaelestium auspicem munerum et praecipuae benevo­ chiepiscopi quam Episcopi poterunt a viris ecclesiasti­ lentiae Nostrae testem, apostolicam benedictionem tibi cis pruaentibas necessarias notitias inquirere, ita tamen tuoque gregi universo amantissime impertimus. ut finis huius inquisitionis omnino lateat Notitias vero Datum Romae apud S. Petrum, die xn mensis mar­ quas receperint nemini patefacient, nisi forte in Episco­ tii, m festo S. Gregorii Magni, anno mcmxix. Pontifica­ porum conventu, de quo inferius. tus Nostri quinto.—-Benedicius xv 7. Nomina quae Episcopi iuxta art. 4m proponent, nulli prorsus aperiant, nisi Metropolitano suo vel senio­ ΑΛ». PrM 10 (1022) 30-31 ri Archiepiscopo. 8. Metropolitanus vel senior Archiepiscopus habitis a Suffraganeis candidatorum propositionibus suas adiiciau omnium indicem ordine alphabetico conficiat, et, reticitis proponentibus, hanc notulam transmittat sin­ gulis suis Suffraganeis sive Antistitibus regionis suae, 1919 MAR 19.-SC CONS. DECR. AAS 11 (1919) 124-128 ’ut hi opportunas investigationes peragere valeant de qualitatibus eorum quos personaliter et certa scientia non cognoscant/ 12 Circa proponendos ad episcopale ministerium in 9. Investigationes eiusmodi earumque causa maxima CANADENSI DOMINIO ET TERRAE NOVAE INSULIS secreti cautela peragendae erunt, ut supra num. 6 dic­ tum est. Quod si vereantur rem palam evasuram, ab Inter suprema Ecclesiae negotia, potissimum sane ob­ ulterioribus inquisitionibus abstineant tinet locum Episcoporum electio. Quam ob causam Apo­ stolica Sedes, prout sui est officii, maximam de eo 10. Post Pascha, die ct loco a Metropolitano vel a semper habuit rationem et. pro diversitate locorum ac seniore Archiepiscopo determinandis, omnes Episcopi temporum, varios constituit modos, ut finem optatis­ convenient ad seligendos eos qui S. Sedi ad episcopale simum feUciter assequeretur. ministerium proponi debeant Convenient autem absque ulla solemnitate, quasi ad familiarem congressum, ut lamvero, etsi mos, qui in Canadensi ditione et ln attentio quaelibet, praesertim diariorum ct ephemeri­ Terrae Novae Insulis huc usque pro Episcoporum pro­ dum. et omne curiositatis studium vitetur. positione obtinuit, sicut et in aliis regionibus quibusdam 11. In conventu, invocato divino auxilio, praestandum Suae more Missionum regebantur, hac vigente condierit a singulis. Archiepiscopo non excepto, tactis SS. ione, suis non caruit utilitatibus; attamen hodie, a diun­ Evangeliis, iusiurandum de secreto servando, ut sacra­ ctis rerum mutatis, minus Lam accomodate respondet tius uat vinculum quo omnes adstringuntur: post hoc Nam. sub Missionum regimine, quum dioecesanus regulae ad electionem faciendam legendae erunt. clerus, ut plurimum, a sacerdotibus alicuius religiosae 12. Deinde unus cx Episcopis praesentibus in Secre­ familiae constitueretur et ex eadem Antistites solerent tarium eligetur. plerumque desumi, personae electio obvia erat, nec diuturna requirens studia. In praesenti vero conquisitio 13. His peractis, ad disceptationem venietur, ut, in­ personae longiora requirit ac penitiora consilia. ter tot exhibitos, digniores et aptiores seligantur. Id tamen veluti Christo praesente fiet et sub Eius obtutu, Quam ob rem. haud providum nec satis utile vide­ omni humana consideratione postposita, cum discretione tur. Episcopos tunc solum convenire, quum, viduata iam et charitate. supremo Ecclesiae bono divinaque gloria et Sede aliqua, novi constituendi pastoris urget necessitas; animarum salute unice ob oculos habilis. sed prudens ac salubris regiminis ratio postulat, ut in re tam gravi Episcopi tempestive conveniant, viros tan­ 14. Candidati maturae, sed non nimium provectae to muneri Idoneos maturo cum studio discernant, et aetatis esse debent; prudent.a praediti in agendis, quae Apostolicae Sedi, ad quam demum negotium deferri sit cx ministeriorum exercitio comprobata; sanissima et oportet, generali saltem modo proponant Sic nempe non communi doctrina exornati, et cum debita erga fiet ut Sede aliqua orbata pastore. Summus Pontifex, £■dcIn devotione coniuncta; maxime autem citius ac pleniore rerum nntitia. de re decernere va­ insignes. Attendendum insu­ per erit ad capacitatem candidati quoad temporalem leat 1919 MAR 22 SC CONSIST., DE CELEBRATIONE CONCILIORUM IN ITALIA bonorum administrationcm, ad conditionem eius familia­ rem. ad indolem ct valetudinem. Uno verbo, videndum utrum omnibus iis qualitatibus polleat, quae in optimo pastore requiruntur, ut cum fructu et aedificatione populum Dei regere queat. 15. Discussione peracta, fiet hac ratione scrutinium: a) Qui omnium Episcoporum sententia, quavis de­ mum de causa, visi sunt in disceptatione ex numero proponendorum expungendi, ii in suffragium non voca­ buntur; ac caeleris, diam probatissimis, suffragium fe­ retur. b) Candidali singuli ordine alphabetic© ad suffra­ gium proponentur: suffragia secreta erunt. c) Episcopi omnes, Metropolitano non excepto, pro singulis candiuatis tribus utentur taxillis seu calculis, albo scilicet, nigro, tertioque alterius cuiuscumque co­ loris: primum aa approbandum, alterum ad reprobandum, tertium ad abstensionem indicanaam./ d) Singuli Antistites, praeeunte Archiepiscopo, in urna ad hunc finem disposita taxillum deponent, quo dignum, coram Deo et graviter onerata conscientia, sa­ cerdotem aestimabunt qui in suffragium vocatur; reli­ quos taxillos binos in urna aha, pariter secreto, depo­ nent. e) Suffragiis expletis, Archiepiscopus, adstante Episcopo Secreiario, taxillos et eorum speciem coram omnibus numerabit, scriptoque aanotabit 16. Scrutinio de omnibus peracto, liberum erit Episcopis, si id ipsis placeat aut aliquis eorum postulet, ul inter approbatos plenis aut paribus suffragiis novo scrutinio aesignetur quinam sit praeferendus. Ad hunc finem singuli suffragatores nomen praeferendi in sche­ dula aanoiabunt, eamque in urna aeponenu schedula­ rum autem examen fiet, ut supra num. 15, lilt, e, de­ cernitur. 17. Quamvis vero Summus Pontifex sibi reservet, dioecesi vel archloioecesi aliqua vacante, per Delega­ tum Apostolicum, above mono, opportuna consilia ab Episcopis vel Archiepiscopis requirere, ut personam eli­ gat quae inter approbatas magis idonea videatur dioe­ cesi illi regenuae; nihilominus fas erit Episcopis in eodem conventu indicare, generali saltem ratione, cui­ nam dioecesi candidatos magis idoneos censeat; ex. gr. utrum exiguae, ordinatae ac tranquillae dioecesi, an potius maioris momenti, unius vel alterius sermonis, ve) m qua plura sint ordinanda aut creanaa; itemque utrum loco mitioris aeris et facilis commeatus, an al­ ienus generis, et alia huiusmodi. 18. Episcopus a secretis, discussione durante diligen­ ter adnotabit quae de singulis candidatis a singulis suffragatoribus dicentur, quaenam discussionis fuerit conclusio; denique quinam tum in primo scrutinio, tum in secundo (si fiat) fuerit exitus, et quidnam specialius iuxta art. 17 fuerit dictum. 19. Antistites a conventu ne discedant, antequam ab Episcopo Secretario lecta fuerit relatio ab eodem confecta circa nomina proposita, candidatorum qualita­ tes et obtenta suffragia, eamque probaverint 20. Actorum exemplar ab Archiepiscopo, a Praesule a secretis et a ceteris Episcopis praesentibus subsigna­ tum, quam tutissime ad Sacram hanc Congregationem per Delegatum Apostolicum mittetur. Acta vero ipsa penes Archicpiscopum in Archivo secretissimo S. Officii servabuntur, destruenda tamen post annum, vel etiam prius, si periculum violationis secreti immineat 21. Post haec, fas tamen semper erit Episcopis, turn occasione propositionis candidati tum vacationis alicuius Sedis, praesertim maioris momenti, litteras m erae huic Congregationi vel ipsi SSmo Domino con-/ scribere, quibus mentem suam circa personarum quali­ tates sive absolute, sive relate ad provisionem dictae Sedis, patefaciant Datum Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 19 martii 1919.—C. Card. De Lai, Ep. SabineiL, Secr. V. Sardi, Archiep. Caesarien.. Adsessor. Ada. PrM 10 (1922) 58. n. 162 1919 MAR 22.-SC CONS., CIRC. AAS 11 (1919) 175-177 LETTERA CIRCOLARE ALL’EPISCOPATO ITALIANO IN ESECUZIONE DEL DECRETO < PRO CONCILIORUM CELEBRATIONE IN REGIONI­ BUS ITALIAE » DEL 15 FEBBRAIO 1919 (LE 151] Con circolare della S. Congregazione dei Vescovi e Regolari in data 24 agosto 1889 Leone XIII, di v. m.. aderendo al voto di parecchi Arcivescovi e Vescovi dltalia, mentre sanzionava 1’uso delle conferenze episcopali, già fin dal 1849 introdotto in parecchie regioni dTtalia e partlcolarmente nelTUmbria, e ne prescrivcva e disciphnava la celebrazione. stabiliva inoltre quali e quante dovessero essere le riunioni o conferenze dei Prelati italiani, attenendosi in ciô alie note divisioni regionali d’Italia [Acta Leonis ΧΠΙ v. 9 p. 184-190]. Nulla sembra doversi innovare di quanto venue allora definito, salvo le due modificazioni che la s. m. di Pio X, per giuste ragioni. credette necessario introdurre circa 1’Emilia e circa il Lazio, o circondario di Roma, come si chiamô nella detta circolare. Rimane quindi fisso che per le conferenze episco­ pali e rispettivamente pei concilii regionali gh Ordinan d’Italia si raggruppino a seconda delle regioni che qui sotto vengono elencate. 1. L’Emilüj, comprendente Ia provincia ecclesiastica di Modena, più le seal immedlatamente soggette di Parma. Piacenza e Borgo S. Donnlno. 2. La Romagna, comprendente le provincle ecclesiastiche di Ravenna e Bologna e I’arclvcscovato di Ferrara con I’unita sede dl Comacchio. 3. Le Marche, comprendenti le provincle eccIesiasUche di Fermo ed Urbino, çh arcivescovati di Camerino. Ancona ed Umana, più le sedi immcdiatamente soggette di Treia. Fabnano e Matellea. Fano. lesi. Osimo e Cingoli. Recanati e Loreto. 4. L’Umbrin, comprendente le sedi arcivescovill di Spoleto e Perugia, più le sedi vescovih immedlatamente soggette dl Orvieto. Poggio Mfrteto. RietL Narai e Terni. Ame­ lia, TodL Norda. Fobgno. Cittâ della Pieve. Assisi. Noccra. Gubbio e Cittâ dl Castello./ 5. L'Etruria, comprendente le provincle ecclesiasttchc dl Pisa. Firenze e Siena. Farcivescovato dl Lucca, più le sedi immedlatamente soggette di Arezzo. Cortona. Montalcino. Montepulciano e Pienza. 6. Π Lazio Superiore o Regione Cimina, comprendente le diocesi di Civitavecchia e Cometo. Sutri e Kepi. Clvita Castellana-Orte e Gallese. Viterbo e Toscanella. Montefiascone. Bagnorea, Acquapendente, nonchè le abbazie nul­ lius di S. Paolo fuori le mura, del SS. Vincenzo cd Anastasio dclle Tre Fontane, e di S. Martino al Monte Cimino. 7. Il Lazio Inferiore, comprendente 1c diocesi di Tivoli. Segni, Anagni. Ferentino. Alatri. Veroli. Sezze-Ptpemo e Terracina, Sora-Aquino e Pontecorvo, più l’abbazia nuHtuj dl Subiaco. 8. La Campania, comprendente le provincle ecclesiasUche di Capua, Napoli. Sorrento, e i'arci vesco vato di Gaeta, la sede immediatamente soggetta di Ave’-sa e I’abbazia nuUius di Montecassino. 9. H Beneventano, comprendente ia provincia ecclesias­ tica dello stesso nome e I’abbazia nulfius di Monte Ver­ ging. 10. Il Salernitano e la Basilicata, comprendenti le tre provincle ecclesiastiche di Salerno, Acerenza e Matera. Conza c Campagna, più I’arclvescovato di Amalfi, e !e scdi immedlatamente soggette di Cava e Sarno, Mclfi c Rapolla e I’abbazia nullius della Santisslma Trinité della Cava. 11. Le Calabrïe, comprendenti le provincle ccclcsiastiche di Reggio e S. Sevcrina. gli arcivescovati di Cosenza e Rossano, più le sedi immedlatamente soggette dl Mileto. S .Marco e Bislgnano. 12. Gli Abruzzi, comprendenti tutte le sedi arcivescovill e vcscovili esistcntl nel territorio abruzzesc. 13. Le Pugile. comprendenti le provincle ccclesaast:rhe dl Bari, Brindisi. Manfredonia. Otranto. Taranto. Trani e Barletta, più le sedi vescovih immedlatamente soggette di Foggia. G ravina ed Irsina, Molfelta-TerlUrt c Glovmarzo. Monopoli. Nardô. e la prvlaluro nullius dl Altamura cd Acquaviva. 14. La Sicilia, comprendente tutte le sedi arcivescovill e vescovili dell'isola. I’abbazia nullius dl S. Luctu de! Mêla, e la sede vescovile dl Liparl. 15. La Sardegna, comprendente tutte le sedi arc i vescovih e vcscovili eslstentl nell'isola. Quanto al Veneto. Lombardia e Lt^rta. poichè la re­ gione coincide con la provincia ecclesiastica. nulla awl da immutare per la celebrazione dei concdli provincial! / Quanto al Piemonte, dove sebbene stano due le provin­ ce. unica è la confercnza. se gb Ordmari crvdcsrero mlglior cosa in luogo di due concilii provinciali fame uno COM. INTERPRES. COETUS CARD.. SC CONSIST. ET R EL. η. 163-187 1919 MAR 23-31 solo reclonAle. potranno farne domanda, che sarâ bene accolta. sexn brand o la massina cosa opportuna. liter impediuntur, veluti si pedibus consistere non valeant Emi Patres Cardinales, quibus a SSmo D. N. Bene­ Sfccome poi nella circolare supcriormente ricor­ dicto PP. XV resolutio commissa fuit, respondendum da ta del 1839 il Sommo Ponteïice stabilisa che < 11°. In * censuerunt « ciascuna delle men tova te regioni procureranno i VesAd 1. Affirmative: m sensu tamen canonis 251 Co­ « covi di convenire tnsiemc almeno una volta l'anno per dicis Iuris Canonici. « app.anarc e risolvere con mutuo consigho le difficoltà t che incontrano nel govemo delle rispetüve diocesi. Ad 2. Privative ad S. C. de Religiosis, quoadusque « per promuoverc in tutto la regolaritâ e la uniformité legatorum administratio et adimplementum concredita < della ecclesiastica disciplina e per emettere, ove le sint Religiosis. < drcostanze lo richiedessero, atü collettrvi di qualsiasi Ad 3. Ad S. C. de Religiosis. 73-174; NrT 47 (1920) •n PrM 10 (1922) L . 572. 1919 MAI 2.-SC RITUUM, RESP. AAS 11 (1919) 246 Dubium circa usum bursae corporalium PRO COLLIGENDIS ELEEMOSYNIS 1919 APR RITUUM, DECR. AAS 11 (1919) URBIS et ORBIS Praefatio in missis defunctorum approbatur Proposito dubio: < An usus bursae, corporalibus in« eludendis destinatae, permitti possit pro colligendis « eleemosynis? ». Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis suffragio, respondendum censuit: Negative. Atque ita rescripsit, et servari mandavit Die 2 mail 1919.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Ada. Sanctissimus Dominus Noster Benedictus Papa XV Sacrorum Rituum Congregationis consulto, suprascnptam Prxefauonem propriam, in Missis Defunctorum ubique lo­ corum In posterum recitandam, approbavit, atque tn futuns Missalls Romani editionibus rite inserendam iussi L Die 9 sprills 1919.—A. Car». Vico. Ep. Portuen. et S. Rutinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. ME 31 (1919) 202-203. 1919 MAI 3.-SC CONCILII, INDULT. P/VRT Ada. I. «1 P. D. A_ In EL 33 (1919) 139-145; I. PAUWELS tn PrM 10 (1922) 84. FACULTAS DATUR CHRISTI FIDELIBUS ADIMPLENDI PRAECEPTUM PASCHALE QUOVIS ANNI TEMPORE OCCASIONE SPECIALIUM PRAEDICATIONUM AD POPULUM IN HISPANIA Preces - Beatissime Pater, Fr. Josephus-Antonius a 1919 APR 14.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART FACULTAS DATUR TRANSFERENDI MONACHOS CONSENTIENTES AB UNA IX ALTERAM CONGREGATIONEM MONASTICAM O. S. B. S. Congregatio Religiosorum concedit Rmo Abbati Primati prorogationem ad aliud quinquennium rescripti, quo facta est facultas transferendi ab una ad alteram congregationem monasticam monachum consentientem, annuentibus utroque abbate ac capitulo monasterii, ad quod fit transitus et praevio consensu etiam Abbatum Pracsidum utriusque congregationis. Romae, die 14 Aprilis 1919.—Card. Scaplnelli. Praef. Maurus Serafins, Abbas O. S. B.. Secr. • Pnf. N. 1112/19: AOSB 22-27 (1914-19) 44. 1919 APR 17.-SC RIT., RESP. AAS 11 (1919) 246 MARIANOPOLITANA De MISSA ET COMMUNIONE DURANTE EXPOSITIONE SS. SACRAMENTI Rmus Dôs Paulus Bruchési, Archiep. Marianopolitanus. Sacrae Rituum Congregationi ea quae sequuntur, reverenter exposuit; videlicet: Persiceto. Procurator Generalis Ordinis FF. MM. Capueeinorum. ad pedes S. V. provolutus, humilime im­ plorat. favore Religiosorum sui Ordinis Missionarionnn qui in Ditione Hispanica verbi Dei praedicationi incum­ bunt Apostolicum Indultum, vi cujus Christifideles qui sacris Missionibus Exercitiisque Spiritualibus eorumdem praefatorum Missio na riorum interfuerint per Sa­ cramenta Poenitentiae et Eucharistiae durante cursu Missionis aut Exercitiorum suscepta, quocumque anni tempore praecepto annuae Confessionis et Communio­ nis Paschalis satisfacere va leant Quae gratia humili Oratori maxime opportuna vi­ detur ob sequentes praesertim causas; eo quod nempe: 1) Voto omnium parochorum, qui plerumque rogant ut ss. Missiones et Exercitia eo tempore tradantur quo praecepto annuae Confessionis et Communionis satis­ fieri possit obsecudare omnino nequit; 2) Aliunde vero plenque Christifideles. qui iis Missionibus Exercitiisque intersunt extra tempus Quadragesimae, maxime vero primis anni mensibus, atque tunc ad Sacramenta Poe­ nitentiae et Eucharistiae accedunt, falso existimant se praecepto satisfecisse ac postea tempore utili illud im­ plere praetermittunt; 3) Tandem tempore Missionum atque Exercitiorum Spiritualium. Christifideles ad sus­ cipienda Sacramenta ac proinde ad rectius satisfacien­ dum praecepto annuae Confessionis et Communionis melius dispositi inveniuntur. Quapropter, ut haec incommoda facilius vitentur utque majus animarum bonum promoveatur, humilis Orator gratiam de qua supra a S. V. instantissime eflagitat Et Deus. etc. Rescr. - Sacra Congregatio Concilii, auctoritate SS. D. N. Benedicti PP. XV. attentis expositis, gratiam jux­ ta preces benigne impertita est ad quinquennium, de consensu tamen Ordinariorum locorum. Datum Romae, die 3 maji 1919,—D. Card. S barrette Praef. J. Mori. Secr. ORETO « sae cantatae ve) lectae coram Ssfno Sacramento so• lemniter exposito in Altari celebrentur, atque intra « vel extra Missas in eodem Altari, durante exposl« tlone. Sancta Communio Christifidelibus adminlstre« tur. Hinc Idem Archiepiscopus postulavit: Utrum hic « usus permitti, vel tolerari possit? ». Et Sarra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis, praepositae quae­ stioni respondendum eensuit: « Ad primam partem, praefatum usum non licere, < sine necessitate, vel gravi causa, vel de speciali in■ dulto*. et ad secundam partem negative, iuxta Decre« ta. et detur Decretum n. 3448 Societatü lexu. 11 mail c 1878. ad 1 ». Atque ita rescripsit, declaravit et confirmavit, die 17 aprilis 1919.—A Caro Vico. Ep Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Ada. C CALLEV/AERT In EL 37 (1923) 89-93: F. A. FERRET Tl m IL 33 (1919) 241 255. 347-349: I. PAUWELS In PrM 10 (1922) 85-87 ME 31 (1919) 200-202. ■H • AOMCa? 35 (1919) 120-121. Indultum tw>e rerontur. 176 1919 MAI 6.-SC CONSISTORIALIS, FACULT. PART FACULTATES NUNTIIS, INTERNUNTIIS ET DELEGATIS APOSTOLICIS CONCESSAE Caput I. FACULTATES ORDINIS GENERALIS cum virum probitate, prudentia ac doctrina praestanqulbus in cann. 344. 512, ·■-'*m casibus tamen particularibus et non 1919 MAI 6 SC CONSISTOR I AUS. FACULTATES NUNTIORUM. per modum generalis visitationis; dummodo visitatio ipsa necessaria et urgens videatur. Ordinarius impedi­ tus sit vel négligeas, et tempus non suppetat recurrendi ad S. Sedem. 2. Conficiendi sive per se, sive per alium virum ecclesiastica dignitate exornatum, acta omnia seu pro­ cessus ut vocant, pro iis qui ad Episcopalem seu Archiepiscopalem dignitatem ab hac S. Sede sunt designati juxta normas pro singulis nation.bus datas. 3. Conferendi personis idoneis ea beneficia, de qui­ bus in can. 1435. § 1, nrt 1 et 3, servatis regulis ab Ap. Dataria datis vel dandis. 4. Absolvendi, iniunctis de lure iniungendis, tum in foro conscientiae, tum etiam in foro externo, pro casuum diversitate, ab omnibus censuris a iurc sive simpliciter, sive speciali modo Romano Pontifici reser­ vatis 5. Dispensandi pro iam ordinatis ad effectum tam Missam celebrandi, quam consequendi ct retinendi be­ neficia ecclesiastica, super quibuscumque irregularita­ tibus tum ex delicto tum cx defectu provenientibus dummodo exinde scandalum non oriatur, nec divinis pa­ riatur impedimentum, iis semper exceptis de quibus in can. 9S5. n. 4. et praevia abiuratione in manibus ab­ solventis, quando agitur de crimine haeresis vel schi­ smatis. 6. Indulgendi ex causa paupertatis, iis qui Missarum sive manualium sive fundatarum applicationem omise­ rint. ut quod ad praeteritum tempus obligationem suam paulatim adimplere valeant, ita nempe, ut faciant quan­ tum possunt pro integra satisfactione oneris Missarum quo gravantur, celebrando vel per se vel per alium sin­ gulis mensibus aliquem Missarum numerum, iuxta eorum vires, de bono et aequo a concedente et, in ca­ sibus occultis, a confessario determinandum. Moneantur autem praedictarum omissionum rei, si ita faciendo an­ te completam huiusmodi satisfactionem obierint, nec habeant quid pro eodem onere sive in toto sive in parte adimplendo relinquant. Missas quae post eorum obitum celebrandae supererunt, ipsis, dum pie in Christo dece­ dunt, condonatas fore censeri, defectum quemcumque tunc supplente Sancta Sede de Thesauro Ecclesiae. Item concedendi, si in aliquo casu ob peculiaria omnino re­ rum adiuncta, expediens in Domino videatur, ut ad certum numerum iuxta vires petentis Missae, quod ad praeteritum pariter tempus, reducantur, dummo­ do non agatur de recidivis, supplente pariter Sanctitate Sua reliquarum Missarum defectum de Ecclesiae the­ sauro. 7. Admittendi in foro interno eos, qui beneficiis ec­ clesiasticis etiam cum cura animarum instructi recitatio­ nem horarum canonicarum omiserint, ad discretam com­ positionem. eaque mediante fructus male perceptos con­ donandi. pecuniis exinde redactis in pia opera arbitrio Sedis Apostolicae erogatis. Pauperibus autem, quorum inopia compositionem non admittit, praedictos fructus condonandi, iniuncta pro eorum viribus eleemosyna, pro suo vel confessarii prudenti iudicio determinanda. Et haec quidem, sine praeiudicio illorum, quibus distribu­ tiones accrescere vel non decrescere debent, sint et censeantur ordinata. 8. Condonandi in foro interno fructus ex beneficio ob simon.'am realem invalide obtento indebite percep­ tos. iniuncta congrua poenitentia salutari, cum aliqua eleemosyna iuxta vires paenitentis taxanda, et imposi­ ta eiusdem beneficii dimissione. Quatenus vero ob testas et rationabiles causas beneficium dimitti non expediat, praesertim vero si idem paroeciale sit. et non adsint qui paroeciis praefici possint, titulum ipsius be­ neficii convalidandi. 9. Absolvendi, vel per se vel per alias idoneas eccle­ siasticas personas a se deputandas, eos omnes qui fun­ dos ollm ecclesiasticos et a plurimis annis Ecclesiae per civiles leges ablatos nunc possident, vel titulo heredita­ tis a suis maioribus accepto, vel titulo emptionis seu dmilis contractus cum tertiis possessoribus initis, eosque singulos habiles reddendi ad praedictos fundos tamquam proprios licite habendos, de iisque tam inter vivos quam mortis causa libere disponendi, imposita pro una vice tantum congrua eleemosyna iuxta prudens absolventis indicium. favore alicuius ecclesiae vel pii operis ero­ ganda. 10. Dispensandi, quando ita in Domino expedire vide­ bitur. super lege abstinentiae, diebus praescriptis, etiam tempore ieiuniorum et quadragesimae, in casibus par­ ticularibus. 197 η. 176 11. Permittendi clericis et religiosis, uti singulis, ut rationabili de causa, quocumque anni tempore, privata matutini cum laudibus recitatio anticipari possit statim post meridiem. 12. Commutandi ob visus debilitatem vel ob aliam lustam causam, eaque durante, obligationem recitandi horas canonicas in quotidianam recitationem integri ro­ sarii B. Μ. V. vel aliarum piarum precum quae con­ gruae sint, citra exemptionem a Choro, quatenus is qui commutationem obtinuit ad illum accedere teneatur. 13. Dispensandi, in casibus urgentibus, a gradibus academicls ad assequendas praebendas canonica les quae ex lege fundationis ipsos gradus requirant, dummodo nullum praeiudicium aliorum Juribus inferatur. 14. Concedendi ad normam Const. Officiorum et mu­ nerum [ASS 29 (1896-97 ) 388-4001 facultatem retinendi ac legendi prohibitos libros et ephemerides, cum caute­ lis et sub limitationibus quae necessaria vel utilia in singulis casibus videbuntur, et in usu penes S. Cong. S. Officii sunt. 15. Commutandi aut dispensandi, consideratis causis, omnia vota simplicia private emissa, etiam Apostolicae Sedi reservata, exceptis votis in quibus agitur de tertii praeiudicio. 16. Dispensandi ex iusta causa a quovis iuramento, dummodo tertii praeiudicium non adsit 17. Remittendi seu condonandi, pro foro conscientiae tantum, delinquentibus pauperibus partem aliquam ma­ le ablatorum, aut retentorum, quando domini incerti sunt et casus occulti; ita tamen ut residuum, si quod adsit, vel aliqua alia summa vel pars pro viribus taxan­ da, pauperibus loci distribuatur vel in pia opera eiusdem loci, si fieri possit distribuatur. 18. Recipiendi, aut delegandi in singulis casibus alium idoneum ecclesiasticum virum, ut recipiat denun­ tiationes de crimine sollicitationis, servatis in omnibus forma et tenore Instructionis, quae a S. Officio danda erit 19. Prorogandi ad breve aliquod tempus facultates, indulçentias et indulta a S. Sede concessa, quae exspi­ raverint quin tempestive postulatio pro eorum proroga­ tione ad S. Sedem missa fuerit, facta tamen obligatione statim recurrendi ad eandem S. Sedem pro gratia aut (si petitio facta fuerit) pro responsione obtinenda. Caput II. FACULTATES CIRCA INDULGENTIAS 20. Concedendi sexies in anno, occurrente aliqua solemnitate, plenariam indulgentiam omnibus utriusque sexus Christifidelibus qui vere paenitentes et confessi ac sacra Communione refecti ecclesiam vel publicum oratorium visitaverint, ibique ad mentem Summi Pon­ tificis aliquo temporis spat:o oraverint Fidelibus vero qui in loco habitent, ubi impossibile vel difficile admodum sit confessarii copiam habere, concedendi ut praedictas indulgentias lucrari valeant, dummodo, actuali sacramentorum susceptioni pium ali­ quod opus substituant, ac corde saltem contriti firmiter proponant admissa confiteri quam primum poterunt 21. Impertiendi ter in anno et non in eodem loco, diebus a se eligendis, benedictionem papalem iuxta formulam typis impressam atque insertam, cum indul­ gentia plenaria ab iis lucranda, qui vere paenitentes, confessi et sacra communione refecti eidem benedictio­ ni interfuerint. Deumque pro s. fidei et S. R. Ecclesiae exaltatione oraverint 22. Concedendi pariter, non tamen in perpetuum sed ad tempus sibi benevisum. omnibus Christif idelibus con­ tritis et confessis ac sacra Communione refectis indul­ gentiam plenariam in oratione 40 Horarum, quoties in anno a respectivis locorum Ordinariis indicatur, etiamsi, ex rationabili causa, in aliquibus non servetur Instruc­ tio Clementina. [Clementis XII. Etsendo state diei 1 sept. 1731. DAR v. III Appendix p. 377 - 383). 23. Item concedendi plenariam Indulgentiam primo conversis ab haeresi et ad sinum catholicae Ecclesiae redeuntibus, in actu eorum conversionis. 24. Concedendi in casibus particularibus vel ad tem­ pus indulgentiam plenariam occasione ss. missionum, servatis consuetis regulis. 25. Declarandi privilegiatum quotidianum perpetuum in qualibet ecclesia territorii suae jurisdictionis unum altare ad tramitem can. 916. 198 η. 17$ SC CONSISTORIALIS, FACULTATES NUNTIORUM.. 26 Concedendi biscenturr. dies de vera indulgentia omnibus praesentibus in sacris functionibus a se pe­ ractis. curante munere. 27. Erigendi sacras Slatior.es Viae Crucis cum appli­ catione indulgent arum, ct pia âodalitia Rosarii, B. Μ. V. ce Monte Carmelo, et Septem Dolorum; cum potestate communicand. huiusmodi facuiiatem ecclesiasticis viris pro suo prudenti arbitrio; sub lege tamen et conditione ut haec facultas non exerceatur ubi coenobia adsint religiosorum. qui ex apostolica concessione eiusmodi privilegiis gaudent Item ecclesiasticis viris facultatem concedendi sub eadem lege ct conditione benedicendi ct impor.cndi scapularia praedictarum sodalitatum. · 23. Concedendi ut indulgentiae, de quibus in praece­ dentibus articulis, applicabiles etiam sint per modum suffragii animabus in Purgatorio degentibus. Caput III. FACULTATES CIRCA MATRIMONIUM 29. Dispensandi ab impedimentis impedientibus de quibus in cap. Ill, lit VII, lib. Ill Codicis, servatis ad unguem regulis ibidem positis, praesertim quod ad di­ spensationes ob mixtam religionem, et edocta, quotan­ nis ante Pascha. S. Congr. S. Officii de numero aliisque adiunctis dispensationum, quae anno praecedenti circa mixtam religionem datae sunt 30. Dispensandi pro ...vicibus ex gravi causa ab om­ nibus impedimentis dirimentibus matrimonium, iuris tamen ecclesiastici, rive publicis sive occultis, sive mi­ noris sive maioris gradus» iis tamen exceptis quae ex affinitate in linea recta consummato matrimonio, cx or­ dine sacro et sollemni professione religiosa proveniunt Quod vero ad impedimentum dirimens disparitatis cul­ tus, fas non sit dispensationem concedere nisi servatis iis quae in canonibus 1060-1064 praescripta sunt et quod ad matrimonia cum Hebraeis vel mahumedanis, dummo­ do constet de status libertate partis fidelis ad removen­ dum periculum polygamiae. absit periculum circumci­ sionis prolis» ct si civilis actus sil ineundus, sit tantum caeremonia civilis nullaque Mahumetis invocatio aut aliud superstitionis genus Interveniat Nupturientes ali­ quam obligationem, si fieri potest, iuxta vires persol­ vant. quam ipse Nuntius. Internuntius vel Delegatus Apostolicus transmittet ad S. Congregationem S. Officii, si agatur de impedimento disparitatis cultus, aut ad S. Congregationem de disciplina Sacramentorum, si agatur de aliis impedimentis. 31. Sanandi in radice pro ..vicibus matrimonia nulla ob impedimentum dirimens, de quo m n. 30. quando moralitcr impossibilis est renovatio consensus modo or­ dinario. monita parte impedimenti conscia de sanatio­ nis effectu. Rescriptum vero huiusmodi sanationis in Curia Episcopali diligenter custodiatur, quo omni tempo­ re ct eventu de matrimonii validitate et de prolis legitimatione constare possit Sed si matrimonium fuerit nullum ob defectum formae, danda non erit sanatio, nisi in casu quo altera pars renuat renovare consensum iuxta formam, aut. si id ab ea exigatur, grave immineat alteri parti malum vel periculum. Quod si matrimonium fue­ rit nullum ob non servatam formam in casu mixtae religionis aut disparitatis cultus, et pars acatholica in­ duci non possit ad renovandum consensum iuxta leges Ecclesiae, danda non erit sanatio in radice, nisi assum­ ptis a parte fideli obligationibus curandi pro viribus conversionem coniugis et educationem prolis in fide catholica, concessa eidem absolutione a censuris, si co­ ram acathollco matrimonium attentaverit, ipsaque mo­ nita de gravi patrato scelere. Caput IV. FACULTATES CIRCA CETERA SACRAMENTA CT SACROS RITUS 1919 MAI G 35. Concedendi pro sacerdotibus suae Jurisdictionis usum comae ascititiae tempore celebrationis Missae, da­ ta vera eorum necessitate. 36. Concedendi in casibus particularibus indultum celebrandi extra ecclesiam et oratorium et erigendi al­ tare sub dio ex rationabili causa, ad tramitem can. 822. J 4. 37. Permittendi sacerdotibus navigantibus sive in mare sive in fluminibus, ut in navi Missam celebrare possint super altari portatili, dummodo locus In quo Missa celebratur nihil indecens aut indecorum praesc­ ierat et periculum absit calicis effusionis. 38. Consecrandi, sive per se sive per simplices pres­ byteros a se deputandos, altaria tum fixa tum portatilia, quae ex aliquo defectu pristinam consecrationem amiserunt, servatis tamen in omnibus Instructione S. Rituum Congregationis ad rem in Ritu et formula bre­ viori praescriptis. 39. Indulgendi. ex rationabili causa, m casibus par­ ticularibus. vel ad tempus, ut sacrosanctum Missae sa­ crificium peragi possit a tertia hora post mediam noc­ tem. 40. Indulgendi ad tempus ut in aliqua ecclesia bis vel ter in hebdomada, de consensu Ordinarii, Missa de Requie celebrari possit etiam diebus ritus duplicis, ex­ ceptis tamen festis duplicibus I et II classis, dominicis abusque festis de praecepto servandis, nec non ferilf. vigiliis» octavisque privilégiâtes. 41. Concedendi presbyteris, ex utroque clero, visivae potentiae debilitate laborantibus, vel alia infirmitate detentis, facultatem celebrandi Missam votivam Deipa­ rae Virginis, aut defunctorum, adhibita, quoties eas in­ digeant, alterius sacerdotis assistentia, et firmo perma­ nente onere, sl sint parochi, explicandi Evangelium diebus praescriptis. Item camdem facultatem conce­ dendi sacerdotibus omnino caecis, praescripta semper assistentia alterius sacerdotis, aut diaconi, ct dummodo, facto experimento, comperiantur in nullo defecisse. 42. Concedendi infirmis decumbentibus de quibus certa spes non adsit ut cito convalescant» etiam ante finem mensis a quo decumbunt, ut S. Communionem sumere possint semel in hebdomada non servato ieiu­ nio, hoc est, etsi aliquam medicinam vel aliquid ad modum potus antea sumpserit ’Can. 858. 5 2). Conce­ dendi infirmis non decumbentibus. <^ui tamen tali mor­ bo laborant, quo. iudlcio medici, ieiunium sine discri­ mine servare nequeant, ut communionem semel in heb­ domada percipere valeant non servato ieiunio, ut supra. 43. Indulgendi per modum actus ut in ecclesiis, in uibus festum alicuius Sancti in Martyrologio Romano escripti, vel alias ab Apostolica Sede approbatum, solemniter celebretur, quod cum off.clo illius diei mini­ me congruat, dici possint tum Missa sollemnis cum can­ tu. tum etiam Missae lectae de eodem festo, dummodo non occurrat duplex vel dominica primae classis, aut Vi­ gilia Nativitatis D. N. I. C. vel Vigil a Pentecostes, vel dies octava Nativitatis D. N. I. C. (Circumcisio Dni). dies octava Epiphaniae vel SSmi Corporis Christi aut feria IV Cinerum, vel integra maior hebdomada. 44. Deputandi, in locis iurisdictionis sibi commissae, in casibus particularibus, vel ad tempus aliquem sacer­ dotem cum facultate consecrandi, iuxta formam in Pon­ tificali Romano praescriptam, calices, patenas et alta­ rium lapides, adhibitis sacris oleis ab Episcopo catholi­ co benedictis. 45. Benedicendi Campanas et consecrandi ecclesias, monito tamen loci Ordinario eoque non renuente. 3 Caput V. FACULTATES CIRCA RELIGIOSOS 32. Deputandi simplices sacerdotes probatae doctri­ 46. Cognoscendi in casibus extraordinariis et urgente nae ac virtutis pro administrando sacramento confirma­ necessitate super statu alicuius domus Religionis cuiusli­ tionis In lis regionibus dumtaxat in quibus Episcopi de­ bet. conferendo cum Superioribus consilium et operam sunt. servatis praescriptis can. 781. § 1, 782. 4 et 784; ut opportuna abusibus remedia adhibeantur, et religiosi idque ad tempus aliquod determinatum. ad sui status perfectionem reducantur, certiore tamen 33. Permittendi singulis vicibus, vel ad tempus, feria facta quam primum Apostolica Sede, si quid novi in V in Coena Domini unicam Missam lectam in oratoriis utilitatem claustralium communitatum decernendum publicis. esse videatur. 34. Concedendi sacerdotibus infirmis, durante infir­ 47. Dispensandi, lusta de causa» postulante Commu­ ma valetudine, aut aetate devexis indultum oratorii pri­ nitate super defectu dotis in religione pro sororibus aut vati. in quo Missam celebrent, servatis canonicis re­ montahbus requisitae. gulis. r.„e48hE??:ce; sed capitularibus huic resolu­ tioni non acquiescentibus, idem Archiepiscopus huic S. Congregationi solvendum remisit dubium: An ius praecedeafiae super omnibus dignitatibus et canonicis ecclcr.ac cathedralis speciet Vicario Generali in choro veste canonical! induto. Animadvcrsionts. - Contendit Prior Parochus Cuneenst per illatam ln statuta modificationem laesa fuisse lura ca­ nonico Priori possessione supra centenaria quaesita, contra praescriptum can. 4. Etenim ex bulla erectionis Capituli Collegiati, d. 4 sept. 1703. " Prior caput ipsius Ecclesiae coi“ legiatae cxsiMat. et curam ipsius Ecclesiae CoUeglatae, - choro, capitulo, processionibus, et aliis actibus et functio~ mbus imtidirtlonem ct prae eminentiam habeat idlpsum constat ex bulla erectionis dioecesis. a. 1817. qua collejciaU erecta quidem est in cathedralom. sed servatis omnino antiquis dignitatibus cum eadem praeeminentia canonici Prioris: unde etiam in bulla provissionis hodierni canonici Prioris, a. 18S9. dicitur Prior esse prima dignitas port episcopalem. Quae quum ita sint et quum can. 370 Resolutio. - Propositis in plenario conventu S. C. nullo modo revocet contraria privilegia, concludendum ri­ Concilii habito diei 17 mali 1919 supra enunciatis dubiis, detur. ad normam can. 4. nullam immutationem in casu, nimirum: vel post Codicem, esse faciendam. Attamen ab hac argumentatione non abest aequi vocatio. I. An loci Ordinarius tn canonis 1532 sanare valeat pe­ Sane nemo contestatur Priori Parocho Cunecnsl ius prae­ ractas sine debita Itcenha alienationes bonorum ecclesidendi coetibus capitularibus et retinendi in Capitulo pri­ sasticorum, quorum valor non excedat triginta millia mam dignitatem. Hoc quidem ius illi agnoscit allegata Bulla libellarum; erectionis collcgiatae (a. 1703) et conservat Bulla erectionis cathedralis (a 1817): sed neque Codex huic iurt detri­ Et quatenus affirmative: mentum aliquod affert, quum nihil definiat quoad ordinem et numerum dignitatum in Capitulis, ut liquet ex cann. 393. II. An idem Ordinarius, quum sanationem impert­ 408. Quapropter sicut i ar.te Codicem ita postea perseverare iar, teneatur servare praescriptas normas canonis 1532 dicenda est illa varietas circa numerum et ordinem digni­ 5 2 et 3 tatum. quam iam suo tempore testabatur B. Raymundus in Sur-.rr.a, I. m. tit. 27. 5 5: ” hac de re fere quot sunt eccleEihi Patres respondendum consuerunt.· " siae. tot/ sunt consuetudinum varietates cfr. etiam 351 Ad I. Negative, Cone. Trid. sess. XXV. cap. 8. dc ref. Ita e g. quaedam Capitula unam habent dignitatem, quaedam duas, quaedam Ad II. Provisum in primo. etiam septem, panterque v. g. dreani dignitas quae in His­ pania est prima in Bavaria est secunda: A re hid façon us in Factaque de praemissis SSmo Dno Nostro Benedicts GaRla prima dignitas In Austria quandoque tertia rccenDiv. Prov. PP. XV relatione, per infrascriptum S. Con­ «etur. Nihil igitur obstat ex parte Codicis quominus Prior gregationis Secretarium, in audientia diei 18 subsequenParochus in Cathed. Cuneensi prima dignitas habeatur. tis» Sanctitas Sua datas resolutiones approbare et con­ Ab hac vero quaestione de interna constitutione cuius­ firmare dignata est—I. Mori. Secr. que Capituli, omnino independens est quaestio dc i ure praecedentiae definiendo inter personas sive physicas sive morales Norma seu lex ad rem plane est mutabi Its, ideoque Ada. J B In H,f 47 (1920) 69-78. 133 147; REGATILLO n. 763. ME 32 (1920) 49-52; PrM 10 (1922> 66. per eius mutationem non tolluntur vera iura quaesita, licet ■___ possit ut qui antea praecedentiam non habede facto fleri t__ ;__ l_jbeat. et victssim. Quamobrem frustra adverbat. postea ha praescriptum can. SUS (eUectus ______ mutatae legis _ provocatur ad __ 4 de fure quaesito non tollendo. Haec ut plenius inteiligantur duo consideranda sunt*, illud primum quod iura quaesita spectantur in personis individuis, concretis, sive physicae sint sive morales: e con­ 1919 MAI 17.-SC CONC. RESOL. AAS 11 (1919) 549-354 trario praecedentia statuitur inter munera, officia, quali­ tates. in abstracto (v. gr. antianitas. ordo sacerdotalis, etc.). Itaque si lex mutat ordinem praecedentiae inter diversa CUN E EN. et UTINEN. munera, non ideo tollit iura quaesita personis eadem mu­ Praecedentiae vicarii generalis. 17 maii 1919 nera obtinentibus. Praeterea, can. 4 de non sublatis per Codicem turibus quaesitis, in eo habet fundamentum, quod lex. per se, non Species factl - 1. Quum ecclesiae cathedra lis Cuagit retrorsum, seu non habet vim retroactivam ut dici neensis Capitulum sun statuta obtulisset Episcopo, ut solet, quum " respiciat futura, non praeterita ’* prouti ha­ eadem ad nonnam Codicis noviter dati reformaret, et bet can 10. Id tamen non significat gencratlm legem non Episcopus, alacriter operi incumbens, opportunas im­ posse in futurum supprimere lus quod quis habet dum ilia mutationes inducendas proposuisset, has omnes ultro promulgatur, sed tantum non posse eam tollere in futurum ius quod quis, dum lex promulgatur, habet dependenter a libcnterquc Canonici acceptarunt, praeter unam illam jacto praetento, dum bene potest tale ius tollere in futu­ quae Vicario Generali, ad normam can. 370. 1 1, tribuit rum. m sit independent ab aliquo facto praeterito. Ita v. « praecedentiae ius super omnibus... dignitatibus et cag. diaconus qui ante Codicem accepit collationem paroeciae, • nonicis ecclesiae cathedralis, etiam in choro ct actibus habet ex facto praeterito collationis ius quaesitum in pa­ < capitularibus, nisi clericus caractère episcopali fulroeciam: quamobrem lex can. 453 exigens ad officium « grat. et Vicarius Generails eodem careat ». Prior parochi sacerdotium et auferens diaconis capacitatem ad tale officium, profecto nequit auferre tali diacono capa­ enim Parochus, prima Capituli in dicta cathedral! digni­ citatem: eo ipso quia nequit agere retrorsum, nequit ius tas. de sui Episcopi venia, adversus hanc propositam quaesitum tollere, dum ageret retrorsum tolleretque tus statutorum modificationem recursum ad S. H. Congre­ quaesitum si auferre praetenderet capacitatem dependen­ gationem interposuit, plura pro sui iuris possessione tem omnino a facto praeterito. E contrario vir constitutus afferens, quibus innixus sequentis dubii resolutionem in xv aetatis anno in vigilia Pentecostes anni 1918 habilis reverenter petiit, nimirum: An Vicario Generali Ctierat ad contrahendum matrimonium, quam habilitatem sus­ tulit profecto insequenli die Codicis can. 1067 exigens xvi neen ius praecedendi competat super Priore Parocho aetatis annum. Agebatur enim de supprimendo Ln futurum, ecclesiae cathrdrali tn casu. ius nuUo modo dependens α facto prartertto, ideoque lex 2. Dum praecedentis dubii disceptatio iam conclude­ illam habilitatem tollens, nequa/quaxn egit retrorsum nec sustulit quaesitum lus. Ratio namque cur luvenis xv an­ batur. quaestio fere eadem excitata est in Capitulo norum sit Inhabilis ad matrimonium ------------ — praesens cius o Ulinensi: siquidem, accedente ad/ chorum vestibus caaetas, non (actum praetentum, quia nullo umquam tempore nonicahbus induto Vicario Generali, noviter inter Ca­ quispiam lus hn buit quaesitum ad matrimonium ante nonicos cooptato, quidam e capitularibus existimarunt nMlro «“»· eidem competere praecedentiae ius super omnibus ca­ habebat praecedentiae ius in choro super Vicario Generali-1. pitularibus. non exclusis dignitatibus, ad normam can. ita disponente lege 1919 MAI 17-31 η. 183-183 SC CONCILII. RELIGIOSORUM ET SIGNATURAE AP. Ί quae tunc vigebat: hodie, mutato hoc iurc et sancita prae­ cedentia Vicarii Generalis etiam super dignitatibus, idem ille, quamquam sit ct maneat prima dignitas, iam nequit praetendere praecedentiam quam habebat ; quia nimirum hoc ius per legem fuit in futurum sublatum independenter a facto praeterito, immo per solam legis mutationem: quum numquam prima dignitas habuerit praecedentiae ius super Ulu quos lex cl quoad praecedentiam anteponeret. Id ma­ nifestius quoque, si oporteret, redderetur considerando quod, si argumentum istud dc iure quaesito non tollendo in casu valeret, valeret pro omnibus et singulis Capitulis, et ideo in nullo Capitulo locum haberet praescriptum can. 370. Emmvero in omnibus et singulis Capitulis, prima digni­ us. ln functionibus choralibus et capitularibus, super Vi­ cario Generali qui ut simplex canonicus accederet, praece­ dentiam habebat ante Codicem. Codicem autem immutasse de facto ius antea in hac Srtc vigens, res est manifesta : immo leges de praeccdenin Codice contentae sunt ct apparent ex iliis legibus quae * totam de Integro ordinant legis prioris materiam ’’ (can. 22) cl ideo ad normam can. 6. n. 1. quaslibet leges ave particulares sive contrarias omnino abrogant Εηιϊηvero in Codice primum (can. 106i inveniuntur normae ge­ nerales. perspicuae illae ac omnino rationabiles, hanc mato­ rum ordinantes, quae singulis locis variis muneribus appli­ cantur. utpote nominatim in can. 370 offirlo Vicarii Ge­ neralis. Frustra quid simile perquires in toto corpore iuris icfr.. v. g.. can. 1 ct 15. X. dc maior, ct obed., I, 33: Extrav. Ioann.. ΧΧΠ eod.: Cone. Trld.. sess. XXV. can. 6 et 17 dc rcf.\: ubi nonnisi lacinias invenies, praeter quas, ad mo­ derandum Ius praecedentiae, non supererat nisi congeries resolutionum S H C.. atque usus ct observantia. Signanter circa munus Vicarii Generalis ex densa et intricata sylva decisionum S R C. id demum erui poterat: Vicario Ge­ nerali deberi primum locum ante Capitulum non exclusis dignitatibus, tam absente quam praesente Episcopo (quam­ vis hoc postremum magis erat controversum) si Interve­ niebat ut Vicarius Generalis et in habitu vicariali, non autem si uti canonicus et ln habitu canonical!. Id autem praeterquam satis incongruum esset, quum Vicarius Ge­ neralis cogeretur vel distributiones chorales (In prima hy253 pothesi): vel praecedentiam (tn altera) amittere, non/ ubi­ que erat receptum: immo quum ea de causa controversiae et lites et rixae non cessarent, universale remedium in­ ventum fuerat, standum esse hac in re consuetudini cuiusque ecclesiae (Ferraris, sub voc. Vicarius GeneraHD. Merito itaque Codex totam ex integro hanc materiam ordinavit non modo praecedentiam definiens quoad singula munera, sed etiam principia generalia statuens ur.de illae singulae sanctiones aestimarentur. In nostra specie can. 370 prona est applicatio horum principiorum prout can. 1C6 ponuntur: ibi enim legitur: ' 1) qui alius personam " gerit ex eadem obtinet praecedentiam: 2) cui est auctori“ Us in personas sive physicas sive morales eidem est ius •praecedentiae supra illas w: quae duo principia evidenter octinent In munere Vicarii Generalis respectu cuiuslibet membri aut dignitatis Capituli et etiam integri Capituli (cfr. can_ 368). quum ille teneat locum Episcopi et habeat lunsdicuoncm ln omnes et singulos clericos di oece-is. non exclusis canonicis et dignitatibus ecclesiae cathedralis. Ita­ que ordinata noviter ex integro ad normam horum prin­ cipiorum materia de praecedentia Vicarii Generalis, iam nullo modo attendendum est ad obsoletam distinctionem Vicarii assistentis in qualitate, seu melius, in habitu vica­ rial!. et in qualitate, seu potius, in habitu canonical!: vieisfm, quum ex hisce principiis, merito Codex negaverit Vicario Generali praecedentiam in clericum charactere epi­ scopali fulgentem, quatenus ipse eodem careat. cessavit omnino quod satis communiter tradebant Auctores (cfr. v. t. Leurenium. dc Vic. Gener., q. 41): Vicarium nempe Generalem praecedere ceteris canonicis, tametsi aliqui ex illis consecrationem Episcopalem recepissent Ceterum, quod attinet distinctionem vestis vicarialls et vestis canonlcalis. haud immerito quis conilceret eam ex­ cogitatam esse ad tollendum altera manu quod altera con­ cedebatur. Tenebant enim Doctores, Vicarium Generalem nisi vestibus canonicalibus indutus suae receptionis occu­ paret stallum, non lucrare distributiones (cfr. Ventriglla. Pror., Loiter, De benef., I. q. 16« n. 63: Barbosa. De canon., c. 18. n. 32). Quo pacto Vicario Generali in choro de facto praecedentiam negabant: nam si Vicanus Gcn. non est canonicus, nihil habet in choro faciendum: chori enim no­ mine non intelligitur locus materialis, sed consessus offi­ cium divinum ln loco chori peragentium. Si itaque explicite Codex Vicario Generali praecedentiam servat etiam in cho­ ro. eidem illam servat etiam quando ut canonicus, veste CCTcr.fceli Indutus ad normam can. 409. ibi praesens estnon enim in choro praesens, sed tamquam absens a choro censeretur luxta praefatum canoncm. sl In veste canonicall 2Î4 con accederet / I Resolutio. - Emi Patres S. C Concilii in plenariis comitiis dici 17 maii. supra enunciatis dubiis propositis, respondendum consuerunt Ad utrumque: affirmative. Quam resolutionem SSnSus D. N. Benedictus div. Prov. PP. XV. referente infrascripto S. C. Secretario in Au­ dientia insequentis diei 18. approbare et confirmare dignatus est.—I. Mori. Sccr. Adn. J. B in NrT 47 (1920) 5-13.3SO; F. H FERRETTI ln EI 33 (1919) 372-382; ME 31 (1919) 296-299; PrM 10 (1922) 65-65 183 1919 MAI 17.-SC CONCILII. RESOL. PART. MELPHIENSIS et RAPOLLENSIS CIRCA VIGOREM BREVIS « IMPENSA » DE ECCLESIIS RECEPTTTI1S POST CODICEM IURIS CANONICI Episcopus Melphiensis et Rapollensis litteris diei 3 martii proxime elapsi huic Sacrae Congregationi sol­ vendum proponebat dubium « Utrum, ex quo Codex luris Canonici vim legis habuit. Breve Apostolicum Impensa a Pio PP. VII, sub die 13 augusti an. 1819. « (Bull Rom. cont. L 7 p. 1964-1965) pro ecclesiis receptitiis administrandis latum, vigere pergat, nec ne ». Die 17 maii 1919 S. Congregatio Concilii in plenariis Em.rum ac R-morum Patrum comitiis in Palatio Apo­ stolico Vaticano habitis, respondendum censuit « Affir« motive, salvis Codicis Iuris Canonici praescriptioni« bus, si et in quantum eidem Brevi derogaverint ». Facta autem de praemissis SSmo Dho N.ro Benedicto PP XV relatione per infrascriptum S. Congregationis Secretarium, in Audientia insequentis diei. Sanctitas Sua resolutionem Eonorum Patrum approbare et con­ firmare dignata est.—D. Card. Sbarretti. Praef. I. Mori. Secr. ME 32 (1920) 72 Adtu ME 32 (1920) 72-74 184 1919 MAI 22.-SC REL.» RESP. AAS 11 (1919) 240 Dubium: circa dependentiam monialium ab ordinariis IN GALLIA ET BELGIO A pluribus Episcopis nec non Religiosis Communi­ tatibus propositum fuit dubium: < An Monasteria Monialium, quarum vota ex Insti­ c tuto sunt solemnia. sed ex S. Sedis praescripto sunt simplicia, in Gallia ct Belgio ab Ordinariis locorum dependeant eadem ratione ac ante Codicis promul­ gationem ». S. Congregatio, re mature perpensa, respondendum censuit: « Supplicandum SSmo ut decernere dignaretur « nihil innovandum esse in dependentia Monialium praedictarum ab Ordinariis locorum in Gallia et Bel­ gio. prout post restaurationem ab uno saeculo et am­ plius hucusque observatum est: cauto tamen quod nulla potestas sit Episcopis ad immutandas Regulas antiquorum Ordinum aut Constitutiones Monialium a S. Sede adprobatas ». In audientia infrascripto Secretario concessa die 13 mail 1919 SSrnus resolutionem adprobavit et, ut publici iuris fierit, mandavit. Datum Romae ex Secretaria S. C. de Religiosis, die 22 maii 1919.—Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B.. Secr. Adn. I. C in PrM 10 (1922) 69; Ph MAROTO In CoR 1 (1920) 2S8-265; ME 33 (1921) 198-199: NrT 47 (1920) 105 185 1919 MAI 31.-SIGN. AP. DECIS. AAS 11 (1919) 295-299 PADERBORNEN. NUIXITATIS MATRIMONII IDE LAFTERT-BARTELS) In plenaria Supremi Tribunalis Sessione apud Va­ ticanum habita die 10 mensis maii 1919 Efhorum Patrum examini subiectus est recursus dominae Oigne Dc Laffert. adversus sententiam a Sacra Romor.a Rota latam in causa de qua supra die 27 iulii 1917, ad obtinendam nullitatem dictae sententiae. Relatore autem Efllo ac Rfno Card. Donato Sbarrctti. propositis dubiis, scilicet: 1) Sitne nulla Rotalis sententia in rasu ct sitne lo­ cus cius circumscriptioni? Et quatenus negative: 2) Sitne locus restitutioni in intcjpnim in casu? 210 * I SIGNATURA AP.. PADEKBORNEN., NULLITATIS MATRIMONII " res iudices. sed significatur tantum attenta quoque ιρ" alus vocis genuina vi - fkills ~~ factorum ______ corruptio quae Remittatur quaestio pro novo examine ad S. Roma­ " ludlcum mentem in edenda sententia -------------- a veritate agnonam Rotam; et extendatur decisio. ·· seenda prorsus abduxerit ” ((H. ’2. 2. _____________ S. “ T. 2Iu. una Salutiarurn; De expensis denique judicial ibus Supremum idem lunum sive nuntiatis sententiae rotalüi, 13 mail 1916». Su per quo----pli *' ci*“ * ’ * fuerat ' ----te declarata hT's^ Tr~competentia. Tribunal decrevit eas ab Actrice esse sustinendas. videndi __________________ cet recursus datos adversus rotales sententias._ quae factorum veritatem pervertisse accusarentur (Chiro­ Decisio itaque est prouti sequitur: grapho Benedicti XV. diem 28 iunil 1915) (AAS 7 (1915) Die 14 apnlis anni IS89. in Castello Lhesen. apud Wlt325). temburg. ceram ministro acttholico matrimonium inierunt Recursus dicit iudlces rotales in hoc arguendos esse de Carolus Bartels et baronlssa Olga von Laffert. sectae lufacti perversione et legis violatione, quod depositiones te­ teranac-evamçehcae addicti. Dissidia et lurgia post mainrtium. favore ortrlcls factas, suspectas dixerunt, ex sola monium inter conluges non semel fuerunt; ct quamvis bina nata fuisset proles, non dubitavit mulier, anno 1977. nun- qualitate propinquitatis, aut amicitiae, aut religionis, non ex talem deserere demum. Frustra vir eam ad nixus est invi­ Juridica ct rationabili exceptione; La sentenza rotale, dopo aver esc luso come non idonei i testi chc scopero delrir.tentare. imo et legis ministerio adigere, ut ad cum revertere­ cione di far divorzio dopo U matrimonio, di tutti quelli chc tur: non cessit mulier. lo seppero prima, e quindi in tempo non sospetto, si sbaEa propter vir adactus fuit divortii sententiam flagitare razza disinvoltamcnte cosi: " Hi testes consanguinei «unt a Luco tribunali civitatis Bielefeld. QUM Γ· VCHI ert “ domestici et amicitiae vinculo/ coniuncti. ct. quod grncontra mulierem: La convcr.uta vtene dlchiarata come par­ " vius est. omnes protestantium sectis addicti. Iuxta quas te colpctole, sub die 11 martli anni 1909. Qua sequuta. Olga ” matrimonii institutum certis in adiunctis solubile creditur: civiliter copulata est viro catholico baroni Aduipho von " suspicio proinde adest cos voluisse morem gerere Olgae. 29« SpiegeL/ " ut legitimo vinculo cum viro nobili ac dlvite possit 11Exinde tamen necessarium visum fuit novis coniuglbus " gari ”. legiumum inter se iniri matrimonium. Ast praecedens opor­ Legitur item in rotali sententia: ** Olga de Laffert in tebat abrumpe: e vinculum. Et mulier, nulla interposita " suo libello mtroductivo dicit se. cum non potuisset, obrtmora, ad hoc, tribunalis Ordinarii Cunae Paderborn en * «tentibus parentibus, abrumpere sponsalia inita cum D. iudxium provocavit, cx capite vu rt metus. nupsit consensum dedisse cum conditione contra bo­ - chc cgli mi aorebbe presto procurato, e prccisamcnte per num Sacramenti, i. e. foedandi per divortium matrimonium. *· reciproca antipatia Mi sono expressa con diversi in queQuod et fecit. At spe frustrata est. nam. discussa causa " sto renso. At quod actrix asserit, concludenter non probaspud Curiam episcopalem Paderborr.cn.. die 5 augusti 1914 w vit. nam si tabulae processu a les attenduntur, prudens sententia lata est favore vtoculi. sub his verbis: Vien di“ exstat dubium de opposito, quod sufficit iuxta instrucliochicroto come giusto che il matrimonio concluso U 14 aprile “ nem S Officii 1810. 5 39. ut iudicium contra matrimo1499 tra Carlo Bartels cd Olga di Lcjfert non puô ewn w nlum. quod factum publicum ct solemne est. non pronunconsiderato come invalido. - tietur ”, Ab hac sententia appellavit multer ad S. Romanae Ro­ Ex quo apparet quod iudlces rotales tabulas tae Tribunal in quo disceptata causa fui:, etiam cum sup­ les sedulo considerarunt: et ex his. i_2 „ pletive actorum inquisitione. Sed tandem, die 27 lulu 1907. pugnata legitur, contradictiones actricis et exaggerationem etiam S. Rotae Auditorium sententiam dedit vinculo ami­ illius matris, circa Oleae intentionem foedandi coniugium cam. dixitque Non constare de rr.atrxrr.oxii nullttafr per divortium, atque circumstantiam ignorantiae huiusmoDie vero 26 novembris 191" pro parte actricis recursus di intentionis, pro parte testium, qui catholicam profiten­ datus est penes Supremum hoc Signaturae Ap~-stoJicae tur Religionem. Ur.de eisdem iudicibus “ credendum fuit Tribunal, ut Rotalis sententia nulla vel circumscripta de­ ** quod naturae negotii convenit ct quod inimicitiae nul clararetur. aut, sin minus, beneficium impertiretur restttu“ gratiae suspicione caret, confirmando motum animi sui tionb in integrum; ex eo quod violata lex fuerit jactumque ** ex argumentis et testimoniis, quae rei aptiora esse com" pererunt " (can. 3. Con. IV. Quaest. Π et ΙΠ). Itaque quia “ Probationes aestimare iudex debet ex sua conscientia Itaque, constituto Vinculi defensore, eJusque habitis ani­ et. fn casu, iudlces rotales moralem non habuerunt certitu­ madversionibus. die 10 mali 1919. causa, referente Eiho P dinem. quae requiritur ad pronuntiationem cuiuslibet sen­ D. Donato Card. Sbarretti, in plenaria Sessione EiTiorum tentiae (can. 1869». prorsus legi conformis dicenda est im­ Patrum H. S. T. pertractata «t. et decisio prodiit: Quaestio pugnata sententia, qua non constare edicitur de nuxtrimonil nrimztaiicr ad S. R. Rotam pro novo examine; et extendetur deetno. Quamvis in ludicando de re agatur acta ct deducta ante novi Codicis promulgationem, seu eo nondum vigente, iura per se factum solemne ct puhllcum. quod de per se vali­ tamen tunc praesentem quaestionem regulantes cum novi dum censeri debet, nisi evidentes rationes eiusdem nulCodicis dispositionibus concordant litatem demonstraverint. Ideo curandum quidem omni Eminentisqml Patres itaque imprimis animadverterunt studio atque diligentia, ut rationes istae colligantur, sed qu d sententia rotalis impugnata non laboret vitio nuntiatis iudicium contra matrimonium numquam erit pronunclaninsanabili, de quo in can. 1δ?2 novi Codicis, neque vitio xadum nisi eorum complexio omne prudens dubium de nabia. de quo in can. 1894. quae iudlcts iurisdictionem vel existentia impedimenti excludat ’*/ [CICF n. 4901]. processus formam aut sententiae requisita respiciunt. Non •quapropter EfFH Patres censuerunt quod sententia^ rota297 defuit enim citatio, neque mandatum, neque iurisdictio;/ lis impugnata, cum nec factum perverterit, nec legem vio­ adfuit vinculi defensor (can. 1556. 1967 sq > atque sententia ue nullitate laborat.'neque gladio circumscriplaverit. “ “ ‘ * cum motivis seu rationibus decidendi lata est. riteque anda est. Etenim " odiosissima profecto res a donis i _ ._ subscripta, cum praescriptis Indicationibus, prout in can acerbissimum putat 1873 sqq. Recursus do his non loquitur. Quc-d autem asseri­ “ Iere traducitur circumscriptio " Illud omne delere quod coram ludice factum est si qua tur violatam legem fuisse, hoc quidem nullam sententiam reddidisset, nam regulariter quidquid fit contra ius. nullius " nimirum esse potuerit vel remotissima dubitatio, conre“ denda ne sit an deneganda circumscriptio, lex quidem roboris est (c. 8, De smt. et rc iud- Reg. C4 lur.. m 6·). “ imperat ut acta valere respondeamus ~ (Sion lust.. Docis Porro lex quae violata fuisset, iuxta recursum H. S T. tanuarH 1838. Fabnanrn. seu Laurctana, Circumscriptio­ oblatum, haec e«d. dispositio nempe luris, qua edicitur 25 nis, coram Lippi, n. 11). in causis matrimonialibus. * consanguinei et affines " habentur teste* habiles in causis suorum proplrquorum " Quoad alteram recursus partem, animadverterunt ΕΛΙ llnstr. Cum Glosaa. S. Congr. Conc.. sub die 22 augusti IMO; Patres lura semper privilégiâtes habuisse causas matrimo­ (CICF n. 4069 Cum moneat g Iowa) : can. 1974 novi Co­ niales. ita ut numquam In rem transeant ludieatam. semdicis». S*.d. m hoc. ΕΛ1 Patres ludicurunt sententiam rota­ perque retractari possint, servatis servandis (cap. VU. de lem lefem wrviw. quia non scium consanguineos ct af­ tent ct rc iud.; Const Dei miseratione. f XI (CICF. n 3181; fine· actrtcia testes habiles ecnxult S. R Rota, quos in novi Codicis, cann. 1903 et 1989» : idcoque cum Restitutio in Curia Paderbornen. ludrx excusserat. «pud C. ZERBA. Explanatio ItMttvcttooh · SacroMoetam·. Roma 19S0, o. 75-76. 214 uO R^TO SC CONCILII ET CONSISTORIALIS 1919 IUN 21-29 haberi in Codice nisi ut exceptionem nd nutum S. Sedis servandam: ibi: “ haec forma retineatur, donec Scdci " A porto lien aliud decreverit -, quae verba, ut adnotatum est in Lisbonen. ct aliarum. Pruvu. parocciar. 13 aprilis 1918. perspicue edicunt ” permitti interim bonum, in 1919 IUN 21.-SC CONC. RESOL. AAS II (1919) 318-3’1 - peccatione melioris, ad quod contenditur ” (A. A. S, XI. 237) (LE 53): videtur igitur incongruum eidem formae cxROMANA et ALIARUM eeptivae, tale tanlumque momentum tribuere, ut impediat in plurimis locis ingressum novae legis quae explicite per­ De concursu ix parochorum translations hibetur data, ut consulatur bono animarum: cfr verba can. 21 iunii 1919 2162. ibi: “ Si bonum animarum postulet ”, etc. Concludendum itaque potius videtur, hac facultate can Facti species. - In noviter dato Codice Iuris Cano­ 2162 inchoari, in casu peculiari translationis parochorum, nici, lib. ΙΠ. tiL XXIX can. 2162 ss., praescribitur mo­ correctionem antiqui Iuris, seu rectius, correctionem Iuris dus procedendi in parochorum translatione, unaque fit post-tndentini. per reditum ad ius commune antiquum, distinctio inter parochos inamovibiles. quos invitos Or­ consignatum in caus. VII. quaest. I. cap. 37 ct 39; quae dinarius transferre nequit, et amoviblles, qui etiam in­ correctio non solum facile supponitur, sed etiam “ cense“ tur favorabilis ac proinde extendenda w ut pluribus os­ viti. servatis normis iure praescriptis. transferri pos­ tendit Relffensl.. L c., n. 508 ibi; *· Non est mirum. sunt. Nulla tamen occurrit ibi mentio concursus seu " quod lex posterior [in casu; Codex 1 quae corrigit aliud examinis peragendi aut omittendi in adipiscendo regi­ Ius corrcctivum (in casu: ius post-tridentinum de conmine novae paroeciae, quam provisionis formam idem * cursu speciali I ct nos reducit ad terminos antiquae legti Codex in genere agnoscit et. ubi in usu est, praeservat " (in casu: ad ius Decreti Gratiani 1, censeatur favorabilia. " ft idcirco extendenda ”. Ccterurn praestat adnotare hanc vi can. 459. S 4. Hinc quamdam ambiguitatem et ir. cer­ correctionem iam inchoatam explicite fuisse p (AAS 11 (1919) 3123161. SSmus D. N. D. Benedictus Div. Prov. Papa XV se­ quenti feria V, die 3 eiusdem mensis et anni, in solita audientia R P. D. Adsessori S. O. impertita, relatam sibi Erhorum Patrum resolutionem approbare ct confir­ mare dignatus est. Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 4 iulii 1919.—Alolsius Castellano. Supremae S. C. S. Off. No­ tarius. Adn. I. C. In PrM 10 (1922) 35-36; ME 31 (1919) 284-292; NrT 45 (1914-19) 562-564 191 1919 IUL 4.-SC PROP. FIDE. NOTI F. PART.· Revocantur facultates speciales a s. c. de prop, fide ORDINARIIS MISSIONUM CONCESSAE Per praesentes haec Sacra Congregatio ea quae se­ quuntur Tibi communicare satagit, nempe: Facultates Tibi, uti Ordinario, ab hac eadem Sacra Congregatione jam concessas usque ad diem 31 proxime futuri mensis decembris tantum in suo robore esse permansuras. A die autem prima mensis januarii advenientis anni 1920 peculiares facultates haec Sacra Congregatio Tibi non amplius concedet, cum illae, quibus ex novo jure uti potes, omnino sufficientes videantur, juxta Decre­ tum a Sacra Congregatione Consistorial! die 25 aprilis elapsi anni 1918 editum (LE 85] pro Ordinariis ab eadem Sacra Congregatione dependentibus. In casibus autem peculiaris necessitatis huic Sacrae Congregationi recurras» et providebitur. • Ordinari!» Ml»»lonum: AKKR 99 (1919) 155-157. Adn. A DESMET In NrT 50 (1923) 124-125; AKKR 99 (1919) 155-157; A. VERMEERSCH in PrM 11 (1922) (70)-(81) qui lituo» eub die 1 Iul 1919 datas esse tradit. 192 1919 IUL 10.-SC REL., RESP. AAS 11 (1919) 323 Dubium: circa ritus in professione monialium servandos < An resolutiones S. C. EE. et RR.. sub die 18 iulii < 1902 ad I [ASS 35 (1902-03) 35-37 = die 28 IuL 1902] « et 15 ianuarii 1903 ad I et Π [AAS 36 (1903-04) 202< 203], circa modum servandum in emittenda simplici < et sollemni Monialium professione post editum De« cretum Perpensis diei 2 mail 1902 [AAS 35 (1902-03) < 31-34], vigeat post inductam a Codice Iuris Canonici « profusionem votorum temporaneorum, quae votis « sollemnibus praemitti debeat? ». S. Congregatio, omnibus mature perpensis, respondendum censuit: Negative, et ad mentem, « Mens est ut professioni sollemni reserventur ritus illi omnes et caeremoniae quae ad perpetuitatem status referuntur; ad profes­ sionem vero temporaneam sufficit ut. ad normam c canonis 577. (c. 572] H. n. 6. a legitimo Superiore secundum Constitutiones per se vel per ahum reci­ piatur ». Datum ex Secretaria S. Congregationis de Religiosis, die 10 iulii 1919.—Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B., Secr. Adn. Ph. MAROTO In CpR 1 (1920) 290-295; REGAT ILLO n 289; ME 31 (1919) 304-305; NrT 46 (1914-19) 569-570; PrM 10 (1922) 73. 218 N t 1919 IUL 10-12 O JL V IΟ riae vel materiae causa, notabilem valorem arbitrantur at­ tingere quidquid in aliquo pretio est. Quae utraque extremi sententia minime videtur recipienda: alteram enim excludit ipse can. 1532. dum res pretiosas distincta enumeratione separat a rebus quae valorem triginta libellarum millia 1919 IUL 10.-COM. INTERPRES. RESP. PART excedunt; ceterum iam ante Codicem classici scriptores, v. g. Pirhlng. in lib. HI. tit. XIII. n. 12. negabant posse, sine DL’FTVM de DISTRIBUTIONE SACRAE COMMUNIONIS beneplacito S Sedis, alienari “ vasa aurea et argentea. IN HISSA NOCTIS NATIVITATIS DOMINI ·· gemmas et vestes pretiosas quae servando asservari jxn" sint, ct mobilia, qualis grex, unde utilitas et fructus diuw turnus percipi potest Cfr. Rciffensluel, eod n. 12 et 16. Ad dubium ab A. T. propositum circa can. 867. § 4: Alteram quoque in contrarium excessum declinantem sen­ • utrum vi huius canonis cf absque induito Apostolico tentiam. excludit Codex, can 1497. f 2. ubi res pretiosa • sacra Communio distribui possit petentibus in Missi etiam ratione materiae non dicitur, nisi simul sit. non ali­ « quae celebratur nocte Nativitatis Domini, in ecclesiis cuius dumtaxat, sed notabilis valoris; pariterque ante Co­ < paroecalibus et conventual ibus, quotiescumque, iudidicem valor Iste notabilis exigebatur, ut alienationis licen­ « cio saltem Ordinarii, adsit rationabilis causa id fatia S. Sedi reservaretur: nec est profecto praesumendum quod legislator, dum pro bonis mobilibus etiam frugiferis « ciendi >, infrascriptus Commissionis Praeses, respon­ ius antecedens adeo temperavit ut tantummodo pro bonis det: Affirmative. triginta millium valorem exced entibus beneplacitum apoOccasionem libenter amplector me profitendi A. T. stolicum requiret, simul voluerlt pro mobilibus tantum uti frater, P. Card. Gasparri, Praeses. Aloisius Sincero, pretiosis pristinum augere rigorem Secr. His extremis sententiis exclusis. Jam non supcrest nisi pressius determinare valorem notabilem quii, simul cum • ME 34 (1922) 371. Ada. ME 34 (1922) 371; 36 (1924) pretiositate rei, Inalienabilitatem pariat. Porro idem Reif21-22. fenstuel. 1. c.. n. 14. post allata verba Pirhingil monebat: Non videtur tamen ex hoc titulo prohibitum quin Praela· tus possit aliqua pocula argentea minus utilia absque alib sollemnitatibus iuris alienare; ac magis perspicue card D*Annibale (Summula, t. 3. n 77. nota 6): Porro mobilia pretiosa accipimus vasa aurea vel argentea, gemmas, etc., et quae vel antiquitate praestant vel artificio, dummodo valeant saltem 25 aureis de Camera (lib. 235). Perdoctus 1919 IUL 12.-SC CONC. RESOL. AAS 11 (1919) 416-419 EThus vir sic referebat authenticam aestimationem Roma­ nae Curiae saec. xm./ probati vero scriptores nostrae aeta- 4 tis monent attendi posse ad mutatum valorem pecuniae, DIOECESIS N. quam duplo vel triplo minore aestimabat Wernz (Ius decre­ Donariorum voovorcm quoad eorum alienationem talium, tin. 160, nota 140). Quare valor iste tutissime ad 750 lib. In Curta hodie defintri potest Nec desunt, qui notabi­ Die 12 iulii 1919 lem valorem infra 1000 lib. esse hodie negent; immo ipse can. 1532. | 2. dum alienationem distinguit rerum quae 10W Species facti. - Litteris, ad hanc S. Congregationem lib. attingunt ct quae 1000 lib. superant, hanc aestimatio­ nem. quae simplicitate quoque commendatur, ratam habere reverenter datis, exponebat Episcopus N.. sese. ut am­ videtur. plificaretur quaedam ecclesia civitatis episcopalis, de Quibus positis, sequeretur etiam res pretiosas quae mille consulto Consilii dioecesani administrations, ad men­ libellarum valorem non excedunt, alienari ab Ordinariis tem 1 2. cn. 1532, permisisse alienationem nonnullorum posse, servatis sollemnitatibus praescriptis in can. 1530donariorum votivorum, quae sacram iconem in eadem 1532. ex quibus potissimum attendenda est. ad casum no­ ecclesia praecipua veneratione fidelium honoratam exor­ strum. clausula can. 1531. 5 3: M Pecunia ex alienatione nabant, usque ad summam libellarum mille erogandam “ percepta, caute, tuto et utiliter tn commodum Ecclesiae in causam expressam. Nunc vero, quum praefata sum­ " collocetur Le. pecunia retracta non statim erogari va­ ma. licet functa aliis conspicuis fidelium oblationibus, let in usus etiam pios et necessarios, sed immo conservanda est ad fructum; ut ergo erogetur seu consumatur, licet ad adhuc inferior circiter sex millibus libellarum solvenamplificandam ecclesiam, ut in casu factum est. necessaria dis ex ‘ns's iam factis exsisteret, quumque ob varias est semper Apostollcae Sedis licentia, seu dispensatio super quas s gubtlm exponebat _ _,___________ causas, in opportunum evaobligatione hac. quam data lex In laudato canone perspicue sbset administrativum Consilium et Capitulum cathe-0 et explicite, nultaque concessa exceptione, imponit. drale interpellare, licentiam Apostolicae Sedis laudatus Verumtarccn. etiam solutis, ut in praecedentibus solvun­ Episcopus implorabat, qua fretus valeret alia donaria tur. dubiis propositis ab Episcopo N.. adhuc non videtur votiva ex auro, argento et gemmis, item sacram eamsatis factum esse quaestioni quae proponebatur circa alie­ nationem donariorum votivorum. Scilicet, etiamsi conce­ dem iconem exornantia, alienare, et ex pecunia inde dendum videatur donaria votiva in ordine ad alienationem. percipienda expensas praefatas exaequare. Attenta ur­ Infra valorem aestimationis mille libellarum contenta, non gente In casu necessitate, sacra Congregatio, auctoritate cadere sub vetitum can. 1532. § 1. n. 1. nondum constaret SSm: Domini Nostri, petitam licentiam benigne imper­ utrum eorum alienatio permittenda Episcopis sit. .in Apotita est Episcopo Oraton, addita sanatione praecendenstolicae Sedis beneplacito reservanda. Ita in can. 1281. f 1. tis alienationis et erogationis, et sub ea clausula: «dumnulla facta distinctione inter pretiosas nut ron pretiosas excluditur prorsus alienatio insignium reliquiarum cut « modo supersit congruus numerus donariorum ad orimaginum quae in aliqua ecclesia maqna perpuli veneratione < natum sacrae iconis, et adhibeantur opportunae cauhonorentur, ideoque etiamsi earum va’or aestimationis non < telae r.e scandalum aut admiratio in populo exoriasit notabilis in sensu mox exposito. Praeter causam itaque f tur >. Super quo rescripto idem Episcopus, grates pretiositatis etiam causa cultus, devotionis aut pietatis ex animo Sacrae Congregationi reddens, animadverte­ obstare potest, quominus huiusmodi donariorum valida sit bat tamen sibi inexspectatam prorsus accidisse adiectam alienatio: aliis verbis, ut hodie dici solet, non solum valor aestimationis, sed etiam affectionis attendendus est. Et sanationem praecedentis alienationis et erogationis: ne revera. In casu donariorum votivorum, haec nut similia in­ autem sibi tn posterum super his negotiis errare con­ tercedere rationum momenta, non difficile suadetur. Nam tingeret. Elbos Patres humillime rogabat ut, si vellent, sicut procul dubio obiecti votivi donatio est actus religio­ sequentia dubia dirimerent: nis. qui quodammodo sacrificio assimiiari potest, ita. ex I. An donaria votiva in ordine ad alienationem re­ Intentione donantis, nexu indissolubili donarium mancipa­ tur cultui sacrae Iconis cui donatur, et qurdamm^do extra censenda sint inter res pretiosas de quibus in can. 1532. omne commercium humanum ponitur. Interest Igitur bono < 1. n. 1. publico, seu integritati et profectui sacri cultus, fidelis Π. Quinam valor dici possit notabilis in rebus pre­ conservatio donariorum In eo statu llsaue/ terminis in qui­ tiosis ita ut earum alienatio sit Ordinariis locorum ve­ bus a voluntate donantis ponuntur, adeo ut non sit for­ tasse nimium quod dicitur, ecclesiam eiusoue rectores non tita. tam In proprietate quam potius in custodio donaria Ipsa AvrxujTTiv.o^rs - Quoad primum dubium, certum est habere, de quibus Igitur nullo modo in alium usum dispo­ nere possunt. Aliis verbis et planius: observandae profecto in on. 1532. I 1. n. 1. reservari Apostollcae Sedi concessio­ sunt condiclnr.es a donante fnrtasse donationi appositae: nem licentiae alienandi res/ prctlofos. Verum haec loquutio atqui ex natura rei et negotii In casu praesumi debet non videtur tam late recipienda ut complectatur quidquid omnino donationem fartam esse sub ea conditione ut res ex metallo pretioso confectum sit; sed immo est profecto in­ terpretanda ad normam can. 1497, I 2. ubi explicite ponitur: sit tnaiienabilis. Ergo, si semper, in alienandis ipsis rebus eccleslasticLs (quibus ceterum non facile donaria Ipsa ac- aicuntur pretiosa (bona) quibus notabilis valor sit. artis ccnsentur). cautum est ut obtineatur “ eorum consensus ·* vel historiae vel materiae causa ”. Itaque tn tantum alie­ quorum Interest “ (cfr. can. 1532. 5 2. 3>. Id multo magis natio rerum pretiosarum videtur Ordinariis vetita, in quan­ tum res istac praeterea notabilem valorem aestimationis ïî..?2JeKtlone «to^riorum difficultatem facessere videtur. attingunt. de quo agitur In secundo dubio, totius causae quur^ consensus tn alienationem non facile praesupponi summam continenti. Ad quod solvendum, vix praemittere ^Pn.u’ “^pyeibllls factus sit vel ex parte opertet in determinatione notabilis valons non parum dis­ i? donatae sese omnino rxpoHavtt crepare ab Invicem doctorum sententias, adeo ut. dum non­ nh2< ; uiium ΪΣΓ 1 ? humanae personae, sed potius in nulli non censent notabilem valorem rerum etiam pretio­ ?n^rx-vta votTÎSiru *** aUt divinae, donatam, sarum quae triru^ib. Sacra Poenitentiaria. mature consideratis expositis, respondendum censuit: Negative. Hanc autem sententiam, ab infrascripto Cardinali Poenitentiario Maiori Ssmo Dho Benedicto Pp. XV. in audientia diei 18 vertentis mensis relatam. Sanctitas Sua confirmavit et insuper declarari Jussit: praedictam consuetudmen non esse approbandam, ideoque ab Ordi­ nariis prudenter curandum ul τη locis ubi pipet submo­ veatur. Datum in Sacra Poenitentiaria. die 21 mensis iulii. anni 1919.—O. Card. Giorgi. Poenitcntiorius Maior. F. Borgongini Duca. Secr. OHETO c « c < < c < e c < 1919 IUL 21 - AUG 3 Apostolico per ipsam S. Congregationem instructiones, demandata fuerint Hoc autem Visitatoris Apostolic! munus, eadem San­ ctitas Sua committendum iussit R. P. D. loannl Bapti­ stae de Guébriant, Vicario Apostolico de Canton, quem egregiae animi dotes ac rerum experientia ad id offi­ cium apprime commendant; cum omnibus facultatibus necessariis et opportunis. Qua super re praesens decretum confici Sanctitas Sua iussit, contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae ex aedibus S. Congregationis de Pro­ paganda Fide, die 22 iulii 1919.—G. M. Card, van Rossum. Praef. C. Laurenti. Secr. 1919 AUG l.-SC CONS. DECL. AAS 11 (1919) 349-317 Circa naturam quasi-paroeciarum VEL MISSIONUM DIOECESUM QUARUNDAM POST CODICIS IURIS CANONICI PROMULGATIONEM Ex dioecesibus, quae, ante Constitutionem Sapinii consilio (AAS 1 (1909) 7-19), Jurisdictioni S. C. de Prop. Fide subiiciebantur, postea vero in lus commune tra­ ductae sunt, nonnulla dubia fuerunt proposita circa naturam paroeciarum seu missionum, ln quas eaedem dioeceses partiuntur et circa iura atque officia rectorum earun dem. Sacra autem haec Congregatio, auditis plerisque prae­ dictarum dioecesum Ordinariis ac re mature perpensa, haec in re censuit declaranda: cesum ut supra, quibus peculiaris rector pro animarum cura sit adsignatus, uti paroecias in posterum haberi atque eo nomine appellari debere; reservata appellatio­ ne quasi-paroeciarum vel missionum partibus in quas, pro cura animarum, dividuntur Vicariatus apostollci et apostolicae Praefecturae. dinarii decretum, per quod territorii fines, sedes paroecialis et dos tam pro cultu quam pro sacerdotis susten­ tatione determinentur; necesse tamen non est inamovilitatcm rectori assignari; quin imo. si iustae adsunt causae, amocibilitas in ipso creationis decreto declarari potest, iuxta canones 1411, § 4, 454. 5 3, et 1438. Ain. EL 34 (1920) 7-8 ME 32 (1920) 11-12; PrM 10 (1922) III. Quod si exiguus aut fluctuans fidelium numerus, 148-247. vel absoluta congruae dotis carentia erectionem quarundam ecclesiarum ln paroecias minime suadeant; huiusmodi ecclesiae uti subsidiariae vel capeUaniae ha­ beantur intra fines alicuius paroeciae, cuius in ditione ac dependentia manebunt, donec paroecialitatem pro­ priam assequi poterunt 1919 ILL 22.-SC PF DECR. AAS 11 (1919) 463-464 IV. In constituenda erigendarum paroeciarum dote prae oculis habeantur quae in Codice statuuntur, cann CntCA NOMINATIONEM VISITATORIS APOSTOLI CI IN MISSIONES 1409. 1410, et 1415, § 3. SINENSIS REGIONIS FTNITTMORUMQUE REGNORUM V. Erectione porro, uti supra, canonice peracta, rector paroeciae, roeciae. sive parochus, sive vicarius oeconooecono­ Cum in amplissimae Sinensis regionis finitimorum mus obligatione tenentur applicandae' Missae pro po­ regnorum missionibus, laeta, Deo adiuvante, his postre­ [ua eximuntur rectores ecclesiae subsidiariae pulo*. a qua mis temporibus, catholica fidos incrementa susceperit, ac vel capeUaniae. laniae. Quod quidem onus si nimis grave repeM ampliori libertate a publicis auctori ta-'tibus ipsa donata riatur, ad Sanctam Sedem recurrendum erit pro oppor­ sit, hoc Sacrum Consilium Christiano nomini propagan­ tuna reductione. do. earum missionum necessitatibus commodisque optat Romae, ex aedibus S. C. Consistorialis, die 1 augusti uberius prospicere ut. uniformi ad sacrorum canonum 1919.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen.. Secr. V. Sardi. normam roborata disciplina atque animorum viriumque Archlep. Caesa rien.. Adsessor. inter varias Missiones arcta consociatione firmata, ad feliciores progressus rea Christiana adducatur. Adn. I C. ta PrM 10 (1922) 57; NrT 47 (1920) 32-33. Qua de re, ab Infrascripto eiusdem S. Congregatio­ nis Cardinali Praefecto, facta relatione SSfho D. N. Be­ nedicto PP. XV in audientia diei 17 iulii c. a. 1919. San­ ctitas sua decrevit ut Apostolicus Visitator in Sinenses Regiones ac finitima regna mitteretur, eo fine et con­ silio ut, de mandato atque auctoritate Apostolicae Sedis 1919 AUG 3.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· Missiones perlustrans, omnia accurato investigaret de De facultate dispensandi pro novo MATRIMONIO praesenti Missionum statu ac necessitatibus: consultis­ QUASIPAROCHIS CONCESSA VI CAN. 1125 IN FAVOREM FIDEI que eorum Praesulibus, praesertim de futuro, si fieri queat, antistitum omnium cogendo generali conventu, DUBIUM cum ili agat de iisdem negotiis; ct postea, peracta in­ tegra visitatione. Romam veniat ut Sedi Apostolicae ea L Monsig. Segretario della Commisione Pontificia p proponat quae sibi maxime opportuna videantur ad maiora catholicae religionis incrementa promovenda; data interim, si quae moram haud patiantur, provisio­ nibus, quas magis In Domino expedire iudicaverit. ac ceteris peractis quae, iuxta traditas eidem Visitatori COM. INTERPRES. SC SACR.. RIT.. PROP. FIDE 1919 AUG ? - SEP 23 orera la S. V. Illffia c Revlha di voler proporre alTcsame della Revrtla Commissione per rmterpretanone de! Ccdlce ü seguente dubbio, Inviato dnl Vicario Apostolico dello Hupeh Orientale circa 11 con. 451. ) 2. in rrlazlone olla CosUtonone “ Populis " di Gregorio XIII. conservata in tutto 11 suo valore ed estera anzi ad altn iuoghi dal can. 1125 del codice stesso. GIA ad un dubbio del Vicario Apost. dl Cambogia “ Utrum facultates dispensandi quae conti­ nentur in constitutionibus relatis in can. 1125 intelligantur concessae tantum Ordinariis an vero omnibus sacerdo­ tibus curam animarum exercentibus cotesta RevAa Ccmnueicne in data 26 gcnnalo 1919 (LE 147), rtepjsc ” facuitates dispensandi aestimandae sunt ex tenore· constitutionum de quibus in can. 1125 ". E siccomc Ia citata Costituzlone di Gregorio ΧΙΠ " concedit plenam facultatem, auctoritate apstoiica. tenore praesentium, dispensandi unioersis ct sin­ gulti dictorum locorum Ordinariis et parochis et presbyteris Societatis lesu ” e d'altra parte pel can. 451 f 2 parochis aequiparantur quasl-parochi. cosi sembrerebbe che gedesscro della facoltâ di dispensare nel caso contemplato non solo 1 parroci. ma anche i quasl-parroci nelle missioni, sen­ ia che tale facoltâ debbano essi ottencrla da! proprio Vica­ rio Apostolico. D'altra parte sembrerebbe doversi negare tal facoltâ ai quMi-parrocl. perché la facollâ di dispensare da Gregorio ΧΠ1 concessa ai parrcci, è da considerarsl pluttosto un privilegio che un ius; mentre il can. 451 5 2 equipara ι parroci al quasi-parroci nel dirittl e negli obbllghl, senza tnenzlone dei privilcgl. Dalia solutione di questo dubbio deriva la soluzione di un altro dubbio, se cioè. nel caso che II Vescovo o 11 Vi­ cario Apostolico nservino a sell diritto di concedere ia dispensa di cui nella Costituzionc di Gregorio XIII, e 11 parroco o 11 quasl-parroco uslno egualmente della facoltâ, dovrâ l’alto del parroco e del vice-parroco considerarsl Üleclto soltanto. od anche invalido?—C. Lwrknti, Scpretario. PONTIFICIA COMMISSIO AD CODICIS CANONES AUTHENTICE INTERPRETANDOS 3 agosto 1919 N. 963 proL Revmo Mons. Segretario della S. C de Prop. Fide Al dubbio proposto: « Utrum vi canonis 1125 iure concessa sit facultas dispensandi, de qua in Constitutio­ ne Papulis Gregorii XIII, etiam quasi-parochis », il jottoscntto Emo Cardinale Présidente della Commissio­ ne risponde: Affirmative.—Pietro Card. Gasparri. LuiΚ. Sincero, Segretario. millimum et addictissimum famulum P. Card. Gasparri. AI. Sincero. Secr. Romae. 17 augusti 1919. • Ordinario Armacano: ME 32 (1920) 57. Adn. J B. in NrT 47 (1920) 372-375; REGAT ILLO n. 35; IP 3 (1923) 7-S; ME 32 (1920) 57-59; PrM 12 (1923) 74-76. 204 1919 SEP 2.-SC SACR. 1919 AUG 17.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· Dubia: 1 - De episcopo proprio ordinationis. 2 - De DtURDINATIONE ILLIUS QUI ORDINATUR SERVITIO ALIUS MOSCxjIS. 3 - De tempore quo INCARDINARI DEBET DIOECESI CUIUS SERVITIO ORDINATUR. 4 - De PEREGRINIS QUOAD RE­ SER VATI ONES LOCI Ad dubia proposita ab Eminentia Tua Revjna, nempe: 1· Quisnam sit Episcopus proprius pro ordinatione illorum qui nullum domicilium habent (c. 956). 2* Utrum ille qui ordinetur a proprio Episcopo ser­ vitio alius dioecesis, incardlnetur huic alii dioecesi iuxta canonem 111 5 2. an potius dioecesi proprii Episcopi rjxta canonem 969, § 2. EI quatenus negative ad primam partem. 3° Quonam tempore incardinari debeat dioecesi cuius servitio ordinetur. 4· An peregrinus teneatur reservationibus loci in quo sit Ejni Patres huius Pontificiae Commissionis in ple­ nario coetu diei 3 augusti 1919, responderunt: Ad I. Prout dubium exponitur: est Episcopus loci in quo fit ordinatio, modo tamen ordinandus praevie acqui­ rat domicilium cum iuramento ad normam canonis 956. Ad II. Affirmative ad primam partem: negative ad secundam. Ad III. Provisum in responsione ad II. Ad IV. Affirmative. Quae dum Eminentiae Tuae Rev.mae nota facio, ma * sus E. T. R. reventer deosculor, meque profiteor, hu­ INDULTUM. PART. Dispensatio irregularitatis propter defectum corporis ex amissione manus dexterae Preces - Beatissime Pater, J. W. e dioecesi Paderbornensl, annos natus viginU sex, studiosus Theologiae, in bello amisit manum dexte­ ram. Nunc autem ipsi fictitia manus apposita est, quae ita elaborata est et applicata, ut quaelibet contractio vel extensio musculaturae brachii in fictitiae manus systema traducatur: unde hac manu fictitia orator res apprehendere, tenere, levare vel dimittere potest. Cu­ piens autem ad sacros ordines promoveri, usque ad pre­ sbyteratum inclusive, humiliter postulat a Sanctitate Vestra dispensationem ab irregularitate ex defectu cor­ poris ad finem praedictum, ita ut in caeremoniis Missae perficiendis possit uti manu sinistra in tactu immediato sacrarum specierum et in fractione sacrae hostiae, in crucibus perficiendis et in distributione S. Synaxis fi­ delibus. Rescr. - Ex audientia SSnH, diei 2 sept. 1919. SSmus Dominus Noster Benedictus Papa XV, audita relatione infrascripti R. P. D. Secretarii S. Congregationis de Sacramentis, attentis peculiaribus circumstantiis in ca­ su occurrentibus, una cum commendatione Ordinarii Paderbornen.. oratoris precibus annuens, benigne commi­ sit eidem Ordinario Paderbornen., ut dummodo non ad­ sint scandalum vel admiratio fidelium, pro suo arbitrio et conscientia gratiam indulgeat dispensationis ab enunciata irregularitate ad effectum de quo in precibus, ser­ vatis in reliquis de iure servandis. Contrariis non obstantibus quibuscumque.—.4. Capotosti, ep. Thermen.. Secr. • AKKR 100 (1920) 29. • Syltofe n. 72. Adn. 5/llooc n. 72 p. 110. 203 n. 203-206 205 1919 SEP 10.-SC RITUUM, INDULTUM. PART.· Facultas datur quibuscuiiqve sacerdotibus ad MONASTERIA BENEDÏCTTNORÜM CONFLUENTIBUS PERSOLVENDI IN CHORO HORAS CANONICAS IUXTA RITUM BENEDKTINUM Preces - Beatissime Pater, Abbas Primas Ordinis S. Benedicti, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter petit prorogationem indulti de dic 11 Julii 1908 concessi, quo quicumque presbyteri ad coenobia monachorum nigrorum Confoederationis Benedictinae quavis ex causa confluentes, possunt, in choro tantum­ modo, persolvere horas canonicas juxta ritum respectivi coenobii. Et Deus... Rescr - Ordinis S. Benedicti. S. Rituum Congregatio, utendo facultatibus sibi specialiter a SSnto Domino Nostro Benedicto Pp. xv tributis, indultum, die 11 Julii anno 1908 Confoederationi Benedictinae monachorum nigrorum concessum et elapsum, ad proximum decen­ nium benigne renovavit; servatis terminis et clausulis praecedentis concessionis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 10 Septembris 1919.—Philippus di Fava. Subrlilutus. Carolus Alf. Scifoni, Adjutor a Studiis. • Prot. N 99/19: AOSB 28-34 (1920-25) 118. 206 1919 SEP 29.-SC PR. FIDE, EPIST. AAS 12 (1920) 74-75 Ad universos sacrorum antistites DE STIPE COLLIGENDA PRO NTGRinS IN AIRKA IlliT.e ac Rcvflto Dornin»·. Summus Pontifex Leo XIΠ. g lorlorae recordationi * iugritarum ln Africa miseratus aerumnas, qui. :n arrvttuu-rn SC RELIGIOSORUM. RITUUM. CONSISTORIALIS abducti, supremam animi atque corporis patiebantur luctu­ ram. per encycbcas Litteras, ad universos sacrorum An­ tistites catholici orbis die 20 novembris 1Ê90 datas, eorum caritati summopere commendavit opus a Se susceptum pro nignUrum in Afrka luenda libertate, usque ab ethnica superstitione eruendis. Qua super re provide constituit ut. quotannis, qua die in quibusque locis Epiphaniae Domini celebrantur mysteria, in subsidium memorati operte pecunia stipis instar corrogetur (ASS 23 (1SK’-9I) 257-2GJ1. Non defuit Summi Pontificis desiderio pia fidelium vo­ luntas. cleemnsynisque ad id collectis non mediocriter sa­ crae Missiones m Africa recreatae sunt. Verum. labente annorum decursu, evenit ut apud nonnullas dioeceses exci­ disse videatur pontificii mandati memoria aut languidiori studio iussa serventur, dum. e contra, abis multis in locis, admittente Episcoporum zelo, indocta praxis. etiam flagran­ te bebo, stetit hactenus ac viguit. Quapropter haec S. Congregatio, cui dicti opens de­ mandata est cura, opportunum censuit praesentes Interas apud universos Praesules enixe instare ut velint, in pro­ pria quisque dioecesi, sacro Epiphaniae die. iuxta pontifjcia praescripti, pecuniam pro Africae nigriUs in singulis ec­ clesiis et sacellis colligendam curare, iis additis hortamen­ tis. quibus fidelium studia ad um nobile opus excitentur. Qua quidem occasione commemorandum etiam venit, eiusdem Pontificis Jussu constitutum esse ul pecunia, prae­ dicta die collecta in ecclesiis ct tactilis, Romam mittatur cd Sacrum Conrilium Christiano xdminl propagando, cuius munus est eam pecuniam inter singulas Mlss.ones acquu 75 proportione partiendi / Itaque, sine speciali Apostolicae Sedis dispensatione, non ad particulares quaslibet pro redimendis captivis constitu­ tas Societates, red ad hanc ipsam Sacram Congregationem Fidei Propagandae corrogat *, festo die Epiphaniae, ad id Porro, cum tot ac tantis, praesertim post immane bel­ lum. sacrarum Missionum necessitatibus consulere oporteat, non dubito quin Amplitudo Tua. quod ad dioeeesim sibi commissam spectat, suas partes libenti animo expieaL Interim Deum ex corde precor ut Te diu sospitem red­ dat Rqssvm. 1919 OCT 6-3 agenda sit insequenti dic mensis tertia. Sanctissimus Do­ minus Noster Benedictus Papa XV. ut fidelium/ pietati CI omni aevo conspicuae erga animas in Purgatorio de ten Lu satisfiat, maxime eorum, praesenti tempore, qui luctuo­ sissimo bello desiderati sunt, pro Sua quoque caritate la ipsas animas, cunctis Ecclesiae Catholicae sacrorum Antisti­ tibus et locorum Ordinariis facultatem impertiri dignatus est permittendi tantum hoc anno unius Missae dc Requie cum cantu vel lectae celebrationem die 2 novembrls. Do­ minica XXI post Pentecosten. I. In singulis igitur Cathcdrailbus. seu Conleglatis. vel Parochialibus atque iis potissimum Ecclesiis, nul pubhen Oratoriis, quae anima bus Purgatorii Igne cruciatis praeci­ pue i u vandis habeantur erectae, vel ubi Sodalitates aut piae Uniones In cumdem finem canonice «dnt congregatae. RUtf locorum Ordinarii praefata Dominica, die 2 novembrls. Mfssolemnem aut lectam de Requie celebrari permittant. II. Praeterea Capitulis. Parochis ct Rectoribus Ecclesia­ rum sive publici alicuius Oratorii, de quibus num I. ildem Rmi Ordinari) Missae unius dc Requie cantatae vel lectae celebrationem semel tantum permittant una ex Dominicis minoribus vertentis mensis octobris (scilicet diebus 12. 19. 26) aut insequentis novembris (nempe diebus 16 et 23). noa impedita a festo ritus duplicis I vel Π classis. III. Demum enuntiata die secunda novembris vel una cx praefatis Dominicis minoribus, funus ubi placuerit agi permittant cum Missa cantata vel lecta de Requie: vetito tamen quolibet sermone aut funebri oratione in eiusrncdi funere. Serventur autem in omnibus Rubricae et cetera de more servanda. Inusitatum hoc indultum Missarum de Requie in Domi­ nicis praeter leges liturgicas. attentis lacrimabilibus belli conditionibus, ab Apostolica Sede huc usque largitum. Sanctissimus Dominus Noster adveniente tempore sacri Adventus omnino desinendum lussit Ex audientia Sanctissimi Domini Nostri, die 6 octobris 1919.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. PracJ. Alexander Verde. Sccrctarius Adn. I. PAUWELS in PrM 10 362-363; ME 31 (1919) 306-307. (1920) 90: EL 33 (1919) Prcef. C. Laurenti. Secr 209 207 1919 OCT 8.-SC CONS., DECR. AAS 12 (1920) 39-41 1919 OCT 6.-SC REL., RESP. AAS 11 (1919) 420 Dubium: 0 Ul c 0 Circa titulum s. ordinationis, pias fundationes patronatus in insula melevitana ET TUS CIRCA professionem religiosorum IN ORDINIBUS REGULARIBUS lucorum DECRETO 1. Dalla data della pubblicazione di questo Decreto, qualunque beneficio, cappellania ecclesiastica perpetua, patrimonio sacro o sussidio patrimoniale perpetuo non sarà considerato come titolo sufficiente per Tordinazione, se il reddito della fondazione, dedotti i pesi. noa è di lire sterline died (10). pari a franchi dueeento e cinquanta. 1’anno. 2. Non sarà perm essa, in awenire, alcuna fondazio­ ne con la riserva di giuspatronato, sia attivo che passi­ vo. Trattandosi di una fondazione di giuspatronato. sia ecclesiastico sia laicale, anche con riserva della vocazione passiva, ora esistente. Ia cui dotazione è minore di lire sterline dieci G0), di netto 1’anno, tale fonda­ zione diventerà dl libera collazionc e si intenderà risolulo in riguardo alla stessa il vincolo dei patronato, si attivo che passivo, qualora i patroni, nel termine di un anno dalla pubblicazione e notificazione dell ’infrascritto editto. non si curcranno di supplire, nelle debite forme, alla dote della fondazione riconosciuta insufficiente, una rendita in capitale fruttifero. con Tapprovazione delTOrdinario. tale da formare la somma di Ure sterline dieci (10) 1’anno. dedotti i pesi, e ciô in con­ formity al disposto nel canone 1470. § 1. il 4, del Co­ dice di Dlritto Canonico. Adn. PK MAKOTO ta C>R 1 (1320) 354-356: ME 32 (1920) A tale oggetto TOrdinario farà pubblicare un ruolo 9 H»T <7 (1920) 107·. hM 10 (1922) 73-74 delle fondazioni di giuspatronato, la cui rendita è. ai termini dei paragrafo primo, insufficiente per Tordinazione. e ciô mediante un editto. il quale conterrà Tinterpellazione ai patroni di reintegrare e ricostituire la 208 dote entro Tanno, con la comm inazione che, in difetto di tale relntegrazione e ricostituzione entro quel ter­ mine. si intenderà risoluto il diritto di patronato. 1919 OCT 6.-SC RIT., DECR. AAS 11 (1919) 420-421 Con la pubblicazione e 1’affissione dl tale editto s’intenderanno notificati i patroni che avessero presentato, URBIS ET ORBIS con cffetto. nolle precedent! due vacanze, o. in difetto, Indultum mlssarum de requie in dominicis t loro eredi e successori, purchè nell’uno e nelTaltro ca­ so. siano residenti in queste isole. Quum die * secunda men«ls novembris proxime adfuturi stabilite in quest’articolo avranno hoc anno in Dominicam incidat, ct pmpterca Commemora­ tio Omnium Fidelium defunctorum iuxta liturgi ca * lege * luogo. nonostante qualsiasi consuetudine, anche imme· Huic S. Congregationi de Religiosis propositum fuit dubium: « An Religiosi laid seu conversi in Ordinibus < Regularibus, qui iam emiserunt vota simplicia ante < diem 19 maii 1918. ad normam Decreti Sacrosancta < Dei Ecclesia diei 1 ianuarii 1911 [AAS 3 (1911) 29< 361, debeant emittere vota sollemnia iuxta praescripta < dicti Decreti, scilicet absoluto sexennio votorum sim« plieium et expleto trigesimo aetatis anno, vel potius • ad nonnam Canonum 573 et 574 Codicis Iuris Cano­ « nici, idest expleto triennio votorum simplicium et vi­ gesimo primo aetatis anno completo ». Sacra eadem Congregatio, re mature perpensa, re­ spondendum consult prout respondet: Negative ad primam partem, affirmative ad secun­ dam. Et Sanctissimus Dominus Noster Benedictus Ρρ. XV, in audientia diei 6 octobris 1919, infmscripto Secreta­ rio benigne concessa, praefatam responsionem adprobare dignatus est. Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus. Datum Romae, die 6 octobris 1919.—Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B.. Secr. 1919 OCT 16 COMMISSIO INTERPRES. DUBIA VARIA morabilc, e qualunque condizione contraria, anche se contenuta nelle lavole dl fondazione del patronato, ma ne sono espressamente esclusi i canonlcati delle Cat­ tedrali e Collegiate ed i bcneïizi parrocchiali e coadiuloriali. con cura di anime o in tutto o in parte. 3. Π patrono deve, sotto pena di decadenza pro illa vice dal suo diritto, presentare il candidato entro il 40 quadrimestre stabilito dalla legge./ Il quale termine, sotto la stessa comminazione, è da osservarsi dal passivamente vocato per presenters! all’Ordinario. La persona che si presente dev’essere idonea nel senso cd ai termini dei canone 1463. L’età o’el presentato o de! passivamente vocato, che vuolc valersi dei suo diritto, è di quattordici anni incominciati, avuto riguardo al tempo della presentezione, conostante qualunque condizione contraria, anche se contenuta nelle tavole di fondazione. e riprovata qua­ lunque consuetudine, anche immemorabile. 4. Tutti i giovani, i quali siano pregraduati ad una fondazione di diritto di patronato, si attivo che passivo, sotto qualsivoglia titolo o denominazione, dovranno, en­ tro quattro mesi, entrare in Seminario, a cominclare dalla data di questo Decreto, se sono stati glà pregraduau. o da quella della sentenza di graduazione, se verranno pregraduati in seguito. Ove ciô, per qualsiasi motivo, non awenga, decadranno ipso jacto dalla presentezione e pregraduazione avuta. Eguale decadenza ipjo jacto è stabilite per coloro che, entrati in Seminario, vengano, in qualsiasi tempo, dlchiarati inidonei alio stato ecclesiastico e dimessi, oppure di loro arbitrio e volontà si diparteno dal pio luogo. Nell’uno e nelTaltro caso la decadenza serà dichiarata daUOrdinario mediante decreto dal quale non sarà ammesso alcun reclamo, neanche in derolutiuo, a qual­ siasi autoritâ. in via giudiziaria. 5. Quanto a quelli che attualmente sono investiti di un benifizio o di una qualsiasi fondazione di giuspatronato e che tuttevia dimorano fuori dei Seminario, essi, se sono in età o condizione da potere ancora, a giudizio dellOrdinario, iniziare la carriers ecclesiastica, dovranno. entro quattro mesi dalla pubblicazione di questo Decreto, entrare in Seminario, sottostando alie condizioni stabilite nell’articolo precedente. Se mvece sono in età adulte e in teli condizioni da non potere. a giudizio dellOrdinario, entrare in Semi­ nario, essi, qualora siano in abito laicale, dovranno, entro quattro mesi dalla publicazione di questo Decreto, indossare 1’abito talare sotto pena di decadenza ipso fscto, conservando poi il dovuto decoro ed onestà di vita. Se già indossano 1’abito talare, dovranno parimenti cnnservare il dovuto decoro ed onestà di vita. Se in entrambi gli ultimi casi non conscrveranno il dovuto decoro ed onestà di vite o si dedicassero ad occupazioni incompatibili con lo stato clericale, lOrdinario procederà contro di loro in via am ministrativa o disciplinare per far loro deporre 1’abito talare e con ciô decadranno dal beneficio o dalla fondazione, di 41 cui sono investiti./ Dal decreto dellOrdinario, che dichiara tale deca­ denza, non sarà ammesso alcun reclamo in via giudizia­ ria, neanche in dei'olutivo. 6. Dichjarate daUOrdinario, in tutti i casi precedentemente stabiliti. )a decadenza ipso facto, i patroni do­ vranno, entro il termine canonico, presentere altro can­ didato: trascorso inutilmente questo tempo, il benefizio e la fondazione diventeranno per quella volte di libera collazione e la prowista ne sarà devolute all’Ordicario. 7. E poichè nel canone 476 dei Codice è stabilito che nessuno possa essere promosso alia prima tonsura, prima di avere incominciato il corso teologico. sarà, dopo la pregraduazione e fino al conferimento della tonsura, nominato daUOrdinario un economo per raccogliere le rendite della fondazione. soddisfare 1 pesi ed applicarne il sopravanzo nel pagamento della retta de) Seminario e di tutte le altre spese di educazione dei pregraduato. 8. Per concorrcre ad un benefizio, cappellania o pensione di giuspatronato, è necessario ottenere dal Dwesano )e lettere testimoniali, sotto pena di nullità della presentezione, e cio entro il quadrimestre, in caso tanto di patronato attivo quanto di patronato passivo. 9. E’ abrogata qualunque disposizione contraria al te­ nore dei présenté Decreto, anche se contenuta in pre- il 210 cendenti Costituzioni Apostollche, ed è specialmente derogato al Motu proprio inconciliabile con le present: disposizioni. Datum Melitae, in Archlepiscopali Palatio Civitatis Vallettae, die 8 octobris 1919.—Maurüs, O. S. B„ Arch. Episc. Melitae, Delegatus S. Sedis. Sac. P. Vella Mangion, D. D.. Cancellarius. Adn. Vid» Decr SC Com. die! 1919 D *c 20 LE 222. 210 1919 OCT 16.-COM. INTP. RESP. AAS 11 (1919) 476-479 Dubia: 1 - De ckori disciplina in Urm servanda. 2 - Dr DIMISSIONE RELIGIOSORUM QUI VOTA SIMPLICIA PERITTVA ΑΝΤΕ CODICEM EMISERUNT. 3 - De DELEGATIONI iURlNDKT IONIS PaRÔECIALI5 AD AUDIENDAS CONFESSIONES. 4 - ÜE FRUCTIBUS CON­ VERTENDIS IN QUOTIDIANAS DISTRlSUTlONES. 5 - Dl OPTIONE AD DIGNITATES IX CAPITULIS. 6 - Dl EXEMPTIONE A SERVITIO ALTARIS CANONICI IUBILAII. 7 - De ADHESIONE SECTAE ACAThOLICAE. 8 - De TURE NOVTTIORUM ET PROI ESSORUM A VOTIS TEMPORARIIS AD SUFFRAGIA POST MORTEM. 9 - De UBERA DISPOSITIONE USUS ET USUFRLCTUS NOVI VUS PRAESCRIPTA. 10 - ÜE TURE RELIGIOSORUM MENDICANTIUM STIPEM PETENDI. 11 - De RITU O3TINENDO RATIONE BAPTISMI. 12 - DE INTERPRETATTONE FACULTATIS CEUXRCNDI MlSSAM IN DOMO. 13 - Dr. nuis acathoucorvm quoad ordines SUSCI­ PIENDOS. 14 - Dr sepultura fidcjum in ecclesiis subterraneis. 15 - Dr PERICULO offensionis ut causa excusante a cadavere transferendo. 16 - De taxis in collatione paroeciarum non reservatarum. 17 - De casibus exceptis declarandi nulutatem matrimonii absque strepitu processu au 1. Can. 6. Utrum praescripta decreti S. C. C. diei 30 nov. 1910 < Decorem domus Dei * de chori disciplina in urbe serranda, I-VIII [AAS 2 (1910) 959-961], adhuc vigeant. Resp.: Affirmative. 2. Can. 10. Utrum vota religiosa simplicia perpetua ex parte voventis, emissa ante promulgationem Codicis in Religionibus votorum sollemnium, sive virorum sive mulierum, sint moderanda quoad modum dimissionis re­ ligiosorum et quoad effectus dimissionis a iurc antiquo vigente ante Codicem.1 Resp.: Affirmative./ ’ Cadono per ccnseguenza 1 conur.entl fatti in Riviste pur BUtorevoll ad nitro dubblo o irrompletamcntc o mdcbiLamente publicato. [Vide supra sub die 1918 Novembris 24: LE 1311. Ecco, per magglor chlarerza. U domanda prescnlata αΠτ Commissione, alia quale comanda 11 dubblo eorrispoode: « Pr loeeptsus An· « tonlus α S. loeume In Perslceto, Procurator Generalis Ordinis • Fratrum Minorum Cappucrlncnim. ad pedes Sanctitatis Vestrae « provolutus, quae sequuntur humiliter exponit: « In Ordinibus regularibus virorum sive etiam morJalhsn c stricte dictarum, vota simplicia, quae usque ad diem Pentc« costos h. a. 1918 solemnlbus praemittebantur, erant (ct sunl) t perpetua ‘x parte voventis (S. Congr. super st. Reg., Sanctis< rimas. 12 lun. 1858, η. I [CICF n. 4383): et S. C. Episc. et « Regul., Perpensis. 3 mail 1303, η. V) [ASS 35 (1902-03» 31-34): < eaque vola, usque in diem quo rigere coepit Codex Iuris cano a nld: a/ apud regulars viros in Ordinibus clencalibus. ex lus· e tis ac rationabilibus causis, sohrrbantur ex parle * Ordini ia « actu dimissionis professorum fSanctissimus. n_ ΙΠ et IV» (AAS « 35 (1902-03 ) 31-34]; e». quoad rriiylosos etiam Ordinis talcalw « militari servitio adscrtptos, S. C. de Rellg. Inter reliquas 1 ian. « 1911, n vni [AAS 3 (1911) 37 39); bj apud Morislei vero < solvebantur ab ipsa Sede Apostolica. ad quam reeurrrndusn • erat In singulis casibus iuxta praevriptum decreti Pcrprrris. c η XII « Porro» quum dimissio huiusmodi professorum non rideatur ■ contemplari saltem explicite sub tit XVI. Ub. Π. Codicis c dc Personi·, infrascriptus Procurator Genendis Ordinis F. Mtn < Capuccinorum humiliter quaerit: • « Utrum praedicti Regulares, votis tantum simplicibus sed « perpetuis obstricti, dimitti deinceps possunt, sicut olim. ri c dccr. S 1. Episcopus teneatur pro quotidianis distributionibus, tam in Cathedrahbus quam in Collegiatis, tertiam partem fructuum separare, etiam si in dictis ecclesiis distributiones cho­ rales. quamvis tenues, originem repetant ex privi legio apostoheo. Resp/ Affirmative. 5. Can. 396, f 2. An optio, de qua in canone 396. § 2, censeatur prohibita, etiam ubi viget ex speciali induito apostolica Resp.: Affirmativo. à Can. 422, i 2. Utrum Canonici iubilati sint exempti a servitio altaris pro sua vice praestando, non obstante contraria consuetudine. Resp: Affirmative. 7. Can. 542. Utrum verba qu: sectae acatholicae adhaaenint canonis 542 sint inteUIgenda de iis, qui Dei gratia moti cx haeres! vel schismate, in quibus nati sunt, ad Ecclesiam pervenerint; an potius de iis qui a fide defecerunt ct secta? acatholicae adhaeserunt Resp.: Negative ad primam partem, affirmative ad secundam. 3. Cann. 567, i 1 ei 578, n. 1. Utrum, ad normam canonis 567. Î 1, et car.oms 578. n. 1. novitii et professi a votis temporaneis, si morte praeveniantur, ad eadem ac professi a votis sollemnibus, aut professi a votis sim­ plicibus perpetuis, suffragia ius habeant, etiamsi aliter ferant constitutiones antea approbatae a S. Sede. Resp.: Affirmative ct ad mentem./ Mens est: Ordines et Congregationes religiosae pos­ sunt congrua eademque suffragia pro omnibus novitiis, temporanee professis et professis a votis sollemnibus aut professis a votis simplicibus perpetuis, praescribere in Resp.: Affirmative in omnibus. 14. Can. 12Ό5, ξ 2. An sepultura fidelium, quae locum obtinent in ecclesia subterranea, censenda sit facta m ecclesia in sensu canonis 1205. 5 2. Respj Affirmative, si agatur de ecclesia subterranea, quae sit vere et proprie ecclesia, divino cultui addicta-' 47> 15. Can. 1215. Utrum periculum offensionis, vulgo mahimore, ex parte fidelium et cleri sit. ad normam canonis 1215, gravis causa, quae excuset a transferendis cadaveribus fidelium e loco in quo reperiuntur, ad ecclesiam ubi funus persolvatur. Resp.: Negative, et consuetudinem non transferendi cadavera fidelium, antequam tumulentur, c loco in quo reperiuntur in ecclesiam esse reprobandam. 16. Cann. 1355, 1356, 1441. An in collatione paroecia­ rum non reservatarum possit Episcopus imponere pro una vice tantum moderatam laxam favore Seminari^ etiam si paroecia de qua, obnoxia sit tributo huic Insti­ tuto solvendo. Resp.: Recurrendum esse in singulis casibus ad S. Congregationes competentes. 17. Can. 1990. Utrum Ordinarius, praetermissis iuris sollemnitatibus in Constitutione Apostolica Dei misera­ tione [CICF n. 318] requisitis, matrimonium possit de­ clarare nullum cum interventu tamen defensoris vinculi matrimonialis, quin opus sit secunda sententia, hisce in casibus, nempe: 1> Si duo catholici, in loco certe antehac obnoxio cap. Tametsi Cone. Tridentini [Scss. 24 cap. 1 de Re/. Afatr.l. vel post Decretum Ne temere [ASS 40 11907) 525-530], matrimonium civile tantum inierunt, omisso ritu ecclesiastico, et. obtento civili divortio novum in Ecclesia inire student matrimonium vel novum matri­ monium, civiliter initum, in foro Ecclesiae convalidare. 2) Aut catholica pars, quae cum acatholica. spretis Ecclesiae legibus, in templo sectae protcstandicae lin loco certe antehac obnoxio cap. Tametsi Cone. Triden­ tini, et ubi Benodictina declaratio extensa non est. vel post Decretum Ne temere) matrimonium contraxit, ob­ tento civili divortio, in facie Ecclesiae novum matrimo­ nium cum catholico consorte inire vult. 3) Aut apostatae a fide catholica, qui in apostasia civiliter vel ritu alieno se iunxerunt. obtento civili di­ vortio, poenitentes ad Ecclesiam redire et cum parte catholica alteras nuptias in Ecclesia celebrare deside­ rant. Resp.: Casus supra memorati nullum iudicialem pro­ cessum requirunt aut interventum defensoris vinculi, sed resolvendi sunt ab Ordinario ipso, vel a Parocho, consulto Ordinario, in praevia investigatione ad matri­ monii celebrationem, de qua in can. 1019 ct seqq. Romae, 16 octobris 1919.—Petrus Card. Gasparri. Praeses. Aloisius Sincero. Secr. S. Congregationis Decretum diei 26 iunii 1918 (LE 1011. 9. Can. 559, f 1. Num verba nisi constitutiones aliud ferant canonis 569 f 1, ad vocem libere referantur, ita ut liceat per constitutiones determinare in quem fincn de usu et usufructu a novitiis sit statuendum. RespJ Constitutiones ante promulgationem Codicis approbatae servandae sunt sive novitiis adimant ius disponendi de usu et usuf ructu suorum bonorum, sive Adn AAS 11 (1919) 475-477; J. B. In NrT 45 (1914-19) hoc ius limitent, seu praefiniant. 560 M - 47 (1920) 167-173; D. LAZZARATO In IP 20 (1940) 10. Can. 621. f 1. Utrum canon 621. 5 1. intelligendus 103-128; Ph. MAROTO In CpR 1 (1920) 129-132. 161-171; B. OIETTI in 1P 8 (1928) 224-226; REGATILLO n. 26,163.205,264. sit tantum de religiosis mendicantibus strictu sensu dic­ 279 310.327,395,419.476 598.686.853; AKKR 99 (1919) 64-65. tis: an etiam de Illis, qui latiori sensu tales appellan­ ΙΡ 3 (1923) 9-11. 65-74; ME 32 (1920) 12-16. 149-155; PrM tur, ut: sunt Fratres Ordinis Praedicatorum. 10 (1922) 103-104. Et quatenus affirmative ad primam partem : An dicti mendicantes indigeant Ordinarii licentia, si velint stipem petere in dioecesi pro aedificatione, orratu. etc., suarum ecclesiarum. Resp.: Affirmative ad primam partem, negative ad secundam: quod vero attinet ad licentiam ab Ordinario 1919 OCT 23.-SC RITUUM, DECR. PART obtinendam provisum in cit. can. 621. 5 1. 11. Cann. 756 et 98 Utrum qui ad preces parentum, De editione typica antiphonaus diurni contra praescriptum canonis 756, a ritus alieni ministro AnUphonalc diurnum Sacrosanctae Ecclesiae Romanae, baplizati sunt, pertineant ad ritum in quo sunt bapti­ ad nonnam Constitutionis Apostolicae Divino af/latu diei 1 zat!. vel ad ritum in quo. Iuxta praescriptum canonis novembns 1911 (AAS 3 (1911) 633-6331 iuxta novum psalte­ 156. baptizari debuissent rii cursum diligenter dispositum et subsequendum Sacrae Resp.: Prout casus exponitur, negative ad 1" partem, Rituum Congre Ration is decretorum denuo reformatum, ty­ pis Vaticanis feliciter prodit. Cum autem cantum gregortaaffirmative ad 2·. num exhibeat vel a Patribus acceptum vel ubi opus erat, 12. Can. 822. 5 4 Utrum facultas celebrandi Missam eodem stylo concinnatura iuxta Apostoli cas Litteras a Pio m domo privata sit ab Ordinario, ad normam canonis X Motu proprio datas die 25 aprilis 1904 (ASS 36 (1903-Oh 822. I 4. interpretanda restrictive. 588-5%). Sacra Rituum ConsTcgatlo hanc ipsam editionem uti typicam ab omnibus Romanae Ecclesiae ritu utenti­ Resp: Affirmative. bus habendam esse declarat, atque decernit ut tn posterum 13. Can. 987. Utrum, ad normam can. 987. impeditis meiodiae gregonanae In futuris editionibus contentae, prae,';4® editioni sint conformandae, quin derogetur idnumrrendus sit is, culus pater vel mater tantum est η Conrrt?Kulionis decretis datis diebus aratbolicus, alter parens cathoUcus. Et. quatenus affir­ cditl 237J. Contrariis non nbstantibus quibuscumque. Die 23 octobns 1919.—A. Caro. Vico. Ep. Portucn. ct S. Rulinae. S. R C. Pracj. Alexander Verde, Sccr. • EL 34 (1920) 281-282. Adn. B in EL 34 (1920) 282-283 212 1919 OCr 28.-SC CONCILII. INDULT. PART.· Facultas edendi carnes in diebus solius ieiunii Proces - Beatissime Pater, Cardinalis Archlcpiscopus Coloniensis etiam nomine ceterorum Episcoporum Provin­ ciae Coloniensls seu Rheni inferioris, nempe Monastcriensls, Paderbomensls et Trcvircnsis nec non Ordinariorum Hildesiensis et Osnabrugcnsls, petit indultum pontificium, ut in territoriis dictarum Dlocccseon diebus solius Jejunii in refectluncula serotina christlfidcllbus edendi carnes licen­ tia concedatur, quamvis haec consuetudo in locis antea enumeratis adhuc non existât. Causae sunt: 1. Unitus disciplinae, quia in dioecesibus Rheni superioris, nempe Frlburgensi, Rottenburgensl. Mo· guntina. Fuldensl et Llmburgensl eadem consuetudo ab Apostolica Sede probata jam diu viget. 2. Secundum eanonem 1252 in dioecesibus Provinciae Rheni inferioris quindecim dies plenae abstinentiae adhuc r.on servatae nunc sunt servandae, ct quidem a) sex sabbata Quadragesimae et ferla IV Quatuor Temporum in Quadra­ gesima. b) tres feriae IV et tria sabbata Quatuor Temporum extra Quadragesimam, c) pervigiliae Deiparae in Coelum Asumptae ct Omnium Sanctorum. His 15 diebus In dioecesibus supradictls carnibus vesci licebat Quae consuetudo eo facilius ad normam canonis 1252 Immutaretur et lex Codicis eo fidelius servaretur, si diebus solius Jejunii disciplina ita mitigaretur, ut in rcfectiuncula serotina concederetur licentia edendi carnes. Rescr. - Er audientia Ssmi. dici 23 octobris 1919. SS. D. N. Benedictus Papa XV. audita relatione infrascripti Cardi­ nalis S. C Concilii Praefecti, benigne annuit pro gratia juxta preces.—D. Card. Sbarretti. Praef. J. Mori. Sccr. • Ordinariis Provinciae Ecclesiasticae Colonlensis. Prot. N. 4855/ 19 AKKR 100 (1920) 39-40. 213 1919 OCT 29.-COM. INTP., RESP. AAS 11 (1919) 480 Dubium de Parimenti è stato sottoposto alia Commissione Ponti­ ficia per la interpretazione dei Codice di diritto cano­ nico il seguente dubbio: Can. 1251, ξ 1. Puô ritenersi tuta conscientia la dottrina msegnata da alcuni autori, che dopo la pubblicastone dei Codice è permesso nei giomi di solo digiunc mangiar carne più volte il giorno: L’Efno Présidente della Commisione ha risposto il giomo 29 ottobre 1919: Negative.—Pietro Card. Gaspar­ ri. Présidente. Luigi Sincero, Segretario. 622: 214 1919 NOV 4.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· De electione, confirmatione et postulatione canonica l· An electio Prioris aut Provincialis in Ordine Praedicatorum electo intimari debeat statim post elec­ tionem ad normam Can. 175; vel servari possit Consti­ tutio actualis, quae iubet Intimationem fieri debere so­ lum post confirmationem. 2* An electus in Ordine Praedicatorum possit valide acceptare vel abiicere electionem ante confirmationem? Et quatenus affirmative: 3* An confirmator teneatur ad normam Can. 177. 2·, confirmationem dare, si electum reperit idoneum et electio ad normam iuris fuerit peracta; vel secundum 233 Constitutiones possit confirmationem denegare, non quidem secundum libitum suae voluntatis sed secundum Judicium rationis? 4° An electus in Priorem et Provincialem in Ordine Praedicatorum ius aliquod in sua electione obtineat ad normam can. 176, vel e contra iuxta Constitutiones nihil acquirat? 5° Utrum ad valorem postulationis, si cum electio­ ne concurrat, saltem duae tertiae partes requirantur iuxta can. 180, 1°, vel sufficiat in Ordine Praedicato­ rum, simplex maioritatis supra medietatem. Iuxta Con­ stitutiones? Et quatenus affirmative: 6° Utrum ad valorem electionis concurrentis cum postulatione, sufficiat quilibet excessus supra tertiam partem eligentium ad normam Iuris Decretalium, vel requiratur suffragium partis absolutae maioris iuxta can. 101, 1® n. 1. 7° Utrum ad valorem postulationis requirantur ultra duae tertiae partes votorum etiam quando concurrens in electione quemlibet numerum mediocrem suffragio­ rum obtinuit? 8° Utrum instrumentum postulationis adhuc ad Pro­ vincialem mitti debeat, an directe ad alium habentem facultatem dispensandi, id est ad Magistrum Ordinis vel ad Romanum Pontificem respective, iuxta eanonem 181, P? Resp. Ad 1° Affirmative ad primam partem, negative ad secundam. Ad 2° Affirmative ad normam can. 1751. Ad 3° Affirmative ad primam partem; si tamen iudicium rationis (nempe grave) militet contra electionem: id indicat subiectum minus idoneum esse ac proinde Superiorem posse confirmationem denegare. Ad 4° Electus acquirit tantum ius ad rem ad nor­ mam can. 178. 2°. Ad 5° Affirmative ad primam partem, negative ad secundam. Ad 6° Si cum electione concurrit postulatio, saltem duae tertiae partes suffragiorum requiruntur ad nor­ mam can. 180. 1°, si vero agatur tantum de electione, servetur can. 101, 1° n. 1, coll· cum can. 174. Ad 7° Provisum in responsione ad 6°. Ad 8° Instrumentum postulationis ad normam can. 181, 1°, posse mitti ad Superiorem, ad quem pertinet electionem confirmare etc., per tramitem Provincialis. Roma. 4 novembre 1919.—P. Card. Gasparri. Luigi Sincero. Segretario. • Rcvrr.o M?aistro Ger.sroti O. P.: AOP 16 (1923-24) 422-423 usu carnis in diebus solius ieiunii Adn. J B. Io NrT 47 (1920) 174-191; REGATILLO n ME 32 (1920) 155-156; PrM 10 (1922) 104. η. 212-215 215 1919 NOV 7.-SC CONCILII. INDULT. PART.· Facultas tribuitur reducendi onera MISSARUM ET FUNDATIONUM Preces - 1. Ut restringatur onus applicandi Missam pro populo (cf. can. 339, 5 1) ad dies dominicas et dies festos de praecepto tantum (exclusis festis suppressis); 2. pariter ut onus applicationis missae conventualis in ecclesiis cathcdralibus et collegiatis (can. 417, 5 D restringatur ad solas dominicas et festas de praecepto, manente tamen obligatione assistendi missae quotidie (can. 413, $ 1. 2) et relaxato 4 3. ita ut missa conven­ tualis etiam absque cantu celebrari possit 3. Ut ubicumque in ecclesiis archidioceesis dotes fun­ dationum ita imminutae inveniuntur, ut impares sint ad praestandos fructus sufficientes, tamdiu liceat quie­ scere a satisfactione onerum missarum aUarumquc fun­ dationum donec pecuniae iterum accrescant et stipen­ dium sufficiens (iuxta normam pro praesenti vigentem) praebeant. Intentiones missarum talium fundatarum cum applicatione pro populo (vel conventu) interim co­ adunare liceat. 4. Ut Ordinario denique liceat absque convocatione synodi taxas cancellariae episcopalis iusto modo auge­ re (c. 1507, 2403) ad meliorem sustentationem Officia­ lium. scribarum et cursorum. Rescr. - Sacra Congregatio Concilii· auctoritate Ss D. N. Benedicti PP. XV attentis ox]K)sitiit. benigne tri234 SC CONCILII. RELIGIOSORUM. S. OFF , RITUUM n. 215-220 bui! Ordinario Salisburgcnsi facultates in omnibus iuxta preces, ad quinquennium. cauto tamen, ut Laxae car.cellariac de quibus sub num. 4 praesertim in rebus matrimonialibus pro pauperibus aut reducantur aut ex integro remittantur et usque dum in proximo conventu Episcoporum Provinciae Ecclesiasticae uniformis taxa non inducatur. Datum Romae die 7 novembris 1919. N 5129.— D. Cara Sbarretti, Praef. • OrdM» N. 5129: AKKR 100 (1920) 33 1919 NOV 10-26 3) siano muniti dei nihil obstat da parte dei Vicariato di Roma. Ottenuta l’ammlssione, dovranno frequentare !o Stu­ dio per un triennio, secondo le norme che verranno stabilite in apposito Regolamcnto. Alio spirare dei trien­ nio riceveranno, se merltevoli. il relativo attestato, che aU’occorrenza potrà servire come speciale requisito. Roma, dalla Segretcria della S. Congregazione dei Concilio. 11 novembre 1919.—D. Card. Sbarrettt. Prefetto. G. Mori, Segrctario. Adn. ME 32 (1920) 48. NrT 47 (1920) 37h PrM 10 (1922) 63. 216 218 1919 NOV 10.-SC CONC., DECR. AAS 11 (1919) 462 INDCLTUM DE ABSTINENTE ET JEJUNIO PRO AMERICA LATINA ET INSULIS FHILIPPINIS Plures ex America Latina Sacrorum Antistites nuper ab Apostolica Sede suppliciter expostularunt ut, iisdem perdurantibus causis, benigne renovaretur indultum circa abstinentiam et ieiunium die 1 lanuarii 1910 pro America Latina et Insulis Philippine ad decennium con­ cessum. 1 Quum hae preces in generali conventu diei 8 novembris 1919 ad trutinam revocatae fuerint. Emi Pa­ tres huius S. Congregatione Concilii memoratum indul­ tum pro America Latina et Insulis Philippine ad aliud decennium quidem prorogandum, sed. quo magis con­ grueret novi Codice iure canonici hac in re praescrip­ tis, prout sequitur moderandum consuerunt Quapropter statuerunt ut : 1) ieiunium sine abstinentia servetur: feria VI Qua­ tuor temporum in Adventu, ferih IV Quadragesimae et feria V Maiore Hebdomadae: 2) ieiunium et abstinentia: fere IV Cinerum et ferie VI Quadragesimae; 3) absti­ nente sine ieiunio: in Vigilie: e) Nativitate Domini, b) Pentecostes. c) Assumptione B. M. Virginis» d) Aposto­ lorum Petri et Pauli vel Omnium Sanctorum: 4) in re­ liquis vero servetur forma praecedente Indulti, firmo etiam, quoad abstinentiam et Ieiunium, privilegio Ni­ grite et Inde Americae Latinae concesso a Leone ΧΤΠ Constitutione Trans Oceanum, die 18 apriie 1897 [ASS 29 (1896-97) 659-663 et AAS 2 (1910) 271-276]. Quam resolutionem in audientia subséquente diei a subscripto Secretario relatam, SSmus D. N. Benedictus PP. XV ratam habere et confirmare dignatus est, eamque publici iure fieri mandavit, contrariis non obstanti­ bus quibusvis. Datum Romae, ex Secretaria eiusdem S. Congre­ gatione Concilii, die 10 novembre 1919.—D. Card. Sbarretti. Praef. L Mori, Secr. ’ Cfr. Acta Apotiolicïc Scdti. vol. Π. pag. 215. A4·. ME 32 (1920) 46: PrM 10 (1922) 62. 217 1919 NOV ll.-SC CONC., DECK AAS 11 (1919) 463 RIPRISTTNAMENTO DELLO STUDIO PRESSO LA S- CONGREGAZIONE DEL CONCILIO 1919 NOV 21.-SC REL., RESP. AAS 12 (1920) 17 DUBIUM Circa testimoniales juratas pro ingressu religionem Sacrae Congregationi de Religiosis propositum fuit sequens dubium: « Quid agendum in casu quo Supe< rior Religiosus vel Rector Collegii aut Seminarii rec nuerit iuramento firmare, ad normam can. 545. § 1. « litteras testimoniales a Superiore alterius Instituti < requisitas pro admittendo postulante ad normam can. < 544. 5 3 ? ». S. Congregatio, re mature perpensa, respondendum censu it prout respondet: « Praescriptum canonum esse < servandum, et Ordinarius, si agatur de Institutis lu« ris dioecesani aut laicalibus. sive Collegiis aut Semi< narils; vel Supremus Moderator in Institutis clerica« libus aut in Ordinibus Regularibus, contra tales Su« periores renuentes procedant, eos cogendo etiam per c poenas, usque ad privationem officii. Quodsi nihilo­ minus litterae iuratae haberi non possint» res defe­ ratur ad S. Congregationem ». Datum Romae ex Secretaria S. Congregationis de Religiosis, die 21 novembris 1919.—Maurus M. Serafini Ab. O. S. B., Sccr. Adn. 1. 8 In NrT 47 (1920) 243; Ph (1920) 356-357: PrM 10 (1922) 194. MAROTO In CpR 1 219 1919 NOV 26.-SC S. OFFICII, RESP. PART. De assistentia sacerdotis matrimoniis mixtis In consessu habito feria IV. die 26 Novembris 1919. propositis precibus istius Arch i episcopal is Curiae, da­ tis die 5 Aprilis 1918. quibus petis quomodo se gerere debeat in excipiendo consensu sacerdos, qui adsistit ce­ lebrationi matrimonii inter catholicum et acathqlicum. qui non dant cautiones. Emi et Rovmi Domini Car­ dinales una mecum inquisitores Generales responden­ dum mandarunt, in omnibus servandas esse praescrip­ tiones Codicis Iuris Canonici. Hinc sacerdos his ma­ trimoniis adsistere nequit nisi, praestitis cautionibus, obtenta fuerit dispensatio super impedimento mixtae re­ ligionis aut disparitatis cultus ad normam Canonum 1060 et 1061; consensum vero requirendum ad normam Canonum 1102 et 1095. Contrariae Sanctae Sedis prae­ scriptiones atque contraria indulta per ipsum Codicem Iuris Canonici abrogata sunt. D Santo Padrc. desiderando che I giovanl sacerdoti. I quali abbiano compluto il corso di diritto canonico, acquistino pratica nclTordinario e regolare dlsbrigo degU affari ecclesiastici e nella particolare applicazione • OcdbMrio Olomucen»!: AKKR 100 (1920) 28. Adn. REGA delle leggi eanoniche in via amministrativa. il 28 ot- TILLO n. 563. tobre 1919. nelVudienza concessa al sottoscritto Cardi­ nale Prefetto, si è benignamente de gnato di ordinare il nprlsUnamento dello Studio presso la S. Congregazione dei Concilio; il che viene effettuatn con il présenté 220 atto. L’ammlssione allo Studio, second© Vaugusta volontà del S. Padre, è limitata ad un numero ristrcttlssimo di 1919 NOV 26.-SC RTT., RESP. AAS 12 (1920) 177-182 «sacerdoti, ed alTuopo occorre che essi: Duria: de quibusdam episcoporum privilegiis, 1) siano partlcolarmcnte raccomandati dal loro Or­ INSIGNIBUS ac functionibus dinario. 2) abbiano conseguita la laurea almeno Ln diritto turcaC^^uent?aC rin^Cgltio5nUc rogata est, ut oppor­ canonico. tune tnsequentia, de quibusdam Episcoporum privüe235 236 1919 NOV 26 SC RITUUM. DE EPISCOPORUM PRIVILEGIIS giis, insignibus ac functionibus, dubia enodare dignare­ tur. nimirum: I De quolibet Episcopo quaeritur: 1. Num Episcopale biretum rubro torulo exornari queat? 2. Num cuivis Episcopo liberum sit uti cappa ceterisque vestibus e panno serico et undulato (vulgo amoerro), aut saltem serico? 3. Utrum violacei coloris esse possint, an potius nigri coloris esse debeant, vestis talaris, mantelletum et forte 178 mozzeta ct biretum Epi/scopi, in iis functionibus quae poenitentiae temporibus, vel pro defunctis fiunt? 4. Num umquam Episcopus, stante praesertim con­ suetudine, v. g. ad Confirmationem sive publice sive privalim ministrandam, aut in processionibus, gestare possint stolam et mitram et pastoralem baculum cum habitu praelatitio uti supra? 5. Num usus mitrae argenteae cum laciniis item argenteis, pro simplici mitra damascena vel linea cum rubeis laciniis, sicubi invectus fuerit, tolerandus sit? II. De Episcopo in propria dioecesi, petitur: 1. Praesente S. R. E. purpurato Patre non Legato, utrum mozzetam, an satius mantelletum. Episcopus Or­ dinarius induat? 2. Praesente item Cardinali vel Metropolitano, debeatne Episcopus Ordinarius cappam. si induerit, refle­ xam sustinere, et a privatis benedictionibus abstinere? 3. Possitne Episcopus Ordinarius, post Missam de Requiem, cui mozzeta indutus in Choro adfuit» stolam super amictum, et pluviale assumere, et, recedente Ce­ lebrante, absolutionem ad tumulum ritu consueto pe­ ragere? 4. Utrum Episcopo Missam lectam (sive privatam, sive Ordinationis) celebranti assistere valeant ad altare, ubi saltem id iam moris est, duo Canonici quibusvis insignibus vestiti; an tantum adhibito superpelliceo super rochetum, si huius usu gaudeant? III. De Episcopo extra propriam dioecesim, inqui­ ritur: 1. Num, attenta consuetudine, tolerari possit ut Epi­ scopus extraneus, sive praesente, sive absente Episcopo Ordinario, non mantelleto, sed mozzeta super rochetum utatur? 2. Num et quando extraneo Episcopo fas sit, prae­ sente vel absente Episcopo Ordinario, cappam adhi­ bere? 3. Quomodo Episcopus extraneus, si, functione id requirente, aut annuente Episcopo Ordinario, pastorali baculo utatur, superiorem huiusce baculi partem ver­ tere debeat? 4 Praesente Episcopo Ordinario, qui extraneo Epi­ scopo solemniter celebranti throni usum concessit, utrum hic thronus esse possit thronus ipsius Episcopi Ordinarii ab Evangelii parte positus; an erigi debeat a parte Epistolae thronus alter. Episcopo quidem Ordina­ li rio proprium thronum retinente?/ 5. Possitne Episcopus Ordinarius assistere in proprio throno, dum Metropolitanus in altero throno, ab Episto­ lae parte posito, solemniter celebrat? 6. Si Metropolitanus, vel Episcopus extraneus, utens Episcopi Ordinarii throno, pontificallter celebret: a) num septimum candelabrum adhibendum sit? b) possintne. praeter presbyterum assistentem et dia­ conum et subdiaconum, duo etiam diaconi parati Epi­ scopo celebranti adsistere? 7. Assistente Episcopo Ordinario in proprio throno, dum alter Episcopus solemniter ad faldistorium cele­ brat. si, cantato Evangelio, fiat concio: a) utri Episcopo concionatorem ante sermonem be­ nedicere competat? b) coram utro, in fine, diaconus confessionem de­ cantare debeat? c) utrius sit solemnem tunc benedictionem imper­ tiri? 8. Si forte eiusmodi concio ab alio Episcopo prae­ sente, ut supra, vel celebrante Episcopo Ordinario, ha­ bita sit, quis indulgentias post publicam confessionem nuntiare debeat? 9. Assistente autem in Choro, vel absente. Episcopo Ordinario, dum extraneus Episcopus pontificaliter in eius throno celebrat, si fiat post Evangelium concio, mnnquid hac conclusa, solemnis quoque benedictio dari debeat, aut possit? n. 220 IV. De pluribus Episcopis simul praesentibus, dubi­ tatur: 1. Fierine debeat Episcoporum. Missae solemn! pon­ tificali adsistentium. thurificatio statim ante incensationem presbyteri et diaconorum paratorum, qui Epi­ scopi celebranti adsistunt? 2. Num probanda sit consuetudo Instituendi, solem­ nity tum quarumdam occasione, processiones, in quibus omnes, qui eisdem intersunt. Episcopi stola et pluviali et mitra parati sunt, ac baculum pastoralem gestant? 3. In eiusmodi processionibus: a) quonam ordine incedere debeant tum Episcopus qui processioni praeest, tum ceteri Episcopi? b) Num debeatur, an saltem concedi possit, singulis Episcopis non celebrantibus duorum canonicorum adslstentia? 4. Num probari possit ut populo, piae cuiusdam pe­ regrinationis aut festivitatis occasione congregato, om­ nes simul Episcopi praesentes consuetam benedictio­ nem. verba una voce decantantes, solemniter imper­ tiantur?/ 180 V. De Episcopo Ordinarie et dc Vicario Generali, qui est Episcopus titularis Auxiliaris: 1. Potestne Episcopus Ordinarius permittere suo Vi­ cario Generali, qui est etiam Episcopus titularis Auxi­ liaris, induere solam mozzetam loco mantelleti? 2. Idem Vicarius Episcopus etiam Auxiliaris potestne benedicere populo intra et extra Ecclesiam? 3. Attento can. 337 § 3. Codicis I. C., manetne in suo robore Decretum S. R. C.. n. 4023, diei 12 iunii 1899. super iure Episcoporum D:oecesanorum cedendi thro­ num alteri Episcopo? Sacra porro Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis suffragio, omnibus et singulis propositis quaestionibus maturo examine perpensis, ita rescriben­ dum censuit; nimirum: I. - Ad 1. Negative. Ad 2. Negative, iuxta Caeremoniale Episcoporum (lib. I. cap. ΙΠ. nn. 1, 3), adhibito nempe rudiori vel leviori panno ex lana pro opportunitate: textili enim serico (non undulato) legitime ùtuntur qui sunt de Cap­ pella. Domo, Familia Summi Pontificis. Ad 3. Romae, semper esse debent violacei coloris, excepta Sede vacante; extra Urbem, laudabiliter coloris nigri, exceptis bireto ac pileolo, quae semper erunt violacei coloris. Ad 4. Negative, et serventur: Pontificale Romanum (edit, typ., 3 augusti 1888), Caeremoniale Episcoporum (edit typ., 21 augusti 1886), et Deere ta. Ad 5. Negative, quum mitra ex tela argentea sit propria Summi Pontificis in luctuosis: sed neque da­ mascene, quae vel Cardinalium (specialis) vel Protonotariorum Apostolicorum ad instar est propria. II. - Ad 1. Servetur Caeremoniale Episcoporum (lib. I, cap. IV, n. 7). Ad 2. Ad primam partem, affirmative. Attamen illam explicabit pontificalia peracturus, inserviente de ca caudatario, illos actus excipiendo, quos immediate cum Cardinali vel Metropolitano aut versus eos exhibeat. Ad secundam affirmative, iuxta Caeremoniale Episco­ porum (lib. I. cap. IV). Ad 3. Affirmative. Ad 4. Negative ad primam partem: affirmative ad secundam. III. - Ad 1. Imo convenit, domi, invitante Episcopo Ordinario, aut ex praesumpto ipsius beneplacito: extra, negative, nisi iuxta Caeremoniale Episcoporum (lib. I. cap. IV, nn. 4 et 7) et Decreta (praesertim Decr./’ n. 388. 181 lanuen., 20 iulii 1621). cum mozzeta habeatur simul mantelletum: paulatim amota, iuxta prudens arbitrium Ordinarii, consuetudine, ubi adsit Ad 2. Rite utitur cappa. quando Pontificalia solcmnia ad solium legitime peragit: si tamen sit Ordinarii Coadiutor seu Auxiliaris, uti poterit iis m adiunctis. in quibus licet iuxta leges liturgicas. de licentia Ordinarii, ad mentem Decretorum S. R. C. nn. 2010, Veliterna, 6 septembris 1698. ad 1 et 2; 2011. Velitema, item 6 Sep­ tembris 1698. ad 1, et 4023. 12 iunii 1899. Ad X Semper cum parte reflexa ab sc. scilicet, ver­ sus personas vel res quas prospicit Ad 4. Affirmative ad primam partem; imo Missae pontificalis ad thronum celebratio ad tramitem Caeremonialis Episcoporum habenda est, etiam quoad situm BENED. XV. LIT. AP. MAXIMUM ILIA Γ). DE FIDE PROPAG/kNDA 1919 NOV 30 progressus toto orbe fecit: quo in genere praeclari vi­ throni Celebrantis, qui sit in abside, seu in centro Cho­ tae sanctimonia viri utilissime elaborarunt. Ex his Gre­ ri, aut e cornu Evangelii. Negative ad secundam salvo gorius Illuminator Armeniam Christiano nomini adjun­ iure Metropolitani et Legati Apostolici Episcopali cha­ git, Styriam Victorious, Aethiopiam Frumentius; tum ractere insigniti, quoad assistendam in throno a latere pant Hiber nos Christo Patritius, Anglos Augustinus, 4. Epistolae, celebrante Episcopo, etiam Ordinario, ad falColumba Palladiusque Scotos; deinde illustrat Evangelii distorium, iuxta CaercmontaLe Episcoporum (lib. I. cap. XXIII. n. 24. et lib. Π. cap. IX, nn. 5-7); quod assisten­ luce Hollandiam Ciemens WHIibrordus, primus ille VItraiectensium Episcopus, Germaniae populos Bonifacius tia e ius non competit cuilibet Episcopo Ordinario, nisi ad tramitem Caeremonialis Episcoporum, loco secundo et Ausgarius. Slavoniae autem Cyrillus et Methodius ad catholicam Fidem traducunt. Deinceps multo latior citato, scilicet in propria sede, celebrante alio Episcopo campus hominibus apostolicis patere coepit, cum Guad faldistonum. liclmus de Rubruquis Fidei facem Mongolia intulit, Ad 5. Negative. cumque beatus Gregorius X primos missionales legavit Ad 6. Ad eh Negative; ad b); Affirmative. in Sinam: quos subinde Francise! Assisiensis alumni Ad 7. Ad a, b, c. Servetur CaeremoniaLe Episcopo consecuti, non exiguam ibi constituerunt fidelium ec­ rum (hb. II. cap. IX» nn. 5-7), delata Episcopo Ordinario clesiam. quam haud multo post persecutionis orta tem­ etiam benedictione concionatoris. pestas dissipavit America autem detecta, virorum apostolicorum agmen, in quibus praecipue commemorandus Ad 8. Servetur Caeremomale Episcoporum (lib. II. est Bartholomaeus Las Casas, Dominiciani Ordinis de­ cap. VIU. n. 51). cus ac lumen, miseros indigenas cum ab hominum do­ Ad 9. Negative, quum benedictio, ex Cacremoniali et minatu improbo tuendos, tum ex daemonum durissima Pontificali, secumferat Indulgentiarum concessionem, servitute eripiendos suscipiunt; intereaque Franciscos quam omittere irregulare esset; verumtam en Episcopus Xaverius. dignus is quidem qui Apostolis ipsis compa­ celebrans, neque ex Ordinarii delegatione, valeret in­ retur, cum m Indiis Orientalibus et in laponia pro dulgentias concedere; Ordinarius autem non posset be­ Christi gloria animarumque salute mirifice desudasset, nedictionem impertiri, quippe quae a celebratione ne­ ad Sinensis limen Imperii, quo iam tendebat, emoritur, quit separari. quasi discessu suo aditum patefaciens novae Evangelii IV. - Ad 1. Servetur Caeremonia le Episcoporum. praedicationi in illam regionum immensitatem, in qua erat futurum ut e tot inclytis religiosorum Ordinibus et Ad 2. Nihil obstat; abstineant tamen a stola et baculo Missionaiium Familiis homines Fidei propagandae stu­ pastorali gerendis. diosi. tantas per vicissitudines rerum ac temporum, apo­ Ad 3. Ad o); Servetur consuetus m processionibus sto la tum obirent. Postremo continens ea quae ultima ordo; ad bh Negative, in casu. patuit. Australia, itemque Africae interiores tractus, Ad 4. Negative, non obstante, sicubi inoleverit, istiusaudacia constantiaque recentiorum explorati, Christia­ 182 modi consuetudine, quae prudenter eliminanda est./ nae Fidei nuntios acceperunt; ac fere iam nulla est in­ V. - Ad 1. Negative. tra vastissimum mare Pacificum tam remota insula, quo non Missionalium nostrorum virtus actuosa perva­ Ad 2. Episcopus auxiliaris, qui simul sit Vicarius serit. Ex iis autem plurimi exstiterunt, qui cum fra­ Generalis, potest in Dioecesi ubique benedicere populo, trum salutem quaererent, ipsi. Apostolorum exemplo, tum in Ecclesia tum extra Ecclesiam, idque iure. quin ad sanctitatis fastigium pervenerint, nec pauci, qui, opus sit specialem concessionem obtinere ab Episcopo apostolatum martyrii laude cumulantes, Fidem profuso Ordinario; ad normam can. 370 ; 2, collati cum can. 349 sanguine confirmarinL f 1 et 239 f 1. n. 12. Iam vero tot tantosque labores a nostris in Fidei Ad 3. Affirmative. propagatione exantlatos, tanta studia posita, tanta invic­ Atque ita rescripsit, declaravit et servari mandatae fortitudinis exempla edita considerantibus, vehemonter demirari licet, innumerabiles tamen esse adhuc Die 26 novembris 1919.—A Card. Vico. Ep. Portuen qu: in tenebris et in umbra mortis sedeant; siquidem et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Sect. ethnicorum habita recenter ratione, ad decies millies centena millia numerantur. Ad». M. .a EL 34 (1920) 291 297; I PAUWELS In PrM 10 Nos igitur, tam immensae animarum multitudinis la­ (1922) 2C6: ME 32 (1520) 152 185 crimabilem sortem miserantes, cum. pro Apostolici san­ ctitate officii, nihil habeamus antiquius quam ut bene­ ficia eis divinae Redemptionis communicemus, equidem plurifariam in orbe catholico increbrescere illa. Dei ni­ mirum Spiritu commota, studia bonorum in Missionibus exteris provehendis et explicandis, libenti sane gratoque animo videmus. Itaque ad ea ipsa studia fovenda usque 1919 NOV 30.-BENED. XV, EPIST. AAS 11(1319)440-455 quaque et incitanda, ut Nostro est muneri summisque votis consentaneum, lumine auxilioque Domini magnis Ad patriarches. primates. precibus implorato, has vobis, venerabiles Fratres, mit­ ARCHIFFTSCOPOS. EPISCOPOS OREIS CATHOLICI: timus litteras quibus vos vestrosque cleros ac populos Dr fldr cathnllcj per orbrm terrarum propaganda hortamur, significantes quemadmodum huic gravissimae causae prodesse possitis. BENEDICTUS PP. XV Primum omnium ad eos Nostra spectat oratio, qui, ut Episcopi aut ut Vicarii Praefective Apostolici. sacris ▼CŒRABOES FRATRES praesunt Missionibus: Ipsis enim cura omnis proxime SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM incumbit Fidei propagandae, in iisdem praesertim spem amplificationis suae habet Eclesia repositam. Quam­ Maximum illud tanctissimumque munus quod, suo quam non ignoramus quo fere sint ardore apostolatus. iam instante ad Patrem reditu. Dominus Noster lesus probeque novimus quae quantaeque iis vincendae dif­ Christus discipulis demandavit, cum dixit: Euntes tn ficultates fuerint, subeundaque discrimina, his maxime mundum universum praedicate evan gelium omni crea­ postremis annis, non modo ne de suis praesidiis statio­ turae. · non erat sane Apostolorum vita terminandum, nibusque decederent, sed ut regnum Dei etiam dilata­ «ed apud eorum successores perpetuandum usque ad rent. Ceterum, eorum erga hanc Apostolicam Sedem consummationem saeculi, quoad scilicet futuri essent in observantia ac pietate perspecta, confidenter ipsis, ut terra homines, quos ventas liberaret Ex quo igitur illi filiis pater, animum Nostrum aperimus. Hoc igitur ante profecti praedica cerunl ubique verbum Dei,1 ita qui­ omnia cogitent, se suae quemque Missioni tamquam ani­ dem Ut in omnem terram exierit jenius eorum: et in fi­ mam, ut aiunt, esse debere. Quamobrem suis sacerdo­ nes orbis terrae verba eorum; ’ divini mandati memor. tibus cetcrisque sui muneris adiutoribus bono sint, ver­ Ecclesia nunquam, tabentibus saeculis, cessavit adhuc bis factisque. documento, animosque ac stimulos addnnt traditae divinitus doctrinae partaeque humano generi ad sequenda usque meliora. Quotquot enim quoquo per Christum salutis aeternae nuntios et administros pacto in bac vinea Domini operantur, experimento m omnes partes mittere. Illo ipso enim trium saeculo­ cognoscant oportet, pia neque sentiant Missioni prae- 443 rum spatio, quo ad Ecclesiam recens natam opprimen­ sidere patrem, vigilem, diligentem, caritatis plenum, dam, alia ex alia, excitata ab inferis persecutio desae­ omnes et omnia summo studio complectentem, qui suoviit. cum omnia Christianorum sanguine redundarent, ... gaudeat prosperis, condolescat adversis, vox tamen Evangelii praeconum late Romani imperii mHart^tn?toPt^3r? '-audabiles secundet atque adiuvet, fines pervagata est Postquam vero pax et libertas pu­ ’ra^ewhit quaecumque sunt, ut sua pro­ blia ed Ecclesiae data, multo maiores in apostolatu pria resp.ciat. Omnino, prout una quaeque gubernatur. 1919 NOV 30 BENED. XV. LIT. AP. MAXIMUM ILLUD, DE FIDE PROPAGANDA ILa varia est conditio et fortuna Missionum: quibus proinde valde perniciosum evenire potest, si quis ine­ ptus minusve idoneus praeponatur. Plerumque enim quisquis patriam carosque propinquos deserit, Christia­ ni nominis propagandi causa, is longo saepiusque peri­ culoso itineri se committit, alacer et promptus ad du­ rissima quaeque toleranda, dum quam plurimas Christo animas lucretur. Qui si diligenti praeposito utitur, cuius sibi omnibus in rebus adsit prudentia et caritas, non est dubium, quin fructuosissima futura sit eius opera; sin autem, valde est timendum ne, laboribus incommodis­ que paulatim defatigatus, ad extremum deficiat animo desidiaeque se dedat Praeterea qui Missioni praeest, curare in primis debet ut eam usque promoveat pleneque explicet. Ete­ nim. cum ea regio cuius terminis sua Missio circumscri­ bitur, omnis quam longe lateque patet, ipsius sit man­ data curae, profecto omnium quotquot eadem in regio­ ne incolunt, ipsi omnino quaerenda est salus sempiter­ na. Quamobrem si ex ingenti multitudine aliquot millia ethnicorum ad Fidem traduxerit, non ei fas erit in boc acquiescere. Accuret quidem, tueatur et foveat eos quos iam lesu Christo peperit, nec sinat ex eis dilabi quemquam et interire. Verum ne putet se fungi, ut oportet, officio, nisi ceteros etiam, quorum fere est ni­ mio maior numerus, veritatis vitaeque Christianae com­ potes facere pro viribus et sine ulla intermissione con­ tendat Itaque ut ad aures singulorum eo celerius mcliusque Evangelii praedicatio perveniat, multum pro­ derit alias subinde missionalium stationes et sedes con­ stituere, futuras tamquam totidem centra Vicariatibus aut Praefecturis novis, in quas, cum opportunitas ad­ fuerit, eadem Missio dividatur. Quo loco debitas tribui444 mus laudes Vicariis Apostolicis. quotquot sunt/ qui ea ratione, quam diximus, regno Dei nova semper incre­ menta parant: eamque in rem si domesticorum adiutorum copia sibi non suppetat, eos ex aliena religiosorum familia vel societate libentissime accipere consueve­ runt At contra, quam non probandus ille foret qui Do­ minici agri partem, sibi assignatam ad excolendum, tamquam suam propriam possessionem haberet, quam prorsus nollet alienis manibus attingi. Quanta vero sub­ eunda ei esset divini iudicii severitas, praesertim si — quod saepius contingere memoravimus — Christianis non ita multis circumfusa esset multitudo ethnicorum, quibus quidem erudiendis quum ipse cum suis verbi ministris non sufficeret, nollet aliorum operam advoca­ tam adhibere. Atqui catholicae Missionis praeses, cui nihil aliud cordi sit nisi Dei gloria et salus animarum, undique ad sanctissimum munus adiutores, cum opus fuerit, conquirit, nec ii qui sint, suae an alienae fa­ miliae aut nationis, quidquam pensi habet» dum omni modo ... Christus annuntietur? nec solum adiutores, sed adiutrices etiam, idest sorores religiosas adhibet ad scholas, ad orphanotrophia, ad nosocomia, ad domus ho­ spitales, ad cetera caritatis instituta, in quibus novit, Dei providentis nutu, incredibilem quamdam vim ad fidem latius proferendam inesse. Ad haec bonus Missionis praefectus non se intra suos fines continet, quasi aliena ducat omnia quae fo­ ris fiunt» sed, urgente caritate Christi, cuius ad gloriam quidquid intersit, sua multum intéressé putat, cum col­ legis finitimis amicitiam et necessitudinem studet ha­ bere. Multa enim saepe exsistunt communia negotia ad eamdem regionem pertinentia quae, ut patet, nisi com­ muniter. expediri non possunt. Sed praeterea magno cum Religionis emolumento Missionum praesides, quot­ quot poterunt, in unum statis temporibus conveniet, ut consilia inter se conferant, mutuisque alloquiis confir­ mentur. Denique illud est quo quicumque Missionem regunt, ii suas praecipue curas oportet habeant con­ versas, ut sacrorum ministros de gente ipsa, in qua versantur, educent atque instituant: id quod novarum «1 ec clesiarum spem maxime continet Nam sacerdos in­ digena, utpote qui ortu, ingenio, sensibus studiisque cohaereat cum suis popularibus, mirum quantum va­ let ad Fidem eorum mentibus insinuandam: multo enim melius, quam quisquam alius, novit quibus modis quidpiam ris persuaderi queat. Ita saepe fit ut illud faciles aditus habeat, quo advenae sacerdoti pedem inferre non licet Iam vero clerum indigenam, ut speratos fructus afferat, omnino necesse est bene conformare et fingere. At nequaquam satis erit ad hoc institutio quaedam in­ choata et rudis, talis videlicet ut quis ad sacerdotium ineundum evadat idoneus, sed plena debet esse per­ fectaque et numeris omnibus absoluta, qualis sacerdoti­ bus cultarum gentium tradi solet. Neque enim clerus 241 indigena eatenus parandus est, ut missionaries advenas, humilioribus ministeriis addicti, adiuvent, verum ut ipse, par divino muneri obeundo, recte possit populi sui gubernationem aliquando suscipere. Nam ut Eccle­ sia Dei catholica est nullamque apud gentem vel na­ tionem extranea, ita consentaneum est ex una quaque gente sacrorum administros exsistere quos divinae le­ gis magistros viaeque ad salutem duces sequantur po­ pulares sui. Ubicumque igitur adsit quantum sat est indigenae cleri eiusque bene instituti et vocatione sua sancta digni, ibi Missionarii opus feliciter expletum ec­ clesiamque praeclare esse fundatam iure dixeris. Quod si forte ad eam labefaciendam procella dein persecu­ tionis oriatur, non verendum est ne, eo fundamento iisque radicibus, non sit hostiles impetus latura. Hoc enimvero tam grave muneris officium ut ex veritate aestimarent diligenterque exsequerentur, sem­ per apud Missionum rectores institit Apostolica Sedes: cuius quidem in hoc genere studium clare indicant vetera et recentia huius Urbis Collegia clericis extera­ rum nationum Instituendis, praesertim Orientali ritu. At, post hanc instantiam Pontificum, dolendum est, re­ giones esse, in quas abhinc pluribus saeculis catholica Fides illata sit, atque ubi tamen clerum indigenam, nisi deterioris notae, non reperias: item populos esse non­ nullos, mature Evangelii/ luce illustratos, qui ex bar- 44β baria ad eum iam humanitatis gradum emerserint, ut in omni civilium artium varietate praestantes viros ha­ beant, quique, cum multa iam saecula salutari Evan­ gelii Ecclesiaeque virtute sint affecti, tamen adhuc nec Episcopos, a quibus regerentur, nec sacerdotes, quorum disciplina civibus imperitaret, efferre potuerint Ap­ paret icitur mancam mendosamque esse rationem ad hunc diem alicubi usitatam in educando clero qui se ad Missiones applicet: cuius quidem incommodi remo­ vendi causa, Sacro Consilio Propagandae Fidei man­ damus, ut quae variis regionibus opportuna sint constituat, et Seminaria, quae regionibus singulis plurlbusque simul dioecesibus usui sint vel condenda curet vel condita iam recte gubernanda, praesertim vero sol­ licitum sit quemadmodum novus in Vicariatibus ceterisque Missionum locis clerus adolescat Iam vos alloquimur, dilectissimi Nobis Filii, quotquot estis» Dominicae vineae cultores, quorum in manibus proxime posita est, cum Christianae sapientiae propaga­ tione, tot salus animarum. — Principio versetur vobis semper ante oculos excellentia magnitudoque muneris, in quod vester insumitur labor. Divinum est prorsus longeque ab humanarum rationum exiguitate remotum, quod vobis propositum est. iacentibus in mortis umbra lucem admovere et ruentibus in interitum caeli viam aperire. Intelligentes igitur vestrum unicuique dictum a Domino: obliviscere populum tuum, e? domum patris tui,’ memineritis non hominum debere vos imperium propagare, sed Christi, nec patriae quae hic est. sed pa­ triae quae sursum, cives adiicere. Ac miserum sane fo­ ret, si qui ex Missionaries ita suae dignitatis immemores viderentur, ut potius de terrena patria quam de cae­ lesti cogitarent, eiusque plus aequo studerent potentiam dilatare gloriamquc super omnia extendero. Esset haec quidem apostolatus pestis teterrime, quae in Evangelii praecone omnes caritatis animarum nervos elideret, ipsiusque vulgo debilitaret auctoritatem. Homines enim, quantumvis barbari ei immanes, satis/ bene intelligunt 447 quid sibi velit, quid ab eis quaerat Missionarius. sagacissimeque odorando perspiciunt, sl quid aliud» ac ipso­ rum spirituale bonum, expetat. Fac vero eum terrenis aliqua ex parte inservire consiliis, nec se virum undi­ que apostolicum gerere, sed suae quoque patriae nego­ tia procurare videri: continuo omnis eius opera in suspi­ cionem veniet multitudini: quae quidem facile adduci poterit in eam opinionem ut Christianam religionem pu­ tet propriam cuiusdam externae nationis esse, quam religionem qui amplexus sit, subiecisse se tutelae impe­ rioque civitatis exterae, propriacque civitatis ius exuis­ se videatur. Magnae Nobis quidem aegritudini illa sunt dc rebus Missionum commentaria, quae hisce postremis annis vulgari coepta sunt, in quibus non tam studium apparet Dei regnum dilatandi, quam propriae civitatis ampli­ tudinem augendi: miramurque in cis nihil curari quan­ tum haec abalienent a religione sancta animos ethnico­ rum. Haud ita Missionarius catholicus, hoc dignus no­ mine: sed is, perpetuo recogitans, se nequaquam pro sua Ipsius natione, verum pro Christo tegalior.e fungi, ita se gerat ut quilibet sino ulla dubitatione agnoscat eius ministrum religionis quae, cum omnes complecta­ tur homines, in spiritu et veritate Deum adorantes, nulli est nationi extranea, atque ubi non ?*t Gentilis. 242 η. 221 BKNED. XV. LIT. AP. ΛΙΑΧΙΜΓΛΙ Π. LCD, DE FIDE PROPAGANDA 1919 NOV Μ Sit ille igitur in exemplum humilis, obediens, castus, et Iudae us, circumcisio, et praeputium. Barbarus et sit praecipue pius, sanctacque orationi ac perpetuae Scytha, servus, ct liber: sed omnia, et m omnibus cum Deo conjunctioni deditus, sedulo apud cum causam * Chnsîus. Alterum autem perdiligenter Missionario ca­ agens anima rum. Quanto enim fuerit Deo coniunctior. vendum, hoc est ne alios quaestus velit facere quam tanto plus ei divinae gratiae et adjumenti impertietur. animarum. Verum hac de re non attinet plura dicere. Audiat autem Apostolum sic hortantem: Induite vos Nam quem cupiditas teneat lucri, quomodo ille divinae ergo sicut electi Dei, sancti, et dilecti, viscera miseri· gloriae studebit unice, ut oportet, in eamque promoven­ cordiae, benignitatem, humilitatem, modestiam, patien­ dam, alios revocans ad sanitatem, paratus erit sua om­ tiam. * Harum ope virtutum patens planusque in animos nia vitamque ipsam impendere? Accedit quod ob eam hominum est veritati aditus, quibusvis submotis impe­ causam multum ei decederet auctoritatis apud infideles, dimentis; neque enim ulla est adeo contumax voluntas maxime si. quod proclive factu est. studium rei quae­ quae eis facile obsistat. Ergo Missionarius, qui quidem rendae in avaritiae vitium iam abiisset; cuius quidem ad similitudinem lesu Domini flagret caritate, cum vel sordibus nihil est nec hominibus contemptibilius nec perditissimos ethnicorum numeret inter filios Dei, utpo­ Dei regno magis indignum. Bonus igitur Evangelil prote eodem divini sanguinis pretio redemptos, non eorum 443 pagatur perstudiose in hoc etiam sequetur gen turn vel inhumanitate irritatur, vel morum perversitate per­ Apostolum, cuius non solum est illa ad Timotheum cellitur, non eos cespicit aut fastidit, non acerbe atque hortatio: habentes alimenta, et quibus tegamur, his con­ dure tractat, verum omnibus Christianae benignitatis tenti simus, ’ quandoquidem usque eo laudem abstinen­ officiis studet allicere, ut ad complexum Christi, Pasto­ tiae magni fecit ut, operosissimi muneris distentus curis, ris Boni, aliquando perducat. In quo illud Scripturae tamen labore et manu sibi victum compararet Sanctae meditari consuevit: O quam bonus, et suavis Sed enim Missionario, priusquam ad a posto latum ac­ est, Domine, spiritus tuus in omnibus! Ideoque cos, qui cedat adhibenda est praeparatio diligens: quamquam exerrant, partibus corripis: et de quibus peccant, admo­ quispiam dicat non esse tot rerum scientiam ei neces­ nes et alloqueris, ut relicta malitia, credant in te, Do­ sariam qui gentibus ab humanitate remotissimis sit mine ... Tu autem dominator virtutis cum tranquillitate Christum nuntiaturus. Nam, licet controversia esse non luaicas, et cum magna reverentia disponis nos.· Quid possit quin ad salutarem animorum conversionem plus vero est aut difficultatis aut molestiae aut discriminis, virtutum ornamenta valeant quam litterarum, tamen si quod talem lesu Christi legatum ab incoepto remoretur? qui bono tamquam commeatu doctrinae non sit instruc­ Nihil sane: nam. gratissimus in Deum qui se tam celso tus. multum sibi saepe sentiet deesse praesidii ad san­ muneri destinavit, omnia quaecumque inciderint adver­ cti ministerii fructum. Neque enim is raro et librorum sa et aspera ad tolerandum, labores, contumelias, in­ copia caret et doctorum, quos consulat, consuetudine, opiam. famem, mortem ipsam quamvis crudelem, magno cum tamen respondere rogantibus, quidquid contra fi­ complectitur animo, dum vel unam ex infernorum fau­ dem obiecerint, quaestionesque dissolvere, vel perdif­ cibus animam eripiat ficiles, debeat Ad haec, quo is se eruditiorem ostendet, Ita affectus animatusque, Christi Domini et Aposto­ eo maior cius erit vulgo opimo, praesertim si in populo lorum exemplo, ad suum munus fungendum fidenter versabitur» apud quem in honore et in pretio sint studia Missionarius aggrediatur: sed omnem fiduciae suae ra­ doctrinae; quo quidem in genere nimium sane dedece­ tionem in Deo collocabit Divinum est hoc totum, ut ret veritatis nuntios a ministris errorum superari. Itaque, diximus, Christianam propagare sapientiam, cum solius dum alumni sacrorum, quos Dominus advocet, ad apoDei sit penetrare m animos, ut et mentes splendore stobeas expeditiones rite instituentur, omnino eos in ventatis illustret, et voluntates igniculis virtutum in-/ 451 omnibus disciplinis, tum sacris tum profanis, quae Misflammet et idoneas vires homini, ad sequendum efsionariis opus sint, erudiri oportebit Id ipsum fieri, uti ficiendumque id quod verum bonumque cognoverit, par est. in scholis Pontificii Collegii Urbaniani Christia­ adiiciat. Quare, nisi ministro elaboranti Dominus adfue­ no nomini propagando, volumus: in quibus etiam pro­ rit. is frustra contendet. Idem nihilo minus tamen stre­ prium magisterium scientiae rerum quae ad Missiones nue pergat pro instituto contendere, auxilio nimirum pertinet, tradendae posthac esse jubemus. fretus divinae gratiae, quae nunquam, eam roganti, In iis vero quae Missionarlus percepta et cognita defutura est. — Quo loco praetereundae silentio non sunt habeat neccssc est, praecipue est numerandus, ut ap­ mulieres, quae iam inde a rei Christianae primordiis paret, sermo populi, cuius se saluti devovebit. Nec egregiam operam studiumque Evangelii praeconibus na­ enim contentus esse debebit levi quadam huius cognivare consueverunt. Ac dignae sunt quae praecipua cum Uone sermonis, sed tanta ut expedite atque emendate laude hic commemorentur virgines illae Deo devotae, loqui possit. Siquidem omnibus, imperitis aeque ac doc­ quae in sacris Missionibus frequentes versantur, puero­ tis. debitor est, nec ignorat quam facile quis possit, rum educationi, pietatisque et beneficentiae multiplici­ 449 bene k> quendo, allicere ad benevolentiam animos mul­ bus institutis addictae; volumusque haec suorum com­ titudinis. Ac praesertim explicationem doctrinae Chri­ mendatio meritorum illis ad bene de Ecclesia sancta stianae non catechistis committat diligens M.ssionarius. merendum animos addat et alacritatem. Illae autem pro sed hanc provinciam, velut sibi propriam, atque adeo certo habeant tanto suam operam fore utiliorem, quan­ ut potissimam sui muneris partem, ipse retineat, qui to magis suae ipsarum perfectioni spiritus studuerint non est aliam ob causam missus a Deo. nisi ut Evan­ Affari iam libet universos omnes, quicumque, magno gelium praedicaret. Eidem autem interdum continget ut. Dei miserentis munere, verae sunt Fidei compotes et tamquam religionis sanctae nuntius et interpres, primo­ innumerabilia, quae inde manant, beneficia participant ribus populi se sistere debeat, aut in coetus doctorum Ac primum attendant oportet quam sancta teneantur hominum invitetur: tum vero qua ratione is suam tue­ lege sacris ad infideles Missionibus opitulandi. Etenim bitur dignitatem, si sermonis inscitia exprimere sua mandavit tius. quam rationibus, ducuntur, multo plus proficitur rqjarit, sed Deus incrementum dedit.11 Huius autem fidem exemplis praedicando quam verbis. Esto igitur gratiae impetrandae una via est aeque in perseveranMb.«ionarius omnibus mentis animique laudibus prae­ t;ae humilium precum consistit, nam de omni re, quamcumque petierint, fi€t iUis α patre meo u dlcU ditus, omnibus doctrinis excultus, omni humanitate poli­ tus. nisi haec cum morum innocentia cohaereant, parum nu.v ^une preces. si unquam alias, sane effectu carere aut nihil efficacitatis habebunt ad salutem populorum, 'n haccausa, qua nulla praestantior. nulla gratior Deo est Quemadmodum igitur dum Israelite! imo plurimum et ipsi et ceteris obesae possunt. 1919 NOV 30 DEC 3 cum /malcc pracliabantur, interea Moyses in summo colle divinam cis opem sublatis manibus impetrabat, ita Evangelil propagatoribus laboriose In vinea Domini se exercentibus omnes debent Christifideles sanctarum precationum ope suffragari. Cui quidem officio rite exsequendo cum proprie Institutus sit Aposfolatus pre­ cationis qui dicitur, eum hic vehementer bonorum uni­ versitati commendamus, optantes ut nemo se ab eius consortione abstineat, sed velint, quotquot sunt, aposto­ lic! laboris si non re at studio esse participes. Secundo loco. Missionalium paucitati medendum est; quae cum antea non exigua esset, summa iam facta est confecto bello, ut multae Dominici agri partes a culto­ ribus vacent. In quo vestram praecipue, venerabiles Fratres, advocatam desideramus diligentiam; vosque rem facturi estis vestro religionis amore in primis aignam. si et in clero et in Seminario dioecesano apostolatus semina, quae quis forte sibi inesse ostenderit, studiose foveatis. Nec vos ulla species recti decipiat aut humana aliqua ratio permoveat, quasi, quod exteris Missionibus permiseritis, id de utilitate dioecesis vestrae detraxisse videamini. In locum enim unius quem dimiseritis fo­ ras, plures domi sacerdotes perutiles Deus vobis suscita­ bit. Qui vero Ordinibus Institutisve religiosorum prae­ sunt exteras colentibus Missiones, oramus et obsecra­ mus, ne ad tantum opus nisi sodalium lectissimos desti­ cent. eos scilicet qui et vitae innocentia et devotionis 453 ardore ct anima/rum studio praestare videantur. lidem autem cum Missionarios suos cognoverint in aliquo populo ab impura superstitione ad Christianam sapient am traducendo feliciter esse versatos, ecclesiamque ibi satis firme fundasse, eos. ut electos milites Christi, ad aliam gentem ex diaboli manibus eripiendam transfe­ rant, et quicquid ab illis iam quaesitum Christo sit. aliis, cultura promovendum in melius, haud inviti relin­ quant Quo pacto, opimam facientes tamquam messem animarum, uberrima quoque suis Familiis divinae bo­ nitatis munera acquirent. Denique opes et eae non ita tenues requiruntur ad Missiones tuencas. maxime cum earum necessitates ex bello in immensum creverint, tot scholis et nosocomiis et domibus hospitalibus et gratuitis rerum diribitoriis aliisoue sublatis exstinctis. Hic enimvero bonos omnes appellamus, ut liberales pro facultatibus exsistant Nam Qui habuerit substantiam huius mundi, et viderit fra­ trem suum necessitatem habere, et clauserit viscera sua ab co; quomodo charitas Dei manet in eo? ” Ita quidem loannes Apostolus, de ill's loquens qui rerum externa­ rum necessitate premantur. At quanto est sanctius ob­ servanda caritatis lex in hac causa, cum agitur non solum ut inediae et inopiae ceterisque miseriis infinitae multitudinis subveniatur, sed etiam et in primis ut tam ingens animarum numerus e superbo Satanae dominatu in filiorum Dei libertatem vindicetur? Quare illa prae- itituta, adiuvari catholicorum liberalitate cupimus. Primum est Opus quod appellatur a Propagatione Fidei, pluries iam a decessoribus Nostris dilaudatum; ex quo posterum, volumus sacrum Consilium chrlstiano nomini propagando diligentissime curet Maxime enim ex eo copiae suppetant oportet unde Missiones tum quae iam junt conditae tum quae posthac condendae erunt, susten­ tentur: confidimus autem non permissurum catholicum orbem ut, cum alii ad errores diffundendos abundent affluantque opibus, nostri verum disseminantes cum 4M inopia luctentur. Alterum, quod etiam vehe'menter om­ nibus commendamus, est Sanctae Infantiae Opus» cuius est vigilare ut infidelium parvulis decedentibus bapti­ smus ministretur: idque eo est commendabilius, quia pueri quoque nostri ipsum participare possunt, itaque, mature inteligentes quanti sit Fidei donum, suam ope­ ram ad illud cum aliis communicandum discunt con­ ferre. Nec vero praetermittendum est Opus Sancti Pe­ tri, ut aiunt, quo educationi atque institutioni cleri indigenae Missionum consulitur. — Ad haec diligenter obeervarl volumus quod est a decessore Nostro fel. rec. Leone XIII praescriptum, ut in festo Epiphaniae Do­ mini In otnnibus orbis terrarum sacris aedibus stipes t pro redimendis captivis cx Africa » corrogentur, et quantum collectum erit pecuniae, ad S. Consilium Fidei Propagandae mittatur. Sed quo certius uberiusque optata Nostra eveniant, debetis omnino, venerabiles Fratres, vestri cleri disci­ plinam peculiari quodam modo ad Missiones dirigere. Vulgo enim fideles ad opitulandum hominibus apostoLes inclinant ct propendent*, vosque hac animorum propensione sapienter utamini, ut quam maximo Misnonibus sit emolumento. Scitote igitur Nos cupcre, in omnibus orbis catholici dioecesibus eam quam vocant Missionalem cleri consociationem, institui, quae in di­ cione sit Sacri Consilii Christiano nomini propagando, cui, quidem Sacro Consilio omnem iam huius rei feci­ mus facultatem. Orta ea nuper in Italia, brevi in alias regiones diffusa est; Nostroque studio cum floreat, mul­ tis iam est a Nobis pontificalis indulgentiae muneribus ornata. Et merito; nam eius instituto clericorum actio opt;me ordinatur, cum ad iniiciendam Christianis curam dc tot ethnicorum salute, tum ad opera ea cuiusvis gene­ ris provehenda, quae in Missionum utilitatem Aposto­ lica haec Sedes iam probarit. Haec, venerabiles Fratres, de fidei catholicae toto orbe propagatione scribere ad vos habuimus. Iam vero, si suo quisque officio, uti par est. omnes satisfecerint, ? Pi. XIJV. 11. » Sav.. ΧΙΊ. 1-2. Ii Tin , VI, 8. 1 Colos., IU. 12. c ΜΑΤΓΗ ·· Fecit. xvn. 12. ■’ I, Cor . HI. 6. XV1H. 19. « f. Ιο.. ΠΙ. 17. »· LUC . V. 4 Adn. PrM 10 (1922) 29. 1919 NOV 30.-SC REL., RESPONSUM. AAS 12(1920)73 Dubium circa decretum < intfr relicuas » S. Congregationi de Religiosis propositum fuit se­ quens dubium circa declarationem quoad Decretum In­ ter reliquas. datam sub die 15 iulii 1919 ÎLE 195). vi­ delicet : « Utrum in Congregationibus seu Institutis Religio« sis. in quibus ex Constitutionum praescripto post « Novitiatum vota annualia emittuntur. Alumni serviK tio militari adstricti. absoluto Novitiatu. admitti vnr leant ad professiones annuales b. S. Congregatio, re mature perpensa, respondendum censu it: « Affirmative: ita tamen ut vota annualia cessent si < Religiosi ad servitium militare vocentur, et eo dic « quo militiae effective adseripti et disciplinae militari « subiecti evadant ». Facta autem dc his relatione Ssiho D. N. Benedicto Pp. XV. in audientia diei 30 novembris 1919. nb infrascripto Secretario. Sanctitas Sua eamdem resolutionem approbare dignata est et publici iuris fieri mandavit.— Maurus M. Serafini. O. S. B.. Sccr. A^n. Ph. MA ROTO In Cj>R 1 (1920) 329*333: RrT 47 (1920) b25-626; Pr.M 10 (1922) De forma ματκγμοχιι QUOAD ETHNICOS FT PROTESTANTES Romae. 3 decembris 1919 Ad dubia ab Amplitudine Tua proposita nempe: 1) Utrum can. 1099. 5 2 ita intelhgendus sit, ut nomine « acatholic! non baptizat: » veniat etiam 24« SC PROP. FIDE. CONCILII. CONSISTORIALIS Ethnicus, aliis verbis, utrum Protestantes baptizati cum Ethnicis matrimonium contrahentes, valide contrahant. 2) Si affirmative. utrum matrimonia Protestan­ tium baptizatorum cum Ethnicis ante promulgationem codicis contracta (quae hactenus invalida censebantur», valida evadant per promulgationem Codicis, obice legis amoto, perseverante vero consensu, infrascnptus Eminentissimus Cardinalis Commissionis Praeses respon­ det Ad 1 — Affirmative ad primam partem, scilicet nomi­ ne ecatholia non baptizati venire etiam Ethnicum. Qua­ re persona baptiza la in Ecclesia Catholica vel ad ean­ dem in haeresi vel schismate conversa, licet sive haec sive illa ab Ecclesia catholica postea defecerint, cum Ethnico matrimonium contrahens, invalide contrahit ob impedimentum dispar.iatis cultus, de quo in can. 1070. § 1. Imo taliter contrahentes, etiam post obtentam dispen­ sationem ab impedimento disparitatis cultus, tenentur Insuper ad formam canonicam celebrationis matrimonii servandam, ad normam can. 1099. i’ 1. n. 2. — Al Pro­ testantes vel schismatici in haeres: ve) schismate licet valide, baptizati. nec ad Ecclesiam catholicam in hae­ resi vel schismate conversi, cum Ethnicis matrimonium contrahentes, valide contrahunt ex novo Codice, quia nec detinentur impedimento disparitatis cultus, nec te­ nentur ad formam canonicam celebrationis matrimonii servandam. Ad 2 Negative. Scilicet matrimonia Protestantium baptizatorum cum Ethnicis ante promulgationem Codi­ cis contracta, valida non evaserunt per promulgationem Codicis, sed etiam cessante, ope legis, impedimento di­ sparitatis cultus in casibus de quibus dictum est supra matrimonia convalidarl debent per renovationem con­ sensui, ad normam canonis 1133. Immo matrimonia in­ valide, ob impedimentum disparitatis cultus, contracta cum ethnico a persona in catholica ecclesia baptizata. vel ad eam ex haeresi vel schismate conversa, sive haec sive illa ab ecclesia catholica postea defecerint, convalidari debent per renovationem consensus in forma iuris praescripta, seu in forma canonica celebrationis ma­ trimonii, ad normam can. 1135, i 1.—P. Card. Gasparri. A. Sincero. Secr. ♦ 560. OKflwto SjHot· r 75. Ada. REGATILLO 494 1919 DEC 8.-SC PROP. FIDE, EPIST. AAS 12(192·)120 Ai» VTCARIOS ET PRAEFECTOS 'POSTOLKOS. QUIBUS POTESTAS IPSIS FIT NOMINANDI VICARIUM DELEGATUM 1919 DEC 8-2· Vicario Generali in Codice I. C. statuta sunt (can. 366 Iet scq.).—Quae dum tibi communico, Deum precor ut te sospitem incolumenque servet. Romae, die 8 decembris 1919 Addictissimus_ G. ____ Μ. Card, van Rossum, Praef. C. Laurenti, Secr. Ada. REGATILLO n. 126; G. VROMANT (n PrM 17 (19211 68·-7β· «t Jn IP 10 (1930) 19-26. PrM 9 (1921) (24)-(26h 10 (1922) 200. RegOLAMENTO PER LO STUDIO PRESSO LA S. CONGREGAZIONE DEL CONCILIO A norma dei decreto di questa S. Congregazione del Concilio In data 11 novembre 1919 ILE 217). emamamo il presente Rcgolamento per 1'opportuna osservanza: 1» La domanda per fammissione alio Studio preiso Ia S. Congregazione dei Concilio, corredata dei relativi documenti di cui nel citato decreto, sarà di re Ita al Car­ dinale Prcfetto della medesima S. Congregazione. 2· L’ammissione allo Studio, che sarà ristretta a pochi sacerdoti dell’uno e dell'altro clero, verrà decisa neU’ordinario Congresso. 3) I sacerdoti ammessi presteranno giuramento dc munere fideliter adimplendo et de secreto servando se­ conda la formola stabilita. * 4) La pratica dello Studio durera per un triennio, ma dovrà r innovars i ogni anno la domanda per la rela­ tiva iscrizione. 5» Lo Studio è sotto la direzione e vigilanza di mons. Segretario o di chi ne tiene le vecl. 6) I sacerdoti apprendisti dovranno frequentare Io Studio almeno in due giorni della settimana da deter· minarsi secondo 1’orario della Segretaria. 7) Gli studenti dovranno: ai stu di are le posizioni che si propongono nella Con­ gregazione plenaria, addestrandosi nella compflazione dei fogli d’ufficio secondo la prassi della Segretaria: b) studiare gli stessi fogli d’ufficio per riferirne con il loro voto scritto nell’adunanza mensile precedente alla plenaria; c) studui re le altre posizione loro commesse, fame il ristretto in scritto e riferirne nelle adunanze settimanali, nonchè prestarsi ad altri lavor i loro affidatL/ 8) Le posizioni ed i fogli d’officio non potranno rendersi oslensibili ad estranei e dovranno restituirsi alia Segretaria entro U termine prefisso. 9> Alla fine della pratica triennale verrà rilasciato apposito attestato a seconda della diligenza e profitto. Roma, dalla Segretarla della S. Congregazione dei Concilio, 15 dicembre 1919.—D. Card. Sbarretti, Prcfetfo. G. Mori. Segretamo. ‘ Ia formo la dei gturamrato è la seguente: «In nomine Do­ •mini. Accra — Ego .V. spondeo, voveo nc iuro fidelem et obcdlenfutunirn Beato Petro ct Domino Nostro Papae ___ _b_ ____ sacceSMTÜJUS. munera huic Studio adnexa fl· •dellter ac °dllixcnter Impleturum, secretum officii religiose set xraturum m lis omrdbur. quae Sacri Canones nut Superiores se•creta servare lusaerlnt Itcmque quoties cx revelatione alicuius •actus praeitxlicfum portibus aut Ecclesiae obvenire potest. Sic Kxx Dcua Bdiuvet et haec sancta Dei Evangella quae manibus xneis taego». Reverendissime Domine. Iuxta can. 198 Codicis L C.. Vicariis et Praefectis Apostolicis ius non competit sibi eligendi Vicarium Ge­ neralem sicut fas est Episcopis residentia!ibus , * sed ipsis potestas tantum est nominandi, cum muneribus in sin­ gulis casibus determinandis, delegatum qui etiam alius esse potest quam provicarlus, de quo in can. 309. Sed cum ex alia parte opportunum videatur Su­ periores Missionum auctoritate pollere sibi deligendi aliquem vicarium, qui practice eadem gaudeat iurisdictione quam ius canonicum Vicariis Generalibus tribuit, non exclusa habituali potestate exsecutioni mandandi re­ scripta pontificia atque utendi iisdem peculiaribus fa­ cultatibus quas haec S. C. Ordinariis locorum commu­ nicat. SS. D. N. Benedictus divina Prov. PP. XV. in au­ dientia habita ab infruscripto Cardinali Praefecto S. C. de Propaganda Fide, die 6 novembris anni 1919. haec in bonum Missionum sua benignitate concessit: I. Sanavit nullitatem actuum iurisdicV.onis positorum ab illis mtslionarHs qui forsan ut vere Vicarios Generales se ges­ serunt. Π. Elargitus est Ordinariis Missionum potesta­ tem nominandi Vicarium Delegatum, si eo indigeant, cui practice concessa sit omnis iurisdlctto in spirituali­ bus ct temporalibus, qua ex Codice I. C. uti potest Vi­ carius Generalis in dioecesi. Ex hac concessione, omnibus Superioribus Missionum facta, nunc tu poteris Vicarium Delegatum nominare, qui gaudeat omnibus facultatibus Vicario Generali tri­ butis, ad normam can. 368. $ 1°, 2·. De numero autem ct de officio Vicariorum Delega­ torum in unaquaque Missione eadem valeant quae de 1919 DEC 20.-SC CONS., DECR. AAS 12 (1920) 38 MELEVTTANA et GAUDISIEN. Circa bénéficia, capellanias et patrimonia sacra DE IURE PATRONATUS Iam inde ab anno 1910 Melevitanus Ordinarius, cui postea accessit ct Episcopus Gaudisiensis, conquereba­ tur incassum cessisse iussa ad rem data ut iuvenes qui patrimonia racra vel beneficia iuris patronatus (quae in lis msuitb quam plura numerantur) assecuti fuissent, macrum seminarium * «grederentur et ecclesiastica stu- 1919 DEC 28 - 1920 IAN 1 SC CONCILII ET PROPAGANDA FIDE dia peragerent. Hi namque. beneficii vel patrimonii possessione adepta, ecclesiastica induti veste vel etiam solo romano collari adhibito velut insigne clericalis status, civilis legis auxilio freti, pristinum vitae tenorem servare ac prosequi solebant, studiis vel etiam saecula­ ribus negotiis vacantes, quin de ecclesiastico statu quid­ quam cogitarent curarentque. Vix sane dici potest quan­ tum in apertam iustitiac laesionem haec cederent; et­ enim ciusmodi agendi ratione piae in primis fundatorum voluntates pessundnbantur: simul vero catholicae fidei et religioni detrimentum afferebatur, imo et in apertum spretum saepe numero vergebant ecclesiastici habitus et status, idque penes protestantes homines praesertim, qui ecclesiasticam vestem a pueris et ab adolescentibus multo cum dedecore gestari viderent. Plura, ad haec vitanda, inita fuerunt consilia, ct in plenariis Emrum Patrum comitiis iterum iterumque de iis est actum ut tanto malo opportuna pararentur remedia. Tandem vern necessitati satis consulere visa est, et a SSiYio Domino Nostro probata fuit, provisio quae heic inferius poni­ tur, quaeque n Melevitano Episcopo, de Sanctae Sedis mandato, in iis insulis publicata iam fuit, ac modo in Actis Apostolicae Sedis refertur (LE 209). Datum Romae, die 20 decembris 1919.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen., Secr. V. Sardi. Archlep. Caesarien.. A ds essor. Ada. Vida Decr. dial 1919 Oct. 8: LE 209. ME 32 (1920) 102104; NrT 47 (1920) 367-369. 221 1919 DEC 28.-SC CONC.» DECR. AAS 12 (1920 ) 42-43 I.VTEX FESTORUM IN UNIVERSA ECCLESIA SUPPRESSORUM Statim ac per responsum diei 17 febr. 1918 a Pont Commissione ad Codicis canones authentice interpretan­ dos [LE 781 declaratum fuit, nihil per Codicem iuris ANNUS 228 1920 IAN l.-SC PROP. FIDE, FACULT. PART.· FACULTATES DECENNALES S. C. DE PROP. FIDE Formulae maiores et minores facultatum quas sc de FEOP. FIDE ORDINARIIS SIBI SUBTECTIS CONCEDERE SOLET AD DECENNIUM. UNA CUM SUPPLEMENTO AD PRAEDICTAS FORMULAS FORMULA PRIMA (MAIOR) Vigore potestatis sibi a Ssfflo D. N. ... diu. Prov. PP. ... tributae, haec Sacra Congregatio Christiano No­ mini Propagando Excnlo P. D. Ordinario ... sequentes facultates concedit ad ... r Al - Circa Sacramutta et Sacros Rrrvs 1. Permittendi suis missionarils ut Missam celebrare pos­ sint In mari, dummodo mare sit tranquillum, in loco ta­ men decenti: atque ut. in casu necessitatis, Missa celebrari queat una hora post mediani noctem. 1 Permittendi t h uri / icat Ionem in Missis cantatis a solo celebrante absque ministris, dummodo duo saltem clerici superpelliceo induti Missae inserviant. 3 Permittendi ut In ecclesiis sui territorii tres Missae ejtim post mediam noctem Nativitatis Domini celebrari possint. cum potestate administrandi fidelibus s. Commu­ nionem. cauto tamen ut omnia cum debita reverentia liant 4 Permittendi ut in ecclesiis sui territorii functiones Maioris Hebdomadae celebrari valeant iuxta peculiarem Ritum aim. Benedicto PP. ΧΠΙ propositum pro ecclesiis mLoribus paroeciallbus, in quibus ministrorum numerus IL 227-2 *28 canonici immutatum esse a disciplina hucusque vigente quoad dies festos suppressos, quibus in universa Eccle­ sia obligatio adnexa est missam pro populo applicandi, quidam locorum Ordinarii ab hac S. Congregatione Concilii suppliciter postularunt ut, ad commodiorem quorum interest notitiam, index festorum in universa Ecclesia suppressorum de quibus agitur denuo auctoritative publici iuris/ fieret. His itaque votis annuens, haec S. Congregatio, ad normam Constitutionis Urba­ ni VIH Universa per orbem diei 13 septembris 1642 [CICF n. 226], indicem qui sequitur festorum suppres­ sorum, quibus, iuxta praescripta canonum 339, 1 1, et 466, fi 1, Codicis, in universa Ecclesia inest onus litandi Sacrum pro populo, edendum statuit, idest: Feriae II et III post Dominicam Resurrectionis D. N. I. C.» et Pentecostes; Dies Inventionis S. Crucis; Dies Purificationis B. Mariae Virginis; Dies Annuntiationis B. Mariae Virginis; Dies Nativitatis B. Mariae Virginis; Dies Dedicationis S. Michaelis Archangeli; Dies Nativitatis S. loannis Baptistae; Dies Ss. Apostolorum: Andreae.Iacob;.loannis.Tho­ mae. Philippi et lacobi, Bartholomaei, Matthaei, Simo­ nis et ludae. Mathiae; Dies S. Stcphani Protomartyris: Dies Ss. Innocentium; Dies S. Laurentii Martyris; Dies S. Silvestri Papae; Dies S. Annae, matris B. Μ. V.; Dies S. Patroni Regni; Dies S. Patroni loci. Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis Con­ cilii, die 28 decembris 1919.—D. Card. Sbarretti. Praef. I. Mori, Secr. Adn. ME 32 (1920) (1922) 169130. 71-72; NrT 47 (1920) 370. PrM 10 1920 vel copia cantorum ad praedictas sacras functiones solcmniter peragendas haberi nequeat: dummodo tamen constet ibidem satis esse consultum reverentiae sacris mysteriis de­ bitae. et quod nulla exinde abusui pateat occasio: ct qua­ tenus neque praedictus Ritus servari possit, permittendi ut in Iisdem ecclesiis unica Missa lecta loco solemn is. celebra­ ri possit feria V in Coena Domini et Sabbato sancto. 5. Permittendi ut in ecclesiis, sui territorii ter in hebdo­ mada. extra Quadragesimam. Mina pnvata dc Rcquie ce­ lebrari possit, etiam diebus ritus duplicis maioris et mino­ ns, exceptis Dominicus, nec non fenis, vigiliis atque cctavis privilegiatis. diebus tamen, quibus eadem Missa a Rubricis permittitur, computatis • 6. Permittendi religiosis sororibus sacrarii servitio ad­ dictis ut sacra vasa sacrasque supellcctiles tangere, nec non pallas, corporalia ct purificatoria abluere valeant. • 7. Concedendi infirmis decumbentibus. de quibus cer­ ta spes non adsit ut cito convalescant, etiam ante finem mensis, a quo decumbunt, ut s. Communionem sumere pos­ sint bts vel ter In hebdomada; et si agatur de sacerdotibus vel religiosis, etiam quotidie, non servato teiun&o. hoc est etsi aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antea sumpserint. • 8. Dispensandi, canonicis cxistentlbus causis super impedimentis matrimonialibus minoris gradus (can 1 - Cxbca ABSO’.moxES. Erxmtcnoxis. Lojuloextias, xrc. • 10. Absolvendi ab omnibus censuris, sive simpliciter si­ ve speciali modo Romano Pontifici reservatis. • IL Dispensandi vel commutandi vota privata Sedi Ap. reservata. de quibus in can. 1309. 12. Conferendi uni alierive ex suis sacerdotibus faculta­ tem consecrandi, iuxta formam in Pontificali Romann prae­ scriptam. calices et altarium lapides, adhibitis tamen oleis ab Episcopo catholico benedictis. • 13 Benedicendi solo cruris slrno cum omnibus Indul­ gentiis ■ Sancta Sede concedi solitis coronas precatorixs. cruces, parvas statuas et sacra numismata, et ad nectendi coronis Indulgentias, quae a s. Birgitta ct quae a Patribus Cructgeris nuncupantur. 14. Impertiendi, praeter concessionem de qua in can. 914. ter in anno in solcmnloribus festis Benedictionem Papalem luxta praescriptam formulam cum Indulgentia ple­ naria ab iis lucranda, qui vere poeoltcntes. confessi et s. Communione refecti, eidem Benedictioni interfuerint. Deumque pro s. Fidei propagatione et luxta mentem Summi Pon­ tificis oraverint 15. Concedendi, ut servatis consuetis conditionibus. Indiligentiam plenariam in primae Communionis solemn! di­ stributione el ln ». Confirmationis administration*, chnstifideles ad s. Communionem vel Confirmationem rite acceden­ tes lucrari possint • 16. Concedendi InduJgcniiam plena riam primo conver­ ris ab haereri. servatis consuetis conditionibus. 17. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex clero, qui per quinque saltem dies sacris Exercitiis interfuerint, ac. sacrosanctum Missae sacrificium celebrantes vel saltem ad a. Synaxlm accedentes, pias ad Deum preces effuderint 1 propagatione et iuxta mentem Summi Pontificis. • 18. Concedendi Benedictionem Apostcllcam cum In­ dulgentia plenaria omnibus christlfidellbus. qui spirituali­ bus Exercitiis seu sacris .Missionibus, de quibus In can. 1349. J L ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum Cruce ln lir.c postremae concionis Impertiendae vere pocnitenles. confessi ac sacra Communione refecti adstiterint, atque eeciesiam. in qua conciones huiusmodl habebuntur devote visitaverint. Ibique per aliquod temporis spatium pias ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei propagatione et 1920 IAN ] C» - Pno ipso Ordinario 26 Asservandi in sacello domus .stabilis suae residenti**· Simum Eucharistiae Sarra mentum. ca lege. ut lamnas m- custodiatur, abaque iuxta liturgicas leges plene serven­ tur. 27. Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum xib« concessarum impertiendas consuerit. impletis tomen con­ ditionibus. 28. Utendi ipse personaliter, ln iisdem tamen adiunctis. facultatibus seu permissionibus. quas, intra limites tn prae­ cedentibus articulis expresses, concedendas esse censuerit. 29 Utendi throno cum baidac hin o et cappa magna in Pontificalibus; nec non permittendi presbyteris Ln eccle­ siis suae jurisdictionis celebrantibus ut sui nominis tam­ quam Antistitis sive In precibus Icrlalibus sive in Canone Missae mentio flat: quatenu- haec ipsi a lure concessa nor. fuerint. Animadvtrsion es I. Praedictae facultates ea lege conceduntur, ut non om­ nes indiscriminatim subdclcgari possint, sed illae tantum quae ari erisco · notantur, seu quae habentur sub numera 6. 7. 8. 9. 10, II. 13. 16. 18, 19. 20. 21. 22. Π. Ordinarius Insuper supradictls omnibus facultallbui sive per se sive per alios uti tantum valeat intra /Ino suae iunsdictionis; casque gratis ct sine ulla m ercede exer­ ceat. et facta mentione apostoUcae delegationis. ΤΠ. Quod sl forte ct oblivione vel inadvertentia ultra tempus supra praefinitum, seu ultra hisce facultatibus Ordinarium uti contingat, absolutiones, dispensationes, con­ cessiones omnes exlrde impertitae uti ratae atque validae habentur. Insuper datis ab Ordinario precibus pro renova­ tione seu prorogatione earundem facultatum, ipsae in suo robore perseverare censeantur, usque dum responsum S. C ad eundem Ordinarium pervenerit. Datum Romae ex Aedibus Sacrae Congregationis de mensis . . anno . . Propaganda Fide, die FORMULA SECUNDA (MAIOR) Vigore potestatis ribi a Ssmo D. N. . Div. Prov PP tributae, hacc S. Congregatio Christiano Nomini Propapan do Reo. P, Domino Ordinario . sequentes facultates cor.ce dit ad ... A) - Ctrca Sachaminta rr Sacros Ritus 1. Concedendi suis mlsslonariis facultatem benedicendi aquam baptismalcm ea breviori formula, qua MIssionarili Pcruanis apud Indos Summus Pontifex Paulus ΙΠ uti concessi L 1 potue2. Conficiendi olea sacra cum sacerdotibus. quos . rit habere: et. si necessitas urgeat, etiam extra diem Coenae Domini 3. Concedendi facultatem administrandi Confirmationis Sacramentum uni vel alteri ex suis sacerdotibus, ln qua­ cumque regione a sua residentia longe dissita, absente ta­ men quocumque Episcopo, servato Decreto Sacrae huius Congreg. diei 4 mail anni 1774.1 atque Instructione “ De e* — —— —- - — I le ** 4 zl 1 4. Permittendi suis missionarils ut Missam celebrare pos­ sint tn mari, dummodo mure sit tranquillum, in loco tamen decenti: atque ux. In casu necessitatis. Missa celebrari • 19. Concedendi In actu visitationis paroeciarum. quasi1 5. Permittendi thuri flcationcm in Missis cantatis a solo paroeciarum et missionum, nec non communitatum tam celebrante absque ministris, dummodo duo saltem clerici saecularium quam religiosorum, ut Indulgentiam plenariam superpelllceo Induti Missae Inserviant. una vice tantum lucrari possint chrlstlfideles. dummodo contriti, confessi ac s. Communione refecti pias ad Deum 6. Permittendi ut In ecclesiis sui territorii trgf 5flssa/ Preces fuderint pro «. Fidei propagatione et luxta mentem statim post mediam noctem Nativitatis Domini celebrari Summi Pontificis. possint, cum potestate administrandi fidelibus s. Commu­ nionem, cauto tamen ut omnia cum debita reverentia fiant • 2Λ. Concedendi chririJLfldelibu? ut Indulgentias. propter quas confessio saltem bis In mense requiritur, lucrari pos­ 7. Permittendi ut ln ecclesiis sui territorii functiones sint. etsi ob legitimum impedimentum Inde a mense ad Maioris Hebdomadae celebrari valeant luxta peculiarem poenitentiae sacramentum non accesserint. Ritum a s. m. Benedicto PP. ΧΙΠ propositum pro ccclessu minoribus paroecialibus. in quibus ministrorum numerus • 21. Concedendi ut omnes praedictae Indulgentiae appli­ vel copia cantorum ad praedictas sacras functiones solemcari possint p-rr modum ruf/ragii anlmabua ln purgaiorio niter peragendas haberi nequeat: dummodo tamen constet detentis. ibidem satis esse consultum reverentiae sacris mysteriis de­ • 22. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia plenaria bitae. et quod nulla exinde abusui pateat occasio; ct qua­ vulgo toties quoties nuncupata: idest a quocumque ex fide­ neque praedictus Ritus servari possit, permittendi ut libus ln mortis articulo constitutis lucranda. Crassantibus tenus in Iisdem ecclesiis unica Missa lecta, loco solemnis. cele­ autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fi­ brari possit ferla V Ln Coena Domini et Sabbato sancto. deles tn periculo mortis constituti Indulgentiam plenariam 8. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii ter in hebdo­ lucrari possint. Christi crucifixi imaginem vel crucem mada. extra Quadragesimam. Missa privata de Rcquie cele­ deosculando; veL ea deficiente. Ssfhum lesu nomen corde brari possit, etiam diebus ritus duplicis maioris et minoris, saltem. »1 ore non potuerint. Invocando exceptis Dominicis, nec non feriis, vigiliis atque octavis 23. Concedendi ut. exp’eto Divino Officio diei, legitima prmlegtatls. diebus tamen, quibus eadem Missa a Rubricis concurrente causa, priva*.im recitari p'>ssit matutinum cum permittitur, computatis. laudibus diet sequentis, rtatim post mendlem. 9. Permittendi etiam ln omnibus diebus festis et domi­ 24 Permittendi suis misatonartls ut vestes laicalcs In­ nicis Missam voriram de B. Μ. V. iis qui. ob defectum oculorum allamve infirmitatem, legere nequeant Missas duere possint, si aliter vel transire ad loca eorum curae xingiuis diebus occurrentes iuxta Missalls Romani rubricommina, vel ln eis commode permanere non potuerint. 25. Assignandi pensiones quasi-parochis vel missionaries ex infirmitate resignantibus quasi-paroecias vel missiones, UsTTc^TnU^o«KlnCrlbu3 CX substantia ccnfecfn quas per decem annos incubuerunt, solvendam annuatim a succmore non excedentem tertiam partem fructuum quomodolibet provenientium ex quasi-paroeciis vel mis­ Rrar^1 sionibus. deductis expensis. 1920 IAN 1 SC PROP FIDE. FACULTATES DECENNALES. FORMULA IL III • 11. Permittendi religiosis sororibus sacrarii servitio addictis ut sacra vasa sacrasque supcllectiles tangere, nec non pallas, corporalia ct purificatoria abluere valeant. • 12. Concedendi infirmis decumbentibus, de quibus cer­ ta spes non adsit ut cito convalescant, etiam ante finem mensis, u quo decumbunt, ut s. Communionem sumere pos­ sint bls vel ter in hebdomada; et si agatur dc sacerdotibus vel religiosis etiam quotidie, non servato telunio: hoc est etsi aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antea sumpserint. 11 Conferendi, rationabili de causa. Ordines minores cmnes simul, etiam cum prima tonsura. 14. Dispensandi. gravi tamen de causa, cum utri usque cleri diaconis super defectu aetatis unius anni. ut. eo non obstante, ad s. Presbyteratus ordinem promoveri possint, dummodo idonei sint, ct dimidiam partem quarti anni cur­ sus theologici rite, secundum Codicis praescriptiones can 976. absolverint. • 15. Dispensandi, canonicis cxistcntlbus causis, super impedimentis matrimonialibus sive minoris sive maioris gradus (can. 1042), tam publicis quam occultis, etiam mul­ tiplicibus. Juris tamen ecclesiastici: exceptis impedimentis provenientibus ex sacro Presbyteratus ordine, ex defectu praescriptae aetatis et ex affinitate In linea recta, consum­ mato matrimonio. Concedendo tamen has dispensationes, Ordinarius prae oculis habeat regulas statutas ln Codice, a can. 1G35 ad can IMO, circa impedimenta in genere ct in specie; et, in impcdimer.tis mutae religionis ct dlsparitatis cultus, servatis conditionibus ab Ecclesia praescriptis; videlicet dc amoven­ do a catholico coniuge perversionis periculo, ac de universa prole utnusque sexus in catholicae religionis sanctitate bap­ tizanda ct educanda; monita parte catholica de obligatione. qua tenetur, conversionem coniupls acatholici prudenter curandi, eaque lege ut, neque ante ncquc post matrimo*n r.lu coram Ecclesia initum, partes adeant ministrum falsi cultus cd matrimonialem consensum praestandum vel re­ novandum. Si agatur vero de matrimoniis cum hebraeis cel mahumetanis, peculiari ratione oportet ut: constet de status libertate partis infidelis, ad removendum periculum polycamlae; absit periculum circumcisionis prolis; ct si cicilis cetus sit ineundus, sit tantum caeremonia civilis nuileque Mahumetis invocatio aut aliud superstitionis ge­ nus interveniat. • 16. Sanandi in radice, luxta regulas in Codice a can. 1133 ad can. 1141 statutas, matrimonia ob aliquod impedi­ mentum. de quo supra N. 15 nulliter contracta. Quod vero attinet ad prolis legitimatlonem. Ordinarius prae oculis haceat can. 1051. • 17. Sanandi pariter in radice matrimonia mixta atten­ tata coram magistratu civili vel ministro acatholico; dum­ modo moraliter certum sit partem acatholicam universae prolis tam natae quam nasciturae catholicam educationem non esse impedituram. Si - Circa Absolutiones, Benedictiones, Indulgentias. etc. • 18. Absolvendi ab omnibus censuris, sive simpliciter si­ ve speciali modo Romano Pontifici reservatis. • 19. Dispensandi vel commutandi vota privata Sedi Ap. reservata, de quibus in can. 1309. • 20. Benedicendi solo crucis signo cum omnibus Indulcentiis a S. Sede concedi solitis coronas prccatorias. cruces, rcas statuas et sacra numismata, et adnectendi coronis lulgentias, quae a s. Birgitta et quae a Patribus Crucigens nuncupantur. 21. Conferendi uni altcrive ex suis sacerdotibus faculta­ tem consecrandi, iuxta formam in Pontificali Romano prae­ scriptam. calices, patenas et altarium lapides, adbibitis ta­ men oleis ab Episcopo catholico benedictos. 22, Impertiendi, praeter concessionem de qua in can. 914 ter in anno in solemnioribus festis Benedictionem Papalem iuxta praescriptam formulam cum Indulgentia plenaria ab iis lucranda, qui vere poenitentes. confessi et s. Communio­ ne refecti eidem Benedictioni interfuerint. Deumque pro s. Fidei propagatione ct iuxta mentem Summi Pontificis ora­ verint. 21 Concedendi ut. servatis consuetis conditionibus. Indutmtiam plenariam tn primae Communionis solemnis di­ stributione et in s. Confirmationis administratione. christifldtlts ad s. Communionem vel Confirmationem rite acce­ dentes lucrari possint. • 24. Concedendi Indulgentiam plenariam primo conver­ tis ab haeresi. servatis consuetis conditionibus. 25. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex cle­ ro, qui per quinque saltem dies sacris Exercitiis interfue­ rint. ac, sacrosanctum Missae sacrificium celebrantes, vel saltem ad s. Synaxim accedentes, pias ad Deum preces effuderint pro s. Fidei propagatione et iuxta mentem Sum­ mi Pontificis. • 26. Concedendi Benedictionem Apostolicam cum In­ dulgentia plenaria omnibus christifidellbus. qui spltitualibus Exercitiis seu sacris Missionibus, de quibus in can. 1349. I 1, ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum Cruce in fine postremae concionis impertiendae vere poe­ nitentes. confessi ac sacra Communione refecti adstiterint atque ecclesiam, in qua conciones huiusmodl habebuntur devote visitaverint, ibique per aliquod temporis spatium pus ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei proparitione et iuxta mentem Summi Pontificis. K n. Γ28 • 27. Concedendi in actu visitation U paroeciarum, quasiparoeciarum et missionum, nec non communitatum tam saecularium quam religiosorum. ut Indulgentiam plena­ riam una vice tantum lucrari possint christifideles. dum­ modo contriti, confessi ac s. Communione refecti pias ad Deum preces fudennt pro s. Fidei propagatione et iuxta mentem Summi Pontificis. • 28. Concedendi christifidellbus ut Indulgentias, prop­ ter quas confessio saltem bis in mense requiritur, lucrari possint, etsi ob legitimum impedimentum inde a mense ad poenitentiae sacramentum non accesserint. • 29. Concedendi ut omnes praedictae Indulgentiae ap­ plicari possint per modum suffragii anima bus tn purgatorio detentis. • 30. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia plenaria vulgo toties quoties nuncupata: idest a quocumque ex fide­ libus in mortis articulo constitutis lucranda. Crassantibus autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fideles in periculo mortis constituti Indulgentiam nlrnariam lucrari possint. Christi crucifixi imaginem vel crucem deosculando: vel. ea deficiente. Ss/hum le-m nomen corde saltem, si ore non potuerint, invocando. 31. Concedendi ut. expleto Divino Officio diei, legitima concurrente causa, privatim recitari possit matutinum cum laudibus diei sequentis, statim post meridiem. 32. Concedendi ut ob legitimam gravemque rationem, de qua eius conscientia oneratur, loco Divini Officii, rosarium vel aliae preces recitari possint. 33. Permltendl suis missionariis ut vestes la irai es induere possint, sl aliter vel transire ad loca eorum curae commissa, vel in eis commode permanere non potuerint. 34. Assignandi pensiones quasi-parochis vel missionarixs ex infirmitate resignantibus quasi-paroecias vel missiones, in quas per decem annos incubuerunt, solvendam annuatim a successore, non excedentem tertiam partem fructuum quomodolibet provenientium ex quasi-paroeciis vel misiionibus. deductis expensis. C) - Pno ipso Ordinario 35. Asservandi ln sacello domus stabilis suae residentiae Ssmum Eucharistiae Sacramentum, ea lege, ut lampas in­ desinenter ante tabernaculum lucescat, clavis diligenter custodiatur, aliaque iuxta liturglcas leges plene serven­ tur. 36. Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum sibi concessarum impertiendas censucrit, impletis tamen condi­ tionibus. 37. Utendi ipse personaliter, in iisdem tamen adiunctis, facultatibus seu permissionibus, quas, intra limites in prae­ cedentibus articulis expressoconcedendas esse censucrit. 38. Utendi throno cum baldachlno et cappa magna m Pontificalibus; nec non permittendi presbyteris in ecclesiis suae iurisdictlonls celebrantibus ut sui nominis tamquam Antistitis sive in precibus fcrialibus sive ln Canone Missae mentio fiat: quatenus haec ipsi a lure concessa non fue­ rint Animadversiones I. Praedictae facultates ex lege conceduntur, ut non omnes indlscrimlnatlm rubdclegari possint, sed illae tantum quae asterisco · notantur, seu quae habentur sub numeris: 11. 12. 15. 16, 17. 18, 19. 20. 24. 26. 27, 28. 29. 30. Π. Ordinarius insuper supradictis omnibus facultatibus sive per se sive per alios uti tantum valeat intra fvaes suae lurisdlctionis; easque gratis et sine ulla mereede exer­ ceat, et facta mentione apostolicac delegationis. TIL Quod sl forte er oblivione vel inadvertentia ultra tempus supra praefinitum, seu ultra hisce facultatibus Ordinarium uti contingat, absolutiones, dis­ pensationes, concessiones omnes exinde impertitae uti ra­ tae atque validae habeantur. Insuper datis ab Ordinario precibus pro renovatione seu prorogatione rarumdvm facul­ tatum. ipsae in suo robore perseverare censeantur, usque dum responsum S. C. ad eumdem Ordinarium perve­ nerit. Datum Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die ... mensis ... anno ... FORMULA TERTIA (MAIOR) Vigore potestatis sibi a Ssrto D. N. dir. Prov. PP. ... tribulae, haec S. Congregatio Christiano Nomini Propagando Rev. P. Domino Ordinario sequentes fa­ cultates concedit ad ... A) - Circa S *cnAvrxTA rr Satros Rnrs 1. Concedendi suis missionariis facultatem brncd»ccnd> aquam baptismalcm ea breviori formula, qua MKstonartis Peruanis apud Indos Summus Pontifex Paulus 1Π uti con­ cessit. 1 X Conficiendi olea ruera cum sacerdotibus, quos potue rit habere: et. si necessitas urgeat, etiam extra diem Coenae Domini. 3. Concedendi facultatem mf ministrandi Confirmationis Sacramentum uni vel altert ex suis sacerdotibus rn qua­ cumque regione a sua residentia longe dissita. dissita, abL„ absente tamon quocumque Episcopo, servato Decreto Sacrae *e huiu> Congr. dici 4 mai» anni 1774. 1 atque Instructione ’ Cf Rituale Romanum. Appendix : De ftspttew» Collectanee. 3. edit., n 503. ■· c? 254 K SC PROP. FIDE. FACL’LTATES DECENNALES, FORMULA III 1920 IAN 1 obligatione, qua tenetur, conversionem eoriugis acatholici prudenter curandi; eaque lege ut neque ante neque port matnrr.or.iuin coram Ecclesia intturn, partes adeant ιηΐ*μ strum falsi cultus ad matrimonialem consensum praestan­ dum vel renovandum. Si agatur vero dc matrimoniis cum hcbracis vel mahumetanis, peculiari ratione oportet ut. constet dc status libertate partis infidelis, ad removendum periculum polygamiac: absit periculum circumcislonii prolis; ct si civilis actus sit ineundus, sit tantum coercmonia civilis nullaque Mahumetu invocatio aut aliud superrti ttonis genus interveniant. • 22. Sanandi in radice, iuxta regulas in Codice a can. 1133 ad can. 1141 statutas, matrimonia ob aliquod impedi* mentum, de quo supra N. 21, nuiilter contracta. Quad vere attinet sd prolis Icgitlmationcm. Ordinarius prae oculis ha­ beat can. 1051. • 23. Sanandi pariter in radice matrlmtmla mixta atten­ tata coram magistratu civili vel ministro acathoiico. dum­ modo moraliter certum sit partem acatholicam unlventae prolis tam natae quam nasciturae catholicam educationem r.on esse impedituram. • 24. Dispensandi cum gentibus et Infidelibus pium uxore 5 habentibus, ut post conversionem et baptismum, quam ex illis maluerint, si etiam ipsa fidelis flat, retinere possint, nisi prima voluerit converti. • 25. Dispensandi super Interpellatione coniugum in infi­ delitate relictorum pro omnibus casibus ordinariis, dum­ modo scilicet adhibitis antea omnibus diligentiis, etiam per publicas ephemerides ad reperiendum locum ubi cor.iux infidelis habitat· Usque in irritum cessis. constet saltem summarie ct extralud letaliter coniugem absentem moneri legitime non posse, aut monitum inlra tempus in monitio­ ne praefixum suam voluntatem non significasse. • 26 Itemque dispensandi super Interpellatione conlugis ln infidelitate relidi, siquidem certo constiterit, saltem sum­ marie ct cxtraiudiclaliter. Interpellationem fieri non posse sine evidenti gravis damni aut coniugi iam ad fidem con­ verso. aut Christianis inferendi periculo. • 27. Permittendi ut. accedente gravi causa, interpellatio contugts infidelis ante baptismum partis quae ad fidem con­ vertitur fieri possit; nec non, gravi pariter de causa, ab eadem interpellatione, ante baptismum partis quae con­ vertitur. dispensandi, dummodo hoc in casu ex processu saltem sumario et extraiudiclali constet interpellationem fieri non posse, vel fore inutilem. Si - Cihca AwovvTioxrs. Bxnedictioxts, Ixoclgetctias. etc. • 23. Absolvendi ab omnlous censuris, sive simpliciter rive speciali modo Romano Pontifici reservatis ■ 29 DL1 isandi vel commutandi vota privata Sedi Ap reservata. < quibus in can. 1309. • 30. Benedicendi solo crucis signo, cum omnibus In­ dulgentiis a S. Sede concedi solitis, coronas precatorias. cruces. parvas statuas et sacra numismata, et adnectendl coronis Indulgentias, quae a s. Birgitta et quae a Patribus Cruri gens nuncupantur. 31. Conferendi uni alteri ve ex suis sacerdotibus faculta­ tem consecrandi Iuxta formam in Pontificali Romano prae­ scriptam caliccr, patenas et altarium lapides, adhibitis ta­ men oleis ab Episcopo catholico benedictis. 32 Impertiendi, praeter concessionem de qua in can 914, ter in anno In solcmniorlbus festis Benedictionem Pa­ pale m iuxta praescriptam formulam cum Indulgentia ple­ naria ab iis lucranda, qui vere pocnllentes. confessi et s. Communione refecti eidem Benedictioni interfuerint. Deum­ que pro sanctae Fidei propagatione et iuxta mentem Sum­ mi Pontificis oraverint 33. Concedendi ut. servatis consuetis conditionibus. In­ • 17. Concedendi Infirmis decumbentibus, de quibus cer­ dulgentiam plenariam in primae Communionis solemnI dis­ ta sp« non adsit ut cito convalescant, etiam ante finem tributione et In s. Confirmationis admlnlstrationc, chrisUflmensis, a quo decumbunt, ut *. Com mtmionem sumere pos­ delea ad s. Communionem vel Confirmationem rite ac­ sint bis vel ter ln hebdomada; et si agatur de sacerdotibus cedentes lucrari possint. vel religiosis, etiam quotidie, non serrato idunto: hoc «t etsi aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antra • 34. Concedendi Indulgentiam plenariam primo conver­ sumpserint ts ab hacresi. servatis consuetis conditionibus. 18. Conferendi, rationabili de causa. Ordines minores 35. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex cle­ omnes simul, etiam cum prima tonsura. ro. qui per quinque saltem dies sacris Exercitiis Interfue­ rint. ac. sacrosanctum Missae sacrificium celebrantes, vel 19. Conferendi i usta de causa, omnes sacror Ordines, saltem ad s Synaxim accedentes, pias ad Deum preces etiam Presbyteratum, diebus fetialibus etsi continuis. effuderint pro sanctae Fidei propagatione et iuxta mentem 20. Dispensandi, gravi tamen de causa. cum utriusque Summi Pontificis. cleri diaconis super defectu aetatis decem et octo mensium, • 36. Concedendi Benedictionem Apostolicam cum In­ ut. eo non obstante, ad s. Presbyteratus ordinem promoveri dulgentia plenaria omnibus christifideiibus. qui spiritualipossint, dummodo idonei sint, et dimidiam partem quarti Exerc ttlis M;u sacris Missionibus, de quibus in can. anni cursus theologici rite, secundum Codicis praescriptio­ U49. 1 1. ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum nes can. 97β. absolverint. Cruce in fine postremae concionis impertiendae vere poe• 21. Dispensandi. canonicis existentlbus causis, super njtentes. confessi ac sacra Communione refecti ad stiterint, impedimentis Tratrimonlalibus sive minaris uve maioris atque ecclesiam, ln qua conciones huiusmodi habebuntur gradus (can. 10421. tam publicis quam occultis, etiam mul­ devote visitaverint, ibique per aliquod temporis spatium tipli? ibus. turis tamen ecclesiastici*, exceptis impedimentis pixs ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei propa­ provenientibus ex sacro Presbyteratus ordine, ex defectu gatione ct luxu mentem Summi Pontificis. praescriptae aetatis et ex affinitate in linea recta, consum­ • 37. Concedendi ln actu visitationis paroeciarum, quasimato matrimonio. paroeciarum et missionum. nec non communitatum tam Concedendo tomen has dispensafionet, Ordinarius prae saecularium quam religiosorum, ut Indulgentiam plenariam omits habrat reçûtes statutas tn Codice, a can. 1035 cd can. u*Ja. ??(CC luCTari possint chrlstifldeles dummodo 1W0. circa impedimenta tn ponere ct in specie et. m im­ . ac 8' C°mniunior.c refreti pias ad Deum pedimentis mirtar religionis ct disparitatts cultus, servatu conditionibus ab Ecclesia praescriptis.* videlicet de amo· Flde‘ prop;j«atlone ct luxU vendo a catholico coniugc perversionis periculo, ac dc uni­ versa prole utrtusque tertu ln catholicae religionis sancti­ te/mΙ'?1'111’" Ut proptate baptixanda ct educanda; monita parte catholica uc q saium bis m mense requiritur, lucrari Sacramento Confirmationis " m appendice Ritualis Romani inserta 4. Permittendi suis misslonarus ut Missam celebrare pos­ ant. m casu necessitatis, etiam sine ministro. xub dio et jub terra, atque etiam in mari, dummodo m.ire sit truaquiuum. /n loco tamen decenti, etiam si altare sit fractum vel sme Reliquiis Sanctorum, et praesentibus haereticis, schismaticis, infidelibus et excommunicatis, si aliter cele­ brari non possit: atque ut Missa celebrari queat una hora port mediam noctem. 5. Permittendi ut Missa celebrari possit cum uno Lumina­ ri. adhibendo in casu ouodeunique lumen, dummodo cera ex apum industria confecta deficiat: nec non permittendi ut Missa absque luminaribus celebrari pesstt. in locis ubi non inveniuntur olivae'et nulla alia substantia ad lampades nutriendas Invenin potest, in casu tamen verae necessitatis et graviter onerata conscientia ipsius Ordinarii. 6. Permittendi ut in utraque purificatione calicis aqua tantum adhiberi possit, dummodo tamen extrema adsit vtni deficientia. 7. Permittendi thuriftcatlon em in Missis cantatis a solo celebrante absque ministris, dummodo duo saltem clerici ruperpeUceo induti Missae inserviant. 8. Permittendi ut in ecclesiis sui temtoni tres Missae statim post mediam noctem Nativitatis Dor-.tni celebrari possint, cum potestate administrandi fidelibus s. Commu­ nionem, cauto tamen ut omnia cum debita reverentia fiant. 9. Permittendi ut ln ecclesiis sui territorii functiones Maioris Hebdomadae celebrari valeant iuxta peculiarem Ritum aim. Benedicto PP. ΧΙΠ propositum pro ecclesiis minoribus paroectalibus. in quibus ministrorum numerus vel copia cantorum ad praedicta? sacras funcùones solcmniter peragendas haberi nequeat: dummodo tamen constet ibidem satis esse consultum reverentiae sacn.v mysteriis debitae, et quod nulla exinde abusui pateat occasio ; et quatenus neque praedictus Ritus servari posai, permittendi ut ln iisdem ecclesiis unica Missa lecta, loco sclemnis. ce­ lebrari possit Ferta V in Coena Domini ct Sabbato sancto • W. Permittendi ut In reelesus sui temtoru ter in hetdomada. extra Quadragesimam. .Missa pnvata dr Rcquic celebrari possit, etiam diebus ritus duplicis maioru et mi­ noris. exceptis domtnicls, nec non feriis, vigiliis atque octa­ vis prhllegiatis, diebus tamen, quibus eadem Missa a Rubriers permittitur, computatis. 11. Permittendi etiam In omnibus diebus festis ct domi­ nicis Mistam rollyarn de B. Μ. V. iis qui. ob defecturo oculorum aliamve infirmitatem, legere nequeant Missas xmgulis diebus occurrentes iuxta Missalis Romani rubricas. 12. Permittendi ut. iusta de causa. Srmu-n Sacramentum cum duobus luminaribus ex quacumque substantia confectis exponi possit. 13. Permittendi ut. in locts ubi olivae non Inveniuntur, et nulla aha substantia ad lampades nutriendas haberi po­ test. SacTtjTnmlum etiam rtne lumine asservari pos­ sit. in casu tamen verae necessitatis et graviter onerata conscientia ipsius Ordinarii. 14. Permittendi, si ab haereticis aut infidelibus ait peri­ culum wcrilegli. ut Ssmum Sacramentum pro infirmis sine lumine in loco tamen decenti rettneri possit. • 15. Permittendi religiosis sororibus sacrarii servitio addictis ut sacra vasa sacrasque supellectiles tangere, nec non pallas, corporalia et purificatoria abluere valeant 16. Permittendi suis mlssionariis ut admlnlrtrare valeant Christianis graviter aegrotantibus Ssmam Eucharistiam sine lurine et sine superpellloeo et stola, dummodo constet dc penculo cui exponerentur si induerent superpelhceum ct 1920 JAN 1 SC PROP. FIDE, FACULTATES DECENNALES, SUPPLEMENTUM possint etsi ob legitimum impedimentum Inde a mense xl poenitentiae sacramentum non accesserint. • 39. Concedendi ut omnes praedictae Indulgentiae appli­ cari possint per modum suffragii animabus in purgatorio delentis. • 40. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia plenaria VUlgo toties quoties * , nuncupata idest a quocumque ex fide­ libus In morti· periculo constitutis lucranda. Grassantibus Autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fi­ deles tn periculo mortis constituti Indulgentiam plenariam lucrari possint. Christi crucifixi imaginem vel crucem deosculando; vel, ea deficiente. SfflTium lesu nomen corde ullcm, m ore non potuerint, invocando. 41. Concedendi ut. expleto Divino Officio diei, legitima concurrente causa, privatim recitari possit matutinum cum budibui dici sequentis, stnfim post meridiem. 42 Concedendi ut ob legitimam gravemque rationem, de qua eius conscientia oneratur, loco Divini Officii, rosanum vel aliae preces recitari possint 4X Permittendi suis missionary is ut vestes laicalcs in­ duere possint, si aliter vel transire ad loca eorum curae commissa. vel in eis commode permanere non potuerint. 44. Permittendi suis missionarils ut artes medicinae et chirurgiae exercere valeant, dummodo in iliis periti sint, operentur absque Incisione, praeterquam ad sanguinem emittendum, ct nihil exigant pro huiusmodi exercitio; et ln curandis mulieribus ea vitent, quae sanctitatem cha­ racters. quo insigniti sunt, dedecent. 45. Assignandi pensiones quasi-parochis vel missio nari is ex infirmitate resignatibus quasi-paroecias vel missiones, ln quas per decem annos Incubuerunt, solvendas annuatlm a successore, non excedentes tertiam partem fructuum quomodolibet provenientium ex quasi-paroeciis vel missioni­ bus. deductis expensis. • 46. Dispensandi cum catholicis pauperibus, qui opera tua valde indigent, ut serviliter laborare valeant diebus Dotr.tnids. exceptis Pascha te et Pentecoste, post tamen sanctae Missae auditionem si possit audiri, si vero non possit, recitatis precibus suppletivis. C) - Pro ipso Ordinario 47. Asservandi in sacello domus stabilis suae resldentiae srrr.un: Eucharistiae Sacramentum, ea lege, ut lampas in­ desinenter ante tabernaculum lucescat, clavis diligenter custodiatur, aliaque iuxta liturgicas leges plene serventur. 46. Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum sibi .►oncessarum impertiendas censuertt. impletis tamen condi­ tionibus. 49. Utendi ipse personaliter, in iisdem tamen adiunctis. facultatibus seu permissionibus, quas, intra limites in prae­ cedentibus articulis expressos, concedendas esse censuerit. 50. Utendi throno cum baldachino et capa magna in Pon­ tificalibus; nec non permittendi presbyteris in ecclesiis suae Jurisdictionis celebrantibus ut sui nominis tamquam Antistitis sive in precibus feri ali bus sive tn Canone Missae mentio flat: quatenus haec ipsi a iure concessa non fuerint. ANIMADVERSIONES L Praedictae facultates ea lege conceduntur, ut non omr.cs indiscrinunatlm subdelegan possint, sed Illae tantum quae astcrisco · notantir. seu quae habentur sub numeris: 19. 15. 17. 21, 22. 23. 24. 25. 26. 27. 23. 29. 30. 34. 36, 37. 38. 39. 40. 46. IL Ordinarius insuper supradictis omnibus facultatibus five per se sive per alios uu tantum valeat intra fines suae turisdictionis; easque gratis et sine ulla mercede exer­ ceat. et facta mentione apostolicae delegationis. ΠΙ. Quod si forte cx oblivione vel inadvertentia ultra tempus supra praefinitum, seu ultra ... hisce facultatibus Ordinarium uti contingat, absolutiones, dispensatlor.es. concessiones omnes exinde impertitae uti ratae atque va­ lidae habeantur. Insuper datis ab Ordinario precibus pro renovatione seu prorogatione earumdem facultatum, ipsae in suo robore perseverare censeantur, usque dum respon­ sum S. C. ad vumdem Ordinarium pervenerit. Datum Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis dc Propaganda Fide, die . mensis ... anno ... SI ΡΙΊ.EMENTUM AD FORMULAM MAIOREM Udem pro tribus Formulis maioribus) Vigore potestatis sibi n Sstho D. N. ... dlv. Prov. Papa tributae, haec S. Congregatio Christiano Nomini Propa­ gando R· P. D. Ordinario ... sequentes facultates concedit ad a die tamen computandum, quo aliae facultates •Formula . maior) datae sunt, ct ad normas in eodem folio facultatum expressas sub capite Animadversiones; tempe: 1. Erigendi illas etiam confratcmitatcs a S. Sede adprora’-as quarum Instituendarum lus apostolico cx privilegio illis reservatum est (can. 686. ( 2), una excepta confraterrJtale Ssmi Rosani, iisque adscribcndi christ!fideles; ac benedicendi coronas ct scapularia earumdem confraternita­ tum propria, cum applicatione omnium indulgentiarum et privilegiorum, quae Summi Pontifices iisdem confratemiUUbus impertiti sunt. 2. Subdclcgandi suis Missionariis facultatem christifide­ les cdjcnbendi confraternitatibus, de quibus supra n. 1; ac 257 η. 228 benedicendi coronas ct scapularia earumdem confraterni­ tatum propria, cum applicatione omnium indulgentiarum et privilegiorum, quae Summi Pontifices iisdem confraternitatibus impertiti sunt. 3. Subdclegandi pariter suis Missionariis sequentem du­ plicem facultatem quae eidem Ordlnano. qua Episcopo, m canone 349. | 1. n. 1. conceditur, nempe: a) benedicendi, ritibus tamen ab Ecclesia praescriptis, caetera omnia scapularia a Sede Apostolica probata, eaque Imponendi sine onere inscriptionis; b; erigendi, ritibus pariter ab Ecclesia praescriptis, sta­ tiones Viae Crucis, cum omnibus Indulgentiis, quae huius­ modi pium exercitium peragentibus a Summis Pontificibus impertitae sunt: ct applicandi easdem indulgentias crucibus et crucifixis pro infirmis aliisque legitime impeditis, prae oculis habito decreto Sacrae Poeni te otiari ae diei 14 decem­ bris anno 1917. > Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die ... mensis ... anno ... 1 Deere’un.—Soivurdur dubia circo pium Vide Crucis exer­ citium et indulgentia * eidem adnexas rtte lucrandas (A. A. S., X (1918) p. 30-31). [LE 67]. Postquam, die 24 iulii 1912, a Suprema Sacra Congregation * S. Officii promulgatum fuit Decretum de Indulgentiis pio Viae Crucis exercitio adnexis, nonnulla dubia aborta sunt, quae Sacrae Poeni tentlartae Apostolicae Tribunali solvenda sunt proposita; videlicet : I Utrum praedictum Decretum abrogaverit etiam pias Unio­ nes et pia Exercitia Viae Crucis Perpetuae et Viae Crucis Vi­ ventis. cum indulgentiis quae eisdem respective sunt mlnerae? II. Utrum abrogatio coronarum, quas vocant Viae Crucis. eC cuiusvis concessionis, quae eas respiciat, se extendat etiam ad illas Viae Crucis coronas, quae ante abrogationis Decretum fue­ runt legitime benedictae, indulgentiis ditatae et fidelibus iam distributae? ΙΠ. An per idem Decretum censibus sit abolitus usus crucium vel crucifixorum, quibus per facultates speciales, culumque tri butas, adnexae fuerant indulgentiae Viae Crucis, lucrandae ab lis etiam que nullo detinentur impedimento ab exercitio rite obeun­ do; ct an huiusmodi cruces et crucifixi, qui fuerint iam benedicti et distributi, in posterum pro lucrandis indulgentiis valeant tantum in casu legitimi Impuli menti? IV. Utrum in usu crucifixorum cum adnexis indulgentiis Viae Crucis rite benedictorum, ad indulgentias lucrandas, requiratur Passionis Dominicae meditatio, vei saltem pia eiusdem recorda­ tio; an sola sufficiat statutarum precum recitatio, vlgmU nempe Pater cum totidem Ave, Maria. et Gloria? V. An laudato Decreto abrogata fuerint etiam Induits, qui­ bas confessoriis aliisve concessa est facultas Impeditis commu­ tandi preces iniunctas in alia pia opera? VI. An eodem Decreto abolitae sint etiam illau concessiones, quibus permittitur, ln stationibus singulis rite visitandis, ut multitudo populi fidelis in suo loco consistat, ibique pro qualibet statione assurgat tantum et genuUectat? Et Sacra Poenitentiaria respondendum censuit: Ad I. Negative. Ad II. Affirmative. Ad III. Affirmative ad utramque partem Ad IV. Affirmative ad primam partem; Negative ad secun­ dam Ad V. Negarire, dummodo usus crucifixi benedicti non omit­ tatur. et aliqua saltem addatur pia Passionis Domi­ nicae memoria. Ad VL Negative, si agatur de publico exercitio in ecclesia, quod a multitudine fidelium in communi peragatur. Quae responsa, in audientia diei 7 decembris vertentis anni ab Infrascripto Cardinali Poenitentiario Maiori relata. Ssmus D N. Benedictus dlv. Prov. PP. XV odproteare rctaque habere, contrariis quibuscumque non obstantibus, dignatus est, ac pu­ blici iuris fieri mandavit. Datura Romae in S. Poenitentiaria, die 14 decembris 1917.—Guhelmtts M. Cord. VAN ROSSUM, Poen. maior.—-P. Borjooglni Duca, S. P. Secr, FORMULA PRIMA (MINOR) Vigore potestatis sibi a Ssmo D. N. div Prov. PP. tributae, haec Sacra Congregatio Christiano Nomini Pro­ pagando Rcvmo P. D. Ordinario scquer.tes facultates concedit ad ... A) - Circa Sacramixta rr Sacros Rrrvs 1. Administrandi, Confirmationis Sacra n en tum, servata instructione ** De Confirmatione * in Appendice Rituali· Romani inserta. 2. Permittendi suis missionariis ut Missar» celebrare pos­ sint in mari, dummodo mare sit tranquillum, in loco tamen decenti; atque ut. in casu necessriatxs. Missa celebrari queat uno hora post mediam nocKm. 3. Permittendi thurificarioncm in *Missi cantatis a solo celebrante absque ministris, dummodo duo saltem clerici superpelliceo induti Missae inserviant 4. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii tres Miwoc statim post mediam noctem Nativtfaris Domini celebrari 258 SC PROP. FIDE. FACILTATES DECENNALES, FORMULA MINOR o reto possint, cum potestate administrandi fidelibus s. Com­ munionem. cauto tamen ut omnia cum debita reverentia itant 5. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii functior.es Maioris Hebdomadae celebrari valeant iuxta peculiarem Ritum a s. m. Benedicto PP. ΧΙΠ propositum pro celestes minoribus parceciallbus. in quibus ministrorum numerus vel copia cantorum ad praedictas sacras functiones solemniter peragendas haberi nequeat: dummodo tamen constet ibidem satis esse consultum reverentiae «acris mysteriis debitate. et quod nulla exinde abusi pateat occasio; et qua­ tenus neque praedictus Ritus servari possit, permittendi ut in iisdem ecclesiis unica Missa lecta loco solemry. cele­ brari possit ferla V in Coena Domini et Sabbato sancto. 6. Permittendi ut in ecdesiis sui lemteni ter in hebdo­ mada. extra Quadragesimam. Missa pnvata de Requie cele­ brari possit, etiam diebus ritus duplicis maioris ct mino­ ris. exceptis Dominicis, nec non feriis» vigiliis atque octa­ vis priv&giatis. diebus tamen, quibus eadem Musa a Ru­ bricis permittitur, computatis. • 7. Permittendi religiosis sororibus sacrât ü servitio ad­ dictis ut sacra vasa sacrasque supcliectiles tangere, nec non palles, corporalia et purificatoria abluere valeant. • 8. Concedendi infirmis decumbentibus, de quibus cer­ ta spes non adsit ut cito convalescant, etiam ante finem mensis, a quo decumbunt, ut s. Communionem sumere pos­ sint bis vel ter in hebdomada; et si agatur de sacerdotibus vel religiosis, etiam quotidie, non servato teiunto: hoc est etsi ahquam medicinam vel aliquid per modum potus antea sumpserint. • 9. Dispensandi, canonicis oxislentlbus causis, super tmpedimrrrtis matrimonialibus minoris gradus (can. 1042). tam publicis quam occultis, etiam multiplicibus, nccnon super impedimentis mixtae religionis et disparitatls cultus. Concedendo tamen has dispensationes, Ordinarius prae oculis habeat regulas statutas ta Codice, a can, 103i ad can. 1ÛS0 circa impedimenta in genere et in specie; et, ta impedimentis mixtae religionis et disparitatis cultus, serva­ tis conditionibus ab Ecclesia praescriptis: videlicet de amo­ vendo a cathoKco comuge perversionis periculo, ac de uni­ versa prole utriusque sexus in catholicae religionis sancti­ tate baptizanda ct educanda: monita parte catholica de obtioatlone, qua tenetur, conversionem coniugis acatholsci prudenter curandi; caque lege ut, neque ante neque post matrimonium coram Ecclesia tatturr.. partes adeant mir.irtrum falsi cultus ad matrimonialem consensum praestan­ dum vel renovandum. Si agatur vero de matrimoniis cum hebrccu vel mahumetanis, peculiari ratione oportet ut: constet de status libertate partis infidelis, ad remotxndum periculum volygamlae: absit periculum cirumcisionis pro­ lis; et si civilis actus sit ineundus, sil tantum cacre monta civilis, nullaque M ah umetis invocatio aut aliud superstitio­ nis genus interveniat. • 10. Sanandi in radice, iuxta regulas in Codice a can. 1133 ad can. 1141 statutas, matrimonia ob aliquod impedi­ mentum. de quo supra N. 9, nullltcr contracta. In matrimo­ niis vero mixtis attentatis coram magistratu civili vel ministro acatholico sanatio in radice ne concedatur, nisi mo­ ralités certum sit partem acathohcom universae prolis tam natae quam nasclturae catholicam educationem non esse impedituram. Quod autem attinet ad prolis legitlmationcm. Ordinarius prae oculis habeat canon em 1051. 1920 IAN 1 Cruce in fine postremae concionis Impertiendae vere poenitentes. confessi ac sacra Communione refecti adstitertnt. atque ecclesiam, in qua conciones hulusmodl habebuntur devote visitaverint, ibique per aliquod temporis spatium pias ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei propaga * tione ct iuxta mentem Summi Pontificis. • 20. Concedendi in actu visitationis paroeciarum quariporocclarum et missionum, nec non communitatum tam saecularium quam religiosorum, ut Indulgentiam plenariam una vice tantum lucrari possint chrlstlfidelcs. dummrdo contntl. confessi ac s. Communione retecti pias ad Drum preces fuderint pro s. Fidei propagatione ct iuxta mentem Summi Pontificis. • 21. Concedendi christlf idoli bus ut Indulgentias, propter uas confessio saltem bis in mense requiritur, lucrari pos­ ât etsi ob legitimum impedimentum inde a mense ad poe­ nitentiae sacramentum non accesserint. • 22. Concedendi ut omnes praedictae Indulgentiae appli­ cari possint per modum suffragii animabus tn purgatorio detentis. • 23. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia ple nana vulgo tottes quot tes nuncupata: idest a quocumque ex fide­ libus m mortis articulo constitutis lucranda. Grassantlbus autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fi­ deles in periculo mortis constituti Indulgentiam plenariam lucrari possint. Christi crucifixi imaginem vel crucem deosculando; vel. ea deficiente. Ssrtlum lesu nomen corde saltem, si ore non potuerint, invocando. 24. Concedendi ut. expleto Divino Officio diei, legitima concurrente causa, pnvatim recitari possit matutinum cum laudibus diei sequentis, statim post meridiem. 25. Permittendi suis missionary ut vestes Ia icates in­ duere possint, si aliter vel transire ad loca eorum cura commissa, vel in eis commode permanere non potuerint 26. Assignandi pensiones quasi-parochis vel mlssionanii ex infirmitate resignantibus quasi-paroecias vel missiones, in quas per decem annos incubuerunt, solvendam annuatim a successore, non excedentem tertiam partem fructuum quomodolibct provenientium cx quasi-paroecils vel missio­ nibus. deductis expensis. S C) - Pro ipso Okdlxmuo 27. Frucndi induito personali altaris privilegiati quoti­ diani. dummodo intuitu huius privilegii, nihil omnino prae­ ter consuetam eleemosynam percipiat. 23 Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum sibi concessarum Impertiendas censuerit. Impletis tamen condi­ tionibus. 29. Utendi ipse personaliter, in iisdem tamen adiunctis. facultatibus seu permissionibus, quas, intra limites in prae­ cedentibus articulis expressos, concedendas esse censuerit. Aximad·, ersioxes L Praedictae facultates ea lege conceduntur, ut non om­ nes indiscrlminatim subdclegari possint, sed illae tantum ?uae asterisco * notantur, seu quae habentur sub numeris: . 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 17. 19. 20. 21. 22. 23. IL Ordinarius insuper su prodictis omnibus facultatibus sive per se sive per alios uti tantum valeat intra fines suce iUTisdictionis: easque gratis et sine ulla mercede exerceat ct facta mentione apostolicae delegationis. ΠΙ. Quod si forte ct oblivione vel inadvertentia ultra tempus supra praefinitum, seu ultra ... hisce facultatibus Ordinarium uti contingat, absolutiones, dispensationes, con­ cessiones omnes exinde impertitae uti ratae atque validae habentur. Insuper datis ab Ordinario precibus pro renovatione seu prorogatione earumdem facultatum, ipsae in suo robore perseverare censeantur, usque dum responsum S. C ad cunoem Ordinarium pervenerit. Datum Romae. ex Aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die ... mensis ... anno Domini ... B) - Ctac * Assotmoxxs. BcmncnoxKs. bcovtcumxs. rrc. • 11. Absolvendi ab omnibus censuris, sive simpliciter, sive speciali medo Romano Pontifici reservatis. • 12. Dispensandi vel commutandi vota pnvata Sedi Ap. reservata, de quibus in can. 1309. • 13. Consecrandi. Iuxta formam Ln Pontificali Romano praescriptam, calices, patenas et altarium lapides, adhibitis tamen oleis ab Episcopo catholico benedictis. • 14. Benedicendi solo crucis signo cum omnibus Indul­ gentiis a Sancta Sede concedi solitis coronas peccatorias. cruces, parvis statuas et sacra r.umir»nata. ct adncctend» FORM CIA SECUNDA (MINOR) coronis Indulgentias, quae a s. Birgitta et quae α Patribus Vigore potestatis sibi a Ssmo D. N. . . Div. Prov. PP, Cruci geris nuncupantur. tributae, haec S Congregatio Christiano Nomini Propagan­ 15. Impertiendi, praeter concessionem de qua in can. 914. do Rev. P. Domino Ordinario sequentes facultates conce­ ter in anno ln solemnloribus festis Benedictionem Papalem dit ad ... iuxta praescriptam formulam cum Indulgentia plenaria ab iis lucranda, qui vere poenitentes. confessi et s. Commu­ A) - Circa Skcr.vmtxxa et Sacros Rxtvs nione refecti, eidem Benedictioni interfuerint. Deumque pro s. Fidei propagatione et iuxta mentem Summi Pontifi­ 1. Concedendi suis missionary facultatem benedicendi cis oraverint. aquam baptismalem ea breviori formula, qua Missionarils 18 Concedendi ut, servatis consuetis conditionibus. In­ Peruanis apud Indos Summus Pontifex Paulus III uti con­ cessit. » dulgentiam plenariam ln pnrncc Communionis solemn! di­ stributione et in B. Confirmationis administrallone. christ!2. Concedendi facultatem administrandi Confirmationis fideles ad s. Communionem vel confirmationem rite acce­ Sacramentum uni vel alteri cx suis sacerdotibus, in qua­ dentes lucrari possint. cumque regione a sua residentia longe dissita, absente • 17. Concedendi Indulgentiam plenariam primo conver­ tamen quocumque Episcopo, servato Decreto Sacrae huius ris «b haereri, servatis consuetis conditionibus. Congreg. diei 4 mail anni 1774. ■ atque Instructione “ De Sa­ 18. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex cle­ cramento Confirmationis " in appendice Ritualis Romani inserta. ro. qui per quinque saltem dies sacrii Exercitiis interfue­ rint. ic, «ncro«anctum Musae sacrificium celebrantes vel X Permittendi ut Missa celebrari possit in mari, dum­ «altem od s. Synaxim accedentes, plxs ad Deum preces modo mare sit tranquillum, in loco tamen decenti; atque effuderint pro t. Fidei propagatione et Iuxta mentem Sum­ ut. in casu necessitatis. Missa celebrari queat una hora post mediem noctem. mi Pontificis • 19. Concedendi Benedictionem Apcstollram cum In­ 4. Peimittendi thurifteatlonem in Missis cantatis a scio dulgentia plenaria omnibus christtfldeflbus. qui spirituali­ bus Exercitits seu sacris Mtarionlbus, de quibus In can. ColIeS^’Ÿ Dc Baptismo. « Ct «i KUt . η. 5Π3, 1349 il. ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum 259 1920 IAN 1 SC PROP. FIDE, FACULTATES DECENNALES, FORMULA MINOR celebrante absque ministris, dummodo duo saltem clerici wperpelUceo Induti Missae inserviant. 5. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii tres Missae statim post mediam noctem Nativitatis Domini celebrari passint. cum potestate administrandi fidelibus s. Commu­ nionem. cauto tamen ut omnia cum debita reverentia fiant 6. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii functiones Melons Hebdomadae celebrari valeant iuxta peculiarem Ri­ tum a s. m. Benedicto PP. XIII propositum pro ecclesiis minoribus paroecialibus, in quibus ministrorum numerus vel copia cantorum ad praedictas sacras functiones solemniter peragendas haberi nequeat: dummodo tamen constet ibidem satis esse consultum reverentiae sacris mysteriis debitae, et quod nulla exinde abusui pateat occasio: et quatenus neque praedictus Ritus servari possit, permittendi ut in iisdem ecclesiis unica Missa lecta, loco solcmnis, celebrari possit ferla V in Coena Domini et Sabbato sancto. 7. Permittendi ut in ecclesiis sui territorii ter in hebdo­ mada. extra Quadragesimam. Missa privata dc Requie cele­ brari possit, etiam diebus ritus duplicis maioris ct minoris, exceptis Dominicis, nec non feriis, vigiliis atque octavis privuegiatis, diebus tamen, quibus eadem Missa a Rubricis permittitur, computatis. B. Permittendi etiam in omnibus diebus festis ct domini­ cis Missam votivam de B. Μ. V. iis qui. ob defectum ocu­ lorum abamve infirmitatem, legere nequeant Missas singu­ lis diebus occurrentes iuxta Missalls Romani rubricas. 9 Permittendi ut. i usta de causa, Ssmum Sacramentum om duobus luminaribus ex quacumque substantia con­ fectis exponi possit. • 10. Permittendi religiosis sororibus sacrarii servitio adoicUs ut sacra vasa sacrasque supellectiles tangere, nec non polias, corporalia et purificatoria abluere valeant. • 11. Concedendi infirmis decumbentibus. de quibus cer­ ta spes non adsit ut cito convalescant, etiam ante finem mensis, a quo decumbunt, ut s. Communionem sumere possint bis vel ter in hebdomada ; et si agatur de sacerdoti­ bus vel religiosis, etiam quotidie, non servato iciunio: hoc est etsi aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antea sumpserint. 11 Conferendi, rationabili de causa. Ordines minores cmr.es simul, etiam cum prima tonsura. 13. Dispensandi, gravi tamen de causa, cum utriusque cleri dtoconis super defectus aetatis unius anni, ut, eo non oosUnte. ad sacrum Presbyteratus ordinem promoveri pos­ ent. dummodo idonei sint, et dimidiam partem quarti anni cursus theologici nte, secundum Codicis praescriptiones can. 976. absolverint • 14. Dispensandi, canonicis existentibus causis, super impedimentis matrimonialibus sive minoris sive maioris gra­ dus lean. 1042), tam publicis quam occultis, etiam multi­ plicibus. iuris tamen ecclesiastici: exceptis impedimentis provenientibus ex sacro Presbyteratus ordine, ex defectu praescriptae aetatis et ex affinitate in linea recta, consum­ mato matrimonio. Concedendo tamen has dispensationes. Ordinarius oculis habeat regulas statutas in Codice, a can. can. Ιύ60, circa impedimenta in gencre ct in specie; ct, impedimentis mixtae religionis et disparitatis cultus, serva­ tis conditionibus ab Ecclesia praescriptis: videlicet dc amo­ vendo a catholico comuge perversionis periculo, ac de uni­ versa prole utriusque sexus in catholicae religionis sancti­ tate baptizanda ct educanda; monita parte catholica dr obücatione, qua tenetur, conversionem coniugis acatholici prudenter curandi; eaque lege ut, neque ante neque post rratrimonium coram Ecclesia initum, partes adeant minis­ trum falsi cultus ad matrimonialem consensum praestan­ dum vel renovandum. Si agatur vero dc matrimoniis cum htbraeis vel mahun.ctanis, peculiari ratione oportet ut: ctnstct de status libertate partis infidelis ad removendum periculum polygamiac; absit periculum circumcisionis pro­ lu; ct si civilis actus sit ineundus, sit tantum cocremonia civilis nullaque Mahumctis invocatio aut aliud superstitio­ nis genus interveniat. • 15. Sanandi in radice, iuxta regulas in Codice a can. 1133 ad can. 1141 statutas, matrimonia ob aliquod impedi­ mentum, de quo supra N. 14 nuUiter contracta. Quod vero attinet ad prolis legitimationem, Ordinarius prae oculis ha­ beri can. 1051. • 16. Sanandi pariter in radice matrimonia mixta atten­ tata coram magistratu civili vel ministro acathollco. dum­ modo moraliter certum s»t partem acatholicam universae prolis tam natae quam nasciturae catholicam educationem con esse impedituram, B» - Circa Assolcttones. Benedictiones. Indulgentias, etc. • 17. Absolvendi ab omnibus censuris, sive simpliciter live speciali modo Romano Pontifici reservatis. • 18. Dispensandi vel commutandi vota privata Sedi Ap. reservata, de quibus in can. 1309. • 19. Benedicendi solo crucis signo cum omnibus Indul­ gentiis a S. Sede concedi solitis coronas precatorias, cruces, parvas statuas et sacra numismata; et adnectendi coronis LcduI gentias. quae a s. Birgitta et quae a Patribus Cruci ge­ ris nuncupantur. 20. Conferendi uni alterive ex suis sacerdotibus faculta­ tem consecrandi, iuxta formam in Pontificali Romano prae­ scriptam. calices, patenas et altarium lapides adhibitis ta­ men oleis ab Episcopo catholico benedictis. • 21. Erigendi pium exercitium Viae Crucis ritu ad Ec­ clesiae praescripto, cum applicatione omnium Indulgentia­ rum. quae huiusmodi exercitium peragentibus a Summis Pontificibus impertitae sunt, et applicandi easdem Indul­ gentias crucibus et crucifixis, pro infirmis aliisque legitime impeditis, prae oculis habito Decreto s. Paenitentiariae diei 14 decembris anno 1917.1 22. Impertiendi, praeter concessionem de qua in can. 914 ter in anno in solemnioribus festis Benedictionem Papalcm Iuxta praescriptam formulam cum Indulgentia plenaria ab ns lucranda, qui vere poenitentes. confessi ct s. Commu­ nione refecti eidem Benedictioni interfuerint. Deumque pro s. Fidei Propagatione et iuxta mentem Summi Pontifi­ cis oraverint. 23. Concedendi ut. servatis consuetis conditionibus. In· dulgcntiam plenariam in primae Communionis solemn! di­ stributione ct in s. Confirmationis * , administration christifidcles ad s. Communionem vel Confirmationem rite acce­ dentes lucrari possint. • 24. Concedenti Indulgentiam plenariam primo conver­ sis ab haeresi, servatis consuetis conditionibus. 25. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex cle­ ro, qui per quinque saltem dies sacris Exercitus interfue­ rint. ac, sacrosanctum Missae sacrificium celebrantes, vel saltem ad s. Synaxlm accedentes, pias ad Deum preces effuderint pro s. Fidei propagatione et iuxta mentem Sum­ mi Pontificis. • 26 Concedendi Benedictionem Apostolicam cum In­ dulgentia plenaria omnibus christifidclibus. qui spirituali­ bus Exercitiis seu sacris Missionibus, de quibus in can. 1349, i 1, ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum Cruce in fine postremae conclorus impertiendae vere poe­ nitentes. confessi ac sacra Communione refecti adstilerint. atque ecclesiam, in qua conciones huiusmodi habebuntur devote visitaverint, iblque per aliquod temporis spaLum pias ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei propaga­ tione et iuxta mentem Summi Pontificis. • 27. Concedendi in actu visitationis paroeciarum, quasiparoeciarum ct missionum, nec non communitatum tam saccularium quam religiosorum, ut Indulgentiam plana­ riam una vice tantum lucrari possint christilideles. dummo­ do contriti, confessi ac s. Communione refecti pias ad Deum preces fuderint pro s. Fidei propagatione et iuxta me num Summi Pontificis. • 28. Concedendi christifidelibus ut Indulgentias, prop­ ter quas confessio saltem bis in mense requiritur, lucrari possint, etsi ob legitimum impedimentum inde a mense ad poenitentiae sacramentum non accesserint. • 29. Concedendi ut omnes praedictae Indlugenttac appli­ cari possint per modum suffragii an ima bus in purgatono detentis. • 30. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia plenaria, vulgo toties quoties nuncupata: id est a quocumque ex fidelibus in mortis articulo constitutis lucranda. Crassanti­ bus autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fideles in periculo mortis constituti Indulgentiam plena­ riam lucrari possint. Christi crucifixi imaginem vel crucem deosculando: vel ea deficiente. Ssrtlum lesu nomen corde saltem, si ore non potuerint, invocando. 31. Concedendi ut. expleto Divino Officio dieL legitima concurrente causa, privatim recitari possit matutinum cum laudibus diei sequentis, riatim post meridiem. 32. Concedendi ut ob legitimam gravemque rationem, de qua eius conscientia oneratur, loco Divini O/Jicit, rosarium vel aliae preces reel tan possint 33. Permittendi suis missio nariis ut vestes latcalrs in­ duere possint, st aliter vel transire ad loca eorum curae commissa, vel In eis commode permanere non potuerint. 34. Asstonandi pensiones quasi-parochis vel mlsrionariis ex infirmitate resignantibus quasi-paroecias ve! missiones, in quas per decem annos incubuerunt, solvendam annuatim a successore, non excedentem tertiam partem fructuum quomodolibet provenientium ex quasi-paroecds vel mis­ sionibus. deductis expensis. C) - Pro ipso Ordinario 35. Frucndi induito personali altaris privilegiati quoti­ diani. dummodo intuitu huius privilegii nihil omnino, prae­ ter consuetam eleemosynam percipiat 36. Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum sibi concessarum impertiendas censuerit. impletis tamen condi­ tionibus. 37. Utendi ipse personaliter, in iisdem tamen adlunctis. facultatibus seu permissionibus, quas, intra limites ln prae­ cedentibus articulis expressos, concedendas esse censuerit. ANIMADVERSIONES I. Praedictae facultates ea lege conceduntur, ut non om­ nes Indiscrimlnatim subdclegari possint, sed illae tantum quae asterisco · notantur, seu quae habentur sub numeris: 10. 11. 14. 15. 16. 17. 1B. 19. 21. 24. 26. 27. *2. 29. ». II. Ordinarius insuper supradictis omnibus facultatibus sive per se sive per alios uti tantum valeat intra fines tuae iurisdictionis; casque gratis et sine u!la mererde exerceat et facta mentione apostolicae delegationis ’ Cf. Notam ad Supplementum ad Formulam maiosem [Vide supra co! 258 J. SC PROP. FIDE. FACI LTATES DECENN ALES, FORMULA MINOR 1920 IAN 1 sis. a quo decumbunt, ut s. Communionem sumere possint bis ve! ter in hebdomada; et si agatur de sacerdotibus vel religiosis, etiam quotidie, non servato ieiunio; hoc «t etsi aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antea sumpserint 17. Conferendi, rationabili de causa. Ordines m inerti omnes simul, etiam cum prima tonsura. ia. Permittendi, lust a de causa, ut suis subditis omnes sacris Ordines, etiam Presbyteratus, diebus ferialibu * etsi continuis conferri possint. 19. Dispensandi. gravi tamen de causa, cum utriusque FORMULA TERTLA (MINOR) cleri diaconis super defectu aetatis decem et octo mensium, Vigore potestatis tibi a Ssmo D. N. ... div. Prov. PP. ut, eo non obstante, ad s. Presbyteratus ordinem promoveri tributae, haec S. Congregatio Christiano Nomini Propagan­ possint, dummodo idonei sint, et dimidiam partem quarti do Rev. P. Domino Ordmario ... sequentes facultates con­ anni cursus theologici rite secundum Codicis praescriptcnes can. 976. absolverint. cedit ad ... Ai - Cutes Saoumxxta rr Sacros Rrrts • 20. Dispensandi, canonicis existentibus causis, super L Concedendi suis missionariis facultatem benedicendi impedimentis matri monui It bus sive minoris sive maioris equen baprismolcm ea breviori formula, qua Missionanl * gradus (can. 1042). tam publicis quam occultis, etiam mul­ Peruanis apud Indos Summus Pontifex Paulus III uti con­ tiplicibus, iuris tamen ecclesiastici: exceptis impedimentis cessit ’ provenientibus cx sacro Presbyteratus ordine, ex defectu 2. Concedendi facultatem ad ministrandi Confirmationis praescriptae aetatis et ex affinitate in linea recta, consum­ Sacramentum uni vel alteri ex suis sacerdotibus, in qua­ mato matrimonio. Concedendo tamen has dispensat totus. cumque regione a sua residentia longe dissita, absente ta­ Ordinarius prae oculis habeat regulas statutas in Codice, a men quocumque Episcopo, servato Decreto Sacrae huius can. 1035 ad can. 1050, circa impedimenta in genere ct in Congregation» d. 4 mail an. 1774.1 atque Instructione " De specte; et in impedimentis mixtae religionis et disparitatu SQCramcr.to Confirmationis " In appendice Ritualis Roma­ cultus, servatis conditionibus ab Ecclesia praescriptis: vi­ ni inserta. delicet de amovendo a catholico coniugc pcruerskmis pe­ riculo, ac de universa prole utriusque sexus in catholicae 3. Permittendi ut Mixta celebrari possit, tn casu neces­ religionis sanctitate baptizanda et educanda; monita parte sitatis. etiam sine ministro, sub dio et sub terra, atque catholica dc obligatione, qua tenetur, conversionem coniugu etiam in mari, dummodo mare sit tranquillum. In loco tamen acatholici prudenter curandi; caque lege ut» neque ante decenti : etiam menium ad Formulam maiorem [Vide 264 lfr20 IAN 6 SC PROP. FIDE. DE ABHCIENDIS CURIS SAECULARIBUS 32 Impertiendi, praeter concessionem de qua In can. 914. ter in anno in solcmnioribus festis Benedictionem Papale m luxta praescriptam formulam cum Indulgentia plenaria ab iis lucranda, qui vere poenitentes. confessi et s. Commu­ nione refecti, eidem Benedictioni interfuerint. Deumque pro s. Fidei propagatione et luxta mentem Summi Pontificis oraverint. 33. Concedendi ut. servatis consuetis conditionibus. Indalecntiam plenariam in primae Communionis solemn! di­ stributione ct in s. Confirmationis adminlstrationc. christifidelcs ad 9. Communionem vcl Confirmationem rite acceden­ tes lucrari possint • 31 Concedendi Indulgentiam plenariam primo conver­ tis ad hacresi consuetis conditionibus. 35. Impertiendi Indulgentiam plenariam singulis ex cle­ ro. qui per quinque saltem die sacris Exercitiis interfuerint. ac. sacrosanctum Missae sacrificium celebrantes, vcl saltem àd s Synaxim accedentes, ptas ad Deum preces effuderint pro s. Fidei propagatione et iuxta mentem Summi Pontl- • 36. Concedendi Benedictionem Apostolicam cum Indul­ gentia plenaria omnibus chrlstifidelibus. qui Exercitiis spi­ ritualibus seu sacris Missionibus, de quibus in can. 1349 f 1. ultra medietatem interfuerint, benedictioni cum Cruce in ime postremae concionis impertiendae vere poenitentes. confessi ac sacra Communione refecti adstiterint. atque ecclesiam. In qua conciones huiusmodi habebuntur devote vectaverint. Iblque per aliquod temporis spatium pias ad Deum preces effuderint pro sanctae Fidei propagatione et luxta mentem Summi Pontificis. • 37. Concedendi in actu visitationis paroeciarum, quasiparoecLirum ct missionum, nec non communitatum tam saccularium quam religiosorum, ut Indulacntiam plenariam una vice tantum lucrari possint chrlstifideles. dummodo contriti, confessi ac s. Communione refecti pias ad Deum preces fuderint pro s. Fidei propagatione ct iuxta mentem I • 33. Concedendi chrlstifidelibus ut Indulgentias, prop­ ter quas confessio saltem bis in mense requiritur, lucrari possint, etsi ob legitimum impedimentum inde a mense »d poenitentiae sacramentum non accesserint. • 39. Concedendi ut omnes praedictae Indulgentiae appli­ cari possint per modum suffragii animabus m purgatorio detentis. • 40. Benedicendi crucifixos cum Indulgentia plenaria vulro toties quoties nuncupata: idest a quocumque ex fi­ delibus in mortis articulo constitutis lucranda. Crassantibus autem epidemicis vel contagiosis morbis, concedendi ut fi­ deles in periculo mortis constituti Indulgentiam plenariam lucrari possint, en Christi crucifixi imaginem vel crucem deosculando: vel. ea deficiente. Ssfflum lesu nomen corde saltem, si ore non potuerint, invocando. 41. Concedendi ut. expleto Divino Officio diei. legitima concurrente causa, priva tim recitari possit matutinum cum laudibus dici sequentis, statim post meridiem. 42 Concedendi ut ob legitimam gravemque rationem, de qua eius conscientia oneratur, loco Divini Officii, Rosarium vel aliae preces recitari possint. 43. Permittendi suis missionarils ut vestes laicalcs indue­ re possint, si aliter vel transire ad loca eorum curae com­ missa. vel in eis commode permanere non potuerint. 44. Permittendi suis missionariis ut artes medicinae et chirurgiae exercere valeant, dummodo in illis periti sint, operentur absque incisione, praeterquam ad sanguinem emittendum, et nihil exigant pro huiusmodi exercitio: et in curandis mulieribus ca vitent, quae sanctitatem characteris, quo insigniti sunt, dedecent 45. Assignandi pensiones quasi-parochis vel missionariis ex infirmitate resignantibus quasi-paroecias vel missiones, in quas per decem annos incubuerunt, solvendam annuatim a wcceswre. non excedentem tertiam partem fructuum quomodolibet provenientium ex quasi-paroeciis vel missioni­ bus. deductis expensis. • 46. Dispensandi cum catholicis pauperibus, qui opera sua valde indigent, ut serviliter laborare valeant diebus Dtrr.tnicis. exceptis Paschate ct Pentecoste, post tamen s. Missae auditionem si possit audiri, si vero non posait, reclCi - Pro ipso Ordinario 47. Fruendi induito personali altaris privilégiât! quoti­ diani. dummodo intuitu huius privilegii, nihil omnino prae­ ter consuetam eleemosynam percipiat. 4Λ. Lucrandi Indulgentias, quas aliis vi facultatum sibi concessarum impertiendas censuerit. impletis tamen condi­ tionibus. 49. Utendi ipse personaliter, m iisdem tamen adiunctis. fccultctibus seu permissionibus, quas, intra limites In prae­ cedentibus articulis expressos, concedendas esse censuerit. Animadversionis I Praedictae facultates ea lege conceduntur, ut non om­ en indiscTimlnatim rubdclcgari possint, sed illae tantum ?uae aiterisco · notantur, seu quae habentur sub numeris: I. 16. 20, 21. 22. 23. 24 . 25. 26. 27 . 23. 29. 31, 34. 36. 37. 38. 39. «. 46 Π. Ordinarius insuper supradictis omnibus facultatibus live per se sive per alios uti tnntum valeat intra fines «W lurtadirtionta; easque gratis et sine ulla mercede exer­ ceat. et facta mentione apostollcae delegationis. 229 III. Quod si forte ex oblivione vel inadvcrtentla ultra tempus supra praefinitum, seu ultra hisce facultatibus Ordinarium uti contingat, absolutiones, dispensationes, con­ cessiones omnes exinde Impertitae ut ratae atque validae habentur. Insuper dat ta ab Ordinario precibus pro reno­ vatione seu prorogatione carundem facultatum, ipsae in suo robore perseverare censeantur, usque dum responsum S. C ad eumdem Ordinarium pervenerit. Datum Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die .. mensis ... anno .. SUPPLEMENTUM AD FORMl LA.M MINOREM (idem pro tribus Formulis minoribus» Vlgore potestatis sibi a SsÆo D. N. ... Prov. div. Papa tributae, haec S. Congregatio Christiano Nemini Propagan­ do R. P. D. Ordinario .. sequentes facultates concedit ad . a die tamen computandum, quo aliae facultates (For­ mula .. minor) datae sunt, et ad normas tn eodem folio facultatum expressas sub capite Animadversiones, nempe 1. Erigendi Illas etiam Con fraternitates a S. Sede ad proba­ tas quarum instituendarum ius apostolico ex privilegio aliis reservatum est (can. 686, § 2». una excepta Contraterni late Ssflii Rosarii, iisque adscribcndi Chrlstifideles: ad benedi­ cendi Coronas et Scapularia carumdcm Con fraternitatum propria. cum applicatione omnium Indulgentiarum et Pri­ vilegiorum. quae Summi Pontifices iisdem Confratcmitatibus impertiti sunt. 2. Subdclcgandl suis Missionariis facultatem adxcribcndi Confratemitatibus, de quibus supra η. I. Chrlstifideles; ac benedicendi Coronas et Scapularia earumdem Con fraterni­ tatum propria, cum applicatione omnium Indulgentiarum et Privilegiorum, quae bummi Pontifices iisdem Confraternitatibus impertiti sunt 3. Benedicendi, ritibus tamen ab Ecclesia praescriptts. omnia Scapularia a Sede Apostolica probata, caquc impo­ nendi sine onere inscriptionis. Hanc pariter facultatem Ordinarius suis Missionariis sub­ dole gare potest. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Propa­ ganda Fide, die ... mensis anno • OrdiniHis S. G de Prop. Fide »ubi; petat Fac vero eum terrenis aliqua ex parte inservire quae de rebus praesertim politicis dicta intclligantur. consiliis, nec se virum undique a posto licum gerere, sed 7. In commentariis quae de rebus missionum vulgan­ suae quoque patriae negotia procurare videri: continuo tur studium appareat Dei regnum tantum dilatandi, non omnis eius opera in suspicionem veniet multitudini: autem propriae civitatis amplitudinem augendi, cwn quae quidem facile adduci poterit, m eam opinionem hoc quam maxime abalienet a religione sancta animos ut chrisUanam religionem putet propriam cuiusdam ex­ ethnicorum (Litt Enc. Maximum illud) [LE 221J. ternae nationis esse, quam religionem qui amplexus sit sub iecisse se tutelae imperioque civitatis exterae, proAtque haec quidem Moderatores missionum et Su­ pnaeque civitatis ius exuisse videatur... Missionarius periores sive Ordinum sive Institutorum, quibus mis­ catholicus. hoc dignus nomine, perpetuo recogitans, se sionum cura concredita est, suis subditis inculcare atque nequaquam pro sua ipsius natione, verum pro Christo declarare studeant ut ab omnibus plenam circa ea obe­ legatione fungi. Ita se gerat, ut quilibet sine ulla dubi­ dient iam plenumquc obsequium praestetur. tatione agnoscat eius ministrum religionis quae, cum Hac ratione singuli populi, ad quos Catholica Religio omnes complectatur homines, in spiritu et veritate evangelicos suos mittet operarios, eorumque gubernato­ Deum adorantes, nulli est nationi extranea, atque ubi res facile intelligent eos non quae huius saeculi sunt, non est Gentilis et Judaeus, circumcisio et praeputium. sed quae animarum salutem, veritatis propagationem Barbarus et Scytha, servus et liber: sed omnia et in ac gentium felicitatem respiciunt unice quaerere. Hac omnibus Christus (Coloss., III. 11) >. item ratione auspicatissimus dies citius illucescet, quo Haec itaque S. Congregatio Christiano Nomini Pro­ omnes terrae populos in unum ovile sub uno Pastore pagando difficultatibus obvenire cupiens, quae ex in­ congregatos Ecclesia laetanter adspicieL consulto Missionariorum erga terrestrem patriam studio Romae ex aedibus S. Congregationis de Propaganda oriri facile possunt in discrimen evangelicae praedica­ Fide, die festo Epiphaniae, anno Domini 1920.—G. M. tionis, lis quae supra dicta sunt in memoriam revocatis, Card, van Rossum. Praef. C. Laurenti. Secr. nonnulla practice monita opportunum censuit adheere. • Syllo9o n. 77. 1. Vitent itaque Missionarii patrii sermonis inter alienigenas propagandi studium; ne ita videantur na­ tionis suae commodo atque utilitati magis quam ani­ marum saluti prospicere Curent populorum ad quos 230 missi sunt linguae genus addiscere; eademque lingua vernacula sermones de rebus divinis, Christianae doctri­ 1920 IAN 10.-SC CONS., RESOL. AAS 12 (1920 ) 41-42 nae institutiones, publicae in scholis atque in aliis id ge­ neris coetibus sacrae allocutiones, semper fiant, ut ClHCA STATUM EPISCOPI AUXILIARIS MANAGUENSIS omnibus prodesse et ab omnibus audiri alque intelligi possint. Pariter lingua vernacula preces, extra sacram Quum exortum esset dubium utrum Auxiliaris Epi­ liturgiam, recitentur, eodemque sermone popularia can­ scopus datus fuisset Archiépiscopal! Sedi Managuensi, tica hymnique canantur. Vetatur autem omnino Missioan potius et dumtaxat ipsi personae Archiepiscopi, Erhi nariis quominus alienigenas ad confessionem sacramentalem alia lingua quam eorum dem christifidelium pro­ S. C. Consistorialis Patres, in plenariis comitiis diei 8 pria peragendam quomodo libet Inducant. ianuaril 1920, respondendum censuerunt: Affirmative ad primam pcrtem; negative ad secundam: hoc est datum X Caveant insuper Missionarii ne peculiares patriae esse Sedi Archie/piscopali; ideoque cius officium per- « suae leges aut consuetudines, praecipue quod ad ieiunii aeverare, etiam vacante eadem Sede, servata tamen et abstinentiae, nec non festorum de praecepto observan­ semper sua conditione dependentiae ab eo qui Architiam attinet, inter populos quibus cvangelium andioeceseos regimen obtineat. nunclant inducere conentur. quasi regulam de iisdem legibus particularibus et consuetudinibus efformando; Ssrhus Dnus Noster autem, in audientia sequentis sed omnino curent ut ecclesiastica disciplina In omni­ diei, resolutionem hanc ratam habuit et confirmavit, bus prouti in universali Ecclesia viget ubique induca­ eamque publici iuris fieri iussit tur sandeque servetur. Die 10 ianuaril 1920.—C. Card. De Lai, Episc. Sabi3. Vitare pariter curent Missionarii quodlibet stu­ nen., Secr. V. Sardi. Archiep. tlt Caesariem. Adsessor. dium promovendi Inter populos sibi concreditos suae nationis vel imperii aut reipublicae potestatis prae­ Adn. NrT 47 (1920) 369. posteram pervasionem: ne videantur quae patriae suae terrestris sunt quaerere, non quae lesu Christi regnique coelestis. Politicarum itaque atque temporalium rerum 231 cuiusvis generis curis in favorem nationis suae vel etiam alterius sesc nunquam admisceant: sed hoc unum prae oculis iugiter habeant supremum sanctumque ne­ 1920 IAN 10.-SC CONC.» RESOL. AAS 12 (1920) 70-73 gotium; animarum nempe lucrum assequendum. Deique gloriam totis viribus propagandam. MONTISVIDEI et ALIARUM 4. Quodcumque denique fuerit gubernii civilis re­ Stipendii missarum, qua mercedis vicariorum gimen in regionibus, ad quas cvangelici operarii mit­ paroecialium. Die 10 ianuarii 1920 tentur. populos cohortari ne negligent, ut civilibus conSpfcies pacti. - Administrator Apostolicus archidioe» Per hoc taxici rmllUmns prohibetur quomVtus . missas celebrant ad intentionem Superiorum, qui omnia stipendia accipiunt pro communitate: haec autem decenti religiosorum sustentationi prospicere debet. Vica­ rii. non omnes quidem fructus, sed missarum stipendia cedunt parochis, qui eorum sustentationi abundanter con­ sulunt. Ceterum non leve subsidium ad solvendam propositam quaestionem nobis afferunt bina responsa H. S. Congr. ln Trevireru Eleemosynae Missarum, 11 mali 1888 [TRC 164 (1905) 176). et in Brcdan.. iusdem tituli. 25 febr. 1905. [TRC 164 (1905) 165-178; CICF n. 43211. In priore, ad 3. licita existimata est conventio qua. sive expresse sive tacite, inter aliquos parochos vicarlosquc sta­ tuitur ut. pro commodiore victu vicariis concedendo. - pa" rochis cedant In cumulo fructus fundationum pinguio“ ruro, et vicariis tribuatur stipendium ab Ordinario taxa" tum ·. In altero responso admissum est ad 1. M ut pro “ victu et servitio, vicarii parochis in cumulo cedant fruc‘ tus missarum pinguiorum, et vicariis tribuatur stipendium “ ordinarium missae lectae - Ad 3 vero declaratum est consuetudinem sustineri qua ~ vicarii omnes fere “ missas ' ad Intentionem parochi celebraro debent, qui eis praestet “ victum et servitium, dum ipsi ex aerario ecclesiae deter’ minatam obtinent pensionem Age porro: responsa ad 3 in Treviren. et ad 1 ln Brcdan. solvunt casum difficiliorem, quia ibi pars stipendii retin e72 batur; decreta autem./ propter maius periculum abusio­ num. magis expresse prohibent ne pars stipendii retineatur quam totum. Cf. responsa H. S. C. 1625; 23 dec. 1697; Bullam Quanta cura, Benedicti XIV. 30 iun. 1741 [CICF n. 3111. et ipsum can. 840. 5 1. In Bredan. autem, responsum ad 3. casum nostro om­ nino similem contemplatur. Ratio autem responsi istius haec a S. C. Secretario dabatur, quia decretum ut debita 11 mali 1504 (AAS 36 (1903-04) 672-6761. hoc unum vetat, ne ope ni pend lorum commercium quodpiam exerceatur, pactionem propositam in nullius commercii subsidium vergere. Novimus autem, ex c. 6. nn. 2· et 3·, In partibus quae Animadversionis. n. 232 cum lure veteri congruunt, canones ex iure antiquo et re­ ceptis interpretationibus aestimandos esse: canones porro 827 et 840. J 2, cum lure superiore congruunt. Immo etiam minus severe sonant quam decr. Ut debita, quo vigente, responsum In Bredan. datum est. Etenim, ln decreto Ut debita, n. 9, eleemosynae missarum in alias res commutari aut imminui stricte prohibebantur, dum cc. 827 et 840 vo­ lunt tantum ut omnis etiam species negotiationis aut mer­ caturae absit et Integra missarum stipendia transmittan­ tur. Scrupulus autem quem idem Administrator A postoIleus manifestat, sitne satis spontaneus ct liber vicariorum con­ sensus, facile removetur: liber est consensus, quatenus officium vicarii libere acceperint, cum congrua retribu­ tione, culus forma, consuetudine definita, ab ipsis non igno­ rabatur. nulla autem praesens lex spontaneum consensum in huiusmodi pactionem postulat. Ceterum, in Bredan. simi­ lis consuetudinis necessitas vicarios premebat. Unum tamen observandum supercsl Oblator pinguior.s stipendii hac etiam spe ad liberalitatem moveri videtur obtinendi, cx grato animo sacerdotis, celebrationem ferventiorem. et fortasse, etiam superadditas preces. Spes ista autem supradicta pactione tollitur. Nec praeterea spernen­ dum est quod a nonnullis (cfr. Monitore ccclcs.. 1919. pag. 92. n. 18) circa can. C27 observatum est. m eo videlicet non solum omne genus negotiationis ct mercaturae prohi­ beri circa stipendium missarum, sed etiam inculcari ut quaelibet vel apparentia aut suspicio rei sollicite amovea­ tur. prout insinuat in canone verbum Illud etiam, ibi: “ A * stipe Missarum quaelibet etiam species negotiationis vel ·* mercaturae omnino arceatur Quare praeferenda sane videtur supra relata ordinatio ab ipso administratore facta anno 1918. ln parochorum congregatione: id que eo magis quod vicariis gratior eriL Resolutio. - Die 10 ianuarii 1920, S. Congregatio Concilii, in plenariis Emorum ac Rfnorum Patrum co­ mitiis, rescribendum super relatis/ precibus censuit 73 Propositam consuetudinem remunerandi coadiutores vi­ carios tolerari posse. Et ad mentem. Mens autem est. quod < Administrator Apostolicus operam navet ut in « praxi ponatur statutum dioecesanum vi cuius ” pam« chi cooperatoribus suis mercedem solvant 25 ponde« rum, adiecto quotidie missae stipendio integro iuxta v taxam. ita ut honorarium menstruum summae 50 ροή­ ν de rum coaequetur ” ». Facta autem de praemisis SSfno Dno Nostro Bene­ dicto divina Providentia PP. XV relatione per infrascriptum S. Congregationis Secretarium in audientia insequentis diei. Sanctitas Sua datam resolutionem aoprobare et confirmare dignata est.—L Mori. Sccr. Adn. J. B. ln NrT 47 (1920) 567; REGATILLO n. 400; ME 32 (1920) 106-108; PrM 10 (1922) 190-191. 232 1920 IAN 10.-SC CONC. RESOL. AAS 12 (1920) 43-47 WHATISLAVIEN. Licentiae et ALIARUM gestandi barbam clericis concessae Die 10 ianuarii 1920 Species facti. - Emus Episcopus Wratislaviensis. lit­ teris diei 2 elapsi septembris ad hanc S. C. datis, quae sequuntur exposuit: < In variis particularibus casibus v S. Congregatio Concilii, ad preces a me commenda< tas. hoc et praecedentibus annis, uni alterive ex mea < dioecesi sacerdotibus licentiam gestandi barbam ob « rationes speciales concessit/ Nunc vero orta est inter 44 « canonistas in Germania controversia, sitne hac in re « disciplinae mutatio inducta per statuta Codicis Iuris « Canonici: ex qua auctorum controversia iam oriri v incipit varietas in praxi. c Asserunt quidam auctores, eanonem 136. qui capil« lorum simplicem cultum permittit ct de abradenda « barba omnino tacet, libertatem gestandi barbam ήχο­ ν destae formae omnibus saecularibus clericis concesv sisse, non obstante consuetudine per totam Germaniam v vigente, quae hucusque vim obligantem habuit In v Germania enim barbam gestare vetitum est partim v per Concilia provincialia partim per consuetudinem v centenarium superantem. Quo vero ad legislationem v dioecesanam. alii asserunt episcopum decernere posv se, prohibitionem in sua dioecesi hucusque vigentem v firmam ct obligantem manere; alii volunt episcopum v nihil iure communi expresse permissum prohibere v posse, nisi ipsi sacri canones id ei aperte concedant v vel Sanctae Sedis auctoritate prohibitio confirmev tur. 270 233-234 SC RELIGIOSORUM ET RITUUM < Episcopi nuper Fuldae in conferentiam congregari < unanimiter censuerunt, vigentem hucusque prohibi« tionem non esse tollendam. Optandum certe est, ne in < hac re. licet minime pertineat ad essentiales status < clericalis virtutes, varwtate indecenti admiratio ali« qua in populo oriatur. Idcirco reverenter peto a S. c Congregatione: An Codice Iuris Canonici data sit c quibuscumque clericis saecularibus libertas gestandi t barbam, et. respective, an Episcopis competat prohi- « biftonem hucusque vigentem in suo robore sustinere c pro dioecesibus suis ». 1920 IAN 10-14 modernam et vigentem Ecclesiae latinae disciplinam huic " usui prorsus obstare, novamque consuetudinem» ut Icaitime introducatur, necessario requirere assensum saltem ' tacitum supremi Ecclesiae Pastoris. Hic autem huiusmodi novitatem omnino se reprobare declarat: eo vel magis ’ quod tristissimis hisce temporibus spiritus omnia inno­ vandi haud paucos seducat, et cx una novitate ad aliam facile procedi possit. Quae cum Ita sint, placuit Sanctitati Suae mihi in mandatis dare, ut omnibus Bavariae An­ tistitibus suo nomine significarem, ab ipsis omnimode curandum esse non solum ut praedictus usus expresse prohibeatur, sed etiam ut disciplinae unitas ct perfecta cum Ecclesia Romana, omnium magistra, conformius in omnibus, ac proinde in habitu et tonsura clericorum ser­ vetur, vel. si opus sit, restauretur, ac qualiscumquc nova consuetudo vitetur quae supremo Ecclesiae Capiti appri­ me cognita atque ab ipso probata non sit. ° Dum hacc Excellentiae Tuae IlhBae ct Revfltae Bea­ tissimi Patris iua>u ac nomine scribo, illam rogo ut me de huius epistolae receptione instructum reddens, mihi etiam indicare velit, quid Excellentia Tua opportunum facere existimaverit, ut praedictus usus, si forte in Ista dioecesi manifestari Incoepit. extemplo reliquatur, atque nemini AxiiLUjrrxsiOTas. - Manifestum est vel cx praemissis controversiam non aliud fundamentum habere posse, quam In can. 6, n. 6, ubi edicitur: " Si qua ex cctcns disci pii“ naribus legibus, quae huc usque viguerunt, ncc explicite - mcc implicite m Codice contineatur, ea vim omnem ami“ sisse dicenda est - Ut autem canon hic ad rem trahi possit, oportet omnino, non solum ut agatur de vera edita uge. atque ut haec ne implicite quidem (praesertim habita ratione can. 20) in Codice contineatur, verum etiam, prout eruitur ex can. 23. oportet ut lex de qua agitur non fuerit lex specialis, pro particularibus locorum (ac temporum) circumstantiis lata, sed lex generalis prorsus, perpetuo rt Resolutio. - Porro, relatis in plenario conventu Sa­ ubique valitura. Ita, post promulgatum Codicem, non ob­ crae Congregationis Concilii, die 10 lanuarii 1920, pre­ stante huius silentio, declaratione S. C. S. Officii d. 20-22 cibus Emi Episcopi Wratlslavien., Emi Patres reserimartii 1918 (A. A. S. X, 136) [LE 80), sustinentur leges et provision» generales datae contra modermsmum. uousque benaum censuere: Negative ad primam partem; affir­ hic error grassaverit; itemque ex declaratione L C. de mative ad alteram. Religiosa 15 iulii 1919 (A. A. S., XI. 321) (LE 195). sustinen­ tur decreta circa religiosorum servitium militare, ubi et Benedicto, Div. Provid. PP. XV, in audientia inseusquedum circumstantiae hanc necessitatem subire coége» rlnty et generatim. prouti In praefatis decretis continetur, quenti dic infrascripto Secretario concessa, Sanctitas * praescriptiones et leges natura sua temporarias ac transSua resolutionem Emorum Patrum approbare et confir­ " Hortas " vel quae ad circumstantias locorum et tempomare dignata est.—I. Mori, Secr. " rum habent rationem " quum “ generalis legis rationem “ non Induant ”. certum est cas non cadere sub abroga­ ‘ Ex Collectione Laccnsi, toni, III. pag. 547, n. tione can. 6 nam. 6. praescripta. Adn. J. 3. in NrT 47 (1920) 407-415; REGATILLO n. 12; At vero in casu de quo agitur, id est quoad morem non ME 32 (1920) 106-103; PrM 10 (1922) 190-191. gestandi barbam, animadverti potest: Primo, non agi In ca tantummodo testantur 1920 IAN 10.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART pristinum morem ct institutionem Romanae Ecclesiae, quem λ contrariis abusibus defendunt Nullibi autem reperltur vera et generalis lex morem gestandi barbam ubique ct ClRCA CONFESSARIUM ORDINARIUM DANDUM DOMIBUS INTRA futuris temporibus perpetuo interdicens: haec vero defi­ SEX RELIGIOSAS EXSTANTIBUS cientia nonnM prudentiam commendat Legislatoris ecclesiaitlel, quim laudem nec r.oviter datum Codicem deme­ Rcvmus Ordinarius Pragensis proposuit Pontificiae rer: oportebat Fieri etenim poterit aliquando ut a more Commissioni ad Codicis canones rite interpretandos se­ ha rb irati) recedendum fortasse sit prout vel post Tridentinam Synodum, usque ad exitum aaec. χτπ. recessum fuis­ quens dubium: se omnrs norunt: nec quemquam fugere potest quam in­ Die 3 Julii 1916 S. Congr. negotiis religiosorum so­ commodum sit. solemniter datam et firmatam in Codice dalium praeposita Ordinario Linciensi respondit ad legem, abrogare. 3um: « Obligationem non adesse nominandi confessaSecundo, et consequenter: mos iste barbam radendi, prourium ordinarium pro Sororibus, si earum communitas « historicae eius victrttudlncs ostendunt, nonnisi consue­ tudine probatis nempe regionum moribus, quandoque iure sex saltem Sororum numerum non attingat » [ME 30 particulari firmatis, universalis evasit, saltem quoad loco­ (1918) 33-36). rum circumstantias: quamobrem. quatenus in Codice recipi Can. 520 Codicis praescribit vero hodie, ut singulis poterat (Idest implicite ct hypothetice, non absolute) satis religiosarum domibus detur coniessarius ordinarius. receptus videtur ubi Codex, non absimiUter a Concilii Tridentmi sanctione (cap. 6. sess. XIV dc rcf.) * decentem Infrascriptus Ordinarius humiliter petit, utrum re­ habitum ecclesiasticum, secundum legitimos locorum sponsio die 3 Julii 1916 data hucusque valeat, vel agen­ M consuetudineb et Ordinarii loci praescripta " clericos de­ dum sit iuxta Can. 520 et pro unaquaque domo religioferre lusit. immo universam hanc materiam dc externo sarum. etsi numerus sex in eodem domo non excedat, corporis cultu, salva quidem necessaria unitate disciplinae et conformitate. ad praefatam nonnam consuetudinis re­ coniessarius ordinarius deputandus sit. dicendam voluit (c. 136. i 1). Celerum, absonum prorsus S. Congr. negotiis religiosorum sodalium praeposita censeri debet eorum commentum qui volunt in 1 > num. solvit hoc dubium rescripto diei 10 Januarii 1920 N. β. ran. 6. abrogatas esse consuetudines generales t quibus 6623 19 ita: Codex simpliciter sileat, quasi Legislator benignius egerit erga consuetudines vigentes contra canones (cfr. can. 5, < Hacc S. Congregatio, mature perpensis litteris sub colL cum. can. 30). quam erga consuetudines fecundum aut die 10 Octobris anni proxime elapsi datis, quoad conpraeter legem. fessarios ordinarios nominandos pro Communitatibus, Tertio: praescindendo a generali praescripto legis, du­ quae sex saltem Sororum numerum non attingant, re­ bium esse nequit quin in casu particularis lex in loco vi? spondendum consult: Serventur praescriptiones Canonis 46 gens prohlbensque barbam/ gestare, pro nonna sumenda sit. non solum quia, ex lam demonstraris, silentio Ccdlcls 520 Codicis Juris canonici ». potius recepta quam exclusa apparet, red etiam ex expli­ Curent proinde parochi locorum, ubi domus religio­ cite praescripto can 20. ubi docetur: " si certa de re desit sarum sine proprio confessorio ordinario existunt, ut expressum praescriptum tegis sive generalis live particu­ laris · unde pronum est inferre, silente lege generali, se­ Sorores quamprimum cum petant litteris ad a. e. Con­ quendum esse particularis legis praescriptum - Fortius id sistorium datis. firmatur. si consideretur praescriptum hoc particularis le­ gis. m casu, conforme omnino csne universali in praesenti • AKKR ICO (1920) 47. Ado. REGATJLLO n. 258 Ecclesiae latinae usui et consuetudini, prouti in comperto esti ut autem contra universalem consuetudinem usus op­ positus alicubi introducatur, nec sufficere Ordinariorum auctoritatem, red requiri saltem tacitum supremi Ecclesiae Fartoris ecnwnsum. Praestat ad rem litteras referre quas Nuntius ApcitoHcus apud aulam Bavariae sub die 16 Iunii 1E63 dedit nomine ree mera PH PP IX ad Archiepiscopum 12 (1920) 448 Monacem et Frlsingen . quae Ita sonant: “ Ad aures Beatisainu Patris pervenit m nonnullis BaDe editions typica memorialis • variae dioecesibus ades»· ecclesiasticos viros qui. novitaRITUUM - Us vel potius levitatis spiritu perducti, usum ïamdiu in- «o’etum barbam restandi Iterum introducere conantur qu «M1C..S functionibus in Ecclesiis minoribus a Sum- SC RITUUM. S. POENIT.. S. OFFICII. CONCIUI 1920 IAN 14-16 mo Pontifice Benedicto XIII probatum eiusque i ussu editum fuit ac pluries rcproductum, nunc iuxta leges Uturgicas etiam recentlores diligenti studio revisum at­ que opportune reformatum. Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV, ex Sacrorum Rituum Con­ gregationis consulto, suprema Sua auctoritate recogno­ vit, atque hanc Memorialis Rituum editionem tamquam typicam habendam esse sancivit: simulque statuit ac declaravit, ut eidem editioni omnes ceterae in posterum conformari atque authentico testimonio comprobari de­ beant; servatis normis, quae pro editione librorum 11turgicorum traditae sunt typographis per decretum eiusdem Sacrae Congregationis n. 4266. die 17 maii anno 1911. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 14 ianuarii 1920.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rutinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. B. In EL 34 (1920) 330-332: I. PAUWELS In PrM 10 (1920) 109-110; PrM 10 (1922) 191. n. 235-238 ulla mora reprobare, damnare atque anathematizare, ut reapse praesenti Decreto, nomine et auctoritate Ssmi D. N. Benedicti XV, reprobat, damnat atque anathema­ tizat, insimul declarans supradictos sacerdotes, cuiusque sint gradus, conditionis et dignitatis, iam ipso facto excommunicationem incurrisse ad praescriptum canonis 2314 speciali modo Sedi Apostollcae reservatam, et si forte (quod Deus avertat) in ea contumaciter insorde­ scant, omnibus aliis per Sacros Canones statutis poenis atque inhabili talibus quamprimum plectendos fore. Curent autem pro suo munere Sacri Bohemorum Antistites praesens Decretum ad fidelium sibi com­ missorum notitiam, quo efficaciori modo in Domino consuerint, statim deducere eosque a schismaticae factio­ ni quomodocumque adhaerendo deterrere, ne forte et iidem fideles in eam dem incidant damnationem. Datum Romae ex aedibus S. Officii, die 15 ianuarii 1920.—Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Off. No­ tarius. Adn. ME 32 (1920) 70; NrT 47 (1920) (1922) 180. 235 1920 IAN 14.-SC RITUUM, INDULT. PART.· 365-366; PrM 10 238 Facultas celebrandi missam cum candelis ex quavis DECENTI MATERIA CONFECTIS, AUT ELECTRICIS Preces - Bine Pater, Episcopus S. Hippolyti ad pe­ des S. V. provolutus implorat, ut sibi detur indultum permittendi, ut sanctum Sacrificium Missae celebrari possit cum candelis ex decenti materia conflatis et, si tales haberi nequiverint, cum candelis electricis. Et Deus etc. Resch. - Sancti Hippolyti. Sanctissimus Dominus Noster Benedictus Papa XV. referente infrascripto Car­ dinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto, attentis circumstantiis expositis, iisque perdurantibus, iuxta pru­ dens Rmi Ordinarii Oratoris iudicium et ad proximum biennium, benigne annuit pro gratia iuxta preces in diversis casibus necessitatis et opportunitatis: servatis de cetero servandis. Contrariis non obstantibus quibus­ cumque. Die 14. Januarii 1920.-A. Card Vico, Ep. Portueiu Praef. • Ordînjtîo Sancti Hippolyti; AKKR 100 (1920) 47-48. 236 1920 IAN 14.-SACRA POEN., RESP. PART.· Excommunicatio conductorum bona ecclesiae usurpata Utrum Titius, qui conduxit fundum a gubernio civili usurpatum, incurrerit censuram, de qua in hoc can. 2346. Resp Affirmative. • P. VITO, Oulstioni ononlcb·. Nepoll 1926, I 68-69. Adn. P. VITO. op. «t loc. . Die 14 Februarii 1920. Sacra Congregatio Concilii, in plenaris Emorum ac Revmorum Patrum comitiis in Palatio Vaticano habitis, respondendum censuit: Ad I. Affirmative, quando agitur de negotiis quae tangunt intéresse generale Capituli vel Ecclesiae Cathe­ dralis. Ad Π. Affirmative, exceptis iis In quibus agitur de negotiis canonicorum titularium. Ad III. Affirmative, exceptis iis quae pertinent ad canonicos primae erectionis seu titulares. Ad IV. Negative ad primam partem; affirmative ad secundam; seu canonicos praebendatos sedere debere post canonicos titulares. Facta autem de praemissis SSmo Dnfo Nostro Be­ nedicto Divina Providentia PP. XV per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium relatione, in Auentia d. insequentis diei 15 eiusdem mensis et anni. Sanctitas Sua resolutiones Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est.—D. Card. Sbarretti. Praef. J. Mori. Secr. • ME 40 231 (1928) 270 271. Adn. ME 40 (1928) 272-275. n. 247-248 248 1920 FEB L4.-SC CONC. RESOL. AAS 12 (1920) 163-166 VERONEN et ALIARUM IN DITIONE VENETA Iurispatronatus popularis. 14 februarii 1920 Species facti. - In ditione Veneta complures sunt paroeciae iurispatronatus laicalis, seu potius praesenta­ tionis popularis, quum omnes familiae, quaeque per suum caput repraesentatae, illud exerceant celebratis comitiis ad suffragium ferendum; ex antiqua tamen consuetudine in eadem ditione prouti in plurimis Austriae et Germaniae regionibus inolita, legibusque civi­ libus recepta (cf. v. gr. Regolamento 15 maggio 1304; circolare 13 maggio 1818, apud Saredo, Cod. eccles. dei regno d’Italia, III, p. 1167). etiam paroeciae iurispatro­ natus laicalis. absque ulla exceptione, sive regium, sive populare, sive privatum illud ius sit. subiiciuntur legi concursus (cf. etiam Concordien., 18 iun. 1916; A. A. S., VIII, 271), ita quidem ut in casu iurispatronatus popu­ laris. habito prius auctoritate Ordinarii loci experi­ mento. omnium nomina qui idonei renuntiantur. propo­ nantur in comitiis postea celebrandis, ut ex his per suffragia seligatur cui ab Ordinario danda sit insti­ tutio. Promulgato nuper Codice Iuris Canonici, in quo, can. 1452 de his electionibus ita cavetur: < Electiones ac « praesentationes populares, sicubi/ vigent, tolerari 164 c tantum possunt si populus clericum seligat inter tres « ab Ordinarii loci designatos », ansam nonnulli sum­ pserunt ad effugiendam concursos subeundi obligatio­ nem; praetendentes Episcoporum deinceps esse absque praevio concursu ternam —ut aiunt— popularibus suf­ fragiis proponere, et, postea, electum examini subiicerc ut de ipsius idoneitate constaret Nova haec quae pro­ ponebatur agendi ratio a fere omnibus Venetis Ordi­ nariis reiicienda visa est; nonnullis tamen arrisit hac praesertim de causa, quia incommodum levare videba­ tur facile exoriturum si ex concursu nonnisi unus ido­ neus renunciaretur. Hoc enim in casu, sane non infrequenter accidebat renuntiatum in comitiis maiore cx numero suffragiorum reiici; quo pacto difficilior evade­ bat vacantis paroeciae provisio, quum novus concursus indicendus esset, novique expectandi concurrentes, quo­ rum nomina in novis comitiis proponerentur. Et quum huiuscemodi casus iam semel iterumque in Veronen. et Utinen. dioecesibus contigisset, ubi. nolentibus ceteris clericis concursus obligationem subire, nonnisi unus fuit utrimque oppositor. in comitiis reiectus, Emus Car­ dinalis Patriarcha Venetiarum aliique Ordinarii rei con­ sulendum duxere, proposito huic S. Congregationi du­ bio: « An sustineri possit inolita praxis providendi < paroeciis iurispatronatus in casu ». Animwversioxts. - Piano notissimum et evidens est in cunctis Codicis canonibus qui de iure patronatus agunt alienum prorsus ab hoc instituto animum Legislatorem manifestasse: hic enim dum in posterum quodlibel ius pa­ tronatus quocumque titulo constitui vetuit (can. 1450). dum immo et In praesenti constitutorum resolutionem impense sollicitavit, saltem quoad praesentandi ius (can. 1451), so­ lummodo necessitati graves perturbationes devitandi, ac non laedendi iura iam quaesita, in hoc Instituto adhuc ferendo et tolerando cessisse videtur, quin tamen abstine­ ret a plurimis cautionibus ct restrictionibus sanciendis, ut. quo melius fleri posset, quodlibct detrimentum Ubertatis Ecclesiae praecaveretur. Quamobrem nihil in iure certius hodie apparet, quam, in tota hac re de lurepatronatus, strictissimam interpretatio nem esae faciendam. camque amplectendam in singulis dubiis rationem, quae magis li­ bertati Ecclesiae et animarum saluti consulit. At vero, in casu, interpretatio quae solveret lus patro­ natus populare a necessitate praevii hat>cndl concursu· sicubi naec necesltas vigeat, esset profecto ampUatirc iuris patronatus ipsius prouti !n praesenti est: ideoque a prion reficienda apparet. Consideratio autem ve) solius can 1451 id ipsum suadet: manifestum enim est eodem canone tem­ peratum et coarctatum fuisse ius patronatus populare, ut antea/ vigebat: nam in turepatronatus 1 alcali. in arbitrio 1© est patroni quem velit praesentare, dummodo ture communi aut particulari non impeditum iWernz. lus décret., II. 827 IV): quae norma, quum hucusque vigeret etiam in iurepa­ tronatus populari, incommodi· innumeris occasionem prae­ bebat. propter effrenatam libertatem populi, cuius * quot capita tot sunt sententiae “, suffragium dandi cui clerico quisque vellet. Hinc mento, in his rerum adtunrtis. haec coarctatio Inducta est. ut nonnisi inter trri ab Ordina no designatos optio daretur eligendi: quae intentio rrrtnrttvc ceteroquin apertissima est vel ex verbis exduwrls in ca­ none occurrentibus: Sicubi vipeunt tolcrcri tantum possunt ri, etc., quae omnem contrariam consuet udim-m. in o» quae descripsimus rerum adiunctls. plane excludunt ac rrpro- !49-250 COMMISSIO INTERPRES ET BENEDICTUS XV bant Verum ubi coarctatio hui usee modi iam locum obti­ nuerat. ut in casu. per necessitatem seligendi inter eos tan­ tum qui ex praevio concursu renuncUrentur. quae unmo coarctatio gravior proculdubio apparet ea quae canone sta­ tuitur. illa est retinenda, quia talis consuetudo, per quam finii lege intentus pariter immo certius obtinetur, potius Jeci consentanea quam contraria censenda est. Designatio videlicet candidatorum qui suffragiis proponendi sint, di­ citur facienda ab Ordinario, pro suo arbitrio, ubi desit, non \tro ubi. absque ministerio Ordinarii. c< cor.currus iam facta adsit. Ncc refert 1n can. 1452 nullam mentionem fieri concursus: primum, quia canon Lite agit de beneficiis in çenerc. non de solis paroeciis; secundo, quia Codex prospi­ cit universo orbi catholico, lex autem concursus pro poror­ etis non Viget nisi in nonnullis regionibus (ct. can. 459, f 4): quamobrem nulla necesitas erui recolendi in canone con­ cursus legem. Ceterum hic quoque canon concordari debet cum ex­ plicite praescripto can. 1462 edicentis: " Si ecclesiae vel beneficio provideri debet per concursum, patronus, etiam “ laircj, non potest praesentare nisi clericum legitime ex “ concursu probatum “. nulla enim fit m hoc canone di­ stinctio patroni laicslis. sive is rex, sive populus, sive pri­ vatus homo ut. Quamobrem. si ex rigore iuris procedere velimus. atque canoni 1452 uti generi, aptare can. 1462 uti rpecifteam differentiam, dicendum Undem esset " electlo" nes ct praesentationes ad beneficia quibus provide n debet • per concursum, slcubl vigent, tolerari tantum posse si " populus clericum seligat inter tres ex concursu probatis “ ab Ordinario loci designatos ", quo pacto restrictio lurlspatronatus popularis gravior etiam in casu evaderet, atque ea quae In praesenti viget. Sed ambigendum videtur utrum id in bonum animarum quod celeriorem postulat provisio­ nis expeditionem, cederet, cui vel praesens praxis, ut m facti specie enarratur quamdam difficultatem parat. Con«ultiiB apparet et LegWa/toris menti magia consentaneum utrumque Codicis praescriptum separatlm considerare, nec praescriptum can. 1452 urgere, uoi. prouti in casu, finis lege intentus satis obtinetur sola observantia can. 1462. Demum, quidquid dc canonis 1452 tn casu vi et potesta­ te foret edicendum, res considerari quoque potest sub mero aspectu consuetudinis, seu legis particularis. Codici tamen non contrariae, uti vidimus, ad normam can. 3»: haberi in casu consuetudinem ultra centenariam manifestissimum est. sive ex concordi Episcoporum testimonio, «ve ex aliatis documentis; leges potestatis civilis desuper latae a. 1804 et 1318. quibus inolitus iamdudum mos supponitur, rei saltem testimonium suppeditant Hanc vero consuetudinem in casu vim legis habuisse, ad effectum definite imponendi concur­ sum. liquet, sive cx doctorum sententiis (De Angelis, in Ut. Dc consuet, n. 12. Genr.ari. apud Monit. EccL, III. I. p 1'33. SebastlanelU. Praelectiones, tom. I. pag. 48· sive ex na­ tura rei. cum agatur de consuetudine vergente in bonum Ecclesiae, quse propterea ab ipsa Apostolica Sede commen­ data nonnumquam et insinuata fuit (cf. v. g. Litt, Secret, Status ad Archieplscopum Frlburgcn. 30 sept 1859 in Raccolta di Concordati, pag. 90S sq.). Nihil igitur prohibere videtur, multoque minus Codex, quominus ea consuetudo retineatur; nec ad rem necessarium est confugere ad ea quae ul tentu Ordinarii testantur: " disturbare un tale pos·· sesso immemorabile sarebbe lo stesso che me itero a " soqqusdro ognl cosa e dare occasione a lotte non sempre ** di sempUd parole quae ratio a loge admittitur (cfr, can. 5» etiam ad ferendas consuetudines Codici contrarias, qui casus noster non est Concludendum itaque videtur nihil innovandum In casu, legemque concursus ad nonnam can. 1452 esse urgendam quoad omnes qui beneficia paroeclalia de quibus agitur, assequi velint*, qua posita obligatione, incommodum In factlspeeie enunclatum suapte evanescet aut certe, quin nova edita lege ingravescat, imminuetur. Quare, etc. 1920 FEB 17-20 ad extraordinariam refectionem domus parochialis vel ad comparandam rem aliam ex. gr. supelleclilia sacra necessaria vel valde convenientia ». infroscriplus Exnmus Commissionis Praeses respondet: Negative ad pri­ mam partem; affirmative ad secundam, servato tamen can. 1530 Π n. 2, el can. 1477 5 2. Ordinario AurieaU; HaslnclOn (1920) 1920 FEB 20.-BENED, XV, EPIST. .AAS 12(1920)102-101 E SEIUNCTIS A BEURONENSI CONGREGATIONE ABBATIIS DI MARCT1OLO CT REGINAE CAELI DE LOVANIO ITEMQUE E SEPARATA. A CONGREGATIONE BRAS ILIENSI, ABBATIA S. ANDREAS M «ZEVENKERKEN» PROPE BRUGAS, NOVA EF FORMA TUB CONGREGATIO BENEDICT ΙΝΛ TITULO ANNUNTIATIONIS B. Μ. V. BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memori ani. — Ordo a divo Benedicto fundatus, nimirum a Patriarcha Monachorum Occidenta­ lium. jugiter per saecula ab illius erectione ad nosira usque tempora, eximiis tum de Ecclesia Dei. tum de dvfli societate meritis Inclaruit. Coenobia illius, piorum mona­ chorum sanctimonia et virtutibus celeberrima, tutum, licet Inter barbarorum incursiones, humanis litteris et disciplinis atque artibus asylum praebuerunt ; neque in dubium vo­ cari potest gravi illa tempestate in universam fere Euro­ pam sapientiae lumen c Benedictinui claustris emicuisse. Iure igitur meritoque Romani Pontifices Nostri Decessores erga Ordinem sancti Benedicti grati animi sensus exhitere maturarunt atque Abbatias Ordinis singularibus privilegiis nobilitarunt, auxerunt. Nos quidem, hcc sapienti ducti consilio, ea decernere satagimus quae in Ordinis enunciatl Congregationum bonum atque emolumentum cedant, cum­ que. ob temporum vicissitudines et mutatum plurium Euro­ pae nationum statum, in praesens contingat ut Abbatiae Benedictinac de Maretlolo et Reginae Caeli de Lovanio ad Congregationem Beuronensem pertinentes, ncc non Abbatia Sancti Andrcac de Zcvcnkcrkcn. prope Brugns. ad Con­ gregationem Brasil i ensem pariter Ordinis sancti Benedicti functa, enixas Nobis preces porrexerint, ut separatae a Congregationibus quibus hucusque unitae erant, in unam novam Congregationem cfformandam, ex impetrata A postoUca venia, coire queant. Nos optatis his annuendum, quan­ tum in Domino possumus, existimavimus/ Quae cum ita IG3 sint, collatls consiliis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinali­ bus Congregationi de Religiosis praepositis auditeque suf­ fragio dilecti filii Abbatis Primatis Ordinis sancti Bene­ dicti. cui rite commissum est negotium omnia rei adiuncta perpendendi· haec quae sequuntur Apostolica Nostra aucto­ ritate per praesentes statuimus. - I. Abbatiae sancti Bene­ dicti de Maretlolo et Reginae Caeli de Lovanio c Congre­ gatione Beuronensi separantur in perpetuum : pariter in perpetuum Abbatia sancti Andrcae de Zcvcnkrrkcn e Ccn· gregatlone Braslliana sejungitur. - II. Hac tres Abbatiae unam In posterum Congregationem Ordinis sancti Benedicti efformabunt. quae praesentium Apostollcarum Litterarum vi canonice erigitur sub titulo Annuntiationis Beatae Benedictorum nigrorum, aequo iure ac ceteras Congre­ gationes. pertinere. - ΠΙ. Tam Congregatio Beuroncnsis. quam Congregatio Brasllicnsis. per praesens dismcmbrattonis artum, nullum omnino detrimentum In suis turibus ac privilegiis, qua Congregationes, referant. Usque plene uti Resolutio. - In plenario conventu habito die 14 fe­ antea fruantur. - IV. Monachis et conversis Abbatiarum bruarii 1920 in Palatio Apostolico Vaticano Emi Patres praedictarum, qui novae Congregationi nomen dare no­ S. Congregationis Concilii proposito dubio responden­ luerint. fas sit ut. Intra sex menses a prr.csrntium Litte­ dum censutTe: rarum Nostrarum publicatione, transeant in ea Monasteria quae ipsi ^Ibi elegerint ex Abbatiis Congregationis cui hu­ Affirmative. cusque adhaeserunt, impetrato consensu Abbatis et prae­ Quam resolutionem, referente mfrascripto S. Con­ positi Conventus ac Monasterii ad quod transire velint, gregat.onis Secretario, in Audientia subsequentis diei. servatlsque ceteris dc iure servandis. - V. Qui ita transire voluerint professi votorum simplicium bona sua sine fructi­ Sgftus Dfius Noster Benedictus Div. Prov. Pp. XV ap­ bus maturatis ad novum Monasterium transferant- Bons probare et confirmare dignatus est.—I. Mori, Secr. vero, sl quae Monasterio professionis eorum legitime dono dederint, huic remaneant. Si quod In hoc negotio oriatur Adn. J . BESSON In NrT 43 (1921) 264-267· ME 32 (1920) dubium vel difficultas, res componatur Inter Abbates aut 200-202; PrM 10 (1922) 191 ad sacram Congregationem de Religiosis deferatur. - VI. Professi qui tn propria Monasteria, lege obstante clvtll. redire nunc prohibeantur, et in aliud Monasterium transire nolint, aut ibt non recipiantur. In Monasteriis Congrega­ tionis rewpectivae degant, donec reditus els pateat. Sed pro e^nim sustentatione Monasterium professionis, ouod ad victum et vestitum, acnuam compensationem praestare te­ 1920 FEB 17.-COM. INTERPRES. RESP. PART neatur si religio·! laboribus Impares existant aut extraordi­ narii·» expensis Indigeant - VIT. De communi aerario ConcrccatJonls Beuronrnsts Monasteriis modo ab ea separatis Collocatio ptxvnub fx altenatioxe rerum numeretur, quae, debitis solutis, eis obtlnECCLESIASTICARUM PERCEPTAE Suffragia pro defunctis, quae hucusque comcrant· Jn posterum quaelibet Congregatio pro suis Ad dubium ab Amplitudine Tua propositum : < Utrum ^'n.um persolvat: unum tantum pro duobus fundatoribus ad normam can. 1531 1 3. pecunia ex alienatione rerum BiCUrOn.ensU ln «Part»tls ab ea Monasteriis ecclesiasticarum percepta, tota collocanda sit in syngra­ c^icms AhhiH? ASlentl/reUncatur et leKatur memoria phis aliave re frugifera; an vero impendi etiam possit erectionis Abbatiae Ecuro/nenais. - IX. Abbatia Monta- 1920 FEB 24 - MAR 8 hum sanctae Scholasticae de Marrdrct n Congregatione Beuronensi Independcns esto, et dilecto filio Abbati Pri­ mati Ordinis interim sublecta remaneat, quousque ab hac Sancta Sede aliquid definitive statuatur. Haec statuimus, edicimus, mandamus, decernentes praesentes Litcras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suwque plenos atque integros effectus sortiri atque obti­ nere. illisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari: sfcque rite ludicandum esse ac definiendum, irritumque cx nunc et inane fleri, si quidquam secus super his. a quovis, aucto­ ritate qualibet, scienter sive ignorenter attentari contigerit. Non obstantibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostobcis. ceterisque omnibus speciali licet atque individua mentione ac derogatione dignis in contrarium facientibus quibuscumquc. Datum Romae apud sanctum Petrum sub annulo Pisca­ toris, die xx februarii μγμχχ. Pontificatus Nostri anno Dans l’assemblée plénière du mercredi 10 mars 1920. re­ lation faite des prétendues visions, révélations, prophéties, rtc-, vulgairement connues sous les nom de faits de Loublaodc, et les écris qui s'y rapportent ayant été examinés, les Eminentissime» ct Révéré nd issi mes Cardinaux Inquisi­ teurs Généraux en matière dc fol et de moeurs, après le vote préalable des Consultcurs. ont décrété: M Toutes choses " mûrement pesées, la S Congrégation declare que les “ prétendues visions, révélations, prophéties, etc., vulgalre• ment comprises sous le nom de faits de Lou/blandc, ainsi “ que les écrits qui s'y rapportent, ne peuvent être ap“ prouves Et le jeudi suivant. 11 du même mois. Notre Très-Saint Père le Pape Benoit XV. dans l’audience ordinaire accordée au Rcvércndissimc Assesseur du S. O-, a approuvé ct con­ firmé la résolution des Eminentissime» et Révérendissimes Pères, et en a ordonné la publication dans les Acta Aposto­ licae Sedis. - Donné Δ Rome, du Palais du Saint-Office, le 12 mars 1930—L Castellano. Notaire dc la Sup Conpr. du SaintOfnce M. Ada. PrM 10 (1922) 182. 259 1920 3LAR 13.-SC CONC. RESOL. AAS 12 (1920) 444-447 DIOECESIS N. et ALIARUM IN GALLIA CATHEDRATICI. QUOAD EIUS NATURAM ET DESTINATIONEM Die 13 martii 1920 «5 Species factl - Rcvmi Episcopi ecclesiasticae Pro­ vinciae N. in Galliis, canonibus 1504 et 1507 obsequen­ tes. auctoritati S. Sedis postulatum quoddam de taxa pro cathedratico persolvenda subiecerunt, his terminis exponentes taxae rationem atque modum eam exi­ gendi: < 1® Les taxes de Chancellerie ne suffisent pas à « couvrir les dépenses des Secrétariats, et les évêques < sont obligés de prendre sur leurs fonds personnels ou < dc trouver ailleurs le moyen de combler les déficits. < La taxe cathcdratique leur serait donc très utile à < cet effet/ « 2’’ La base de cette même taxe, calculée en raison « de fr. 0.02 par habitant, est très modeste. Par exem< pie: le curé d’une paroisse de 500 âmes ne donnera f auc 10 francs par an; le curé d’une paroisse de 1000 < âmes versera 20 francs, etc. Les deux centimes ne < sont pas exigés de chaque personne de la paroisse: ils < sont prélevé sur les revenus des églises et des Con« fraternités >. Idipsum postea fere iisdem verbis postularunt Ordi­ narii finitimae provinciae ecclesiasticae X.; ac nuper­ rime ex parte quoque Metropolitae archidioecesis Z., rz>mine etiam suorum suffraganeorum, oblatae sunt preces pro approbatione taxae cathedratici singulis an­ nis solvendae, ab ecclesiis paroecialibus primae classis. In summa decem francorum; a ceteris ecclesiis, octo (rancorum: n confraternitntibus. quinque francorum. Amimaovtrmonbx. - Rrfii Consultores quibus harum petlUor.um studium demandatum fuit, rem pertractarunt tum quoad rationem Juridicam propositae formae, tum etiam quoad generalem opportunitatem taxarn cathedratici in Galua instaurandi Summa autem propositarum animadversio­ num hisce redit. Quoad primum, unanimiter concludebant tax am sub no­ mine cathedratici ab episcopis propositam, non congruere cum Juridica notione ipsius census cathedratici. Siquidem cathedraticum ex ipsa lege iam definiri potest: Medica n. 259 quaedam taxa quam " omnes ecclesiae vel beneficia iurls" dictioni Episcopi sublecta. ilemque laicorum confratemt“ rates, debent quotannis in signum subtectionis solvere ** Episcopo ” (can. 1504). I. - Hisce prae oculis habitis, iam patet, tax am ab episcopis provinciarum N. et X. propositam, non gra­ vare nisi parochos seu ecclesias paroecia!es: exigitur enim pro numero animarum cuilibet ecclesiae subditarum. Juben­ te vero citata lege (c. 1504). cathedraticum pensitandum est: a) ab omnibus ecclesiis episcopi iunsdictioni subrectis: igitur non modo ab ecclesiis paroecialibus. sed etiam a collegialibus, ab oratoriis publicis saccularibus, item ab ecclesiis, capellis, paroeciis saecularibus quibus Regulares praesunt; b) ab omnibus beneficiis episcopi lurisdictioni subtec­ tis. sive sint perpetua sive manualia; lex enim non distin­ guit: igitur non modo ab omnibus parochis etiam ad nutum amovibilibus, sed a canonicis quoque qui suam possident specialem praebendam, si autem singuli sustentantur ex massa communi, tunc unicum cathedraticum est ex eadem massa persolvendum; in casu autem haec omnia bénéficia omittentur;/ c) a confratemitatibus lalcorum. auctoritate ordina rri erectis, dummodo ecclesia propria utantur; tales autem in Gallia fere nullae sunt, nec licet. Us deficientibus, taxare simplices pias associationes (v. g. Enfants de Marie. Mères de famille) quae utuntur ecclesia paroeciali. ad normam can. 108. Cf. ad haec. Pallottini. v. Episcopus. 5 III; et consonat doctrina communis, v. g.. Benedictus XIV. De synodo dioecesana, Ub. V. cap. 6 ct 7: Il Monitore Ecclesiastico, voL XXXVI. 1011. pag 364-371; Acta Apostolicae Sedis, 1917. pag 496 ss. II. - Modus autem cathedraticum exigendi, quem episco­ pi provinciarum N. et X. instituere optant (scii, pro rata cuiusque paroeciae incolarum), non convenit ipsi notioni didrachn.ae cathedratici: ** nam potius quam ad lucrum “ Episcopi, constitutus est hic census a iurc in recognitio** nem sublectionis et honoris in cathedram episcopalem ~ (Santi. Praelect., L IU, tiL 39. n. 6); idcirco est taxa de se modica, et uniformis esse debet, minime ad reditus eccle­ siae. mulloque minus ad numerum incolarum augenda. An­ tiquitus in duobus solidis aureis constituta, in Cone. Rom. a 1725 (tit. VIII. c. 4) xx iulios excedere (circ. 10 francs, prohibebatur, salvis consuetudinibus favorabilioribus :am inolitis. E contrario, in casu, non modo cathedraticum hanc summan excederet, sed immo variabile esset, et quidem pro numero incolarum, cura quo tamen numero reditus pa­ roeciae non semper aequam proportionem servant; ac prae­ terea liquet hac ratione non haberi merum ’* signum re­ cognitionis honoris sed verum tributum fiscale personale, a quo indoles cathedratici summopere abhorret. Quoad alterum. Animadversiones propositae non tangunt nisi ex parte tertium postulatum, i. e. Archiepiscopi Z.; sed communia omnibus proponi adhuc possunt ad quaestionem de opportu­ nitate. in praesentibus rerum adiunctis. instaurandi in Gal­ liis Laxam cathedratici. - Omisso enim quod iam a centenis annis ct ultra in Galliis quaevis mentio cathedratici obliterata est (quod, quidem non extinguit in ecclesiis officium illud solvendi si restituatur, sed exonerare videtur episco­ pos ab officio illud ex novo instaurandi), omisso etiam quod, praeter canonicatus praebendatos (quos proposita re­ stitutio non tangit), nulla su^t Veneficia au *, officia ec­ clesiastica in Galliis, quae certis tutisque annuis proventi­ bus fruantur. sed immo fere omnes ecclesiae, rurales praesertim, summa egestate premuntur, considerari etiam debet ibidem unicum fere fontem, unde ipsi Archiepiscopi. Episcopi. Vicarii Generales, parochi, cooperatores, eccle­ siastici omnes sustentatur, esse collaticiam stipem quae de fidelibus/ colligitur sub nomine ~ Denier du Culte Ex ea enim quota pars ab Episcopis in clerum refunditur, unde viclsslm a clero cathedraticum Episcopo esset solvendum, et quidem non titulo voluntario, hortationibus et suasioni­ bus dumtaxat adhibitis, ut persolvitur a piis fidelibus obo­ lus pro cultu, sed titulo necessario, per modum impositae taxae; vicissim Episcopi hanc taxam. specie saltem, in sui exclusivum favorem exigerent, quibus insimul non modica quota praefati oboli pro cultu iam destinatur. Id autem prima fronte minus opportunum apparet, nec incommodis vacaret in opinione tum populi tum cleri; ex quo facile suadetur, cur cx quatuordecim ecclesiasticis provinciis qui­ bus Gallia constat, nonnisi duae vel tres usque ad praesen­ tem diem de hoc cathedratico instaurando cogitarunt Quod autem Innuebatur ab Oratoribus dc nccessitalv consulendi congruae sustentationi officialium CancelZariav Episcopalium, ad quam non sufficiunt ordinariae taxae. id oritur ex non recto supposito, quod videlicet his quoque officialibus destinari non possit pars proventuum ex collec­ ta stipe oboli pro cultu obvenientium: sunt qui id putent, hoc innixi argumento, qued iste “ Denier du Culte " in­ vectus sit ad supplendas pensiones olim a Gubernio suppe­ ditatas. ex quibus nulla his officialibus assignabatur; ve­ rum haec coarctatio mentis oblatorum sitis ab ipsorum proposito aliena videtur, qui id unum dantes intendunt, vi­ delicet necessitatibus subvenire sdmmistrorum Dei m sua dioecesi. Ceterum haec necesitas, si exstaret, ronntsj per­ mitteret facultate uti can. 1505 concessa imponendi «pecialr tributum: non autem huiusmed’. tributum vestire nomme et specie subsidii cathedratici. a quo toto caelo differret, quip­ pe quod in mero signo ct symbolo recognitionis et honoris erga cathedram Episcopi consistit, - Quare, etc. 290 SC CONCILII. COM. INTP., SC RITUUM. STUDIORUM η. 260-261 Resolutio. - Propositis m plenariis S. C. Concilii co­ mitiis die 13 martii 1920 in Palatio Vaticano habitis, supra recensitis precibus nonnullorum Galliae Ordina­ riorum. super his Emi Patres rescribendum censuere: Prout exponitur, non expedire. Quam resolutionem, referente m audientia insequentfe diei infrascripto S. C C. Secretario, Ssjftus Dnus Noster Benedictus divina Providentia Pp. XV approba­ re et confirmare dignatus est— I. Mori. Secr. Ma. PrM IC (1922) lium supplicibus votis, ab infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto relatis, libentissime ob­ secundans, Beatissimam Mariam Virginem, Lauretanam nuncupatam, omnium aëreonuutarum praecipuam apud Deum Patronam suprema auctoritate Sua declaravit et constituit Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 24 martii 1920.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinac. X. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. 192. 263 260 1920 MAR 27.-SC RIT.» RESP. AAS 12 (1920) 177 Dubium: 192· MAR I6.-SC CONCILII, RESP. PART.· S. MARCI ET BISINTANEN. Circa 1920 MAR 16 - APR 4 mi5s.lv. pro populo in festis particularibus SUPPRESSIS Jllmc ac Rcvrhe Domine, Per decretum dici 28 decembris 1919 huius Sa­ crae Congregationis ILE 227J, quo publici iurU denuo factus est index festorum in universa Ecclesia suppres­ sorum, abrogata non fuerunt quatuor specialia festa suppressa in ista dioecesi ac regione, ut narras, exsi­ stentia (i. c. Apparitionis s. Michachs Arch. 3 man; s. Antonii Pat Coal. 13 iun: s. Dominici, 4 augusti; Praesentationis B. Μ. V. 21 nov.); i deoque istos pa­ rochos in dictis quatuor diebus teneri ut antea ad Mis­ sam pro populo applicandam, minime ambigendum est. Haec erant significanda Amplitudini Tuae, cui fau­ sta cuncta in Domino adprecor. Datum Romae, die 16 martii 1920.—D. Car± Sbarretn. Praef. I. Mori. Secr. • ME 32 ncîh. (1920» 2S5-2C6 Adn. ME 32 (1920) 255 de solemnitate sacratissimi rosarii Sacrae Rituum Congregationi, pro opportuna decla­ ratione, propositum fuit sequens dubium, nimirum: « An privilegium, per Decretum Generale diei 28 octo< bris 1913 (AAS 5 (1913 ) 457-464J concessum solemn!· « Uti externae Sacratissimi Rosarii, quae Dominica I « octobris celebrari poterit cum omnibus Missis, prae« ter conventualem et parochialem. de Ssmo Rosario. « extendi valeat ad alias quoque festivitates externas, < quae peragi solent cum magno concursu populi? ». Et Sacra Rituum Congregatio, audito etiam specialis Commissionis suffragio, omnibus perpensis, rescriben­ dum censuit: < Negative, quoad extensionem privilegii « solemnitatis Sacratissimi Rosarii, iuxta Decretum Ge« neralc 28 octobris 1913 ». Atque ita rescripsit et declaravit die 27 martii 1920.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Ada. 379-380 R. TRILHE in KrT 47 (1920) 566: EL 34 (1920· ME 32 (1920) 205 205; PrM 10 (1922) 21' . 264 261 1920 APR 4.-SC STUD. DECR. AAS 13 (1921) 319-320 1920 MAR 23.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· DZ AETATE AD PROFESSIONE J PERPETUAM ET DE DIE PROFES­ SIONIS IN INSTITUTO « CHRISTUM BROTHERS * V A R S A VI E N. Facultas catholica UNIVERSITATE scientiarum ecclesiasticarum in VARSAVIENSI CANONICE ERIGITUR CONTERENDI TRIPLICEM LAUREAM CUM IURE Rcvme Frater, ad dubia proposita, nempe: I. Utrum indultum a S. C. Religiosorum die 26 sept 1910 concessum Instituto < Christian Brothers ». vi amis « nessun membro dellTsthuto sia eligibile per i voti perpetui pruna dell’etâ di 25 anni compiuti. avendo emessi i voto annui per almeno sci anni di seguito ». integrum maneat ad normam canonis 4; an per Co­ dicem expresse revocetur. Π. Utrum consuetudines huius instituti approbatae q S. C de Propaganda Fide, die 22 ian. 1907. vi quarum. « Il novizio venga ammesso ai primi voti annuali nella prima Festa dei Natale, che succede alia fine dei pri­ mo anno di novlzlaio. Nei mesi perb che intercedono dalla fine dei primo anno di novUiato al venturo anno, i) novizio sia pure impiegato nelfesercizio e nelle prove delle scuolc » a Codice revocatae fuerint. Em. Commissionis Praeses respondet: Ad I. Affirmative ad primam partem, negative ad «■eundam. Ad II. Negative. Quae dum Fraternitati tuae significo, fausta cuncta a Deo apprecor.—Petrus Card. Gasparri Aloisius Sin­ cero, Secr. • DECRETUM Academia ecclesiastica Varsaviensi. abhinc plures annos, ob temporum inluriam abrogata. Archiepiscopus atque Episcopi eiusdem provinciae hoc praecipuis in votis habuerunt ut. ubi primum liceret, athenaeum scientiis ecclesiasticis tradendis in ipsa Varsaviae ci­ vitate institueretur. In conventu, igitur, diebus xn et xiii ianuarii anno mcmxvi habito. Facultatem theologi­ cam in civili Universitate Varsaviensi, tunc erecta, ex communi consilio condendam ipsi censuere; deinceps, Polonia suo iuri restituta, in coctu dierum xi et xn mensis decembris anno Mcwcvn eadem de re egerunt; ac tandem, anno mcmxix. ab Apostolica Sede postula­ runt ut praedicta Facultas, complectens sacram Theolo­ giam. Ius canonicum et Philosophiam Christianam ca­ nonice erigeretur, iisque gauderet privilegiis, quibus ciusmodi Instituta iure fruuntur. Quod quidem Sacra Congregatio Seminariis ac Studiorum Universitatibus praeposita, quo par erat studio perpendit, atque Emi eiusdem S. C. Patres Cardinales, in plenario coetu diei xxx martii mcmxx. Facultatem theologicam,/ cui no- 330 men esset Facultas catholica scientiarum ecclesiastica­ rum in Universitate Varsaviensi canonice erigendam decrevere. Postridie autem hanc Emorum Patrum sen­ • PrM 11 (1922) 47. A4n. PrM 11 (1922) 47-43 tentiam. referente infrascripto Sacrae Congregationis a secretis. SSfnus D. N, Benedictus PP XV approbavit et exsecutioni mandari praecepit. Quamobrem praedicta Facultas catholica scientiarum ecclesiasticarum in Uni­ 262 versitate Varsaviensi canonice, praesenti decreto, eri­ gitur atque erecta declaratur, eiusque Decano in per­ petuum tribuitur ius conferendi triplicem lauream. In 1920 MAR 24.-SC RIT., DECR. AAS 12 (1920) 175 sacra Theologia scilicet, in Iure canonico et In Philo­ sophia Christiana, ea lege ut doctoratu nequeant donari Beata maria virgo lauretana aereonautarum nisi qui praevios gradus, doctrina legitimis experimentis PATRONA DECLARATUR periclitata, antea fuerint assecuti. Servatis omnino nor­ mis et praescriptionibus Sedis Apostolicae, quibus ob­ Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV. temperandum Archiepiscopus Varsaviensis curabit. piis quorundom Sacrorum Antistitum ct aliorum fide­ 291 292 SIGNATURA AP.. DE MANILA. LEGATI ΡΠ 1520 APR 6 Datum Romae, e Secretaria Sacrae Congregationis dc Seminariis et Studiorum Universitatibus, die iv apri­ lis. in festo Resurrectionis Dominicae, anno mcmxx. C. Card Bislfti. Praef. I. Sinibaldl, Ep. Tiberien., a lecretÛ. 265 192· APR 6.-SIGN. AP., DECIS. AAS 12(1920)252-259 DE MANILA NVLUTATIS ET RESTITUTIONI5 TN INTEGRUM SEU LEGATI PII Inter S. Provinciam S Sirii Nominis lesu. Ordinis Ere­ mitarum S. Augustini, repraesentatam per legitimum procuratorem Thornam Ambrosetti, advocatum, resi­ stentem; et sac. Vincentium Lapus, interim parochum oppidi de Candâba, archidioecesis Manilen. repraesen­ tatum ner legitimos procuratores Christophorum Astorri et Felicem Santi, advocatos, recurrentem; interuemrtte et disceptante in causa Promotore lustitiae ex officio deputato. 1. Insulis Phllippinls primi, uti videtur, evangelti lumen attulerunt Fratres Ordinis Eremitarum S. Augustini, qui anno ineunto 1565 easdem adierunt omnibus ad rem facul­ tatibus praediti, inter quas explicite illa recensebatur “ condendi domus et monasteria Ordinis ”. sicut etiam ” ad “ admlnlstrationcm quorumcumque sacramentorum ” et universim M omnimoda Apostolica auctoritas, fanta quanta “ ad neo-christfanorum conversionem et manutentlonem ’ videbitur expedire " (Bulla Hadriani VI, 9 mali 1522·. Can­ dabae in oppido, quod ab urbe principe Manilensi quinde­ cim leucis distat, doctrinam quae dicebatur, - i. e centrum nüssionis cum cura animarum - domumque fundarunt a. 1575. quae piulo p?st. anno 1578 formalitcr in Conventum erecta est. Subinde vero, dic 21 decembris 1585. vi Littera­ rum ApostoHcnrum de die 13 februarii 1578. instituta est ipsa dioecesis Manilen, quin Lumen aliquid Innovaretur de conditione iuridica praefati Conventus, id prohibente bulla Sincti P Pii V. dic 24 mart 1567. Exponi nobis, § 3: “ Ne • in locis illarum partium (Indiarumj in quibus sunt Mo“ nasterla Religiosorum aliquid per praedictos Episcopos “ innovetur, eadern auctoritate et tenore statuimus *’ (Bcll Ron. t. 7 p. 558-560). Effectus vero huiuscc Bullae Pu V demum cessavit, saltem de iure. vi Constitutionum 2Ü Benedicti PP. XIV, Quamvis ad con firman /dam, die 27 fe­ bruarii 1746 [Bexed. xiv ofera omnia L 16 p. 7-11 sub die 24 Feb. 1746). et Cum nuper, die 8 novembris 1751 [CICF n. 417). ut ipse ibidem recolit laudatus Pontifex, dum ad eas Lnsulas extensam voluit celebrem const. Firmandis, 6 no­ vembris 1744 [CICF n. 350] editam. Hinc est. ut acta do­ cent. quod Prioris Candabcnsis electio, qui curam gerebat inimarum in loco, inde ab anno 1750. appareat prorsum approbationi et confirmationi Archtepiscopi Manllensis su­ bjecta. 1 Longe tamen antequam hac Constitutiones vulgaren­ tur. pia femina Lucia Gumamila. cum sine heredibus, ut jpn asserit, deccsissct. “ perché non ho né figllo, né frn' tello. né ni pote prossimo. che possa esser mio erede nelle ’ tene di Marimla alte e basse, e dei miei schiavi e della “ nua mobilia M. omnia disponere voluit in favorem animae tuae et suorum: M al présente, clé che ordino si è che tutto ksdo per limosina dell’anima mia e di quelle dei miel ” genitori **. Ad rem. testamento condito die 16 decembris *9. postquam dc singulis bonis mobilibus longa clausula­ 15 rum «rie disposuisset, de immobilibus hanc voluntatem win tabulis consignari iussit: claus. 115. “ Le terre dei " monîe Masin dichiaro che le dono per limosinn alia " Provincia dei SSlTio Nome di Gesû de! Nostro Santo " Pzdre Agostino. □ clezlonc del nostro R. P. Provinciale “ resta farne cappcllania c applicare Messe pel miei geni■* tori, per i miei fratelii, come di diritto. e per me. Ma la ' parte che ha 11 sig. Gaspare Balactas non si compuli, per" ché è mio condomino. Faccla questo 11 mlo esecutore " perché tale é la mia volonté - 116. Dichiaro parimentl che " tuiti i miei semi nativi i quali non avesscro altro padrone ’ che Ia limosina per 1’anlma mia. c quanto rima nesse dopo “ pisati i debiti miri e di mia madre, Ixscio In limosina al " Convento dei beato Sant'Andrea qui di Candâba: nd “ arbitrio del padre Priore fra Giuseppe della Croce resti - fondirne cappcllania perché godano di Messe le anime “ del miel genitori e io. e i miei fratelii. Faccia quanto " comando “. Exsecutores piae suae voluntatis In clausula 125 delegit tum Ipsum Priorem Provincialem eius temporis, fr. loanncm Xeres. tum illius praedecessorem fr. losephum Duque, ambos ex O, E. S. A., che restano in mio luogo . • come se io fossi loro Post testatricis obitum Definltonum plenarium SS17U Nominis lesu. eiusdem Ordinis, in vssione diei 14 mali 1690 utrumque legatum acceptavit hKce verbis: " Diamo autorizzazione al nostro Padre Pro“ vlndale perché col suo Deflnitorio possa accettare le cap’ pellanle che fondé donna Lucia Gumamila per questa - Provincia e per 11 nostro Convento di Candâba. faccndo ’ a dd le pratiche necessarie di cui abbiano uvuto «•mu" nicazlone atque in vim huius facultatis, dc scrip! i licentia et mandato sui Provincialis, fr. losephus a Cruce. Prior Conventus Candabensis./ coram notario instrumen­ tum confici iussit. dic 25 ianuarii 1881, in exsecutionem clausulae 116. Iuxta istud instrumentum “ disse che avendo “ D. Luela Gumamila .. I asciato disposto nella clausola 116 ' che si inscrivesscro alia chiesa di S. Andrea nel detto M paesc di Candâba 45 cabalitas di terreno che sono situate. ” etc. ... perché con le rendue, frutti e proventi delle dette 1 terre semi native e stagni, si dicano ogni anno otto Messe. “ etc.: che in esceuzione della volontâ di detta testatrice il M. ·· R. fr. Giuseppe Duque io ha sollecitato a talc iscrûione a “ seconda dei citato testamento e clausula. Quindi nel " miçlior modo ... U Rev P. fr. Giuseppe della Croce ~ dicniara che fin da ora e per sempre assegna e fonda ** nella chiesa e convento sotto l* invocazione di S. Andrea. " che dota con le dette 45 cabalitas ... nella qualifica di '· Priore chc’egli è di questo Convento, affmchè come béni ’· di esso siano conosciuU e avuti. eper essi. da ora e per - sempre. abbia l’obbUgo il detto R. P. Priore di detto Con" vento di Candâba e gli altri che in awenire gh succede~ ranno c saranno Priori di esso. di dire, ciascum anno, le ·· dette Messe per le rendite. frutti c proventi che daran~ no i detti terreni .. i quali resteranno perpetuamente *' corne béni del detto Convento . dei quali sc ne dichtara ·· gia preso il possesso per essere i relativi titolt pressa dt “ lui dichiarante. E a tutto ciô si obbliga il detto Padre ~ nella surriferita forma corne si puô obbligarc a seconda ·· delle sue regole e Costiturioni. ecc. *. 3. Controversiae quae super hisce bonis et actls hoche agitatur occasio et ratio haec fuit. Anno 1893 quum indi­ genae Insularum Philippinarum adversus dominationem Hispanicam vi et armis insurrexissent. Religiosi quoque inde discedere coacti sunt. Rebus postea compositis. Insu­ lisque sub auctoritatem Statuum Foederatorum Americac Septemtrionalis translatis, in eam Provinciam redeuntes Religiosi, minime restitui valuerunt in conventum et eccle­ siam loci Candabae. ubi inierim parochus “ come parroco - interino ~ constitutus fuerat ab Archieplscopo sac. Vincentius Lapus. Hic autem, exeunto anno 19G4. contendens capellanlam Gumamila ci usque be na ad paroeciam spectaro, praedia ab Augustinianis adhuc possessa sibi adiudicari. causa in Ordinem dicta, postulavi! et obtinuit sententia Curiae Manllensls. die 4 augusti 1908. Appellantibus qui­ dem Religiosis, sed ipsorum Procuratore fatalia ad prose­ quendam appellationem négligente, sententiam in rem iudicatam transi isse declaratum fuit per decretum eiusdem Curiae, dic 21 octobris 1908. adversus qu-d ad Sedem Apostolicam fuit a Religiosis provocatum Urgente tamen Interca Curia Archiépiscopal! rei indicatae exsecutionem, nova causa provocandi ad S. Sedem suborta est. Enimvero. quamvis/ semel et iterum, tum in libello introductionis, tum in ipsa sententia, legatur actorem coarctassc suam in­ tentionem ad bona daus. 116 (w Risuitando - ita senten“ tia - che 1’attore allego ... che i terreni in questione sono ” queili dei legato contenuto nella clausola 116 del testa ·· mento attamen in exsecutionem sententiae nullos li­ mites oraefinientis nisi hœ: “ terreni racchiusi nel territo“ rio ai Delayap idem sac Lapus postulavit ct per no­ vum decretum Curiae die 5 iunii 1909 obtinuit sese in pos­ sessionem immitti totius latifundii, seu “ Azienda di Canda** ba. situât a nelle contrade di Delayap e Talar.g. ne! terri·· torto di Candaba. délia superficie di ollari 2153. 48 ~. licet in eodem continerentur quoque bona, quae resp.rit clausula praecedens, seu 115. Res itaque omnis coram S R Rotae Auditorio proposita fuit sub his dubiorum formulis: " An sit locus restitutioni in integrum a sententia Curtae *·. Et quatenus affirmative: * Ad quem pertineat dominium *' controversorum bonorum (cum fructibus» legatorum a “ pia femina Lucia Gumamila in casu ad quae dubia, ponente R. P. D. bo. me. Sebastianelli. Decano, responsum est. die 7 februarii 1916: " Ad I Affirmative: ad II Pcrti“ nere ad Fratres Augustinianos Provinciae Ss&i Nominis “ lesu w (Cf. Acta Ap. Sedis, VUL, p. 275). Ad alterum turnum appellavit victus, qui etiam incassum institit pvoes Supremum hoc Tribunal, ut revocaretur decretum de inte­ rim exsequenda primi Turni sententia: raro decretum illud, extensa per me decisione, confirmatum fuit (Ibid. X. p. 39» plenumque in praesenti robur ct effectum obtinuit, restitu­ tis nempe Religiosis in provisoria possessione bonorum con­ troversorum sub consuetis cautionibus. Sententia alterius Turni, ponente R. P. D. Rossetti, lata die 18 februarii 1919 praecedentem plene confirmavit (Ibld., ΧΠ. p. 1831: quamobrern pars victa, ut sese tueretur adversus rem iudicatam □d normam can. 1902. Ie. exsurgentem, recursum interpo­ suit apud Supremum Hoc Tribunal, coram quo res acta fuit Interveniente et disceptante Promotore lustitiae ex of­ ficio. super duobus dubiis ad tramites can. 1693 f 1. n. 3 et 4. 1604. 5 3 consuetis: * I. An constet dc nuNitctc wntrntfac “ rotalis in casu, et. quatenus negative: II. An sl? torus - restitutioni in integrum tn casu Causa itaque funditus pertractata, omnibusque rite paratis. In plenario Errorum ac Rmorum Patrum conventu habito dic sabbati, sexta martii 1920. in Palatio Apostolico Vaticano. Efllt Patres, ad relatio­ nem ΕΛΙ ac Rffil Dfti D. Orestis Card. Giorgi, causae Po­ nentis. propositis dubiis rescripserunt: Ad I: Negative: Ad II: Affirmative; expensis inter partes compensata, iniunctoque mihi exarandae decisionis munere./ 356 4. Et merito quidem reicctaro * · fuis querelam nuUrtaUs a recurrente promotam, non est cur multis ego prosequar. Nullatenus enim probabat recurrens sententiam Incidisse tn aliquod vilium sanabile aut insanabile nullitatis. quod in can. 1892 et 1894 recenseretur, neve defectum nraescferre alicuius essentialis elementi ad normam can. Iw Suaderi ceterum nequaquam potuit Eftüt Patribus qu »d recurrens 2^4 SC S. OFFICII, DECK., AUTHENTIA PENTATEUCI 1920 APR 23 pre in praefata ecclesia, potius contrarium constare videtur, conabatur obtendere, in testamento sive in instrumento nec posse ea onera alibi. quocumque Religiosi ierint, ec­ exsecutorio quorum tenorem late recitavimus, ubicumque vox Concentus et vox Prior ocurreret. intelligenda esse «clesia s. Andreae relicta, persolvi, absque peculiari induito S. Sedis ad normam can. 1551. ( 1. parochiam ct parochum; falsumque apparuit vel inspecto capite testamentariae tabulae, ubi exphcttls verbis Doctri­ î. Nec satis; necessitas enim ulterius inquirendi utrum nae et mtntrtri mentio occurrit, quod a recurrente sutdeeadem bona clausulae 116 iquac sententia demonstravit do­ lutur, testatrici nulla praeterea verba quam Conventum et nata legatave fuisse Conventui seu domui regulari, essent Priorem prostitisse ad designandum officium curae anima­ regularibus qua talibus seu reduplicative, non autem. do­ rum eiusque sublectum. Supervacanea igitur meritoque a mui quidem, sed intuitu paroeciae aut missionis, donata, Turno Rotali relecta evadebat petitio ad obtinendum, ut scatebat manifestissime. ex co quod nisi hoc probetur, con­ super praesenti usu loquendi incolarum in hac re. nova traria praesumptio vigeat, ad normam can. 1636. ! 1 “ Nisi fieret inquisitio. - Itemque coram apertissimis tabulis tum M contrarium probetur, praesumendum est ea quae donantur testamenti tum instrumenti, unde bona legata et tribula “ rectoribus ecclesiarum, etiam religiosorum, esse ecclesiae apparebant Conventui, ab eodemque recepta, frustra conni* donau ubi facile animadvertitur ecclesiam helc latis­ tebatur obtendi In nonnullis rerum adiur.ctls Religiosos non sime patere, nec ad solam veri nominis paroeciam coarctaagnovisse praedicta bona uti sua. dum constat omrdno. rt; ac ulterius, non posse hoc nomine intclligi monasterium etiam ex Ipso facto contestatae litis, ipwrum bonorum pos­ vel conventum, nisi inutilem iterationem tingere véUmtt sessionem Religiosos vel a. 1904 retinuisse. - Observatum can. 560. J 2 et 583, quasi non sufficeret tritum illud: quidem fuit in ipso sententiae textu, nonnulla occurrere, " Quidquid monachus acquirit, monasterio acquirit Sen­ quae, primo saltem obtutu, non recte prolata viderentur sus itaque is est: ubi ecclesia habeatur, ut in casu nostro, ut ex. gr., quod ab Initio sententiae minus exacte libellus cuius rector sit monachus vel conventus, quidquid hxk a recurrente oblatus Curtae Manilensi repraesentaretur, rectori donatur, nisi contrarium probetur, praesumendum quod possim mera facultas dicatur facta a testatrice fun­ ecckstac donatum. Sensus huiusmodi manifesto edicitur ex dandi capelLamam. quod dilemma coarctaverit sententia in­ notissima const. Leonis XIII Romanos Pontifices B mail 1U1 ter parochiam ven nominis et conventum, praetermissis vi­ (cfr. Act. Ap Sed.. II. 267 ss.) unde canon est exceptus, quae, delicet “ doctrinis. aliteque munus et officiis ad curam si ad insulas Philippinas extensa est dumtaxat a dic 1 * pertinentious animarum " quae recolit Benedictus XIV. ianuarii 1910 (cfr. Act Ap. Sed., VIII. 296) attamen, in hac in cit. const. Cun nuper, praesertim ί 4. quaeque datus re. non novae legis, sed communis iuris declnratoriae vim nuper Codex nomine quari-paroeciae comprehendit; qued habet, ut in Ipsa notatur: ibi “ Nihil enimvero tn his denon satis evicerit eadem sententia, m casu, nec regularem " cernendis est actum, quod iuris communis doctrinis vul· aut laiealem cappellanum. ad normam can. 1412. *2 et 1544 w patUrimis apprime non congruat. Nam quaevis oblatio ss.. fuisse a testatrice intentam. Sed hacc aliaque id gfnus. “ parocho aut alteri ecclesiae Rectori data, cuiusvis causae in pnmra omnia et singula congruam explicationem sucl“ piae intuitu, ipsimet causae piae acquiritur ”, Praesum­ pere poterant: atqui ° in materia circumscriptionis odioptionem autem iuris quam diximus luculenter eadem Con­ u sissima. quaelibet benigna Interpretabo pro adorum vastitutio hisce conficit: ~ Tandem ne quis obrepat error aut ·’ l:diute sumenda est. ut. ad doctrinam luliani. 1. 15 ff ** dissensus . definiendum censemus, quae pecuniae, quae“ de reb. dub. actus potius valeat quam pereat * Feria IV. die 21 aprilis 1920 In generali consessu Supremae S, Congregationis S. Officii Efhi ac Rmi Domini Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum inserenda manda­ runt auctoris vulgo Guido da Verona opera omnia./ Et insequenti feria v. die 22 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officci im­ pertita, relatam sibi Emorum Patrum resolutionem ap­ probavit, confirmavit et publicandam iussiL Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 23 aprilis 1920.—A. Castellano. S. C. S. Off. Notarius. 268 192· APR 25.-BENEDICT. XV, MP. AAS 12 (1920) 149 Episcopis e regularibus ordinibus usum rocheti CONCEDIT BENEDICTUS PP. XV Episcopis e regularibus Ordinibus, monachorum sci­ licet et mendicantium, consuevit Apostolica Sedes po­ stulantibus concedere rocheti gestandi facultatem. Nobis autem, occasione sacrorum solemnium, quae appetunt, ob duplicem Canonizationem, placet, uniformitatis quo­ que gratia, omnes Venerabiles Fratres huius facultatis compotes facere. Quare motu proprio in perpetuum statuimus, ut omnes Episcopi regulares iam nunc rocheto utantur, atque eodem prorsus modo induti ince­ dant ac saeculares Episcopi, salvo nimirum usitato ve­ stimentorum colore et qualitate. Itaque, praeter casus in quibus, iusta Caeremoniale Episcoporum et Decreta, mozzeta tantum super rochcto. aut mozzeta cum mantelleto gestari debet aut potest, alias, uti omnes Epi­ scopi, semper in hac alma Urbe mantelletum tantum super rocheto gerant: non obstantibus Constitutionibus apostolicis, ceterisque quamvis speciali mentione dignis, m contrarium facientibus quibuslibet. Datum Romae apud S. Petrum, die xxv mensis apriEs anno mcmxx. Pontificatus Nostri sexto.—Benedictus P?. xv. A4a. 51 M GARCIA In CpR ? (1921) 102-104; I. PAUWELS • PrM 10 (1922) 142-14Ί- EL 34 (1920) 378. Sancta Sede delegatus, vidit ac die 10 decembris 1917 sententiam primi gradus tulit R. P. D. Abel Bazan, Episcopus Paranensis, Sanctissimus Dominus Noster Be­ nedictus Pp. XV, appellante Episcopo Corrientensi. utpote a memorata sententia gravato, deputavit ad vi­ dendum et ad definitivam sententiam in gradu appella­ tionis ferendam peculiarem coetum seu Commissionem Cardinalium Sacrae Congregationis Consistorialis, ni­ mirum C. De Lai, B. Pompilj. R. Merry del Val, P. Gasparri, C. Bisleti. Qui, die 26 martii 1920, in Aedibus Vaticanis legitime, prouti de more, congregati, ad du­ bium: An sententia primi gradus, de qua quaestio, susti­ neatur, visis universis processualibus actibus, prae ocu­ lis habitis defensionalibus scriptis a RR. DD. Americo Bevilacqua, archiepiscopo titulari Scythopolitano, ei Francisco Solieri, S. R. Rotae Auditore, priore qua de­ fensore Sac. Ayala, altero qua defensore Episcopi Corrientensis, invocato divino Nomine et omnibus mature perpensis, unanimi voto hanc definitivam sententiam tulerunt: Sententiam primi gradus nulla ex parte susti­ neri. Sanctissimus Dominus Noster autem in audientia eiusdem diei, infrascripto Cardinali concessa, senten­ tiam Commissionis Emorum Patrum ratam habuit et confirmavit Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 26 aprilis 1920.—C. Card. De Lai. Ep Sabinen., Secr. V. Sardi. Archiep. Caesarien., Adsessor 270 1920 APR 26.-SC PROP. FIDE. DECR, AAS 12(1920)247 Super adprobatione operis s. petri apostoli Ut Missionum apud exteras gentes semel inchoata­ rum progressui atque stabilitati prospiciatur. nihil ma­ gis profecto confert quam apta indigenae cleri efformatio; id quod saepius non solum ab hoc S. Consilio» sed ab ipsis Summis Pontificibus solemniter proclamatum est. Ad opportuna vero subsidia in tam nobilem finem paranda, inde ab anno 1889, exorta primum in Gallia est peculiaris Consociatio, cui nomen Opus S. Petri Apostoli. Quae quidem Consociatio, translata postea in Helvetiam sede, pluribus Episcopis atque hac S. Con­ gregatione faventibus, non mediocres protulit in bonum Missionum fructus. Ut autem praecellenti huic Operi, iam nunc firmiter constituto, novum robur accedat, ac laetiora, in tam urgentibus Missionum necessitatibus, incrementa suscipiat. Emi Patres Sacrae huius Con­ gregationis Fidei Propagandae, in plenariis comitiis, ha­ bitis die 29 superioris mensis martii, vota excipientes, □ Moderatoribus dictae Consociationis inde ab eius ortu saepius iterata, ccnsuerunt idem S. Petri Apostoli Opus S. Congregationis adprobatione munire illudque sub im­ mediata eiusdem S. Congregationis dependentia colloca­ re; eius vero statuta, iuxta adnexum exemplar, ad triennium, experimenti causa, adprobare. Hanc vero Emorum Patrum sententiam, in audien­ tia diei 12 vertentis aprilis. Sanctissimo D. N. Bene­ dicto PP. XV ab infrascripto S. Congregationis Secre­ tario relatam. Sanctitas Sua benigne in omnibus adprobavit, ratamque habuit; ac praesens ca super re decretum confici iussit Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Pro­ paganda Fide, die 26 aprilis anno Domini 1920.—G. M Card, van Rossum. Praef. C. Laurenti, Secr. 271 1920 APR 26.-SC STUDIORVM, INSTR, PART,· 269 192· APR 26.-SC CONS., RESOL. AAS 12 (1920) 162 CORRIENTENSIS Diffamationis sacerdotis contra episcopum In causa, quam Sac. Leonardus Ayala contra Epi­ copum Corrientensem instituit, et de qua. ut ludex a 257 ISTRUZIONE AI RFVERENDLSSIMI ORDINARI DTTAUA SU L’ORDINAMENTO DEI SDONARI I. Il Codice di Diritto Canonico. xratUndo. nclLa IV parte dei libro III. del Magistero eccteiiartico. st occupa, come è naturale, dei Seminari, i quali sono appunto destinati a formare i Maestri del popoio santo di Dto Subordinati al titoîo XXI dei libro citato, pareccht Canoni contentjcnc le principali dispo^lzioni. che i Sommi Pontefici dall cpoca dei S. Concilio di Trento tino ai noetri cioml. hsnno emenato per 11 retto andamento degli Istituti dl educartone eccle­ siastica. — Esse, tu: ta via. per quanto sagxe, non pos^ono 2ÎW SC STUDIORUM. INSTR.. ORDINATIO SEMINARIORUM 1920 APR 25 anche in plccola parte, a vantagglo del Collegio «wesercitare sulTandamento dei Seminari una influenza ef­ Nè si tema che dalla esatta applicazlone di quelle nor­ ficace. se non vengano messe m pratica con lo splrlto cd intcr.dlmento con 11 quale furono prose. Perclô questa S. me, pur cosl giuste e necessarie, sevmi. o sl assottigU semCongregatione n h un dovere dl richiamare rattcnzlonc pre più il numero dcgli aspiranti al Sacerdozio. L’ekrw Pastore delle anime, che ha pro messo alia Chi esa ia mu dei R.mi Ordinari d'Italla su quelle, délie suddette dlspoassLslenza sino alia fine dei scroll. non manchcrâ di dare uzloni, a cul. corne aile più Importanti, é necessario atter.ersi. perché il Seminario sia realmente, quale deve essein ogni tempo e in ogni luogo Ia grazia dclla vocations m re, un vero e perenne semenzaio dl Ministri del Santua­ proporzione dei bisogni delle anime stesse. Cosi non macrio. — Né questo richiamo parrù inutile, quando si pensi casse mal un occhio vigile a scrutare le disposirkni dei che con la buona fcnaazicne dei candidat: a! Sacerdotio si cuorl giovanlli. c una mano plclosa. che. scoperto in qiulcollega no le sorti stesse dclla Chiesa. corne si esprimeva cuno il germe dclla vocaz ion e divina, sl ad operasse amnroil Santo Padre Leone ΧΙΠ- " Sunt quaedam ad rei cathosamente a coltivarlo. a svclgerlo ed a portario a matuntà’ bcae profectum IU necessaria, ut ea semel alti fisse non Da qui le continue e pressanti raccomandazlonl della Chxesatis S1t: commemorari saepius ct commendari velint. Huc sa ai Sacerdoti, specialmen te ai Parrccl ** . — Sc m faccue potissimum pertinet cura In Seminariis coliccanda. quorum cosl, 11 numero det Scmmaristi dlventcrebbe forsc più micum statu fortuna EccletUu coni unci tur maxime " — Al­ guo di qucllo che c oggi. ma tutti ο qua.il tutti si consacre· cone dl queste disposizioni riguarda-.o la formozione no rebbero al servuio deil Altarc; montre ora awicnc, e ron rale dei Scmlnaristi. altre quclla inrclUttttalc. di rado. che da un grande numero di alunni eva append, se pure esce. qualche Sacerdote. . . L'operu dclla formaΠ. H Codice di D. C. comincla dai dichlarare 11 /ine dei Seminario, che ê la preparartor.e dei gtovam alio stato ecxione di un degno ecclesiastico e ardua c diuturrui; ma i clesla^tico. - Π S. Concilio di Trento aveva gtü detto: Hoc frutti, che se ne raccolgono. non potrebbero exsere né pai Coliecium mintrtrorurn Dei perpetuum Seminarium rit. > E utili alla Chlesa né più dolci al cuore dl un Vcscovo. un fine proprio ed csclusivo. Il Ponteflcc Leone XIII ncorΙΠ. Ogni diocesd. secondo le prescrizioni dei Codice, α> dava questa ventâ ai Vescovi d'Ha lia ndla Encichca Ftn Canone 1354 | 1. deve avere il suo Seminario ln propordai principio4 con le seguenti paro.’e; “ Non sl perda di zione della sua grander/a e delle sue rendite. destinato a vttfa che essi (i Seminani sono etcltuivar-.cr.tc destinati a formare un certo numero di giovanl alio stato clericale preparare 1 giovanl non ad officii uma.-d, per quanto leTale prescritione. emanata pnmieramente da! S. Concilio gtttimi ed onorevoli. ma aU’alta missione di Ministri di di , * Trento· fu speso rinnovata negli ultimi tempi da; Crtsto e dispensatori dei mistcrl d> Dio ". La stessa ammoSommi Ponicfici: Pio IX * — Leone ΧΠΙ ”. — Pio X'» nulone ripetè più e più volte il S. P. Pio X. spcclalmcnte Nelle diccesl piu vaste si abbia cura di eostituire due nclla Enacliea Picni ranima, diretta agit Ordlnan d'Ilalia: » Seminari: uno minore, dove i piccoll alunni siano istrultl * I Seminari siano gclosamcnte man tenu tl nello splrilo pro­ nellc letterc. 1’altro majpiorc, dove i grandi at te nd ano alk/ prio. e rimangano erclusliramcntc destinati a preparare i studio delle discipline filosoffchc e tcolngiche. ” La stessu giovanl. non a avili carrière, ma all’alta rr^sior.e di Mi­ cosa era gU stata inculcata dalla S. C. Concistoriale, nella nistri di Cristo “. suddetta Circolare: ” Ottimo. per non dire necessario Con­ Stabilita questa ventâ fondamentale, ne segue che nel siglio sarcbbe di separare nei Seminari gli alunni grandi Seminario pouono esscre accclti sellante quel giovanetti. i dai piccoll e. dove fosse possibile, formare due Istituti. quail diano fondât * speranza di vokrxi conxucrare in per­ La ragione dl questo corwigho è data da ciô. che non si puô petuo al ministerio ecclesianicn Talc pnesoridone, fatta convenevolmente ed utllmente appropriarc la st essa discipli­ primle:^mcn‘e dai S. Ccncdio di Trente»», rm-ovuta innuna. le slesse prcdiche. le stesse istruziom. le stesse prltiche merrvoh volte dai Sommi Pontefici e confem^ta nel Co­ di pieU. !e stesse cnmuni letture ai giovanetti di 12 o 15 dice 7. à catcgonca. assaluta. Perclô quel postulanti, chc non anni, di limitata intelligenxa. incerti ancora dei loro aweprrsenussero disposition! e quahtâ da far ccnceplre ta’e nire. ed ai maggiori di etâ. nel pieno sviluppo della mente «peranza. ma dedero ad intendere di avere ahra mira, e con propositi giâ formati. Una disciplina pol media, atta non possnno ne debbono per alcuna ragione eœcre a:na formare con veniente mente gli uni e gli ultri. è cosa im­ messi nel luogo santo. La presenza di cosîoro non puô recar possibile ". — Aggiungc ancora il ciL Canone (I S) uru altro che pregfudizso a quelle anime, chc il Signore chiama cosa di suprema importanza. ed d chc. se non potesse fon­ allô ssato sacerdotale, if S. P. Leone ΧΙΠ. r.ePa EncRIica dons! 11 Seminario dfocesano. o se, nel Seminario esistente Patcmac·. diretta al Veecovi del Drvile. diceva: “ Quoti­ non potesse darsi una formazionc conveniente, il Vescovo diano uni constat muta Seminaria Ecclesiae consilio ac debba mandare i sui alunni ai Seminario di un'altru dioprcr.idcntue minus respondere, ca contubernia cum Uicu cesi, a meno che non vi sia un Seminario regionale o cutuar·. crse quamobrem cUrici plerumque c sancto prointend iocesano. constituito per autoritâ apostolica. Anche portto dimoveantur ” Cosl pure ord:na\a la S. C Conquesta disposizione. la quafc in sostanza si trova ne! de­ cisioriale nella Circolare dei 1β hJglin 1912: " Non si am· creto del S. Concilio di Trento, non potrebbe essere più mettano mal nel Seminario, sta pure per ie prime clavu opportuna. L'obhllgo che ai Vescovi incombe di formare dello studio, giovuncttl i quali apcrtamznte profesxino di deirni ministri dei Santuario. è altrettanto grave, quanto non volersi fare sacerdoti, ma si esiga almeno che mn^lindeclinabile. Perclô. quolora essi, o per la deflcienza di festino un'iniziaie Inch naziene aûo stata ecclesiastico “. E Superiori e Maestri capaci o per 1'esiguo numero degi! ne da Ia medesima ragione. soggiuncend'i: " La promiscuialunni, o per mancanza di nsorse fmanziarle. o per qual!â d: alumni non chtamati c dx altri cbtaxnatl >Co catn ecsivoglia altro motivo. non potessero dare ai loro atuuacJesUttico ricjcr umpre fatale a qurstx ultin i. e. seeondo un'educazlone morale o intcllettuale conforme alie nonne cVe l'esperienxa ha dimostrato. causa Ia perdita di moite ripetutamentc inculcate dalla Santa Sede, sono tenuti u vocwon! - IAAS 4 (1913· 491-1&ZJ. mandari i al rispettivo Seminario regionale o mterdlocesanc Slrcome pol non è semprr facile prcnunztare un esatto o. in mancanza di questo, al Seminario di un’altra dicccil. gmdlrio su le dHposiziom di çiovanetli dl tenera eta. i· dove s’impartisca una buona istruzlonc. conveniente all’ofnecessario che i Rmi Vcscovi Vmformino dclla condctta di flcio sacerdotale. Incor.treranno moite difficollâ cd opposiciascun alunnn, no sorvrgltno con oculatezra Fandaroento zionl: ma la coscienza U confortera di aver compluto un r b» pfega che vanno gradualmente picnder.do, c. appena grande dovere. e. come ammoniva il S. P Leone ΧΙΠ. ne const! che a qualcuno manca o è venuta trenn la vocaxione. ser.tiranno il loro pastorale ministère non solo alleviate, nu •1 rimandi quanto prima, secondo ta prescrirtonc del S. P. ancora reso più fecondo r.ei frutti desiderati: M Ex indus­ Leone XIII », confermata dai Codice tria diligentiaque in instituendis Sacerdotibus po ita * * fructu Se quindi ! R.mi Ordinari crcdcvcro utile o necennrio percipietis summopere optabiles, munusque vestrum episco­ apnre a giovanetti laid un lucgo di educatione aotto Ia pale multo sentietis esse ad gerendum facilius, ad utilitates: tutela della Chte *a. Vaprano pure, nvs a condicione che uberius * * . esso sia complctamcnte distinto e separato dai Seminario, c IV. Le buone dlsposlraoni dei giovanl debbono trovaxe our«ta distinxione r separazior.c non ijol·» dcw riguardarc nel Seminario tutti i mexzi e gli aiuti che le sccondino e le rabitartione. ma anche ü tenore della disciplina, gîi e^erevi con forti no a raggiungere qucllo stato dl pcrfezlone, che sl di pictâ, il programma degli studL Difatti come die * lo chiarna «xntitd sccenlotclc. La Chicsa di N. S. Gesù Crista ste«to Ponte hcc Leo» *e XIII '·. " educatione. xtudL costumt. ha bisogno dl Sacerdoti veramente sonti. E n*è prova lumi­ quanto Insomma si atticne alla disciplina sacerdotale, vente nosa la coûtante o * llecitudine dei Romani Pontefici nelsrmpn? dalla Chicsa considerato c me un tutto a sè. non Tesortare i R.mi Vescovi ad ademplerc. con la più grarde pur di«t(nto. nu * cparato altres! daV.r ordinarie norme de! •olerzia. questo gravlvimo dovere. che ά la formatione dei vivere laleale. Taie distimione e scp.amzione deve dunque Seminarist! alla virtù cd alla santltà. propria dello stato rtrairere maltcrata anche ai nostri tempi·, e qualunque sacerdotale. Il S. P. Benedetto XV rinnnvava questa escrtendenza ad accomunare o c«nfor lalcale. ha da va Π desiderio che i documenti, emanati ln proposito dai Ciudirars: rlprovata nonchè dalla traditione de! sccoH crisuoi augusti Predecessor! Ixione Χ1Π e Pio X. non cadesctlanl. ma dalla dottrinn ««sa apnstollca e da£li ordlnasero in obito, ma fossero sempre scruputosamente osscrvatl rnrnti <11 Cc«ù Cristo’·. Non meno explicita. ♦ U prcscrizione E. in verltù. quel documenti sono cosl numerosi e ripteni del S. P. Pio X: M In Seminariis oportet partes omnes di uno zelo cosl ardente, che ben dànno a divedere quanta InstltuUonis co tandem aliquando conspirent ut dlgnus tali cura i due Sommi Pontefici sl prcndesscro di una questicnomine formetur Sacerdos * — Olite a questo, come st legre r.clla cit. Circolare della S C Concistonale. - si prto Sacrorum Antistitum. 1.· *et?embre 1920. »· S. P. Leoct gwirdtno i P. mi Prela».!, come dl dovere. da ctô che le XIH, Ene. Dervti Jr four, al Vc« OTi e al Clrro dl Francxa, f· rendite destinate dalla pietA del icdeli o per spciale graxla septembre 1890: S. C. Concistorialc, Circolare citata; Codice ώ della Santa Sede alia formartone det chicrici. «Uno devolute Dtr Cr c Π' ” Ses» 23. 1« de ref. » Enc. Qw lare pUrtbus. 9 rov IM6; Enc. inter multiplices. 21 marso 1853. lî Utt. ad Ept»e Brutllae. 2 luglio 1895. u Enc. E tuprr J Can IV3 • Enr Pefernee. 1» septembre 1.190. ' Sc® -.1 4 ottobre V.W n Con. cl·. .5 2. * Enc. Qxod rax.’ 4 H dlcembre 1900. 2» luglio 1906. 23. c 1«. />r rtf. Um 23 arono Per quanto concerne I Seminari Lnterdioce 1«. Dr ref. ■ Can IM3. 4 1. 1 18 eettem· J.’. PrKrrtre 010 rhc segue: «Semlnarti » Enc, Ftn * HW>. br * Cfr cit Enr Fin dal principio . ( * Γ.ί?7?Ζ . "^« τλ118 regimen univrrsum et administratio n Motu pro ·» can rrn « e«c cn. dal principio r" 1 — a Sancta statutis» «Can 1354. 5 4). a 1 W 300 *O Î9 APR 26 ne vitalissima per I’avvcnirre della Chlcsa. Ora la santita sacerdotale, come dice il S. P. Leone XUI. non si limita ap­ pend alTonesta del costumi, ma esige tale un complesso di virtù. cbe faccia del Sacerdote un'immagine cd un a soπυςllama dl Gcsù Cristo, sommo cd eterno Sacerdote.12 - Importa pereiô grand emente — soggiungc lo stesso Pontehee — chc a formarc ncgli alunni del Santuario un’imyruxmnc viva dt Gerû Cristo, nd chc si assomma tutta Vtducazime ecclesiastica, i moderatori c gli’insegnanti alla dillfema cd alla pcruia propria del loro ufficlo congiunpno I'esempio di una vita in tutto sacerdotale. La condotta esrmplare di chi preslede, massime al giovani, è il lin anche U vanta ggio di preparare meglio i nuovi Sacer­ doti alia vita pubblica. con un graduait? passaggio dalla «ta rit ira ta del Seminario a quella di una limitata liberté quiîe essi possono avéré corne prefetti del piccolo Semina­ rio. Incltre con tai mezzo essi potranno meglio coltivare rU studi supplemcntari tanto utili per la pratlca d»·! sacro tntnistero. corne la teologia pastorale cd altro. sccondo il pru­ dente gludirlo del rispettivi Ordinari. Questi pol. avendo presso di sè per uno o due anni ! giovani Sacerdoti, potranno meglio conoscerli, cd a suo tempo più uUlmente coîîoearli eecondo le loro attitudini: senza dire chc intanto rrnebbero sotto mano un piccolo drappello di Sacerdoti ple­ no di forza e di vcrgml aspirazioni. cne potrebbero adlbire per qualche opera o bisogno straordinario delle parrccchie di citti. o non lontane da essa. L’unica difficolta chc si è cppMta e puô opporsi a questa misura è la nercssltà dl prowedere subito a quulche chiesa, e d! soddisfare quel fedeli che reclamano un parroco proprio od un coadlutore che rWeda. Ma se sl considera che ά molto meglio dar us Sacerdote perfettamente formato e sicuro coi rltardo di cj anno o due. pluttosto che lanclarlo aneor fresco deU'ordiaizione In merzo ai pencoli dei mondo, e che 1 vantaggi che ü hanno coi ritenere uno o due anni i Sacerdoti in q*jesto stato di formazione transitoria sono immensamente ncTfcJsre 1914. r «Vitae sanctitas, qua dempta, inflat scien­ di txn aedificat, complectitur non solum probos honestosque rwes. vd cm quoquo virtutum sacerdotalium chorum, ur.de Ci aisia, quae efficit sacerdotes bonos, similitudo lesu Christi, wracl et artem! Sacerdotis. Huc sane spectant sacra Seminaria» frzx. Q^od multum, 22 agosto 18M>. 25 Enc. Fin dai prfnci pto 3 «Curarum haec prima sunto, ut Christum formemus ± ih. qd fo-rzardo in reteris Christo officio muneris desii· ractur» (Enc. E supremi apottolalus, 4 ottobre 1903). — «Quae Tob« qtantaque, Venerabiles Fratres, ponenda cura est in clero td nnctlta!cm omnem formando! Huic, quaecumque obveniant. ntyolia cedere necessc est» (Ib.l. Λ Enc. Piem l'animo. > Cm 13^7. r Can. 1369. J 1. » Can. 1360. § 1. 5 Menone mtorno al Sac. Luiqt Sturio. * 18 seltembre 301 η. 271 SC STUDIORUM. LX STIC., ORDINATIO SEMINARIORUM ■ ■ 4» -■ -' ■ - maggiori dei bene di prowedere subito i luogh: ed offici vacanti, non vi ha dubbio che. per quanto è possibile, cor,viene tener fermo alfaccennato consiglio: tanto più che sl disagio delTattcndere non sarà che per uno o duc anni, cd introdotto una volta il sistema, non riusclrà più écris!bile Si raccomanda quindi ai Rjni Ordinari di adottarlo con que! modi c temperamenti che reputeranno opportuni o necessari ”, Quanto, pol. ssano funeste aile anime ed aile vocazioni le firolunçate vacanze autunnali in famigha. un’esperienza doorosa l'attesta. Pcrciô il S. P. Leone XIII. neila Enciclica Palcmac * , ordinava: ** Nec arbitrium relir.oujtur suae cuique ipsorum (alumnorum) adeundae famulae', multa enim pravitatis exempla manent mcautos; quo fit ut. in iuveniles cupiditates proni, aut ab incoepto deterreantur, aut Sacerdotes futuri sint offensioni populo w. S. Alforuo dice: Oporteret statuere ne tempore feriarum Scnunaristicae domos adirent, nam tunc isti intermittunt omnia exer­ citia spiritualia, et illo mense aut bimestri cum ferri vi­ vunt, quantum boni acquisiverunt. omittunt, et regrediu .tur in Seminarium vitiis ct peccatis onusti * u. Laonde. ad evitare tali pericoll, lo stesso S. P. Leone XIII nella memo­ rata cnclclica, diceva: ** Vitandi periculi ratio suadet ut comparetur alumnis rusticatio ad feriandum A queste considerazion! ed a questi criteri si ispirava ia S. C. Conclstoriale, quando, nella più volte citata Circolare. diceva : " E* di somma importanza chc sl abbia, tanto per 1 piccoll quanto per i grandi Seminari, un luogo dl vilieggiatura. c che siano abbreviate il più possibile le vacanze in familia. In altri tempi, con vacanze scolastiche autunnali ben plu limitate, il ritomo m famiglia poteva nuscirc meno pencoloso. Oggi. con tre mes! e più di vacanze scolasxlche. can Ia grande liberta di usi e costum! intredotta nella socictâ e nellc famlglie e con ia grande diffusione di hbn e giornali perniciosi. Ia libera e lunga permanenza degli alunni nel loro paesi non puô non essere da naosa. e spesso fatale. Dati quindi sccondo Ia prudente discrcxione dei R.mi Or­ dinari. 10 o 15 Kiorr.i agli alumni afflnchè rivcggano 1 loro parenti, sl rlchiamxno nel Seminario o nella viûcggtatara. ed ivi si dia loro il modo di ricrearsi onestamente per riprendere con maggior animo gli studi nel susseguente anno, in guisa perô che non abbandonino interamenta i libri e coltlvino sempre con lo stesso amore le pratiche dl pietà ". I Rcv.mi Ordinari non mar.chino di raccomandarv alia sollecitudine e alia vlgilanza dei rispettivo Parroco. o di qualche altro degno Sacerdote, gli alunni chc dovcsscro tornare, per qualche tempo, in famiglia. VL Non solo la picta, ma anche l’istnizlone deve esscre cscJusivamente subordinata al fine, per il quale furono Lstiluiti i Seminari, perché finis mensura mediorum. Tale ê anche la prescrlzione della S. C. Concistoriale nella citata Circolare: ** Si curerâ che le scuole siano per i soli Semi­ narist! od aspiranti alio stato ecclesiastico, . perché le scuo­ le del Seminario, anche se ginnasiah e liceah. devono avere un carattere ed indirizzo loro proprio, quale sl rlchiede per gli aspiranti al Sacerdozio . Acciocchë le scuole dei Seminario abbiano un carattere e indirizzo proprio, conviene attendere al metodo d'inscqnamcnto. al libri di testo e sopratutto al programma degli studi. a) Metodo d’insegnamento. H maestro, che vuole ademplere coscicnziosamenta al proprio dovere, deve seguire tutte le norme suggerite dai buon criteno c trovate utib dall’espcrienza. come sono quelle che riguardano la prveisione e la chfarezza della esposizionc, lo sviluppo pro­ gressivo delle materie, gli esercut praticl. le npetizioni giornaliere e periodiche delle cose spiegate, le dispute tra gli scolaci (tanto raccomandate da S. Carlo Borromro. I. 2, e dal B. Gregorio Barbarigo. IV. 10). Inoltrv. non perda mai di vista questa verita, cioè che la scuola è c deve exsere, ad un tempo, una palestra di dottrina e di virtù. Per la unione e mutua dipendenza delTintelligvnza e della vclomta nello stesso spirito umano, non si puô separare la istruzionc daircducazione. l’istruzione ha naturalmente uno sco­ po cducativo. Se tale ê 1’obllgo di ogni macslro. molto piu e di chi insegna nei Seminari. Π S. P. Leone ΧΙΠ. terivendo ai Vescovi e al Clero di Francta. coei sl c&prlmeva n questo riguardo: “ I preli, che sotto 1’alta vostra dirvzJonc lavorano alla formazionc delL» «loventù chtamata ad arruolarsl p.ù tardi tra gli ordini délia sacerdotale ml· lizia. non potrebbero abbastanza .«pesso meditare innanri a Dio reecezion.ile gravita della missione, chc voi loro con· fidate. Non sl traita giâ per essi. come per la comur v del maestri, d’insegnare sempheemente a questi (tovani cl! elementi delle lettere e delle scienze uniane. Questa r appena la minima parte deirufficfo loro. Oevorre che ta loro attenzione. 11 loro zelo, la loro abnegarione stano lnc<-swr>temente vigilanti cd operosi, per examinare da un lato continuamente. sotto lo sguardo c La luce d! Dio. ta anime dei giovanl ed i manifesti indin della vocaricne loro al scrvklo degli altari: per cccitare dallaltro 1’inrspcrirnza e la dcbolezza dei loro disccpoli a protecgere la grazia >1 preziosa della divina chlamata contro lutte ta funeste in­ fluence s) esterne che interne Non perderanne mal di vista che essi non debbono gta preparare per terrene funzloni, pur Icgittizne ed onerevob. i giovanl dei qual> formano la intelltgenza. il cuore. il carattere La Chlesa li h t loro confidatf, perche divengano un giorno capaci di were Sacerdoti, cioè missionarl dei Vangrlo. continuator! dell’opera di Gcsù Cristo, distributori della sua grazia e det suoi sacramenti Che una tale conslderarionc. tutta 9 'prannaturale. penetri e guidi incessantemcnte ta loro duplice azione di pro/essori e di educatori "12 L'csortarionr non potrebbe esscrc piu autorvvole né più saizgta. Solo si vuol 1599. » Homo apost.. tr VU, n. S3 « Enc Drpuu 302 SC STUDIORUM. IXSTK.. ORDINATIO SEMINARIORUM lU 0 1920 APR 26 e varia, ma indigesta e superficiale, btsogna badure ad uaa nctare che per questa opera educa uva non è necessario che conoscenza profonda e completa dt cose utill ·». ogni scuola si trasiormi In Scuol * di Religione e di Morale, basta cogllcrr opportunamente. e senza sforzo. dalla materia Il criterio da seguirse nelia redazione dl un programma inscgnaîa l’occasione per tstillare nellanuna degli scodi studi in generale, deve applicarsi aile singolc parti d; lan gli alti principi di pieU crislia na e sacerdotale. Cosl esso, le auali n guard ano il corso ginnastale. 11 corso jito educherà: il professore di storia civile, notando la lotta sofico o licealc ed il corso teologico. perenne fra il ber.e ed il male, le sue cause e le sue conVII. Programma per il corso pinnaxidlc. Il Codite di D seguenze; il professore di Icttemtura. osservardo nclla bel­ C., nel Canone 1364. traccia 11 programma delle materie da * les dell’arte il rcflesso di una bellczza infinita. perche insegnarsi nelle scuole injeriom dei Seminari, le quali cor· inctxibUux Dcx a creatura mundi per eu quae facto sunt. inrispondono al cosl detto corso gmnasialc. Si determina m telJccta· conspiciuntur: sempiterna quoque £ius virtus ct quel Canone che il primo posto st dia alfistruzlonc rehpodwinaes « : 11 professore si storia naturale, ûddimastrando sa. Im parti ta con grande dihgenza e in modo adatto ail * in tutte le cose create la sapienza. la potenza e la bonte capacité ed alJ'eLà di ciascuno; che gll alunni imparino *c> del Creatore. Era un vero maestro e un vero educatore curatamente le lingue, soprattutto la latina e la lingua Idnr.eo. che tcriveva queste parole: * Quando mi destai. patria; che per le altre materie s'lnscgnl ciô che convient Iddio eterr.o, immenso, onniscientc, omnipotente era append e quanto conviene alia eomune coitura dt tutti e all * pcsxpassai©. Lo vidi lonlano. e rimxsi profendamente ammirato. zlone del chloric! nella regione dove dovranno csercitare U Seguitei le vestigia del suoi passi attraverso le opere della sscro mmlstcro · * . Queste materie possono essore quelk creazione. e dovunque. anche nelle p:ù plccole cose, che che presentemente sinsegnano, cloè Ια storia e La geegrapotere.' che sapiente! che perfenone ineffabile! Π sole e fia. la matcmatic . * la botanica, la zoologia e qualche altr *. tutîo il ststenu planetario, imnwnso. iocalcotebile. mi apche i Vescovi credessero utile ai propri chlertci. Pertento, parvero sospesi dal Primo Motore. Causa delle cause, Gonel corso pinnasûzlc dei Seminari d ltaha. la materi * che, vernatore e Conservatore deQ'umvcrso. Tutte le cose, adundopo il catechlsmo e la storia sacra, deve aven * * genuin e que. attestent) la Sapiente divma: la bcllezz *. l'armonia. le restante , * preponderant è la letteratura, specialmen te lati ­ paste proporzioni delle creature proclamano il potere del na e itahana: e l'inscgnamento del ginnasio deve exsert grande Iddto “ *. prevalcntcmcnte letterarto» deve cioè. avéré in mira I* di­ b) Libri dl testo. I libri di testo, come tutu i libri che sciplina del pcnsiero c dell espresslone del pcnslero. che 4 vanno per la man! degli alunnl. debbono essere perfettalu * paroi orale e srritta. La prevalenza delle lettere sulk mente sani. santemente educative e compilati con vero spi­ altre materie non solo ha la sua raglonc nelle esigenze del rit© ecclesiastico: perché onch'es-π dcbV.no conccrrerc a minister© ecclesiastico, ma anche nella efficacia che le formare lo spirit© dei futuri cooperaton dcU’Alllssimo nelia stesse lettere hanno nella forrnazior.e intellettuale dei giosantihcanone delle anime. Quirdi siano assolute mente eli­ vani, in quanto la lingua lallna (e per riflesso. l’iUlianaj. minati dai Seminari non solo i libri infetu dl spirit© anticoncorre in modo efficace al perfezionamento della facolii rvligioso c setlarto, e quelh dl letteratura a'ca e rna’cnadi pensare c cosl prépara □Ho studio delle scienzc filoscùlosolisiica. ma aneor quell! che si dicono neutn e non sono fiche e tcologiche 2 * . informati ai santi principi del Vangelo. c quelh che potesscro .n quals^sl modo essere di scogho al’e deholi virtù di Il corso gtnnasiale è di cinque anni. Ne! primi trv anm (ginnaslo injeriore\. allô studio metodlco e graduale graduait delle de2e Sevan! Incauti. La S. C. Conclstoriale. nelia cit Ctrrolare •I 16 luglio IS12. dette norme opportuntstune al rl guard©, due grammatlche latina ed Italian , * reso facile da regoîe le quali debbono essore rtgorosamcnte asservate” Nè si chlarê. precise, corredate di csempl. si unisca lo studio dei rispettivi classici, appropriât! a emseuna età ed a clascur. dica che Ia parola dl un buon maestro basta per confutare corso. Per la lingua latina, oltrc ai classici pagani Itesti un errore o dtssipare un equivcco. manuato dal testo. La purgati), si abbiano ulla mano i migliori fra gli scritton ragione e 1’esperienza insegnano che non vi è antidoto che crtstianl. come hanno spesso raccomandato ! Somml Pontevalga a paraiiizarc e a distruggere gli effettl di dot trine f.ci·; c per 1* lingua itehana si tenga speciale conto degli velenose, istillate negll animi giovanlu. incapac. di lunga riflewione e naturalmente instabili e superi, cisii. L’errorc scrittnri del seco!© d’oro. che fu il trecento4·. Nelia leltura appansce spesso più seducente della vente, e vi sono dubbl. e splegazionc dei classici si faccia rilevare sopra ogni com rapplicarione delle regole grammaticali. 1'esattezza delb che nessuna spiegazione. anche esaurfente. puô dissipare * parol e della frase. L’insegnamento delle duc lingue su Quanto aU’opportunite dl avere un libro dl testo, special mente nelle sclenze. ci riportiano a! parere di S. Alfonso. sfrondato da ogni superfluity d! erudlz.ione storica e biolo­ 11 quale dice: “ Circa le scienze >o stimo ever molio mc; * gie e s"in-sista fntensamente nel metodo pratico di letture. el;o il servirai dl libri che di sentti. avanzandosi cosl mclto di componimenti il’orgomento sia tratto dai migliori senttempo e molto di sanità *. tori crtstiani e dai clasici). di version! e di esercizi di me­ moria Negll ultimi due anni (ginnasia superiore) s’intensiCi Ρτοοτατητη© dcpli xtudi. Π ρτοτταπ^,α determina flchi lo studio grammaticale e stilistico delle due lingue, rewcnrtonc e Hntenritd delle materie da imparare. — Quale gli scolari si rendano sempre più famigliari ! classici e si e quanta deve essere Ia scienza del Sacerdote? D S. P. abitui no. per mezzo di componimcnti in prosa e in verso, Leone XIII. nelia Enc. Etsi Noi ai Vsjscovi d’Italia ». dice ad usare della parola con c-~>rretezza ed eleganza”. Nel che Ia dottrina, propria del Sacerdote, deve essere “ non terzo anno puô commeiare l’insegnamcnto del grec© e dcî voîgare nè mediocre, ma profond» e vana, che abbracci franccse. e più eon la pratoca che con le tcorie fflologtcbe. non solo le sacre discipline, ma anche le filosifichc. e sla da proseguirsi nel quarto e ncl quinto anno. ncca m eognklonl di fislca e di storia e nelValtra Enc Fin dal pnncipio agglunce che “ H clcro non deve esserc Le oltrc materie s’insegnino nelia mtsura proportionate estraneo agll avwvamenti dl ogm disciplina c percib si al fine accennato dai Codice c sempre in coordinazione con aceetU quanto di utronente buono c utile s) riconosca le principali, dl modo che vi sia unite d’indlrizzo. corre v) negll innovati metodi La rtserva è chiara: ma. ad evitare ê unite di fine. Lo studio della storia si renda facile e mallntesi. il solerte Pontcflce awisd che l’ordlnamento degl> diîettevoîe; dopo un * idea generale, si presentino pcchl perrtudi " deve rlfcrire sempre alla stessa idea principe e sonaggi fra i più influent! dell’epoca e si narrino pochi dlrettiva. che è la formarione degli alunnl alto spinto e aile fait! fra i più notevoli. aggruppati Intomo ai detti perso­ Ytrtû dei Sacerdotio.. . e che zli stud! del Seminansti deb­ na g g j. senza il sopraccarico di troppi nomi e dl date sobono rimanere fedeli ai tradicional! metodi det tempt patverchie. La geografia si faccia imparare più su le carte che •eti ” ·. L'ahmr.o dei Seminant deve adunque rtudiare sut llbrl. La mate ma tic * deve essere insegnata in medo non per abihtersi ad un esame di hccma di Stato, ma unielementare tanto più che l ’antmetica razionale, l'algebr * e carnente per renders! capace di eaerettare il minVrtero pa­ la çcomctria fanno porte delle materie del corso ftloxofico storale Ora. per Tescrcizio dl questo augusto minister©, è o licealc. dove si possono studiare con minore dispendio di necessaria al Sacerdote una profonda e chlara conosccnza iorze e di tempo e con maggiore proflito. La stesso si die * delle cese sacre e d» quelle che hanno stretta relatione con délia botanica e della zoologie, delle quai! bastert dare le sacre, ed é utilLssima una fufhcicnte conoaccnxa di quelle materie che si addlcono a una persona colta ed *.MAlarhi*. II. 7 Malachi *' Con molto scnr.o ingtungeva 11 ilttiungcno presttitto e decoro aH’offtcio del Sacerdote Tutcillo Provinciale dl Bordeaux, tenuto l anno 1880: «E * sit r*’.K> tevla. sccondo che dette il serr.plice buon *enso. un proSamma dl studl. anche se fatto per l futuri Ministri dei ac methodus ut non rimis multa, sed ea dumtaxat quae mtuarlo. Ic labbra dei quali drbbono custodire ta scicnsint clericii utilia, ipsis addiscenda proponantur. Neque Cnit* sa *·. non puZ> abbracciare tutto quanto ê necessario ed interest ut mulio scire videantur et glorlentur. sed trt q-J3* utile □ sapersi. come se ogni cosa dovrsac impurarsi nella sciverint, sciant mullum ct apprtme calleant * (Tit. V, 1). «cuola e dopo la scuola non dovesse impararsi p;u nulla; ·’ Can. 13M. « Il Sommo Pontcflce Leone ΧΙΠ cosl d come neppure alie singole materie, che s insegnano. si pu6 «prtrr.eva nclla citate Erriclica Depuis te jour: «E’ proprio delle dire tutto lo evolpmento dl cui c*se sono eapocl Perclb le telle lettere, quando seno tnsegnate da maestri crtstianl ed Ido materie siano serite in ordine al fine, e tale ne sia lo svol- nel. lo rri!uppare rapldamcnte nell’anlmo del giovancttl ! ger gunento. che quelle sole prevalgano. le quali r-ono indispen- ml tutti della vita Intellettuale e morale, ncl tempo stesso che sabill a una conveniente formazione 1 niellettuale dei Chlecon’nbuiscono a dare al raEionarr.cnto rettltudine ed amples *, e al discorso eleganz * e precisIone». ° Pio IX, Enc. Inter /ottr. »· Rom.. I, 20. M Syiî de la nat., pag. 10. muUipUces, 21 marzo 1S53; Leone ΧΙΠ. letter» al Vescovo dl ' Nefit sudeetta Ctrcoiare *1 lettre: «Net testi scolaslicl si Namur, 29 ma.-gio 1901. ·» Dobbiamo lodare e raccotnondare ab': la tzxnn-A cura dl scetdiere 1 pl»l tdatti e di sicura dot trina; Lx del prosatori e poetl pagani e crtstianl. pubbllcaU *r.do r-ie'.jd o*l gtnmsio c licto quelll che. bcnchè rivtlrnente In Torino dalla brnemerita Librrria éditrice iniemr.xionale, *d xpprorui fowero πχηο rispettosl della religione e della n» uro del ginnsai e dri lied. r In ordine al componlmrotl to rahta. e nelia ’.to'.ogia quelh che non avesaero 11 eomune suiprosa · in rerro. Il S. P. Leone ΧΠΙ seriveva al Vescovi e al frxdo e speclalmente quelle delte Santa Sede per la slcurexza Clero dl Francis < Enc Depuis le fouri: iSc da parecchl anni, I det prtrxiptl. tra andaasero aceartzxando idee peregrine o peri· metodi pedaro-drt in vigore negll Instituti dello Stnto riducono colose, roetnxrie aile ante e venerate trodiztonl del Padri. del prozreasivamente lo studio della lingua lattna e sopprimooo que leologl. dell * Chlesa In generale *, ’♦ Reqol. per i Semina­ ΛΤΓ1Χ,dl pro*» e dl poesia che i mactiori nostri a buoa Sis·.'» V ·» ch lama que«îa Teolcgia le parla qui «pecriîmente délia Teologia Scoteriicm un dor.o del ciclo. e vuole che iua man tenu La nelle «ruole e coltxvata con somm ar­ dore. come quelle che ê la plu fnatifera per la Chus-i " ** — Il testo, per gll IstituU. che hanno il privilégie di ccmfertre i gradi accademict. deve exsere la Somma Teologtca dl S. Tomma*o, integrata da un ullro hbro. che CQttten*a la porte pwitlra c l'ordine logico delle questioni. — e per gli altri Seminari deve «sere un cnrto redario second · il metodo. i principii e la dottrln.» della stesso s. Dottcrc. u Tuttavla i due metodt — porixloo c stulastico — si ôd^ptrino e armnnirzino m modo che l’uso deiruno non sia u scapito dell’altro.51 II professore abitui gli scoUrl ai lcrmirJ e aile formole seolastiche. inferpreUndoIc _____ __ e trsducendcle nel linguaggio moderno, esponga' con la ροκΜΜΙο chiarczza e prccisionc. le *andi veritâ detîa Fede. r.e f.iccia vcderc il nesso, le appll i alla yita cnstiana _ _cd___________ allcsercino de! mmldero. e dimostrl Is fatuiU delie obiezioni drgli lEcnemerv.................... ’ ’ duli. — L L'imegnamcnto iruegnamento segua il mr mcîodo ’.odo icolaMico scolastico c sia imim­ partit© in latino. bi Lo studio della S. Scritiuro è diretto airmtelllgenxu della paro’a di Dio sentta ed è anche il piü necessario, perché la Sacra Scriltuxa ê una delle principali fonti drlU Rtvelazloco soprannaturale e perciô è. corne disse il S P. Leone XIII. ranima délia stes^a Teologla·. — DSP Pio X non solo confcrmô tutte le disposuion! date a querto nguardo. ma prescrisse ancora altre sapientissime norme ncila Letters Quoniam tn rc biblica. 27 marzo 1$C<5, delle quali si accennano le prinupah ·*. — L'inscgnamcnto sii impartit© con grande spirit© di pictà e con l intento prin­ cipale d'istlllare nell’animo degli alunni I veri principii della Teologia. della Morale e dcU’A^cetica; e gh alunni. alla loro volta, si accingano a questo studio con grande affetto. rjvercnza cd umütû. — Il professure prccuri di far conowrrc e amare tutti i 11 hrl sacri, seguendo pxsibilmcntc neU’esposidone l'ordine cronologico. Non omette la Ir«Drpsli le jour, M Const Trixmp^nfis fenuaim. Coast., eft. ·* Leone ΧΙΠ. Enc. Depau le fovr " Mo­ tu proprio Doctorii Angelici di Pio X. 29 gtigno 1914; Decre­ to della S. C. del Seminari e Vniwrdth. 7 marxo 1915. -· Mo tu proprio Doetorts Angelia; Codice di D. C.. Can WA 1 2 11 S P Leone ΧΠ1. rolls Enc Depuis le Jour, dice: «Occcrre for se ktpunerre che il libro per eccellcnza. nci quale gll alumni potranno con majgioro rantagjdo studiare la teologia scolasilca. é la Somrw Teeloçiea dl San Tommaso d‘Aquino? Noi rogllarao odunque rhe i professori abblano curu di s^Hcgare 11 metodo a urtîl I kro alumni, del pari che 1 principali artlcoll relativi all* tedc csttoilras II S P rscecmanda equal:rente 11 Cetec hi •no ώ·1 S. ConriUo di Trento, no’rw’e prr doviria ed esattezxa d! dottrtna e per r’egama dl stile '· «Maior profecto quam antehac porittror Lbco>xlae ratio est habenda; id tamen tie Cat ut -:MI «Aoîarilca detrimenti capiat, lique reprehendantur, utpotr oxi riodcrrhtarum rem gruunt, quicumque poritiren sic cstolluT. ut Kixxadlcnrx tbx>!ogiam de*p!c*re videantur» «S. P Pio X, Enc. Pascendi). Enc Providentluimus Dear Ifl nonremhrv 1K>3. ♦* (Quando fu stcw» VOrdinamento. non m» ancora pibbllrata VencttUra Geroniralana tefr. vol ΧΧΧΠ p. 313> 3 canna della quale occorre Integrare questo punio. 1920 APR 25 a cjgionc delle difficoltà masse du avvcrsari audacï. come per es. l’origine .Mosaica del Pentatcuco, La questione GioI sublimi esexnpi dl virtù. i profond! insegnamenti. — Dovendo reseoftrt restringenti a pochi libri, ne! Vecchio Tg. rtamento si espong* sommariamenlr la legge di Mo*é, « spleghino 1 principali vaticini relativi a! Messia ed alla sua opera rvdcntrice, e M’intcrpretino alcunl Salmi, dxndo agb alunni norme r enter! per interpretare gli altri; c rd Nuovo Testamento siano spécialisstmo oggrtxo di studio i Kinti Vanpelt c le Letterc Apostollchc. — Ncll’eregcjt u abbla sempre rtguardo aile conclusioni dommatlchc e aile decisioni délia Santa Sede. e si consultino dl preferenza I commenti dei Santi Padri c de! Dottnri délia Chlesa: per­ ché nessuno meglio di cssi. forniti di scienza e santità <-nunente. ha eaputo penetrare nel scgretl della Saplenza dit:· na. — L’insegnamento sia impartito in latino c 11 suo scr.po sia sempre lo stesso: formare veri pastori di anime. c) Quanto allo studio della Tculoffta .Morale, credianw opportuno enare le seguenti parole di S. Alfonso: " Soprattutto i Vescovi debbono attondere a far istrulrc i giovam la Seminario nella Teologia Morale, acciô tra eau possana p-; sceghere i soggctU più idonei a coluvarc le loro dloc.% altnmcntl 1 medeslmi. uscitl che saranno dal Seminario, poco la studteranno. e il Prelato poi plangerà. came bo veduto piangere laluno. di non avec Sacerdoti a cul dare la confessione e le cure. Questo 0 il maggior utile che ua Vesrovo puô rtcavere dal Seminario: l'a ver ronfcjccn c parrochi '°. E inutile aggiungcre che la stesso S. Alfonso e il Dotfare. che. specialmentc nelle cosc dl Morale, si puô seguire con cgnl sicurezza. Π Papa Pio IX. nolle sue leîtere apostoEche de! 7 luglio 1871. dice che S. Alfonso. “ in Del gloriam splritualcmque hominum saiutcm unice Intendens plurimos libros conscripsit, sacra eruditi·:ne et pietate re­ fertos. sive Inter implexas Theologorum tum laxiores tum rigidiores sententias ad tutam muniendam viam, per quaxr. Chrtstifidelium animarum moderatores inoffenso pede in­ cedere possent, sive ad clerum informandum, instituen­ dum ", — Anche rmsegnamento della Teologia Morale deve essere impart ito in latino. — In questa scuola. il professore, quando se ne porga 1‘occasione. richiami le nozioni fonda­ mental! di Sociologia. seconde le prescrizioni del S. P. Leone XIII. e non manchi di crporre e di confutare !c deleterie teorle del comur.ismo**. — Completamento della Morale è la Teologta Ascetlca c Mistica, indispensable per la direzione delle anime di II Codice di D C. ·* indica 11 programma delle lezionl di Teolopia Pastorale. E necessario che ι novel11 sacer­ doti. prima che escano dal Seminario, slano istrultl. pnui· ca-nente, nel modo di ammlnistrnre I Sacrament!, di cûmDorre le omelie. di splegare d catechismo agli adulti cd a» bambini, di assistere : moribond!. — P professore di Teolo- rra. seguendo. spiegnndo e inculcando le norme propc-ste dalla S. C. Conclitoriale con decreto del 28 giugno 1917*’ c» Lo studio del Diritto Canonico perfezlona e com­ pleta quello della Tcologla. della quale il Diritto mostra k pratlchc applicazloni a tutto clô che concerne il governo della Chiesa. 1’amministrcudonc deile cose santc, 1 dirittl e l doveri del suoi ministri. Tuso dei heni temporali, di cui essa ha bisogno perr l'adempimcnto l’adempimcnto della kuo sua mlsauone· missioneH’1 — D Dintto Canonico dovrà essere insegnato in forma d’Iititurioni, facendo cioè una esposizione succinta e ordinata delle prescririonl contenute nel Codicc. con le opportune norioni e principii, ricevuti comuncmente in questa scleiua. Taie insegnamento sia impartito tn mudo che gli alunni. al termine del corso teologico. nbbiano acquittato una suf­ ficiente coimfrione delle singole parti del Codice, prcvalcntemente di quelle che hanno maggiore attinenza col mi­ nistère sacerdotale. Non si omettano all'occorrcnza. i nccessarl confront! fra la legislazione canonica e la civile. — A questo studio si premetta un breve ma succoso trattatn dl Dtntto publico ecclesiastico, dove si espongano nettamcn- N. dr Rl. « Π Tim., HI. 1«. * Rcgol. prr i Sehina ri. 4 «Oriri, circa >.uae institutionis exitum, de Us docean tur tpjar ad christ lanam -oclologiam pertinents Pcriezlone e per U sue· dl quel aero minrnero a cul b chtamato da Dios “ 13«. Ϊ 3. Cfr. Mon EceL. ΧΧΓΧ. 273 « Cfr. Ehc SC PROPAGANDA FIDE ET CONCILII 1920 APR 27 - MAI 8 tc 1 polcri delta Cblcsa e la posizionc giundica di essu dl fronte alio Stato. — Ne' Seminari, dove estate una Facollù giuridica. dotata del privilegio di confcrirc i grudi accademici. e necessario aliénerai n quanto fu prescritto da questa rtessi Congrega'lone nri duc Deere U del 7 agosto 1917 ILE 50) e del 31 ottobre 1918 [LE 126). riporUU nel Mon. EccL. XXX. 319; XXXI. 33. /I “ Nelta Storia Ecclesiastica — come ordinô la Sacra Congregatione Concistoriale M — si curi che nellinsegnamento orale e nel testi non sia trascurata od omessa ia parte scprannaturale. che è vero, essentiale, indtapen&abile elemento nelta vita e nei fasti délia Chiesa. senza di cui Ia Chiesa stessa nesce incomprensibile: e si faccia si che b narrazione dei fatti non sia disglunta da quelle alte e filokj fiche considerationi, dl cui furono maestri S. Agostino. Dante. Bossuet, che fanno vederc la giustlzla e la provviden.'a di Dio in mezzo agll uominl c Ia continua assisten­ te dal Signore data alla Chi e sa *. 0) Di somma importanza è anche lo studio della Sacra Liturçia per ta conveniente preparazlone degli alunni □U’esercizio delle funzioni sacerdotali. Essa ha due parti: la prctica e ta doctrinale. La prima abbruccia 1 riti e le cenmonle. considerate tanto in generale quanto ln particotare. cloè in ordine ud una determinata solennité; la se­ conda Indaga l’origine, lo svolgimento. la ragionc. il signi­ ficato. sla di clascuna solennité, che dei complesso di tutte. onde ha origine 11 magnifico Anno lilurpico, espresionc viva di fede e dl speranza. alimento ed esercizio dl carité e di picta genuina, schleta. soprannaturale. Montre la prima parte puô e deve ossore insegnata nel corso ginnasiale e filosofico. ta seconda deve essore svolta nel corso teologico. E questo studio non solo renderé la pieté degli alunni più illuminata e più fervorosa. ma sarâ anche molto utile per una più esatta e chiara intelligenza dei dommi. poichè, «condo 1’adagio, 1er orandi lex credendi: c i fedeli. che non hanno agio di studiare, profitteranno nella vita eris *.la ­ na. quando la voce dei pastore faré loro gustare le bellezze dei dclo liturgi co della Chiesa Cattolica. X. GH esami e le ammissioni ai corsi. A rendere efficace 1 insegnamento e garant ito il profitto negli stud i. sono utili e necessari gli esam! fatti nel proprio Seminario c con mol ta serietâ e giusto rigore. In mass! ma. n essu n alunno puô esse re promosso ad una classe o a un corso superiore, «enza previo esame ed approvazione nel proprio Istituto. II ffovane. che chlede di esserc ammesso alia prima classe dei çtnnasio. deve presentarc un attestato di avere seguito regotarmente il corso precedente, o deve provare la sua idoneita mediante un esame. Nessuno puô venire ammesso alla prima classe del corso filosofico, o liccale, che non abbis percorso regolarmente tutte le classi ginnasiali e soddisfatto aile prove degli esami: come pure nessuno puô essero ammesso a segulre il corso teologico. se non abbia fatto tutte e tre le classi del corso filosofico e riportata l'approvazlone ncgli esami. — I Rrhi Ordinari, in casi particolari e per gluste ragioni. possono permetterc ai loro seminarist! di presenters! agli esami negli Istituti pubblici per il conseguimento delta licenza ginnasiale e liccale. In ogni ipotesi, tuttavla. sono vletati gli esami intermedi, o dl passcQQio, che si volessero fare nel suddettl Istituti. Queste norme, esamlnatc dagli E.mi Cardinali. Membri di questa S. Congrcgazione ed npprovate del santo Padre Benedetto XV. si trasmettono ai R.mi Ordinari d’Italia. Delta fiducia che. qualora vengano convenientcmentc attuate. I Seminari possano raggiungere 11 loro altissimo scopo, dando alta Chi esa sacerdoti. 1 quali, per eccel’enza dl virtù e per scdezza di dottrina, si ano di fatto quali debbono esserc. cioè ial terrae e lux mundi Foma. dalla Scgreterla della S. C. dei Seminari e delle Université degli Studl, 26 aprile 1920.—Gaetano Card. Bisixn, Prcfctto. Giacomo Sinibaldi. Vcsc, di Tiberiade. Scgretarw. Drpvj le jour. ·* Circolare rit. ” Cfr. Breve Sacpcnurero dl Leone ΧΙΠ. 18 ng. 1833: Enc. Depuis le four. Te»ha huius InUrucHonis non una formula exhlbtlur. prawerdn quoad doIj’m Hrcc tcxtus rccansio est c!formata c ME 33 (1521) 142-151, 159-180, 204-210; M CONTE a CORONATA, laxtit II Ao>eod. Il D SC de Seminariis il (cd. 4 vnnl 1962) p. 63J-701; Enchiridion clericorum p. 540-576. Adn. J. B. in NrT 47 (1920) 594 607. 272 1920 APR 27.-SC PROP. FIDE, IN DU LT. PART.· Dispensabo in in diis orientalibus super lege ABSTINENTIAE ET IEIUNII 27 aprile 1920 Prêtes - Beattarime Pater, Delegatus Apostollcus India rum Orientalium nomine Ordinariorum suae Delegationis, ad pedes Sanctitatis Tuae provolutus, humiliter petit ut, attentis peculiari­ bus circumstantiis in quibus versantur fideles ipsorum 309 curae concrediti, benigne eisdem concedere dignetur se queas Indultum super lege ieiunii et abstinentiae: I, Dispensandi a lege ieiunii feriae IV Cinerum, fe­ riarum II, III. IV, V Quadragesimae et Vigiliae Assum­ ptionis B. Μ. V. Π. Dispensandi a lege abstinentiae et ieinuii feriis quartis et Sabbati quatuor temporum et sabbatis Qua­ dragesimae, toto Sabbato Maioris Hebdomadae, et per­ vigiliis Pentecostes et omnium Sanctorum. III. Commutandi abstinentiam sabbati Quadragesi­ mae cum abstinentiis feriae IV. IV. Permittendi esum ovorum et lacticiniorum in coenuncula serotina dierum ieiunii. servatis in reliquo canonibus 1250 et 1254. Hoc induito: a) solius abstinentiae lex servanda tan­ tum erit in singulis sextis feriis per annum, insuper in quartis feriis Cinerum et Quadragesimae, non excepta feria IV Maioris Hebdomadae et in vigilia Assumptio­ nis B. Μ. V.; b) lex abstinentiae et ieiunii servanda erit tantum in feriis sextis Quadragesimae et in vigilia Nativitatis Domini. Rescr. - Ex Audientia Ssiili habita die 27 mensis aprilis anno 1920. SSmus D. N. Benedictus Divina Providentia Papa XV referente me infrascripto Sacrae Congregationis de Propaganda Fide Secretario, Indultum de quo in preci­ bus benigne concedere dignatus est ad decennium. Or­ dinarius vero singulis vicibus nonnisi pro uno anno dispenset, facta quolibet anno expressa mentione facul­ tatis obtentae a Sancta Sede: atque hortetur Christifideles ut hanc apostolicam indulgentiam compensare studeant aliis piis operibus et eleemosynis in pauperum levamen erogandis. Contrariis quibuscumque non ob­ stantibus. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis dc Propaganda Fide, die et anno praedictis.—Camillus Laurenti. Secr. SyUogr n 78. Ordinariis l.'tficn.-n 273 1920 MAI 8.-SC CONC.» RESOL. AAS 12 (1920 ) 536-542 Missae V1GLEVANEN. binatae ac pro populo. Dic S mau 1920 Species facti. - Quum nuper Ordinarius Viglcv&nen. ab hac S. Congregatione prorogationem postularet du­ plicis quo fruebatur indulti quinquennalis, quorum al­ terum ipsi concedebat facultatem dispensandi, sub cer­ tis conditionibus, sacerdotes curam animarum gerentes ab onere applicandi pro populo, ita quidem ut eleemo­ syna percipi posset, favore Seminarii eroganda: alterum vero consimilem facultatem mdulgebat permittendi ut perciperetur favore Seminarii.- -nonnullas peritor expo­ suit difficultates de Indulti interpretatione subortas. In primis enim conquerebatur quoscam parochos et sa­ cerdotes ordinationibus episcopalibus— exigentibus ut in recensitis casibus Missa applicaretur omnino ad mentem Episcopi vel ad certam aliquam dantis eleemo­ synam intentionem, ut stipendium semper Seminario acquiri posset— penitus refragasse. contendentes in Epi­ scopi potestate, etiam ex concesso induito, non esse tollere optionem yrafuitae celebrationis sive pro grege, sive pro privata quapiam intentione. Praeterea, in modo taxandi eleemosynam, quae favore Seminarii ad Cu­ riam remittenda esset, ambiguum videbatur, si α uid. detracta taxa synodal!, esset celebranti relinquenti urn. attenta praesertim natura capellaniarum unde ordinario stipendium missae festivae in dioecesi depromitur, c Enim vero —ita Episcopus- hae in casu triplicis sunt « differentiae: Γ aliae habent annum reditum assi­ gnatum pro celebranda Missa singulis diebus festis 537 in determinata ecclesia et determinata hora, sed sine onere applicationis; 2‘ pro aliis etiam habetur consti­ « tutus annuus reditus, sed cum onere applicationis; 3* tandem aliae proveniunt ex obligatione Missarum, quae ad pauciorem numerum reductat' sunt, ideoouc fuit auctum stipendium ut certo modo haberetur Mis­ sa pro commoditate fidelium ». Hinc tria quaerebat uaeretMàt: ■ a » utrum Episcopus possit tolerare ut sacerdos bmans retineat sibi omnes reditus secundae Capellaniae, dr310 SC CONCIUI. HGLEVANEN, MISSAE BINATAE AC PRO POPULO 1920 MAI 8 atrocissime tunc saevientis belli. Ab inobedientiae igitur nota nullo modo excusandi videntur hi sacerdotes, quj suum iudicium iudicio Supremi Pastoris anteferentes, nu­ gis necessarium arbitrentur, quod ille in praesenti postpo­ nendum esse indicat. Π. De altero dubio haec afferabantur in vote cUTW Con­ sultoris. Pro huius dubii solutione - sic ille - tria principis videntur praemittenda: 1· omnino esse prohibitum, ne a sacerdote binante duplex stipendium recipiatur, quae pro­ hibitio pluribus resolutionibus huius S. Congregationi* fir­ mata transiit in Codicem. can. 824. | 2; 2·, non tamen es prohibitura, quominus sacerdos bis celebrans possit perci­ pere aliquam remuneraUonem intuitu laboris et incommo­ di cxtrinseci. Id iam fuerat resolutum ab hac Sacra Con­ gregatione m Trcvircn, 23 m u Itidl [CICF n. 4192 tub die 23 martli 1051J et pariter transiit in Codicem, ubi canoni lauda­ te additur clausula excepta aliqua retributione ex tribulo extrinscco. Prohibitio recipiendi duplex stipendium pro du­ plici Missa eadem dic celebrata, licet In induitis blnandi concedi soliti* soleret exprimi illa formula Λ firma prchl* bittone recipiendi elcemo*. num pro secunda Mista . non tamen videtur ita esse in tel agenda, ut eleemosyna non pos­ sit praecise recipi pro secunda Missa, sed ita ut non reci­ piatur stipendium nisi pro una Afura. sive demum ha Pro parte wepantium Ordinario tati sunt Konings-PuUer. Comment, in Facultates Apostoliprae fatam facultatem, haec afferebantur rationum momen­ cas, n. IGCi; Many. Dc Mirsa. num. M; Card. Cennan ta: Secundum vigentem disciplinam, soil Superiores reli­ Quistionl Tcoteg ico- Morali, qu. 586. Et cor. son at ratio pro­ giosi intention?? missarum suis subditis praescribunt. Id hibitionis; nara. - ut monet Benedictus XIV. Constitution aumquen·. faciunt episcopi, perraro S. Pontifex, qui, prr-u; Quod expensi*» 5 Ut autem (CICF n. 391 diei 26 augusti fecit v. gr. saeviente bello, in festo SS. Apostolorum Petn 1748J» prohibitionis ratio ea iuit: '* ut avaritiae et sordiet Pauli, a. 1918. procul dubio, id facere potest Equidem, * dis quaestionibus adimeretur occasio vel saltem oblccutioquum non paucae dioeceses maximis necessitatibus pre­ “ nibus silentium imponeretur: iam vero nec avaritiae nec mantur. quaestio non fuerit importuna, de iure conjtUucn*’ scandalo datur occasio, si pro una tantum Missa stipendo, seu de introducendo more ut sacerdotes binantes mis­ " dium recipitur, rive sil prima sive altera Cui inter­ sam bmationls ad intentionem episcopi celebrare debeant, pretationi pariter favet Codex, a quo prohibitio (can. 824« ct parochi, in diebus festis suppressis, etiam pro necessita­ effertur hoc modo: " Quoties pluries in dic celebrat. « tibus diocecMs stipend.atam missum opplicent, quam secus unam Missam ex titulo lustitiac applicet, sacerdos, praenon stipendiatam, pro ovibus suis offerre debent Verum, " terquam in die Nativitatis Domini, pro alia eleemosynam da ture praesenti, seu Iam constituto, quum episcopi ne­ ** recipere nequit, excepta aliqua retributione ex titulo queant Insolita, sive lege srve praecepto imponere, neganda " extnnseco **;/ ibi autem non fit distinctio inter priman M3 ipsis est facultas imponendi applicationem, v. g. pro Se­ ct secundam, sed Inter unam et aliam. minario. missae parochialls in diebus festis suppressit, ct Quibus positis, diversum responsum videtur dandum mteM bJnationis./ quoad diversis casibus. Nam 1· si agatur de Capcllania. Indultum autem, forma consueta concessum, quidpiam quae habeat onus Missam festis diebus celebrandi in deter­ permittit, wd neque parochis neque binanti bus tollit optio­ minato loco et hora, sed sine obligatione applicationis, sa­ nem gratuitae celebrationis pro grege vel pro privata inter.cerdoti qui celebravit Missam curn stipendio, si praeterea tione: itaque vi solius indulti episcopus applicationem pro celebrat ut expleat onus huius Capcllanlae. non debent tribui reminario nequaquam praecepto urgere potest, aut ea con­ annui reditus Capellanlae illi diei respondentibus, sed ex dicione blnationem indui gere, praesertim cum binatio ac incommodo seu gravamine cxtrinseco poterit ab Episccpo dispensatio a miwa pro populo applicanda, non propter pri­ assignari aliqua enngrua retributio. Attamen addendum ert vatam sacerdotis utilitatem, sed propter publteam causam in hoc casu Episcopum non posse quod supersit applicare concedenda sit Seminario, nisi novum obtineat indultum, quia hic non est b) Sed ex adverso facile respondebatur. Vi Indultorum quaesrio de application? Missae, et Episcopus solum obti­ dc quibus agitur. Episcopus non solum facultatem habet nuit indultum ut stipendium secundae Missae a sacerdote dispensandi super onere Missam gratuite celebrandi, sed binante celebratae possit recipi et applicari Seminario. etiam applicandi, seu erogandi favore Seminarii stipendium 2. Si agitur de tertio casu, in quo determinatum stipen­ uve eleemosynam ex tali celebratione retrahendam: alit» dium est assignatum pro singulis Missis, quique provenit verbis Idem fit. ad finem et intentionem propositam, domi­ cx reductione plurium Missarum: cum stipendia non sint nus stipendii Istius quod necessario supponitur in manu separanda a celebratione Missarum, illud stipendium est in celebranti iam positum. Itaque necessario pariter supponi­ favorem Seminarii devolvendum, sl sacerdos binans, aliam tur in obtenta facultate, facultas obligandi celebrantem ut Missam iam celebravit cum stipendio, et Episcopus pote­ huiusmodi stipendium in rerum natura ponat Isi ita loqui rit. propter Incommoditatem ct gravamen cxtrinsecum. ali­ fas est), de quo idem Ordinarius disponere ad praescriptum quid detrahere ad retributionem celebrantis prudenti arbifinem queat, quia hoc sine tllo obtineri manifesto nequit. trio aestimandam cum proportione ad illud gravamen. AtNec valet ratio in contrarium allata: Episcopus quidem cx tamen in hoc casu, E tscopus non videtur posse ''bligare *c non habet potestatem Illam obligationem applicationis blnantem. ut praecise : anc alterem Missam celebret favore parochis aut sacerdotibus bl nanti bus imponendi; idcirco sed Seminarii : ι_ . _ ex dictis poterit sacerdos binans priman indultum petiit a S. Sede, quae utique, prouti in confesso Missam celebrare pro Seminario.devolvendo ----- -------- ad Seminaest. pollet illa potestate: peült et obtinuit: accepta tali fa­ num stipendium pro ipsa receptum, ct hanc alteram cele­ cultate. evidens est illa quoque potestas Episcopi. Itaque brare recepto pro se stipendio, licet hoc sit pinguius. Nam nihil conficitur observando quod in induite S. Congregatio cum sacerdos binans possit recipere stipendium pro una -eu Apostolica Sedes (cf. can. 7) verbis mere facultative Missa, potest eligere quam velit, ct pronum est ut pro se usa est: ~ facultatem Ordinario concessit dispensandi saeligat, quae stipendium habeat pinguius, nec Episcopus In ’ ccrdotes curam animarum exercentes ab obligatione 11vim induit! recepti videtur hoc posse prohibere, cum obstet ’ tandl missam pro populo . ut sacrum applicare valeant principium tertio loco propositum. iuxta mentem Ordinarii ad effectum erogandi ckcmo· 3. Si agitur de secundo casu, in quo Capcllania constat “ iyra*i favore Seminarii ac etiam “ facultatem indulannuis reditibus cum obligatione celebrandi et applicandi * 7ct Ordinario permittendi sacerdotibus Missam die festo Missam singulis diebus festis et etiam, ut videtur, nonnullis “ iterantibus ut applicare valeant secundam Missam iuxta aliis diebus, res est difficilior: pendet enim ex natura fun­ “ mentem Ipsius Ordinarii, ad effectum crocandi rlccmodationis. Nam: a» si fundatio ita est facta, ut pro singulis ” eynam favore Seminarii ". Nam Si episcopus revera uti Missis celebrandis sit assignata quota pars integri reditus voluit concessa ribl facultate ad effectum praescriptum, annui, tunc haec cu-da pars revera constituit stipendium amnia media ad Id contingendi, et idcirco etiam potesta­ Missae, quod proinde erit devolvendum in favorem Semi­ tem obligandi ad applicationem, tali induite obtinuit. Aliud narii si binans iam celebravit cum stipendio. Sed in hoc plane eri quaerere annon opportunum sit nonnulla* binatacasu valet quod de casu praecedenti dictum est. sciHcet: rum Missarum a; llcaUoncs ' ab Ordinario arbitrio gratuito Episcopum pro suo prudenti arbitrio posse aliquid/ assigna- ■ celebrantis perm i. ut nempe l* ea» nullo recepto stipen­ re binanti pro incommodo seu gravamine cxtrinseco. ex dio, pro w suisque ac etiam pro aliis cx caritate vel ex fidelitate applicare valeat, prout hortata eet H S. C. in alia vero parte blnantcm non teneri hanc praecise Missam Nance n et Tullrn. 11 sept. 1818 (CICF n. 42431; in Vivacelebrare per se et devolvere in favorem Seminarii stipen­ nurt. 1M7 ad 1 (IRC 146 I1E37» 84-E91; at de ture dium alterius Missae a se celebratae, b) si vero quota pars ordtoano ex parte Episcopi, praescribendi, vi Indulti. apredituum integri anni non est assignata pro singulis Missis, 539 putationem qua dc agitur, minime videtur ambigendum / sed integri reditus sunt assignati capellano, qui habeat onus Missas celebrandi, tunc habetur casus verae Capellaniac. Minus quoque officit quod opponitur, permissionem ap­ quae instar beneficii est. Iam in hoc cam. quando capeIIaplicandi. tn casu, non dari propter privatam sacerdoti* nus celebrat per alium, non tenetur sacerdoti celebranti utilitatem, rod propter publicam causam. Nonne enim m casu publica causa, ct quidem Supremae Auctoritati com­ dare integros reditus IUI dici respondentibus, sed satis est ut dc·. eleemosynam Iuxta taxam synndalem. quod etiam perta ab Eaquc approbata, subent, nempe subveniendi Se­ minani ncccesitatiou»? Huius immo publicae causae utilitas, ηηΠ1ίΪΪν·Γ·>6ί>?2ηίΑ<:Λη'ίίΟ\5 2* er*°’ ln casu» haec deemosyadro peculiaris. In caiu. comperta est. ut Ipit cedere dedctracta erit devolvenda In burnt communi» utilitas procurandi per Missae consuetam ReUqua pars redituum, ubi desit capeilanus. manent ipsam Caocllaniam «t r»r»n applicationem, populi salutem, prout haec, quod ex adverso eu™ apparet. quodpenes Epueo?^ recolitur, cewt anno 1918 necessitati impetrandi finem < tracto dumtaxat stipendio synodali ad Seminarium < devolvendo; b) an vero Episcopus debeat in singulis « casibus determinare partem redituum tribuendam sa< cerdoti binanti; c) utrum in assignanda taxa solvenda < sacerdoti binanti, possit haberi ratio incommodi, quod t is debeat subire atque etiam difficilis conditionis < oeconomicae in qua versetur ob praesentis temporis < circumstantias; d) utrum idem critérium debeat ap« plicari parocho binanti ». Harum Itaque rerum expositarum sene, duo dubia EAis Patribus resolvenda proposita sunt, nimirum: I An loci Ordinarius, vi indulti apostolici, adigere valeat presbyteros ut missam binatam vel pro populo dispensatam applicent in favorem piae causae. Π. An tolerari possit praxis exigendi favore causae piae eleemosynam taxae dioecesanae solummodo, relicto reliquo triplicis generis capellaniac reditu sacerdoti cx induito aposioheo missam iteranti re! missam pro po­ pulo dispensatam celebranti in casu. SC SACRAMENTORUM ET CONCILII 192« MAI 20-31 Seminario vi indulti recepti, quia indultum solum a«il dc rupendio Missae a sacerdote binante in favorem ScminarlL Ad hoc ut Episcopus id posset facere, deberet constare, cx modo quo Capclîanla fundata est. hunc casum posse ré­ duit ad praecedentem. 4. Quatenus quarto loco quaeritur utrum quod de aliis sacerdotibus binantibus dictum est. dici pariter debeat de parocho binante: lus Codicem praecedens erat, quod paro­ chus binons propterea qu^d regeret cluas paroecias, utram­ que Missam deberet applicare pra p.pulo ideoque sine recepto stipendio; si vero tinaret pro necessitate unius parceclae. quam solam regendam haberet, tunc non teneri applicare ulramque Missam pro populo, sed tamen pro neutra poterat recipere stipendium (Ita S. C. C. in Cameracen.22 sept 1968) (CICF n 4167 sub dic 25 sept. 1858). Cum autem Codex in hac parte aequiparaveril parochos Ep;c-opis. qui tametsi regerent duas dioeceses non tenetantur applicare nisi unam Missent pro populo, (cann. 466. ) 2. 824. I 2> et agens de sacerdote binante indlscriminatim apt de quolibet sacerdote, nec distinctionem faciat inter parochum et non parochum, concludendum videtur, quae ante dicta sunt de sacerdote binante, eadem prorsus ratio­ ne esse applicanda parocho binanti, sive bis celebret pro necessitate unius paroeciae, qua regat, sive bis celebret ipse pro duphcl paroecia sibi ccmmendatam. - Hucusque Consultoris votum. Quare, etc. Resolutio. - Die 8 maii 1920 Sacra Congregatio Con­ cilii. in plenariis Emorum ac Rrnorum Patrum comitiis in palatio Apostolico Vaticano habitis, suprascriptis du­ biis respondendum censuit: Ad I: Affirmative./ M2 Ad II: Reformato dubio in hanc formulam < An to< lerari possit quod favore Causae Piae exigatur elee< mosyna taxae dioecesanae dumtaxat, relicto capella< niae reditu taxam excedente sacerdoti ex Apostolico i induito Missam iteranti, vel pro populo dispensatam < celebranti, in casu »: Si legitime sit designata eleemosyna, quum ea tota cedere debeat favore Causae Piae: Negative, salva ta­ men Ordinarii facultate aliquid assignandi sacerdoti ce­ lebranti. ratione incommodi vel laboris; Si vero eleemosyna non sit legitime statuta: Affirma­ tive; seu cedere in casu favore Causae Piae dumtaxat eleemosynam taxae dioecesanae, facta item Ordinario facultate aliquid tribuendi eidem sacerdoti celebranti, ratione incommodi vel laboris. Facta autem de praemisis SSmo Dno Nostro Bene­ dicto Divina Prov. PP. XV relatione per infrascriptum S. Congregationis Secretarium in Audientia diei ix subsequentis. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est—I. Mori. Secr. Ade. A. GUNS in NrT 48 '1921) 211-220; REGATILLO n I99-. ME 32 (1920) 330-332· PrM 10 (1922) 192. 274 1920 MAI 20.-SC SACR., RESPONSUM. PART. Dubium de iure ordinarii quoad deferendum iuramentum SUPPLETORIUM DE STATU LIBERO 20 maggio 1920 In ordine a quanto la S. V. lUma e Revma ha esposto a questa S. Congregazione con riverita lettera del 70 aprile p. p. ’ mi pregio di signiflcarle che la detta S. Congregazione ritiene concessa dal Codice di Diritto Canonico. canoni 1829 e 1830 § 1. agli Ordinari la faeollâ di deferire il giuramento suppletorio per l'accertameoto dolio stato libero e che perciô fin dalla entrata in vigore dello stesso Codice ha risposto a qualche rara domanda fatta in proposito: Ordinarius utatur iure rao.—D. Jorîo, Sottosegretario. ’ In qua SC de Prop. Fide exposuerat: Aa7L’rw> e Rmo Monstg. Segretario delta S. C. dei Sacramenti 30 aprile 1320 n v.rario Apostolico di Tanganika chiede la rinnovariorw éeOi bcolU dl permettere. in gravi casi, il giuramento suppi eterto, afilne di certificate· Io stato libero net matrimoni da 'Tirarxh Tute facoltA prima dei codice era concessa dalla S Coogregarione dei S Officio, e per le regioni soggetle olla Prcptzvxla. da questa S Congregazione. Ora porô sorge. da P»rta dl alcurJ. £1 dubbio se per 11 nuovo Codice godarx». ie rrre. di tale facoltà gli Ordinari, appogglandosl sui canoni IC3. 1Q0 § 1, pel quali il giudice ha la facoltà dl deferire tale 313 n 274-216 giuramento, tanto più chc Ia Commissione per l’InUrprutaxionc del Codice, tru le prove di cut al ranone 1023 5 2. include U giuramento suppletorio (Acta Apoitoltcae Sedu, X, p. 345; IV. 4) (LE MJ. In visu del dubbto H sotteseritto SegrcV-rio della S. C. dl Propaganda, In csecurione degli ordini di questo Emm mo Superiore, prega U S. V. Revma dl voler far renoscere in qual modo si regola cotcsta S Congregazione in simili rirrostasxe. e se ba avuto in proposito più explicita dlchiarorione della sullo data Pont. Commissione per 1 ‘interp retarione del Codire.—C Laurenti. Segretario. Ad S-crjm Co-^r. de ■ Rdc Syilo^e X 73. 275 1920 MAI 25.-SC SACR., RESPONSUM. PART. * De obtinendis documentis ad nuptias opificum exterarum nationum Relatis in S. Congregatione de disciplina sacramen­ torum his quae exponuntur ab Ordinario Metensi sud die 25 Mali p. a. ‘ eadem S. Congregatio rescribendum censuit prout rescribit * « Ordinarius provideat per op­ portuna media ad hoc ut opices exterarum nationum in sua dioecesi commorantes sibi comparare valeant do­ cumenta pro explendis nuptiis etiam coram civili ma­ gistratu; quatenus vero ib obtineri nequeat recurren­ dum est ad S. C. in singulis casibus. 1 Erponierat enim mmmatim: Π arrive fréquemment. surtout depuis quelques années, que des ouvriers russes, polonais. Ita­ liens ou autres, établis dans notr e pays, vivent en concubinage, sans qu’il soit possible de régulariser leur situation. Us ne peu vent pas recevoir les papiers nécessaires à leur mariage civil, ni par conséquent être mariés religieusement, vu que chez nous H est Interdit au clergé de procéder au mariage religieux. s'il n'a pas été préalablement contracté à l’état civil. Plusieurs ont pensé qu’M raison de ces circonstances, 11 y avait lieu d’appliquer la disposition du canon IÛM. 1.· c Si haberi vel odiri nequeat sine gravi incommodo parochus. va Udum et licitum est matrimonium coram solis testibus etiam extra mortis periculum .. ». • Oidirwrio Mcteml, NrT 47 (1920) 524. 276 1920 MAI 31.-SC CONC., CIRC. AAS 12 (1920) 299-300 Circa institutionem religiosam in nalia Lettera circolare ai Reverendissimi Ordinari d'Italia Revmo Signore. Se in ogni tempo è necessaria l’istruzione religiosa del popolo Cristiano, lo è maggiormente in questi tempi calamitosi, in cut si tenta con tutti i mezzi di sowertire dalla stessa base Tordine religioso e sociale. Ed 11 nuovo Codice di diritto canonico net capitoli de catechetica institutione lean. 1329-1336) e de sacris concionibus (can 1344-1348) prescrive norme tassative per I’lnsegnamcnto della Dottrina Cristiana ai fanciulli e agli adulti e per la spiegazione del Vangelo al popolo. Niun dubbio che i Revmi Ordinari d'Italia, ncl loro zelo illuminato, avranno inculcato ai parroci e agi! altri aventi cura d’anime - nel modo che la prudenza e la sollecitudine per il gregge loro affidato dettava - regat­ ta osservanza dello sapienti disposizioni stabilité dal diritto canonico. Nell’intento perô di dare un maggior impulso all’lstruzione religiosa e di coadiuvare 1I‘’azionc dei dci Rcvrni Revmi Ordinari in una causa di cost capitale Importanza. Suesta Sacra Congregazione, con la plena approvazionc el Santo Padre, invita i Revmi Ordinari d’Italia a rlspondere. secondo scienza e coscienza e nel più breve tempo possibile, ai seguenti quesiti: I. Se e quali prowedimenti siano stati prosi per 1’esecuzlone dello syndicate disposizioni relative alia spiegazione del Vangelo e all’msegnamenlo del Calcchismo. II. Se dal Vescovo siano state sancite peno speciali contro i trasgressori III. Se tutti i singolt parroci della diocesi rd altri aventi cura d’anime: 314 .· ■ SC PROP. FIDE, RELIGIOSORUM. RITUUM a) spieghino il Vangelo al popolo in tutte le domeniche ed altre feste di precelto, b» nei predetti giorm spfeghino ngb adulti la Dottrina Crisliana. e se, c per quah motivi. siasi in trod otta 300 Ia consuetudine di qualche vacanza.' IV. Se 1 parroci e gli altri avenu cura d’anime insegiuno per sè o per mezzo di altri il Catcchismo ai fanciulli ed ai in quai tempo e in quai modo lo insegnino; b) se preparino e in quai modo e in quai tempo i fanciulli alla confessione, alla cresima e alla prima comunione; c) se in ogni parrocchia siano state erette le Con­ fraternité della Dottrina Cristiana; cf) se e quale altro mezzo sia stato usa to per l’in«egnamento dei Catcchismo a coloro, che non ebbero talc istruzione. V. S'indichino i nom.) di quel parroci e curatori d’ani­ me che non soddisfa cessero a» dove ri notati sotto i nu­ meri 1Π e IV. VT. Quali i provvedimcnt! presi daU’autorità diocesana contro i trasgressori. VIL Se per questi trasgressori, oltre l’azionc dell’Ordtnario. si richiedessc ITntervento di questa S. C. Vin. Se il clero secolare e regolare s» prestî all’insegnamento del Catcchismo in parrocchia ed in caso negativo per quali motivi. Se ne indichino le persone e gli 1stituti religiosi. IX. S’indichino le altre misure che si potrebbero prendere dalla Santa Sede» perché le disposizioni canoniche riguardanti Tinsegnamento del Catechismo e la spiegazlone del Vangelo vengano efficacemente poste in csccuzione. Roma, dalla Segreteria della S. C. dei Concilio, 31 maggio 1920.—D. Card. Sbarreto. Prefetto. G. Mori. Segreiario. la jurisdiction dc FOrdinaire . Ad II: Servetur Caercmouiale Episcoporum (lib. 1. cap. XXIII. nn. 27 et 28). Atque ita rescripsit et declaravit Contrariis nor, obstantibus quibuscumque. Die 9 Iulii 1920.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. • Mwrflla Ιγ.·<τ-··-ί1Ι1» rt Dt; ApoMoUcit- ME 34 (1922) 200-201 Ade. r'.4« »u^· v-b d .'t 1919 M3, 6· LE 176; A. VERMEERSCH Η ΡιΜ 12 (1923) (152)-(1S9). ubi da»· dl«i 20 lui 1920 KWiîWT. «t in IP 4 11924) 203 207. 1920 111 ΙΟ.-SC CONC. RESOL·. AAS 12 (1920) 357-365 Servitii l.-SC PROP. FIDE, 1NDVLT. PART Facultas AD DECENNIUM CONCESSA DISPENSANDI SUPER DIS FARIT A TE CULTUS CUM UTENTIBUS PRIVILEGIO PAULINO ET CONTRAHERE CUPIENTIBUS CUM PARTE PAGANA « Dispensandi super impedimento disparitatls cultus cum neophitis qui. privilegio Pnulir.o uti cupientes, con­ 319 Nccrlrndlat. TOLETANA et ALIARUM choralis. seu modi computandi absentiam Die 10 iulii 1920 Species facti. - In Hispania vetus consuetudo, plus quam centenaria, retinet tamquam residentes ad ef­ fectus lucrandi praebendae fructus, cos omnes benefi­ ciarios chorales, qui una etiam tantum hora canonica quovis dio choro assistant. Hinc est, ut hi omnes, qua dic uni etiam tantum choral! horae intersunt, lucrentur fructus praebendae dici respondentes et distributiones respondentes horae praesentiae, amittentes itaque solas distributiones respondentes horis absentiae. 1920 IUL 10 SC CONCILII. TOLETANA, SERVITII CHORALIS Promulgato nuper Codice, plura dubia exorta sunt circa valorem praefatae consuetudinis et circa consecX4 Varia, quae ex varia resolutione/ huius quaestionis sunt deducenda. Dubia haec S. Sedem deferre merito voluerunt Emus Archiepiscopus Toletanus el Episcopus Legionensis. tum ut authentica haberetur decisio, cui omnes variae sentientes stare deberent, tum ut quae­ stionis huiusmodi, nimio forsan ardore exagitatae, quie­ scerent tandem et non eo usque devenirent ut pax et concordia in clero servanda detrimentum aliquod pate­ retur. Plura ad rem in utriusque Antistitis litteris expo­ nuntur. quae tamen omnia pendunt ex praeiudiciali quaestione de va lore enunciatae immemorialis consue­ tudinis. Super his itaque exquisitum est votum Consul­ toris» qui rem universam breviter ct dilucide confecit. Praestat igitur idem votum ex integro subnectere. Votum Cors ultoris. — I. Dc exsistentia Istius consuetudina et de eius antiquitate non est ambigendum. Non so­ lum enim eam nobis testatur Eiftus Archiepiscopus Toleta­ nus. sed de ea Iam loquuntur tamquam de consuetudine ab antiquo tempore vigente antiquiores canonistac. ut Rciifenstuel (1 1703). Garcia (τ post ann IGIS) et alii. Antiquiores hi Docto res eam validam habuerunt. Suf­ ficiat testem adducere Reiffenstuel. qui (in 1. III. tlt. 4. n. 112) scribit: ** Addit Theodosius Rubeus ( Dirce piationes fo- renjcf Stephani Gratiani, c. 298), quem refert Barbosa “ \Dc off. ct pot. Episc., p. Ill, all. 53. n. 133), quod cano“ old non possint i uvari aliqua consuetudine, quin tcr.car,“ tur omnibus septem horis inservire Verum Garcia (Dc “ bene/., p. ΙΠ. c. 2. n. 330) asserit istud non servari. nec " esse receptum in Hispania, in cuius ecclesiis communiter " lucrifit grossa seu praebenda residendo una hora : quae " consuetudo videtur valere (Caesar de Grassis, decis. 116. " n. 8j, et potest sustineri (inquit Garcia, cil. num. 330), “ saltem dum per superiorem aut per Capitulum non sit - ahud ordinatum ”. - Et hoc. ut bene advertit hic RciffenstueL a Garcia adseribitur facto, quod in Hispania Cone. Tridentinum in hoc puncto non fuerit receptum. Garcia enim admittit omnino doctrinam communem in hypothesi non elisten lis consuetudinis, secundum quam ad compu­ tandos dies residendae requiritur ut beneficiarius Intersit Integro officio dici et omnibus horis canonicis. Imo affir­ mat hoc idem constare ex Concilio Tridenti.no et ex pluri­ bus declarationibus S. Congr. Concilii quas allegat, sine mentione tamen mensis et anni. Ex allegatis autem his responsionibus una est. in qua dicitur: “ Interessentla. de “ qua in hoc decreto, debet esse in omnibus diebus et ho" ris officiis divinis intéressé et inservire, praeterquam in " tribus mensibus singulorum annorum, nisi Eclesiae consti“ tutiones longius servitii tempus requirant " (Irc. cit.. n. 33 35 / Addit autem (loc. cit. n. 329): Quin imo amplius “ voluit S, Congregabo non valere statutum seu consuetu* dinem. ut praebenda vel grossa lucrifiat interessendo * una vel duabus horis aut minori tempore novem men“ sum, ut in declaraUonlbus sequentibus: “ Non valet sta- tutum, ut una hora vel duabus Interessentes lucrentur " massam grossam sive praebendam, amissis distributionl* bus quotidianis ** Quanti autem facienda sit ratio a Garcia hic adducta ad robonetlandam praxim hlspanlcam. Concilium scilicet Trldtttlnum quod ad hoc punctum non fuisse ea in regione receptum, non iuvat hic multis disputare. Unicum enim habere videtur sensum probabilem, aut melius non illlco improbandum, eam scilicet valere vi contrariae consuetu­ dinis. Verum advertendum est. - consuetudinem abesse nd i ” a choro utpote adversam chorall disciplinae, nullius robo* ris esse saepe saepius censu isse S. Congregationem ut aserit Pallottlni (Collectio p. Canonici. j 9. n. 201). Quare videtur optimo iure potuisse scribere de Herdt (Praxis cartîuhrrü, c. 28. } 8, III): w Quapropter qui quolibet die ah’ cui horae culpate non intererit, reputabitur absens ea ’ ipsa die quoad mulctam fructuum suae praebendae. ' quamvis lucretur distributiones pro ceteris horis quibus * praesens erit ". Relinquendo autem nunc antiquam disciplinam, ct conideratlonem nostram ad praescripta Codicis convertendo, v.der.dum breviter est. quid secundum ea de praxl hispar.ica sit sentiendum. Porro habemus canonem 414 praescribentem omnes cho­ rales beneficiarios debere divina officia, quae comprehen­ dant psalmodiam horarum canonicarum (omnium profecto) « celebrationem cum cantu MLssae conventualis (c. 413/. is choro persolvere singulis diebus: ~ Omnes et singuli qui ’ chorale beneficium obtinent, tenentur in ipso choro divi* na officia persolvere singulis diebus, nisi servitium per ’ turr.um a Sede Apostolica aut fundationis legibus fuerit * Indultum Habemus praeterea canonem 1475, 5 1. in memoriam revxactem et positiva lege confirmantem praeceptum, lege ipw cuturali vigens, debere beneficiarium onera benefici·» innexa. ad quae explenda frultur iuribus beneflciallbus et praebenda, fideliter adimplere: ~ Beneficiarius tenetur pe* cullarta onera beneficio annexa fideliter adimplere el * praeterea canonicas horas quotidie recitare Certum pariter est beneficiarios ad residendam obligatos antiquo iure. non censeri residentes, nisi officia annexa persolverint, quum ab ipsis non materialis 521 n. 285 quaelibet residentia, sed formalis requiratur. Antiquum hoc lus nedum a Codice immutatum fuerit, dicendum eS4 confirmatum, si attendamus ad praescripta canonis 6. nn 2-4./ 360 Ex lus omnibus facile deducitur ct evidenter beneuciarios chorales, qui hlspanlcam praxim sequuntur, ad mentem iuris. etiam Codicis, non esse habendos veluti residentes, eos proinde, attento iure communi, incurrere poenas non residendum, quae a Codice feruntur in can. 2381. Excusari autem ab his sequebs unice possunt ratione consuetudinis. Ouare tota quaestio ad valerem istius con­ suetudinis restringitur. Praescindamus a quaestione num consuetudo haec ad normam antiqui iuris legitima dicenda esset; supervacaneum enim esset hoc quaerere. Ceric illegitima esset habenda, ne suspicari quidem potest eam a Codice robur obtinuisse. Supponamus igitur praxim istam usque ad Codicem fuisse legitimam, et inquiramus, an. Codice promulgato, in ^ua legitimitate et vi manere dicenda sit. De consuetudini­ bus canonibus contrariis, quae ante Codicem vigebant, agi: canon 5. qui eas in duplicem classem dispertitur: id ea» scilicet, quae a Codice reprobantur, et in cas. quae non reprobantur. Hae, si centenariae ani vcl immémoriales, possunt ab Ordinario tolerari, quando is existimet non p^sse eas facile submoveri; illae corrigendae sun:, licet immémoriales. Consuetudo, de qua hic agitur, pertinetne ad primam vel ad alteram classem? Et puto dicendum pertinere ad pri­ mam seu ad consuetudines reprobatas. Habemus enim ca­ nonem 418. qui statuit: ** R^-probata contraria co ju:tudi.u. ' canonici ac beneficiarii quotidiano choro adstrtcti. po<· *· sunt singuli abesse tres tantum menses ii anno, riw ·· continuos sive interpolatos, dummodo prop na e ectlentc ’* statuta aut legitima consuetudo servitium diuturnius nen '· requirant Porro, ut ex dictis patet, ad legitimam re i* dentiam seu praesentiam non sufficit, ut quis uni vel alteri horae intersit, sed necesse est ut integre choro inserviat, idest ut divina officia, omnia scilicet, in choro persolvat ad normam canonis 414. Consuetudo autem, de qua quaeri­ tur, permittit ut habeantur residentes ii quoque, qui hoc non praestant et consequenter ad normam iuris non sunt tales, et proinde permittit ut de facto canonici et benefi­ ciarii absint (in sensu iuris) ultra tres menses. Huiusm'di autem consuetudo in Codice reprobatur. Est igitur ad nu­ meranda lis. quae, ut loquitur canon 5. tamquam *.uru corruptelae corrigendae sunt. Hinc p«st Ccdicem sequentes antiquam praxim habendi sunt tanquam non residentes, et incurrunt poenas, de quibus in can. 2381. Quare ad principalem quaestionem ab Eflfo Archlepisc Toletano ct ab Episcopo Lcgionensl propositam responden­ dum censeo Negative, idest eam consuetudinem non panse amplius servari./ 361 IL Ex huius principalis quaestionis solutione prona iit via ad solvendas alias, quae sunt veluti accessoriae cf consequcntiales. ac sumnutim ita expediri possunt. Quaeritur in primis utrum poenae canonis 2381 teneant etiam tum. qui residenti am non fovit ex causa non graviter culpabili et proinde materialiter potius quam formalité? dellquiL - Responsio facilis est Vel causa absentiae (quin recolam Pontili ci um indultum) admittitur a iure tamquam excusans a servitio chori (cfi. cc. 420 et 421), ct tunc nu::a difficultas: lex ipsa decernit quid absens huiusra dl lucre­ tur. quid amittat in casu. Vcl r iure non admittitur, tunc habebitur externa legis violatio. " Posita autem exuma “ legis violatione, dolus in foro externo pracrumitur. do“ nec contrarium probetur ** (c. 2200. ( 2); si autem dolus firaesumitur. quum dolus sit deliberata voluntas violandi egem (c. 2200, ξ 1), praesumitur delictum. Ertt igitur talis absens poenis obnoxius, quousque non probat defectum seu absentiam deliberatae voluntatis violandi legem. Aliud dubium est. num illegitime absens retinerr po«eu; fructus respondentes privatae recitationi officii divini alus­ que oneribus. - Dubium videtur fundari in sen tentui quo­ rumdam (D'Annibalo. Summ.. ΙΠ. lUb. se. undum * quam - canonici quoad fructus, bene/letatorum, quvad distribu** tlones quotidianas, choralium iure censentur " Ex quo consequens est ut. quemadmodum de bcneficiatls dicitur (cfr. Lehmkuhl. ThcoL mor., cd. X. 11. 640 *, eos. quando praeter recitationem officii alia or.jra bcncfxio annexa sunt, partem tantum fructuum bc.ieficii propter ncglce:ajn recitationem amittere, idem de chorallbus dicendum Mt Verum etiam admisso, in praesenti quoque dis. iplma Codi­ cis idem dicendum esse, quod non est extra dubium (cfr. c. 1475. 5 2): advertendum est. hic ap de poena a lege statuta. Porro “ leges ecclesiasticae (etiam poenales) intelligvrdat - sunt secundum propriam verborum significationem tn “ textu et contextu consideratam “ (c. 18). Iam age poena canonis 2331 clarissimis verbis enunciatur. * Eo ipso, dicit canon (Illegitime absens. * privatur omnibus fructibus *ui ” beneficii vel officii pro rata illegitimae ateeottae St igitur lex dicit illcgiltmc absentem privari omaibiu fructi­ bus pro rata absentiae, nulli sunl fructus excipiendi. Nec mirum debet esse talem absentem privari omnibus fructi­ bus. etsi recitationi divini officii pnvatim satisfecerit. Arltur enim hic de poena. Poena autem * est privatio alicuius " boni ad delinquentis correctionem et delicti puniUoncm a “ legitima auctoritate inflicta * (c 2215): privatm ver> dicit ablationem seu ademptionem alicuius rei. quam qui« habet Nemo enim privatur aut privari potest re. qua caret Hinc quod illegitime absens, recitando privatlm horas cano nicas. bencficU fructus suos fecit; 11 * autem privatur In poenam. Si contra, horas noa rcei lasset, fructus «u-s ren fecit c 1475. f 3». quibus proinde prtvarl hon posset sed 322 ,Λ c; SC PROP. FIDE, AESTIMATIO VALORIS IN ALIENANDIS BONIS 1920 IÜL J6 eos non ratione poenae, verum ratione iustitiae conunutaigitur Ordinarius, si vult, eos applicare fabricae ecclesiae sed liber est eos aliter etiam distribuere intra limites a tivae restituere deberet, secur.dum medum a lege prae­ Codice eius electioni assignatos. Porro non video qua ra­ scriptum. tione et quo iure haec electionis libertas ab Ordinario au­ Quare ad hoc dubium respondendum censeo: Negative. ferre possint statuta capitularia, etsi approbentur ab OrdiTertium dubium est utrum lUegitime absens, antequam nario, qui hoc modo restrlngeret potestatem suorum sucbeneficio privetur, relinere sibi possit portionem quamdam cessorum. Quare ad hanc partem respondendum censeo ab Ordinario deslfmandam ct ad eius sustentationem ne­ negativa. cessariam. Porro ulcgitlme absens privatur quidem omni­ bus fructibus, sed pro rata absentiae. Cesset igitur ab illegi­ Resolutio. - Die 10 iulii 1920, 1920. propositis, in plena plena ­ tima absentia et lucrabitur fructus: si ab ea non cessat et riis S, Congregationis Concilii comitiis, in Palatio Apo­ in sua contumacia persistit. non video cur ei succurrendum stolico Vaticano habitis, infrascriptis dubiis nimirum: sit concessione alicuius partu ex fructibus. Si vero Ordina­ rius perveniat usque ad privationem beneficii, tunc memo­ I. Utrum sustineri, rei tolerari, possit centenaria et ria retinenda est communis canonistarum doctrina, quam immemorabilis hispanica consuetudo lucrandi fructus Wcrnr Jus eccl. VI 117) desumptam ex Streinler (Trail? praebendae quotidianos, etiamsi una tantum vel duabus drs pixnex ccclcsidjrtiqucs, pag. 33, sic exponit: “ Quum * paupertas cogat ad turpia, judex ecclesiasticus, qui clenhoris canonicis praebendatus choro assistat in die na­ * cum suo beneficio privavit, curare debet, ut clerico isn turali vel liturgico. “ sufficiens quaedam allmentauo subministretur, v. gr. tn II. Utrum Codicis canon 2381 urgeat etiam tn casu w domo correctionis ve! demeritorum: secus enim privatio “ beneficii aequipararetur poenae capitali per inediam innon renidentiae, non graviter culpabilis, vel materiali­ - fligendae. Quae poena capitalis a foro ecclesiastico omter tantum, non formahter, culpabilis ac notoriae. “ nino aliena est. Cetcroquin ne ista quidem alimcnUlio III. Utrum, post vigentem canonem 2381, Beneficia­ w concedenda est contumacibus, quamdiu illi in sua con* tumacia perseverant ", Quae omnia concordant cum doci rius vel Canonicus illegitime absens retinere possit fruc­ trina Codicis in can. 2399. i 3: 2303, I 2; 23M. $ 2. tus respondentes privatae recitationi Officii divini, Quare ad dubium respondendum videtur: Negative. IV. Utrum, ex fructibus praebendae adhuc possessae, Quartum dubium est; Utrum absentiae tempus sit per salvanda sit et a possessore (licet illegitime absente) dies supputandum, non per horas canonicus., et quot dies retinenda portio quaedam ab Ordinario designanda et illegitimae absentiae requirantur ut quis irresidens censea­ ad ipsius praebendati sustentationem sufficiens. tur ac contra eum procedi possit ad nonnam can. 21632175, Κίτ .I'.’ V. Utrum, attentis Fabricarum indigentiis, possint Quod ad primam pariem dubium tam resolutum fuit ab statuta capitularia cum Ordinarii approbatione statuere hac S. Congregatione in Aquitana. 17 iun. 15M. tn qua cen­ fructus amissos esse Fabricae ecclesiae tradendos in suit: " Ad constituendum servilium novem mensium non toto vel in parte. “ esse colligendas punctaturas, quasi ii. qui novem puncta* lurarum ex duodecim, quae cx servitio totius anni conVT. Utrum absentiae tempus sit per dies an per ho­ * flantur, deserviendo tulerint, servitio novem mensium ras canonicas supputandum, et quoties dies illegitimae " debito satisfecerint; sed ipsos dies rexidentiae et servitii. absentiae requirantur ut quis irresidens censeatur, ec * sive continui fuerint sive interpolati, numerandos esse. w ut numerum compleant dictorum novem mensium · icfr. contra eum procedi possit ad normam can. 2163-2175. Ben. XIV. Inrt. 107. n. 32). VIL Utrum illegitime absens teneatur fructus resti­ Porro nulla videtur ratio cur ab hac responsione, quae tuere ante sententiam declaratoriam. statuit praxim ordinariam S. Congregationis, sit reeedendum ln casu. Nam. quamvis perraro S. Congr. concessit Emi Patres respondendum censuere: (ln Mcxiccnc. 18 mart! 1 18511 ut vacationis/ tempus a choro non per dies sed per horas canonicas supputaretur, quin Ad I. Negative. tamen vacatio ultra 1res menses protrahi valeret, non ob­ Ad Π. Affirmative, dummodo ne concurrant causae stante contraria quavis consuetudine (eL PaUottmi. Col­ excusantes iuxta can. 420, 421. vel Pontificium indul­ lect io. v. Canonici. J 9. n. 200, ; id factum semper luit in raris illis casibus ob peculiares rationes, praesertim ob tum.' penuriam cleri, quae ln Hispania non verificantur. Ad m. Negative. Quod ad alteram panem attinet, evidens est nihil aliud requiri nisi absentia illegiLme protracta ultra 1res menses Ad IV. Negative. quo in rasu stabm procedi potest, servatis tamen prae­ Ad V. Standum dispositioni can. 1475, § 1, et 2381. scriptis canonum 2168-2175. Ad VI. Esse supputandum per dies integras et tem­ Quare ad dubium respondendum censeo: Quoad 1 - par­ tem stetur decisioni S. Congr. in Aquitana, 17 iun. 1594. pus illegitimae absentiae computari statim. a tempore quoad 2» partem: statim a completo tertio mense absentiae, transacto trium mensium, seu alio, legitimae vaca­ ■ervato tamen procedendi modo praescripto in cc. 2168tionis. »75. Ad VII. Affirmative. Quintum tantum est dubium, num illegitime absens te­ neatur fructus restituere ante sententiam declaratoriam Facta autem de praemissis SSmo Dno Nostro Be­ quoque; et an capitularia statuta praescribere poRsint cum nedicto Divina Providentia PP. XV relatione, per inapprobatione Ordinarii fructus tradendos esse fabricae ec­ clesiae in toto vel in parte. Quod ad primam partem puto, saltem secundum discipli­ approbare et confirmare benigne dignata est.· nam Codicis, respondendum esse affirmative. Ratio est praescriptum canonis 2222, J 1. cx quo poena latae senten­ Secr. tiae. qualis est ista, reum delicti conscium statim tenet in utroque foro, et od hoc non est necessaria sententia Ada. F CHIRICO In ME 48 (1935) 135-145. 180-184: L declarators, nisi ln casu, quo reus poenam subire non COZZA in ME 46 (1334) 229-239.276-287,361-370; RECAT1posset ene infamia. Quae exceptio m casu nostro locum ILO n. 185; ME 32 (1920) 269 272. nabere non potest, quum de re publica et manifesta agatur Dixi: saltem secundum disciplinam Codicis. Nam antiquo ture fuit quaedam discrepantia inter Doctores. Nonnulli enim ad applicationem poenae semper necessariam dixe­ runt sententiam saltem declaratorlam Hos sequitur D’Anni­ 286 bale (L 3Ô9). qui dicit: " Poenae positivae non tenent ante " sententiam ludiclx. eUi in lege cautum sil ut incurrantur “ ipso tacto. ip*o iure. immo etiam nulla declaratione prae• musa *. At etiam in antiquo iure praeferenda fuit wnten1920 ILL 10.-SC PROP. FIDE, RESP. PART Ua contraria, quae a Sua rex communis dicebatur, el secun­ dum quam non requirebatur sententia declaratoria (quando tamen verba legis essent perspicua) etiam quando agebatur Aestimatio valoris in alienandis bonis ecclesiasticis de legibus praecipientibus actiones afflictivas corporis, quamvis, ut advertit Suarez (De leg . c 7. n. 6): ” Ordinarie 10 luglio 1929 J non solent cogi homines per solas leges ad huiusmodi “ actiones, licet non repugnet obligari et harum lesrum Quod spectat autem c. 1532. valor truncorum aesti­ " exempla non habemus tn iure civili vel canonico multo mandus est ex ratione normali nummorum, non autem autem magis in legibus Imponentibus pecuniarias poenas, ex cursu ea mb ii. Si fundus vcnumdetur per partes, in tn quibus, alt Idem Suarez Hoc. clL. n. Tt. “ facilius potest " haec obligatio imponi, quia cx genere «uo leviores sunt ordine ad can. 1532 summae venditionum partialium " et sine dedecore vel infamia impleri possunt Quam coalescunt si venditiones partiales ct 421). et tu-c nu'.:a difficultas; lex ipsa decernit quid absens huiusm.'di luere­ tur, quid amittat in casu. Vel a iure non admittitur; lunc habebitur externa legis violatio * Posita autem externa " legis violatione, dolus m foro externo pravaumHur. do“ nec contrarium probetur ” (c. 2200. $ 2>. sl autem dolus firaesumitur. quum dolus sit deliberata voluntas violandi egem (c. 2200. 5 D. praesumitur delictum. Erit igitur tain absens poenis obnoxius, quousque non probat defectum seu absentiam deliberatae voluntatis violandi legem. Aliud dubium est. num illegitime absens retinere poasA fructus respondentes privatae recitationi officii divini alas­ que oneribus. - Dubium videtur fundari in sententia quo­ rumdam (D'Annibale, Sun:« i . HJ. IN)», secundum quam “ canonici quoad fructus, bencjic’.atorurn. quoad distribu“ tlones quotidianas, choralium iure censentur Ex quo consequens est ut. quemadmodum de bencficiatis dicitur tefr. Lchmkuhl. Theol. rnor., cd. X. Π. 640). cos. qua/Hla praeter recitationem officii alia onere beneficio annexa sunt, partem tantum fructuum beneficii propter neglectam recitationem amittere, idem dc cboralibus dicendum sil Verum etiam admisso, in praesenti quoque di> iplma Codi­ cis Idem dicendum esse, quod non est extra dubium (cfr. c 1475. J 2): advertendum est. hic agi dc poena a lege st.tuta Porro M leges ecclesiasticae (etium poenales· InteUigrndai ” sunt secundum propriam verborum significationem tn ’· textu ct contextu consideratam w (c. 181. Iam age poena canonis 2381 clarissimis verbis enunciatur “ Eo ip»o dicit ·· canon (Illegitime absens: privatur ontnibu» fructibus su» “ beneficii vel officii pro rala illegitimae absentiae Si igitur lex dicit illegitime absentem privari omr.ibuâ fructi­ bus pro rata absentiae, nulli sunt fructus excipiendi. Nec mirum debet esse talem absentem pnvan omnibus fructi­ bus. etsi recitationi divini officii pnvatim satisfecerit Agi­ tur enim hic de poena. Pnena autem * «t prixatlo alicuius ° boni ad delinquentis correctionem et delicti punitione ;n a “ legitima auctoritate inflicta * (c. 215). privati·.) vero dicit ablationem seu ademptionem abeuxu» rei. quxm qtn· h bel * Nemo enim privatur aut privari potest re. qua rarct Hinc es·/ quod illegitime ihtens. recitando prrvatun hora * cano 1« ni cas. beneficii fructus suos fecit; Ixs autem privatur in poenam Si contra, hnras nor. rccifamr!. fructus «uos no® fectt (c 1475, } 2», quibus premde privari non posart. sed 322 SC PROP. FIDE, AESTIMATIO VALORIS IN ALIENANDIS BONIS cos non ratione poenae, verum ratione institue commutativae restituere deberet, secundum medum a lege prae­ scriptum. Quare ad hoc dubium respondendum censeo: Negative. Tertium dubium est utrum illegitime absens, antequam beneficio privetur, retinere sibi possit portionem quamdam ab Ordinario designandam et ad cius sustentationem ne­ cessariam. Porro illegitime absens privatur quidem omni­ bus fructibus, sed pro rata absentiae. Cesset Igitur ab illegi­ tima absentia et lucrabitur fructus, si ab ea non cessat et in sua contumacia persistit, r.on video cur ei succurrendum sit concessione alicuius partis ex fructibus. Si vero O rd ina­ nus perveniat usque ad privationem beneficii, tunc memo­ ria retinenda est communis canonistarum doctrina, quam ’Acrnz (lus eccL. VI. 117} desumptam ex StremJer (Traite des peines ecclésiastiques, pag. 33» sic exponit: " Quum • paupertas cogat ad turpia, index ecclesiasticus. qui clen• cum suo beneficio privavit curare debet, ut clerico isti ** sufficiens quaedam alimen taüo subministretur. v. gr. in " domo correctionis vel demeritorum, secus enim privatio " beneficii aequipararetur poenae capitali per inediam lr.- fligendae. Quae poena capitalis a foro ecclesiastico cm“ mno aliena est. Ceteroqum ne ista quidem ahmenlatio " concedenda est contumacibus, quamdiu illi in sua con“ tumacia perseverant Quae omnia concordant cum doc­ trina Codicis In can. 22£O. i 3: 23Û3. j 2: 23M. f 2. Quare ad dubium respondendum videtur: Negative. Quartum dubium est: Utrum absentiae tempus sit per dies supputandum, non per horas canomcas; et quot dies illegitimae absentiae requirantur ut quts irresidens censea­ tur ac contra eum procedi possit ad normam can. 216S2175. Quod ad primam partem dubium iam resolutum fuit ab hac S. Congregatione in Aqmlane, 17 tun. 15M. m qua eensuit: “ Ad constituendum servitium novem merouum non " esse colligendas punctaturas. quasi U. qui novem p unctaM turarum ex duodecim, quae ex servitio totius anni con” flantur, deserviendo tulennt. servitio novem mensium “ debito satisfecerint; sed ipsos dice residentiae et servitu. " sive continui fuerint sive interpolati, numerandos esse. • ut numerum compleant dictorum novem mensium ” (cfr. Ben. XIV. Inst. 107. n. 32». Porro nulla videtur ratio cur ab hac resp?nsione, quae statuit praxixn ordinariam S. Congregationis, si! receden­ dum in casu. Nam. quamvis perraro S. Congr. concessit (in Mcxiccna^ 18 martii 1854> ut vacationis/ tempus a choro non per dits sed per horas canonicas supputaretur, quin tamen vacatio ultra tres menses protrahi valeret, non ob­ stante contraria quavis consuetudine (el PaltotUnl. Col­ lectio, v. Canonici. 5 9, n. 330); id Lactum semper fuit in raris iliis casibus ob peculiares ratione», praesertim ob penunam cleri, quae in Hispania non v*ertâcantur. Quod od alteram pariem attinet, evidens esi nihil aliud requiri nisi absentia illegitime protracta ultra 1res menses: quo in casu statim procedi potest, servatis tamen prae­ scriptis canonum 2168-2175. Quare ad dubium respondendum censeo: Quoad 1 a par­ tem stetur decisioni S. Congr. in Aquitana. 17 tun. 12M; quoad 2 ■ partem: statim a completo tertio mense absentiae, jenato tamen procedendi modo praescripto In cc 2163- 1920 IUL 10 igitur Ordinarius, si vult, eos applicare fabricae ecclesiae sed liber est cos aliter etiam distribuere intra limites a Codice eius electioni assignatos. Porro non video qua ra­ tione et quo iure haec electionis libertas ab Ordinario au­ ferre possint statuta capitularia, etsi approbentur ab Ordi­ nario. qui hoc modo restringeret potestatem suorum suc­ cessorum. Quare ad hanc partem respondendum censeo negative. Resolutio. - Die 10 iulii 1920. propositis, in pleniriis S. Congregationis Concilii comitiis, in Palatio Apostolico Vaticano habitis, infrascriptis dubiis nimirwn: I. Utrum sustineri, vel tolerari, possit centenaria tl immemorabilis hispanica consuetudo lucrandi fructus praebendae quotidianos, etiamsi una tantum vel duabus horis canonicis praebendatus choro assistat tn die r.aturali vel liturgico. II. Utrum Codicis canon 2381 urgeat etiam m casu non residentiae, non graviter culpabilis, vel matehaUter tantum, non formalitcr, culpabilis ac notoriae. III. Utrum, post vigentem canon em 2381. Beneficia­ rius vel Canonicus illegitime absens retinere possit fruc­ tus respondentes privatae recitationi Officii divini. IV. Utrum» cx fructibus praebendae adhuc possessae, salvanda sit et a possessore (licet illegitime absente) retinenda portio quaedam ab Ordinario designanda et ad ipsius praebendati sustentationem sufficiens. V. Utrum, attentis Fabricarum indigentiis, possint statuta capitularia cum Ordinarii approbatione statuere fructus amissos esse Fabricae ecclesiae tradendos tn toto vel tn parte. VI. Utrum absentiae tempus sit per dies an per ho­ ras canonicas supputandum, el quoties dies illegitimae absentiae requirantur ut quis irresidens censeatur, ac contra eum procedi possit ad normam can. 2168-2175. VIT. Utrum illegitime absens teneatur fructus resti­ tuere ante sententiam declaratoriam. Emi Patres respondendum censuere: Ad L Negative. Ad Π. Affirmative, dummodo ne concurrant causae excusantes iuxta can. 420, 420. 421. vel Pontificium indui indul­ tumJ Ad III. Negative Ad IV. Negative Ad V. Standum dispositioni can. 1475, § 1. et 2381 pus illegitimae aosenuae compuian suiuui α transacto trium mensium, seu alio, legitimae vaca­ tionis. Ad VII. Affirmative. Facta autem de praemissis SSfho Dfio Nostro Be­ nedicto Divina Providentia PP. XV relatione, per infraccriptum S. C. Secretarium, in Audientia diei subsequentis. Sanctitas Sua datas resolutiones in omnibus O Quintum tantum est dubium, num Illegitime absens te­ neatur fructus restituere ante sententiam declaratorkim quoque*, et an capitularia statuta praescribere possint cum approbatione Ordinarii fructus tradendos esse fabricae ec­ clesiae in toto vel in parte. Quod ad primam partem puto, saltem secundum discipli­ nam Codicis, respondendum esse affirmative. Ratio es* praescriptum canonis 2232. | 1. ex quo poena latae senten­ tiae. qualis est ista, reum delicti conscium statim tenet ia utroque foro, et ad hoc non est necessaria sententia Adn. F. CHIRICO in ME 48 (19361 135-145. 180-184; L declarator^, nisi in casu, quo reus poenam subire r.on COZZA in ME 46 (1934} 229-239.276-287.361-3701 REGATl posset sine Infamia. Quae exceptio in casu nostro locum ILO n. 186; ME 32 (1920) 269-272. habere non potest, quum de re publica et manifesta agatur Dixi: saltem secundum disciplinam Codicis. Nam antiquo lure fuit quaedam discrepantia Inter Doctores. Nonnulli enim ad applicationem poenae semper necessanim dixe­ runt sententiam saltem declaratori am. Hos sequitur D'Anni­ bale (I, 309», qui dicit: " Poenae positivae non tenent ante ** sententiam iudicis. etsi in lege cautum sit ut incurrantur ·* ipso facto, ipso iure. inur.o etiam nulla declaratione pracM missa ·*. At etiam in antiquo iure praeferenda fuit senten­ 1920 ΠΧ 10.-SC PROP. FIDE, RESP. PART tia contraria, quae a Suarez communis dicebatur, et «eun­ dum quam non requirebatur sententia declaratoria (quando tamen verba legis essent perspicua· etiam quando agebatur Aestimatio valoris in alienandis bonis ecclesiasticis de legibus praecipientibus actiones afflictivas corporis, quamvis, ut advertit Suarez tct ex dictis. Codex noster recepit. Quare temporis spatio separatae) hoc animo fiant ut V4 quum tn/ can 23i51. 1 1 dicatur: " Eo Ipso privatur omnibus aliquo totum fundum alienandum intendas; e contra non coa­ - fructibus °, etc.. nulla exspectanda erit in casu sententia lescunt sl una pars vendatur, quin ceteras partes in­ declarato ria. tendas alienare.—G. M. Card, van Rossum, Praef. C Qurd ad secundam partem advertendum est Codicem Laurenti, Secr. statuere in citato canone illegitime absentem fructus, quos restituere debet, tradere debere Ordinario. " qui ecclesiae “ vel alicui pio loco vel pauperibus distribuat Potest 1920 BENEDICTUS XV ET SC PROP. FIDE. INSTRUCTIO .. IUL 25 287 1920 IUL 25.-BENED. XV. MP. AAS 12 (1920) 313-317 De sacris solemnibus anni quinquagesimi ex quo s. IOSEPH B. Μ. V. SPONSUS ECCLESIAE CATHOLICAE PATRONUS RENUNTIATUS EST BENEDICTUS PP. XV Bonum sane ct salutare fuit nomini Christiano quod Docebor Noster immortalis memoriae Pius IX castis­ simum Virginis Deiparae Sponsum eundemque Verbi Incarnati Nutricium loseph Ecclesiae Catholicae Patro­ num declaravit; quae res quoniam decembri proximo quinquaginta erunt anni cum auspicato evenerit, vehe­ menter utile futurum ducimus si ea toto orbe terrarum solemni commemoratione celebretur. Respicientibus quidem hoc spatium praeteriti tempo­ ris. obversator Nobis ante oculos continuatio quaedam senesque pie institutorum, quae cultum sanctissimi Pa­ triarchae apud Christi fideles sensim usque adhuc cre­ visse indicent: verum, intuentibus rerum acerbitates quibus hodie humanum genus conflictatur, hanc ipsam pietatem multo studiosius foveri in populis, multoque latius propagari apparet oportere. — Etenim post tam gravem belli contentionem, quid ad communem ordinis tranquillitatem restituendam deesset, ostendimus nuper encyclicis illis litteris de pacis reconciliatione Christia­ na, in quibus civiles potissimum tum populorum tum hominum inter ipsos rationes consideravimus Nunc au314 tem altera est perturbationis causa at/tendenda aeque tange maior, utpote quae in venis atque visceribus hu­ manae societatis insideat. Scilicet eo tempore calamitas belli gentes occupavit, cum penitus eas naturalismus infecerat maxima illa saeculi lues. quae, ubi invaluit, caelestium bonorum desiderium debilitat, flammam di­ vinae caritatis opprimit, hominem sananti et elevanti Christi gratiae subtrahit, eumque, fidei lumine denique orbatum et solis naturae infirmis corruptisque viribus instructum, effrenatis animi cupiditatibus permittit Conversa igitur unice studia ad res caducas nimis multi mortales cum haberent, cumque proletarios inter et lo­ cupletes infensissimae aemulationes et simultates inter­ cederent, mutuas classium inimicitias adauxit acrioresque reddidit belli diuturnitas et magnitudo, ideo praesertim quod hinc intolerandam multitudini anno­ nae caritatem, illinc subitam fortunarum affluentiam perpaucis attulit Accedit eo in cumulum, ut coniugalis fidei sanctitas patriaeque potestatis verecundia non parum detrimenti apud plurimos bello ceperint, propterea quod et al­ terius coniugis longinquitas officiorum vincula in al­ tero relaxaret, et custodis absentia temeritatem maxime puellarum ad indulgendum sibi Leontius impelleret. —Itaque dolendum est multo esse magis, quam antea, corruptos depravatosque mores, eâque re ipsam causam socialem quae dicitur, ingravescere in dies adeo ut ex­ trema iam sint malorum extimescenda. Est enim flagi­ tiosissimi cuiusque votis atque exspectationi maturus ortus cuiusdam universalis reipublicac, quae perfecta hominum aequalitate et bonorum communione, tam­ quam principiis innitatur, et in qua nec ulla sint na­ tionum discrimina, nec patris in filios, nec publicae potestatis in cives, nec Dei agnoscatur in homines consociatos auctoritas. Haec si deducantur in usum, mi­ ros terrores sequi necesse est ; et eos nunc quidem non exigua Europae pars experitur ac sentit. Atqui condi­ cionem eiusmodi ceteris etiam populis quaeri videmus, concitatisque paucorum furore ct audacia plebibus, magnas hic illic turbas subinde exsistere. Equidem hoc rerum cursu Nos in primis solliciti, Ec115 etesiae fi/lxos sui commonefacere officii ex occasione haud praetermisimus, ut datis proxime ad Episcopum Bergomatlum litteris, itemque ad Venetae regionis Epiicopos. Iam eandem ob causam ut nostros homines, quotquot ubique sunt, qui manu et labore victum sibi comparant, in officio retineamus, eosque a contagione socialism!, quo nihil Christianae sapientiae est inimicius. Intactos conservemus, eisdem praesertim Sanctum loseph perstudiose proponimus, quem peculiarem et vitae ducem observent et patronum colant. Is enim simili, atque ipsi, vitae genere aetatem exe­ git: cuius ratione rei Christus Deus, cum esset aeterni Patris unigenitus, fabri Filius appellari voluit. At eam tac: fortunaeque humilitatem quantis quamque excel­ lentibus ornavit virtutibus; nimirum iis quibus elucere 325 η. 287-288 decebat eum, qui vir esset Mariae Immaculatae, quique lesu Domini Pater putaretur. — Quare, loseph ma­ gistro, discant omnes praesentia, quae fluunt, sub lu­ mine spectare futurorum, quae permanent; et humanae incommoda condicionis spe consolantes caelestium bo­ norum, ad ea. divinae voluntati obsequendo, id est, so­ brie et Juste et pie vivendo, contendant. Quod autem proprie ad operarios attinet, placet ea referre quae Decessor Noster fel. rec. Leo ΧΙΠ simili in causa edi­ xit; sunt enim eiusmodi ut nihil aptius dici posse vi­ deatur: c Harum cogitatione rerum debent erigere ani« mos et aequa sentire egeni et quotquot manuum « merccde vitam tolerant: quibus si emergere ex ege« state et meliorem statum acquirere concessum est non « repugnante iustitia. ordinem tamen providentia Dei « constitutum subvertere, non ratio, non iustitia per« mittit. Immo vero ad vim descendere, et quicquam in < hoc genere aggredi per seditionem et turbas, stultum « consilium est, mala illa ipsa efficiens plerumque gra< viora, quorum leniendorum causa suscipitur. Non igi« tur seditiosorum hominum promissis confidant inopes, « si sapiunt, sed exemplo patrocinioque beati loscphi, « itemque materna Ecclesiae caritate, quae scilicet de « illorum statu curam gerit quotidie maiorem >J/ 316 Crescente autem nostrorum religione erga Sanctum loseph. simul proclive factu est, ut eorum religio in Sacram Familiam Nazarethanam, cuius augustum Ca­ put is fuit, capiat incrementum : alterum enim ex altero sua sponte efflorescit Namque ab loseph ad Mariam recta deducimur, per Mariam autem ad omnis sanctita­ tis fontem, lesum, qui domesticas virtutes suo ipsius in loseph et in Mariam obsequio consecravit. Ad haec vero tanta virtutum specimina omnino se Christianae fami­ liae renovent cupimus atque conforment Ita, quoniam familiae fundamento communitas humani generis constituta est. cum societati domesticae plus firmitatis accesserit, eius nimirum munitâ sanctius et castimonia et concordia et fide, eo ipso novum quoddam robur et novus quasi sanguis per omnia societatis humanae mem­ bra diffundetur, influente usque quaque virtute Christi ; nec solum privatorum morum sequetur emendatio, sed etiam communis vitae civilisque disciplinae. Nos igitur eius plurimum confisi patrocinio, cuius vigilantiae providentiaeque Deus Unigenam suum In­ carnatum Virginemque Deiparam commendatos voluit, omnibus Catholici orbis Episcopis auctores sumus, ut tam necessario rei Christianae tempore fideles ad opem S. loseph eo vel studiosius implorandam cohortentur. Cum autem plures haec Apostolica Sedes modos proba­ verit sanctum Patriarcham venerandi, in primis quarta quaque ferla et continenter per mensem proprium, eos omnes volumus in una quaque dioecesi, instante, sacro­ rum Antistite, quoad possit, frequentari. Sed praecipue, quoniam praesentissimus morientium adiutor merito habetur, cui lesus ipse cum Maria morienti adfuerint. Venerabilium Fratrum erit illa piorum sodalitia, quae loseph pro decedentibus exorando condita sunt, ut a Bona Morte, ut a Transitu S, Joseph, ut pro Agonizantibus, omni auctoritatis suae suffragio et favore pro­ sequi. Ad memoriam vero celebrandam pontificalis Decreti, quod supra memoratum est, praecipimus et mandamus, ut intra annum a die vm mensis Decembris proximi, toto orbe catholico, in honorem S. loseph B. Μ. V. Sponsi, Ecclesiae Catholicae Pa/troni, quo et tempore 317 et modo cuique Episcopo videbitur, solemnis supplicatio fiat; cui quotquot interfuerint, eis singulis plenariam peccatorum veniam, usitatis condicionibus, lucrari li­ cebit Datum Romae apud sanctum Petrum, dic xxv mensis Iulii. in festo S. lacobi Apostolici. anno mcmxx. Ponti­ ficatus Nostri sexto.—Benedictus Pp- xv. I I B - I * Epist. Encycl. Qvamquam piartei [dici 15 angusti 1583 AAS 22 <18&M») 8M8], 288 1920 IUL 25.-SC PF., INSTR. AAS 12 (1920) 331-333 Circa INSTRUCTIO erectionem qvasi-parokcurvm in vicariatibvs et PRAEFECTURIS APOSTOLICIS Cum a pluribus Vicariis ct Praefectis Apostolicis huic S. Consilio Christiano Nomini Propagando dubia quaedam de quasi-paroeciis earumque erectione pro326 I SC RITUUM - STUDIORUM ET SAURA POENITENTIARIA posita fuerint; ad ea tollenda atque ad optatam in agendo uniformitatem inducendam, opportunum visum est sequentes tradere normas, fideliter et diligenter D Ea est sacrorum Canonum mens ut cuiusvis seu Vicaria tus A posto lici seu Praefecturae territorium ia 333 distinctas partes dividatur, qua rum singulae determi­ natum populum, cum propria ecclesia et peculiari pa­ store, habeant ican. 216. 3 2). Quare Vicarii Praefecti­ que Apostolic! eo tendere debent ut Missionem sibi concreditam ad hanc suscipiendam aptae constitutionis formam adducant, et, ubi iudicavermt ad eam divisio­ nem procedi posse, id perficere non omittant. 2) Non praepropere tamen et inconsiderate urgenda est divisio, praesertim s* ea quae necessaria sunt, prae­ videantur defutura (can. 1415. i 3). Prae oculis in pri­ mis habeant Vicarii et Praefecti Apostolici. in erigendis quasi-paroeciis, utilitatem animarum et quibus incre­ mentis res catholica in suis regionibus adoleverit. Res hinc seno examinetur, audita, ad normam can. 302, Consiliariorum sententia, vel etiam praecipuorum Missionariorum in congressu adunatorum, piout in can. 303 statuitur. 3) Neque tamen necesse est aut suadendum ut tem­ pus exspectetur quo totum Vlcariatus vel Praefecturae territorium in quasi-paroecias dispertiri possit; pedetentim enim et per partes utiliter etiam proceditur, ita ut una pars In quasi paroecias dividatur, alterius partis divisione in opportunius tempus dilata. 4) Erectio quasi-paroeciae fiat per decretum Ordi­ narii quo clare describantur territorii limites. Ubi vero practice hoc obtineri non possit, sufficit declarasse quae christianitates ad singulas quasi-paroecias pertineant Decreto insuper statuatur quae sit ecclesia principalis quasi-paroeciae, nec non residentia quasi-parochi. 5) Huius decreti bina exemplaria conficiantur, quo­ rum unum in archivo Vicar.atus vel Praefecturae Apostolicae, alterum in novae erectae quasi-paroeciae actis adservetur. 6) Constituta quasi-paroecia, ipso facto oriuntur lura et obligationes quasi-parochi. quae a Codice iuris cano­ nici sanciuntur tvid. praesertim canones 451. 5 2. I; 454. 5 4; 456: 457: 459; 461; 1356; 306 ; 462 et scq.k 7) In erectis quasi-paroeciis pro matrimoniorum ce­ lebratione attendatur oportet canonibus 1096 et 1095; 'in locis vero ubi ipsae constitutae non sunt. Missionaril OHLTO nario concessa valide et licite adsistunt matrimoniis. 8) Similiter ex quasi-paroeciae erectione sequitur ut omnes ecclesiae, capellae vel oratoria, intra fines terri­ torii quasi-paroeciae sita, subsidiaria habeantur et in cius ditione et dependentia maneant donec quasi-paroec tali ta te m consequantur vel a quasi-parochi cura exem­ pta fuerint, ad normam can. 454. 9) Optimum demum consilium erit, divisione territo­ rii in quasi-paroecias peracta, dispertiri quoque Vica333 riatum vel Praefecturam in aliquos districtus qui plu­ res quasi-paroecias comprehendant, prouti iam in ali­ quibus Vicariatibus laudabiliter factum est, ut ita etiam Vicar Latus foranei adumbrentur atque aptius regimini et a dm mist rationi missionis provideatur xcan. 217. 445 ct seq.). Ex aedibus S. C. Propaganda Fidei 1920.— G. M. Card, van Rossum, Praef. (19201 448-449 altera typica anni 19G0 deprompta, illud tantum innovatu» est. quod ex recentibus praescriptionibus bturglcû ct ex additionibus ct variationibus in Breviario typico inducti», consequeretur, insuper praesenti editioni Missa lu Rocnarl adlectae sunt, ad medum Appendicis. Missae propriae pro aliquibus locis approbatae, quae Ln rcspecUvui festis par­ uealaribus. vel in eorum solemnitatibus externis, ubi cx Induito Sanctae Sedis concessum est. commode adhiben poterunt. Itaque has mutationes ordinate dispositas, suii locis respective adiunctas et accurate revisas, prout) ln hac editione prostant. Sacra Rituum Congregatio, de mandato Sanctissimi Domini nostri Benedicti Papac XV. probari pvS&e censuit. Sanctitas porro Sua. referente inirascr.pio Cardinali eidem Sacrae Congregationi Praefecto, hanc ip­ sam editionem suprema Sua auctoritate probavit, ean^ue uti T> picam habendam esse, cui omnes editiones In poste­ rum conformandae erunt, declaravit atque decrevit Contrariis non obstantibus quibuscumque etiam spe.-U11 mentione dignis. Die 25 fulti 1920.—A. Caiw. Vico. Ep Portuer. et S. Rufinae. S. R. C. Pracf. Alexander Verde. Secr. ΛΛ. t. FAUWELS in PrM 10 (1922) 217-233.381 eî fo hr! -·? (1921) 459 477.521-530; CL 34 (J920) 441-460. 290 25.-SC STUD. DECR. .IAS 13 (1921) 320-321 Catholica universitas lublini canonice erigitur EIUS DEM QUE STATE TA AD TRIENNIUM EXPERIMENTO adhiberi permittuntur Poloniae Episcopi omnes in conventibus dierum xxvi et xxvn uilii anni mcmx)TO catholicam Universita­ tem scientiis ecclesiasticis percolendis, statim ac rerum adiuncta permitterent, Lublin i excitandam constitue­ re. Itaque ab Apostolica Sede postularunt ut Universi­ tas catholica erigi posset, quae interea duabus exsisteret Facultatibus, sacrae Theologiae scilicet et Iuris cano­ nici. eiusque scholae quamprimum alumnis paterent Re autem delata Sacrae Congregationi de Semina­ riis et Studiorum Universitatibus, Emi Patres Cardi­ nales. in conventu habito die prima aprilis anno MCMXix Universitatem catholicam erigendam censuere. quae/ duabus Facultatibus supradictis statim exsisteret χ; praescribentes ut apta statuta cum ratione studiorum exararentur. Quae quidem statuta Sacrae de Seminariis Congre­ gationi nuperrime missa sunt, adiunctls precibus, ut Universitas catholica Lubbnensis canonice erigeretur: atque in plenario conventu habito die xv iunii labentis anni mcmxx, iidem Emi Patres Universitatem catholi­ cam Lubllnensem canonice erigendam decrevere cum facultate gradus conferendi ad triennium: quoad statuta vero nihil obesse quominus, cum opportunis emenda­ tionibus. ad triennium et ad experimentum adhiberen­ tur, constituerunt Quam Emortim Patrum sententiam, referente infrascripto S. Congregationis a secretis. SSmus D. N. Bene­ dictus PP. XV approbavit et exsecutioni mandari iussdt Quamobrem Universitas catholica Lublinensis, duabus Facultatibus, sacrae Theologiae scilicet ct Iuris canoni­ ci interim constans, praesenti decreto erigitur et erecta declaratur, cum omnibus privilegiis, quibus huiusmodi Instituta ab Apostolica Sede dependentia iure fruuntur. eiusque Cancellario tribuitur ius conferendi gradus et lauream sive in sacra Theologia, sive in Iure canonico, ea lege, ut doctoratu nequeant donari nisi qui praevios gradus» doctrinn legitimis experimentis periclitata, antea tuennt assecuti. Servatis omnino normis et praescrip­ tionibus Sedis Apostolicae. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Seminariis et Studiorum Universitatibus, die xxr .ulii, in festo S. lacobi, anno mcmxx.—C. Card. Bisletl Praef. I. Simbaldi. Ep. Tiberien., α secretis. Dt EDITION* TTPXCA MT 'SALIS ROMANI Evulgata ediUonr typica Breviarii Romani n fel. rec. Pio Papa X. per Decretum Sacrae Rituum Congregationis dic 23 mirtU 1911 |AAS 6 (1914i 192-193) approbata. CotnmivQO Pontificia ftb eodem PonUIice di·.· 2 iuli! till insuiuu. quae illam editionem. ud nom on Bulla* Dtrfno [AAS 3 < 1911) «33-538Î et Motu Pmprtn Abhinc duos ontwr (AAS 5 (1913) 449-151) et subctequentlum huius Sacrar Conrrvgaiionis Decretorum, concinnandam curavit, tardera normas prae oculis habens, dibreotl stud tu manus »ppoiu*t *49 ♦•ditioni .Missalls Romani in·· »u/r.m la<· In qua editione. < x 291 1920 IUL 27.-SACRA FOEN., RESP. AAS 13 (1921) 1© Circa morem addendi quaedam verba salutationi ANGELICAE IN RECITATIONI SSMI ROSARII Vide rextum infra, in documento sub die 1921 Ian. 22 posito, contentum: LE 324. BENEDICTUS XV ET SC PROP. FIDE. INSTRUCTIO 1920 IUL 25 287 1920 IUL 25.-BENED. XV. MP. AAS 12 (1920) 313-317 De sacris solemnibus anni quinquagesimi ex quo S. JOSEPH B. Μ. V. SPONSUS ECCLESIAE CATHOLICAE PATRONUS RENUNTIATUS EST BENEDICTUS PP. XV η. 28ι-288 decebat eum, qui vir esset Mariae Immaculatae, quique lesu Domini Pater putaretur. — Quare, loseph ma­ gistro, discant omnes praesentia, quae fluunt, sub lu­ mine spectare futurorum, quae permanent; et humanae incommoda condicionis spe consolantes caelestium bo­ norum, ad ea. divinae voluntati obsequendo, id est. so­ brie et iuste et pie vivendo, contendant. Quod autem proprie ad operarios attinet, placet ea referre quae Decessor Noster fel. rec. Leo XIII simili in causa edi­ xit; sunt enim eiusmodi ut nihil aptius dici posse vi­ deatur: « Harum cogitatione rerum debent erigere ani< mos et aequa sentire egeni et quotquot manuum < mercede vitam tolerant: quibus si emergere ex ege« state et meliorem statum acquirere concessum est non « repugnante iustitia. ordinem tamen providentia Dei < constitutum subvertere, non ratio, non iustitia per« mittit. Immo vero ad vim descendere, et quicquam ln « hoc genere aggredi per seditionem et turbas, stultum « consilium est, mala illa ipsa efficiens plerumque gra« viora. quorum leniendorum causa suscipitur. Non igic tur seditiosorum hominum promissis confidant inopes, < si sapiunt, sed exemplo patrocinioque beati losephi. < itemque materna Ecclesiae caritate, quae scilicet de < illorum statu curam gerit quotidie maiorem ».’/ 316 Crescente autem nostrorum religione erga Sanctum loseph. simul proclive factu est, ut eorum religio in Sacram Familiam Nazarethanam. cuius augustum Ca­ put is fuit, capiat incrementum : alterum enim ex altero sua sponte efflorescit Namque ab loseph ad Manam recta deducimur, per Mariam autem ad omnis sanctita­ tis fontem. lesum, qui domesticas virtutes suo ipsius in loseph et in Mariam obsequto consecravit Ad haec vero tanta virtutum specimina omnino se Christianae fami­ liae renovent cupimus atque conforment. Ita, quoniam familiae fundamento communitas humani generis constituta est cum societati domesticae plus firmitatis accesserit, eius nimirum munitA sanctius et castimonia et concordia et fide, eo ipso novum quoddam robur et novus quasi sanguis per omnia societatis humanae mem­ bra diffundetur, influente usque quaque virtute Christi; nec solum privatorum morum sequetur emendatio, sed etiam communis vitae civi lisque disciplinae. Nos igitur eius plurimum confisi patrocinio, cuius vigilantiae providentiacque Deus Unigenam suum In­ carnatum Virginemque Deiparam commendatos voluit, omnibus Catholici orbis Episcopis auctores sumus, ut tam necessario rei Christianae tempore fideles ad opem S. loseph eo vel studiosius implorandam cohortentur. Cum autem plures haec Apostolica Sedes modos proba­ verit sanctum Patriarcham venerandi, in primis quarta quaque feria et continenter per mensem proprium, eos omnes volumus in una quaque dioecesi, instante, sacro­ rum Antistite, quoad possit, frequentari. Sed praecipue, quoniam praesentissimus morientium adiutor merito habetur, cui lesus ipse cum Maria morienti adfuerint. Venerabilium Fratrum erit illa piorum sodalitia, quae loseph pro decedentibus exorando condita sunt, ut a Bona Morte, ut α Transitu S. Joseph, ut pro Agonizantxbus, omni auctoritatis suae suffragio ct favore pro­ sequi. Ad memoriam vero celebrandam pontificalis Decreti, quod supra memoratum est. praecipimus ct mandamus, ut intra annum a die vm mensis Decembris proximi, toto orbe catholico, in honorem S. loseph B. Μ V. Sponsi. Ecclesiae Catholicae Pa'tronl. quo et tempore 317 ct modo cuique Episcopo videbitur, solemnis supplicatio fiat; cui quotquot interfuerint, eis singulis plenariam peccatorum veniam, usitatis condicionibus, lucrari li­ cebit Datum Romae apud sanctum Petrum, die xxv mensis lulii, in festo S. lacobi Apostolici. anno mcmxx. Pontificatus Nostri sexto,—Benedictus Pp. xv Bonum sane et salutare fuit nomini Christiano quod Decessor Noster immortalis memoriae Pius IX castis­ simum Virginis Deiparae Sponsum eundemque Verbi Incarnati Nutricium loseph Ecclesiae Catholicae Patro­ num declaravit; quae res quoniam decembri proximo quinquaginta erunt anni cum auspicato evenerit, vehe­ menter utile futurum ducimus si ea toto orbe terrarum solemn! commemoratione celebretur. Respicientibus quidem hoc spatium praeteriti tempo­ ris. obversatur Nobis ante oculos continuatio quaedam seriesque pie institutorum, quae cultum sanctissimi Pa­ triarchae apud Christi fideles sensim usque adhuc cre­ visse indicent: verum, intuentibus rerum acerbitates quibus hodie humanum genus conflictatur, hanc ipsam pietatem multo studiosius foveri in populis, multoque latius propagari apparet oportere. — Etenim post tam gravem belli contentionem, quid ad communem ordinis tranquillitatem restituendam deesset, ostendimus nuper encyclicis illis litteris de pacis reconciliatione christiann/in quibus civiles potissimum tum populorum tum hominum inter ipsos rationes consideravimus. Nunc au314 tem altera est perturbationis causa at/tendenda aeque longe maior, utpote quae in venis atque visceribus hu­ manae societatis insideat. Scilicet eo tempore calamitas belli gentes occupavit, cum penitus eas naturalismus infecerat maxima illa sacculi lues. quae, ubi invaluit, caelestium bonorum desiderium debilitat, flammam di­ vinae caritatis opprimit, hominem sananti et elevanti Christi gratiae subtrahit, cumque, fidei lumine denique orbatum et solis naturae infirmis corruptisque viribus instructum, effrenatis animi cupiditatibus permittit. Conversa igitur unice studia ad res caducas nimis multi mortales cum haberent, cumque proletarios inter et lo­ cupletes infensissimae aemulationes et simultates inter­ cederent, mutuas classium inimicitias adauxit acrioresque reddidit belli diuturnitas et magnitudo, ideo praesertim quod hinc intolerandam multitudini anno­ nae caritatem, illinc subitam fortunarum affluentiam perpaucis attulit. Accedit eo in cumulum, ut coniugalis fidei sanctitas patriaeque potestatis verecundia non parum detrimenti apud plurimos bello ceperint, propterea quod et al­ terius conlugis longinquitas officiorum vincula in al­ tero relaxaret, et custodis absentia temeritatem maxime puellarum ad indulgendum sibi licentius impelleret. -Itaque dolendum est multo esse magis, quam antea, corruptos depravatosque mores, eâque re ipsam causam lodalem quae dicitur, ingravescere in dies adeo ut ex­ trema iam sint malorum extimescenda. Est enim flagi­ tiosissimi cuiusque votis atque exspectationi maturus ortus cuiusdam universalis reipublicae, quae perfecta hominum aequalitate et bonorum communione, tam­ quam principiis innitatur, et in qua nec ulla sint na­ tionum discrimina, nec patris in filios, nec publicae potestatis in cives, nec Dei agnoscatur in homines consociatos auctoritas. Haec si deducantur in usum, mi­ ros terrores sequi necesse est ; et eos nunc quidem non exigua Europae pars experitur ac sentit Atqui condi­ cionem eiusmodi ceteris etiam populis quaeri videmus, concitatlsque paucorum furore et audacia plebibus, magnas hic illic turbas subinde exsistere. Equidem hoc rerum cursu Nos in primis solliciti, Eccleslae fiHios sui commonefacere officii ex occasione I Epist. B>cyrL pluriel (diei 15 1^85* haud praetermisimus, ut datis proxime ad Episcopum AAS 22 (1«»·90) 65-Ο) Bergomatium litteris, itemque ad Venetae regionis Epi­ scopos. Iam eandem ob causam ut nostros homines, 288 quotquot ubique sunt, qui manu ct labore victum sibi comparant, in officio retineamus, eosque a contagione socialiflnt quo nihil Christianae sapientiae est inimicius, 1920 IUL 25.-SC PF., INSTR. AAS 12 11920) 331-333 3jtactos conservemus, eisdem praesertim Sanctum loseph perstudiose proponimus, quem peculiarem et INSTRUCTIO vitae ducem observent et patronum colant. Circa erectionem qvasi-paroecwrum in vicariatibus et Is enim simili, atque ipsi, vitae genere aetatem exe­ praefecturis apostolicis git ; cuius ratione rei Christus Deus, cum esset aeterni Patris unigenitus, fabri Filius appellari voluit At eam Cum a pluribus Vicariis et Praefectis Apostolica lori fortunaeque humilitatem quantis quamque excel­ huic S. Consilio Christiano Nomini Propagando dubia lentibus ornavit virtutibus; nimirum iis quibus elucere quaedam de quasi-paroeciis carumque erectione pro- 326 SC RITUUM - STUDIORUM ET SAURA POEN1TENTIARLA π. 289-291 posita fuerint; ad ea tollenda atque ad optatam in agendo uniformitatem inducendam, opportunum visum est sequentes tradere normas, fideliter ct diligenter servandas. I) Ea est sacrorum Canonum mens ut cuiusvis seu Vicariatus Apostoliei seu Praefecturae territorium in 332 distinctas partes dividatur, quarum singulae dele-mi­ natum populum, cum propria ecclesia et peculiari pa­ store. Imbcant (can. 216, 3 2>. Quare Vicarii Praefecti­ que Apostolici eo tendere debent ut Missionem sibi concreditam ad hanc suscipiendam aptae constitutionis formam adducant, et. ubi judicaverint ad eam divisio­ nem procedi posse, id perficere non omittant. 2) Non praepropere tamen et inconsiderate urgenda est divisio, praesertim si ea quae necessaria sunt, prae­ videantur defutura (can. 1-415. i 3). Prae oculis in pri­ mis habeant Vicarii et Praefecti Apostolici. in erigendis quasi-paroeciis, utilitatem animarum et quibus incre­ mentis res catholica in suis regionibus adoleverit. Res hinc serio examinetur, audita, ad normam can 303. Consiliariorum sentenua. vel etiam praecipuorum Missionariorum in congressu adunatorum, piout in can. 303 statuitur. 3) Neque tamen necesse est aut suadendum ut tem­ pus exspectetur quo totum Vicaria tus vel Praefecturae territorium in quasi-paroecias dispertiri possit; pedetentim enim et per partes utiliter etiam proceditur, ita ut una pars in quasi paroecias dividatur, alterius partis divisione in opportunius tempus dilata. 4) Erectio quasi-paroeciae fiat per decretum Ordi­ narii. quo clare describantur territorii limites. Ubi vero practice hoc obtineri non possit, sufficit declarasse quae christianitates ad singulas quasi-paroecias pertineant Decreto insuper statuatur quae sit ecclesia principalis quasi-paroeciae. nec non residentia quasi-parochi. 5) Huius decreti bina exemplaria conficiantur, quo­ rum unum in archivo Vicariatus vel Praefecturae Apo­ stolicae, alterum in novae erectae quasi-paroeciae actis adservetur. 6) Constituta quasi-paroecia. ipso facto oriuntur mra et obligationes quas i-parochi, quae a Codice iuris cano­ nici sanciuntur (vid. praesertim canones 451. t 2. I: 454 I 4; 456 ; 457; 459; 461: 1356 ; 306 : 463 ct seq .). 7) In erectis quasi-parocciis pro matrimoniorum ce­ lebratione attendatur oportet canonibus 1096 et 1095; in loch vero ubi ipsae constitutae non sunt, Missionary censendi sunt cooperatores Vicarii vel Praefecti Apo•tolici, atque proinde cum licentia generali ab Ordi­ nario concessa valide et licite adsis lunt matrimoniis. 5) Similiter cx quasi-paroeciae erectione sequitur ut omnes ecclesiae, capellae vel oratoria, intra fines terri­ torii quasi-paroeciae sita, subsidiaria habeantur et in cius ditione et dependentia maneant donec quasi-paroecialitatem consequantur vel a quasi-parochi cura exem­ pta fuerint, ad nonnam can. 464. 9) Optimum demum consilium erit, divisione territo­ rii in quasi-paroecias peracta, dispertiri quoque Vica333 natum vel Praefecturam in aliquos' districtus qui plu­ res quasi-paroecias comprehendant, proutl iam in ali­ quibus Vicarialibus laudabiliter factum est. ut ita etiam Vicariatus foranei adumbrentur atque aptius regimini el administration! missionis provideatur (can. 217. 445 ct seq.). Ex aedibus S. C. Propaganda Fidei. die 25 iuUi 1920—G. M. Card, van Rossum. Praef. C. Laurenti. o R tT O Secr. Adn. PrM 10 (1922) 203 (1920» 448-449 1929 IUL 25-27 altera t ica anni 1000 deprompta, illud tantum innovatum est. qu< ex recentibus praescriptionibus llturglcta ct cx additionibus ct variationibus _ ____ typico _ _______ — -------------- in i-i Bi Breviario inductu. consequeretur. Insuper praesenti editioni Missalls Romani adiectae sunt, iad modum Appendicis. Missae proprii c pro aliquibus locis approbatae ~uae in respective festu particuUnbus. vel in eorum ______ externis, _______ ubi ex iemnitatibus Induito Sanctae Sedis concessum est. commode adh)bwi poterunt Itaque has mutationes ordinate dispositas, svu locis respective adi unctas et accurate revisas, proutl in hac editione prostant. Sacra Rituum Congregatio, dc mandato Sanctissimi Demini nostri Benedicti Papae XV. probari censuiL Sanctitas porro Sua, referente infrascripto Cardinali eidem Sacrae Congregationi Praefecto, hanc ip­ sam editionem suprema Sua auctoritate probavit, eamque uti Tj picam habendam esse, cui omnes rd Itiones In poste­ rum conformandae erunt, declaravit atque decrevit Contrariis non obstantibus quibuscumque etiam iqx- u11 mentione dignis. Dic 25 Iuli! 192Π.—A Card Vico, Ep Portuen et S. Rufinac. S. R. C. Prccf. Alexander Verdr. 49 Arfn. I FAUWELS in PrM 10 (1922) 217-233,301 ·< In HrT (1921) 459 477.521-530; EL 34 (1920) 441-450. CATHOUCA UNIVERSITAS LUBLINI CANONICE ERIGITUR EIVSDE24QCE STATUTA AD TRIENNIUM EXPERIMENTO ATHIBERI PERMITTUNTUR Poloniae Episcopi omnes in conventibus dierum xxvi et xxvn iulii anni mcmxvtti catholicam Universita­ tem scientiis ecclesiasticis percolendis, statim ac rerum adiuncta permitterent, Lublini excitandam constitue­ re. Itaque ab Apostolica Sede postularunt ut Universi­ tas catholica erigi posset, quae interea duabus exsisteret Facultatibus, sacrae Theologiae scilicet et Iuris cano­ nici. e i usque scholae quamprimum alumnis paterent Re autem delata Sacrae Congregationi de Semina­ riis et Studiorum Universitatibus, Emi Patres Cardi­ nales, in conventu habito die prima aprilis anno mcmxtx Universitatem catholicam erigendam censuere. quae/ duabus Facultatibus supradictis statim exsisteret praescribentes ut apta statuta cum ratione studiorum Quae quidem statuta Sacrae de Seminariis Congre­ gationi nuperrime missa sunt, adiunctis precibus, ut Universitas catholica Lublinensis canonice erigeretur: atque in plenario conventu habito die xv iunii tabentis anni mcmxx. iidem Emi Patres Universitatem catholi­ cam Lublinensem canonice erigendam decrevere cum facultate gradus conferendi ad triennium: quoad statuta vero nihil obesse quominus, cum opportunis emenda­ tionibus. ad triennium et od experimentum adhiberen­ tur, constituerunt. Quam Emorum Patrum sententiam, referente infra­ scripto S. Congregationis a secretis, SSmus D. N. Bene­ dictus PP. XV approbavit et exsecutioni mandari iussit Quamobrem Universius catholica Lublinensis, duabus Facultatibus, sacrae Theologiae scilicet et Iuris canoni­ ci interim constans, praesenti decreto erigitur et erecta declaratur» cum omnibus privilegiis, quibus huiusmodi Instituta ab Apostolica Sede dependentia iure i ruuntur, eiusque Cancellario tribuitur ius conferendi gradus et lauream sive in sacra Theologia, sive in Iure canonico, ea lege, ut doctoratu nequeant donari nisi qui praevios gradus, doctrina legitimis experimentis periclitata, antea fuerint assecuti. Servatis omnino normis et praescrip­ tionibus Sedis Apostolicae. Datum Romae, cx Secretaria Sacrae Congregationis de Seminariis et Studiorum Universitatibus, die xxt iulii. in festo S. lacobi, anno mcmxx.—C. Card. Btsleti Praef. I. Sinibaldl. Ep. Tiberten.. α secretis. De editione typica missalis romani Evulgata editione typica Breviarii Romani a tel. rec Pio Papa X. per Decretum Sacrae Rituum Congregationi» dic 23 martii 1914 (AAS β 11914» 1SC-1S3] approbate. Commiaaio Pontificia ab eodem Pontifice dic z iulii ifell insutui*, quae illam editionem, ad nonnam Bu lae Dirtno afflatu (AAS 3 <1911) C33-CH51 et Motu Proprio Abhinc duoi annos (AAS 5 (1913) 449-451 j et subM-quenttum huiu. Sacrae CorrrcraHonls Decretorum, currmnar.dxm curavit, easdem nonna» prae oculi· ha nens. diligenti -rtudio munus apposuit H9 editioni MiMalia Romani tn«Viu/rnrv’ae In qua editione, «*x 1920 IUL 27.-SACRA POEN., RESP. AAS 13 (1921J 163 Circa morem addendi quaedam verba salutationi ANGELICAE IN RECITATIONI SSMI ROSARII V td<· textum infra, in documento sub die 1921 Ian. posito, contentum: LE 324. SC S. OFFICII - BENEDICTUS XV - SC RITUUM 19 ’0 AUG 18 - OCT 15 292 294 1920 AUG 18.-SC S. OFFICII, IN DU LT. PART.· Facultas dispensandi super irregularitate cum haereticis eorumque descendentibus Preces · Beatissime Pater, Episcopi Germaniae quo­ tannis in urbe Fuldensi congregati humillime implorant prorogationem facultatis, ultima vice sub die 6 septembris 1915 sibi concessae, nempe: dispensandi super irregularitate cui subjacent haeretici eorumque descen­ dentes. ita tamen ut omnes Germaniae antistites ista facultate uti possint. Rationes petendi eaedem quae an­ tea perdurant. Rescr. - Feria IV. die 13 Augusti 1920. SSfnus D. N. D. Benedictus Div. Prov. PP. XV, per facultates R. P. D. Assessori Sancti Officii impertitas benigne annuit pro gratia petita in terminis postremae conces­ sionis ad aliud quinquennium. Contrariis quibuscumque non obstanti bus.-A loisius Castellano, Supremae S. C. S. Off. Notarius. • Ordinariis Ctmanix· AKKR 103 (1923) 157. 293 1920 SEP 25.-BENED. XV, LIT. AAS 12 (1920) 140-441 Facultas fit pontificio instituto orientali doctorales LAUREAS CONFERENDI BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam.—Quod Nobis in con­ dendo Pontificio Instituto Orientali proposueramus, ut, quantum in Nobis erat, antiquo catholicarum Orientis regionum decori restituendo consuleremus, id feliciter iam nunc evenire, ex iis quae, dilectus filius Ildephonsus Schuster, Abbas et Ordinarius S. Pauli extra Moe­ nia. Praeses Pontificii Instituti Orientalis» nuper ad Nos attulit, permagna sane cum iucunditate comperimus; placuit enim accipere, plures iam ex utroque clero discipulos curriculum studiorum, quod. Litteris die xv mensis octobris anni MCMXvn datis [LE 54], constitui­ mus. uberrimo cum fructu exegisse. Opportunum igitur videtur, rem tam prospere. Deo dante, inceptam sic proHl vehi, ut maiora in/ dies incrementa capiat et copiosiores afferat utilitates, quibus in primis catholicae Ecclesiae Orientalis Patriarchae atque sacrorum Antistites merito delectentur, qui Instituti ipsius exordia et coram et scriptis Nobis sunt gratulati. Itaque ut piam alumnos in­ ter aemulationem alamus honestumque laboris certamen promoveamus, utque simul doctores variis disciplinis in Instituto tradendis probe noverint quanti eorum peri­ tiam diligentemque operam faciamus, re accurate per­ pensa conlatisque consiliis cum dilecto filio Nostro Ni­ colao S. R. E. Diacono Cardinali Marini, Sacrae Con­ gregationis pro Ecclesia Orientali secretario, apostolica auctoritate Nostra, harum Litterarum vi. Pontificio In­ stituto Orientali concedimus in perpetuum, ut, perinde atque aliae studiorum Universitates vel Academiae in Urbe exsistentes, doctorales laureas, in ecclesiasticis dumtaxat disciplinis quae ad Orientales Christianas gentes attinet, conferre possit ac valeat alumnis ex utroque clero, cum latino tum orientali, qui eiusdem Instituti scholas, secundum leges et statuta ipsius pro­ pria ac per nos probata, biennium celebraverint et, facto scientiae suae periculo, cum voce tum scriptis, coram acadcmico doctorum coctu, maiorem suffragio­ rum numerum retulerint Praesentes vero Litteras, qui­ bus Nobis videmur utiliter Instituti ipsius incremento consuluisse, decernimus firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque in­ tegros efectus sortiri atque obtinere. Ulisque ad quos pertinet, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari, sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quid­ quam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit Non obstan­ tibus contrariis quibuslibet. Datum Romae apud sanctum Petrum sub annulo Piscatoris, die xxv mensis septembres mcmxx, Pontifi­ catus Nostri anno septimo.—P. Card. Gasparhi. a Secre­ tis Status. 329 1920 OCT 10,-BENED. XV, MP. AAS 12 (1920) 472-473 De maronitarum in urbe collegio restituendo BENEDICTUS PP. XV / « Ί I w l - »1 . . . Cum primum in ea Nos cogitatione curaque versar: coepimus, ut apud Orientales veterem Ecclesiae sanctae splendorem revocaremus, probe intelleximus quantum ad hanc rem opportunitatis haberent Seminaria et Col­ legia urbana Orientis christiani Clero pro regionum rituumque varietate instituendo. Itaque adolescentibus clericis ex Aethiopia domum ad Sancti Stephani sub templum Vaticanum nuper aperuimus, quae iam bonam facit Nobis spem fructuum optimorum. At vero Nostrum erat in primis curare ut quae insti­ tuta pro Orientalibus lustas ob causas ad tempus clausa erant, eadem quamprimum iterum paterent Hoc in nu­ mero cum urbanum esset Maronitarum Collegium. Nos ad illud restituendum peculiari quodam studio animum adierimus. Maronitis quoque Episcopis potissimumque Venerabili Fratre Elia Petro Patriarcha in consilium adhibitis. Nunc igitur, rebus mature perpensis, ad maiorem Dei gloriam atque ad illustris Maronitarum gentis utili­ tatem, pro Apostolicae potestatis plenitudine, haec Nos Motu Proprio decernimus ac statuimus: L Urbanum Maronitarum Collegium denuo proximis Idibus Octobribus pateat, ut antea, via Portae Pincianae. Π. Sacerdos e Clero Romanae Curiae Collegium, cum Rectoris titulo, gubernet III. Alius, ac Rector, bonorum Administrator esto, uno ab altero prorsus distincto ac separato munere. Ita qui administrationem geret ne is institutioni discipli­ naeque alumnorum se immisceat Administrationem autem rerum Collegii eidem, cui adhuc, id est Procura­ tori Patriarchae Maronitarum demandari/ licebit: eo 473 magis quod qui in ea procuratione hodie est bene utiliterque Collegii negotia, hoc intervallo, gessit IV. Magister pietatis Collegii e Maronitis eligatur: alumnis tamen Confessarii, quem quisque malit petendi Ct facultas. V. Sacrum Consilium pro Ecclesia Orientali Collegio curando praesit Ideo alumnorum admissiones dimissio­ nesque a Cardinali eius S. Consilii Secretario, nomine Nostro, fiant VI. Quantum pecuniae singulis mensibus Admini­ strator Rectori debeat in Collegii tuitionem tradere, idem S. Consilium, subductis calculis hmc redituum, illinc necessitatum Collegii, definiet De accepta autem summa Rectoris erit suo tempore rationem S. Consilio reddere. VII. Sexto quoque mense Rector de omni Collegii statu et S. Consilium et Patriarcham Maronitarum di­ ligenti scriptione docebit VIII. Collegii Urbaniani scholas alumni Maronitae frequentent ad eius instituti leges in omnibus rebus sese accommodando. IX. lidem, quod ad sacros ordines adeundos pertinet auctoritati Vicariatus Urbis, sicut cetera quae Romae sunt exterorum Collegia, subsint Denique de domestica Collegii disciplina Rectori po­ testatem facimus legem propriam condendi; quae qui­ dem tum valebit, cum Cardinalis memorati S. Consilii Secretarius eam ratam habuerit Quae autem hic a Nobis statuta sunt ca. contrariis quibuslibet non obstantibus» firma ac valida in perpe­ tuum ese volumus ct lubcmus. Datum Romae apud S. Petrum die x mensis octobris MC.MXX. Pontificatus Nostri anno septimo.—Benedictus 295 1920 OCT 15.-SC RIT.. RESP. AAS 12 (1920) 548-519 Dubium circa modum cantandi litanias lauretanas A Sacra Rituum Congregatione expostulatum est An attento decreto Sacrae Poenitcntianae Apostoli330 cae (sectio de Indulgentiis) dici 21 iulii 1919 circa Indulgentias Litaniis Marialibus adnexas ILE 199).Litaniae/ Lauretanae cantari possint per irinas invocationes, respondente quartam fideli plebe >. Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, ita respondendum ccnsuit: « Ajfir< nuitice seu Litaniae Lauretanae cantari possunt per < Innas invocationes cum singulis respcctivis ora pro « nobis, populo quartam invocationem cum respectivo < ora pro nobis respondente .* Atque ita rescripsit ac declaravit Die 15 Octobris 1920.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Vcrde. Secr. c < M9 « < nosccnza il personale adatto da destinare in pro degli emigrati e delle société di assistenza secondo i bisognL Pel delicato ed importante officio Sua Santità scelle poi i) sacerdote Michele Cerrati. già Vicario del Vesco­ vo Castrense italiano, e lo voile accrescere della dignité Vescovile nominandolo Vescovo titolare di Lidda. Roma, dalla Segreleria della S. C. Concistoriale, 23 ottobre 1920.—C. Card. De Lai. Vescovo di Sabina. Segretario. Luigi Sincero, Asscssorc. Adn. J. G in NrT 48 (1921) 261-263; PrM 10 (1922) 183 Ain. EL 34 (1920) 524-525; PrM 10 (1922) 243. 1920 NOV 5.-SC S. OFF. EPIST. AAS 12 (1920 ) 595-597 Epistola 1920 OCT 23.-SC CONS. NOTIF. AAS 12 (1920 ) 531-535 Notificazione circa la costituzio.ne Dl VX PRELATO PER L’EMIGRAZIONE ITALIANA Esutono in Italia alcune société. quali la Bonomelliana c YItalica pens, composte in gran parte di laid, le quali, con intell etto di amore e sentimento cristiano, dedi cano 1’opcra loro all’asslstenza dcglitakam che emigrano o sono g.à emigrati all’estcro. E bcnchè queste société abbtano scopi prevalentemente civili, amano tuttavia adibere per l’assirtenza degi: emigrati sacerdo­ ti e religiosi, che destmano ai vari centri dove questi si trovano. incaricandoli della loro cura. Queste société, assumendo pero dei sacerdoti come mtssionari loro cooperatori, subirono fin dal principio la nécessité d'intenoersi con l’autorité ecclesiastica, a fine di costituere a questi sacerdoti un superiore da cui fossero canonicamentc dipendonti, cd a cui dovessero defen re. Cod fu che nella Bonomclliana si crea va una Con­ sulta ecclesiastica, sotto 1’alto patronato da prima dell’Arcivcscovo di Torino, poi di quello di Milano, Consulta che piu tardi venne nconosciuta dalla S. Sede, ed ultimamente ebbe a capo il Vescovo di Vicenza. E similmente l’Associacione nazionale per Ia protezionc dei xnissionari nell’istituire Yltalica gens per la cura degli emigranti transoceanic!, senti La nécessité di convocare i superiori dei vari Ordini e Congregazioni. perché coopérasse™ nella sua nuova opera. Nel decorso poi di quesl’anno il Vescovo di Vicenza avendo chiesto ed ottenuto di venir exonerate dal suo officio per le gravissime occupazioni della sua vasta dioeesi. divenute maggiori per le luttuose devastation! di quel territorio in seguito all’ultima grande guerra, sottopore alia S. Sede alcune considerazioni discusse già con i moderatori della Bonomelliana, onde migliorare per quanto era possibile 1'assistenza ecclesiastica degli 535 emigrati/ Esominata portanto con ogni studio c sollecitudine la Coss dagli Erni Padri della S. C. Concistoriale, aderendo al voto da essi espresso, il S. Padre Benedetto XV stabili quanto segue: 1) che un Prelato libero dal governo di una dioeesi dedicate tutta la sua ottivitâ alla scella, cura e vlgilanza del sacerdoti addetti all’assistenza degli emigrati italiani all'cstero. salvi sempre i diritti degli Ordinari propr! dei detti sacerdoti, e degli Ordinari del luogo dove gli emigranti si trovano; e che si dcssero al medesimo lacoltA sostanzialmente identlche a quelle che fu­ rano attribuite al Vescovo di Vicenza, e che furano pubblicatc nell’Acta Apostolicac Sedis del 27 febbraio 1915 (an. VII. vol. VII, num. 4); (AAS (1915) 95-90). 2) che il compito di questo Prelato non venisse ristretto ai soli sacerdoti c missionarf assunti dalla Bonomelltana, ma a tutti quelli che da altre simili société veniwro chiamati a pari officio o che in ogni modo prettassero Faisistenza religiosa ad emigrati italiani; 3) che. rssendo ormai prossima la costituzione del Collegio dl sacerdoti, stabilito dalla s. m. di Pio X avant! Tultima guerra, per la preparazione e mlgliore formazione dei sacerdoti da adibirsi all’assistenza degli emigrati Italian!, i) detto Prelato fosse insterne il Supe­ riore di questo Collegio, e ne tenesse la direztonc ed il governo sotto l’ai ta dlrezione délia S. C. Concistoriale. onde cosl avessc sotto mono con facilité e plena co331 ad locorum ordinarios, qua eorum nciuunu EXCITATUR CIRCA NOVA QUAEDAM ACATHOUCORUM MOLIMINA CONTRA FIDEM Emi ac Revihi DD. Cardinales in rebus fidei et mo­ rum una mccum Inquisitores Generales cupiunt loco­ rum Ordinarios vigilanter attendere, quemaamodum no­ vae quaedam acatholicorum consociationes, suis ex omni gente asseclis adiuvantibus, iam dudum soleant nostris, maxime adolescentibus, perniciosissime insidiari, ma­ gnam adiumentorum varietatem eis praebendo, quibus spec.e quidem corpora confirmant, mentesque et animos excolunt, re autem vera catholicae fidei integritatem corrumpunt et a complexu Ecclesiae matris filios eri­ piunt Profecto, quod consociationes huiusmodi favore, opibus studioque florent hominum spectatissimorum, quod in multiplici beneficentiae genere utilissime ver­ santur non est mirandum si fucum faciant imperitis qui earum naturam penitus perspectam et cognitam non habent At quales illae sint, iam nemini, qui sapiat, potest esse dubium, cum finem quo spectant, sensim hucusque indicannt, nunc vero aperte declarent idque opusculis, diariis scriptisque periodicis, quibus tamquam suis organis utuntur. Dicunt enim se velle ingenia et mores nivenum bonis disciplinis excolere, et hanc cul­ turam pro religione habentes, definiunt’ liberrimam et a quavis religione aut confessione alienam solutamque licentiam cogitandi. Professae igitur se lumen praeferre adolescentibus, eos ab Ecclesiae magisterio, quod ipsum est lumen veritatis divinitus constitutum, avertunt, cosdemque hortantur ut ex suo ipsorum intimo spiritu ideoque ex humanae rationis angustiis lucem petant qua ducantur. Huiusmodi in laqueos praecipue, dediti studiis ado­ lescentes utri usque sexus impelluntur; qui quidem, cum ad Christianam sapientiam ediscendam ct ad fidem, a patribus traditam, conservandam, alienae opis maxime indigent, contra in homines incidunt, a quibus, de ma­ gnae illius hereditatis possessione deturbati, gradatim adducuntur, ut primo contrarias inter opiniones nutent, deinde de omnibus, quaccumque sunt, dubitent, denique in vaga quadam nec definita forma religionis acquie­ scant. quae sane religio aliud omnino est quam quod Icsus Chistus praedicavit. In hac autem re detrimentum longe maius accipiunt illi, utinam non ita multi, quibus intra domesticos parietes, propter parentum vel incu­ riam vel inscitiam, ea defuit prima fidei institutio, quo nihil est homini Christiano magis necessarium. Quare. Sacramentorum usu destituti, et ab omni pietatis cultu remoti, soliti Insuper de sanctissimis quibusque rebus summa ludicii libertate decernere, in eum misere labuntur in differen tismum religiosum quem vocant, plu­ ries Ecclesiae auctoritate damnatum, quocum cuiusvis religionis negatio coniuncta est. Ita. florentes aetate, in tenebris tamen tristitfaque dubitationum, nullo iam viae duce, tabescunt; ut enim quis naufragium in fide faciat, satis est si vel unum dogma in animo suo improbet Quod si pietatis aliqua in eorum vel ore significatio vel corde umbra residua est. s: non mediocrem quoque be­ neficentiae alacritatem ostendunt, hoc non aliam ob causam accidere dicendum est, nisi aut inveteratae con­ suetudinis aut lenioris cuiusdam mollionsque animi, aut etiam humanae prorsus natura lisque virtutis, quae ta­ men ad vitam aeternam non est per se conducibilis. Iam vero ex his societatibus sufficiet eam memorare, quae, plurium altarum voluti mater, pervulgatissima e*t *. (AAS (1915) 95-90 b duce, tabescunt; ut enim quis naufragium in fide faciat, 2) chc d compito di questo Prelato non venisse risatis est si vel unum dogma in animo suo improbet. stretto ai soli sacerdoti e missionari assunti dalla BonoQuod si pietatis aliqua in eorum vel ore significatio vel meli.ana. ma a tutti quell! che da altre simili società corde umbra residua est. si non mediocrem quoque be­ venlssero chiamati a pari officio o che in ogni modo neficentiae alacritatem ostendunt, hoc non aliam ob prestasvero Γassistenza religiosa ad emigrati Italianl·. causam accidere dicendum est, nisi aut inveteratae con­ suetudinis aut lenioris cuiusdam molliorisque animi, aut 3) chc. essendo ormai prossima la costituzionc dei etiam humanae prorsus naturalisquc virtutis, quae ta­ Collegio di .sacerdoti, stabilito dalla s. m. di Pio X men ad vitam aeternam non est per se conducibilis. avanU Tultima guerra. per la preparazlone e migliore Iam vero cx his societatibus sufficiet eam memorare, (nrmazione dei sacerdoti da adibirsi all’assistenza degli quae, plurium aliarum voluti mater, pervulgatissima emigrati italiani. il detto Prelato fosse insieme il Supe­ est 'quod praesertim, dum mansit crudele bellum, plu­ riore di questo Collegio, e ne tenesse lu direzlone ed il rimis calamitosis admodum profuit) opibu^que instru­ gnverno sotto Talla dlrezione della S. C. Concistoriale. ctissima: societas scilicet titulo appellata Young Men’» onde cost avessc sotto mano con facilité e plena co- 331 332 1920 NOV 6-12 SC CONSISTORIALIS - BENEDICTUS XV - SC S. OFFICII Christian Association, contracto in siglam Y. M. C. A., cui quidem inscienter et favent acatholici bonae fidei, eam iudicantcs omnibus salutarem aut certe noxiam r.emmi, et suffragantur indulgentiores quidam catholici, quibus ipsius est ignota natura Haec enim societas sin­ cerum quidem erga iuvenes amorem lactat quasi nihil habeat antiquius quam eorum et corporibus et mentibus esse utilitati; at simul ipsorum labefactat fidem, cum propositum sibi esse contendit eam purificare, et me­ liorem verae vitae cognitionem eis tradere « supra om< cem Ecclesiam et praeter quamlibet religiosam con< Cessionem » At num quid boni de iis sperari liceat, qui. excussa penitus ex animo fide, cum in lesu Christi ovili feliciter conquieverint, longe inde vagantur, quo S; sua quemque libido ingeniumque deducat ?/ Quare Vos. quotquot estis, quibus peculiarem in modum dominici gregis gubernandi cura divinitus man­ data est, haec Sacra Congregatio rogat, ut vestros ado­ lescentes studiose intactos ab harum societatum conta­ gione praestetis, quarum ex beneficentia, Christi administrata nomine, illud periclitatur, quod ipsi ha­ bent, Christi gratia, pretiosissimum. Ergo admonete in­ cautos et confirmate vacillantes in fide; quae autem sunt apud Vos iuvenum ex utroque sexu sodalitates, eas Vos Christiano spiritu.ac robore instruite, aliasque excitate generis eiusdem; quibus quidem ut suppetat unde possint adversariis obsistere, locupletiores e no­ stris appellate ad opitulandum. Simul etiam parochos et iuvenum consociatorum moderatores hortamini ut stre­ nue officium suum faciant, maximeque, libris et opuscu­ lis evulgandis, diffluentes late errores coerceant, artes fraudesque inimicorum aperiant, studiosis veritatis apte succurrant Itaque Vestrum erit, in episcopalibus regionis con­ ventibus de hac ipsa causa diligenter, pro rei gravitate, agere, et quae opportuna factu videantur, collatis con­ siliis constituere. Quo In genere. Sacra Congregatio in smgulis regionibus per earum Praesules publice decla­ randum censet, ephemerides, periodica et alia socie­ tatum harum scripta sane perniciosa, quae ad errores rcîiOTfllûmi et indifferentismi religiosi animis nostro­ rum insinuandos, large disseminantur, ipso iure prohi­ beri2 Metropolitae autem, quidquid pro uniuscuiusque dioecesi rationibus deliberatum actumque erit, ut Apostolicam Sedem intra sex menses referant, curabunt. Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 5 novem­ bres 1920.—R. Card. Merry del Val. Secr. * Vide opusculum Romae editum ab officio centrali Y. M. C. à. iCh * cosa è la Y. M. C. A.: ciô che si propone, etc.·, pas­ sio. i Cfr. Cad. J. C., can. 1384. § 2. et 1399. § 4. Huiusmodi εχΐ. teter alla, apud Italos: «Fede e vita, rivista mensile di citera relljiiosa. organo della Federazlone Itallana degli studen tl per h cultura religiosa, Sanremo·; t Bilychnis. rivista mensile d· stedl rWlgiosi. Roma·: βII testimonio, rivista mensile delle cbiese hr.tbte liai lane, Roma·. n. 298-300 tamen iure collegii S. Congregationis dc Propaganda Fide ab Urbano VIII brevi Ad uberes, diei 18 maii 1638 [IPPF v. 1 p. 173-174] concesso, aliorumque Semi­ nariorum seu collegiorum promissionibus, a S. C. de Propaganda Fide dependentium. Ssfnus Dominus Noster Benedictus Pp. XV in au­ dientia diei 5 novembris 1920 hanc resolutionem ratam habuit et confirmavit, eamque publici iuris fieri man­ davit, contrariis quibuslibet minime obstantibus. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Consistorialis, die 6 novembris 1920.—C. Card. De Lai, Episc. Sabinen., Secr. Aloisius Sincero, Adsessor. Adn. ME 33 (1921) 243-244; PrM 10 (1922) 291. 299 1920 NOV 12.-BENED. XV, LIT. AAS 13 (1921) 185-186 Erigitur delegatio apostolica ln albania BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam.—Quae catholico nomi­ ni aetemaeque fidelium saluti bene, prospere ac felici­ ter eveniant et quae rei sacrae procurationi melius gerendae conducant, ea ut sollicito studio praestemus. Nos admonet supremi apostolatus officium.quo interris» nullis quidem meritis Nostris, divinitus fungimur. Hoc ducti consilio, ut Albaniae dioecesibus earumdemque Praesulibus, tot ac tantis difficultatibus atque aerumnis probatis, auxilium efficax tutumque regimen providere­ mus. Delegationem Apostolicam eadem in regione insti­ tuendam censu imus. Quare, omnibus rei momentis attente perpensis cum VV. FF. NN. S. R. E. Cardinali­ bus negotiis Propagandae Fidei praepositis. Apostolica Nostra auctoritate, praesentium tenore. Delegationem Apostolicam in Albania erigimus. Volumus ut haec De­ legatio singulas Albaniae dioeceses attingat, eiusdemque Delegationis sedem in Urbe Scodrensi constitui­ mus. Haec mandamus, edicimus, decernentes praesentes. Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenarios atque integros effectus sortiri atque obtinere, iliisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc ct in posterum plenissime suffragari; sicque rite iudlcandum esse ac definiendum, irri/tumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus 136 super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive Ignoranter attentari contigerit Non obstantibus contra­ riis quibuscumque. Datum Romae apud sanctum Petrum sub annulo Piscatoris, die xn novembris mcmxx. Pontificatus Nostri anno septimo—P. Card. Gasparri. α Secretis Status. Atfn. ME 33 (1921) 55. PrM 10 (1922) 185. 360 298 1520 NOV 6.-SC CONS., RESOL. AAS 13 (1921) 259 RESOLUTIO 5C7ER PRIVILEGIO ORDINANDI ABSQUE LITTERIS DIMISSORIAUWS NONNULLIS SEMINARIIS SEU COLLEGIIS ECCLESIASTICIS IAMPR1DEM CONCESSO Quum nonnulla ecclesiastica collegia seu Seminaria, quae alumnos ex dissitis civitatibus colligunt, anteactis temporibus privilegio donata fuerint promovendi ad ordines alumnos sine litteris dimissorialibus suorum Ordinariorum, dumtaxat de consensu Superiorum ipsius collegii, vel de licentia Cardinalis Protectoris collegii et de corsensu Rectoris, vel etiam cum littcrris testimonia­ libus Rectoris, quaesitum est, utrum in praesenti, mu­ tatis temporum et locorum adiunctis ct Codice luris canonici promulgato, memorata privilegia adhuc per­ severent Quaestione de mandato SSmi Domini Nostri penes S. Congregationem Consistorialem pertracta. Emi Patres, ln plenario consessu diei 8 ianuarii huius anni, rebus omnibus perpensis, consuerunt: memoratum privile­ gium. cessatis causis ob quas concessum est, cessare debere, et ius commune esse restituendum, incolumi 333 1920 NOV 12.-SC S. OFF., DECR. AAS 12 (1920) 570 operis < rrhische eroerterungen Cber den KATT1OLLSCHEN RELlGIONSUNTERBICirr AN HOTHEREN SCHULEN ... VON DR. W. WILBRAND > Damnatio Fcria IV, die 10 novembris 1920 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis Sancti Officii. Erhi ac Rmi Domini Cardinales fi­ dei et moribus tutandis praepositi, prachabito DD. Con­ sultorum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum inserendum mandarunt opus: Kritische Eroerterungen über den katholischen Rcligionsunterricht an hoeherem Schulen ... ron Dr. IV. Wilbrand. Tübingen. Verlag eon I C. B. Mohr «Paul Siebeck), 1919. Et insequenti ferla v. die 11 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. in solita audientia R. P D Assessori S. Offici) impertita, relatam sibi EnSorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et pubbeandam mandavit Datum Romae, cx aedibus S. Officii, die 12 novem­ bris 1920.—A. Castellano. Supremae S. C. S. Officii No­ tarius. 334 CONCIUI. CORRIENTEN„ IURISDICTIONIS 1920 NOV 13 - vani, optimos libros per domos et familias dissemlnint et matrimonia mere civilia cohonestant: quo fit m ex hac institutione miris modis in Christiana republica nona dimanent, multlquv salventur, nui sine hoc a unio 1920 NOV 1X-SC CONC. RESOL AAS 13 (1921) 135-144 ·· pcriissent " (Collectio LaccnjLs, vol. VII. col. &01j. Incrementa celerrima Societatis necessaria lusse ruat re­ CORR1ENTEX. digi statuta et accuratam ad modum organici cv»-pons fieri I URIS DICTIONIS, SEU DEPENDENTIAE CO NTERENTlARUAi S. YIN constitutionem. Statuta a «ociis adunatis condita sunt et orSa ruratio facta est per Conferentia· plerumque In paroecias ŒNTII A PALLO A POTESTATE O RDI?» AR II LOCI istributas, per Consilia particularia seu regionalia, ct Con­ Die 13 novembris 192Ü silium generate a quo ultimo tota Societas regitur. At neque pro statutis unquam requisita est approbam Species factl - Episcopus Corrientcnsls in Republics auctoritatis ecclesiasticae, neque pro intenm organuauonc. neque unquam particulares ConferenUac erectae eunt pei Argentina litteris dici 8 septembres 1919 dubium sol­ actum Superioris ecclesiastici aut praerequisita saltem eiu> vendum proposuit circa dependentiam Confe rentia rum approbatione; sed Confcrentiae institutae sunt privata con­ S. Vicentii a Paulo a potestate Ordinarii; tenor littera­ ventione piorum fidelium qui sese adunarunt ad illa exi­ rum est ut sequitur: mia cantatis opera exercenda, et Societati incorporatae sunt per admissionem factam a Consilio generali. Orta ergo < Ex iis quae in Lib. Π Codicis, Part- 3*. Tit. XVIII est ct propagata tamquam societas laica I. c. non «cclcila« el XIX continentur, ius tribuitur locorum Ordinariis stica seu non habens esse ab actu auctoritatis ccclc«lan^ae r erectionem seu constitutionem associationum fidelium sicut sunt hospitalia laica tquod non est Idem ac exciudcnr approbandi, seu permittendi, pro diversa earum natutia finem pium et omnino religioni conforment et hospita­ r ra; atque ipsarum regimen ct administrationem ordilia ecclesiastica, utraque opus pium: sed priora non erecta : nandi, aut saltem inspiciendi et aaprobandi, inter alia ab auctoritate ecclesiastica ideoque tat cm lurid! cam in Ecclesia non habentia, posteriora vero talem euctionem habentia et cx illa lundicam personalitatem (Cfr gum praecepto reservantur, necnon Religiosis ex Cod., can. 1-U9 J 1). Apostolko induito. Ita organlzata tamquam Societas in sensu canonico < Inter laudatas consociationes, locum tenet societas, ecclesiastica habui: favorem Ecclesiae: omnes Episcops quae vulgo appellatur Conferendas de S. Vicente de certatlm eam summis laudibus cumularunt: parochi in ipsa Paul, quaeque inter alias pro pauperibus sublevandis nocti sunt praecipuum adiumentum regenerationis suat pa­ roeciae; Romani Pontifices laudarunt ac foverunt ac Un­ in hac Dioecesi ab aliquot annis adest Hanc, tamen, dem plurimis indulgentiis dotarunt. Quae indulgentiae ccna Moderatore supremo eiusdem pro universa ditione cessae sunt/ Societati Indepcr.dcnter a qualibet erectione ia Argentina —in Metropoli degenti— praeceptis supra vel approbatione auctoritatis ecclesiasticae, solis attentis laudatis non teneri sustinetur, neque Ordinariorum operibus cantatis, quibus illa impenditur. Ita Gregorius lurisdictioni et potestati subilci iuxta canones quate­ XVI Brevi Romanum decet Pontificem 10 lan. 1845 (Atta nus societas laica est Grxc. XVI v. III p. 375-376) Indulgentias concedit " Consi* Ilis rive Conferenti!·, quae approbante Consilio Generali t Idcirco orator Episcopus, in actione et regimine “ irutiluunfur (nulla mentione facta dc erectione aut apeiusdem Societatis —quae Pia Unio iuxta can. 707 w probatione auctoritatis ecclesiasticae) sive ab eodem rive videtur audire— nonnulla conspiciens difformia atque w a Consllita parricularibUA w. - Deinde alio Brevi 12 au­ moribus ct religioni adversa, imo et noxia, opportuna gusti 1845 alias indulgentias concessit personis, quae prae­ dictam Societatem suis eleemosynis lavent. Quin immo va­ adhibere correctionis media impeditus est; quapropter luerunt Romani Pontifices ut retineret illum characterem Eminentiam V. Rcvman supplex accedit, ut declarare Societatis Ia leae seu non cedesi asticae, nominatim Grego­ dignetur : rius XVI ct Pius IX: ~ i quali stimarono buona co*a che c An et quo ambitu praedicta Societas S. Vincentli " essa prendesse carattere di lau a. umu e ailto ©c. “ cimo, non scrtovEES» /n eseo. e giudlrarono ehe, eori ~ rortttuilc. potrebbe xerttre uttlmentc aali interml “ delle religione ~ (Vita di Ozanam, scritta dal canonico suo piuntur * ** fraidlo: verdonc italiana. p. 1G9>. Videlicet: ** Era facile “ a capire che Vunione di spiriro «arubbe stata immediataVottm Conscltoris - Attenta forma genexfea sub qua “ T.ente rotta, se ogni vescovo GOCXSe organizroto k condubium proponitur, quum ia factlspecie nonnisi praesete·· ferer.xe della propria diocc&i .· compilato ii loro regorantur nonnulla dlfformla atque moribus et religioni adlamento, nel modo ch'cgli et* sse creduto più convcriexquorum specifica natura non describitur, unicum te ” (Ibidem). quid videtur opportunum ad rem illustrandam. est adum­ Ita Societas nunquam curavit personalitatem luridicam brare statum Juridicum Confervntlarum Vlnccntlanarum in Ecclesia habere: contra eam procuravit obtinere ab auc­ s^u Societatis S. Vincentli a Paulo, tum In genere, tum in toritate civili, ut haberetur capax recipiendi legata aliasque particulari quoad Conferentias Vincentianas in Republics donaticnes. rine quibus migntun opus regenerationis clas­ sium pauperum, ctim eo fructu qui latus fuit, aggredi non potuisset Et de facto a pluribus guberniis recognitionem A) - luridica conditio Conferendarum tn genere. obtinuit, qui recognitionem denegare solent associationibus r J P*?ST0 " Sî52eîas S Vlnc*ntil a Paulo, ut scitum est. habentibus characterem Societatis ecclesiasticae. fuit fundata a Friderico Oianam a. 1833. Praeclarus ille At. sl Confcrentiae Vincentianse non sunt associatio vir, adhuc luvenis. cum aliis luvenibus catholicis amicitia proprio sensu ecclesiastica, eae tamen inulto ini imiorem et societate conlunctus ad scopum litterarium ct philosophi­ coniunctlonem ab initio habuerunt ct constanter retinue­ cum. sensit cum illis divinum quemdam impulsum active runt cum clero ct auctoritatibus ecclesiasticis. Ipsis gcr.ecooperandi in remedium Ingentium malorum quibus eo ratlm. licet effective non praesit, pracest tamen honoris premebatur societas, praesertim per exercitium causa parochus, parochus. aut in m eius defectu alius , pius sacerdos, Christianae cantatis et operum misericordiae sive corporalis non raro ipse Episcopus, ac semper adest aliquis sacerdos. atve spiritualis (n favorem pauperum. Christum in eorum qui spiritualiter ’ dirigit ct a consiliis est tamquam vert» persona venerantes. Inita ergo inter se societate, prodiit quem mod uni agendi non habuit ad sistens ecclesiasticus: ·, pruna sle dicta Con/creritic sut> caelesti patrocinio S. Vin­ societas impositum ab Auctoritate cccl ’Siastlca. sed sponte centi: a Paulo, cuius exemplis ad illa mi^.-rkordiac opera a sociis « ·--« - quo ·tum. instinctu Hio vere Christiano, In spiritu supematuralt exercenda Incitarentur. Initio paupe­ inae caritaMs exercendis quaeritur iuvamen operibus res In eorum domibus invisebant ad eorum corporales mi­ et directio auctoritatis ecclesiasticae, cuius priecipue ce serias sublevandas, ut ita sibi pararent aditum ad reme­ illa opera promovere ac fovere. dium procurandum miseriis spiritualibus multo urgentiortbus i Manuel de la Société dc St - Vincent dr Paul. pa«. Π. Qcoo . - Res felicem habuit successum*, e-ctrta* mirabiliter Laica, a limine removendum/ cscc ab hac appellatione sen­ propagata est. primum in Gallia, deln tn aliis pluribus na­ sum pravum quem nunc passim habet, ct quem praetento tionibus, et paulatlxn complexa est omnia opera, quae, pro tempore omnino non habebit: talcum hic tantummodo per euiusve rei. onls conditione ct necessitate, inservirent ad oppositionem dicitur ad ecclesiasticum. praefatum pr-po*Jtum sublevandi pauperum miserias tam corporales qu.im spirituales Quae opera eximiae caritatis Iam notum est dari c appel! amas taicalcs et ecclesiasticas: 137 Christianae. 80 Patres, qui in/ postulatu Concilio Vaticano illae autem sunt, quae sine auctoritate ct approbatione ec­ exhibito, quo petebatur ul ab Ipso Concilio praedicta So­ clesiastica fundantur ct Idcirco splritualtzatae non rema­ cietas laudaretur et commendaretur. IU brevi complexi nent. sed tub dispositione testatoris et heredum (AmostaiO. sunt’ " Haec autem Societas, cx lalcorum ordine pracDc causis piis, lib. III. cap. I. 7. cap. Π. η. 1 sq.). * sertim effnrmata. nobiliores civitatum ct vicorum viros Nota pariter est divisio con fraternitatum In laicales et * optlxnosque ephebos in sinu computat, latenuc per univerecclesiasticas; m qua divisione lumitur con fraternitas pro " sum terrarum orbem Iam diffusa, uberiores fructus in qualibet societate seu xtsocutionc m finem pium inita, et “ diei protulit· quos hic enumerare superfluum rsMt. Vix discrimen inter lalcale· ct ecclesiasticas ponitur in hoc. " exstat corporalis inopia, quae ab ets non relevetur, aut quod tn primis non interveniat, m aliis interveniat ad iurt« “ animi afflictio. quae non sit recreata. Isti enim paupeeffectus auctoritas ecclesiastica, eas per suam approbatio­ - re* saepe et regulariter visitant cc'-que duplici panis ct nem vel erectionem condens seu ease ecclesiasticum exs “ consolationis pabulo reficiunt; aegrotis opitulantur Usque tribuens (Amostaxo. Dc cautxs pus, lib IV. i ap. 12, n. 7» - salutaris medicinae remedia Bubmlntstrunt. senes in hoNon ergo distinguuntur a ime. sed ex eo quod primae diri­ * spltiit at orphan s tn cm* .«rvatoru* collevant ; artifice· et gantur ct gubernentur a personis lalcis. aliae ab auctoritate " operario· erudiunt. lunlorenque ex eis. quin tn officinis uhi Mrlata. Manuale de Indulgentiis. • tirocfnanlur. «un patrocinio a pravis exemplis pruewrpag -07. ubi pariter notat a^velationes, quae ab Episcopo 1920 NOV 6-12 SC CONSISTORIALIS - BENEDICTUS XV - SC S. OFFICII Christian Association, contracto in siglam Y. M. C. A., cui quidem inscienter et favent acatholici bonae fidei, eam ludicantes omnibus salutarem aut certe noxiam nemini, et suffragantur indulgentiores quidam catholici, quibus ipsius est ignota natura. Haec enim societas sin­ cerum quidem erga iuvenes amorem iactat quasi nihil habeat antiquius quam eorum et corporibus et mentibus esse utilitati; at simul ipsorum labefactat fidem, cum Êrepositum sibi esse contendit eam purificare, et meorem verae vitae cognitionem eis tradere « supra omt nem Ecclesiam et praeter quamlibet religiosam con< fossionem » ’. At num quid boni de iis sperari liceat, qui. excussa penitus ex animo fide, cum in lesu Christi ovüi feliciter conquieverint, longe inde vagantur, quo ^7 sua quemque libido ingeniumque deducat ?/ Quare Vos. quotquot estis, quibus peculiarem in modum dominici gregis gubernandi cura divinitus man­ data est, haec Sacra Congregatio rogat, ut vestros ado­ lescentes studiose intactos ab harum societatum conta­ gione praestetis, quarum ex beneficentia. Christi administrata nomine, illud periclitatur, quod ipsi ha­ bent, Christi gratia, pretiosissimum. Ergo admonete in­ cautos et confirmate vacillantes in fide; quae autem sunt apud Vos iuvenum ex utroque sexu sodalitates» eas Vos Christiano spiritu ac robore instruite, aliasque excitate generis eiusdem; quibus quidem ut suppetat unde possint adversariis obsistere, locupletiores e no­ stris appellate ad opitulandum. Simul etiam parochos et iuvenum consociatorum moderatores hortamini ut stre­ nue officium suum faciant, maxim eque, libris et opuscu­ lis evulgandis, diffluentes late errores coerceant, artes fraudesque inimicorum aperiant, studiosis veritatis apte succurrant Itaque Vestrum erit, in episcopalibus regionis con­ ventibus de hac ipsa causa diligenter, pro rei gravitate, agere, et quae opportuna factu videantur, collatis con­ siliis constituere. Quo in genere. Sacra Congregatio in singulis regionibus per earum Praesules publice decla­ randum censet, ephemerides, periodica et alia socie­ tatum harum scripta sane perniciosa, quae ad errores rahonalismi et indifferentismi religiosi animis nostro­ rum insinuandos, large disseminantur, ipso iure prohi­ beri.1 Metropolitae autem, quidquid pro uniuscuiusque dioecesi rationibus deliberatum actumque erit, ut Apo­ stolicam Sedem intra sex menses referant, curabunt Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 5 novem­ bris 1920.—R. Card. Merry del Val, Secr. ‘ Vide opusculum Romae editum ab officio central! Y. Μ. C A. «Cbe cosa è la Y. M. C. A.: ciô che sl propone, etc.», pasώη » C£r. Cod. I. C., can 1334. § 2, et 1399. § 4. Huiusmodi rxî, inter alia, apud Italos: «Fede e vita, rivlsta mensile dl olnra religiosa. organo della Federaalone I tnIlana degi! studen­ ti per Ia cultura religiosa, Sanremo»; sBilychnis, ri vista mensile Λ sxudi religiosi. Roma»; «Il testimonio, rivisla mensile delle riiese battisse italiane, Roma». η. 238-300 tamen iure collegii S. Congregationis de Propaganda Fide ab Urbano VIII brevi Ad uberes, diei 18 maii 1638 [IPPF v. 1 p. 173-174] concesso, aliorumque Semi­ nariorum seu collegiorum promissionibus» a S. C. de Propaganda Fide dependentium. Ssmus Dominus Noster Benedictus Pp. XV in au­ dientia diei 5 novembris 1920 hanc resolutionem ratam habuit et confirmavit, eamque publici iuris fieri man­ davit. contrariis quibuslibet minime obstantibus. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Con­ sistorialis, die 6 novembris 1920.—C. Card. De Lai. Episc. Sabinen., Secr. Aloisius Sincero. Adsessor, Adn. ME 33 (1921) 243-244; PrM 10 (1922) 291. 299 1920 NOV 12.-BENED. XV, LIT. AAS 13 (1921) 185-186 Erigitur delegatio apostolica in albania BENEDICTUS PP. XV Ad perpetuam rei memoriam.—Quae catholico nomi­ ni aeternaeque fidelium saluti bene, prospere ac felici­ ter eveniant et quae rei sacrae procurationi melius gerendae conducant, ea ut sollicito studio praestemus. Nos admonet supremi apostolatus officium, quo in terris, nullis quidem meritis Nostris» divinitus fungimur. Hoc ducti consilio, ut Albaniae dioecesibus earumdemque Praesulibus, tot ac tantis difficultatibus atque aerumnis probatis, auxilium efficax tutumque regimen providere­ mus» Delegationem Apostolicam eadem in regione insti­ tuendam censu imus. Quare, omnibus rei momentis attente perpensis cum W. FF. NN. S. R. E. Cardinali­ bus negotiis Propagandae Fidei praepositis. Apostolica Nostra auctoritate, praesentium tenore. Delegationem Apostolicam in Albania erigimus. Volumus ut haec De­ legatio singulas Albaniae dioeceses attingat, eiusdemque Delegationis sedem in Urbe Scodrensi constitui­ mus. Haec mandamus, edicimus, decernentes praesentes. Litteras firmas, validas atque efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenarios atque integros effectus sortiri atque obtinere, iliisque ad quos pertinent, sive pertinere poterunt, nunc et in posterum plenissime suffragari; sicque rite iudicandum esso ac definiendum, irri/tumque cx nunc et inane fieri si quidquam secus i&s super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit Non obstantibus contra­ riis quibuscumque. Datum Romae apud sanctum Petrum sub annulo Piscatoris, die xn novembris mcmxx. Pontificatus Nostri anno septimo.—P. Card. Gasparri. α Secretis Status. '% Ada. ME 33 (1921) 55. PrM 10 (1922) 185. 300 298 1920 NOV 6.-SC CONS., RESOL. AAS 13 (1921) 259 1920 NOV 12.-SC S. OFF., DECR. AAS 12 (1920) 570 operis < krttische eroerterungtn Cher den KATHOLISCHEN RELIGIONSUNTERRICIIT AN HOEHEREN SCHULEN ... VON DR. W. WILBRAND » Damnatio RESOLUTIO SUPER PRIVILEGIO ORDINANDI ABSQUE LITTERIS DIMISSORLALIETS NONNULLIS SEMINARIIS SEU COLLEGIIS ECCLESIASTICIS IAMPRIDEM CONCESSO Quum nonnulla ecclesiastica collegia seu Seminaria, quae ahimnos ex dissitis civitatibus colligunt, anteactis temporibus privilegio donata fuerint promovendi ad ordines alumnos sine litteris dimissorfalibus suorum Ordinariorum, dumtaxat de consensu Superiorum ipsius collegii, vel de licentia Cardinalis Protectoris collegii et de consensu Rectoris, vel etiam cum litteris testimonia­ libus Rectoris, quaesitum est, utrum in praesenti, mu­ tatis temporum et locorum ndiunctis et Codice iuris canonici promulgato, memorata privilegia adhuc per­ severent Quaestione de mandato SSmi Domini Nostri penes S. Congregationem Consistorialem pertracta. Emi Patres, in plenario consessu diei 8 ianuarii huius armi, rebus omnibus perpensis, censuerunt: memoratum privile­ gium. cessatis causis ob quas concessum est, cessare debere, et ius commune esse restituendum, incolumi Feria IV, die 10 novembris 1920 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis Sancti Officii» Eihi oc RAi Domini Cardinales fi­ dei et moribus tutandis praepositi, praehabito DD. Con­ sultorum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum inserendum mandarunt opus: Kritische Erocrtcrungen Ober den kdtholuchm Religionsunterricht an hoeherem Schulen ... ron Dr. W. Wilbrand. Tübingen. Verlag ron 1 C. R. Mohr (Paul Siebeck). 1919 Et insequenti ferla v. die 11 eiusdem mensis ct anni. Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. in solita audientia R. P. D. Assessori S, Officii impertita, relatam sibi Erhorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit ct publicandam mandavit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 12 novrmbris 1920.—A. Castellano. Supremae S. C. S. Officii No­ tarius. 334 ■■MW SC CONCILII. CORRIENTEN- IUR1SDICTIONIS π. 301 301 1920 NOV 11-SC CONC. RESOL. AAS 13 (1921) 135-144 CORRIENTEN. lURISDlCTIONIS. SEU DEPENDENT * ΛΕ CONFERENT LARUM >. VIN­ CENTI I Λ PAULO A POIXSTATE ORDINARII LOCI Die 13 r.ovcrnbris 1920 Species facti. - Episcopus Corrientensis in Republics Argentina litteris diei 8 septembris 1919 dubium sol­ vendum proposuit circa dependentiam Conierentiarum S. Vicentli a Paulo a potestate Ordinarii; tenor littera­ rum est ut sequitur: « Ex up quae in Lib. II Codicis, Part 3*. Tit. XVIII et XIX continentur, ius tribuitur locorum Ordinariis erectionem seu constitutionem associationum fidelium approbandi, seu permittendi, pro diversa earum natu­ < ra: atque ipsarum regimen et administrationem ordi­ nandi. aut saltem inspiciendi et adprobandi. inter alia plura; et salvis semper quae Apostollcae Sedi ex le­ gum praecepto reservantur, necnon Religiosis ex Apostollco inau) to. < Inter laudatas consociationes, locum tenet societas, < quae vulgo appellatur Conferendas de S. Vicente de « Paul, quaeque inter alias pro pauperibus sublevandis in hac Dioecesi ab aliquot annis adest Hanc, tamen, a Moderatore supremo eiusdem pro universa ditione Argentina —in Metropoli degenti— praeceptis supra laudatis non teneri sustinetur/ neque Ordinariorum iurisdictiom et potestati subilci iuxta canones quate­ nus societas laica est < Idcirco orator Episcopus, in actione et regimine eiusdem Societatis —quae Pia Unio luxta iuxta can. 707 videtur audire— nonnulla conspiciens diffonnia atque moribus et religioni adversa, imo et noxia, opportuna adhibere correctionis media impeditus est; quapropter Eminentiam V. Revrhan supplex accedit, ut declarare dignetur .· • An et quo ambitu praedicta Societas S. Vincenti) a Paulo Ordinarii loci potestati subsit iuxta quae in < Lib. Π. Part. 3\ Tit XVUI et XIX C. I. C praeci­ < piuntur >. ΟΗΕΎ Ο \orcM Consultoris. - Attenta forma genertea sub qua dubium proponitur, quum m factlspecie nonnisi pra ese fe­ rantur ~ nonnulla dlffornda atque moribus et religioni ad* versa ", quorum specifica natura non describitur, unicum quod videtur opportunum ad rem illustrandam, est adum­ brare statum Juridicum Conferent!arum Vlnccntianarum seu Societatis S. Vincenti! a Paulo, tum in genere» tum in particulari quoad Conferentia? Vincentlanas in Republics Argentina A) - Juridica rondiflo Confcrcntiaruni Ln genere. • P1 s4™· · Societas S. vincenti! a Paulo, ut scitum est. fuit fundata a Friderico Ozanam a. 1KJ3 Praeciaru\ ille vir, adhuc luvenls. cum alus iuvenlbus catholicis amicitia et societate coniur.clus ad scopum litterarium ct philosophi­ cum. sensit cum illis divinum quemdam Impulsum active cooperandi in remedium indentium malorum quibus eo premebatur societas, praesertim per exercitium chriMianae caritatis et operum misericordiae sive corporalis sve spirituali? in favorem pauperum. Christum in eorum persona venerantes. Inita ergo inter sc societate, prodiit prima sic dicta Conferentia sub caelesti patrocinio S- Vin­ centi) a Paulo, cuius exemplis ad illa misericordiae opera «piritu supernatural! exercenda incitarentur. Initio paupe­ res m eorum domibus invisebant nd eorum corporales mi­ serias sublevandas, ut ita sibi rent aditum ad reme­ dium procurandum miseriis tualibus multo urgentionbus (Manuel de la Socldt St - Vincent de Paul. pag. 164). - Res felicem habuit succes«um : s cicla? mirabiliter propagata est. primum in Gallia, dein in aliis pluribus na­ tionibus, et paulatim complexa est omnia opera, quae, pro cuiusve regionis conditione et necessitate, inservirent ad praefatum propositum sublevandi pauperum mi eria? tam corporales quam spirituale? Quae opera eximiae caritati.? Christianae. H0 Patre?, qui in/ postulatu Concilio Vaticano exhibito, quo petebatur ut ab ipso Concilio praedicta So­ cietas laudaretur et commendaretur, ita brevi complex! sunt: ** Haec .sutem Sceletos, ex Tatcorum ordine prae“ «ertim efformata. nobiliore? civitatum et vicorum viros " optiny.^que ephebo» tn sinu computat, lalcquc per umver** «um terrarum orbem iam diffusa, uberiores fructus in " dies protulit, ques hic cnumtrure superfluum cexet Vix “ exstat corporalis inopia, quae ab el? non rch-vetur. nut mimi afflict!^, aune non rit r creata Isti enim paupe" res ?aepe et regulariter visitant ro que * duplici pani? et " consolationis pabulo reficiunt; aegroti * opitulantur lisque " salutaris medicinae remedia subministrant, sene * in ho" »p!tlb ct orphanns n ren * : va'.oril» coUocant. artJ'ices vt " operarios erudiunt, lunloresque ex eis. quin in officinis " tiroclnantur. suo patrocinio a pravis exemplis praeser- 335 1920 NOV 13 vant; optimos libros per domos ct familias disienunint et matrimonia mere civilia cohonestant: quo fit ut ex hac institutione miris modis in Christiana republica botu dimanent, multique salventur, qui sine hoc auxilia penissent " (Collectio Laccnsis, vol. VII. col. SOI). Incrementa celerrima Societatis necessaria 1 usserunt re­ digi statuta et accuratam ad modum organici corpora fler! constitutionem. Statuta a sociis adunatis condita sunt et organizatio facta est per Confcrentias plerumque in paroecias distributas, per Consilia particularia seu regionalia, et Con· silium generale a quo ultimo tota Societas regitur. At neque pro statutis unquam requisitu est approbatio auctoritatis ecclesiasticae, neque pro interna organuauooe. neque unquam particulares Conferentiae crcctac sunt pe: actum Superioris ecclesiastici aut pracrcquisita saltem eiui approbatione; sed Conferentiae institutae sunt privata con­ ventione piorum fidelium qui sese adunarunt ad ÜU exi­ mia caritatis opera exercenda, et Societati incorporatae sunt per admissionem factam u Consilio generali. Orta ergo est et propagata tamquam socictas Utica l. o. non ecclesia­ stica seu non habens esse ab actu auctoritatis eccleslasUOct sicut sunt horpltalia talea (quod non est idem ac excluden­ tia finem pium ct omnino religioni conformem) et hospita­ lia ecclesiastica, utraque opus pium; sed priora non erecta ab auctoritate ecclesiastica ideoque personalitatem luridicam in Ecclesia non habentia, posteriora vero talem erec­ tionem habentia et ex illa Juridicam personalitatem (Cfr Cod., can. 1489 | 1). Ita organizata tamquam Societas m sensu canonico non ccclcjrkMtica habuit favorem Ecclesiae: omnes Epijccpr certatim eam summis laudibus cumularunt; parochi m ipsa nacti sunt praecipuum adiumentum regenerationis suae pa­ roeciae: Romani Pontifices laudarunt ac foverunt ac tan­ dem plurimis indulgentiis dotarunt Quae indulgentiae con­ cessae sunt/ Societati independenter a qualibet erectione vel approbatione auctoritatis ecclesiasticae. solis attentu operibus caritatis, quibus illa impenditur. Ita Gregoriui XVI Brevi Romanum decet Pontificem 10 ian. 1645 (Αιτ * Grec. XVI v. III p. 375-3761 indulgentias concedit " Consi“ Ilis save Conferentiis, quae approbante Consilio Generato " instituuntur (nulla mentione facta dc erectione aut ap" probatione auctoritatis ccclcslxsticTC) sive ab coderr. «ve " a Conxihii particularibus - Deinde alio Brevi 12 au­ gusti 1845 altas indulgentias concessit personis, quae prae­ dictam Societatem suis eleemosynis i uvent. Quin immo vo­ luerunt Romani Pontifices ut retineret illum charartcrtm Societatis taleae seu non ecclesiasticae, nom malim Grego­ rius XVI et Pius IX : " i quali sttmarono buona cora che " cisa prendesse carattere di opera tjuca. ooie aktxo del “ ruso. KON gCTzovrss.i ·ο r.sso. c piudicaronn che, coii " rostituita. potrebbr servire utilmeixtc agit intercut " dcUa reliffionc " iVUa di Ozanam, scritta dal canonico suo ~ fratcllo: versione i talia na. p. 109i. Videlicet: “ Era facile " a caplrc che 1'unlonc dl spirtto sarebbe stata immediata" mente rotta, se ognl vescovo avesse organixrato (e cor." ferenze della propria diocest e compilato II loro repo·· lamento, nel modo ch'cgli cresse crcduto plû conrenien" te " (Ibidem». Ita Societas nunquam curavit personalitatem juridicam in Ecclesia habere: contra eam procuravit obtinere ab auc­ toritate civili. ut haberetur capax recipiendi legata aliasque . * donaticae sine quibus magnum opus regenerationis clas­ sium pauperum, cum eo fructu qui latus fuit, aggredi non potuisset. Et de facto a pluribus guberniis recognitionem obtinuit, qui recognitionem denegpre solent associationibus habentibus characterem Societatis ecclesiasticae. At. si Conferentiae Vincentiar.ae non sunt associatio proprio sensu ecclesiastica, eae tamen multo intimiorem conlunctioncm ab initio habuerunt et constanter retinue­ runt cum clero et auctoritatibus ecclesiasticis. Ipsis genrratlm, licet effective non praesit, praeest tamen honoris causa parochus, aut in eius defectu alius pius sacerdos, non raro Ipse Episcopus, ac semper adest aliquis sacerdos, qui iplritualiter dirigit e! a consiliis est tamquam verus adsisiens ecclesiasticus: quem medum agendi non habuit societas Impositum ab Auctoritate ecclesiastica, sed sponte a sociis susceptum. Instinctu illo vere Christiano. quo in operibus ch Istia na? cantatis exercendis quaeritur i uva men et directio auctoritatis ecclesiasticae, cuius praecipue est Illa opera promovere ac fovere. II. Qvoo ab rvs ATnnrr. - Itrrum praestat praemittere, quum Societas S. Vincentll a Paulo dicitur este societas laica. a limine removendum/ csre ab hac appellatione sen- Σ39 sum pravum quem nunc passim habet, et qiicm praeterito tempore omnino non habebat : Iolcum hic tantummodo per oppositionem dicitur ad ccrlcsta-rtirum tam notum est dari cappellnnla * laicalcs ct ecclesiasticas illae autem sunt, quae sine auctoritate ct approbatione ec­ clesiastica fundantur et idcirco spintualizatae non rema­ nent, wd sub dispositione testatori? ct heredum lAmostaro. De causis piis, lib III. cap I. 7: cap, IL η. 1 sq.i. Nota pariter est divisio con;rctvmttatuni in laicalcs et ecclesiasticas: in qua divisione sumitur confratcmizas pro 3uailbet societate seu associatione in finem pium inita, et iscrimen inter lalcales et ecclesiasticas ponitur in hoc. quod in primis non interrentat. in aliis interveniat ud lurw effectus auctoritas ecclesiastica, ea< per suam approbatio­ nem vcl erectionem condens acu esse ecclesiasticum eis tribuens (Amostuo. Dc catm? piis, lib IV. cap. 13, n. 7) Non ergo distinguuntur a fine. ex eo quod primae diri­ gantur et gubernentur a personis lalcLS. aliae ab auctoritate ecclesiastica Cf quoque Metata. Manuale dc Indutorntiis. png 207, ubi partter notat asscciationcx quae ab Episcope " ’* " " " 336 1920 NOV 13 SC CONCILII. COKKIENTEN., lURISDlCTIONIS *cn luerunt erectae, dici simpliciter pias seu laicalcs per oppositionem ad ecclesiasticas (Schmalzgrueber. lib. III. tit ;; et solum postea a Gregono XVI, impetratae fuerunt indulgentiae pro feminis, uuae suis eleemosynis iuvarent Societatis opera, unicum medik'·pro feminis partem habendi in operibus Societatis. De facto tamen, serius ocius. Conferentiae Vinrentianac feminarum pluribus In regionibus constitutae sunt, atque adeo iam res processerunt, ut hodie illae mulierum Con­ ferentiae vitam habeant, quam aliae/ virorum multo pro­ speriorem atque operibus in favorem pauperum omnis con­ ditionis multo insigniorem, cum maiore etiam efficacia m eorum spiritualem regenerationem exercita. Nam tx una parte honestae atque spectatae feminae facibus obtlner.t recognitionem legalem et protectionem guberniorum, ex alia parte facilius et suavius sese introducunt in animes miserorum, quorum corporales miserias levant, atque pa­ rant viam sacerdotibus, quos optimes quowjue sibi in au­ xilium diligenter conquirunt Qua ratione m alias regiones introductae sunt mulierum Conferentiae non attinet dltzcrtre. Qu'ad Confercntiis mu­ lierum in Republica Argentina de quitum est praeprkis 1867. Haec legebantur in parte narrativa rescripti: ” Sup” plices admotae Nobis sunt preces, ut mulierum Christi” fidelium Societati, sub titulo S. Vincenti! a Paulo, vulgo “ Conferenda nuncupatae, quae centralis in Hispaniarum “ regno, suamque sedem habet in civitate Matri tens:, cm” nes et singulas indulgentias communicare de Apostolica *· Nostra Auctoritate dignaremur, quibus virorum Christi· ” fidelium Societas eiusdem tituli et instituti ibidem ex“ sistens ab hac Sancta Sede ditata fuit ", etc. (Opus citatum, pag. 110). Ex Hispania mulierum Conferentiae transierunt in Rcmpublicam Orientalem (Uruguay): inde notitia delata in Rcmpublicam Argtntlnam. In qua piae spectataeque femi­ nae ad nobiliores familias pertinentes i’îas fundarunt (a. 1885) omnino ad normam conferentiarum Hispaniae, ideo­ que a Leone XIII postularunt et impetrarunt, ut sibi con­ ferrentur indulgentiae, quae similibus Conferenti» mulie­ rum in Hispania fuerant concessae: ” Suppi.catum est Nobis» “ ut huic Societati Reipubbcae Argentinae, quae m Civi“ tate Bonaercnsi principem scd.-m habet, cn.nes indul“ gentias. quibus Hispanica gaudet, de Nostra bemrnltatc " concedere dignaremur ., ” (Opus citatum, pag. 1*^9). Ortae ergo sunt Conferentiae mulierum, sicut aliae vi­ rorum, sine formali erectioni atque adeo sine formait ap­ probatione auctoritatis ecclesiasticae; idcirco, sicut i vi­ rorum. non Kubernantur per auctoritatem/ cccicslast/Cam. M3 sed per propria Consilia !n quae sunt crunliatae. ac propterea ipsis non applicantur leges Codicis quae datae sunt de confraternltatibus et piis unionibus per formale decretum erectionis vcl approbationis Episcopi cor diti»· ct in hoc sensu vere potest dici quod non sunt subtectae Episcopo, quamvis semper, ut dictum est. manet impr '«prius hic modus loquendi, cum semper Episcopus ius habeat «t officium vigilantiae atnuc adeo visitati mis (can 336 »aq j Id autem de Conferenti» RcipuNicar Argentinae multo ad­ huc constat apertius. Nam cum nobtlbaimac feminae, ouae ipsas condiderunt, antea suum consilium manife * *4»enX .< Archtcplscopo Bonacrvnsi. ob’ato etiam exemplari Statuto­ rum. atque ab eo implorassent approbationem seu benedic­ tionem. ut catholicas feminas decebat: Archiepiscopus sa­ pienter abstinuit a formali approbatione societ.itix quae non erat ecclesiastico, sicut cnnfratemltntvs et piae unio­ nes. benedictionem vero suam largissime impertitus est. simul declarans non esst' suae auctoritatis illam guber­ nare. En verba: “ Imploratam l>ene** cletas constitui et consilium damus ut quam primum “ constituatur ” i Opus citatum, pag. 103>. Ergo Conferentiae Vincentlanoc mulierum Remublicae Arccnlmae. sicut aliae virorum, ad eximia caritatis epera exercenda, sese constituerunt ex pia voluntate ar don;m * «une interventu auctoritatis ecclesiasticae, quar sesc decla­ rabat incompetentem ad Illam p<-r formale decretum erec- ■ η. 302 SC CONCIUI. ZAGADRIEN., NOMINATIONIS VICARIORUM 1920 NOV 13 tus XIII Const. In supremo militantis, d. d. 23 sept. 1124 hanc Constitutionem I n nocent ianam confirmavit et ad uni­ versos locorum Ordinarios extendit (Bull. Rom. t, 12 p. 100-101J. Cum parochi iurisdiclionem ordinariam in sua quisque paroecia habeant, hanc etiam aliis, α lege requisitas qua­ litates habentibus, per se, delegare possunt. Notandum etiam est. tempore Concilii Tridentinl nondum seminaria dioccesana exstitisse, in quibus clerici sub oculis episcopi ad ministeria sacerdotalia praeparantur. Quare eo tempore parochus 1 uvenem sacerdotem, a se ipso forsan ad sanctua­ rium adductum, illiusque aptitudlnem ad ministerium parochlale, facilius cognoscere poterat quam episcopus, fune S. Synodus episcopos tantummodo i ussit, ut parochos co­ gant in locis. “ quibus populus ita numerosus sit. ut unus “ rector non possit sufficere ecclesiasticis .sacramentis nu" nistrandis et cultui divino peragendo ** , ut “ sibi tot sa** cerdo tes ad hoc munus adi ungant, quot sufficiant Hic modus nominandi vicanos cooperatores, scilicet per ipsos parochos, fere ubique perduravit usque ad finem sae­ culi decimi octavi, ut etiam apparet cx plunmls synodis dioeccsanis durante illo tempore habitis (ct partim con­ gestis in Analecta Iuris Pont., ser. V (1661). coL 877 sqq.J. Verumtamcn inde a tempore perturbationis gallicae. Quit omnia in ecclesiastica ct civili societate non solum in Gal­ lia. sed etiam in finitimis regionibus, sus deque vertit, alius modus Invaluit, quo dicti vicani ab episcopis nominabantur absque ullo parochi interventu. Sic res se habebat in Gal­ lia, Belgio et Sabaudia (Praelectiones iur. can. habitae in semin. S. Sulpitii. I. 402; De ren bourg, Etude canon, sur Ici Vicaires paroissiaux, Tournai. 1871. p. 102), in Austria ct Germania (Vering, Kirchcnrccht, Freiburg. 1881 ait. ed. p. 608; Müller. Lexicon des Ktrchcnrechfs, III. 278), in Statibus unitis America * septentrionalis, in Canadia. Hibernia et aliis regionibus sub ditione britannica (Smith. Elements of eccl. late. New York. 188/. VII cd.. I, 447). Iste modus no­ minandi vicarios cooperatores, soil per episcopos absque interventu parochorum, etiam Statutis dioccesanis (ex. gr Statuta Monastcnen., ed. Krabbe. 1849) et Conciliis provin­ cial bus et nationalibus (ex. gr. Cone. Quebec., an. 1854: Collectio Lacen., HI. 632 : Synodus Plcnana Hiberniae apua Maynutlam. an. 1875. n. 217). ab Apostolica Sede approbatis, m/sertus est. Imo etiam m Cone. Plenario Amcncae Icti· 45 nae, an. 18S9 in hac Alma Urbe habito, statuitur n. 270: w Si autem solus (parochus * non sufficiat, tot sacerdotes, quantum fieri potent, ei adiungantur quot et n. 275 praescribitur, in synodo dioecesanu fieri debere accuratam descriptionem obligationum et i unum coadiutorum paro­ chorum. Superfluum ergo videtur, neque ad rem nostram facit, Resolutio. - D:e 13 novembris 1920 Sacra Congre­ hanc consuetudinem legi Tridentinae contrariam tamquam legitimam probare (videsis Dercnbourg. loc. cit., p 103 sqq. gatio Concilii in plenaris Eniorum ac Revmorum Pa­ ct ipsum protestantem Hinschius. System des Kath. Kirtrum comitiis, respondendum censuit chenrtchts, Berlin. 1E28. II. 320 *. Haec vero S. Congr. Cone Ad mentem. Mens est: t che si serrva a Mons. VeEplscopa Aturensl «Airc, anno 1365 de re interroganti scovo. facendogli notare che nel caso l’Ordinario ha respondit: “ De iure (nominationem) spectare ad parochum cum approbatione episcopi ; attentis vero peculiaribus su la dette société il diritto e il dovere di vigilanza, circumstantiis. servandum esse usum in ceteris Galliarum e di curare che in essa nulla s'attenti contro la fede dioecesibus obtinentem, usque dum aliter fuerit a S. Sede e il costume, e. qualora vi fosscro abusi, di correggerdeclaratum ” (Bouix. Dc parocho, in append. I. § 5). Suf­ H e rcprimerli ». ficiat indicasse, multo p:ures regiones fuisse, m quibus praefata consuetudo contraria vigebat, quam illae (italia. Quam resolutionem, referente infrascripto S. Con­ Hispania, Sardinia), in quibus lex Tridentina observabatur. gregationis Secretario in audientia diei subsequentis. Hanc porro consuetudinem nuper datus Codex in legem SSrnus Dnus Noster Benedictus Div. Prov. PP. XV. generalem convertit, statuens. “ non ad parochum, sed ad approbare et confirmare dignatus esL—I. Mori. Secr. ■* Icci Ordinarium, audito parocho, competere lus nominan“ di vicanos cooperatores e clero sacculari " (can. 476. S Ada. REGAT ILLO n 345; ME 33 (192Î) 102-103; PrM 10 3). Iste canon quantum ad nominationem vicariorum coope­ (1922) 293 B. ratorum pro iis regionibus, in quibus eousque lex Triden­ tina viguerat, novam induxit disciplinam. Ut autem ius In iis regionibus parochis antea acquisitum, quantum nova el melior disciplina patiebatur, servaretur. Codex voluit, ut 302 parochi saltem audirentur ab episcopis. Hinc putaverim, diam clausulam “ audito parocho ’* mint me referri ad illas regiones, in quibus, tacente et approbante S. Sede episcopi, contra parochos per legitimam praescriptionem >Us acqusi­ 1920 NOV 13.-SC CONC. RESOL. AAS 13 (19211 43-46 verant, mdependenter a parochis eorum vicarios cooperato­ res nominandi, sed Ibi applicari debere can. 4: “ lura ahis ZAGABR1EN. ■* (rpuropis» quaesita ... integra manent nec non can. >·. ** Vigentes in praesens contra horum statuta canonum Nominationis vicariorum cooperatorum, inaudito * consuetudines, sive universales sive particulares quae parocho. 13 novembre 1920 - quidem centenariae sint ct immemorabiles, tolerari po* terunt, si Ordinarii pro locorum ac personarum adiunctxs “ existiment, eas prudenter submoveri non posse ", Quaestio. - Archiep iscopus Zagabricn. ab hac. S. Con­ Nescio on unquam disciplina ecclesiastica et salus ani­ gregatione inter cetera haec expostulavit: marum tn saepe memoratis regionibus detrimentum passae « In archidioecesi Zagabriensi habetur centenaria sint cx hoc capite, quod episcopi vicanos cooperatores pa­ consuetudo nominandi vicarios cooperatores inaudito rochorum nominabant qum ipsos parochos prius audiverint parocho. Consuetudo inducta est ob penuriam sacer­ Quod si nunc episcopi In illis regionibus adigerentur ad audiendos parochos antequam illis cooperatorem assignent, dotum et ob expedlUorem administratlonis mocium. nullum, cx hac innovatione bonum resultaret, quin immo Quaeritur: utrum huiusmodi consuetudo possit ser­ expe/dltio negotiorum in magnis praecipue dioecesibus, val­ 4« vari ». de praependiretur. Votum Comsultoius. - Pro huius dubii solutione animad­ Quapropter od dubium Arrhieplscopi Zagabriensis mihi vertendum est. ante Codicis promulgationem non eundem respondendum esse videtur: AffirmatWc. Hucusque votum uhique observatum fuisse modum nominandi vicarios coo­ Consultoris peratores parochorum Verum quidem/ est. S. Cone. Trld antiquam comprobasse traditionem, ac statuisse. parocho­ AHLM.Atr\tR%io^Ks tecuian aUo anno 1803. indiconstat ism ex can 1056 nullum emolumentum pro his vcrv.« prov.nciK nunc ln dioecesi Paderbornenni unitis, di­ exigi debere. “ nis» haec facultas a S Sede vis «Episcopi·» versae vigebant consuetudine·- quo iure christifideles ^dl- 19Λ DEC 11 SC CONCILII, DIOECESIS M„ TAXARUM CURIAE libus ln ecclesiis positis uterentur Sed locorum Ordinari) per multa praecepta id assequi studebant: 1) ut feminae a vins eeiuncla haberent sedilia; 2) ne sedilia inscio parocho vtnumdarentur vel alio modo possessorem mutarent; 3) ut ius ad eedilla propria vel ad certos in ecclesiis locos sin­ gulis domibus villarum communitatumve assig.iaretur. Praedicto anno 1803. vel paulo post, territorium hodier­ nae dioecesis Padcrbornensis a Rege Borussico occupatum «t Btatimquc post occupationem introductum est ” Ius " Commune Terrae Borussicae ” (Prcussischcs Allgcmeines Lcndrvcht). Quae lex consuetudines provinciarum de rebus ecclesiasticis vigentes non abrogavit, sed cum m nulla provincia in omnibus parochiis certa consuetudo vigeret, codex ille ubique unicum vim obtinuit omnesque incolas, etiam catholicos, obligabat, adhuc obligat atque obligabit. Nam lex introductoria novi Codicis Lepis Civilis Germaniae (Dgj Btfroerliche Gesctzbuch des Dcutschen Reiches) art 133. praedicto /uri Communi quoad sedilia in ecclesiis ex­ presse vim reservat. Cuius Iuris singulae normae iuri ca­ nonico totaliter quidem non consonant, neque vero adeo repugnant, ut tolerari non possint. Quippe praxis tribuna­ lium civilium, quae secundum legem iliam iudicant, aucto­ ritatem ecclesiasticam satis tuetur, ita ut can. 1263 | 3 Cod. lur. Can. respondeat. Contra praecepta α competente auctoritate ecclesiastica edita ius provocandi neque ln jq possessorio neque ln/ petitorio conceditur. Sl Ordinarius mandaverit, ut sedile proprium, nuod cultui obest, verbi gratia processiones impedit, vel alio modo propter angu­ stam lod vel propter mutatas prioris concessionis conditio­ nes. a loco suo ad alium transferatur aut omnino remo­ veatur ex ecclesia, iudex civilis causam contra tales ordi­ nationes non admittit, declarans solius auctoritatis ecclecasucae lus esse mandata edere ad ordinandum in ecclesiis cultum divinum. Quae praxis iudiciana cx multis senten­ tiis apparet cum ** Tribunalis ad decidendas lites competen­ ce 4 (Gcrischtsho/ zur Entschcidung der KomnetcnzkonfUktc), tum hodierni supremi ~ Tribunalis in Germania " tRrichjpcricht), In ceteris autem ludices civiles omnes lites dc sedilibus admittunt, si fideles inter se litigant aut si fideles contra parochum vel Consilium fabricae litem introducunt. Fi­ deles sine ulla conscientiae anxietate iudicem civilem his rebus advocabant ct adhuc advocant. Ui In iure. - De retinendis consuetudinibus can. 5 perspi­ cue tractat: consuetudines nempe a canonibus expresse reprobatae, sive universales sive particulares, tamquam mns corruptelae corrigendae ct abrogandae sunt. Aliae pro prudenti Ordinariorum locorum iudicio tolerari possunt sub certxs conditionibus, nempe si centenariae et imme­ morabiles sint, et porro si facile, pro locorum ac persona­ rum adiunctis. submoveri non possint. Primo itaque quaen’.ur num consuetudo, de qua agitur, centenaria sit vel immemorialis. Supra iam dictum est. consuetudinem inde ab inno 1803 vel paulo post, cum introductione Iuris Communis Terrae Borusslcae, inolevisse. Cum lex praedicta normas de sedilibus in ecclesiis speciales contineret, ludices civiles causas desuper exortas ad forum suum traxerunt et fide­ les indices civiles ad contestandas lites adierunt. Quare consuetudo centenaria dici posse videtur. Secundo quaerendum est num consuetudo illa corrupte­ la turis sit appellanda vel saltem facile submoveri possit. Dubitari quidem non potest, quin Ecclesiae omnino ius competat de locis vel sedilibus in ecclesiis Judicandi. Sed res haec ecclesiastica cohaeret cum iuribus quibusdam ci­ vilibus. Incolae vicorum sedilia propria retinent, lure he­ reditario accepta a maioribus, qui ecclesiam dotaverunt; vel possessores sedilium propriorum adhuc omnia vel sal­ tem maiora onera parochiae ferunt. Ius ad locos certos vel ri ledllia propria domibus, praediis, hereditatibus adhaeret et cum rebus istis tamquam pertinens comparatur: abi ius iHud ad sedile proprium secundum consuetudinem nume­ rata pecunia acquisiverunt. Parochiae quaedam sedilia pu­ blice locant, ut sumptus necessarios facere valeant. Eccle* Igitur reservato iure Ubere omnia praecepta pro sa 2£ onttnindo cultu divino, etiam quoad sedilia, edendi»/ cote­ rai de sedilibus his causas rem mixti fori esso dicas; neque praxis iuri alicui nativo Ecclesiae obest. Quare consuetudo b dioecesi Paderbornensi vigens corruptela iuris appellari requit Neque facile submoveri potest. Constitutio Germaniae nu­ per edita omnibus societatibus ecclesiasticis ius quidem at­ tribuit res suas proprias ordinandi, sed intra fines dumUxat pro omnibus assignatos (art, 137). Neque lex de constituesdis iudldis in Germania (Gcrichtsverfassuntjsgcsetz des Dmichen Rclches) d. d. 27 ian. 1877, 5 1 6. aliud forum competens admittit praeter civile. Itaque Ordinarius Paderbomenxis fideles prohibere nequit, quin iudicem civilem m causis praedictis adeant; sed etiam si fideles sponte forum ecclesiasticum adirent, prudentius equidem ad forum civile remitterentur, ne odium ex huiusmodi decisioiubus facile excitandum ecclesiastica auctoritas in se susci­ tât. Quare utatur Ordinarius iure sibi in Codice (can. 1265] concesso in via administrativa; quotiescumque autem tdeles tall administration! non acquiescant et coram iudice htigare velint, iudicem civilem adire libere posse vldcr.îur ima» consultius ad euxndcm remitti. Π. Ex cdvcrso super his plura deducebantur. In primis datiurn non esse quin Codex aperte distinguat inter res rpirtfualtbuj adnexas, de quibus ln n. 1, | 1. can 1553 stai-^ur causas cognoscendas iure proprio et excluxivo ab Ecr’.eda. et causas mixti fori, “ in quibus tum Ecclesia tum ' civilis potestas aeque competentes sunt ·* ad normam ί 2 r.usdcm canonis. Verum, quum nulla nova occurrat in η. 313 Codice definitio vel descriptio causarum circa rcz spiritua­ libus adnexas, etiam standum est veteri receptae doctrinae, iuxta quam minime ambigendum videtur causas super iure scamnorum ln sacris aedlous habendorum accense nd as esse causis de rebus temporalibus quidem, sed spirituali, l c cultus divini exercitio, adnexis. Sive enim quaestio fiat dc privilegio concesso, vel de iure acquisito, vel de contractu, v. g locationis, servando, semper agitur de iure exercendo in aliquam sacrarum aedium partem, intra earumdem am­ bitum. eumdemque finem spiritualem, i. e. cultus peragen­ di, spectante. Quamobrem m Codice quoque explicite pro­ hibetur quominus laicu, etiamsi ad fabricam ecclesiae curandam peculiariter addicti. ' ullatenus sese ingerant in ” ea omnia quae ad spirituale munus pertinent, praeser­ tim ... 4) in dispositionem materialem .. sedilium, scam*· norum ... aliarumquc rerum quae ad exercitium rclujiosi - cultus spectant " (can. 1184). Ceterum concessio huluscemodl iuris in can. 1263 omnino reservatur auctoritati Ordinam loci, sine culus expresso consensu nemini fidelium Licet locum habere in ecclesia sibi suisque/ reservatum, 266 immo facta concessio cx justa causa potest, non obstante quolibet decursu tempons, revocari ao eodem Ordinario: consequens igitur est ut quaccumque controversia circa factae concessionis exercitium, modum, cessationem, ipso iure eidem Ordinario reservetur, utpote causa de re sp.ri­ tuali adnexa. Sed dato ellam, non concesso, causam haberi mixti for * lanium, ac propterea tum Ecciesiain tum civikm potestatem aeque competentes esse in casu, plane liquet saltem ser­ vandum c-sse praescriptum can. 1553 J 2. i. e. " m hisce ’* causis locum pracucntumi . ** Quum igitur ipai christiiideles sponte provocant ad tribunal eclesiasucum. quod in re Latin facile parantur haec enim ratio nimis generalis est ct adversus quamlibet legitimam lurisdictionem facile emvertrrvlur ’ nulum quippe iudicium perficitur, ubi pars victa n< n w gravatam sentiat: huic vero gravamini promptum datur *n iure remedium per lesitimam apcllatior.em , et factum commemorans D. loscphi Cami­ afferantur, quia - teste Episcopo - nullus altus fuit datus nati qiu, cum esset coadiutor canonici Praepositi a praeposito pro tempore coadiutor toto centenario mox elap­ mense mato 1880 usque ad mensem mart tum 1892. iure so, tamen, attenta distantia qua Inter sc hl casus sepa­ rantur. minime videtur ea inde probari frequentia et praesidendi in coetibus capitularibus usus est. Capitulo actuum continuatio quae ad inducendam legitimam consue­ minime contradicente. Tandem transcribit verba Bullae tudinem requiritur./ 45 nominationis Can. Agazini quibus coadiutoria ita eidem Praeterea obilcit et ostendit Capitulum. Bullas nomina­ conceditur ut < omnibus privileges et gratiis quibus dictionum utriusque canonici Caminati ct Blssi satis differre < tus Camillus (1. e. Can. Praepositus Mangot] ratione in hoc puncto α Bulla qua nominatus est canonicus re­ < praefatae Praepositurae fruitur, pariter frui possit ac . * currens nam per tlias Sedes Apostolica concessit: ** stal<3 « valeat (Coadiu. tor) ».—Nihilominus ad has Episcopi “ lum in choro, ne vocem et votum in copttulo, necncn litteras Sacra haec Congregatio die 16 eiusdem mensis “ locum In processionibus aliisque capitularibus actibus rescripsit: « In casu, omnibus attentis, canonicum coad** cum omnibus ct singulus privilegiis praeeminenti!», m** telationibus ct gratiis quibus dictus coadiutus utitur “ < iutorem Aegidium Agazini non habere ius praesietc. Ulterius constat non levem circumstantiarum diversi­ t der.di coetibus capitularibus ». tatem haberi inter casus qui afferuntur et casum de quo De his omnibus cum certior factus esset can. Aegi*, disceptatur uterque enim coadiutor nominatus fuit prae­ dhis Agazini, qui qucxtlonem hucusque penitus ignora­ vio consensu Capituli, qui consensus in casu recurrent» verat. die 4 decembris 1917 nd S. H. C. recurrit ntque requisitus non tuit ; uterque liber omnino erat ab all’s negotiis ct officiis, dum coadiutor In casu gravissimum ■probare contendit, si minime cx iure communi aut vi pondus curae animarum sustinere debet: hinc facile expli­ Bullae nominationis, saltem ex consuetudine ius sibi catur cur in praecedentibus casibus Capitulum facile ac­ competere praesidendi coetibus capitularibus, idque de­ quieverit et permiserit utrumque coadiutorem coetibus monstrare nititur duobus exemplis suorum antecesso­ capitularibus praesidere, quod in praesenti casu non obti­ rum. Caminati, de quo supra, et can. coadiutoris Bissi net Quamobrvm. ut alia sileamus, non abest a casibus a. 1817 cuius exstant adhuc quaedam acta capitularia qui atteruntur causa precani. qua prohibetur ut inde verum lus possessione acquiratur. Audiatur Scarfanloniu . * hac formula incipientia: « Noi Prcvosto Coadiutore. Ca•oc. cit.. lib. I. tit. ΧΠΙ. n. 38 - Quod si Capitulum pcic nitolo e Canonici ». etc. Pluribus idcirco ad rem futxset coadiutores vanas explevisse functiones vel altetis, enixis precibus postulavit ut res integra deferre­ locu-n occupas contra id quod de iure eis permissum est tur ad plenarium Emorum Patrum coetum. Omnibus 7' ’P^tat. nori per hoc possunt huiusmodi Coadisitaque de moro peractis, et utraque parte suas deductio‘ w?clirc 7anufeîinoneTr îub praetextu quasi-posscsslonea proponente, subiectum fuit Eflïte Patribus dubium: r’’neîumùnuir” •22îrCUl° actuurn praedictorum, quia isti Ob’i7r^d im «ΛΈΪίί Srcrano- ideoque sunt inhabiles ad < An canonicus coadiutor ius habeat praesidendi <105 reÎlTîirac «dmtasto ad eos exerçai· < coetibus capitularibus in casu ». enectu ferta ad libitum canonicorum, quibus licet agnoscat cuilibet ecclesiasticae societati " ius ordinandi et ** administrandi sua. independents . * intra iir.es tantum• modo iuris communis **, concludendum videtur propositum dubium nonnisi negativa responsione, in casu, di­ mitti oportere. Quare etc. 0 'J £ 355 256 SC RITUUM - S. OFFICII - STUDIORUM 19» DEC 13-25 nolle quod diu etiam placuit Et Pignatellus, loc. cit. consult 185. n. 9: " Posito quod coadiutor non sit in “ possessione huiusmodi praerogativae nisi pro lubitu ca• nonicorum et precario, sequitur quod nulla praescriptio * ad eius /cnorcm inducta est. neque allegari norstt can“ suctudo, quae, non praescripta, nullum ius tribuit ”. Aximadvirsjoxis rx omcio. — Enunciatac deductiones sitis ostendunt in casu quo de agitur, consuetudinem legi­ time praescriptam deficere. Haud ab re tamen videtur in­ quirere. num. in praesenti iure quo utimur Codicis, sola consuetudo afferri valeat ut legitimus titulus praesldentiac vel praecedentiae favore coadiutorum. Et videtur negativam sententiam praevalere oportere. Enimvero, ut supra ostensum est cum agebatur dc iure communi, rationes cur huiusmodi ius coadiutoribus abnua­ tur. petuntur cx ipsa natura rei seu officii eoad i utoralis: quatenus nempe coadiutor nullam possessionem habet be«firii, et ideo verus non est sed fictus canonicus, neque H ullo modo/ censeri potest dc gremio esse Capituli. Atqui consuetudines quae id efficerent quod natura rei sinere nequit, iam ex hoc ipso habendae forent profecto ut irrationabiles. In casu Codex adeo fortiter requirit ad praesldentiam ut quis sit de gremio capituli, - ut iuxta superius dicta ipsis dignitatibus veris et effectivis huiuscemodi ius conccdit sub hac restrictiva clausula: dummodo sit dc gremio capituli: quanto magis id adversari dicendum est coadiu­ toribus? Et animadvertatur generatlm. Codicem in casu nonnisi unicam exceptionem admittere, nimirum " salvis statutis particularibus ". dum commode, si casus tulisset, etiam consuetudines contrarias, ut in aliis casibus, comme­ morare valuisset. Id clare ostendit consuetudines contrarias, in casu, utpote oppositas menti legislatoris esse habendas, et ideo, ad summum, tantummodo ad tramites can. 5 to­ lerandas. Ad summum - Inquam - quia quae irrationabiles esse demonstrantur, nec talem quidem tolerantiam admit­ tunt ut planum est Nec demum praetereundum est in capitulo Placcnuao statuta particularia haberi magis etiam restrictiva quam ius Codicis. Nam cessante prima dignitate, consti­ tutiones capitulares Ius praesidendi devolvunt, non qui­ dem ad dignitatem sequentem, sed ad antiquiorem cx ca­ nonicis. "beet hic - explicite cavetur - sit in ordine " wbdiaconali ", Quum, iuxta laudata Codicis verba, prae­ scriptum constitutionum in casu omnino praeservetur at­ que at lex sit servandus, vix dicere attinet quantum e rcr.trarlo vulneraretur si praesidendi ius ei qui non solum antiquior non est ex canonicis, sed nondum est canonicus decerneretur. Atqui certum est nullam consuetudinem dari pesse in Capitulis adversus constitutiones capitulares. cum tanmo quilibet canonicus in actu possessionis capiendae de carumdem religiosa observantia luslurandum nuncupare te­ neatur. Quare, etc. Resolutio. - Porro in plenariis Emorum Patrum co­ mitiis habitis die 11 decembris 1920 in Palatio apostoliro Vaticano, proposito dubio Sacra Concilii Congregatio respondendum censuit: Negative. Quam resolutionem referente postridie infrascripto S. C. Secretario, Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV approbare et confirmare dignatus est—I. Mori. Secr. Ada. IP 2 (1922) 28: ME 34 (1922) 68-74 315 1920 DEC 13.-SC RITUUM, RESP. PART.· Dubia circa solemnem celebrationem dedicationis ECCLESIAE CATHEDRALIS Dubium - La Solennité de la Dédicace des églises, qui «e célèbre en France, le dimanche après l’Octave de h Toussaint peut-elle et doit-elle être célébrée, même psr let églises non consacrées? ·♦< ··· ··· ··· ··· ··« «·· ··· ··· 4·· ·■· La divergence se produit quand II s'agit de la Solen­ nité dc h Dédicace de toutes les églises consacrées du ^ocèse, solennité célébrée, en France, dans tous les diocèses, le dimanche après l’Octave de la Toussaint, comme on l’a toujours fait Les uns disent que cette solennité s’appliquant en cène temps et à l’église cathédrale et aux autres égliconsacrées, toutes les églises, même non consacrées, doivent la célébrer ratione subjectionis ecclesiae cathe­ drali Us sont d’avis que le décret du 28 octobre 1913 ÎAAS 5 (1913) 457-464 J n’a pas abrogé l’induit du Carànal Caprara du 9 avril 1802 et la déclaration de FEm. Cardinal Légat du 21 juin 1804. Les autres estiment que les susdits Induit et Décla­ 157 η. 315-317 ration ayant été abrogés implicitement par le décret du 28 oct. 1913, la Solennité de la Dédicace du Diman­ che après l’Octave de la Toussaint a uniquement pour objet les églises consacrées, à l’earceptio?» de la cathé­ drale. Conséquemment les églises non consacrées ne doivent pas la célébrer. D’où le doute préposé à la Sacrée Congrégation des Rites pour dirimer la controverse. Resp. - Ex Congressu die 13 Decembris 1920. In casu. nihil obstat quominus juxta Rubricas et Decretum diei 28 Octobris 1913, in Ecclesiis ubi solemnitas externa fiebat de Dedicatione Ecclesiarum Dominica infra Oc­ tavam Omnium Sanctorum una cum festo, continuari possit, ad normas traditas, etsi festum translatum sit In aliam diem ex. gr. 6 Novembris pro Ecclesiis consecra­ tis, excepta Cathedrali quae dic propria celebrabitur. • Ordinario Tolosano: NrT 48 (1921) TRILHE tn NrT 48 (1921) 434-439 433-134. Ada. R. A. 316 1920 DEC 11.-SC S. OFF., DECR. AAS 12 (1920 ) 598 Damnatio operis « tommaso gallaratt-scotti “ la vita di ANTONIO rOGAZZARO ” ». Feria V, loco IV, die 9 decembris 1920 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis Sancti Officii. Eihi ac Rfhi Domini Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi, praehabito DD. Consul­ torum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in In­ dicem librorum prohibitorum inserendum mandarunt opus: « Tommaso Gallarati-Scotti: La vita di Antonio Fogazzaro. Milano. Casa editrice Baldini e CastoldL Corso Vittorio Emanuele, 17. 1920 ». Et eadem feria ac die Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, relatam sibi Entorum Patrum decisionem approbavit, confirmavit et publi­ candam mandavit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 14 decem­ bris 1920.—A. Castellano, S. C S. Off. Notarius. 317 1920 DEC 25.-SC STUD. DECR, AAS 13 (1920 ) 321-332 Universitas M EDIOLANEN. catholica quae a ss.mo co rui œsv DENOMINATUR, MEDIOLANI CANONICE ERIGITUR DECRETUM Mediolanensis archidlocceseos Antistes Andreas S. R. E. Card. Ferrari, litteris diei xxx mensis mali huius exeuntis anni. Sacram hanc de Seminariis et Universi­ tatibus Congregationem certiorem reddidit, delectorum virorum coetum. Universitatis Catholicae excitandae causa. Me/diolani constitutum fuisse, postulans ut Se- 322 des Apostolica sua incoeptum auctoritate probaret. Quamobrcm. in plenario conventu habito die rv augusti. Enhi Sacrae huius Congregationis Patres Cardinales, ct nobilissimum consilium merita prosecuti sunt laude, et decreverunt ut statuta ac regulae eidem Sacrae Con­ gregationi probanda subi icerentur. Quod praestitit idem Emus Archiepiscopus Mediolanensis litteris datis dic xn proxime elapsi novembris. Deinde voro SSmus D. N. Benedictus PP. XV. re penitus cognita et mature perpensa, decretum erectionis iussit ab hac S. Congre­ gatione edi quamprimum, ne pilssimo Antistiti hoc su­ premum solatium deesset. Quamobrem Universitas ca­ tholica quae a Ssrilo Corde lesu auspicium sumit et no­ men. et duabus Facultatibus modo constat, philosophica scilicet et iuridica. hoc decreto Mediolani erigitur et erecta declaratur, cum omnibus privilegiis quibus hujus­ modi Instituta ab Apostolica Sede dependentia ture fruuntur. Servatis normis et praescriptionibus Sedis Apostolicae. Datum Romae, c Secretaria Sacrae Congregationi * de Seminariis et Studiorum Universitatibus. die xxv de­ cembris. in festo Nativitatis Domini, anno mcmxx. C. Card. Bisleti. Praef. I. Sinibaldl. Ep. Tibcrlen.. α ar­ eretis. 358 COMMISSIO INTERPRES ET SACRA CONGREGATIO RITUUM n. 318-319 1920 ... - 1921 IAN 12 Quid si religiosus fugitivus monitione vel ci­ tatione attingi nequeat? Dc hac re interrogata, C. L C privatim respondit satis provisum esse per canones qui contra fugitivos ct apostatas poenas statuunt Creuser: J 920 -COM. INTERPRES, RESP. PART. • A. VERMEERSCH - I. CREUSEN, Cpltom· iuH· canooid. I ed 8 anni 1963. n. 815 Iit. b). Adn. A. TABERA in CpR 14 (1933) 270; A VERCAUTEREN In Antonianum 17 (1942) 223230. De monitionibus faciendis RELIGIOSIS FUGITIVIS Dubium et responsum :!α referunt Vermeersch- A N N U 1921 IAN 12.-SC KIT. INSTR AAS 13 (1921) 154-156 INSTRUCTIO PRO SACERDOTE CAECUTIENTE CIRCA MISSARUM CELEBRATIONEM EIDEM EX INDULTO APOSTOLICO CONCESSAM 1. - PraXNOIAXDA 1. Sacerdos caecutiens seu tali vtsivac potentiae debili­ tate, sive accidentali ter sive hibitualfter, laborans, ut le­ gere posd non nisi typos valde crassos, a Summo Pontifice seu Sacra Rituum Congregatione, ηυύ Episcapus Aposto­ lica facultate fuerit munitus, dispensationem obtinere po­ test ceiebrandL iuxta normas inferius accuratius exponen­ dos. aut Missam votivam de beata Maria Virgine aut Missam, quam vocant, quotidianam Defunctorum. 2. Conditiones vero in huiusmodl privilegii instrumento appositae, non sunt merae rltualitatis et styli, «cd obligato­ riae in conscientia. 3. Sl in privilegio dicatur Dumn odo Orator non nt omnino ccecus ct interea plane caecus evadat, tunc a celebrando Missam abstinere debet, donec novum indul­ tum impetraverit ; eoque obtento, sub gravi tenetur asairtentia uti alterius saceraotu. quamvis forte haec obligatio m Induito non expresse fuerit apposita. 2 - RtGVtAZ CIRCA MISSAM VOniAM 3Z ΒΧΛΪΑ MARIA VIH CI XI S 19 2 1 IU. - Infra Octavas, etiam simplices, beatae Manae Virginis, iuxta Calcndanum Ecclesiae in qua Missa cele­ bratur ; IV, - In sabbato. b) Orationes quod attinet, haec observanda sunt: L - Secunda et tertia Oratio non adduntur, quandocumque Orationes de Tempore excluduntur a ritu Missa? diei currentis, iuxta Calendarium Ecclesiae in qua Missu celebratur; IL - Secus tres dicantur Orationes, et quidem se­ cunda de Spiritu Sancto, tertia contra persecutores Eccle­ siae vel pro Papa. c) Credo dicitur: L - Quandocumque dicendum est ln Missa diei occurentis. iuxta Calendarium Ecclesiae ln qua Missa cele­ bratur ; U. - In lubilaeo propriae ordinationis sacerdotalis. dl In Praefatione dicitur et tc in veneratione, praeter­ quam in Festis et per Octavas, etiam simplices, beatae Mariae Vlrg,. ln quibus Praefatio dicitur perinde ac si Misa de Festo vel de Octava celebraretur. e) Ultimum Evangelium semper est S. Joannis In principio. fi In Oratoriis privatis. Calendarium propium Cele­ brantis tenet locum Calendarii Ecclesiae in qua Missa ce­ lebratur ; idque etiam circa Missam Defunctorum servabitur./ u 3. - RCSJUCAC CIRCA MISSAM DEFUNCTORUM 1. Loco Missae votivae de beata Maria Virgine Sacer­ dos caecutiens celebrare potest Missam quotidianam De­ functorum. cum vel sine cantu, ad normam Rubricarum de Missu Defunctorum, iuxta Calendarium Ecclesiae w qua celebrat. 2. Hanc Missam celebrat etiam (et quidem ter si pla­ cuerit) in Commemoratione Omnium Fidelium Defuncto­ 2. Sl vero tantae adhuc es*, potentiae visivae ut legere rum. in qua tomen unam tantum Orationem dicet, nempe possit etiam alias quatuor Misas votivas de beata Maria Fidelium; servata «st bis vel ter hac die celebret» Consti­ virgine in Mtesah caecutientium pro diversitate Temporum tution.· Benedicti Papa~ XV Incruentum Altans sacrifi­ exstantes, facultas ei sit easdem celebrare luxta tempo­ rum diversitatem. cium (diei 10 augusti 1915 => AAS 7 (1915) 401-404). cuiu» vigen unam tantummodo Missam cuicumquc maluent applicare et pro eu stipem percipere valeat: ali» vero IL - Quando Missa vottvc de beata Maria Virgine Nisus, nulllla stipe percepta, pro omnibus fidelibus defun­ sit dicenda. ctis ct ad mentem Summi Pontificis, prout ceteri Sacerdo­ 1 Missa votiva de beata Maria Virgine dici potest tes. applicet. quovis anni tempore; dici vero debet omnibus et singulis 3. Unica Orntio in hac Missa dicitur, quandocumqoe diebus, tn quibus non permittantur Missae quotidianae haec Missa quotidiana locum teneat Missae in qua uuo 155 Defunctorum iuxta Calendarium Ecclesiae in/ qua Saceidcs caecutiens celebrat; salvis tamen privilegiis ulterioribus tantum Oratio, iuxta Rubricas, dici debeat. Secus t£e$ circa Missas Defunctorum infra num. 3 expesitis. saltem Orationes dicantur, pruna tamen ct secunda Ora­ tio variari poterunt, iuxta peculiarem intentionem ct appu· 2. In triduo sacro Maioris Hebdomadae Sacerdos caecu­ cationem Missae. tiens omnino a celebrando abstinebit 4 Ad Sequentium Dies irae Sacerdos caecutiens nua3. In Festo Nativitatis Domini tree dicere potest Missas, quam tenetur Attamen si Minam cantet, licet ipse Se­ HÏ. - Quo ritu nt celebranda quentium non legat. Chorus eam cantare non omittat. 1. Si Missa votiva dc beata Maria Virgine celebretur pro re gravi et publica simul causa, a Sacerdote caecutien­ te semper dicuntur unica Oretin. Glona m excelsis. Credo. Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV Praefatio in Inno solemn!. Ite Musa est. et uhtn-.um Evan­ suprascriptam Instructionem ad sacrosanctum Missae gelium S. Joanni» ln principio, etsi a Sacerdotibus non sacrificium celebrandum a Sacerdotibus caecutientibus, * privilégiai! facienda esset illa die commemoratio. vel di­ ?ui Apostnlicum Indultum in casu obtinuerint, ab in· cenda Collecta ab Ordinario imperata. imperata, vel dicendum m rescripto Cardinali sacrae Rituum Congregationi Prae­ fine Evangelium Officit commemorati, luxta Rubricas fecto relatam, approbavit. Contrariis non obstantibus 2. In omnibus ahia casibus: quibus cumque. m) dicitur Gloria tn excelsis Die 12 ianuarii 1921.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et J - Quar.doeumque dicendum r* t m Missa diei cu­ S. Rufinae. S. R. C Praef. Alexander Verde, Secr. rrenttk iuxta Calendarium Ecclesiae m qua Missa ce · iebmtur : O,?n 375’^3^,92nM,;,° (,922) 308-3’3 « In II. - In lubilaeo propria · ordinationi» sacerdotalis·. I. - Quce Mina votura de beata Marta Virgine rit dicenda. 1 Caecutiens dispensatus dicat Missam inter votivas dc beata Maria Virgine assi gnatas quintam, quovis anni tem- SC SANCTI OFFICII - RITUUM - CONCILII 1921 IAN 14-15 320 1921 IAN 14.-SC S. OFF., DECR. AAS 13 (1921) 43 periodicorum: « religio » et « rivista TRI­ AI EST RALE DI STUDI FILOSOFICI E RELIGIOSI » c < < « Damnatio Ferta IV, dic 12 ianuarii 1921 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis Sancti Officii, Erhi ac Rmi Domini Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi, prachabito DD. Consul­ torum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indi­ cem librorum prohibitorum inserenda mandarunt perio­ dica: < 1. Religio, Rassegna di storia delle religioni, < fondata da Nicola Turchi, diretta da Giulio Farina. < Roma. Ausonia. < 2. Riuùfa tnmestrale de studi filosofici e religio< n, diretta da Alessandro Bonucci. Perugia, via Bal« deschi, 2 >. Et insequenti feria v, die 13 eiusdem mensis. San­ ctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii imper­ tita. relatam sibi Erhorum Patrum decisionem approba­ vit. confirmavit et publicandam mandavit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 14 ianuarii 1921—A. Castellano. Supremae S. C. S. Off. Notarius. 321 1921 IAN 14.-SC RIT., RESP. AAS 13 (1921) 157 Dubium: circa cantum « benedictus qui ventt », etc., tn MISSIS CANTATIS Exorto dubio, et Sacrorum Rituum Congregationi, pro opportuna solutione, proposito, circa interpretatio­ nem verborum Gradualis Romani tit. « de ritibus ser« vandis in cantu Missae », η. VII, ubi legitur: « Finita < Praefatione, chorus prosequitur Sanctus », etc., quae­ ritur « An haec verba in Missis cum cantu sint inter< pretanda ut Sanctus canatur usque ad Benedictus in< elusive vel exclusive? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, omnibus perpensis respondendum cenwit « Negative ad primam partem, affirmative ad se< eundam, iuxta Caeremoniale Episcoporum, lib. Π. cap. < vm, 70 ct 71 et decreta n. 2682, Marsorum, 12 no< vembris 1831. ad 31. n. 3827, decretum generale 22 i maii 1894 et n. 4243 Cephaluden. 16 decembris 1909 ad < VI > Insuper ad maiorem declarationem et explica­ tionem statuit: quod in novis editionibus Gradualis Ro­ rari, titulo et numero praedictis nempe: < de ritibus i servandis in cantu Missae », n. 88. ponatur: < Finita « Praefatione chorus prosequitur Sanctus, etc., usque ad i Benedictus qui venit, etc., exclusive; quo finito, et < non prius, elevatur Sacramentum. Tunc silet chorus < et cum aliis adorat. Elevato Sacramento, chorus pro< sequitur cantum Benedictus ». Haec autem Rubrica inviolabiliter observetur, quibuslibet contrariis non ob­ stantibus, in omni Missa cantata tum vivorum, tum de­ functorum. sive cantus gregorianus, sive cantus alterius cuiusvis generis adhibeatur. Atque ita rescripsit, declaravit et servari mandavit Die 14 ianuarii 1921.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. A4». I. PAUVÆLS (n PrM 10 (1922) 313-314: R A TRILHE h NrT 43 (1921) 432-433: AOMCop 37 (1921) 206-2G8; EL 35 (1521) 151. 322 1921 IAN 15.-SC CONC. RESOL. AAS 13 (1921) 198-202 M A I O R I C E N. Distributionum quoad absentes a choro ex indulto 15 ianuarii 1921 Species facti. - Capitulum Ecclesiae Cathedralis Marorlcensls huic S. Congregationi reverenter exponit quae sequuntur: 361 « « < < « c < « « < « < < « « « η. 320-322 « Iuxta articulum 182 Statutorum Capitularium ” distributiones quae non percipiantur ab absentibus distribuentur inter praesentes physice et eos quos ius praesentes fingit, salvis pontificiis quae tn hac materia habeantur induitis ”. « Omnes vero Capitulares et Bénéficiât! vacationum tempore, vi Rescripti S. C. C. sub die 19 oct. 1917, et Capellani servitio eiusdem Ecclesiae Cath. adscript! per 30 dies annuos, vi rescripti laudatae Congregationis diei 12 ian. 1918, praedictas distributiones lucrantur, et etiam eas lucrantur Canonici nonnulli et Bénéficiât!, vi particularium indultorum, sive diebus, sive diebus et horis quibus omnino gratis in Seminario dioecesano docent, necnon Canonicus α secretis Confraternitatis SS. Petri et Bernardi eidem Cathedrali adnexae diebus et horis quibus suo fungitur munere, amissis in omnibus casibus distributionibus inter praesentes tantum./ e Dubitat autem Capitulum an absentes a choro vi praedictorum indultorum, admitti debeant ad participationem fallentiarum in casu, ideoque reverenter petit, annuente Rrho Ordinario, ut dubium auctoritate S. C. Concilii dirimatur ». Votum Consultoris. — Gencratim loquendo, si consuetu­ do, vel statuta capitularia, vel indui ta pontificia ahud r.on ferant, qui percipit distributiones percipit etiam quotas ab aliis amissas seu fatlentias. Id arguitur ex ipsa sese expri­ mendi ratione Codicis I. C., qui. loqueris de capitulanbus. ?[ui certe lucrantur aliorum etiam fallcntias, uti lubilati can. 222. § 2), mdrmi (can. 420. 5·). etc., tantum sancit ex­ presse ipsos lucrari distributiones. lamvero in Capitulo Cathedralis Maioricensis viget articulus 182 Statutorum qui haud obstat, imo expresse favet, perceptioni fallentiaram quando ius permittit absentibus lucrari distributiones, L e in casibus can. 420 recensitis, eos tunc praesentes fingens: excipit quidem articulus induita Pontificia, quae aliud disponere possunt, sed exceptio in casu minime necet. Nam ex una parte indultarii etiam, fictione iuris. particularis quidem, habentur ut praesentes in choro: ex alia vero, in induitis Pontificiis, in casu concessis, prohibentur tantum percipere distributiones quae inter praesentes tantum divi­ duntur: amissis inter praesentes tantum: in Capitulo autem de quo loquimur fallentiac non accensentur Inter portio­ nes quae inter praesentes physice tantum dividuntur, sicut ex consuetudine particulari vel ex statutis evenit in non­ nullis Capitulis etiam Urbis. Addere existimo in hac materia magni faciendas esse consuetudines particulares vel Capituli statuta (cfr. D’An­ nibale. Summ., ΠΙ. 182. qui citat decisiones huius S. C et Acta S. Sedis). Tridentinum statuit (sess. XXI. c. 3J: ~ In Ecclesiis Ca“ thedrallbus ct Collegiatis, in quibus vel nullae sunt dis“ tributiones vel ita tenues ut vcrisunihter negiigentur. “ tertiam partem fructuum et quorumcumque proventuum * et obventionum tam Dignitatum quam Canonicatuum “ separari debere et in distributiones quotidianas converti. “ quae inter Dignitates obtinentes et cetero» divmii inter“ essentes.. dividantur Porro quotae amissae per non interessentes divinis offi­ ciis - nisi alia dispositio in casu particulari vigeat, de quo hclc non est quaerendum - evidenter accrescere debent mteressentlbus. Id eruitur ex ipsis relatis Tridentia! verbis. Quum enim distributiones quotidianae et proprie dicuc constituantur dividendae inter clericos praesente . * eo ip?o quod isti praesentes non inveniant alios qui , η··η assuitor» «1 M coro ct deinde subdit; " Euendo perd d*ui po awertiM re che quanto si è ddto delle disirimniv m luogo ln - esse cd ln quclla porzionr chc accrv^cv ai prvwnti per w ia lontananxa degli altrl. m· nen ncgli emolumenti degb - annlversari. che giusta la volontâ dei tr-tatoci a'ttô do· • vuti ai soli presentI Et D'Annibale (vol. ΙΠ. 181» «cribit: " Quotquot autem praeeentes habentur fictione Ιυτ·κ W2 n. 323-325 COM. INTERPRES - S. POENITENTIARIA - SC PROP. FIDE 1921 IAN 16-25 1921 ΙΛΝ 28 - FEB 18 “ verius participant etiam fallentias absentium, quas vo" eant, perinde ac hi qui sunt praesentes reipsa In contrarium afferri potest sententia quorumdam, ct quidem magnae notae, Doctorum, uti Castropalao, Bonaclna aliorumque. qui expositam doctrinam rcuciunt. quia ln corpore iuris non est dispositio quae tribuat jallentlarum perceptionem non praesentibus phjsice divinis officiis et Sed. etiam admittendo quod capi tuiarcs, quo minores numero sint participantes fallcnttarum, eo pinguiore mer­ cedi alliciuntur ad assistendam choralem. exinde non con­ ficitur non exstare dispositionem, saltem implicitam, turis, contrariam eorum sententiae. Et sane Doctor» isti docent solummodo physice praesentibus tribui debere fallentuu: sed eorum sententiae, ut aha reticeam, obstat praxis ipsius S. C quae, iubilatxs pluries declaravit competere /alienItas, uti videre est penes D'Annibale. III. 183 (51). Qui loaucns 201 etiam de capitularibus, qui vel/ infirmitate laborent vel pa­ rochi munere fungantur, etc., fretus declarationibus S. C.. assent vix non definiti iuris esse quod eis debeantur /ct:cntuu; declarationes vero S. C. qua tales, iuris. quod enu­ cleare sumunt, exsistentiam supponere palam est Demum, meo quidem judicio rem conficit dispositio ca­ nonis 395. { 3. ubi legitur: “ Distributiones isubintelligas, ex sequenti contextu, ubi de dignitatibus agit: amissae) ce­ dunt diligentibus Sed inter diHgentoi comprehendi de­ bent indultortl, quum négligentes isti haud sint, sicut tales non sunt lubilati. infirmi, aliique, qui umen ad fallenliarum participationem ex responsis ipsius S. C. C. admitti debent Ex hisce omnibus, ni fallor, liquet induîtariis in casu deberi fallentias absentium e distributionibus quotidianis provenientes. Axima^tcrsio kx omno. - In casu tota ratio dubitandi suborta videtur ex praepostero intellectu verborum indulti: - inter praesentes tantum w: quasi haec lr.telhger.da sint de praesentia chorali etiam functionibus ordincriu prae­ standa. Verum exploratissimum est. cx stylo quoque H. S. Congregationis, hac loquuttone intelbgi tantummodo fun­ ctiones quae non ex ordine chori, sed cx extraordinaria ali­ qua fundatione ita sunt celebrundae. ut canonici ns inter­ esse non obligentur quidem, sed tantum alliciantur. propo­ sita quadam extraordinaria distributione solum inter prae­ sentes partienda. Cfr. quae ad notantur in folio causae Paretinac et Polen., 20 ianuaril 1906 (Thcsaur, CLXV. pag 13): “ Scitum est distributiones chorales dupliciter dispesci. * in distributiones nempe ordinarios. quae vulgo quotidia" nae vocantur, suntque fructus laboris qui canonicis in ” choro praesentibus tribuuntur, nec non ln distributiones * extraordinarias seu inter praesentes tantum, quae inter" dum fiunt canonicis ob suam adsistenliam quibusdam * extraordinariis officii», ad Quae, vi suce prober.dae strie“ te non tenentur: huiusmodi aliae dicuntur fixae, si quo­ tannis ex anniversariis alusque constanter redeuntibus officiaturis proveniant: aliae vero eventual» seu incer“ tar si. v gr.. ex funere, associatione, exequils, forte su­ pervenerint ". Posita hac significatione clausulae ** anus“ sis distributionibus inter praesentes tantum ", quam slgniftetlonem non obscure recipit Codex, can. 422. 5 2 verbis nisi obstet expresa fundatorum vel oblatorum voluntas ** . plane evanescere videtur quaelibet ratio fallentias in prae­ fato clausula comprehendendi. Quare, etc. Resolutio. - Die 15 ianuarii 1921 Emi ac Rmi Patres S. Congregationis Concilii, in plenariis comitiis in Pa­ latio Apostoltco Vaticano habitis, ad propositum du2C2 b:um: « An absentes a choro vi Indulti Apostolici quo < conceduntur distributiones amissis inter praesentes c tantum, ius habeant ad fallentias, in casu »; respon­ dendum censu erunt: < Affirmative, dummodo ne agac tur de fallentiis e distributionibus inter praesentes < tantum provenientibus ». Facta autem de praemissis SSmo Dno Nostro Bene­ dicto Div. Provid. Pp. XV relatione per infrascrlptum S. Congregationis Secretarium, in audientia diei subsequentis. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est—I. Mori, Secr. 2. Verba « in qualibet ecclesia vel oratorio etiam scmipublico » afficiuntne validitatem et liceitatem sacramcntalis confessionis ita, ut confessio peracta extra ecclesiam vel oratorium saltem semipublicum. e. gr. Ln cubiculo quodam decenti, in quo a communitate religio­ sarum oratorio semipublico carentium exercitia reli­ giosa peraguntur, invalida ct illicita sit? c. 522. Praeses Com. Intp. respondit die 16 ian. 1921: Ad primum: Provisum in canonibus 520 ct 521; canonem vero 880 § 3, ad quem fit provocatio, respicere casum omnino diversum. Ad secundum: Provisum in Responsis Commissionis diei 24 Novembris 1920, editis in Actis Apostolicac Sedis XII, 573 ss (LE 308). Ordinario Q$nabrug«nsi; AKKR 101 (1921) 61. Adn. REGA­ TILLO n.259. sertim apud Africae atque Americae gentes, iuxta nor­ mam adnexorum statutorum instituerentur. Ipsius autem Collegii, a S. Alexio de Falcuneriis nuncupandi, sedes figenda pro nunc ad Sancti Nicolai Tolentinatls, apud religiosos Ordinis Servorum Mariae visa esU in meliores aptioresque aedes proxime transfe­ renda. Hanc vero Sacri Consilii sententiam Ssffius D. N. Benedictus div. Provid. Pp. XV in audientia diei 24 labentis mensis ianuarii, infrascripto S. Congregationis Secretario impertita, approbare ratamque habere digna­ tus est. ac praesens decretum, quo Collegium praedic­ tum erigitur atque constituitur cum omnibus iuribus ac privilegiis similibus Institutis concessis, confici iussit. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, 25 ianuarii 1921, in festo conversionis sancti Pauli Apostoli—G. M. Card. Van Rossum, Praef. C Laurenti, Secr. 326 1921 IAN 22.-S. POEN. DECL. AAS 13 (1921) 163-161 DECLARATIO ET INDULTUM CIRCA MOREM ADDENDI QUAEDAM VERBA SALUTATIONI ANGELICAE IN RECITATIONE SS.MI ROSARII In recitatione Ssmi Rosarii, ad faciliorem mysterio­ rum meditationem, viget in quibusdam regionibus con­ suetudo addendi cuilibet salutationi angelicae post vo­ cem « lesu » brevem enunciationem mysterii meditan­ di, ita ut dicatur, exempli causa: « Benedictus fructus ventris tui lesus, qui pro nobis sanguinem sudavit >. Attento autem canone 934 § 2 Codicis Iuris Canonici, iuxta quem Indulgentiae alicui orationi adnexae peni­ tus cessant ob quamlibet additionem, detractionem vel interpolationem; a quodam oratore privatim quaesitum fuit: « Utrum praedicta consuetudo servari et propagari < possit, integris manentibus Indulgentiis Ss. Rosario < adnexis ». Et die 27 iulii anno 1920 haec Sacra Poeni­ tentiaria respondit: Negative ILE 291]. Cum autem huiusmodi responsum a praedicto ora­ tore vulgatum fuisset, nonnulli Ordinarii Helveticae et Germanicae Ditionis exposuerunt, consuetudinen prae­ dictam sic invaluisse in suis dioecesibus inde a reinota aetate, ut absque scandalo et perturbatione pdelium submoveri non possit, atque insuper s. m. Pium IX. anno 1859, pro locis ubi mos iam invaluerat, clementer induisisse ut fideles tali ratione Rosarium recitantes va­ leant eiusdem Indulgentias lucrari. Itaque Sacra Poenitentiaria re mature perpensa cen­ sui L' 1) declarandum esse, eanonem 934 5 2 Codicis Iuris Canonici continere legem generalem, quae indultum planum nullimode revocat; 2) supplicandum SSmo pro extensione eiusdem indulti, favore omnium qui iuxta praedictum morem in quibuslibet locis SS. Rosarium recitare consueverint/ Facta autem de praemissis relatione SSmo Dfio nostro Benedicto div. Prov. Pp. XV ab infrascripto Cardinali Poenitentiario Maiore, in audientia diei 21 huius mensis. Sanctitas Sua enunciatam declarationem approbavit, et indulti extensionem, uti supra, benigne concedere dignata est Datum Romae, in Sacra Poenitentiaria. die 22 ianua­ rii 1921.—O. Card. Giorgi. Poenitentiarius Maior. F. Borgongini Duca. Secr. Adn. 1 G in NrT 40 (1921) 320; PrM 10 (1922) 318-3)9 Adn. ME 33 (1921) 140-142; PrM 10 (1922) 294 D. SC RITUUM - S. POENITENTIARIA - SC RELIGIOSORUM 1921 IAN 28.-SC RITUUM, INDULT. PART.· Facultas datur sacerdotibus o. p. dicendi missam 1ΌΠΥΑΜ «SALVE RADIX©, ETIAM IN ALIENIS ECCLESIIS - Bcaiurime Pater, Fr. Philippus M. Caterini Procurator Generalis Ordm. Praedicatorum, ad pedes S. V. provolutus, facultatem petit pro Fratribus Ordinis dicendi Missam Votivam Ssjni Rosarii Salve Radix quum in alienis Ecclesiis ministerio divino occupati sunt, iisdem diebus et conditionibus ac in Ecclesiis Ordinis. Riscr. - Sacra Rituum Congregatio, utendo facultatibus sibi specialiter a Ssjno D.no nostro Benedicto Papa XV tnbutis. ita precibus benigne annuit pro gratia, ad proxi­ mum decennium, ut Missa votiva SS.ml Rosarii Salve Radix a sacerdotibus Ordinis Praedicatorum celebrari va­ leat ln supradlctis Ecclesiis, diebus tantum quibus Missae privatae votivae permittuntur in Ecclesiis, in qua Missa votiva Salve Radix celebratur : servatis Rubricis. Contra­ riis non obstantibus quibuscumque Die 28 Januarii 1921.— Cu». Vico. Praef. Alexander Verde. S. R. C. Secr. Pritts • AOP 15 (1921-22) 68 n. 328-330 lege civili necessarii: acceptare, dividere, permutare, alienare. In his etiam casibus quandoque consultius est aliquid renuntiare, aequa compensatione accepta. De­ mum aliquando valde utile et prope necessarium est quae habent bona alienare, ut pretium impendatur in titulos frugiferos tutos et facilioris administrationis. Vo­ tum autem, maxime solemne paupertatis obstat quomi­ nus ea omnia, aut eorum aliquod, fiat sine licentia Sedis Apostolicae. Unde incommoda frequentia sequun­ tur et sumptus non exigui. Ut igitur in sanctimonialium favorem molestiae vitentur, simul expensis parcatur, Archiepiscopus Valentinus postulat humiliter habituales facultates cum illis super voto paupertatis dispensandi in singulis casibus, ubi sufficientes rationes adesse existimaverit, quatenus illae voto, etiam solenmi, non obstante, actus dominii valide et licite ponere possint ex natura rei aut ex lege civili necessarios: L· Ad acqui­ renda bona et iura, cum aliis gratuitis titulis» tum maxime haereditate, legato aut donatione. — 2.· Ad ea. dum acquiruntur, dividenda, permutanda, vendenda, vel etiam, aequa, accepta compensatione, renuntianda. — 3.’ Ad alienanda bona et lura quae forsan habeant, ut pretium invertatur in alias res frugiferas tutas et faci­ lioris administrationis. Rescr. Ex Secretaria S. Congr. de Religiosis N. 7. 116/20. Romae, 3 februarii 1921, Ilfàe. ac Revme Domine: Haec S. Congr. mature perpensis precibus, quibus ab Amplitudine tua quaedam habituales facultates implo­ rabantur circa actus dominii a religiosis feminis ponen­ dos, atque attentis omnibus ad rem facientibus» rescri­ bendum censuit prout rescribit: Unaquaeque monialis, de consensu suae Antistitae, peragere potest actus lega­ les seu civiles. Bona quaecumque monialibus tum modo haereditarlo tum donatione obvenientia, monasterio ce­ dunt Quod attinet vero ad venditionem, alienationem, etc., procedatur ad normam iuris. Haec a me significanda erant Amplitudini Tuae cui fausta omnia adprecor a Domino, addictissimus, Maur. M. Serafini, Ab. O. S. B., Secr. Ordinario Valentino ln Hispania. Prot. N. 7. 116/20: J. B FERRERES, Inrtihxioncs canônicM, î I. Earoelooa 1926. Apéndic· VU. p. 561 *562. Adn. J. B. FERRERES op. dt. p. 562-567 • 327 1921 IAN 29.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Facultas datur moderatoribus tertii ordinis s. francisci OBTINENDI GRATIAS ET INDULGENTIAS QUIBUS SODALITAS GAUDET Preces - Beatisime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Fratrum Minorum, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter petit pro moderatoribus Sodalita­ tum Tertii Ordinis saecularis Sancti Francisci, qui non possunt adseribi eidem Tertio Ordini, quia vota nuncu­ parunt in aliqua religione aut sunt adscript! alii Tertio Ordini, gratiam ut, durante munere, possint esse partici­ pes omnium indulgentiarum et aliarum gratiarum spiri­ tualium. quibus fruitur Sodalitas, quam dirigunt Et Deus etc. Rescr. Die 29 ianuarii 1921. Sacra Poenitentiaria Apostolica benigne annuit pro gratia iuxta preces. Con­ trariis quibuscumque non obstantibus. Praesenti ad septennium valituro.—B Colombo. S. P. P.eg. Ioan. Bapt Menghini, Substitutus. 1921 FEB 18.-SC RITUUM, RESP. PART.· MANTUANA Circa fideles respondentes sacerdoti celebranti missam Dubium - An liceat inducere vel toleraro morem ali­ quibus in locis incipientem, quo fideles vel religiosae coniunctim respondeant sacerdoti Missam celebranti et cum illo etiam recitent elata voce Gloria, Credo, etc.” Resp.: Ad Rev.mum Ordinarium, ct ad mentem ». Mens est: Quae per se licenf. non semper expediunt ob aliquod inconveniens, uti u. gr. si uni rcl pluribus Facerdolibus celebrantibus confusionem et distractionem eiusmodi mos afferat; ut in casu, iuxta alias nmiles responsiones ad similes petitiones. Praeterea, praedictus mos differt a praxi communi et vigenti. • EL 35 (1921) 313. A. Quam resolutionem, referente postmodum infrascrip­ to S. Congregationis Secretario, Ssfhus Dnus Noster Benedictus Div. Prov. PP. XV approbare et confirmare dignatus est.—I. Mori. Secr. AxtMwniisioxts - Exploratum hodie apud omnes e»t potestatem le. plerumque exigatur, nonnumquam ta­ cum approbatione Congregationis hac ratione proce­ men, licet raro, decretum definitivae approbationis dunt: 315 con ceditur, quin huic decretum laudis praecurrerit a) cum decreto laudis Congregationis dantur in­ Quod quidem fit si conditiones in favorem novae Reterdum opportunae animadversiones in folio super con­ llgioafs, cum primum se sistit coram Sacra Cong-vgastitutionibus. termino praestituto, intra quem constitu­ tione, ita sunt numeris omnibus absolutae, ut nulla tiones ip.sae emendatae Sacrae Congregationi iterum videatur ratio ulterius differendi definitivam approba­ exhibendae sunt: quae tamen, si multis indigeant emen­ tionem. dationibus. communicantur Congregationi, antequam CAPUT II. concedatur decretum laudis; ita ut, in utroque casu, omne ius constitutiones propria auctoritate immutandi, De congregationibus caute tantum, aut nullo modo vel cmendanci. ademptum censeatur, post obtentum LAUDANDIS ET APPROBANDIS decretum laudis; b) regulariter approbatio Congregationis concedi­ IX Nullae fere, ni forte in missionum regionibus, tur, una cum decreto, quo constitutiones in textu emen­ laudandae approbandaeve erunt Congregationes, quae datae approbantur, saltem experimenti gratia ad cer­ certo proprioque fine non praestituto, quaevis univer­ tum tempus. ’ sae pietatis ac beneficentiae opero, etiamsi penitus inter se dtsiur.cla. exercenda amplectuntur. CAPUT IV. 14. Cautissime procedendum est in approbandis no­ De EXCLUDENDIS A TEXTU CONSTITUTIONUM vis Congregationibus, quae non vivunt nisi ex eleemo­ synis. atque stipe ostlatim collecta. Approbatis inculcan­ 22. Excludenda sunt a textu constitutionum: da est fidelis observantia canonum 622, 623 et 624. α) praefationes, introductiones, prooemia, notitae 15. Nec facile approbandae sunt, praecipue cum vo­ historicae, litterae hortatoriae vel laudatoriae, exceptis tis perpetuis, novae Sororum religiosae Congregationes, decretis laudis et approbationis a S. Sede concessis; quae sibi proponunt finem in privatorum domiciliis in­ b) citationes textuum Sacrae Scripturae. Concilio­ firmos utriusque sexus diurna atque nocturna cura rum. sanctorum Patrum, theologorum et quorumvis li­ juvandi, vel domesticum servitium quotidianum in fa­ brorum vel auctorum: miliis pauperum et operariorum exercendi. SI vero ap­ probatio aliquando et ob * iuxta causas concedenda vi­ c) citationes dispositionum, sive peculiaris directo­ deatur. In constitutionibus prudenter praescribantur rii. sive privati cacremonialis aut manualis, sive conditiones et cautelae, quibus Sorores a periculis li­ cuiu^cumque codicis consuetudinum vel usuum Con­ gregationis. ne forte praefati libri aut codices approbati berentur. 375 376 SC CONS1STORIALIS - RELIGIOSORUM - CONCILII 1921 MAR 7-12 videantur; quamquam huiusmodi libros ad Sacram Congregationem mittere oportet, ut de eis opportune cognoscere possit; di quaevis mentio de legibus civilibus, de ordina­ tionibus magistratuum civilium, de approbatione guber­ nii et similibus; e) omnia ea quae respiciunt munera et officia Epi­ scoporum et confessariorum: cum pro his non scriban­ tur constitutiones, sed pro religiosis; f) ordo studiorum et normae vivendi pro alumnis ac minute descripta horaria actuum diei pro domibus et operibus Congregationis; G· quaestiones theologiae dogmaticae vel moralis, decisiones doctrinarum controversarum, praesertim in materia votorum; h) termini iuris canonici qui Congregationibus re­ ligiosis applicari non possunt: verbi gratia. Regula, Or­ do. Monasterium, Moniales, etc.: quorum loco respective dicendum est: Constitutiones, Congregatio religiosa, seu Rebgio votorum simplicium, Domus, Sorores, etc.; i) licet brevia spiritualis et religiosae vitae docu­ menta sint opportuna, excludendae tamen sunt prolixio­ res instructiones asceticae. exhortationes spirituales ex professo, et mysticae considerationes, quae omnia ap­ tius pertractantur in libris asceticis: cum constitutio­ nes continere debeant tantum leges constitutivas Con­ gregationis et directives actuum communitatis, sive quod ad gubernium attinet, sive quod ad disciplinam et normam vitae; k) minutissimae quaelibet praescriptiones circa se­ cundaria et infima officia, quae respiciunt culinam, va­ lli Ictudinarium, vestimentorum cu/ram. etc.: cum istae gravitatem textus constitutionum a Sancta Sede ApostoEca approbandarum, minime deceant; 1) dispositiones denique cuiusvis generis, quae, sive explicite sive implicite, aliquid contra ius contineant. CAPUT V. Generalia in constitutionibus requisita 23. Constitutionum codex continere debet ea quae respiciunt notiones et dispositiones: a) de religiosae Congregationis natura, votis, mem­ bris et modo vivendi; b) de Congregationis gubernio, administratione et officiis. 24. Haec vero omnia distribui possunt in duas, tres vel quatuor partes, sed summopere commendatur bre­ vitas. claritas et optimus ordo. 25. Constitutiones dividantur in partes, partes in ca­ pita. capita in articulos, seu paragraphos; hisce praepo­ nantur numeri ab initio ad finem progredientes. CAPUT VI. n. 341-343 tii 1921.—Th. Card. Valfré di Bonzo. Praef. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B., Secr. Adn. I. CREU5EN in NrT 48 (1921) (1922) 295-302. 424-425 et in FrM 10 341 1921 MAK 7.-SC CONS. DECL. AAS 13 (1921) 134 Circa facultates ordinariorum denuo ordinandas Cum allouando Rmi Ordinarii SS. Congregationibus preces porrigant, ut speciales facultates sibi concedan­ tur, iuxta formulas quae olim dabantur a S. Congrega­ tione dc Propaganda Fide, eisdem declaratur quod defi­ nitiva norma super hac rc quamprimum statuetur ct notificabitur. Interim vero sciant Rmi Ordinarii adhuc vigere facultates quae durante bello a S. Congregatione Consistorial! concessae fuerant, decretis die 25 aprilis 1918 (LE 85) et 2 augusti eiusdem anni (LE 115). Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 7 Martii 1921.—C- Card. De Lai. Ep Sabinen., Secr. Aloisius Sincero. Adsessor. Adn. PrM 10 (1922) 289-290 342 1921 MAR 9.-SC REL., INDULTUM. PART.· Facultas datur anticipandi matutinum cum laudibus ab hora prima post meridiem in recitatione privata Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis FF Min. Capuccinorum. ad pedes S. V. provolutus, humiliter im­ plorat prorogationem ad aliud quinquennium Re cripti * sub N. 1812-10 diei 15 Jan. 1916. quo P. Min. Generali Ordinis facultas facta est. cum Superioribus Provincialibus ct lo­ calibus communicabitis, indulge nd i ut Fratres subditi m Sacris constituti, qui Missionibus, spiritualibus Exercitus ct verbi Dei praedicationi operam navant vel cxcip.cndis Confessionibus Incumbunt, privatam Matutini cum Laudi­ bus recitationem ab hora prima post meridiem incipere valeant. Et Deus etc. Res, 2. Item Archiepiscopus Angelopohtanus: t Ab im« membrabih existât in hac Ecclesia Metropolitana mos c computandi vacationes Canonicorum non per dies sed c per noras canonicas. Ita enim proceditur. Si aliquis < Canonicus non interfuerit alicui horae canonicae ipsi « dantur integri fructus, dempta tantum parte quae c aequivalet distributionibus inter praesentes, sed hora i illa computatur pro vacationibus. Si abfuerit pro de» ccm horis haec absentia computatur pro die ct ita r successive usquedum compleantur tres menses να­ ι cationum. Si vero absentiae superent tale tempus, i tunc nec fructus absentiae dantur. Hoc posito orat tores S. V. humiliter precantur ut liceat eis in poste: rum perseverare in tali modo computandi vacatioi nes ». 3. Pariter Capitulum Ecclesiae Paranensis refert: Iam a fundatione huius Capituli, beneficium canoni­ cal unice ex menstruis gubernii assignationibus constituitur, ex quibus tertia pars depromitur pro quotidianis distributionibus. < Ob nimiam cleri inopiam debent canonici et béné­ ficiât! aliis occupationibus vacare, ut sunt, v. gr.: magisterio in dioecesano Seminario fungi, in curia episcopali officia et munera exercere, in curam ani­ marum incumbere et opem praestare in regimine piarum et saecularium associationum, quales a mo­ dernorum temporum conditione exiguntur. < Gubernii assignationes, si antea exiguae erant, ho­ « die vero insuficientes sunt in nostris etiam regionibus < ad vitam degendam qualem sacerdotalis exigit digni« tas, eo quod esculenta esculenla ct vestimenta magis in dies < valore crescunt. « Ex canonicis et beneficiatis nemo est, qui tribus « vacationum mensibus a Codice et Capitularibus Con< stitutionibus concessis fruatur. eo quod, ob adimple• tior.em munerum et obligationum, de quibus supra. < nequeat a dvitate abesse; quae etiam sunt causa cur f saepe saepius impediantur quominus choro per unius < alteriusve horae spatium intersint < Hucusque, ob rationes supra expositas, et consue• tudinem in nostris locis a fundatione capitulorum < exsistentem, absentiae tempus a choro per horas et « non per dies supputatum est < Cum autem per resolutionem S. C. Concilii die 10 « Iulii 1920. dub. VI ILE 2851. per dies et non per horas • absentiae tempus supputandum sit. Capitulum Cathe« drale Ecclesiae Paranensis a S. V. expostulat ut et in « posterum possit per horas et non per dies supputari, t ut in Mexicana 18 mart. 1854. et petft subsanationem. < ad tollendam omnem angustiam animi et ad redden< dam tranquillitatem conscientiae ». 4. Demum, ut alia omittam. Capitulum Ecclesiae Cathedralls S. Christopher! de Laguna ait: « Ab ipsa huius < Cathedralis fundatione perpetuam hic extare consue• tudinem. etiam statutis capitularibus sancitam, sumen« di quotannis nonaginta vacationum dies sive conti< nuas, live interpolatos sive etiam per horas, ita ut < ad notandam absentiam unius diei, absentia per octo « horas canonicas quoque Interpolatas. Missa inter illas » computata, exigeretur; ct similiter praesentia per octo « horas canonicas ad praesentiam unius diei; ut igitur < liceat in posterum eamdem illam immemorabilem < praxim asservare S. V. humillime rogat. Quae omnia. « occasione condendi nova statuta, hoc Capitulum, una« nimi suffragio ct de consensu sui Rfhi Episcopi reve« renter exponit et pro eorumdem concessione S. V. t enixe rogat ». Die 12 martii 1921 Sacra Congregatio Concilii m plenario conventu Em.orum ac Rm.orum Patrum habito m Palatio Apostolico Vaticano, ad proposita dubia, ni­ mirum: « I. Utrum liceat computare tempus vacationum chorallum per horas canonicas ct non per dies ». Et auatenus nepartre; II. An in casu concedendum sit in­ ultum ». respondendum consuerunt: Ad I. Negative Ad II Annuendum esse precibus per indultum aci septennium. Interim Ordinarii curent ut paulatim sta tuta capitularia reformentur ad normam iuris. MISSAE CONVENTUALIS 1921 M AR I Facta autem de praemiss s SS.mo Djio Nostro Bene­ dicto XV relatione per infrascriptum Secretarium, io audientia diei 13 subsequently, SS.nius resolutionem da­ tam approbare et confirmare dignatus est.—D. Card. Sbarretti, Praef. J. Mori» Secr. • ME 40 (1923) 289-291, Adn. ME 40 (1928) 291-295. 1921 MAR 12--SC CONC., KESOL. AAS 13(1921)438-44 DIOECESIS V. Missae conventualis inter dignitates et hebdomazurium Die 13 martii 1920 et 12 martii 1921 Species tacti. - Supplici oblato libello Capitulum ca­ thédrale dioecesis V. huic S. C. exposuit quod octofes& anni solemnioribus, quibus Episcopus pontificaliter vel eius loco una cx Dignitatibus capitularibus solemniter celebrat in cathedra h ecclesia, canonicus hebdomada­ rium ad tramitem iuris (can. 397, n. 1 Cod. lur. can.) Missam convcntualem pro benefactoribus privatim ce­ lebrare et applicare solet. De quo nulla controversia. Verum quaestio agitatur Dignitates inter et cano­ nicos eiusdem Capituli quoad alios quatuor dies festos minus solemnes. synodales nuncupatos, idesl Circum­ cisionis et Ascensionis Domini, SSmi Corporis Christi et beatorum App. Petri et Pauli, quibus cantus Missae conventualis. cui pontificaliter assistit Episcopus. Digni­ tatibus ex inolita consuetudine competit Hisce enim quatuor festis. Dignitates celebrantes canonico hebdo­ madario. canonici hebdomadarii autem Dignitati cele­ branti onus Missae conventualis pro benefactoribus applicanoae incumbere contendunt. Quum de hac re sta­ tuta prorsus sileant, nec consuetudo quae imponit hoc onus hebdomadario adhuc legitime praescripta videa­ tur. quippe quae vix a vigesimo anno observetur —ex interpretatione nimirum resolutionis H. S. C. in Sebenicen. datae die 4 martii 1376 [TRC 135 (1876) 147-156]. quae interpretatio nuper m dubium revocatur a com­ pluribus—capitulares, assentiente ultro Ordinario, se­ quens dubium huic S. C. solvendum proposuerunt, nem­ pe: t se nelle feste în cui aile Dignità cx consuehxdhe < spetti cantare la Messa, spetti pure alie medesime « l’onerc deU'applicazione. owero quest’onere. come < nc-lle otto feste solenniori. spetti sempre all’ebdoma» dario ». cst in ln lu lu-­ Stnotsis DiscrrTAnoTiis. - Principium generale est re, Missam convcntualem in Capitulis quotidie cani debere eamque benefactoribus in jenerc esse applicandam. Quod __ _odice confirmatur can. 413 i 2 principium etiam in dato Pronum autem est. ap Icare Missam/ debere, qui debet ce- . lebrare: secundum en i mentem iuris ca Missa benefactof _ — -juae et dicitur et est conventuahi Hoc autem ius praeformatum ab Honorio III in cap. 11 dt celebr. Missor., etc.. X.. ΙΙΠ. 41). ct postea antiqua nine melius determinatum, coniirmatum est a Benedicto XI· «ua const * Cum semper oblatas ” 13 aug. 1744 (CICF n. 345]. Concordat lus novissimum Codicis in c. 417 | 1. ubi dicitur: “ Missa conventualis applicanda est pro bene· * factoribus in genere ". Quibus ex verbis patet conventna­ tem. ct non altam Missam, benefactoribus esse applicandam Verum quidem est. antiquo pariter ac novo lure statu­ tum esse et praxi confirmatum, ut Episcopus pontificaliter celebrans diebus sollemnioribus in choro, seu eanmicis as­ sistentibus. non teneatur Ipse applicare Missam pro bene­ factoribus. imo nec possit: sed lis diebus, qui generatun festi sunt, teneatur applicare Missam pro populo. Sed. si quis bene consideret, haec non est exceptio generali regulae ut celebrans Missam convcntualem. applicare eam debeat benefactoribus. Missa enim illa pontificalis non est In sensu stricto conventualis, sed solum illius locum tenet. Et re qui­ dem -.era cautum semper est a iure et antiquo, ct novo, ut pontificali Episcopi Missae non tribueretur character Mis­ sae conventualis. Expresse enim edixit ius antiquum Mis­ sam convcntualem celebrandam esse lis diebus ah hebdo­ madario vel ab alio capitulari, cui onus tnest Missae conventualis (S. R. C In una Marsorum 12 novembris 1831 ad 20. n 21^2». Idipsum insinuat Codex -.n can. 413 | 3. quando dicit: “ Missam convcntualem sine cantu celebrare licet - hcbdomaaano, cum in ecclesia, pontificali ritu. Episcopus “ vel alius loco Episcopi celebrat Ex quo canone illud quoque docemur, ne eam quidem esse Missam co nventuilem. quam Dignitas aut alius loco Episcopi impediti, «ut tempore seriis vacantis, celebrat Ea tenet quidem locum Missae conventualis. sed talis proprie non est. Conventuacontra est. quam hebdomadarius iis diebus celebrat ·’. applicat. 1921 MAR 15 Ex quibus deducendum est. minime punctum tulisse De HerdL quando ad explicandam rationem, cur ea die Episco­ pus non teneatur applicare pro benefactoribus, asserit id accidere ex eo quod Episcopus ’* eam diebus testis pro • ovibus suis applicare debeat ”. Quae ratio non deducitur rx decreto S. R. C. ab eo citato, m una Marsorum 12 nov. 1831 ad *20 . de quo supra. Ratio sane illa non redditur 3 S. Congregatione rescribente, sed innuitur ab oratore. Petitio enim tu proposita fuit: ** Quum Episcopus diebus " festis applicare debeat pro ovibus suis, quaeritur: An. “ Episcopo hisce diebus pontificaliter celebrante, canonici • debeant Missam convcntualem pro benefactoribus cantare 4W " et quando ”./ Cui propositae quaestioni caute respondit S. Congregatio, rationem illam nec directe nec indirecte approbans: ~ Hebdomadarius vel is cui in est onus Missae “ conventualis. illam celebret lectam ante vel post Missam • pontificalem Et haec omnia firmantur praescripto ipsius constitutionis Benedicti XV “ Cum semper oblatas ” f 17. ubi Pontifex ait: “ Ain a Missa pro benefactori!.us in genere applicanda • se excusatos voluissent cx eo juod alio juopiam Mis“ sirum onere obstricti inveniantur vel ratione proprii ca• aonicatus aut alterius beneficii ecclesiastici, vel quia • praeter munus canonici . in eadem vel in alia ecclesia ’ parochialem curam exerceant. ... Sed his quoque obviam • itum est. iubendo singulis praedictis ut Missam conven** tualem. quam canunt, pro Ecclesiae benefactoribus m “ renere applicent: pro aliis vero, pro quibus ipsi pccu• hanter Missam applicare tenentur, alterum substituant. “ qui Ipsorum loco Missam huiusmodi celebret applicctque ”, Quam doctnnam apertis vertis amplectitur Codex, can. 41fl J 2: “ Si quis vadem die urgeatur onere utrlusque Mis“ sae. ct pro populo et conventual!, hanc ipse celebret ap*■ pheetque per se. Illam per alium vel per se die se• quenti ", Unde profluit evidenter. Episcopum non excusari iis die­ bus. quibus, pontificaliter celebrat, ab applicanda Missa pro benefactoribus cx eo quod teneatur iam eam applicare pro populo (secus deberet dici excusatus etiam parochus, qui e contrario est obligatus, ut expresse audivimus ex Be­ nedicto XIV), sed cx co quod Misso illa non est conwn· tualü. Et iure merito ea Missa non habetur a lege tamquam conventualis. Conventualis enim Missa ea est, quae a cano­ nicis vel capitularibus cantanda et applicanda est. ct cui £11 capitulares intéressé debent nisi a iure excusentur; est enim Missa, quae pars est divini officii, ad quod In choro persolvendum Capitulum tenetur. Porro Episcopus, si Ca­ pitulum consideramus in quantum est sublectum istius obligationis, non est dc gremio Capituli. Et re quidem vera, dici nequit Episcopus de gremio, imo nec caput Capituli, e Capitulum consideretur ut corpus distinctum habens propna sua lura et officia; tunc enim Episcopus est “ contradistinctus et segregatus a Capitulo ”, ut docet Scarfantowus. lib. IV, tit. 1. n. 29. In eo tantum sensu Episcopus dici potest caput Capituli et de eius gremio, in quantum Capitulum consideratur quatenus est senatus Ecclesiae ct consilium natum Episcopi nc praecipua pars cleri dioeceunt Sed in hoc sensu Capitulum non dicit sublectum obligahonum vel iurium choralium. Quum igitur Episcopus con sit de Capitulo sensu nuper explicato, non potest ipse satisfacere obligationi chorali. qualis est Missa conven­ ed tUAlil./ Propter camdem rationem non est conventualis ca Mis­ sa. quae ab alio, etiam capitulari, celebratur lis diebus, quibus celebrare deberet Episcopus. Substitutus enim in caru agit nomine Episcopi cumque supplet et repraesentat. Quando vero agitur de Missa celebranda a capitulari in choro cum eiusdem chori assistentia, tunc profecto agitur de Missa vere conventual!. Talcs sunt igitur Missae illae, qttte in Capitulo Dioecesis V. celebrantur a Dignitatibus, praesente Episcopo, quatuor illis diebus, qui in supplicatio­ ne enumerantur. Si igitur sunt Missae conventuales. ab co applicandae sunt, qui eas celebrat, secundum ordinarium principium iuris. Et de facto, si attendatur antiqua consuetudo Ipsius Ca­ pituli Dioecesis V., Dignitates, quae cas Missas celebrabant, ippLcaoant quoque. Abhinc tantum viginti fere annis cx erronea interpretatione responsionis, quam Sacra haec Congreratio dedit in Sebenicen.. die 4 mart. 1876, factum est hoc onus imponeretur hebdomadario. In illo enim causa ad quaesitum primum: ” An Episcopo Impedito, vel sede ' vicante, dignior Capituli, qui Praeposito demortuo succe“ dit iure devolutionis in celebratione Missae in diebus ' Episcopi, teneatur ad illam applicandam pro benefaclon• bus m genere in casu responsum fuit a S. Congregatio­ ne: " Ad primum negative; ct Missam pro benefactoribus ‘ applicandam esse eo die ab hebdomadario ”. Verum rc«pcntia haec agit dc diebus Episcopi, in quibus, iuxta prae­ lita. substitutus locum tenet Episcopi et proinde non ce­ lebrat Missam conventualem sensu stricto sumptam. Digni­ tates igitur eam responsionem perperam extenderunt ad vere conventuales. quae non diebus Episcopi, sed dieted ut ita dicam. Dignitatum, celebrandae sunt. Notum equidem est S. hanc Congr. aliam dedisse respondooera in Theancn.. 17 iun. 1«M) (CICF n. 43091 et 27 apr. îK/1 (CICF n. 4312J. quae prima fronte videri posset oppoeta i:», quae dicta sunt. Ad quaesitum enim: “ An in diebus sollemnioribus (agitur dc diebus Episcopi, ut pa“ tri cx Ipsa facti specie» quibus Missam canit Decanus, e xi em competat Missam applicare pro benefactoribus m “ renere; vel hoc competat canonicis hebdomadariis in " Citu " responsum est: ” Affirmative ad primam partem; 331 η. 345 SIGNATURA AP.. TERGESTINA, RECURSUS ET EMOLUMENTORUM “ Negative ad secundam ", Verum notandum est m ea causa allatam fuisse consuetudinem terccntum annorum eam praxlm firmantem; ratione Igitur contrariae et legi­ timae consuetudinis ea responsio data est. - Ut itaque in contraria correlatlva specie quae nos occupat, valeret alia ac ea quae iure communi praescribitur responsio dari, pa­ riter constare deberet de legitime praescripta iuri com­ muni contraria consuetudine Id vero/ in ipsa facti specie quae proponitur, excluditur; itaque non restat, nisi ut. ad normam iuris communis, proposito dubio respondetur. ” Affirmative od primam partem. Negative ad secundam Quarc. etc. Resolutio. - Die 13 martii 192Q in plenariis comitiis Sacrae Congregationis Concilii in Palatio Apostolico Vaticano habitis, Emi ac Rmi Patres respondendum * censuerunL < Dilata, et fiant ulteriores inquisitiones « circa consuetudinem, si qua exstet, favore Dignitatum « celebrantium in casu >. His autem diligentiis peractis, quum nihil novi in lucem inde prodiisset, reassumpta causa dic 12 martii 1921. ad propositum dubium: An festis in factispecie recensitis, quibus Dignitates Capituli ex consuetudine canunt Missam conventualem, onus eam applicandi pro benefactoribus, incumbat Di­ gnitati celebranti rei canonico hebdomadario, in casu, iidem Emi Patres responderunt: Affirmative ad primam partem, negative ad alteram. Quam Emorum Patrum resolutionem Ssmo Dno Nostro Benedicto Div. Prov. PP. XV ab infrascripto eiusdem S. Congregationis Secretario relatam in Au­ dientia diei subsequent^, 13 martii 1921. Sanctitas Sua approbare et confirmare dignata esL—I. Mori. Secr. Adn. 1. C. in N/T 48 (1921) 541-542; IP 1 33 (1921) 298-301: PrM 10 (1922) 353 B. (1921) 9; ME 1921 MAR 15.-SIGN. AP.» DECIS. AAS 13(1921)269-273 TERGESTINA Recursus seu proventus et emolumentorum In ordinario Congressu habito in aedibus Emi ac Rmi D. D. Augusti S, R. E. Card. Silj Supremi Tribu­ nalis Praefecti die 26 mensis februarii 1921, ad examen inter alia revocatus est recursus promo toris lustittae in Curia Tergestina adversus decreta Ponentis in Turno S. R. Rotae edita ad. 13 decembris 1920 et 19 ianuarii 1921 in causa de qua agitur; qui recursus interpositus fuerat ad obtinendam declarationem nullitatis praefato­ rum decretorum, sin minus adversus eadem restitutio­ nem in integrum. Quum autem, omnibus attente per­ pensis, recursus idem boni iurisJundamento destitutus appareret, rescriptum est ab Emo Card. Praefecto ad normam can. 30 Legis Propriae, « Negative » addito mandato ut extenderetur decisio. Decisio autem sequentis tenons est: 1. Quaestio principalis vertitur inter sac. Dominicum Linardlc cxcooperatorvm. actorem et sac lustum FiUplic pa­ rochum ecclesiae Gemlnicnsis. conventum, circa fructus tnanslonariae a fundatore Marmcich nuncupatae, et circa proventus locationis domus cuiusdam, quos fructus et pro­ ventus. pro tempore quo fuerat cooperator in praefata pa­ roecia. 1. e. a mense octobri 1905 ad diem 31 lanutru 19» · ad se spectare contendebat actor, in summa toLali corona­ rum. salvo errore, circiter quingentarum Rvi admini­ strativa prius ratione in Curta Tergestina acta est ct decita per decretum episcopale diei 35 man 19C3. quo oratoris postulatio exclusa fuit; inde provocatum ad tribunal diocccsanum Tergestinum, quod sententia d. 30 decembris 19itf pariter Intentionem actoris exclusit. Sed appellante sac. Linardic ad tribunal mctropohtanum GeriticnMe. causa in cius favorem quoad utrumque punctum decisa c«l per sen­ tentiam d. 22 mail 1912. Postmodum promoter iusti tlac in Curia Tcrgratina ad tribunal Tndentinum. Unquam delegatum pro 111 in^tantra ex decreto S. C. Consi/storUUs. d. d. 4 iun 1915, provo­ cavit. sed appellatio, quum tempore utili interposita non fuisset, relecta est; ad postulationem autem pro restitu­ tione in integrum recipiendam idem tribunal Trtdentinum ad normam praefati decreti sese incompc’.cn» d. 14 novem­ bres 1913 declaravit: quamobrem laudatu * premotor Justi­ tiae Curiae Tergestinae recursum pro restitutione tn inte­ grum obtulit S. R Rotae die 10 augusti 1916. portulan.·» ut. attenta causa ordinis publici, actio u promotore iuetxUae S. R Rotae sustineretur. Htc autem institit ut m causam interveniret ct citaretur fiarochus lustus Filipite. unquam pars in causa principa­ ls. quae petitio, admissa a Ponente diei 16 mariti 191K rt 382 n. 346 0 J SC DE PROP. FIDE. DECRET I'M CIRCA MISSION A RIOS DE SCHEUT 1921 MAR M illlco Curiae Tergestinae communicata, nullum subinde, ve! Nec prodest opponere, cum promatore lustitiae Cunae sublatis belli difficultatibus, consecuta est effectum: exinlergestinae. sese gerere, vi Oifltii quo fungitur, etiam 1ddeque, die 23 lulii 1930. instante promoter * lustlUae in S. dcpendcnler a iure appellandi, legitimam perbonam ad re­ R. Rota, mandatum est. ut, nisi intra dicia 12 augusti ISTO, praesentandas causas pias, ah usque persanas morales, be­ constitutus legitimus procurator interveniret ad dubia con­ neficia et ecclesias, quarum iura tueri debet ubique; nam cordanda. lis declararetur deserta ad normam | 222 Regula­ ex adverso haec universalis repraesentatio, strain Ululo rum. Quum itaque die 13 deccmbns 1920 nonnisi depcsitum devolutlvo. extra Curiam gerenda, non agnoscitur a iure misse: in actis mandatum procuratorium ex parte promupro motori lustitiae, sed solummodo Ordinario (can. ILù lorls lustitiae Curtae Tergestinae. non autem ex parte pa­ 5 5): ‘ In casu vero defectus vel ncgligentlae illiua qui rochi ecdcnar Geminiensis. editum est Ponentis decretum administratoris munere fungitur, potest ipse Icci Ortl·· de peremptione instantiae. ** ita ut impugnata Goridensis " narius per se vel per alium stare in ludlcio nomme pti­ ~ sententia exsecutioni sit demandanda ’ Adversus hcc de­ sanarum moralium quae sub eius turisdiclione sunt cretum sive promoter lustitiae Tergestinus sive, per suum Itaque vel hoc titulo persona promotoris lustitiae Cuna· ad hoc constitutum procuratorem, parochus luslus Fthpllc. Tergestinae ad causam Romae sustinendam loco et rice ad turnum, dic 14 ianuarti 1321. appellarunt, verum, fatali­ paroeciae Gcminlensis in casu. légitima * non est. donee bus inutiliter praeterlapsis, appexutio relecta est per de­ ostendat se agere non m persona sua. sed nomine cl nun· cretum diei 19 eiusdem mensrt. Ut autem contra utrumque dato Ordinarii, quod cx actis, in casu. minime consul decretum sive dici 13 decembris 1920. sive diei 19 ianuarti Demum consideratum est non satis probatum lultse In 1921. per remedium querelae nullitatis vel restitutionis In tercedere in casu rationem boni publici. ne lententia Cuintegrum sibi consuleret, recursum interposuit apud hcc nae GoriUensis ad exsecutionem mandaretur: . _____ _pjn __ etenim Supremum Tribunal iterum solus promoter lustitiae Curiae dispositiva huiuscv sententiae tantummodo praecipit ir. Tergestinae. sacerdoti Linardic solvantur pro rata temporii fructui mansionuriae ct proventus locationis m casu, m sumcu sac. Linardic ex adverso insistitur ut recurquae vix quingentas libellas attingit; si parcchus FiltpLc sus iam ex eo rcliciatur. quod restitutio in integrum consententiae acquiescere censucnt, et praefatam summam «θ’tra sententiam GoriUensem postulata in S. R. Ro lac Tnbuvere. potius quam ulterioris Illis expensus subire. nen inde nali fuerit post lapsum legitimi tempori * quadriennal» : sententia entm edita et pu­ motiva decidendi afferente edici expresse ct generatim blicata. ut in ipsa significatur, d. 22 mail 1912. recursus autem signatus apparet d. 10 augusti 1916. Verum de hac coadiutori parochi Geminiensi enunciates fructus et pro­ ratione intempesti vitatis minime coruitat cx actis: immo ventus deberi./ argument» ad rem adductis: id autem non 73 promoter ivstitlac Tergestinus asserit sententiam nonntsi tantum partium, sed boni publici intereise. ne firmitatem mense septembn 1912 Curiae notlficatam fuisse, ac reapse ludi catae re: acquirat. Non enim, ut p'uries obiervatum exemplari sententiae Cunae Tergesttnae transmisso dice ap­ est ab hoc Supremo Tribunali, in rem ludicalum transeunt positus a Cancellario tribunalis Gon tiens» legitur 3 septemmotiva decidendi, sed solae partes dl«positivae sententiae nns 1912; qui dies legitime, deficiente quacumque in con­ , numquam toxnen sis. resistere possit et valeat intentioni sui novi cooperato­ * habendus est ut procurator seu advocatus alterutrius par­ *. ri si iste controversa xura fructuum ct proventuum dt: tis contendentis, ne !n casu quidem, quo alterutra parr vindicet, adeoque causa inter eos noviter retractetur; contendens sit persona mora)», collegiatis vel nor. col­ multo magis si uterque in iudicio. non personam privatam, légiale: attento ouod pro iunbus alicuius personae mo­ sed definite personam moralem quam regit vel administrat, ralis, stat in iudlclo eiusdem rector vel administrator repraesentet, nec causa circa certam summam solummedo. (can. 1649); attento quod interest boni publici, ne rectores sed circa ius proventus ct emolumentorum percipiendi in vel administratores maneant extranei, dum in iudicio agi­ casu instauretur. Hinc vliim aperto liquet, iure r«tu»e tur de Iunbus pertinentibus ad personas morales qu.ii promotorem lustitiae in S Romana Rota, ne causam âb tueri debent ”, etc. Verum haec argumentatio, si exten­ actore principali desertam in casu Ipse sustineret. deretur ad inde concludendum, qur-d munus promotoris lustitiae numquam esse possit aut debeat partis principalis 4. Quibus omnibus consideraris cinstabat evidenter iwo in causa, sed semper et unice collaXeralc officium, adeo ut esse recipiendum recursum promotoris lustitiae Curiae Ter­ lis deserta et instantia perempta esset declaranda, quoties, gestinae adversus decretum Ponentis d. 13 decembris 1920. vocato administratore aut rectore personae moralis, ille quo, ad normam | 222 Regularum, declaratum est fnstSAcomparere renuerit, licet actio per se ad tonum pubheum tiam fuisse peremptam, sed neque adversus decretum d 19 ‘pretet. ea deductio profecto non posset effugere gravem tanuarii 1921. quo simpliciter reiecia fuit appellatio scu iuris legisque censuram; quia manifesto contraria esset recursus ad Turnum adversus praefatum decretum, lapsis ipus boni publici rationibus, quas promotor perbelle addu­ inutiliter fatalibus. Quod enim die 14 ianuarti 1921. quando xit. quaeque fundamentum praestiterunt explicite praescrip­ memoriale pro recursu est exhibitum, dccendii fatalia I C to legis in In can. 1650 contento: contente : **“ Actoris .·—------------------ a iudice contumacia Recularum praefinita, iam fuissent absoluta, cuiuscumque ata perimit eiusdem actoris Ius ad suam infantiam oculos feriL “ prosequendam. Permittitur tomen promoter» iurtltiac Atque ita editum est. etc.: solum, etc., sed ct omni. Erni ac Rfhi Mi Cardinales in rebus fidei rt morum Inquisitores Generales, in ordinario consessu habito fe­ ria iv. die 20 aprilis 1921, librum: Edmond Cazak Sainte Thérèse, Paris. Librairie P. Ollendorff, praedamnatum ad praescriptum canonis 1399, in Indicem librorum pro­ hibitorum inserendum esse declararunt, hac praecipue SC CONSIST.. DECR. CIRCA PROPONENDOS AD EPISCOPATUM IN MEXICO ratione. ne fideles ex titulo in errorem forte inducan­ tur. Et msequenti feria v, die 21 eiusdem mensis ct anni. Sanctisrimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii im­ pertita, relatam sibi Emorum PP. resolutionem appro­ bavit et publicandam mandavit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 22 apri lis 1921.—A. Castellano. Supremae S. C. S. Officii Nota­ rim. 1921 APB 30.-SC CONS. DECR AAS 13 (19211 379-382 C»CA PROPONENDOS AD EPISCOPALE MINISTERIUM IN MEXICAN* REPUBLIC* 1921 APR 30 SS. Evangeliis, iusiurandum de secreto servando, ut sa­ cratius flat vinculum quo omnes adstringuntur. port hoc regulae ad electionem faciendam legendae erunt 12. Deinde unus ex Episcopis praesentibus in se­ cretarium eligetur. 13. His peractis, ad disceptationem Praesules venient ut, inter tot exhibitos, digniores et aptiores seligant Id tamen veluli Christo praesente fiet et sub Eius obtutu, omni humana consideratione postposita, cum discre­ tione ct caritate, supremo Ecclesiae bono divinaque glo­ ria et animarum salute unice ob oculos habitis. 14. Candidati maturae, sed non nimium provectae aetatis esse debent; prudentia praediti in agendis, quae sit ex ministeriorum exercitio comprobata; sanissima et non communi doctrina exornati, quae cum debita erga Apostolicam Sedem devotione comungatur, maxime ve­ ro sint honestate/ vitae et pietate insignes. Attenden- su dum insuper erit ad capacitatem candidati quoad tem­ poralem bonorum administrationem, ad conditionem eius familiarem, necnon ad eius indolem et valetudi­ nem. Uno verbo, videndum utrum omnibus iis qualita­ tibus polleat, quae in optimo pastore requiruntur, ut cum fructu et aedificatione populum Dei regere queat 15. Discussione peracta, fiet hac ratione scrutinium: a) Qui omnium Episcoporum sententia, quavis de­ mum de causa, visi fuerint in disceptatione ex numero proponendorum expungendi, ii in suffragium non voca­ buntur; de ceteris, etiam probatissimis, suffragium fe­ retur. b) Candidati singuli ordine alphabetico ad suffra­ gium proponentur: suffragia secreta erunt. c> Episcopi omnes. Metropolitano non excepto, pro singulis candidatis tribus utentur taxillis seu calculis, albo scilicet, nigro, tertioque alterius cuiuscumque co­ loris: primum ad approbandum, alterum ad reproban­ dum. tertium ad abstensionem indicandam. d) Singuli Antistites, praeeunte Archicplscopo. In urna ad hunc finem disposita taxillum deponent, quo dignum, coram Deo et graviter onerata conscientia, sa­ cerdotem aestimabunt qui in suffragium vocatur: reli­ quos taxillos binos in urna alia, pariter secreto, de­ ponent e) Suffragiis expletis. Archiepiscopus, adstante Episcopo secretario, taxillos et eorum speciem coram omnibus numerabit, scriptoque adnotabit. Quo expeditiori utiliorique Ecclesiarum vacantium provisioni consuleretur. Mexicanac Reipublicae Ordina­ rii nuper ab Apostolica Sede petierunt, ut, quae de eli­ gendis Episcopis in Canadensi dominio et Terrae Novae insulis statuta sunt, ad ipsorum quoque Ecclesiam ex­ tenderentur. Quorum vota benigne excipiens SSfnus Dnus Noster Benedictus PP. XV. hoc consistorial! de­ creto quae sequuntur, hac super re. praescribit. 1. Pro proponendis sacerdotibus ad episcopale mi­ nisterium idoneis ac dignis, conventus Episcoporum fiet singulis trienniis aut saltem singulis quinquenniis, tempore infra assignato. 2. Conventus erunt provinciales, hoc est, omnes et singuli Ordinarii dioecesium uniuscuiusque provinciae convenient simul, nisi forte pro aliquibus provinciis paucas dioeceses complectentibus duas provincias simul convenire decernatur: quod quidem ildem Episcopi pro­ ponere poterunt. 3. Vicarii vero Apostolici, si tempus et negotia per­ miserint. conventibus Episcoporum provinciae suae in­ téresse curabunt, iisdem cum turibus ac ceteri. 4. Quolibet tnennio aut quinquennio, ut supra di­ ctum est. sub initium Quadragesimae, incipiendo ab anno 1922. omnes ct singuli Episcopi Metropolitano __ suo vel seniori Archicplscopo (si duae ecclesiasticae provin­ ces simul conveniant! sacerdotum nomina indicabunt, quos dignos episcopali ministerio existimabunt. Nil au­ scopis, si id ipsis placeat, aut aliquis eorum postulet, tem vetat quominus, hos inter, alterius etiam dioecesis ut inter approbatos plenis aut paribus suffragiis novo vel provinciae sacerdotes proponantur; sub gravi tamen scrutinio designetur quinam sit praeferendus. Ad hunc exigitur, ut. qui proponitur, personaliter ct ex diuturna finem singuli suffragatores nomen praeferendi in sche­ 'Λ0 conversatione a proponente cognoscatur./ dula adnotabunt. eamque ln urna deponent schedula­ 5. Una cum nomine, aetatem quoque designabunt rum autem examen fiet, ut supra num. 15, litt e, decer­ candidati, eius originis et actualis commorationis lo­ nitur. cum. et officium quo principaliter fungitur. 17. Quamvis vero Summus Pontifex sibi reservet, 6. Antequam determinent quos proponat, tam Ar­ dioecesi vel archidioecesi aliqua vacante, per Delega­ chie piscopi quam Episcopi poterunt a viris ecclesiasti­ tum A posto licum, aliove modo, opportuna consilia ab cis prudentibus necessarias notitias inquirere, ita tamen Episcopis vel Archiepiscopis requirere, ut personam ut finis huius inquisitionis omnino lateat. Notitias vero eligat quae inter approbatas magis idonea videatur quas receperint nemini patefacient, nisi forte in Epi­ dioecesi illi regendae; nihilominus fas erit Episcopis in scoporum conventu, de quo inferius. eodem conventu indicare, generali saltem ratione, cui­ 7. Nomina quae Episcopi iuxta art. 4·· proponent, nam dioecesi hunc aliumve candidatum magis idoneum nemini prorsus aperiant, nisi Metropolitano suo vel se­ censeant; ex. gr. utrum exiguae, ordinatae ac tran­ niori Archicplscopo. quillae dioecesi, an maioris vel difficilioris momenti, vel 8. Metropolitanus vel senior Archlespiscopus habitis in qua plura sint ordinanda aut creanda: utrum dioea ceteris Praesulibus candidatorum nominibus sua adiices; mitions aéris et facilis commeatus, ct alia huius­ ciat: omnium Indicem ordine alphabetico conficiat, et, modi. retscitls proponentibus, hanc notulam transmittat sin­ 18. Episcopus a secretis, discussione durante, dili­ gulis suis Suffraganeis sive Antistitibus, ut hi opportu­ genter adnotabit quae de singulis candidatis a singulis nas investigationes peragere valeant de qualitatibus •mff ragatoribus exponentur, quaenam discussionis fuerit eorum quos personaliter et certa scientia non cogno­ conclusio; quinam tum in primo scrutinio/ tum in se­ scant cundo rtio cum delicto, habita ratione imputabilitota. Die 11 iunii 1921 “ scandal ct damni ”. Unde Santi-Leitncr, Praelcct. iurit Episcopus caveat » can . vol. 5. pag. 164. ad rem monet Species eactl - Ordinarius Gnesncnsis supplici li­ " nimio rigore, praesertim pro prima vice, nec contra ve-I bello Commissioni pontificiae ad canones Codicis au­ “ na tores ericds statuat excommunicationem latae sententhentice interpretandos quae sequuntur exposuit: • tiae aut irivationem clericalis privilegii. Ita respondit S _____ il in Assistens!, 16 martil 1632. in Eugubina, 15 “ C. Cone c NcH’occasione dell’esercizio della caccia da parte dei " ian. 1669 et in aliis non paucis quaestionibus relatis i c mio clero Qiocesano si sono purtroppo introdotti coi " Lucio Ferraris. Bibi, can., v. Clericus, art 6. n. 35 *. c tempo certi abusi. Il mio prodecessore emano un Idcirco videretur quod Episcopus posset quidem punire c decreto in cui permise la caccia solamente sui terriclericos venationi clamorosae et tumultuosae vacantes sus­ « torio appartenente al parroco. Ma poichè gli abusi pensione a divinis etiam latae sententiae, tum quia haec « non cessavano. il clero prendeva parte alie venatiovenatio est clericis rigorose et absolute a Codice prohibita « net clamo rosa e, ed in una di tali caccie un sacerdote per illa canonis verba ~ venationem clamorosam nunquam ” exerceant “, tum quia ipsa omnino dedecet statum cle­ < (ds^razuuamente feri gravemente una persona, il Viricalem praesertim ob grave periculum occisionis vel mu• cario Capitolarc d’allora prohibi la caccia al clero tilationis. Ex adverso sufficere videretur suspensio a divinis i sub poena suspensionis ipjo facto incurrendae. Nonferendae sententiae in clericos venationem quietam ct fre­ < estante questa proibizionc alcunf sacerdoti cacciar.o quentem exercentes, quum hacc venatio minus rigorose < sen a avere :1 permesso. prctenccndo che il Vesco· clericis prohibeatur a Codice illis verbis: ** vena/tioni ne 5(1 “ Indulgeant ”. atque in singulis casibus quaestio instituendi vo non abb:a il diritto di prohibire totalmente la esset dè frequentia vel minus venationis peractae. Denique caccia ed appoggiandosi al Codice, il quale dice nel venatio quieta et moderata, quae nempe raro fit. necessita­ can. 133: vr nationi/ ne indulgeant, clamorosam autem tis. ul ili tat is vel etiam animi relaxandi causa, non videretur numauam exerceant. Alio scopo di togliere questi plecti posse tali poena quae supponit mortalem culpam, dubbi. prego la Commissione Pontificia per l’interquam nemo dixerit singulos actus venationis quietae cor.· pre’.azione del Codice canonico di voler rispondermi. tir.ere: sed ad rem sufficere remedia poenalia vel poeni­ tentias. quae canonibus 2306 et 2313 statuuntur. Agitur enim se il Vescovo ha il diritto di proibire la caccia al in casu dc venatione per sc licita et nonnisi per aeddenf clero sub poena suspensionis ipso facto incurrendae, prohibita, propter scandalum praesertim fidelium. anchc se questa caccia non fosse una venatio clamoQuare, etc. rosa ». Resolutio. - Porro, proposito in plenariis Emorum Verum eadem Pontificia Commissio rem ad hanc S ac Rcvntorum S. C. Concilii Patrum comitiis diei 11 Congregationem detulit pro expositi dubii solutione, utiunn 1921. dubio in hanc formulam concepto: « An Epipote quae potius applicationem quam interpretationem < scopus prohibere possit suis clericis venationem etiam canonum respiceret « non clamorosam. poena suspensionis ipso facto in· AxnhUmxKQtaas. - Huic dubio videretur respondendum < currenda »*, iidem Emi Patres respondendum censuecum didlnctione. Non solum enim clumorosa venatio, at re: < Negative, nisi * graves et speciales adsint ratioetiam quuta red frequens clericis vetatur lure communi « nes ». per canonem 138 Codicis, quo ipsi prohibentur. “ nc vena” tiom indufçcant, clamorosam autem nuxnqu.im exerceant “. Facta autem postridie de praemissis SSrno Dno Ad rem ReitfénstüeL Ius can , Ub. 5, tit. 24. n. 6: ” Cum Nostro Benedicto Div. Prov. PP. XV relatione per in· ’ his luribus aliqua venatio procul dubio sit prohibita clefrascnptum Sacrae Congregationis Secretarium, Sancti­ “ ricis, quieta vero et moderata, raro facta, sit licita per tas Sua datam resolutionem approbare et confirmare “ dicta, certe «altem tumultuosa rt clamo re nec non * cu'.cta sed nimis frequenter facta, erit prohibita *. Nec dignata est.—I. Mori, Secr. deneganda videtur Episcopo facultas inhibendi suis clericis venationem quoque quietam et rnodercîam. quae nempe Adi». J. CREU5EN ln NrT 49 (1922) 154; IP 1 (1921) raro 'Ul. praesertim si id exigant mores populi, qui secus ME 34 (1922) 5-6; PrM 10 (1922) 354 D. r-andalum pateretur, ceu evenit ex. gr. in A^gha. Germa­ nia. Gallia et in nonnullis Italiae regionibus. Codex enim nullam m allegato canone positiwm dedit clericis licentiam venar di. sed mere vetuit clamorosam. ct nimis frequentem. Itaque Episcopus qui etiam minus frequenter factam pro­ hiberet. nullam Codicis positivam permissionem offenderet R« immo agHur quae manifesto pertinet ad caput De vita st hfmertate clericorum, quae decretis Episcopi pressius ordinari consuevit et debet. Hinc S Carofus Borromacus. in «uo Crmrlllo provinciali anni 1565. part. 2 «Acta cedes 1921 IUN 13.-SC PROP. FIDE, RESP. PART Mcdiol, pari 1. pag. 19». de clericis loquens. absolute ait: • a venatione abstineant Concilium vero provinciale CoCracA ADMINISTRATORES IN REGIONIBUS MISSIONUM Innimse anni 1Λ0. pag. 151. de clericis statuit: " ut pror• sese a venatione abstineant, etiam atque etiam rr.one• tr.us ** Ei Benedictus XIV. de ryn diocc . lib 11. cap. 10 Consultores pro adminlstrationc iidem esse possunt n 9 referi qud " in aliquibus synedls quaecumquc vequam misjionani electi pro Consilio Missionis. Resp “ na Ilo est ecclesiasticis interdicta; in aliis «ola clanvnosa; l raef. S. Congr. de Propaganda Fide 13 iun. 1921. - in quibu*dim a venatione prohibentur «olis diebus fertis “ ln aliis nulla dic venari permittuntur sine Episcopi V.cen • Primu» Concilium 5 legi possit. Ad haec, quoniam dioeccsani Episcopi nonnumquam impediti sunt, quonimus benedic­ tionem abbatia lem opportuno tempore impertiant, concedimus ut, firmis peculiaribus privilegiis, non solum Abbates nullius, de quibus mentio fit in can. 322 § 2; 323 I 1. nec non Abbates quorum monasteria reperiantur intra fines alicuius dioecesis nullius, sed etiam ceteri Abbates Ordin’s Sancti Benedicti confoederati praefa­ tam benedictionem recipere valeant a quolibet Episcopo cum hac Sancta Sede Apostolica communionem haben­ te. quoties sedes episcopalis vacaverit, vel quoties in scriptis constiterit. Episcopum dioecesanum aut legitime impeditum esse, quominus eam ipse conferat, aut confensum suum ad hoc dedisse. Praecipimus vero, ut in sollemni benedictionis caeremonia Abbas benedicendus debttae fidelitatis iugiter servandae consueto iureiurando se adstringat. Haec statuimus, decernentes praesentes Literas fir­ mas, validas atque efficaces semper exstare ac perma­ nere. suosque plenos atque integros effectus sortiri at­ que obtinere, iliisque ad quos pertinent sive pertinere ptferunt, nunc ct in posterum amplissime suffragari: sxque nte iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his a 397 η. 362-303 BENEDICTUS XV - SACRA CONGREGATIO RITUUM 1521 IUN 19-22 quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit Non obstantibus contrariis quibuscumque. Volumus autem, ut praesentium Literarum transum­ ptis seu exemplis, etiam impressis, manu alicuius nota­ rii publici subscriptis, ac sigillo personae in ecclesistica dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides aohibeatur quae adhiberetur ipsis praesentibus, si forent exhibitae vel ostensae. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xix iunii mcmxxi. Pontificatus Nostri anno septimo.—P. Card. Gasparri. α Secretb Status. Adn. PrM 10 (1922) 341. 363 1921 IUN 22.-SC RIT.. DECR. AAS 13 (1921) 363-364 PaTRIARCHALIS BASILICAE VATICANAE PRIVILEGIUM DE MISSIS SS. APOSTOLORUM PETRI ET PAULI EXTENDITUR Ad humillimas preces Rmi Capituli Vaticanae Basi­ licae Sancti Petri de Urbe, amplissimo Enïi Dni Car­ dinalis Archlpresbyteri consensu communitas, et ab infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto relatas. Sanctissimus Dominus noster Bene­ dictus Papa XV. eximiam antecessorum Pontificum mu­ nificentiam aemulatus ct pietatem in Beatissimum Pe­ trum Apostolorum Principem et Christi Vicarium, per quem pastorem ovium eiusque successores Pontifices et Sanctam Sedem Roma caput orbis effecta, religione divina latissime patet ct praesidet, singulare privile­ gium ex litteris in forma Brevis datis 17 iuni: 1836 [Ad Beatissimi Principis diei 17 Iul. 1836. Acta Greg. XVI v. II p. 1371 ct decreto S. R. C. diei 9 februarii 1838 elargitum Missae de Ss. Apostolis Petro et Paulo eidem Basilicae ad ipsorum Altare in hypogeo erectum quod 364 Maiori Pontificio Altari subest. propensa voluntate et Apostolica auctoritate ita moderari et amplificare di­ gnatus est; nimirum: I. Ut in Missis dc Ss. Apostolis Petro et Paulo quae in supradicto Altari cryptae celebrantur, non solum eorum die festo et per octavam, sed etiam in aliis Mis­ sis, quae de die octava vi iulii ibi permittuntur toto anni tempore, exceptis diebus Epiphaniae, Dominica Pal­ marum, Maioris Hebdomadae. Paschatis Resurrectionis. Ascensionis, Pentecostes. Ssmae Trinitatis, Ssmi Corpo­ ris Christi, Nativitatis D. N. I. Q ct Assumptionis B. Μ. V., omnibus et singulis sacerdotibus celebrantibus liceat addere Gloria et Credo. II. Ut privilegium huiusmodl Missae dc Ss. Apostolis Petro et Paulo cum Gloria et Credo extendatur ad tria Altaria eiusdem Basilicae, nempe Cathedrae S. Petri Ap., Ss. Simonis et ludae App. et Ss. Processi et Martiniani Mm., ita tamen ut eo frui valeant tantum: 1) Erfn S. R. E. Cardinales; 2i Archiepiscopi et Episcopi aliique Ordinarii locorum qui, iuxta canonum Codicis luris ca­ nonici praescripta, ad Urbem. SS. Apostolorum Petri ct Pauli sepulcra veneraturi, accedunt ct Romano Ponti­ fici se sistunt; 3) Sacerdotes peregrini in ecclesiastica dignitate constituti, ct duces peregrinorum ad Basili­ cam visitandam turmatim confluentium et 4) Neopresbyteri intra quindecim dies a sacra ordinatione suscep­ ta computandos. ΙΙΓ. Quod extensionis privilegium adhiberi poterit singulis anni diebus, exceptis tamen festis duplicibus I et II classis. Dominicis aliisque Festis de praecepto servandis, necnon Feriis» Vigiliis ct Octavis I et II or­ dinis. quae smt ex privilegintis. Servatis demum Rubri­ cis aliisque servandis. Praesenti decreto in perpetuum valituro. Contrariis non obstantibus quibuscumque, etiam speciali men­ tione dignis. Die 22 iunii 1921— A Card. Vico, Fp Portucn. et S. Rufinae. S. R C. Praef. Alexander Verde. Adn. 1. FAUWELS h> PrM 10 (1922) 36S-3C9 396 SC RELIGIOSORUM - SACRAMENTORUM - RITUUM n. 364-366 3« 1921 IUL 2.-SC REL., RESP. AAS 13 (1921) 481-482 Dubia de celebratione capituli generalis IN CONGREGATIONIBUS IURIS DIOECESANI Huic Sacrae Congregationi negotiis Religiosorum Sodalium praepositae· circa celebrationem Capituli GeneraUs in Congregatione iuris dioecesani, proposita fue­ runt dubia quae sequuntur I. Utrum ad Ordinarium domus principis Congrega­ tionis religiosae iuris dioecesani. quae iam per plures nioeceses diffusa est, spectet ius statuendi locum ubi Capitulum Generale celebrandum sit; an potius ad Mo­ deratricem Generalem? II. Utrum eidem Ordinario, de quo in praecedenti dubio, competat praesidere electioni Moderatricis Ge­ neralis eamque confirmare vel rescindere; an potius spectet ad Ordinarium loci in quo electio * peragitur ’ Porro Emmentissimi Patres Cardinales, in plenario coetu ad Vaticanum habito die 17 lunii 1921, re sedulo 462 perpensa, respondendum consuerunt prout sequitur: ' Ad I. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam ad normam canonum 162 el 507. Ad Π. Ncpatice ad primam partem, affirmative ad secundam iuxta canonem 506 S 4. Facta autem relatione SSmo Domino Nostro Bene­ dicto divina Providentia PP. XV a R. P. D. Abbate Secretario in Audientia diei 25 eiusdem mensis et anni. Sanctitas Sua Eminentissimorum Patrum decisionem seu responsionem approbavit atque publici iuris fieri mandavit Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis negotiis Religiosorum Sodalium praepositae, die secun­ da iulii 1921.—Th. Caro. Valfrî di Bonzo. Praef. Mau­ rus M. Serafini, Ab. O. S. B. Secr. Adn. J CREUSEN in NrT 49 (1922) 44-45; Ph. MAROTO in CpR 2 (1921) 322-329. REGATILLO n. 250: IP 1 (1921) 10-11; P/M 10 (1922) 360361. 1921 IUL 4.-SC SACK. INSTR. AAS 13 (1921) 348-349 1921 IUL ?-« 2. Vi can. 1103 § 2 parochus qui matrimonio interfuit ad parochum baptismi transmittere festinet initi contrac­ tus denuntiationem, quae, ut/ praescripta eiusdem canonis rite serventur, contineat oportet coniugum corumque parentum nomina et agnomina, aetatem contrahen­ tium. locum diemque nuptiarum, testium pariter no­ mina et agnomina, denique ipsum parochi nomen et agnomen una cum parochiali sigillo. Accurate autem edoceatur de paroecia, de dioecesi, ac de baptismi coniugum loco; celeraque alia serventur quae ad scripta per publicos portitores tuto transmit­ tenda pertinent. 3. Quo securius sive testimonium de statu libero a parocho nupturientium habeatur, sive denuntiatio de secuto matrimonio ad parochum baptismi perveniat, parochi haec documenta petant vel transmittant per cancellanam Ordinarii loci. 4. Id autem perpendant parochi oportet, aliqua huiusmodi opificum emigrantium matrimonia, quasi va­ gorum matrimonia habenda esse, quibus, iuxta can. 1032. parochus assistere non debet nisi debitam lictu· tiam assistendi ab Ordinario loci obtinuerit. Quod si de vagis non agatur, tamen difficulter quoad alios emi­ grantes abest dubium de existentia impedimenti, ideo­ que, iuxta can. 1031 § 1 n. 3, parochus eorum matrimo­ nio assistere nequit inconsulto Ordinario; habito etiam prae oculis praescripto can. 1023 § 2. Hisce de causa haec Sacra Congregatio iubet et mandat ut parochi matrimoniis fidelium de quibus agitur in hac Instruc­ tione non assistant, excepto casu necessitatis seu po­ tissimum periculo mortis, inconsulto Ordinario loci. 5. Si forte accidat ut, adhibitis etiam cautelis de quibus in n. 1, baptismi parochus in recipienda denun­ tiatione matrimonii comperiat alterutrum contrahentium aliis nuptiis iam esse alligatum, rem quantocius signi­ ficabit. per cancellariam Ordinarii, parocho contra fas attentati matrimonii. 6. Ordinarii sedulo advigilent ut haec praescripta re­ ligiose serventur, horumque violatores, si quos repererint, curent ad officium revocare, adhibitis etiam, si opus sit. canonicis sanctionibus. SSmus Dominus Noster Benedictus PP. XV in au­ dientia habita ab infrascripto Secretario huius Sacrae Congregationis die 26 iunii 1921 hanc Instructionem approbavit et confirmavit, eamque ab omnibus quibus spectat servari mandavit. Datum Romae, ex aedibus S. C. de Sacramentis, die 4 iulii 1921— M. Card. Lega, Praef. A. Capotosti, Ep Thermen., Secr. A±-s. REGATILLO n. 498; PrM 10 (1922) 351-352- Instructio ad ret.mos ordinarios uxorum super proba­ tions STATUS LIBERI AC DENUNTIATIONE ΙΝΙΠ MATRIMONII Iterum conquesti sunt haud pauci Ordinarii loco­ rum quod parochi, praesertim in exteris dissitisque regionibus ad quas frequentes demigrant ex Europa opi­ fices. horwn aliquando matrimoniis assistant, quin prae­ scripta iuris tum de statu libertatis tum de initi ma­ trimonii denuntiatione rite serventur; ex quo fit ut non raro novum contra fas attentetur matrimonium ab iis qui adhuc priore vinculo adstringuntur. Ad huiusmodi malum praecavendum, quo sacra fa­ miliae Christianae iura pessumdantur, parentes vinculis damnationis illaqueantur, et filii perversionis periculo facile obiiciuntur, haec Sacra Congregatio de Disciplina Sacramentorum die 0 mensis martii anni 1911 Instruc­ tionem Ordinariis dedit, quae in Commentario Offi­ cial: Acta Apostollcae Sedis, voL ΙΠ. pag. 102, sub dic 15 eiusdem mensis evulgata est [AAS 3 <1911) 102-103). Verum ne quis, in negotio tam gravi, huic Instruc­ tioni aliquid a Codice iuris canonici derogatum esse putet. Emi Patres huius Sacrae Congregationis in ge­ nerali conventu die 26 mensis iunii currentis anni ha­ bito, eam. Ipsius Codicis praescriptionibus «uffuitam. Ordinariis iterum sequentis tenoris da neam censuerunt 1. Ordinarii in parochorum memoriam revocare sa­ tagant haud licere ipsis adstarc matrimonio, ne prae­ textu quidem ct intentione avertendi fideles a turpi concubinatu, aut praecavendi scandalum coniugt». quod vocant, civilis, nisi constito sibi legitime dc Ubero statu contrahentium, servatis de iure servandis (can. 1020 ct 1097 1 1, n. 1. Cod. lur. can.), Ildcmquc moneantur ne omittant, ad normam can. 1021. baptismi testimonium a contrahentibus exigere, si hic in alia paroecia fuerit •His collatus. 399 366 1921 ILL 8.-SC RITUUM. RESP. AAS 13 (1921) 391 DUBIUM Dubium circa missam votivam sacratissimi cordis nsu PRIMA FERIA VI MENSIS Sacrorum Rituum Congregationi propositum est du­ bium: < An feria sexta post Octavam Ascensionis, sl « iuxta Rubricas fiat Ofïicium et Missa dc ea. et sit mul occurrat prima feria sexta mensis, celebrari vac leat una Missa Sacratissimi Cordis lesu. tamquam c votiva solemnis, iis in ecclesiis in quibus mane pera« guntur devota exercitia in honorem eiusdem Sacra< tlfsimi Cordis lesu? ». Et Sacra eadem Rituum Congregatio, audito specia­ lis Commissionis suffragio, re sedulo perpensa, ita re­ scribendum censuit: < Attentis Rubricis Missa lis nuper editi tit II, n. 3. « atque Decretis S. R. C. 4084 Vallisvidonis diei 29 no < vembris 1901 et 4093 Romana dici 26 martii 1902 ad 3. « Missa In casu erit dicenda de feria sexta post Oeta■ vam Ascensionis, quae aequiparatur Festo Christi Do < mini, cum iisdem tamen privilegiis Missae votivae « solemnis. cum cantu vel lectae, de Sacratissimo Cor» dc lesu. pro re gravi, iuxta declarationem seu De­ cretum S. R C. 4271 Bnionen. diei 8 iunii 1911, r II ». Atque ita rescripsit ac declaravit. Dic 8 iulii 1921.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. I 348-349. PAUWEL5 m PrM 10 (1922) 370-371; EL 35 (1921) 1921 IUL 9 SC CONCILII. DIOECESIS N. - D1ANEN.. IURIS FUNERANDI 367 192! IUL 9.-SC CONC. RESOL. AAS 13 (1921) 501-504 DIOECESIS N. Circa stipendia missarum quae alus traduntur cantandae Die 9 iulii 1921 Species facti. - In dioecesi N., obruti sollicitationibus etiam importunis Missarum cantandarum, sacerdotes triplici ratione satisfacere conantur oblatoribus, qui aegre ferunt ut Missae ab ipsis oblatae non acceptentur, vel ut foras mittantur. Etenim, obtento consensu obla­ torum. vel: a) pro pluribus Missis cantandis, una sola sollemnior in ecclesia paroeciae pro coniunctis inten­ tionibus cantatur, ceterae autem Missae foras mittun­ tur ad coniunctas pariter intentiones legendae, soluta pecunia secundum taxam dioecesanam. Maior itaque pan stipendiorum addicitur illi soli Missae cantatae. 502 [ta ut. ex relatione Episcopi, celebrans et assistentes/ vere ditescendi occasionem liabcant, praesertim cum saepe multum ultra taxam ab oblatoribus detur. Vel b) una Missa sollemnis cantatur in ecclesia paroeciali pro omnibus intentionibus receptis, cui stipendium ad­ dicitur taxa dioccesana pro cantatis Missis definitum, et reliqua pecunia piis operibus tribuitur. Vel c) una Missa cantatur sine solemnitate, pro coniunctis intentionibus, suznpto stipendio secundum taxam dioecesanam, et re­ liqua pecunia bonis operibus deputatur. Primae rationi agendi. Episcopus obiicit periculum avaritiae; duabus aliis, suppressionem plurium Missa­ rum. ct incertam qualitatem operum quibus pecuniae destinantur. Omnibus autem rationibus obiicit coactio­ nem quamdam moralem, quam subire videntur oblato­ res. etiam quando praerequisiti dant consensum. Itaque proponit ut ratio ista coniungendi plures intentiones prorsus deseratur, sed simpliciter tot Missae dicantur quot fuere requisitae, facta, consentientibus oblatoribus, divisione stipendiorum, ita ut etiam Missae quae alio mittantur legendae, dum debuissent cantari, fruantur, pro rata parte, lautiore stipendio. Haec porro dubia H. S. C. solvenda proponit: < 1. Utrum liceat, consentientibus oblatoribus» compone« re duas vel plures intentiones Missarum cantatarum, c ita ut una Missa cantata celebretur ad intentionem < unitam In ecclesia oblatorum, ceterae vero ad intentio« nem unitam legendae tradantur sacerdotibus exteris. < 2. Utrum liceat, consentientibus oblatoribus, duas < vel plures Missas cantatas ita coniungere. ut una tan< tum Missa cantetur (cum maiore sollemnitate) ad in< tentionem ex oblatis compositam, pro qua stipendium • iuxta taxam dioecesanam sumatur, ceterum vero im< pendatur pro piis operibus ». Vonnn Consultoris. - I. Applicanda principia haec fere rant: a» Nemini licet onera Missarum suscipere quibus intra tempus debitum non possit eo ιβήΙο satisfacere qui in aceeptotlor.c tacite promissus est. Hoc vetat ipsa iustitia naturalis, cuius praescriptum sedulo distinguendum est a recula positiva quae can. 835 statuitur. b» Quot stipendia data et acceptata fuerint, tot Missae d.‘«Edae sunt i can. 828i, c» Cum transferuntur Missae manuales, eleemosynae tcceptae integre transmittendae sunt, nisi oblator expresse permittat aliquid retinere, aut certo constet excessum su­ pra taxam datum fuisse intuitu persanae (can. 840 il). d» Ultro oblatum maius stipendium accipere licet *3 «ean. 832»./ ei Oblator in mutandam pactionem consentire potest dummodo ipse sit dominus rei. nec v. g. qua heres vcl exse­ cutor testamenti, voluntate testatoris ligetur: et. quando igitur de iure quaesito tollendo, omnino libere consen­ tiat Π. fkdtoiunj dc prari exposita: <2> Si istac compositiones proponuntur oblatoribus de lam acceptis, imprudenti sua acceptatione sacerdotes pxcarunt contra principium sub littera SI vero in Ipsa prima tractatione eaedem propo­ nuntur. non licet tamen pro Missa cantata, vel simpliciter sollemnius. addicere stipendium ultra congruam taxam czecttanam: deficit enim ultronea maioris stipendii oblatio. Conversio autem stipendiorum in alia pia opera videtur Urita. dummodo sincere procedatur, et oblator plene domi­ cal «t suae eleemosynae. Inde, si ad ipsa dubia missa, ex solo praescripto legis. 401 n. 367-368 formahter respondendum foret, si: videretur responden­ dum: Ad I. Affirmative, dummodo: a) Missae quae cantatur tribuatur stipendium qu^d pro una Missa cantata receptum est. addito, si maior fiat sollemnitas, supplemento quo taxa dioccesana vel usu loco­ rum definitur. bl Missis legendis tnbuatur stipendium secundum ta­ xam dioecesanam c) Restituatur oblatoribus quod plus solverunt pro cantu Missarum quae non erunt nisi lectae. Ad Π. Affirmative, dummodo obiator dominus sit. vere consentiat, et dummodo sincere procedatur, nec aliqua ne­ gotiatio aut negotiationis spccics dissimuletur. At satisne erit tale responsum mere formale, cum îpse Antistes, omissa iuris quaestione, pericula a cusionum de­ nuntiet et de meliore ratione rem componendi sit sollicitus? Potius aliter practice respondendum videtur. s:cut statim dicetur, post brevem hanc animadversionem dc modo pro­ posito a RlTlo Antistite: modus nempe iste hac parte pec­ care videtur, qua Missis lectis stipendium assignare cense­ tur quod pro Missis cantatis oblatum erat, vcl saltem ab hac distinctione facienda abstinet. III. Conclusio practica: Ex facti specie itaque tota difficultatis caum ea esse vide­ tur. quod, ab uno oblatore m casu tot Musae cantandae as­ sumuntur. ut aliis obla/toribus nullum fere locum iam es * xh sinant. Hi tunc omni modo instare incipiunt, dc impossfa.litate obtinendi Missas conqueruntur et sacerdotibus m. ra lem faciunt necessitatem recurrendi ad ccmp ditiones, ut Filures saltem quadanlenus contentos reddere queant. Si rei ta se habet, haec suggerenda videntur, ut, observato car. 836. a singulis oblatoribus nen accipiantur nimis multae Missae cantandae in ipsa ecclesia, atque ut Missae cantan­ dae quae transferuntur, transferantur ut cantandae. vt> Missae legendae addantur eo numero qui respondeat ex­ cessui stipendiorum pro Misais cantandis receptorum. nUi S. Sedes permittat ut excesus iste piis dioecesis operibus assignetur. In hunc sensum super prepositis dubiis meni Sacrae Congregationis m casu aperienda videtur. Quare, etc. Resolutio. - Sacra Congregatio Concilii, m plenariis Emorum ac Revmorum Patrum comitiis habitis in Pala­ tio Apostolico Vaticano, d:e 9 iulii 1921, omnibus atten­ te perpensis, respondendum censuit < Ad mentem. Mens « est ut Ordinarius prudenter studeat relatam praxim « submovere; et, ad normam can. 836 Codicis iur. can., « fideles moneantur per tabellam in sacrario loco pa« tenti positam, non omnes Missas cantatas ob efflucn< tem eorum numerum in ecclesia paroeciali celebrari « posse, sed alibi superexstantes mitti pro celebra• tione ». Facta autem de praemissis Ssmo Dno Nostro Bene­ dicto Pp. XV relatione per infrascriptum S. Congre­ gationis Secretarium in audientia insequentis dici, San­ ctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est—L Mori. Secr Arfn J CREUSEN in NrT 49 52-53; PrM 10 (1922) 354 E. (1922) 153; ME 34 (19221 368 1921 IUL 9.-SC CONC. RESOL. AAS 13 (1921) 534-537 DI A N E N. Iuris funerandi inter capitulum et parochos 9 iulii 1921 Species facti. - Quatuor parochi civitatis Dio nens !s recurrentes, de Ordinarii consensu, ad hanc S. Con­ gregationem. decertant adversus Capitulum cathédrale de iure funerandi ex parte Ipsius Capituli absque obligatione solvendi parochis portionem canonicam. Allatis nimirum testimoniis Capitulum probare intendit exercitium dicti iuris ex quo. per Constitutionem apo­ stolicam diei 25 septembris 1850. exsecutioni demanda­ tam decretis diei 7 Iulii 1851, ipsa dioecesis DianensU erecta fuit: ex tunc enim praetendit ecclesiae cathedralis Capitulum sese ad solam heredum vel parentum petitionem funerasse defunctos in qualibet ex novis erec­ tis in civitate paroeciis, vel insciis et inauditis paro­ chis. quin ullam quartam funerariam ttsdem persolve­ ret.—Contrariis testimoniis parochi contendunt enunciatam praxim solummodo ab anno 1916 pro bono pacis ct ad vitanda scandala toleratam ab ipsis fuisse nunc vero postulant ut etiam in civitate Dianens: notissima ea super re praescripta Codicis serventur. 402 SACRA CONGR. CONCILII. RAPOLLEN., SERVITII CHORALIS Causa dc more actitata, et instantibus enixe partibus ut res ad plenariam deferatur, quaeritur In praesenti: An et quomodo ius funerandi competat Capitulo cathe535 drali in casu./ H tT O Ammasvermoxe». - Quum parochi evidenter intentionem suam habeant in lure fundatam, et Codicis canonibus aper­ te confirmatam, onus iam recidit m Capitulum probandi quo iure et Utulo particulari talla funera peragat, quae de iure communi ad parochos defuncti pertinet. Ad rem Capitulum haec argumenta affert: Primum, cum in casu non procedatur nisi ad petitionem heredum vel parentum, ex hoc ipso praesumendum est de­ functum elegisse sibi ecclesiam cathcdralcm utpote eccle­ siam iunenJ, nisi contrarium probetur: huic vero electioni profecto standum erit (cfr. can. 1223». Sed contra est. Equi­ dem ad probandam electionem sepulturae vel ecclesiae lu­ ner:· nuilatenus requiritur scriptum documentum ve! aliqua Iuri· solemn itas, immo ex explicita huera can 121ΰ: " tac­ tam electionem aut mandat) concessionem quolibet lepitimo modo probare licet**: quin etiam, ad normam 1 2 eiusdem canonis “ si defunctus elegerit sibi sepulturam per ahum. " hic explere mandatum suum potest etiam post mortem *· mandantis **. Ast exinde hoc unum sequitur, credendum quidem esse, donec contrarium probetur, consanguineis vel heredibus testantibua de voluntate defuncti quoad electio­ nem scpullurae. vel asserentibus sc de hac re mandatum accepisse a defuncto: optimi enimvero testes voluntatis de­ functi sunt consanguinei et heredes, et probatio per testes est quidem lurtdiea probatio (cfr can. L91 I 2); non iliud tamen sequitur, si defunctus de re nullam expresserit vo­ luntatem. nullumque illis contulerit mandatum, consan­ guineorum esse talem defuncti omissionem supplere quasi praesumptum vel interpretativum mandatum habentium. Secus nullus esset casus in quo electio non intercederet, ac propterea actum esset de iuribus parochorum quae im­ mo Codex sarta esse voluit. Aliis verbis, quum electio lepulturae extra propriam paroeciam, limitet iura ct pro­ ventus parochorum, strictae evidenter interpretationis ne­ gotium est: et quum data lex nonnisi in defuncti volunta­ tem facultatem electionis contulerit, nullum aliorum in eamdem rem intrat arbitrium, nullique licet sepulturam pro defuncto eligere nisi legitime probaverit «ibi ae rc manda­ tum fuisse. Ncc Capitulum iuvant quae opponit regia rescripta die: 11 nevembris 1731 et 15 martii 1741 art. 2. relata a SaHano. Pi,r\.can· vo1·,1,1 ubl ex parte regis conceditur libera facoita ai morlbondi e loro coagtunti ed eredi di ’ scegllcrc la tepoltura “ aut inhibetur ** che non puôimpc** dirsi a: morlhor.di. loro conpiunfi cd eredi, di eleggere ** la sepoltura ove vogliano enimvero haec rescripta, quum non pertineant ad ius concordatum inter Apostolicara Sedem et la icam potestatem, nullius momenti sunt vel 536 -d probandam consuetudinem uenera/lem quae praetendi­ tur in regno Neapolitano post lp·. > tulumque ad rem affert, regia decreta dierum 5 et 7 iunii 1755 ubi tanotur*. ** Non avere it p-arroco alcun dirltto di " prendere il re-udun delle rose servite nella pompa fune** bre. che «pettano agh eredi c conglunti del defunto . ; ** che la Curia vescovile c qualstasi altra persona eccle• elastica si astrnga da qualur.quv esaiiooe di quarta fu- ncraria Ast haec regia rescripta. ut supra monuimus, nullum momentum in re canonica habent, nec aliud pro­ bant niai impedimentum ad agendum ct reclamandum cx parte Curtae vel parochi, quod impedimentum ran modo r.cn iuvat. *ed immo perimit probationem legitimae prae­ scriptioni· Itaque non resta*. Capitulo niti praescriptio cx possessione absque ullo titulo. Verum neque hac ratione rem conficere puteat, multiplici obstante cauxa. Primum, quod iuxta communem doctrinam quam cnunctat v. g. Sa­ rra Rom Rota, decis 5(M. n la. part. XIV inter Recent.. w »d hoc ut intret praescriptio m habentibus tract un sue ■ - rernrum necessaria est petiUoV repulsa et acquleeccnlta 1921 IUL 9 “ petentis in casu agitur profecto de re habente tractum succesivum. quum Capitulum teneatur toties dare partio­ nem canonicam quoties funerat alienos: itaque probandum esset a Capitulo, se cum effectu denegasse portionem penrfrO ac distributiones quo- Canonicus theologus Mngults diebus, quibus ·: rung.tur . Praeter hos luris textus, qui 1921 IUL 9 SACRA CONGR. CONCILII. I.INCIEN^ DIVINI OFFICII directo respiciunt canonicum theologum, habemus etiam CAn. 421. ) 1. qui Indirecto materiam hanc attingit, et in quo S3 statuitur: “ Excusantur a choro./ sed percipiunt praeoen" dae fructus dumtaxat, non autem distributiones: 1· Qui " de licentia Ordinarii loci publice docent in scholis ab “ Ecclesia recognitis sacram theologiam aut ius canonl• cum **. His autem positis textibus iuris. argumentari posse mihi ndcor hoc modo: Canonicus theologus, de quo in dubio quaeritur, certe ex illis est. qui excusantur a choro et percipit fructus praebendae (c. 421): docet enim de licentia Ordinarii loci in scholis ab Ecclesia recognitis (in Semi­ nario regionali). - Quaestio esse potest an lucrari etiam possit quotidianas distributiones. Et certe eas lucratur sinculls diebus, quibus suo munere fungitur (c. 420. J 1. n. S. - Quaestio igitur ad hoc reducitur, utrum canonicus theologus, decens in Seminario de mundato Episcopi, di­ cendus est fungi munere suo. Porro, supposito praescripto I 3. can. 400. si Episcopus potest, gravi de causa (dc qua Epiicopus ipse est iudox). theologo committere ut. loco lectio­ num in ecclesia, sacras disciplinas in Seminario doceat, canonicus, praecepto Episcopi obediens. munere suo fungi certo dicendus est. Lucratur ergo in casu canonicus theolo­ gus distributiones etiam quotidianas. Non lucratur tamen nunc, ex praescripto citati canonis 420. § 2. distributiones mler praesentes contra ea. quae dicebantur antiquo iure ex responsionibus huius S. Congregationis In Avenionen.. oct 13£6 (CICF n. 216>] : in Oriolcn., 12 aug. 1628 et in Barchlnonen., 2 lun. 1660. quae correctae sunt in novissimo iure. Praeterea, quun ilio, qui munere suo legitime fungitur, non possit dici ten en ad alium sibi substituendum, qui munem suo sittsfaciat. canonicus theologus, qui in casu, ut videmus, ttur.ere suo fungitur, ad designandum substitutum teneri nullo modo videtur. Difficultates autem ad haec opponi possunt, quas üno innuit Episcopus ipse dubium proponens, qui in ipsa propcsiUone in nunc finem, ut puto, duo subpunxlt. scilicet: ebest a dioecesi, ut in Seminario regionali doceat: et sti­ pendium accepturus. Prima igitur difficultas ex eo desumitur, quod superius d;cta non videantur aptari posse iis, qui ad docendum a dKecesl abesse coguntur. Nam canonicus theologus, etsi excusetur a choro, tenetur tamen lege residentiae. Verum haec mihi videntur properantius dicta. Residentia enim illa obligationis quidem est. si intelligitur de loco, ubi suscep­ tum officium est explendum: sed si intelligatur dc resi­ dentia in urbe cathedrali vel in loco, ubi constitutum est Capitulum, non videtur mihi dici posse ex obligatione reti­ nenda. Id suadent: c) Accuratum examen can. 420. § 1. in quo fere omnes, qui dicuntur a choro excusari et lucrari praebendam et di£ributiones quotidianas supponuntur abesse a civitate, ut ita dicam, capitulari. Cfr. nn. 1, coll can. 422. U 2. 6, 7, 8. b) Praescriptum can. 421. J 1. nn. 1. 2; nam inter eos. qui excusantur a choro, quia de licentia Ordinarii docent theologiam aut ius canonicum in scholis ab Ecclesia re­ cognitis, et qui dant operam studio earumdem disciplina­ rum in publicis scholis ab Ecclesia probatis, comprehen­ duntur certo ii qui haec faciunt extra civitatem capitulartm. ut constat cx antiquo iure (cfr. c. 5. X. de magistris, V. 5: c. 2 de priuilcp.» V. 7. in 6; Cone. Trid.. sess. V. c. 1. de re/.; Const. Pü V. Sanctissimus, 24 novembris 1564: S C C.. 31 martii 16071 [CICF n 2364 = Placentina d. 15 nurtn 16071. secundum cuius normam (can. 6. nn. 2. 3) ci­ tatus canon est intelligendus ci Fictio iuris, quae adesse omnino videtur, secundum quam Seminarium regionale considerari debet tamquam SeEünsrium dloecesanum. et consequenter ii. qui ibidem demat âd Ibi exercendum aliquod munus, tamquam ii. qui in bemuurio dioecessano degunt. - Har.c autem fictionem iure sdwse probant ea. quae Pius X. r. m.. scripsit ct statuit in Cocstitutione sua Susceptum, dc regimine Seminarii maiohs m Calabns. 25 martii 1914 (AAS 6 (1914) 213-218). scilicet: • liceat omnibus Calabriae Ordinariis Seminarium hoc ut ‘ wwn habere, illud quum libuerit odire. suos invisere de■ net» ct postea: "alumni sacris Ordinibus initientur in "oratorio Seminarii: Episcopi vero in annuis coetibus eum • designant qui initiationis sacra per vices obeat " (non pronde Ordinarius loci). Quare, si Seminarium regionale pro nngulis Episcopis xuum est Seminarium, perinde habetur d-erre In Seminario regionali ac in Seminario dioccesann, • que. qui a suo Episcopo ad docendum m regionale Semiairium mittuntur, dicendi sunt voluti ad docendum missi w Seminarium dinecesanum cum omnibus iuridicls conseqoestUs quae exlr.de iure sequuntur. Altrra difficultas cx eo desumi potest, ct ex eo desum­ pta ab Ep!-> innuitur, quod scilicet canonicus theologus h casu accipit stipendium pro lectionibus in Seminario recioeall habendis. - Verum, quidquid sit do antiquo iure 'cfr retponjdones huius S. Congregationis in Carthacinicn.. 11 iprihs 1691 et in Oxnmcn.. 25 iulii 1891 [TRC 150 ( 1891) 237-247 ct 563-569). secundum quas canonicus theologus, magisterii munus in Seminario exercens, percipere non va­ let distributiones chorales pro diebus, quibus docet, su penconem a Seminario accipiat), nunc ex responsione rccenPontificiae Commi^sionit ad Codicem interpretanΛσπ videtur mihi proposita difficultas non urgere. Comsisthnl enim propositum fuerat dubium: Utrum In f 1. η I. can 421: " Qui do licentia Ordinarii loci publice " docent In scholis ab Ecclesia recognitis S. Theologiam “aut lus cmonkum ". etiam comprehendi debeant cano­ 4';5 n. 370 nid qui de Ordinarii licentia docent retributione pecu­ liari pro lectione percepta; an tantum qui. absque tali retributione, theologiam vel ius susceperint edocendum ; cui ipsa die 24 novembris 1920 respondit: “ Affirma/uve ad 440 1 ·* pariem ; Negative ad 2"» M [LE 303). Porro haec respon­ sio applicanda mihi videtur etiam canonico theologo decenti : nullum enim video principium luridicum. qued pro casu proposito militet, non autem pro casu canonici theologi. Ratio quidem oeconomica dici passel militare pro uno casu et non pro altero: e in hoc consistit, quod responsio Commissio­ nis citata respicit eos, qui lucrantur tantum fructus prae­ bendae. canonicus autem theologus e contra lucratur quo­ que distributiones quotidianas. Sed haec ratio, quae etiam in linea oeconomica non multum ponderis habet, praeser­ tim si attendamus ad exiguitatem distributionum quotidia­ narum. quae ordinario vigent In Capitulis, non videtur mihi influere potuisse in responsionem, quae absque dubio nititur potius iuridico fundamento Quare. etc. Resolutio. - Porro in generali S. C. Concilii con­ ventu habito ad Vaticanum die 9 iulii 1921, Emi Patres ad duo concinnata dubia: I. An canonicus theologus in casu teneatur ponere suis expensis substitutum qui lec­ tionis S. Scripturae habeat ad normam canonis 400, § 2. Et quatenus negative: II. An ipse lucretur distribu­ tiones quotidianas, in casu; respondendum consuerunt: Ad I. Negative, ad II. Affirmative. Facta autem subinde relatione SSmo Dno Nostro Benedicto PP. XV, in audientia infrascripto S. Congre­ gationis Secretario concessa. Sanctissimus datam reso­ lutionem approbare ct confirmare dignatus esL—I. Mo­ ri, Secr. Adn. J. G in NrT 52 (1925) 101-102; IP 4 (1924) 164: Με 36 (1924) 322-324: PrM 13 (1924) 195 A, 370 1921 IUL 9.-SC CONC. RESOL. AAS 13 (1921) 477-481 L I N C I E N. Divini officii recitandi ab episcopo celebrante Die 12 aprilis 1919, 16 aprilis d 9 iulii 1921 Species facti. - Episcopus Linciensis sequens dubium quoad obligationem recitandi divinum officium ex par­ te Episcopi dum choro vel processionibus capitularibus assistit, H. S. Congregationi proposuit: « Cum Episcopus haud secus atque alii sacerdotes « teneatur ad Officium divinum recitandum, quaeritur < utrum ipse huic obligationi satisfaciat, dum partibus < Officii eo modo solemniter assistit, quo ex Cae remo< mali Episcoporum eas perficere debet, c. gr. 1) ante « Missam pontificalem sofemnem, horae Tertiae aut No« nae a choro cantatae, quamvis ipse interim apud thro« num praeparationem ante Missam Ne reminiscaris c recitare ct solam orationem in fine Tertiae vel Nonae < cantare debeat: aut 2) Vesperis solemnibus pariter « a choro cantatis, dum ipse in throno et in altari fun« ctionis praescriptas solemniter in pontificalibus pera< git; aut etiam 3) processionem in festo S. Marci seu « litaniis maioribus, ac etiam in litaniis minoribus, δο­ ν lemniter ducens, quamvis ipsum in publica via pro• cessionis litanias cum aliis cantoribus cantare haud < conveniat; et similiter 4) in aliis functionibus, ouas « ipse solemniter peragit, quamvis secundum rubricas « Caeremonialis Episcoporum, solus chorus aut certi « cantores partes officii recitare debeant, quin ipse eas « recitet ». Hisce super precibus auditi fuerunt nonnulli Con­ sultores, quorum animadversiones summatim sic refe­ runtur. o\msioxrs. * ANiM - Quamvis super relatis quaesitis Or­ na! Li quoad sciamus, authentica prostet protfet dinarii Linden., nulla decisio Apostolicae Sedis. nec ulla inveniatur directa ac palmarts responsio in Doctorum libris, palmaris libns. attamen altanum u«ru usu ct et opi opi-­ nione communi «atis receptum rs«e ccnstai. quod Ept^copus saU-* - -'— — — 4iuxta — , -us omnino satisfaciat suô oneri dum, praesci tptum Carremontalis E Vll. n. i. r 406 £. W_L·. n. 371-372 SACRA CONGR. RELIGIOSORUM - CONSISTORIALIS si rite perficiat, ex communi usu et opinione Episcopus non tenetur ad horam Tertiam vel Nonam in choro cantatam, pnvaum postea recitandam. nec ad supplendos psalmos eiusdem horae, quorum loco, dum a choro canebantur, ipse psalmos et preces ad Missam praevias praelegerat. Vicisxim. ex eadem communi opinione ct praxi, Episco­ pus videtur et reputatur obligatus ad eas partes officii di­ vini recitandas vel supplendas» quibus, dum canebantur a choro vel a populo, ipse solummodo materialiter, etsi solemnlter. praesens adfuit, sive ad Vesperas, sive ad Matutinum cum Laudibus, sive ad Litanias tum maiores tum minores, quas nempe recitet chorus Episcopo praesente in pontlfi479 call bus. sed omnino tacente./ Ut huius communis opinionis et praxis diversa ratio reddatur, videtur ea revocari posse ad effatum scriptoribus rerum bturgicaxum et canonicarum satis usuale: in aliqui­ bus supplet chorus; quod sane intclligitur dum is, m cuius favorem invocatur, ai est in choro, immo efformat aliquid unum cum choro; b) est tamen materialiter impeditus a re­ citatione choral!, quia in aliqua caeremonia vel servitio chorah occupatur (cfr. Ferraris, s. v. Officium, III. 15»: vel ci non tenetur ad recitationem, saltern elata coce, quia huic oneri alternis satisfit, vel a celebrante, lectoribus, etc., no­ mine omnium, iuxta communem usum. Haec ad casum trahendo, plane intelllguntur eadem lo­ cum omnino obtinere, ubi Episcopus Missam solemniter ce­ lebraturus. ritu superius explicato, partim Horae canonicae, partim precibus Missae praeviis attendit. Est erum m choro cum quo unum, immo culus caput 11 turpicum, efformat; et materialiter Impeditur a recitandis psalmis herae, quia eodem tempore quo hi canuntur, tenetur, ad nonnam Caeremonialis. ad cas preces Missae praeparatorias cx Utero legendas. - Ceterum, frustra in Cseremonlab praescribere­ tur ut Episcopus initium et finem horae canonicae cum cho­ ro faciat, si obstaret per materialem omissionem medii. I. e. psalmorum dictae Horae, quominus eidem satisfaceret. Imm td videtur quoque per explicitant litteram Cacremoniali* excludi, ubi (1. II, c. VII. n. 7-8) haec legimus: " Ad horas “ canonicas Episcopus non solet intervenire. Excipitur tan- tumraodo hora Tertia, quam. »1 Epicopus est solemn i ter “ celebraturus, panter ct ab illo rccitcn convenu Itaque. pariter recitatur ab Episcopo hora Tertia, dum recitatur modo praedicto Ast sl cetera consideramus. sUtim apparet aliquam detlcere cx enunciatis conditionibus, ut arbitremur chorum supplere. Quoties enim Episcopus asUctit sola cappa indu­ tus. non prohibetur profecto ex Breviario legere; si vero tn paramencis sacris pontificubtcr adslstit. v. g. ad Vesperas et ad Laudes, incongruum quidem est ut cum choro canat aut legat Breviario prae manibus, non autem ut recitet pnvaiun. cx libro chorall quem cappellanus aut minister libri sustineat, prout ln praeparatione ad Missam; quod demum attinet ad Litanias, nihil prohibet, immo ad aedifi­ cationem confert, sl respondeat cum clero et populo, vel in publica via et absque Libro, prout respondere tn Urbe, non modo Episcopos sed et Exhos Patres processional iter ince­ dentes. videre est. Quin etiam quod dicitur dc Litaniis, explicita littera confirmari videtur, dum in Carrem. Episc. legimus (1. I. c. 18. n. Ii: Ab Episcopo ceteri exemplum w sumunt “ ac Ln Rituali (1. DC. c. IV. n. 2> celebrans simul veniat cum “ ceteris eadem voce respondentibus ". Unde 480 apparet a quaesiti ver/bls expungendum esse qued dicitur ” cum ipsum in publica via processionis litanias cum aliis ~ cantare haud conveniat ”*. sicut paulo infra con plane intelligitur quibus rubricis Caere mon talis Epuropcrum praescribat ut ~ solus chorus aut certi cariores partes of‘ fidi recitare debeant, quin ipse recitet ~. Unum quod occurrit lib. I. c. XX. 4: w in Vesperis autem Episcopus “ nihil cx libro lepit, nisi orationem quam cantat in fine ". perperam in hunc sensum trahi videtur. quum potius in­ dicet rattxnc ritus nihil Episcopo legendum tunc imponi, ▼el. prout aliis placet, uuppon.it Episcopum memoriter tenere psalmos vesperales, quin immo. preut in veneranda antiquitate admiramur (cfr. S. Grg. M.. Epist.. I V. n. 48. apud Mlgne. P. L., 77. coi. 777. 1090. 1313. 1566. Cor.cil. Tolet. a. 656 ap. Harduin. IU ccL 978; Manti. XIII. coi 158). totum psalterium. Illud sane concedendum est. non teneri Episcopum, si. inter recitationem, obligetur aliquam caeremoniam cum officio connexam ponere, ad partem, quum cx necessitate omisit. supplendam. Etenim, prout communi sententia con­ sent ductores, teste Ferraris. I. c “ qui inter publicam re** citationem ex officio . occupantur in parandis libris, trt • preevidendis anttphonis seu lectionibus . i·, thun/icnn“ dis altaribus et huiusmodi, non tenentur repetere ea quae " abis, ipsis non audientibus nec recitantibus, canunt seu - recitant, quia chorus, cui inserviunt, supplet pro ipeta - et ratinnrni affert, eodem loco. n. 29 sublungcns: *’ Quod " enim recitatur m choro est oratio totius chori, idccque *' *cliw · (qui non audit et non recitat, non valens» dummedo • choro assistat et attendat Ac panter S. Alfonsus (Th. mor. vol V. p IT. lib. IV. dc stetu rlertcor.. art. III. n 156i *scribit . ** Si alia m choro necessaria peragendo occupa" tus fuisti, quia chorus totu» pro eo. qui in re ad ofttcii “ celebritatem pertinente occupatur, videtur supplere et " non tantum suo. sed etiam aliorum ministrantium no- mine recitare ct canere ” (Cfr. quoque Bucceroni, Inrt. fh mttr . p. II. vol III. ed. VL p. 70) Porro quod pro cete­ ris chomlibus valet, multo etiam rnaEis pro Episcopo qui liturcice caput efformat Ipsius chori, usecrendum *es · constat Quare etc 1921 IUL 21 - AUG 2® Resolutio. - In plenariis coetibus in Palatio Ap. Va­ ticano habitis die 12 aprilis 1919. 16 aprilis et 9 iulii 1921. omnibus attenta deliberatione perpensis, EhYi Pa­ tres S, C. Concilii, dubiis ex officio in has formulas conceptis: I. An Episcopus, Missam pontificalem celebraturus, satisfaciat obligationi Horae canonicae (Tertiae vel No­ nae) recitando preces a Caeremoniall Episcoporum praescriptas;/ ei II. An Episcopus satisfaciat respective obligationi Officii divini, dum pontificaliter celebrat in Vesperis et Laudibus, in processione Litaniarum maiorum et mino­ rum, aliisque in solemnibus functionibus, quamvis se­ cundum rubricas Caeremonia lis Episcoporum, chorus aut certi cantores partes Officii recitare aut canere debeant, quin ipse eas recitet; respondendum consuerunt: Ad L Affirmative. Ad Π. Negative, nisi aliquâ caeremoniâ, iuxta Ru­ bricas Caeremonia lis Episcoporum, ipse impediatur. Facta autem de praemissis Ssrho Dno Nostro Bene­ dicto Div. Prov. PP. XV relatione ab infrascripto S, C Congregationis Secretario, in audientiis diei 17 aprilis et 10 iulii 1921. Sanctitas Sua datas resolutiones ap­ probare et confirmare dignata est.—I. Mori, Secr. Adn. 5. C. tn NrT 49 (1922) 42-43; IP 1 34 (1922) 4-5: PrM 10 (1922) 354 C (1921) 10; ME 371 1921 IUL 21.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART. INTERVENTUS RELIGIOSORUM IN FUNEBRES ASSOCIATIONES Rer.mo Padre, in merito ol Concordato stipulato Ira il Vescovo di Bari e il Provinciale dei Minori, que­ sta S. Congregaztone. presa in esame la questione, ha rfsposto como appresso: « Concordatum non sustineri » et ad mentem. Mens est: < Per Vintervento alie associationi fune­ bri, i religiosi cerchino di procedere di accordo coi clero ricettizio, senza perd essere obbligati a rinunciare a: loro diritti, in conformità dei Canone 1233 § 1 dei Codice ». Con ossequi della più alta stima, mi professo devo­ tissimo.—Vincenzo La Puma. • Procurator» Generali O.F.M.: Pal. Clero 20,11 (1941) 236. Ada. B. GUGUELMJ in Paf. Clero 20.11 (1941) 235-237. 372 1921 AUG 20.-SC CONS. DECR. AAS 13 (1921) 430-432 Circa proponendos ad episcopale ministerium pro DIOECESIBUS RITUS LATINI IN POLONIA 1. Ad proponendos Apostohcae Sedi sacerdotes ad episcopale ministerium idoneos ac dignos, conventus Episcoporum ritus latini in Polonia fient tempore et modo infra assignatis. 2. Quolibet triennio, sub initium Quadragesimae, in­ cipiendo ab nn. 1922, omnes et singuli residcntiales Epi­ scopi Polonae. iuxta modum infra statutum, Metropo­ litano seniori, qui Praeses erit conventus, sacerdotum nomina indicabunt, quos dignos episcopali ministerio existimabunt. Nil autem vetat quominus, hos inter, al­ terius etiam dioecesis vel provinciae sacerdotes pro­ ponantur; sub graci tamen exigitur ut. qui proponitur, personaliter et ex diuturna conversatione a proponente cognoscatur. 3. Una cum nomine candidati, aetatem quoque, quando fieri potest, designabunt, eius originis et ac­ tualis commorationis locum, atque officium quo princi­ paliter fungitur. 4. Antequam determinent quem proponant. Episcopi poterunt a proprio Auxiliari seu Suffraganeo, si quem habeant, ct ab aliis viris ecclesiasticis prudentioribus, etiam clcrl regularis, necessarias notitias exquirere, ita tamen ut finis huius inquisitionis omnino lateat. Noti­ tias vero quas seu viva voce seu scriptis receperint. 1921 SEP 26 - OCT 26 COMMISSIO INTERPRES - SACRA CONGR. RELIGIOSORUM nemini patefaciant, nisi forte in Episcoporum conventu, de quo inferius. 5. Nomina qua Episcopi iuxta art. 2 proponent, nulli abi praeterquam confcrcntiae Praesidi manifestent. 6. Praeses, habitis ab Episcopis candidatorum propo­ sitionibus. suas adiiciat- omnium indicem ordine alpha431 betico conficiat et. reticitis pro/ponentibus. hanc notuUm transmittat singulis Antistitibus, ut hi opportunas investigationes peragere valeant de qualitatibus eorum quos personaliter et certa scientia non cognoscant. 7. Investigationes eiusmodi maxima secreti cautela peragendae erunt, ut supra num. 4 dictum est. Quod si vereantur rem palam evasuram, ab ulterioribus inquisi­ tionibus abstineant. 8. Dic et loco a Praeside determinandis, omnes me­ morati Episcopi convenient ad seligendos eos qui San­ ctae Sedi ad episcopale ministerium proponi debeant. Convenient autem absque ulla solemnitate, quasi ad familiarem congressum, ut attentio quaelibet, praeser­ tim diariorum et ephemeridum, et omne curiositatis studium vitetur. 9. In conventu, invocato divino auxilio, praestandum erit a singulis. Praeside non excepto, tactis Ss. Evange­ liis, lusiurandum de secreto servando, ut sacratius fiat vinculum quo omnes adstringuntur: post hoc regulae ad electionem faciendam legendae erunt. 10. Deinde unus ex Episcopis praesentibus in Secre­ tarum eligetur. 11. His peraclisf ad disceptationem venietur, ut Inter tot exhibitos, digniores et aptiores seligantur. Id tamen relati Christo praesente et sub Eius obtutu fiet, omni humana consideratione postposita, cum discretione et caritate, supremo Ecclesiae bono divinaque gloria et animarum salute unice ob oculos habitis. 12. Candidati maturae sed non nimium provectae aetatis esse debent; prudentia praediti in agendis» quae sit ex ministeriorum exercitio comprobata; sanissima et non communi doctrina exornati, et cum debita erga Apostolicam Sedem devotione coniuncta; maxime autem honestate vitae et pietate insignes. Attendendum insu­ rer erit ad capacitatem candidatorum quoad tempora­ lem bonorum administrationem. ad conditionem eorum fimiliarem, ad indolem et valetudinem. Uno verbo, vi­ dendum utrum omnibus iis qualitatibus polleant, quae ln optimo pastore requiruntur, ut cum fructu et aedifi­ catione populum Dei regere queant. 13. Discussione peracta, fiet hac ratione scruti­ nium: a) Qui omnium Episcoporum sententia, quavis de­ mam de causa, visi fuerint in disceptatione ex numero proponendorum expungendi, ii in suffragium non voca­ buntur; de ceteris, etiam probatissimis, suffragium fe­ retur. b) Candidati singuli ordine alphabetico ad suffra­ gium proponentur: suffragia secreta erunt c) Episcopi omnes. Praeside non excepto, pro sin­ gulis candidatis tribus utentur taxillis seu calculis, albo C2 «eilicet. nigro, tertioque alte/rius cuiuscumque coloris: primo ad approbandum, altero ad reprobandum, tertio ad atulensionem Indicandam. d) Singuli Antistites, praeeunte Praeside, in urna ad hunc finem disposita taxillum deponent, quo dignum. coram Deo et graviter onerata conscientia, sacerdotem aestimabunt qui in suffragium vocatur; reliquos taxillos bmeu in urna alia, pariter secreto, deponent. cl Suffragiis expletis. Praeses, adstante Episcopo Secretario» taxillos in prima urna depositos extrahet, et eorum speciem coram omnibus numerabit scriptoquc idootabit 14. Quamvis vero Summus Pontifex sibi reservet, dioecesi vel archidioecesi aliqua vacante, opportunis modis consilia ab Episcopis vel Archiepiscopls requi­ rere. ut personam eligat quae inter approbatas magis .donea videatur dioecesi illi regendae, nihilominus fas erit Episcopis in eodem conventu indicare, generali saltem ratione, cuinam dioecesi, maiori ve) minori, tran­ quillae et ordinatae, an etiam multis subsidiis Indigenti, candidatos magis idoneos censeant, et quibus de causis. 15. Episcopus a secretis, discussione durante, diligen­ ter adnotabit quae de singulis candidatis a singulis suf­ fragatoribus dicta fuerint; quaenam discussionis fuerit conclusio; denique quinam tum in primo scrutinio, tum m secundo 543-544 URBIS et ORBIS Nonnulla festa cum officiis et missis propriis UNIVERSAM ECCLESIAM EXTENDUNTUR Sanctissimus Dominus noster Benedictus Papa XV plu ■ . ■ . . a — ■■ air · — — -· _ i» · . r nmnrum Sacrorum Antistitum velis prcclbusque obsecundans, atque^ peculiaribes validtsque c: _ rationibus permotus, . __ i. cx Sacrorum Rituum Congregationis consulto. Festa proutl sequuntur. cum Officiis et 'Minis p ’ ; propriis et approbatis, ad universam Eccleuam amedo extei atque Kalcndario ct Proprio Sanctorum Breviarii et Missalis cminl in ________ futuris editionibus et mpeeUvis locis inseri statuit ac decrevit: T. Dominica Infra Octavam Epiphaniae. Sanctae Familiae Iu«u. Mariae. loscph. duplex maius (cum iisdem privilegiis ac luribus praefatae Dominicae). Com. Dominicae et Octavae. II Die Tl martii. S Gabrielis Archanxuli. duplex malus III. CXe 28 iunii. S Irenari Ep. ct Mart . duplex. Com Vigiliae reposito Freto S. Leonis Papie et Conf. ln diem natalem 3 iulii. IV. Die 24 oeUibrlt. S. Ruphaelis ArcbunxeH. duplex ma tua Neminem late’ qwintum sit aequum et salutare ti«nrm Sanatur Famlllae ab Apostolica sedr eonstltutam. le«tbus firmatam «tque Indulgentiis ct privilegiis sprciatUn pro sodalibus c* parochis honestatam, fovere ac propagare, et ad hunc etiam finem in universa Ecclesia peculiari ritu liturgico. atque iugi ac fructuosa beneficiorum meditatione et virtutum imitatione. Sanctam Familiam Nazarenam recolere ac ce­ lebrare >. Nec minus congruum est etiam ad incrementum pietatis, ipsi usque a Sancta Familia onsocLitionis. divinam nusionem utriusque Archa jell, nempe S. Gabrielis ad annuntiandum Dominicae ncamationis mysterium. ei S. Raphaells cuius conlata ln Toblae familiam beneficia in ’i Sacris Lattens describuntur, religiosa celebritate comme conune-­ morare./ Har.c occasionem nacto Beatissimo Patri placuit etiam grato animo et liturgico more honorare illum S. Poly carpi Smyrncnsis Episcopi discipulum. Lugdunensem Ep. ct Mart qui in suo opere Adversus hnereses lib. III. magnificum testimonium m perpetuam me mori an de Romana Ecclesia reliquit, scribens. Ad hanc enim Ecclesiam propter po·· lentiorem principalitatem necexse est omnem convenire " Ecclesiam, hoc est eos qui sunt undique fideles Hac M (Romanorum Pontificum» ordinatione et successione ea w quae est ab Apostolis in Ecclesia traditio et ventatis prae• conatio pervenit usque ad nos ” ». Nec omittendum est quod ex authenticis constat docu­ mentis S. Eleutherium Romanum Pontificem a Lugdunens Ecclesia per litteras de nonnullis quaestionibus consultum S Irenaeo litterarum latori Apostolicas tradltior.es quai Romana Ecclesia servaverat illibatas, aperuisse». Itaque idem Sanctissimus Dominus noster omnia quatuor supradicta Festa, sub respective ritu. Officio ct Missa, approbata et universae Ecclesiae Latini ritus concessa, ab utroque Clero saeculari et regulari aliisque omnibus qui ad divinum Officium recitandum ex praecepto adstnnguntur. lussit peragenda inde ab anno 1922 proxime se­ quenti ; facta tamen potestate Ordinariis locorum et Su­ perioribus maioribus Ordinum seu Congregationum reculanum. quatenus in Domino ipsi hoc expedire iudtcavennt. huiusmodi obligationem pro suis subditis differendi m ul­ teriorem annum 1923. Servatis de cetero Rubricis atque Apostolicae Sedis Decretis, memorata Festa qurquo medo respicientibus. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 26 octobris 1921 .—A Card. Vico. Ep. Portuen ct S. Rufinae. S. R C. Pracf. Alexander Verde, Secr. » Cf Decr. auth. S. R. C.. nn. 3777. 3778. 3802 (vol. ΠΙ). : I. P. Migre. Cursus Patrologiae, ser. graeca. vol. II, eoi. 849, 651. » OU. propr. Hora. (27 mali) Ss. loannis I, Urt» ni I et Eleutherii Pp. et Mm., lect. VI. Adn. J. PAUWELS in PrM 10 (1922) 373-374 ef in NrT 49 (1922) 385-389; EL 35 (1921) 491-492; ME 34 (1922) 13-14 19*21 NOV 3.-SC REL.. INSTR. AAS 13 (1921) 539-54« Instructio de secundo novitiatus anno Plures exstant rchgioncs in quarum constitutionibus praescribitur alter novltiatus annus ct facultas fit Su­ perioribus adhibendi ty rones, eo perdurante, in ope­ ribus Instituti exercendis. Ne vero exinde aliquid detrimenti capiat tyronum religiosa informatio et abu­ sus qui irrepere possent arceantur, haec Sacra Con­ gregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, oc­ casionem nacta revisionis constitutionum singularum religionum ad Codicem conformatarum, rem diligenti studio rubfeclt et Eminentisslmi Patres, in plenario coetu diei 17 iunii 1921. omnibus perpensis, sententiam suam aperuerunt, quae in audientia diei 25 eiusdem mensis Ssmo D. N. Benedicto PP. XV relata fuit. Sanctitas porro Sua sententiam probavit simulque mandavit, ut hac de re instructio ederetur, cui omnes •t singulae congregationes religiosae, in quibus secun­ dus novitiatus annus ex constitutionum praescripto pera­ gitur. integre se conformare teneantur. I. Quoties igitur constitutiones praescribant secun­ dum novitiatus annum in coque sinant novitios in ope­ ribus propriis Instituti se exercere, hoc liceat, salvis fundamentalibus novltiatus legibus. Ideoque prae oculis habendum est novitiatum esse institutum ad novitiorum animos informandos, in iis quae ad vitia extirpandx motus animi compescendos, virtutes acquirendas necnon vitam regularem addiscendam per' constitutionum stu­ dium. pertinent: ut novftlt ad Christianam perfectionem per cvangelicorum consiliorum ac votorum professio­ nem. In quo praecise cuiusque religiosi finis consistit tendere discant. Et iure merito no tlatus ultra annum praescribitur m aliquibus Institutis, ex eis praecipue quorum religiosi operibus exterioribus dant operam, qu ppe qui variis distracti curis· saeculi periculis magis obnoxii, solidiore atque firmiore spiritus fundamento egent. Quamobrem mandat haec Sacra Congregatio ut. SACRA CONGREGATIO RITUUM - COMMISSIO BIBLICA 1921 NOV 9-17 utiam secundo novitiatus anno perdurante, ante omnia quaelibet munia disciplina spiritualis vitae apprime cu­ retur. Π. Fas tamen esto, secundo novitiatus anno, novitio vel novitiae Instituti operibus vacare si id ferant con­ stitutiones: verum prudenter et moderate id fiat, tan­ tummodo ad novitiorum instructionem: nec unquam in iisdem operibus tyrones adeo occupentur, ut per se soli officia exerceant (v. gr.: supplendo in scholis magistris aut quasi-magistris absentibus, vel in nosocomiis infir­ mis ministrando), sed operibus ipsis vacent sub directio­ ne et vigilantia gravis religiosi, vel religiosae, qui verbo doceat exemploque praecurrat IIL Si quando a constitutionibus permittatur ut novitius vel novitia, secundo novitiatus anno, ad opera Insti­ tuti extra domum novitiatus mittatur, hoc nonnisi per modum exceptionis agatur et dummodo gravis adsit causa, quae id suadeat: haec autem causa ex parte oovitii vel novitiae se habere debet, quatenus in domo novitiatus aut sufficienter institui nequeant, aut ibidem aliter permanere non valeant; numquam vero, sub quo­ cumque praetextu, sufficiens esse causa possit necessi­ tas aut utilitas religionis, si, exempli gratia, ex deficien­ ts religiosorum novitii in operibus Instituti illis substi­ tuerentur. IV. Sive autem in domo novitiatus, sive extra, tyro­ nes permanserint, duobus ante professionem mensibus ab omni opere externo abstineant, si extra novitiatum fuerint, ad illum revocentur, ut per integrum bimestre ad professionem emittendam, in spiritu suae vocationis firmati, se praeparent. V. Ssmus Dominus Noster Benedictus Pp. XV in audientia habita a R. D. P. Ab. Secretario die 3 novem­ bres 1921 tenorem huius Instructionis approbavit eamque ab omnibus servari mandavit Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis die mense et anno ut supra.—Tn Card. Valfbé di Bonzo. Praef. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B. Secr. Ada. ». CREUSEN In NrT 49 (1922) 16Q-164; Ph. MAROTO ta CaR 3 (1922) 33-44; ME 34 (1922) 9-11; PrM 10 (1921) 365-357. 377 tibus. sub ritu duplici maiori benigne concessit, serva­ tis de cetero Rubricis atque Apostolicae Sedis decretis. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Die 9 novembris 1921.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. • Raccolla di orazioni c pie opere per le quali sono etale concexsd dai S&mmi Ponlefici le tante tnduiçense. H/rea, 1838. p. 106. n. 73. Adn. P. CHARLES (n NrT 49 (1922) 325-328; L PAUWELS .n PrM 10 (1922) 375; EL 36 (1922) 6-7; ME 34 (1922) 14-15. 378 1921 NOV 10.-SC RIT., RESP. AAS 13 *(19 21) De ran v post octavam ssmi corporis christi, sacranssnn cordis iesu eucharistici officium proprium cum RESPONDENTE MISSA APPROBATUR Pro Instantibus compluribus Revmis Ordinariis dioecej.um. Sanctissimus Dominus Noster Benedictus Papa XV, referente infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto. Officium proprium cum re­ spondente Missa Sacratissimi Cordis Icsu Eucharistici exhibitum et ab ipsa Sacra Congregatione revisum, prouti in separato prostat exemplari, approbare digna­ tus est. illudque feria V post octavam Ssmi Corporis Christi adhibendum decrevit Peculiaris ratio et finis huius Festi cum Ofiiclo et propriis, ad commemorandum Domini Nostri lesu Christi amorem in Eucharistiae mysterio, enucleatius explicatur in Sacris Litteris et in operibus sanctorum Ecclesiae Patrum ac Doctorum, atque etiam innuitur in :2a pia. usitata et a Summo Pontiïicc Pio VU probata oratione: Ecco /in dore e giunta. etc. ‘—Insimul ln ite­ ratis supplicantium precibus ipsiusque Beatissimi Pa­ * votu aller finis est. mediante hoc Festo, mag's excl­ ir ure in christifidclium animis fiduciam et accessum in Sanctissimae Eucharistiae mysterium, eorumque corda ferventius inflammare igne divini amoris quo Dominus Noster lesus Christus, infinita caritate in Corde suo flagrans, sanctissimam Eucharistiam instituit, suosque discipulos in eodem sacratissimo Corde suo custodit ac diiigX vivens et manens in eis sicut ipsi vivunt et Tosent m illo, qui in eiusdem sanctissimae Eucharistiae myiterio se nobis offert ac donat, victimam, socium, cibum, viaticum et futurae gloriae pignus. Hoc autem Festum eadem Sanctitas Sua clero sae­ culari huius Almae Urbis et singulis dioecesibus peten­ 566 ratione recitandi vel cantandi LITANIAS lauretanas DUBIA Expostulatum est a Sacra Rituum Congregatione pro opportuna declaratione: I. An in Litaniis Lauretanis ita cantari possit prima tripla invocatio ad personas Ssmae Trinitatis, ut Sa­ cerdos cantet Kyrie eleison, Christe eleison, et populus repetat Kyrie eleison, Christe eleison, et postea idem Sacerdos prosequatur Christe audi nos. Christe exaudi nos, et populus respondeat Christe audi nos, Christe exaudi nos? II. An loco dicendi ter Agnus Det in fine Litania­ rum. semel tantum dicatur: « Agnus Dei qui tollis pec« cata mundi, parce nobis Domine, exaudi nos Domine. < miserere nobis? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis respondendum censuit: Negative iuxta Decreta, et servetur integer Ordo Litaniarum cum indulgentiis adnexis adurobatus, nempe: Kyrie eleison - Christe eleison - Kyrie eleison, etc., usque ad finem. Atque ita rescripsit ac declaravit. Die 10 novembris 1921.—A. Caro. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Sccr. Adn. EL 36 (1922) 51-52; PrM 10 (1922) 376. 379 IUI NOV 9.-SC RITUUM, DECR. AAS 13 (1921) 545 ROMANA n. 377-379 1921 NOV 17.-COM. BIBL., DECL. AAS 14 (1922) 27 De additione variarum lectionum in editionibus VERS1ONIS VULGATAE NOVI ET \ETERIS TESTAMENTI In Praefatione ad Lectorem editionis Cicmentinac versionls Vulgatae Sacrarum Scripturarum legitur: « Porro in hac editione nihil non canonicum nullae « ad marginem concordantiae (quae posthac inibi apponi c non prohibentur) nullae notae, nullae variae lectiones, « nullae denique praefationes. Sed sicut Apostolica c Sedes industriam eorum non damnat, qui concordsn< tias locorum, varias lectiones, praefationes S Hiero« nymi et alta id genus in aliis editionibus inseruerunt; « ita quoque non prohibet, quin, alio genere rhanicterh» < ln hac ipsa Vaticana editione elusmodi adiumenta pro c studiosorum commoditate atque utilitate ln posterum « adiiciantur: ita tamen, ut lectiones variae ad margi« nem ipsius textus minime adnotentur ». Quum autem sint qui putent ultimis hisce verbis prohiberi additionem variarum lectionum non solum in margine laterali, verum etiam in inferiore rcu ad calcem textus, quaesitum est a Pontificia Commissione Biblica: utrum liceat In editionibus versionls Vulgatae tam Novi quam Veteris Testamenti lectiones varias a Pave huiusmodi studiosorum adlumcnta ad calcem tex­ tus adi icere? Re examinata. Pontificia Commissio Biblica respon­ dit: Affirmative. Quam resolutionem SsiTius Dominus Noster Bene­ dictus Pp. XV in audientia diei 17 novembre 1921 ad· probaro dignatus est.—Henricus Laurentius Janssen?, O S. B., Ep. Belhsaicen^ Consultor ab Aeiif. Ada. PrM 11 (1922) 4B. SC RELIGIOSORUM - PROPAGANDA FIDE - CONCILII π. 3^-383 1921 DEC l.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.· De CONFESSARIO OCCASIONAL! religiosarum adeundo Dubio ab Amplitudine Tua proposito huic S. Con­ gregationi circa dispositionem can. 522 CJC. videlicet: c Quomodo se gerere debeant religiosae, quae in propria communitate degentes ad suae conscientiae tranquillitatem, inscia antistita, adire velint confesso­ rium ab Orainano loci pro mulieribus approbatum? » Haec S. Congregatio haud respondendum esse censet, cum agatur de casibus practicis, qui ex Doctorum sen­ tentiis solvi possunt. Attamen opportunum duco, cum A. T. communicare votum Rmi. P. Consultoris, qui de eadem re sententiam rogatus, ita responaendum censuiL < Canon 522 permittit quidem, ut religiosa utatur occasione, si quae se dederit, adeundi, ad quietem suae conscientiae, quemlibet confessorium pro mulieribus approbatum, kque etiam inscia Antistita: nullo pacto autem, sive antistitae, sive Ordinario officium creat ta­ lem occasionem procurandi: ac multo minus ideo quid­ quam mutandum est in disciplina clausurae vel in con­ stitutionibus. Ad dubium vero: « quomodo se gerere debeant religiosae, quae, in propia communitate degentes, ad suae conscientiae tranquillitatem, inscia Antistita, adire velint Confessarium ab Ordinario loci pro mulieribus approbatum? respondentum esse censeo: < occasionem exspectent, qua. nulla violata regula dc egressu, id facere queant: ac patienter ferant, nul­ lam talem se ipsis offerre.» Haec a me significanda erant Amplitudini Tuae, cui omnia fausta adprecatus a Dno. peculiari obsequio per­ mane Amplitudini Tuae addictissimus.—Maurus M. Serafini. Abb. O. S. B., Secr. 34 * Mtarfo Osrabrwçcnil.Prol A4n REGAT ILLO a 251. N. 1884*21: AKKR 102 (1922) 1921 DEC 2.-8C PR. FIDE, INDULT. AAS 13(19211565 Privilegium anticipandi matutinum cum laudibus con­ ceditur SACERDOTIBUS F1AE UNIONIS CLERI A MISSIONIBUS 1921 DEC 1-17 sua diocesi, per ciascuna parrocchia o centro, di maniera che TUfficio incaricato per la distribuzione di Messe, commette ai diversi sacerdoti la celebrazione di un determinato numero di Messe con l’intenzionc ad mentem fundationis prout de iure. « Che onde mettere in pratica tale fusione VOratore < venne pure munito, mediante 11 succitato rescritto. « della dispensa dagli obblighi di tempo e di luogo, fer< ma Tosservanza uell’Altere p.-iv:lcg-ato. < Atteso pertendo il permesso, non che la dlmmu< zione dei numero dclle Messe, quale necessaria c conseguenza dell'aumento dell’clemosina. come stabl« lite per 1’altro decreto della Sacra Congregazione • Concistoriale dei 7 settembre 1919 [LE 189 sub die « 29 iunii 1919). per cui se ebbe pure una marcata < deficienza nelle Messe manuali, riverentemente co« manda a cotcste Sacra Congregazione: « I. Le fondazioni di Messe amministrate da Cod• fraternitate soggette all’Ordinario, ma erette neUe < chiese dei Religiosi, debbono essere comprese con < quelle per le quali si ottenne la fusione e quindi c ancora la relativa dispensa dagli obblighi di tempo « e di luogo? « In caso affermativo. < Π. a) La celebrazione di dette Messe dev’esscre « riservate ai religiosi, quando la fondazione non chia· « ma direttamente i Religiosi per dette celebrazione ma « assegna soltendo la loro chiesa? E in caso negativo < ad α): « b) Dove nella fondazione non si parla nè di per« sone nè di luogo. ma si affida unicamente famini< nistrazione alia Confraternita, puô l’Ordinario disporre « della celebrazione delle Messe a favore dei clero set colare? Inoltre. c) Per le Messe non fondate, solite commettersi da « dette Confraternité, e per quelle che vengono cele« braie per confratelli e consorelle defunti, come deve ■ diportarsi l’Ordinario, puô egli disporne a favore del « clero secolare, o deve riservarle pei Religiosi nella « cui chiesa è eretta la Confraternita? ». Quare, etc. Gli E.mi Padri, nella plenaria dei 10 dicembre 1921 rescrissero: Ad primum: Negative. Ad secundum: Provisum in primo. La quai risposte fu confermate dal S. P. e comuntcate successiva mente all’Ordinario. < « « < e • ME 39 (1927) 257-258. Adn. Ph. (1927) 430-431: ME 39 (1927) 258-259. MAROTO ln CpR 8 ADSCRIPT1S RESCRIPTUM Ex audientia Ssrni diei 1 decembris 1921: Sanctitas Sun. ad relationem infrascripti Cardinalis Sacrae Con­ gregationis dc Propaganda Fide Praefecti, benigne di­ gnata est concedere ut singuli sacerdotes qui nomen de­ derint aut daturi sint in posterum Piae Unioni Cleri a missionibus, anticipare possint vel a meridie recitatio­ nem Matutini cum Laudibus subsequentis diei, dummo­ do tamen officium diei iam persolverint Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Pro­ paganda Fide, die 2 decembris 1921.—G. M. Card. Van Rossum, Praef. Petrus. Archlep. Diocletanus, Secr. O F t^ ir O Adn. I C in PrM 10 (1922) 359 1921 DEC 10.-SC CONCILII. RESOL. PART.· DIOECESIS M. DE FUNDATIONIBUS MISSARUM ADMINISTRATIS A CONFRATERNTTATLBUS erectis in ecclesiis reugiosorum (Per summana precum) L’Ordinario di M. riverentemente espose alia Sacra Congregazione dei Concilio: « Che con rescritto della Sacra Congregazione dei < Concilio del giorno NN. n. N., venne autorizzato a fare una fusione dei legati dl Messe fondati nella 415 383 1921 DEC 17.-SC REL., INDULTUM. PART.· Probatur consuet udo ordinis ss. trinitatis intimandi ELECTO ELECTIONEM POST FACTAM CONFIRMATIONEM Preces - Beatissime Pater, P. Fr. Francisais Xaverius ab Immaculate Conceptione, Minister Generalis Ordinis SSrr.ac Trinitatis Excalceatorum ad S. V. pedes humillime provolutus exponit: quod ex consuetudine plus quam centenaria et immemorabili in Ordine prae­ fato electio alicuius in quodque munus Superioris electo non intimatur statim post electionem iuxta recentem canonem 175. sed solum post electi in munere confirma­ tionem. — Petit igitur ut in posterum idem fieri va­ leat — 1 * quia cx recenti Iuris praescriptione plura Ordini mala obvenire possunt; namque religiosi ad sus­ tinenda Superioratuum onera aptiores, digniores et pro­ biores. spirituale propriae animae detrimentum me­ tuentes, electioni facile renuntiant, quo omne ius ex electione quaesitum amittunt (can. 176, 5 1). nec proinde in munere ad quod electi fuerunt, confirmari possunt eo quod facte renuntiatio efficax est seu statim effec­ tum Juridicum sortitur, nec reiici potest; minus vero apti et digni ac imperfectiores libentissime electioni consentiunt, ex quo sequitur quod isti et non illi ad munera assumi debeant cum magno disciplinae regula ris damno: quod inconveniens certe vitaretur, si post factam confirmationem electio intimaretur electo, prout semper in praedicto Ordine factum fuit, eo quod in hoc casu renuntiatio iuxta prudens eius cui competit ludicium reiici posset vel admitti; — 2." quia, iuxta cano416 1922 IAN 11-14 SC RITUUM ET CONCILII, TARRACONEN., SERVITII CHORALIS nem 5, vigentes consuetudines si < centenariae sint et immemorabiles, tolcrari poterunt, si Ordinarii pro focorum ac personarum adiunctis existiment eas pru­ denter submoveri non posse ». Iam vero, ob allatas ra­ tiones, imprudens videtur praedictam consuetudinem plus quam centenariam et immemorabilem submovere; 3? quia petita gratia ob easdem forte vel similes causas Ordini Praedicatorum concessa a S. V. est post novi Codicis luris Canonici promulgationem. Et Deus etc. Rescr. - Vigore facultatum a Sanctissimo Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Reli- giosorum Sodalium praeposita, attentis expositis be­ nigne annuit pro gratia servandi in futurum centena­ riam Ordinis consuetudinem et rationem communicandi electo electionem post confirmationem in munere. Con­ trariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae die 17 decembris 1921.—Theodorus Card. Valfré de Bonzo, Praef. Vincentius La Puma. Subsecr. • Prot. N 8088-21: AOST 1 (1919-23) 305-306 ANN U S 384 1922 IAN 11.-SC RITUUM, DECR. PART. Nova martyrologii romani editio approbatur Praesentem Martyrologii Romani Vaticanam editionem, quae prima post typicam anno 1914 editam evulgatur, diliCenter revisam, accurate correctam et propriis recentium Sanctorum Officiorumque Elogiis opportune adauctam. Sirctissimus Dominus noster B exldicrus Papa XV. referente lolrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Prae­ fecto. approbavit, eamque in publica et privata divini Officii recitatione adhibendam esse sancivit. antecedentibus nihilominus editionibus ipsius Martyrologii. donec consu­ mantur. libere permissis, dummodo. in publica saltem Martyrologii lectione. Officiorum novissime ad Ecclesiam uni­ versam extensorum. Elogia supleantur. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 11 ianuarii 1922.—A. Card. Vico. Ep. Portuensis et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. n. 3S4-336 19 2 2 Palatio Apostolico Vaticano habitis, perpensis omnibus, respondendum censuit: Ad 1. Ad Pontificiam Commissionem Codicis pro ca­ nonibus authentice interpretandis. Ad 2. Affirmative ad primam partem: negative ad alteram. Ad 3. Affirmative. Ad 4. Donarium praesumi votivum nisi de contraria donatoris vel offerentis voluntate aliunde constet Ad 5. Negative. Facta autem de praemissis SSfno Domino Nostro Be­ nedicto PP XV relatione per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium, in Audientia postridie ha­ bita, Sanctitas Sua datas resolutiones approbare et con­ firmare dignata est.—D. Card. Sbarretti, Praef. I. Mori. Secr. Adn. J CREU5EN in NrT 49 (1922) 431-433: REGATIU.O n 759.761: IP 2 (1922) 56-57; ME 34 (1922) 105-106; PrM 11 (1922) 9-11. • EL 38 (1924) 45. Adn. N. N. In EL 38 (1924) 355-359: AOMCip 40 (1924) 131 136; EL 38 (1924) 45-47. 386 385 1922 IAN 14.-SC CONC. RESP. AAS 14 (1922) 160-161 L AUDEN. Dubia- circa donaria votiva et alienationes Attentis deductis et resolutis in causa Dioecesis N. Denariorum votivorum, die 12 iulii 1919 (A. A. S., XI, p. 416) (LE 194], Ordinarius Laudcnsis ab hac Sacra Congregatione reverenter postulavit infrascriptorum dubiorum solutionem: I. Utrum ad alienationem rerum utcumque pretio­ sarum, semper necessarium sit beneplacitum Apostolietim. an possit Ordinarius intra certos summae limites huiusmodi alienationem permittere. II. Utrum ad alienationem quorumcumque donario­ rum votivorum requiratur beneplacitum Apostolicum, an possit Ordinarius de eisdem disponere, intra certam ntmmae quantitatem. ΙΠ. An ad alienationem donariorum votivorum re­ quiratur beneplacitum Apostolicum, quando ipse obla­ tor donarii in alienationem ultro consentiat IV. Utrum mera oblatio doni ad altare vel ad sa­ cram iconem, praesumptionem voti secum ferat, an po­ in sitive constare debeat donarium ex voto oblatum esse./ V. An in Ordinarii facultate sit. quando Consilium administrationis et Capitulum cathédrale inter se dislentiant, supplere alterutrius consensum, tum m negotio alienationum tum in quovis aequipollenti contractu. Die 14 ianuarii 1922. Sacra Congregatio Concilii in plenariis Emorum ac Revrhorum Patrum comitiis in 417 1922 IAN 14.-SC CONCIUI, RESOL. PART. TARRACONE N. Servitii choralis. seu absentiae ex indulto legitlmae Capitulum ecclesiae cathedralis Tarraconensis sequentem supplicem libellum H S. Cong. porrexit: “ Canonicos huius “ almae Ecclesiae insequutos fuisse, iam a tempore Immc~ morabili. veterem consuetudinem, quae viguit apud ce‘ teras omnes Ecclesias nostrae Hispaniae, lucrandi fruc“ tus praebendae pro horis quibus Choro abfuerint, amissis “ quotidianis distributionibus, quin dies Absentiae non In** tegri supputarentur intra tres menses vacationum *· Ex quo vero huic Capitulo Innotuit declaratio S. C. C M diei 10 julil anni 1920 (Toletano et ÂUanun) [LE 2β$ I qua. " post promulgatum CxJicem. decidebatur Illam nostram " consuetudinem esso penitus reprobandam, iuxta tcr.orvm *· canonis 418. sibi sedulo praestituit humiliter canonum rta" tutis se subiicere atque choralem resldentlam veteri “ abolita consuetudine, ad praescriptas normas adur.usJim “ ordinare. “ Quoniam vero Canonici, luxu nunc reprobatam con“ suetudinem. poterant aliquando abesse a Choro, she ad '· adimplenda onera praebendae adnexa, sive ad nxirvm “ Archiepiscopo gerendum m deputat i on ibus -icu. ut aiunt. ·* commisionlbus ad quas vocabantur, sive ad subveniendum '* aliis necessitatibus, quin ullas poenas canonica* irairre·· rent, nunc factum est ut aliquoties non «ine difficultate possint omnibus occurrere, ita ut. ve! rrudetttU choralis - laedatur, vel Illis oneribus aut nécessitai ibus occurri ne­ queat. quod in damnum vertitur officiorum, munerum ·· nonnullis Canonicis iniunctorum. atque etiam Jpoorum rc“ sidentium. ** Quapropter Capitulum hoc ad Sanctitatis Vestrae hu·· mill ime se pro volens, sequentia expostulat “A) Ut Canonicus Theologus itemquv Magistralis et ’* quicumquc concionem gratis habeant in hac Ecclexia " Cathedral! tempore choralis rcsidentiae. haberi pocemt ~ ut) praesentes ad normam canonis 420. per diem integrum 418 π. 387 SC CONCILII. ITINEN., DISMEMB RATIONIS PAROECIARUM qua condonentur et dic praecedenti Etenim a> Consuetudo est haec longaeva in hac Ecclesia, in Statutis legitime approbatis consignata: b) Est operosa praeparatio concionts in sollemnitatibus liturgies habenda: c> Cedit m utilitatem Ecclesiae quatenus sic attenditur muneri praedicationis verbi Dei. quin nunc indigens Fabrica ferre cogatur expensas: dj Quod ad Canonicum Magistralem attinet. Ille videtur onus praedicationis sustinere nomine Capituli, iuxta disciplinam in Hispania per Concordatum vigentem: praeterea habet quotidianam lectionem Sacrae Theologiae in Seminario, ex officio suae praebendae adnexum: quapropter hoc Capitulum specialiter expostulat ut pro canonico Magistrali liceat hanc consuetudinem sustinere quo levius evadat onus nimium suae praebenoae. • B) Ut liceat computari inter legitime absentes a Choro. “ iuxta canonem 421. amissis, scilicet, distributionibus quo* udianta. non autem praebendae fructibus, pro hora seu " bons quibus abfuerint, nunquam vero per integros dies. “ et dum onus adimplent vel opus exercent, quin dies " partialis absentiae computentur ut dies trlmestrahs va- cationis: " 1. Ii qui onus adimplent adnexum praebendae ex cdic“ tali vocatione ad concursum, quando non pendeat a vo" lur.tate praebendatl ut officium impleatur extra tempus * choral is residentiae. Nam onera quae Imunguntur cano* nicis ac beneficiariis qui suam praebendam per opposi" tionis concursum, ut alunt, obtinuere, ex iure inter su” premas potestates concordato derivant, nec videtur illum “ posse censeri illegitime absentem, ac proinde nec dolo " malo agere praesumi, qui aliud opus adimplet sibi ab “ ip&amet Ecclesia indictum. * 2. Il qui ad munus aliquot specialiter ab Archiepiscopo " vel eius locum habente deputantur, nec extra tempus rv“ sldcntiae choral is commisso munere perfungi possunt. * Cum enim Inter Capituli officia hoc unum sit ut pro* prium Episcopum adiuvent in dioccseos regimine et ad" ministratlone. nec sufficiant multotles Praelati, nostris “ praesertim diebus, per semetlpsos negotia diversissima ~ quae ocurrunt expedire, aequum videtur ut e gremio " Capituli possit Praelatus eos seligere qui ribi placuerint “ ad illa munera obeunda (quod quidem raro eveniet» qum * praebendatl uti male residentes notentur. “ X II qui sacerdotale ministerium ob officia sibi com“ misa exercent extra ecclesiam Calhedralem tempore re" sideni iae choralis. nec possint ad alias horas actus mir.i- steni transferre. Etenim cantas, populi fidelis neeesrttas. ’ et Ecclesiae utilitas in genere, ob ministrorum praesertim " defectum, nostris temporibus, qui amplam vineam Domin’. ** colere possint, aliquando suadent, ct fere exigunt, ut prae­ bendatl. etiam cum proprio Incommodo, sacerdotalious " officii» extra chorum dent operam. " 4. Ii quia oficla caritati» et necessitudinis erga con2 sanguineos et amicissimos occasione alicuius improvisae necessitatis praestare coguntur. Num praetendatus vix se 2 subtrahere pstest exigentiis, ut aiunt, socialibus, nostris ' praesertim temponbus. quin minuatur eius social» honor ’ seu respectus, aut laedatur domesticorum, et propinquo­ rum utilitas nedum materialis, sed moralis, immo ct spl“ ritualis. ‘ Quoniam vero multotles dubitari posset anne fuerint legitimae causae a residentibus allegatae ad distributiones ' lucrandas, si Vestrae Sanctitati placuerit super absentias * disperxare quae numeris *1 *4 indicantur, ct ad abusus 2 vitandos, qui forte irrepere possent libenter hoc Capiiulum Vestram decisionem acceptabit si pro gratia, loco _ concessionis pro singulis absentis, unicuique residentium 2 concederentur, praeter tres menses vacationum od nor2 mam sacrorum canonum, quadraginta vel triginta dies non integros absentiae, amiss» distributionibus pro horta quibus Choro abfuerint. “ C» A Vestra Benignitate etiam postulat hoc Capitulum ‘ ut in casu urgentimmae necessitatis, cum approbatione Archicpiscopi et Capituli licent Canonicis a cnoro abesse ' per diem integrum, si casus ferret, amissis tantum distri­ butionibus. et computata absentia intra vacationem triroestrale. si forte occurrerit iam tertiam Canonicorum ** partem fenis trimcslrallbus uti. Omnes isti casus. Beatissime Pater, super quibus Ca­ pitulum Ecclesiae Cathedralis Tarraconensis dispensatio­ nem postulat, includuntur generalioribus causis quibus in “ iure canonico absentia a Choro legitima evadit: utilitas, ” nempe. Ecclesiae, chantas. obedtentia. necessitas. - N«C ullo medo timenda est Chori desertio aut resi“ dentiae notabilis minutio ex conccslone benigna quam a ** Vestra Paternitate expectant postulantes, quoniam vel " paucos residentes, eoxque raro, attingunt, vel. etiamsi plu“ rlmos rrspiciant. nonnisi perraro gratis utentur cum cx “ rerum et temporum angustiis amissio dirtributionum cauM » sit sufficiens, pro omnibus praebendatis ad diligenter * residendum, uti patet cx discunone librorum punctatio“ n£< tn nostris archivis cxlstentium. quibus demonstratur * nullum unquam cx praebcndatls praetergressum fuisse * nonaginta dies vacationum, uoc promedium. ut dicitur. * fertarum, in ultimo decerno, excedat numerum dierum ·· sex^gintn neque iit ferme computabilis in ibdem pun- ctationla libris, numerus horarum absentiae cum amisslo" ne distributionum, cum nostrae Ecclesiae praebendatl. si - unum excipiatur privilegium lucrandi quotidianas dtatri* butionrs tempore vacationum, nullum aliud postulaverint. * nec libi concessum fuerit, uti in aliis Hispaniae Ecclesiae " evenit " “ “ * “ “ " * " “ " 419 1922 IAN 14 Quod si prae multiplicitate causarum, super quibus * Capitulum dispensationem petit. Beatitati Vestrae meku “ visum luent Archiepiscopo committere uL pro wo zek> et prudentia, decernat pro quibus causis ct adluncU» ' absentia a Choro legitima habeatur. Capitulum hoc quaa " libentissime Sanctitatis Vestrae decretis obtemperabit ". Ordinarius Tarraconensis sic has preces commendat Preces commendamus, ct videtur concedenda petitio qww * sub Utera A continetur, nempe ut canonicus Thcolcçu» itemque Magistralis ct quicumque concionem gratis ctr.* nmo habeant in Ecclesia Cathedrali tempore chorallt rr“ sldcntiae. habeantur tamquam praesentes ad normam can * 420 per diem integrum quo condonentur ct per dkn ” praecedentem, “ Quoad B, fortassis melius esset ad anxietates ct dubu ·· tollenda, si Vestra Beatitude dignaretur pro gratia ad * tempus concedere unicuique residentium praeter irtt " menses vacationum. Lriglnta dies non integros absentiae, * omissis tantum distributionibus pro horis quibus ebero M abfuerint. Posset etiam concedi extremum *4-B, scilicet " ut computentur inter legitime absentes a Choro luxu " can. 421, amissis, nempe, distributionibus, non autem * praebendae fructibus, pro hora seu horis quibus abfue" rtnt. qum dies partialis absentiae computentur ut dits " trtmcstralis vacationis. Ii qui officia caritatis et *necesu “ tudinis erga consanguineos et amicissimos occasione ali" cuius improvisae necessitatis praestare coguntur, dumnxs ” do tamen praecedat consensus ct Ordinarii et Praesta " .saltem Capituli. “ Quoad C» congruit ut pariter concedatur quod inter " legitime absentes a Choro ad normam can. 421 compu" tentur qui m casu urgentissimae necessitatis a Choro “ abesse cogantur, dummodo etiam obtinuerint comeniux " ct Ordinarii et Praesulis saltem Capituli, ct praeterea ta " hoc casu computetur absentia intra vacationem trtae" stralem si fuerit per diem integrum ct forte occurrent * iam tertiam canonicorum partem feriis trimestrallbui " uti w. Die 14 Januarii 1922. - Sacra Congregatio Concilii, in plenariis Em.rum ac Rev.morum Patrum comitiis in Palatio Apostolico Vaticano habitis, rescribendum cen­ sui: prouti rescribit Ad petita sub litera A. - Affirmative, sed pro die concionis tantum. Ad petita sub litera B. - Quoad L Affirmative, amissis distributionibus quotidianis, ad nor­ mam can. 421 Codicis iuris canonici. Quoad IL Affirma­ tive, ad formam can. 420. § 1. nn. 11, 12 et can. 421, $ 1. n. 4. Quoad ΙΠ et IV: Negative. Ad petita sub litera C. Standum dispositioni can. 418 5 2. Facta autem de praemissis SSjno D.no Nostro Be­ nedicto div. Provid. PP. XV relatione ab infrascripto Sacrae Congregationis Secretario, in Audientia postridie habita. Sanctitas Sua datas resolutiones benigne appro­ bare et ratas habere dignata est.—D. Card. Sbarretil Praef. I. Mori, Sect. • ME 40 (1928) 195-199. Adn. ME 40 (1928) 200-202. 387 1922 IAN 14.-SC CONC. RESOL. AAS 14 (1922) 229-233 U TI N E N. Dismembhatioxis paroeciarum. Dic 14 ianuarii 1922 Species facti. — Archiepiscopus Utinensls ex iusta et canonica causa partes territorii quarumdam paroecia­ rum nuper dismembravit. casque una cum adnexis fi­ delibus ac decimarum dominicalium iurlbus perpetuo aliis finitimis paroeciis uni vit, remanente tamen paroe­ ciis dismembratis sufficienti redituum portione. Modo idem Archiepiscopus ct alias id genus dismembrationes. bono animarum postulante, peragere intendit; sed eius Capitulum cathédrale hac de re exquisitum autumat, id per Ordinarium iure proprio fieri haud posse, quum ex canone 1422 C. I. C. < uni Apostolicae Sedi reserve• tur dismembratio. quae, detractis bonis beneficialibus < fiat, quin novum erigatur beneficium ». Quamvis Utinensls Archiepiscopus innixus alteri ca­ noni 1427 in contrariam abeat sententiam, ad omne du­ bium tollendum atque ad tutius procedendum, ab bac S. Congregatione suppliciter postulavit authentice de­ clarari, utrum Ordinarius enunciates dismembrationes propria auctoritate agere possit, an e contrario Aposto­ lica facultate Indigeat; quo postremo in casu petiit prae­ terea sanationem quoad praeteritum atque Apostolicum indultum ad similes dismembrationes posthac peragen­ *. da svTS5i,!î tnsrTrrATi°^is. — Ad recte obsequendam can. H— in concordia cum can. 1427 itemque cum can 420 1922 IAN 14 SC CONCILII, IT1NEN-, DISMEMBRATIONIS PAROECIARUM 15C0. qui vel prima facie ad casum quo de agitur facere videtur, oportet canonicam dlsnicTnbriHionU notionem praemittere. Iam ante editum Codicem ad rem animadver­ tebat cl. Wcmz. Ius dccrctaliuni, vol. Il, til. XIII, n. L69: " ZhsmcmbruHo beneficii ecclesiastici icnsu stricto habetur. “ si. manente unitate beneficii, pars substantiae bonorum “ aut saltem redituum beneflciaiium ab eo in perpetuum " separatur et sine ulla novi beneficii erectione iam exi“ stenti alteri beneficio vel causae piae vel fabricae eccle** sue indigenti applicatur. Quae dismembratio reducuur - ad alienationem bonorum ecclesiasticorum ex causa neÎ30 * cessi tatis vel evidentis ut II Italis/ ecclesiae factam. Quare “ eadem requiritur competentia Superiorum ecclesiasdco" rum. aequitas causarum, conditionum et solemnilatum ne** cessitas v. g. beneplaciti ApostoUci quoad res pretiosas • alienandas atque in alus alienationibus bonorum cccle“ slardcorum. At vix admitti potest antiquorum cl recen" Horum canon istarum sententia, in beneficiis interioribus “ v. g. parochialibus. sed non in favorem beneficiorum sim" ptiehim, huiusmodi dismcmbratloncm gencralim ab Epi" «copo absque beneplacito Sedis Apostolicae fleri posse. “ Nihil enim efficitur, si quis provocet ad argumenta ex ** antiquatis capitibus iuris Decretalium v. g cap. 10. X. ** de praeb. III. 5. petita. Nam saeculo decimo quinto a • Paulo Π Constit. Ambitiosae Idle 1 martii 1467. Bull. • Rom. t. 5 p. 194-195J. dc alienatione bonorum ec" clesiastico rum novae sanctiones publicatae sunt. Nc" que urgeri potest altera ratio in alienationibus rerum “ pretiosarum inter ipsa instituta ecclesiastica non requin " beneplacitum Sedis Apostolicae. Nam hacc opinio cum " iteratis decisionibus S. C. C. conciliari nequit : argumen• lum vero ex principal!, sed tantum partiali fine Constit. " Ambitiosae petitum, scilicet impediendi transitum bono" rum ecclesiasticorum ad usus profanos, cx sese inefficax “ est ". Verum ab ea specie, pro qua scriptor iste necessi­ tatem vindicat beneplaciti Apostolic! prouti postea statuta est can. 1422. idem subinde distinguit dismcmbratloncm la­ tiore sensu, his verbis: M Cui dlsmembraUone affinis est " separatio partta territor! et populi ab uno officio cccle• siastico. quae, sine novi officii ecclesiastici erectione, “ cum alio officio ecclesiastico iam existante coniungitur *’. Et hanc ex conirarictate rationis, quia nimirum aequiparari cequit alienationi directae bonorum ecclesiasticorum. Epi­ scopis explicite docet esse permissam. Eamdem doctrinam concinne perstringebat Oietti Synopsis, s. v. Dismembratio. - " Dismembratio beneficii ecclesiastici stricto sensu est “ subtractio partis bonorum beneflciaiium vel redituum ab • aliquo beneficio exsistente et in sua substantia perma• nente, quae in perpetuum addicantur alteri beneficio vel " causae piae sine novi beneficii erectione .. Reducitur ad " durnationem bonorum ecclesiasticorum ; quare ad eam • faciendam requiruntur caedem causae ct solemnltetcs. “ quae ad alienationem bonorum ecclesiasticorum iuris “ praescripto necessariae sunt et inter alia beneplacitum “ Sedis Apostolicae. Schmalzgr.. etc. -, • Dismcmbrationi strictae dictae affinis est ea. quae, all• quando etiam dicitur dismembratio partialis, et consistit “ in separatione partis territorii et populi ab uno officio " ecclesiastico ut annectatur alteri officio ecclesiastico “ praeexistenti, ut quum pars populi alicuius paroeciae “ addicitur alteri paroeciae. Eam facere possunt ilii, qui “ facultatem habent erigendi ea officia, de quibus agitur: SI “ hinc, si quaestio est de eptacopaAibus, solus Romanus " Pontifex: si autem dc parochiis agitur, non solus Roma" nus Pontifex (cfr. S. C. Consist, in PlocenL 15 mart. 1909) “ [AAS 1 (1909) 278), sed etiam Episcopus est competens " (S. C. ConcU. 23 april. 1864 : in Syrae. 28 mart. 1903) " [CICF n. 4313). verum ex gravi causa et servatis legitimis " solcmnitatibus ** . Itaque, cx hac doctrina, probe distlnfuerda erit dismembratio proprie dicta - culus obi cetum directum ct exclusivum sunt bona beneficii, quae­ que proinde indolem seu rationem habet mere oecono­ micam et ideo communibus legibus de alienatione bonorurr. cubi acet - a dismembratione minus oropria. cuius obirctum ed pars territorii, quaeque proinde rationem seu Indolem mere moralem, iurisdictlonalem seu disciplinarem habet, eiusdem gener» ac erectio et suppressio, ac propterea iis­ dem facultatibus erigendi et supprimendi plane contineri videtur, iuxta notissimam regulam: M Cui maius conceditur, et minus concedi ” videtur “ Non debet cui plus licet, qtxd minus est. non licere M. Ulp.. I. 21. ff. de rcg. iur.. 4. 17. Nec obstat quod per accidens, cum hac territorii se­ paratione etiam bonorum seu proventuum aliquam Imrnlaattonem. is. de cuius iurisdictione territorium erat, per«ntlre debeat: quum id non directe et exclusive inten­ datur. sed necessario permitti debeat, iuxta effatum: “Accessorium naturam sequi congruit principalis”; cap 42. de Rcg. Iur.. in VI (V. 12». Hanc vero doctrinam ultro recepit ac pro more expolivit r.uper datus Cedex luris canonici. Ex canone enim 1421 habetur dlutato beneficii “ cum cx " uno, duo vel plura beneficia fiant; dtamembratio. cum ’ pan territorii aut bonorum alicuius beneficii cx eodem ’ detrahitur et alii beneficio vel causae piae aut ccclcsia' stico instituto assignatur Cannn autem 1427 non solum attribuit Episcopis ius pe­ ragendi diutaionem beneficii scu paroeciae hisce verbis: ' possunt etiam Ordinarii cx Iusta ct canonica causa paroe“ ens quaslibet dividere, vicariam perpetuam vel novam " paroeciam erigentes ”, verum etiam dtamembrotionem terrUoriii beneficii seu paroeciae, aliis verbis subscquentibus: · aut earum territorium dlsmcmbrare ”, quin novum en/atur beneficium seu paroecia. 421 n. 387 Contra, canone 1422 reservatur Apostolicae Sedi tantum dtamembratio bomorum beneficii seu paroeciae, aempe ' quae detractis bonis beneficialibus fiat qum novum eri“ gatur beneficium ”. Ratio huius reservation» Apostolicae non videtur, hodie, propne in eo consistere quod in casu agatur de vera alienatione bonorum ecclesiasticorum. quia secus eam Ordinarii, saltem ad tramitem iuris Ccdicis. vi canonis 1532. usque ad summam lib. 30.0CO peragere vale­ rent. Ex adverso id repetendum/ videtur - praeterquam 332 ad precavendos abusus inde forsan orituros, ne scilicet ut unum adornetur altare expolietur alterum - ex eo quod in themate agitur de alienatione absque compensatione seu pretio, idest de vera bonorum ecclesiasticorum donatione cui saepius obstat contraria fundatorum vel oblatorum vo­ luntas. ad quam supplendam minime protenditur Ordina­ riorum potestas. Quum itaque dismembrationes ab Archiepiscopo Utinen­ si peractae non sint beneficiales sed territoriales, idest re­ ducantur ad veras dclimitatlones finium paroecialium. non videtur ambigendum ipsas iuxta tenorem canonis 1427 esse in eiusdem Ordinarii potestate. Hoc enim canone iam defi­ nitive explosa censeri debet contraria opinio Fagnam. Boulx, aliorumque severiorum, quam tenuisse videtur etiamnum Rote, in Annecien.. 5 febr. 1918 i AAS 11 <1919, 146-153): Derthoncn., 31 ian. 1919 [AAS 11 (1919) 469-4:5). etc., iuxta quos haec dismembratio fieri non posset ao Episcopo, hac obstante causa, quod fines certi paroccixrum. utpote ad ius publicum pertinentes, iam nonntsi - Suprema Auctoritate immutari valeant (cfr. c. 1509. 3). Nec in contrarium opponi posse videtur simultanés de­ cimarum dismembratio: nam haec nonnisi secur.dan-a ct per acidens subsequuta est dlsmembrationem ipsius terri­ torii, dum canone 1422 reservatur S. Sedi dismemtra.io tantum bonorum beneficii seu paroeciae, quin simul terri­ torium dismembretur. Praetera. ut adnotat Archiepiscopus Utinensls in primis litteris diei 7 iunii 1921 " iratterebbcsi ” nel caso di stralcio di decime domenlcalt, pagate preci” sa men te dagli abitant! dei territorio dismembrato e unito ” alTaltra parrocchla, i quah difficiimente si adatteranno a ” p a gare alia parrocchla dalla quale per ragionl canoniche ” sono stati divisi * . Denique decimae de quibus agitur sunt parvi momenti, quum idem Archiepiscopus in postremis lit­ teris diei 3 decembris 1921 haec subdat ” Le frarirni g 11 ” smembrate c unite alie altre parrocchlc coU'attnbuzione “ dei rlspetUvi quartesi, per la quale chiedeva sanatoria ” nelTipotesi che avessi ecccdulo la mia competenza ordi” naria. sono quelle di Soleschiano. tolta a Pavla dl Udine ” e unita a Marzano. e quclia di Casanova lolia a S. Mar” gherita e unita a Passons. Soleschiano dava a Pavia ” d'Udine un quartesc in media di un quin talc dl frumento ” e di due quintal! di granturco. Una miseria, come di ceva * lo slesso parroco di Pavia, che non basfaua neppurc a “ compensarlo della spesa dei cacallo. Le cinquc case di ” Casanova aggregate a Passons davano a S. Margherita In ” media un quintale di frumento e dodici quintal! circa di ” granoturco, computando anchc i campi rimasti al di IA ” dei nuovo confine e sotto la giurisdizione dl S. Marghc” rita. La terza frazionc non ancora smembrata c che “ sarcbbe/ da dismerabrarsi dalla parrocchla di M ad risio 233 ” dietro ripetute insistenti richieste dei frazionisti a moti” vo dclla grande lontananza. sarebbe Cornazzais da unlrst ” a Vanno: e questa non dà che il quartese del piccolo ” suo territorio (ab, 250), che si riduce ad alcune centinnia ” di lire» mentre a) parroco rimane i! quartese dl altre ” quattro grosse fraxioni Ideo, nec videtur necessarium in hac facti specie provo­ care ad can. 1500 statuentem: “ Diviso territorio personae moralis ecclesiasticae “ ita ut illius pars cHl personae mo” rail uniatur vel distincta persona moralis pro parte dta“ membrata erigatur, etiam bona communia quae in ccm” modum totius territorii erant destinata, et aes alienum ” quod pro toto territorio contractum fuerat, ab auctoritate ” eclesiastica, cui divisio competat, cum debita proportione “ ex bono et aequo dividi debent etc. ". Etenim hir canon agit de bonis communibus totius territorii ex quo fit dt«mcmbratlo, quemadmodum patet etiam ex tenore canon» 1427 I 3: dum decimae in themate habendae sunt uti bona propria ad partem tantum territorii dismembraU spectan­ tia ; et Ideo necessario sequuntur territorium cui accedunt Quarc. etc. Resolutio. - Propositis itaque dubiis: I. An loci Ordinario absque beneplacito A postoh co competat dtamembratio paroeciarum in casu. Et quatenus nepatire: Π. An ct quomodo, praefer sanationem quoad prae­ teritum, concedi possit facultas peragendi dismembrationem aliarum paroeciarum in casu. Sacra Congregatio Concilii, in plenariis Edlorum ac Rcvmorum Patrum comitiis, die 14 ianuarii 1922 in Palatio Apostolico Vaticano habitis, respondendum ecnsuit: Ad I. Affirmative. Ad II. Provisum in primo. Facta autem postridie dc praemissis SSif.i Dno No­ stro Benedicto Div. Prov. PP. XV’ relatione per intru­ se riptum Sacrae Congregationis Secretarium. Sanctitas 422 Sua datam resolutionem approbare et confirmare digna­ ta est—L Mori. Secr. Adn. IP 2 (1923) 33-39. 1922 IAN 16 - FEB 13 SC & OFFICII - RELIG. - CONCIUI - S. POENÏTENTIARIA η. 388-331 (1922) 61; ME 34 (1922) 165-167; PrM 12 tur; d) milites et familiae, in quibus milites eunt reccpu et aluntur, n) qui corporalibus laboribus valde gravibus onerati sunt; f) qui cibum pro tota dic necessarium io locum operationis secum portare debent; g) jus carnlua sumere licet, excluso die Parasccves, V. Monentur fideles, ut Apostohcam datam Indulgentia® compensare studeant eleemosynis, precibus et * caritati eperibus fervidius exercendis. • Ordinarii * Germani ·«_· AKKR tum teepe renovatum. 102 (1922) 105-109. Rmctî, 1922 IAN 16.-SC S. OFT. DECR. .VAS 14 (1922) 41 DUMNATUR QUODAM OPUS p. NB'ARDI SCHLÔGL, ORDINIS cistercienstum. Feria IV, die 16 novembres 1921 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis S. Officii Erîïi ac Rmi Domini Cardinales m rebus fidei et morum Inquisitores generales proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum Inserendum mandarunt opus cui titulus: Die heiligen Schriften des Neuen Bunaes: Aus dem Urtext ùbersetzt mit Erlàuterur.gen und einer Einfuhrung, von Dr Ni­ varii Schlogl, Ord. Cist. ο. ο. Professor an der Wiener Universitât Burgverlag Richter und Zollner. Wien. 1920. Et insequenti feria V. die 17 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii im­ pertita, relatam sibi Emorum Patrum resolutionem ap­ probavit. confirmavit et publicandam mandavit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 16 ianuarii 1922.—Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Officii Notarius. 1922 FEB 17.-S. FOEN. DECL. AAS 14 (1922) 143-141 INDULGENTLAE APOSTOLICAE QUAS SSMUS D. N. PIUS PP. XI IN AUDIENTIA D CARD. MAIORI POENITENTIARIO IMPERTITA DIE 17 FEB. 1922 LARGITUS EST Monita 1. Res aptae ad recipiendam benedictionem pro In­ dulgentiis Apostolicis lucrandis sunt tantummodo coro­ nae, rosaria, cruces, crucifixi, parvae statuae, numis­ mata. dummodo non sint ex stanno, plumbo, vitro a lia ve simili materia, quae facile confringi vel consumi possit 2. Imagines Sanctorum alios ne repraesentent quam rite canonizatos vel in probatis martyrologiis relatos. 3. Ut quis valeat Indulgentias Apostolicas lucrari necesse est ut aliquam ex rebus benedictis ab ipso Summo Pontifice, vel a sacerdote facultate praedito, super se deferat aut in domo sua decenter retineat Apostollcarum Indulgentiarum concessionem nullatenus derogatur Indulgentiis a Summis Pontificibus iam alias 1922 IAN 18.-SC RELIGIOSORUM. RESP. PART.· forte concessis pro precibus, piis exercitiis vel operibus infra recensendis. De religiosis servitio militari adscriptts in BELGIO Indulgentiae 1. Quisquis saltem semel in hebdomada recitare con­ Cum Moderator Provinciae belgicae... petierit an sueverit coronam Dominicam, vel aliquam ex coronis B. alumni suae Provinciae qui iuxta recentes leges a Gu­ Mariae Virginis, vel rosarium aut saltem eius tertiam bernio latas, circa servitium militare a religiosis pera­ partem, vel divinum officium, vel officium parvum gendum. teneantur decr. Inter reliquas ( = diei 1 lanuaeiusdem B. Mariae Virginis, vel integrum officium De­ rii 1911. AAS 3 (1911) 37 - 391 in iis quae votorum functorum aut saltem vesperas aut nocturnum cum lau­ emissionem respjclunt. Sacra Congregatio negotiis Re­ dibus. vel psalmos poenitentia les aut graduates, vel ligiosorum sodalium praeposita, omnibus mature per­ consueverit in ecclesia christianam catechesim tradere, pensis respondendum censuit prout sequitur: aut domi illam suos filios, propinquos vel famulos do­ Religiosis de quibus agitur teneri decreto Inter reli­ cere, vel in carceribus detentos aut aegrotantes in no­ quas. socomiis misericorditer invisere, vel pauperibus quomo­ Datum Romae ex Secretaria S. Congr. de Religiosis. documque opitulari, vel Missae intéressé eamve, si Die 18 ian. 1922.—Theod. Card. Valfre di Bonzo, Praef., fuerit sacerdos, celebrare, servatis solitis conditionibus Maurus Serai ini. O. S. B.. Secr. confessionis sacramentalis. sanctae Communionis et ali­ cuius orationis ad mentem Summi Pontificis» lucrabitur • PrM Ί0 (1922) (40). Adn. j. CREUSER ία NrT 49 (1922) Indulgentiam plenariam diebus Nativitatis Domini, Epi­ 150-152; 58 (1931) 135-139; J. 1ANS5EN5 In NrT 54 (1927) 299 303: PrM 10 <1922) (39)-(40). phaniae, Resurrectionis. Ascensionis. Pentecostes, SS. Trinitatis, Corporis Domini ciusdemque SS. Cordis; Pu­ rificationis, Annuntiationis, Assumptionis. Nativitatis et Immaculatae Conccptonis' B. Mariae Virginis; Nativita- ja tis S. loannls Baptistae; utriusque festi S. loseph Sponsi B. Mariae Virginis; Ss. A pasto lorum Petri et Pauli, Andreae, lacobi. loannis, Thomae. Philippi et lacobt Bar1922 FEB 14.-SC CONCILII, INDULT. PART. tholomaci. Mtthaei. Simonis et ludae. Matthiae, atque Omnium Sanctorum. DETERMINANTUR DIZS IEIUNII ET ABSTINENTIAE PRO 2. Si quis vero ad sacramentalcm confessionem ac ad DIOECESIBUS GERMANIAE sanctam Communionem minime accesserit, corde tamen L Die * jejunii simul cum abnincnlia: 1. fena quarti contritus ad mentem Summi Pontificis aliquantisper Clntrum. 1 feriae sextae Quadragesimae : 3. Sabbatum precatus fuerit, singulis diebus supra recensitis necr.on Sanctum usque ad meridiem·. 4. Cenae sextae Quatuor tem­ aliis festis Domini et B. Mariae Virginis, Indulgentiam porum. lucrabitur septem annorum totidemque quadragenarum; II. Dies «ollus Jejunii, quibus In Coena et (n coltatiuncudiebus Dominicis ceterisque per annum festis de prae­ U carnibus vesel licet: L reliquae feriae Quadragesimae cepto. Indulgentiam quinque annorum totidemque qua­ 2. feriae quartae et sabbata Quatuor Temporum. 3. Vigi­ dragenarum; quovis, demum, alio anni die. Indulgen­ liae Nativitatis Domini. Pentecostes. Deiparae in coetum assumptae rt Omnium Sanctorum tiam tracentorum dierum. III. Dies «ollus abxtmentlae sunt omnes feriae sextae ex­ 3. Insuper quisquis, aliquod ex praedictis pietatis ve) tra Quadragesimum et Quatuor Tempora. charitatis operibus expleverit, quoties id peregerit IV. Dispensatiores: quingentorum dierum Indulgentiam acquiret. 1 Non «olum diebus dominicis et festr» dc praecepto, 4. QuUquis ad aeris campani signum sive mane, sive •ed Khm Ilii * diebus, qui. quamvis non sint festa dc prae­ meridie, sive vespere orationem vulgo Angelus Domini, cepto. tamen a fidelibus festis pro foro simillime cele­ tempore autem paschali Regina caeli, aut. eas ignorans, brantur. v g. die· Patrocinii vel die * ltatae * u magnae per semel Paler noster cum Aue Mana; itemque sub pri­ ■ 98 100: I* NrT 49 (1922) 436; PrM 11 (1922) 31-32 2 (1922) 55 'Λ n. 396-397 SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM - PIUS XI 1922 MAR 8.-SC REL., DECR. AAS 14 (1922) 161-163 O H fc T O De QC4NQUENNALI RELATIONE a religionibus facienda Sancitum est in Codice iuris canonici, ut quilibet supremus Moderator sive monasticae Congregationis si­ ve cuiusvis Religionis iuris pontificii quolibet quinSuennio. aut saepius si ita ferant Constitutiones, rcla□nem de statu religionis ad Sanctam Sedem mittaL Ut autem hoc canonum praescriptum ordinate ct uti­ liter effectum detur, haec Sacra Congregatio, re ma­ ture perpensa, ea quae sequuntur decernenda statuit: I. Quinquennia sint fixa et communia omnibus Re­ ligionibus. incipiantque a die prima mensis ianuarii 162 1923./ Relationem itaque exhibebunt: A) Ex Religionibus virorum: a) in primo quinquennii anno: Canonici Regulares. Monachi. Ordines militares. b) in altero: Mendicantes. c) m tertio: Clerici Regulares. d) in quarto: Congregationes votorum simplicium tam clericales quam la icales. e) in quinto: Societates virorum more religiosorum viventium, sine votis aut cum votis privatis. B) Ex Religionibus mulierum relationem mittent Congregationes, habito respectu ad regionem in qua exstat domus princeps Instituti, seu ubi sedem ex of­ ficio habet Moderatrix Generalis, sequenti ratione: I anno quinquennii: ex Italia, Hispania et Lusi­ tania, II anno: ex Gallia. Belgio. Hollandta. Anglia et Hibernia, ΠΙ anno: ex reliquis Europae regionibus. IV anno: cx utnusque Americae partibus. V anno: ex aliis orbis partibus, et insuper Socie­ tates muLcrum sine votis more religiosarum viven­ tium vel cum votis privatis. II. Congregationes quae relationem iam forte exhi­ buerint intra quinque annos praecedentes eum. in quo. ad normam supra descriptam eam mittere deberent in­ tra quinquennium 1923-1927. eximuntur ab ea rursum mittenda pro hac prima vice. ΙΠ. In exaranda relatione pro Institutis votorum simplicium prae oculis habeantur quaestiones proposi­ tae in Instructione data a S. C. EE et RR. [ASS 39 (1906) 347 - 3551. nunc vero ab H. S. C. reformatae ad Codicis conformitatem ILE 404], eisque fideliter re­ spondeatur. IV. Moderatores vero supremi Ordinum Regularium et earum Congregationum etiam votorum simplicium aut Societatum more religiosorum viventium, quae ad relationem mittendam ante Codicis promulgationem non tenebantur, quoadusque aliter a Sacra Congregatione provideatur, relationem de statu suae Religionis inte­ gram et veritati respondentem - super quo eorum con­ scientia oneratur - diligenter exarare curent ea ratione et forma, quae Instituti naturae aptior videatur; ita tamen, ut cx ea Apostolica Sedes de statu tam materiali quam morali et disciplinari Religionis plenam sibi no­ titiam comparare queat. Prima autem relatio, ante alia de actuali statu reli­ gionis. contineat notitias historicas dc Ordinis aut Con­ gregationis fundatione; et praecipue ea quae spectant 163 ad eiusdem approbationem per Apostolicam Sedem ct/ ad Constitutiones quibus in praesenti regitur. Interna quoque regiminis forma et natura votorum exponatur, et si qua mutatio in hisce facta fuerit decursu tempo­ rum aut si qua in Regulae observantia relaxatio, et quadam auctoritate inducta fuerit, declaretur. Si qua Congregatio peculiare praescriptum habeat de relatione frequentius mittenda m Constitutionibus a Sancta Sede post Codicis promulgation em revisis aut approbatis, hoc servandum erit, nullo habito respectu ad ea quae de quinquennio praesens decretum prae­ scribit. Ssrfius D, N. Pius Pp. XI in audientia concessa in­ fra icnpto P Abbati Secretario die 25 februarii 1922. 'praesentis decreti tenorem adprovabit. ab omnibus ser- 427 1922 MAK 8-12 vari et publici iuris fieri mandavit, contrariis quibus­ cumque minime obstantibus. Datum Romae ex Secretaria S. Congregationis de Religiosis, die 8 martii 1922.—Th. Card. Valfré in Boxzo. Praef. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B.. Seer. Adn 23-31. Ph. MAROTO in CpR 3 (1922) 252-253: PrM 11 (1922) 3Θ7 1922 MAK 12.-PILS XI. MP. AAS 14 (1922) 177-179 Gratiae et privilegia clericis conclavistis conncessa PIUS PP. XI Romani Pontificis providentiae convenit, ut eos pa­ ternae caritatis significationibus primos prosequatur, quos et Sibi devinctos et officii retinentissimos, in ipso ineundo supremi apostolatus munere, cognoverit. Ae­ quum igitur censemus, clericos Conclavistas infra scrip­ tos, ceterosque ecclesiasticos viros, pariter infra nomi­ nandos, qui m Conclavi, in quo ad Petri Cathedram evecti sumus, vel Nobis et W. FF. NN. S. R. E. Cardi­ nalibus uti familiares adstiterunt vel demandata sibi munia sollerter obierunt, peculiaribus gratiis ac privi­ legiis augere. Itaque Motu proprio et certa scientia haec quae sequuntur decernimus. I. Clerici Conclavistae, qui secuti sunt S. R. E. Cardi­ nales in Urbe degentes aut dioecesibus Italiae regendis praepositos, gratias, provisiones aut commendas quo­ rumvis beneficiorum, si quae forte sibi conferantur, itemque Litteras Apostolicas de iis conficiendas, gra­ tuito. at semel tantum, habeant. II. Clericis Conclavistis S. R. E. Cardinalium, qui dioeceses extra Italiam moderantur, oratorii privati ius esto, ea/ tamen lege, ut Ordinarius oratorium ante vi- 1Ί sitaverit ac probarit. Quo ipso iure. eadem condicione servata, ceteris Conclavistis tum frui liceat, cum in­ firma sunt valetudine. III. Idem esto privilegium iis qui comitati sunt S. R. E. Presbyteros Cardinales Gulielmum O’Connell Archiepiscopum Bostoniensem. Ludovicum Nazarium Bégin Archiepiscopum Quebecensem et Dionysium Dougherty Archiepiscopum Philadelphiensem, quamvis hi post electionem Nostram advenerint; modo tamen iis ne de­ sint cetera quae in Conclavistis requiruntur. IV. Gratis prorsus dentur Apostolicae de his privi­ legiis ac iuribus Litterae. V. Quoniam vero clericis Conclavistis. qui adfuerunt S. R. E. Cardinalibus in Urbe commorantibus aut dioe­ ceses Italiae regentibus, pro Apostolicae Sedis tenuitate non licet Nobis, quod decessores Nostri consueverunt, perpetuas constituere pensiones, iisdem, ut in hoc etiam genere aliqua voluntatis Nostrae significatio ne desit trecentas libellas singulis, semel tantum, attribuimus. Non obstantibus Constitutionibus, Ordinationibus Apostolicis. aliisque licet speciali et individua mentione dignis; quibus omnibus et singulis, etiamsi de illis spe­ cialis et Individua habenda mentio, eorumque tenores inserendi forent. Illis alias in suo robore permansuris, hac vice dumtaxat specialiter et expresse Motu proprio derogamus, ceterisque contrariis quibuscumque, cum clausulis opportunis. Fiat motu proprio: A. Et cum absolutione a censuris ad effectum etc. Et cum declaratione quod reliqua privilegia et indulta con­ tenta in similibus Motus proprii schedulis a nonnullis Romanis Pontificibus praedecessoribus Nostris favore Conclavistarum alias editis, ob hodiernas rerum ac tem­ porum circumstantias, pro nunc in suspenso remaneant Et quod praesentis/ Nostri Motus proprii schedulae Π signatura sufficiat et ubique fidem faciat in iudicio et extra illud, quibuslibet contrariis non obstantibus; et quod praemissorum omnium et singulorum maior et verior specificatio et expressio fieri possit in Litteris, si videbitur, expediendis, in quibus singulorum Con­ clavistarum nomina et cognomina exprimi et describi, seu pro expressis et descriptis haberi possint, inter quos Sacrista ct Magistri Caeremoniarum Cappellae Nostrae, nec non Sccretarius Collegii corumdem Cardinalium. Volumus autem quod Litterarum super praesentibus conficiendarum ac etiam praesentis Nostri Motus pro­ prii transumptis impressis ac manu alicuius personae in 423 1922 MAR 14-17 SC DE PROPAGANDA FIDE - RELIGIOSORUM - SANCTI OFFICII ecclesiastica dignitate constitutae subscriptis et sigillo munitis, eadem fides, tam in iudicio quam extra illud adhibeatur, quae originalibus Litteris vel praesenti Mo­ tui proprio originali adhiberetur, si forent exhibitae vel ostensae, aut exhibitus vel ostensus foret - Fiat: A. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xn mensis martu anno mdccccxxh. Pontificatus Nostri primo.— Pros Pp. xi. 398 1923 MAR 14.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· DUBIA: 1 - Dr taxis dioeîesanis. 2 - De udius FABOEOtAUBU * n archivo d:okesaso. 3 - De materia fontis daftjumaus. 4 - Dr ssma eucharistia asservanda. 5 - De translatione sollemnitatis externae. 6 - Dr colore aureo paramentorum. 7 - De stipendio binationis 14 martii 1922 Dubia circa applicationem novissimi iuris in tua dioecesi quae A. T. huic S. C. proposuit, litteris diei 9 ebpsi mensis, hisce breviter explanare liceat. Ad I. Taxae dioecesanae utique uniformes in tota dioecesi imo in tota provincia ecclesiastica esse debent: at. sicut in omnibus dispositionibus generalibus subintelligitur, ubi fieri potest. Nunc vero rationes quae contra hanc uniformitatem in tua dioecesi militant haud sunt spernendae: ideo, sicut ait A. T., relinquenda est missionarils aliqua libertas, secundum locorum personarumve diversas circumstantias, ut paullatim ad re­ quisitam uniformitatem suo tempore deveniri possit. Ad 2. Quoad libros paroeciales et archivum dioccesanum. Imponatur in primis missionariis onus mittendi curiae episcopali exemplaria librorum paroecialium. quod certe aliquam diligentiam postulat, sed maxime ad utilitatem confert. Neque praetermittendi sunt libri defunctorum; ex nunc missionarius in unaquaque suae paroeciae statione uni ex praestantioribus fidelibus li­ bri defunctorum melius quam poterit, conficiendi onus committat, quem librum ipse missionarius cum venerit accipiet Archivum autem dioecesanum ita debet con­ stitui ut ex formicarum albarum irreptione nihil detri­ menti capiat: qua dc re capsas ferreas Tibi facias» qui­ bus documenta custodiantur. Archivum insuper secretum habeatur, et serventur cann. 379 et 380. Ad 3. Fontes baptismales, donec marmorei rite con­ fecti haberi nequeant, adhibeantur ex lateribus coctis, quomodo iam fit in ecclesia cathedralt Ad 4. S. C. hisce facultatem Tibi facit in ecclesiis ubi adservatur Ssma Eucharistia semel in mense cele­ brandi, dummodo sacrae species decimo quinto quoque die renoventur. Ad 5. Hisce facultatem habeas, usque ad aliarum quibus fruerls facultatum expirationem valituram, trans­ ferendi sollemnitatem externam festorum in Domini­ cam insequentem vel aliam secundum opportunius iudieaveris. Ad 6. Color aureus in paramentis liturgicis locum tenere potest in sacris functionibus aliorum colorum, c.gro excepto. Ad 7. Sacra Congregatio hisce Tibi facultatem con­ cedit tuis sacerdotibus permittendi ut aliam eleemosy­ nam pro secunda Missa, in casu scilicet binationis, accipiant, dummodo pecuniam ad Episcopum mittant in favorem Seminarii vel in bonum dioecesis, duraturam uique ad exspirationem aliarum facultatum. Interim... —G. M. Card, van Rossum. Praef. P. Futrasoni Biondi, Archlep. tit. Diocletan., Secr. • R P. D OdiMrio TrichinoooHttno: Sylloac n. 97. 399 1922 MAR 16.-SC REL., RESP. AAS 14 (1922) 190-197 Dubu circa pecunias religiosis obvenientes occasione SERVITII MILITARIS PRAESTITI TEMPORE BELLI Sacrae Congregationi Religiosorum Sodalium nego­ tiis praepositae, sequentia dubia pro opportuna solutio­ ne sublecta fuere: n. 398-400 I. Utrum religiosi sollemniter professi ad tenorem iuris communis quidquam pecuniarum, quae illis occa­ sione servitii militaris durante bello praestiti obvene­ runt, vel obvenient, iure sibi retinere valeant, vel potius eas omnes suo Ordini refundere teneantur. II. Utrum religiosi sollemniter quidem professi, sed ex induito Apostoli co post professionem nihilominus ca­ paces adquirendl, quidquam pecuniarum, de quibus in primo dubio, suas facere valeant absque assensu et li­ centia expressa sui Superioris maioris. III. Utrum religiosi simpliciter professi, sive in per­ petuum sive ad tempus, quorum constitutiones exclu­ dunt post professionem omnem ulteriorem acquisitio­ nem bonorum temporalium, teneantur dictas pecunias omnes suae Religioni tradere. IV. Utrum religiosi quomodocumque simpliciter pro­ fessi in perpetuum vel ad tempus, sive in Ordine sive in Congregatione, quorum constitutiones non obstant, de pecuniis titulo stipendii (le solde) acceptis quidquam suum facere valeant, vel potius quidquid post eorum dimissionem ex exercitu superfuerit, respectivae Reli­ gioni tradere teneantur. V. Utrum pensio vitalitia data ob mutilationem ve) debilitationem in bello perpenssam religiosis simplici­ ter professis, vel iis de quibus in can. 673 § 1. aut de­ mum iis quorum vota vel promissa suspensa manebant, pertineat ad respectivam Religionem aut Societatem. VI. Utrum emolumenta pecuniaria, ob decus milita­ re (la médaille militaire, la croix de la légion d’hon­ neur) in bello reportatum obvenientia, pertineant ad ex-milites aut potius ad Religionem. VII. Utrum retributio singulis militibus in actu eorum dimissionis tributa tamquam sollemne publicae gratitudinis signum ila prime de la démobilisation) pertineat ad Religionem.' * 197 VIII. Utrum qui de pecuniis occasione belli percep­ tis contra superiores resolutiones iam disposuerint etiam in favorem tertii, teneantur ad restitutionem. Porro Eminentissimi Patres In plenario coetu ad Vaticanum habito dic 24 februarii 1922, re mature perpensa, ad proposita dubia respondendum censuerunt: Ad I. Negative ad 1“ partem; affirmative, ad 2—. Ad II. Negative. Ad III. Affirmative, quoad religiosos qui tempore servitii militaris votis ligati erant; negative, quoad ce­ teros. Ad IV. Si agatur de iis qui tempore servitii militaris votis adstricti erant: negative ad l- partem, affirma· tive ad 2 *·; si vero de iis quorum vota cessarunt, affir· mative ad 1 ·" partem: quoad alteram vero: aequam compensationem suae Religioni tradant. V. Quoad religiosos tempore servitii militaris votis obstrictos: pertinet ad Religionem; quoad ceteros: per­ tinet ad personam, quae tamen tenetur eam suo Insti­ tuto tradere quamdiu in eo permaneat. Ad VI. Negative ad 1 “ partem; affirmative ad 2 nisi de iis agatur qui votis non erant obstricti tempore belli Ad ATI. Affirmative; nisi tempore belli votis ligati minime fuerint Ad VIII. Affirmative; nisi religiosus cx permissione Superioris, rationabiliter praesumpta, egerit. Facta autem de praemissis relatione Ssrno D. N. Pio Div. Prov. Pp. XI ab infrascripto P. Secretario S. Con­ gregationis. in audientia habita die 25 februarii 1922. Sanctitas Sua resolutionem EE. Patrum approbare et confirmare dignata est Datum Romae, ex Secretaria S. Congregationis dc Religiosis. die 16 martii 1922.—Th. Card. Valere di Bonzo, Praef. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B.. Scct. Adi. J. CREUSEN in NrT 49 (1922) * 358 3 83. 5. COYENECMi ,n CpR 4 (1923) 34 39; 1? 2 (1922) 39 50: ME 34 (1922) 141-144: PrM 11 (1922) 34 *33 400 1922 MAR 17.-SC S. OFF., DECK. AAS 14 (19» 193 Reprobatio libri: < une mystique m nos jou»s » EnM ac Rnïi Domini Cardinales In rebus fidei et morum Inquisitores generales, m ordinario conses>u 430 SC CONSIST., FACULTATES QÜINQl ENNAI.ES. FORMULA I habito feria rv. die 15 martii 1922. decreverunt Opus cui titulus: c Chanoine S. Lcgueu - Une mystique de nos jours. Soeur Gertrude-Marie, religieuse de la Con­ grégation de Saint-Charles d'Angers s esse reproban­ dum. Et insequenti feria v. die 16 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. Pius divina Providentia Papa XI, m solita audientia R. P. D. Assesori Sancti Officii impertite, relatam Sibi Emorum Patrum resolutionem ratam habuit et publici iuris fieri mandavit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 17 martii 1922 MAR 17 4/ Facultas dispensandi super dotis defectu cum Montalibus et Sororibus in toto vel in parte, dummodo statui oeconomicus Instituti detrimentum ne patiatur et populan­ tes talibus sint praeditae qualitatibus, ut eas magnae uti­ litatis Instituto fore certa spes habeatur. 5.· Facultas confirmandi Confessarium ad quartum trien­ nium. dummodo maioris partis Religiosarum, convocatis etiam iis, quae in aliis negotiis lus non habent ferendi suf­ fragium. consensus capltulantcr ac per secreta suffragii praestandus, prius accedat, proviso pro dissentientibus, ii quae sint ac velint 6. · Facultas îrmittendi celebrationem SS. Missae Sach­ ficium Feria __ in Cocna Domini, ____ facta _______ licentia personis habitualiter in Communitate commorantibus sese reficiendi S. Synaxi. etiam ad adimplendum praeceptum paschale. tanus 7. · Facultas permittendi Monial Ibus descensum in Eccle­ siam. ut ipsae eam maiori sollertia mundare ct decorare possint, exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non exceptis ipsis Confessorio et Monasterio inservientibus et extra Claustra degentibus, portae Illius claudantur et claves Superiorissae tradantur. Moniales vero semper binae sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam palet, duplici clavi claudatur, quarum una a Superioris», altera a Sanctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur ct noc aperiatur nisi in casibus enunciatis et cum praescriptu 1922 MAR 17.-SC CONS., FACULTATES. PART cautelis. 8.· Facultas permittendi Monialibus egressum e claustra FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM urgente casu operationis chirurgicae subeundae quamvis non secumferat periculum mortis imminentis nut gravissimi FORM 1 1 Λ I mail, per tempus stricte necessarium, praescriptis debita cautelis. pro Reverendissimis Ordinariis Italiae IV. — AS. Congregatione Rituum: 1.· Deputandi sacer­ RcvtTil Ordinarii locorum eo anno, quo Summo Pontifici dotes. si fieri potest, in aliqua ecclesiastica dignitate con­ " Relatio dioecesana ” fieri debet od normam can. 340 | 2 stitutes. ad altaria fixa et j>ortatilia exccrata consecranda, etiam in casu quo propter recenter adcp.am adhibita tcrmula breviori B pro casibus can. 1200 f 2 ~ * nem dioersis dispensatus Episcopus fuerit ab exhibenda Rela­ I. C. : dum in casu can. 1200 5 1. iam indulta fuit per tione - possunt a respective SS. Congrega: tonibui facultati» ipsum eanonem facultas et adhibenda est formula A. quae sequuntur impetrare: salvis clausulis ln rescriptis X' Quando ln Missa Hebdomadae Maioris dicitur: Passio, quoad usum facultatum adpositis. pro sacerdotibus qui binas Missas, e speciali Induito ApoPro prima vice memoratas facultates impetrare poterunt stolico obtinendo, celebrant, legendi in una Missa tantum ex etiam extra tempus praescriptum, duraturas tamen dum­ Passione postremam partem (Altera autem die etc.), prae­ taxat usque ad annum ” Relationis dioecetanae w proxime missis Munda cor meum etc. - Sequentia sancti Evangthi futurum. secundum (Matthaeum). Datum Romae, ex Aedibus S Congregationis Consisto­ 3/ Benedicendi oblecta pietatis, signo crucis, pro Epi­ rialis, die Π Martii 1922 —C. Cam. Dr Lax Ep. Sab Secr scopo seu Ordinario, servatis ritibus ab Ecclesia praescrip­ tis. Occasione tamen visitationis pastoralis et quando multi petunt ct plura ac varia exhibent ejusmodi obiecti benedi­ 1. — A S. Congregatione S. Officie Permittendi sacer­ cenda. saepe etiam cum diversis formulis: hisce in casibus, dotibus et taleis ad tempus, et sub diversis clausulis pro permittendi unicam brevem formulam ab Episcopo seu Or­ casuum et circumstantiarum diversitate adilciendis. lectio­ dinario recitandam, dum facit signum crucis super oblecta, nem librorum prohibitarum, exceptis semper open bus de nempe: ** Benedicat haec omnia Deus Pater et Filius et obscenis ex professo tractantibus. Spiritus Sanctus. Amen ”. IL - A S, Congregatione Concilii: 1.· Reducendi per 4.· Celebrandi Missam dc Rcquic lectam semel ln Heb­ quinquennium, ob dtminutioncm redituum, perpetua missa­ domada ab Episcopo seu Ordinario ln proprio Oratorio. rum oneri» ad rationem cleemosvnae ln dioecesi legitime vi­ V. — AS. Poenitentiaria: 1.· Absolvendi quoscumque gentis. quoties nemo sit qui dc iure teneatur ct utiliter poenitentes (exceptis haereticis haeresim inter fideles e cogi queat ad eleemosynae augmentum, et sub lege ut dc proposito disseminantibus» a quibusvis censuris et poems missarum ita reductarum satisfactione a singulis celebranti­ ecclesiasticis ob haereses tam nemine audiente vel adver­ bus Curia dlocesana quovis anno legitime doceatur. tente quam coram aliis externatas incursis: postquam ta­ 2. · Transferendi per quinquennium intra fines dioecesis men poeniteris magistros ex professo hatreticalis doctrinae, onera missarum m dies, ecclesias vel altaria alia a funda­ si quos noverit, ac personas ecclesiasticas et religiosas, si tione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus quas hac in re complices habuerit, prout de iure. denuncultus idcirco minuatur aut populi commoditati praejudi­ ciavent; et quatenus ob i ustas causas huiusmodi denuncium inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis ciatio ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo serta adimpleri facile possunt per eleemosynae augmentum, ct promissione denunciatlonem ipsam peragendi cum pnmum cauto ut de translatarum missarum satisfactione quovis et ouo meliori modo fleri poterit, et postquam in singulis anno Curia dioecesana m singulis celebrantibus legitime casibus haereses coram absolvente secrete abiuraverit. iniuncta pro modo excessum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, et obligatione se retrac­ X* Transferendi per quinquennium exuberantia missa­ rum onera etiam extra dioeceslm. cauto tamen ut quam tandi apud personas coram quibus haereses manifestant, maximus missarum numerus Intra fines dioecesis celebre­ atque illata scandala reparandi. tur atque adamusslm serventur praescripta Codicis iuris L· Absolvendi a censuris ct poenis cc- lesiastlcls eos qui canonici circa cautelas adbibendas in missis committendis. libros apostatarum haereticorum aut schismaticorum, apos­» 4.· Absolvendi per se. vel per alios sacerdotes, a censuris tasiam. haeresim aut schisma propugnantes,, alfosve aliosve per et a poenis ecclesiasticis incursis eos. qui fundes olim aut Apostohcas Litteras nominatlm prohibitos defenderint def2_' ecclesiasticos et a pluribus annis Ecclesiae per eversivas le­ scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint. Inlunges civiles ablatos possident titulo hatred itatis vel emptionis cta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supra«eu similis contractus, eosque habiles reddendi ud eosdem dietos libros, uantum fleri poterit, ante absolutionem. fundos, quorum valor non excedat summam capitalem li­ destruendi vel Jrdir.arin aut confessario tradenti. bellarum 30 millia, tamquam proprios habendos, de eisque 3.· Absolvendi a censuris eos qiui impediverint directe tam Inter vivos quam mortis causa libere disponendi, so­ ve! indirecte exercitium iurisdictlonis ecclesiasticae Kvr luta tamen prius congrua summa favore piae causae, ad interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamlibet quam de iure pertinet, iuxta suctas normas investienda laicalem potestatem. ΙΠ — A S Con grc potione Rcllpioun-urn: 1.· Facultas dls4 · Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis circi Kmxandt super lllegitlmltate natalium ad ingrediendum in duellum statutis, in casibus dumtaxat ad forum externum eligionem. quatenus a Constitutionibus Instituti requi­ salutari, non deductis: inluncta gravi . nitentia -1 — - et alu» .. ratur. dummodo non agatur de prole sacrilego commercio iniunctls. quae fuerint dc iure Inlungenda. orte. i*d petitionem Superiorum, et dispensati ad munia mMora ne eligantur iuxta praescriptum can. 504. 5.· Absolvendi a censuris ct poenis ecclesiasticis eos qui 2.’ Facultas permittendi celebrationem trium Missarum nnmcn dederint sectae massonicae ; aUisque eiusdem ce­ do ritu ln nocte Nativitatis D. N. I C ln ecclesiis rellgioneris associationibus, quae contra Ecclesiam vel legitimas F tum nnn comprehensis in ran. 821. ) 3. cum facultate pro civiles potestates machinantur; ita tamen ut a respective aditantibus ad S Synaxim accedendi, ita tamen ut dicta* tecta vel associatione omnino se separent eamque aolurent 1res Missae ab uno eodemque Sacerdote celebrentur. denunctent. iuxta can. 233Γ» | 2. personas ecclesiasticas et religiosas, si quas eidem adseriptas noverint; libros, mi3 · Facultas dispensandi super aetatis excessu pro admit­ nu«crtpta ac signa camdem transmltenda aut saltem, si tendis ad habitum religiosum, quatenus a Constitutionibus iuxtae gravesque causae Id postulent, destruenda ; inluncta Instituti requiratur, audita Ln singulis casibus Superiorissa P’“' modn culparum gravi poenitentia salutari cum fre­ Generali vel Provincial! atque praevia rorum consensu et quentatione «aera men talis confessionis et obligatione illata rewectlvi Consibl. dumnv-do postulantes aetatem 40 anno­ rum ne excesserint et polleant coeteri* qualitatibus requi­ siti*. Absolvendi a censum et poenis ecclesiasticis eos qu: 1923 MAR 17 SC CONSIST.. FACULTATES QUINQUENNALES, FORMULA II cbusuram Regularium utriusque sexus sine legitima licen­ tia ingressi fuerint, nccnon qui cos introduxerint vel ad­ miserint; dummodo tamen id factum non fuerit ad finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, nec ad externum forum deductum; congrua pro modo cul­ pae poenitentiae salutari inluncta. 7.· Dispensandi ad petendum debitum coniugalc cum transgressore voti castitatis perfectae ct perpetuae, privaUm post completum XVIII aetatis annum emissi, qui matrimonium cum dicto voto contraxerit, huiusmodi poenitentem monendo. Ipsum ad idem votum servandum teneri Um extra licitum matrimonii usum quam si conlugi su­ pervixerit. 8.· Dispensandi super occulto criminis impedimento, dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur de ma­ trimonio iam contracto; monitis putatis coniugibus de necessaria consensus secreta renovatione, ac inluncta gravi et diuturna poenitentia salutari. Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam in matrimoniis contrahendis: inluncta gravi et diuturna poe­ nitentia salutari. FORMULA II pro Reverendissimus Ordinariis regionum Europae Italia et Russia exceptis. RevflU Ordinarii locorum eo anno, quo Summo Pontifici - Reictio dioecesana " fieri debet ad normam can. 340 5 2ellam tn casu quo propter recenter adeptam possessionem dioecesis dispensatus Episcopus fuerit ab exhibenda Rela­ tione, - possunt a respectivis SS. Congregationibus facul­ tates quae sequuntur impetrare ; salvis clausulis in rescrip­ tis quoad usum facultatum adpositis. Pro prima vice memoratas facultates impetrare poterunt etiam extra tempus praescriptum, duraturas tamen dumta­ xat usque ad annum “ Relationis dioccsanac *' proxime futurum. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis Consistoriilis. die 17 Martii 1922,—C. Card. De Lai. Ep. Sab.. Sccr 1. — /1 S. Congregatione S, Officii: Permittendi sacer­ dotibus et laicis ad tempus, et sub diversis clausulis pro casuum et circumstantiarum diversitate adiiciendis. Icctiooem librorum prohibitorum, exceptis semper operibus de obscenis ex professo tractantibus. 2’ Tantum pro regionibus ubi catholici acatholicts perr Lrti vivunt, exceptis proinde Gallia, Hispania et Lusitania: - Dispensandi ln mixtis nuptiis super impedimento mixtâe religionis vel disparitatis cultus cum clausulis, limitationi­ bus et instructionibus pro casuum et locorum diversitate adildendis. II. - AS. Congregatione de disciplina Sacramentorum. Excipientur ab induito sequentium facultatum Helvetia, G-dha. Hispania. Lusitania et Belgium: I ’ Dispensandi tusta ct rationcbil^cr causa super ma­ trimonialibus impedimentis minoris gradus quae in Can IM2 recensentur, nec non super impedimentis impedienti­ bus de quibus in Can. 1053 ad effectum tantum ma trimor.:um contrahendi. 2. · Dispensandi ex gravi urgentique causa quoties pericu­ lum sit in mora et matrimonium nequeat diferri usque dum dispensatio a Sancta Sede obtineatur super impedimentis maioris gradus infra recensitis: ei consanguinitatis in secundo aut in tertio cum primo mixtis, dummodo nullum exinde scandalum aut admiratio exoriatur. b» consanguinitatis in secundo lineae collateralis gradu. cl affinitatis in primo lineae collateralis gradu aequali veî mixto cum secundo: di publicae honestatis In primo gradu, dummodo nullum fBtat dubium quod conlux esse possit proles ab altero contrahentium genita. 3’ Dispensandi tempore ct In actu Sarrae Pastoralis VtstaUanis aut Sacrarum Missionum, et non ultra, super omnibus matrimonialibus impedimentis sup:tra memoratis cuzn üs qui in concubinatu vivere reperiuntur. cum reperiunti V Sanandi ln radice matrimonia nuUfter contracta oh aliquM ex impedimentis minoris gradus si magnum adsit incommodum requirendi a parte Ignara impedimenti rccovitlonem consensus, dummodo tamen prior consensus peneveret et absit periculum divortii; monita tamen parte conscia impedimenti de effectu huius sanationis et debita fitta adnotatior.e in libro matrimoniorum. ΙΠ. - A S. Congregatione Concilii: 1.· Reducendi per quinquennium, ob diminutionem redituum, perpetua mis­ sarum onera ad ratione eleemosynae in dioecesi legitime y gentis, quoties nemo sit qui de iure teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, ct sub lege ut de missorum ita reductarum satisfactione n singulis celebran­ tibus Curia dioecesana quovis anno legitime doceatur. 2· Transferendi per quinquenium intra fines dioecesis rrzra missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a fundaUone statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus euhus idcirco minuatur aut populi comm' ditati praeiudicium inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis adim­ pleri facile possunt per eleemosynae augmentum, et cauto η. 401 ut de translatarum missarum satisfactione quovis anno Cu­ ria dioecesana a singulis celebrantibus legitime doceatur. 3/ Transferendi per quinquenium exuberantia missarum onera etiam extra dioecesim, cauto tamen ut quam maxi­ mus missarum numerus intra fines dioecesis celebretur at­ que adamuv.im serventur praescripta Codicis iuris canonici circa cautelas adhibendas in missis committendis. IV. - AS. Congregatione Religiosorum: 1.· Facultas dis­ pensandi super iUegitimltatc natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus a Constitutionibus Instituti requira­ tur, dummodo non agatur de prole sacrilego commercio orta, ad petitionem Superiorum, et dispensati ad munia maiora ne eligantur iuxta praescriptum Can. 504. 2. · Facultas permittendi celebrationem trium Missarum de ritu ln nocte Nativitatis D. N. I. C ln ecclesiis religio­ sorum non comprehensis in can. 821 | 3. cum facultate pro adstantibus ad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae ab uno codemque Sacerdote celebrentur. 3. · Facultas dispensandi super aetatis excessu pro ad­ mittendis ad habitum religiosum, quatenus a Constitutioni­ bus Instituti requiratur, audita in singulis casibus Superiarissa Generali vel Provinciali atque praevio eorum con­ sensu et respectivi Consilii, dumodo postulantes aetatem 40 annorum ne excesserint et polleant coeteris qualitatibus re­ quisitis. 4/ Facultas dispensandi super defectu aetatis canonicae ad S. Ordinem Presbyteratus, non ultra menses, etiam pro Religiosis exemptis, dummodo a suis Superioribus litte­ ras dimlssorlales acceperint et quatenus ordinandi ceteras qualitates habeant a SS Canonibus requisitas et praesertim curriculum theologicum expleverint ad normam Canonis 976. 2 Codicis I. C. 5. · Facultas dispensandi super dotis defectu cum Menta­ libus et Sororibus in toto vel In parte, dummodo sta’us oeconomicus Instituti detrimentum ne patiatur, et postu­ lantes talibus sint praeditae qualitatibus, ut cas magnae utilitati Instituto fore certa -pes habeatur. 6. · Facultas confirmandi Confecsarium ad quartum et quintum triennium, dumm-do maioris partis Religiosarum, convocatis etiam iis. quae in aliis negotiis ius non habent ferendi suffragium, consensus capitulariter ac per secreta suffragia praestandus, prius accedat, proviso pro dissentien­ tibus. si quae sint ac velint. 7. · Facultas permittendi celebrationem SS, Missae Sacri­ ficium Feria V in Coena Domini, facta licentia personis habitualiter in Communitate commorantibus sesc reficiendi S. Synaxi. etiam ad adimplendum praeceptum paschale. 8.· Facultas permittendi Monialibus descensum in Eccle­ siam. ut ipsae eam maiori sollertia mundare et decorare possint, exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non exceptis ipsis Confessario et Monasterio inservientibus ct extra Claustra degentibus, portae illius claudantur et claves Supcriorissac tradantur. Moniales vero semper binae sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet, duplici clavi claudatur, quarum una a Superiorhtta. altera a Sanctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur ct non aperiatur nisi in casibus enunciatis ct cum praescriptis cautelis. 9. · Facultas permittendi Monialibus egressum e claustris urgente casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non seeumferat periculum mortis imminentis aut gravissi­ mi mali, per tempus stricte necessarium, praescriptis de­ bitis cautelis. V, - A S. Congregatione Rituum; L· Deputandi vicanum eneralcm vel alium sacerdotem ln aliqua ecclesiastica Ignltate constitutum ad altana fixa et poriatllia conse­ cranda. servato ritu et forma Pontificalis romani. · Deputandi sacerdotes, si fleri potest, ln abqua ec­ 2. clesiastica dignitate constitutos ad altaria fixa et portatiha execrate consecranda, adhibita formula brwiori B pro ca­ sibus can. 1200 ] 2. Cod. I. C.: dum In ca affinitatis in primo lineae collateralis gradu aequali vel mixto cum secundo: d) publicae honestatis in primo gradu, dummodo nuitam subsit dubium quod coniux esse possit proles ab altero con­ trahentium genita. 3 · Dispensandi tempore et in actu Sacrae Pastoralis Vi­ sitationis aut Sacrarum Missionum, et non ultra, super omnibus matrimonialibus impedimentis supra memoratu cum lis qui tn concubinatu vivere reperiuntur. · Sanandi in radice matrimonia nulli ter contracta ob 4. aliquod ex Impedimentis minoris gradus si magnum adiit Incommodum requirendi a parte ignara impedimenti reno­ vationem consensus, dummodo tamen prior consensus per­ severet et absit periculum divortii: monita tamen parte conscia impedimenti de effectu huius sanationis et debita facta adnotatione in Ltbro matrimoniorum. III. - AS. Congregatione Conditi: 1.· Reducendi per quiquennium. ob diminuttonem redituum, perpetua missa­ rum onera ad rationem eleemosynae in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui dc iure teneatur ct utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, ct sub lege ut de missarum ita reductarum satisfactione a singulis cele­ brantibus Cuna diœcesana quovis anno legitime doceatur. 2.· Transferendi per quinquennium intra fines dioeceta onera missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a funda­ tione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus cultus idcirco minuatur aut populi commoditati praejudi­ cium inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis loca adimpleri facile possunt per eleemosynae augmentum, et cauto ut de translatarum missarum satisfactione quoui anno Cuna diœcesana a singulis celebrantibus legitime doceatur. X· Transferendi per quinquennium exuberantia missa­ rum onera etiam extra dioccesim. cauto tamen ut quam maximus missarum numerus intra fines dioecesis celebre­ tur atque adamussim serventur praescripta Codicis iun· canonici circa cautelas adhibendas m missis committenda · Permittendi ut privata Matutini cum Laudibus reci­ 4. tatio anticipari possit ab hora prima post meridiem, quo­ ties adsit rationabilis causa. 5/ Permittendi alienationem bonorum ecclesiasticum us­ que ad summam capitalem 10.000 doliariorum pro Statibus Amcricae Foederatis ct ditione Canadensl; et 15.000 peut pro America Meridionali aliisque regionibus: hoc vero qua­ tenus necessitas adsit et tempus non suppetat recurrendi cd S. Sedem, edocta, statim ac effecta fuerit alienatio, eadem S. Sede de alienatione ita peracta. IV. A S. Congregatione Religiosorum: 1.· Facultas dis­ pensandi super iuegitimitate natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus a Constitutionibus Instituti requira­ tur. dummodo non agatur de prole sacnlego commercio orta, ad petitionem Superiorum, et dispensati ad rnunu maiora ne eligantur iuxta praescriptum Can. 504. χ· Facultas permittendi celebrationem trium Missarum de ritu in nocte Nativitatis D. N. I. C, in ecclesiis religioso­ rum non comprehensis in can. K21 J 3. cum facultate pro adstantibus ad S. Synaxlm accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae ab uno eodemque Sacerdote celebrentur. 3" Facultas dispensandi super aetatis excessu pro ad­ mittendis ad habitum religiosum, quatenus a Constitutio­ nibus Instituti requiratur, audita in singulis casibus Superiorissa Generali vel Provinciali atque praevio eorum con­ sensu et respecti vi Consilii, dummodo postulantes aetatem 40 annorum ne excesserint ct polleant coetcris qualitatibus requisitis. 4. · Facultas dispensandi super defectu aetatis canonicae ad S Ordinem Presbyteratus, non ultra. menses, etiam pro Religiosis exemptis, dummodo a suis Superioribus lit­ teras dimissnnalcs acceperint et quatenus ordinandi cete­ ra» qualitates habeant a SS. Canonibus requisitas et prae•ertim curriculum theologicum expleverint ad normam Canonis 976. 2 Codicis I. C. 5. · Facultas dispensandi super dotis defectu cum MonUhbus et Sororibus in toto vel in parte, dummodo status oeco nomi rus Instituti detrimentum ne patiatur, et postu­ lantes talibus sint praeditae qualitatibus, ut eas nugnae utilitati Instituto fore certa spes habeatur. 6. · Facultas confirmandi Confessarium od quartum et quintum triennium, dummodo maioris partis Religiosarum, convocatis etiam iis. quae In aliis negotiis Ius non habeat ferendi suffragium, consensus capitulariter ac per secreu wffragia praestandus, prius accedat, proviso pro dissentien­ tibus. si quae sint ac velint. 7. · Facultas permittendi celebrationem SS. Missae Sacri­ ficium Ferta V in Coe na Domini, facta licentia personis habiluahter in Communitate commorantibus sese reficiendi S. Synaxi. etiam ad adimplendum praeceptum paschale. 8. · Facultas permittendi Monlalibus descensum in Eccle­ siam. ut ipsae ram maiori sollertia mu-dare et decorare pczwint. exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non exceptis ipsi» Confessarlo ct Monasterio inservientibus et extra Claustra degentibus, portae Illius claudantur et claves Superinrissae tradantur. Moniales vero semper binae 1922 MAR 18 PIUS XI ET SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet, duplici clavi claudatur, quarum una a Superiorissa, altera a Sanctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur et non aperiatur nisi in casibus enuntiatis et cum praescriptis cautelis. · Facultas permittendi Moniahbus egressum a claustris 9. urgente casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non secumfcrat periculum mortis imminentis aut gravissimi malt per tempus stricte necessarium, praescriptis debitis cautelis. V. - A S. Congregatione Rituum: 1.· Deputandi sacerdo­ tes. si (icri potest, in aliqua ecclesiastica dignitate constitu­ tos ad altaria fixa ct portatilia consecranda, servato ritu ct forma Pontificalis Romani: ct quoad altaria portatilia ellam adhibita sola rituali formula breviori approbata. 2’ Deputandi sacerdotes, ai fieri potest, in aliqua eccle­ siastica dignitate constitutos ad altaria fixa ct portatilia exterata consecranda, adhibita breviori formula B pro Ca­ ribus can. 1200 ( 2. Cod. I. C.: dum in casu can. 1200 f 1» iun mdulla fuit per ipsum canoncm facultas et adhibenda est formula A. 1· Deputandi sacerdotes, si fleri potest, in aliqua eccle­ siastica dignitate constitutos, ad consecrandos calices et paUrus; servato ritu et forma Pontificalis Romani. 4.· Quando in Missa Hebdomadae Maioris dicitur- Passio, pro sacerdotibus qui binas Missas, e speciali Induito A postoIico obtinendo, celebrant, legendi in una Missa tantum ex Passione postremam partem i A Itera autem die etc.) prae­ missis: Munda cor rncum etc. - Sequentia sancti euangelii secundum (Matthaeum). 5.· Benedicendi nuptias extra Missam vel recitandi pre­ ces super coniuges. iuxta formulas approbatas, cum po testa *λ subdelegandi. 6. · Benedicendi et imponendi quinque scapularia sub unica formula, cum potestate subdelegandi. ".· Benedicendi et imponendi quinque scapularia sub unica formula absque recursu ad Ordinarios seu Congre­ gationes religiosas competentes, et sine onere inscriptionis in casibus magni concursus, tempore exercitiorum et mis­ sionum spiritualium, cum potestate subdelegandi. fi? Benedicendi sacra olea cum minori numero sacrorum ministrorum. Feria V in Coena Domini (pro Episcopo ce­ lebrante). 9. · Permittendi thurificationem in Missa cantata absque sacris ministris 10. · Permittendi usum Memorialis Rituum Benedicti PP. ΧΙΠ in Ecclesiis seu Oratoriis publicis et semipublicis (non parochialibus vel quasi parochialibus» in functionibus Tri­ dui Maioris Hebdomadae et m Benedictione Cinerum. Can­ delarum et Palmarum. IV Benedicendi obiecta pietatis, signo crucis, pro Episccpo seu Ordinario, servatis ritibus ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visitationis pastoralis et quando multi petunt, et plura ac varia exhibent eiusmodi oblecta bene­ dicenda. saepe etiam cum diversis formulis, hisce in casi­ bus permittitur unica et brevis formula ab Episcopo seu Ordinario recitanda, dum facit signum crucis super obiecta nempe: “ Benedicat haec omnia Deus Pater, Filius et Spiri­ tui Sanctus. Arnen 12· Celebrandi Missam de Rcquie lectam semel in Heb­ domada ab Episcopo seu Ordinario, in proprio Oratorio. SI. - AS. Poenllcniiaria.· 1.· Absolvendi quoscumque poenitentes (exceptis haereticis haeresim inter fideles e proposito disseminantibus) a quibusvis censuris et poenis ecclesiasticis ob hacrescs tam nemine audiente vel adver­ tente quam coram aliis externatas incursis , * postquam ta­ men poenitens magistros ex professo haereticalis doctrinae, n quos noverit. ac personas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac in re complices habuerit, prout de iure denun­ tiaverit: et quatenus ob iustas causas huiusmodi denunciato ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo seria promissione denunciationem ipsam peragendi cum primum et quo meliori modo fieri poterit, et postquam in singulis exsibus hacrescs coram absolvente sccretc abiuraverit; Ir.iuncta pro modo excessuum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, ct obligatione se retractan­ di ipud personas coram quibus hacrcses manifestavit, at­ que illata scandala reparandi. 2’ Absolvendi a censuris ct poenis ecclesiasticis eos qui libros apostatarum haereticorum aut schismatic -rum. aporiisiam. haeresim aut schisma propugnantes, allosve per Apostolica» Litteras nominatim prohibitos defenderint aut scenter sine debita licentia legerint vel retinuerint : iniunc!a congrua pernitentia salutari ac firma obligatione supradieU» libros, quantum fieri poterit, ante absolutionem. *truen.di de vel Ordinario aut confcssario tradendi. · Absolvendi a censuris eos qui impediverint directe 3. vei indirecte exercitium iurlsdict Ionis ecclesiasticae sive interni rive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamlibet Uxalem potestatem. 4 · Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis circa duellum statutis. in casibus dumtaxat ad forum externum fida deductis; Inluncta gravi poenitentia salutari, et aliis i:i:ur.ctii. quae fuerint de iure Jniungenda. 5.· Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui r.wnen dederint sectae massonicae; aliisque eiusdem gene­ ns associationibus, quae contra Ecclesiam vel legitimas civile» potestates machinantur; ita tamen ut a respective «eta vel associatione omnino se « parent eamque n η. 402-103 denunclent. iuxta can. 2336 5 2. personas ecclesiasticas et religiosas, si quas eidem adscnplas noverint: libros, ma­ nuscripts ac signa eamdem transmittenda aut saltem, si i usta e gravesque causae id postulent, destrucr.da; inluncta pro modo culparum gravi poenitentia salutari cum frequen­ tatione sacramentalis confessionis et obligatione illata scan­ dala reparandi. 6. · Absolvendi a censuris ct poenis ecclesiasticis eoa qux clausuram Regularium utnusque sexus sine legitima licen­ tia ingressi fuerint, necnon qui eos introduxerint vel ad­ miserint; dummodo tamen id factum non fuerit ad finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, nec ad externum forum deductum; congrua pro modo cul­ pae poenitentia salutari iniucta. 7. · Dispensandi ad petendum debitum conjugale cum transgressore voti castitatis perfectae et perpetuae, pnvatim post completum XVIII aetatis annum emissi, qui ma­ trimonium cum dicto voto contraxerit, huiusmedi poemtentem monendo, ipsum ad idem votum servandum tenen extra licitum matrimonii usum quam si coniugi super­ vixerit. 8.’ Dispensandi super occulto criminis impedimento, dum modo sit absque ulla machinatione, et agatur de matri­ monio iam contracto; monitis putatis coniuglbus de neces­ saria consensus secreta renovatione, ac inluncta gravi et diuturna poenitentia salutari. Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam tn matrimoniis contrahendis: inluncta gravi et diuturna poeni­ tentia salutari. *Ex fonnuUs iprius SC Coniistorialii. Adn. A. DESMET in NrT 50 (1923) 124-1 31,182-196.243,-257,304-319. 402 1922 MAR 18.-PIUS XI. EPIST. AAS 14 (1922) 274 AD R. P. ELIAM MAG ENNIS, MODERATOREM GENERALEM ORDINIS CARMELITARUM, LAEENTE SAECULO SEXTO EX QUO « PRIVILE­ GIUM SABBATINUM > VULGATUM EST, RELIGIONEM IN B. Μ. V. DE MONTE CARMELO IMPENSE INCULCAT Dilecte fili. salutem et a post oli cam benedictionem.— Petis tu quidem a Nobis ut, labente saeculo sexto ex quo Sabbatinum Privilegium vulgari coepit in Ecclesia, religionem in Virginem Mariam a Monte Carmelo et laicorum sodalitates quae a Virgine eadem nuncupan­ tur. omnibus quotquot sunt per orbem catholicis com­ mendemus. Hisce iisdem litteris ac libenter admodum id facimus. Almam enim Dei Matrem, quam a pueris amamus impense, placet hoc etiam demereri pietatis testimonio atque ea auspice initia ordiri Pontificatus Nostri. Nec diu commorandum Nobis est in commen­ dandis sodalitatibus, quas et Virgo ipsa commendat 11beralitate sua. et Praedecessores Nostri plurimis cu­ mularunt gratiis, et actuosa caritas Religiosorum Carmelltarum tam late per orbem tamque ubere cum fructu propagavit Satius ducimus eos hortari qui sodalitatibus iisdem nomen dederunt ut perseveranti studio haereant iis omnibus quae praescripta sunt ad lucrandas con­ cessas Indulgentias in primisque maximas illas quae Sabbatinae dicuntur. Diligentes enim se diligit Virgo, nec quisquam sperare iure potest se eam habiturum adiutriccm in morte, nisi in vita eius inierit gratiam tum abstinendo a culpa, tum quldpiam praestando quod cedat in eiusdem honorem. De delatis officiis memorem tibi profitemur animum, ac caelestium conciliatricem munerum N ostra eque tes­ tem benevolentiae, apostolicam bencdicVoncm tibi, di­ lecte fili, religiosis viris quibus praees iisque omnibus qui sunt ex sodalitatibus quas supra memoravimus, peramanter in Domino impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xviii martii anno MCMXxn. Pontificatus Nostri primo.—Pius 403 1922 MAR 18-20.-SC REL. RESP. AAS 14 (1922) 352-353 DUBIUM Circa consuetudinem exigendi taxam pro explorationi VOLUNTATIS ADMITTENDARUM AD HABITUM ET PROFESSIONEM IN RELIGIONIBUS MULIERUM Ordinarius dioecesis N., exposuit Sarrae Congrcgitloni de Religiosis, quod «consuetudo forsan immerno4M SACRA CONGREGATIO RITUUM ET RELIGIOSORUM n. 404-406 1922 MAR 22-25 « rabi lis huius dioecesis N., et supra 400 annorum meROMANA < moriam comprobata, tenuit semper taxationes aliquas Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. his pre­ < pro canonica voluntatis religiosarum exploratione ab cibus ab Infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congre­ c earundem exigere communitatibus ». gationi Praefecto relatis, benigne annuit pro gratia iuxta Afferebat insuper rationes propter quas talis con­ petita, ita tamen, ut praedicta Missa votiva de Propesuetudo ipsi videbatur confirmanda, praecipue quod in gatione Fidei cum Gloria ct Credo celebrari possit se­ praesenti ex Codicis praescripto non bis uti antea, sed mel in anno diebus ab Ordinario cuiusque loci de­ ter praestanda est exploratio: quod cum Ordinarius in signandis. exceptis tamen Festis duplicibus I et II clas­ pluribus occupatus personaliter eam explere nequeat, sis, Dominicis maioribus, necnon Octavis I et II ordini * alium sacerdotem delegare cogatur: < ad haec tamen Feriis et Vigiliis quae sint ex privilegintis: servatis c Episcopus non habet unde arduum laborem, dignissiRubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die < mum mercede, istius sacerdotis, remunerare pos22 martii 1922.—A. Card. Vico. Ep. Portucn. et S. Rufi253 < sit »./ nae. S. R. C. Praef. Alexander Verdc, Secr. Sacra Congregatio, praerequisito voto duorum Con­ Adn. EL 36 (1922) 182-184. PrM 11 (1922) 53-54. sultorum. rem detulit ad plenarium coetum Emorum Patrum per subsequens dubium: < An consuetudo exi« gendi taxam pro exploratione voluntatis Religiosarum < sustineatur in casu ». 406 Porro Emi Patres ln Generali Congregatione habita ad Vaticanum die 18 martii huius anni, omnibus per­ pensis» respondendum censuerunt: Negative. 1922 MAR 25.-SC REL. INSTR. AAS 14 (1922) 278-286 Pacta autem de praedictis relatione SSmo Domino Nostro Pio div. Prov. Pp. XI ab infrascripto P. Ab. INSTRUCTIO Secretario S. Congregationis in audientia diei 20 martii 1922. Sanctitas Sua Emorum Patrum resolutionem ap­ SEU ELENCHUS QUAESTIONUM AD QUAS RESPONDENDUM EST A probare dignata est.—Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B., MODERATORIBUS SEU MODERATRICIBUS GENERALIBUS INSTITU­ Secr. TORUM VOTA SIMPLICIA PROFITENTIUM IN RELATIONE KD S- SEDEM QUINTO QUOQUE ANNO TRANSMITTENDA Ada. Ph. MAROTO la CpR 4 (1923) 4-5; ME 34 (1922) 227- 229; PrM 12 (1922 ) 80-81. (A. Sacra Congregatione Episcoporum et Regularium primum edita, ad tramitem Codicis iuris canonici a Sa­ cra Congregatione de Religiosis revisa et emendata) Prat mittenda 404 1922 MAR 22.-SC RIT., DECR. AAS 14 (1922) 200-201 De additione « ut omnes errantes » litaniis sanctorum Beatissimo Padre, La Commissione per i festeggiamenti dei terzo cen­ tenario della S. Congregazione di Propaganda, presieduta dalTEmo Cardinale Prefetto della medesima. sup­ plica instantemente la Santitâ Vostra perché voglia benignamcnle degnarsi di approvare la seguente invoca­ tione e di dare ordine che venga inserite nelle Litanie dei SantL * Ut omnes errante» ad unitatem Ecclesiae rerocarc, et infideles universos ad Euangelii lumen perducere digne201 ris: Tc rogamus, audi nos./ 1. Doceatur quae decreto approbationis seu commenda­ tionis. ct quando. Institutum a S. Sede obtinuerit. X Quinam sit finis sive scopus peculiaris Instituti. 3. Num titulus Instituti ab initio assumptus aut scopi» vel habitus sodalium aliquatenus postmodum immutati fue­ rint ct quanam auctoritate 4. Quot sint sodalium classes. Quaenam vote emittantur 5. · Quot sodales ab initio usque in praesens, aut saltem ultimo vicennio, habitum Instituti induerint. 6. · Quot sodales a fundatione Instituti usque in prae­ sens. aut saltem ultimo vicennio, ct quomodo, ab eo reces­ serint. sive tempore novitiatus. sive post emissa vota tem­ poranea. sive post emissa vota perpetua. Num et quot fue­ rint fugitivi vel apostatae. 7. Quandonam ultima relatio ad S. Sedem missa fuent I. — Dr PERSONIS A) Dc admissis. 8. Quot postulantes ab ultima relatione admissi fuerint 9. Num pro singulis habita sint testimonia a lure requi­ sita ; speciatim vero litterae testimoniales: ai pro viris in genere. b» pro clencis./ Z3 c) pro illis (viris aut respective mulieribus) qui in Se­ minario. collegio vel alius religionis postulatu aut novitialu fuerunt; et quidem lureiurando firmatae. 10. Num speciali aliquo modo seu Industria ad nomen Instituto dandum quis allectus fuerit; et praesertim num ephemeridum ope moderatores hunc m finem usi sint. 11. Num praeterea exquisita fuerit sufficiens notitia circa eorum indolem et mores quoties id necessarium eril Ado. EL 36 (1922) 1B0. vel opportunum. 12. Quoties et super quibus impedimentis seu defectibus dispensatio neccsaria fuerit et a quonam Superiori eccle­ siastico concessa. IX Num postulatum omnes ii quibus praescriptu» w. 405 peregerint per tempus statutum in domo in qua regularis disciplina servetur. B) De NotntiU. 1922 MAR 22.-SC RITUUM, DECR. AAS 14 (1922) 201 14. Quot et quaenam sint domus novilatus et num una­ quaeque auctoritate S. Sedis Instituta sit. De celebratione missae votivae pro fidei propagatione 15. Quot novitil post ultimam relationem habitum In­ semel ln .anno in qualibet dioecesi stituti susceperint. 16. Quot nunc ln novltiatu degant. Beatissimo Padre. 17. Num novitil a professis rite separati existant. La Commissione per i festeggiamenti dei terzo cen­ 13 Num omnes habeant integrum exemplar constitu­ tenario della S. Congregazione di Propaganda, presictionum. duta dalfEino Cardinale Prefetto della medesima. sup­ 19 Num omnes ante professionem per annum intepum plica umilmente Ia Santitâ Vostra perché voglia beet continuum tn domo novitiatus suo cura magistri de­ mgnamente disporre che in ogni dioccsi sia celebrate gerint. una volto l'anno, in giorno de stablllrsi dai rispettlvi 20. Num magister novttlorum ab omnibus officiis cneriOrdinari. Ia Messa votiva de Fidei propagatione, nell'in­ ROMANA Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. referen­ te infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto, suprascriptam invocationem pro private et publica recitatione, necnon pro additione Litaniis San­ ctorum post invocationem Ut cuncto populo Christiano, etc . approbare et ad universam Ecclesiam extendere dignatus est. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 22 martii 1922.—A. Card. Vico. Ep. Portucn. et S. Rufinae, S. R C. Praef. Alexander Verde. Secr. tento di ecc’.tare rosi maggtormente Π clero a favore delle sacre missioni cd ottenero dal Signore gli aiuti nocessari per il maggior eviluppo delle medesime. 439 • Ad Interrogationes aut intrrro^ationum partes astarisco notat.na nonnisi ln prima, post promulgatam hanc instructionem, reunoce rependendum erit. 440 SC RELIGIOSORUM, ELENCHUS RELATIONIS QUINQUENNALIS d. 406 busqué vacet, quae novltiorum curam et regimen impedire 45. Num ab ultima relatione sive Institutum in commupossint. nl. sive certae damus in particulari, nova bona mobilia vel immobilia et culus valors obtinuerint. 21. Num. quantum ct qua auctoritate, tempus novitiatus. u!tra terminum in constitutionibus praefinitum, prorogatum 46. Num pecuniam semper utili foenori et honesto ac vel imminutum fuerit. tuto collocaverint *2. Utrum novitii primo novitiatus anno vacaverint tan47. Utrum et quam lacturam bonorum suorum, post ulti­ tununodo exercitiis pietatis, an aliis etiam et quitus ope­ mam relationem, fecerint, vel damna subierint, ct qua de causa. nbus addicti fuerint. 13. Num durante secundo anno novitiatus (ubi peragitur! 48. Num ct quae bona, sive immobilia sive mobilia pre­ novitil in alias domus missi fuerint, et num servata fuerit tiosa abalienaverint, et qua facultate. instructio S. C de Religiosis diri 3 novem bris 1921 [LE 376]. 49. Num Illorum bonorum, quae capitalia vocantur, par­ 24 (ln Institutis Sororum). Num ante admissionem ad tem aliquam consumpserint. habitum, ad primam profesionem temporariam ct ad profes­ 50. Num arca communis vel domus aliqua * particulari sionem perpetuam. Episcopus vel eius delegatus praescrip­ aere alieno gravetur, et quanto. tam voluntatem adspirantts. et gratuito, exploraverit. 51. Num ab ultima relatione nova debita contraxerint; 15. Num professioni, quoties locus erat, praemissa fuerit quaenam. et qua auctoritate. vel alias opportune peracta cessio administration! * proprio­ 52. Num bona temporalia, tum religionis universae, tum rum bonorum ac dispositio dc corumdcm usu ct usufructu singularum provinciarum et domorum. per oeconomos rite 26. Num a novitiis ante professionem votorum tempora­ deputatos administrentur ad normam sacrorum canonum riorum testamentum de bonis praesentibus vel forte obvenet constitutionum./ 282 260 tuns libere conditum fuerit./ 53. Num oeconomi, sive generalis sive locales, rationem Cl Dc Professis. suarum admlnistrationum praescriptis temporibus reddi­ derint ; et num huiusmodl rationes modo praescripto exa­ 27. Quot nunc sint in Instituto sodales: minatae et approbatae fuerint. m votorum temporariorum. 54. Num lites de bonis habeant. b) votorum perpetuorum. 55. Num pecuniae aliaeque res pretiosae caute custodian­ 28. Num vota temporaria semper tempore debito fuerint tur iuxta normas hac de re traditas ct praescriptum con­ renovata. stitutionum. 29. Num sodales tempore debito ad vota perpetua ad56. Num et quo pacto pecuniam sive res pretiosas, a sae­ tnxss; fuerint post elapsum tempus votorum temporariorum. cularibus depositas, custodiendas acceptaverint 30. Quot sodales sive professi sivo novitii post ultimam 57. (In Institutis Sororum). Utrum dotes Sororum iuxta relationem obierint. leges canonicas in tuto ac fructifero investi mento de con­ D) Dc egressis ct dimissis. sensu Ordinarii loci collocatae fuerint : an et quae earum pars, quo modo et cuius permissu in expensas faciendas in­ 31 Quot post ultimam relationem ab Instituto reces­ sumpta fuerit. serint: 58. Num ct quacnam legata pia scu fundationes in In­ a» ex novitiis. stituto. sive pro Missis celebrandis, sive pro operibus rari­ b) ex professis expleto tempore votorum tempora­ tatis exercendis, existant. riorum. 59 Num huiusmodl onera fideliter adimpleta fuerint. cj perdurantibus volis temporariis, 60 Num pecunia, qua huiusmodl fundationes constitutae d· post emissa vota perpetua. fuerunt, rite collocata et scorsim ab aliis quibuslibet ad­ 32 Num in dimittendis sodalibus semper observatae fue­ ministrata fuerit. rint. pro casuum diversitate, normae in sacris canonibus et 61 Num Eprscopo iuxta sacrorum canonum praescrip­ in propus constitutionibus praescriptae. tum dc huiusmedi fundationibus ratio reddita fuerit. 33. Num (excepto casu urgenti de quo in cann. 653 et 62. Quantum superfluae pecuniae in fine cuiuslibet anni 65Si aliquis dimissus aut egressus fuerit: a singulis domibus in arcam communem collatum fuerit ci ante acceptam sententiae vel decreti confirmatio­ 63 Utrum sponte an Invite huiusmodl pecuniae collatio rem ab Apostolica Sede, si agatur de viris professis a votis ab omnibus facta fuerit perpetuis; vel ante acceptam ab eadem S. Sede decisionem. 64. Num supcrlorissa vel oeconoma habeat pecunias, de « de Sororibus a votis perpetuis professis agatur, quibus libere, etsi pro bono Instituti, disponat, quin ullam b> pendente recursu ad S. Sedem, si de professis a rationem reddat votis temporariis. ci absque praevia dispensatione, ab ipso religioso ex­ ILL — De disoifxjxa postulata, super votis emissis Aj Dc vita religiosa. 34, (In Institutis Sororum». Num egressis quacumque dc 65. Num in unaquaque domo exercitia spiritualia pro causa des. quomodolibet constituta, integre tradita fuerit, singulis diebus, mensibus, annis vel aliis certis temporibus una cum supellectili quam nd Institutum attulerant, ln eo statuta accurate peragantur. stliu in quo tempore egressus reperiebatur. 66. Num omnes sodales quotidie Missae sacrificio S3. Num ils quae, sine dote receptae, ex propriis bonis assistant «timet providere non valebant, in cusu egressus ex Institu­ 67. Utrum omnes sodales exercitiis communibus intéres­ to. necessaria ex cantate suppeditata fuerint, quibus modo sé possint, ct an illis qui quandoque pro negotiis domesticis tuto ac convenienti domum redire et per aliquod tempus ab aliquo exercitio communi eximuntur, saltem concedatur honeste vivere potuerint. tempus privatim illud peragendi. 68. Num serventur canonica statuta: II. — De rebus ai quantum ad conscientiae manifestationem non exi­ Al Dc domibus gendam. b) quoad sacramcntalem confessionem. 36 Quot domos Institutum habeat, et in quibusnam 21 rfioecenbu *: an et quot habeat provincias/ c) circa euchansticac communionis frequentationem. 37. An et quot novae domus post ultimam relationem 69. Num adsint confessarii ad turfs normam designati apertae fuerint: et an in omnibus intercesserit legitima num et qui abusus Irrepserint, sive ex parte Superiorum 2'xUritas et servata fuerit ratio in constitutionibus praclibertatem a lege eo n/r essam coarctanbum. sive ex parte 283 KripU. subditorum permissa libertate abutentiunr 70. Num ln Institutis Sororum ubique quovis triennio S2 Quot sodales diversarum classium in singulis domiconfeesarius ordinarius mutetur, vel debita auctoritate bui commorentur, et (si diversa opera ab Instituto exer­ ceantur) quibusnam operibus addicti sint. confirmetur. 71. Num praescriptiones dc clausura servanda m parte C9. Num p? *r. ultimam relationem domus aliqua sup­ domus Religiosis reservata fideliter observentur pressa fuerit ct cuiusnam auctoritate. 72. Num Religiosis frequenter permittatur locutorium 40. Utrum singuli sodales proprias cellas habeant, an adire et an Constitutiones in hac re serventur. ttltem in communi dormitorio suum quisque cubile conve­ 73. Num Religiosis c domo o.Tcdlentibus, extra casum nienter ab omnibus aliis separatum. necessitatis, a Superioribus socius addatur. <1. Num infirmis curandis separatus locus undequaque 74. Num. qua ratione et quibus temporibus habeantur aptus addictus sit. institutiones ceteeheticae ct piae exhortationes .rd obver­ 42. Num pro recipiendis hospitibus adsint in domo cusos ali osque alumnos nec non ad famulos seu convictore· eieula sufficienter, ut decet, a communitate religiosa se75. Num et quaenam scripta periodica sodales cdint aut psrata. illis conscribendis operam conferant: num tn iis. lucut C. (in Institutis Sororum). Num habitatio capellam rive etiam in libris edendis, statutae leges servatae fuerint cv.fnwii ingressum separatum et nullam cum Sororum 76. Num et quibux libris, sive antiquis rive reerntiorihabitatione communicationem habeat. bus. eliam manu scriptis» sola moderatorum Instituti licrrβ> De bonis. tia editis sodales utantur ΰ) De obSCriOntid quarundam rprciûliurn Itgum 44 Quiram fuerint ab ultima relatione annui reditus et expensae: 77. Num omnia circa Capitulum generale praescripta di­ s· tum Instituti in communi; ligenter observata fuerint: b> tum uniuscuiusque domus. o.i quoad litteras convocatorias. 441 442 ■ S IM M ··· 1922 MAR 25 Ο Η Ε ΊΟ n. 407 SC RELIGIOSORUM. RESP. CIRCA NUMISMA PRO PARVO HABITU b) quoad electionem delegatorum ; c) quoad electionem scrutatorum et secretarii ; d) quoad electionem Moderatoris generalia; e) quoad electionem Consiliariorum. Oeconomi et Secretanl generalium. 78. Num omnino liberum fuerit sodalibus litteras, quae ab inspectione Superiorum exemptae sunt, sive scribere sive recipere. 79. Num lex de mutandis Supcnonbus post statutum tempus fideliter observetur. Num. quo: dispensationes et a quo super hac lege impetratae fuerint 80. Num Moderator generalis ct Superiores provinciales praescriptam domorum visitationem rite peregerint. 81. Num Moderator generalis et Superiores sive provin­ ciales sive locales praefinitis temporibus consiliarios suos convocent, ut cum eis agant de negotiis sive Instituti sive provinciae sive domus. 82. Num in deliberationibus debita libertas consiliariis servata fuerit. 831 Num in Consilio generali electiones libere et luxta 3ύ4 normas praescriptas factae fuennt / 84. Utrum ubique vigeat vita communis; num omnibus sodalibus necessaria, praecipue quoad victum et vestitum, a Superioribus ea qua decet paterna caritate suppeditentur, et an forte sint qui haec sibi ab extraneis procurent 85. Num alicubi sodales sint numero insufficientes Ita ut nimis onerentur laboribus cum gravi valetudinis discrimine. 86. Num provideatur ne quid desit infirmis ex lis. qui­ bus iuxta propriam cuiusque conditionem indigent, atque ut in corporal:bus et spiritualibus necessitatibus qua par est caritate subleventur. 87. (In Institutis Clericorum). Quot annis clerici vacent studiis: al litterarum humaniorum. b» philosophiae, et c) theologiae. Quatenus autem studia domi peragantur, quot profes­ sores singulis disciplinis tradendis sint addicti 88. Num alumnis aut etiam magistris alia officia com­ mittantur quae a studiis eos avocent. 39. Num omnes studentes: û) integrum cursum studiorum perfecerint antequam e domo studiis destinata exierint; b» ante promotionem od sacros Ordines studia per leges canonicas respective praescripta rite perfecerint; c) cetera omnia a sacris canonibus pro admissione ad Ordines requisita (circa titulum ordinationis, litteras di­ missorias. etc ) religiose observaverint. SO. Num servata fuerit lex de examine a sacerdotibus quotannis, saltem per quinquennium, peragendo. 91. Num aliquando exerceatur negotiatio per sacros ca­ nones Interdicta: Item an ars aliqua vel industria quae frequentiorem afferat consuetudinem cum extraneis; qui­ bus cautelis, tum pro salute illorum sodalium qui his in­ cumbunt. tum pro externorum aedificatione. 92. An Superiores curent inter suos subditos promovere notitiam et exsecutionem decretorum S. Sedis. quae reli­ giosos respiciunt: item an publice legantur, praeter pro­ prias constitutiones, decreta quae Apostolica Sedes legenda praescripserit. C) Dc operibus Instituti. 93. Quot personis (vel classibus personarum) beneficia contulerint sodales iis operibus quibus luxta scopum sui Instituti sese devovent. M. Si numerus ictarum perbonarum post ultimam reU285 tionem alicubi Imminutus fuerit, indicentur rationes./ 95. (Pro Institutis quae xtipcrri oxtiatmi colligunt): a) an ex constitutionibus clare el certo constet de lure seu officio stipem osUatim colligendi; b) an sacrorum canonum praescripta et S. Sedis de­ creta hac dc re odita in omnibus religiose observentur. 96. Num ab Institutis Sororum habeantur in suis domi­ bus diversoria aut valetudinaria pro personis quibuscumque. etiam diversi sexus; et quatenus affirmative, culus licentia et quibus cautelis. 77. Num et quomodo Sorores in seminariis vcl collegiis vcl qulbuscumquc ecclesiasticorum virorum domibus rem domesticam gerendam assumpserint. 98. Num Sorores opera quaedam caritatis exerceant (v. g. erga infantes aut parturientes aut chirurgi cultro in­ ciso· » quae virgines Deo dicatas ct habitu religioso indutas dedecere videantur. 99. Num Sorores, quae infirmis in privatorum domiciliis Inserviunt, praescriptas a Constitutionibus cautelas semper adhibeant 1(X) Num Superiores permiserint commorationem soda­ lium in domibus saccularium, ct quanto tempore. 101 (Pro fnstitufis trtrt>ru"it. Num aliquod Institutum «Errorum quasi ab IpsL * dependens, sihiqur aggregatum, di­ recte vel indirecte, retineant vel tiirirint et quanam aucto­ ritate 441 1922 MAR 25 102. Num post ultimam relationem aliquod novum epus. vel potius nova species operum, aliis iam exlstentltui adi uncta fuerit, et quanam auctoritate. 103. Num in Instituto vel in aliquibus domibus irrepse­ rint abusus et quL 104. Num querelac vel difficultates exsistant: a) cum Ordinariis Iccorum. b) cum confessarlis. c) cum capella n is. Institutis lalcaltbus utriusque miuji. An do105. . mos habeant in quibus suscipiantur ad commorandum ado­ lescentes respcctivi sexus qui publicas scholas Uicas fre­ quentant. quibus in locis, quasve scholas adeant, quonzdo ct per quos eorum religiosae instructioni consultum ait Responsa autem ad suprascriptas quaestiones non solus a Moderatore seu Moderatrice generali, sed etiam a iingulu Consiliariis seu Assistentibus generalibus, praevio maturo examine, signanda erunt. Si/ agatur de Congregatione mu- 34 Herum, signanda pariter erunt ab Ordinario loci in quo suprema Antistita cum suo Consilio residet. Quod si quis ex iisdem Consiliariis seu Assistentibus aliquid magni momenti praeterea S. Sedi significandus esse putaverit, id etiam per privatas atque secretas btterxi praestare potent. Verumtamcn memor Ipse sit conditions suae et sciat conscientiam suam graviter oneratum uu s quid a ventate alienum secretis eluxmodi litteris exponere praesumpserit Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religio­ sis. die 25 martii 1922.—Th. Card \ altoé di Boxio. PtîcJ Maurus M. Scrafini, Ab. O. S. B„ Secr. Adn. Ph MAROTO In CpR 3 (1922) 252-253; PrM 11 (19221 23-31 .Huiusmodi Instructionis a3 ponuntur, accurate ac plene responderi debet ΙΠ Idem faciendum erit ab omni novo Missionis Superiore, prima vice qua relationem quinquennalem exhibere debebit IV. In relationibus quae primam sequentur. Ordina­ rii omittere poterunt ea omnia, quae partem historicam ceterasque generales notitias Missionis respiciunt, si im­ mutata permanserint 1922 APR 16 8. Utrum in singulis districtibus, paroeciis vel quasiparoeciis diligenter serventur libri baptizatorum. confir­ matorum, matrimoniorum et defunctorum, nec non sta­ tus animarum, ad normam can. 470. 99. An quae in cc. 375 et seqq. de archivo dioecesaw habentur, habita ratione locorum et personarum, ln Mis­ sione constituta sint ad normam c. 304, 5 L 10. Exponatur insuper an habeatur direeforium teu collectio regularum et consuetudinum Missionis circa ea. quae a sacerdotibus tum in sua vitae ratione tum in fidelium regimine sint servanda: illudque S. C exhi­ beatur. 11. Dicatur utrum adsit catechismus, an sit communis cum aliis Missionibus eiusdem regionis, et an in virus libris huius generis servetur uniformitas circa doctrinae expositionem; ac eius exemplar ad hanc S. C. mittatur CAP. ΙΠ. De Ordinario eiüsque praecipuis cooperato­ ribus in regimine Missionis 12. a) Indicet Ordinarius nomen et cognomen suum, aetatem, originis locum et Institutum religiosum si ad aliquod pertineat et quaenam indulta et facultates a S. Sede receperit. b) In Dioecesibus dicat Ordinarius, an sedes me­ tropoli ta na sit. an et quas habeat suffraganeas seder. et quem Ordinarium appellationis/ iuxta c. 1594. f 2 sc Metropolita, probante Sede Apostolica. sibi elegerit; si CAP. I. Generales νοττπλε Missionis suffraganea. quem Métropolitain habeat; si de­ 1. a) Breve compendium historicum circa originem, vero nulli Metropolitae suffragetur, quem Metropoli­ progressus ac mutationes Dioecesis. Vicariatus sive nique pro concilio provinciali et pro iudicio appellationis Praefecturae aut Missionis conficiendum erit Brevissi­ tani sibi constituerit iuxta cc. 285, 292. et 1594. § 3. ma quoque adumbratio fiat de historia religiosa Mis­ c) An Episcopum auxiliarem vel coadiutorem cum sionis. de persecutionibus praesertim, ac de illustriori­ futura successione habeat; ct indicet eius aetatem, lo­ bus martyribus. b) Describenda superficies, confinia quibus conti­ cum originis. Institutum religiosum si alicui pertineat d) Dicat an secundum praescriptum c. 309 consti­ netur territorium Missionis. Insuper charta geographica tuerit suum Pro-Vicarium vel Pro-Praefectum, et indi­ Mission ta. si fieri potest, addatur. cius nomen, aetatem, nationem. Institutum religio­ c) Brevis notitia detur de natura loci caelique tem­ cet si alicui forte pertineat; atque de eius qualitatibus perie, ac de fertilitate terrae, dc ratione et mediis iti­ sum ct opere adumbratio aliqua fiat. nerum. Quinam morbi in ea forte praevaleant, et qui­ e) In Dioecesibus vero, exponatur quaenam vigeat bus cautelis vitari possint. ratio providendi. Sede episcopali vacante, dioecesis re­ 2. a) De divisionibus civilibus territorii, de principa­ gimini (cc. 429-443). lioribus civitatibus, de reipublicae seu Gubernii civilis f) Utrum constituerit unum Vicarium generalem forma. (in Dioecesibus) vel Vicarium delegatum (in aliis Mis­ b) Dc incolarum propriis moribus, indole, origine; sionibus). et si plures ob quam rationem (c 366. I 3): de praecipuis commerciis, et industriis regionis ac de ac similiter referat de eorum aetate, natione, an ad varietate stirpium, linguarum ac religionum. aliquod Institutum religiosum pertineant, de eorum qua­ c) Quinam incolarum numerus: quot inter incolas litate et opere brevis notitia detur. sint catholici; si autem varii adsint ritus, quot catholici 13. a) In Dioecesibus utrum adsint capitulum cathé­ in singulis; ct inter non catholicos quot Ethnici. Mahudrale et ala capitula insignia an Communiae cleri ad metani. Hebraei, Haeretici, etc. modum capitulorum; et quae eorum praecipua statuta: utrum Episcopus nominet consultores dioecesanos (c CAP II. De constitutione missionis eiusque divisione 422), ct quis eorum numerus. ECCLESIASTICA b) In aliis Missionibus vero utrum adsit Conxiltam 3. Quinam locus rexidentiae Ordinarii cum omnibus Missionis ad normam c. 302, quot in eo exteri et quot indicationibus ad epistolas inscribendas necessariis. indigenae sacerdotes habeantur; quae eiusdem Consilii 4. ln quot christianitates vel sectiones seu districtus attributiones. aliasque circumscriptiones Missio divisa sit, et an ibi 14. a) An Ordinarius in regione sibi commissa com­ sacerdotum residentiae sint stabiles, et an facilis sit ad moretur et observantiam legum ecclesiasticarum urgeat eas accessus. (c. 380); an et quando Missionem visitaverit iuxta c 5. a» An et quot adsint in Dioecesibus paroeciae vel 301; an praeter loca, res, libros et archiva, personaliter ln alita Missionibus quarl-paroeciae cum propria eccle­ quoque clericos examinaverit, cos singlllatim audiendo sia. territorio determinato et peculiari rectore. — An ut cognosceret quae sit uniuscuiusque vitae ratio, quie erectio paroeciarum et quasl-parocclarum facta fuerit sit confessionis sacramcntalis frequentia et alia huiusper decretum asservatum in archivo Missionis. An obmodi; an in visitatione inspexerit quoque quae refe2» serventur/ instructiones huius S. C. diei 25 Iulii a. funtur ad pia legata adimplenda et an circa Missarum 1920 ct diei 9 Dec. a. 1920 (cf. Acia Apostolicae Sedis, a. manualium satisfact-onem ac stipem omnia constituerit 1920. pag. 331. ct a. 1921, pag. 17). circa erectionem pa­ ad normam cc. 824-844. roeciarum vel quasi-paroeciarum. (LE 288 et 311] b) An visitationem SS. Liminum suo tempore per­ b) An parochi, vel quasi-parochi (c. 451. · 2) appli­ sonaliter vel per procuratorem perfecerit. cent Missam pro populo (c. 466). tributum solvant pro 15. An praecipuos presbyteros indigenas et exteros Seminario (c. 1356. I 1). suas obligationes servent (cc. congreget semel saltem in anno ut possit ex singulorum 451-470), et libero exercitio in cura animarum gaudeant, experientia et consilio deducere, quae sint perfectius Id Iuxta c. 415. Missione ordinanda (c. 303). 6. An habeantur vicarii foranei (cc. 217, 445 scq.) et 16. a) Utrum et quomodo synodum celebraverit, et Missionis districtus ita ordinati sint, ut plures uni sa­ quando novissima synodus fuerit (c. 304. $ 2)7 cerdoti tamquam Superiori subsint. b> An aliquando consilium ineat cum Ordinariis 7. a) An spes affulgeat Missionem in plures Dioeceses vel eiusdem regionis in maioribus negotiis vel Vicariatus seu Praefecturas in posterum dividendi, vicinioribus pertractandis. et quomodo hanc divisionem Ordinarius praeparet, in­ stituendo in unaquaque parte illa opera, quibus opus est c) Quando Missionum concilium nationale rei reut Musio Independent haberi possit. gionale celebratum fuerit, ct an opportunum sit illud b) An et quaenam pars Missionis adsit quae nun­ iterum convocari «c. 304. 2). quam fuerit evanqchzata: an et quomodo provideri pos17 a) Quae mutua relatio Intercedat inter Ordina­ An missionarii bona immobilia possideant; an industriam vel commercium exerceant (c. 142). b) An Religiosi missionarii fidelibus ct infidelibus exemplo sint regulari observantia praesertim trium vo­ torum paupertatis, castitatis et obedientiae. 31. An in aedificandis et ornandis sacris aedibus et residentiis missionariorum peregrinae tantum artis for­ ma adhibeatur, vel, quantum possibile est, nativae etiam ipsius gentis artis species, pro opportunitate, ser­ vetur. 32. De qualitate et opere praecipuorum musionariorum qui inter alios excellunt referatur aj^ue de sin­ gulis edicatur: locus orginta, actas, et quot iam ab annis in missione versentur. § 3. - De Clero indigena. 33. a) Singulariter sermo instituendus de clero in­ digena, ac imprimis de idoneitate sacerdotum, deque animi qualitatibus quibus praediti appareant. b) Utrum aliqua distinctio habeatur inter clerum indigenam et sacerdotes exteros, quibus in rebus et quam ob rationem. Quibus in officiis indigenae sacer­ dotes adhibeantur, an ab aliquibus officiis ipsi arcean­ tur. c) Utrum et quot indigenae inter sacerdotes reli­ giosos vel inter fratres laicos inveniantur. 34. Utrum sacerdotes indigenae in familia cum pa­ rentibus cohabitent, vel communem vitam cum missio­ nariis agant. (Cfr. Instruet citat 18 Octob. a. 1883). 35. An clerus indigena habeat quo honeste vivere possit. An pro senibus et infirmis domus aut saltem sub­ sidia adsint, quibus adiuvan possint S 4. - De Institutis religiosis et de aliis personis quae in Missione adlaborant. 36. a) An et quae instituta religiosa utriusque sexus adsint, quot domus, et quot in eis indigenae et exteri. An Ordinarius sive per se sive per alium quinquenna­ lem visitationem domorum religiosarum utriusque se­ xus peregerit, iuxta cc. 296. $ 1, 512, 513. et quae de iis magis notatu digna videantur. b) Utrum Religiosi utriusque sexus vitam commu­ nem ducant c) An Instituta religiosa bona possideant nomine proprio, in Misssione. 37. Quaenam eorum pro Missione utilitas; quae opera dirigant et quo successu; an indigenarum ct pauperum curae atque institutioni/ praecipue attendant; idque cx- 294 primatur sive quoad Instituta virorum sive quoad Insti­ tuta mulierum. 38. SI pro indigenis habeantur Instituta religiosa dioecesani iuris vel societates sive virorum sive mulie­ rum in communi sine votis viventium, eorum nomen Ordinarius dicat, nec non finem, sodalium numerum, utilitatem; an emittant vota temporaria vel perpetua: ct alia huiusmodi. 39. De Religiosis mulieribus Ordinarius referat: a) an observentur canonicae leges circa admissio­ nem ad novitiatum, professionem, clausuram, confessarios ac bonorum temporalium adminlstrationem iuxta cc. 512. 513, 520-527. 533-535. 547. 549. 550. 552. 600-605 b) an sint qu.ae infirmta in privatis domibus adsistant. aut rem domesticam in nosocomiis, seminariis, vel similibus virorum domibus gerant; an cautum sit de vi­ tandis periculis, ct an aliquid habeatur reprehenden­ dum. 40. Utrum Virgines indigenae extra claustra viventes habeatur, ct quae earum vita ct opera. 41. Quot CQtechislac ct magistri scholarum utriusque sexus habeantur; an et quot viri ct quot mulieres puerta moribundis baptismi collationi sint addicti; quomodo eorum honestae sustentationi provideatur. 450 η. 410 SC DE PROP. FIDE. EPIST.. RELATIO QUINQUENNALIS MISSIONUM CAP. V. De Seminariis 42. An Seminarium adsit, et in casu affirmativo re­ feratur enucleate: a) de numero et statu eorum qui externam disci­ plinam regunt, qui spiritualiter alumnos dirigunt, qui docent (cc. 1358. 1361); b) dc statu aedium: de reditibus et oneribus, hoc est de statu activo et passivo pii Instituti; cl an ha­ beatur ecclesiasticum tributum pro Seminario ic. 1356); c) de iis quae videantur necessaria ad meliorem Seminarii statum. 43. An Collegium praeperatorium ad Seminarium habeatur; an distinctum sit Seminarium in maius et mi­ nus (c. 1354, f 2»; ct quo: alumni in singulis. An Missio­ nis conditio exigat ut dumtaxat Seminarium minus constituatur et Seminarium maius regionale erigatur (c. 1354. $ 1 Cfr. Instruct cit. diei 19 Octob. a. 1883). 44. o) An observentur cc. 1363, 1371 circa alumnos admittendos vel excludendos. An servetur c. 1357 circa 295 risitationrm alumnorum et regulas internas. b) Quibus studiis ad normam cc. 1364-1366 clerici incumbant ei praesertim an linguam latinam et patriam alumni accurate addiscant An in pietate clerici se exerceant ut in c. 1367 praescribitur, et an spiritu eccle­ siastico imbuantur urbanitatisque legibus excolantur (C. 1369). 45. a) Si Missio Seminario careat. quomodo consula­ tur pro comparandis sacerdotibus Missioni necessariis. b) An studium habeatur seligendi bonae spei turenes ad clerum indigenam creandum; ubinam et quo fructu educentur (c. 305>. <6. An Ordinarius curet ut aliquis alumnus pietate ingenio praestans peculiaria collegia praesertim quae Romae sunt adeat ut ibidem in studiis perficiantur (c. 1380). 47. An ante ordinationem clerici ad aliquod ministe­ rium per aliquod tempus exercendum apud presbyteros Idoneos mittantur, probationis causa; ct quibus sub cau­ telis. ne vocatio clericorum detrimentum aliquod pa­ tiatur. CAP. VI. De gentium conversione, et de catechu menis 48. Quomodo procedatur ad propagandam fidem inter ethnicos, in illis praesertim regionibus ubi Christiani nondum habentur vel pauci tantum; et an opera tantum catechistarum vel etiam sacerdotum exterorum et in­ digenarum adhibeatur. An cura geratur ut qui huiusmodi associationi­ bus adscript! sunt, in fidei doctrina instituantur et Chri­ stianam vitam ducant. CAP. VIII. De educatione iuventutis in scholis 54. a) Circa scholas pro indigenis» sive pueris shi» puellis» enucleate referatur tum de earum numero, tum de earum gradu et distributione in variis Missionis lo­ cis; scilicet on in praecipuis christianitatibus habeantur saltem scholae ad catechcsim et preces addiscendas; utrum m singulis districtibus vel sectionibus scholae sive inferiores sive superiores ad litteras et reliquai scholares disciplinas addiscendas exstent; an aliquod aliud superioris instructionis Institutum adsit, et quo­ nam in loco. An scholae sufficiant liberis fidelium (c. 1379), et an in ipsis Christianae institutioni iuventutù apte provideatur. Numerus autem sive singularum scho­ larum sive alumnorum dicatur. b) Quomodo deficientiae scholarum superiorum consuli in posterum possit./ B c) Quibus credita sit iuventutis institutio, quot sint magistri catholici ct quot acatholici vel infideles; quo­ modo sustententur. An habeatur schola normalis pro magistrorum formatione vel quomodo eius deficientiae provideatur. 55. a) An in ipsas admittantur etiam filii acalholicorum sive infidelium sive haeticorum; et quibus cauteks ne fidei catholicorum nocere possint; quinam ipsorum numerus respectu catholicorum; quomodo ^instructioni religiosae catholicorum provideatur (c. 1373); et num minister acatholicus pro instructione religiosa acatholicorum admittantur. b) An in memoratis scholis servetur omnimoda separatio puerorum a puellis. 56. An adsint in Dioecesi, Vicariatu vel Praefectura seu Missione scholae ministrorum protestantium vel scholae paganae: quinam earum numerus et gradus; an et quot adsint scholae neutrae ab auctoritate civili con­ stitutae; utrum catholici eas frequentent, an iusta ra­ tione. et quomodo eorum instructioni religiosae provi­ sum sil; et quaenam cautelae ad periculum perversio­ nis a pueris catholicis arcendum adhibeantur, iuxta c. 1374. CAP. LX. De educatione iuventutis in collegiis 57. a) An ct quot adsint convictus seu collegia, sive pro masculis sive pro foemmis; cui eorum directio con­ credita sit; utrum pro solis catholicis an in ipsa admit­ tantur infideles vel haeretici ct quibus cautelis; ouinarc ipsorum numerus respectu catholicorum, quomodo pro­ videatur educationi religiosae catholicorum: an aliqua institutio religiosa detur acatholicis et infidelibus, ct quo fructu; num admittantur ministri cultus acathoUd. vel adolescentes ad eorum templa adducantur. b> Quinam fructus pro religione habeatur ex istis collegiis mixtis; an potius aliquod ex his periculum pro fide habeatur vel immineat. c) An collegium pro catechistis efformandis ha­ beatur. CAP. X. De populo fideli 58. Si laici ad aulam Pontificiam pertinentes ha­ 50 Utrum erectum sit aliquod nosocomium, an disbeantur. nomen et titulus honoris in aula Pontificia pensarla medicamentorum habeantur, ct quomodo ad­ ministrentur reditus pro infirmorum sustentatione. obtentus, dies concessionis aiiacque notitiae dentur. 51. α) An ct quot adsint orphanotrophia pro pueris et 59. Dicatur: a) quot sint numero catholici, et qui­ puellis. et quibus subsidiis sustententur. nam sint genera tlm fidelium mores: quaenam ratio vi­ tae Christianae privata in familiis; - quaenam publica in b) An ct quaenam opificia habeantur ubi pueri et oppidis et civitatibus; an in externis pompis et solemnipuellae aliquam artem addiscant tatlbua magis consistat, quam in vero pietatis spiritu. 52. a> Utrum et qua·· alia instituta chantatu habean­ b) An massonlcae sectae addicti, vel etiam mas· tur: ut ho%p:tiR leprosorum, brephotrophia. gherontocosonlsmi vel socialism! societates habeantur, quot numemia rl alia huiusmodi. ro. quanti momenti: et quid fiat ad occurrendum huic malo. M An officinae tppographicac habeantur, quo faci­ FIUEI UTILIBUS 1922 APR 16 SC DE PROP FIDE. EPIST., RELATIO QUINQUENNALIS MISSIONUM c) Utrum in exercitio iurium politicorum et civi­ lium fideles catholici religionis bono et Ecclesiae liber­ tati pro viribus consulant. 60. Quomodo gencratim parentes et qui loco paren­ tum sunt prolis educationi religiosae prospiciant (cc. 1113. 1372). 61. Num fideles cum paganis vel haereticis ita ver­ sentur. ut spirituale ipsis damnum vel religioni detri­ mentum obveniat. CAP XI. De Sacramentorum administratione 62. Exprimatur an in administrando baptismo ser­ ventur omnia praecepta Ritualis Romani et Codicis I. C. (praesertim cc. 740-744, 765-769). Speciatim vero, an fiat aliqua divisio caeremoniarum et quo idiomate in­ terrogationes fiant (cc. 755-761). 63. An sacerdotes antequam baptismum adultis conferant, de statu libero eorum vel legitimo matrimonio diligenter inquirant et quae sint inquirendi normae. 64. An curent presbyteri ut ad sacramentum confir­ mationis fideles opportuno tempore accedant, et in periculo mortis infantes illud recipiant (cc. 785, 787 seq.). 65. An ct qui sint in Missione casus reservati, utrum in rescrvatlone modus et normae praescriptae cc. 895, 897. 898 observentur, et utrum fidelibus sufficienter in­ notescant (c. 899). 66. a) Utrum fideles solemni praeparatione et pompa ad ρητηατη Communionem admitti soleant, an exciten­ tur ut frequenter et etiam quotidie, ubi sacerdos adest, pane eucharistico reficiantur (c. 863). b) An fideles praeceptum paschale (c. 859) adim­ pleant 67. An presbyteri diligentes se praebeant in refi­ ciendis moribundis extrema unctione aliisque sacra­ mentis. 68. An in Dioecesi. Vicariatu vel Praefectura aut Missione forma celebrationis matrimonii ad normam c. 10M observetur. Et an antea praemittantur, quae in iure praescripta sunt (c. 1019 et seq.). 69. a) Quomodo se gerant sacerdotes in dispensatio­ nibus circa matrimonii impedimenta, et an curent ob­ servantiam Instructionum huius S. C. circa aetatem 24 praescriptam./ b) An dispensationes matrimoniales gratis conce­ dantur (c. 1056), et in scriptis, et utrum exprimatur delegatio apostolica (c. 1057). 70. An abusus matrimoniorum mixtorum invaluerit, et qua frequentia et quomodo circa ea presbyteri se ge­ rant (cc. 1060. 1064. 1065, 1071). 71. An in celebratione matrimoniorum Christiani im­ misceant aliquas caeremonias superstitiosas. CAP. XII. De rebus ad divinum cultum spectantibus 72. a» An in sacris functionibus ac praesertim in adm-nisirationc sacramentorum, et in solemni Missae ce­ lebratione ritus omnes S. R. E. fideliter serventur (cc. 733. 1261); utrum canius adhibeantur, et an iuxta canofl!CM praescriptiones (c. 1264). b) An ingressus ecclesiam sit. prout debut, semper gratuitus (c. 1181). c Utrum ct quinam populares cantus in ecclesiis permittantur. 73 An «ervetur. quoad asservationem Ss. Euchari­ stiae, can. 1265; an caveatur quodeumque periculum irreverentiae : an ea asservatio fiat cum debita decen­ tia et quacnam sit in tantum Sacramentum fidelium devotio. 74. a) Utrum ad maiorem divini cultus decorem ct ad pia opera exercenda, canonice instituti sint Tertii Ordines saeculares. Confraternitates. sive virorum sive mulierum, praesertim SS. Sacramenti et Christianae Doctrinae (c. 711. > 2». aliaeque piae Uniones potissi­ mum pro juvenibus: quo numero et quo religionis pro­ fectu. b> An hae associationes servent praescripta c. 690 de subjectione erga Ordinarium, et c. 691 de admini­ strations modo. 75. An in cultu divino ac veneratione Sanctorum aliquae superstitiones irrepserint et quae. 4M η. 410 CAP. XIII. De festis. ieiuniis et abstinentiis 76. a) Quaenam festa de praecepto in Missione obser­ ventur et an peculiares difficultates habeantur ad aha introducenda quae in Codice praescripta sunt (c. 1247· b) Quae apud fideles sit observantia festorum. 77. a) Quae ieiunia. quique abstinentiae dies serven­ tur. an uniformitas habeatur respectu viciniorum Mis­ sionum et utrum introductioni legis communis (c. 1250 300 et seq.) obstet potius necessitas indigenarum quam Europaeorum, et quae sit ista necessitas. b) Quae apud fideles sit observantia legis absti­ nentiae et ieiunii. CAP XIV. De ecclesiis, sacellis στ ph es ey teri i> 78. Exprimatur an sit m Missione τι umerus sufficiens ecclesiarum et sacellorum; quot ea sint, et utrum mun­ da. decentia et saltem necessariis ad divinum cultum ornamentis instructa sint 79. An ecclesiae rite custodiantur ne furtis et profa­ nationibus obnoxiae fiant; et eae in quibus SS. Eucha­ ristia adservatur. quotidie, si fieri potest, per aliquot horas fidelibus pateant (c. 1266); quomodo observentur cc. 1267-1271 circa custodiam SS.mi Sacramenti. 80. An catholicus cultus libere exerceatur, et quate­ nus negative, an ratio suppetat qua obstacula c medio auferantur. 81. An iuxta ecclesias, capellas et oratoria adsit re­ sidentia pro sacerdote vel etiam decens presbyterium; aut saltem aliquis locus ubi sacerdos convenienter ma­ nere possit. Num sacerdos necessitate compellatur ci­ bum et somnum capere in domibus Christianorum, et an »n hoc abusus habeatur. CAP. XV, De coemeteriis et sepulturis 82. a) Utrum et quae superstiliones in funeribus apud Christianos invaluerint b) An et quae taxae in funeribus exigantur. 83. An exsistant cocmetaria separata pro Christianis, clausa et benedicta; et an canonicae de his leges servari possint ct serventur (c. 1205 et seq.). Si non habeantur, ad id obtinendum quid tentari possit CAP. XVI. De bonis Eccleslke eorumque administratione 84. An et quibus limitationibus iuxta leges civiles Missio bona, sive mobilia sive immobilia, possit proprio nomine possidere, et quae cautelae adhibeantur ut se­ curitati ecclesiasticorum bonorum provideatur. 85. An institutum sit Consilium Administrationi# et uot presbyteris exteris et indigenis constet et an Orinanus in negotiis maioris momenti illos audiat (c. 1520)./ 86. a) An administratores particulares sive ecclesia­ stici sive laici reddant quotannis Ordinario rationem suae administration^ (c. 1525) et servent iuris prae­ scripta circa modum ipsius administratlonis (c. 1523. 1526. 1527. 1544. 1516. 1530-1533. 1538-1542). b) An circa oblationes in commodum Missionis ser­ ventur praescripta cc. 1182. 533 5 1 4*. 630 5 4. 631 ί 3 et 535 de earum administratione et ratione Ordinario reddenda: et an collectores se abstineant a vexatoria et odiosa requisitione. c) An inventaria immobilium, mobilium ct sacrae supellectilis uniuscuiusque ecclesiae vel pii loci confec­ ta m duplici exemplari, altero pro pio opere, altero pro Curia Ordinarii, habeantur (cc. 1296. 1300-1302. 1522). 87. a) Utrum bona immobilia vel reditus in promptu Missio habeat ut sustentationi missionariorum, cleri in­ digenae et expensis pro divino cultu satisfaciat b) Si bona immobilia non habeantur, an spes adsit ut pedvtentim certi reditus sive per oblationes fidelium sive alio modo constitui possint (Cfr. Instr. S. C. dc Prop. F. 19 Martii a. 1893. ut m Collectanea v. II. P· 286. n 1828. II). c) Breviter prospectus accepti et expensi detur ut in appendice cap. XVI 88. α) Circa Missarum sripem. quae taxa synodalis tn Missione vigeat (c. 831). An sacerdotes Missas colligant quibus intra annum ipsi satisfacere nequeant te *835 . an exuberantes ad Orninar.um transmittant (e. 841). b) Quomodo serventur quae cc. 843. 844 praescripta sunt de libro tam personali quam ecclesiarum proprio pro Missis adnotandis. 3 454 t: η. 410 SC DE PROP. FIDE. EPIST.. RELATIO QUINQUENNALIS MISSIONUM CAP- XVII. ΙϋDICTUM SUMMATIM EXPOSITUM CIHCA STATUM Missionis 89. Ordinarius, omnibus in universum complexis, di­ cat, praesertim m sua prima relatione, quid actu sentiat de materiali ac morali condicione Missionis, quae spes melioris status affulgeat, quaenam maiora discrimina immineant 90. In sequentibus vero relationibus addat, quomodo et quo fructu ad effectum perduxerit monita et man­ data. si quae S. C. in sua responsione ad praecedentem relationem dederit; et utrum progressus, regressus, an potius idem ferme persistens status in rebus fidei et 302 morum f haberi videatur in Missione, et quaenam ha­ rum rerum censeantur causae, quaenam proponantur remedia. Datum Romae, ex aedibus S. C. Prop. Fidei, die Paschae Resurrectionis a. 1922.—G. M. Card. Van Rossum. Praef. Petrus Fumasoni Biondi, Archiep. Diocle- COMPENDIUM NOTIONUM CIRCA STATUM MISSIONUM I. Gextrjuxs notthat Missionis Superficies km. quadratis enuntiata: N. ... Limites: quas regiones vel provincias vel praefecturas ci­ viles Missio comprehendat... Residentia pro Superiore Missionis, quae sit Detur Inscriptio postal is accurata et completa adhibenda m epistolii ... Incolae : quot catholici indigenae . N. catholici exten N. quot haeretici vel schismatici: N. quot ethnici: N. . DahuroeUnl: N bebrae: N. II. Dr COMSTTTVxiOMr Missionis newer oiiisio.sx ECCUSIASTICA Quot christianitctci vel missiones (idest cumulationes fa­ miliarum chrtstianarumi· N. . Quot diversarum christianitatum consociationes vel distric­ tus. vel sectiones: N. Quot paroeciae vel quen-paroeciae canonice erectae: N. quot collectiones quasi-paroeciarum: N. An et quot Vicarii Foranti adsint: N III. De Ordinario newt coojttratorixcs xn regimini Missionis Ordinarii Missionis nomen .. natio aetas Coadiutorts cum futura successione vel Episcopi Auxiliari nomen natio aetas / Pro-Vicarii ... vel Pro-Praefecti . nomen natio .. aetas ... Vicarii generalis (vel Vicani Delegatu . nomen natio aetas In Dioecesibus quot canonici vel consultores dloecesam. ac inter eos quot exteri: N. quot Indigenae: N. In Consilio Missionis . quot exteri: N. quot indigenae: N. ... ln Consilio Administratumis quot exteri: N. quot indi genae *. N. IV. H 1-3. - Dc Clero Nw.cn Ordiris vel instituti cui Missio est concredita quot domus: N. Sacerdotes religiosi quot exteri: N. . quot indigenae: N. ... Lalci religiosi ... quot exteri. N. quot indigenae: N. . Sacerdotes sacculares . quot exteri; N. quot indigenae: N. . De Institutis rciigioTii et dc aliis personis quae in Missione adlaborant An et quae communitates virorum, et singularum dicatur nomen quot domus: N. quot sacerdotes exteri: N et indigenae: N quot lalci exteri: N. . et in­ digenae: N . . An et quae communitates multerum. et de iis dicatur no­ men .. quot domus: N quot alienigenae: N. quot Indigenae: N. An et quot Virgines indigenae extra claustra vigentes: N. ... Quo! Catcchistae viri' N et quot mulieres: N. Quot Maoist ri catholici: N et quot acatholici: N. Quot Magistrae catholicae: N. .. et quot acatholicae: N Quot Baptisantes viri: N et mulieres N V. Dr SrwNARns Seminarii praeparatorii .. quot alumni N. Seminarii minoris . quot alumni N. 455 1922 APR U Seminarii maioris ... quot auditores philosophiae: N quot theologiae; N. ... An et quot alumni extra Missionem Instituantur: N. VI. Dr Catichumenatibus Quot pro viris: N. ... quot mensibus coacti: N. auditoribus frequentati: N. .. Quot pro mulieribus: N. ... quot mensibus: N. auditoribus frequentati: N. ... vn. Dr QOIBU5D.VK institutionibus uriUBus a quot a quot otrrUNDKNVAt rn« Nosocomia pro infirmis: quot domus pro viris: N. cubilia: N. . .. hospites per annum: N. quot domus pro mulieribus: N. cubilia: N. hospita per annum: N. . . Orphanotrophia : puerorum; quot domus: N. quot alumni: N. puellarum; quot domus: N. quot puellae: N. Brephotrophia : quot domus: N. ... quot pueruii nutricibus crediti: N. .. quot familiarum Christianorum curis demandati: N. Alia hospitia charttatls: quot domus pro viris: N. ... quot hospites: N. .. quot domus pro mulieribus: N. .. quot hospites: N. Pharmacopolis quot: N. ... et quot curae ibi confectae: N. ... Typhographiae quot: N .. quot tipographi: N. quot li­ bri editi: N. ... Opificia varia: quot pro pueris: N. . et pro quot pueris: N. . quot pro puellis: N. et pro quot puellis: N. ... Vin. Dr Scholis Scholae Missionis. A> — Pro solis catholicis. Quot scholae precum pro pueris: N. ... quot pro puelhs: N. ... quot mixti sexus; N. ... in iis quot alumni: N. quot alumnae: N. ... Quot inferiores pro pueris: N. . quot pro puellis: N. quot mixti sexus: N. ... in iis quot alumni: N. quot alumnae: N. ... Quot superiores pro pueris: N. . quot pro puellis: N. quot mixti sexus: N. in iis quot alumni: N. ... quot alumnae: N. . . / ? Quot professionales pro pueris: N. .. quot pro puellis N. .. quot mixti sexus: N. ... in iis que alumni: N. ... quot alumnae: N. ... B) — Scholae mixtae pro catholicis et non catholicis. Quot scholae pro pueris: N. ... quot pro puellis: N. quot mixti sexus: N. ... Catholici: quot alumni: N. ... quot alumnae: N. .. Non-catholici; quot alumni: N. .. quot alumnae: N. f 2. — Scholae privatae a catholicorum. Quot inferiores: N. .. frequentatae ab acathollcis: N. a catholicis: N. ... Quot superiores: N. ... frequentatae ab acatholicis: N. a catholicis: N. ... Quot professionales: N. . frequentatae ab acathollcis: N. a catholicis: N. .. 5 3. — Scholae publicae. Quot inferiores: N. quas adeunt acatholici: N. catho­ lici: N. ... Quot superiores: N. quas adeunt acatholicl: N. .. catholici: N. ... Quot professionales: N. quas adeunt acatholici: N. eatholtcl: N. ... IX Dr Cot.trans 5 1. — Collegia. Missioni», Quot collegia pro solis catholicis, sive pueris: N. . sive puellis: N. . Quot mixta cum non catholicis, sive pro pueris: N. sive pro puellis: N. . Nomen uniuscuiusque ; ct quae so­ cietas religiosa collegii regimen habeat. Quot alumni catholici Indigenae: N. quot exteri: N. Quot alumni non catholici Indigenae; N. ... quot exteri Quot alumnae catholicae indigenae: N. ... quot exterae: Qu< · aiurnnag non catholicae indigenae: N. . quot exte- 456 Quot collegia N. quot Quot collegia < N. quot § 2. — Collegia acathollcorum. pro pueris: N. quot alumni acatholici. catholici: N. .. pro puellis: N. ... quot alumnae acatholicae: catholicae: N. .../ 411 1922 APR 25.-SACRA POEN., RESP. PART ClRCA DELEGATIONEM FACULTATIS EPISCOPORUM IMPERTIENDI BENEDICTIONEM PAPALEM X. XL Dr fructibus spiritualibus Christianitates in quibus missio praedicata est: N. Quot aliae praedicationes fidelibus: N. quot infidelibus. N Quot Infideles, haeretici, vel schismatici conversi.· N. Quot baptismata adultorum ln periculo mortis: N. ... Quot extra periculum mortis: N. ... Quot baptismata infantium paganorum in periculo mortis N. Quot infantium fidelium: N. ... Quot Confirmationes: N. ... quot devotionis; Quot Confessiones de praecepto: N. Episcopus Medioburgensis in Anglia sequentia dubia huic S. Tribunali proposuit: I. An Episcopus facultatem quae vi Canonis 914 Co­ dicis Juris Canonici sibi competit, impertiri scilicet bis in anno in sua dioecesi Benedictionem Papalem cum adnexa Plenaria Indulgentia, delegare possit clero suo? II. An Episcopus cui talis facultas concessa fuit vi­ vae vocis oraculo a Beatissimo Patre eam delegare pos­ sit clero suo? S. Poenitentiaria Apostolica ad proposita dubia re­ spondendum censuit: Negative ad I. Negative ad II. nisi id expresse fuerit in facultate concessum.—B. Colombo, S. Poenifentiariae Reg. N. ... Quot Communiones paschales; N. .. quot devotionis: N. Quot Extremae Unctiones: N. ... Sacer Ordo quot clericis collatus: N. .. Quae Confratemitatcs ... et quot in annum inscripti: N. N. Quot Defuncti adulti: N. ... quot pueri: N. ... Ordinario Mediobur$«n$i: ER 67 (1922) 70 XII. ΧΠΙ. Dx fidelium Associationibus Qui Tertii Ordines et quot in annum inscripti: N. Quae Confraternitatcs , et quot in annum inscripti. N. Quae Piae Uniones .. ct quot in annum adscript): N. . 412 1922 APR 25.-COM. INTP. RESP. AAS 14 (1922) 313 XIV. Dr sacris Aedi nens Sanctuaria quae peregrini adeunt: N. ... Icclestac publicae: N ... Sacella cum residentia pro missionarlo: N. absque residentia: N. ... Dubia XC An adsint et quot Coemeteria clausa et benedicta: N. / XVL Dr bonis Ecclesiae 1· Quinam sint valor fundorum, valor capitalium, ct quae synodale m pecunia aliis credita. Quale, iuxta taxam spnodalcm, stipendium Missarum.. Missarum... / Reditus bonorum immobilium . alicuius industriae (ex concessione) ... pecuniae creditae ... ex aliis fontibus ... proprii Instituti rcligiosl ... cx Pio Opere Propagationis Fidci ... Subsidia ex Pio Opere S. Infantlae aliorumque simi­ et lium ... Oblationes collecta ex fidelibus in­ digenis ... ex benefactoribus exte­ i ris ... Utrum et quanta pecunia mutuo accepEx aliis capitibus ... Impensae De ratione expensi ad personas Missionis alendas et retribuen­ das pro cultu ... pro Seminariis .. pro scholis et collegiis... pro cntcchumenatibus ... pro aliis institutiombus ... pro itineribus missionariorum ... In vectigalibus ... Pro conservatione immobilium ... Pro novis aedificiis ... Sumptus pro foenorc aeris alieni ... Sumptus pro extinguendis debitis ... Pecunia aliis mutuo data ... Er aliis capitibus ... Ada PrM 12 (1922) 107-108 circa canonem 139 de assumendo a clericis munere SENATORUM VEL DEPUTATORUM XV. Dr COEMXTERlIS De ratione accepti η. 411-413 SACRA POENITENTIARIA - COM. INTERPRES - SC RITUUM 1922 APR 25-29 Ad 1 —. Negative et ad mentem. Mens est: Si vi con­ stitutionis civitatis. Cardinales, Archiepiscopi. Episcopi S 4, munus senatorum aut deputatorum sollicitare vel acceptare possint. II. An Ordinarii locorum in concedenda licentia sa­ cerdotibus. qui se candidatos ad deputatorum comitia sistere cupiunt, potius difficiles quam faciles se prae­ bere debeant Resp. Ad 1 ·". Negative et ad mentem. Mens est: Si vi con­ stitutionis civitatis. Cardinales, Archiepiscopi. Episcopi sint de iure senatores, et Sancta Sedes aliquo modo id probaverit. Cardinales, Archiepiscopi. Episcopi possunt sine speciali licentia Sanctae Sedis huiusmodi munus explere, dummodo per Vicarium generalem aliove mo­ do suis obligationibus satisfaciant In quolibet autem alio casu Cardinales, Archiepiscopi, Episcopi sive residentiales, sive titulares indigent venia Sanctae Sedis. Ad 2 Affirmative ad 1“ partem, negative ad 2“. Romae. 25 aprilis 1922.—P. Card. Gasparri. Praeses. Aloisius Sincero, Secr. Adn. REGATILLO n. 55: IP 2 (1922) 81-82; PrM 12 (1922) 127. 413 1922 APR 29.-SC RIT. DECR. AAS 14 (1922) 358-357 De evangelus stricte propriis in fine missae legendis Expostulatum est a Sacra Rituum Congrvgationr ; * Quaenam sint in Missall Romano. editionis typicae. Evan· “ gelia stricte propria in fine Missae legenda, iuxta novus ” eiusdem Missalis Rubricas Generales (tit. IX. n. 3> Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commi­ ssionis suffragio, omnibus accurate perpensis, ita respon­ dendum censuit: I. Evangclia stricte propria habent sequentes Missae de Mysteriis, Festis seu Personis quae insigni dignitate Pa­ llent; nempe:/ a) Dorr.in i. excepta Missa Dedicationis Ecclesiae, cum Evangelic: Ingressus lesus: 1 Additiones et manationes in Rubricis Missalis, IX, «IV «Erangelio in fine Missae». 3. Denique, si nullum Docr.inlcn·, Pe «riae. Vigiliae. aut alicuius ex Octavts supra, num I. reemsius. «Evangelium to fine Missae fuerit legendum. dicitur ultimum «Evangelium Mlssao siw Officii, primo loco inter celer» quae «Evangelium stnete proproxm (et non approprtatum. vel ex aliquo «Communi assignatum. vel per Octavam e Fesm repetitum i ha« beant, commemorati». 458 PIUS XI. MOTI PR. DE PIO OPERE A PROPAGATION FIDEI η. 414 b) B. Mariae Virginis, excepta Missa Assumptionis ipsius B. M. Vm, cum Evangello: Intravit Icsus in quoddam castellum : O sanctorum Archangelorum et Angelorum Costedum ; di sancti loannis Baptistae et sancti loscph. Sponsi B. Μ. V.: ci sanctorum XII Apostolorum. IL Item Evangclia stricte propria exhibent Missae Ss Innocentium Mm,. S. Mariae Magdalenac Pocnitcntis. S Marthae Vtrg.. Commemoratio Omnium SS. Summorum Pontificum atque omnes Missae votivae quae in ipso Missall primo loco exstant : non vero Missae votivae ad diversa quae incipiunt a Missa pro eligendo Summo Pon­ tifice, etc. Atque ita rescripsit, declaravit ac decrevit Die 29 aprilis 1S22.—A. Card. Vico. Ep Portuen. et S. Rufinac. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Adn. I. PAUWELS in PrM 12 (1922) 110 «t »n HrT 49 (1922) 552 555. EL 36 (1922) 250; ME 34 (1922) 204. 1922 MAI 3.-PIUS XI. MP. AAS 14 (1922) 321-326 De pio opere a pbopacatione fidei amplificando PIUS PP. XI Romanorum Pontificum m hoc maxime versari cu­ ras planum est oportere, ut sempiternam animarum sa­ lutem. lesu Christi regno per orbem terrarum dilatan­ do. quaerant, quandoquidem divinus Ecclesiae Conditor, apostolis suis s:c mandavit: Euntes docete omnes gen­ tes;1 Praedicate Evangelium omni creature.’· Id Petrus, id successores eius nunquam praetermiserunt: camque ipsam ob causam, quo tempore experientium virorum industria et labor, maria pervestigando, ignotas regiones invenerat, atque ad novos populos aditum hominibus apostolocis patefecerat, decessor Noster illustris Gre­ gorius XV. sapienter existimans, ut eius Acta loquun­ tur. « praecipuum pastoralis officii caput esse propa« gationem Fidei Christianae ». sacram Congregationem Propagandae Fidei instituit, quo quidem immensum pla­ ne opus apostolatus apud infideles melius promoveretur. Huius enim Congregationis est cum missionaries in om322 nes partes dimittere eosque pro locorum rationibus' disponere, tum personis institutisque et consilio et re praesto esse, omnia denique praestare, quaccumque. ad subveniendum Missionum necessitatibus, studium apo­ stolatus ac multiplex Christi caritas suaserit. Quod vero, oroprie attinet ad rerum externarum subsidia, quae ad Missionum catholicarum bonum quamquam potissima non sunt, magnum tamen momentum habent, ea olim decessores Nostri largiter ipsi praebuerunt. Accedebat, ut principes Christiani. opinione quoque adducti scili­ cet non exiguarum omnis generis utilitatum, quas suis regnis nationibusque obventuras sperabant, magnis eas­ dem Missiones liberalitatibus adiuvarent. Nunc autem alia prorsus condicione ac fortuna haec Apostolica Se­ des utitur, ut constat: neque ei iam ad Ecclesiae san­ ctae fines proferendos multum licet rerum publicarum largitate confidere Cetcroqui numquam fortasse alias tantus exstitit in populo Christiano animorum motus ad provehendas Missiones, quantus nuper excitatus est. cx quo decessor. Noster desideratissimus. Benedictus XV. Litteras Encyclicas Maximum illud ILE 221J ad orbem catholicum ea de causa dedit. Nimirum optimo diligcntissimoque Pon­ tifici tam acerba laborum ac dolorum perpesso, dum diuturnum bellum mansit, ac deinde pace Europae sua­ denda propemodum defatigato. Dei benignitate hoc est oblatum solacii, ut in Africa, in Asia, in America certis argumentis prospiceret Evangelicae praedicationis suc­ cessus multn feliciores, quam antea, mox futuros. Nos vero quos eadem tenet atque alit exspectatio. Nostrum intelligimus esse rei nulla deesse ope. ob eamqur causam curare perdiligenter, ut et quae ille sapien­ tissime praescripsit, religiose serventur, et quibus MisMonxrn noetri subsidiis indigent ad melius elaboran­ dum. ea illis abunde suppetant Subsidia quidem, quae externis m bonis consistunt, solent religiosorum fami­ liae. pro suis quaeque Missionibus, ex populo Christiano conquirere: populus au torn, vel fidei amore caritathque studio motus vel alio etiam honestissimo sensu, nat non invitus, atque in nonnullis nationibus affluen­ ter Verum neque haec stipes corrogandi ratio accommo­ 159 1922 MAI 3 data est singularum Missionum necessitatibus, neque per eam licet aequabiliter atque ordine universas ad­ ministrare Missiones maiore cum earum emolumento ac stabilitate. Quaecumque igitur inventa sunt genera particulari­ bus Missionibus opitulandi. Nos aeque ac decessores Nostri, comprobantes, habemus in animo catholicarum Missionum universitati, certa ratione ct via. cx catho­ lici orbis collatione, consulere, ita quidem ut et corro­ gatae apud omnes nationes ab omnibus, quotquot sunt Ecclesiae filiis vel minutae stipes in unum acervum, universe Missionibus tuendis destinatum, colligantur, et haec pecunia omnis, potestati quidem arbitrioque com­ missa Nostro dumtaxat et Sacrae Congregationis Chri­ stiano nomini propagando, per delectos a Nobismetlpsu viros, in omnes distribuatur Missiones, pro uniuscuius­ que necessitate, Iam vero cogitantibus Nobis quo pacto Id propositum efficiamus, feliciter occurrit praeclarum illud Lugdu­ nense Opus α Propagatione Fidei nuncupatum, quod ab­ hinc laude spectatissimi condiderunt. Nemo est qui sin­ gularia promerita instituti huius ignoret; quod quidem inter Galliae catholicae reccntiora ornamenta et decora numerari debet; hoc enim societatis vinculo colligati, mirabile est quam multi ex omni ora ac parte terrarum Missiones catholicas adhuc suo et stipis auxilio et piae precationis suffragio iuvare consueverint Quapropter magnis pontificalis indulgentiae muneribus ac privile­ giis Opus, dc quo loquimur, cumularunt decessores NostrL praecipueque Gregorius XVI Apostollcls Litteris Probe nostis die xv august mdcccxl (CICF n. 495 sub die 18 Sep. 18401. et Leo XTII Epistola Encyclica Sancta Dei civitas diei m decembris mdccclxxx [Acta Leoni? XIII v. 2 p. 169 - 182], omnibus Episcopis universoque fide lium gregi honorificentissimis verbis commenda- Λ runt. Nobis autem hoc loco dilaudare libet utriusque Consilii. Lugdunensis et Parisiensis, a quibus guberna­ tur, prudentiam maxime et aequitatem in adiuyandls non iis tantum Missionibus Fidei sanctae custodiendae ac promovendae studio, usquequaque constitutas ha­ beat, verum etiam, quas ceterae gentes. lesu Christi spiritu in certamen honestissimum instinctae, condi­ derunt. Ob eam igitur, quam memoravimus, causam, potius quam aliquid novi inveniamus, faciendum videtur, ut ipsum Opus Propagationis Fidei, sede eius in hanc al­ mam Urbem, totius Ecclesiae caput, translata, aptius a Nobis reddatur ad mutata tempora, Nostraque ornatum auctoritate. Pontificale fiat instrumentum stipibus fide­ lium ad usum Missionum universarum colligendis. Idque Nos effecturi sumus eo libentius quia qui tum Lug­ duni tum Lutetiae Parisiorum huic Operi praesunt» da­ tis ad Nos pientlssimis litteris professi sunt se, ut filios Ecclesiae observantissimos. magna amplexuros volun­ tate. quidquid posthac de re sibi suisque civibus caris­ sima haec Sedes Apostolica decreverit. In quo quidem lectissimi viri se et catholica professione et Gallico nomine dignos praebuerunt, cum aperte ostenderint tan­ ti apud sc esse dare operam regno lesu Christi in terri? amplificando, ut ceteras res. vel quas recte meritoque diligunt, posthabere non dubitent. Nos vero huiusmodi animi habitum eumque non modo eorum proprium sed communem catholicorum hominum ex Gallia, sic pro­ bamus ut in faciem Ecclesiarum vehementer commen­ demus. Itaque de Apostolicae potestatis plenitudine. Motu proprio et certa scientia, haec statuimus et sancimus: I. Pium Opus a Proj>agatione Fidei, in novam for­ mam redactum, iam nunc Romae esto apud Sacram CongregaVoncm dc Propaganda Fide, ut ipsius Aposto­ licae Sedis sit instrumentum ad fidelium stipes undique cogendas' vasque erogandas m usum omnium Mlsr.o- 35 num catholicarum. II. Operi universo praesidebit» a Nobis per eamdem Sacran Congregationem electum cx Clero earum nationum, quae sollemne habeant certam pecuniae vim tn Opus conferre. III. Natio Galbea, utpotc quae ipsum Opus, de quo agitur, pepererit, atque in traducendis ad fidem barba­ ris utilissime semper laboraverit. Generalis Consi', i praecipuo quodam iure particeps esto. IV Pium Opus itemque Generale Operis Consilium quem ad modum dirigi oporteat, gemina lege, hu adiuncta Litteris, statutum est. V Consilia uniuscuiusque Nationis centralia, quae dicuntur, ad has Nostras leges, de sententia Generalis 4*1 1922 MAI 3 PIUS XI. STATUTA OPERIS A PROP. FIDEI ET CONSILII GENERALIS Consilii, sua ipsorum statuta exigant. Quod sicubi huiusmodi Consilia desiderentur, ea quam primum Episcopi instituenda curabunt. Ubi autem res iam simili instituto adsit, quamquam alio nomine, eorumdem erit efficere ut. omni sublato discrimine, ad hoc Opus redigatur; ve­ hementer enim in hoc genere ad fructum interest, ubi­ que, quantum locorum varietas patitur, teneri aequabilHatem. Nos equidem, patrocinio freti Mariae Virginis Imma­ culatae, atque Apostolorum Principium Petri et Pauli, illius quoque magni Fidei Catholicae propagatoris. Fran­ cisci Xaveni. huius sodalitatis patroni caelestis, ex di­ vina benignitate iam lore confidimus, ut quod decessori Nostro optatissimum fuit1 hoc ipsum Opus a Propaga­ tione Fi ‘ei, itemque alia duo a Sancta Infantia et a Sancto Petro Apostolo ad Cleri indigenae institutionem, quae Opera haec Apostolica Sedes agnoscit sua, laeta­ bile iam capiant incrementum. Pro certo autem habecnus Episcopos ceterosque sacrorum Antistites in hac causa omnem operam studiumque. apud suam quemque SS Ecclesiam. Nobis navaturos, adhibita in/ primis Coruoriatione Cleri Missionaria, quae dicitur: quam Consocia­ tionem, mirifice sane opportunam, Nobisque non minus ac decessori Nostro probatam, si quidem apud se desit, concerc maturabunt. Quaecumque vero his Litteris statuta a Nobis sunt, ea omnia firma et rata esse iubemus contrariis quibus­ vis non obstantibus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die m mensis mail. in festo inventionis S. Crucis, mcmxxii, Pontifica­ tus Nostri anno primo.—Pit’s Pp. xi• MATTH.. XXVIII. 19. * MARC., XVI, 15. 1 BE­ NEDICTUS XV. in Hit. encycl. Maximum illud. [LE 221], A£a. PrM 12 (1922) 67. 72. 415 *2 19 MAI 3.-PIUS XI. NORMAE. AAS 14 (1922) 326-328 PII OPERIS A PROPAGATIONE FIDEI STATUTA GENERALIA L Pium Opus a Fidei Propagatione quod inter alia in crmmcdum Missionum instituta primum locum obtinet, arum ac vere catholicum est: consociatio scilicet omnium ex omni gente fidelium non solum ad orbis terrae evangctaitfonem conjunctis ad Deum precibus adiuvandam. sed etiam ad Labores missionariorum stipe collata sustinendos, atque ad pecuniam a fidelibus oblatam Missionibus distnbuendam. 11. Idem Pium Opus Lugduni in Gallia anno Domini 1822 constitutum est: deinceps saepius a Romanis Pontibebus privilegiis ac donis spiritualibus cumulatum, deni­ que a Summo Pontifice Pio divina Providentia Pp. XI Motu-proprio die 3 mail 1922 (LE 414) edito ad dignitatem instrumenti Apostolicae Sedis evectum. III Quare Pium Opus proxime nititur auctoritate San­ ctae Sedis unde suam vim roburque mutuatur ; domicilium lutem praecipuum Romae habet in aedibus Sacrae Congrei itionis de Propaganda Fide, a qua. licet sejunctum, tamen pendet IV. Sodales Operis adscnbuntur christ!fideles ubique ter­ rarum degentes, qui duodecim saltem sint annorum atque l.i ungulas hebdomadas vel vicesimam libellae partem Cralgo unum solidum), vel libellae quartam in singulos cvmses. vel libellas duas et sexaginta centesimas partes quotannis conferant: iidem praeterea quotidie semel Pater «t Ave recitare debent, addita invocatione: Sancte Fran«ce .Vereri, ora pro noble. Ii vero qui semel ducentas 1127 hei as solvunt, sodales in perpetuum/ adsrrlbuntur. V. Pii Operis sodales in decurias vel centurias vel chlLarchias vel aliter pro locorum rerumque adi unctis dis­ tribuuntur. VI. Pium Opus non tantum pecuniam a sodalibus obla­ tam. Rd etiam ab aliis quibuslibet sponte allatam: stipen­ dia quoque pro Miut? celebrandis: atque etiam bona immobüis. resque pretiosas cuiusvis generis in commodum Miœontnn libentissime recipiet. VIT. Pii Operis administratio suprema est penes ConsiLua Superius Generale Romae consistens apud Sacram Cocrregationem de Propaganda Fide. Etdem praeest SccreUrius pro tempore Sacrae Congregationis de Propaganda Fde qui ad id munus a Summo Pontifice expresse nomiratur. Consilium vero iuxta statutas leges agit ac regitur. VIR In singulis nationibus, in quibus Pium Opus viget, confutuentur Nationalia Consilia quae Consilio Superiori Gecerali consistenti in Urbe sublecta erunt. Eorum Praesi­ des * Sacra Congregatione de Propaganda Fide, consideratis Episcoporum votis, dicentur η. 415-416 IX. Consilium Superius Generale curabit: Ii ut apud omnes nationes. Episcopis adiuvantlbus. Pium Opus rite instituatur, atque incrementum capiat, praesertim Consiliis Nationalibus institutis: 2) ut una eademque ratio servetur m subsidiis inter Missiones distribuendis; 3i ut congruenter naturae Pii Opens nova incepta pro regionibus diversa in unum componantur; 4> ut examini sublidantur atque rata habeantur statuta, item rationum libri qui a Consiliis singularum nationum sibi oblati erunt. 5) ut pecunia a fidelibus cbtata Mvdcnltus acquibiliter dist buatur luxta regulas a Sacra Congregatione _ JBL de Propaganda Fide ad id statutas. X. Pecunia collecta quotannis mense martio a Consi ko Superiore Generali Missionibus distribuitur. Eidem Consilio Superiori Generali licet ad arbitrium Pracsidis alias largi­ tiones extra id tempus erogare. XI. Omnes Missiones, nulla excepta, hac pecunia luvantur, quae quidem, necessitatum ratione habita, omnibus aequabiliter distribuitur. De acceptis atque distributis sti­ pibus quotannis in commentario Pii Operis referatur. XII. Missionum necessitates Consilio Superiori General: patefiunt cum ex certa notitia Sacrae Congregationis dc Propaganda Fide, tum ex responsionibus ad peculiare quaestionarium a Missi on arils datis. XIII. Consilia vero in singulis constituta nationibus cu­ ram habent: 11 ut Pium Opus in omnibus regionis dioecesibus rite condatur conditumque promoveatur./ 2) ut Pii Operis natura atque proposita opportune evul­ gentur. praesertim libris vel foliis editis, singulorum popu­ lorum indoli congruentibus, inter quae Annales de Propa­ gatione Fidei vernacula lingua confecti praecipui habendi sunt ; 3) ut pecunia collecta in singulis dioecesibus recte ad­ ministretur atque ad Consilium Superlus Generale tuto mittatur. XIV. In singulis autem dioecesibus Pii Opens Modera­ tores ab Episcopis eliguntur ob eam causam ut apud omnes paroecias, parochis instantibus, eiusdem Pii Operis incre­ mentum curent, pecuniam a fidelibus oblatam colligant, camque ad Consilium Nationale mittant. XV. Pio Operi in singulis nationibus promovendo valde confert Consociatio Cleri Missionarta, quae eo spectat ut animos sacerdotum ad Pium Opus atque ad cetera huius­ modi epera promovenda excitet. XVL Congruenter fini ad quem Pium Opus est institu­ tum. tum Consilium Superius Generale, tum Consilia Na­ tionalia. tum etiam Moderatores dtoecesanl sedulo curabunt ut in adscriplorum animis per conciones supphcatior.esquc sollemnes fides viva, pietas sincera, zelus animarum vi­ geant unde Pio Operi divina munera ad uberes eius fructus concilientur. 416 1922 MAI 3.-PIUS XI. NORMAE. AAS 14 (19221 328-330 STATUTA PRO CONSILIO SUPERIORE GENERALI PII OPERIS A PROPAGATIONE FIDEI I. Consilium Superlus Generale Pii Operis a Propaga­ tione Fidei Romae sedem habet apud Sacram Congre­ gationem de Propaganda Fide cui proxime sublicitur. II. Idem constat Praeside. Vtcepracside. Secretaria Ge­ nerali aliisque membris tum ecclesiasticis tum taleis Il sunt: 1) Praesides Consiliorum quae in singulis nationibu« constituta sunt: 2i nonnulli vin ecclesiastici Romae commora nu * qui nationum ad Pium Opus plurimum conferentium singula­ rum singuli personam gerent: 3) aliquot alii vel sacerdotes vel laid qui ob peculiarem rerum peritiam Pio Operi valde profuturi videantur. III. Praeses Consilii Superioris Generalis c«t Secretariapro tempore Sacrae Congregationis dc Propaganda F.de qui tamen ad hoc munus Pracsidis Pontificia auctoritati nominatur. IV Gallorum genti, apud quos Pium Opus ortum habui', quorumque praeclara merita m operibus mtK Praeterea Consilii Superioris Generalis est examini subiicere atque rata habere Consiliorum singularum natio­ num statuta: itidem rationum libros una cum pecunia quotannis sibi oblatos approbare. X. Ad subsidia Missi on thus rite distribuenda Consilio Superiori Générait euroe est: 1) pecuniam in unum collectam m fundis tutis ac fru­ giferis collocare; 2) eandem pecuniam resvc alios forte oblatas Missioni­ bus aequabiliter distribuere secundum regulas a Sacra Con­ gregatione de Propaganda Fide ad id statutas, in eum finem dumtaxat ut Christi regnum ubique gentium dilatetur. XI. Praeses Pium Opus regit de pleno consensu ΕΛι Cardinalis Praefecti Sacrae Congregationis de Propaganda Fide ; praeest sessionibus Consilii Superioris Generalis Jus­ que deliberationes et decisiones gubernat. XII. Vicepraeses. Praeside absente, eiusdem partes im­ plet, praeterea Pracridi in communicationem laboris suas vires confert quasi proximus ac studiosissimus administer. XIH. Consilium Superius Generale quod maiori parti placuerit, decernit. Decreta vero quae de rebus maioribus fieri contineat, subliduntur Sacrae Congregationi de Pro3S0 paganda Fide ut eidem probentur./ XIV. Secretarius Generalis nominatur a Sacra Congre­ gatione de Propaganda Fide, proponente Consilio Superiore Generali. Et maxime incumbit Pn Operis procuratio; idem in coetibus Consilii Superioris Generalis suffragium confultivum habet: munere fungitur ad nutum Sacrae Con­ gregationis dc Propaganda Fide, honorarium accipit. XV. Secretarius officialibus inferioribus proxime praeest: praeparat negotia in coetibus Consilii Superioris Ge­ neralis agenda ; Consilii Superioris Generalis mandata exse­ . *quitur litteras mittit accipitque. aliaque huiusmodi mu­ nera explet. XVI. Secretario autem subsunt Vicesecretarius, Arcarius allique officiales stipendio conducti, quos Consilium Supe­ rius Generale, prout res postulat, nominat. XVIL Vicesecretarius Secretario in omnibus adsistit. eiusque absentis vices gerit, itemque sessionibus Consilii Superioris Generalis, ubi opus sit. interest. Ls a Consilio Superiore Generali nominatur, proponente Secretario. XXTII. Thesauri Custos arcam Pii Operis diligentissime custcdit: praeterea quotannis accepti et expensi rationem, a duobus Censoribus ad id a Consilio Superiore Generali deputatis excussam atque probatam. Consilio subticit. XIX. Arcanus pecuniam ab adscnptis datam vel ab aids oblatam recipit ; sub nutu autem thesauri Custodis dili­ genter administrat XX. Consilium Superius Generale semel in mense fere , *convenit extra ordinem vero, prout res postulet. Penes Pracsidem ius est et officium idem convocandi. XXI. Conveniunt omnia Consilii membra Romae com­ morantia; eaque suffragii deliberativi ius habent XXII. Pecunia a christifldehbus oblata, quotannis mense martlo distribuitur a Consilio Superiori Generali. ΧΧΓΠ. Omnes vero Consiliarii extra Romam degentes, mature advocantur ad coctum a Consilio Superiore Gene­ rali mense martlo habendum. XXIV. Tnbus vel quatuor ex Consilii membris commit­ titur ul. antequam Consilium Superius Generale ad pecu­ niam distribuendam conveniat distribuendi rationem prae­ parent eamque Consilio proponant 1922 MAI 3 causae super merito ad Supremum hoc Tribunal, vel ad peculiarem EiTiorum Patrum Commissionem, prouti Sanctissimo placuerit Re autem plenissime considerati, interveniente ac disceptante Promotorc lustitiae in hoc Supremo Tribunali constituto, rescriptum est ab EAo Card. Praefecto: Negative, iniuncto mihi infrascnpto onere decisionem ad iuris normam extendendi. Ut ex praecedenti decisione Supremi Tribunalis abunde liquet, agitur in hac causa de interpretando testamento con­ dito a pia foemina Lucta Gumamcla a. 1676 cx oppido Car.· daba. m territorio dioecesis Manilensis. culus tenore lega­ verat patribus Augustinianis: nimirum, partem dictorum bonorum, clausula 115, explicilis verbis Provinciae Ordina: partem vero, clausula 116. destinaverat conventui Candibensi» qui tunc temporis doctrina scu centrum missicmi cum animarum cura exstiterat. Anno 1698. orta seditiose adversus Hispanos. Religiosi expulsi fuere; qui solum re­ diere anno 1904. dominatione Americana iam instaurata: tum iterum quidem in sua Provincia, non autem in «c· ventu Candabcnsl redintegrati sunt, eo quod ecclesia cum adnexa paroecia ab Episcopo interim saecularis reddita fuerat. Itaque cum bona a Luela Gumamcla legata iirn Provmcia omnia possideret, parochus saecularis interim te Candaba constitutus ea vindicavit, quatentis dotem cap­ pella nia e ct paroeciae Candabcnsis efformare ea asserebat; et renuentes Fratres Augustinlanos in ius rapuit coram Curia Manilcnsi. A sententia in favorem parochi prolata Regulares ad Sacram Romanam Rotam appellavere; qtue duplici sententia conformi anno 1916 et an. 1919 controversa legatorum bona Regularibus adiucavit. Provocante paroche ad Supremum Tribunal, huius die 6 martii 1920 prodii! decisio, vi cuius declaratum est restitutioni in integrum fieri non posse locum quoad bona, de quibus in clausula 115. absque ulla aequi vocatione Provinciae Regulari legata Quo vero ad bona, de quibus in clausula 116. recte qualem decidebatur ea censulsse Rotam Conventui et non paroe­ ciae - formahter nondum existentis - fuisse legata; non autem sufficienter investigasse Rotam constabat utrum Re­ ligiosis intuitu saltem missionis, cui successit formalis pa­ roecia. controversa bona legata fuissent. Quum vero, ad sensum quoque can. 533, ( 1. ct can. 1636. § 1. niai con­ trarium probetur, praesumendum sit bona donata vel le­ gata rectoribus ecclesiarum, etiam Religiosis, esse donati intuitu ecclesiae, concludebatur concedendam esse restitu­ tionem in integrum, ad hunc tantum effectum, ut RoU quod omisisset suppleret, videlicet Inquireret ulterius num bona claus. 116 recensita, legata fuissent intuitu ipsorum Religiosorum. quod si non constaret, censenda forent in­ tuitu missionis legata, et ideo dlludicanda paroeciae, quae nunc missionis locum iure occupat. Auditorum itaque Rotale. Videntibus omnibus, annosam causam quarto resumpsit iudlcandam sub dubii formula ex officio Ita statuta: “ An bona de quibus m clausa 116 te­ stamenti Luelae G u mu mela conventui de Candnba tributa sint intuitu PP Augustinianorum. ita ut ad ipsos, non au­ tem ad missionem seu paroeciam, eorumdem dominium pertineat In casu eamdemque causam die 16 augusti 1921 declsit pro Augustmianis. praefato dubio affirmativa respessione dimisso. Motiva autem decidendi plenissime manifestata sunt m sententia publicata dic 9 novembris 1921. Ea quidem du­ plicem partem continet: alteram in iure. qua negare vide­ tur in casu quamlibet praesumptionem iuris favore nusr.onis seu paroeciae: alteram in facto, qua fusius, adducti» argumentis, probat “ dato non concesso quod praesumen­ dum sit bona controversa legata fuisse intuitu missionis nm contrarium probetur, dicendum est plane constare bona de quibus in casu intuitu Augustinianorum conventui de Candaba fuisse legata ”. Itaque tum cx formula dubii, cum cx disceptatione te facto eidem ad amussim respondenti, ferit plane oculos. Ro­ tale Auditorium ad unguem stetisse mandatis Supremi Tri­ bunalis, quum enim suppleverit plenissime in facto investi­ gationem. quam Supremum Tribunal huc usque omissam dcnunclaverat. ex eadem investigatione plane coiutax Rota edixit bona controversa fuisse in casu Intuitu Augusti­ nian^ rum. et nequaquam intuitu missionis, conventui dc Candaba legata: qua posita facti affirmatione. legiUme quidem can. 1636 J 1. coll. can. 533. f 1. n. 3 ct 4. ad 417 casum deducens, concludebat dominium controversorum praediorum ad Augustinianos, non ad paroeciam spccLarv. Haec agendo Rotale Auditorium tum terminis manditi 1922 MAI 3.-SIGNATURA AP., DECISIO. PART.· huius Supremi Tribunalis, tum legibus ab eodem In casum adlecatls. plenissime stetisse dicendum est Quamobrtm nullo modo opinio vel suspteio ulla cadit, sententiam pro­ MANILEN. latam esse contra ius Constitutionum. Id vero satis superque est ut quaevis restitutio in integrum aut consimile Legatorum piorum lntfr parochum et fratres remedium adversus sententiam Rotalem denegatur. Hoc ORDINIS EREMITARUM S. AUGUSTINI enim propositum Supremo Nostro Tribunali Signaturae at­ tributum es * quod non w de ture litigatoris scu de mimo In ordinario Congressu habito dic 3 aprilis 1922 in causae ludicat. sed de iurc Constitutionum pronunciat. ut aedibus Emi ac Rfhi D D. Augusti Card. Sili. Supremi hac sartae et tectae in ludiciis serventur ° Ferta IV. die 31 maii 1922 In generali consessu Supremae S. Congregationis Sancti Officii. Efni ac Rrhi Dni Cardinales in rebus fidei ct morum Inquisitores Generales, praehabito DD. Consultorum voto, decreverunt: c Opera omnia aucte­ ris Anatole France, ad praescriptum Codicis I. C. can. 1399» 2°, 3*. 6°, 8°. 9°. prohiberi ipso iure, eaque in Indi­ cem Librorum prohibitorum inserenda esse ». Insequenti vero feria v, die 1 iunii eiusdem anni. Sanctissimus D. N. Pius divina providentia Papa XL in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, relatam sibi Emorum ac Rmorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et publici iuris fieri praecepit. Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, die 2 lum: 1922. — Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Off Notarius. 1922 Π X 10.-SC CONC. RESOL. AAS 14 (1922) 459-467 B A R U L E N. Collationis canonicatuum 12 novembris 1921 et 10 iunii 1922 Species facti. — Antiqua S. Mariae maioris collegiata. in urbe Barulensi, vulgo Barletta, erecta, tribus di­ gnitatibus. idest archipresbyteratu et duobus cantoratibus. constabat, una cum 30 portionibus seu officiis. Cle­ mens XII. Bulla In suprema, die 29 iunii 1731, reservati ut antea S. Sedi collatione earumdem trium dignitatum, ceteras 30 portiones seu officia in totidem canonicatus erexit, quorum collationem ipsi Capitulo concessit quo­ ties Apostolicae reservationes et affectiones non obsta­ rent/ Verum Cappellanus maior regiae Camerae S. Clarae, Neapoli, quadam sententia diei 9 decembria 1786, collogiatam S. Mariae maioris et eius Capitulum declara­ vit regii patronatus, ideoque ius eligendi ct nominandi archipresbvterum aliosque capitulares regi utriusque Siciliae attribuit. Quum vero Capituluum collegiale S Mariae maioris suas hac de querelas movisset regi Ferdinando, hic. rescripto diei 17 aprilis 1790, reservata sibi archiprcsbytcratus collatione, idem Capitulum redintegrandum iussit in possessione eligendi more so­ lito capitulares, cosque sibi praesentandi pro regia ap­ probatione et confirmatione. Dcin Pius IX. Bulla Im perscru ta bili diei 21 aprfib 1860 (Acta Pii IX v. 3 p. 148 - 1641. memoratam & Mariae maioris Collegiatam in cathedralem aeque principaliter metropolitanae Tranensi unitam erexit eamque componi statuit 4 dignitatibus (l e. archi­ presbyteratu, archidiaconatu. primiceriatu et thesaurariatu), necnon 20 canonicis ac 12 beneficiatis, slmulque. S. Sedi reservata primae dignitatis seu archipresbyteratus collatione, pro aliorum canonicatuum pro­ visione Archiepiscopo pro tempore Barulensi facultatem induisit « tres digniores ecclesiasticos viros ex universo clero Barulen. Inudato utriusque Siciliae Regi eius­ < que legitimis successoribus praesentandi ut ex iis tri­ « bus unum nominet, qui ab eodem Archiepiscopo vel *3 19 IUN 10 SC CONCI LU. BAKULEN-, COLLATIONIS CANONICATUUM < per sc vel per alium ... canonicam institutionem re< clpial: quoad vero cetera beneficia, eadem iuxta soli« lum conferantur nihilque innovetur ». Quum autem in huius Bullae exsecutionem nonnullae exortae fuerint controversiae praesertim circa canonicatuum provisio­ nem. Archiepiscopum inter ct Capitulum Barulense quaedam inita fuit conventio ab eodem Pontifice Brevi diei 22 augusti 1874 approbata, vi cuius, excepta prima archipresbyteratus dignitate S. Sedi reservata. « idem < Capitulum nominare seu proponere pergat legitimo < recognito Regi, in quem Sedes Apostolica rite transla< ta privilegia huiusmodi agnoverit, idoneam ecclesias< ticam personam cx universo Barulensi clero, habita < quoad ipsi mananae ecclesiae addictos ratione servitii i a statutis et consuetudinibus capitularibus praescripti < et facta etiam facultate extraneum a civitate virum < deligendi, quatenus id in utilitatem et decus ecclesiae < cessurum fore in Domino Judicaverit. At vero nomi< natio quaelibet huiusmodi nullius roboris remanere < debeat nec ullum sortiri valeat effectum donec appro< batio accesserit Barulensis Ordinarii, cui iudicium de t nominati idoneitate plene reservatum existât ita ut < approbatione huiusmodi denegata ad alias succesive < nominationes huiusmodi Capitulum et canonici praei fati procedere teneantur. Institutio autem personae < sic propositae ac nominatae semper et libere ad ipsum < Barulen. Ordinarium spectet, et pertineat et ab eodem < sive per se sive per alium virum in eccle/siastica < dignitate constitutum ac ab eo rite delegandum con< cedi debeant ... ». Hacc praxis nominandi canonicos Barulenses hucus­ que servata est. nisi quod, quum ob leges eversivas nu­ merus capitularium ad 6 bénéficiâtes et ad 12 canonicos civiliter recognitos, 5 computatis dignitatibus, redactus sit, anno 1917 adiuncti fuerunt sola Ordinarii aucto­ ritate tres canonici statutarii qui non secus ac ceteri canonici iisdem iuribus fruuntur ac oneribus tenentur. Et quoniam idem Capitulum, iuxta statuta, art. 29, < ha c la cura abituale delle anime, nomina a vita per la < cura attuale quattro canonici de gremio Capituli coi < titolo di canonici coadiutori curati per la Cattedrale e < le altre tre Vicarie. La nomina di detti canonici coad< iutori non è valida se non viene approbata dall’Or< dinario, e per le tre Vicarie sarà fatta possibilmente • nella persona dei canonici statutari ». Hae 4 coadiutoriae curatae, nempe Cathedralis, S. Sepulcri, S. Mariae a Victoria et S. Familiae, nuper a civili auctoritate tamquam verae paroeciae recognitae sunt; Capitulum vero deliberatione diei 25 octobris 1920 renunciavit favore Ordinarii cuicumque iuri, si quod haberet, praesentandi seu nominandi tres canonicos stalutarios, m vicarios seu parochos trium ecclesiarum S. Sepulcri, S. Mariae a Victoria et S. Familiae deputan­ dos. Et hodiernus Ordinarius Barulensis ab hac S. C. inter alia petiit et die 1 febr. 1921 obtinuit « che il i parroco della Cattedrale sia un canonico riconosciuto < dallo Stato, e che gli altri tre parroci siano canonici < statutari con uguali dirittl di quelli riconosciuti dallo < Stato . che i 4 parroci siano canonici perché parro• ci. onde se per qualsiasi ragione cessassero di essere < parroci. cesserebbero di essere canonici ... ». Hisce gencratim praetactis, ad hodiernam quaestio­ nem pressius quod attinet, addendum est quod Admi­ nistrator apostolicus Barulensis ut provideret canonicis curatis ecclesiarum Cathedralis et S. Sepulcri, mense martio 1920 concursum indixit, cui nomen dederunt quatuor candidati, seu sacerdotes Russo. D’Amato. Spe­ ra et De Fidio, qui postremus periculi minor evasit, lamvero idem Administrator quum censuerit canonicatan statutarium curatum S. Sepulcri esse liberae colla­ tionis Ordinarii, illud sacerdoti Russo, utpote digniori in concursu recognito, statim contulit, et reliquit Capitulo (icuitatem eligendi canonicum curatum Cathedralis in­ ter alios duos candidatos approbatos seu inter D’Amato ei Spera praetermisso sacerdote De Fidio. Capitulum praetulit sacerdotem Spera, eumque die 25 maii 1920 nominavit ad canonicatum qui vacaverat die 29 decem« bris 1918 ob promotionem canonici Pastore ad/ quartam thesaurariatus dignitatem, dum officium curati seu pa­ rochi Cathedralis vacavit dumtaxat a die 5 maii 1919 propter obitum sacerdotis Musti, qui erat simul archldiaconus seu secunda dignitas et parochus Cathedralis Sacerdos Spera obtinuit quidem regium decretum no­ minationis in canonicum curatum Cathedral's. sed non­ dum est conscquutus eius canonicam Institutionem et possessionem. Pariter Capitulum Barulense. ut alterum approbatum seu sacerdotem D’Amato praemio remuneraretur prop4© n. 122 1er decennale praestitum servitium cooperatoris paroecialis in ipsa Cathedral·, eadem ut supra die 25 maii 1920, plenis suffragiis 10 eidem pollicitus est nomina­ tionem canonicatus primo vacaturi. Vacato autem dic 14 augusti 1920 canonicatus per promotionem sacerdotis Scuro ad secundam archidiaconatus dignitatem, post bi­ duum habitus fuit capitularis conventus» in quo sacer­ dos D’Amato in canonicum electus fuit atque Ordinario pro approbatione praesentatus. Quamvis enim ipse ex novem canonicis praesentibus nonnisi quatuor suffra­ gia reportaverit, tamen quintus canonicus schedulam vacuam deposuit et alii quatuor a voto sesc abstinue­ runt. ea tantum de causa quod contenderent ad pro­ visionem eiusdem canonicatus deveniendum non esse nisi prius aliis Capituli quaestionibus solutis. Verum sacerdos De Fidio, qui in concursu reiectus fuerat, prius seu dic 23 augusti 1920 electionem sa­ cerdotis D’Amato in canonicum, et dein die 22 insequentis septembris nominationem sacerdotis Spera in canonicum parochum Cathedralis Barulensis apud S. Sedem ut nullas denunciaviL Svxoesis DisŒJTATïOxTS. — 1. Nullitatem nominationis ca­ nonici D’Amato ipse praesertim repetit ex defectu nuiontatis suffragiorum, eo qued in postrema volatione capitu­ lari diei 16 augusti 1920 super 9 capitulari jus idem candi­ datus dumtaxat 4 vota sibi faventia reportavit EX adverso patronus Capituli contendit illa 4 vota a sac. D *Amato re­ portata unanimitatem in casu praeseferre, quia iuxta cano­ nem 101 Codicis L C. in votis computandis. ” demptis votis " nullis ”, ratio habenda tantum est eorum “ qui suffra** glum ferunt ”, seu votantium non autem praesentium, sicut decernunt etiam Statuta capitularia, artic. 87: " Nrn “ avrà valore quella volatione o deliberatione. Ia quale - non abbia ottenuto il suffragio di metà più uno dei votanti ~. Nullitatem vero nominationis canonici parochi Spera desumit idem De Fidio ex eo quod, ob negllgentiam Capi­ tuli et Ordinarii, collatio eiusdem canonicatus devoluta est ad S. Sedem. Dum enim vacatio/ canonicatus de quo 463 agitur incepit a die 22 decembris 1918. eius provisio per electionem sacerdotis Spera nonnisi dic 16 augusti 1929 effecta est. E contrario procurator Capituli sustinet tempus utile 4 mensium, quum in casu agatur de canomeatu curam animarum habente, ex canone 1457 a die tantum concursus computandum esse. Iamvero concursus habitus fuit die 32 martii 1920. nominatio vero sacerdotis Spera in canoni­ cum curatum die 28 aprilis successivi facta fuit. Verius quoad hanc canonici curati Spera elect? enem cum distinctione respondendum videretur, quum In casu officium parcchl non sit perpetuo adnexum uni canonlcatui, quemadmodum constat cx statutis capitularibus et cx facto qued ultimo defunctus canonicus orchidiaconus offi­ cio quoque parochi fungebatur. Hinc quum Capitulo Baru­ lensi tamquam parocho habituali in vim canonis 471 I 2 competat ius praesentandi actualem vicarium cathedralis. iuxta tenorem canonis 161 trimestre utile decurrere incepit a die concursus iuxta citatum canonem 1457. ac proinde valida dicenda videtur deputalio sacerdotis Spera ad offi­ cium parochi Cathedralis infra dictum tempus facta. At collatio canonicatus in casu, quippe qui per se non habeat adnexam curam animarum, ideoque concursum non impor­ tet. vi canonis 1432 | 3 ad S. Sedem devoluta esse ridetur Siquidem Capitulum Barulense cx supposito iurvpatronatus eibl competente nominare omisit canonicum intra quadri­ mestre ad tramitem canonis 1456, et etiam Ordinarius iure * devolution! intra sequens semestre iuxla praescriptum ca­ nonis 1458 canonicatum ipsum Ubere conferre neglexit II Verum gravior eaque clegantior quaestio promota est cx officio circa ipsum ius nominandi seu praesentandi ca­ nonicos in Capitulo cathedral· Barulensi. utrum nempe hcc ius seu privilegium adhuc vigeat pes·. Codicis I. C. promul­ gationem. an e contrario ei derogatum sit eam 403 its se habente: “ Exceptis dignitatibus, ad Episcopum pertinet audito Capitulo, conferre omnia et singula beneficia ac canonicatus in ecclesiis tum cathedralibus tum collcgiahbus, reprobata quavis contraria consuetudine et revocato quoli­ bet contrario privilegio, sed firma contraria fundationis le­ ge ct praescripto canonis 1435 Capituli patronus defensione typis edita toti» rirtbus dimicat pro huius iuris seu privilegii tuitione eiusque etiam in praesens exbttcntta. Praemisso enim qued iuxta canonem 4 " iura aliis quaesita itemque privilégia atque induits quae ab Apostolica Sede concessa In usu adhuc sunt nec revocata, integra manent, nisi huiu * * Codici ca­ nonibus exprcs’c n vocentur -, contendit tu» n-:minandi «eu praesentandi canonico· in casu revocatum noa fu:< *e vi citati canonis 403. qui iuxtl/ ipsum “ revera (ecc ttuato * il 464 caso délia legge di fondazione) U privilegio che altri. fuori deirOrdmario. abbia S. Sede concessis; nam ius patronatus, uti patet ex rtbu eius definitione, per se lam non inhaeret ipsi fund sed est specialis Ecclesiae concessio. Exceptio tamen debet quoad indulta patronatus etiam privilégiai) in cordatis a S. Sede concessa, quia iuxta canonem 3. “ cis canones initas ab Apostolica Sede cum variis NaUcmbCi conventiones nullatenus abrogant aut iis aliquid obrogatu eae idcirco perinde ac in praesens vigere pergent contraria huius Codicis praescriptionibus minime oletantibus Denique quoad Capitulum Barulcnsc non videtur ambi­ gendum agi de iure patronatus cx mero privilegio, qo». madmodum nec ipse patrocinator Capituli diffitetur. Atauj fortasse difficultas oriri posset ex eo quod Ius nominandi «eu praesentandi in casu innitatur conventione inter Arch> episcopum ct Capitulum Harulenses inita atque a Pio IX Brevi Rationabilia anni 1874 firmata. Sed quum conventu» ipsa fundetur in privilegio iurispatronatus a S. Sede tuae concesso et nunc revocato, cessante fundamento lurid;« concessionis pontificiae, ct ipsam conventionem cessai oportet. Quare, ctc. Resolutio. - Porro propositis semel et iterum, in ple­ nariis nempe Sacrae Congregationis comitiis diei 12 oportet cx tenore indulti novembris 1921 ct 10 iunii 1922, dubiis ex officio ita ut Ex adverso retinendum videtur ius nominandi seu prae· sequitur conceptis: sentandi canonicos Capitulo cathcdrahi Berulensi iam pri­ dem competens, quum naturam privilegii induat, a relato I. An post Codicem iuris canonici in Capitulo catht· canone 403 Codicis fuisse revexratum. Per hunc enim cano­ drali Barulcnsi adhuc vicere dicendum sit ius nomi­ rem m Capitulis saltem cathedraiibus ct collegiahbus vi­ nandi seu praesentandi canonicos in casu;/ detur conservatum tantum ius nominandi seu praesentandi aut ius patronatus, quod a lege fundationis originem du­ II. An nominationes sacerdotis D’Amato in canoni­ ceret. quocumque alio titulo sive consuetudinis sive pnvicum et sacerdotis Spera in canonicum parochum Cathe· lepii excluso. dralis Barulensis sustineantur in casu: Etenim verbum conferre seu collatio dicti canonis 4Û3 ex EiTii ac Revfhi Patres, perpensis omnibus, respon­ se imponat collationem liberam beneficiorum non solum ad 465 exclusionem aliorum/ collatorum sed etiam ad exclusionem dendum censuere: collationis necessariae, quae a lege fundationis singulorum Ad I. Nepa rive. beneficiorum causam non habeat. Haec vox colici to sine Ad II. Sanatis defectibus, sacerdotes Spera et D’Anaaddito sumitur In Codice pro collatione Htxra (salva semper fundationis legci. ex. gr. in canone 296 4 1: ~ collatio di­ to immittendos esse in possessionem respective canonignitatum tum in Capitulis cathedraiibus tum ir. coBegiaUbus catus, facto verbo cum Ssrno. Sedi Apostolicae reservatur et generarim in canonibus Quas resolutiones Ssfhus Dnus Noster Pius div. prov. collationem beneficiorum respicientibus. E contrario Codex quoties indicare intendit collationem beneficiorum necessa­ Papa XI. referente infrascripto Sacrae Congregationis riam. nunquam utitur verbo collatione sine addito sed con­ Secretario, approbare dignatus est.—I. Mori, Secr. stanter verbis iiutttutionc car.onira, ex gr canonibus 143. 149. 332. 1466. 1467. 1468 et ita porro. Arfn. IP 2 (1922) 89.103-104; ME 35 (1923) 68-73. Nec praetereundum quod in canone prostant verba audi­ to Capitulo, Haec autem auditio Capituli non solum Episco­ pis onerosa, sed inutilis omnino evaderet si collatio de qui in hoc canone, praeter casum legis fundationis, esset etiam necessaria, idest ad praesentationem seu neminationem patronorum. Praeterea mens legislatoris hac de re non videtur dubia, quum eo tendat ut Ecclesia plenam acquirat Ubertatem in conferendis beneficiis praesertim Capitulorum cathedralium (quorum membra ipsum Episcopi senatum constituunt» et C R E M O N E N. collegialium. Unica exceptio facia est quoad beneficia patronata ex fundatione seu dolatione, ut quoad possit, in­ Benedictionis sacri fontis. Die 10 iunii 1922 tegra servetur fundatorum voluntas. Urgetur hoc argumen­ tum cx eo quod, praecise, ut videtur, cx consideratione OüAZsno. — Dato nuper libello exponebat Rrtlus Ordina­ huius can. 403. a Commissione pro authentica Codicis inter­ rius Cremonensis, ex institutis sancti Caroli in Concilio pretatione resolutum fuerit primum " optionem iam cen­ Provinciali Mediolanensi VL teneri parochos, tum In sabba­ seri prohibitam etiam ubi viget cx speciali induito aposto sancto tum In pervigilio Pentecostes, adtre respective fodeo " et postea " hanc prohibitionem intcUircndam esse quemque ecclesiam matricem seu plebanam. in eaque sacri non solum quoad dignitates, sed etiam quoad omnes cafontis benedictioni adsistere. ” Peracta vero solemn! benenonieatus " ILE 210], " dictione - haec habet instructio - vasculum quod portant * offeret ut aqua impleatur: impleti os diligenter occludet. Res clarior evadit sl perpendantur dispositiones quae a “ tum illud velo albi coloris conteget, in parochialemque Codice statuuntur in capite dc iurepatronatus. Sane, cano­ “ ecclesiam debita veneratione deferet, clericis duobus prone 1445 tus patronatus definitur J summa privilegiorum, “ xime praeeuntibus, qui lumlnaria portent Ad ecclesiam cum quibuadam oneribus, quae cx Ecclesiae concessione “ suam ubi venerit vasculum cum luminibus in fonte hapcompetunt fundatoribus catholicis ecclesiae, cappeliae aut “ tistcrii collocabit: inde m sacristiam recta veniet ubi mox beneficii, vel etiam eis qui ab illis causam habent **. Heic " «aens Missae vestibus se induit sicque indutus cum clero uti patet iuspatrnnatus tantum recognoscitur fundatoribus " et populo ad fontem procedit ubi canit antlphonam Sicut beneficiorum eorumque successoribus, non autem iis qui • cervus, etc. Mox vasculum aquae bapttamalis capit effunHlud ex consuetudine vel privilegio apostolico aut quovis “ dltquc tn fontem, qc deinde, adluvante diacono allove alio titulo repetunt. Idque ad tramitem Concilii Tridentint. “ ministro, aliam praeterea aquam quanta satis sit ad eum cap. 12. «css. 24 de reform.: M Nemo, etiam cuiusvis dignita­ “ implendum, quem statlm claudet ”, tis ecclesiasticae vel saecularis, quacumque ratione, nui ecclesiam, beneficium aut capellam de novo fundaverit et Verum, subdebat Episcopus, inolitam iam esse consuetu­ construxerit, seu iam erectam, quae tamen «ne sufficienti ntccostcs haec omnia prorsus dinem. ut in pervigilio Pentecostes dote fuerrt. de suis propriis et patrimonialibus boni com­ omittantur: sabbato nutem sancto absque ulla solemnitate petenter dotaverit, lus patronatus impetrare aut obtinere vasculum aquae e benedictione fontis in ecclesia matrice 466 possit aut debeat "J ad paroecialem affertur, ut plurimum, ab aedituo: quilibet Nec valide opponi posse videtur hanc luris patronatus vero parochus in sua ecclesia, ante Missam, benedictionera nquac cum cereo peragit usque ad oleorum infusionem definitionem potius quam iura patronatus constituta re­ spicere so!umm~do constituenda. Nam praeterquamquod de­ exclusive: deinde aquà ita bcnedictA replet fontem, in finitiones dantur de rebus prout existunt non autem prout quem effundit parvam illam aquae quantitatem e matrice exlstere possunt, de facto ex canone 1450 ** nullum patro­ allatam. - Equidem, attenta cieri paucitate, gravius hic natus lus ullo titulo constitui In posterum valide potest **. nostra aetate videtur parochis, per eos dies adeo oneratis. atque Episcopi tantum possunt " fundationem beneficii ad­ adsistcnUam in ecclesia matrice superaddere, cx alia vero mittere ca adiecta conditione ut beneficium prima vice parte ritus benedicendae aquae per iniu/sinncm cerei p*»- ai conferatur clerico fundatori vel alii clerico a fundatori chalis nonnisi cum populi offensione omitteretur. Ideoque designato ", exclues proinde In posterum lis qui ab ipsis postulabat ut: 1·) firmo manente onere accipiendi a matri­ fundatoribus causam habent, secus ac dicitur in relata iuris ce. in signum sublectionis. Olea sancta fena V in Coena patronatus definitione. Domini, singulis paroeciis adludicaretur ius peragendi bapUsmahs fontis benedictionem, in omnibus iuxta Romanum Nec In contrarium facessere videntur canones 1455. 1·. Minoie; 2·) in pervigilio Pentecostes liceret, prout iam 7333 ct 1471 a defensore Capituli citati. Nam duo priores ferret consuetudo, benedictionem fontis omittere, si iam canones optime aptantur turibus patronatus ex fundatione, peracta fuisset sabato sancto. exclusis allii ex consuetudine vel privilegio Canon vero 1471 nracterauam referri potest ad futura Indulta peculiari Requisitus ab hac Sacra -Con __.iercRatione de consensu in· de causa forsan a S. Sede concedenda. Intelllgendus videtur tcrvsse habentium retulit deinde Ordinarius tum Capitu- SACRA CONGR. SACRAMENTORUM ET SANCTI OFFICII 1922 IÜN 10-14 Ium cathédrale, tum longe maiorem partem ple ban orum seu ecclesiarum matricum rectorum, consentire sane ut lus benedicendi fontem cuivis parocho agnosceretur, quod non­ nullis videbatur iam provisum per can. 744 | 1 Codicis luria canonicis ad mentem resolutionum ab hac S. Congregatione datarum in Spataten . 7 iun. 1892. Utincn., 13 ian. 1899; Noturien., 16 febr. 1900; Lucan, ct Anmincn., 22 apri). 1907. Quidquid sit de hac Interpretatione. In casu, attento con«nsu ut supra praestito ab interesse habentibus, nihil pro­ hibere videtur, quominus parochi ecclesiarum filialium pos­ sint fontem baptismalem in propriis ecclesiis benedicere iuxta ritum MUSalU Romani. Vicisslm. aliqua difficultas adesse videtur circa unicam for.Us benedictionem In anno, seu In sabbato sancto dum­ taxat, omissa benedictione in pervigilio Pentecostes. Ansam huic difficultati praebere videtur dictio dislunctiva Ritualis * Romani. “ aqua vero solemnls baptismi sit eo anno bene" dicta in sabbato sancto Paschatis vel sabbato Pcntecow stes ·. unde videretur alterutra dumtaxat, non utraque. esse Ln praecepto; eo ve) magis quod datus nuper Codex, can. 462. 7*. in recensione functionum paroeciallum, nomi­ net solam benedictionem fontis in sabbato sancto, silentio premens fontis benedictionem in sabbato Pentecostes; nec renuit Sacra Congregatio Concilii, in resolutionibus supra ciutis. consuetudinem omittendi benedictionem in perviflho Pentecostes, uti tolerandam concedere. Ex adverso haec praestat animadvertere: iuxta magis rtcepUm interpretationem, quam enucleat et sequitur lau­ data resolutio S. C. Concilii in Lucan, ct Ariminen., 22 aprll. 1507. verba Ritualis Romani id tantum sonant, quod in pro­ patulo est. aquam nimirum adhiberi benedictam in sabbato sancto Paschatls pro baptismis conlatis medio tempore inter Pascha et Pentecosten; benedictam vero in sabbato Pente­ coste praevio, pro baptismis collatis reliquo anni tempore: minime itaque inde concludere licet alterutram benedictio­ nem non esse in praecepto ; dc quo, e contrario, apertissima prostant S. R. C. decreta, v. gr. 2878 (Urbcvctan., 7 dec. 1E44). 3331 (S. Hippolythi. 13 aprll. 1874) et aha plura item 227 rtlaU in supradicta/ causa Lucan, ct Arimincn. - Quod Codicem attinet, can. 462. 7·. declaratur dumtaxat functio­ nem esse parocho reservatam, nisi Capitulum id peragat, fontem baptismalem in sabbato sancto benedicere, non Ideo excluditur benedicendum esse fontem in pervigilio Pentecostes. Enimvero ad mentem can. 2 ad corrigendam leçem aliquam Uturgicam expressa Codicis mentione opus est. qualem in casu nemo dicet intercedere. Quaerere autem cum ex can. 462 . 7. benedictio fontis ln pervigilio Pente­ costes sit necne reservata parocho, non obstante silentio dicti canonis, in rem praesentem non attinet, quamvis pro simili reservatione non incongrue quis ex analogia legis et cx can. 6. 2'. argueret Demum si nonnumquam, ut praefertur. Sacra Concilii Ccnrregatio declaravit contrariam inolitam consuetudinem tolercri posse, id non simpliciter edixit, sed ob peculiares carus circumstantias, ad modum privilegii contra legem, quod, ut planum st. invocari nquit extra casum expressum (cf. can. 49 s.) - Hujuscemodi vero peculiares casus cir­ cumstantiae in proposita specie nullae afferuntur. Resolutio. - Omnibus itaque perpensis. Emi Patres Sacrae Congregationis Concilii, in plenario conventu ln Palatio Apostolico Vaticano habito die 10 iunii 1922. ad proposita dubia, nimirum: I. An et quomodo benedictio sacri fontis fieri possit etiam in paroeciis filialibus in casu; II. An tolerari possit consuetudo benedicendi aquam baptismalem semel in anno, seu Sabbato sancto Pas­ chalis dumtaxat, in casu; respondendum consuerunt: Ad I. Affirmative, servatis Missalis Romani rubricis; Ad II. Negative. Facta postmodum de praemisis SSfno Domino Nostro Pio PP. XI relatione per infrascriptum Sacrae Congre­ gationis Secretarium. Sanctitas Sua datas resolutiones approbare et confirmare dignata est—I. Mori, Secr. Ad». J C in NrT 50 (1923) 542-543.· 1P 3 (1923) 79-80; ME 35 (1923) 205-206, 424 1922 IUN 10.-SC SACR., LITTERAE CIRC. PART.· ClBCA CELEBRATIONEM MATRIMONII VIDUARUM MILITUM 00 BELL! CAÜSA.M. ABSQUE RITIBUS IURIS CIVILIS ΙΠτηο e Reu.mo Signore, In riguardo all’esecuzione delle riservate istruzloni. comunicate ai Rev.mi Or­ dinarii. afinchè non si permettesse alie vedove di guem b celebrazione dei matrimonio religioso senza Vatio civile, parecchi Ordinarii si sono rivolti a questa S. Congregazione, domandando se, ad evitare i concubinati. che purtroppo sl vanno moltiplicando con gra­ ve scandalo e danno delle popolazionl, non fosse espediente recedere dal detto divieto o almeno temperarne il rigore. 434-425 Stante la gravità del fatto segnalato, si è voluta nuovamente presentare all’csame degli Emxni Padri )a importante questione; e gli Em.ml signori Cardinali, nella nunlone plenaria dei 23 maggio u. s.. dopo ma­ turo esa me, hanno risposto: in decisis et ad mentem Resta adunque inalterato il divieto di non permettere ia celebrazione dei matrimonio alie vedove di guerra senza 1’atto civile, salvi i casi straordlnaril contem­ plati nella Istruzione dei 20 giugno 1919 (LE 187], La mente poi degli Em.mi Padri è che, essendo la legge dclla pensione delle vedove di guerra informata ad equitâ, i Parroci ed i Confessori devono fare opera persuasiva presso i propri parrocchiani e penitenti. affinche questi accettino lealmente la legge, tanto più che llstruzione s’ispira spccialmente al bene delle ve­ dove stesse, che contraendo il matrimonio religioso senza l’atto civile, si espongono a danni irreparabili, purtroppo non infrequenti! Nè è da omettere che la trasgressione di detta norma darebbe pretesto ai nemici della Chiesa d'invocare dall’autorità civile la tante volte minacciata legge di costrizione, con 1'obbligo del­ la prccedenza delTatto civile. Tanto era in dovere di comunicare alla S. V.. e con sensi di particolare ossequio mi è grato professarmi della S. V. HLma e Revjna devxno servo.—M. Card. Lega. Prefetto. L. Capotosti, Vescovo di Terme, Se­ gretario. Roma, 10 giugno 1922. * OrCrnxriit Italiae; Codox malrlmoaialls p. 358-359. 425 1922 IUN 14.-SC S. OFF. DECR. AAS 14 (1922) 379-380 t Intimatur excommunicatio in sacerdotes adhuc partici­ pes DAMNATAE SOCIETATIS « IEDNOTA > ATQUE PROSCRIBITUR EIUSDEM NOMINIS COMMENTARIUM PERIODICUM Quum certis auctoribus non sine gravi moerore Su­ prema haec Sacra Congregatio Sancti Officii, fidei mo­ rumque integritati tutandae praeposita, compererit praescriptiones contra schismaticam quorumdam e Tche/coslovachia sacerdotum consociationem lednota 380 quae appellatur, iam inde ab anno 1920 ab eius regionis Episcopis editas et a Sede Apostolica (videsis Aera Apost. Sedis, voL XII, pag. 57. η. I et pag. 585, η. Π) (Epist Benedicti XV diei 29 ian. 1920: AAS 12 (1920) 57 et Alloc, in Consistorio diei 16 dec. 1920: AAS 12 (1920) 585 - 5831 probatas et confirmatas, in irritum cecidisse: ne in re tanti momenti suo muneri suisque partibus deesse videatur, illa sua edicta quibus memo­ ratam consociationem reprobavit ac disolvi iussit, im­ pensius renovare iterumque confirmare cogitur, prout presenti decreto renovat iterumque confirmat Sacerdotes igitur quotquot sunt qui dissolutae conso­ ciationis quomodocumque adhuc sint participes, nisi intra quindecim dies ab huius decreti promulgatione per Episcopos facienda computandos, a schismatico pro­ posito resipiscentes, suorum Episcoporum ac Sedis Apo­ stolicae mandatis plene atque absolute se subieccrint. excommunicationem Apostolicae Sedi reservatam ipso facto, absque alia declaratione, se incursuros esse sciant; quatuor vero illi sacerdotes, qui consociationis eiusdem praesidium (quod vocant) constituunt, excommunicatio­ ne nominatim cum omnibus iuris effectibus, novo de­ creto insuper se mulctatum iri. Hac ipsa occasione, periodicum commentarium, cui pariter titulus lednota, haec eadem Suprema Sdcra Congregatio omnino reprobat, damnat ac proscribit, unaque simul excommunicationem Sedi Apostolicae speciali modo reservatam, in can. 2318 $ 1 statutam, ad eiusdem commentarii editores, defendentes, legentes, ac retinentes, expresse extendit Sacrorum e Tchecoslovachia Antistites curae sibi habebunt hoc decrelum. Ssihi D. N. D. Pii Pp. XI auc­ toritate confirmatum, in sacerdotum ad quos spectat, fideliumque sibi sublectorum notitiam, ut efficacissime in Domino videbitur, sine mora perferre; cl quampri­ mum Sacran Congregationem de rei exitu certiorem facere. Datum Romae, ex aedibus Sancti Officit dic 14 iunii 1922.—Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Off. Nota­ rius. η. 126-430 1922 WN 14-16 (1922) 394 circa indulgentia* apostoli cas. DIE 17 FEBRUARII 1922 SS-MUS d. n. pius dignatus est (LE 391] Dubium: NEMPE QUAS XI LARGIRI In canone 933 praescribitur uno eodemque opere, cui ex variis titulis Indulgentiae adnexae sint, non posse plures acquiri Indulgentias, « nisi aliud expresse cau< tum fuerit ». Cum autem Indulgentiis Apostolicis a Ssmo D. N. Pio Pp- XI die 17 februarii 1922 benigne impertitis praemittantur quaedam monita, quibus sub n. 4* edicitur, ex expressa declaratione eiusdem Ssmi Do­ mini nostri, per Apostolicarum Indulgentiarum con­ cessionem nullatenus derogari Indulgentiis a Summis Pontificibus iam alias concessis pro precibus, piis exer­ citiis vel operibus ibi recensitis; humillime quaeritur utrum per huiusmodi declarationem rcipsa cautum sit, ad normam postremi incisi citati canonis 933. ut uno eodemque ex operibus in elencho Indulgentiarum Apostolicarum recensitis plures Indulgentiae respective ac­ quiri possint? S. Poenitentiaria Apostolica ad propositum dubium, dic 9 mali 1922, respondendum censuit: Affirmative, fac­ to verbo cum Sanctissimo. Quod responsum, ab infrascripto Cardinali Poenitentiario Maiore m audientia diei 2 iunii praedicti anni. Ssmo D. N. Pio Pp. XI relatum, eadem Sanctitas Sua benigne confirmavit, ac publici iuris fieri iussit Datum Romae, in Sacra Poenitentiaria Apostolica, die 14 iunii. anno 1922.—O. Card. Giorgi, Poemf. Maior. S. Fagiolo, S. P. Secr. Adn. J. CREU5EN in NrT 49 (1922) 437-438; PrM 12 (1922) 125-126. 1922 IUN 16.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART Prior claustralis et subprior IN CONGREGATIONIBUS MONASTIC’LL NON VENIUNT NOMINE SUPERIORIS LOCALIS Dubium - Ab Abbate Primate S. Congregationi Re­ ligiosorum proposita sunt sequentia dubia: Num « prior claustralis » et « subprior » veniant in monasteriis O. S. B. sub nomine « superioris localis » can. 505? Num < priores conventus les » sint superiores majo­ res in sensu C. J. C.? Num litterae dimissoriales pro ordinandis monachis clericis dirigi possint etiam ad Ordinarium Loci, ubi invenitur domus studiorum? Ad haec dubia S. Congregatio Religiosorum respon­ dit ut sequitur: Resp - Romae, die 16 Junii 1922. Reverentissime Pater, Haec S. Congregatio, mature perpensis omnibus, ad dubia a Tua Paternitate proposita scribendum cen­ suit prout sequitur: Ad 1. id est utrum in monasteriis Confoederatis Or­ dinis S. Benedicti prior claustralis nec non subprior veniant nomine « superioris localis > in sensu can. 505? « Negative ·. Paternitati Tuae addictissimus. Maurus SeraLini. O S. B., Secr. Prof. N 4981121: AOSB 28-34 (1920-26) 100-101 PART Celebratio matrimonii coram solis testibus in peculia­ ribus ADIUNCnS. ID EST. CUM LEX CIVILIS PRAEREQUIRIT MATRIMONIUM CIVILE. ET MATRIMONIUM CANONICUM CELE­ BRANDUM E5T ANTEQUAM FOR MALITATES CIVILES IMPLERI POSSINT Relatis in Contre satione de disciplina Sacram, preci­ bus Ordinarii Brugen. circa facultatem permittendi. 475 attentis peculiaribus circumstantiis, matrimonium conn solis testibus viduae Ν’. N. cum fratre viri sui N. N„ obtenta jam dispensatione super impedimento affinitati m primo lin. coli, gradu, eadem S. Congr. rescriben­ dum consuit prout rescribit: Ordinario Brugen.. consti­ tuto primum sibi etiam, si opus fuerit, per juratam con­ trahentium attestationem, nullum aliud inter ipsos in­ tercedere canonicum impedimentum, cum facultate per­ mittendi ut absque praesentia parochi matrimonium id casu valide et licite iniri possit, emisso a sponsis fomaL consensu coram duobus testibus; imposito, ad nonnam can. 1103, 4 3. testibus in solidum cum contrahentibus onere, curandi ut initum conjugium quamprimum paro­ cho significetur, qui in libro matrimoniorum illud, sal­ tem secreto, adnotet cum indicatione diei et nominibus testium qui praesentes fuerunt Idem autem Ordinaries hortari non omittat nupturientes ut ad sacramentum Confessionis et SS. Eucharistiae debitis cum dispositio­ nibus accedant ante matrimonii celebrationem, ac insu­ per curet ut i idem contrahentes se obligent ad formalitates civiles explendas statim ac fieri poterit, cujus obligationis documentum m Curia episcopali adservetur. • Ordinario Brusenii: A. DE S.MET. De »ponsilibus et mitrinoe^ 135. Adn. A. DE SMET op. dt. n. 135-136 p. 109-110. 429 Dubium : circa missas de requie in trans latione cadaveris olim humati Expostulatum est a Sacrorum Rituum Congregatione: i Utrum Missa de Requie, quae celebratur in trans< latione cadaveris iam humati in definitivam sepultu■ ram, gaudeat privilegiis Missae exsequialis ut in die « obitus seu depositionis, quamvis exsequiale funus < peractum fuerit occassione praecedentis sepulturae » Sacra porro Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis suffragio, respondendum censuit: Nega­ tive, sed ad casum propositum eadem Sacra Congre­ gatio extendit privilegia contenta in novis Rubricis Mis­ salls tit. III. de Missis defunctorum, n. 6. Atque ita rescripsit, declaravit et induisit Die 16 iunii 1922.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R C. Praef, Alexander Verde. Secr. Ada. I. PAUWELS in PrM 12 (1922) 111-112; EL 36 (1922) 321-322; ME 34 (1922) 229 230 430 1922 IUN 16.-SC RIT. DECR. AAS 14 (1922) 468-471 H I L D E S I E N. DUBIA VARIA: 1 - Dr. testo Patroni principalis itcsqvi Octava. 2 - Di ftrus Rogationum. 3 - Di missis detvnctobcm. 4 - Di Missa dc honorkm Ssmi Cordis Iesu prima nnu Vî IfZNSLS CELXnjlANDA. 5 - Dl EV ANGELUS TN ΠΝΤ MlSSAl Sacerdos losephus Machers, qui pro diocesi Hildesicr* Directorium ecclesiasticum componere detet. de consensu sui Rflll Episcopi, sequentia dubia, pro benigna rtsponAicne. Sacrorum Rituum Congregationi humiliter subiceit; ni­ mirum: At De Ferto Patroni principalis crusque Oetaea. I. Sl Missa Patroni principalis vel saltem Evangelium non est determinatum. Ucetne diebus infra Octavam necnea in die Octava (secundum Rubricas novi Missalls ante Com­ mune unius Martyris et ante Missas votivas ad diversa positas) aliam Missam vel aliud Evangelium ex eodem Com­ muni rumere atque in die Fvfti· an Mis am vel BîfmgeUSB pro Festo electum per totam Octavam legere oportet’ II. Et si a/jirmatifr ad primam lpartem. Ucetne m casu rtiatn Lectiones trium Nocturnorumn Officii ad libitum cx Lectionibus diversis eiusdem Communis eligere, observau tantum regula quod Missae et Officii Evangelium tdem esse debet? B» Dc Fertis Rogationum UI. In Missa Rogationum, st ad Processionem celebrarer ln ecclesia, ubi etiam ___ _ dc _ die. __ ___ __ celebratur Missa sine___ cantu utrum Commemorat tone» .speciales' hcri'dèbcnt an non’ SACRA POENITENTIARIA - SACRA CONGR. RELIGIOSORUM C) Dc Mush defunctorum. IV. Si Missa celebratur pro defuncto nondum scpulto. cum vcl sine cantu, dlobus quibus Missas quotidianas pro defunctis ln cantu resp. sine cantu celebrare licet, utrum in omnibus ecclesiis et oratoriis Missa pro dic obitus cum uruca Oratione uti oportet?/ V. Et st affirmative, Ucetne hanc Missam etiam post se­ pulturam celebrare, si Missa cxequialis rationabilem ob causam celebrata nondum est? VL Diebus ut supra liberis Ucetne plures Missas, de die HI. VII. XXX. opportuniore post acceptum nuntium, anni­ versaria. etiam late sumpta, celebrare, an unam tantum? VII. Missa cantata in anniversariis, quae extra diem obi­ tus ex fundatione celebratur, vel quae pro omnibus de­ functis alicuius coetus semel quolibet anno habetur, utrum eo tantum casu gaudet privilegio, quo certa dies in funda­ tione vel cx consuetudine coctus est determinata, an etiam, quo dies ad Libitum celebrantis vel coetus eligitur? D· Dc tolemnitatibus Festorum Motu proprio Abhinc duos annos ti Dor. intras translaté [AAS 5 (1913) 449 - 4511 Vili- Missa dc solemnitate. cx Decreto generali S. R. C. super Motu proprio Abhinc duos annos in Dominicam translata, num a parocho pro populo applicari potest, se­ cundum AddiHoncs ct variationes in Rubricis Missalts, II. o 11. an non1 IX In dicta Missa, si est de Festo duplici I classis, num Commemorationes omnes sunt faciendae, quae flerent, si Festum ln Dominica occurreret (secundum Decretum ge­ nerale S. R C. super Motu proprio dicto), an illae tantum, quae fiunt In Missa votiva solemn i pro re gravi et publica sonui causa (cfr. Add. et variat., V. 3). X. In dicta Missa, de ritu duplici I sive II classis, num Symb?lum est dicendum, etiamsi Missa Festi per se Sym­ bolo caret nec Commemoratio Dominicae altcriusque Offi­ cii. quod Symbolum requirit, facienda est. an omittitur? XL Praefatio in dicta Missa, si Praefatio propria deest tc Mista sine Commemoratione diei celebratur, cstne communis? Ei De Missa i- honorem Stvai Cordis lesu prima Feria VI mensis celebranda. SI dicta Feria VI Inciderit in die. qua dc Festo fiat____ Officium aut Commemoratio aut occuChristiDomini _________ rrat Vigilia aut dies infra Octavam, quamvis Simplicem, loco Missae de Ssffio Corde, num semper Missa de Festo aut de Vigilia aut de Octava celebranda est. excepto casu, quo ocurrat Festum duplex I classis vel Commemoratio CJ Omnium Fidelium Defunctorum?/ XIH Et si affirmative, num ista Missa admittit Comme­ morationes tantum de duplici secundae classis ct de Feria maiore? XIV. Si dicta Feria VI inciderit in Festo duplici I classis, quod non est Christi Domini, num in Missa loco dictae Missae de Ssfllo Corde alias celebrandae. Oratio de Ssrtlo Corde sub una conclusione cum prima addi potest? (cfr. Add. ct variat., Π. 3) et num in casu Commemorationes praeter supradictas omittuntur? XV. SI dicta Feria VI inciderit infra Octavam Pente­ costes, in Missa de die. loco Missae de Saflio Corde alias celebrandae, cstne dicenda una tantum Oratio? F) Dc Euangeliis in fine Missae. XVI. Evangelium, quod in certis Festis B. Μ. V. sumitur de Ccmmuni Festorum B Μ. V. cstne Evangelium stricte proprium an non? XVTI Evangclia. quae dicuntur in Festis Angelorum S. Pauli Apostoli, SS. Simonis ct ludae Apostolorum SS Marci et Lucae Evangelistarum. S. Stephani Protomartyris «untne stricte propria? XVHI Evangelium dc Octava SS. Petri ct Pauli Apo.cMcrum. sub die 3 ct 4 mensis iulii notatum, estne stricte prrprium? Et si affirmative, rectcne sic proceditur: Si die 4 mensis iulii Officium est de Octava, in Officio de Festo resp. Dominica, quod die 3 mensis iulil fiet, ultimum Evanrebum non legitur de Octava, sin autem utraque die Com­ memoratio tantum fit de Octava, dic priori Evangelium dc Octava legitur in fine, dic vero posteriori non? Et «aera Rituum Congregatio, audito specialis Commlsccr.ts suffragio, omnibus perpensis, propositis dubiis ita respondendum censuit: Ad L Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam partem Ad Π. Quoad Lectiones ΓΠ Nocturni, provisum ln primo Quoad alias Lectionis, affirmative. Ad ITL Affirmative, nisi Missa lecta de die fuerit Con­ ventual is. Ad IV. Affirmative. Ad V”. Negative. Ad VL Affirmative ad I partem, ncpatioc ad II partem Ad VIT. Negative ad I partem, affirmative ad II partem Ad Vin. Nepativc, nisi agatur de Missis comprehensis etiam in novis Rubricis Missalls Romani, tit. IV. Ad IX et X. Negative ad I partem, affirmative ad D partem. Ad XI et ΧΠ. Affirmative. Ad ΧΠΙ. Serventur novae Rubricae Missilis Romam, tit V. n. IU et IV./ Ad XIV. Serventur novae Rubricae Missalls Romani. Ut V, η. ΠΙ et IV, quoad Missas votivas solemnes pro re gravi ct publica simul causa. Ad XV. Affirmative ratione Commemorationis Missae de Ssrho Corde lesu. admissis tamen, st quae sint, collectis im­ peratis pro re gravi. Ad XVI et XVTI. Provisum per Decretum de Eva in fine Missae le, ndls die! 29 aprllis 1922 (Acta Ap. £cdis p. 356 et scq.) [L 4131. Ad XVm. Affirmative, et legatur ipsum Evangelium prima die qua fiet Octavae commemoratio, etsi deln per­ solvendum sit Officium eiusdem Octavae. Adn. G CALLEWAERT in In PrM (1922) 116-121 (1922) 409-415. (1923) 169-173: I. PAUWELS NrT 50 (1923) 39-42; EL 36 1922 IUN 16.-SACRA POEN., INDULT. PART Sanatio defectuum in erectione et in adscriptione SOCIETATIBUS SANCTAE VIAE CRUCIS Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Fratrum Minorum, ad Pedes Sanctitas Vestrae provolutus, humiliter petit, ad tollendam omnem animi dubitationem atque ne fideles Indulgentiis priventur, gratiam sanationis quorumcumque defectuum in erec­ tionibus «Stationum Viae Crucis > admissorum, necnon in adscriplionibus fidelium Societatibus a Via Crucis Perpetua et Viae Crucis Viventis nuncupatis, quique validitati memoratarum erectionum et adseriptionum obstare possunt. Et Deus etc. Resch. - Die 16 iunii 1922. Sacra Poenitentiaria Apo­ stolica benigne annuit pro gratia iuxta preces. Contra­ riis quibuscumque non obstantibus.—Bernardus Colom­ bo. S. P. Regens. Io. Bapt Menghini, Subftitutus. ♦ Ordini Fnilrum Minorum: AOFM 41 in NrT 51 (1924) 184-185. (1922) 216. Aàn. J. G 1922 IUN 20.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART RELIGIOSIS. SERVITIO MILITARI IN BELGIO ADSTRlCTLb. FA­ CULTAS DATUR RETINENDI ET RENOVANDI VOTA TEMPORARIA Ex audientia SS.mi diei 20 Iunii 1922. SS.mus D. N. Pius Div. Prov. PP. XI. mature consideratis iis quae ab E mo D. D. Card. Archiepiscopo Mechliniensi expo­ sita sunt circa conditiones quibus in Belgio fruuntur Religiosi pro servitio militari praestando, precibus eius­ dem obsecundans, concedit ut omnes Religiosi, natione belgae, perdurante servitio militari, votis temporariis ad normam Canonis 547 et suarum Constitutionum li­ gati maneant, caque renovare valeant: exclusa omnino emissione votorum perpetuorum aut sollemnium, et quousque conditiones illae favorabiles, quibus in prae­ senti fruuntur. de jure ct de facto perduraverint. Derogando quoad hoc tam Decreto. - Inter rcUdiei 15 Julii 1919 ILE 1951 ceterisqur quibuscumque minime obstantibus.. Datum Romae, ex Secretaria S. Cong dc Religiosis, die. mense et anno ut supra —Pro E mo Card. Praefecto Fr. Andreas Card. FRC wirtu. Maurus A. Serafim. See*. • MTchnnîemy PrM M (1922) 85- A*. I. C«EU SEN in NrT 49 (1922) 544 550: i 1ANSSEN5 * NrT 54 (1927 > 299-303; PrM 11 (19221 85 η. 433-437 SC STUDIORUM - RITUUM - COM. INTERPRES - CONCILII 433 1922 IUN 23.-SC STUD. DECR. AAS 14 (1922) 510-511 ROMANA Pontificiae universitati grecorianae de urbe facultas CONCEDITUR PHILOSOPHLCE VEL SACRAE THEO LOG LVE < MAGISTROS AGGREGATOS O RENUNTIANDI Pontificia Universitas Gregoriana Collegii Romam Societatis lesu. abhinc tribus annis. Sacra hac Congre­ gatione probante, biennales altiorum studiorum cursus instituit, ut ii, qui ordinarium philosophiae sive theolo­ giae curriculum essent emensi et laurea doctorali do­ nati. in alterutra vel utraque disciplina perfectiores evaderent Cum autem laetos ubcresque hoc institutum iam edi­ derit fructus. Rrnus Praepositus generalis eiusdem So­ cietatis enixe postulavit ut Apostolica Sedes huiusmodi cursus sua firmaret auctoritate ac novum honoris titu­ lum auditoribus illum merentibus decerneret. Itaque, in plenario conventu, habito die xxi aprilis anno vertente, Emincntissimi Patres non modo rem ve­ hementer probarunt, sed etiam censuerunt ut Universi­ tati Gregorianae potestas fieret delectos auditores suos vel philosoph'ae vel theologiae Magistrat aggregatoi renuntiandi his condicionibus. I) si auditores iam doctoris lauream esent adepti; II) si in ipsa Universitate Gregoriana Collegii Roma­ ni biennium integrum Magisterii scholam fréquentas­ sent, scholaeque exercitationibus interfuissent; III) sl aptis experimentis, idest periculis verbo fac­ tis et scriptione ad scientiae rationes exacta, idoneos se ad docendum probavissent Die xxm eiusdem mensis. Emorum Patrum senten­ tiam. referente infrascripto Sacrae Congregationis Se­ cretario. Ssmus D. N. Pius PP. XI ratam habuit et ad effectum adduci iussit Quamobrem Sacra Congregatio, mandato Sanctissimi, decernit ut Pontificiam Universi­ tas Gregoriana CoUegii Romani, seu Praepositus gene­ ralis Societatis lesu. sicut academicos gradus in philoso­ phia. in theologia et in iure canonico, pro accepta ab hac Apostol ca Sede potestate, confert, sic possit titu­ lum Magistri aggregati facultatibus philosophiae vel theologiae ipsius Universitatis conferre sub iis condi511 cionibus. quae supra memoratae sunt; et hac/ potestate ei liceat uti in eorum quoque auditorum gratiam, qui his tribus annis integrum Magisterii cursum rite absol­ verint In creandis autem Magistris aggregatis eaedem ob­ serventur iuris solcmnitates. quae m ipso Athenaeo Gregoriano et in ceteris Academiis pontificiis observari de­ bent cum ad gradus academicos idonei promoventur. Qui vero hunc Magisterii titulum consecuti sint, eos Sacra Congregatio valde commendatos vult locorum Or­ dinariis. utpote maxime aptos ad philosophiam thcologiamve vel aliquam earum disciplinarum partem tra­ dendam cum in Seminariis tum in Universitatibus aliis­ que clericorum Collegiis, quibus facta facultas sit aca­ demicos gradus conferendi. Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis Seminariis et studiorum Universitatibus praepositae, die xxni. mense iunio, in festo Ssmi Cordis lesu, anno mcmxxh. Caietanus Card. Bisleti, Praef. lacobus Sinibaldi, Ep. Tiberien.. Secr. 434 1922 IUN 30.-SC RITUUM, RESP. AAS 14 (1922) 437 Dubium: 479 Et Sacra eadem Congregatio, audito, specialis Com­ missionis voto, omnibus inspectis ac perpensis, rescri­ bendum censuit: < Ad Rrfium Dnum Ordinarium loci. < qui curet ne calices a formis traditionalibus differant. * « ob periculum offundendi sacras Species et excitandi « admirationem ». Atque ita rescripsit ac declaravit die 30 iunii 1922.— A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C Prae/. Alexander Verde. Sccr. 435 1922 IUN 30.-SC RITUUM, RESP. AAS 14 (1922) 471 A Q U E N. De cineribus benedictis imponendis extra feriam IV CINERUM Rcvnlus Archiepiscopus Aquen. Sacrae Rituum Congiegationi ea quae sequuntur reverenter exposuit, nimi­ rum: Abhinc a multis annis in archidioecesi Aquensi viget consuetudo, in nonnullis sive piarum domorum sive paroeciarum ecclesiis, imponendi fidelibus, prima Domi­ nica quadragesimali. cineres praecedenti Feria IV Ci­ nerum benedictos. Sic enim omnes fideles facilius re­ cipiunt cineres, potius die dominical! quam feria ec­ clesiam adeuntes; quaeritur: Potestne permitti talis usus? Sacra Rituum Congregatio, exquisito specialis Com­ missionis voto atque attentis expositis peculiaribus adiunctis. respondendum censuit: Ad mentem. Die 30 Iunii 1922. Mens est: Affirmative in casu; dummodo Feria IV Cinerum ritus benedictionis et impositionis cinerum ex­ pletus fuerit, iuxta Missale Romanum et Dominica pri­ ma in Quadragresima post expletam Missam aut extra Missam fiat impositio eorumdem cinerum.—A. Cird. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Ale­ xander Verde. Secr. 436 1922 IUL l.-COM. INTP., RESP. AAS 14 (1922) 406 Dubia: 1 - De electione et postulatione. 2 - De RESERVATIONE DIGNITATUM De electione et postulatione 1. Utrum ad normam can. 180 5 1, concurrente postulatione cum electione, si ln primo, altero et tertio scrutinio suffragia dividantur inter postulatum et eligibilem. atque nec postulatus duas tertias partes suffragiorum obtinuerit, nec eligibilis maioritatem absolutam, sed relativam tantum, hic valide electus sit. 2. Si plures sint elfgibiles. utrum valide electus sit qui inter eos maioritatem obtinuerit relativam. Resp.: Ad 1 — affirmative, seu in tertio scrutinio va­ lide eligi maioritate relativa, excluso postulato. Ad 2" affirmative, seu inter eligendos valide eligi eum qui obtinuit maioritatem relativam, excluso hoc quoque in casu postulato. De reservatione dignitatum. Utrum ad normam can. 396 5 1 Sedi Apostolicae reservetur collatio dignita­ tum. quae nullam praebendam, nulla emolumenta, aut valde exigua adnexa habeant. Resp.: Affirmative. Romae. 1 iulii 1922.—P. Card. Gasparri, Praeses. Aloisius Sincero. Secr. Adn. 1 CREUSEN in NrT 50 (1923) 43-44-, Ph. MA ROTO b CpR 3 (1922) 129-132. EEGATILLO n. 72.162; IP 2 (1922) 82 84. ME 34 (1922) 233 234; PrM 12 (1922) 128-129 de novis quibusdam calicis formis Sacrae Rituum Congregationi propositum est sequens dubium: « Utrum liceat, quatuor calices, quorum ef< figion m ephemeride Bencdiktinischc Monatschrift « « Beuron, 1020, n. 34) exhibentur, quique ibidem in c trx«u pag 168-184 elogiis efferuntur ct nominibus < «Poculum caeleste - Genimina vitae - Flos dc Virgi< ne - Virga Jcssc » Insigniuntur, in Missae sacrificio « adhibere? ». 1922 IUN 23 - IUL 8 437 1922 ILL 8.-SC CONC. RESOL. AAS 15 (1923) 115-121 DIOECESIS T Stalli chora lis Decani. Die 8 iulii 192? Facti specœss. — In cathedrali T. binae exstant ca· th·, drae episcopales. quarum altera in extrema chor» 480 1922 IUL 8 SC CONCILII. DIOECESIS T., STALLI CHORALIS DECANI abside, praesertim pro quadragesima aliisque diebus, altera vero, saltem in praesens, in presbyterio a cornu evangelii pro pontificalibus ab Ordinario adhiberi soli114 ia. Canonici autem· hoc ordine in choro sedere sole­ bant: duae dignitates occupabant stalla hinc inde prope altare maius posita, seu archipresbyter a cornu evangelii ct decanus a cornu epistolae; deinde eadem ratione sequebantur theologus et poenitentiarius; denique ve­ niebant reliqui canonici iuxta ordinem possessionis seu antianitatis. ita ut canonici iuniorcs sederent alternatim iuxta cathedram episcopalem in extrema parte eiusdem chori erectam. Hanc stallorum choralium dispositionem Ordinarius iuri communi minus consonam autumans, suo decreto ita immutavit ut sederent « nel lato a cornu euangelii, « cioè a destra della cattedra episcopale (quae nempe t eri in ima chori abside erecta), e cominclando dai i primn stallo vicino alia medesima, Monsig. Arciprete, c i Monsrgnorl canonici Teologo e Penitenzlere e gli < altri canonici della bancata in ordine di anzianità; < nel lato α cornu epistolae, cioè a sinistra della cat« tedra episcopale (seu eiusdem in choro erectae), e < comincando dai primo stallo vicino alia medesima. ί Mons. Decano. Mons, canonico Parroco e gli altri ca­ nonici della bancata in ordine di anzianità; seguendo lo stesso criterio si disporranno i bénéficiât! nei rispettivi stalli secondo l’ordine di anzianità »; idque sub poena < che tutti quel capitolari i quali rifiutasse< ro di ottemperarvi. perdano tutte le distribuzioni. < come se non fossero present! al coro ». Cui decreto obtemperarunt canonici, uno tantum ex­ cepto Decano, seu secunda dignitate, qui occupare perrexit priorem locum a cornu epistolae prope altare, contendens id sibi competere ex ipso possessionis actu. Tunc Ordinarius statim de re certiorem reddidit hanc S. C., quae Decano mandavit ut. salvo eius lure ad S. Sedem recurrendi, interim < stia alie disposizioni dei < decreto vescoville. e qualora non obbedisca. gli ven< gano senz'altro sottratte le distribuzioni corali ». Quum vero Decanus obedi re ulterius detrectasset. Vicarius generalis dioecesis, qui est simul prima Capi­ tuli dignitas seu archipresbyter, haec scripsit super fo­ lio distributionum: « La somma di L....... che sarebbe < spettata al Rmo Mons. Decano, in virtù del decreto < vescovile e delle istruzioni ricevutc dalla S, C. dei < Concilio, viene trattenuta presso il sottoscritto. in < attesa di ulteriori istruzioni ». Id magis magisque exacerbavit animum Decani qui. adstantibus aedituis ac pluribus canonicis verba offensive in ipsum Vica­ rium proferre non dubitavit. Hinc postridie Ordinarius eum suspensione mulctavit» quam tamen Decanus per ulteriorem Missae celebrationem violasse videtur. - Postbaec idem Decanus absolutionem a censuris et dis­ pensationem ab irregularitate saltem ad cautelam ab hac S. C. impetravit, ac etiam stallum decreto episco­ pali sibi assignatum occupavit, expresse tamen sibi re117 servato iure ad hanc/ S. C. recurrendi, sicuti deinde fecit, postulans, cum consensu sui Ordinarii, declarari quae sequuntur dubia: I. An et quomodo decretum episcopale de ordine in choro sedendi confirmandum sit in casu; II. An decano restituendae sint distributiones chorales in casu; ΙΠ. An suspensio eidem decano ab Ordinario inflicta ruriwcatur in casu. Synopsis disctztatioxis. — 1 Per modum exceptionis praetud Id ilis. Decanus negat Ordinario facultatem aliquid decernendi quoad Capitulum, extra sacrae visitationis ac­ tum. eo quod ecclesiae Capitulum in casu exemptione gau­ deat. prout in Synodo dioccesana recognitum est: “ Capi" tulum duos de Capituli gremio, quolibet incunte anno. ' canonicos eligit, qui, ex privilegio quo gaudet, in criml“ nabbus tantum canonicorum causis, extra visitationem " cognoscendis et definiendis, tamquam coniudtces Episco“ po assistunt, iuxta formam a Tridentino Concilio ad rem ’ traditam Ac insuper ad exemptionem hanc probandam affert ipse Decanus decisionem H. S. C. dici 20 iulii 16JM. tn qua legitur: Supplicat Ordinarius benigniter re­ sponderi. an possit declarare canonicos incurso * ln cen■ ruras a iure latas, absque adiunctis capitularibus Et S H C. respondit: ” Negative in casibus in quibus forcundus sit processus ”, (Cf. S. Pauotixi t. $ p tM6 n. 21). Art haec et alia in conclusionibus per Decani patronum a ata. speciosa nec solida argumenta sunt ad vindicandam exemptionem Capituli cathedralis. Sive enim littera et sensu Synodi dioccesanae. sive littera et sensu Concilii Trt«r.tmi. ad effectum quo de agitur, sub cap. VI. Sess. XXX’. Ref. sive decisione 20 iulii 16M. hoc unum probatur. Ordinarium, extra visitationem, procedere non posse in cnr-lnclibus criminaliter agendis, contra aliquem canoni­ «1 η. 437 cum. sine duobus adiunctis ex Capitulo. Sufficit ad hcc probandum unum afferre Benedictum XIV’. qui. Dc Synodo DHoce., lib. XIII, cap IV. J 8. scribit: * Capitula itidem “ exempta obnoxia sunt Synodalibus Constitutioni bus, quae ** versantur circa reformationem morum et disciplinae ; w quod a S. Congr. declaratum, testata sunt Concilia Pro” vincialla Mechliniense et Namurcense. relata a Van*· Espen. fur. ccd un lv., part. I. Ut. XVHL cap. IV. n. 8; M intacta in reliquis remanente eorumdem Capitulorum ’* exemptione, quae in hoc praecipue lita est, ut Episcopus, “ extra visitationem, procedere nequeat contra aliquem ** Canonicum sine duobus adiunctis e are nilo Capituli, ad “ nornan Tridentini, Sess. XXV, cap. Vf. dc Ref., quamvts ” eadem Capitula, sine adiunctis, pro suo arbitrio, visitare ·· queat, iuxta aliud eiusdem Concilii decretum. Sees. VL ** cap. IV. dc Rcf., quae duo decreta a nobis expensa et “ invicem conciliata fuere in causa lanucn., Jurisdictionis, ” de qua tom. II Thcsaur / Resol., pag. 162 et leq. ". Itaque, m hoc uno excepto criminali processu contra aliquem Canoni­ cum. in reliquis omnibus Capitulum in casu sublicitur suo Episcopo, neque ulla gaudet exemptione. 2. Sublata e limine praeiudiciali exceptione, videndum an decretum de ordine sedendi in choro confirmandum sit necne. Decanus infirmandum esse Ordinarii decretum praeten­ dit praesertim ex eo quod opponatur inveteratae consuetu­ dini ln sublecta materia, et oriatur ex praepostera inter­ pretatione decreti S. R. C.. 19 iun. 1877. n. 3422. ad I: *· Primum locum in Ecclesia cathedral! post episcopalem ** cathedram esse qui immediate sequitur cathedram positum fuit Emis PP. in plenario coetu die 9 iumi 1922, qui. re mature perpensa, respondendum censuerunt: < Affirmative, dummodo Superiores graves rationes < in contrarium non habeant, quo in casu ad Sacram < Congregationem referant ». In audientia autem die sequenti habita ab infrascripto Secretario. SSmus Dominus Noster Pius Pp. XI Efnorum PP. resolutionem adprovabit. Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die 1» augusti 1922.—C. Card. Laurentl Praef. Maurus M. Serafim. O. S. B.» Secr. Adn. J. CREUSEN in NrT 50 (1923) 35-36; Ph. MAROTO h CpR 4 (1923) 66-71.99-106: REGATILLO n. 318; IP 2 (1922) 91 ME 34 (1922) 283-290; PrM 12 (1922) 151-152. 445 1922 AUG 2.-SC S. OFFICIT, RESP. PART.· Circa vinum ex musto sulphurato in sacrificio missu Relate ad litteras Eminentiae Tuae, die 2 mensis mati tam elapsi datas, quibus dubium exponis utrum in Sa4$2 SACRA CONGREGATIO RITUUM ET PIUS XI 19*2 AUG 4-9 crificlo Missae adhiberi possit vinum obtentum ex musto sulphurato per additionem anhydridis sulphurosae vel per additionem metabisulphiti potassici. Suprema haec Congregatio sancti Officii respondendum decrevit: Af­ firmative. Quod dum ego Eminentiae Tuae significo, impensam Tibi observantiam obtestor ac omni cum veneratione manus deosculor. Romae, dic 2 augusti 1922.—Eminentiae Tuae Reve­ rendissimae Addictissimus R. Card. Merry del Val. • Ordinario Tarraeonanti. Pro!. N. 301/22: Raxôn y Fe 67 (1923) 232 Adn. R. BROUILLARD in NrT 53 (1926) 423-447; 62 (1935) 55-75; REGATILLO n. 386; E. VITORIA in Ruôn y Fi 67 (1923) 219235; EL 37 (1923) 436-437; ME 35 (1923) 289-290. 446 1922 AUG 4.-SC RITUUM, RESP. AAS 14 (1922) 505 DUBIA De coetu fidelium sacro adstantium: an respondere pos­ sint CONIUNCTLM PRO MINISTRO, VEL LEGERE ELATA VOCE QUAE SUNT CANONIS Sacrorum Rituum Congregationi proposita sunt, pro opportuna declaratione, sequentia dubia: nimirum: < I. An liceat coetui fidelium adstanti sacrificio Mis< sae, simul et coniunctim respondere, loco ministri. < sacerdoti celebranti? c II. An probandus sit usus, quo fdieles Sacro ad< stantes, elata voce legant Secreta, Canonem. atque < ipsa Verba Consecrationis, quae, paucissimis in Ca< none verbis exceptis, iuxta Rubricas secreto dici de< bent ab ipso sacerdote ». Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, omnibus mature perpensis, ita respon­ dendum censuit: « Ad I. Ad Rfnum Ordinarium iuxta mentem ». Mens autem est: « Quae per se licent, non semper expediunt < ob inconvenientia quae facile oriuntur, sicut in casu, c praesertim ob perturbationes quas sacerdotes cele« branles et fideles adstantes experiri possunt cum de< trimento sacrae actionis et rubricarum. Quapropter « expedit, ut servetur praxis communis, uti in simili t casu pluries responsum est ». c II. An probandus sit usus, quo fideles Sacro ad< stantes, elata voce legant Secreta, Canonem. atque < celebrantibus, qui Canonis verba secreto dicunt, ut < sacris Myteriis maior reverentia concilietur, et in « ipsa Mysteria fidelium veneratio, modestia et devotio < augeantur; ideoque mos enuntiatus, tamquam abusus, « reprobandus est, et, sicubi introductus sit, omnino < amoveatur ». Atque ita rescripsit, declaravit atque decrevit. Die 4 augusti 1922.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Ada. F. M. CAPPELLO - P. BATTISTINI în EL 44 (1933) 299-393.545-549; 45 (1934) 121-122; I. PAUWELS In PrM 12 (1322) 155-157 et In NrT 49 (1922) 551-552; REGATILLO n. 3Î2; EL 36 (1922) 402-406; 47 (1933) 181-184; ME 34 (1922) 291 292. 447 1922 AUG 9.-PIUS XI. LIT. AP. AAS 14 (1922) 635 Erigitur apostolica delegatio in sinis PIUS PP. XI Ad futuram rei memoriam. — Late iam per Sinensem regionem Christiano nomine propagato, plurimis inibi vicariatibus ac praefecturis apostolicis nte consti­ tutis, Nos gentibus illis dilectionem Nostram et qua ur­ gemur in eas caritatem clarius exhibere cupientes, sa­ crorum quoque Antistitum, qui illis in partibus pastora­ le munus exercent, votis ultro annuentes, novam in Si­ nis Apostolicam Delegationem ad Christianae religionis tutamen et decus statuimus constituendam. Hanc autem in sententiam venimus hoc ducti consilio, nimirum ut n. 446-448 uberius paternae sollicitudinis iidem populi beneficia persentiant atque Praesules arctioribus inter se vincu­ lis coniuncti Missiones suas gubernent, atque etiam in amplissima Sinensi regione, sicut iam passim in aliis locis, ex Delegationis Apostohcae institutione nova et quidem potiora Christiana res suscipiat incrementa. Quae cum ita sint, conlatis consiliis cum W. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Fidei prae­ positis, omnibusque rei momentis attento et sedulo stu­ dio perpensis, motu proprio atque ex certa scientia et matura deliberatione Nostris, deque Apostohcae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium tenore, Apostoli­ cam Delegationem in Sinis constituimus atque erigi­ mus. Volumus autem ut haec Delegatio Apostolica curas suas extendat ad quinque ecclesiasticas regiones Sinen­ ses cum suis insulis, excepta dumtaxat praefectura apostolica insulae Formosae. Haec statuimus, decernentes praesentes Litteras fir­ mas, validas atque efficaces semper exstare ac perma­ nere, suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere, i Ilisque ad quos pertinent sive pertinere pote­ runt nunc et in posterum amplissime suffragari; sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc atque inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit Non obstantibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis ceterisque contrariis quibus­ cumque. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Pi­ scatoris, die dc augusti anno mcmxxii, Pontiiicatus Nostri primo.—P. Card. Gasparri. a Secretis Status. 448 1922 AUG 9.-SC RIT. DECR. AAS 14 (1922) 506-508 ADDITIONES FACIENDAE IN RITUALI ROMANO Titulus V Cap. I. De sacramento extremae unctionis Post rubricam n. 20. sequens instructio addatur: 21. Quando pluribus simul infirmis hoc Sacramentum mi­ nistratur, Sacerdos singulis aegrotis crucem pie deoscu­ landam porrigat, omnes preces quae unctiones praece­ dunt, plurali numero, semel recitet, unctiones cum respectivis formis super singulos aegrotos efficiat, omnes cero preces quae unctiones subsequuntur, plurali nu­ mero semel dicat. Cap. II. Ordo ministrandi sacramentum extremae unctionis N. 7 ... Mox dicat: « In nômine Patris ». etc., post verba < per invocatiônem » addatur: gloriôsae et san« ctae Dei Genitricis Virginis Mariae, eiùsquc Inclyti < Sponsi loseph. et ômnium », etc. tuli in Oratione tit. V. cap. 7. Proficiscere, etc.). Cap, VI. Ritus benedictionis apostolicae in articulo mortis Rubrica n. 7 compleatur per sequentem instructio­ nem (depromptam ex appendice Breviarii Romani et ex Decreto S. R. C. diei 8 martii 1879. n. 3483>: Si vero infirmus sit adeo morti proximus, ut neque confessionis generalis faciendae, neque praemissarum precum recitandarum suppetat tempus, statim Sacerdos Benedictionem ei impertiatur, dicendo: « Dominus noster ». etc., ut supra. Et si mors proxime urgeat dicat: « E£O. facultâte mihi ab Apostolica Sede tributa, in■ dulgèntiam plenâriam et remissiônem ômnium pecca« torum tibi concêdo. In nômine Patros t et Filii, et « Spritus Sancti. Amen sJ X7 t Per sacrosâncta », etc., ut supra. « Benedicat te », etc., ut supra. In casu vero necessitatis sufficit dicere: «Ego, facultate mihi ab Apostolica Sede tribûta, in« dulgèntiam plenariam et rvmissiônem ômnium pecca « torum tibi concédo. et benedico te. In nômine Pa« tris t et Filii, et Spritus Sancti. Amcn ». 494 PIUS XI ET SACRA CONGREGATIO SANCTI OFFICII n. 449-450 Post n. 4 addatur: N. 5. Quando huiusmodi Benedictio Apostolica pluri­ bus simul infirmis impertitur, omnia dicantur semel ut rupra, singulari tantum numero in pluralem immutato. N. 6. Postea dicit: « Adiutôrium », etc. Cap. VII. Or do commendationis animae In Oratione < Proficiscere », etc., post verba « Vir­ ginis Mariae » addatur: « in nômine beâti loseph, incly­ ti eiiisdem Virginis Sponsi ». In Oratione « Comméndo te », etc., post verba « te complexus astringat » addatur: « Sanctus loseph. moc rientium Patrônus dulcissimus, in magnam spem te < érigat ». Post Orationem c Clementissima Virgo ». etc.» addatur sequens: Oratio. < Ad te confugio. Sancte loseph, Patrône moriéntium, tibique, in cuius beâto trânsitu vigiles adstitérunt lesus ct Maria, per hoc utrûmque carissimum pignus, animam huius fâmuli (rei fâmulae) N. in ex­ tremo agône laborantem enixe commendo, ut ab in­ sidiis diâboli. et a morte perpétua, te protegénte, liberétur, et ad gaudia aetéma pervenire mereâtur. Per Christum Dôminum nostrum. c R. Amen ». Cap. VIII. In 5(1β r 5 exspiratione Post verba « hora mortis suscipe » addatur: < San­ cte loseph, ora pro me. Sancte loseph. cum beâta Vir­ gine Sponsa tua. aperi mihi divinae misericordiae sinum. < lesu. Maria. loseph. vobis cor et animam meam dona c lesu. Maria, loseph. adstâte mihi in extrémo agône. « lesu Maria loseph, in pace vobiscum dôrmiam et < requiescam ».' ROMANA Has variationes, sive Instructiones et Orationes ti­ tulo V Ritualis Romani, opportune ac respectives in lo­ cis addendas, a Sacra Rituum Congregatione propositas. Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. referente infrascripto Cardinali eiusdem Sacri Consilii Praefecto, suprema auctoritate Sua approbavit, et in futuris edi­ tionibus eiusdem Ritualis inseri iussit Die 9 augusti 1922.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. 1922 SEP Π4< Institutum Orientale et Biblicum se invicem iuvarc ac complere optime posse, eo magis quod aliquae disci­ plinae utrique sint communes, id volumus ac decerni­ mus ut in hoc Institutum, cui quidem opportunissima domus in media Urbe feliciter contigit, illius sedei transferatur; ita tamen, ut Instituta secundum proprium finem distincta remaneant. Cupimus praeterea eiusmodi fore studiorum ordinem in hoc Athenaeo Nostro, ut omnes studiosi viri, ex qualibet regione, praeclara oc­ casione utantur eas quae ad Orientem spectant discipli­ nas altius pernoscendi. Itaque, ad hoc consilium ef­ ficiendum. te. dilecte fili, his Litteris Nos eligimus, ti­ bique Institutum Orientale commissum volumus ctxfem modo quo a decessore Nostro fel. rec. Pio X Institutum Biblicum curis Societatis lesu concreditum est Per­ specta religiosae familiae vestrae pietate erga Sedem Apostolicam, id fore pro certo habemus ut huic volun­ tati Nostrae libenter obsequamini, eamdemque eximie, ut consuevistis, exsequi contendatis. Profecto novum et grave onus hoc Nostrum mandatum vobis imponit; sed omnino confidimus numquam prorsus defuturos eae thesauros scientiae ac roboris Sacratissimi Cordis lesu religiosis eis viris, qui. tamquam remiges validi, ad nu­ tum supremi Ecclesiae Gubernatoris, in maiorem Dei gloriam, improbo ponderi laetanter humeros submittunt Caelestiumque auspicem munerum ac paternae bene­ volentiae Nostrae testem, apostolicam benedictionem ti­ bi, dilecte fili, praeceptoribus, alumnis iisque omnibus qui Nostrum Institutum Biblicum et Orientale quoquo modo promovent, effuso animo impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xiv mensis seplembris anno MCMXxn, Pontificatus nostri primo.— 450 1922 SEP 16.-SC S. OFFICII, FACULT. PART.· Facultates ordinariis locorum concessae circi MATRIMONIA MIXTA Indultum S. C. S. Officii. SS.mus D. N. D. Pius divina providentia Papa XI. per facultates R. P. D. Commissario S. Officii imper­ titas. R. P. D. Ordinario N. N. facultatem benigne con­ cedere dignatus est: 1· Dispensandi, iustis gravibusque accedentibus cau­ sis etiam extra territorium aut non subdictis intra li­ mites proprii territorii, super impedimento mixtae Adn. A. BARIN in EL 36 (1922) 449-455. religionis, et si casus ferat etiam supra disparitate cul­ tus. ad cautelam; quatenus ante nuptias pars acathollca ad veram religionem adduci aut catholica ab ipsis nup­ tiis absterreri nequiverit dummodo prius regulariter, ad 449 praescriptum Cod. I. C. can. 1061, § 2. cautum omnino sit conditionibus ab Ecclesia requisitis, et Ipse R. P. D. Ordinarius moraliter sit certus easdem impletum iri. 1922 SEP 14.-PIUS XI, EPIST. AAS 14 (1922) 545-546 scilicet: ex parte nupturientis acatholici, de amovendo a parte catholica perversionis periculo, et ab utroque Ad r. p. d. vlodimirum LEDÔCH0WI5KI. s. i. praepositum contrahente, de universa prole utriusque sexus in ca­ generalem: de pontificio INSTITUTO ORIENTALI CUM tholicae religionis sanctitate omnino baptizanda et edu­ ATHENAEO PONTIFICIO DE RE BIBLI CA IUNGENDO canda: declarata insuper parti catholicae obligatione, qua tenetur prudenter curandi conversionem coniugis Dilecti fili, salutem et apostolicum benedictionem. — ad fidem catholicam. Decessor Noster te), rec. Benedictus XV. ut probe no­ Nupturientes autem moneantur se, ante vel post ma­ sti Pontificium Institutum. Orientis rebus provehendis, trimonium coram Ecclesia initum, ministrum quoque in Urbe condidit; non modo ut Latini sacerdotes in his acatholicum ad matrimonialem consensum praestandum studiis < congruenti quae omnes numeros habeat, insti­ vel renovandum adire non posse, ad mentem Cod. I. C. tutione formarentur ». sed etiam ut Orientales tam­ can. 1063. t 1, sub poena excommunicationis latae sen­ quam proprium haberent altiorum studiorum domici­ tentiae Ordinario reservatae a parte catholica incurren­ lium. ubi in quaestionibus, quae magis ad Orientalem dae. iuxta can. 2319. 5 1, n. 1°, stricte ceteroquin serva­ Ecclesiam pertinent, admodum erudirentur et « ordina­ tis quae de parochi in casu agendi ratione statuta sunt rium doctrinae curriculum harum disciplinarum acces­ in can. 1063, 5 2. sione perficerent ». Ac placet hic sane Nobis cum di­ Quod si partes actu in concubinatu vivant, providea­ lectum filium Nostrum Cardinalem Nicolaum Marini, tur opportunis modis ut scandalum, si adsit, removeatur tum Abbatem Ildefensum Schuster, O. S. B., debita/ et pars catholica ad gratiam Dei recipiendam rite dis­ laude honestare: optime enim uterque de eodem Opere ponatur, praevia cius absolutione ab excommunicatione meruere. Verum tamen prohibuerunt difficultates tem­ contracta, si forte matrimonium attentatum fuerit coram porum ne. in principio. Instituti sedes alibi collocaretur ministro acatholico, atque impositis congruis paenitennisi in Apostolico · Hospitio de convertendis »; quae tiis salutaribus. aedes, prope Vaticanum sitae, cum a variis Urbis col­ legiis nimium distent, minus aptae ad assequendum fi­ 2· Sanandi in radice matrimonia attentata coram nem inventae sunt. Haec intuens. iam ipse augustus officiali civili vel ministro acatholico a suis subditis conditor Institutum alio transferre cogitabat. Valde etiam extra territorium, aut non subditis, intra limites Igitur Nos optamus ut id decessoris Nostri propositum proprii territorii, cum impedimento mixtae religionis ad effectum quantocius deducatur: atque considerantes aut disparitatis cultus, dummodo consensus In utroque 495 496 1922 SEP IG SACRA CONGR. SACRAMENTORUM ET SACRA POENITENTIARIA coniuge perseveret, isque legitime renovari non possit sivc quia pars acatholica de invaliditate matrimonii moneri nequeant sine periculo gravis damni incommodi a catholico coniuge subeundi; sive quia pars acatholica ad renovandum coram Ecclesia matrimonialem consen­ sum. aut cautiones praestandas ad praescriptum Cod. L C. can. 1061. 9 2, ullo modo induci nequeat; dummodo aliud non obstet canonicum impedimentum dirimens, super quo ipse dispensandi aut sanandi facultate non polleat Ipse autem R. P. D. Ordinarius serio moneat partem catholicam de gravissimo patrato scelere, salutares ei pacnitcntias imponat et si casus ferat, cum ab excom­ municatione absolvat iuxta Cod. I. C. can. 2319, § 1, η. I·, slmulque declaret ob sanationis gratiam a se ac­ ceptatam, matrimonium effectum esse validum, legiti­ mum ct indissolubile iure divino et prolem forte sus­ ceptam vel suscipiendam legitimam esse; eique insuper gravibus verbis in mentem revocet obligationem qua semper tenetur, pro viribus tutandi Baptismum et edu­ cationem universae prolis utriusque sexus, tam forte natae quam forsitan nasciturae, in catholicae religionis sanctitate et prudenter curandi conversionem coniugis ad fidem catholicam. Cum autem dc matrimonii validitate et prolis legitimatione in foro externo constare debeat, R. P. D. Ordi­ narius mandet in singulis vicibus ut documentum sana­ tionis cum attestatione peractae exeeutionis diligenter custodiantur in Curia locali, nec non curet, nisi pro sua prudentia aliter judicaverit, ut in libro baptizatorum paroeciae ubi pars catholica recepit Baptismum, transcribatur notitia sanationis matrimonii de quo ac­ tum est, cum adnotatione diei et anni. In singulis autem praefatis sive dispensationibus sive sanationibus concedendis. R. P. D. Ordinarius expres­ sam faciat mentionem apostolicae delegationis (Cod. I. C, can. 1057) et quod attinet ad facultatem sanandi in radice, mens est eiusdem S. Congregationis ut ipse non­ nisi parochos, singulis vicibus, subdelegare possit. Prae­ sentibus valituris usque ad annum proximae relationis dioecesanae, quo tempore elapso referatur sive dispen­ sationum sive sanationum concessarum numerus supre­ mae S. Congregationi S. Officii. Taxa exquiri solita pro qualibet dispensatione quam­ que R. P. D. Ordinarius exiget, nisi pro casuum diversi­ tate sit moderanda aut dispensada ob paupertatem ora­ torum aliasve iuslas causas est 15 fr. R. P. D. Ordinarius in fine cuiuslibet anni directe mittet ad hanc supremam S. Congregationem, quas ta­ xas ipse reapse exegerit, detracta vero quinta parte, quam pro sui suaeque dioecesis necessitatibus retinere poterit. Contrariis quibuscumque non obstantibus. • NrT 50 (1923) (1923) 130-131. 127-128 Adn. A. DESMET in NrT n. 451-452 2° Dispensandi ex gravi urgentique causa, quoties periculum sit in mora et matrimonium nequeat differri usque dum dispensatio a Sancta Sede obtineatur super impedimentis maioris gradus infra recensitis: a) consanguinitatis in secundo aut in tertio cum pri­ mo mixtis, dummodo nullum exinde scandalum aut ad­ miratio exoriatur. b) consanguinitatis in secundo lineae collateralis gradu, c) affinitatis in primo lineae collateralis gradu aequa­ li vel mixto cum secundo, d) publicae honestatis ia primo gradu, dummodo nullum subsit dubium quod coniux esse possit proles ab altero contrahentium genita. 3° Dispensandi tempore et in actu Sacrae Pastoralis Visitationis aut Sacrarum Missionum, et non ultra, su­ per omnibus matrimonialibus impedimentis supra me­ moratis cum iis qui in concubinatu vivere reperiuntur. 4° Sanandi in radice matrimonia nulliter contracta ob aliquod ex impedimentis minoris gradus si magnum adsit incommodum requirendi a parte ignara impedi­ menti renovationem consensus, dummodo tamen prior consensus perseveret et absit periculum divortii; monita tamen parte conscia impedimenti de effectu huius sa­ nationis et debita facta adnotatione in libro matrimo­ niorum. In usu facultatum de quibus in praesenti folio prae oculis habeantur quae in can. 1948 ad 1054 statuta re­ periuntur. Curet Ordinarius in singulis praefatis concedendis dispensationibus, ut nupturientes qui pares solvendo inveniantur aequam oblationem iuxta vires persolvant in obsequium Sanctae Sedis. Idem autem Ordinarius quovis anno, a data praesentium computando, referat ad hanc Sacran Congregationem de numero et specie dispensationum quas vigore praesentis indulti Ipse fue­ rit elargitus et summam oblationum transmittat, salvo praescripto can. 1056. Pro facultate dispensandi super impedimentis mixtae religionis et disparitatis cultus sive singillatim sumptis sive cum aliis impedimentis concurrentibus, recurren­ dum ad Sanctum Officium. Datum Romae, cx aedibus eiusdem Sacrae Congre­ gationis, die.......... mensis....... .................... anno................ • NrT 50 (1923) (’.922) 130-·. 31. 125-127. Adn. A. DESMET in NrT 50 452 50 1922 SEP 16.-SACRA POEN.» FACVLT. PART. * 451 Facultates ordinariis locorum a s. poenitentiaria ap. CONCESSAE CIRCA MATRIMONIA Tibi Dilecto in Christo Ordinario N. infrascriptas 1922 SEP 16.-SC SACK., INDULTUM. PART.· communicamus facultates tum absolvendi a censuris, tum dispensandi, ad quinquennnium duraturas, quibus Formula indulti quo sc de sacramentis facultates spe­ pro foro conscientiae etiam extra sacramentalem con­ ciales ORDINARIIS TRIBUERE SOLET CIRCA DISPENSATIONES fessionem et etiam extra dioeccsim, quatenus vel ipse MATRIMONIALES vel subditus vel uterque extra dioecesim fueritis, pro grege tibi commisso, ex speciali Sedis Apostolicae auc­ Beatissime Pater, toritate tibi delegata, uti valeas: quasque intra fines dioecesis tantum Canonico Paenitentiario necnon Vica­ Ordinarius ...................... humiliter postulat a Sancti­ riis Foraneis, pro foro pariter conscientiae at in actu tate Vestra concessionem specialium facultatum matri­ sacramentalis confessionis dumtaxat, etiam habituahter. monialium. habita ratione .......................... si tibi placuerit» aliis vero confessariis cum ad te in Sacra Congregatio de Disciplina Sacramentorum, vi­ casibus particularibus paenitentium recursum habuerint, gore facultatum a SSmo D. Nostro N. Papa N. sibi pro exposito casu impertiri possis nisi ob peculiares tributarum, attentis expositis. Ordinario Oratori infracausas aliquibus confessariis a te specialiter subdelcicriptas ad ......................... communicat facultates qui­ gandis per tempus arbitrio tuo statuendum, illas com­ bus. sive per se sive per alias idoneas ecclesiasticas municare Judicabis:... personas ad hoc specialiter deputandas, uti poterit in VII. Dispensandi ad petendum debitum coniugale matrimoniis contrahendis et nulliter contractis cum suis cum transgressore voti castitatis perfectae et perpetuae, subditis ubique commorantibus et aliis omnibus in pro­ pnvatim post completum XVIII aetatis annum emissi, prio territorio actu degentibus, facta in unoquoque ca­ qui matrimonium cum dicto voto contraxerit, huiusmosu expressa mentione huius apostolicae delegationis ad di paenitentem monendo, ipsum ad idem votum ser­ nonnam can 1057: vandum teneri tam extra licitum matrimonii usum quam !♦ Dispensandi iusta et rationabili ex causa super si comugi supervixerit matrimonialibus impedimentis minoris gradus quae in can. 1042 recensentur, necnon super impedimentis im­ VIII. Dispensandi super occulto criminis impedi­ pedientibus de quibus in can. 1058. ad effectum tantum mento. dummodo sit absque ulla machinatione, ct aga­ matrimonium contrahendi. tur de matrimonio iam contracto; monitis putatis co497 493 SECRETARIA STATUS - SC RELIGIOSORUM ET RITUUM η. 453-455 nIllg2)U$ de necessaria consensus secreta renovatione, ac iniuncta gravi et diuturna paenitentia salutari. Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione etiam in matrimoniis contrahendis, iniuncta gravi et diuturna paenitentia salutari. Mens autem nostra est ut si forte ex oblivione vel inadvertentia ultra praedictum terminum his faculta­ tibus Te uti contingat, (absolutiones seu) dispensationes exinde impertitae ratae sint et validae. Datum Romae, in S. Paenitentiaria. die 16 Septem­ bris 1922. • NrT 50 (1923) (1923) 130-131. 129-130. Adn. A. DES.MET in NrT 50 453 1922 OCT 2.-SECR. STATUS, EPIST. PART.· Clerici sese aestinere debent a factionibus politicis EFF0R.MAND1S VEL FOVENDIS E’ noto alla S. V. Illjna e Revjna come negli ultimi tempi Ia Santa Sede sia stata fatta bersaglio di accuse e di attacchi da parte della stampa liberale sotto pré­ teste di accordi coi Partito Popolare, quasi fosse questo una emanazione della Santa Sede e Vesponente dei Cattolici nel Parlamcnto e nel Paese. Contro siffatte insinuazioni. assolutamente false e calunniose. ia Santa Sede non ha mancato mai di pro­ testare energicamente. dichiarando a pivi riprese che. fedele al principio di non lasciarsi trascinare nel gioco delle competizioni politiche. essa era rimasta sempre ed intendeva rimanere totalmente estranea al Partito Popolare come ad ogni altro partito politico, pur riservandosi di assumere verso di esso come verso altn partiti, un attegglamento di riprovazione c di biasimo ove fosse venuto a mettcrsi in contraste coi principii della religione e della morale cristiana. Senonchè consimili accuse sono state pure divulgate e si vanno tuttora ripetendo contro 1’episcopato ed il clero, insinuando che il Partite Popolare trova il suo più valido appoggio nella gerarchla ecclesiastica, nei Vescovi cioè e nei Parroci. La Santa Sede non dubita che il contegno dei Vescovi e dei Parroci nella loro generalità sia stato conforme alie istruzioni date più volte in proposito dai Romani Pontefici. in particolare da Leone XIII ai Vescovi boemi e da Benedetto XV a quell i dei Belgio e della Polonia, riconfermate queste ultime dal Santo Padre Pio XI felicemente regnante. Trattandosi pcrô di materia delicata e complessa. Ia Santa Sede crede opportuno richiamarvi sempre più viva e vigile 1'attenzione dei Vescovi. Certo non si puô negare al Vescovo ed al Parroco il diritto di avere, come privati cittadini, le proprie opinioni e preferenze politiche; purchè sia no conformi ai dettami della retta coscicnza ed agli interessi reli­ giosi. Ma è del pari évidente che. in quanto Vescovi e Parroci essi dovranno tenersi in tutto alieni dalle lotte dei partiti, al di sopra di ogni competizione meramente politica. E’ ben vero che nella pratica non è sempre agevole se gnare con precisione il limite della distinzione accennata; nè puô qulndi riuscire facile, nella varietà deî casi particolari, fissare quando una determinata azione riguardi la ragione di privato cittadino. o appartenga a quella della personalitÀ pubblica che deriva dalTufficlo. In questi casi dubbi, come anche in tutti quelli in cui 1'azlone del Vescovo e del Parroco potrebbe nuocere agli Interessi religiosi affidati allé loro cure. Io zelo illuminato del buon Pastore di anime non esiterà punto ad astenersene. La Santa Sedc è certa che 1 Vescovi ed i Parroci conformeranno sempre la loro condotta a tali direttive, subordinando se è II caso, anche le loro personali pre­ ferenze agli altl dovcri ed allé delicate esigenzc del sublime loro ministère.—P. Card. Gasparri. • Orrfinarit» 499 Pot N. 8920: Cav»9<» P· 333-334. 1922 OCT 2-2β 454 1922 OCT II.-SC REL., RESP, AAS 14 (1922) 554-555 Dubla circa fundationes monasteriorum M0N1AUVM Sacrae Congregationi de Religiosis sequentia dubia fuerunt proposita pro opportuna solutione: Contingit aliquando ut monasteria monialium, ex instituto quidem votorum solemnium, in quibus tamen ex praescripto Apostolicae Sedis/ pro aliquibus lodj ίβ vota nonnisi simplicia emittuntur, procedant ad fundan­ dum novum monasterium eiusdem Ordinis, missis ali­ quibus monialibus in locum eidem praescripte minime obnoxium. Hinc quaeritur: 1°. An vota emissa, aut emittenda, in novo mona­ sterio. ut supra fundato aut fundando, habenda sint solemnia ad normam iuris communis. II0. An moniales de quibus in can. 488 n. 7° possint alibi fundare nova monasteria absque beneplacito Sedis Apostolicae. 111°. An monasterium monialium cum votis so leninibus et clausura Papali, quando in alium locum trans­ fertur, pergat esse clausurae Papalis et votorum solem­ nium. TV0. Quid iuris quando monasterium monialium, de quibus in can. 488 n. 7°. transfertur in locum ubi non viget praescriptum S. Sedis de quo in dicto canone. Porro Emi Patres Sacrae Congregationis Religioso­ rum Sodalium negotiis praepositae, in plenario coetu habito die 21 iulii 1922. re mature perpensa, respon­ dendum censuerunt: Ad I. Affirmative, dummodo accedat beneplacitum Apostolicae Sedis. Ad II. Negative, et supplicandum SSmo ut fundatio­ nes huiuscemodi hactenus absque Sedis Apostolicae in­ terventione peractas sanare dignetur. Ad III et IV. Recurrendum in singulis casibus ad Apostolicam Sedem. Facta autem de omnibus relatione SSmo Domino Nostro Pio, divina Providentia Papae XI. in audientia habita ab infrascripto P. Secretario die 27 iulii. Sancti­ tas sua Emorum Patrum sententiam ratam habere, et sanationem de qua in dubio 11° concedere dignata est Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Romae, cx Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis. die 11 octobris 1922.—C. Card. Laurexti, Pntf. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B., Secr, Adn. J. CREUSEN in NrT 50 (1923) 99-101: Ph. MAROTO ia CpR 4 (1923) .62 67; IP 2 (1922) 134-135; ME 35 (1923) 94; PrM 12 (1922) 160-162. 455 1922 OCT 20.-SC RIT., RESP. AAS 14 (1922) 556-557 Dubium de non apponendis templis tabulis cum nominibus DEFUNCTORUM IBIDEM NON SEPULTORUM Sacrae Rituum Congregationi pro opportuna decla­ ratione sequens dubium expositum fuit; nimirum: « Utrum in ecclesiis earumque cryptis divino cultui « destinatis apponere liceat tabulas cum inscriptionibus < et nominibus fidelium defun/ctorum quorum corpora « inibi tumulata non sunt nec tumulari possunt iuxta « canonem 1205 5 2 Cod. I. C. ». Et Sacra Rituum Congregatio, omnibus accurate per­ pensis. proposite dubio respondendum censuit: « Non licere, iuxta alias resolutiones et ad tramitem « decreti S. R. C. n. 733 et can. 1450 § 1 Cod. I. C. >. Atque ita rescripsit et servari mandavit Die 20 octo­ bris 1922,—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae» S R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Adn. P.EGATILkO n. 586; EL 36 (1922) 497-493. 1923 OCT 25-NOV 3 k expediat cum, loco Ssrhi Sacramenti, deferuntur vel 456 1922 OCT 25.-SC RIT. DECR. AAS II (1922) 557-558 ROMANA Circa campanulam pulsandam ln celebratione missae Occasionem nacti Congressus Eucharistici Internalionalis hoc anno Romae habiti et prospero felicique progressu probati, quidam Sacrorum Antistites aliique viri dignitate ac pietate conspicui, ad decorem divini cultus erga ipsum ineffabile Eucharistiae mysterium, etiam per uniformitatem ritus et aedificationem christifidclium. provehendum. Sacram Rituum Congregatio­ nem adierunt, reverenter postulantes: < Utrum Rubricae quae in Ritu celebrandi Missam, < tit VII, n. 8. et tit. VIII, n. 6, praescribunt ministro c pulsare campanulam ad Sanctus et ad elevationem < Hostiae et Calicis, post consecrationem, applicandae < sint etiam ad Missas solemnes seu cantatas et pontifi< cales, de quibus tamen circa campanulam pulsandam < Missa le Romanum in citatis titulis et Caeremoniale « Episcoporum, lib. II, cap. 8, silent? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, quibusdam casibus a communi re­ gula iam exceptis per decreta edita nn. 3157, Mechlinicn., ad 10 (5 septembris 1867), 3448. Societatis lesu, ad 2 (ll maii 1878) et 3814, Dubiorum (21 novembris 1893), inspecta praxi communi et antiqua, perpensis rationibus quae in casu aeque militant pro Missis privatis et aliis solemnioribus; nempe: Christifidelium attentio, laetitia, devotio, fidei catholicae professio in veram ac realem lesu Christi praesentiam in SSma Eucharistia, eorumque consociatio angelicis choris ad laudandum Deum ct adorandum; quum neque obstet praenotatum silen558 tium, quod, sicut in aliis caeremoniis,/ suppletur in casu per expressas Rubricas quae non distinguunt inter Mis­ sas privatas et Missas solemniores, neque has excludunt, proposito dubio ita respondendum censuit: Affirmative, ei ad mentem. Mens autem est: < Si usus, ex toto vel ex parte < contrarius, in aliqua ecclesia Conlegiata, Cathedrali < et *Patriarchal! , aliisque ecclesiis seu oratoriis hucus< que viguerit, eadem ecclesia seu oratorium, amodo se < conformet communi praxi et enuntiatae Rubricarum < interpretationi; nisi, loco campanulae, alterum et c congruum signum adhibeat Insuper ad removendum, < quantum fieri potest, inconveniens quo aliqui de lon< ginquo vel de propinquo in templo sistunt sine atten< tione ac reverentia etiam ad praecipuas divinorum < mysteriorum actiones, maxime expedit ut paulo ante < consecrationem aliquod campanulae detur signum. < iuxta communem ecclesiarum praxim ». Quam resolutionem et mentem Sanctissimo Domino nostro Pio Papae XI, per infrascriptum Cardinalem Sacrae Rituum Congregationi Praefectum, relatas. San­ ctitas Sua ratas habuit, approbavit et servari mandavit D:e 25 octobris 1922—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secretorius, Adn. J. FAUWElS ln NrT 50 (1923) 103-108; REGATILLO n 383; EL 36 (1922) 499-503. 457 1922 OCT 28.-SC RIT. RESP. AAS 16 (1924) 103-104 B E R G O M E N. Dubia circa usum currus et equorum in processionibus Ordinarius Bcrgomensis Sacrae Rituum Congregatio­ ni sequentia dubia reverenter exposuit: < I. An liceat vel expediat in solemnioribus proces< sionibus, quibus defertur Ssihum Eucharistiae Sacra« mentum, praecipue cum finis imponitur Eucharlsti< cis conventibus, deferre Ssmum Sacramentum super « currum triumphalem, baldachino coopertum, magni< ficeque exornatum, equis tractum, super quem ascen< dit etiam sacerdos qui processioni praeest, quique « Ostensori um regit genuflexus? • II. An usus currus et equorum, ut supra, liceat vel 501 n. 456-lbO SC RITUUM - ORIENTALIS - CONCORDATUM LETTONIAE i statuae Beatae Virginis Mariae, vel Sanctorum exuα viae? « III. An usus currus et equorum, ut supra, liceat vel c expediat non solum ratione extraordinariae solem< nitatis, sed etiam cum processio iter nimis longum < percurrere debeat?/ 1&4 • IV. An currui equis tracto possit substitui vehicu« lum quod vulgo automobile audit? ». Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, praepositis quaestionibus respon­ dendum censuit: negative in omnibus, et ad mentem. Atque ita rescripsit et declaravit die 28 octobris 1922.— A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. Adest Mens SC Rît. data sub die 1924 Feb 22: LE 574 I. P. in ELIP 52 (1938) 64; REGATILLO n. 650; EL 38 (1924) 73. 458 1922 OCT 30.-SC RITUUM, RESP. AAS 14 (1922) 598 ROMANA De lampadibus supra sepulcra defunctorum elucentibus in coemeteriis Proposito dubio: « An aliquid obstet quominus lam­ pades etiam electricae ardeant supra sepulcra de­ « functorum in Christo quiescentium in coemeteriis ri­ te benedictis e, Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis voto, respondendum censuit: « Non obstare in casu, et ad mentem. Mens est, ut haec lux. sicut ornatus florum sepulcris appositus, non sit tantum officium humanitatis et solatium vivo­ rum. sed horum in carnis resurrectionem et vitam aeternam, fidei catholicae testimonium et professio. Insuper nullum afferri debet detrimentum supplica­ tionibus, quae, iuxta dogma catholicum, praecipue prosunt fidelibus defunctis» nempe sive altaris, sive orationum, sive eleemosynarum sacrificia ». Atque ita rescripsit ac declaravit die 30 octobris 1922.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. 459 1922 OCT 31.-SC ORIENTALIS, EPIST. PART.· Codex iuris canonici latin us quoad orientales In risposta alia Sua lettera dei 25 febbraio seorso, in cui la S. V esponeva alcuni dubbi relati vamente alia libertâ (almeno quanto agli Orientali) di ricevere la Comunione Pasquale in qualsiasi rito e in qualsiasi chiesa. Le ricordo. per Sua norma, che il Codice di diritto canonico non obbliga gli Orientali, che continuano a reggersi su la base delle leggi e delle consuetudini proprie, date o concesse in diversi tempi agli Orientali dalla S. Sede. Vossignoria ben sa che le stesse disposizioni delle leggi generali non sono applicabili agU Orientali se non quando vi sono espressamente nomi­ nati. Non si comprende pertanto qui il rumore suscitato dalle misurc presc dal Vcscovo armeno, tanto più che esse sono conformi alie regole stabilite nella Costituzione apostolica Tradita ab antiquis (AAS 4 (1912) 609-617], che è tuttora in vigore, non essendo mai stata revocata.—Per 1'Emo Card. Segretario. Isaia Papadopoulos. Assessore. * Delenito Apotîolîco in Aeçyplo: ME 37 Adn. ME 37 (1925) 101-105 (1925) 102-103 460 1922 NOV 3.-CONV. e. LETTONIA. AAS 14 11922) 581 Ratihabitio concordati inter s. sedem et LETTONIAE, DIE 30 ΜΛΠ 1922 ΣΝΓΠ rempubucam [LE 419] Essendosi tra la Santa Sede ed il Go verno delta Repubbhea di Lettonw conchiun c dai rispettivi Plenipotenztari 502 t: Λ η. 461-463 SC SANCTI OFFICII - SECRETARIA STATUS - SC CONCILII sottoscrltu nel giomo 30 maggio dell’anno corrente. una Convenzionc per tutelare gli interessi religiosi dei Caltolici deDa Repubblica, oggi 3 Novembre 1922. Sua Emlncnza il Signor Cardinale Pietro Gasparri. Segretarlo di Stato di Sua SantitA. e Sua Eccellenxa il Signor Germano Albat. Sottosegrctario di Stato degh Affari Ester! della Repubblica di Lettonia. ri uniti nelle camero del Palazzo Apostolico dei Vaticano, previa letlura dei rispettivi Istrumenti di ratifica, 11 hanno trovatl plenamente conformi in tutti e singoli 1 loro articoli. - In seguito di che. hanno entrambi proceduto alio scambio delle ratifiche medesime. ed in fede dl tale Atto hanno sottoseritto di loro propria mano il présente processo verbale in doppio originale, apponer.dovi il sigillo delle loro armi. Roma, dal Palazzo Apostolico Vaticano, il 3 Novembre 1923.—Ριγτηο Ουιη:χ *ΐΛ Gasparri. Germain Albat. Ado. Vide Concordatum «t Adn. sub die 1922 Mai 30: LE 419. 461 1922 NOV 9.-SC S. OFFICII, RESP. PART. Circa altare prtvileciatum pro agonizantibus I. Utrum post can. 930 novi Codicis adhuc perse­ veret existentia altaris privilégiât! pro agonizantibus, et quatenus affirmative; II. Quomodo est intelligenda indulgentia plenaria pro agonizantibus. III. Utrum celebrans pro pluribus agonizantibus de­ terminare debeat cui applicet Indulgentiam plenariam. IV. Quid in casu quo sacerdos neminem determi­ net Resp. - Ad I. Affirmative. Ad II. Indulgentiam esse intclligendam tamquam pro vitrii, per modum absolutio­ nis. Ad ΠΙ. Negative. Ad IV. tandem: Provisum in ΙΠ. • ME 35 (1923) 12 (1923) 138-142. 261. Adn. ME 35 1922 NOV Ml al benefice, according to Canon 1411, No. 5. whether it has the proper endowment (resources or revenue) aj described and defined in Canon 1410, or even if lacking such endowment (resources or revenue), it be erected according to the provisions of Canon 1415, No. 3. In a second dubium, I asked further, if, after the promulgation of the New Code, a special decree on the part of the Ordinary was necessary to constitute ai canonical parishes those which, previous to the pro­ mulgation of the New Code, had been established in the manner described in the second part of the fin *. dubium as set forth above. The answer was that no decree is necessary, and that such parishes became ca­ nonical parishes, ipso facto, on the promulgation of the Code. It is evident, from this official answer, that all the parishes of the United States having the three neces­ sary qualifications, viz. (1). a resident pastor; (2), en­ dowment (resources or revenue according to the pro­ visions of Canon 1410 or 1415, No. 3); and (3), bounda­ ries, are not only parishes in the strictly canonic *', sense, but are also ecclesiastical benefices. Hence pastors in the United Slates are real, canonical pastors (pa­ rochi), having all the duties and obligations pertaining to such an office and (according lo Canons 466 and 339) are specifically bound to apply the Missa pro populo on Sundays and on feast-days of obligation (including those that have been suppressed), this obligation binding them in conscience unless dispensation or commutation be received from the Holy See. With sentiments of esteem and best wishes. I am Yours sincerely in XT , John Bonzano. Archbishop of Me I i fen e, zlposfolic Delegate. • Ordinariis Statuum Foederatorum America· Septentrional!· ptr Delegatum Apostolicum: A. SABETTI - T. BARRET, Corapendiua tSeologiac moralis. Neo Eboraci 1931, p. 1104-1105. Vida suprs teitja ComTottionis Interpretis sub die 26 Sept. 1921: LE 373. (1923) 307-308; PrM 463 462 1922 NOV 11.-SC CONC. RESOL. AAS 15 (1923) 4M456 DIOECESIS N. 1922 NOV 10.-SECR. STATUS, DECL. PART.· Circa Die 11 novembris 1922 erectionem paroeciarum in S. F. A. S. Your Grace: \ JI I Renuntiationis paroeciae sub conditione Washington. D. C. No verm her 10. 1922. Species dioecesis N. nonnulla emersissent quae causam remotio­ nis negotio dare videbantur. Ordinarius eum invitavit ad renuntiationem faciendam, propositis nomine « con­ ditionum » quibusdam capitibus, ex quibus praecipuum illud erat ut. postquam renuntiatio plenam exsecutio­ nem nacta fuisset, reservaretur parocho renuntianti pensio ad eius viiam, non excedens tertiam redituum beneficii partem. Post brevem inter utrumque discepta­ tionem. eadem die actus renuntiationis, in quo praefata inter alias < conditio » legebatur, a parocho subscriptus est. Verum, paucis interiectis diebus, ad Apostolicam Sedem parochus recursum interposuit, postulans nul­ lam declarari praedictam renunciationem, utpole can. 1486 et 1429 aperte/ reprobatam; nempe ex can. I486: « Dimissionem beneficiorum ... sub aliqua conditione. « quae beneficii redituum erogationem attingat. Ordi­ narius admittere nequit >; atque ex can. 1429: < Be­ neficiis quibuslibet nequeunt Ordinarii locorum pen­ siones perpetuas aut temporarias imponere quae ad vitam pensionarii durent >. Quibus positis, instanter postulavit in plenario Emorum Patrum coetu proponi dubium: An constet de nullitate renunciation is in casu. Notwithstanding the fact that several years have elapsed since the promulgation of the new Code of Canon Law. there still seems to be some uncertainty in the United States as lo the nature of the parishes in this country and as to the consequent obligation of the pastors who are in charge of them. Both these ques­ tions have been debated in published articles from time lo time. In order definitively to end this uncer­ tainty I deem it my duty to communicate to you an official answer which I received from the Pontifical Commission for the Authentic Interpretation of the Canon of the Code. Under date of March 20. 1921, I submitted to the said Commission the following dubium: < For the erec­ tion of a parish which has not the character of a bene­ fice: (1· pars), is It necessary that the Ordinary should issue a formal decree declaring explicitly that he erects a certain district into a parish; or. (2e pars). Is it suf­ ficient that, having divided a certain territory into several districts, the respective limits of which are de­ finitely indicated, he assigns to each district a rector to take charge of the people and the church thereto per­ taining. according to Canon 216. No. 1 and No. 3? > Under date of Sept. 26, 1921, His Eminence. Cardinal Gasparri, President of the above-mentioned Commission, answered: t Negative ad primam partem, > L e., that a special decree of the Ordinary is not necessary for the erection of a parish: and, < Affirmative ad secundam partem. » L e. that II is sufficient, quoad hoc, for the erection of a parish, that the Ordinary define the terri­ torial limits and assign a rector to the people and the church within said limits ILE 3731. His Eminence, the President of the Commission, added, moreover, that a parish is always an ecclesiastic503 facti. - Quum adversus quemdam parochum Amimadvtksjoxes. — Prouti ex praemissis perspicuum est ex duabus causis deducitur in casu nullitas renuntiationis, altera, quia pensio constituta est ad vitam pcnrionaru. Episcopo non liceret nisi ** imponere pensiones “ quae durent ad vitam beneficiarii, salva huic I “ portione ”, ex claro praescripto can. 1429 j 1 ; altera, renuntiatio nonnisi sub conditione reservationls casu facta est, quae cum sit profecto *' conditio redituum erogationem attingens ”, nequit ab Ordinario admitti, pro­ hibente explicite textu can. 1486: quapropter, cum can. 2150 i 3. statuens: - renuntiatio fieri potest ... etiam sub conditione ”, subdat " dummodo haec ab Ordinario legi­ time acceptori possit ”, perspicuum videtur renuntiatio­ nem in casu, admissam sub conditione quae ab Ordinario acceptari non poterat, esse omnino invalidam (arg. cx can. .£>). 504 COMMISSIO INTERPRES. RESPONSA VARIA 1922 NOV 12 4^ Verum contra primum sut quod in eodem can. 1429 sub I 2 legitur: “ Beneficiis autem paroecialibus non pos“ sunt nisi in commodum parochi abeuntis imponere pen" sio nes. quae tamen non excedant tertiam partem reditus " paroeciae, quibusvis deductis expensis ct incertis reditiw bus ”. In hoc enim canone facultas Imponendi pensiones tn commodum parochi abeuntis non alia limitatione coarctatur. quam ca ut quantitas pensionis tertiam partem redi­ tuum non excedat. Nec iuvat opponere hanc limitationem superaddi ei quae praecedenti paragrapho praescripta erat; quia, c contrario, ut ex contextu plane liquet, J 2 exceptio­ nem manifestam continet a norma statuta i 1, et ideo casus I 2 expressus censeri debet subductus a norma prae­ cedenti. Id nom solum insinuatur initialibus verbis: | 1 “ Beneficiis quibuslibet ... § 2. Beneficiis autem paroecia“ llbus ", unde evidens fit In 5 1 agi solummodo dc bene­ ficiis non paroecialibus: sed etiam necessario exigitur ex fine seu ratione I 2. prout explicitlus declaratur can. 2154 I 1: “ Amoto parocho ... Ordinarius ... pro viribus con“ sulat. sive translatione ad aliam paroeciam, sive assi" gnatione alius officii ct beneficii, sive pensione agitur nempe de consulendo congruae clerici vitae substentatlone. L e. de provisione quae ad vitam provisi, in casu pensionarii. perduret./ Gravior, saltem specictcnus. videtur altera quae addu­ citur causa invalidi tatis: sed et ea in leves auras abit, si consideretur in casu non agi de vera et propria conditione reservation is. Enimvero in Jacto est pensionem in casu pri­ mum proposuisse Episcopum, parochum vero eam acceptas­ se sclummodo. sicut obtorto collo acceptare debuit renun­ tiationem; hinc, accurate loquendo, dixeris non tam cedentem sibi pensionem reservasse, quam Episcopum camdem ei constituisse. Immo. in iure, nec potuisse parochum veram conditionem ponere pensionem dicendum est. quan­ doquidem. lege iubente, negotium provisionis et negotium remotionis aaeo distincta et separata esse debent, ut ne­ queant uno consensu comprehendi, nec ideo unum ab altero pendere potest: cfr. Maxima cura, 28 J 3: " In quo- libet casu quaestio de futura provisione sacerdotis, non • debet commisceri cum quaestione de praesenti amotione a • paroecia " (AAS 2 (1910) 636 - 648). Ideoque, etsi voluisset parochus veram conditionem praesenti renuntiationi futu­ ram pensionem ponere, ne valuisset quidem, obstante lege. Demum attendi etiam debet ratio ex qua can. I486 proce­ dere videtur, cum reservationem pensionis inhibet: nempe periculum simoniae iuris ecclesiastici quae in ea reservatiorc. sicut in ceteris eodem canone recensitis, committi potest iefr. Bencd. XIV. const. Quanta, 14 sept. 1722) [Cf. const Quanta Pii V diei 1 aprilis 1568. CICF n. 125). Atqui in casu renuntiationis paroeciae, ob bonum procurandum animarum, huiuscemodt species simoniae iampridem su­ blata fuisse constat, cum decreto Maxima cura, can. 28 5 2. iam explicite permitteretur: ° Potest Ordinarius in ipsa • invitatione ad renuntiandum, vel pendente amotionis " negotio ... provisionem proponere et indicare, si expe“ diens Judicaverit ”. Hisce omnibus perpensis, sane liquet nullam quidem causam subesse invaliditatis renuntiationis ut in casu perhi­ betur emissae: consultius tamen Ordinarii ab his ct simi­ libus pactionum cum suis subditis speciebus in amotionis negotio pro viribus abstinebunt, quippe quae et nulla iam necessitate urgeri et officii dignitatem laedere quodam­ modo videantur. Quare, etc. Resolutio. — Die 11 novembris 1922, Sacra Congre­ gatio Concilii, in plenariis Emorum Patrum comitiis in Palatio Vaticano habitis, respondendum proposito dubio ccnsuit: Negative. Facta postmodum de praemissis SSmo Dno Nostro Pio PP. XI relatione per infrascriptum Sacrae Congre­ gationis Secretarium. Sanctissimus datam resolutionem approbare et confirmare dignatus est.—I. Mori, Secr. Adn. IP 3 (1923) 133-134; ME 35 (1923) 294-295. 464 1922 NOV 12.-C0M. INTP. RESP. AAS 14 (1922) 661-663 DUBIA: 1 - Dr parochi ivre quoad processiones. 2 - De *X50 INTEGRO motitiatcs. 3 - Dr egressu e religione. 4 - De Π.ΕΕ CUMÜLATTVO FONTIS BAPTISMALIS. 5 - Dr DISPENSATIONE ÏUPER IMPEDIMENTIS MATRIMONIALIBUS. 6 - De IURE PATRONATUS. 7 · Dl CONCURSU QUOAD BENEFICIA IURIS PATRONATUS LAICALIS. 8 - De ABSOLUTIONE A CENSURIS I De parochi iure quoad processiones (can. 462, n. 7) Utrum verba canonis 462. n. 7: publicam processio­ nem extra ecclesiam ducere intelligenda sint tantum­ modo de processione, quae initium ducit ab ecclesia paroeeiali; an etiam de iis quae faciunt initium ab aliis ecclesiis intra ambitum territorii paroeciae sitis, idque etiam si hae ecclesiae non sint filiales et proprium Rec­ torem habeant 505 Resp. Negative ad 1 parte, affirmative ad 2 mo tamen praescripto canonum 482, 1291, § 2. n. 4SI fir- II. De anno integro novitiatus (can. 555. I 1. 2) 1. Utrum annus integer novitiatus, praescriptus in can. 555. 5 1.2. computandus sit iuxta normam statutam in can. 34. 5 3, 3. Et quatenus affirmative: 2. Utrum eiusmodi norma computandi annum in or­ dine ad novitiatum servanda sit ad validitatem, an tan­ tum ad liceitatem. Resp. Ad 1 “ affirmative, seu servandum esse prae­ scriptum canonis 34. 5 3, X Ad 2e affirmative ad 1 partem, negative ad 2". seu canonem servandum esse ad validitatem novit ia tus./ III. De egressu e religione (cann. 638-640) 1. Utrum can. 640, § 1, comprehendat omnes qui saecularizationis indultum obtinuerint sive a Sede Aposto­ lica. sive ab Ordinario loci. 2. Utrum qui indultum exclaustrationis ab Ordinario loci obtinuerunt, teneantur conditionibus appositis in can. 639. Resp. Ad 1 Aifirmative. Ad 2e. Affirmative, salva Ordinarii potestate con­ cedendi exclaustrato ob rationes particulares facultatem retinendi habitum religiosum. IV. De iure cumulative fontis baptismalis (can. 774. § 1) Utrum ecclesia quae ante Codicis iuris canonici pro­ mulgationem fruebatur legitimo iure exclusive fontis prae aliis paroecialibus ecclesiis, illud conservet cumulativum cum iisdem ecclesiis, quae ex praescripto can. 774. § 1, ius fontis obtinent Resp. Canonem 774, § 1, ita intelligendum esse, ut ecclesia quae ius fontis habet cumulativum cum aliis totius civitatis ecclesiis paroecialibus. illud obtineat etiam prae ecclesiis paroecialibus noviter in civitate erectis cum fonte baptismal). At ius fontis cumulativum in posterum obtineri nequit ex consuetudine, quae cor­ ruptela dicenda est. Ecclesia vero quae ante Codicis promulgationem ha­ bebat ius fontis exclusivum prae aliis ecclesiis paroe­ cialibus, post Codicis promulgationem ercctoque in iis­ dem ecclesiis fonte ad praescriptum citati canonis, non­ nisi ius cumulativum obtinet, salvo praescripto can. 778. V. De dispensatione super impedimentis matrimonialibus (cann. 1044 et 1045, § 3) Utrum in casibus, de quibus in canonibus 1044 et 1045, § 3, censendum sit Ordinarium adiri non posse, cum nec per literas, nec per telegraphum nec per telephonum ad eum recurri potest: an etiam cum solum per literas impossibile est, licet per telegraphum vel telephonum id fieri possit./ parte, affirmative ad 2·“. seu Resp. Negative ad 1 ad effectum, de quo in cann. 1044 et 1045. 5 3. censen­ dum esse Ordinarium adiri non posse, si nonnisi per telegraphum vel telephonum ad eum recurri possit. VI. De iure patronatus (can. 1451. 5 1) Quenam sit vis verbi curent canonis 1451, § 1. Resp. Verbum curent ciL canonis declarat ab Ordi­ nariis locorum suadendum esse patronis ut loco iuris patronatus quo fruuntur. aut saltem loco iuris prae­ sentandi. spiritualia suffragia etiam perpetua pro sc suisve acceptent; et hinc patronos, praesertim eccle­ siasticos. optime se gerere si hisce suasionibus obse­ quantur. VII. De concursu quoad beneficia iuris patronatus laicalis (can. 1462) Utrum ad normam can. 1462 paroeciae aliave bene­ ficia obnoxia iuri patronatus laicalis conferri semper debeant per concursum, ita ut patronus etiam laxus non possit praesentare nisi clericum legitime ex concur­ su probatum. Resp. Affirmative, si paroeciae aliave beneficia iuris patronatus laicalis sint obnoxia concursui iure particu506 SACRA POENITENTIARIA - SACRA CONGR RITUUM ET CONCIUI n. 465-468 lari ex gr. fundationis vel legitimae consuetudinis; se­ cus negative. VIIT. De absolutione a censuris (can. 2252) Utrum in canone 2252, quo statuitur obligatio re­ currendi ad S. Poenilentiariam vel ad Episcopum aliumve facultate praeditum, etc., verba illa facultate prae­ ditum restringenda sint ad vocabulum aliumve; an etiam pertinere dicenda sint ad aliud vocabulum Episcopum, ita ut Episcopus qui non sit facultate praeditus, man­ data dare nequeat. partem, affirmative ad 2 Resp. Negative ad 1 seu Episcopum mandata dare non posse, nisi facultatem habeat a iure vel ex Sedis Apostolicae concessione. Romae, 12 novembris 1922.—P. Card. Gasparri, Prae­ ses. Aloisius Sincero. Secr. ! Adn. Ph. MAROTO In CpR 4 (1923) 202-204; G. OESTERLE in IP 10 (1930) 251j REGAT ILLO n. 273,320,363.501.736.869. IP 2 (1922) 128-132; ME 35 (1923) 50-52: PrM 12 (1922) 184-185. 465 1922 NOV 15.-SACRA POEN.» INDULT. PART Sanantur ADMISSIONES TN ARCHICONFRATERNTTATEM CHORDTGERORUM S. FRAN CISCI I I t Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis FF. Min. Capuccinorum. ad pedes Sanctitatis Ve­ strae provolutus, humiliter petit ut eadem S. V. benigne sanare dignetur, quatenus opus sit, admissiones omnes Chistiiidelium in Archiconfratcmitatem Chordigerorum S. Francisco factae a Sacerdotibus non paucis Ordinis praefati, qui. Rescripto S. Cong. Ind. et Rei. diei 14 decembris 1904 (AnE 13 (1905) 81] non recte forsitan innixi, funiculo Seraphlci Patris peculiari ritu a se be­ nedicto. Christifideles praecinxerunt etiam « extra Ec­ clesias sui Ordinis », quin aliunde specialem facultatem a P. Ministro Generali Ordinis FF. Min. Conventualium prius obtinuerint Et Deus. etc. Rescr. - Die 15 novembris 1922. Sacra Poenitentiaria Apostolica benigne annuit pro sanatione expetita quoad praeteritum, ad effectum Indulgentiarum obtinendarum. Contrariis quibuscumque non obstantibus.—B. Colombo. S. P. Regens. Jo. Bapt. Menghini. Subst. AOMCip 39 (1923) 156-157. Adn. AOMC»p 39 1922 NOV 15-13 • tiva quomodolibct impediatur, fieri potest eius Com« memoratio sub unica conclusione cum prima Orallo« ne, iuxta Rubricas ». .Atque ita rescripsit ac declaravit Die 17 novembre 1922.—A. Card. Vico, Ep. Portucn. et S. Rufinac. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. I. PAUWEL5 In PrM 12 (1923) (1923) 143-147; EL 37 (1923) 6-7. (31)-(34) tr In KrT M 467 1922 NOV 17.-SC RITUUM, RESP. AAS 14 (1932) £1 DUBIA CIRCA PRAEFATIONES DICENDAS IN MISSIS CUM COMMEMORATIONIBUS Sacrae Rituum Congregationi sequentia dubia pro oppor­ tuna solutione proposita sunt; nimirum: I. Die 6 februarii et die 12 eiusdem mensi» celebrantur respectiva Festa S. Titi. Ep. et Cont. et Ss. Septem Fun­ datorum Ord Servorum B. Mariae V. Conff. quibus re­ spective addenda est oratio pro Papa in anniversario elec­ tionis vel coronationi» Summi Pontifici» Pii XI: quaeritur Utrum Praefatio dicenda sit de Communi vel de Ap> stolis? II. Die 18 novembris. ocurrcnte Dominica de qua fit commemoratio in officio et Missa Dedicationis Basilicarum Ss Petri et Pauli App. quaeritur: Praefatio erit de Trinitate vel de Communi quae dlatur in Dedicatione Ecclesiarum? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commissio­ nis voto, praepositis quaestionibus respondendum ccnsult: Ad L Praefatio erit dc Apostolis, si commemoratio lo­ cum teneat Missae votivae pro Papa ab Ordinario prae­ scriptae et eo die impeditae. Ad Π. Praefatio dicenda est de Ssflia Trinitate, iuxta Rubricas. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 17 novembre 1922.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S Rufinae. S. R. C Praef. Alexander Verde. Secr. Ada. I. FAUWELS in PrM 12 (1923) (20)-(29) et io NrT 50 (1923) 147-148; EL 37 (1923) 8. Vid· Corrigenda in AAS 14 (1922) 773. 468 (1923) 1922 NOV 18.-SC CONCILII, RESP. PART.· ORDINIS S. AUGUSTINI RECOLLECTORUM 466 1922 NOV 17.-SC RIT. DECL. AAS 14 (1922) 650-651 ROMANA De missa votiva pro fidei propagatione, declaratio Per decretum Sacrae Rituum Congregationis, diei 22 martii vertentis anni 1922 [LE 4051. Sanctissimus Do­ minus noster Pius Papa XI benigne concessit ut « Missa « votiva de Propagatione Fidei sine Gloria et cum Cre« do, adhibito colore violaceo, celebrari possit semel in « anno, diebus ab Ordinario cuiusque loci designandis, « exceptis tamen Festis duplicibus I et II classis, Do« minicis maioribus, nec non Octavis I et Π ordinis. < Feriis et Vigiliis, quae sint cx privilegiatis ». Quum vero nonnullae quaestiones de hac re nuper exortae sint, eadem Sacra Congregatio, ad omnem ambiguitatem amovendam, audito specialis Commissionis suffragio, sequentem declarationem opportune vulgandam censuit < Missa votiva pro Fidei propagatione, de qua agitur in « praenotato decreto, non est praeceptiva, sed indultiva. < et celebrari potest die pro cunctis et singulis dioe« cesis locis communiter ab Ordinario designanda, in < quibusvis Ecclesiis et Oratoriis etiam privatis, et ab < omnibus Sacerdotibus, cum omnibus Commemoratio­ 651 « nibus et Orationibus ritui duplici maiori/ ct minori congruentibus, salvo semper onere Missae ex Rubri­ cis et Decretis praescriptae; prouti sunt Missae Conventuales diei currentis (non autem Missa mere rochialis). Missa de Rogationibus pro oratione Horarum, etc. Si quando autem huiusmodi Missa vo507 Circa administrationem sacramentorum pubucis concu­ bin ari is in casibus particularibus Ad un religioso agostiniano, chiamato insieme con altri in una parrocchla per preparare i fedeli aU’adcmpimento dei precetfo pasquale, si presentô per conftssarsi una penitente ritenuta publice incestuosa, cui il parroco, dopo aver consultato it Vescovo, aveva negato i sacramenti finché non si fosse separata dal fratello con cui conviveva e da cui constava avere avuto prole. 11 predetto Padre, awertito già del concetto in cui b donna era tenuta presso la popolazione, Vammise ciô non ostantc alia confessione e di qui ricavô la certezza che la donna non era più in stato di peccato. Autorizzato a ciô dalla penitente, manifestô pubblicamer.le codesta sua convinzione. e poi ammise la donna alia santa Comunione in pubblica chiesa, affine di riparare cost lo scandalo: anzi a tale scopo impose tanto a lei quanto al fratello di comunicarsi ogni mese, pur proseguendo a coabitare. Venuto il parroco a conoscenza del fatto consultô il suo Vescovo, sc approvava Uoperato del Religioso; e il Vescovo invece rispose che doveva continuare a escluderli dalla Comunione finchè la donna non si /owe separata dal fratello, dovendosi riparare cos! preriemente (prius) lo scandalo, a norma del can. 855, § ]. Π Religioso non s'acquietô a tale risposta e per mez­ zo del suo Procuratore Generate face proporre alla S. Congregazione del Concilio questi dubbi: I. Supposita emendatione et difficultate separatio­ nis. potestne Episcopus et debet hos fratres (concubina- 508 1922 NOV 22 PIUS XI. MOTU PR. DE SCHOLA MUSICAE SACRAE - SC S. OFFICII rios cum filiis) prohibere ne ad Communionem accedant, donec separentur, ut scandalum reparent: aut potius exigere debet scandali reparationem alio praedicto mo­ do (publica menstrua communione per annum) quin se­ parentur? Et quatenus negative ad primam partem, affirmative ad alteram: 11. Quid Missionarii facere possint et debeant in similibus casibus? Ma la S. C. dei Concilio rispose semplicemente: < Standum iudicio Ordinarii ». • Rmp trenscripiimu· prout refertur · ME 35 (1923) 237. Adn. AKKR 103 (1923) 162; ME 35 (1923) 237. 469 1922 NOV 22,-PIUS XI, MP. AAS 14 (1922) 623-626 De urbana musicae sacrae altiore schola pontificia CONSTABILIENDA PIUS PP. XI Ad musicae sacrae restituVonem, secundum Pii X fel rec. decessoris Nostri praescripta, itemque statuta in Codice Iuris Canonici ad can. 1264 § I, certo efficaciterque diffundendam nulla est dubitatio quin hoc ma­ xime valeat, peritissimos vel cantus Gregoriani vel or­ gani pulsandi vel sacros modos faciendi magistros bene multos informare ct fingere. Hanc ob causam Piano illo Motu Proprio die xxn Novembris an. mcmtii edito [Mo­ tu Proprio Tra le gollecitudini. ASS 36 (1903-04) 329-339] «Ide contendebatur, ut ubicumque iam adessent altiores musicorum sacrorum scholae, illae alerentur omni ope atque adiuvarentur. ubi vero deessent, ibi daretur opera ut quamprimum exsisterent. Nimium enim intéressé aiebat Pontifex, ut ipsa Ecclesia suos et praecentores et organarios et cantores ad germana artis sacrae prin­ cipia instituendos curaret. Etenim iam diu experiendo cognitum est. quae in publicis academiis tradi solet scientia musicorum, eam quidem ad id quod Ecclesia quaerit, minime sufficere, atque ad cantum Gregorianum quod attinet, omnino esse imparem. Itaque Motu Proprio illo promulgato, feliciter factum est ut veteres non solum huius generis scholae revire­ scerent. sed novae etiam apud plures nationes orirentur. In primis vero Societas Italica Caeciliana, votis percu­ piens obsecundare Pontificis, cum persuasum haberet institutum huiusmodi si in Urbe, quod caput ac cen­ trum est catholici nominis, conderetur, adiutrice et pa­ trona Sede Apostolica. brevi praeclaros esse allaturum fructus et Ecclesiae Romanoque Pontificatui ornamento foturum, negotium dedit suo ipsius praesidi, doctissimo C4 viro eidemque musicae sacrae re/stituendae studiosissi­ mo - quem ereptum dolemus - Angelo De Santi S. I. qui altiorem Scholam de musica sacra Romae institue­ ret Id inceptum magna cum voluptate et approbatione Pius excepit, utpotc quod omnino temporibus requiri videretur. Res autem iam inde a principio optime suc­ cessit tum ob magistrorum sollertiam, tum etiam ob numerum studiumque alumnorum ex variis gentibus eorumque magna ex parte sacerdotum. Quare in exitu primi anni idem Summus Pontifex datis die rv Novem­ bris anno mcmxi litteris ad Cardinalem Marianum Rampolla del Tindaro, qui eo tempore Societatis Caecilianae patronus erat, eam Scholam expectation! votisque suis egregie respondisse professus est, catholicorum homi­ num liberalitalem invocans, ut Apostolicae Sedi, angu­ stiis laboranti, suppeditarent, unde hanc ipsam Scholam urbanam constabilire posset atque firmare [AAS 3 (1911) 654-655]. Anno dein mcmxiv, per litteras Cardina­ le a negotiis publicis [d. 10 Iul. 1914 Acta Pontifi­ cii 12 (1914) 591-592] eandem Scholam pontificiam appellavit, eique ratam esse iussit facultatem iam factam publicata et authentica conferendi diplomata idoneita­ tis. protytatus, magisterii in sacrorum confectione mo­ dorum et in organi modulatione. Nec minorem huic Scholae benignitatem Benedictus XV decessor Noster desideratissimus impertiit Etenim paucis post diebus quam Summum Pontificatum inierat, cum Cardinalem Caietanum Bisletl Societatis Caecilia­ nae simulque Scholae patronum, atque una Instituti iplus moderatores coram admisisset, illud testatus est hanc ipsam Scholam in rebus carissimis quae tamquam 509 n. 469-470 hereditate a decessore Suo accepisset se numerare, ob eamque causam omnia rata habere, quae ille pro ea decrevisset, eandemque se omnibus modis adiuturum. Animadvertens igitur incommoda angustaque in sede Scholam constitisse, alio transferendam - quod ipsum Decessor cogitarat - Benedictus curavit, eique in vetu­ stis aedibus ad Sancti Apollinaris amplissimam illam aulam Gregorianam diaetasque contiguas in usum attri­ buit/ Neque hoc solum, sed multa alia deinceps, dum 625 vixit, dedit ei singularis benevolentiae suae documenta. Quae cum ita sint. Nos quibus, aeque ac decessori­ bus Nostris, haec Schola vehementer cordi est, eo con­ silio ut quae incrementa persequitur, ea certius uberi usque possit assequi, primum omnium approbantes et confirmantes quaecumque iidem decessores Nostri hac in causa decreverunt, Motu proprio ac de Apostolicae potestatis plenitudine, haec statuimus et sancimus: I. - Urbana Schola altior de Musica Sacra ea tenus Pontificia esto ut Apostolicae Sedi proxime subiaceaL II. - Scholae Patronus esto unus e S. R. E. Cardi­ nalibus. qui eam in sua dicione et potestate habeat. III. - Praeses, ab Apostolica Sede ex alterutro Cle­ ro electus. Scholam gubernabit. Attamen Academico Collegio licebit significare, quis huic muneri praeficien­ dus videatur. In Scholae gubernatione doctores decu­ riales Praesidi assideant, ex quibus omnibus constabit Collegium Academicum, cuius erit cursum studiorum di­ rigere disciplinaeque vigilare. IV. - Doctores decuriales a Cardinali Patrono, Con­ silii Academici rogatu, eligentur. V. - Cardinali Patrono una cum Praeside et de­ curia doctorum ius esto academicos gradus conferendi tum Prolytalus, tum Doctoratus seu Magisterii in cantu Gregoriano, in sacris modis conficiendis et in organo modulando iis candidatis, qui quidem periculum doctri­ nae suae voce scriptoque feliciter obierint Liceat ta­ men, doctrinae periclitatione remissa, conferre Magiste­ rii gradum vel ob titulas idoneos ex quibus de can­ didati doctrina constare possit, vel honoris causa ob merita prorsus singularia et illustria. VI. - Scholae huius proprium esto et cantus Gre­ goriani peritiam et sacras modos componendi artem propositis praesertim magnis illis auctoribus polyphoniae qui saec xvr floruerunt - et organi modulandi stu­ dium provehere/ 626 VII. - Quicquid Pii X Motu proprio de Musica Sacra constitutum est, sanctissimae legis instar in omni­ bus huius Scholae disciplinis observetur. VIII. - Omnia Scholae institutionum genera can­ tus Gregoriani studio, tamquam fundamento, nitantur. Quapropter nemo in alia quavis disciplina aliquem academicum gradum poterit attingere, nisi qui in cantu Gregoriano iam prolyta sit renuntiatus. IX. - Clericis cuiusvis nationis eisque ex utroque clero Schola pateat. Attamen laicos quoque liceat ad­ mittere. X. - Scholae rationibus administrandis consilium adsit, compositum ex praeside aliisque viris quatuor, quorum duo a Cardinali Patrono, duo a Collegio Aca­ demico electi sint. XI. - De Scholae et ordinatione studiorum et re­ rum administratione deque honore unicuique doctorum decurialium habendo, proprias leges Cardinalis Patro­ nus condendas curabit. Quaecumque vero his Litteris constituta sunt, ca Nos rata et firma in perpetuum esse volumus et xubemus, contrariis non obstantibus quibuslibet. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxn No­ vembris, in festo S. Caeciliae Virginis Martyris, anno MCMXin. Pontificatus Nostri primo.—Pius Pp. XL 470 1922 NOV 22.-SC S. OFFICII. RESP. PART.· De confessario consulente dimidiatam copulam Instantia. - Beatissime Pater. - Infrascriptus episcopus Harkmen, ad pedes S. V. provolutus, humillttcr exponit quae sequuntur: Probati auctores docent comuges non exercere onanismum coniugalem. quoties vir vas uxoris penetrat quidem. 510 0. 471 SACRA CONCR. DE PROP. FIDE. OPUS A FIDEI PROPAGATIONE sed parum, v. g, pro dimidia vel tertia parte, et semen in vagina deponit. Hic modus cotundl conceptionem reddit Ad notitiam episcoporum huius provinciae pervenit, nonnullos confessarios hanc doctrinam arripere relut re­ medium contra onanlsmum coniugalem. Paenitentlbus quos metu prolis numerosioris vel onanismi vitio deditos, vel ad illud proclives inveniunt, sponte ct promiscue sua­ dent copulam. - ut vulgo dicitur. - dimidiatam, seu pene­ trationem vaginae partialem, aperte docentes coniuges hoc modo iurc conlugali utendo non peccare, probabilitatem vero prolis simul valde diminuere. Haec autem confessariorum praxis timoratis clericis et laicis. inter quos etiam sunt medici catholici, ita offensioni est ut de illa apud episcopos conouesti sint, rogaverintque an hoc scandalum possit tolerari. Gravamina quae afferunt sunt haec: L Quamvis theologi doceant copulam cum partiali pe­ netratione non infici labe onanismi coniugalis. minime ta­ men eam ab omni peccato immunem esse declarant. Ut copula dimidiata licite exerceatur, omnes theologi exigunt causam saltem vero rationabilem et urgentem: quae causa rationabilis et urgens apud Christianos, quorum matrimo­ nium sit Imago foecundi coniugii Christi cum Ecclesia, dif­ ficile esse potest solus timor ne proles numerosior nascatur. Qui ergo coniugibus ob hoc solum motivum. quod prolem non amplius desiderant, suaderet copulam cum penetratio­ ne incompleta. Imprudenter ageret, dando consilium mo­ ribus Christianorum connubii non tantum alienum, sed prorsus contrarium et nocivum, quod adhuc patebit cx iis quae sequuntur. 2. Modus ille copulandi, etsi theologi malitiam onani­ smi ab fllo abiudicent. eundem tamen effectum producit: ut nempe prematur numerus liberorum qui nascuntur. Hunc effectum fautores et propagatores copulae dimidiatae non Intendunt quidem sed de facto illum attingunt. Sl haec praxis ubique divulgetur, haud dubium quin numerus na­ tivitatum multum decrescat. Hic praesertim effectus excitat offensionem timoratorum, cum copula dimidiata sub hoc respectu neomalthuslanismo plane aequlparanda sit. 3. Illa praxis coeundi, promiscue et Imprudenter pro­ mulgata. invitat et conducit conluges (praesertim si expe­ rirentur copulam dimidiatam conceptionem non semper praecavere) ad alium modum utendi coniugio. adhuc peio­ rem. quo nempe vir absque ulla penetratione semen ad ostium vaginae effundit, qui modus, ubi alius perfectior possibilis est. ab omnibus probatis auctoribus peccati mor­ talis accusatur, cum hoc idem sit ac morali ter impedire generationem: hoc enim modo rarissime ct per accidens tantum sequitur praegnatio. IlLmi et revjni enlscopl provinciae ecclesiasticae Neerlandiac. dic 28 septembris huius anni congregati, haec omnia perpenderunt et unanimi consensu censuerunt: hunc congrediendi modum, nisi in casu particulari adsit vere urgens causa, reprobandum esse ut peccaminosum. perni­ ciosum et scandalosum. eumque tam parum esse remedium eoêrccndl neomnlthusHnismum ut potius ad illum sollicitet et viam sternat. Item praxim confessariorum sponte docendi copulam di­ midiatam. eamque promiscue suadendi paenitentlbus ob solam hanc rationem quod hi prolem amplius non deside­ rant, esse reprobandam uti imprudentem, temerariam, pia­ rum aurium offensivam, Christianis moribus relate ad ma­ trimonii sanctitatem et foecunditatem contrariam. Propter rei gravitatem vero praefati episcopi, ne temere Crecedant. expedire duxerunt S. Sedis sententiam super anc quaestionem exquirere. Quare dubia sequentia humi­ liter iudicio S. V. submittunt: Dubium L An tolerari possit confessarios sponte sua docere praxim copulae dimidiatae, illomque suadere pro­ miscue omnibus paenitentlbus. qui timent ne prole nume­ rosiore graventur. Dubium Π. An carpendus sit confessarius qui. omnibus remediis ad paenitentem matrimonio abutentem ab hoc malo frustra tentatis. oocrr exercere copulam dimidiatam ad peccata mortalia praecavenda. Dubium III. An carpendus sit confessarius qui. in cir­ cumstantiis sub Π. copulam dimidiatam paenitenti aliunde notam svamtt. vel paenitenti interroganti, num hic modus licitus sit. respondet simpliciter “ licere ** . absque ulla re­ strictione scu explicatione. Responsio. - Illffie ac Revme Domine. In generali consessu habito feria IV. dic 22 elapsi novembris, pro­ posita fuerunt tria dubia ab Amplitudine Tua nomine episcopatus Neerlandiae ad hanc Supremam Congrega­ tionem S. Officii trasmlssa. Id est: I. An tolerari possit confessarios sponte sua do­ cere praxim copulae dimidiatae, illamque suadere pro­ miscue omnibus paenitentlbus, qui timent ne proles numerosior nascatur. II. An carpendus sit confessarius qui, omnibus re­ mediis ad paenitentem matrimonio abutentem ab hoc malo avertendum frustra tentatis. docet exercere copu­ lam dimidiatam nd peccata mortalia praecavenda. III. An carpendus sit confessarius qui. in circum­ stantiis sub II. copulam dimidiatam paenitenti aliunde 1922 NOV « notam suadet, vel paenitenti interroganti num hic mo­ dus licitus sit, respondet simpliciter licere absque ulla restrictione scu explicatione. Et Emi ac Revrni Cardinales una mecum Inqui­ sitores Generales, quaestione diligenter perpensa, pra,habxtoque DD. Consultorum voto, respondendum man­ darunt: Ad I dubium. Negative. Ad II ct III, Affirmative. Insequenti vero feria V. dic 23 dicti mensis. SS. D N. Pius div. Prov. Pp. XI, in solita audientia R. P. D. Assessori huius S. Officii impertita, relatam sibi Entorum Patrum resolutionem approbavit Haec pro meo munere Amplitudini Tuae significans, prospera cuncta atque felicia Tibi a Domino adprecor. Amplitudini Tuae Rev.mae Addictissimus.—R. Card Merry del Val • N«d. Keth. Slemmcn (1923) 33-36. Adn. J. CREUSES h NrT 50 (1923) 270-272; REGATILLO n. 489; ME 35 (1923) 2C4, PrM 12 (1923) 36-37. 1922 NOv 22.-SC PF., MON. AAS 14 (1922) 6I7-W9 De modo procedendi Pont. Operis a Fidei Propagation De mandato Consilii Superioris Generalis Pontificii Operis a Propagatione Fidei, haec publici iuris fiunt, ut prae oculis habeantur ab iis quorum interest 1. Cum tandem hisce diebus coeperit Romae munera sua explere Consilium Superius Generale Pontificii Ope­ ris a Propagatione Fidei, de quo in Pii Pp. XI Motu Proprio Romanorum Pontificum, dato sub die 3 mensis maii, a. c. ÎLE 4141, et sedem suam, licet provisoriam. habeat apud S. C. de Propaganda Fide, huc mittendum est quidquid pertinet ad Opus ipsum, sive notitiae de constitutione Consiliorum Nationalium, sive eorum Sta­ tuta. sive suo tempore rationum libri, sive quaestiones ad Operis organizationem et diffussionem attinentes, sive modo et tempore statuto pecunia collecta ut pro Missio­ nibus erogetur. Huic Consilio similiter spectant, episto­ lae. relationes et petitiones eorum, qui. in locis/ Mis- w sionum operam navantes, annuam subventionem et sub­ sidia sibi expostulant. Quae cum ita sint, litterae ceteraque inscribantur Al Revmo Présidente vel Al Revmo Segretario Gene­ rale della Pontificia Opera della Propagazione della Fede - Palazzo di Propaganda, di Spagna, n. 48. Ro­ ma (6). 2. Notitiae de pecuniis et donis collectis mittendae erunt mense ianuario exeunte. idque fiet per Praesidem Consilii Nationals vel eius Delegatum; in locis autem, ubi Consilium nondum est constitutum, per Moderatores dioecesanos. Uti evidens est, integrum semper et ubique esto cuique offerenti immediate ad hoc Romanum Con­ silium mittere oblationes suas. Pecuniae vero ct dona collecta erunt ad nutum et liberam dispositionem ipsius Consilii Generalis, cuius officium est mense martio decernere quibus, qua mensura et quomodo sint elar­ gienda et distribuenda. 3. Cum autem ius sit et officium Consilii Superio­ ris Generalis rationum libros singulorum Nationalium Consiliorum adprobare,1 sub finem mensis martii ad ipsum deferendae erunt distinctae et clarae relationes tum de pecuniis donisque oblatis, tum de eorum admi­ nistratione et de expensis factis sive pro iis colligen­ dis. sive pro Operis evulgatione, sive pro annalibus, foliis, imaginibus cetcrisque typis impressis. Satius erit has relationes mittere in duplici exem­ plari. ita ut alterum Romae in Operis archivo asser­ vari possit, alterum reddatur cum notis et signatura. 4. Ad Consilium Superius Generale item mittenda sunt quam citius Statuta particularia pro Consiliis Nntionalibus redacta, in quibus quidem fideliter retinenda sunt quae pertinent ad formam substantialem Operis Haec enim ab ipso Consilio sunt adprobanda.1 ' Ct. Statuta Generalia IX. 4, itemque Statuta pro Co». 415] Gen’’ TX’ * tLE 4151' 1 Cf· cU- loc. dt. [LE SIGNATURA AP., ROMANA, SENTENTIAE INCIDENTALIS 1922 NOV 25 5. Iuxta Statuta Generalia (ib. X) Consilii conven­ tus pro distribuenda pecunia Romae habebuntur mense martio. Mature ergo Consilio exhibendae sunt petitio­ nes cum lis relationibus, quae ad rem faciunt. Hic dili­ genter advertendum quod hoc anno elementa pro de­ finiendis subventionibus desumentur ex responsis ad quaestiones propositas a S. C. de Propaganda Fide per epistolam datam die Paschatis vertentis anni. Curent igitur Revrni Episcopi, Vicarii Praefectique Apostolici dc Missionum Superiores, ut tempestive, id est ante fi­ nem vertentis anni vel saltem proximo ineunto, rela­ tu lienes ipsas transmittant. Consilium enim/ abstinebit a dandis subsidiis Missionibus, de quibus nondum per­ venerit relatio ad S. C. de Propaganda Fide. Qua de causa in petitionibus pro annua subventione opportunum erit significare an necnon praedicta relatio data fuerit. 6. Ad petitiones quod attinet, consultius videtur, pro iis Missionibus, quae concreditae sunt alicui Ordini, Congregationi Instituto vel Seminario, si per eumdem respective Superiores vel Procuratores exhibeantur una cum documentis relativis, hac tamen lege quod singula­ rum Missionum nota distincta praebeatur: Consilium enim nihili faciet petitiones cumulativas. Vicissim iidem Superiores vel Procuratores enixe rogantur ut de hoc statuto quam citius certiores fa­ ciant eos ad quos pertinet, ita ut omnes statis condi­ tionibus satisfacere queant. 7. Ad subsidia pro itineribus obtinenda oportet ut, Êcut antea, diligenter significentur omnia quae ad rem faciunt, sive aetas, sive conditio itlnerantium, sive loca ad quae pergunt, et an prima vel altera vice se con­ ferant ad infidelium regiones pro apostolicis laboribus suscipiendis. Optimum erit addere etiam quae et qua­ lis sit expensa sive pro vehiculo vel schedula itineris (biglietto, billet), sive pro victu. Quae omnia facillima evadent, si adhibeantur prospectus ad hoc dispositi, quos requirere licet apud sedem huius Consilii Superioris Pontificii Operis. Duplici autem exemplari exhibendi sunt. Datum Romae ex Secretaria Pontificii Operis a Pro­ pagatione Fidei, die xxn mensis novembris mcmxxh.— P. Fumasonl Biondi. Archiep. Diocletanus, Praeses. loseph Nogara. Secr. Generalis. Adn. PrM 12 (1922) 181. 472 1922 NOV 25.-SIGN. AP., DECIS. AAS 15 (1923) 180-185 ROMANA SENTENTIAE DÎC1DENTALIS IN CAUSA NU LUTATIS MATRIMONII ( GARÇIA-SYLOS) In plenaria Supremi Tribunalis Signaturae Aposto­ licae sessione apud Vaticanum habita, sabbato die 25 novembris 1922, Emorum Patrum examini subiectus est recursus R. D. Vinculi Defensoris apud S. R. Rotae Tri­ bunal. adversus decisionem seu decretum huius S. T. Congressus, editum die 20 iunii 1922 circa decretum seu fententiam incidentalem Tribunalis S. R. Rotae diei 17 ianuarii volventis anni. Causa mature disceptata est. relatore Efno ac Rrno Dno Card. Michaele Lega. En facti species. - Die 11 decembris 1897, legitima forma, in Urbe, matrimonium inierunt Dnus Raphael Garçia el Dna Mathildes Sylos-Labinl. Ast, vix sexto elapso mense, abrupta est maritalis cohabitatio, nec tentamina ad illam instaurandam profuerunt; quin im­ mo separatio in foro civili per sententiam concessa fuit Aliquot post annos a sequuta separatione, existima­ nt mulier suum matrimonium nullitate laborare ex ca­ pite conditionis appositae et non purificatae, quum ipsa contraxerit sub conditione ne vir (prout ferebatur) epi­ leptico morbo afficeretur. Atque ex Summi Pontificis Commissione haec nuliitatis causa actitata est apud S. R. Rotae Tribunal anno 1917. Attamen actrix sententiam taLi adversam, quia Sacrum Auditorium, die 19 maii 1920. Judicavit: Non constare de nullitate matrimonii m casu, quamvis in eadem sententia admitteretur de existenlia morbi constare. Exinde mulier ab hac sententia appellationem in- 513 n. 472 terposuit coram Turno proxime sequenti. Sed quaestio incidentalis exorta est, quia actricis patronus supple­ mentum inquisitionis petiit, ut scilicet denuo examina­ rentur super quibusdam exhibitis articulis actrix et nonnulli testes. Verum R. P. D. Ponens, decreto suo die 8 novembris 1921. hanc petitionem/ relecit et, appella- 181 tione facta apud Turnum rotalem, hic. data sententia interlocutoria. sub die 17 ianuarii 1922, decretum R. P. D, Ponentis confirmavit. Sed actricis patronus recurrit ad hoc Supremum signaturae Apostolicae Tribunal contra hanc rotalem sententiam. Tunc requisitus super hoc recursu fuit R. P. D. Ponens illius Turni rotalis, qui respondit, sub die 1 maii 1922, et rationes favore impugnatae sententiae exposuit, quamvis decisioni S. T. se remitteret Ratio­ nes autem, praemissa allegatione canonum 1786 et 1775, in summa tales erant, quae propositos pro inquisitione suppletiva articulos interrogationes demonstrabant con­ tinere otiosas, subdolas, suggestivas, ideoque a iure pro­ hibitas, propter periurii periculum. Delato recursu iam sufficienter instructo, in Con­ gressu huius S. TM habito die 20 iunii 1922, coram Emo ac Rmo Dno Cardinali Praefecto, omnibus sedulo per­ pensis, ita decisum fuit: Concedendum esse petitum supplementum instructionis, servatis de iure servandis circa interrogationes proponendas (can. 1775). et circa interventum Defensoris Vinculi. Hoc decretum insequenti die R. P. D. Decano S. R. Rotae communicatum fuit Sub die 26 iunii 1922, contra hoc decretum, recur­ sum. in plenaria Emorum Patrum sessione videndum, dedit rev. dnus Vinculi Defensor penes Rotale Tribu­ nal. eo quod illud nullum existimaret; atque Defensori Vinculi se adiunxit patronus viri Garçia; et ambo suas exhibuerunt deductiones. Contendit Vinculi Defensor, qui recursum instituit, memoratum decretum esse nul­ lum. eo quod res de qua agitur ad Supremi huius Tri­ bunalis competentiam non spectet, vel saltem quia Con­ gressus eiusdem Supremi Tribunalis potestate iudicandi careat Quamquam de potestate Congressus Supremi Tribunalis iudicandi quaestiones ad ipsum Tribunal delatas dubitatum nunquam fuit, nihilosecius. ne Con­ gressus ipse in sua causa iudicium ferre videre opportunum visum fuit quaestionem hanc in iudicium plenariae Congregationis deferri. Idcirco ad tramitem art 16 Appendicis ad Regulas in huius S. T. iudiciis servandas, R. P. D. Secretarius Praelatum Votantem in Vinculi Defensorem deputavit; et sub die 7 augusti 1922, praesentibus cum ipso Vinculi Defensore actricis et viri sui patronis, coram R. P. D. Secretario sequentia concordata fuere dubia: 1) An infirmanda vel confirmanda sit decisio Con­ gressus huius S. T. die 20 iunii 1922? Et quatenus affirmativo ad primam partem ; 2) An actricis patronus ius habeat appellandi a de­ creto rotali diei 17 ianuarii 1922 ad S. T. Signaturae Apostolicae?/ i 3) An confirmandum vel infirmandum sit decretum iiicidcntale S. R. Rotae die 17 ianuarii 1922? Et Emi ac Rmi Patres, re mature perpensa, rescrip­ serunt: Ad 1. Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam: et interrogationes proponantur a Vinculi De­ fensore huius S. T. iuxta mentem panditam. Ad 2 et 3. Provisum in pruno. Et extendatur decisio Rotalis Vinculi Defensor Initio sui recursu» scribit quod appellationem a Congressus decisione interposuerit, quum In casu non agatur de re. quae sit dc competentia hu>u_-i & T. Signaturae, vel non sit certe de Congressus competentia. Et hoc probare nititur per textum tit. 3. cap. 2 Rr^u.’srti’i quae servandae sunt in iudiciis apud S. R Rotae Tribunal. Ibi enim statuitur quod quaestiones Incidentes duplici mo­ do proponi possunt: solem niter scilicet, cum dubionxm pro­ positione.· et tunc Turnus respondet per sententias incidentales seu intcrlocutorias» adductis rationibus in tacto ct iure. Hae sententiae autem, sl nb eis appelletur, videndae erunt ab Ipsomet. qu» eas tulit. Turno rotali. E' proponi possunt per memoriale, etiam manuscnptum. non prepo­ sitis dubiis: et tunc, iuxta praescriptum J 88 Rcg. ctX * Tr:·· bunal respondens m cm oriel i, dal rescriptum, in qua de** cidendi rationes utiliter sed non necessario, seu non ad “ validitatem significandae sunt· quodque tnappcllabile ~ est ". Quopropter. ait recurrens, quum rotalis decisio, m casu, hoc secundo modo data fuerit. Supremum Signaturae Apostolicae Tribunal competentia caret iudicandi super re­ cursu adversus rotalem sententiam interposito ued»!· urget ipse, in hypothcM, dixrrimui rvwnptum is Turni aequi valere sententiae interlccutortae habenti S 8!4 n. 473-471 i I I r ( w ( ( COMMISSIO INTERPRES - SACRA CONGR. RELIGIOSORUM vim definitivae, tunc quoque dc ea exclusive Judicare po­ test Turnus qui eam tulit, iuxta J 95 carundem Regularum. Ibi: “ 1) Sententiae incidentales. illis haud exceptis quae “ vim definitivae habere dicuntur, non admittunt appel** lationem et ne recursum quidem ad alium Turnum. “ possunt tamen appellari apud Turnum qui sententiam “ protulit Concedit tamen Rotalis Vinculi Defensor hoc Supre­ mum Tribunal competens esse tantum in casu gravaminis obventuri ex definitiva vel etiam intcrlccutoria sententia, □d tramitem art. 3 Regularum servandarum m ludicii * apud S. Signaturae Apostolicae Tribunal: " Querela nullitatis " produci potest non solum contra sententiam definitivam, ** verum etiam adversus interlocutor!am sententiam a S. R. * Rotae Tribunali quomodocumque emissam, dummodo ta“ men gravamen aliquod inde sit oriturum. qued per deii" nitivam sententiam reparari nequeat: aut etiam ipsa “ sententia vim habeat definitivae “ Sed haec, in casu, non verificantur, dicit recurrens. Quin immo. subdit, post 183 Codicis promulgationem sermo hole/ haberi nequit de sen­ tentiae nullitale. quia sententia rotalis vitia non continet, de quibus agitur in can. 1892 ct 1894. Etsi autem admittatur oriturum gravamen, hoc. ait ipse, irreparabile non est. Supersunt enim actrici remedia appellandi ad cumdem Turnum contra sententiam interlccutonam, vel petendi no­ vam causae propositionem post secundam sententiam defi­ nitivam conformem, vel recurrendi ad S. T. Signaturae Apostolicae, si nova causae propositio denegata a S. Rota fuerit (can. 16Û3. n. 51. vel demum recurrendi item ad S. T., pro restitutione in Integrum (ibid. n. 4). Post haec rotalis Vinculi Defensor addit quod, etiam Su­ premi huius Signaturae Apostolicae Tribunalis admissa competentia, in casu, haec tamen neganda omnino est Signaturae Congressui; quia Congressus ludtcibus non con­ stituitur: et eius auctoritas ad hoc unum coarctatur: stntne admittendi vel relidendi recursus S. T. porrecti (Lex Pro­ pria. can. 40 (AAS 1 (1969» 20 - 35; ASS 41 (1908 440 - 461): Regulae servandae in iudidis apud S. T. Signaturae Apo­ stolical, art. 27) (diei 6 martii 1912 AAS * (1912) 187 206} ; ad quam rem citat Novaricn., Refect. Damm.. dic 17 mali 1911 (AAS 3 (1911) 356 - 259}. in qua quum age­ retur de sententia rotali utrum interlocutorla habenda esset; et quatenus affirmative, num esset nulla et circum­ scribenda. decisio non fuit data a Congressu, sed a Ertiis lodicibus in plenaria sessione. Porro Effli Patres considerarunt, quod dispositiones Re­ gularum S. R. Rotae (tit 3. cap. 2. par. 88 et 95), quae appellationem vetant ab interlocutoriis sententiis, intelligendae sunt de appellatione ad idem S R. Tribunal, cum quaestiones propositae fuerint per memoriale, non autem ad Apostolicam Signaturam, ad quam patet recursus: siqui­ dem huic sunt leges, et peculiares normae quas Codex expresse (can. 243 > li confirmavit- Olim forte de compe­ tentia Apostolicae Signaturae dubitari, in his. poterat: sed postquam b. m. Benedicti XV prodiit Chirographum (28 Iunii 1915) (AAS 7 (1915) 325). sublatus prorsus est omnis ambigendi locus; quippe qui Pontifex diserte ampliave­ rit huius S. T. competentiam: “ ut Nostri Supremi Tri­ bunalis Signaturae augeatur seu certius definiatur ccm“ petentia, tum ratione recursuum in causis matrimoniali­ bus tum ex capite nullitalis et restitutionis in inte“ gruni Et quidem, in vim eiusdem Chirographi competentia huius S. T. circa nullitatem sententiarum S. R. Rotae, non coarctatur limitibus can. 1892 et 1894 signatis: recursus enim quoque admittitur si lata sententia sit manifesto vel contra legem vel non satis perpensa factorum ventate. Et haec latior competentia patet ex Regulis huius S. T. (art 4) et ex earum Appendice (art. 1), atque ex sententiis eius­ dem S. T. post Codicem emissis, ut in Paderbcmen. 10 mali 1919 (NullU. Mdtr. De Laffert-Bartcls): “ Legis viola­ tio sententiam nullam reddit, quia regulariter quidquid ' fit contra ius nulUus roboris est “ Et: Quoties iudlcium jo. “ profertur super errore/ substantiali ex facto perverso. idem est ac sl latum fuisset super documentis corruptis " vel ruper falsis testimoniis (LE 185: die 31 Mail 1919). Quod autem non satis perspecta fuerit factorum veritas et legis praescriptum in causa de qua agitur, patet ex eo quod, saltem ex parte, petitum instructorine supplementum non versetur super iisdem interrogatoriis, quodque, ct si ita esset, gravis adest ratio, et causa est de illis quae nun­ quam transeunt in rem iudicatam (can. 17E6). Cctercquln ludex huluxmcdi supplementum instructoriae conccden-., minime tenebatur actricem et testes interrogare super texiu a patrono proposito; sed. prout cavetur praescripto can. 1968. super Interrogationibus a Vinculi Defensore concinna­ tis eidemque ludlci clausis ct obsignatis exhibitis. Neque verum est quod ex hac denegata facultate denuo examinandi actricem et testes nullum eveniret actrici gra­ vamen. Hoc enim certe haberetur, quia ludicii experimen­ tum in alia sede conditionem actricis deteriorem redderet Competentia huius S. T. declarata. Effl! Patres indica­ runt et Congressum huius S. T. competentem fuisse ad de­ cernendum utrum recursus ln casu admittendus vel relidendus esset. Etenim ipse, ad instar Congressuum S Congregationum et Officiorum S. Sedis, potestatem habet expendendi et expediendi minora negotia (Ordo servan­ dus Normae communes. c. L n 3. 4) (dlel 29 Sept. 1908 AAS 1 (1909) 36 - 1081. Ac Signaturae Apostolicae Congressui duplex inert po­ testas: administrativa altera, altem vero iudicialis: quate­ nus est S. Sedis administrativum organum petitiones reci­ 515 1922 NOV 26-tf pit ad Commissiones Pontificias aliaque id genus rescripts impetranda, caque examinat. Instruit et admittit vel reiicxt (can. 1603. 5 2; App. ad Rcg. huius S. T.. arL 3 sqq.). Sed qua organum Judiciale potestate gaudet circa iustitiae admlnistrationem (cfr. Chirograph. Ben. XV, dic 28 iunii 1915/ et hinc ad examen revocare potest decreta Judicialia S. R Rotae et auditis, quatenus res ferat, partibus, seu re suffi­ cienter instructa, decernere circa earumdem decretarum merituro ea confirmans vel infirmans vel corrigens. Quodsl ipsemet Congressus Judicaverit rem sive ln ordine admi­ nistrativo sive ln Judicial! esse gravis ponderis ct difficulta­ tibus implexam (App. cit., art. 13), hanc decisionem remittit ad plenam Signaturam. Et quidem Supremo Tribunali Apostolicae Signature * Emus Cardinalis Praefectus vice sacra praeert. ut ln ciL App. ad Rcg. huius S. T. art. 2 traditur: * Emus Card. “ Praefectus vice sacra praeest huic S. T.. seu vice fungitur “ Romani Pontificis cuius nomine ct auctoritate signat “ commissiones aliaque id penus rescripta In Regulis au­ tem huius S. T. edicitur: “ Art. 27. Cardinalis S. T. Praefec“ tus et R. P. D. Secre ta rlus Judicabunt/ referendus necne U5 w sit recursus plenis Purpuratorum Patrum comitiis, iuxta - Legem Propriam, can. 40. n. 2 ”. Denique ia Append. cd regulas: “Art. 12. Congressui fas est concedere expetitam “ commissionem, aut alia indulgcrc, iuxta petita, praesertim “ si partes, quarum interest, concordent, neque quaestio “ sit nimis gravis et implicata “. Ex his omnibus clare apparet, decisionem Congressui dici 20 iunii 1922 legitime prolatam fuisse. Accedit etiam praxis, prout ln pluribus causis, quarum nonnullae senten­ tiae in Actis Apostolicae Sedis quoque vulgatae sunt: ex S·. Clavarcn. IncidcntalU de Legato pio diei 19 mail 1917. anilen. Circumscriptionis seu super decreto de inierim exequendo diei 28 aprilis 1917 (LE 36 sub die 28 Mail 19171: Tergestina, Incidcntalis proventuum ct emolumentorum diei 26 februarii 1921 (LE 345 sub die 15 Martii 19211, aliisque. Neque Congressus potestati officit citatas decisiones, seu decreta, reiectionem recursuum contra incidentes rotales sententias respicere, quia competentia Tribunalium supe­ riorum eadem semper est. sive confirmetur sive infinnetor inferioris Tribunalis sententia. Quaestio denique in hodierno casu proposita, a Con­ gressu huius S. T. non gravis neque implicata iure meritoque Judicata fuit: quia plana res est, iterum in­ terrogari posse, gravi de causa, personas iam excussas in judicio, adhibitis cautelis ad vitandum periurii pe­ riculum. Cui satis providetur per deputationem Defen­ soris vinculi (c. 1585), cui ad vitandas fraudes et subornationes, demandata est observantia praescripto­ rum canonum 1968-1969. - Itaque Emi Patres, prout su­ pra, rescripserunt. Et ita decisum, etc., non solum etc., sed et omni etc.—losephus Fameli. Signaturae Votans. Visa: Evaristus Lucidi. S. A. S. T. a Secretis. losephus adv. Fornari. Notarius. Adn. IP 3 (1923) 73-79; ME 35 (1923) 145-146. 473 1922 NOV 26.-COM. INTP. RESP. AAS 15 (1923) 128 Dubium de collatione canonicatuum De co’.latione canonicatuum (can. 404) Utrum in collatione canonicatuum. de quibus in can. 404, abrogatae sint leges particulares, revocata privile­ gia et reprobatae consuetudines, vi quarum iidem cano­ ni catus nonnisi indigenis seu civibus originariis civita­ tis, in qua sedem habet ecclesia, conferri possint, aut isti ceteris praeferri debeant Resp.: Affirmative, salva contraria fundationis lege, et firmo praescripto canonum 3 et 1435 § 3, ita tamen ut etiam in his casibus, si nullus inter indigenas reperiatur Idoneus seu dignus, canonicatus conferri possint ac debeant aliis idoneis et dignis, ad normam cit can. 404.—P. Card. Gasparri, Praeses. Aloisius Sincero, Secr. Adn. REGAT1LLO n. 172; IP 3 (1923) 5-€;ME 35 (1923) 474 1922 NOV 30.-SC REL. DF.CR. AAS 14 (1922) 644-616 Circa congregationes religiosas aut pias societates IURIS D1OECESANI RECOGNOSCENDAS Quod iam per Constitutionem Conditae a Christo idici 8 decembris 1900. ASS 33 (1900-01) 341-3471 516 1922 DEC 2 SC DE PROP. FIDE, RESPONSA CIRCA FACULTATES ORDINARIORUM Summus Pontifex Leo XIII fel. rec. statuerat, hoc cla­ rius in Codice iuris canonici sancitum est: Congrega­ tiones nempe religiosas alias iuris pontificii, alias dioeccrdnt iuris esse, ita ut utraque Congregationum clas­ sis religiosae societatis naturam vere habeat, cum iuribus quae ei competunt; inter quae illud fundamentale est quod quaelibet Congregatio religiosa, legitime con­ stituta. personalitatem moralem ad normam iuris induat eaque potiatur. Ne autem in re tam gravis momenti ullum dubium oriri possit et de legitimitate eiusdem personalitatis iugiter constare queat, sapienter per can. 100, f I praescribitur ut personae morales (exceptis Catholica Ecclesia ct Apostolica Sede) nonnisi per for­ male decretum a competente ecclesiastico Superiore eri­ gi valeant Aliquando tamen, praecipue ante Constitutionem Conditae a Christo [diei 8 dec. 1900. ASS 33 (1900-01) 341-3471 et Motu proprio Dei Providentis diei 16 iulii 1906 s. m. Pii Pp. X IASS 39 (1906) 344-346], factum est ut nonnullae Congregationes religiosae exsurgerent quae ab Ordinariis vel toleratae vel etiam implicite ap­ probatae nunc censeantur, quin tamen constet eas per formale decretum fuisse erectas. Quod cum pluribus incommodis aditum praebere possit, et praestet ut quicumque ambigendi locus circa Congregationum religiosarum legitimitatem auferatur. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, omnibus mature perpensis, ea quae sequun­ tur statuit: L Quilibet EpiscoDUs, aut Praelatus quasi-episcopalem iurisdictionem in territorio separato exercens, quamprimum inquirat de omnibus et singulis Congre­ gationibus religiosis, aut Piis societatibus ad modum religiosorum viventibus, utriusque sexus, etiamsi unica domo constent, in sua dioecesi aut territorio existentibus, quae ab Apostolica Sede saltem per decretum lau­ dis approbatae non fuerint: 1) An per formale decretum episcopale, cuius tenor cognoscatur, fuerint erectae. 2) An statuta seu constitutiones ab eadem auctoritate «5 approbatas habeant./ II. Si quas invenerit Congregationes vel Pias socie­ tates quae decretum erectionis minime vel dubio obti­ nuerint, sed aequipollenter, per repetitos actus plurium annorum decursu ante Codicis promulgationem, ab Or­ dinario tamquam approbatae habitae fuerint, ex. gr. per professionis receptionem, sacram visitationem, episco­ pales ordinationes aut similia, Episcopus, nisi aliud adiuncla consulere videantur, iuxta inferius dicenda sub η. III, eas recognoscat per suum formale decretum, in quo. breviter iis quae hactenus praecesserunt expositis. Congregationem religiosam vel Piam societatem iuris dioecesani erectam declaret; dummodo pro Institutis, quae post supra memoratum Motu proprio Dei Provi­ dentis anni 1906 initium habuerunt, Apostolicae Sedis venia obtenta fuerit. Statuit autem haec Sacra Con­ gregatio ut praedictum recognitionis decretum vim ha­ beat sanandi defectum canonicae erectionis quoad prae­ teritum. quatenus opus fuerit. HI. Si Institutum in plures dioeceses fuerit diffusum Ordinarius loci, de quo in η. I. est ille in cuius dioe­ cesi exstat domus princeps, qui tamen decretum re­ cognitionis ne edat nisi collatis consiliis cum ceteris Praesulibus ipsisque saltem non contradicentibus. IV. Si ob statum Instituti vel ob parvum alumno­ rum numerum, aut ob defectum argumentorum de qui­ bus in η. II, vel aliis ce causis. Ordinarius minime opportunum iudicaverlt aliquam Congregationem aut Piam societatem, de qua in praecedentibus, per formale decretum recognoscere, vel aliquis ex Ordinariis, de quibus in η. HI. positive obstet, rem ad hanc Sacram Congregationem deferat. V. De universis et singulis Congregationibus aut Piis societatibus iuris dioecesani iam legitime erectis, aut ut supra nunc recognitis, quarum domus praecipua vel unica domus in dioecesi in praesenti exsistat. Ordina­ rius ad hanc Sacram Congregationem elenchum mittat, ln quo distincte exprimatur: a) Titulus, b) scopus, c> fundatoris nomen et fun­ dationis leges, d) erectionis aut recognitionis decretum, e) in quas dioeceses facta fuerit diffusio, f) alumnorum et domorum numerus. VL Si quis loci Ordinarius in suae jurisdictionis ter­ ritorio nullam Congregationis religiosae iuris dioecesani domum principem aut domum independentem in prae­ 517 senti exsistere comportât, certiorem de hac re faciat hanc Sacram Congregationem per expressam in scriptis declarationem. VII. In posterum vero, quatenus Ordinarius, debita venia Apostolicae Sedis obtenta, aliquam novam Con­ gregationem aut Piam societatem religiosam erigere voluerit, satagat ut erectio fiat per formale decre/tum 64« in scriptis datum, cuius exemplar tam in tabulario In­ stituti quam in Archivo dioecesano servandum erit De peracta autem huiusmodi erectione hanc Sacram Con­ gregationem edoceat, ac decreti exemplar transmittat, in quo praecipue curet ut tam titulus quam scopus In­ stituti peculiaris explicite et exacte praefiniatur, habitis prae oculis iis quae ce hac re in Normis, a Sacra Con­ gregatione approbatis sub die 6 martii 1921, cap. II ct IV (Act. Ap. Sedis, vol. XIII pg. 312) (LE 340). ha­ bentur. Facta autem de omnibus relatione SSfno Dho Nostro Pio divina Providentia PP. XI, in audientia habita ab infrascripto P. Abb. Secretario Sacrae Congregationis, die 25 novembris 1922, Sanctitas Sua decretum approba­ vit atque ab omnibus ad quos spectat servari man­ davit Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis Negotiis Religiosorum Sodalium praepositae, die 30 no­ vembris 1922.—C. Card. Laurenti, Praef. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B.. Secr. Adn. Ph. MAROTO »n CpR 4 (1923) 196-201: PrM 12 (1922) 176-179. 475 1922 DEC 2.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· facultates Ordinariorum: 1 - Dispensant a lege ABSTINENTIAE, ET AB IMPEDIMENTIS A QUIBUS EXEMPTA EST PARS INFIDELIS CUM DISPENSANT Λ DISPARITATE CULTUS *. 2 - SVBDELECANDI POTESTATEM ERIGENDI bTAHONES Vltt Crucis Circa Dubia - Vicarius A postal icus Mongol ae Orientalis, sequentia dubia, pro opportuna solutione. Sacrae Con­ gregationi de Propaganda proponit: 1) Vicarii Apostolici primae regionis Sinarum iam a plurimis annis dispensant fideles sibi subditos super lege abstinendi a servilibus diebus dominicis tempore utriusque messis occurrentibus. Haec dispensatio publicatur in kalendario ad usum Christianorum, facta quolibet anno mentione apostolicae facultatis. Quaeritur utrum vi huius Indulti Apostolici liceant praedictis dominicis indiscriminatim. omnia ope­ ra servilia, illa etiam quae a lignariis, coementariis, ferrariis aliisque peraguntur, an tantum opera servilia quibus tempore messis agricolae incumbunt. Sancti Officii die 2) Instructio a 16 septembris 18241 data sic sonat: « Ecclesia dispen­ sando cum parte catholica super disparitate cultus, ut cum infideli contrahat, dispensare intelllgitur ab lis etiam impedimentis (ecclesiasticis ct relativis) a quibus exempta est pars infidelis, et a quibus Ecclesia aliunde solet fideles dispensare, ut Inde huius exemptio propter contractus individuitatem communicata remaneat et al­ teri ». Iuxta decretum Congregationis Sancti Offici: 23 aprilis 1913.1 obtinet praedictus effectus dispensatione a disparitate cultus, etiamsi mlsslonarius dispensans n disparitate cultus, non habeat facultatem dispensandi super impedimentis quibus ligatur pars catholica, imo etiamsi missionarius ignoret num adsint in casu impe­ dimenta relativa et quaenam adsint Quaeritur utrum haec dispositio pro suppressa ha­ benda sit, cum de ea in Codice non occurrit mentio; an contra eam non esse suppressam censenda sit, quia iuxta can. 6, 3° « canones qui ex parte tantum cum ve­ teri iure congruunt qua congruunt, ex iure antiquo aestimandi sunt ». 3) Vicario apostolico Mongoliae orientalis sicut etiam aliis Vicariis ApostoUcis concessa est potestas ad decennium subdclegandi suis misstonarUs facultatem quae eidem Ordinario qua Ep:scopo, ex canone 349. paragr. 1. n. 1, conceditur, nempe: Erigendi, ritibus ab Ecclesia praescriptis, statione * 518 PIUS XI - COETUS S. R. E. CARDINALIUM Viae Crucis, cum omnibus Indulgentiis, quae huiusmodi pium exercitium peragentibus a Summis Pontificibus sunt concessae. Quaeritur num adhuc sicut antea requiratur ad vali­ ditatem deputatio scripta, facta ab Ordinario, et qui­ dem toties quoties, sacerdotis, qui Viam Crucis erigat Breviter respondeo dubiis quae in tua epistola pro­ ponis: 1) Vi canonum 1245 et 1248 vel vi peculiaris indulti Vicarii Apostolici possunt in aliquibus casibus per­ mittere quaedam opera servilia in diebus festis; ut, ex. gratia, labores agrorum, tempore messis. Patet tamen quod dispensatio valet tantum pro illis laboribus pro quibus militat eadem ratio, non autem indiscriminatlm pro omnibus operibus servilibus. 2) Responsiones C, S. O. a. 1913 circa dispensa­ tionem aliorum impedimentorum in matrimoniis mixtis, cum non opponantur Codici, etiam nunc valent (’]. 3) Non ad validitatem requiritur deputatio scriptis data in communicandis facultatibus circa Viam Crucis, indulgentias et alia huiusmodi; attamen opportunum est ipsa in scriptis dare, ad praefinitum tempus, ne du­ bia obveniant Et S. Congregatio vult ut ita fiat.—Gulielmus Card, van Rossum, Praef. Petrus Fumasoni Biondi. Secr. 1922 DEC 7 permanere; suosque plenos atque/ integros effectus sor­ tiri atque obtinere, illisque ad quos spectant sive spec­ tare poterunt, nunc et in posterum amplissime suffra­ gari; sicque rite Judicandum esse ad definiendum, uritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoran­ ter attentari contigerit. Non obstantibus contranis qui­ buscumque. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Pi­ scatoris, die vu decembris anno mcmxxil Pontificatus Nostri primo.—P. Card. Gasparri, a Secretis Status. 1922 DEC 7.-COET. CARD. RESP. AAS 15 (1923) 39-tt COETUS S. R. E. CARDINALIUM a Benedicto fel. rec. XV electus et a Pio Pp. XI confir­ matus, ad dirimenda dubia circa competentiam sacrarum Congregationum DUBIA Soluta in plenariis COMITIIS DIERUM 13 ET 27 MEXSLS NOVEMBRIS ANNI 1922 CIRCA COMPETENTIAM SS. CONGREGAtionum: 1 - De Religiosis; De Sacramentis; 3 - Concilii et Consistorialis De Seminariis et Studiorum Universitatibus Vicario Apotîolico de Mongolia Oriented: Sylloge n. 107. Adn. Vide Ktsp. eiusdem SC dc Prop. Fide___ sub Λ CL die 1931 ;:ς: Mei 20; 1028. «t Rwp. 5. C. S. Officii diei 1932 junii 30 LE 1103 Erigitur APOSTOLICA DELEGATIO AFRICAE MERIDIONALIS I. < Utrum facultas concedendi sodalibus religiosis, utriusque sexus, dispensationem super lege ieiunii eu­ charistici ad sacram Synaxim recipiendam, pertineat ad Sacram Congregationem de disciplina Sacramentorum an ad Sacram Congregationem de Religiosis ». Resp.: « Pertinere ad Sacram Congregationem de Religiosis ». II. « Utrum quae respiciunt obligationes Ordinibus maioribus adnexas vel validitatem sacrae Ordinationis, quoad sodales religiosos, decernenda pertineant ad Sa­ cram Congregationem de Sacramentis an ad Sacram Congregationem de Religiosis ». Resp.: < Pertinere ad Sacram Congregationem de PIUS PP. XI Ad futuram rei memoriam. — De more Romanorum III. f Utrum Sacra Congregatio Consistorialis an Sa­ Pontificum decessorum Nostrorum, ex hac Petri cathe­ cra Congregatio Concilii sit competens ad decernendum dra, quam divinitus obtinemus, tamquam e sublimi spe­ circa ea quae respiciunt: cula, in omnes orbis chistiani plagas, vel longo terrarum 1) sacerdotes sive alumnos sive magistros in scholis marisque tractu seiunctas ab hoc Romanae fidei centro, laicalibus; oculos mentis Nostrae convertimus et quae rei sacrae 2) associationes inter clerum earumque foederatio­ procurationi melius gerendae faciant sollicito paternonem;/ I que studio praestare maturamus. Iam vero, ut in pluri­ 3) erectionem et suppressionem unius vel alterius mis meridionalis Africae missionibus Christiani nominis dignitatis in Capitulis constitutis; propagationi atque unitati catholicae disciplinae aptiore Jugiter ratione consultum sit, opportunum visum est 4) reditus et bona ad mensas episcopales spectan­ consilium novam in illis regionibus, sicuti iam passim tia ». pro aliis locis ad decus et tutamen fidei catholicae fieri consuevit. Apostolicam Delegationem constituere. Qua­ Respj Ad 1 “: < Competentem esse Sacram Congre­ re. post deliberationem quam diligentem habuimus cum gationem Concilii ». W. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus negotiis Propagandae Ad 2 e*: « Competentem esse Sacram Congregatio­ Fidei praepositis, omnibusque rei momentis attente per­ nem Concilii. Haec tamen, in iis quae respiciunt as­ pensis. motu proprio atque ex certa scientia et matura sociationes vel earum foederationes inter clerum ali­ deliberatione Nostris, deque apostolicae Nostrae pote­ cuius nationis universae, informationem petere a Sacra statis plenitudine, praesentium tenore, pro apostolica Nostra sollicitudine et paterno quem fovemus erga mis­ Congregatione Consistoriali ne omittat ». Ad 3 et 4 ■*: « Competentem esse Sacran Congre­ siones illas amore. Delegationem Apostolicam in Africa gationem Consistorialem ». meridionali erigimus atque constituimus. Volumus au­ tem ut haec meridionalis Africae Delegatio Apostolica IV. < Utrum concessio facultatis alienandi bona, quae per Nos constituta ad quatuor regiones, nempe quae spectant ad Seminaria dioecesana, pertineat ad Sacram •vulgo appellantur Cape, Orange. Natal et Transvaal, Congregationem de Seminariis et Studiorum Universita­ nec non ad coloniam meridionalcm-occiduam. olim Ger­ manicam, Basutoland et Bechuanaland curas suas ex­ tibus an ad Sacram Congregationem Concilii ». Resp.: < Pertinere ad Sacran Congregationem de Se­ tendat. Missiones apostolicas igitur attinget quae ibi nunc sunt, nempe Transvaalensem, Transva a lensem sep­ minariis et Studiorum Universitatibus ». tentrionalem. Kimberliensem in Africa meridionali. NaQuas responsiones. Ssmus D. N. Pius div. Pp. XI. in talenscm, Zambesiae. de Zululand. de Mariannhlll. de audientia diei 5. mensis decembris, anni 1922. Infra­ Swatziland. de Basutoland. Districtus centralem, orien­ scripto Secretario concessa, approbare dignatus est. talem et occidentalem Promontorii Bonae Spei, Orange Romae, die 7, mense decembri, anno 1922.—Friderifluminis. Magni Namaqualand ct Cimbebasiensis infe­ cus Cattani Amadori. a Secretis. rioris, nec non omnes alias missiones quae in posterum in iisdem territoriis erigentur. MAROTO In CpR 4 (1923) 206-209; REGATILLO n. Haec concedimus, decernentes praesentes Litteras Η923)344^Γ 3 Π923) 12 I4; ME 35 d»») 80-61: PrM 12 Nostras firmas, validas et efficaces semper exstare ac 519 1922 DEC 12-24 SC RELIG - S. OFFICII - PROP. FIDE - RITUUM - SACRAMENTORUM 1922 DEC 12.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.· Dubia circa conditionem superiorum maiorum tribuen­ dam PRIORIBUS CONVENTUALIBUS CONGREGATIONUM MONA­ STICARUM. ET CIRCA LITTERAS DIMISSORIAS AD ORDINES IN PRAEDICTIS MONASTERIIS Romae, 12 Decembris 1922 Reverendissime Pater, In Congregatione generali die 24 Novembris 1922, referente Eiho Cardinali Gasquet, Ponente, Enii Patres ad proposita dubia responderunt: Ad I. Utrum priores conventuales monasterii sui ju­ ris» in Confoederatione Ordinis S. Benedicti, sint inter < superiores majores » ad sensum C. J. C.? c Affirmative ». Ad II. Utrum domus religiosa, ad cujus familiam pertinet ordinandus (can. 965) sit monasterium, cui mo­ nachus per professionem affixus est; an potius illud sui ordinis coenobium, in quod monachus a suo abbate, saltem per majorem anni partem commoraturus, studiorum causa missus est. an tandem utrumque? Et quatenus affirmative ad I partem, aut ad II partem. < Providebitur in III ». Ad ΙΠ. An litterae dimissoriales pro ordinibus suscipiendis ad normam can. 965 possint a proprio abbate dirigi ad episcopum illius dioecesis, in qua sita est do­ mus studiorum, quamvis sit diversa a dioecesi, in qua exstat monasterium professionis ordinandi? < Consulendum Sanctissimo, ut concedere dignetur superiori majori immediato monasterii sui juris in Con­ gregationibus Confoederatis Ordinis S. Benedicti facul­ tatem. qua valeat dirigere litteras dimissoriales pro or­ dinando monacho professo sui monasterii ad episcopum loci, in quo ordinandum studiorum causa actu commo­ ratur ». Sanctissimus in audientia diei 25 Novembris 1922 adprobavit et facultatem, de qua ad dubium III. benigne concedere dignatus est. Haec a me significanda erant Tuae Paternitati, cui fausta omnia adprecor a Domino atque permaneo addic­ tissimus.—C. Card. Laurenti, Praef. Maurus Scrafini. 0. S. B.. Secr. Prot. N. 4961 *21: AOSB 28-34 (1920-26) favente gratia, accrescit. Consilio Generali Admimstrationis, ut, quod ad se attinet, apud socios favorem etiam in dies ampliorem sibi conciliet, imprimis opportunum visum est. conditiones, ne memoria labantur, erga benefactores iterum statuere et R. P. D. Episcopos ct Apostoticos Vica­ rios, enixe rogare ut ad eas adimplendas opus suum praestare velint. Sunt autem conditiones de quibus hic agitur duplicis genens, quae nempe magis ad ipsos clericos spectant et quae potius iis qui clericis instruendis et educandis prae­ sunt. committuntur. Ad clericos Indigenas ipsos spectat: 1) Ut quotidie per annos praeparativos ad munus sa­ cerdotale aliquas preces pro benefactoribus effundant. 2) Ut benefactoribus suis quotannis epistolam scribant. Haec epistola, lingua europaea seu ad minus latina conscri­ benda. mittenda est Romam ad ** Consiglio Generale del1'Opera Pontificia di S. P:ctro, Palazzo di Propaganda. Piazza di Spagna. 48. Roma. G ~. nisi aliter expresse statua­ tur in casibus particularibus. Numquam vero directe ad benefactores scribant Seminaristae. 3» Ut in/τα mensem post acceptum sacerdotium ter iuxta intentionem benefactorum sacrum faciant. 4) Ut, vita sacerdotali durante semel in anno iuxta intentionem corumdem benefactorum unam missam cele­ brent. 5) Ut ii, qui tantummodo contributionibus annuis us­ que ad susceptum sacerdotium fruuntur. post acceptum nuntium de benefactoris obitu quinque Missas in eius ani­ mae suffragium dicant. Quae autem magis Us. qui clero indigenae educando praesunt, committuntur, haec sunt: 1) Ut ad praedictas conditiones rite observandas sedulo animum attendere velint: 2) Ut de nomine ct imcplne luce graphice impressa (vulgo photographia) Seminaristae indigenae, non quidem ad ipsum directe benefactorem, sed potius ad sedem prin­ cipalem Operis, sive pro casibus speciatim indicandis ad directorem nationalem. quamprimum post acceptum nun­ tium de eius electione, mittendis curent. 3) Ut denique de mutato ex quacumque sive obitus, si­ ve completi curriculi studiorum, sive regressus a Semina­ rio. sive alia causa titulario beneficii, huic Consilio Generali nuntium faciant. Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis de Propa­ ganda Fide, die 15 decembris 1922.—Consilium Generale Operis Pontificii S. Petri Apostoli. • Ordinariis Missionum: AOFM 42 (1923) 153-154. 1922 DEC 15.-SC KIT. INSTR. AAS 16 (1924) 171 PLURIUM DIOECESIUM 101. De 1922 DEC I5.-SC S. OFF., DECR. AAS 15 (1923) 29 DAMNANTUR QUIDAM LIBRI AUCTORIS P. SANZ BORONAT Emi ac Rmi Dii i Cardinales in rebus fidei et morum Inquisitores Generales in ordinario consessu habito fe­ ria IV. die 13 decembris 1922, praehabito DD. Consulto­ rum voto. libros: Elementos de Logica - Elementos de Pf-cologia - Elementos de Ética cientifica, auctore P. Sanz Boronat, praedamnatos declararunt ad praescrip­ tum canonis 1399, atque in Indicem librorum prohibito­ rum inserendos esse decreverunt Et insequenti feria V. die 14 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. D. Pius divina Providentia Papa XI. in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii imper­ tita. relatam sibi Erhorum Patrum resolutionem appro­ bavit et publicandam mandavit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 15 decem­ bris 1922—Aloisius Castellano, Supremae S. C. S. Offidi Notarius. 1922 DEC 15.-SC PROP. FIDE, LIT. CIRC. PART. · Circa media et subsidia adhibenda pro clero η. 478-48? INDIGENA INSTITUENDO fU.tne ac Rev.me Domine, Opus Pontificium S. Petri Apostoli pro Cion indigenae institutione, cum in dies. Del VEXILLIS IN ECCLESIA ADMITENDIS VEL BENEDICENDIS Postulantibus nonnullis locorum Rthis Ordinariis a Sacra Rituum Congregatione aliquam normam seu In­ structionem circa vexilla in ecclesiis admittenda vcl be­ nedicenda. Sacra Rituum Congregatio, audito etiam specialis Commissionis suffragio, rescribendum censuit: Ad mentem ». Mens est: « Quando insignia seu vexilla non perti­ neant ad Societates religioni catholicae manifeste C contrarias, nec reprobata sint harum statuta, neque ipsa insignia seu vexilla aliquod emblema de se veti­ tum ac reprobatum praescierant, in ecclesiis admitti < possunt. Quum vero in favorem et obsequium eius­ dem religionis catholicae pacifice postuletur supra« dictorum insignium seu vexillorum benedictio, haec concedi potest, adhibita formula Ritualis Romani ». Atque ita rescripsit. Die 15 decembris 1922. Hanc peculiarem Instructionem, ut ipsa cunctis lo­ corum Ordinariis innotescat, Sacra eadem Congregatio evulgandam duxit, die 26 martii 1924.—A Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. EL 33 (1924) 102-103; ME 36 (1924) 23-24. PrM 13 (1924) 114-116. 1922 DEC 24.-SC SACR-. INDULTUM. PART.· Facultas dicendi missam durante itinere maritimo, nonnullis cautelis observatis Ex audientia SS.mi. 24 dec. 1322. - SS. D. N Plus Pp. XI. audita relatione infrascrlpti RR. DD. Secretarii 522 η. 483-484 SC RELIGIOSORUM ET DE PROPAGANDA FIDE S. C de Sacramentis, suprascriptis oratoris precibus benigne annuere dignatus est durante enuntiato itinere maritimo, dummodo locus ad Missae celebrationem de­ lectus, nihil indecens aut indecorum prae se ferat, mare sit adeo tranquillum ut quodeumque absit periculum effusionis sacrarum specierum e calice et adhibeantur necessariae cautelae ut haberi possit minister seu in­ serviens missae—M. Card Lega, Praef. A. Capotosti, Ep. The., Secr. • PrM 12 (1923) 42. 1922 DEC 30.-SC REL. RESP. AAS 15 (1923) 156-158 DE PROFESSIONE RELIGIOSA in articulo MORTIS NOVOTIS VEL POSTULANTIBUS PERMISSA Iam inde a Codicis promulgatione dubium exortum est: « An decretum quod incipit Spirituali consolationi, « a Sacra Congregatione de Religiosis editum sub die 10 c septembris 1912 (AAS 4 (1912 ) 589-590], adhuc vi« geat > praecipue cum in Codice iuris canonici nulla mentio de professione In articulo mortis fiat. Cumque instantissime ab hac Sacra Congregatione peteretur, tam in particularibus casibus, quam in novis Constitu­ tionibus condendis, ut facultas per supradictum de­ cretum concessa renovaretur, res definienda visa est Quapropter, plurium Consultorum praerequisito vo­ to. Emi Patres Sacrae Congregationis Negotiis Religio­ sorum Sodalium praepositae, in Plenariis comitiis ad Vaticanum habitis die 29 decembris 1922, re mature perpensa, ad propositum dubium respondendum con­ suerunt: < Affirmative, at declarandum, si ita SSmo < placuerit, quod facultas recipiendi professionem, de < qua in n. 2 decreti, praeter Superiorem monasterii aut < domus novitiatus vel probandatus, intelligatur com« petere etiam ad respectlvos Superiores maiores iuxta c Constitutiones, et ad praedictorum omnium delega< tos >. Quam sententiam SSrnus D. N. Papa div. Prov. Pius XI. in audientia habita ab infrascripto P. Abbate Se­ cretario die 30 decembris ejusdem anni, in omnibus 157 approbavit et publici iuris fieri mandavit./ Opportunum autem visum est praedicti decreti dis­ positiones ad sensum resolutionis Emorum Patrum ac­ commodatas, in memoriam revocare eum in finem ut tam benigna Sedis Apostolicae concessio omnibus in­ téresse habentibus prodesse valeat. Illae autem sunt tenoris sequentis:1 In quocumque Ordine, vel quavis Congregatione aut Societate religiosa, vel monasterio sive virorum sive mulierum, vel etiam in Institutis in quibus, quamvis vota non emittantur, in communi tamen vita agitur, 1 Cfr. Acta Apostolicae Sedis, IV (1912), pag. 539 s. more Religiosorum, liceat exinde Novitios seu Proban­ dos, qui medici iudicio graviter aegrotent, adeo ut b mortis articulo constituti existimentur, ad professionem vel consecrationem aut promissionem iuxta propriaj Regulas seu Constitutiones admittere, quamvis tempo· novitiatus vel probationis nondum expleverint Attamen, ut novitii seu probandi ad supradictam professionem aut consecrationem aut promissionem ad­ mitti queant, oportet: 1. Ut novitiatum seu probationem canonice incepe­ rint 2. Superior qui Novitium seu Probandum ad pro­ fessionem vel consecrationem aut promissionem admit­ tit praeter Superiores Majores respectlvos, quibus ei praescripto Constitutionum competit, esse possit etiam ille qui monasterium, vel novitiatus aut probandatus do­ mum actu regat, aut praed.ctorum Superiorum dele­ gatus. 3. Formula professionis vel consecrationis aut pro­ missionis sit eadem quae in Instituto extra casum aegri­ tudinis in usu est: et vota, si nuncupentur, sine tempo­ ris determinatione aut perpetuitate pronuntientur. 4. Qui huiusmodi professionem, consecrationem vd promissionem emiserit, particeps erit omnium omnino indulgentiarum, suffragiorum et gratiarum, quae Reli­ giosi vere professi in eodem Instituto decedentes con­ sequuntur. eidem autem plenaria peccatorum suorum indulgentia et remissio in forma lubilaei misericorditer in Domino conceditur. 5. Haec professio vel consecratio aut promissio, prae­ ter gratias in praecedenti articulo enuntiatas, nullum omnino alium produci effectum. Proinde: .4) Si Novitius seu Probandus post huiusmodi pro­ fessionem vel consecrationem aut promissionem intesta­ tus decedat. Institutum nulla bona vel iura ad ipsum pertinentia sibi vindicare poterit; Bf si convalescat antea uam tempus novitiatus seu probandatus exspiret, in eadem omnino conditione ver­ setur ac si nullam professionem emisisset; idcoque: e) libere, si velit, ad sacculum redire poterit; et b) Su-. B periores illum dimittere valent; c) totum novitiatus seu probandatus tempus in singulis Institutis definitum, li­ cet sit ultra annum, explere debet; d) hoc tempore ex­ pleto, si perseveret, nova professio seu consecratio vel promissio erit emittenda. Declarat denique haec Sacra Congregatio, nihil ob­ stare quominus praedictae dispositiones etiam in Con­ stitutiones Ordinum et Congregationum inseri valeant si hoc Instituta ipsa postulent. Romae, ex Sacra Congregatione de Religiosis, die 33 decembris 1922.—C. Caro. Laurenti. Praef. Maurus M Serafini. Ab. O. S. B.. Secr. Adn. S. GOYENECHE ln CpR 4 (1923) 260-264; L-B. RAUS ln NrT 49 (1922) 468-476, IP 3 (1923) 77-78: ME 35 (1923} 133 134: PrM 12 (1923) 41-42. (IS9)-(162). Vide Infri LE 644 dec'areîionem SC de Rcllficsis circa titulum huiui rwponii. ANNUS 1923 IAN 6.-SC PROP. FIDE, MON. AAS 15 (1923) 77-80 1 - Monita circa pecuniam collectam et transmittendam ad Pontificium Opus a Propagatione Fidei. 2 - Consti­ tutio DUORUM CONSILIORUM CENTRALIUM PRO REGIONE Canadensl 3 - Nominationes L Iuxta monitum iam editum, sub finem vertentis menais ianuarii Praesides Consiliorum Natlonallum. vel. 1922 DEC 30-1923 IAN « 1923 ubi Consilia Nationalia nondum sunt constituta. Mode­ ratores Dioecesani aliive. qui Operi a Propagatione Fi­ dei incumbunt, notitias mittent ad Consilium Superius Generale de pecunia collecta pro Missionibus. lamvero non abs rc videtur hic aliquid addere de modo dispo­ nendi dc ipsa pecunia, quum multipliciter fieri posse videatur. Praemittendum quod generatim expedit immutatam servare pecuniae formam originariam, quin convertan­ tur. ex. gr., francs vel dollars vel sterlings in libellas Ita­ licas. quum huiusmodi conversiones, ut plurimum. τι imminutionem aliquam pecuniae ipsius secum ferant 524 1923 IAN 13 SC CONCIUI. Κ1ΓΑΝΛ, SERVITII CHORALIS CAN. THEOLOGI (Quam regulam, ad pecuniae formam quod attinet, se­ quetur ordinario ipsum Consilium Superius in subsidiis elargiendis, ratione simul habita nummorum, qui usuveniunt in variis Missionum locis). Quibus positis, haec proponenda videntur: a) Fas esto pecuniam collectam praesertim si sit copiosa, collocare apud unam vel plures Mensas num­ mularias, quibus fidere sit prudentium ac versatorum in re virorum. Tali autem ratione collocanda erit, ut Consilium Superius Generale possit semper et pro lubito de ipsa disponere. Quare sub iis nominibus erit collocanda, quae a Consilio Superiore determinabuntur, quorum authenticae subscriptiones simul erunt depo­ nendae. Ordinario signaturae dabuntur Praesidis, Se­ cretarii ct Arcarii, hac tamen lege, ut ex tribus duo­ rum sufficiant subscriptiones pro disponendo de ipsa pecunia. Ea vero inter tutissimas seligatur Mensa, quae do­ mus habeat filiales vel. ut dicuntur, correspondentcs, in praecipuis orbis civitatibus, ita ut, ipsis medianti­ bus, facile sit pecuniam quocumque mittere pro adiuvandis Missionibus. De summis ibidem collocatis continuo notitia danda est Consilio Superiori Generali, cui similiter tradendus est libellus schedularum (vulgo chèques), quarum ope ad Missiones mitti possint tum annuae subventiones, tum extraordinaria subsidia, si qua decernantur. b) Alia methodus, quae praeferenda videtur quum exigua erit pecuniae collectae summa, est eam mittere ope schedulae nummariae (chèque), hac tamen adhibita cautione, ut ipsa solvenda sit in ipso loco, ubi est emissa: quum eo modo vitentur incommoda, quae, ut innuimus, ex conversione oriri possunt, c) Restat demum et alia via. ut nempe pecunia ipsa Romam mittatur modo consueto: quo in casu hic Romae nobis solvetur in nummis Italicis ea quantitate, quae respondeat nummis originariis, ratione habita tempo­ ris in quo fit conversio. II. Alterum fortasse monere iuvabit. Iis in nationi­ bus. ubi nondum est constitutum Consilium Nationale, neque aliud iam exstat centrum aequipollens pro col­ ligenda stipe, opportune remittant omnes Moderatori praecipuae Dioecesis regionis, qui unus Romam mittat. III. Quum operationes, quibus deposita rite consti­ tuuntur, et transmittuntur tum subscriptiones, tum schedularum libellus, aliquid temporis requirant, enixe ii rogantur, qui primam methodum adhibeant, ut conti­ nuo id significent Secretario Generali, dum. hoc mense exeunte,/ notitias tradent de summis a se collectis et elargiendis, ita ut possibile sit de ipsis pecuniis dispo­ nere, quum, mense martio ineunte. annuae subventio­ nes erunt definiendae et ad Missiones transmittendae. IV. Quoad pecunias pro particularibus Missionibus vel pro piis Domibus missionalibus oblatas, non est neetsse quod Romam mittantur (nisi forsan facilior et tutior aliquando videatur transmissio per nos curanda). Rogantur tamen Consiliorum Praesides aliive Pontificii Operis Moderatores, ut notulam specialium huiusmodi oblationum seorsim nobiscum communicent, ut in sum­ ma totali inserantur: sunt enim subsidia in Missionum bonum, mediante Opere a Propagatione Fidei collata. Ceterum iuxta mentem Sedis Apostolicae omnibus consulendum est ut. coi latis viribus, hoc Pontificium Opus a Propagatione Fidei in primis et ante omnia promoveant, cum ipsum < non modo principem inter < alia eiusmodi instituta obtineat locum, sed etiam pro< videnter videatur hominibus comparatum, ne diutius < id prorogetur ac distineatur quod tam crebro Patrem, e divina institutione formati, efflagitamus: Adveniat « regnum tuum ». Quare est « ceteris anteferendum in< ceptis, quae omnibus quidem laudibus digna, peculia< re aliquid in hoc genere sibi propositum habeant ». ' Constitutio duorum consiliorum centralium PRO REGIONE CANADENSI Consilium Superius Generale, in consessu habito die 18 mensis decembris anni proxime elapsi, ratum ha­ buit quod in regione Canadensi duo constituantur Con­ cilia Centralia, Orientale nempe et Occidentale. Consilium Centrale Orientale complectetur has dioe­ ceses: Quebecen., Trifluvianen.. S. Germani. Gaspesien.. Chicoutimien., Nicoletan., Marianopolitan.. S. Hyacinthi. ’ Ex epUtoIa Pii Pp. XL dato die XVII septembre MCMXXH idS R E Card Bourne (Acta Ap. Sedis, XIV, n. 15, pag. 546). 525 n. 4*5 Sherbrooken., Campivallen.. Jolietten.. Montis Laurei. Halifaxien.. Antigonicen., Carolinopolitan.. Chatamen. et S. loannis in America, necnon Vicariatum Apostoli­ cum S. Laurentii. Consilium Centrale Occidentale vero has complec­ tetur: Torontin., Hamiltonen., Londonen.. Kingstomen.. Peterboroughen^ Alexandrin, in Ontario, S. Mariae Ormen.. Ottavien.. Pcmbrooken., S. Bonifacii, Winmpegen.. Reginaten., Princip. Alberten.. Edmontonem. Calgarien^ Vancuverien, et Victoriae in insula Vancouver, necnon Vicariatum Apostolicum de Ontario septentrionali.' Nominationes Decreto diei 20 novembris, anni 1922 proxime elapsi, S. C. de Propaganda Fide renuntiavit Praesidem Con­ silii Nationalis Pontificii Operis a Propagatione Fidei pro Germania D. Aloysium de Loewenstein Wertheim Rosenberg. Datum Romae, ex Secretaria Pontificii Operis a Propagatione Fidei, die vi mensis ianuarii mcmxxiit.— Augustus Boudinhon, Vice-praeses. loseph Nogara, Secr. Generalis. * i 485 1923 IAN 13.-SC CONC. RESOL. AAS 17 (1925 ) 20-22 RIPA NA Servitii CHORALIS CANONICI THEOLOGI 13 ianuarii 1923 Species facti. - A Pontificia Commissione pro interpretatione authentica Codicis iuris canonici ad hanc S. Congregationem nuper transmittebatur haec petitio Rmi Ordinarii Ripani: c Cum Canonicus theologus ec« clesiae cathedralis Ripanae doceat sacras disciplinas « in Seminario interdioecesano iuxta canonem 400 5 3< et idcirco excusetur a choro amissis distributionibus « iuxta canonem 421, 1° - et morari debeat extra civi< tatem episcopalem, quaeritur: 1° An ratione indulti a < praedicto canone 421 concessi eximatur ab onere heb« domadarii seu praecipue ab onere applicandi Missam < conventualem. 2° An tempore feriarum scholastica« rum gaudeat eodem induito ». Ad rem idem Episcopus, de ulterioribus informatio­ nibus rogatus, respondit ut sequitur. < 1· Le Messe « conventual! in questo Capitolo Cattedrale non hanno < un cespite particolare. ma sono a carico degli inve• stiti in forza della propria prebenda, secondo il tumo « ebdomadario: perô dal tumo vanno esenti i giubi« lati e gli indultarii, salvo speciali rescrittl, quali sono i ad es. quelli concessi ai maestri del Seminario, che. < se li esimono dal servizio corale pro diebus et horis, < non li esimono dall’onere di ebdomadario e quir.di c daU’obbligo della Messa conventualc. 2° Fuori del < caso dei giubilato e dell’indultario. un canonico as< sente o per malattia o per altra ragione non va esente < dalTufficlo di ebdomadario, ma per la Messa si fa < rappresentare da un altro colla prestazione della ele« mosina congrua, mentre nel coro è rappresentato < d’ufficio dal sotto-ebdomadario. 3° L’ultimo canonico « teologo. quando insegnava S. Scrittura nel Seminario. < era esente dal servizio corale pro diebus ct horis, ma < non dalTufficio di ebdomadario, e conseguentemente « dall’obbligo della Messa conventuale che ordinaria< mente soddisfaceva per alium sibi benevisum. Cosl « pavimenti, spiegando S. Scrittura in cattedrale nci < giorni festivi, quel giorno si riteneva csente dal co« ro, ma provvedeva alia Messa conventuale. che gli « fosse spettata per turno. 4’ Al presente, per conces« sione della S. Sede, il Capitolo è stato esonerato dal < canto della Messa e dall’onere della applicazione per « tutti i/ giorni non festivL 5’ La difficoltâ nel caso < dell’attuale canonico teologo insvgnante teologia dom< matica nel Seminario interdiocesano, quantunque « prowisto di speciale retribuzione. consiste nella de< terminazione del canone da applicarsi: se il 421 5 1. < n. 1, owero il 420. | 1, n. 2. fatto il confronte· col « 400, 5 3. attesa insieme la necessaria assenza dalla < Cattedrale per 1‘anno scolastico ». z\NiMAi>vrRsio? FINÎT A HORA TERTIA ANTE MISSAM CONVENTU ALEM Hodiernus Decanus, una cum Capitulo cuiusdam eccle­ siae Collertatae. a Sacra Rituum Congregatione reverenter petit eolutionem sequentis dubii liturgie!, nimirum: ** Utrum continuari possit usus in Capitulo praefatae w CoHcgiatae ecclesiae per plure» annos vigens, omittendi * versiculum Fidelium animae in fine Hnrae Tertiae, quan·· do post eam immediate canitur Missa Conventual!»? . Et Sacra eadem Congregatio, exquisito speciali» Commis­ sionis suffragio, propontae quaestioni sedulo discussae ac perpensae, respondendum censuit: - Negative iuxta Decretum n. 2366 Thelcsina 24 aprilis - 1742; ct serventur Rubricae Breviarii Romani, tum genv- rales tit. XXX. η 3. tum peculiares In respective Horis * Canonicis “. 527 1923 ΙΛΝ 19-15 Atque ita rescripsit, declaravit et decrevit, dic 19 ianuiru 1923.—A. Card. \ ko, Ep. Portuen. et S. Rutinae. S. R C Prucj. Alexander Verdc, Secr. Adn. EL 37 (1923) 93 487 1923 IAN 23.-SC CONC. RESOL. AAS 15 (1923) 513-511 ROMANA et ALIARUM Redemptionis canonum emphyteuticorum pro Die 23 ianuarii 1923 ecclesu Quaestio. - Circa redemptionem seu affrancationcn canonum emphyteuticorum in favorem ecclesiae Codex iuris canonici, can. 1542, § 1. haec statuit: « In emphy< teusi bonorum ecclesiasticorum emphyteuta nequit « canonem redimere sine licentia legitimi Superioris « ecclesiastici, de quo in can. 1532; quod si redemerit, « eam saltem pecuniae vim ecclesiae dare debet, quae « canoni respondeat ». Haec dispositio, ob rationis iden­ titatem. applicanda videtur etiam redemptioni censuum aliarumque praestationum favore ecclesiae nec non le­ gatorum liberationi. Verum quaestio exorta est, utrum nempe emphyteu­ ta seu debitor in huiusmodi redemptione peragenda tradere teneatur pecuniam numeratam vel saltem titulos publicos iuxta eorum valorem realem seu currentem, an tradere possit titulos publicos iuxta valorem nomi­ nalem seu legalem, dummodo ipsorum annuus reditus respondeat summae canonis. Dubio occassionem dat Im­ minutus valor titulorum publicorum, qui dum inscri­ buntur 100 libellarum, saepe emi possunt 70 et etiam minus. Lex enim civilis alicubi permittit ut debita pe­ cuniaria solvantur moneta quae, cum dies advenit, le­ galem habet cursum, et plane secundum valorem nomi­ nalem. In pecunia quidem non corpora quis cogitat, sed quantitatem. Hinc propositum est dubium: /ln Episcopus vi cano­ nis 1542 ί 1 permittere possit redemptionem canonun titulis publicis iuxta horum valorem nominalem. etiam In contractibus ct m ____________ _____iuxta _________ _____ . { iura in ___ materia ecclesiastica, canonem canonici, stari quidem potest iuri civili. Sed Episcopus rmittere talem redemptionem cano cano-­ nullatenus cogitur permittere num. Canon enim 1542. verbo saltem, sinit ut plus quaera­ tur quam vis pecuniae quae canoni respondeat. Episcopus fraeterea. quasi tutor personae minoris, cui. vi canonis DO. f 2. aequiparatur ecclesia, huius utilitati prospicere debet. At vero solutio secundum valorem nomina/ietn imdi U ea quae praemissa sunt, est certe cum ecclesiae detrimento coni uncta. Notandum denique quod, iuxta praxim huius Sacri? Congregationis, emphyteutae, redimenti canonem. prius im­ poni solebat onus solvendi aliquam summam in compensa· tionem deterioris reditus, qui canoni subrogatur: in prae­ sens vero, attenta imminutione valoris titulorum puW.cerum. imponi iam solet onus tradendi, ex toto vel saltem cx parte, differentiam inter valorem nominalem et realem eorumdem titulorum. Quare, etc. Resolutio. - Emi Patres Sacrae Congregationis Con­ cilii, in plenario conventu diei 23 ianuarii 1923. ad pro­ positum dubium respondendum consuerunt: Negative, si valor nominalis sit superior calori rcali. Quam resolutionem, referente postridie infrascripto S. C. Secretario, SSmus D. N. Pius Pp. XI approbare et confirmare dignatus est.—B. Colombo. Secr. Antmadvtrsio. - Adn. I JANSSENS in Ν.-Τ 51 179: ME 35 (1923) 297; PrM 12 (1924) 55-56; IP 3 (1923) 151-154. (1923) 488 1923 IAN 25.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.* De novttiatu saeculiriza iorum an:s coorem qui dento ADMISSI SUNT Rev.mo Padre. Mi pregio significare alla S. V. Revma che i religiosi secolarizzati prima d’andare in vigore ll nuovo Codice di Diritto Canonico, qua lora ottengano di SC CONSISTORIALIS. TESSEKA EMIGRANTIUM EX ITALIA 1923 IAN 26 essere riammessi nella religione, non debbano rinnovare il noviziato e la professione, giacchè con 1'indulto di secolarizzazione, che era solito conccdersi prima dei 19 maggio 1918, non venivano sciolti dai voti, ma soltanto venivano dispensati da quelle obbligazioni non compatibili coi nuovo loro stato, e rimanevano percià reli­ giosi ed obbligati ad osservare i voti in quanto alia sostama. Con sensi di perfetta stima mi confermo della P. V. Rcvjna Dcv.mo Vinc. La Puma, Sottosegretario. • Procuratori G«ncr«ll O.F.M. Cop.: AOMCap 41 (1925) Ada. REGATILLO n. 321; AOMCop 41 (1925) 36-37. 36. 489 1923 IAN 26.-SC CONS. NOTIF. AAS 15 (1923) 112 Communicatio de commigrantibus ex italia TESSERA ECCLESIASTICA MUNIENDIS Expedit ut qui cx Italia in Américain aliasve re­ giones sive ad breve sive ad longum tempus commi- grant, tessera aliqua ecclesiastica muniantur, in qua in­ dicetur nomen, originis locus, quando et ubi baptismum et confirmationem receperint, et quinam sit praesens eorum status, utrum scilicet liberi sint, an coniugati, cum filiis vel non, an vidui. Ita fiet ut peregrini tutius et facilius cognoscantur a parochis et ab Ordinariis locorum emigrationis, et com­ mercium epistolarum pro variis vitae necessitatibus, plerumque tam necessarium, expeditius evadat Quapropter Sacra haec Congregatio enixe commen­ dat. ut peregrini seu emigrantes hac tessera ecclesiasti­ ca muniantur, eaque omnino gratis singulis tribuatur. Rfni Italiae Ordinarii, sive ope parochorum, sive patronatuum qui de emigrantibus curam habent satagant ut praedicti peregrini seu emigrantes in posterum eadem praediti discedant; qui vero iam discesserint si possibile est. eadem instruantur, assumptis in hunc fi­ nem opportunis notitiis a Rmis Ordinariis aut a paro­ chis loci commorationis. Adiacet tesserae exemplar quod praeferendum pro sua simplicitate visum est. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 25 ianuarii 1923.—C. Card. De Lai, Ep. Sabinen., Secr. Aloisius Sincero. Adsessor.,' (Extrinsecus) Subséquentes adnotationes Tessera Ecclesiastica dell'emigrante e pellegrino 3/omt: Putrid: (Jntrinsecus) Tessera Ecclesiastica ba ricevuto il Battesimo il tn_ _ _ _ _ la Cresima il tn_ _ Stato suo al diorno n. 489 Tessera Ecclesiastica recepit Baptismum die ht . Confirmationem die in Status eius die Subsidnaho Parochi Revisio Ordinarii: Assoluîamente gratis Gratis quocumque titulo SC RITUUM - DE PROP. FIDE - CONCILII. RATISBONEN. ET I TINEN. η. 490-493 490 1923 IAN 26.-SC RITUUM. RESP. AAS 15 (1923) 123 DUBIUM DE EVANGELIO IN FINE MISSAE QUAE CELEBRATUR CORAM SSMO SACRAMENTO SOLEMN I TER EXFOSTTO Sacrae Rituum Congregationi proposita fuit solvenda se­ quens quaestio; " Utrum in Missa, quae celebratur coram Ssmo Eucha" ristlae Sacramento solemn Iter exposito et m qua Oratio “ de SsÆo Sacran^nto iuxta Rubricas addenda est. sitne " ln fine legendum Evangelium ex Missa votiva dc Ssma “ Eucharistia, tamquam stricte proprium, an non? “ Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commis­ sionis voto, propositae quaestioni ita respondendum cen­ suit.· “ Neque ultimum Evangelium, sicut neque Praefatio, “erit ex Missa votiva Ssmi Sacramenti; Oratio enim in “ casu non tenet locum Missae votivae impeditae ad men“ tem decreti 17 novembris 192X ad. I “. * Atque ita rescripsit ac declaravit. Die 26 ianuarii 1923 — A. Caro. Vico. Ep. Portuen et S. Rufinac, S. R. C. Praef Alexander Verde, Secr. Acia Aptni. Sedis. XIV. n. 17, pog. 6S1. (LE 4*>). EL 37 (1923) 99-100 491 1923 IAN 29.-SC PROP. FIDE, INDULT. PART.· Facultas utendi casula ex una parte coloris nigri, ex ALTERA FLAVI, CETEROS COLORES UTURCICOS SUPPLENTE Preces - Beatissime Pater, Fr. Natalis Gubbels a Secretis Missionum O. F. M. ad Pedes Sanctitatis Ve­ strae provolutus, humiliter implorat ut omnes praelati Ordinis Sacerdotes Missionibus addicti, qui visitationem suarum christianitatum peragunt atque proinde extra residentiam versantur, uti possint benigna concessione Patribus vulgo c Bianchi > facta die 18 Martii praet anni, utendi videlicet in celebratione Missae casula quae ex una parte nigrum colorem ex altera vero flavum, qui ceteros colores liturgicos substituit, gerat. Rescr. - Ex Audientia SSmi habita die 29 Ianuarii 1923 SSmus Dominus Noster Divina Providentia Pius Papa XI, referente me infrascripto S. Congregationis de Propaganda Fide Secretario, benigne adnuere dignatus est pro gratia iuxta preces; servatis servandis. Con­ trariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae ex Aedibus S. Congregationis de Pro­ paganda Fide, die et anno praedictis.—Franciscus Marchctti-Selvaggiani. Archiepisc. Seleuclen., Secr. • OrdJnl Fretn—i Minorum: AOFM 42 (1923) 78. < • « « « « « « < « < interpretantur iuxta supra laudatam resolutionem Saerae Congregationis Concilii, alii strictissime intelligunt. proindeque si agatur de « * mensuri », vel iuxta axioma « odiosa sunt restringenda » censurae existentiam omnino negant, vel saltem, nixi canone 2245, 4, reservationem non agnoscunt. • Varia variorum sacerdotum sententia et praxis non solum adolescentium animos perturbat, sed etiam disciplinam ecclesiasticam ludibrii * periculo exponere videtur. c Quare humillime petitur solutio quaestionis: • An resolutio Sacrae Congregationis Concilii *dat ia Wratislavien.. /rrepulariratu, diei 9 augusti 1890. hodiedum vigeat, in casu ». Animadvoimones. - Resolutio dc qua in praemissis rttpse data fuit ab H S. C. occasione cuiusdam dubii proposai ab Ordinario Wratislavicn.. qui anno 1890 retulit quod non­ nulli clerici in Seminario dioecesano degentes, cum antea :n universitate Wratislavien. studiis vacassent. duellorum, ea ratione et forma quae describebantur, i. e. cum periculo dumtaxat vulneris, initorum. vel actores vel complices exratennL Cum igitur dc iisdem od sacram tonsuram ct Or­ dines admittendis ageretur, dubitari coepit an et quanam irregulari late irretiti essent, utrum videlicet cx defectu famae an ex defectu lenitatis, cum irregularitas ex hotaia· dio. cessante periculo mortis vel mutilation! , * manifesto a casu exsularet. Itaque propositum fuit dubium: “ An. a “ quibus et ex quonam titulo irregularitas contrahatur. “ quando duellum ea ratione committitur, quo his tempo- ribus inter Germaniae Universitatis alumnos (ieri «olet Ln “ casu “. Et in comitiis dic 9 augusti 1890 Sacra Congr. Concilii rescripsit: Affirmative. a ducllantibus eorunxqtc petrinis, ex infamia iuris. Nunc ab Ordinario Ratisbonen. quaeritur: An haec reso­ lutio Sacrae Congr. Concilii adhuc valeat. Videtur, equi­ dem. respondendum nihil per Codicem iuris canonici esse de valore resolutionis Sacrae Congregationis Concilii 9 au­ gusti 1390 detractum. Et res indubia exsistit consideranti quod nihil hac m re Codex innovavit de vetere disciplina, multoque minus no­ vam definitionem criminis duelli dedit: quin imo eadem usurpavit verba, quibus Const. Apostolicac Sedis usa est ad duellantes eorumque patrinos poena plectendos. Ita sane canon 2351 : “ duellum perpetrantes aut simpliciter ad ICud “ provocantes vel ipsum acceptantes vel Quamlibet operam “ vel favorem praebentes, necnon de industria spectantes “ illudquc permittentes vel quantum in ipsis est non prohi“ bentes. cuiusque dignitatis sint, subsunt “. etc. In ConsL Apostolicac Sedis unice verbum “ etsi regiae ” adieclum est aliis/ “ cuiuscumque dignitatis ”, sed in ceteris iuris dispo- ix sitio In nullo discrepat a canone citato. Quare, etc. Resolutio. - Porro Emi Sacrae Congregationis Con­ cilii Patres in plenariis comitiis die 10 februarii 1923 in Palatio Apostolico Vaticano habitis, ad suprascriptum dubium respondendum censuere: Affirmative. Quam resolutionem, referente postmodum infrascrip­ to Sacrae Congregationis Secretario Ssmus Dnus Noster Pius PP. XI approbare et confirmare dignatus est—B. Colombo. Secr. Adn. 1P 3 (1923) (1924) (131)-(195). 1923 FEB 10.-SC CONC. RESOL. /VAS 15 (1923) 154-156 INTER (1923) 138-139; PrM 13 1923 FEB 10.-SC CONC. RESOL. AAS 15 (1923) 544-549 RATISBONEN. MENSURAE 75-77; ME 35 493 492 Dufxli seu 1923 IAN 26 FEB 10 UNIVERSITATUM 10 februarii 1923 STUDIOSOS Collationis UTI N EN. mansionariatuum. Die 10 februarii 1323 Species facti. - In Capitulo metropolitano Utinensi sex exstant mansionariatus. ad quos nominandi ius CaQuaestio. - Ordinarius Ratisbonen.. his litteris ad pitulares hucusque pacifice exercuere. Cum vero ArSanctam Sedem miss's. sequentis cubii solutionem petiit : chiepiscopus, post vulgatum iuris canonici Codicem. « Sacra Congregatio Concilii, resolutione die 9 augusti Capitulum Invitaret ad exhibendam, ex mente can. 403, < 1890 ad Episcopum Wratislaviensem data [CICF n. legem fundationis, cuius vi dumtaxat praedictum ius in < 4231], duella, ut fere his temporibus inter Universiposterum quoque exercere idem Capitulum valeret, < tatum studiosos committuntur et « mensurae » diquaedam documenta exhibita sunt super quorum inter­ « cuntur, non ludis temerariis vel exercitationibus, sed pretatione hodierna vertit controversia. Dum videlicet « veris duellis accensult. Ita controversia in Germania Archicpiscopus retinet inde erui dumtaxat modum « diu agitata iam finita videbatur, et unanimiter censuquemdam erectionis, seu potius immutationis prae­ < ram Constitutione Apostolicae Sedis n. 17 [diei 12 exsistentium beneficiorum, adeo ut nominandi ius ex « oct. 1809- CICF n. 5521 statutam etiam cos incurrisse mera concessione seu privilegio repetendum foret. Ca­ < judicabatur, qui monomachiam sub specie menaurae pitulum c contrario arbitratur se demonstrasse veram ct « patraverant propriam dolationem ex sui * bonis, a Summo Pontifice < At post promulgationem Codicis iuris canonici reInnoccntlo IV mere ratam habitam, unde pleno iure < diit dissensio inter canonlstas, imo ipsas inter curias derivare contendit titulum fundationis super quo no­ 155 < episcopales. Alii nempe verbum « duel/lum » can. 2351 minandi ius adhuc consisteret Re itaque delata ad Sa- 33) % 1933 FEB 10 SC CONCILII, LTINEN., COLLATIONIS MANSIONARIATUUM cram Concilii Congregationem et causa plenius instruc­ ta. exquisitum fuit de more votum Consultoris quod ex integro referre praestat. Votum Coxsuvtomis. - Ad controversiam qued attinet in­ ter Archieplscopum Utinenscm ortam et Capitulum cathé­ drale. duo sunt naviter perpendenda, ut eiusdem solutio li­ quido pateat. Scilicet. Γ quomodo sit intclligendus can. 433: utrum in casu, de quo agitur, exsistat necne lex fundationis, cx qua Capitulo ius eligendi sive nominandi seu praesentandi mansionarios competat. L Quomodo sit intelligcndus can. 403. Imprimis certis­ simum est. vocem conferre intelligendnrn esse dc collatione Ubera, tum quia in iure antiquo probe distinguebatur insti­ tutio sive collatio necessaria a collatione libera (cf. Decret Greg. IX. lib. Ill, tit. 7. de institutionibus; Decret. Bonif. VIH. lib. ΙΠ. tit. 6. dc institutionibus; Cone. Trid.. scss. VII. cap. 13. de ref., scss. XXV, cap. 9. de ref.; Schmalzgruobcr. Itu eccL untv., lib. HI. tit. 7. n. 1 ss.; Leu ten lus, Forum be545 kc flciale. part 2. q. 169; Riganti. Comment./ in reg. Conceit. Apart, Reg. 35. 36 n. 4 ss.; Rciffenstuel. lus can. univ., lib. Ill, tit 7. n. 2 ss.; Weraz, Jus Decretalium, II. nn. 336. 442. etc.», ideoque ad normam cc. 6. 2*. 3*. 4' et 18, recedendum non est ab huiusmodi vocabuli acceptione, nisi legislator expresse alio sensu vocem usurpet; tum quia reapse Codex quoties collationem necessariam significare Intendit, numquam utitur verbo dumtaxat conferre, sine addito, sed uti­ tur semper verbis institutione necessaria, v. g. in canonibus 148, 1«. 332. 1447. 1466. Finis can. 403 est. ut Excies La plenam ct omnimodam li­ bertatem acquirat, quoad fieri possit, in beneficiis Capitu­ lorum cathcdralium et collegialium conferendis. Quae pro­ fecto libertas ad rectum dioecesis regimen et supremum animarum bonum maxime confert. Mens legislatoris hac de re manifesto liquet cx aliis quoque canonibus, v. g. ex cc. 455.1450. 1451. Can. 403 reprobat contrariam quamcumque consuetudi­ nem et revocat quedeumque contrarium privilegium sive indultum etiam ApostoUcum. legem tantum fundationis in­ tegram servans. Itaque, sublato quovis alio titulo sive consuetudinis sive privilegii, hodie ex ciL can. 403 viget dumtaxat ius nominandi sive praesentandi seu ius patro­ natus quod α lege fundationis ortum ducit. 1. e. ius qued in huiusmodi lege tanquam fundamento nititur atque ex ea subsistit Cf. S. C. C. in Barulen.. Collationis canonicatuurr, 12 nov. 1921 et 10 iun. 1922 [LE 422]; Utincn.. Collationis paroeciae, 19 febr. 1921 [LE 333] )Acta A post. Sedis, XIV, p. 459 ss.. 551 ss.) Ratio autem, cur legislator expresse conservatum volue­ rit ius nominandi seu praesentandi, in lege fundationis contentum, haec est: 1' agitur in casu de iure quaesito, quod summa reverentia, quantum fieri potest, integre ser­ vatur: hinc regula 18 *. Cancell. AposL. de non tollendo ius çuoeâtum, et praescriptum can. 4 (cf. Riganti, op. cit.. Reg. 1B.il 1 ss.: Schmalzer.. lib. III. tit. 14. n. 3 ss.. tiL 38. n. 247 s.; De Lugo. Dc tustitia ct iure, disp. 1. n. 2 ss., disp. 23. n. 14; Cappello. I diritti c i privilegi tolle rati o concessi dolia Santa Sede, etc., p. 65); 2· agitur, saltem plerumque, de voluntate fundatoris, quae ita sancte ct religiose, quoad fieri posst, servanda est. ut eiusdem reductio, mederatio, commutatio Sedi Apostolicac reservetur (cf. cc. 1517. 1551; e. 14, c. XVI. q. I; Cone. Trid . sess XXII, cap. 6, dc rcf.; S. C C. in Venusina. 15 nav. 1704 [CICF n_ 3026]; Asten_ 19 nov. 1718) [CICF n. 31761 Porro quid est 1er fundationis, dc qua loquitur can. 4Ù3? Sedulo animadvertendum est. idem non esse fundare benefidum et eripere ceu constituere, licet nen raro hae v c ob necessarium intimumque nexum, promiscue usurpan­ tur. Fundatio beneficii est donatio scu concessio bonorum facta a pia quadam persona physica vel morali, ut ex iis umquam cx dote beneficium constituatur, seu est ipsa $46 dotatu» beneficii. Erectio,/ contra, est actus competentis auctoritatis ecclesiasticae, quo beneficium ex dote prae­ finita canonice, 1. c. qua ens iujrtdicum, constituitur, seu «t canonica beneficii constitutio facta a legitimo Superio­ re ecclesiastico. Cf. Lotterius. Dc re beneficiaria, lib. I, q. X). n. 4 se.; Lcurcmus. 1. c., q. 35. n. 3; Reiffenst.. Rb. III. üt 5, I 4. η. 23 ss.: Piton ius, De controversiis patronorum, alteg. 54. n. 30. alleg. 60. n. 4: Fagnanus. Comment, in Decret. Grcgoril IX, in cap. Cum in cur.ctis (7, de elect.), n. 70 ss. Quae canonica constitutio seu erectio ad essentiam be­ neficii proprie dicti omnino requiritur, ita quidem ut sine ea verum beneficium ecclesiasticum ne concipi quidem pos­ ât. cum nequaquam sufficiat ad personae moralis sive en­ tis iundicl constitutionem, prout est beneficium, privata fundatoris voluntas aut dotis constitutio, sed prorsus ne­ cessarius sil competentis auctoritatis ecclesiasticae inter­ ventus. Cf. c. 33. 6. X. dc ecclesiis aedificandis, etc.. Ill, 48; Cone. Trid.. sess. XXI. rap. 4. de rcf.; sess. XXIV. cap. 13» dc ref.; can. 99. 100. 1409. 1414. Unde fundatio, proprio sensu accepta, sine bonorum do­ teront mu dotis constitutione haben nequit, imo nec sup­ poni potest; idecque nullatenus confundenda est cum ca­ nonica beneficii erectione, uti aperto liquet cx constanti iurispradentia huius S. Congregationis, ex gr. in caus. Vi­ len.. 7 apriL et 23 lun. 1753. et in caus. Montis Falisci, nov. 1784. Cf. Pallottini. Collectio, tom. Ill, v. Beneficia, ί XII. n. 100 ss. Idque communi DD. sententia confirmatur. Duplici vero sensu - quod tamen ad controversiam hanc dinmendam parum refert - tum in textibus iuris can *>nicl ICÎT. c. 30, C. XVI, q. 2; c. 23. X. dc iure patronatus, III. 33; n. 493 c. 16. X. dc censibus, exactionibus, etc.. III. 39; cc. 1417. J 1. 1490, 1494, etc.), tum passim ab AA. (cfr. Reiffenst.. L c.. I 5, n. 6; Leurenius. 1. c„ q. 32. n. 7; Lotterius, L c., q. 15. n. 3 ss). lex fundationis accipi solet. Interdum ea omnia universlm designat, quae in tabulis fundationis continentur, interdum designat complexum conditionum, quas fundator in actu fundationis apposuit. Fundatori enim integrum est. de consensu Episcopi seu legitimi Superioris ecclesiastici, conditiones apponere etiam iuri contrarias, dummodo nec turpes sint, nec alias a iure improbatae, nec substantiae beneficii repugnantes. Cf. c. 30. C. XVI. q. 2; c. 23, X. dc iure patronatus, III. 38; S. C. C. in Sarsinaten. 27 nov. 1649 (CICF n. 2703]; Taurincn., 14 mart. 1722 [CICF n. 3241]; Firmana. 9 et 30 aug. 1732 [CICF n. 3395]; Gerundln.. 14 dec. 1771, 11 Ian. 1772 [CICF n. 3781], Quae disciplina expresse confirmatur in Codice lean. 1417, J 1). Huiusmodi vero conditiones, ubi appositae fue­ rint. pro lege esse habendas, nec eisdem derogandum, aper­ tis verbis decreverunt Patres Tridentini/ (Sess. XXV. cap 547 5. de ref.l et pluries declaravit haec S. Congregatio, v. g. ln Tudertina. 12 feb.. 12 mart. 1728; in Salutiarum. 3 sept. 1710 [CICF n. 35101; in Montis Falisci. 21 aug. (CICF n. L841). 27 nov. 1764 [CICF n. 3843). etc. Quod Codex diserte confirmât (can. 1417. 5 2). Voluntas enim funditoris, ut supra dictum fuit, integre servanda est. quoad fieri possit. i. e. nisi necessitas aliud exigat Ex hucusoue dictis sequitur: Γ ius nominandi seu prae­ sentandi ad beneficia et canicatus in ecclesiis cathedralibus et collegiatis, hodie perspecto can. 403. vigere tantummodo cx lege fundationis, L c. si et ouatenus lex fundationis huiusmedi ius concedat; - 2· fundationem autem non ha­ beri. nisi bonorum donatio scu dotis constitutio facta fue­ rit. 3* consequenter, praefatum fus eatenus alicui compe­ tere. quatenus ipse beneficium vere dotaverit. II. Utrum in casu, de quo agitur, exsistat necne lex fundationis, cx qua Capitulo ius eligendi sive nominandi seu praesentandi mansionarios competat. Negative omnino respondendum est. Sane: 1· In Bulla Innocenti! IV, 20 dec. 1245 [E. Botctn, Les Registres d’Innocent IV, η. 733], qua mansionariatus eri­ guntur. de quibus praecise haec controversia exsistit inter Capitulum cathédrale et Archlepiscapum Utincnsem. legi­ tur: ** Cum igitur, sicut cx parte vestra fuit propositum “ coram Nobis, ad augmentandum cultum divini Nominis ** deliberatione provida duxeritis statuendum ut ln eccle- sia vestra duodecim mansion aril, videlicet quatuor pre“ sbyteri. ct tot diaconi ac totidem suhdiaconl ad serw viendum continue in ordinibus suis ia ipsa, sex ei» M praebendis de iis quae sunt in statuto ac per Sedem “ Apastolicam confirmato numero a»içmatis.. Itaque certo constat, mansionariatus fuisse constitutos ex praebendi» canonical!bus. Unde Capitulum nequaquam fundator exsistit, cum nihil reapse de suis bonis tradiderit, puta ex massa capitulari, seu dolem nullatenus constituent, igitur deficiente dotatione, ius nominar.di seu praesenUndi. quod ex fundatione obvenit, non exsistit, ut palam est. Sane ad huiusmedi ius acquirendum, satis non est. ut Ca­ pitulum consentiat in unionem sive transformationem be­ neficiorum. sed omnino requiritur, ut de suis bonis, seu de massa capitulari aut alias, dotem constituat; secus in­ quam. fundatio prorsus abest Ita omnes DD.. fecundum notum adagium Glossae: “ Patronum faciunt dos. aedifi" catlo. fundus Cf. De Luca, De lurepatronatus. disc. 2. n. 17. disc. 65. n. 15: Schmalzgr., l. c.. n. 52 ss: Viviant Praxis iuris patronatus acquirendi, etc., lib. Π. cap. 5. n. 2 ss.: Lotterius. L c. n_ fl: Ferraris, Btblfoteea, etc., v. Bene­ ficium, art 2. n. 9: Lambertini» Tract, de ture patronatus. Ub. I. part. I. q. 2, art 3; Reiffenst, lib. III. tit 23. n. 3 ss Quod valet non modo de iure patronatus./ verum etiam de Iure nominandi seu prasentandt. quod, praecisione facta j ture patronatus, item ex titulo fundationis, in aliquo casu particulari oritur. Puto, si fundator expresse renunciet iuri patronatus, sibi tamen reservet in perpetuum vel ad tem­ pus lus nominandi seu praesentandi clericum ad beneficium vacans: ouod certe iure antiquo, aliter ac ture novo, fieri poterat, dc consensu legitimi Superioris ecclesiastici. In utroque casu valet profecto eadem regula, quia unus atque idem est titulus sive fundamentum praefati luris, scii, fun­ datio. Unde si ab initio Capitulum obtinuit ius eligendi rive nominandi seu praesentandi mansionarios. hoc non ex ti­ tulo fundationis acquisivit. sed ex mero privilegio, quod legislator expresse revocavit (can. 403). 2* Ex Bulla Patriarchae Aquileiensis Card. Scaramp!.Mazzarotta. 12 april. 1460, quam Capitulum in sui tavorem allegat, nihil profecto eruitur, quod traditae conclusioni ad­ versetur. imo potius contrarium Siquidem: a> Ne ullum verbum quidem est in hac Bulla de iure Capituli nomi­ nandi seu praesentandi: sermo est dc institutione manstanariorum. quae, cum aliis iuribus. dicitur ad Capitulum pertinere. Porro institutio, proprie sumpta, necessario exigit praesentationem, et quidem ao alio factum; unde si tunc temporis, dato ct non concesso. Capitulo erat »us canonice instituendi mansionarios. ad alios profecto spectabat lus eosdem nominandi seu praesentandi. Dato inquam et non concesso, qmn. perspecto tenore totius Bullae, apparet vo­ cem institutionis non esse proprio, L e. stricto sensu acci­ piendam. - b) Agitur ln casu de coneera tone facta ab ipso Patriarcha, uti patet cx verbis Bullae: “ Mansionanorum ** autem dictae Ecclesiae Aquilelcn. m1 ipsum Capitulum ” institutionem pertinere poJumus ”, Porro hanc pote­ statem - sive intelligatur de canonica institutione proprie 534 SC DE PROP. FIDE - RELIG. - CONSIST. - SACRAMENTORUM η. 194-41 *8 dicta, sive de lure nominandi scu praesentandi - hodie, iure quo regimur, non ampbus exsistere, ex dictu indubi­ tatum est. cum ex titulo merae concessionis sive privilegii, non autem ex lege fundationis, originem duxerit. 3* Bulla Benedicti XIV. 19 ian. 1753. [Borm. XIV Bvllarivm L 3 p. ΊΟ - 491. a Capitulo item in sui favorem allegata, manifeste excludit titulum fundationis luculenterque ostendit agi dc privilegio apostolico. Hic Pontifex suppressit Ecclesiam patriarcha!em Aquileiensem. et Eccle­ siam collegia tam S. M Maioris in arch 1 episcopalem Eccle­ siam Utinensem erexit, huius Capitulo concedens M ius “ eligendi libere mansionarios et cappellanos. quo pnus po“ nebantur Capitulum et canonici praefatae patriarchalis “ Ecclesiae, per Nos, ut praefertur, suppressae et extln• ctae . ”. Nullum dubium, ut liquet cx his verbis, quin agatur de mero privilegio seu induito apostolico. Atqui a 519 Codice hoc revocatum fuit (cn. 403)./ Itaque, omnibus mature perpensis, concludendum, ad Capitulum cathédrale Utincnse hodie non spectare lus eli­ gendi sive nominandi seu praesentandi mansionarios. sed Archiepiscopo. audito Capitulo, competere liberam collatio­ nem mansionanatuum. ad normam canon. 403. Quare, etc. Resolutio. - Porro, in plenariis Sacrae Congregatio­ nis Concilii comitiis, in Palatio Apostolico Vaticano habilis die 10 februarii 1923, proposito dubio: An Capi­ tulo cathedrali U tin ensi post Codicem iuris canonici ad­ huc competat ius eligendi scu nominandi mansionarios in casu, Emi ac Rmi Patres respondendum censuerunt: Negative. Facta postmodum de praemissis Ssmo Domino No­ stro Pio PP. XI relatione per infrascriptum S. C. Subsecretarium. Ssmus datam resolutionem approbare et con­ firmare dignatus est.—I. Bruno. Subsecr. Adn. IP 3 (1923) 182. ME 35 (1923) 1923 FEB Ιβ-ΜΑΒ > tandi ed il supplemento al Breviario, secondo le nonne della riforma di S. S. Pio X. che per 1’Ordine dei Pre· dicatori andrà in vigore 11 primo di gennaio 1923. pervengono a questa Procura una quantité di suppliche per commutazione delTuificfo divino, conoscendo le dûficoltà che porta seco un tale cambinmenlo di rubriche, ecc., specie per religiosi avanzati in età. deboli di vbti e scrupolosl, e che, nello stesso tempo, non possono leguire il coro, e d’nltra prte non potendo qui gludican dei casi, 1'Oratore domanda che venga rilasciata ai Su­ periori Maggiori (cioè provinciali) che ben conoscono i loro religiosi, la facoltà di commutare 11 divino ufficio pro hac vice tantum a quel slngoli religiosi ai quab riesce quasi impossibile o troppo oneroso seguire la in­ forma. Che della grazia. ecc....... Resr. - Vigore facultatum a SS.mo Domino Nostro concessarum S. Congr. Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis benigne commisit Revzno P. Magistro Gen., ut pro suo arbitrio et conscientia. Superioribus Provincialibus petilam facultatem conce­ dat dispensandi cum singulis actualibus sacerdotibus, qui vel senio aut alia gravi causa officium juxta novum morem recitare impediuntur, onerata Superiorum con­ scientia super impedimenti gravitate et imposita com­ mutatione m alias pias preces. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die 21 Februarii 1923.—C. Card. Lacrenti. Praej. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B.. Secr. • Ordini Fratrum Praedicatorum: AOP 16 (1923-24) 3-4. 496 322-324. 1923 FEB 23.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· 494 EXCARDDCATIO DIOECESANA OB ADSCRTPTIONEM DEFINITIVAM SOCIETATI PARISIEN SI MISSIONUM VI RETROACTIVA CARET 1923 FEB 16.-SC PROP. FIDE. INDULT. PART * promovendi ad ordines sacros cum solis ut­ ter is TESTIMONIALIBUS ABSQUE DIMISSORIAUBUS Facultas Sacra Congregatio Christiano Nomini Propagando, utendo facultatibus sibi specialiter a Summo Pontifice Pio Div. Prov. Pp. XI impertitis, Revmo P. Superiori Generali Societatis Lugdunensis pro missionibus Africae benigne induisît, ad quinquennium, ut alumnos dictae Societati perpetuo adseriptos. qui per tempus statutum in Codice I. C. can. 976 Sacrae Theologiae studio vaca­ verint, dummodo sint aetatis legitimae, alias idonei, ac Missionibus Africae destinati, praesentari possint pro sacris ordinibus suscipiendis usque ad presbyteratum inclusive. Reverendissimis Ordinariis in quorum dioe­ cesibus praelaudata Societas domum studiorum pro alumnis babet, absque dimissorialibus litteris, non vero absque testimonialibus litteris proprii Ordinarii, « titulo Missionis », edicto iuramento quo spondeant, ad instar Pontificiorum Collegiorum, praedictis Missionibus se perpetuo inservituros, extra tempora legitima, non ser­ vatis interstitiis, atque etiam omissis, si necesse sit, ante ordinationem consuetis publicationibus, servatis tamen in reliquo iure servandis, praesertim quoad Episcopos in propriis eorum dioecesibus. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae ex aedibus praedictae S. C. die 16 fe­ bruarii 1923— Franciscos Marchetti-Selvaggianl, Archiepiscopus Selcucen.. Sccr. • Prot. N. 257· 23. Ex Arthiwio Societatis Missionum ad A Iros: Entr. No. 29599. 495 Votre Seigneurie demande à cette S. Congrégation s’il y aura un effet rétroactif à la disposition du nouveau Règlement statuant que les missionnaires incardinés a leurs diocèses respectifs, au moment de leurs agrégation definitive a la Société seront ipso facto excorporés de leurs diocèses et incorporés à la Société; elle demande, par consequent, si cette disposition s’applique aux mis­ sionnaires déjà agrégés qui se trouvent dans le cas précité. Le Secrétaire soussigné, en exécution de l’ordre don­ né par rEnünentlssime Préfet, vous fait connaître que la disposition susdite du Règlement n’a pas d’effet ré­ troactif. • E. MIRANDA. Dc titulo Minioni». Betsuadae 1948. p. 63. 497 1923 MAR 2.-SC CONS. NOTIF. AAS 15 (1923) 153-151 Notificatio DE ORDINARIO CASTRENSI IN ITALIA Avendo Mons. Angelo Bartolomasl data rinuncu dall’ufficio di Vescovo Castrense per Vitalia, ed essendovi tuttavia dei Cappellani sia per la milizia, sia per la marina, affinchè questi non manchino d’un Superiore/ ji4 gerarchico, il Santo Padre si è dcgnato di deputare a capo del medesimi Monsig. Michele Cerrati. Vescovo titolare di Lidda (residente in Roma, Via della Scrofa, n. 70) con facoltà di elc-ggere un suo Vicario che lo rappresentL Roma, dalla Segrcteria della S. C. Conclstoriale. 2 marzo 1923. 1923 FEB 21.-SC RELIGIOSORUM, INDU LT. PART.' Superioribus maioribus 498 o. p. datur facultas commutandi OFFICIUM DIVINUM SUBDITIS PROPRIIS Preces - Beatissimo Padre, Il Procuratore Generale dei Domenicani prostrato al bacio dei S. Piede espone quanto segue: Dal giorno che è giunto nelle varie provincie delFOrdine il Calendario, ossia YOrdo divini officii reci535 1923 MAR 9.-SC SACR., RESPONSUM. PART.· De MANUS EXTENSIONE ΓΝ ORDINATIONE DIACONORUM L’Ausi liare del Vescovo di Tarnova Edoardo Homar nel conferire il diaconato a due suddiaconi della Con- 1923 MAR 10 SC CONC.. CONCHEN., ONERUM; DIOECESIUM N. ET X gregazione dei SS. Redentore a Tuchon, pronunciando la formola: < Accipe Spiritum Sanctum ecc. » mise tutte e due le mani suile loro teste sepa ratam en te, dopo di che mentre proseguivn 11 prefazio. invcce di tener la mano destra cstesa sopra di loro, tonne le mani cspanse < ante pectus » come per Vorazione. Domanda se Fordlnazionc sia valida o se deve ripeterla. Ex congressu S. Congregationis de Sacramentis diei 9 martii 1923: Episcopum non esse inquietandum. S. Officium autem, transmissam sibi a S. Congrega­ tione dc Sacramentis resolutionem confirmavit, rescri­ bendo praefato Episcopo Homar die 27 aprilis 1923 Prot. 161 1923: Episcopus orator acquiescat. • Onfifudo Tamovltnsh PrM 40 (1951) 269-270. Adn. F. X. HECHT in PrM 40 (1951) 265-270. 1923 MAR 10.-SC CONC. KESOL. AAS 15 (1923) 533-590 CONCH EN. Onerum canonicalium ex iure particulari 10 martii 1923 Facti species. — Canonici de officio ecclesiae cathedralis Conchensis, nempe Doctoralis, Poenitentiarius, Magistralis et Theologus, mense martio 1921 exponebant Commissioni a Codice iuris canonici interpretando, praeter onera a iure imposita suis praebendis alia ad­ dita fuisse ab Episcopo et Capitulo vi Concordati, et quidem in ipsa schedula convocatoria concursus (vulgo Edicto): nempe canonico Doctoral! onus praedicandi quatuor sermones de tabella in ecclesia cathedrali et insuper canones et institutiones canonicas quotidie in Seminario legendi: Poenitentiario onus quatuor sermo­ nes item habendi in cathedrali et legendi in Seminario theologiam moralem; Magistrali onus legendi theolo­ giam dogmaticam; Theologo onus quater condonandi in ecclesia cathedrali. Satisfactio vero horum onerum, sub­ debant, est omnino gratuita et, praeter laborem, non paucas secumfert expensas in libris, periodicis, etc. lamvero canonici supra dicti existimant talia onera sese opponere praescriptis Codicis iuris canonici, vide­ licet canoni 1440 praescribenti ut ecclesiastica beneficia sine diminution e conferantur; canoni 421 deneganti dis­ tributiones chorales illis qui de licentia Ordinarii in scholis ab Ecclesia recognitis sacram theologiam aut ius canonicum docent. Quod autem attinet ad conciones iidem canonici pu­ tant huiusmodi obligationem non posse addi canonicis, ad sensum canonis 1328. cui concinunt Regulae datae a Sacra Congregatione Consistoriali die 28 iunii 1917, cap. II. n. 14-17 (LE 42). Hisce innixi rationibus canonici dictis oneribus graexpetebant solutionem dubiorum quae sequuntur: 1. Utrum post Codicem iuris canonici sustineri pos«nt onera in schedula convocatoria canonicis de officio imposita, in casu? Et. quatenus affirmative. 2. Utrum haec onera debeant a praedictis canonicis impleri, non solum absque ulla retributione, sed etiam Ή non modicis ex proprio peculio sumptibus, in casu?/ 3. Utrum canonicus Theologus et Poenitentiarius cx canonis 416 praescripto eximantur a ministerio diaconi et rubdiaconi tn altaris servitio etiam in Missis Ponti­ ficalibus. Pontificia vero Commissio Codicis iuris canonici in­ terpres eorum dem canonicorum petitionem ad hanc Sa­ cram Congregationem remisit. Vcnvu Consultoris. — Ad 1“ quod attinet, onera impo­ lita canonicis de officio sustinenda videntur. - Iam in via pneiudldali observari potest dispositionem canonicam praecipientem ecclesiastica beneficia sine diminutione conferri (can. 1440), non ese novam, sed a veteri iure deKanptam fuisse: ubi in III Decretalium titulus XII erat inscriptus: Ut ecclesiastica beneficia sine deminutione con­ ferantur. Si igitur impositio talium onerum stare poterat tn iure veteri, stare etiam potest in iure novo. Sed ut propius accedamus ad propositum dubium, refer­ re heic praestat verba R. Decreti concordati sub die 21 martii 1651 ct alius sub dic 6 decembris 1888 (cf. Ferreres, INCARDINATIONIS 459-500 InstU. Can., tit. III. η. 694): "Ordinarii, audito Capitulo, et " attenta necessitate et utilitate ecclesiae, designabunt mu" nos quod singulis canonicatibus aut beneflciaUbus per op" positionem providendis imponendum sit". Quod R. Con­ cordatum Decretum Codex in suo vigore relinquit, velut si Codex ipse promulgatus non esset. Can. 3: “ Codicis cano" nes initas ab Apostolica Sede cum variis Nationibus con" ventiones nullatenus abrogant aut iis aliquid obrogant; ea idcirco vigere pergent, contrariis huius Codicis prae“ scriptis minime obstantibus Et ratio ea esse videtur, quia huiusmodi leges particulares legis simul ecclesiasticae et civilis rationem habent, quum onginem traxerint ex conventione inter utramque potestatem. - Stat Igitur ex dictis onerum impositio, non obstante praescripto cano­ nis 1440. Exinde iam patet eam impositionem non adversari vi­ genti Hispaniae disciplinae, ex Concordato inductae, nec canoni 421. Differentia inter disciplinam illic vigentem et canoncm 421, 1·. in hoc est quod per illam Capitularis te­ neatur docere vi muneris a competenti auctoritate impositi, ad instar muneris canonici Theologi : hic vi obedientiae Ordinario debitae. Sed nil inde conficitur favore recu­ rrentium. Nec obstat canon 1328: M Nemini ministerium predlcatic' nis licet exercere nisi a legitimo Superiore missionem re" ceperit, facultate peculiariter data, vel officio collate, cui " ex sacris canonibus praedicandi munus inhaereat isti enim canonici facultate peculiariter ipsis data, h. e. colla­ tione beneficii, id munus adnexum per peculiarem legem habentis, tenentur aliquos habere sermones, etc. : et aliunde notum est: ** Legibus conditis pro aliquo territorio ii sub“ iiciuntur pro quibus latae sunt ” (can. 13. | 2)./ ÎS0 Ad 2^= dubium quod spectat, canonici neque ius ad re­ tributionem habent neque ad indemnitatem expensarum pro libris acquirendis, etc., ceu resolvit S. C. C., 22 apr. 1832 (Salmanticen. Praedicationis. TRC 141 (1882) 218 225) et 17 lulii eiusdem anni (Placentina Canonici Ma­ gistralis sub die 17 iunii. TRC 141 (1882) 329 - 3481. Ratio ea videtur esse, quia canonici eo ipso quod se praesentant ad concursum - in cuius indictione scu Edicto leguntur onera specialia persolvenda - spe moti hos canonicatus consequendi, et beneficialibus muneribus gravatos accep­ tant. obligationes contrahunt munera explendi, et quidem explendi sine iure ad retributionem et ad indemnitatem supra dictas. Verum, id stricto iure inspecto: nihil tamen vetat quominus, titulo refectionis expensarum, vel aliquid Ipsis tribuatur, vel alio modo iisdem provideatur, sicut Episcopus in casu iam se fecisse refert. Modo de 3“ dubio. Canon 416 sic se habet: “ In statutis - capitularibus lusta designetur norma ad quam canonici “ et beneficiarii in servitio altaris fungantur per turnum " tum officio celebrantis tum ministerio diaconi ac sutdia·* coni, exclusis tamen ab hoc ministerio dignitatibus, ca" nonico theologo, poenitentiario et, si praebendae distin" ctae habeantur, canonicis ordinis presbvteralis Ex ipsa cnunciatione canonis iam patet heic agi de tumo ordinario in servitio altaris in quo locum habent vel soli beneficiarii vel soli canonici, vel canonici uti celebrantes et beneficiarii ministerio diaconi et subdiaconl fungentes. In hoc tumo quidem excludi valent a ministerio diaconi et subdiaconl etiam canonici theologus ct poenitentiarius: sed aliter se res habet in Missis Pontificalibus, ceu declaravit Sacra Congregatio Concilii die 14 febr. 1920 in causa Boianen . Servitii choralis . etc. Quibus obtentis litteris losephus studiis theologicis in Seminario regionali civi­ tatis Y. operam dedit, et iam sacris initiari cupiens, S. Congregationem Consistorlalcm dc opportuna ad rem facultate rogavit, a aua responsum accepit < Inveniat < Episcopum benevolam receptorem ». Itaque, habitis litteris dimissorialibus ab Episcopo X - de eadem nempe regione cui Seminarium illud constitutum fuerat - per Episcopum praefatae civitatis Y. promotus est ad sa­ cram tonsuram die 14 iunii 1919. et postea ad superiores Ordines usque ad diaconatum inclusive, titulo quidem patrimonii sui In litteris dimissonalibus pro diaconatu. < Tibi R. D. Subdiacono losepbo ··· e territono N., t huic nostrae X. dioecesi legitime incardinato. ete. fa< cultatcm facimus, etc. >. Ad presbyteratum tandem promotus, deinceps sacerdos losephus, quamvis numquam in eadem dioecesi X. moratus fuerit, nullumque beneficium obtinuerit, semper habitus est ut eidem dioecesi X. legitime incardinatus, adeo ut, teste Epi­ scopo, c ut abo moraretur, semper legitimam discedendi < facultatem obtinuit, quam et ipse nuper ad triennium i ei prorogavit ». Nunc vero, orta aliqua dissensione 2 inter sacerdotem losephum et Episcopum X losephus. ad dioecesim suae originis N. adhuc se pertinere con­ tendens, Sacram Concilii Congregationem adivit, postu­ lans declarari dubium: Utrum sac. losephus ··· pertineat ad dioecesim X. in Italia an ad dioecesim transalpinam N. m casu? Srxoiw mscorrinoxu. - I. Recurrens sacerdos iu qui­ dem arcuit: Litterae Episcopi onginis N. datae sunt ineunte mense :anuano a. 191'*, quo nempe tempore lus ante Codi­ cem adhuc vigebat. Porro in eodon iure. ex decreto Sacrae Congregatwais Concilii diei 24 revenions 1906 (ASS 39 11906» ίΤΟ - M3], dabatur quidem Ickoruv* excarduuttio. sed ea fere iisdem solemnitatibus et cautelis erat peragen­ da. quitus clericorum: signanter vero, exeorporationis 11terae in scriptis " ex iuxta causa et pro deterr.rr.ata diocccn * dandae erant (n. 11. nec effectum habere po­ terant r.154 per subsequentem incorporationem. In casu autem litterae non diriguntur ad determinatum ullum Epi•eopum. ut palam est ex earum tenore; igitur accipi ne­ queunt ut litterae exeorporationis laici hominis: quod etiam suadetur ex sequenti apposita conditione ne loscphui beneficium ullum in dioecesi N. sibi vindicaret aut postularet: hace enim conditio inteHigi nequit si Episco­ pus ?·’. voluisset excorporare e dioecesi laicum hunc lose- 1923 MAR H quibus litteris Episcopus originis laicum suae dioecesu subditum dimittebat, et lus nativum, quo pollebat cum ln clericalem statum adscnbcndl. in alium Ordinarium transferre eique cedere videbatur: ct viclxrim hic Illum suscipiens eum proprium subditum sibi facere et qua ta­ lem ad primam tonsuram ct sacros Ordines promovere libere posse arbitrabatur, quin aut ratione domicilii aut ratione familiaritatis subditus sibi esset iuxta Constitu­ tionis Speculatores praescripta Ut plane liquet ex his verbts. excerpe rallo nonnisi quondam conditionem pone­ bat Levitatis futurae incnrdinotionis facto collationis pri­ mae tonsurae sequuturac: ct revera auctoritas Eplsc-pl in nondum clericum, nondum exsistebat actu, sed antici­ patione quadam IntelUgeb.itur. Itaque, licet excorporatio invalida ex defectu formae fuisset, post susceptam primam tonsuram, per hanc valide Incardinato clerico, rrs redire non poterat ad priorem condicionem, quum subditi statui iam valide mutatus fuisset. Quibus praemissis: a) aut tn casu dixerimus excorprrationem revera In­ tentam fuisse ab Episcopo N., et tunc, post Lam susceptam sacram tonsuram et sacros Ordines ab Eplscopa X., nihil nocet defectus formae exeorporationis, quatenus in certum Episcopum concessae; □retabimur pro simplici licentia loscpho data Inveniendi EpLsccpum benevolum receptorem (prout revera cas vide­ tur tnîerpretata S. Congregatio Consistorialis) ad effectum CTCorpomtionis suo tempore peragendae; et tunc, promul­ gato interim Codice - qui omnem necessitatem exccrporaumu pro laic;s» etiam ad Iiceitalcm. prorsus sustulit epistola ipsa Episcopi N. nullum iam praestat impedimen­ tum. quominus incardinatio clerici, anno 1919 facta, ad nor­ mam solius Codicis aestimetur. Iamvero a. 1919. losephus In Seminario regionali Y.t de cuna regione est etiam dioecesis X , versabatur. Quum ex dictis, domicilium suae originis N. lamdudum amisisset, nec proprium alicubi constituisset, erat iure vagus: talisque manere poterat ante clericalem initiationem. Cum vero sacra tonsura donandus esset, ex praescripto S. C. Consistorialls. debuit sibi Episcopum benevolum receptorem in­ venire. hoc est dioecesim quaerere cuius servitio se offerret (nam non recipitur quis nisi prius/ sese offerat» et in qua iure reciperetur: talcmquc Episcopum rovenlt Ordinarium X. Hmc pronum est inferre eum. tonsura suscepta, dioe­ cesi X.. pro qua fuit promotus, esse incardlnaturn ad ncrmam can. 111. | 2. Nec obstat quod servitium tale dc jacto postea non praestiterit: id enim non impedit quominus ad i”ud praestandum tunc se exhibuerit; ceterum, si non de facto, de lure illud adeo praestat, ut commutatio loci, si ila Z-qui fas est. fiat de licentia Episcopi, qui illi permitti: ut abo moretur. Nec etiam obstat quod domicilium in eadem dioecesi X. tunc non habuerit , hinc enim ad sum­ mum - praescindendo a responso S. C. Consistorialis - id arguere liceret. Episcopum in casu contra praescriptum can. 956 egisse: ur.de certe non sequitur tonsuram Invalide collatam fuisse; ad in card i nationem vero ex facto tonsurae satis est. ex can. 111. 5 X propositum, in casu suf'identer manifestatum, sese mancipandi servitio et obedientiae Or­ dinarii dioecesis pro qua quis promovetur; adeo ut. ex eodem can. 956. superfluum evadat iuramentum stabilitatis et. absque formali excardinatTOne. de qua can. 113 et 969. ad aliam dioecesim transire sic tonsuratus nequeat. Quod apprime con t primaevae EccleMae disc ’plinae. vi cuius tel L 22 p. 522-554], inclito Praedicatorum Ordini benigne indui­ sit ut et adolescentibus saecularibus, scholas eiusdem Ordinis celebrantibus ac theologicae Facultati ope­ ram dantibus, gradus academicos in S. Theologia con­ ferri possent ac valerent. Alt enim: < Ne adolescen­ tes saeculares a praelaudata Divini Doctoris (S. Thomae Aquinatis) schola deterreri contingat, ex quo nullum in ea praemium, nulla expedita via pateat ipsis per theologicas disciplinas ac dignitates illas, quae solis Lauream, Licentiam, vel Gradum in Theologia consequutis conferri debent ac possunt, motu proprio, scien542 --l J I ·· n. 545-506 SACHA CONGREGATIO RITUUM - SECRETARIA STATUS 1923 APR 13-15 Cia ac potestatis plenitudine, ad universa insigniora Stu­ opportuna solutione humiliter exhibita sunt, videlicet; dia Generalia, Collegia, Studia, ut dicunt, formalia . Per decretum n. 3479 Societatis lesu, dic 8 februarii privilegia omnia et singula apostolica . extendimus ct 1879, ad II, proposito dubio: « Num quoties datur beneprorogamus, decernentes, ut post emensum certum, nec t dictio Ssmi Sacramenti cum Ostcnsorio. tempore pasunquam minus quam duorum annorum, stadium, ad per­ « chali, cereum paschalem toties accendere liceat? » cipiendam sacrae Theologiae, iuxta inconcussa et tutis­ responsum fuit: Negative. sima S. Thomae dogmata, intelligentiam accommodatum, Nunc quaeritur circa sensum huius responsi: a Studiorum illorum moderatoribus sire Lectoribus, nu­ < I. An cereus paschalis accensus in Vesperis debeat méro et procedendi ratione ipsis per Magistrum Ordinis < exstingui etsi Benedictio cum Ssnio Sacramento impraescribendis, ac nunc pro tunc a Nobis, auctoritate • mediate sequatur? ». Apostolica, ut praedictum est, confirmatis, post prae­ missas scholasticas exercitationes publicas vel privatas, « II. An, si Missae solemnes aut solcmncs Vesptiuxta regionum approbatas consuetudines, vel metho­ < rae, tempore paschali, celebrentur coram Ssmo Sadum ab eodem .Magistro praescribendam, ac praemisso « cramento solemn!ter exposito, cereus paschalis accendiligenti examine, Laurea doctoralis. sive Magistralis. « dendus sit, vel non? ». Praesentatura, ac Licentia sire gradus Baccalaureatus, Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ ac aliis consueti in S. Thelogia ., libere ac licite con­ missionis suffragio, omnibus perpensis, ita responden­ ferri valeant Scholaribus Saecularibus Studentibus in dum censuit: insignibus deitatibus aut locis, in quibus ad eorum Ad I. Posse cereum paschalem retineri accensum. scholas iu renes sacculares accedere permittuntur, idque tametsi alias publica pateat Universitas ». Ad Π. Affirmative ad primam partem, negative ad Idem privilegium confirmavi: S. P. Clemens XII. in secundam. Constitutione Verbo Dei dic 23 Augusti 1733 (Bull. Atque ito rescripsit ac declaravit, die 13 aprilis Raw. t 23 p. 527-5291. decernens « ut pro exteris qui­ 1923.—A. Card. Vico. Episcopus Portuen. et S. Rufinae. buscumque saecularibus, in Gymnasiis Ordinis Fratrum S R. C. Praef. Alexander Verdc. Secr. Praedicatorum, Theologicae facultati toto triennio ope­ ram dantibus... Laurea Doctoralis, seu Magistralis, PraeAda. I. PAUWELS in PrM 12 (1923) (121)-<123). ser.tatura. Licentia, Baccalaureatus, atque alii gradus consueti in S. Theologia libere ac licite conferantur >; Quum autem eaedem rationes pro fovendo etiam 506 inter adolescentes saeculares, studio ad mentem Doctoris Angelici, hac etiam aetate nostra vigeant, Runus Ludovicus Theissling. Ordinis Praedicatorum Magister 1923 APR 15.-SECR. STATUS, LIT. CIRC. PART.· Generalis, enixe a Summo Pontifice Pio XI postulavit ut iisdem adolescentibus, qui disciplinis philosophicis, in Gymnasiis Ordinis, per integrum triennium praescrip­ Circa conservationem bibliothecarum, archivorum εί MUSEORUM ECCLESIASTICORUM tum operam dederint, illamque doctrinam tum in Phi­ losophia rationali quam in naturali, scilicet in Biologia, La Chiesa Cattolica possiede ancora in Italia. nonostanUPhysiologia et Psychologia experimental!, necnon in Je dissipation) le spoliazloni antiche e recenti, una pru­ historia Philosophiae, sibi comparaverint, quae tem­ riosa eredJU die pergamene c carte, di libri manoscritti e poris nostris necessitatibus et conditionibus vere con­ stampaU e di opere artistiche di ogm genere, che le na­ gruat. gradus academicos, nempe Lauream Doctoralem. tion! pu colle e più ricche ammJrano con invidia. Licentiam et Barca laureatum in Philosophia consequi Tale erediU. testimonio éloquente cos! delPattivitâ ed possent influenza della Chiesa. come della fede e pieto generosa degb avL dei loro stud! e del loro buon gusto, appunto Beatissimus Pater, pro sua erga inclitum Fratrum perche sommamente pregevole e pregiata per molleplici Praedicatorum Ordinum propensissima voluntate, et quo rispetU. deve esse re conservata e trasmessa integra ai pos­ impensius colantur disciplinae philosophicae et latius ter) ; deve essere ammin1strata sapientemente, per modo che fruit) alia religione, alia scienza, alParte; altrimenti i thesauri effundantur sanae doctrinae a Summo Viro possessori non gloria ma discno re procurano a sc medeAquinate traditae, in audientia die 17 mensis Martii in­ rimi, e dispongono malamente gli animi anzichè cattivarli frascripto Sacri Consilii de Seminariis et Studiorum al Clero e alia Chlcsa. Universitatibus Praefecto impertita. R.mi Patris Magis­ Queste semplici riflessioni e le disposizioni canoniche tri Ludovic! Theissling votis et precibus annuere digna­ circa Ia custodia e la buona ammlnistrazlone def boni eccle­ tus est siastici in genere avrebbero potuio bastare alla cura doverosa di quella parte - la più nobile e gloriosa - del patri­ Quamobrem Sacra haec Congregatio, mandato et monio economico ecclesiastico; nondimeno La Santa Sede, auctoritate SS. D. N. Pii PP. XI. decernit ut Collegia particolarznente sollecita che a tal dovere non si mancasse seu Studia Formalia Ordinis PP. Praedicatorum, a Ma­ nelle Chi ese più vicine e come sotto gli ccchi proprl. rigistro Generali Ordinis erecta vel erigenda, sicut stu­ petute volte e nel secoh seorsi * e ne! présenté diede al Clero dentibus saecularibus, qui scholas theologicas Ibidem italiano tstruzloni precise c. insleme a vive raccomandazioni. rite frequentant, gradus academicos in S. Theologia, pro RÎ1 offri a luti efflcact Basti ricordarc - per non usclre dai pochi lustri dei nostro secolo - le circolari dei 30 settembrt accepta facultate a S. Sede Apostolica conferunt, sic 1902 e del 12 dicembre 1907 (ArE 16 (1908) 50 - 51] inviate iisdem, qui institutionem philosophicam ad Angelici Ductoris rationem, doctrinam ct principia susceperint, dalla Scgreteria di Stato ai Vescovi d'Italia. Difatti con la prima si accompagna va Punita ” Forma dl iuxta decreta Sacrae Congregationis de Seminariis et ~ regolamiento per la custodia e Puso degli archivi o delle de Studiorum Universitatibus die 7 Martii 191S (quoad “ biblioteche ecclcsiastiche ”, con minute istruzlont sull'orvigintlquatuor theses ex S. Thoma desumptas [AAS 8 dlnaznento e la catalogizione di esse e sulPammIasione degli (1916) 156-lai), post emensum stadium praescriptum, di­ studiosi. e si eccitavano gli Ordinari. ~ oltrechè ad incuiligenti examine praemisso, servatisque de iure servan­ ** care Posservanza delle precedent! esortazioni “ a ve“ gliare aoltecitl ” alPowervanza della nueva ** in tutti gli dis, gradus academicos ipsamque Lauream doctoralem ** attl dei loro mlmstero. e spcelalmente nolle visite PasXoin Philosophia conferre valeant “ rali. prendendo in questi incontri notizie e cura dei ciDatum Romae cx Secretaria S. C. de Universitatibus “ melt letterarl ed artistlei. negletti, forsc. od Ignorati nelle Studiorum et de Seminariis, die 25 Martii anno 1923.— " varie Chiese Inoltre si dlchiarava Ia mente dei Sommo Pontefice “ che nelle diocesi d’Italia sia mol to giovevole C. Card. Btstxn, Praef. Jacobus Simba ldi, Episcopus Ti" promuGvere la formazione di Bibliotecari e di Archivist!: berien.. Secr. “ imperocchè costoro potranno non solo custodire, ma iUu“ strarc gli Archivi ecclesiastici, e saranno .litres! in grado • OrS.ni Prwjicxîonan-. AQP 16 (1923-24) 151-162. “ dl occupare degnamente nei Seminar! le catted re di “ Storia e di Sacra Ltturgia e di intondere nuova vita alie " pubblicazioni accadcmiche c si offriva 1‘aiuto degli Axnmlnistratori della Blblloteca c delPArchivio Vaticano... 505 nella formazione di valenti custodi e nei casi di straordi** nane difficoltâ ad es., per la riparazionc dc! codici dcperentL 1923 APR 13.-SC RITUUM, RESP. AAS 15 (1923) 238 ·. s** 0™13 clrcolarc che comlnda: “ L’urgente bisogno SrSF ” ? conservazlone degi! archii, dei monuORDINIS FRATRUM MINORUM - ÏS'rrMlif.’ÎÏÏL.Î arU custodlU ïn 1 rcsponsabile di - quikbe dencienza cd al bisogno presentandn un motivate ■ ncono aliOrdinario, che non manchcrâ d’informarsi e • di prowcderc quanto prima ** . Si prescriveva inoltrc * di ' vtrificare io stato dello cose in occasione della Sacra • Vtetta “» di non trascururc “ occasione di dare pratlchc • mdjcaxiom nl clero custode come «opra, perché questo • posa megho adimplere H suo compito... grave ed onorc’ roUsMmo " : infinc. •‘considerati i frequenti c spesso ' subdoli tentativi di nequisti, combi, ccc. M da parte di ’ tnfbcantl ", si ordinava di tenere rigidamente ferme le - njenu disposizioni cononlche contro le alicnazloni. per• mute, ecc^ nonché ll proprio diritto c doverc di ricognl' donc e di consenso per ognl alto straordinario di simile - immlnlstrazione ". D Ccmmissarlato fu istituito dovunque, ma esso an­ che te costantemcnle mosso c sostenuto dagli Ordinari c dXk persone più coite dei Clero e del laicato, solo dopo precchlo tempo avrebbe potuto dare frutti visibüi. sla per Fir.rrnte numéro e per la dispersione dcgli oggetti da innpurr e da catalogarc. sia per la raritâ dcgli uomin! «part, volûntcro&i e liberi di complere l'ufficlo di comoâsari. da per la scarsezza dei mezzi Indispensable, non efiendo staU lasciata, nella incamerazionc dei béni ccclesattd. nessuna rcndita per la buona tenuta c per l’accreKuaento delle biblioteche. archivi, ccc.. e per I dovuti com­ ptai ai curatori idonei. Non mol to dopo soprawenne la perra mondiale che troncô quasi tutto, sottraendo i chiend e buona parte del giovaru preti agli studl e alie opere ddla pâcc c sovraccaricando » rimanenti in modo da ba­ sait appena al mlnistero delle anime ; ponendo il clero in Crrtterze di vita che sono continuate, anzi crcsciute, dopo 11 ruerra e durano ancora; provocando occupazloni di chese e di seminari, spostamenti. dispersioni, perdite ezianώο di dmell; tanto che è bisognato e bisogna in certo oedo rtcominciare da capo anche là dove erasi fatta buona epera. Ora questa è appunto la volonté risoluta del Nostro Santo Padre, che alfine si eseguiscano intelllgentementc. ox intima persuasione e religioso ossequio, le prescrizioni κρη riferite e altre che suggeriremo, nella certezza che cse assicureranno la conscrvazione, il buon ordine e Fuse cL'e delle ricchezze qui prese in considerazione, c che ora ccmpiuto rosi un nobile dovere. un impegno di onore e ippagato insieme il vivo desiderio, anzi 1'altesa di tuttc le persone più coite e più zelanti per la gloria delle nostre CEcse e della patria. Perciô si domanda Topera dei Rev. mi Ordinari, da» quali in buona parte dipende il predi'pen? gli animi dei proprio Clero. Io scegliere i soggetti capaci di eseguire le prescrizioni. 11 muovere e dirigere fh altri con semplici ma efficaci prowedimenti che li Hhrioo dai pcricoli. ne’quali. per soverchia buona fede o per la facile indolenza. sogliono cadere. Adunque gli Ordinari procureranno anzitutto (perché alînmenti anche le disposizioni più sagge e i prowedimenti pû forti servirebbero ben poco) che il proprio Clero abbia eau de’ tesori suol e li ami corne memorie e gloric délia .tbpone e proprie, e sia persuaso che in tal modo guadisnerà stima e benevolenza dagli spirit! eolti anche indif­ ferenti. anche contrar!. i quali dlversamente l’avranno in dJTir.o e dlsprezzo Perciô essi ordineranno che agli stu­ denti di sacra Teologia sia no spiegati bene i doveri dei Gero, quail risultano dal Codice del diritto canonico e did» altri Atti della S. Sede. rispetlo ai monumenti, docuBtstL etc., delle Chiese. e loro venga Insinuato opportu.’jmeflte il seneo e l’amore per essi dai professori della iicrb della Chiesa e dell'arte crlstiana : c coglieranno le ta»ne occasion! per far tenere agli stessi studenti e al Ceo qualche conferenza ndatta da parte dl persone autortvoll e competenti, anche sccolari. le quai» volontieri si prertino. Inoltre, per avere in futuro valent! commissar! diocesan! e cchlvisti. mentre frattanto incoraggcranno e impiegheπςλο fil ecclesiastici più studios! e prcmurosl. i quali per taona ventura non mancano in nessuna regione, eccltcnsso qualcuno de! loro giovani chiericl o preti alunn! dT-tverstâ a frequentare le lezioni di paleo grafta e di rduviftlca, owero quelle di arte crlstiana e formarsl cosi ρσ quegli ufflci importanti e delicati che d’ordinario, teua una conveniente preparazione. si escrcitano con zra e senza molto frutto. NeCe visite pastorali po» mostrino attenzione ed Interes• icchc per gli oggetti di orte c di antichitâ. per le carte. KT- kdando esprcs&amente coloro che bene 1! conservano. t uzmonendo forte gli altri. anzi. se cià non basti, ricorrrdo a prowedimenti energid. Similmenle nci Sinodi. dire a seguirvl ed inculcarvi le disposizioni canoniche e îfefa S. Sede. ne aggiungano altre che loro sembrino rl(tfefte dai bisognl notati nelle visite o segnalatl da! com=^«ari o da altre degne persone. Ad csempio, non sarù mai inopportuno: F inculcare, e anche rendere assoluto, la profblzione di ’.rziporUre documenti, codici, ccc., in case private a titolo à prtstito, d» deposito fiduciario, ecc.. ed imporre i! rirhomo e la restituzione di quelli incautamcntc estratti. sia pure da iungo tempo, con ricorso aile vie dl diritto ed üe pene ecclesiastlche contro l pertinaci ; F romand are che i cimeli si rlpongano in Iscali asciutti η. 506 e ben guardati e che da! prefetto rcsponsabile non si Liscino le chlavi in mono d'inservienti bassi ed incoltl (e meno ancora dl estranel quali essi slano), che per ignoranza. pigrizia. avidité possono permetterc d’entrare. restare e rnaneggiare i cimeli senza attenta assistenza. con pericolo di guasti. sottrazioni. ecc.; 3· imporre il deposito con le debite cauzloni - salvo il diritto di propriété, e di richiamo nei blsognl - in istituti ben vigilati e serviti, quale dev'esscre, per esemplo FArchivio Diocesano. quante volte, o per irnpotenza o per incoscienza e peggio. i cimeli. a lasclarli dove sono. corrano pericolo o deperiscano ; slmilmentc disporre il prestito del documenti presso gli accennati Istituti (vfetando affatto che a puri studiosi si rlchicdano diarie e compensi per Fammisslone e per la vigilanza). allorquando, per infellcitâ del locale o per mancanza del servizio necessario, non si possano d’un modo conveniente dare in istudlo sul luogo; 4· fondare a tale scopo, dove già non sla. e organizzare bene un Museo Dlocesano nell'episcopio o presso la Cattedrale, e mettere in assetto, se occorre. FArchivio della Curia o la bibliotec a del Seminario, de! Capitolo, ccc.. in­ somma quella istituzionc che sia più vicina aile condizionl desiderate e qulndi richieda minore sforzo e spesa per raggiungerle : 5* finalmcnte si consider! se I’esperienza per la propria diocesi suggerlsca dl riunire nelFArchivlo Vescovile o in quelli dei Vicarial! maggiori. occupati quas! sempre da: migllori ecclesiastici, i registri parrccchiali più antichi d! 150 ann! che non servo no più nel ministère e per questo facilmente si trascurano e si sperdono, e. nel caso affermativo, si ordini di lasciare nelFArchivio parrocchiale una ricevuta e dl notare distlntamente in ogni libro in corso tutti i libri ritirari della stessa serie, affinchê si sappia dove cercarli eventualmente. A tuite le diocesi. non escluse quelle relatlvamente secondarie e povere, convengono c gioveranno tail prowe­ dimenti, e perciô potranno anche pigharsi di comune accordo nelle conferenzc episcopali, che di tempo in tempo sogliono tenersi in ogni provincia ecclesiastica. Ma di certo un'attenzione e una cura maggtore dovranno gli Ordmarl prestare aile raccolte più ricche e preziose. quali sono gli archivi delle più antiche e maggiori sedi vescovili e parecchie famose biblioteche di capitoli. badie e semi­ nari, con manoscritti e stampali di molto valore. a cui sogllono ricorrere non solo gli studiosi dei luogo. ma eziandio gli stranieri. e di lontane nazioni. Perché è manifesto che tali raccolte sopra tuite debbono essere custodite ed amministrate esemplarmente. c quindi affidate a custodi abbastanza capaci e zelanti, i quali, con la c"»noscenza dei de­ posito loro affidato e con la buona volonté e premura. facriano onore al Clero e alia Diocesi e non diano mottvo a lamenti degli studiosi seri e discreti. Ond’è che per esse part ico larmente importa formare prefettl idonei ed esi gere Fosservanza dei Regolamento dei 1902. NelFArchivio Vescovile e ne’Seminarl tutto dipende dal Vescovo. ed egli per formo si studierà d'impiegarvi quelli che reput! piu adatti e d’introdurvi gli us! e le regole approvate. Altrettanto faranno da sè I Rev. Capitoli. per 1’onore della Chlcsa e per ossequio alia S. Sede; ma se bisognasse. gli Ordinari intervengano colFautoriU propria e, di fronte agli esenti. come Delegati della Santa Sede. In ogni caso non si potranno più eleggere nè lasciare in ufficio prefettl inabili. di puro nome, o tali che per ^elosia. stranezza, mallntese affezioni frappongano diffieolta irragionevoll al riordinamento. alie nécessité di studio, ecc.: viccversa non si dovranno facilmente mutare quelli capaci ed attivi. non solo perché tali, ma perché la loro abilité e utilité princifialmente deriva e sempre dipende dalla familiarité non nterrotta con la raccolta. c perché la composïzione d! buoni indici, che è primo e principale dovere loro, richicde assai tempo e costanza di metodo e di lavoro. Affinchè poi la perdita délie presen ze al coro non traîtenga il prefetto dall’assistere gli studiosi forestierL quasi sempre stretti dalla scarsezza del tempo e del denaro. si disponga che egli, allorchè deve prestare laie servizio. sia considerato come presente in coro. Finalmente, colà dove le pcrgamcne antiche. i codici, gli incunaboli e altri stampati piu preziosi giacclono ancora frammisti e confusi con carte e bbri comunt, se ne ordini la separazione e il trasporto o in locale meglio custodito o dentro armadl a chiave. Simili prowedimenti in parte e mutatis mutandis si po­ tranno pigliare per gli oggetti di arlc. Come in passa to. cosi ora la S. Sede, nel raecomand are caldamente l’esccuzione delle proprie disposizioni, offre agi! Ordinari il suo aiuto, spccialmente nelle nécessité più gravi, quali il restauro dei codici deperenti. la formazionc di commissar! e prefettl idonei, la compilazionc e stampa dei cataloghi, il servizio degli studl e degli studiosi. SulFopera dei restauri. cotante dispendiosa e delicata, non occorre dire nulla dopo l’escrcizio dl un quarto di secolo a favore di quanti Fhanno invocata dalla mumficcnza di Leone XIII. Pio X. Benedetto XV e Pio XI: basti rammentare Ivrca, Vercelli. Verona, Ravenna. Ancona. Pe­ rugia. Lucca. Vcroll. Tarracina. Quanto al formare archivist! e bibliotccarl. sebbene la nuscita felice dei pochl inviati da Lucca. Pisa e Ravenna Foteva suggcrlre che bastassero la scuola gratuita presso Arch! vio Segreto e “ Fa I u to M degli Ammlnlstratori della Blbliotcca e delFArchivio Vaticano ", nondimcno 11 Santo Padre, nella Sua sapiente générosité, ha di spas * o di aggiungere in quella scuola alFinsegnamcnto della paleografla e 546 λ*’ PIUS XI - SACRA CONGREGATIO RITUUM - PIUS XI diplomalica un corso dl archlvirtica. Coei i Vesco vi Ita­ lian!. che. tutti o quasi. hanno dei chierici a studio ia Roma. potranno dingcrvi quelle o quelll che mostrano buane disposition!. raccoraandardali In parti co! are ai capi della Biblioteca e deiTArchiv.o Vaticano perché Ii assistano. Questi glcvanl verranno qui nella scuola addestratl a comporte buoni indici di carte e dl manoscntti e cosl saranno pol In grado di sodduiarc ad uno de! più stringenti tusogni dei possessori e degi! studiosi e alie ripetute forti prescruionl delTAutonté. Ma siccome al présente le spese di stampa sono enormi e le opere austere stenlano a trovare editori. 11 Santa Padre permetterâ vol en tie n che gl indici delle raccdte importanti, purchè deb i lamente redattl. sia no pubblicaU presso la Blblioteca Apostolica. Inoltre Io >‘.esso Santo Padre approva. ml desidera, che al vsntagjtio della sc.cnza e degll studiosi (per il quale non dubita di sastenere te spese ingenti dei mantenimento di una blblioteca e dl un archivlo. di primo ordine, di una specola. di aecademie ed altri isUtuti superiori i si presuno e contribulscano. in modo ora alLimen te gradito ed apprezxato. gli istituti ecclesiastici dl provincia, concedendo ooc Je debtte cautele nelle consegne e nel txasporti e salvo i'indenizzo delle spese e il dirltto di una copia delle pubbkcanonl - il presuto di codici c stair.pati presso altri istituU Sicuri, quali, ad esempio, la Blblioteca e ΓArchivlo Vaticano, e 1 Ambrosuna dl Milano, che. presentando swjs:dl e comoditÀ mcomparabilmente nugglon d: studio, ne sono la sede più adaUa, dove quasi necessariamcnte convengono e sl soffexmano i dotu di ogni parte. Approva altrcsl e desidera che piccoli istituti ed anche persone pri­ vate Ivi st esso depongano dure volmen te i loro cuneh. non solo a scanso di responsabilité gravi e di spese. ma sopratutto perche in ul modo ne restera molio roeglio ass:cu­ rata la sorte, saranno avvantaggiati gll «udi e si demostrera dal Clero intelligent dei tusopu present: ed insieme uno sptrito superiore alla brama, comprensibile ma non sempre bene inspirata, di tenere gelosamente sui luogo e:0 che assai meno Ivi serve e meno fruttuosamente vi puô essere usa to c vi nnune più esposto a pericoli. Un altro efficace aiuto infine il Santo Padre intende prestare agli Ordinari e ai loro ministri - commissori, archivlsti. ecc. - mandando, con istruxtoni precise, visitatori, i quali esamlneranno sui posto le condizioni degll archivi. 1923 APR 29-23 nisi ope procuratorum et non sine incommodis atque dispendiis. Quae quidem omnia quum Nobis visa sint digna consideratione, ad gratificandum Episcopis et ad facilio­ rem ipsis reddendam suarum Ecclesiarum adminlstrationem. praesentibus Litteris motu proprio ct certa scientia statuimus et decernimus, ut in posterum facul­ tates quinquennales, intra limites praefinitos et sub formulis exhibitis dic 17 martii 1922, ab una Sacra Congregatione tribuantur, apud quam omnes Episcopi, non obnoxii jurisdiction] sive Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, sive Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orientali, relationes suas dl oecesa nas de­ ferre tenentur, hoc est a Sacra Congregatione Consistoriali. Ministri autem Sacrae Congregationis Consistoria­ lis. saltem ante initium cuiuscumque quinquennii, a LM singulis S. Sedis Officiis requirent an in · facultatibus « quinquennalibus » aliqua mutatio perficienda sit, eamque m formulis, quae distribuendae deinde erunt, adamusim introducent Praesentibus valituris, contra­ riis quibusvis, etiam peculiari mentione dignis, noa obstantibus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xx men­ sis aprilis anno mcmxxiii. Pontifcatus Nostri secundo.— Ad». J C m NrT 50 (1923) 490; PrM 12 (1923) 66-67. 508 1923 APR 20.-SC Κ1Γ.. RESP. AAS 15 (1923) 238-239 C O N I M B R I C E N. Dubia circa translatas solemnitates externas et ANTI­ PHON 4M FINALEM B- Μ. V. IN OFFICIO DIVINO Sacerdos Antonius Garcia Ribeiro dc V’asconcellos. Ca­ thedra Lis Ecclesiae Conixnbrlcen. in Lusitania Archidiacoanche, al passibile, dos’e non sia speranza di avere presto nus ct dioecesis Calcndansta. de sui Revrtli Episcopi Ordi­ custodi aboastanu capaci, a mettere un ordine approssimanarii licentia. Sacrae Rituum Congregationi humillime pro­ tlvo e a compilare un indice sommano. Essi potranno alposui L pro authentica resolutione, sequentia dubia: tresl tenere al Clero qua’che con'errnza. A suo tempo I. Die m quam ab Ordinario transfertur externa so!emlOrdinarlo del hiogo sarà informato della venuta, e gli si nitas festi Sacratissimi Cordis Jesus, manetne privilegium râccomanderà 11 visitatore, affinche sia ncevuto come si celebrandi Missam solemnem ct Missas lectas de eodem addice ad un messo della Santa Sede che riene unicafesto. Iuxta decretum Sacrae Rituum/ Congregationis N. 23 mente per rendort non lieve servizio alia Diocesi. e sia 3960 in una Romana dici 23 iulii 1897 aut observari debet posto subito a contatto dei commissarl. archiristl, ecc- e quod de Missa votiva solemn! pro re gravi ct publica simul come mescolato alia loro rita durante i) suo soggiorno colà. causa statuunt * Additiones et variationes in Rubricis Mis­ dl modo che ne vegga al più presto i bisogm ed eserciti salls ad normam Bullae Divino afflatu [diei 1 Nov. 1911. un'mfluenza continua sugli individui. AAS 3 (1911) 633 - 633). tiL Π. n. 3 ”? Intanto i Revjnl Ordinari sono pregati dl informarmi. 11 Cum Officium divinum privatim persolvitur, nulla allorquando accuseranno ricevuta dcUa présente: post Laudes et ceteras Horas, ob rationabilem causam, in­ 1· .«e e quali archivi e bibliotecbe di propnetâ ecc’esiaterruptione facta, an finalis Antiphons Beatae Mariae Virgi­ stica. oltre i soliti piccoli archivi parrochiali. esistano nella nis semel tantum debeat dici, nempe post Completorium? Diocesi : - se si ano in locale adatto e bon custodito e fomlt! Et quatenus affirmative, an etiam idem dicendum in reci­ d! catalogo regolare; - se affidati ad un custode coscientatione chorall. si officium non terminetur, nec discedatur noeo e Idoneo e chl esso sia ; - se egli abbia o no copia a Choro nisi Completorio expleto, uti solet a plurimis annis dei Rerolamento dei 1902 e lo ossem. - se ri si dia dla o m no in Ecclesia Cathedrali Conimbrlcensi? comoditi dl studio ai cercatori; Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commis­ 2· se duri ancera il Commlssariato diocesano e chl siano sionis voto, propositis quaestionibus ita respondendum I commissar! dei documenti e dei monumenti: censuit: Ad I. Quoad dies in quibus permittuntur Missa cum 3* se esista un Museo Diocesano. e dove, e da chl dlretcantu et Missae lectae servetur Decretum N. 3960 Romana to; e. in caso negativo, se si vegga la possibilité d’istituirlo: 23 iulü 1E97. Quoad Commemorationes et Orationes in 4· se nel Si nodo ul’imo o ira gll Atti diocesani moderni eisdem Missis et quoad Commemorationem Missae Impedi­ M contengano regale nella materia della presente istrurione. tae, serventur novae Rubricae Missalls, tit. V. n. 3 et 4. et tn awenire pol. nelle prescritte relazioni alia Santa Sede Ut VI. n. 1. et 4. suUo stalo della Diocesi. si daté un conto precise anche al Ad. II. In utroque casu sufficit ut Antiphons finalis Bea­ proposito, si note ré il frutto ottenuto o meno dal provvetae Mariae Virginis semel tantum, post Completorium re­ dimenti. e si proporrâ clb che sembra espediente (arsi in citetur. più. owero m altra maniera, sia da parte délia Santa Sede. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 20 Aprilis 1923 — sia da parte propna. A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Dal VaUcano. 15 aprüe 1923.—P. Card. Caspar», Secre­ Alexander Verde. Secr. tario dl Stato. ME 35 (1923) 242 249. Ul 0 Ada. EL 37 (1923) 195: PrM 12 (1923) 69-71. 509 507 1923 APR 20.-P1LS XI. MP. AAS 15 (1923) 193-194 Dt ORDINARIORUM FACULTATIBUS QUINQUENNALIBUS PIUS PP. XI Post datam Instructionem et statutam normam pro facultatum quinquennalium concessione, complures Epi­ scopi, sive singulalim. sive coniunctim. a Nobis enixe efflagitarunt, ne inolitus iam ct vetustus mos mutare­ tur ha i facultates obtinendi unico folio typis impresso ct ab uno Officio distribuendo. Gravamen enim esse si­ bi dicebant tot Officia adire, idque facere non posse 1923 APR 23.-PILS XT. DECRETUM. PART.· APPROBATIO REGULAE TERTII ORDINIS SAECULARIS S. DOMINICI UNA CUM TF-XTU EIUSDEM REGULAE Recula Fratrum et Sororum TERTII ORDINIS SAECULARIS SANCTI DOMINICI Cap. I - De natura et fine Tertii Ordinis. 1. Tertius Ordo saecularis Fratrum Praedicatorum, seu Ordo Poenitentiae Sancti Dominici. Militia Jcsu 548 l«3 APR 23 REGULA TERTII ORDINIS SAECULARIS SANCTI DOMINICI Christi etiam dictus, est associatio Christifldelium in aeculo viventium, qui vitae religiosae ac apostolicae Ordinis Fratrum Praedicatorum secundum propriam Rcfulam ab Apostolica Sede approbatam, participes facti, wb ipsius Ordinis moderamine ad Christianam perfec­ tionem contendere nituntur. 1 Finis hujus Tertii Ordinis est propria sanctifica­ tio seu perfectior vita Christiana sectanda, atque salus animarum promovenda ratione congrua statui fidelium in saeculo viventium. 1 Media autem ad hunc finem consequendum, prae­ ter communia praecepta et officia proprii status, haec sont Observantiae huius Regulae, praecipue oratio as­ sidua et pro posse liturgica, praxis poenitentiae, opera ipostolatus pro fide et Ecclesia atque caritatis iuxta proprii status conditionem. L Associationes in quas Tertius Ordo dividitur, vo­ cantur Fraternitates seu Sodalitates. Potest tamen ali­ quis in Tertium Ordinem ex causa speciali recipi, quin ihcui Fraternitati adseribatur. 5. Fraternitates sine consensu Ordinarii loci valide erigi nequeunt, et in quantum fieri potest, sint distin­ ctae pro viris et feminis. 6. Quae de Tertiariis dicuntur, etsi masculino voca­ bulo expressa, valent etiam pari iure de mulieribus, nisi α contextu sermonis vel ex rei natura aliud constet 7. Habeantur quoque pro posse, Fraternitates sacer­ dotum saecularium, qui sub directione alicuius Patris « Ordine ad perfectiorem tendant vitam apostolicam. Cap. Il - De Recipiendis el eorum conditionibus. 8. Imprimis, ut hic Ordo continuum et perpetuum de bono in melius recipere valeat incrementum, quod ex receptione personarum bene dispositarum plurimum Eosctor dependere, nullus ad Tertium Ordinem reci­ piatur, nisi, praemissa diligenti examinatione atque suf­ ficienti probatione, iuxta prudens Directoris iudicium constet, quod sit catholicus, honestae vitae et bonae fatnae. Christianae perfectionis sectandae sincero deside­ rio flagrans, necnon spem praebeat in bono proposito perseverandi, maxime si sit luvenis. Quinimmo, tam­ quam S. Dominici singularis in Domino filius, sit veri­ tatis catholicae fidei, iuxta suum modulum, aemulator ac zelator praecipuus, atque erga Ecclesiam et Roma­ num Pontificem speciali devotione praeditus. 9. Sic bene dispositi vero, fideles omnes utriusque sexus, clerici vel laid, exceptis tamen Religiosis necnon personis laicis alii Tertio Ordini jam addictis, coelibes vel matrimonio juncti, postquam expleverint aetatem cctodecim annorum vel saltem septemdecim ex licen­ tia a P. Provinciali iusta de causa data. Tertio Ordini Fratrum Praedicatorum adseribi valent. Matrimonio Bdstricti sine alterius coniugis consensu ordinarie non admittantur, nisi in ipsis vel in altero ipsorum adsit causa, propter quam prudenti judicio secus faciendum videatur. 10. In Tertium Ordinem recipere valent: e) Magister Ordinis vel Prior Provincialis intra heites suae Jurisdictionis: b) Director Tertii Ordinis legitime institutus pro raa Fraternitate, vel ab eo in singulis casibus dele­ ctus: c) Quilibet Sacerdos a Magistro Ordinis vel a Priore Provinciali delegatus. In locis tamen ubi Frater­ nitas legitime iam instituta est, facultate sibi concessa oti nequit sine consensu Directoris eiusdem Fraternita­ ti, vel speciali licentia Delegantis. Delegatio Magistri Ordinis est ad vitam, delegatio vero a Provinciali facta ruemsoris confirmatione indiget. IL Ut aliquis certae Fraternitati Tertii Ordinis ad«ribatur, requiritur praeter favorabilem Directoris senUntiam, consensus Consilii ipsius Fraternitatis. Cap. Ill - De Habitu Fratrum et Sororum. IL Habitus integer Tertii Ordinis, de communi pan­ no laneo confectus, componitur ex tunica albi coloris, corrigia de corio ad lumbos ligata et mantello nigri coloris cum caputio pro Fratribus, cum velo et binda dr lino pro Sororibus. il Tertiarii pro Habitu Ordinis ordinarie sub suis retibus saecularibus deferant saltem parvum scapulare ex lana alba. 14. Tertiarii in publicis functionibus, de consensu Or­ dinarii loci semel tantum obtinendo. Habitum integrum M3 n. 507-509 Tertii Ordinis, vel quaedam insignia propria, secundum locorum, deferre possunt, Quod si collegialiter intersint, cum suis insignibus sub cruce propria incedant necesse est 15. Habitum integrum Tertii Ordinis extra sacras functiones publice deferre prohibetur, nisi ex speciali concessione Magistri Ordinis et cum licentia Ordinarii loci. 16. Post mortem omnes Tertiarii integro Habitu Ter­ tii Ordinis, vel etiam Fratrum et Sororum ipsius Ordi­ nis indui possunt. 17. Vestes vero saeculares secundum conditiones aetatis et status sint: in quibus tamen efulgeat mode­ stia Christiana; et praecipue in forma omnis mundana resecetur vanitas, sicut decet servos et ancillas Christi. Cap. IV - De modo recipiendi ad Tertium Ordinem et de Benedictione Habitus. 18. Peracto probationis tempore Postulans recipiatur a Directore vel eius delegato ante altare Ecclesiae vel alio loco convenienti, iuxta caerimoniale Tertii Ordinis, praesentibus saltem aliquibus de Fraternitate. Potest vero Postulans sine testibus recipi, si alicui Fraternitati non sit adseribendus. 19. Habitu legitime accepto, ipso facto ad participa­ tionem bonorum omnium spiritualium tum Fratrum tum Sororum Ordinis admittitur. 20. Scapulare, quoties renovatur, benedici debcL Possunt hanc Benedictionem impertiri praeter illos qui habent facultatem recipiendi ad Habitum, omnes Sacer­ dotes Ordinis nostri; in locis vero in quibus nec Fra­ tres Ordinis nec Director alicujus Fraternitates adsint, etiam quilibet Sacerdos ad Confessiones audiendas approbatus. Cap. V - De Nooitiatu et Professione. 21. Novitii antequam ad Professionem admittantur, per unum annum probationis sub directione Magistri Novitiorum operam dent Regulae addiscendae, ut pro­ prias obligationes cognoscant et spiritu S. P. Dominici conentur informari. 22. Completo probationis anno, vel etiam antea, si peculiaria personae adiuncta id exigere videantur, Novitius a Directore, dc consensu maioris partis Consilii Fraternitatis, ad Professionem recipiatur. 23. Qui ad Tertium Ordinem privatim admittuntur, possunt ad Professionem recipi iuxta prudens iudicium habentis legitimam facultatem. 24. Professio consistit in formali promissione, sine voto tamen, vivendi secundum Regulam Tertii Ordinis Fratrum Praedicatorum. 25. Profitebitur autem hoc modo: < Ad honorem Dei Omnipotentis, Patris et Filii et Spiritus Sancti, et Beatae Mariae Virginis, et Beati Do­ minici. Ego N. N. coram vobis Directore et Priore (vel Priorissa) Fraternitatis Tertii Ordinis de poenitentia Beati Dominici huius loci, vice Revxni Magistri Ordinis, profiteor me velle dc cetero vivere secundum Regulam et formam Fratrum ct Sororum eiusdem Ordinis de poenitentia Beati Dominici usque ad mortem ». 26. In qualibet Fraternitate pro suis propriis mem­ bris habeatur liber, in quo notentur nomen recipiendi necnon dies Vestitionis et Professionis. Qui privatim recipiunt Tertiarios, mittant easdem informationes ad P. Provincialem territorii, in quo Tertiarius habitualiter residet, vel ad Superiorem, a quo facultatem re­ ceperunt 27. Fratres Tertii Ordinis, post talem Professionem, quae est perpetua, ad perseverantiam in hoc Ordine tenentur, ncc sine iusta causa ad alium Tertium Or­ dinem transire possunt Cap. VI - De Officio recitando. 28. Tertiarii dicant quotidie vel antiquum Officium: Pater noster, vel parvum Officium B. Μ. V. secundum ritum Ordinis» vel Rosarium integrum B. Μ. V. aut si sint impediti, aliud ex parvis Officiis in Ordine appro­ batis, vel tertiam partem Rosarii. 29. In recitatione antiqui Officii Pater noster, pro Matutinis dicant viginti octo Pater noster et Are Mario, pro Vesperis quatuordecim, pro qualibet aliarum Ho­ rarum septem. Dicant etiam Symbolum Apostolorum Credo in Deum, in principio Matutinarum, ante Primam et in fine Completorii. Matutinae in vigilia dici vel 550 n. 509 REGULA TERTII ORDINIS SAECULARIS SANCTI DOMINICI 1933 /\PR 23 mane, parvae Horne ante meridiem. Vesperae et Com­ Cap. XIII - Dc obitu Fratrum ct de Suffragiis. pletorium ante finem diei dici solent Possunt tamen 45. Si quis ex Sodalibus mori contigerit, ejus mors quocumque tempore infra diem recitari, dummodo re­ ccterfa Sodalibus. tempore opportuno, nuntietur omnesgulariter ordo Horarum servetur. que Sodales ejusdem Fraternitatis defuncti exeauils 30. Sacerdotes ve! qui in sacris sunt constituti, huic personaliter intersint, nisi legitime fuerint impediti obligationi satisfacient cum sola Divini Officii recita­ 46. Praeterea infra octo dies ab habita mortis notitia, tione; semel tamen in die dicant Responsorium quilibet Frater eiusdem Fraternitatis tertiam partem c O spem miram » cum versiculo et oratione in ho­ Rosarii pro eius anima recitabit, unam Missam audiet norem S. Dominici. et unam Communionem applicabit. 31. Sacerdotes Tertiarii, permissione obtenta a 47. Quotidie unusquisque dicat semel Pater. Ave ct Revjno P. Magistro Generali, uti possunt Breviario et Requiem pro vivis et defunctis universi Ordinis. Missali iuxta Kalendarium Ordinis. 48. Praeter hacc quilibet infra annum, pro Fratrum Cap. VU - De Coifcssionc et Communione. alàsquc et Sororum tam vivorum quam mortuorum salute, 1res exercitiis pietatis. Missas faciat celebrare, vel saltem audiat. 32. Ad Sacramenta Poenitentiae et Eucharistiae bis Cap. XIV - De Moderatoribus Tertii Ordinis. saltem in mense legitime non impediti accedant Quod 49. Tertius Ordo Fratrum Praedicatorum sub imme­ si frequentius, imo quotidie Sanctissimo Corpore Christi diata directione et correctione Magistri Ordinis positus refici voluerint, eorum devotio laudanda est est, a quo propterea tum Fraternitates tum singuli 33. Tertiarii conentur pro viribus suis quotidie Mis­ Tertiarii, necnon Directores omnes pendent, quantum sae sacrificio interesse, atque Sacerdotem celebrantem attente ac pie sequi, orationi mentali vacare et pietatis ad ea quae eorum vivendi modum secundum Regulem respiciunt officiis spiritui Ordinis consentaneis incumbere. 50. Praeter Magistrum Ordinis etiam Provinciate/, 34. Singulari devotione ct affectu prosequantur quo­ intra limites propriae Provinciae, de Tertio Ordine que Patronam fidelissimam totius Ordinis Virginem ex officio curam habent. Mariam, eiusque Sponsum Sanctum Joseph. B. Patriar­ 51. Magister Ordinis et Priores Provinciales jus ha­ cham Dominicum, Virginem Senensem Catharinam. bent visitandi vel per se vel per alios, quotannis eoque Tertii Ordinis Patronam, necnon omnes Sanctos et crebrius, si res postulaverit, singulas Fraternitates. Beatos Ordinis. Quae opportuna in Domino duxerint, per modum con­ 35. In Ecclesiis magna cum reverentia sese habeant, tempore praesertim divinorum Officiorum, et omnibus silii monitionis, ordinationis vel correctionis, etiam cum amotione alicujus Officialis, ab omnibus et singulis gra­ Christifidelibus exemplo sint to et humili animo recipiantur. 36. Valde commendatur, ut in singulis Fraternitati­ 52. Tertiarii qui non sint membra alicujus Fraterni­ bus semel saltem in anno Exercitia spiritualia ad minus tatis, Magistrum Generalem Ordinis vel Priorem Pro­ per triduum fiant vincialem tamquam Superiores in Tertio Ordine ha­ Cap. VIII - De leiunus. beant; ceteri alicui Fraternitati adscript! etiam a Directore aliisque eiusdem Fraternitatis Superioribus 337. Praeter ieionia et abstinentias ab Ecclesia insti­ legitime pendent tuta, Tertiarii legitime non impediti, ieiunent in pervi­ giliis Festorum SSmi Rosarii. S. P. N. Dominici et 53. Directoris cuiusque Fraternitatis institutio in S. Catharinae Senensis. Insuper, spiritui poenitentiae Ecclesiis Ordinis, Magistro Generali vel Priori Provin­ Ordinis et antiquae Regulae insistentes, laudabiliter ciali exclusive reservatur. In Ecclesiis extraneorum praert-quiritur etiam consensus Ordinarii loci. sextis feriis totius anni ieiunia observent aliisque poe­ nitentiae operibus sese exerceant de consilio tamen Di­ 54. Directoris munus ad triennium perdurat, quo ex­ rectoris vel Confessarii discreti. pleto idem Director denuo institui potest Cap. IX - De discursibus et oblectamentis mundanis 55. Director, durante munere, potest ex officio pera­ ri tandis. gere quae ad spiritualem Sodalium informationem et directionem referuntur. Quoad conciones eis habendas 38. Inutiles curiososque discursus non faciant Ad serventur leges Ecclesiae. choreas, sive ad mundana convivia, sive ad vana spec­ 56. Directores saeculares semel in anno ad Provin­ tacula non accedant Quod si ab iis omnibus abstinere cialem relationem transmittant de statu et profectu impossibile sit addiscant de necessitate facere proven­ Fraternitatis sibi commissae. tum et si tempus suppetat permissionem a Patre Di­ Cap. XV - De Officialibus Fraternitatis. rectore petant vel saltem eum moneant 57. Sint in unaquaque Fraternitate Prior, Supprior, Cap. X - De reverentia erga Praelatos et Clericos. Novitiorum Magister, aliique Officiales et Consiliarii 39. Tertiarii Ecclesiarum suarum Episcopos et Pa­ 58. Consilium Fraternitatis duodenarium numerum rochos summe revereantur, ipsorumque jura, secundum non excedat. De iure membra huius Consilii sunt: uniuscujusque loci praescripta vel consuetudines, fide­ liter eis solvant Alios quoque clericos pro diversis Prior, Supprior ct Magister Novitiorum. eorum gradibus et muneribus in honore habeant 59. In prima Fraternitatis constitutione Officiales omnes a Provinciali instituentur: idemque fiet post Cap. XI - De operibus opostolatus e: caritatis. Consilii dissolutionem, quae ipso facto habebitur, quo­ 40. Apostolici Patriarchae Dominici et Seraphicae tiescumque vel totum Consilium vel etiam major Con­ Virginis Catharinae Senensis vestigia prementes. Ter­ siliariorum pars quacumque ex causa ab officio defe­ tiarii omnes vitam pro gloria Dei ac proximorum salute cerit ardenti ct generoso animo impendant et superim­ 60. Munus Officialium et Consiliariorum ad trien­ pendant nium perdurat; sed quolibet anno tertia Consiliariorum 41. Memores traditionum majorum nostrorum, pro pars renovabitur a Directore cum remanentibus de veritate catholicae fidei, necnon pro Ecclesia et Ro­ Consilio. In anno vero, quo renovari debent Officiales, mano Pontifice opere et sermone adlaborent. strenuos primum compleatur Consilium ; deinde a Directore cum defensores eorum lurium in omnibus et semper sese completo Consilio instituantur Prior ceterique Officia­ exhibentes. Auxilium quoque praestabunt operibus les. In casu dissensus inter Directorem et Consilium ad apostolica, praesertim sui Ordinis. Priorem Provincialem recurratur. 42. Operibus caritatis et misericordiae secundum Prioris, altorumque Officialium conditiones temporum et necessitates locorum sive pri- Cap. XVI - De officio Fraternitatis. vatlm sive collegialiter incumbant pro suo modo et 61. Prioris officium erit sollicitam dare operam, ut posse, sub directione Superiorum. Regula ab omnibus observetur. Diligenter etiam invi­ 43. Parochum etiam libenter adjuvent in piis ope­ ribus parochiae et praecipue, ubi necessitas adest, in gilare debet, quod in incessu, statu, habitu, nihil per aliquem Fratrem suae Fraternitatis fiat, quod cuius­ instructione religiosa pueris vel puellis impertienda. quam merito turbare possit aspectum. Si quos vero Cap, XII - De infirmis risitandis et adjurandis. viderit transgredientes vel etiam négligentes, carita­ 44. Sint in Fraternitate visitatores pro infirmis, qui tive corripiat et emendet; vel si magis sibi videbitur Sodales infirmos juxta Directoris dispositonem caritati­ expedire. Fraternitatis Directori, ut corrigat, poterit intimare. ve visitare et in spiritualibus ac temporalibus adjuvare studeant. 62. Supprior locum tenet Prioris in ipsius absentia. 551 552 SUPREMA CONGR SANCTI OFFICII - SC RITUUM |«3 APR 27-MAI 4 63. Otcri Fraternitatis Officiales ea munin gerant, quae iuxta consuetudines particulares ct attentis ne­ cessitatibus culuscumque Fraternitatis, magis videantur expedire. M. Consilium convocari debet n Directore, qui et ipsi praesidet, quoties votum Consilii secundum Regulam. vel ad maioris momenti negotia pertractanda iuxta Matuta peculiaria requiritur. Cap. XVII - Dc Fratrum Congregationibus. 65. Semel in mense, certa die et hora, conveniant Sodales Fraternitatis Dei verbum a Directore ct Mis­ sam, si hora competens fuerit, pariter audituri. 66. Director ipsis legat et exponat Regulam, de agen­ dis Fratres informet et negligentias corrigat ct emen­ det, prout secundum Deum ct Regulam viderit expedire. 67. Suffragia etiam fiant pro vivis et defunctis, cum ibsolutfone a culpis propter transgressiones Regulae. Cap. XVIII - Dc correctione Fratrum. 68 Si quis aliquam culpam notabilem commiserit et idmoaitus a Directore, se non emendaverit, secundum conditionem personae et exigentiam delicti gravius vel levius corrigatur Potest etiam ad tempus a consortio Confratrum excludi; vel etiam penitus, de consensu lanea Consilii Fraternitatis, si delinquens post unam illeramve admonitionem, sese emendare neglexerit, nec deruo. nisi de consensu Consilii Fraternitatis, admitti potest 69. Solius Supremi Moderatoris Ordinis vel Prioris Provincialis est ab ipso Tertio Ordine propter graves ausas aliquem dimittere, et quidem in casu gravis gandali, absque praevia admonitione. Cap. XIX - De Dispensationibus. 7Û. Magister Ordinis a quocumque huius Regulae praescripto plenariam habet potestatem dispensandi. In­ super Provincialis intra limites suae iurisdictionis, vel trâa Director in sua Fraternitate, vel delegatus ab ipsis, in casu particulari ex causa rationabili, cum suis Tertiariis dispensare poterit Cap. XX - De modo obligandi hujus Regulae. 71. Praescripta huius Regulae, praeter divina ct Ecclesiae statuta. Fratres et Sorores non obligant ad culpam coram Deo, sed tantum ad poenam vel taxatam i lege vel a Praelato seu Directore taxandam ad norcam Capitis decimi octavi. Memores tamen suae pro­ fessionis, Fratres omnes hujus Regulae ordinationes idimpleant, coopérante gratia Domini et Redemptoris rostri lesu Christi, qui cum Patre et Spiritu Sancto rfvit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. Arnen. II DECRETUM APPROBATIONIS REGULAE SSsnus Dominus noster Pius Divina Providentia Papa .XI In audientia habita ab infrascripto Patre Seretario S. C Religiosorum Sodalium negotiis praepocîae die 23 aprilis 1923 ad preces Rev.mi Patris Maptri Generalis Ordinis Praedicatorum annuens, Rephm Fratrum et Sororum Tertii Ordinis saecularis S. Dominici u Summis Pontificibus Innocentio VII et Eugenio IV iam pridem approbatam, nunc vero ad tem­ porum rationes accommodatam et a S. C. revisam prout □ praesenti exemplari, cuius autographum asservatur ia archivo eiusdem S. Congregationis, continetur, approbavit et confirmavit, firmis in omnibus Sacrorum Catoccn praescriptis. Datum Romae, ex Secretaria S. C. de Religiosis, die 23 aprilis 1923.-C. Card. Laurenti, Praef. Maurus M. Serafini, Ab. S. B., Secr. •AOJ» 16 (1923-24) 104-112, 510 TO APR 27.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· Dt MANUS EXTENSIONE IN ORDINATIONE DIACONORUM Vide rexfum supra in documento sub die 1923 Mar­ ii 9 posito relatum : LE 498. • Ontario Temovlinri, Proî. N. 161/1923: PrM 40 (1951) n. 510-512 511 1923 MAI 4.-SC S. OFF. DECR. AAS 15 (1923) 237 Damnantur opera quaedam sl mir et t. de recalde DECRETUM Feria IV, dic 2 maii 1923 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis S. Officii Erhi ac Rmi Domini Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi, praehabito RR. DD. Con­ sultorum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum inserenda mandaverunt opera: I. Historia interna documentada de la Compania de Jesus por don Miguel Mir. Pbro.. de la Real Academia Espanola. Tomo I et II. Π. Histoire intérieure de la Compagnie de Jésus d'après les documents, adapté par I. de Récalde du ré­ cent ouvrage espagnol de Don Miguel Mir: I, « Les principes ». Paris, Libraire Moderne, 2, Rue de l’Echaudé Saint-Germain. 2. 1922. Et insequenti feria V, die 3 eiusdem mensis et anni. Sanctissimus D. N. D. Pius divina Providentia Papa XI, in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii imper­ tita, relatam sibi Eihorum Patrum resolutionem appro­ bavit, confirmavit et publicandam iussit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 4 maii 1923.—Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Officii Notarius. 512 1923 MAI 4.-SC RITUUM, RESP. PART.· De impositione scapularium magno fidelium numero Romae, 16 aprilis 1923. Dubium - Beatissime Pater, Procurator generalis Piae Societatis Missionum ad pedes S. V. provolutus sequen­ tis dubii solutionem humiliter petit Decretum S. Officii d. d. 16 decembris 1910 (Acta Ap. Sed., vol 3°, p. 22) supponit fideles per « regularem ut aiunt impositionem » etiam imposterum scapulari­ bus esse ascribendos et posthac pro scapularibus suscep­ tis deferre posse numisma rite benedictum. Cum plu­ rimi fideles, delaturi postmodum numisma, ab afferendis scapularibus, quibus post actum benedictionis nullate­ nus indigebunt, soleant abstinere, sacerdos in casibus ordinariis iuxta decretum S. Congregationis Indulgen­ tiarum d. d. 18 augusti 1868 ad 1 {Decreta Auth, S. Congr. Indulgent., n. 421) unum idemque scapulare be­ nedictum pluribus imponit. Aliquibus vero sacerdotibus ex induito apostolico Li­ cet omittere scapularium impositionem « cum sacrae missiones habeantur vel magna sit fidelium frequen­ tia ». Quaeritur, utrum sacerdos in casu pronuntiare debeat integram formulam benedictionis et impositio­ nis ac receptionis, nullo adhibito scapulari, an saltem ipse debeat prae se habere scapulare, supra quod for­ mulam benedictionis, si nondum fuerit benedictum, et impositionis ac receptionis proferat, benedicturus postea numismata allata. Et Deus etc. Responsum S. C. Rituum diei 4 maii 1923. Attentis noviter deductis ct Rescripto n. 4528 Secre­ toriae Status ab E.mo D.no Card. Gasparri signato cx Audientia Ss.mi diei 22 maii 1920, circa interpretatio­ nem clausulae: omittendo scapularium impositionem. eam, iuxta alias similes concessiones a Sacra Rituum Congregatione ex Audientia Ss.mi factas, ita esse intclligendam, ut omissio fiat ex parte sacerdotis, non autem ex parte recipientis seu ascripti sibi imponentis scapularia vel singuli propria vel singuli communia scapularia quae ab uno traduntur alten et sic succes­ sive.—Alexander Verde, S. R. C. Secr. Philippus di Fa­ va. Substitutus. • CpR 5 (1924) 208. Adn. Fr. HECHT In CpR 5 209 210; ME 36 (1924) 327: PrM 13 (1924) 71. (1924) 554 η. 513 SC SACR, PROCESSI S DE MATRIMONIO RATO ET NON CONSUMMATO 513 1923 MAI 7.-SC SACK NORMAE. AAS 15(1923)389-436 De FROCESSISUS IN CAUSES DISPENSATIONIS SlTEJl MATRIMONIO RATO FT NON CONSUMMATO 1 DECRETUM Catholica doctrina est « matrimonium non consum­ matum inter biptizatos vel inter partem baptizatam et partem non baptizatam. dissolvi tum ipso iure per sol­ lemnem professionem religiosam, tum per dispensa­ tionem a Sede Apostolica ex iusta causa concessam, utraque parte rogante vel alterutra, etsi altera sit in­ vola » (C. I. C. can. 1119). Ut autem Apostolica Sedes dispensationem largiatur, duo ribi constare neccsse est * matrimonium revera non fuisse consummatum el iustam exstare causam pro dis­ pensatione concedenda. Quamvis uni tantum Romano Pontifici competat dispensationcm concedere, tamen pro indaganda et com­ probanda tum asserta matrimonii non consummatione, tum extstentia legitimae causae dispensationis, solet 3a0 Sancta Sedes locorum Ordina ■ riis committere processus instructionem, unde factorum veritas tute eruatur. Inde duo consequuntur magni ponderis: pnmo quod huiusmodi causae, utpote quae non promoventur ab ac­ tione judiciali contentiosa aut criminali, sed ex benigna concessione Sanctae Sedis annuentis oratoris precibus, non sunt vere iudlciales, sed magis gratiosae seu admin;strativae; quae tamen cum eo spectent ut Summus Pontifex legitime uti valeat sua suprema potestate dis­ pensandi super matrimonio rato et r.on consummato cum plena rerum cognitione, in his veritas inquirenda est non minus religiose ac sedulo, quam in negotiis proprie judicialibus. Quare quae iudex decernit aut or­ dinat. vera iussa faciunt quibus parere neccsse esU ac inobedientes fiunt contumaces. Alterum dein consequitur, quod alte usque insidere debet in animo judicum et testium ac praesertim par­ tium dispensationem efflagitantium: videlicet, si res ali­ ter se habeant ac ab oratoribus asseruntur, id est si ma­ trimonium ratum reapse fuerit consummatum, et veri­ tas in processu non detegatur, vel ex culpa aut oscitan­ tia tribunalis. vel ex fraude aut desidia partium et testium, ponti/ida dispensatio forte obtenta, utpote suo fundamento destituta, nullius est caloris; et matrimonio, quod dispensatum ducitur, in suo va lore permanente, si partes vinculo matrimoniali se solutas existiment, et aliud matrimonium in facie Ecclesiae ineant, hoc re­ vera est invalidum, proinaeque putati coniuges fibique forte progeniti, graviorum malorum vinculis pene in­ extricabilibus implicantur. Hoc proinde est solcmnitcr praemonendum a iudice antequam iusiurandum prae­ itdur, et animo reputandum ab omnibus qui in his cau­ sis partem habent, praecipue eo momento quo a par­ tibus, a testibus, a peritis, respective, redduntur foratae responsiones, attestationes, relationes. Quo vero locorum Ordinarii In huiusmodi causarum instructione tutius et expeditius, ad tramitem luris cormnun's. procedant, sequentes regulae praestitutae sunt. Quas cum maturo examini Emi ac Revmi Patres J91 Cardinales S. Congregationi de/ disciplina Sacramento­ rum praepositi subiecissent, in plenariis comitiis diei 27 aprilis c. a. easdem probarunt atque publici iuris fieri, si Ssmo placuerit, rescripserunt. Ssmus autem D. N. Pius Papa XI, in audientia die 7 mail 1923 habita ab infrascripto Cardinali Praefecto, sententiam Emorum Patrum adprobare et confirmare dignatus est, atque ut hae regulae ab omnibus ad quos spectat, rite et reli­ giose serventur, easdem iussit edi in Actorum Apoitolicae Sedis Commentario officiait Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis de disciplina Sacramentorum, die 7 maii anno 1923.—M. 372 Card. Lega, Praef. A. Capotosti. Ep. Thermen., Secr.f 1923 MAI J malionls matrimonii ct de cxistentla lusta e causae ad dispensationem concedendam (Can. 249, 5 3 ct 1962). 2. Nullus iudex inferior potest processum in causa dispensationis super rato instruere, nisi Sedes Aposto­ lica eidem facultatem fecerit (Can. 1963. S 1). 3. S 1. Si tamen iudex competens auctoritate pro­ pria iudicium peregerit dc matrimonio nullo ex capite impotentiae, et ex co. non impotentiae, sed nonaum consummati matrimonii emerserit probatio, omnia acta una cum libello unius vel utriusque coniugis pro Apo­ stolica dispensatione impetranda, ad Sacram Congrega­ tionem transmittantur, quae iis uti potest ad sententiam super rato et non consummato ferendam (Canon 1963, § 2). J 2. Si vero probationes dc non secuta matrimonii consummatione hactenus instructae, habeantur non suf­ ficientes iuxta normas heie positas, caedem complean­ tur et acta dein plene instructa ad H. S. C. remittantur. 4. Pariter si in iudicio, in prima aut in altera instan­ tia. peragendo de matrimonii null itate, cx alio capite (ex. gr. cx defectu consensus, ex vi et metu, etc.) ma­ trimonii nullnas evinci non possit, sed incidenter du­ biam valde probabile emerserit dc non secuta matri­ monii consummatione, tunc integrum est alterutri vel utr.que parti, libellum prorrigere Romano Pontifici in­ scriptum, pro dispensatione a matrimonio rato et non consummato; at quin preces ad hanc Sacram Congre­ gationem remittantur pro obtinenda consueta commis­ sione facultatum, fit potestas iudici vi huius praescrip­ tionis seu cx delegatione a iure, causam instruendi iuxta regulas heic determinatas. ’ 33 CAPUT II Dc supplici libello ad petendam dispensationem 5. H. Soli coniuges ius habent petendi dispensatio­ nem super matrimonio rato et non consummato (Can. 1973). ? 2 Pro singulari natura huius processus, quem mo­ derantur hae regulae, congruit ut coniux dispensatio­ nem efflagitans, non actoris, sed oratoris nomine nun­ cupentur; coniux vero ab altero coniuge in causam vo­ catus, proprie pars conventa appellabitur, nisi et ipse cum alio dispensationem petat. 6. ( L Supplex libellus, qui semper Romano Pon­ tifici erit inscribendus et ad Sacram Congregations de Sacramentis transmittendus, contineat plenam et ac­ curatam totius facti speciem et causas omnes, quae ad obtinendam petitam dispensationem conducere possunt (Constitué Dei miseratione, n. 15) [CICF n. 318); ap­ positis etiam die. mense et anno, seu data exhibiti li­ belli. nec non dioecesi in qua orator aut oratores com­ morantur. 5 2. Curandum est ut libellus referat genuinam fac­ torum narrationem ab ipsa parte, si fieri potest, scripto exaratam et subscriptam (cf. in Appendice, η. I). 7. Quamvis cuilibet fideli integrum sit libellum ad Sanctam Sedem transmittere, expedit tamen, et semper suadendum est. ut id per proprium Ordinarium fiat, qui suam addere debet informationem. 8. 5 1- Ordinarius proprius est Ordinarius loci in matrimonium celebratum est, nut in quo orator icilium aut quasi-domicilium habet: aut, si pars ora­ trix sit illegitime separata ab altero coniuge, in quo haec pars conventa, dummodo sit catholica, domicilium aut quasi-domicilium habet (Can. 1964). 5 2. Licet tamen oratori recurrere ad Ordinarium loci suae actualis commorationis, qui preces acceptare valet et commendare apud H. S. C., praesertim cum pleriquc testes audiendi in sua dioecesi degant 9. I 1. Ordinarius, ut informationem addat cum fac­ torum sufficienti cognitione, potest investigationes fa­ cere in res et personas, sed non propriam Inquisitionem cum partium aut testium interrogationibus in forma pro­ cessus iudicialis (cf. in Appendice, η. II). U 5 2. Si contingat dispensationem peti α parte acatholica. Ordinarius petitionem ad hanc Sacram Congrega­ REGULAE SERVANDAE Di PROCESSIBUS SUPER tionem aeque remittat; additis tamen necessariis et op­ MATRIMONIO RATO CT NON CONSUMMATO portunis explicationibus de petitionis funda/ mento, de X CAPUT l oratoris qualitatibus personalibus, aliisque adiunctis ad rem facientibus. De foro competenti 10. ξ 1. Curet Ordinarius, cum factorum et persona­ L Ad unam Sacram Congregationem de disciplina rum sufficientem notitiam habuerit, ut partes inter se Sacramentorum spectat cognoscere de (acto inconsum- reconcilientur, ne abrumpatur coniugale consortium, ad555 556 19X3 MAI 7 SC SACR., PROCESSUS DE MATRIMONIO RATO ET NON CONSUMMATO hibilis prudentiae et pastoralis charitatis officiis et ar­ gumentis in casu magis opportunis; nisi rerum et perjonarum adiunctn huiusmodi experimentum prorsus inutile esse suadeant I 2 Nedum Ordinarii ad hoc utiliter parochorum operam adhibeant, sed parochi ipsi cum huiusmodi dis­ cordiarum aut difficultatum vitae coniugalis notitiam habeant, prouti in singulis casibus prudentia sugges­ serit, opportune consilia praebeant ct exhortationes, ne aditus aperiatur dissolutioni consortii coniugalis. 11. i 1. Si cx supplici libello orntorls, vel ex causae instructione iam inchoata, vcl ex aliis investigationibus iuxU n. 9, constiterit, matrimonii consummationem coniugei omnimode devitasse ex detestabili onanismi vi­ tio. tunc orator vcl uterque coniux. si hi concorditer dispensationem petant, sunt monendi, causam non posse jLsutui vel ad ulteriora produci. I 1 Quod si orator significet se criminis nullimode fuisse participem, sed depravatos alterius coniugis mo­ res passum esse. aut, etiamsi fateatur se non esse in­ noxium. ostendat tamen hodie res eo devenisse ut «Diugal's consortii instauratio non sit possibilis, ac sincere sit facti poenftens, ct serio promittat se in altero coniugio forte inituro huiusmodi nefando facinori tullimodc operam esse daturum, tunc iudex rem de­ ferat ad H. S. C. 12. Si. accepto libello, haec Sacra Congregatio con­ suerit precibus annuendum esse, solet Ordinario loci, qui oratorem commendavit, dare litteras delegationis pro causa instruenda, iuxta has regulas ct cum clau­ sulis opportunis. CAPUT III De tribunali constituendo 11 Ordinarius, facta sibi facultate a Sacra Congre­ gatione de disciplina Sacramentorum conficiendi pro­ cessum super asserta matrimonii inconsummatione, cu­ rabit tribunal, cum primum poterit, constituere, ad id adbibendo ministros in sua curia constitutos, vel alios etiam, quoscumquc maluerit, eligendo et assumendo, nisi aliud in rescripto delegationis cautum sit. dum­ modo isti iis praediti sint qualitatibus, quae a iure pro S singulorum munere praescriptae sunt (Can. 1607. § 1)./ 14. Ordinarius, quatenus utatur facultate subdelegandi, actum subdelegationis scripto redigat, facta men­ tione delegationis ab Apostolica Sede tributae cum ad­ dita potestate subdelegandi, expressis nominibus con­ iugum. de quorum matrimonio causa agitur, et relatis ^structionibus, si quae ab hac Sacra Congregatione datae fuerint. 15. Eodem vel altero actu, scriptis pariter confecto. Ordinarius deputet defensorem vinculi ct actuarium, qui iis dotibus praediti sint quae in iure requiruntur •Cam 1589. 5 1); nisi extraordinarios ministros consti­ tuendos mandaverit ipsi subdelegato, qui, secus, uti de­ bet ministris Curiae dioecesanae (Can. 1607. § 2 Cf- in Appendice, η. V). 16. I 1. Ordinarius, etsi delegatus a Sede ApostoLra ad causam instruendam, vel iudex subdelegatus eam non suscipiat, in qua, ratione consanguinitatis vel affinitatis, vel ratione tutelae ct curatelae, intimae vitae consuetudinis, magnae simultatis vcl lucri faciendi aut damai vitandi, aliquid ipsius intersit, vcl In qua antea advocatum vel procuratorem egerit, ad praescriptum Can. 1613, 5 1. f 2. Iisdem in adiunctis a suscipiendo munere absti­ nere debet defensor vinculi (Can. 1613, § 2). 17. I 1. Ordinarius qui ob legitimam suspicionis exceptionem causam instruendam non susceperit, debet vel ludiccm subdelegarc, si haec facultas ei competat, vel rem ad Sacram Congregationem remittere. ί 1 Si exceptio suspicionis adversus judicem subdelegatum proponatur. Ordinarius vel obiectam suspi­ cacem definit, vcl alium iudicem subdelegat, si hac potestate pollcat, vel rem ad H. S. C. remittit (Canon 1(14.1 1 et 2). U. In ipsa tribunalis constitutione, vel in toto causae cursu, Ordinarius vel iudex, ad normam n. 15, alios rbos aeque idoneos eligere poterit, qui iudicis et alio­ rum officialium vices gerant pro casu quo primi electi (aeriat impediti, vel uti suspecti legitime habiti. Cum eorum opera in causae decursu occurrerit, de subroiatione secuta et de subrogationis motivo in actis men­ 55" n. 315 tio fiat; et opportunum erit ut hi cum dictione substituti subscribant aut denotentur in actorum textu. 19, Excepto Episcopo, quando per se iudicis instruc­ toris munere fungitur, omnes qui tribunal constituunt, in prima sessione iusiurandum de officio rite ac fideli­ ter implendo et de secreto servando praestare debent,/ 396 CAPUT IV De officio iudicis et tribunalis ministrorum 20. Iudicis, postquam ei legitime commissa fuerit processus instructio, est inquisitionem iudicialem insti­ tuere super asserta matrimonii inconsummatione, iuxta regulas heic traditas. Inquisitio versari debet circa om­ nia quae inconsummationcm probant, vcl impugnant, et circa causas legitimas dispensationis. Argumenta autem ad detegendam veritatem in his causis praecipue sunt: a) utriusque coniugis iurata confessio; b) testes septi­ mae manus ex utroque latere; nec non testes ex officio inducti, vcl etiam ad instantiam partium, prouti res ferat; c) inspectio corporum per peritos facta; d) authen­ tica documenta etiam extraiudicialia, cuiuscumque ge­ neris, veluti litterae, itemque acta iudicialia in foro ci­ vili confecta, quatenus ad rem faciant; e) indicia et praesumptiones. 21. Iudex in primis moderator est actorum. Ipsius itaque erit: tribunal convocare et sessiones indicere; vinculi defensorem, partes ct testes citare, ut in iudicium compareant; peritos medicos et obstetrices, audito vinculi defensore, designare, si inspectio corporalis fa­ cienda sit: partes, testes et peritos, tum quaesita a vinculi defensore confecta, tum nova ex officio propo­ sita adhibendo, interrogare; atque ea omnia statuere, quae eius prudentiae et sagacitati aptiora videbuntur ad factorum veritatem eruendam. 22- $ 1 Petitiones partis oratricis aut partis con­ ventae quibus instatur pro testium productione aut interrogatione aut alia probatione obtinenda, aut quo­ cumque alio actu processuali conficiendo, iudex admit­ tet aut reiiciet. audito defensore vinculi, suo decreto, in quo, si rei gravitas ferat, explicabit breviter rationes admissionis aut reiectionis (Can. 1840, § 3). 5 2. Pars, quae iudicis decreto se laesam sentiat, potest iudicen adire ut decretum revocet aut corrigat . locum hodier­ nae commorationis, aliasque notitias opportunas. 23. Intcrr. (Praesertim si reus conturbor sit vel fore ri­ deatur) : Indicet oratrix testes ellam cx parte viri conventi, inter eiusdem consanguineos, affines ct vicinos, vel alloquin edoctos, qui probabiliter utile testimonium praestare va­ leant in casu. 24. Interr. An habeat instrumenta vel documenta, sive publica, sive privata, ad rem facientia? (Si apud ciutlem indicem dc controcerxo matrimonio actum fuerit): An ex­ hiberi possit authenticum exemplar actorum et sententiae ludi cis civilis? An in processu civili inspectio corporalis utriusque vel alterutrius coniugis peracta fuerit: quo ln casu, utrum tam scripta relatio, quam oralis peritarum deposito exhibeantur: et quacnam de eadem Inspectione sint animadvertenda, pro rei veritate? 25. Interr. An oratrix revera putet se adhuc integritate pollere, ct parata sit corporali inspectioni duarum obste­ tricum vel duorum peritorum sese submittere, ad normam ss. canonum, praesertim Rcçularum S. C. de dise Sacr Et quatenus fuerit deflorata, qua de causa et quo tempore id acciderit: et an eadem mulier inducere possit medicum vel peritum qui eam inspexerit et qui. a secreti vinculo solutus, testari valeat de statu oratricis post definitivam separationem a viro? 26. Absoluto examine, de mandato ludicis. Integra depo­ sitio clara voce legitur mulieri oratrici, et ludex eandem Interrogat: Interr. An sit aliquid addendum, supprimendum, corri­ gendum. variandum? 27. Interr. Deln petitur ut praestetur lusiurandum de veritate dictorum et de secreto servando. Iuxta formam (cf. infra η. XX). Ac. praestito lureiurando. subscribunt oratrix, iudex. de­ fensor vinculi et actuarius. 574 SC SACK. PROCESSUS DE MATRIMONIO RATO ET NON CONSUMMATO n. 513 λ’., Oratrix. N., ludex instructor. N.. Defensor vinculi. N., Actuarius./ Si oratrix scribere nesciat, aut legitime impediatur quo­ minus subscribat. id in actu adnotetur. Si examen In umca sessione non absolvatur, suspend itur~ facta adnotatione causae suspensionis, ex. gr.: “ Ob horae urditatem. suspensum fuit examen, animo et ordine prosequendi eodem loco, die hora ... Ad partis examen allegentur litterae testimoniales de eiusdem credibilitate expetitae et obtentae, ut supra dixi­ mus. XX. lUSTUXANDCM DE rDUTATI DICTORUM ET DE SECRETO SERVANDO ECO N. luro me solam ac Ictam veritatem dixisse, ut nutquam. antequam praesens causa penitus absolvatur. * turum sive propositas interrogationes. ave responsfoiUs. Sic me Deus odi uvet, etc. XXL ICSTURANDCM A3 ΙΝΤΤΚΓ.'ΤΤΙ PRAESTANDUM Ero N., a Revtfio Iudice in processu super matrimonio quod contenditur ratum et non consummatum inter N. et N., deputatus interpret, iuro me dictum munus fideliter impleturum, acta et documenta processus de verbo ad ver­ bum diligenter et adamussim reddendo, ac simul secretum de omnibus, quae In processu acceperim, servaturum. Sic m? Deus adi uvet, etc. r XXIL Decretum pro citatione partis conventae Rerihus N-. ludex Instructor etc., audito vinculi defen­ sore. in lus vocari mandat virum conventum, eique dici diem . .. mensis .. , horam .... in aedibus_ , in via .... nam. .... ut turrium examen subeat m processu ab Nw uxore eiusdem viri, intentato. queri in hoc s. Tribunali con­ ficitur ex mandato S. C. de disc. Sacr.. diei .... super asserta inconsummatior * matrimonii dictorum coniugum. et causis Apostolicae. quae efflagitatur, dispensationis; cum declaratione quod si idem vir conventus, die et hora prae­ stituta. non comparuent. neque absentiae excusationem allegaverit, contumax habebitur, et. eo absente, instante defensore vinculi matrimonialis, ad ulteriora in iudicio procedatur Datum .... die . N., ludex Instructor. N., Actuarius? XXΙΠ Citatio fartis convint ai per idrtum L .O H E T O Dioecesis N. Dispenset UmU matrimonii N. N. Cum ignoretur locus actualis commorationis D. N., fi­ lii .. . conditionis ·, in hac causa conventi, oriundi ex loco vulgo ... dioecesis . qui anno degebat in loco .. . via . num .... per hoc edictum praefatum virum perem­ ptoriae citamus ad personaliter ccmparendum. anno .... mense.... die .» hora..., in aedious huius s. Tribunalis (via. num... ). coram infrascripto Iudice instructore, ad depositionem faciendam, iuxta interrogatoria eidem propo­ nenda in causa assertae ir.consummationis matrimonii. ab eius uxore N. intentata, ad implorandam Apostolicam di­ spensationem. et quae cx mandato S. C. de displma Sacra­ mentorum diei ..., in hoc Tribunali peragitur. Quod rusi compactât die et hora designatis, neque ab­ sentiae vel suae rationis acendi excusationem attulerit, contumax habebitur, et. eo absente, ad ulteriora proceden­ dum erit. Instante revffio defensore vinculi in eadem causa. Ordinarii locorum, parochi, sacerdotes et fideles qui­ cumque notitiam habentes de domicilio aut commorationis loco praefati viri, curare debent, si et quatenus fieri possit, ut de hac edictali citatione ipse moneatur. Datum . die ... N., ludex instructor. N., Actuarius. Quod si pars convenu coram iudice non comparuent de non secuta comparitlone in iudicium et de causa saltern probabili non accessus, an ex. gr. agatur de Impossibility· * vel de contumacia, in actis mentio fiat. Et quidem sj <£ renuentia ad obtemperandum agatur, iusta causa absentis» non allata, iudicis est. audito vinculi defensore, perperderv an renovanda sit citatio, vel aliis modis magis opportuna •itendum sit veluti interventu personae amicitia coniuncue vel auctoritate gravis: et idem dicatur pro contumacia aliorum in ius accitorum. Documenta vero contumacum comprobantia in actis referantur et. praesertim pro parte conventa, declaratio contumaciae edatur (cf. X Regu/qj CONTUMACIAE FARTIS CON1TXTAI Dioecesis N. Dispensation is matrimcmU N. N. In causa ............. dtspcns. matr., initi Inter N. et N. quam Hevrtlus N.. ludex, cx rescripto S. C. de discipt Sa­ crament diei.... instante uxore, instruendam curat, cum sir pars conventa, legitime citatus fuerit (tx»l iterum citatus fuerit ad normam can. 1M3 i 2. rcl opportuna media adhi­ bita fuerint ad eundem arcessendum), iuxta decretum prae­ fati Iudicis diei .... et revera constiterit citationem tempore utili ad notitiam dicti viri pervenisse, iuxta intimationem rite peractam a cursore Curiae die ... (rei iuxta syngra­ pham receptionis per publicos tabelliones delatam), ac si­ mul consultent eundem conventum, die et hora praescripta, neque dimidia parte horae immediatae sequentis, coram iudice non comparuisse. et absentiae excusationem afferre neglexisse, neque ullo modo ab eiusmodi ino bed i entia rece­ dere voluisse, Revfllus ludex instructor, audito defensore vinculi, eundem virum contumacem declarat; mandans ut servatis servandis, ad ulteriora procedatur, usque ad cod clusloncm processus; idque parti contumaci notum fiat ex of/icio. Datum .... die ... N., ludex instructor. Σ. r S N., Actuarius. Ad hoc decretum adiiciuntur documenta contumaciam eiusdem partis conventae comprobantia. XXV. 575 Examen Decretum XXVI declaRATIONIS Decretum citationis testium AB ORATRICE smuui manus INDUCTORUM RcvAua N„ ludex instructor in causa .... audito vinculi defensore, testes septimae manus a muliere oratrice induc­ tos. examini iudiciali subiici mandat, et ideo ad rem citari: videlicet :/ 1. N. (ex. gr. patrem eiusdem oratricis). X N. (matrem, etc.). nxi conventi Sessio ... Serventur formae ut pro examine uxoris oratricis, et similes interrogationes proponi possunt: sed aliae pro re­ rum adiunctis nugis accommrdatae, adiiciendae erunt, aliae autem omittendae, aut de integro conficiendae; iuxta prudentiam et sagacitatem iudicis ac defensoris vinculi, qui eas exigant declarationes, quae, pro qualitate facti et personne, veritatem illustrare natae sint. Quoad vero cor­ poralem viri inspectionem requirendam, attendatur quae praescripta sunt in Regulis, n. 44 f| 2-3. Ac parti, quae secundo loco interrogatur, si casus ferat. In fine examinis fiant contestationes circa responsiones al­ terius partis, quae etiam ad examen iterum vocari poterit, Iuxta Régulai n. 55. Si pars conventa in locum ubi tribunal coadunatur ve­ nire non possit, rive In aliena dioecesi rive in eadem de429 d opportunum existimaverit, et aliter se gerere iuxta Re­ gulas n. 93 I 2. 13 Quidnam peritus perspexerit de generali corporis constitutione mulieris oratricis, de eiusdem temperamento et de statu psychico? 14. An et quae ab eadem muliere sciverit ad rem fa­ cientia? 15. (Si casus ferat): An peritus aliquid sciverit de statu physico alterius coniugis. scilicet viri conventi, quod ad rem pertineat; et an eiusdem periti sententia reapse corro­ boretur. aut infirmetur, notitiis, quae in processu compa­ ratae sunt de eiusmodi statu viri (quae ideo legunturtl 16. Cuinam causae peritus assertam hi consummationem censeat esse tribuendam in casu? 57R η. 513 1923 MAJ 7 SC SACR. PROCESSUS DE MATRIMONIO RATO ET NON CONSUMMATO 17. An et quaer.am alla sint experienda ad veritatem de­ tegendam? 1K An. praemissa lectura depositioni *. peritus aliquid habeat addendum, minuendum, corrigendum. mutandum Praestito rareiurando de veritate dictorum et dc secreto servando, sequuntur subscriptiones, ut de mone. XXXI. Onaix cuarrx autroxat Serventur formae ut pro orali examine peritorum, mu­ tatis mutandis. Post rursus praestitum, si ludici videatur, lusiurandum de veritate dicenda, et post interrogationes generales, se­ quuntur quaestiones speciales, praesertim: 1. An matrona 1 nrpectiom indesinenter adrtlterit? 2 An et quomodo balneum paratum et adhibitum fuer.t1 quanto tempore ln eo uxor permanserit? 3 An cffidum suum medici vel obstetnees. servatis mc · destlae legibus, et iuxta normas eisdem statutas, diligenter expleverint? 4. Utrum ulla fraus aut deceptio locum habere potuerit? 5. An matrona aliquid habeat de re animadvertendum'· 6. An aliquid habeat addendum, supprimendum, corri4J5 gendum. variandum?/ Si balneum adhibitum non fuerit, secunda interrogatio, uti patet, est omittenda. Emisso lureiurando de veritate dictorum et de secreto servando, fit subscriptio. XXXII Dt rnu ixswcnoM Quatenus viri Inspectio requiratur (ad normam Regu­ larum η. Μ I 2), duo medici ex officio deputari debent, qui. praestito duplici iureiurando, de munere fideliter adim­ plendo et de secreto servando (ut dictum est pro obstetri­ cibus. vel medicis, quoad mulieris inspectionem, mutatis mutandis), a ludice moneantur ut singuli seorstm inspectio­ nem viri, servata honestate, perficiant, et perscrutentur ea quae in RepuZü n. 95. adnotantur. Expleta inspectione, singuli seorsim relationes scripto consignent et ludici exhibeant, quae ln actis integrae in­ seruntur, et ex quibus defensor vinculi suas exprom.t inter­ rogationes. Fit autem orale examen singulorum medicorum, in quo. si ludici videatur, post rursus praestitum lusiurandum de veritate dicenda, ct post interrogationes generales, propo­ nendae sunt quaestiones peculiares, prout eruuntur ex In­ structionibus a S. Sede typis editis, quae supra memoratae sunt. η. XXX. iuxta casus adiuncta. In genere prae oculis habendae sunt, quae sequuntur ex RepulU clL n. 95: 1. An medicus licitis quidem et honestis praesidiis usus fuerit? 1 Quacnam argumenta vel indicia repercrit. quae viri­ lem potentiam ad struant. aut potius excludere videantur? 3 An vir aliquo morbo et quonam laboraverit, qui in­ fluxum ln conjugales relationes habere potuerit? 4. Utrum eiusmodi morbus iam diu Invaluerit vel sit , *recens naturalis vel acquisitus: curabilis absque salutis periculo, an non? Et ad veritatem detegendam index, audito defensore vinculi, cuncta experiatur, ad nonnam Regulorum, et ut adnotatum fuit in examine peritorum pro mulieris inspectione. congrua congruis referendo. Demum, pest delatum lusiurandum de veritate dictorum et de secreto servando, sequitur de more subscriptio. de fideli transcriptione et integritate eiusdem exemplaris, quod transmittitur nd S. C. de disciplina Sacramentorum Datum .... die ... In fidem, etc. N„ ludex. LIS. N.. Actuarius INDEX REGULARUM DECRETUM ··· ··· «a» ··· ··· ··· «·· ··· ··· Cot ♦- · »-· ·»· ... .. 555 De foro competenti ............ ., .. ^......... 5J5 De supplici libello ad petendam dispen­ sationem ............... . ....... ........... 5M III. De tribunali constituendo ........................... 557 IV. De officio iudlcis et tribunalis mini­ strorum ................... 55? V. De initio processus ct dc citationibus faciendis ...................... , . t. ... „ 53 VI. De iureiurando a partibus, testibus et peritis praestando, et de interrogatio­ nibus iisdem faciendis ... ... . ... 5*» VII. De examine partium ... .............. Γ72 VITI. De testium productione et aliis probatio­ nibus ad rem facientibus.............. 5Q IX. De examine septimae manus....... ............ .. 5Q X. Dc testibus, praeter alios septimae manus. ad instantiam partium, vel ex officio a ludice inducendis ................ . 564 XI. De instrumentis .............. - ........................... iti XII. De indiciis et praesumptionibus ... ....... 5€5 ΧΠ1. De inspectione corporali .... ........... 5C5 XIV. De processus conclusione.................. ... . 567 XV. De rescripto pontificiae dispensationis ei usque expeditione ........................... 5€B Cxecr L II. INDEX FORMULARUM COL I. Suplex libellus uxoris oratricis . . ........ ... S€S Π. Litterae Ordinarii ad parochum, vel alium in casu magis idoneum, pro informatione et coniugum reconciliatione............................ 5® III. Responsum parochi, si partes reconciliatio­ nem renuant ... .................................... ... ... 5€3 IV. Informatio Ordinarii ad S. C. de disciplina Sacramentorum, et petitio conficiendi pro­ cessum ................................................................ 5G V. Actus subdelegationis peractae ab Ordinario et deputation!* officialium....................... 5® VL Tribunalis constitutio............... ... ............. 573 VIL lusiurandum prostandum a ludice subde- legato........................ .. ....... ... 570 VIII. lusiurandum Defensoris vinculi ... ... . 570 IX. lusiurandum ab aliis officialibus praestan­ dum . .................................. .570 X. Decretum pro citatione uxoris oratricis ... 571 XL Litterae ludicls ad parochum partium pro in­ formatione super probitate et credfbQitate comugum et testium .«, ......... 571 XII. Informatio parochi............................... ... ........ 571 XIII. Litterae ludicls ad Ordinarium (quoties hic non sit ludex et eius opera utiliter postu­ letur) pro exquirendis informationibus. 572 »;2 (1923) 68. proprio clero nativo del luogo. con propri mezri; in una parola. quando essa non dipenda Ivi che da se stessa. Allé quali considerazioni se ne possono aggiungere an­ che altre. di ordine assai pratico e assai evidenti. Ed In516 fatti se, in seguito ad una guerre (e di ciô m sono ovuti non pochi esempi nel recente mondiale conflit to), o se p,/ Utrum particula et canonis 1391, quo praescribitur. Missa Ouicio diei respondens debeat celebrari tantum « Versiones sacrarum Scripturarum in linguam verln religionibus regularium et monialium vota sollemnia < naculam typis imprimi nequeunt, nisi sint a Sede habentium ; an etiam in domibus religiosarum vota • Apostolica probatae, aut nisi edantur sub vigilantia COM INTERPRES - SECR. STATUS - SC CONCILII 1523 MAI 22-IUN 9 t Episcoporum ct cum adnotationibus », etc., interpre­ tanda sit copulative an disjunctive? Hi RespJ Affirmative ad 1 “ partem: negative ad 2 * ·./ DC De reserrafione pensionis (cann 1429, 1486, 2150) Utrum loci Ordinarius possit admittere renuntiatio­ nem paroeciae cum reservatione pensionis ad vitam pensionarii super beneficio paroeciali in favorem paro­ chi renuntiantis. Resp.: Affirmative, firmo praescripto canonis 1429, I 1 Die 20 maii 1923.—P. Card. Gasparri, Praeses. Aloisius Sincero, Secr. Ada. J. CREU5EN in NrT 51 (1924) 301 303.369-374; Ph. MA ROTO |n CpR 5 (1924) 414-416; REGAT ILLO n. 84.199.228. »4.424^51.633.712,742; IP 4 (1924) 3-5, 65-69,113-115; ME 35 (1924) 77 82; PrM 13 (1924) 82-88. 518 1923 MAI 22.-COM. INTP. RESP. AAS 16 (1924) 251 De actione judiciali contra ordinariorum decreta De iudiciis (cann. 1552-1601) 1· Utrum ad normam cann. 1552-1601 institui possit actio judicialis contra Ordinariorum decreta, actus, dis­ positiones, quae ad regimen seu administrationem dioe­ cesis spectent, ex gr. provisionem beneficiorum, officio­ rum. etc, aut recusationem seu denegationem collationis beneficii, oficii, etc. El quatenus negative, 2° Utrum ob eiusmodi decreta, actus, dispositiones, actio iudicialis institui possit saltem ratione refectionis damnorum; et proinde Ordinarius conveniri possit, ad normam can. 1557, § 2 et 1559, § 2, penes Tribunal Sa­ crae Romanae Rotae. Resp.: Negative ad utrumque et ad mentem. Mens «t exclusive competere Sacris Congregationibus cogni­ tionem tum huiusmodi decretorum, actuum, dispositio­ num. tum damnorum, quae quis praetendant ex iis sibi illata esse. 22 maii 1923.—P. Card. Gasparri, Praeses. A. Since­ ro, Secr. Ada. J. JANSSENS In PrM 13 (1924) 121-124 et in NrT 51 (1524) S63; P.EGATILLO n. 768; IP 4 (1924) 116. 519 1923 IUN 6.-SECR. STATUS, LIT. CIRC. PART.· Non expedit in Italia ut clerici officia assumant ADMLNISTRATIONIS OECONOMICAE CIVILIS Jlbno e Rev.mo Signore: In virtù del can. 139 del Codice di Diritto Canonico, l’Ordinario pud, per gravi ragioni. permettere ad un Ecclesiastico, suo suddito, di accettare un ufficio che importi responsabilità di carat­ tere finanziario, presso Casse rurali. Cooperative od altri simili Istituti. Se non che, riflettendo ai gravi inconvenienti che si »no verifiesti, e vanno verificandosi in Italia, e volendo liberare i Reverendissimi Ordinari da ogni responsabilità m materia cosl importante, il Santo Padre, ha sta­ bilito chc d’ora innanzi, fino a nuova disposizione. nessun Ecclesiastico in Italia e nelle Isole adiacenti poisa assumere, senza un esplicito permesso della Sa­ cra Congregazione dei Concilio, un simile ufficio e che coloro, i quali lo avessero assunto nel passato, lo dir.ettano entro il corrente anno: e se ciô non fosse posiibile, ricorrano alla predetta S. Congregazione per otteneme b debita licenza. Nel renderla di ciô consapevolc, profitto volentieri di quest'incontro per conformarmi con sensi di ben datinta considerazione, di V. E. Ill.ma e Revjna Aff.mo per fervirla. Dai Vaticano, 6 giugno 1923—P. Card. Gasparri. • Ortfimrii» Italiae; ME 35 (1923) 304-305. Ada. J. JANS5EN5 KT * 51 (1924) 185-186; ME 35 (1923) 305. 25 n. 518-520 520 1923 IUN 9.-SC CONC., RESOL. AAS 17 (1925) 508-510 ARDACHADEN, Circa funera ratione domicilii et quasi-domicilii Die 9 iunii 1923 Species facti. — Exponit Ardachadensis Episcopus, in Synodo Armacana anni 1908, ab Apostolica Sede recognita, legem de emolumentis funerariis ita esse con­ ceptam: < Si quis extra fines paroeciae suae moriatur, « clerus domicilii ius habeat ad tres partes oblationum < occasione funeris collatarum ubicumque celebretur « funus; et pertineat quarta pars ad clerum loci ubi « contigerit mors, qui porro curet ut pro anima de< functi Missa celebretur ». Post vero datum Codicem dubitari coeptum utrum locum quasi-domicilii uti pa­ roecia morfentis propria inteli i gi debeat, adeo ut, si quis in quasi-domicilio moriatur nihil obtineat clerus domicilii; quod sane nimis durum pluribus parochis videtur, qui ideo censent, etiam ubi quis moriatur in paroecia quasi-domicilii, parocho domicilii deberi tres partes oblationum occasione funeris collatarum ad nor­ mam Synodi provincialis. Nec desunt qui censeant, pa­ rochum quasi-domicilii ius ad funeralia/ non acquirere 509 nisi advena actu habitaverit in paroecia per maiorem anni partem. Super his igitur sententiam Sacri Consilii idem Episcopus postulat Animadversio. - Quod etiam in vetere iure crebns SS RR. Congregationum resolutionibus - relatis ut plurimum ad calcem can. 1236 | 1 - et communi doctrina firmabatur, in Codice iuris canonici can. 94 5 1 apertissime edicitur: " Sive per domicilium sive per quasi-domicihum suum quisque parochum et Ordinarium sortitur Igitur ubicum­ que in tit. XII lib. UI mentio occurrit parochi proprii et paroeciae propriae, procul dubio venit ct quasi-domicilii paroecia: nominatim in can. 1236 ubi portio paroecialls dicitur debita solummodo cum quis funeratur alibi quam in paroeciis propriis, si plures habeat Nec ulla distinctio fit paroeciae in qua quis reapse commora vent per maiorem anni partem aut in qua commorare tantum incoepcrit cum animo tamen ibi sic manendi sl nihil avocet; nam in utro­ que casu per quasi-domteilium paroecia propria obtinetur (c. 92 i 2). Unica innovatio a Codice inducta, quod post commorationem reapse per maiorem anni partem protrac­ tam cessat necessitas animi probandi, nihil officit qualita­ ti parochi proprii quae ab initio commorationis habetur et habebatur in vetere iure. si adsit animus. Nec censeri po­ test haec qualitas adempta vel quomodolibct restricta pa­ rocho quasi-domicilii per Concilii Provincialis statutum quod in themate allegatur; immo tanta luris communis mu­ tatio nequaquam in potestate Concilii provincialis versari videtur, nec ullo modo potest praesumi vel implicita conitci. sed apertissimis verbis in recognitione Apostolica specifice demonstrari debet confirmata; de qua re in casu nec vola nec vestigium. Quamobrcm si Concilium provinciale tribuit tres partes oblationum clero domicilii, id non tribuit nisi quis extra suam paroeciam, hoc est alibi a propriis paroe­ ciis. obierit Is autem qui moritur in loco quasi-domicilii non moritur extra suam paroeciam, et ideo cessat pro eo hypothesis qua aliquid parocho domicilii sit tribuendum. Quod autem additur, satis durum videri, nihil percipiendum esse a parocho domicilii etsi post paucos dies ab inito qua­ si-domicilio quis moriatur - praeterquam quod accidentales et particulares casus generali sanctione legis excipi non de­ bent - idcirco etiam exploditur, quod nimis probaret: non­ ne enim evenit aliquando ut vix mutato domicilio quis moriatur, cuius funus paulo ante ad alium parochum perti­ nuisset? Ceterum quod parochus domicilii perdit hodie, lu­ crabitur ollm in his quos ipse funerabitur advenis. - Qua­ re, etc. Resolutio. — Die 9 iunii 1923 Congregatio Concilii in plenariis Entorum Patrum comitiis in Palatio Apo­ stolico Vaticano habitis, ad propositum dubium videli­ cet: < An. post datum Codicem iuris canonici etiam' 510 « paroecia quasi-domicilii sit paroecia propria defuncti « ad effectum percipiendi emolumenta funeraria in ca­ su », respondendum censuit: Affirmative. Facta autem de praemissis relatione SSrno Dfto No­ stro Pio div. Provid. PP. XI in Audientia diei 11 eius­ dem mensis per infrascriptum Sacrae Congregationis Subsecrelarium. Sanctitas Sua Emlnentissimorum Pa­ trum resolutionem approbare et confirmare dignata est—I. Bruno, Subsecr. Ada. IP 5 (1925) 117. 586 a. 521-522 SC CONO. FOROLIVIEN^ PRAECEDENTIAE; M COSIEN., OPTIONIS 521 1923 ΓΓΝ 9.-SC CONC., RESOL. AAS 16 (1921) 400403 FOROLIVIEN. pRAECEDENTLIE INTES CANONICOS PAKOCHOS Die 10 febrvarü et 9 iunii 1923 Species facti. — In ecclesia cathedral! Forolivicnsi, praeter canonicum parochum eiusdem ecclesiae, adest parochus ecclesiae S. Thomae in S. Mercurialis, qui. vi unionis beneficiorum anno 1611 peractae, est Pnmicerius natus dictae ecclesiae cathedralis. Paroecia S. Mer­ curialis prima est inter paroecias civitatis, cum ob ve­ tustatem tum ob amplitudinem; complectitur enim fide­ les numero septem millium, dum paroecia cathedralis reccntior est et vix duo millia fidelium numerat Ante Codicis luris canonici promulgationem, ius praecedentiae inter parochos, vi consuetudinis, ex prioritate promotionis ad paroeciam determinabatur, ita ut 401 Episcopus, si quid committendum haberet parochis,- De­ cani ministerio uteretur. Et hac ratione usque in prae­ sens iure praecedentiae fruebatur actualis Primiceriusparochus, qui Decanus nomine et re habebatur. Evulgato autem Codice iuris canonici in quo. cano­ ne 478. statuitur: t Sicut parochus ecclesiae cathedralis, < ita vicarius paroeclalis Capituli cathedralis praecedit < omnibus abis dioecesis parochis aut vicanis. ... ». du­ bium exortum est utrum parocho ecclesiae cathedralis. qui est simplex canonicus, competat in casu ius prae­ cedendi etiam super parocho ecclesiae S. Mercurialis, qui unitam habet dignitatem Primicerii in eadem eccle­ sia cathcdralL Dubium tamen, uti patet, non respicit functiones capitulares. in quibus ius Primicerii certum apparet, sed functiones mere paroecialcs. uti parocho­ rum conventus, funera, processiones, etc., in quibus pa­ rochi dumtaxat interveniant. Canonicus parochus postulat ut applicetur pure et simpliciter praescriptum can. 478: Ordinarius vero petit ut praecedentiae ius adjudicetur parocho S. Mercunalis. qui. uti ipse ait, « è Primicerio nato della Cattedrale e < quindi ha in sé maggior somma di titoli, giacchè se < è parroco come tutti, se è canonico come 11 parroco t dclla Cattedrale, ha un terzo titolo che spetta a lui < solo come Dignità Capitolare >. Petitur igitur quid respondendum sit ad propositum dubium: An itu praeceientiae tn collegio parochorum compe­ tat canonico-parocho cathedralis, rei canonico Primice­ rio in casu. 1923 1CN 9 cap. 5 f 1 ss.) ncc iure novo statui Dignitates alhj canonicis ct presbyteris temper atque univerrim rv». cedere. Codex lus praecedentiae simpliciter et absolute tribuit tantum: a) Episcopo, qui in suo territorio prae­ cedit omnibus Archlepfscopls ct Episcopis, excepris Car­ dinalibus. Legatis Pontificiis et proprio Mctropolita (can 347); b) Vicario generali, qui praecedit omnibus clerieu. non exclusus Dignitatibus ct canonicis ecclesiae cathedrals etiam in choro et actibus capitularibus, nisi clericus cha­ ractere episcopali praefulgeat, et Vicarius generalis ecdem careat (can. 370. J 1); r, Dignitatibus aliisque characters episcopali ornaris, qui praecedunt omnibus Dignitatibus et canonicis in presbyterali tantum ordine constitutis (can. « i 1). Id sedulo atque opportune animadvertendum duco, ne quis - uti etiam in casu contigisse apparet - erroneam proreus interpretationem tribuat can. 468, f 1. atque inde falsa omnino consectaria, contra expressa Codicis prae­ scripta. deducat Ad Dignitates et canonicos quod attinet. Cedex expres­ sis verbis admittit peculiaria statuta ct legitimas consuetu­ dines circa ius praecedentiae. ’* In eodem Capitulo. mlcU " peculiaribus statutis vel legitimis consuetudinibus * Dignitates, servato inter se praecedentiae ordine, prae** cedunt canonicis ... " (can. 408. I 1). Tantum igitur abert. ut repugnet Dignitatem carere iure praecedentiae, uti con­ tendi videtur in actis huius causae, quin, contra, ipsemet legislator statuta forte contraria atque legitimas consuetu­ dines recognoscat. Quae omnia, saltem implicite, confirmantur canone 415, qui determinat relationes inter parochum ecclesiae cathe­ dralis et Capitulum. 4’ Contra applicationem can. 478, f 1, seu in favorem Dignitatis Primicerii, non adest in casu privilegium apostolicum aut speciale statutum vel/ consuetudo. Imi ex usu +Ï iampridem inducto ius praecedentiae non Primicerio qua tali, sed parocho antiquiori tribuitur. Etenim Ordinarius Forolivien.. in litteris ad haec S. Congreg. die 15 dee. 1921 datis, haec habet: " La consuetudine vigente sino alia pub” bhearione del Codice era che il parroco decano prece* deva gli altri colleghl. e questa rcgola di precedenza per “ anrianilA fu reccntcmente con fermata dal Vescovo ... Et m litteris item ad hanc S. Congregationem die 13 marin 1923 datis, subdit : *' a» Che 1'attuale Primicerio Parroco c * il mu anriano dei parroci urbani; b) Che nclla sua qua" Ida di più anziano presiede le adunanze dei parroci ... Unde cx consuetudine vigente Primicerius, non qua Dignitas seu Primicerius, sed qua parochus antiquior, cete­ ris parochis hodie praecedit Quae consuetudo manifeste ostendit, nullam huc usque repertam fuisse repugnantiam nullumque habitum esse inconveniens in eo quod, non Pnmicerio qua tali, sed parocho antiquiori praecedent'a competat: ideoque praefata consuetudo luculenter evincit vi luridica omnino destitui, quae in actis affirmantur, sci­ licet minus decere, ut praecedentia alteri parocho, potius quam Primicerio, tribuatur. Dicta consuetudo, si non est immemorabilis vel cente­ naria. a Codice (can. 5) penitus sublata est; sive autem im­ memorabilis vel centenaria est. et quidem debitis vestita conditionibus, ad normam eiusdem can. 5 tolerari potest. » Ordinarius existimet prudenter submoveri non posse. 5· Ex dictis liquet conclusio: vel iccus est tolerantiae consuetudinis immemorabilis vel centenariae, si revera ex­ sistit. ex qua praecedentiae ius parocho antiquiori compe­ tat. vel. secus, applicandum est praescriptum can. 478. » L ita ut praecedentia ad parochum ecclesiae cathedralis spec­ tet. Cum in actis non clare perficiatur probatio consuetu­ dinis. et potissimum cum nulla demonstretur causa cur in casu prudenter praetensa consuetudo submnveri non pos­ sit. ex stylo huius sacri Consilii iam pluries confirmato (Cfr. v. g. Zagabrien^ 13 nov 1920: A. A. S., XIII. 46» (LE 3021. standum videtur iuri communi Codicis. Quare, etc. Resolutio. — Porro in plenariis Sacrae Congregatio­ nis Concilii comitiis habitis ad Vaticanum die 10 fe­ bruarii et 9 iunii 1923. omnibus perpensis. Emi Patres proposito ut supra dubio respondendum censuere: Af­ firmative ad primam partem; negative ad alteram. Facta postmodum SSmo Dno Nostro Pio Div. Prov. PP. XI relatione per infrascriptum eiusdem S. Con­ gregationis Subsecretarium. Sanctitas Sua datam reso­ lutionem confirmare et approbare dignata est—I. Bru­ no, Subsecr. Vottx rûxjtUüRts. - Quaestio de iure praecedentiae in­ ter canonieum-parochum ecclesiae cathedralis Forolhriensis et parochum ecclesiae S. Mercurialis, qui simul est Digni­ us seu Prtmieeriu» netus dictae eccltwae cathedralis. haud difficulter videtur solvi posse. n opportunae liant distin­ ctiones et iuris principia probe spectentur. Sane: 1' Ex praescripto ran. 478, J 1. parochus ecclesiae cathedralls praecedit omnibus aliis dioecesis parochis. Ratio buxus praescripti repetenda esi ex dignitate praefatae ec­ clesiae. cuius nomine, ut patet ex ipsa vocis etymologia. Idelllgrtur ecclesia, in qua sede» seu cathedra'Episcopi trsstlt. quaeque proinde merito a canonist!! dicitur ecclesia Ziu-cpi, omnium ecclenorum dtoectris matrix, caput cccuncrum totius dioecesi» (cfr. Frances. De ecclesia calhcurnlt. cap. I. Gardas. Dc beneficiis cccUriusticu. part. 12. cap. 2. n. 35 is.; De Luca. Dc praeeminent-, disc. 4. n. 13 ss.. Pallottini. Collect, omnia»·» eonclurionum. etc., t. VIII, Eccleria matrix, nn. 3. 8. 9. 19 ss.). Praecedentia parocho ecclesiae cathedralis competit qua parocho, et quidem tn concursu aliorum parochorum qua 402 talium, minime vero temper/ et absolute in omnibus con­ Adn. L C. H NrT 52 (1925) 60; IP 4 (1924) 165; ME 36 ventibus vel functionibus. Unde non repugnat ut interdum (1924) 324 325 alius sacerdos - v. g. rector Seminarii, vel moderator pii sodalitii - praecedat parocho ecclesiae cathedralis. ri et quatenus hic non qua parochus, sed qua persona privata aut simplex sacerdos intersit. 2’ Etiam Dignitati Capituli - in casu nostro parocho-Pnmicer.o - competit praecedentia, at non qua parocho S. Mercuriali!. sed solum qua Dignitati seu Pnmiccrio. Quare nulla profecto est repugnantia, ut hic qua talis iure prae­ cedentiae gaudeat quidem in actibus capitularibus, qua pa­ 1923 IVN 9.-SC CONC. RESOL. AAS 16 (1924) 432-436 rochus autem huiusmodi lure careat. Hinc noviter spectan­ da et distinguenda est diversitas respectus, quae passim NICOSIEN. verificatur atque innumeris exemplis confirmari potest. Optioxis et electionis canonicorum. 9 iunii 1923 3* Sedulo notandum, nec iure antiquo (cfr. S. R. C.. Sutrina. 20 dec. 1«>3 (DAR n. 1501 ; Aqrigenttna. 2 dec. 1873 (DAR n. 14921. etc. Ferraris, Bibliotheca, etc., v. Canoni-I Species facti. — In cathedrali ecclesia S. Nicolai, eus, ari 7 et B, v. Praecedentia Boulx. Dc Capitulis. dioecesis Nlcosicnsis, collatio beneficiorum canonica- 587 1923 IUN 9 SC CONCILII. NICOSIEN.. OPTIONIS ET ELECTIONIS CANONICORUM lium fit per gradatam optionem et per electionem altcrcatim factam ab Episcopo et a Capitulo, exceptis digni­ tate archiprcsbytcrali et canonicatibus théologal! et poenitentiarlo. Quae praxis nititur praesertim bulla Pii VII Superaddita dici 17 martii 1816, qua eclcsia S. Ni­ colai, iam collegiata. erecta fuit in cathedralcm [Bull. Rom. Cont. t. 7 p. 1428-1442 sub dic 17 martii 1817]. Verum, cum in Codice, can. 396 § 2, prohibeatur optio, sive quoad dignitates sive quoad canonicatus (Pont. Comm.. 24 nov. 1920) (LE 308], reprobata con­ traria consuetudine, non obstante speciali induito apo­ stolico (Pont Comm.. 16 oct. 1919) (LE 210], sed salva fundationis lege; ct can. 403 statuatur ad Episcopum pertinere, < audito Capitulo, conferre omnia et singula beneficia ac canonicatus .... reprobata quavis contraria consuetudine et revocato quolibet contrario privilegio, sed firma contraria fundationis lege »; quaeritur: « An < dicta bulla Superaddita haberi debeat uti lex funda< tinnis pro Capitulo cathedral! Nicosiensl ad sensum « cann. 396 § 2 et 403 ». Co.ssuLTORis. - In re beneficiaria fundare est dare iucdum seu dotem pro beneficio; hoc sensu Codex, cann. 1417. 1448. 1471. et analogice cann. 1489-1494. loquitur de fundatoribus, de conditionibus in limine fundationis apposi­ tu. etc ; sed aliquando fundare beneficium in usu canonico idem est ac constituere, erigere: sic, cann. 1435 f 1. n. 2. reservantur beneficia fundata (idest, erecta) extra Romam, et Cone. Trid. (Sess. 25. c. V. dc rcf.) vult ut serventur quae statuta sunt in “ beneficiorum quorumcumque erectione seu fundatione ", Consequenter etiam lex fundationis, sensu stricto, signi­ ficat conditiones a fundatore seu dota tore legitime apposi­ tas; sensu minus stricto significat etiam statuta in actu erectionis condita ad tecta servanda vel compensanda iura quaesita tertii, cx gr. potestatis civilis propter concordata «1 alius personae ecclesiasticae, quae ex nova erectione patiatur damnum; sensu lato significat insuper concessiones Sbosas seu. prout vocabantur in reg. IX Cane.. " privia in limine erectionis concessa ", quae privilegia maio­ rem firmitatem habent ac illa quae post erectionem comple­ ri Um conceduntur./ His declaratis, ut pateat solutio difficultatis ab Episcopo Nicosiensi propositae, inquirendum est: 1·. in facto: quo ser.su ius optionis et alternae electionis in casu censeri de­ beat niti lege fundationis? 2·. in iure; quo sensu intelligen­ te est clausula can. 396 i 2 et 463: salua uel firma funda· boeii lege" * Ad rem haec ponimus: Γ Ius alternae electionis ct praesertim optionis, de quo in casu nostro, nititur lege fundationis sensu lato accepta, m privilegio apostolico concesso in limine erectionis. Enimvero: c) Ex bulla Leonis X diei 11 iunii 1521 ecclesia S. NicoUJ. iam paroeclalis cum archipresbytero et decem cappellams curatis, ad eius cleri instantiam, ut videtur, erigitur in colleeiatam cum dignitatibus, canonicatibus et beneficiis ’jupUcibus, quorum dotatio assignatur ex reditibus ipsius ecclesiae S. Nicolai, provisio vero statuitur facienda sem­ per. per electionem Capituli et confirmationem Archiepiscopi Messanensls. ex clericis eiusdem paroeciae si idonei repedantur. Porro, hoc ius electionis Capitulo concessum, in primis, quid magnum et rarum videri non debet pro illo tempore qao longe potlora ac nostra aetate erant generatim lura canonicorum (Wernz. t. Π, n. 78Û). Praeterea, species pro­ pter dictae fundationis nullimode apparet; deest enim Mtessaria alteritas inter ecclesiam dotantem et ens dota­ tum; favor huic non 1111 conceditur: auctoritas erigens nec «nuit quidem se moveri ad concessionem ex consideratione dolationis. Opponi potest quod, dotatione facta ex massa communi. •PM iuris dispositione oriebatur ex veteri disciplina (c. 25, X. ΙΠ. 38) Ius patronatus circa singula beneficia in favorem reexsiae dotantis, quod ius. cum fn casu ecclesia sit collejuta. exercetur a Capitulo. Ast etsi ius non necessariam «curaret expressam fundatoris reservationem ad aequis!tkr.em iuris patronatus, nullibi tamen concessit quod ad u.«n acquisitionem sufficeret dotatio facta ex massa commurj quocumque modo: porro in casu nostro non intelllgitor Guomcdo Capitulum vel ecclesia collegiata mereri ponIus electionis dotando semetIpsa. Etiam advertendum, ttaum luris dispositionem valere de iure praesentandi, jon vero de iure eligendi, quod est valde diversum, ita ut doceant canonlstae quod, si patronus patiatur ecclesiam patrcîutam fieri colleglatam, ius patronatus cessat, quia tunc non amplius praesentatio locum habet, sed electio (RelffeuaueJ. in 1. ΙΠ. t. 38. n. 125). Ius igitur electionis Cap.bLo collegiato Nicosiensl concessum non fuit propter fasdationem stricte dictam. Sed neque ad tecta servanda vel compensanda iura terω: nam quisnam esse poterat hic tertius cuius iura pes^mdarentur? Ex actis non apparet. Aequum quidem erat archipresbyter et cappcllani actuales/ fierent canonici; etiam ad dispositionem qua promovendi assumendi erant ex clericis paroeciae Pontifex moveri potuit ex rationibus duitatis, nempe qua bona ecclesiae S. Nicolai supponere Fetent acquisita ex parocclanorum oblationibus: ast quoad •bs èæctionls idem dici non potest et nihil aliud remanet rusi ut teneamus Pontificem ex mera benevolentia conVotvm cessisse Capitulo privilegium quod tunc temporis multa alia Capitula habebant, quo imo ct maiora habebant (cf. cx. gr. 1. 31. X. I, 6 ct causas citatas apud Monitore ccct, an. 1904. p. 442-443). b) V! Bullae Pi! VII Superaddita, diei 17 martii 1816. ec­ clesia collegiata S. Nicolai, postulante rege Ferdmar.do I. cui conceditur ius praesentandi Episcopum, erigitur in cathedralem. Capitulum numero augetur. dotatio item desu­ mitur ex reditibus ipsius ecclesiae, relinquitur Capitulo ius eligendi sed alternatlm cum Episcopo, admittitur tamen ius optionis, excepta dignitate archipresbvterali et cano­ nicatibus théologal i et poenitentiarlo conferendis ab Epi­ scopo praevio concursu (ibidem, p. 12. 14). De cetero con­ firmantur omnia quae antea Capitulo concessa fuerant. Hac bulla igitur Capituli lus electionis valde imminuitur ct reducitur fere ad tramitem iuris communis cx quo tunc electio canonicorum competebat simultanée Episcopo et Ca­ pitulo (Ferraris. BibL, v. canicatus,, art. II, n. 1. 5: Wemz. t. II. n. 781); unde ex hoc capite loqui non vacat de con­ cessione ex aliqua fundatione stricte dicta. Sed neque ius optionis tali titulo niti, patet cx eo quod etiam in hac bulla nulla species stricte dictae fundationis apparet, qua cano­ nici ius illud mercantur. Praeterea, Pontifex admittit ius optionis, quod forsan acquisitum fuerat ex consuetudine, prout apud alia Capitula accidit (Wemz, 1. c., n. 780), vel ex privilegio apostolico, prout Innuitur in eadem bulla p. 7 in fine. Hypothesis favorabilior canonicis est ut ius optio­ nis ortum sit in compensationem limitationis factae circa ius electionis; sed hoc Jus. ut vidimus, fuit ex privilegio concessum in limine erectionis; ergo etiam ius optionis non potest melioris huius esse naturae. c) Vi Bullae Pii IX Ad amplificandum 14 iulli 1847. Caitulo cathedral! S. Nicolai unitur Capitulum collegiale S. lariac Maioris. Quoad canonicorum lura optionis et elec­ tionis nihil de novo disponitur, nisi quod haec iura. prout habentur in bulla Superaddita, extenduntur ad canonicos ct beneficiarios addictos servitio ecclesiae S. Mariae (ib., p. 6). Quae in hac bulla difficultatem facere rideantur sunt verba haec dumtaxat: “ Quibus praetactis ... praestat omnino ut “ pristina iura. etiam patronatus, quibus unumquodque “ illorum huc usque potiebatur in ipsummet cathédrale “ Capitulum, simul Juncta conferantur ”, etc. Sed si con­ textus insplciatur. clare/ patet, ex mente Pontificis iura 435 illa patronatus non esse nisi fus alternae electionis de quo In bulla Superaddita, quod, de cetero, acquisitum fuisse per gratiosam concessionem factam in limine erectionis Pontifex nequaquam denegat. Ex hucusque dictis satis demonstratum videtur: ius elec­ tionis et praesertim optionis Capituli cathedralis Nicosiensis niti lege fundationis lato sensu accepta. Et hoc ex praefatis documentis positive evincitur, ita ut aliorum documento­ rum existentia, quibus contrarium probari possit, supponi nequeat. 2’ Sed difficultatem habemus in iure: can. 396 1 2 ct 403 relinquunt ne firmam legem fundationis late acceptam? Affirmativa sententia tenenda cui rideatur: a) ex eo quod a proprietate verborum non egreditur, et cum correc­ tio iurium sit odiosa, applicanda videtur norma can. 6 n. 4 et 23; b) quia etiam Concilii Tridentinl (Sess. 25. c. IX. de rcf.) amplae revocationes hac in re benignam interpretatio­ nem receperunt in favorem Capitulorum, uti docet De Luca (Theatr. verit., De benef., disc. 17, n. 9) citans resolutiones S. C. Concilii et decisiones Rotae, c) quia si voluisset re­ vocare privilegia concessa In limine erectionis, legislator expresse dixisset, sicut fecit in reg. IX Cane., d) lex funda­ tionis ridetur quod sit idem ae tabulae fundationis, sed is­ tae complectuntur descriptionem totius constitutionis insti­ tuti (can. 1490 f 1); ergo. Neque abs re erit advertere qued Codex cum vult significare solas conditiones a fundatore appositas, ea vocat voluntatem fundatoris, oblatoris (can. 420 ί 2. 422 § 2. 493, 494 { 2. etc). Negativam vero sententiam suadent rationes haud sper­ nendae: a) usus verbi fundatio in sensu stricto est magis proprius et longe frequentior in materia beneficiaria; b) iuxta declarationem Pont Comm., diei 16 oct. 1919. per can. 396 f 2 censetur revocatum speciale etiam indultum, et per can. 403 revocatur quodlibct contrarium privilegium con­ cessum in limine erectionis: c) manifesta est in Codice in­ tentio legislatoris restaurandi Ordinariorum ius liberae col­ lationis in quantum, salva aequitate, fieri potest: conformiter ad hanc Intentionem Episcopus non amplius exqui­ rere debet consensum Capituli in collatione beneficiorum et canonicatuum (cann. 403». lus patronatus non amplius ac­ quiri potest (can. 1450 5 1). iam existens prudenter remo­ veri debet (can. 1451 J 1): d) lex fundationis salva rema­ net per exceptionem, exceptio autem stricte interpretanda est, eo magis quod Ordinarius circa collationem beneficio­ rum habet intentionem in Iure fundatam (can. 1432 f 1). Hisce itaque hinc inde libratis, videant E®U Patres, quid in casu respondendum slty 438 B Resolutio. - In plenariis Sacrae Congregationis Con­ cilii comitiis, habitis die 9 iunii 1923 in Palatio Aposto­ lico Vaticano, proposito dubio: An post Codicem iuris canonici ius optionis et electionis alternati vae, susti­ neatur in casu. Emi Patres responderi mandarunt: Ne­ gative. Facta postmodum relatione SSmo Dno Nostro ia au­ dientia infrascripto S. Congregationis Subsecretario 5W f' r- η. 523-523 SC CONCILII - DE PROPAGANDA FIDE - RELIGIOSORUM concessa. Sanctitas Sua datam resolutionem approbare et confirmare dignatus est—I. Bruno, Subsccr. Ado. J. C ta NrT 52 (1925) 100-10Î; IP 4 (1924) 165-166; ΜΣ 37 (1925) 5 9 1923 IUN 9-23 erae Congregationis Subsecretarium. Sanctitas Sua in Audientia diei 11 subsequentis, datam resolutionem ap­ probare et confirmare dignata est—L Bruno. Subiecr. Ada. J. C. in NrT 53 (1927) 112 123. * (1926) 523 464; IP 5 (1925) |ia· ‘ me M 524 1923 IUN 9.-SC CONC. RESOL. AAS 17 (1925) 510-511 1923 IUN 12.-SC PROP. FIDE, INDULT. PART.· OXOMEN. Praesentiae choralis canonici Poenitentiarii Die 9 iunu 1923 Quaestio. — Novus Canonicus Poenitentiarius cathe­ dralis ecclesiae Oxomensis. de consulto Riîii Capituli et Episcopi, a S. C. Concilii humillime petiit resolutio­ nem huius dubii: < Utrum Canonicus Poenitentiarius < cathedralis ecclesiae Oxomen-, qui. vi Constitutionis < Supremae dispositionis Gregorii XV et iuris concor< dati Hispaniae, theologiam moralem docet m Semina< no. pro lucrandis distributionibus quotidianis prae< sens censeatur in choro horis quibus legit; an potius < eius praesentia ordinanda sit ad normam canonis 421 < I 1 >. Facultas fit societati in coxim uni visenti sine votis INCARDINANDI SODALES SOCIETATI. EOSDEM PROMOVENDI AD ORDINES SACROS CUM SOLIS LITTERIS TESTIMONIALIBUS ET CUM TITULO MENSAE COMMUNIS VEL MISSIONIS, ET TITULUM ORDINATIONIS IAM SUSCEPTAE IN ALIUM COMMUTANDI Roma. 12 iunii 1923 Reverendissime Paler, Lutte ris respondeo a Te die 15 pr. mensis aprilis datis circa nonnulla privilegia quae petis favore istius cui digne praees. Seminarii pro Mis­ sionibus Exteris. Constitutiones eiusdem Seminarii, ut probe nosti, ad­ huc adprobatae non sunt; immo a Te expecto novam earundem Constitutionum redactionem. Opportunum ita­ que haud censeo jam nunc petita privilegia pro eodem AxuLovTjtsio. - Videtur respondendum esse ad 1 par­ Seminario definitiva ratione concedere. tem propositi dubii, nepattre; ad 2 “ affirmative. Et sane, cum apertissimum ut praescriptum luris communis (can. Verum, ne damnum ex hac dilatione Alumnis ct Cl I I, praesertim si conferatur cum can. 42Û | 1, n. 2 et 3) Missionibus obveniat, per praesentes Tibi facultas fit ratio dubitandi tantum ex eo apparet quod citada Consti­ iuxta normas quae sequuntur procedendi, nempe: tutio Gregoni XV data pro regno Hispaniae sancit obliga­ tiones Canonici Poenitentiarii. inter quas est illa legendi a) Per iuramentum, in iisdem terminis pro Societate casus conscientiae spatio unius horae et difficultates sol­ Parisiens! pro Missionibus Exteris adprobatis» a singu­ vendi et postea disponit; “ Et quotiescumque canonici poelis istius Seminarii sodalibus emittendum, sodales ipsi “ mlentlariJ in huiusmodi oneribus et functionibus impediti eidem Seminario cooptantur, ita ut iuramentum incar" fuennt iuxta Concilii Trtdentinl decreta, in choro praedinatiom proprie dictae aequivalere dici possit “ sentes censeantur * Verum haec Constitutio in dioecesi Oxomen. quoad relatam Canonici Poenitentiarii obligatio­ b) Pro ordinationibus dictorum sodalium sufficere nem et respondentem eius interessenliam, fictione iuris. exinde poterunt litterae testimoniales Rectoris eiusdem servitio chorali. quando onere legendi casas conscientiae Seminarii ipse impeditus fuerit, usu non fuit recepta, ceu docemur per libro» puncta:urarum. Deficiente igitur onere per Conc) Sodales autem ordinantur vel titulo Mensae Com­ stitutionem Poenltentiario imposito, et favor lucrandi distri­ munis si in Seminario remanent, vel titulo Missionis, butiones ei collatus dum onus implet, deficiat necesse est quoties determinatae cuidam Missioni destinati jam fue­ Accedit: " Si legislator scit subditos detrectare legem et rint ... - dissimulat, videtur silentio eam suo revocare: si id Igno5,1 “ raL lex post decennium procul/ dubto evanescit: imo si d» Sodales denique qui ingressi fuerint Seminarium “ maior et sanior subditorum pars non obtemperat legi. istud iam sacerdotio initiati, excardinationis documen­ “ tenendum est legem relpublicae non expedire et praesutum scripto datum ab episcopis respectivis exhibeant " mendum est legislatorem in sua voluntate minime perse“ venturum, si id sciret, atque ideo cessat ’ (D * Annibale et iuramentum, ut supra, emittant, quo Seminario in Surnm,. L 203». Iamvero Gregoriana Constitutio est lex par­ perpetuum cooptati maneant Pro quibus, si necessa­ ticularis pro Hispania: ipsa quoad hoc onus vel non fuit rium videatur, titulus ordinationis, quo iam ordinati usu recepta, ut In pluribus dioecesibus inter quas Oxomen.. antea fuerant in alium titulum sive Mensae Communis, vel in desuetudinem abiit, ut in aliis; vel adhuc viget, ut sive Missionis, iuxta diversos casus, uti supra, commuta­ tantum In una vel altera. A tempore autem Gregorii XV plura elapsa sunt saecula: hinc In dioecesi Oxomen. eam ri poterit cessasse dicendum est. Et sic explicatur quod Canonicus Quae quidem facultates Tibi supradicti Seminani Poenitentiarius narrat et Episcopus cum Capitulo confir­ pro tempore Rectori vel Superiori, per praesentes tri­ mat. scriptores iuns canonici In Hispania, loquentes de buuntur usque ad definitivam Constitutionum adprooneribus Poenitentiarii. silere de munere legendi theolo­ giam moralem. bationem. Sed Poenitentiarius. in casu, si non tenetur legere theo­ Interim Tibi a Deo O. M. fausta quaeque adprecor logiam moralem vi Gregorianae Constitutionis, quam ces­ P. T. addictissimus servus.—G. M. Card. Van Rosslm. sasse ex dictis colligitur, bene potest teneri vl Concordati Praef. Franclscus Marchetti-Selvaggiani, Archiep. SeIn Hispania vigentis, quod permittit Ordinario, audito Ca­ leucien., Secr. pitulo. imponere onera specialia canonlcatibus. quae deter­ minantur in edicto convocationis ad concursum (Fcrreres. Inrt Canon.. I. S94. edit ait. 19201 In hac hypothesi Poenitentlarius teneretur quidem adimplere onus legendi theolo­ giam moralem ri m edicto vocationis ad concursum hoc cnus additum fuerit: sed non potest sibi vindicare ius ad distributiones chorales, quae, differenter a canonico theolo­ go. Canonico Poenltentiario laxative tribuuntur “ dum va­ cat confessionibus audiendis “ (c. 420. } 1, n. 2). Canonicus Igitur Poenitentiarius. relate ad distributio­ nes chorales, stare debet, etiam in casu, praescripto canonis 421. J 1. I. Quare, etc. • Raro. P. IACOBO WALSH. Superiori Seminer» de MtnrVno'l. Pro». N. 1523'23: Ex Archivo Generali Sociétés da Maryknoll pro 'onlbu5 * mit exteris. Adn. K. SCANLAN, Ordination end the Canoni­ cal Status of Clerics In Societies Without Vows, Romae 1960. p. 105-136; J. G. NUGENT. Ordination in Societies of the Cotnnoe Life. W«Won 1958. p. 164-215. 525 Resolutio. — Proposito in plenario conventu Sacrae 1923 IUN 23.-SC REL.. DECR. AAS 15 (1923) 357-353 Congregationis Concilii, ad Vaticanum, die 9 iunii 1923 habito, dubio quod sequitur. Circa moniales in gallia et in belgio « An Canonicus Poenitentiarius praesens in choro Religiosae sanctimonialium familiae, quae in Gallia « censeatur ad effectum lucrandi distributionis quotict in Belgio post rerum publicarum conversionem, initio « dianas. horis quibus theologiam moralem in Scminasuperioris saeculi, iterum coadunari coeperunt, ob nova < rio docet, in casu »: civilium legum placita talibus in audlunetis constitutae Emi Patres responderi mandarunt: sunt, ut Apostolica Sedes eas. nec ad antiquam comNegative ct servetur praescriptum can. 421 5 1 Co­ munemque Ecclesiae disciplinam stricte moniale , * nec dicis. votorum sollemnium vinculo aut clausurae papalis lege Facta postmodum dc praemissis relatione SSmo Dno obstrictas aestimaverit, sed sub Episcoporum auctoritate Nostro Pio div. Provid. PP. XI per infrascriptum Sa- cum votis dumtaxat simplicibus constitui siverit./ » 591 592 *3 lfr IUN 27-29 SC RITUUM - PIUS XI. MOTU PH. DE DOCTRINA CHRISTIANA Ad hunc rerum statum referendum est dubium, quod anno 1919 huic Sacrae Congregationi propositum ct, ap­ probante s. m. Benedicto XV. resolutum fuit (LE 1841; nihil videlicet innovandum esse circa dependentiam monialium praedictarum nb Ordinariis locorum.1 Cum tamen in ipsa responsione de talium monialium natura et flatu nihil determinatum sit et aliunde plures gravesque oriantur difficultates, praecipue cum agendum sit de constitutionibus monialium. quae regulas Ordinum se­ quuntur. ad Codicem accommodandis, ita ut pax et tran­ quillitas monasteriorum turbari facile possit, haec Sacra Congregatio, rem, diligenti studio sublectam, sol­ lemniter definiendam esse consuit. Itaque EE. PP. Cardinales Sacrae Congregationis Religiosorum Sodalium Negotiis praepositae, in generali coetu ad Vaticanum habito die 1· iunii huius anni, re mature perpensa, censuerunt supplicandum SSrito ut declarare et, quatenus opus sit, decernere dignaretur: I. In Gallia ct in Belgio moniales monasteriorum quae regulas Ordinum Regularium profitentur, seu qua­ rum vota ex instituto sunt solemnia. quamvis vota dum­ taxat simplicia emittant, esse vere moniales iuris pon­ tificii ad sensum can. 488 5 7, prout ceterae moniales in Ecclesia universa. II. Ea tamen monasteria Superioribus Regularibus, salvo peculiari privilegio, minime esse sublecta, ideoque ad normam can. 615 exemptione non gaudere, sed esse Ordinariorum locorum iurisdictioni sublectas in iis quae canones Ordinariis ipsis circa moniales attribuunt. III. Nihil vero obstare in praesenti quominus, si qaod monasterium id postulaverit, vota sollemnia, ser­ vata clausurae papalis lege, moniales emittere queant, dummodo id ab Apostolica Sede obtineant. Facta autem SSmo D. N. Pio divina Providentia PP. XI dc omnibus relatione in audientia habita ab infra­ scripto P. Abb. Secretario die 4 eiusdem mensis iunii. Sanctitas Sua praefatas declarationes seu decreta ut supra approbavit et confirmavit, amplissima quoad prae­ teritum, quatenus opus sit, concessa sanatione; ac prae­ sens decretum publici iuris fieri mandavit. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis Negotiis Religiosorum Sodalium praepositae, die 23 iu­ nii 1923—C. Card. Laurenti, Prae/. Maurus Serafini, Ab. 0. S. B.. Secr. « Acta Apostolicae Sedis, XI (1919), p. 240. (LE 184]. Ada. L CREU5EN ίη NrT 50 (1923) 434-436; Ph. MAROTO b CpR 4 (1923) 323-330; PrM 12 (1923) 77-81. 526 ra IUN 27.-SC RITUUM, RESP. AAS 15 (1923) 379 Dubium circa missam votivam SACRATISSIMI CORDIS IESU PRIMA FERIA SEXTA MENSIS Sacrae Rituum Congregationi sequens dubium pro oppxtusa solutione propositum fuit; scilicet: “ Pruna feria sexta mensis ianuarii incidente in diem " secundam vel tertiam vel quartam eiusdem mensis, per• mitutumc Missa de Sacratissimo Corde lesu. tamquam ' votiva solemnis. concessa per decretum S. R. C.. n. 3712. " DrMj et Orbis, diei 28 iunii 1889; an potius praefatae * Missae substituenda sit in casu Missa Puer natus est no" Ms de die 30 decembris, sine Commemoratione de Sa era2smo Corde lesu ? ”. El Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commissio­ ns voto, re perpensa, rescribendum consuit: NepcXire ad primam partem, affirmative ad secundam, mxta novam Rubricam specialem Missalls Romani, sub die 5 decembris, et Decreta S. R. C. Dubium, 8 iulii 1921 ILE yZj atque Hildesicn., 16 iunii 1922. ad XII et XIII (LE ai. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 27 Iunii 1923.—A. Cx». Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alerarxler Verde. Secretarius. Ada. EL 37 (1923) 290. n. 526-527 527 1923 IUN 29.-PIUS XI. MP. AAS 15 (1923) 327-329 De CHRISTIANAE DOCTRINAE INSTITUTIONE TOTO ORBE CATHOLICO ORDINANDA PIUS PP. XI Orbem catholicum Encyclicis Litteris cum primum alloqueremur, omnium malorum, quibus humana socie­ tas laboraret, unum remedium admonuimus illud fore, si pax Christi in regno Christi quaereretur; addidimusque huiusmodi regnum in terris non aliter constabiliri, nisi Ecclesiae labore et industria, dantis operam homi­ nibus educandis. Id autem tum maxime facit Ecclesia, cum pro suorum sapientia institutorum et legum pueris adultisque doctrinam religionis impertit Quapropter decessor Noster desideratissimus. Benedictus XV. per litteras a Sacra Congregatione Concilii [die 31 mail 1920. LE 276] datas,’ sacrorum Antistites ex Italia in­ terrogavit, num variis de religiosa populi institutione praescriptionibus obtemperaretur; ad quae illi inter­ rogata. pro sua quisque diligentia et studio, respon­ derunt Iam vero quod vigilantissimus Pontifex peropportu­ ne inchoaverat. Nos, hanc quoque tamquam hereditatem ab ipso traditam volenti animo recipientes, omnino per­ ficere decrevimus. Eius rei gratia, atque etiam ut huius incepti beneficam virtutem ad cunctas gentes extenda­ mus. placet admodum inire rationem, cum cogitationes ac studia bonorum omnium ad causam saluti communi tam coniunctam revocandi, tum praecipue sacrorum Pastorum toto orbe operam diligentiamque adiuvandi roborandique in re, qua nihil sane pluris interesse potest, idque instituendo apud Romanam Curiam pro­ prio quodam officio, quod dicitur, cuius ope Nos eam quam huic tantae rei debemus summam vigilantiam et curam in Ecclesia universa, melius ac facilius praestare possimus. Itaque, motu proprio ac de Apostolicae potestatis plenitudine. Nos Sacram Congregationem Concilii pecu­ liare Offi/cium instituimus et per has Litteras institu- 333 tum declaramus, quo velut instrumento utatur Aposto­ lica Sedes ad urgendam toto orbe terrarum obtempe­ rationem suis legibus de populo Christianae doctrinae praeceptis erudiendo: cuius Officii sit universam in Ecclesia actionem catechisticam moderari ac provehere. Equidem confidimus salutares inde perceptum iri fructus, maxime si ad Apostolicae Sedis auctoritatem ea prompta et alacris Episcoporum ceterique cleri bo­ norumque laicorum, quam dare solent, opera, quod non dubitamus, occesserit Sed tamen sinant, quotquot sunt ex utroque sexu consociationes soda lita tesque catholico­ rum. se a Nobis rogari, ut vel statas de catechismo conciones in sua quaeque paroecia ipsae in exemplum frequentando, vel clero parochiali adiutores ministran­ do, melius in dies de Ecclesia mereri velint in hoc quidem genere, quo nullum homini catholico nec san­ ctius nec magis necessarium esse videatur. Atque eo etiam vehementius rogamus devotas Deo ex utroque sexu familias, ut non modo singulos singula­ rum dioecesium suarum Antistites hac ipsa in re adiuvent, sed etiam curent in suis collegiis alumnos grada­ tion sic catechismo instruendos ut, cum plenius sapientiusque. quam solent, christianam doctrinam percepe­ rint, et suam fidem contra ea quae obiici vulgo con­ sueverunt, possint defendere ct eandem aliis quam plu­ rimis vel inculcare vel suadere nitantur. Illud etiam magnopere cupimus in praecipuis qui­ busque sedibus religiosarum sodalitatum quae iuventuti instituendae sunt deditae, ibi. praesidibus ducibusque Episcopis, scholas aperiri delectis cx utroque sexu ado­ lescentibus, qui accommodato studiorum curriculo for­ mentur iidemque, facto periculo scientiae suae, rite renuntientur habiles ad magisterium doctrinae Christia­ nae historiaeque sacrae et ecclesiasticae obtinendum. Qui igitur quaeque religiosis domibus praesunt, curae sibi habeant e suis sodalibus deligere quos vel eiusmodi scholas velint celebrare vel pueris puellisque prae­ cepta tradere./ 329 Episcoporum vero erit omnibus de religione scholis assidue advigilare; itemque dc opera in hoc genere po1 Acta Apostolicae SrrfU, ΧΠ «19»), p 299 SC STUDIORUM - DE PROPAGANDA FIDE - RELIGIOSORUM π. 528-531 sita deque rei exitu, maxime quod attinet ad scholas, quas diximus, albores ct collegiorum, tertio quoque anno ad sacram Congregationem Concilii accurate re­ ferre. Ita feliciter, speramus, fiet ut maxima illa na­ tionum catholicarum macula eluatur quae est divinae religionis ignoratio» increbrescente late reditu sitien­ tium animarum ad inexhaustos fontes veritatis et gra­ tiae, id est aquae salientis in ritam aeternam. Quae autem his Litteris statuimus, ea semper valida et firma esse iubemus. contrariis non obstantibus qui­ buslibet Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxix iunii. In festo Prmcipum Apostolorum, anno mdccccxxiii. Pontificatus Nostri secundo.—Pius Pp. xi. Adn. J. CREUSEN Ia HrT 52 (1925, 163-175. 528 1923 IUN 29.-SC STUD. DECR. AAS 15 (1923) 595-597 UNIVERSITAS CATHOLICA IN ΟΠΤΑΠ NOVIOMAGENSI INSTITUTA CONFIRMATUR UT FACULTAS THEOLOGICA IN EADEM CANONICE ERIGITUR q RETO DECRETUM 1923 IUN 29-IUL 30 529 1923 IUL 10.-SC PROP. FIDE, DECR. AAS 15 (1923) 59l Erigitur in urbe taurinensi collegium internationale a consolata pro missionibus exteris DECRETUM Ad Christianum nomen inter gentes latius propagan­ dum. haec Sacra Congregatio plura clericorum Collegia erigenda curavit, in quibus adolescentes, praeclaris ani­ mi dotibus praediti atque superne vocati, sacris disci­ plinis mature erudirentur ut missionale munus oppor­ tuno tempore rite assumere atque exercere possent Cum vero divini Evangelii praeconum necessitas haud inde cessaverit, immo nostris temporibus magis creve­ rit. haec eadem Sacra Congregatio novum pro missioni­ bus Collegium erigere volens ac merita Instituti quod a Consolata nomen habet, atque iam a multis annis in missionale opus incumbit, probe agnoscens, eiusdem Instituti domum principem in urbe Augusta Taurino­ rum in Collegium pro Missionibus hoc decreto erigit atque « Collegium internationale a Consolata pro mis• sionibus exteris » nominandum, idemque omnibus iuribus privilegiisque similibus Collegiis iam concessis ornandum decernit Datum Romae ex aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die 10 iulii 1923.—Pro È.mo Djio Card. Praefecto. F. Marchetti Selvaggiani. Archiep. Seleucien.. Secr. C. Pecorari. Subsecr. Archiepwcopus et Episcopi provinciae ecclesiasticae Ultraiectensis, ut suis nec non cleri fideliumque Ncerlandicnsium votis obsecundarent, enixe a Sancta Sede 530 Apostolica efflagitarunt ut Universitatem Catholicam in civ.tale Noviomagensi a Societate Sancti Radbodi exci­ tatam et tribus constantem facultatibus, nempe theolo­ 1923 IUL 13.-SC KEL. RESP. AAS 15 (1923) 457 gica. philosophico-litteraria et iuridica, suprema Sua auctoritate probaret ac firmaret. Simul et illud ab Ea tempus ad interponendum recursum utile contra postulaverunt, ut praedictam Theologicam Facultatem, Circa DECRETUM DEMISSIONIS RELIGIOSI TEMPORARIE PROFESSI tribus coalescentem sectionibus, nempe dogmatico-historica. scripturistica ct morali, canonice erigeret, facto Vide textum infra sub die 1923 Iul. 20: LE 531. eidem privilegio gradus a eadem icos conferendi tironi­ bus. qui, ordinario philosphiae ac theologiae in suis Se­ minariis confecto curriculo ad normam can. 1365. per triennium sacris disciplinis, tum iis. quae cunctis com­ 531 munes esse debent, tum iis. quae cuiusque sectionis propriae sunt, sedulo incubuerint ac statuta pericula feliciter absolverint - Quamobrcm. in plenario conven­ 1923 IUL 20.-SC REL.» RESP. AAS 15 (1923) 457-458 tu. habito die xix mensis iunii. EnU Sacrae huius Con­ gregationis Patres Cardinales nobilissimum Episcopo­ DUBIUM seu DECLARATIO rum Neerlandiensium consilium, omnigenas inter dif­ De recursu contra decretum dimissionis religiosi ficultates ad exitum deductum, meritis prosecuti sunt PROFESSI A VOTIS TEMPORARIIS laudibus, censueruntque Universitatem Catholicam in 537 civitate Noviomagensi. a Societate Sancti Rad/bodl ex­ Sacrae Congregationi de Religiosis propositum fuit citatam. probandam et confirmandam. Simul in id con­ sequens dubium pro opportuna solutione. venerunt ut Facultas Theologica in eadem Universitate « Cum in can. 647. § 2 sancitum sit. ut Religioso canonice erigeretur, cum privilegio gradus aendemicos « professo votorum temporariorum qui a Superioribus in Sacra Theologia conferendi, ea lege ut duobus prio­ « dimissionis decretum recipit, sit facultas recurrendi ribus annis disciplinae in facultate tradendae sint om­ « ad Apostolicam Sedem, et, pendente recursu, dimissio nibus alumnis communes, tertio vero anno sint ipsorum « nullum iuridlcum habeat effectum », quaeritur: propriae, qui uni vel alteri ex tribus sectionibus sunt < Quale spatium temporis concedatur ad recursum adscript!. - Die insequenti. Ssmus D. N. Pius PP. XI. « interponendum, quoad effectum suspensivum? ». referente infrascripto Emo Sacrae huius Congregationis Emi Patres Sacrae Congregationis Negotiis Religio­ Praefecto, hanc Emorum Patrum sententiam ratam ha­ sorum Sodalium praepositae, in plenario coetu ad Vati­ buit et confirmavit ct ad effectum adduci iussit, con­ canum habito die 13 iulii 1923. re mature perpensa, fidens fore ut Universitas Catholica, pastorali sollici­ respondendum censuerunt: tudini ct solerti vigilantiae Episcoporum Neerlandiae « Tempus utile ad interponendum recursum quoad concredita, fructus edat uberrimos, ac suo erga Sedem « effectum suspensivum. dc quo in can. 647, 5 2, esse Apostolicam obsequio ct catholicae veritatis studio, in­ « decem dierum ab intimatione decreti religioso dimister ceteras, floreat et emineat - Itaque Sacra haec Con­ « so facta, iuxta normam traditam in similibus casibus. gregatio. mandato et auctoritate Ssmi D. N. Papae. Uni­ « ut can. 1465. 1 1 et 2155, 5 1. 2 ». versitatem Catholicam in civitate Noviomagensi insti­ tutam. ct tribus interca facultatibus constantem, probat Facta autem relatione SS. D. N. Pio P. XI in audien­ et confirmat ac Facultatem Theologicam in eadem Uni­ tia habita ab infrascripto Sacrae Congregationis Secre­ versitate canonice erigit ct erectam declarat cum pri­ tario, dic 17 iulii 1923, SSrhus dubii resolutionem appro­ vilegio gradus academicos in sacra Theologia tironibus bavit conferendi, qui praelectionibus in eadem habitis inter­ Ut autem omnis ambigendi locus tollatur, tam circa fuerint, iis servatis conditionibus, de quibus supra, aliis­ terminum huiusccmodi, quam circa ea quae exinde se­ que de iure servandis. quuntur, haec Sacra Congregatio sequentia prae oculis habenda et servanda animadvertit Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Seminariis et dc Studiorum Universitatibus, die xxix L Recursum contra dimissionis decrctrum Religiosus mensis iunii. in festo Sanctorum Apostolorum Petri et interponere potest vel immediate per epistolam ad S. Pauli, anno mdccccxxhi.—Caietanus Card. Bisixn, C. de Religiosis mittendam, vel mediate, videlicet per Praef. lacobus Sinibaldi. Episc. Tiberi en.. Secr eum qui dimissionis decretum sibi communicavit 595 SC CONCILII - DE PROP. FIDE - RELIGIOSORUM ira IUL 25-AUG 31 1 Ad interpositi recursus probationem requiritur et sufficit vel authenticum documentum vel saltem fide dignorum hominum testimonium. 1 Tempus utile decem dierum ab intimatione decreti Religioso facta supputandum erit ad normam can. 34, § 3, n. 3*. et ita ut non currat si dimissus recurrendi ius Ignoret, aut agere non valeat iuxta dispositiones/ can. 3λ quapropter expedit ut Superior de praedicto iure et de limite temporis dimissum edoceat in actu ipso in­ timationis. 4. Recursus utili tempore interpositus effectum ha­ bet suspensivum; ideoque, donec decretum dimissionis a Sacra Congregatione de Religiosis confirmetur, ac de facta confirmatione Superior dimittens, authentico Sa­ crae Congregationis documento, edoceatur, dimissionis decretum nullum sortitur effectum, et exsecutioni de­ mandari nequii. 5. Pendente recursu, dimissus adhuc est Religiosus, ideoque eisdem ac ceteri tenetur obligationibus et po­ titur iuribus, et eodem prorsus modo ante dimissionem. Quapropter in domo religiosa commorandi ius et obli­ gationem habet, ct sub Superiorum obedientia manere debet, firmo praescripto can. 2243, § 2. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die 20 iulii 1923.—C. Card. Laurenti, Praef. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B., Secr. Aia. J. CREUSEN In HrT 51 (1924) 443-444; Ph. MAROTO h CpR 4 (1923) 355-359; REGATILLO n. 328; IP 3 (1923) 1Μ: PrM 12 (1923) 101-104. 532 1923 IUL 25.-SC CONC.» LIT. CIRC. AAS 15 (1923) 453 Ad revmos episcopos, de statutis capitularibus CONFICIENDIS VEL EMENDANDIS Quum Codex iuris canonici canone 410 § 1. decer­ nat i sua cuique Capitulo statuta ne desint, ab omni< bus dignitatibus, canonicis, beneficiariis religiose ser« vanda », huic praescripto plura quidem Capitula sive athedralia sive collegialia laudabiliter obtemperare sollicita fuerunt, sua statuta concinnando vel corri­ gendo. Constat tamen alia haud pauca adesse Capitula, quae •d antiquis statutis aut solis consuetudinibus, quando­ que lege reprobatis, adhuc reguntur. Quare haec Sacra Congregatio Concilii, cuius est moderari quae canonicos spectant. Episcopis mandat ut quisque proprio Capitulo terminum praestituat sex mensium ad sua statuta con­ ficienda vel ad iuris tramitem emendanda: quo tempore frustra elapso, Ipse Episcopus « eadem conficiat im< ponatque Capitulo ». Vix autem transacto ab his litteris anno. Episcopi tamdem Sacram Congregationem certiorem reddant de confectis aut emendatis statutis capitularibus deque eorum observantia. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Concilii, die 25 mensis iulii anno 1923.—D. Card. Sbarerni. Praef. I. Bruno, Subsecr. Adx HrT 51 (1924) 245; PrM 12 (1923) 99-100. 533 ira RL 27.-SC PF., DECR. AAS 15 (1923) 467-468 INSTITUTUM VERONENSE FILIORUM CORDIS IESU IN DUAS CONGREGATIONES SEPARATUR Sodales Instituti Veronensis Filiorum SSrhi Cordis lesu, qui ex diversis nationibus antehac congregabantur, bufc Sacro Consilio de Propaganda Fide nuper retule­ runt valde opportunum fore, ad incrementum eiusdem Instituti promovendum et ad concordiam animorum fo­ vendam. ut potiusquam ipsi in distinctas provincias dis­ tribuerentur, pars sodalium italica, ab aliis seiuncta, wla remaneret, sicut ab initio fuit, itaque Institutum to duas separatas et independentes Congregationes di­ videretur: quarum altera complecteretur italos sodales imulque cos, qui vellent ita lis adhaerere ac nomen 577 n. 532-511 Instituti Veronensis retineret domumque principem Ve­ ronae haberet; altera vero colligeret sodales austriacos et germanicos ccterosque aliarum gentium qui cum ip­ sis se coniungi optarent. Hoc igitur negotium, attenta rei gravitate, Eminentissimorum ac Reverendissimorum Sa­ crae huius Congregationis de Propaganda Fide Patrum examini atque ludicio in plenariis consiliis diei 27 men­ sis novembris anni 1922 propositum fuit; qui, adiun­ ctis omnibus mature perpensis, propositam divisionem admittendam esse ccnsuerunt, hac tamen mente: « An< tequam divisio partis italicae Instituti Veronensis « Filiorum a SSmo Corde a parte austro-germanica « exsecutioni demandetur, per Delegatum a Sacra Con« gregatione de Propaganda Fide designandum, defi< niantur omnes quaestiones sive oeconomicae sive alius < generis, auditis intéresse habentibus ». Quam quidem sententiam Ssmus Dnus Noster Pius div. Prov. Pp. XI in audientia eiusdem diei ratam ha­ buit et adprobavit Cum itaque Revmus P. Philippus Ma roto e Congre­ gatione Missionariorum Filiorum Immaculati Cordis B. Μ. V., Delegatus ab hac Sacra Congregatione, quaestio­ nes omnes inter utriusque partis praelaudati Instituti sodales rite composuerit, ac ea, quae rem oeconomicam attingerent peculiari conventione ab utraque parte ac­ cepta et signata definiverit, ad exsequendam iam pro­ batam eiusdem Instituti Veronensis divisionem per prae­ sens decretum haec Sacra Congregatio procedit/ Institutum ergo Filiorum a SSfho Corde lesu nuncu­ patum in duas separatas Congregationes religiosas, iuris quidem pontificii atque huic Sacrae Congregationi de Propaganda Fide sublectas, dividitur, quarum altera so­ dales italos eisque adhaerentes complectetur nomenque Instituti Veronensis nimirum: c Congregatio Filiorum c SSriïi Cordis lesu pro missionibus Africae centralis » cum ipsa Veronensi domo principe retinebit, altera ce­ teros sodales ex Austria et Germania praecipue oriun­ dos comprehendet et nomen_ habebit < Congregatio < Missionariorum Filiorum SSrni Cordis lesu >; utraque vero Congregatio Constitutiones nuper ab hac Sacra Congregatione recognitas, paucis pro diversitate Insti­ tutorum immutatis, accipiet, easque religiosissime ser­ vabit Quod vero spectat ad bonorum temporalium pro­ prietatem et administralionem conventioni iam ab utra­ que parte acceptae omnino standum erit. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, die 27 mensis iulii, anni 1923.—pro mo E. Cardinali Praefecto, Franciscus Marchetti-Selvaggiani, Archiep. Seleucien., Secr.—pro R. P. D. Sub· secretario I. Stanghetti. Off. 534 1923 AUG 31.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART. Facultas datur constituendi alterum in eadem provincia NO VITIATUM OB DIVERSITATEM LINGUAE ET NATIONUM Preces - Beatissime Pater, Cum sive ob magnum nu­ merum novitiorum. qui insuper ad diversas linguas necnon nationes pertinent, sive etiam ob exiguitatem omnium fere Conventuum regularis Provinciae FF. MM. Capuccinorum Tirolensis, minime sufficiat unicus novitiatus, hodiernus Moderator eiusdem regularis Provin­ ciae. ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter implorat, ad normam can. 554, pr. 2., speciale Indultum istius S. Congregationis de Religiosis, ut alius (secun­ dus) novitiatus stabili modo erigi valeat in Conventu loci « Feldkirch », intra fines laudatae Provinciae. El Deus, etc. Rescr. - Vigore facultatum a SSjdo Djio Nostro concessarum, S. Congregatio Negotiis Religiosorum So­ dalium praeposita, audito voto R. P. Procuratoris Ge­ neralis, R. P. Ministro Generali benigne commisit ut pro suo arbitrio et conscientia gratiam concedat iuxta preces, dummodo omnia habeantur quae de iure re­ quiruntur ad normam SS. Canonum. Romae, die 31 augusti I923.-Pro D.no Cardinali Prae­ fecto: Fr. A. Card. Frühwirttï. Maurus Maria Sera­ fini, Ab. O. S. B.. Secr. ’ Provîncî*e TIroJewi Ordini* F. M Cn: AOMCa» 40 (1924) 10. 598 Γ SC RELIGIOSORUM - SECRETARIA STATUS n. 535-537 535 *3 19 SEP 9.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· Sanantur vtstitiones, professiones et erectiones TERTII ORDINIS SAECULARIS S. FRANCISCI Preces - Beaduime Pater, Minister Generalis Ordi­ nis Fratrum Minorum Capuccinorum. absente R.mo P. Procuratori Generali, humillime rogat Sanctitatem Vestram, ut, pro bono spirituali Christifidelium qui sub vexillo Scraphici Patris militant, benigne sanare di­ gnetur quascumque vestitiones et professiones in Ter­ tium Ordinem saccularem S. Francisci. necnon ipsas erectiones Sodalitatum Tertii Ordinis, quae, ob quem­ libet defectum bona fide admissum, hucusque irritae sunt Et Deus. etc. Rescr. - Ex audienda SS.mi diei 9 septembre 1923. SSrnus D. N. Pius PP. XI. referente infrascripto Car­ dinali Praefecto S. Congr. Negotiis Religiosorum So­ dalium praepositae, benigne annuit pro gratia, ac prop­ terva mandavit committi Revuno P. Ministro Generali ut pro suo arbitrio et conscientia petitam sanationis gratiam iuxta preces concedat, servatis servandis. Datum Romae die mense et anno ut supra.-C. Card. Laurenti, Praef. Vine. La Puma. Subsccr, 1933 SEP 9-OCT 2 Π Santo Padre non dubita che la Giunta Centrale b quale ha giâ date prove cos! luminose di salutare attiviLA e di buon funzlonumcnto. svolgcrà In awcnlre un'opcra pù féconda dl bene. Invocando pertanto le più dette grazic del Cielo affinchê sia coronata dl frutti ognor più copiosi im­ parte di gran cuore in attestato ddla Sua paterna benevolenza a V. S. ed ai singoll componenti tt sullodato Con­ siglio. ΓApostolica Bencdizlone. Nel!'a gglun gère î miel fervidi voti di un awenlre sempre più prospero per l’Azione Cattollca. proflito volenUeri deli'incontro per raffermarmi con sens! di distinta e rincera stima ddla 5. V. lILma. affezlonatissimo per servir! * P Card. Gasfarrj. • in.cao D. Preeildi Adlonis Catholic · * Centralis in Itaiit: ME 35 (1923) 331-332. Vid· in documento aequent I textwn StiHrttwy»LE 537. 537 1923 OCT 2.-SECR. STATUS. NORMAE. PART.· STATUTA ACTIONIS CATHOLICAE ITALIANAE ΊΊ(olo I . DeU’Azione Cattollca Italiano. Art. 1. L’unione delle forze catto!iche orgamzzate per raffernwzione. Ia diffusione. 1’attuazione e la difesa dei principi cattolici nella vita individuate. famlgliare e so­ ciale. costituisce 1’Azione Cattollca I Lail ana. Essa é con­ * sacrât al Sacro Cuore di Gesù e come suo patrono speciale • AOMCxp 39 (1923) 24^-250. ha eletto S. Francesco d’Assisi. Art. 2. L’Azione Cattollca I tali a na com pre nd e lutte le organizzazloni che si adoperano a questo intento in ItalU second© çli insegnamenti della Ch lésa, gli indirizzl della 536 Santa Sede e sotto la dipendenza délia competente Autorilâ Ecclesiastica. Art. 3. L’Azione Cattollca Itallana attende al consegui1923 OCT 2.-SEC R. STATUS. LIT. PART.· mento dei suoi fini raccogliendo, preparando e addestrando i cattolici Italian! mediante le proprie orgamzzazioni. per Approbantur statuta Actionis Catholicae in Italia adoperari! ncll’esercizlo della sua attività sotto la guida di norme direttive comuni e coordinando lutte le opere ed Dal Vaticano 2 ottobre 1923. Ulmo. Signore. Mi sono reistltuzioni che esercitano funzionl ad essa appartenenti se­ cato a gradua premura di sottoporre alla benevola consi­ condo i fini suoi propri. deratione del Santo Padre il testo degU Statuti dell’Axione Art. 4. Sono organi dclFAzione Cattollca : Cattollca Itallana. direltl a disciplinare le nostre grandi organizzazloni cattoll che. per dare ad esse quelFunità di a> La Giunta Centrale deU’Azione Cattollca, che ha Indirizzo che agevoli 11 raggiungimento del nobilissimo In­ aile sue dirette dipendenze le Giuntc Diocesane. e per U loro tramite. 1 Co rts! gli Parrocchiali ; tento di cooperare alla cnsuana restaurazione della so­ ciety. b) le Organizzazloni nazionali coi rispettivi centri Dio­ cesan! e Parrocchiali. Sua SantiU, non «tante le gravissime soUccitudini del Minister© Apostolico. si è compiaciuta rilevare come la Art. 5. La Giunta Centrale è l'organo direttivo e coordi­ Giunta Centrale, nella preparazione degll Statuti. abbla * nator di lutta l’azione: essa ne csamlna i problem! gene­ saputo oltenere lo scopo propostosi senza mencmare le sinrali. ne studia le soluzioni e impartiscc le norme aile orgsgote autonomie. Nel breve volgerc di tempo dalla sua conlzzazioni. afflnchè prowedano alla loro attuazione, invi­ stttuzione. essa ha dato cos! frequenti prove della sua attivigila su! funzionamiento di tutte le istltuzioni. che operano tâ. delb sua esatta comprensione dei problem! e del bisogni neU’orbita deU'Azione Cattollca. cura il coordinamento art nail e del suo relo nel prowedere i mezz! pm attL Per­ della loro operosltâ per il migliore raggiungimento del fini tanto Sua Santitâ ri compiace dl tributare a V. S cd a comuni; promuove l’Azione Cattollca dove e corne occorra; tutti 1 componenti della Giunta il meritato encomio. rappresenta la collettività del cattolici Italian! organizzatl Ormal l’Azione Cattollca Itallana entra in un periodo di L’Autoritâ della Giunta Centrale è rappresentata nelle vlgoroso sviluppo: 1 solennl Documenti Pontifici hanno Diocesi e nelle Parrocchie dalle Giunte Diocesane e dri chiaramenle affermato quanto ria cara all’Augusto PonteConsigü Parrocchiali. nel modi e con le Umitazioni di cul fice e quanto frutto Egll se ne riprometta per la propaga­ si t rat ta qui appresso. tion e difesa della fede. e per la restaurazione della so­ Art. 6. I cattolici italianl partecipano all'Azione CattoUca ciety In Gesù Cristo. Pertanto. come ogni cattoljco dove Itallana iscrlvendosi. secondo le rispettive c a ratteristiche sentire ll bisogno ed il dovere di dedicarsi od almeno di individual·! e social! in una delle seguenti organizaadonx contribuée a quest'opera di apostolato. cos! deve sentire LI nazionali: blwgno ed il dovere di coordinarsi. secondo le possibility, agll organ! di axione riconosciuti. se non vuole «poni al 1· Nella Fedcrazlone Italiana degll Uomini Cattolici: pericolo dl render * 1'opera sua sterile, se non anche distur2' Nella Society della Gloventù Cattollca Italiana; batrice c dannosa. 3* Nella Federazione Universitaria Cattollca Italiana; E polchè l'attività del cattolici organizzatl. tn quanto è 4’ Nella Unione Femminile Cattollca Italiana. suddivfsa partecipazlone dei laic! alia missione propria della Chlesa. in tre sezioni: non ê un'azione poUlica. ma religiosa, non direttiva dell'ordine teorieo. ma esecutrice nell’ordine pratlco. ê necessario a) Unlone fra le Donne Cattolichc d ltalia ; che le «variate (orme di tale attivity trovino nella Gerarb) Gioventû Femminile Cattollca Italiana; chia EcHeslasllca 11 loro centro disc ip linat ore. Di qui ü c) Unlversitarle Cattolichc Itallane. (unzlonamento dei Consign parrocchiali. delle Giunte DioQueste organizzazloni procedo no sccondo i rispettivi sta­ cesane e della Giunta Centrale alla diretta dipendenza dell'Autontà Ecclesiastica. Naturalmcnte questi organi devono tuti e regolamenti. in ptena autonomia e sotto la direxlcoe e la responsabilità dei loro organi statutarl per quanto avere, dl fronte aile varie Association! futizioni elevate e concerne H raggiungimento de! loro fini specifici, e predi auteri tà. perché solo in tal modo tutte le energie dei catloUxh avranno un Lndirizzo ed un vlgoroso impulso. cipuamente per la formazione, l’addcstramento. e rapplica· zione degll associati all’esercizio dei doveri deU’Axkme Slccome pol il motto deU'Azione Cattollca non pub esseCattollca. re che quetfo del Papa *. Pcx Christi in Regno Christi, cosl nelTespkcarione délia loro attivltà i cattolici tengano sem11 loro concorso nel raggiungimento degll scopi generali pre présente che se gli errori debbono esxere combatlutl. delVazione stessa ed il loro coordinamento si attuano sotto gli uomini debbono sempre esscre oggetto d! amore frater­ la superiore guida della Giunta Centrale deU’Azione Catno. ai il n chê almeno per la via délia carità siano condotu a * ca U Italiana conoscere la belleia della nostra fede *. che U supremo fine, cloê U bene delle anime, comprenne tutti gli altri alti e Tltolo 1! - Della Giunta Centrale. noblll ideall *. che Importando la professione di catloUco U rvspetto dl ogni leglttlma potestA. essa è perciô steseo ef­ Caf. I. — Cosrrrczioxr g κγχζιοναμκντο ficace elemento di ordine e di tranquillilû. di educazlone Art. 1. La Giunta Centrale dcll'Arione Cattollca si com­ morale e di progresso civile ', dl qui U contributo prezioso pone. che rAztone Csttolica non pub non dare al ragglunglmento a) del Présidente Generale c di quattro membri di e al mantenimento della pace, e perciô U diritto. nell’intenomina del Santo Padre ; resse stesso della civile weietâ. di essere rlconoscluta e tutelata nel Ubero svolglmento del suo programma. b) di membri dl diritto. come appresso. 599 600 IW3OCT l STATUTA ACTIONIS CATHOLICAE ITALIANAE Essa dura in carica due anni e si rinnova non oltre 11 H dicembre dei secondo anno dalla sua costetuzione. D Présidente Generale e i membri di nomina pontificia sono designati dal Sommo Pontefice felicemente Regnante ito scade re di ogni biennio o nel caso di cessazlone dalIWteto delle persone cosl designate. I membri dl diritte sono i President! pro-tempore delle organizzazloni nazionali maschili, la Présidente e le Viceprôidentl pro-tempore dellTJnione Femminile Cattollca ItaLxna. Essi coi dccadcrc della loro carica decadono pure dalla carica occupata in seno alia Giunta Centrale, e v< tooo sorti tu IU dai loro successori. La loro partecipazione alia Giunta Centrale è personale ; in caso di assenza. essi non possono delegare altre persone o rapprcsenlanU In seno alia Giunta. in caso dl congcdo temporaneo rcpolarmcnte concesso, interverrà in loro vecc b persona designata a reggere temporaneamente 1’organlzouonc. ma solo per la durata dei congcdo. Art. 8. La Santità del Sommo Pontefice in occasione di ciascuna ricostituzione della Giunta Centrale, nomina un Assistente Ecclesiastico Generale dell’A. C. L te cui funzioai n tvolgono per lutta la durata In carica della Giunta Centrale e cessano con lo scadere di essa. Art 9. La Giunta Centrale si riunisce ordinariamente usa volta al mese su convocazione dei Présidente Gene­ nte; in via straordinaria si riunisce tutte te volte che 11 Présidente Generale ritenga opportuno convocarla o quan­ do un term dei suoi membri glie ne faccia rich les ta scritta. La Giunta Centrale determina in ogni riunlone il luogo e la datta della convocazione ordinaria successiva. Π Prési­ dente Generale determina di volta In volta 11 luogo e la data delle convocazioni straordinarle. La Giunta Centrale è riunita validamente con la pré­ senta di due terri dei suoi membri : essa discute sugli argoinentl posti all’ordlne del glomo e delibera a maggioranza relativa. Opü membro della Giunta Centrale ha diritto di fare senvere all’ordine del glomo della riunione successiva quelle interrogazionl. mozionl e proposte che ritenesse op­ portune purchè ne faccia rich lesta scritta e comunichi il teste della interrogazione. della mozlone e della proposta, almeno dieci giorni avant! la data stabilita per la convocabone della Giunta Centrale. Di ogni riunione della Giunta Centrale è st eso il verbale, che. approvato nella riunione successiva, sarà sottoscritto, Li segno di autenticità. dal Présidente e dal Segretarlo d£Ia Giunta. Art. 10. Le rlunion! della Giunta Centrale sono presledute dal Présidente Generale e in sua vece dal Présidente pcà anziano di età. La Giunte Centrale, subito dopo la sua costituzione. ssmina nel suo seno un Tesoriere; nomina pure, anche fuori del suoi membri, un Segretario Generale, al quale ραό affidare anche le funzioni di Segretario della Giunta ; a questo caso il Segretario Generale parteclpa aile ri unio­ ni della Giunte con voto consultivo e ne stende il verbale. Art. 11. Π Présidente Generale rappresenta l’Azione Cattobea Italiana, predispone la trattazlone degli argomenti da jottoporre alla dcliberazione della Giunta Centrale, c ne rttoa le decisioni : cura il normale andamento dcH'attività défia Giunte. NeU’esercizio delle sue funzioni si tiene in costante re­ lazkme con l’Assistente Ecclesiastico generate deU’Azione Cattollca Italiana. Π Tesoriere provvede alla raccolta dei mezzi finanziari pr 11 vita e lo sviluppo della Giunta Centrale e dei suoi offici: ed all’uso di ‘altri mezzl secondo 1e• deliberazionl délia Giunte Centrale Π Segretario Generale dirige gli Ufficl della Giunta Centrale conforme aile sue deliberazionl. in armonia aile xnmoni impartite dal Présidente Generale Art. 11 L’Assistente Ecclesiastico della Giunta Centrale npla perché l’attività dl essa sl svolga secondo 1e norme delà Santa Sede; interviene allé adunanze della Giunta e pirtecipa alie riunloni generali c speciali da essa convoca­ te. ha facoltâ di sospenderne le deliberazionl, qualora 1e ravrtusse in contraste con 1e direttive superiori. Ραό convocare gli Assistenti Ecclesiastici delle organiz­ ation! nazionali per coordinarne te funzioni ai fini gene­ rali deU’Azione Cattollca. II. Consulta e omet speciali Art 13 E’ Istituito presso la Giunta Centrale un organo flzaultivo denominato ** Consulta w; essa ha lo scopo di cdicare la soluzione più conveniente delle questioni dottriMÜ e pratiche. che la Giunta deliberasse di sottoporre al a» pudizio nell’esplicazione deU’attività cattollca collectiva la lui la. U " Consulta * è composta d! membri scelti dalla Glunîa Centrale d’accordo con l’Assistente Ecclesiastico fra pervce eminent! per dottrina e per esperienza nel campo crttoUeo. Ne fanno parte d! diritto l’Assistente Ecclesiastico della Gtusta Centrale e gli Assistenti Ecclesiastici delle organlzuitoce nazionali. Ew dura in carica sino allô scadere della Giunta CenL-ale che l?ia costituita. Capo 601 n. 537 Puô essore divisa In sezionl. secondo Ia natura delle materie trattate. E' prcsiedula dall’Assistente Ecclesiastico della Giunta. Per il funzionamcnto la Giunta ha facoltâ di deliberare uno speciale regolamento. Art. 14. La Giunta Centrale ha facoltâ di istituire, dipendenti dalla Scgretaria Generale, uno o più Uffici speciali per lo studio e la soluzione dei diversi probleml concer­ nenti l'attività cattollca, per la formazione delle proposte da sottoporre alla Giunta stessa e per la migllore assistenza nella attuazione de! suoi deliberate. Nel deliberare la costituzione di tali uffici la Giunta Centrale cmanerâ 1e norme regolamentari per il loro funzionamento e prowederâ ai mezzi relativi. III. Bilancio E CONTRIBUTI SOCIALI Art. 15. Per gli effettl amministrativl la vita della Giunta Centrale è suddivlsa in esercizi finanziari. Clascun esercizio finanziario va dal 1* gennaio al 31 dlccmbre di ogni anno. Non oltre il 31 dicembre di ciascun anno il Présidente Generate, d’accordo col Tesoriere, predlspone il bilancio Preventive dell'esercizlo e Io présenta alla Giunta per esame e l’approvazione. Esso è distinto: per le entrate, in una parte ordinaria comprendente i contributi sociali e gli interessi sui capitali, e in una parte straordinaria, comprendente te offerte e qualsiasi altro provento straordinarlo : per le spese. il bilancio preventive è suddiviso in capi­ tol! di spese. Non saranno ammesse spese occedenti il limite preven­ tive, o non comprese nei capitoli considerati dal preven­ tive, senza espressa facoltâ della Giunta Centrale. Sempre entro 11 31 gennaio di ogni anno. 11 Présidente Generale c il Tesoriere sono tenuti a predisporre e a presentare alla Giunta il bilando consuntivo dell'esercizlo precedente, per la sua approvazlone. Art. 16. I contributi sociali, di cul nelTartlcolo prece­ dente. sono determinati nel modo seguente: Ogni anno la Giunta Centrale mette fuorl la tessera deU’Azione Cattollca Itallana. la quale consta di una parte comune a tutte te organizzazloni nazionali e dl una parte propria dl ciascuna organizzozione. Il modelio. le parti colarità di distribuzione. il prezzo di cessione che le organizzazloni nazionali dovranno comspondere alla Giunta Centrale saranno deliberati annualmente dalla Giunta stessa. Taie prezzo puô comprendere anche i contributi spettanti aile Giunte Diocesane. Le tessere sono date, per la distribuzione. ai centri na­ zionali delle singole organizzazloni. i quali vi prowedono sotto la loro responsabilità a mezzo dei rispettivi organi dipcndentL Capo Tltolo III - Organi locali. Art. 17. La Giunta Centrale esercita la sua funzlone direttiva e coordinatnce nelle diocesi per mezzo delle Giunte Diocesane e nelle parrocchie per mezzo dei Consigli parroc­ chiali. con dipendenza degli Ecczni Ordinari per la intera diocesi. e dai Rev.mi Parroci nelle singole parrocchie. I. Giunte Diocesane Art. 18. La Giunta Diocesana assume la denomlnazionc di “ Giunta Diocesana di ...... ” prendendo il titolo dal nome del capoluogo della diocesi. Essa è il centro direttivo dell'Azione Cattollca Generale della Diocesi. Ha per ufficio: a) di sollecitare dal rispettivi centri superiori la co­ stituzione delle organizzazioni diocesane corrispondenti aile organizzazloni nazionali che compongono la Giunta Cen­ trale. nonchè di quelle altre istltuzioni ed opere che si ritengono convenienti al fini deU’Azione Cattollca; b) di coord inare l’opéra pratica. imped end o il sovraporsi di iniziative e il loro contraste, tutelandone sempre autonomia e la dipendenza dai rispettivi organi centrali; c) di disciplinare l’opéra comune in ordine a quel pro­ blem!. che toccano i cattolici appartenenti a più organizza­ zioni (dccoro del culte, manifestazioni religiose puobliche. difesa della famiglia e della scuola cristiana. propagazione della iode, difesa della pubbllca moralità. osservanza del precetto festivo, lotta contra la bestemmia e il turpilo­ quio. ecc.); d) di studiare 1 probleml che riguardano l’attività colletiva del cattolici o che ne implicano la responsabllitâ. e di esaminare te norme a cui essi debbono attenersl; e) d! curare in genere che le deliberazionl della Giun­ ta Centrale siano at tua te nelle diocesi in modo armonico e secondo lo spirite, con cui l’organo centrale ha inteso venissero interpretate; D di promuovere la costituzione dei Consigli parroc­ chiali e di assisterli nel loro funzionamcnto. Art 19. La Giunta Diocesana è costituita: 1· Dal Consiglio dl Presidenza: 2* Dall’Assemblea Diocesana. Nella sua opéra di studio e dl eseeuzione essa é assisteta Cato P 602 o r ETO η. 537 STATUTA ACTIONIS CATHOLICAE ΓΓ ALIANA E OCT t daHTJfflcio di Sepretaria c puô ccstitulre nel suo seno uno vino In particolare difficoltâ di comunicarionl interne, pos­ o più secretariat) diocesan! in comspondcnza alie diverse sono avere autorité dalla Giunta Centrale di raggrupparr ferme di attivitâ della Giunta Centrale. I loro Consigli Parrocchiall in più zone c dl cosiitulrc n President! del Consigli Parrocchlali delle zone, c con pirtlArt. 20. Π Consiglio di Pres.'derua della Giunta Diocecolan delegati delle organizzazioni cattoliche diocesane sana è composto d: un Présidente, nominato dali'Ordinario special! Consigli dl zona, i quali abbiano I'ufficio di coorDiocesano. del President) Diocesan! pro tempore delle or­ dinarc Fattivttâ generica delle Assoclaxioni cattoliche deL< ganizzazioni che cnmpongono la Glunta Centrale, e da due zone stessc. a cinque membri eletti dalFAssembles Diocesana. In questo caso. 1 Consigli Parrocchlali sono rapprcsenUu Π Segretario puô esserr nominato anche fuori de! Conin seno nll’Ascmblca diocesana dai President: del CeaWüUeri dl G iunta. nel quai caso assiste aile sedute de! sigil di zona. Cr.nuglio con veto consultlvo. La Giunta centrale, che sola puô concedere TautortU di Qualora siano eostitulti i Secretariat! Diocesan! di cui cui sopra. déterminera, asslrme alia Giunta Diocesana. le alTart. 19 i loro dirigenti possono assistere aile riunloni dl norme ed i modi pci funzionamento dei Consign di zoaa Glunta con voto consultivo. Art. 27. Lc Giunte Diocesane hanno facolti di compi­ Art. 21. Π Consiglio di President della Giunta Dioce­ lare uno speciale regolaxnento per disciplinare in n»dj sana dura in canca due anni, alio scadere dei quah tutte plû precise la loro propria attivitâ. le cariehe. siano di nomina deHOrdinano siano elettivc. vencono rinnovaîe. Tale regolamento dovrà esse re sottoposto alia Giunta centrale per la sua approvnzione. Nel’a prima riumone successiva alla sua costituzione. il Consiglio nomma nel suo ser.o uno o due vice-president! e Art. 23. La Giunta centrale potrà in via di cccezione perun tesoriert. Puô nominare anche fuort dei suo seno duc mrttere dt volta in volta la costituzione di Giunte interrevisort diocesane. nel quai caso la dellberazlone di autorizzaziooe slablllrâ le modalltâ partlcolari del loro funzionamento. Per la cestiturione c il funrionamcnlo del Consiglio dl Essa potrâ molire coordinarc le attribuzlonl di Giwtte Presidenza della Giunta Diocesana si applicant) per ana­ logia le norme stabilité per la costituzione c ü funzlonaDiocesane fra loro finitime, qua I ora vi siano nctcvoli iniermento della Giunta Centrale. ferenze reciproche tra la giurisdizlonc ecclesiastica e quelU ammi n istrauva. Art 22. Π Cnnsigbo dl President della Giunta Diocesa­ na ê organo deliberativo con tutte le facolU sia ordinarie Czr-o II. - CoxsicLi parhocciuau che straordinarie cccorrenti per normale svolgimento dell'azione cattolica generale r.clla Diocesi. Art. 29 In ognl parrocchia della Dioceai FAz tone Catlohca locale è rappresentatata dal Consiglio Parrocchiale Le me deliberazionl sono esccutive. e contre di esse ê eoedtuito dai President! delle Associationi, istituzlonl ed solo ammesso il rtcorso alla Giunta Centrale delFAzione opcre cattoliche maschfli e fcmminlli. esistenti in parroc­ Cattobca lultana. chia. Dove questi siano in minor numero di cinque. 11 Esso è tenuto a dare relazlone periodica de! suo opeConsiglio, fino a raggiungere quel numero è integrato dal ratn airAssembles Diocesana. vice-presidentl delle vane Association! cd istituzioni e m Alla fine di ognl anno stenderA una relazione morale e mancanza d: essi. dal Segretari. Il Consiglio ha carattere flnanzlana, la quale. previo il parere dell'Assemblea Dioce­ di organo direttivo e coordinator© dell’Azione Cattolica sana. sari comur. ica ta aU'Ordinario e alla Giunta centrale. generale della parrocchia per ciô che rigua rd a Fattivita parrocchlale e funziona sotto Falta direzione del Parroco. Art. 23. In occasione della costituzione della Giunta Diocesane. FOrdlnario Diocesano ne nomina FAssistente Art. 30. NeDe Parrocchie dove non esistono Assoclaztoni Ecclesiastico. le cul attribuzloni corrispondono ne’.l'àmbito Cattoliche il Consiglio sarù formato da un gruppo di par­ délia D.’occsj a quelle delTAssistente Ecclesiastico della rocchia ni scelti dal Parroco tra i mlgliori per sincerity dl Giunta Centrale. sentimiento religioso e per specchiata condotta nella vita cos) privata come pubblica. In questi casi Π Consiglio assu­ L’Assùtente Ecclesiastico della Giunta Diocesana puô me fl caratt ere di organo promo tore dcll'Azione Cattolica convocare periodi came nte gli Assistenti Ecclesiastici delle organizzazioni cattoll che diocesane in essa rappresentate. parrocchlale d’accordo coi centri diocesani. per lo studio e la solurione del problem! comuni che si Art. 31. Il Consiglio Parrocchlale ha I'ufficio: nreser, tasser o neU’escrcirio della loro attivitâ. nonchè per dl di coordinare e sostenerc le diverse forme di Assol'opportuno coordinamento della loro azione propria, e per ciazioni. istituzlonl ed opere cattoliche in parrocchia. susc: sottoporre aU'Ordinario Diocesano U loro parere collegiale tandone le attivitâ e curandone la concordia di Uvoro: su]la proposta dl nomina degli Assistenti Ecclesiastici nelle singole Associazionl Cattoliche della DioccsL b) di promuovere e dirigere nell’àmbito della parroc­ chia le intzlative di carattere generale con partlcolare L'Asslstente Ecclesiastico della Giunta Diocesana scade risguardo aile manifestazioni di fede c di pietà religiosa, e con lo seodere della Giunta Diocesana. all’incremento della cultura religiosa sociale ; Art 24. L *Assemblez ê costitulta; c) dl curare Fcsecuzlonc in parrocchia delle inlziatlve fl) dal Consigned della Presidenza: promosc dalla Giunta Diocesana c di seguirne le istrub) dal tre membri nominati dali'Ordinario Diocesano ; zloni. C) da due a ouattro delegati dei M. R. Parroci della Art. 32. Π Consiglio elegge nel suo seno un Présidente e Dioccsi designati dairOrdlnario Diocesano; un Segretario. Il primo è membro dl diritto del rispettiro d) dal Segretario Diocesano; Consiglio dl zona e delFAssemblea defla Giunta Diocesana. e» dal dirigenti del secretariat! speciali; conforme all’art. 24 fl da altri delegati delle orcanlzzazioni cattoliche dio­ Art. 33. Π Consiglio si raduna ordinariamente quante cesane rappresentate nel Consiglio dl presidcnra, designati volte 11 Présidente ritenga opportuno o necessario, oppurr in numero da due a quattro da ciascun Consiglio diocesa­ almeno un terzo dei membri ne faciano domanda. no: ma Unto fl Circo’o diocesano della Federazlone UnlArt 34. I membri del Consiglio durano in carica per versitana Cattolica Italiana quanto quelle delle Universitutto il tempo che rivestono la carica corrispondcnte nefle Une Cattoliche Italiane possono designare ciascuno un singole Associazionl: in ogni caso 11 Consiglio si rinnova solo delegato; integralmente ogni due anni. 9) dal President! del Consign Parrocchlali regolarArt. 35. DeU ’opera compiuta e delle iniziative in corso menv» costituifl e dai President! del Consigli di zona, con­ o allo studio, il Consiglio Parrocchlale darâ relaziooe siderati dall'art. 26. scritta ogni semestre alla Giunta Diocesana. o al rtspettivo Art. 25. L'Assembles Diocesana deve essere costltuila per Consiglio di zona: In ogni caso. copia della Relatione wi cura del Consiglio di Presider.za non oltre fl 31 diccmore trasmessa anche alla Giunta Diocesana. delTultimo anno di vita della Giunta Diocesana che scade. Art. 36. Le Giunte Diocesane possono consentire la co­ Esa3 dura in canca duc anni stituzione di Consigli intcrparrocchiali e Dlrezionl cittad inc E convocata per cura del Consiglio dl Presidenza almedell'Azlone Cattolica. no una volta ognl semestre: Tltolo IV - Relazionl tra lr Organlzzazionl - Manifestazioni a) per essere informata sullo svolgimcnto dell'attivitâ Cattoliche - Congressi nazlonall. cattolica della diocesi'. bl pet esprimere fl suo parere su dl esso e in parti co­ Art. 37. Le dellberazloni délia Glunta Centrale saranno lare sulla relatione morale e flnanzlarta dl cui nell art. 22 ; ordinariamente trasmesse per la loro csccuzione aile orc) per preeentare al Consi glio di presidenza le propo­ ganizaztoni ruuionali rappresentate. e saranno comunScate ste rlUnute utili al progresso dell'Azlone Cattolica dio­ aile Giunte Diocesane. perché esse curino che la loro esecesana; cuzionc awenga per parte delle organizzazioni speeiflche «f» per nominare. alVinhdo della sun opera, o per soin modo ordinato e consono aile esigenze general! dell'Az»«Utuire in caen di loro vacinza. I membri eletttvi del Con­ nc Cattolica Diocesana. siglio dl Presidenza di cui all'art. 20. Analogo procedüniento terranno le Giunte Diocesane riLe riunloni dell’Assemblea diocesana sono presledutc dal spetto agli organi dipendenti. Ogm iniziatlva presa dalla Présidente o da un Viee-Prestdente della Giunta Dioce­ Glunta Centrale, dalle Giunte Diocesane c dal Consigli Parsans. Fara da Scgretano il Segretano del Consiglio dl pre­ rocchiali deve essere attuata per opera delle organizzazioni side ma. VI assiste ΓAssistente Ecclesiastico della Giunta specif iche. Diocesana con diritto di esercizlo delle sue facoltà; vi Art. 38. Le organizzazioni cattoliche possono Uberamente possono a»Ute re anche gli Assistenti Ecclesiastici delle orwolgere la loro attivitâ diretta al raggiunglmcnto del fini ganlzzazioni cattoliche diocesane rappresentatc nella Giunta. specifici segnati nel loro statuti sotto la guida del loro Art 26. L * Diocesi che hanno oltre cinquanta parrocchie. centri direttivi diocesan), regionali e nazlonall ; sono pert e quelle che. pur contandone un numero inferiore, si trotenutc a dame periodlcamente rvlazlone alla Giunta Cen- 603 604 SECHE!ARIA STATUS - SC CONCIUI - RITUUM 1*23 OCT 3-26 trxk. allé Giunte Diocesane c ai Consign Parrocchlali, per v.ctndevole informaxlone o più facile coordinamcnto. Else debbono invece presentare alia previa discussione nspettlvamentc della Giunta Centrale, delle Giunte Dioecune e del Consigli Parrocchiall tutte quelle proposte, che riguirdano TAzionc Cattolica generale, o che. pure rllaendcsi id una organlrzazione specifica, nella loro attua□cne possono coinvolgere la responsabilité dell'Azlone Cattobca generale. Art. X». I Consigli Parrocchiall c le Giunte Diocesane non hanno diritto d’lntcrvcnirc ncU’csercizio dcll’attività drUe nngole organizzazioni. Qualora I Consigli Parrocchlali ritenessero di dover nuwwre qualche osservazionc ad alcuna delle associazioni dependent!. polranno csporla in forma concillativa agll InîrrrssatL c in caso di esito negativo, dovranno ricorrere ai rispettlvi centri diocesanl dandone notizla nel tempo stesso Giunte Diocesane. Le Giunte Diocesane qualora 11 loro Intervento In forma panmen tc concillativa non riuscisse. presenteranno escluslrameale alia Giunta Centrale dell'A. C. L le loro osserns-3n! concernenti Tattivita delle organizzazioni spccializule. La Giunta Centrale ne riferirà tosto ai centri naziocali spcdallzzaU. La Giunta Centrale sola ha l'autorité di decidere in via uhlrak qualsiasi controversia che insorgessc tra organiz * uiionl cattoliche dipcndentl dalTAzione Cattolica Italiana. Art 40. In parrocchia le manifestazioni cattoliche ester« di carattere generale devono essere indette dal Consiglio Pantxrhiale, fattane previa comunicazlone alla Giunta Dxxesàna e al rispettivo Consiglio di zona. Le manifestazioni esteme parrochiali delle singole assoràzioQi dovranno essere preventlvamente comunicatc al CtetigÙo Parrocchlale. Le manifestazioni cattoliche esteme di carattere géné­ rale che riguardano più parrocchie o Tintera diocesi. de­ vo» essere indelte solo dalla Giunta Diocesana. c - limiuumente all’ambito della loro giurisdizione - dai Consigli di zona. Le minifestazloni di azione cattolica (feste, congressi, tec), che n estendono alTintiera diocesi debbono essere preventivamente comunicate alia Giunta Diocesana. Art 41. La Giunta Centrale convocherà fl Congresso ge­ nerale dl tutte le forze cattoliche italiane che operano ai fini dell’Azlone cattolica, secondo programmi e particolar?J di tempo e luogo che verranno fissati di volta in volta. Art 42. Il présenté Statuto, proposto dalla Giunta Cen­ trale dell’A. C. I. e approvato dalia Santa Sede, non puô essere modificato che su conforme proposta della Giunta Centrale e colla superiore approvazione della Santa Sede. Art 43. Le organizzazioni nazlonall. dl cui alTart. 6. in aerisone di modificazioni al loro statuto, sono lenute a resentame copia alia Santa Sede per la debita approvatxne, e alia Giunta Centrale, affinchè. essa sia in grado di KCopone alia Santa Sede medesima le sue osservazioni e proposte. • ME 35 (1923) 332-340. Vide supra approbationem Statu♦y-Æ LE 53S. 538 1923 OCT 3.-SECR. STATUS, LIT. CIRC. PART.· OSCA COLLOCATIONEM LUOS ELECTRICAE IN ECCLESHS IlLmo e Rev.mo Signore, Accresce certamente lo splendore e Π decoro della Casa di Dio. come anche la pompa e la solennité delle sacre funzioni Tuso ormai divenuto comune nolle Chiese, delTelettricità come illurjuzione ed ornamento. Senonchè il ripetersi di fatti dolorosi, che hanno messo in serio pericolo e talvolta dstrutto porzioni importantissime del patrimonio sacro del nostro culto, ha indotto la Santa Sede a rivolgere la aa joUecitudine anche a questo problema, affinchè si possano owiare ed eliminare, nei limit! del possibile, i lasentati inconvenienti. Γ noto che gran parte degli incendi che awengono ixprowisamentc nelle Chiese o adiacenze, come sacrertle, fabbricerie, archivi, ecc., sono dovuti a corti rrcuiti o ad abbruciamenti di conduttura causati alia h? volta da impianti elettrici mal fatti. E’ necessario qrindi che i detti impianti siano accuratamente studiatl b precedenza ed eseguiti poi da persone tecniche e rarpetenti. affinchè risultino non soltanto decorosi e bea intonati alTaustera belleza dei sacri edifici, armolizzati coi loro stile e scevri di ogni volgarité e teatnXti. ma offrano altresl piena garanzia di sicurezza. Perlanto è desiderio del Santo Padre che « la S. V. < ULma Revma riservl a sè. da qui innanzi. Tapprova< none degli impianti elettrici delle chiese, dietro la «ό n. 538-540 « presentazione di progetti da esaminarsi preventiva« mente, e faccia altresl accuratamente ispezionare gli < impianti gié esistenti. per renders! conto esatto di « eventual! pericoli, e giudicare se sono stati eseguiti < secondo le regole delTarte ». Con siffate precauzloni si spera di meglio prowedere sia al decoro dei patri­ monio artistico dei nostri tempi, sia alia loro conservazione ed incolumité. Nel rendermi interprete presso la S. V. di questi desideri delTAugusto Pontefice, mi valgo ben volentieri delTincontro per raffennarmi con sensi dl ben sincera stima di V. S. Ilbna e Rev.ma Senatore P. Card. Gasparrl •Omnlbu» Ordinariis: ME 35 (1923) 330. 539 1923 OCT 17.-SC CONCILII, RESP. PART.· Qui lege ieiunii non tenentur. pluries carnes edere POSSUNT DIEBUS SOLIUS IEIUNII Dubio: An diebus solius ieiunii iis pluries carnibus vesci liceat, qui ratione aetatis, officii vel valetudinis lege ieiunii non teneantur, S. Cone, die 17 oct. 1923 respondit. Affirmative. • Ordinario Wratîilaviensi: AKKR 103 (1923) 163-164 ubi summarium responsionis ita pro ! erJ un cHinsichtlich dc-s Fleischgenuiws an FesrtBçen wsren Zw«ifc * entstanden. Der Hochwûrdiçste Herr Fürstbischot von B rev! au haï der Koniiiskongregation die Sache vorgclcgt. woraut dies * am 17. Oktober entschieden hat. dais an Fasnegen. die nichî Aborinenrtas· sind. der Fleischgenuw denjenigen unbeschrinkt sesîattet 1st, die vrrgen ihres Alters, ihres Berufes oder ihrer Gesundheit wegen nkht zum Fasten terpflichtet sind.· Textum felinum responsionis sumimus c M. C a CORONATA, Interpretatio Authentica od c. 1251 n. 2. 540 1923 OCT 26.-SC RIT., RESP. AAS 15 (1923) 560-561 Dubia circa interpretationem novarum rubricarum MISSALLS ROMANI A Sacra Rituum Congregatione, pro opportuna decla­ ratione. expostulatum fuit: L Exceptio, quae habetur in tit. Π. n. 11. novarum ru­ bricarum Missalls Romani, nempe “ exceptis Missis num. 7-9 comprehensis ", valetne quoad Missas quae inferius, ÜL IV., num. 1-5, recensentur, ita ut huiusmodi quoque Missae permittantur, in ecclesiis unam tantum Missam ha­ bentibus. die secunda februarii, etiamsi fiat benedictio Candelarum, et in Litaniis maioribus et minoribus, etiamsi fiat Processio? II. Si prima feria sexta mensis ianuarii incidat in diem secundam vel tertiam vel quartam eiusdem mensis, et alicubi occurrat Officium de die infra Octavam Circum­ cisionis Domini, pro Missa votiva de Sacratissimo Corde Jesu. concessa per decretum S. R. C. n. 3712, Urbis et Orbis, diei 28 iunii 1889. estne dicenda Missa Puer natus est nobis, de die 30 decembris, iuxta decretum S. R. C. dici 27 iunii 1923 [LE 526J. vel potius, in casu, dicenda est Missa de die infra Octavam Circumcisionis, ad instar votivae solemnis. absque commemoratione de Sacratissimo Corde lesu. iuxta decretum eiusdem S. R. C. HUdesicn., 16 iunii 1922. ad X1L et XIII (LE 430). II. An Credo dicendum sit in Missa de festo duplici I vel II classis, cui Symbolum per se non convenit, si extra Dominicam celebratur infra Octavam communem alicuius festi Symbolum habentis, de qua non fit commemoratio?/ 561 Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, omnibus perpensis respondendum censuit: Ad I. Negative. Ad II. Negative ad primam partem; Affirmative ad se­ cundam. Ad IIL Affirmative, ad normam specialis rubricae Mis­ salls Romani in festo S. Joachim Conf.. die 16 augusti, ex­ cepta tamen Missa cantata vel conventual! de festo, si alla Missa cantata vel conventualls de Octava celebretur, iuxta novas rubricas Missalls Romani, tit. V. n. 4. atque decretum S. R. C n. 4192. Ordinis Fratrum Minorum, 10 novembris 1906. ad Π. 2. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 26 octobrts 1923.— A Caro. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Prcef Alexander Vcrde. Secr. Adn. EL 37 (1923) 410-411.· PrM 12 (1925) 15S-16O. 606 SC RELIGIOSORUM - NEG. EXTRAORD. - S. POENITENTIARIA π. 541 *545 541 1*3 OCT 27.-SC REX., DECL. AAS 15 (1923) 549-550 Circa dispensationes super curriculo studiorum Sacra Congregatio de Reliposis, in concedendis dispen­ sationibus super curriculo studiorum, ad praescriptum can. 9.8 f 2 ad sacros Ordines suscipiendos praemittendo, de mandato Ssrtii Domini Nostri Pii div. Provid. PP. XI sequentes conditiones rescriptis apponere consuevit: " Sa• erae Theologiae operam sedulo dare pergant, saltem us" que dum proscriptum quadriennium nte compleatur. - vetito interim quocumque animarum ministerio, idest ne " destinentur concionibus habendis aut audiendis confesM siombus aut exterioribus Religionis muniis, super quibus “ Superiorum conscientia graviter onerata remaneat : scr“ vatis ceteris *. Cum vero tales facultates seu dispensationes ab aliquo Ordine aut Congregatione religiosi, sive generales, pro omnibus suis alumnis sive particulares pro aliquibus, m praetentum impetratae iam fuerint. Sanctitas Sua. in audientia infrascripto Cardinali Praelecto concessa die 23 octobre 1923, declaravit et statuit: omnes et singulas facul­ tates seu dispensationes hac super re post Codicis promulEationcm quomodocumque obtentas, etiam immediate a Summo Pontifice vel vivae vocis oraculo vel/ per Rescrip­ tum Eiusdem manu signatum, conditionibus supra enun­ tiatis subesae. e asque subintelligendas esse, nisi expresse eu derogatum fuerit. Contrariis quibuscumque, etiam spe­ ciali mentione dignis, minime obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die 27 octobris 1933 — G Card. LatRcm. Praef. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B.. Secr. Ada. J. CSEU5EN in NrT 51 295; PrM 12 (1923) 155-157. (1924) * 57-6 REGAT ILLO n. 542 1923 OCT 30.-SC ΝΈΕ-, DECL. A.AS 15 (1923 ) 561 Extenditur auctoritas delegati ap. in sinis Decreto 30 octobris 1923 extensa est ad dioeccsim Macaonensem auctoritas Delegati ApostoUci in Sinis, firma manente competentia Nuntii Apostolici Ulyssiponensis pro negotiis, de quibus agere contingat cum Gu­ bernio Lusitano. 543 1923 NOV 16.-SC S, OFF. DECL. AAS 15 (1923 ) 585 Circa dispensationem a lege ieiunii eucharistici ANTE MISSAM O RETO Supremae Congregationi Sancti Officii propositum fuit quaesitum: * An Sacerdotes dispensati a feiunlo euchari" stlco ante secundam Missam, sumere possint ablutionem * in prima ". Et Sacra Congregatio, feria IV. die 2 mali 1923. respon­ dendum mandavit: Affirmative. Insequenti vero feria V. die 3, dicti mensis et anni. Siffius D. N. Pius divina Providentia Papa XI. in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, resolutio­ nem Emorum Patrum approbavit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 16 novembris 1923 —Alolsius Castellano. Supremae S. C. S. Officii Nota­ rius. 1923 OCT 27-NOV 2; L Fidelibus scapulari Ss. Trinitatis indutis ct ln ctmf paternitatem homonymam ad lectis conceditur absolutio generalis seu benedictio cum indulgentia plenaria decies ia anno. Dubitant autem multi, quis eam impertire valeat et quo tempore. Qua in re. ut omne dubium tollatur, humilli­ me petitur, ut indulta. circa similem benedictionem pro ter. lianis saecularibus S. Francise» concessa, ad hanc benedic­ tionem. quatenus opus sit extendantur; ut scilicet, ab­ sente privileglato, a quovis sacerdote ad confessiones audiendas approbato publice impertiri valeat secundum de. clarationem S. Officii d. d. 15 decembris 1910 (Acta Ap Sedit, voL 3*. p. 22). et privatlm pridie festi post expletam sacramentalem confessionem iuxta Rescriptum S. Congr Indulgentiarum d. d. 21 iulii 1&88 (ASS 21 (1888) 60-61) κ denique tam publice quam privatlm vel die festo vel latra septem dies subséquentes iuxta Breve Benedicti XV. fel rec. d. d. 14 aprilis 1917 (zteta Ap. Sedis, vol. 9*. p KL ILE 25). Vigore concessionis Pii PP. X d. d. 10 augusti 1904 (ASS 37 (1904-05) 397-402 sub die 25 sepL 1904] indulgentiam plenariam toties lucrantur fideles, quoties in festo Sl Trinitatis visitant ecclesiam vel oratorium publicum Ordinis Ss. Trinitatis vel confratcrnitatis. Ex responso autem S. Congr. Indulgentiarum d. d. 27 aprilis 1887 ad 8 (Acta S. Sedis, vol. 19. pp. 557 sqq.) sodales confraternltatii Ss_ Trinitatis acquirere possunt in locis, ubi nulla adest ecclesia neque Ordinis neque confraternitatis Sa. Trinita­ tis " omnes indulgentias annexas dictarum ecclesiarum Vi­ sitationi visitando ecclesiam paroecialem citatur vero Breve Pii PP. IX d. d. 30 ianuarii 1872. ex quo et religio *; aliivc in clausura viventes propriam ecclesiam visitare va­ lent Quaeritur, num citatum responsum seu Breve exten­ datur etiam ad praefatam indulgentiam toties quoties nun­ cupatam? Et quatenus negative, ut S. V. illud extendere dignetur, supplicatur. 3. Juxta Summarium Confraternitatis Ss. Rosarii omr.tj • personae viventes in institutis, ex quibus ad libitum egredi non possunt _ omnes indulgentias, pro quibus prae­ scriberetur visitatio cappellae seu ecclesiae confraternitatis — dummodo huic rite ascripti sint — lucrari possunt visi­ tando propriam ipsorum ecclesiam seu cappellam sive oratorium " (S. C. Indulg., 11 augusti 1871 ; 8 februari 1874). Respiciuntne verba tam generalia etiam indulgentiam toties quoties lucrandam die festo Ss. Rosarii a visitantibus effigiem B. Mariae V. in ecclesia expositam, ubi confraternitas est canonice erecta? 4 In elencho Indulgentiarum Apostolicarum edito die 5 Septembris 1914 (Acta Ap. Sedis, vol. 6*. p. 503) legebatur Monitum 3 sic: “ Excluduntur ab apostolicae benedictionis concessione imagines typis exaratae, depictae, itemque cru­ ces. crucifixi, parvae statuae et numismata ex stanno, plumbo allave cx materia fragili seu consumptibfli con­ fecta Rosa na igitur seu coronae hoc vetito minime com­ prehendebantur, quod ceterum S. Congr. Indulgentiarum d. 29 februarii 1820 ad 1 et 2 ac d. 22 martii 1639 ad 2 (Decreta auth. S. Congr. Indulgentiarum, n. 249 et 271) expresse declaravit. Verum in elencho novissime edito die 17 februarii 1922 (Acta Ap. Sedis, vol. 14·, p. 143) (LE 3811 monitum primum, referens vetus monitum tertium, obscu­ rum evasit, cum in genere excludantur oblecta pia ex ma­ teria vetita, ita ut videantur excludi rosaria quoque et coronae ex stanno similive materia confecta. Estnc reçu interpretatio, quae tenet huiusmodi rosaria et coronas ni­ hilominus. ut prius, admitti ad apostolicam benedictionem atque ad aliarum indulgentiarum concessionem? Et Deus eu. Adn. J. CREUSER m HrT 51 (1924) 179-I81j EL 37 (1923) 441-442; ME 35 (1923) 361f PrM 12 (1923) 143-144. Responsum - Die 20 novembris 1923. Sacra PaenitenLiaria Ap. ad proposita dubia sic respondit: Ad 1. Satis provisum per Rescriptum datum hoc ipio die ad preces Rev.mi Procuratoris generalis Ordinis Ss Trinitatis. Ad 2. Concessio facta Rescripto 10 augusti 1904 ralri tantum pro ecclesiis et oratoriis publicis, de quibus mentio expressa fit in ea, neque expedit, ut extendatur ad alia, prout postulatur. Ad 3. Negative. Ad 4. Negative, id est; Stetur terminis documenti de indulgentiis apostolicis d. d 17 februarii 1922. Contrariis quibuscumque non obstantibus. • CpR 5 (1924) 201-203. Vid« Resp. SC Rit. sub die 1924 Feb 11: LE 571. Adn. Fr. HECHT in CpR 5 (1924) 204-207; ME 36 (1924) 331; PrM 13 (1924) 78. (205). 1923 NOV 20.-SACRA FOEN., RESP. PART.· Cerca absolutionem generalem et TERNTTAT1S SS. TRINITATIS ET SS. ROSARII ET CIRCA INDUL­ GENTIAS STATUIS. IMAGINIBUS ETC. CONTECTIS EX MATERIA FRAGILI NON APPLICANDAS *,Roma die 11 aprilis 1923. Dciia · BcatUrtm * Pater, loanncs Hettenkofer. Procu­ rator generalis Piae Societatis Missionum (Pallotani), ad pedes S V. provolutus, ea quae sequuntur humiliter ex­ ponit. 607 545 indulgentias confra- 1923 NOV 27.-SC RELIGIOSORUM, 1NDULT. PART.· Facultas promovendi ad presbyteratum post tertium THEOLOGIAE ANNUM ALUMNOS ORDINIS PRAEDICATORUM Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Orα P-a-d. ad Pedes S. V. provolutus humiliter petit 603 COMMISSIO INTERPRES - SC SANCTI OFFICII 1323 DEC 13-15 privilegium, quo Clerici solemniter professi in Ordine S. Dominici, post primum Theologiae annum ad Subd aconatus. post secundum annum ad Diaconatus, post tertium vero annum ad Sacrum Presbyteratus Ordinem promoveri possint. Et Deus. Rescr. · Ex audientia SS.mi dici 27 novembris 1923 SSjnus D. N. Pius PP. XI, referente infrascripto Cardi­ nali Praefecto S. Congr. Negotiis Religiosorum Soda­ lium praepositae, benigne annuit pro gratia, ac prop­ terra committi mandavit Rev.mo P. Magistro Generali, ut pro suo arbitrio et conscientia petitam gratiam iuxta preces concedat, dummodo alumni S. Theologiae ope­ ram sedulo dare pergant, saltem dum praescriptum quatrlennium rite compleatur, vetito interim quocum­ que animarum ministerio, idest ne destinentur concioni­ bus habendis, aut audiendis Confessionibus, aut exterio­ ribus religionis muniis, super quibus Superiorum con­ scientia graviter onerata remaneat, servatisque ceteroquin dc iure servandis. Datum Romae die mense et anno ut supra.-C. Card. Lavrenti, Praef. Maurus M. Serafini. Ab. M., Secr. • AOP 16 (1923-24) 305. 1923 DEC 13.-C0M. INTP. RESP. AAS 16 (1924) 116 DüBIUM SOLUTUM AB EMO CARDINALI COMMISSIONIS PRAESIDE CIRCA RETRIBUTIONEM MISSARUM DIEI 2 NOVEMBRIS Utrum per can. 824. § 2 Codicis abrogata censeri debeant ea, quae S. C. Concilii statuerat sub die 15 octobris 1915 in responsione ad III [AAS 7 (1915) 4794fî0]. de retributione non recipienda, ne ratione quidem extrinseci incommodi, in secunda et tertia Missa in die Commemorationis omnium Fidelium Defunctorum; an vero ea adhuc in suo vigore permaneant. Resp. AHirmative ad 1“ partem; negative ad 2“ Die 13 dec. 1923—P. Card. Gasparri. Praeses. Ada J. CREUSEN in NrT 51 (1924) 375; REGATILLO n. 401; hM 13 (1924) 88 547 1123 DEC 13.-C0M. INTERPRES, RESP. PART.· De iuribus ordinarii et officialis in causis MATRIMO- muius FER PROCESSUM DOCUMENTALEM AD NORMAM CAN. 1990-1992 SOLVENDIS, ET de tribunali secundae instantiae η. 546-519 vigeat hac de re disciplina Ccdld anterior, iuxta Decretum S. O. 5 Iunii 1869 (CICF n. 1118), ita ut nullitatem evi­ dentem cx capite clandestlnitatls declarare possit Officialis, nec tamen Defensor vinculi appellare debeat ex officio? 2. An saltem, uti in praecedentibus quaestionibus. Offi­ cialis possit aut etiam debeat, quum nullitas matrimonii — ex certo documento — aut in huius defectu — ex certis argumentis — iuxta decreti verba evidens evadit, acta causae Ordinario tradere ad nullitatem declarandam, quin Defensor vinculi appellationem interponere teneatur? Praeses Com. Interpretis die 13 dec. respondit: Cum dubia circa causas matrimoniales quae propo­ suisti ad hanc Commissionem, quadam aequivocatione laborant, visum est ea posse reformari, prout sequi­ tur: 1° - Utrum in casibus dc quibus in can. 1990. necesse sit ut loci Ordinarius per se evidentem matrimo­ nii nullitatem declaret an id possit ipsemet Officia­ lis? 2° - Utrum in iisdem casibus Ordinarius possit pro­ cedere ad ordinarium tramitem iuris? 3° - Cum can. 1990 de clandestinitate taceat ct tamen afferuntur adhuc nonnullae causae nullitatis ob defec­ tum formae Tridentinae (quoad coniugia ante decretum Ne temere) utrum vigere pergat de hac re disciplina Codici anterior iuxta decretum S. Officii, 5 Iunii 1889. ita ut nullitatem evidentem ex capite clandestinitatis declarare possit Officialis nec tamen Defensor vinculi appellare debeat ex officio? 4° - An per iudicem secundae instantiae, de quo can. 1991, intelligi debeat Ordinarius dioeceseos ad ap­ pellationem designatae aut Officialis, aut Tribunal col­ legiale huius dioecesis? Porro hisce dubiis, infrascriptus Emus Commissio­ nis Praeses respondit: Ad 1. Negative ad partem primam; affirmative ad secundam, salvo praescripto can. 1573, § 2. Ad 2. Negative ct serventur can. 1990-1991. Ad 3. Faveat orator significare utrum in Curia Pa­ risien. pendeant causae nullitatis matrimonii ob de­ fectum formae Tridentinae, quoad coniugia contracta ante decretum Ne temere, an dubium sit tantum doctri­ nale. Ad 4. Est Metropolita vel loci Ordinarius ad appella­ tionem designatus ad normam can. 1594, § 1 et 2, firma hoc quoque in casu responsione ad 1. Quae dum Tibi. Reverendissime Domine, significo, cuncta bona a Deo deprecor.—Petrus Card- Gasparri. Praes. A. Card. Sincero, Pro Secr. • OfHdali Curiae Parisientis: T. H. KAY. Competence in matri­ monial procedure, Washington 1929, p. 139-141. Adn. P. FUMAGALLl. De catibu» exceptis in causis matrimonialibus, Milano 1941, pas­ sim; J. JOHNSON in ApolL 9 (1936) 375-403,615-639; T. H. KAY. Competence in matrimonial procedure, p. 109-154; D LAZZARATO ln IP 20 (1940) 103-128; REGATILLO n. 352. pro iisdem causis 548 L Quum can. 1990 Ordinario potestatem faciat decla­ randi de plano nullitatem in his casibus, an Officialis ser­ ret facultatem diiudlcandi. servato iuris ordine, huiusmodi C25US qui mi delati fuerint? Et quatenus affirmative: 1 An. lata ab Officiali sententia nullitatis. teneatur De­ fensor vinculi ad interponendam appellationem cx officio, etn pateat nullitatem matrimonii esse evidentem? 3 An saltem, introducta causa coram Tribunali, possit aut etiam debeat Officialis, statim ac adverterit nullitatem esse evidentem, acta causae, in quocumque statu invenian­ tur, tradere Ordinario qui evidentem nullitatem declaret iteque solemnltatlbus? Et quatenus affirmative: 4. An Defensor vinculi, eo quod causa ludicialiter incep­ ta fueriL possit aut debeat huiusmodi traditioni se oppo­ nere. et deinde, lata ab Ordinario sententia, appellationem ex officio necessario interponere? 5. An verba quibus utitur can. 1990 — ex certo ct «thcr.tico documento — IntelHgenda sint stricto sensu et excludant omnem testimonialem probationem. Ita ut semel auditis testibus sententia ab Ordinario ferri iam non poatt? 1923 DEC IX-COM. INTERPRES, RESP. PART. · Excommunicatio An ementes bona ecclesiastica usurpata a Gubernio incurrant in excommunicationem simpliciter reservatam Sedi Apostolicae de qua in Can. 2346. Com. Intp. die 13 dec. respondit: Affirmative. • P. VITO, QutUtoni canonkbe I Napoli 1926. p. 67 Ada. REGATILLO n. 876; P. VITO, op. «t loc. dt. Vide «upr» Responsu-» S. Poeni lentiori» diei 14 Ion. 1920: LE 236. 549 1923 DEC 15.-SC S. OFF. DECR. AAS 15 (1923 ) 615 Damnatur I. Quum can. 1990 de clandestini ta te taceat, ct tamen afferantur adhuc nonnullae causae nullitatis ob defectum fornue Tridentinae (quoad coniugia ante decretum Ne teW) (diei 2 augusti 1907. ASS 40 (1907) 525-5301 an adhuc in ementes bona ecclesiae usurpata opus cui titulus < manuel biblique, etc. > Feria IV, die 12 decembris 1923 In generali consessu Supremae S. Congregationis S. Officii Emi ac RevfM Domini Cardinales fidei et mo610 n. 550-531 SC CONC, LLCEKLVA, PRAECEDENTIAE ; SIGN. AP. KOMANA. I URIUM 1923 DEC 15 rium generalem canonicum ct non canonicum, atque unaa nbus tutandis praepositi, praehabito DD, Consultorum dumtaxat referat exceptionem seu limitationem, logice et voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indicum indubitanter concludendum est. Vicario generali, ctum m librarum prohibitorum inserendum mandarunt, cum canonico, ius praecedentiae tam publice quam pnvatun, omnibus ipsius versionibus. opus, cui titulus: sive ln choro sive extra chorum, super omnibus clericis competere, Vzgocbdux. a PRO RELIGIOSIS Cum haec Ita sint, patet nullo modo constare de lure NON ORDINATIS IN SACRIS; D) PRO MONIALIBUS . * E> PRO Advocatorum Consistorialium defendendi causas coram tri­ bunalibus dioecesanis. RELIGIOSIS A VOTIS SIMPLICIBUS PERPETUIS; F) PRO SORORIBUS A VOTIS SIMPLICIBUS PERPETUIS; G) PRO Xfl igitur restat pro Advocatis Romanae Curiae nisi ar­ gumentum convenientiae. Expendamus Illud aliquantulum. RELIGIOSIS FUGITIVIS Argumentum hoc ita exhiberi potest Qui pro peritis ha­ bentur ut in Curta Romana et coram ipso Summo Pon­ 1. Saecularizatio pro clericis ordinum maiorum. tifice causam dicant, ii fortiori periti dicendi sunt ut cau­ sam dicant coram tribunalibus dioecesanis. Sed argumento Beatissime Pater — N. N. . . ... . professus............. ad huic nulla inest vis. Sane in advocatis causarum requirun­ pedes S. V. provolutus, humillime implorat Indultum saetur non modo qualitates quae generales vocari possunt (ut) cularizaUonts — Et Deus. etc. doetnna. bona fama, religio, aetas), sed quandoque etiam Vigore facultatum a SS.mo Domino Nostro concessarum. qualitates speciales, quae a peculiaribus circumstantiis lo­ Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praepo­ corum. personarum ac factorum pendere possunt. Verum sita. audito voto........ et attentis litteris testimonialibus Or­ iudlcare quaenam aliae qualitates requirantur et quinam dinarii ......... benigne indulge! ... .... ut. dummodo Orator ipsis praediti sint. (d. firmis iis quae ture communi statuta dc novo titulo canonico sit provisus vel. ipsius Ordinarii iusint. Episcopi spectat potestatem. dlcio. eius congruae sustentationi aliter cautum sit. ipsi, Neque deest in Ipso Codice iuris canonici luculentum exteriore forma habitus religiosi, indultum saecu­ exemplum exclusionis Advocatorum Cunne Romanae a deposita larizationis concedere valeat , * ita ut, liberatus α volis tn suscipiendo patrocinio causarum coram quibusdam tribuna­ Religione emissis, firmis oneribus Ordini maiori adnexis, libus Exemplum hoc habetur in can. 1653 % 4. in quo haec eo ipso maneat incardinatus Dioecesi . . ... ad normam statuta cunt: ** Procurator et advocatus, in causis quae ad Can 640. 1 1. nn. 1" et . * 2 ct Can. 641. i 2. Codicis luris Ca­ " normam can. 1579 Π 1. 2 aguntur ln religionis tribunali. nonici. Decretum autem executoriale huius Rescripti com­ ** eligendi sunt ex eadem religione Per hunc igitur camunicetur tum cum Sacra Congregatione tum cum Supe­ nonem a dicendis causis coram tribunalibus religionis imriore Generali ...... Contrariis quibuscumque non ob­ 113 plicile repelluntur omnes Advocati Cunae Roma/nae, »ve stantibus. laicl sive ecclesiastici, ln quacumque dignitate U constituti sint Sed si Codex iuris canonici legem hanc statuit m Datum Romae, die........ 615 616 1» SC CONS., FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM, FORMULA I II. Saccularizatio pro clericis ordinum maiorum praevio experimento. Beatissime Pater — N. N. ... .. ad pedes Sanctitatis Ve­ strae provolutus implorat indultum saecularizationis ad nornura Can. 641. | 2. ob causas Sacrae Congregationi dc Relipoas allatas — Et Deus. etc. Vigore facultatum a SSrno Domino Nostro concessarum Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium prae­ pedii. audito voto ........ et attentis litteris testimonialibus Ordinarii ... ... Eidem Ordinario benigne commisit ut, pro suo arbitrio et conscientia. Oratori concedat Indultum exdiustr.itionis. durante experimenti tempore, deposita exte­ riore forma habitus religiosi ct servatis ceteris servandis ad normam Can. 639 Codicis Iuris Canonici et statim ad clauitra redire teneatur si forte, perdurante experimenti tem­ pore, ab Ordinario, praemonitis Superioribus ... ... dimitta­ tur. Transacto vero praefato experimenti tempore, vel etiam prius, si ante exitum experimenti definitive reci­ piatur. Orator, dummodo de novo titulo canonico sit pronsus veL ipsius Ordinarii iudlclo, eius congruae sustenta­ tioni aliter cautum sit, moneat saecularizatus, ideoque liberatus a votis in Religione emissis, firmis oneribus Or­ dini maiori adnexis, ac ipso facto incardinatus ......... ad normam Canonum 640. J 1. nn. 1. 2 et 641. f 2. Codicis Iuris Canonici. Decretum autem executoriale huius Rescripti communicetur cum hac Sacra Congregatione et cum Supe­ riore Generali . ... Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus. Datum Romae, die ... ... ΙΠ. Saecularizatio pro non ordinatis in sacris. Beatissime Pater — N. N.......... professus votorum solem­ nium in ad pedes S. V. provolutus, cum se omnino separem sentiat ad sustinenda onera vitae communis, hu­ millime Implorat indultum saecularizationis — Et Deus, etc. Vigore facultatum a SS.mo Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praepo­ sita. audito voto benigne indulget ....... ut Oratori concedere valeat petitum Indultum saecularizationis ad nor­ mam can. 640. f 1. nn. 1* et 2*. ita ut, deposita exteriore ferma habitus religiosi, in usu Sacramentorum saecularibus admiletur ac maneat liberatus a votis ceterisque obligatio­ nibus, quibus devincitur erga praefat ......... Orator autem, «i prioris status memor, bonis moribus ac praesertim openbus Christianae pietatis amissam vocationis gratiam redi­ mere satagat. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die........ IV. Saecularizatio pro Mon talibus. Beatissime Pater — N. N....... professa votorum solemnium ln Monasterio ... ad pedes S. V. provoluta, cum se camino Imparem sentiat ad sustinenda onera vitae com­ munis, humillime implorat Indultum saecularizationis ut In saeculum Ubere ac licite redire valeat — Et Deus. etc. Viçore facultatum a SS.mo Domino Nostro concessarum, Sxra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praepocta .. .. . benigne committit, ut Oratrici ... concedere nleat petitum Indultum saecularizationis ad normam Can. PO. J 1. η. 2·. ita ut, deposita exteriore forma habitus reIlposi. in usu Sacramentorum saecularibus assimiletur. ac caneat liberata a votis ceterisque obligationibus suae Proftsscnx restituta ei dote, aut servato praescripto Can. 643, 1 2. d casus ferat — Oratrix autem, sui prioris status meccr, bonis moribus ac praesertim operibus Christianae pietaU» amissam vocationis gratiam redimere satagat — Con­ trariis quibuscumquc non obstantibus. Datum Romae, die........ V. Saecularicatio pro Religiosis a votis simplicibus perpetuis. Beûîürime Pater — N. N. ... ... professus a votis simptdbas perpetuis ln....... cum ad onera vitae religiosae Rirtlnenda omnino se imparem sentiat, ad pedes S. V. prov. lotus. humillime implorat Indultum saecularizationis, ut □ saeculum libere ac licite redire valeat — El Deus, etc. Vigore facultatum a SS.mo Domino nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium prae. . benigne committit, ut Oratori. concedere nxat petitum Indultum saecularizationis ad normam Can. H5 I 1. n. 2· ita ut. deposita exteriore forma habitus reliΡΛ. in usu Sacramentorum saccularibus assimiletur. ac aaneat liberatus a votis caeterisque obligationibus suae Professionis — Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die........ VI Saecularicatio pro Sororibus a votis simplicibus perpetuis. Beatissime Pater — N. N............ professa votorum slmP-cum perpetuorum in ... .. cum ad onera vitae religio­ us iustlncnda sc imparem sentiat, ad pedes S. V. provohumillime implorat Indultum saecularizationis, ut in M«ulum libere ac licite redire valeat — Et Deus, etc. Vigore facultatum a SS.mo Domino nostro concessarum, wa Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praepo....... benigne committit, ut Oratrici .. concedere neat petitum Indultum saecularizationis ad normam Can. 41I 1. n. 2·. ita ut. deposita exteriore forma habitus reli­ €17 η. 554 giosi. in usu Sacramentorum saecularibus assimiletur. ac maneat liberata a votis caeterisque obligationibus suae Pro­ fessionis. restituta cl dote, aut servato praescripto Can. 643. } 2. si casus ferat — Contrariis quibuscumquc non obstantibus. Datum Romae, die ........ VII. Saecularizatio pro fugitivis. Beatissime Pater — N. N............ profess. ... ... votorum ... .... vitae religiosae pertaes .......... suum Institutum arbitrio reliquit et in saeculum rediit. Nunc facti poenitens humillime implorat Indultum saecularizationis ut in saecu­ lum libere ac licite redire valeat — Et Deus. etc. Vigore facultatum a SS.mo Domino nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praepo­ sita .......... benigne commisit, ut. praevia absolutione a censuris. Orat ... ... concedere valeat petitum Indultum saecularizationis, ad normam can. 640. | 1, n. 2·. ita ut, de­ posita exteriore forma habitus religiosi, in usu Sacramen­ torum saecularibus assimiletur ac maneat liberat ... ... a votis ceterisque obligationibus suae Professionis (restituta ei dote, si casus ferat, servatoque praescripto can. 643. f 2) — Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die ... ... • CpR 4 (1923) 67-69. Adn. f»h. MAROTO ln CpR 4 (1923) 66-71,99-106. 1923 -SC CONS^ FACÜLT. PART INDEX FACULTATUM QUINQUENNALIUM ORDINARIORUM LOCORUM FORMULA I pro Ordinariis Italiae. Revmo Ordinario ... pro quinquennio. Iuxta nor· τηατη traditam in can. lur.. Canonici quin· ____ 340 Γ" Codicis____ quennia supputanda sunt ab anno 1911. SSmus D. 1V. Pius PP. XI his S. Congregationis Consistorialis litteris benigne indulged ut Rfnus N. N. Ordinarius dioecesis N. N. a subsignata die ad integrum annum ... quo de iure exhibenda est relatio dioecesana ab Ordinariis istius regionis, uti possit facultatibus quae in hoc indice continentur. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Consistorialis, die ... Ex S. Congregatione S. Officii: 1. · Concedendi, non ultra triennium, licentiam legend, ac retinendi, sub custodia tamen ne ad aliorum manus perveniant, libros quoscumque prohibitos ct ephemerides, non exceptis operibus haeresim vel schisma ex professo propugnantibus, vel etiam ipsa religionis fundamenta ever­ tere nitentibus, iis christifidelibus sibi subditis, qui eorumdem lectione, sive ad effectum eos impugnandi sive in sacri ministerii vel proprii muneris honestorumque studio­ rum subsidium, vere indigeant; exceptis operibus dc obscoenis cx professo tractantibus. 2. ' Pariter concedendi sub eadem temporis duratlone. adolescentibus utriusque sexus, qui in publicis scholis, stu­ diorum causa, versari debent, licentiam legendi ac retinen­ di. sub custodia, ut supra, nc ad aliorum manus perve­ niant. libros prohibitos, quos laicae potestatis imperio, vel cx necessitate studiorum, prae manibus habere coguntur, quamdiu in ea sint necessitate: exceptis tamen open bus de obscoenis ex professo tractantibus. Utraque recensita facultas Ordinariis conceditur per sc ipsos exercenda, scu nemini deleganda: et graviter (merata vpsorum conscientia super real! omnium memoratarum conditionum concursu. Adxotaxdl’m. — Ex S. Congregatione Concilii: 1. Reducendi per quinquennium, ob diminution em redi­ tuum. perpetua Missarum onera ad rationem eleemosynae in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui de ture teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosynae auxmentum. et sub lege ut de Missarum Ita reductarum satisfactione a singulis celebrantibus Curia dioecesana quovis anno legiti­ me doceatur. 2. Transferendi per quinquennium intra fines * dioecesi onera Missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a funda­ tione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus cultus idcirco minuatur aut populi commoditati praetudicium inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis adimpleri facile possunt per eleemosynae augi augmentum, et cauto ut de translatarum Missarum satisfactione quovis -uovis an an-­ no Curia dioecesana a singulis celebrantibus legitime do­ ceatur. 618 Ο. 554 SC CONS.. FACl'LTATES QCINQCENNALES OKDIXAKIOHl M, FORMULA I 1923 ... . nemine audiente quam coram aliis extematas incurs», postquam tamen pocnl tens magistros ex professo haereticalis doctrinae, sl quos noverit, ac personas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac m re complices habuerit, prout de iure. denuntiaverit; et quatenus ob Justus causas huiusmo­ di denunciatio ante absolutionem peragi nequeat, facta aa eo seria promissione denuntiationem ipsam peragendi cum primum et ouo meliori modo fieri poterit, et postquam i.i singulis casibus haereses coram absolvente secrete abiunverit; injuncta pro modo excessuum gravi poenitentia ulu­ lari cum frequentia sacramentorum, et obligatione se re­ tractandi apud personas coram quibus haereses manifesta­ vit. atque illata scandala reparandi. IL Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qu.· libros apostatarum, haereticorum aut schismaticorum. apo­ stasiam. hacrcsim aut schisma propugnantes, aliosve per * Apostolica Litteras nomlnatim prohibitos defenderint aut Ex S. Congregatione Religiosorum: scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint: iniuacta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supraDispensandi, ad petitionem Superiorum, super illegitimidictos libros, quantum fieri poterit, ante absolutionem, de­ tate natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus a struendi vel Ordinario aut confessario tradendi. Constitutionibus Instituti requiratur, dummodo ne agatur ΠΪ. Absolvendi a censuris eos qui impediverint directe de prole sacrilego commercio orta, et dispensati ad munia vel indirecte exercitium Jurisdictionis ecclesiasticae «ve maiora ne eligantur iuxta praescriptum can. 5Ô4. interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamlibet 1 Permittendi celebrationem trium Missarum de ntu ln laicalem potestatem. nocte Nativitatis D. N. L C. tn ecclesiis Religiosorum non IV. Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis circa comprehensis in can. 821 f 1 cum facultate pro aditantibus duellum statutis, in casibus dumtaxat ad forum externum ad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae non deductis: ini uncta gravi poenitentia salutari, et aliti ab uno eodemque Sacerdote celebrentur. inlunctis. quae fuerint de iure iniungenda. 1 Dispensandi wper aetatis excessu pro admittendis ad V. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui habitum religiosum, quatenus a Constitutionibus Instituti nomen dederint sectae massonicae aliisque eiusdem generis requiratur, audita in singulis casibus Superi or issa Generali associationibus, quae contra Ecclesiam vel legitimas civiles vel Provinciali atque praevio earum con«ensu et respectivl potestates machinantur: ita tamen ut a respcctiva sectax'd Consilii, dummodo postulantes aetatem -W annorum ne ex­ associatione omnino se separent eamque abiurent: denun­ cesserint et polleant caetens qualitatibus requisitis. tient, iuxta can. 3336 J 2. personas ecclesiasticas ct reli­ 4. Dispensandi super dotis defectu cum Mentalibus et giosas. si quas eidem adseriptas noverint; libros, manuSororibus In toto vel ln parte, dummodo status oeconomi­ scripta ac signa eamdem respicientia, si qua retineant in cus Instituti detrimentum ne patiatur et postulantes talibus manus absolventis tradant, ad S. Officium quamprimum sint praeditae qualitatibus» ut eas magnae utilitatis Insti­ caute transmittenda aut saltem, sl iustae gravesque causae tuto fore ceru spes habeatur. id postulent, destruenda : iniuncta pro modo culparum gravi 9. Confirmandi Confessorium ad quartum triennium, poenitentia salutari cum frequentatione sacramentalis con­ dummodo maioris partis Religiosarum, * convocati etiam lis, fessionis et obligatione illata scandala reparandi. quae in aliis negotiis ius non habent ferendi suffragium, VL Absolvendi a censuris ct poenis ecclesiasticis eos qui consensus capitulariter ac per secreta suffragia praestan­ clausuram Regularium utriusque sexus sine legitima licen­ dus. prius accedat, proviso pro dissentientibus, si quae sint tia ingressi fuerint, necnon qui eos introduxerint vel admi­ ac velint. serint: dummodo tamen in factum non fuerit ad finem G. Permittendi celebrationem SS. Missae Sacrificii Feria utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, V in Coena Domini, facta licentia personis habituali ter in nec ad externum forum deductum; congrua pro modo cul­ Communitate commorantibus sese reficiendi S. Synaxi. pae poenitentia salutari iniuncta. etiam ad adimplendum praeceptum paschale. VTI. Dispensandi ad petendum debitum conjugale cum 7. Permittendi Monlahbus descensum in Ecclesiam, ut transgressore voti castitatis perfectae et perpetuae, priva­ ipsae eam maiori sollertia mundare et decorare possint, tisa post completum xvm aetatis annum emissi, qui matri­ exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non ex­ monium cum dicto voto contraxerit, huiusmodi poenitenceptis ipsis Confessorio et Monasterio Inservientibus et ex­ tem monendo, ipsum ad idem votum servandum teneri tam tra Claustra degentibus, portae Hilus claudantur et claves extra licitum matrimonii usum quam si coniugi supervi­ Superiortss&e tradantur. Moniales vero semper binae sint xerit et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet, duVTIL Dispensandi super occulto criminis impedimento, plld clavi claudatur, quarum una a Superiorissa. altera a dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur dc ma­ Sanctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur et non trimonio iam contracto; monitis putatis conlugibus de ne­ aperiatur nisi in casibus enuntiatis et cum praescriptis cessaria consensus secreta renovatione, ac iniuncta gravi et cautelis. diuturna poenitentia salutari. 8. Permittendi Monlahbus egressum e claustris urgente Item dispensed! super eodem occulto impedimento, dum­ casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non semodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam in ma­ cumfera: periculum mortis Imminentis aut gravissimi mati, trimoniis contrahendis; iniuncta gravi et diuturna poeni­ per tempus stricte necessarium, praescriptis debitis cau­ tentia salutari. telis. Adxota.xdum. - Ordinarius recensitis facultatibus, iun absolvendi a censuris, tum dispensandi, pro foro conscien­ Er S. Congregatione Rituum: tiae, ettam extra sacramentaUrrn confessionem et etiam ex­ 1. Deputandi sacerdotes, si fleri potest, in aliqua eccletra dioccesim, quatenus vel ipse vel subditus vel uterque sartica dignitate constitutos, ad altaria fixa et portatilla extra dioecesim fuerint, pro grege sibi commisso, ex rpcctali exsecrata consecranda, adhibita formula B pro rasibus can Scdts Apostolicae auctoritate delegata, uti valebit; casque 1200 i 2 Cod. I. C.; dum in casu can. 1200 | 1. Iam indulta intra fines dioecesis tantum Canonico Poenitentiario necrun fuit per ipsum canonem facultas et adhibenda est formu­ Vicanu Foraneis, pro foro pariter conscientiae at in acta la A. sacramentalis confessionis dumtaxat, etiam habUuallter, si lpt1 placuerit, aliis vero confesariis cum ad ipsum Ordina­ 2. Quando In Missa Hebdomadae Maioris dicitur Passio, rium in casibus particularibus pocnitcntium recursum ha­ pro tacerdotibu» qui binas Missas, e speciali Induito Apobuerint. pro exposito casu impertiri poterit, nisi ob peculia­ «tollco obtinendo, celebrant. legendi in una Missa tantum ex res causas aliquibus confessariis specialiter subdelcpar.dll Passione postremam partem (Altera autem die etc.), prae­ per tempus arbitrio suo statuendum, illas communicare iudimissis Munda cor meum. etc. — Sequentia sancti EvangeUi recundum (Matthaeum). cabit. 3. Benedicendi oblecta pietatis signo crucis, et servatis NORMAE DE TAXIS ritibus ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visitationis pastoralis quando multi petunt, ct plura ac varia exhibent 1.· - Nulla taxa exquiratur pro licentia tependi ac reti­ eiusmodi obtecta benedicenda, «aepe etiam cum diversis nendi libros prohibitos. formulis, hisce in casibus, permittitur unica formula bre­ 2? - Panter nulla exigatur taxa pro facultatibus S. Pixvior. dum fit signum crucis super oblecta, nempe: " Bene­ r.itcntiariae, quae omnino gratis sunt concedendae. dicat haec omrua Deus. Pater et Filius ct Spiritus Sanctus Arnen ". 3.· - Quod spectat ad compositionem seu solutionem ilhuj " congruae summae favore piae causae ", dc qua temo 4. Celebrandi Missam dc Requte lectam semel in Hebdo­ est in facultate 4* S. Congregationis Concilii, quinae li­ mada ab Ordinario in proprio Oratorio; dummodo non oc­ bellae pro centenis, nempe 5 %, eiusdem summae ad currat Festum ritus duplicis, primae aut secundae classis. S. Sedem transmittantur. Dominica aut Fertum de praecepto etiam suppresso, necnon Octava privilegia ta. Ferla Quadracesimae. Quatuor Tempo­ 4. · - Taxa exquiri solita pro caeteris induitis - vigore rum. Π Rogationum. Vigilia aut Feria in qua anticipanda facultatum quae in hoc indice recensentur - sint quindecim vel primo reponenda eri Missa Dominicae·, servatis de ce­ libellae. tero Rubricis 5. · - Pro casuum tamen diversitate, huiusmodi taxae mo­ der andae aut dispensandae erunt, ob paupertatem oratoEx S PocnttentiarUr rUlTT1’,1a i^fvf. causas, pro prudenti ludicio ac con­ flentia Ordinarii. 1. Absolvendi quoscumque poemtentes (exceptis haere­ ticis haerexlm inter fideles e proposito disseminantibus) a omnium laxarum, quas Ordinarius rean« quibusvis censuris et poenis ecclesiasticis ob haereses tam exegent, in fine cuiuslibet anni ad S. Sedem, per tramitem 1 Transferendi per quinquennium exuberantia Missarum onera etiam extra dioeceslm. cauto tamen ut quam maxi­ mus Mi rearum numerus intra fines dioecesis celebretur at­ que adamussim serventur praescripta Codicis Iuris Cano­ nici ei rea cautelas adhibendas in Missis committendis. 4. Absolvendi per se. vel per alios sacerdotes, a censuris ct a poenis ecclesiasticis Incursis eos. qui fundos olim ec­ clesiasticos et a plunbus annis Ecclesiae per eversivas leges civiles ablatos possident titulo hereditatis vel emptionis seu similis contractus, eosque habiles reddendi ad eosdem fundos, quorum valor non excedat summam capitalem libellarum 30 millium, tamquam proprios haben­ dos. de eisque tam Inter vivos quam mortis causa libere disponendi, soluta tamen prius congrua summa favore piae causae, ad quam de iure pertinent, iuxta suctas normas investienda. 619 620 ira SC CONS., FACl’LTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM, FORMULA II S Congregationis Consistorialis. transmittatur, distincte adnoUndo partes quae spectant ad singulas SS. Congregarxnr». V - Ipse Ordinarius pro quolibet induito taxam libella­ nt quinque aditeere poterit, si bique retinere in sui vel (ftoceeris necessitatibus erogandum; salvo praescripto N. 5 FORMULA II pro Ordinariis Belgii Galliae, Hispaniae, Lusitaniae. Rtvrho Ordinario ... pro ..: quinquennio. Iuxta norvam traditam in can. 340 Codicis lur. Canonici quin­ quennia supputanda sunt ab anno 1911, SSmus D. N. Pius PP. XI his S. Congregationis Consistorialis litteris benigne indulget, ut Rmus N. N. Ordinarius dioecesis N. N. a subsignata die ad integrum snnum ... quo dc iure exhibenda est relatio dioecesana ab Ordinariis istius regionis, uti possit facultatibus quae m hoc indice continentur. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Contistcnalis, die ... Ex S. Congregatione S. Ofjicli: I.· Concedendi, non ultra triennium, licentiam legendi x retinendi, sub custodia tamen ne ad aliorum manus per­ veniant. libros quoscumque prohibitos ct ephemerides, non exceptis operibus hacresim vel schisma ex professo pro­ pugnantibus, vel etiam ipsa religionis fundamenta evertere nitentibus, iis chrlsti fideli bus sibi subditis, qui eorumdem lectione, sive od effectum eos impugnandi sive in sacri ministerii vel proprii muneris honestorumque studiorum subsidium, vere indigeant; exceptis operibus de obscoenis ex professo tractantibus. F Pariter concedendi sub eadem temporis duratlone, Alescentibus utriusque sexus, qui in publicis scholis, stu­ diorum causa, versari debent, licentiam legendi ac retinen­ di. sub custodia, ut supra, ne ad aliorum manus perveciint, libros prohibitos, quos laicae potestatis imperio, vel α necessitate studiorum, prae manibus habere coguntur, quimdiu in ea sint necessitate; exceptis tamen operibus de obscoenis ex professo tractantibus. Aoxotixdgm. — Utraque recensita facultas Ordinariis tmcedltur per se ipsos exercenda, seu nemini deleganda; d ÇTcviier onerata Ipsorum conscientia super reali omnium renoraterum conditionum concursu. Er 5. Congregatione Concilii: L Reducendi per quinquennium, ob diminutionem redi­ tuum. perpetua Missarum onera ad rationem eleemosynae in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui de iure teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, et tub lege ut de Missarum ita reductarum satisfactione a dngulis celebrantibus Curia dioecesana quovis anno legiti­ me doceatur. 1 Transferendi per quinquennium Intra fines dioecesis ccera Missarum in dies. ecclesias vel altaria alia a fundabone statuta, dummodo adsit vera __ _ ..___ _ ___ _ _ necessitas necv divinus reltus idcirco minuatur aut populi commoditati praeiudiriun Inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis adimpleri facile possunt per eleemosynae augmentum, et cnûo ut de translatarum Missarum satisfactione quovis «ai Curia dioecesana a singulis celebrantibus legitime doceatur. 1 Transferendi per quinquennium exuberantia Missarum *ra etiam extra dioeceslm. cauto tamen ut quam maxiro c-3 Missarum numerus intra fines dioecesis celebretur sdamussim serventur praescripta Codicis Iuris Ca­ rici circa cautelas adhibendas in Missis committendis. Er S. Congregatione Religiosorum: 1 Dispensandi, ad petitionem Superiorum, super illegiti­ mate natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus J Constitutionibus Instituti requiratur, dummodo ne agatur <-< Prole sacrilego commercio orta, et dispensati ad munia ciiora ne eligantur iuxta praescriptum can. 504. - Permittendi celebrationem trium Missarum de ritu ln Mete Nativitatis D. N. I. C. in ecclesiis Religiosorum non ^^rehensis in can. R21 | 3, cum facultate pro adstantiad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Mls** ab uno eodemque Sacerdote celebrentur. . iDisPen*andi super aetatis excessu pro admittendis ad oîetam religiosum, quatenus a Constitutionibus Instituti ΏΐΓ1 ur· au<,ita in singulis casibus Superiorissa Generali r ncia11 atque praevio earum consensu et respect ivi x’c.’j, dummodo postulantes aetatem 40 annorum ne excee*nnt et polleant caeteris qualitatibus requisitis. 4 Dispensandi super defectu aetatis canonicae ad S. Presbyteratus, non ultra sexdecim menses, etiam Religiosis exemptis, dummodo a suis Superioribus litdimissoHales acceperint et quatenus ordinandi ceteras votâtes habeant a SS. Canonibus requisitas et praesertim J^ulum theologicum expleverint ad normam Canonis ? Codicis I. C. 5· Dispensandi super dotis defectu cum Moniallbus et —rorbus in toto vel in parte, dummodo status oeco nomi- eus Instituti detrimentum ne patiatur et postulantes talibus sint praeditae qualitatibus, ut cas magnae utilitatis Insti­ tuto fore certa spes habeatur. 6. Confirmandi Confessarium ad quartum et quintum triennium, dummodo maioris partis Religiosarum, convoca­ tis etiam iis, quae in aliis negotiis ius non habent fercu ii suffragium, consensus capitulariter ac per secreta suffragia praestandus, prius accedat, proviso pro dissentientibus, si quae sint ac velint. 7. Permittendi celebrationem SS. Missae Sacrificii Feria V in Coe na Domini, facta licentia personis habitualiter in Communitate commorantibus sese reficiendi S. Synaxi. etiam ad adimplendum praeceptum paschale. 8. Permittendi Moniallbus descensum in Ecclesiam, ut ipsae eam maiori sollertia mundare et decorare possint, exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non ex­ ceptis Ipsis Confessarlo et Monasterio inservientibus et ex­ tra Claustra degentibus: portae Illius claudantur ct claves Superiorissae tradantur, Moniales vero semper binae sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet, du­ plici clavi claudatur, quarum una a Superiorissa. altera a Sanctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur et non aperiatur nisi In casibus cnunciatls et cum praescriptis cautelis. 9. Permittendi Moniallbus egressum e claustris urgente casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non se cumferat periculum mortis imminentis aut gravissimi mali per tempus stricte necessarium, praescriptis debitis cau­ telis. Ex S. Congregatione Rituum: 1. Deputandi vicarium generalem vel alium sacerdotem in aliqua ecclesiastica dignitate constitutum ad altaria fixa et portatllia consecranda, servato ritu ct forma Pontificalis Romani. 2. Deputandi sacerdotes, si fieri potest, Ln aliqua eccle­ siastica dignitate constitutos, ad altaria fixa et portatllia exsecrata consecranda, adhibita formula breviori B pro ca­ sibus can. 1200 f 2 Cod. I. C.: dum m casu can. 1200 f I. iam indulta fuit per ipsum canonem facultas et adhibenda est formula A Deputandi vicarium generalem vel alium sacerdotem Ln alloua ecclesiastica dignitate constitutum, ad consecrandos calices et patenas, servato ritu et forma Pontificalis Ro­ mani. 4. Quando in Missa Hebdomadae Maioris dicitur Passio, pro sacerdotibus, qui binas Missas, e speciali Induito Apo­ stolico obtinendo, celebrant, legendi in una Missa tantum ex Passione postremam partem (Altera autem die, etc.», praemissis Munda cor meum, etc. — Sequentia sancti Evangelii secundum (Matthaeum). 5. Benedicendi obiecta pietatis signo crucis et servatis ritibus ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visitatio­ nis pastoralis quando multi petunt, ct plura ac varia ex­ hibent eiusmodi oblecta benedicenda, saepe etiam cum diversis formu’is. hisce in casibus, permittitur unica for­ mula brevior, dum fit signum crucis super obiecta, nempe: - Benedicat haec omnia Deus. Pater et Filius ct Spiritus Sanctus. Amen ”. 6. Celebrandi Missam de requit lectam semel in HebOratorio: dummodo non domada ab Ordinario in .proprio . occurrat Festum de praecepto etiam suppresso, necnon Octava privilégiais. Feria Quadragesimae. Quatuor Tempo­ rum. II Rogationum. Vigilia aut Feria in qua anticipanda vel primo reponenda est Missa Dominicae: servatis de ce­ tero Rubricis. Ex S. Paenitentiaria: L Absolvendi quoscumque poenltentes (exceptis haerehaeresim inter fideles e .proposito disseminantibus» a ticis_____ . quibusvis censuris et poenis ecclesiasticis ob haereses tam nemine audiente quam coram aliis externatas incursis: postquam tamen poenitens magistros ex professo haereticalis doctrinae, si quos noverit, ac personas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac Ln re complices habuerit, prout de iure. denunciaverit; et quatenus ob i ustas causas huius­ modi denunclatio ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo seria promissione denunciationem ipsam peragendi cum primum et quo meliori modo fleri poterit, et postquam in singulis casibus haereses coram absolvente secrete abiuraverit; iniuncta pro modo excessuum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, et obligatione se retractandi apud personas coram quibus haereses manife­ stavit. atque illata scandala reparandi. Π. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui libros apostatarum, haereticorum aut schismaticorum, apo­ stasiam. haeresim aut schisma propugnantes, aliosve per Apostolicas Litteras nominatim prohibitos defenderint aut scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint; iniun­ cta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supradictos libros, quantum fieri poterit, ante absolutionem destruendi vel Ordinario aut confessarlo tradendi. HI. Absolvendi a censuris eos qui impediverint directe vel Indirecte exercitium iurisdictionis ecclesiasticae sive interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamlibet laicalem potestatem. IV. Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis circa duellum statutis, in casibus dumtaxat ad forum externum non deductis: iniuncta gravi poenitentia salutari, et aliis iniunctls, quae fuerint de Iure iniungenda. SC CONS.. FACULTATES Q CINQ LEX NA LES ORDINARIORUM, FORMULA Ill V. Aosnlver.di a censuris et pcenis ecclesiasticis ecs qui nomen dederint sectae masscnicae allisque eiusdem generis associationibus. quae contra Ecclesiam vel legitimas civiles p&tetates machinantur; ita tamen ut a respective secta vel assecutione omnino se separent eamque abiurent; denunrient luxta can. 2336 | 2. personas ecclesiasticas et religio­ . *sa si quas eidem adscr.ptas noverint; libros, manuscripta ac signa eamdem respicientia, si qua retineant. in manus absolventis tradant, ad S OfDoura quampnmum caute transmittenda aut saltem, sl 1 ustae gravesque causae id postulent, destruenda iniuncta pro medo culparum gravi poenitentia salutari eum frequentatione sacramentalis confcssxeUs et obligatione illata scandala reparandi. VI. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eoe qui clausuram Regulanum utnusque sexus sine legitima licentu ingressi fuerint, necnon qui cos introduxerint vel ad­ miserint: dummodo tamen id factum non fuerit ad finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, nec Ad externum forum deductum, congrua pro modo cul­ pae poenitentia salutari ini uncta VU. Dispensandi ad petendum debitum coniugale cum IranrgrWGrc voti castitatis perfectae et perpetuae, privalim p-5! completum xnu aetatis annum emissi, qu: matricomum cum dicto voto contraxerint, huiusmcdi poen:ten­ tes» monendo, ipsum ad idem votum servandum teneri tam extra hntum matrimonii usum quam si coniugi super­ vixerit VIU. Dispensandi super occulto criminis impedimento, dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur dc matri­ monio iam contracto, monlt.s putatis comugibus dc ne­ cessaria consensus secreta renovatione, ac iniuncta gravi et diuturna poenitentia salutari Item duprnsandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter in absque ulla machinatione, etiam in matrimoniis cmtrahendts. irauncta gravi et diuturna poenrtentu salutari AaiOTAjrai u. - Ordmonus recennru /ccuHcfibux, tum cbsolmdt a erxrarù, tum dupeuiandi. pro foro conscientiae, etiam extra tacramer.talem confessionem et etiam extra dioecesim, çuatenu * tvl ipse rcl rabdxTus rvl uîcrquc extra dioecesim fuerint, pro grege sibi commisso, ex speciali Se­ dis Apcrtoliccc auctoritate delegata, uti valebit; casque intra ftnet dioecesis ta».tum Canonico Pocnitentiario necnon Vicariis Forensis, pro foro pariter conscientiae at m actu tocramentalü confessionis dumtaxat, etiam habitualtxcr, st ipsi placuerit. altu cero con/coanu cum cd ipsum Ordina­ rium in casibus particularibus poentlentiun recursum ha­ buerint, pro expeatto cara impertiri poterit, nixi ob pecu­ liares causas afcjuibus confessariis specialiter ntbdelcpan­ dis. per tempus arbilno suo statuendum, illas communicare indicabit. NORMAE DE TAXIS · - Nulla tara exquiratur pro licentia legendi ac reti­ 1. nendi libros prohibitos. 1· - Pariter mula exigatur taxa pro facultatibus S, Poenitentiariae. quae omnino gratis sunt concedendae. · - Taxa exquiri solita pro singulis induitis - vigore 3. facultatum quae in hoc indice recensentur - sint quinde­ cim Hbellce. <· - Pro casuum tamen diversitate, huiusmodl taxac moderandae aut dispensandae erunt, ob paupertatem ora­ torum, aliasre iurtas causas, pro prudenti iudicio ac con­ scientia Ordinarii. S.· - Summa omnium laxarum, quas Ordinarius reapse cxrcsnt. in fine cuiuslibet anni ad S Sedem, per tramitem S. Congregationis Consistorialis, transmittatur, distincte adnotando partes quae spectant cd singulas SS. Congrega­ tiones. «.· - Ipse Ordinarius pro quolibet indulto taxem libella­ rum quinque adHcerc poterit, stblque retinere in sui vel dioecesis necessitatibus erogandam; salvo praescripto N. *' 4. FORMULA III pro ceteri·· Ordinariis Europae. Recolo Ordinario pro ... quinquennio. Iuxta nor­ mam traditam in can. 340 Codicis fur. Canonici quin­ quennia supputanda sunt ab anno 1911. SSrnus D. N. Pius PP. XI his S. Congregationis Consistorialis litteris benigne indulget, ut Rrhus N. N. Ordinarius dioecesis N. N. a subsignata dic ad integrum 1323 cri ministerii vel proprii muneris honestorumque studio­ rum subsidium, vere indigeant; exceptis operibus de obscoems cx professo tractantibus. 2.· Pariter concedendi sub eadem temporis duration *, adolescentibus utri usque sexus, qui in publicis scholis, sta­ diorum causa, versari debent, licentiam legendi ac retinen­ di. sub custodia, ut supra, ne ad aliorum manus perveniant libros prohibitos, quos laicae potestatis imperio, vel ex necessitate studiorum, prae manibus habere cogunte. quamdiu ln ea sint necessitate; exceptis tamen openbu * de obscoenls cx professo tractantibus. Adxotaxdcx. — Utraque recensita Jacuit as Ordinans conceditur per se ipsos exercenda, seu nemini deleganda, et graviter onerata ipsorum conscientia super reali omKlun me more tarum conditionum concursu. Ex S. Congregatione dc disciplina Sacramcntonim: 1. Dispensandi lusta ct rationabili cx causa super nutnmon Laii bus impedimentis minoris gradus quae in Can. FX2 recensentur, nec non super impedimentis im pe aienti bus de quibus in Can 1053 ad effectum tantum matrimonium coctrahendi. 2. Dispensandi cx gravi urgentique causa quoties pericu­ lum sit in mora et matrimonium nequeat differri usque dum dispensatio a Sancta Sede obtineatur super impedi­ mentis maioris gradus infra recensitis: a) consanguinitatis in secundo aut in tertio cum pruno mixtis, dummodo nullum exinde scandalum aut admirata exoriatur; b) consanguinitatis ln secundo lineae collateralis grads ci affinitatis in primo lineae collateralis gradu aequah vel mixto cum secundo; di publicae honestatis ln primo gradu, dummodo πώlum subsit dubium quod comux esse possit proles ab al­ tero contrahentium genita. 1 Dispensandi tempore ct in actu Sacrae Pastorals Visitationis aut Sacrarum Missionum, et non ultra, super omnibus matrimonialibus impedimentis supra memoratis cum i« qui m concubinatu vivere reperiuntur. 4. Sanandi in radice matrimonia nulliter contracta ob aliquod ex impedimentis minoris gradus si magnum adiit incommodum requirendi a parte ignara impedimenti reno­ vationem consensus, dummodo tamen prior consensus per­ severet et absit periculum divortii; monita tamen parte conscia impedimenti de effectu huius sanationis et debita facta adnotatlone m libro matrimoniorum. Aoxotaxdcm - 1.· Ordinarius recensitis facultatibus, sive per se sive per altas idoneas ecclesiasticas personas ad hoc specialiter deputandas, uti poterit in matrimoniis contra­ hendis et nulliter contractis cum suis subditis ubique com­ morantibus ct aliis omnibus in proprio territorio actu de­ gentibus, facta tn unoquoque casu expresa mentione huiut apostolicac delegationis ad normam Canonis 1057. 2. · Jn usu carumdem facultatum prae oculis habeantur quae in Can. a 1043 ad 1054 statuta reperiuntur. 3. · Ordinarius in fine cuiuslibet anni, per tramitem S. Congregationis Consistorialis, referat ad Sacram Congrega­ tionem Sacramentorum de numero et specie dispensatio­ num quas rigore praetentis Indultl Ipse fuerit elargitus. Ex S. Congregatione Concilii: 1. Reducendi per quinquennium, ob diminutionem redi­ tuum. perpetua missarum onera ad rationem eleemosynae ln dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui de iure teneatur ct utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, ct sub lege ut de Missarum ita reductarum satisfactione a singulis celebrantibus Curia dioecesana quovis anno legi­ time doceatur. 2 Transferendi per quinquennium intra fines dioecesis onera Missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a funda­ tione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec dlvir.us cultus idcirco minuatur aut populi commoditati praeiudiclum inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis adimpleri facile possunt per eleemosynae augmentum, et cauto ut de translatarum Missarum satisfactione quovis inno Curia dioecesana a singulis celebrantibus legitime doceatur. 3. Transferendi per quinquennium exuberantia Missarum onera etiam extra dioecesim, cauto tamen ut quam maxi­ mus Missarum numerus intra fines dioecesis celebretur at­ que adamussim serventur praescripta Codicis Iuris Cano­ nici circa cautelas adhibendas Ln Missis committendis. Ex S, Congregatione Religiosorum: 1. Dispensandi, ad petitionem Superiorum, super lllegitim itate natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus a Constitutionibus Instituti requiratur, dummodo ne agatur de prole sacrilego commercio orta, et dispensati ad munia maiora ne eligantur iuxta praescriptum can. 504. 2. Permittendi celebrationem trium Missarum de ritu in Ex S. Congregatione S. Off icti: nocte Nativitatis D. N. I C. in ecclesiis Religiosorum neo 1.· Concedendi, non ultra txtennium. licentiam legendi cr*mPr«LhenSis m can. 621 $ 3. cum facultate pro adstanlibus ac retinendi, sub custodia tamen ne ud aliorum manus ad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae perveniant, libros quoscumque prohibitos et ephemerides, ab uno eodemque Sacerdote celebrentur. non exceptis operibu» haeresim vel schisma ex professo ». ?.» DlsPensandi super aetatis excessu pro admittendis ad propugnantibus, vel etiam ipsa religionis fundamenta ever­ îi?1.. religiosum, quatenus a Constitutionibus Instituti tere nitentibus, ixs Christi fidelibus sibi subditis, qui eorumrequiratur, audita m singulis casibus Superiorissa Generali dem lectione. sive ad effectum em impugnandi sive ln sa­ - i Provinciali atque praevio earum consensu et respectif annum .. quo de ture exhibenda est relatio dioecesana ab Ordinariis istius regionis, uti possit facultatibus quae tn hoc indice continentur. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Consiitorialii, die ... K23 624 19ÎJ .. . SC CONS.. FACULTATES QUINQUENNALES ORDINAKIOKL M. FORMULA IV Coftfü», dummodo postulantes aetatem 40 annorum r.e cxcvwcnnt et polleant caeleris qualitatibus requisitis. L Dispensandi super delectu aetatis canonicae ad S. Or­ dinem Près by te ratus, non ultra sexdecim menses, etiam pro Rtligiùeis exemptis, dummedo a suis Superi an ous litteras dmussorUles acceperint ct quatenus ordinandi ceteras quzUUtes habeant a SS. Canonibus requisitas ct praesertim nancalum theologicum expleverint ad normam Canonis •/d T Codicis I. C. 5. Dispensandi super dotis defectu cum Monialibus et Srronbus in toto wl in parte, dummodo status oeconomicjs Instituti detrimentum nc patiatur et postulantes tallaus uil praediiae qualitatibus, ut eas magnae utilitatis Insliuno fore certa epes habeatur. €. Conlirmar.di Confessarium ad quartum ct quintum triennium, dummodo maioris partis Religiosarum, convo*ts etiam iis. quae in aliis negotiis ius r.on habent ferendi U piltngium. consensus capitulariter ac per secreta suffragia ρ,-jrttmdus. prius accedat, proviso pro dissentientibus, si quit fini ac velint, 1. Permittendi celebrationem SS. Missae Sacrificii Feria V lâ Cocna Domini, facta licentia personis habituante? ln Communitate commorantibus sese reficiendi S. SynixL etarn *d -dtmplcndum praeceptum paschale. 8. Permittendi Monialibus descensum in Ecclesiam, ut ipsae caol maiori sollertia mundare ct decorare possint, exeuatious prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non excep­ ts ipiis Cinfii^ario ct Monasterio inservientibus ct extra Claustra degentibus; portae illius claudantur e·, cla­ ves Supcriorlssae tradantur. Moniales vero sernpcr binae opt et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet. tfupUd clavi claudatur, quarum una a Superi :rissa, altera i Smctimoniali ab Ordinario deputanda custodiatur et non jperutur nisi in casibus enunciatis ct cum praescriptis nrielis. L Permittendi Monialibus egressum e claustris urgente ατα operationis chirurgicae subeundae, quamvis non secvmferat periculum mortis Imminentis aut gravissimi mali, per tempus stricte necessarium, praescriptis debitis cautehi Er S. Congregatione Rituum: L Deputandi vicarium generalem vel alium sacerdotem a aliqua ecclesiastica dignitate constitutum ad altaria fixa et pjrtatilia consecranda, servato ritu ct forma Pontificalis Rotnani. L Deputandi sacerdotes, si fieri potest, in aliqua eccleshstica dignitate constitutos, ad altaria fixa ct portatilia «Menta consecranda, adhibita formula breviori B pro caAds can. 1200 | 2 Cod. I. C.; dum in casu can. 1200 f 1. us indulta fuit per ipsum canonem facultas et adhibenda er. formula A. 1 Deputandi vicanum generalem vel alium sacerdotem q xlxjua ecclesiastica dignitate constitutum, ad consecran­ dos csLces ct patenas, servato ritu et forma Pontificalis PwMnl 4. Quando in Missa Hebdomadae Maioris dicitur Passio pro wecrdiUbus qui tinas Missas, e speciali Indulto Apoitbeo obtinendo, celebrant, legendi in una Missa tantum a Ptuiotte postremam partem (Altera autem dic etc.), pneaussis Munda cor meum, etc. — Sequentia sancti *Et anatcwtduvx (Matthaeum). 5 Benedicendi oblecta pietatis signo crucis, servatis ntibai ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visitationis psstorahs quando multi petunt, et plura ac varia exhibent e.-nnodl oblecta benedicenda, saepe etiam cum diversis lanulis, hisce In casibus, permittitur unica formula bre­ nor. dum fit signum crucis super obiccta. nempe : “ Benedeat haec omnia Deus. Pater ct Filius et Spiritus Sanctus. Arnen ", C Celebrandi Missam dc rcquic lectam semel in HebdoEuda ab Ordinario ln proprio Oratorio: dummodo non occ-rrR Festum dc praecepto etiam suppresso, necnon Octm privitegiaU. Feria Quadragesimae. Quatuor Temponan. n Rogationum. Vigilia aut Feria in qua anticipanda rd pruno reponenda est Missa Dominicae: servatis oe ce­ tero Rubricis Ex S, Pocnttentiaria: I. Absolvendi quosemnque poemtentes (exceptis haereties Laeresim inter fideles c proposito disseminantibus) a quibusvis censuris ct poenis ecclesiasticis ob haereses tam r*suse audiente quam coram aliis extematas incursis; postquam tamen pocnitens magistros ex professo haereticam doctrinae, si quos noverit, ac personas ecclesiasticas et rebpons. n quas hac In rc complices habuerit, prou: de -re. denuncMverit: et quatenus ob i ustas causas huiusmedi wn coram Ecclesia initum, ministrum quoque falsi 2. · In usu carumdcm facultatum prae oculis habeantur cultus ad matrimonialem consensum praestandum vel re­ quae In Can. a 104S ad 1054 statuta reperiuntur. novandum adire non posse, ad mentem Cod. I. C. can. 1063 3. · Ordinarius in fine cuiuslibet anni, reterat ad Sacram I 1; caeteroquln servatis quae de parochi agendi ratione in Congregationem Sacramentorum, per tramitem S Congre­ casu statuta sunt in can. 1063 I 2. Quod vero attinet ad gationis Consistorialis, de numero et specie dispensationum legitimatlor.cm prolis, prae oculis habeatur can. 1051. quas vigore praesentis Indulti Ipse fuerit elargitus. Quod ni partes actu in concubinatu vivant, provideatur opportunis modis ut scandalum, si adsit, removeatur, et pars catholica ad gratiam Dei recipiendam rite disponatur. Ex S. Congregatione Concilii: In reliquis, quod refertur ad publicationes, interrogatio­ 1. Reducendi per quinquennium, ob dimlnutionem re­ nes de consensu et sacros ritus, sive agatur dc impedimento dituum. perpetua Missarum onera ad rationem eleemosynae mixtae religionis sive diwariUUs cultus, serventur prae­ in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui de iure scripta Cod I C. cann lire. 1102. 1109: et huiusmodi nup­ teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, tiis celebratis, «ve in proprio, sive in alieno territorio. et sub lege ut de Missarum ita reductarum satisfactione a Ordinarius invigilet ut coniugee promisxiones factas fideli­ singulis celebrantibus Curia dioecesana quovis anno legiti­ ter impleant me doceatur. 5 · Sanandi In radice matrimonia attentata coram officia­ 2. Transferendi per quinquennium intra fines dtoecesu li civili vel ministro acatholico a suis subditis etiam extra on et iis corporea suppeditare qui vobis spiritualia seminaverunt; · sed neque cessetis eisdem obedire et subiacere, ut qui pervi­ gilant quasi rationem pro animabus vestris reddituri, cum gaudio hoc faciant, et non gementes. ’ Quod autem. Dilecti Filii Nostri, Venerabiles Fra­ tres, Consociationes Dioecesanas permitti tantummodo posse declaravimus, idcirco, ut candide fateamur, absti­ nendum censemus ne condi eas atque institui prorsus iubeamus; at cupimus fidenterque rogamus in visceri­ bus Christi, ne gravemini, qua estis erga Nos pietate et quo ardetis disciplinae et unitatis concordiaeque stu­ dio. earundem Consociationum experimentum agere eandemque praestare Nobis magnanimitatem atque ob­ servantiam quam s. m. decessori Nostro Pio X praesti­ tistis: propitius enim erit vobis Deus omnibus simul id facientibus et petentibus ab eo misericordiam ; * fidelis quippe est Deus, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet etiam cum tentatione pro­ ventum ut possitis sustinere.’ Ut autem omnia in Dei gloriam, animarum salutem optatissimaeque pacis incrementum cedant — quod a Sacratissimo Corde lesu et Deipara Immaculata vehe­ menter exposcimus —. vobis, Dilecti Filii Nostri, Ve­ nerabiles Fratres» clero fidelibusque uniuscuiusque ve­ stris et Galliae universae apostolicam benedictionem peramanter impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die χντπ mensis lanuarii. in festo Cathedrae Romanae S. Petri Apostoli, anno mdccccxxtv. Pontificatus Nostri secun­ do.—Pius Pp. xi. > Pi. XXV. î Htbr.. xm. 7. • I PETR., v. 2. • Π Machab.. XIII » Hebr., XIII, 17. • I Cor., IX. 11. ’ ï Cor., x, 13. 12. Adn. I. JANSSENS In PrM 13 (1924) 30 42; A. VAN HOVE In NrT 51 (1924) 425-435. 449-464, 534. 559 1924 IAN 18.-PIUS XI. NORMAE. AAS 16 (1924) 19-24 Statuta consociationum dioecesanarum (Exemplum Statutorum) Association Diocésaine de ......................... STATUTS Art. I. Entre l’Evêque N. et les autres soussignés, il est formé une Association diocésaine de .... dont le siège est à X. à l’Evêché. Art. II. L’Association a pour but de subvenir aux frais et à l’entretien du culte catholique sous l’autorité de ITvêque. en communion avec le Saint-Siège, et con­ formément à la constitution de l’Eglisc catholique. Le fonctionnement de l’Association sera donc réglé par les présents Statuts et en conformité avec les lois canoniques. En cas de difficultés, le Président de l’Association aura soin d’en informer le Saint-Siège. Art. III. Par application de l’art II ci-dessus, l’As­ sociation se propose, en particulier, les objets suivants : Ie l’acquisition ou la location et l’administration 628 f Λ STATUTA CONSOCIATIONUM DIOECESANARUM 1924 IAN 14 jusqu’au moment où les pouvoirs du membre remplacé des édifices qu’elle jugera opportun d’avoir à sa dispo­ auraient normalement expiré. sition en vue de l’exercice public du culte catholique dans le diocèse; Le Conseil choisit dans son sein un secrétaire cl un 2» l’acquisition ou la location et l’administration trésorier. des immeubles destinés au logement de l’Evêque. des Le refus de l’une dc ces fonctions entraîne de droit bureaux de l’Evéchè, ces curés et des vicaires, ainsi sa démission de membre du Conscit/ a que des prêtres âgés ou infirmes; Art. XI. Le Conseil d’administration, sur la convo­ 3· pourvoir au traitement d’activité et, éventuel­ cation de son Président, se réunit régulièrement une lement, de retraite des ecclésiastiques occupés au mi­ fols chaque mots. Il ne peut prendre les décisions pré­ nistère par nomination de l’autorité compétente, ainsi vues par les présents Statuts, que si deux membres au qu’aux honoraires dûs aux prédicateurs ct aux salaires moins sont présents, le Président non compris. des employés de l’Eglise; Les décisions sont prises à la majorité des membre» 4* racquisit'on ou la location et administration présents. temporelle du Grand Séminaire, des Petits Séminaires En cas de partage, la voix du Président est prépon­ M et de leurs annexes-' dérante. Art. IV. Toute immixtion dans l’organisation du ser­ Il est tenu procès-verbal des séances. vice divin, dans l’administration spirituelle du diocèse, Art. XII. Les membres titulaires de l'Association en particulier dans les nominations et déplacements des sont réunis en Assemblée générale ordinaire une fois membres du clergé, ainsi que dans la direction, en­ par an, sur la convocation du Président. La convoca­ seignement et administration spirituelle des Séminaires, tion doit être faite huit jours francs avant la réunion: est formellement interdite à Γ Association. elle contient l’ordre du jour proposé à ΓAssemblée. Art. V. L’Association se compose: Les membres titulaires peuvent être réunis en As­ 1» de l’Evêque; semblée générale extraordinaire sur la convocation du Président, dans les conditions prévues à l’alinéa pré­ 2* de membres titulaires; cédent Τ’ de membres honoraires. Art. XIII. L’Assemblée ne peut prendre valablement Les membres titulaires devront être en nombre de les décisions prévues par les présents Statuts, que trente au moins (y compris l’Evêque et les autres mem­ si la moitié plus un de ses membres sont présents. Si bres du Conseil) et tous résidants dans le diocèse. Les cette proportion n’est pas atteinte, l’Assemblée est con­ membres honoraires pourront être en nombre illimité voquée de nouveau, mais à dix jours au moins d’inter­ et ils ne sont pas obligés de résider dans le diocèse. valle et cette fois, elle peut validement délibérer quel Les membres titulaires, ont, reals, le droit d’assister que soit le nombre des membres présents. et de voter aux Assemblées générales. Les décisions sont prises à la majorité des membres L'Evêque est président de droit du Conseil d'admi­ présents. En cas de partage, la voix du Président est nistration, dc l’Arscmblée et de l’Association tout en­ prépondérante. tière. II est tenu procès-verbal des séances. Art. VI. La cotisation annuelle est fixée à cinq francs Le secrétaire du Conseil d’administration est se­ au minimum. Elle peut être rachetée par le verse­ crétaire de l’Assembléée générale. ment d’un capital de 5001rs. Art. XIV. Le vote par procuration ou par corres­ Art. VII. Nul ne peut être admis comme membre pondance n’est adm’s ni au Conseil d’administration, ni titulaire ou honoraire qu’à la condition d’avoir été pré­ aux Assemblées générales. senté par l’Evêque. d’accord avec le Conseil d’admmisArt. XV. Les fonctions de l'Association sont gra- , tration, et d'obtenir dans l’Assemblée la majorité des tuites.' J voix des membres composant l’Assemblée générale. Art. XVL Indépendamment des attributions finan­ En cas de mort, de démission ou d’exclusion d'un cières, fixées par l’art XX ci-après, l’Assemblée géné­ membre titulaire, il est procédé à son remplacement rale donne les avis qui lui sont demandés par l’Evêque. par la plus prochaine Assemblée générale. Au cas où le nombre des membres titulaires deviendrait inférieur Art. XVII. Les ressources de l’Association sont: à 25, il serait pourvu sans délai au remplacement de 1· les cotisations dc scs membres: 21 tous les membres décédés, démissionnaires ou exclus./ 2° les produits des troncs, ainsi que des quêtes et Art. VHL Toute peine ou censure ecclésiastique por­ collectes autorisées par l’Evêque pour les besoins de tée et notifiée contre un membre de l’Association, en­ l’Association ; traîne de plein droit sa radiation. 3”» le revenu des fondations pour cérémonies et ser­ Art. IX. Les droits et prérogatives de l’Evêque dans vices religieux; l’Association peuvent être exercés exceptionnellement, en son lieu et place, par un délégué choisi par lui par­ 4° dans les églises dont l’Association a la propriété, mi les membres de l’Association. l’administration ou la jouissance, les rétributions pour la location des sièges, ainsi que celles, même prévues par Pendant la vacance du siège et dans le cas où le diocèîe n’est plus gouverné par l’Evêque, ses droits et dispositions testamentaires, pour les cérémonies et ser­ vices religieux, pour la fourniture des objets nécessai­ prérogatives vis-à-vis de l'Association sont exercés par res aux funérailles et à la décoration de l’église; celui qui le remplace dans l’administration du diocèse, réserve faite du caractère provisoire et conservatoire 5· le revenu de ses biens meubles et immeubles. de sa charge. Art. XVIII. Les ressources de l’Association sont em­ Art. X. L’administration de l’Association est confiée ployées par l’Evêque aux objets spécifiés dans les pré­ à un Conseil composé de l’Evêque. Président, et de qua­ sents Statuts. tre membres titulaires de l’Association élus par ΓAs­ Art. XIX. Les ressources disponibles pourront servir semblé générale, la première fois sur une liste de huit à constituer un fonds de réserve dans les limites régu­ membres présentés par l’Evêque dans la suite sur la lières pour les besoins généraux du culte, et un fonds présentation dc l’Evêque, d’accord avec le Conseil luimême. Ces quatre membres, dont un doit être pris par­ de réserve illimité qui devra être employé exclusive­ mi les Vicaires généraux et un parmi les chanoines, ment, y compris les intérêts, à l’achat, la construction, la décoration ou la réparation d’immeubles ou meubles assistent l’Evêque dans sa gestion de la manière prévue par les régies canoniques. Les membres du Conseil destinés aux besoins dc l’Association, visés à l’art II et d’administration sont élus pour six ans; le Conseil est III ci-dessus. renouvelé par moitié tous les trois ans. Les conseillers Art. XX. Après la clôture de l’exercice, le trésorier sortants sont Indéfiniment rééligibles. établit les comptes de l’exercice clos. En cas de démission, de décès ou d’exclusion d’un Ces comptes sont présentés par écrit au Conseil de scs membres, l’Evêque, d’accord avec le Conseil d’administration. Ils sont examinés par trois commis­ d’administration, désigne un remplaçant provisoire saires aux comptes que/ le Conseil choisît en dehors de jusqu’à la prochaine réunion de VAsscmblée générale. son sein et qu’il peut choisir en dehors de l’Association. Le membre du Conseil d'administration, élu par l’As- Ces commissaires sont chargés d’adresser au Conseil un scmblée générale, en remplacement d’un membre dé­ rapport écrit sur la régularité des comptes et sur la si­ missionnaire, décédé ou exclu, reste en fonction tuation financière de l’Association. 639 640 n. 560-56? SC SACRAMENTORUM - RELIGIOSORUM - CONCILII l«i IAN 25-2« Le Conseil d’Administration, après avoir pris com­ munication du rapport des trois commissaires et les avoir entendus, s’il le juge à propos, statue sur les comptes, et charge un de ses membres de présenter le rapport définitif à l’Asemblée généra le. Ces opérations diverses doivent être terminées de manière que les comptes puissent être présentés à l’As*mblée générale dans sa réunion ordinaire. M Art. XXI L’Association ne peut introduire, aux pré­ sents Statuts, aucune modification qui soit contraire à h constitution de l’Eglise catholique. Les autres modi­ fications devront être présentées à l’Assemblée géné­ rale par l’Evêque, d’accord avec le Conseil d’adminis­ tration. Art. XXII. L’Association est formée pour une durée indéterminée. Art. XXIII. En cas de dissolution, l’actif de l'Asso­ ciation sera attribué à une association constituée par l’Evêque ou par celui qui le remplace, conformément aux présents Statuts. Dans l’intervalle, qui, en tout cas, ce devra pas dépasser deux mois, l’Evêque ou son rem­ plaçant canonique assurera la gestion des biens de l'Asioc ai.on. 560 1324 IAN 25.-SC SACK., RESOL. AAS 27 (1935) 14 NAMURCEN. ET ALIARUM DE ADMINISTRATIONS CONFIRMATIONIS A SACERDOTIBUS CHARACTERE EPISCOPALI CARENTIBUS An praxis deputandi sacerdotes episcopali characte­ re carentes ad Sacramentum Confirmationis admi­ nistrandum. etiam in posterum servanda sit intra limites hactenus praefinitos, vel potius, instantibus gravibus et urgentibus causis, extendenda sit ad alias regiones etiam in Europa in casibus particularibus. Responsio: « Affirmative ad I partem, negative ad Π et ad mentem ». Mens vero EE. PP. fuit « quod nihil eset immutandum in disciplina Ecclesiae, quam hac­ tenus servavit et vetuit immutari H. S. C\ factis tan­ tummodo nonnullis exceptionibus pro aliquibus regioni­ bus in America Meridionali, ubi servari non potest ius commune ob extraordinaria rerum et personarum adiuncta. Equidem simplex sacerdos est minister extraordi­ narius Sacramenti Confirmationis per deputationem Se­ dis Apostolicae Quodsi ex aliis regionibus exhibean­ tur huiusmodi petitiones, S. Congregatio suadeat Epi­ scopis oratoribus ut recurrant ad S. Sedem pro obtinendo Episcopo Auxiliari seu Coadiutore. vel opem petant, pro huiusmodi Sacramento administrando, ab Episcopis finitimarum dioecesium ». Quod quidem rejponsum a Ssfho in Audientia diei 26 Ian. 1924 fuit con­ firmatum. 561 in IAN 26.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART. * Facultas promovendi ad ordines A1CXN0S societatis dc communi viventis sine votis. TITULO « MENSAE communis » Prices - Beatissime Pater, Superior Generalis ConUegationis a Pretioso Sanguine D. N. J. C. a Sanctitate Vestra humillime implorat prorogationem Rescripti diei 23 Februarii 1917, quo sibi facta est facultas ut alumni niae Congregationis ad sacros Ordines promoveri pos­ ent titulo mensae communis cum potestate subdelepndi Provincialem Americae. Et Deus. etc. Rtscr. - Vigore specialium facultatum a Ssrfio Doπώ» Nostro concessarum. Sacra Congregatio negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis. ;rorogationem enunciati indulti ad aliud septennium Revino p. Superiori Generali oratori benigne impertita «t, servata in reliquis illius et forma et tenore. Con­ trariis quibuscumque non obstantibus. »! Romae. 26 Januarii 1924.—C. Card. Laurenti, Praef. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. Secr. • Pro». N. 651/17 ex Archivo Gen. CPPS. lodulfum rwonhn fuir di· 12 lan 1931 «ad aliud Kptennium» (SC Rol. Pro?. N. 8159/30) c» di· 25 Mar 1933 «ad aliud qufnqutnnlusi» (SC Rai. Proî. N. 2399/38). 562 1924 IAN 28.-SC CONCILII, LIT. CIRC. PART.· Circa modum docendi categusmum in scholis publicis I. Poichè è stabilito che 1’insegnamento dei Catechismo venga di preferenza affidato alia classe magistrale, si pregano vivamente i Rev.mi Ordinari, da una parte di esplicare tutto il loro zelo per assicurare che 1’insegnamento religioso sia impartito con la dovuta idoneità. e dall’altra di usare un benevolo, paterno contegno per interessare II corpo magistrale a prestare volenteroso il suo prezioso aiuto nell’arduo compito delTistruzione re­ ligiosa della gioventù. Tanto più che gl’insegnanti al perfezionamento della loro cultura religiosa sa ran no mossi anche dalle disposizioni dei nuovi regolamenti. i quali, dando la più grande importanza all’insegnamento della Religione, stabiliscono che coloro i quali in esso si dlstingueranno, avranno più facilmente la qualifica di « Esperto » e poi la iscrizione nel Ruolo d’onore. II. Scelta dei maestri, a) Ai Revjni Ordinari e ai loro Delegati verra presentato dall’Autorità scolastica l’elenco del maestri che sono disposti ad accettare l’insegnamento della Religione. Essi procederanno d’accordo col Direttore didattico nell’esaminarlo, ed in via ri serva ta e nel modo più prudente potranno venire a quelle esclusioni che si rendessero necessarie. Sono senz’altro esel use le persone appartenenti ad altre re­ ligioni. quelle notoriamente antireligiose. quelle di vita irregolare, i bestemmiatori, gli ex-preti, ecc. b) Qualora dall’clenco non si potessero trarre insegnanti sufficienti, si ricorrerà a persone estranee alla scuola. La scelta e l’approvazione anche di queste per­ sone sarà fatta secondo il metodo sopra indicato alla Jettera a). c) L’approvazione dell’iconeità va rinnovata ogni anno e quindi la procedure per la scelta avrà luogo al principio di ciascun anno scolastico nella forma indi­ cata alla lettera a). III. Prcparazione dei maestri, a) Dalle risposte già pervenute alla lettera di questa S. Congregazione in data 14 dicembre 1923, si è rilevato con viva soddisfazione che, molto opportunamente, in quasi tutte le Dioeesi si sono istituiti corsi di culture rehgiosa per gl’insegnanti. Quantunque tali corsi non abbiano che un carattere facoltativo, i Revjni Ordinari porranno ogD * cura per richiamare ad essi il maggior numero possibile d’inse· gnanti, facendo rilevare che la frequenza alla scuola di Religione e gli eventual! diplomi conseguiti, avranno certamente va lore per l’Autorità ecclesiastica ncll’approvazione dei maestri per l’anno scolastico successivo. b) L’Autorità scolastica, da parte sua. istituirà per la Religione, corne per le nuove materie, corsi normali o corsi accelerati d’integrazione, i quali avranno un carattere di obbligatorietà. almcno di ordine morale. E’ stabilito che all’Autorità ecclesiastica siano richiesti, per questi corsi integrativi, i nomi degl’insegnanti delle materie religiose. I Reverendissimi Ordi­ nari potranno cosl. d’accordo coi Regi Proweditori. scegliere le persone più adatte al delicato ed impor­ tante ufficio. A questi corsi non seguirà un vero c proprio esame ; ma la relazione delTinsegnante sulla freauenza e sui profitto dei partecipanti, sarà per 1’Autorita ecclesiasti­ ca un elemento di giudizio per dichiararne l’idoneità. c) Dove tali corsi non fossero possibili si cerchcrà di supplire con apposite, adatte pubblicazioni. o me­ diante speciali rubriche nei giornali scolastici più dif­ fusi. Naturalmente tutta questa attività deve esserc mantenula entro le direttive delle due Autorità. La stessa Autorità ecclesiastica procederà d’accordo con i Proweditori nella istituzione di piccole biblioteche circolanti per la formazione religiosa degl’insegnan642 fl □. 563-566 SACHA CONGR. REUGIOSORUM - RITUUM - STUDIORUM ti. bfblioteche che TAutoritâ ecclesiastica costituirà ovunque sia possibile. IV. /rperioni, L’Autoritâ scolastica esige che siano riservate ai propri organi ispettivi. Essa avrà certo cura di scegUerc gli elementi piu adatti e più meritevoli di fiducia da parte delTAutorità ecclesiastica, e non è escluso anzi il caso che. in un prossimo awenire, degli ispettori onorari di fiducia dell’A Jtorità ecclesiastica abbiano il compito di riferire sull’andamento deU'istruzioae religiosa nelle varie zone. Questa S. Congregazione nuire fiducia che, mercè lo zelo illuminato e prodente dei Revjni Ordinari. l’attuazione delllnsegnamento religioso nelle scuole procederà nel miglior modo possibile per fl maggior bene dclla fanriollezza cristiana, della Religione, dclla società. » ΟτώΜτίΙι lUJise: NE 36 (1924) 134-136 1924 FEB l.-SC BEL., RESP. AAS 16 (1924) 95-96 Dubium ; de superioribus doy.orum filialium Cum in aliquibus Ordinibus aut Congregationibus Religiosis extent Domus stricte filiales, quae videlicet non constituunt propriam Communitatem nec bona pro­ pria possident, sed sunt quasi membra Domus maioris, a qua omnimode dependent et reguntur a Superiore de­ legato ad nutum Superioris, qui totam gubernat Com­ munitatem et residet in Domo maiore, propositum fuit dubium: < An Superiores Domorum stricte filialiumi < de quibus agitur, qui sunt simplices delegati ad nu« tum Superioris Domus matricis, veniant sub nomine • Superioris localis ad sensum Codicis iuris canonici ». Sacra Congregatio de Religiosis, exquisito voto plu­ rium Rcvmorum Consultorum, rem definiendam Emis Patribus proposuit, qui. in plenario Coetu habito ad Vaticanum die 30 novembris 1923. re mature perpensa, respondendum censucrunt: Nepatice; ct ad mentem. Ment autem est ut in revisione Constitutionum sin­ gulorum Ordinum aut Congregationum ad Codicem conformatarum, apposite provideatur per applicationem eorum canonum qui circa relationes inter subditos et praepositos pressius versantur, prout in singulis casibus 95 opportunum judicabitur./ Facta autem de praedictis relatione Ssmo Domino Nostro Pio divina Providentia Pp. XI. in audientia habita ab infrascripto P. Secretario, die 5 decembris eiusdem anni. Sanctitas Sua resolutionem Emorum Pa­ trum in omnibus approbare et confirmare dignata est, et publici iuris fieri mandavit. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die prima februarii 1924.—C. Card. Lau­ renti. Praef. Maurus M. Serafini. Ab. O. S. B., Secr. Mn. L CREU5EN In NrT 51 (1924) 299-301: Ph MAROTO fe» CpR 5 (1924) 122-134; REGATILLO n. 243; !P 4 (1924) 33 I4C 36 (1524) 66-67. PrM 13 (1924) 53 57; 17 (1923) C3’-G9’. 1924 FEB 1-2 Quaeritur: « Num eadem permissio valeat etiam pro « Oratoriis Piarum Unionum seu Congregationum, vel c sacellis ruralibus, aliisque ubi peragantur exercitia < pro opificibus, ut i idem omnes facilius cineres red« piant et non careant hoc tam perutili sacramental!? ». Π. In decreto S. R. C., n. 31D6, Vcrctllen., 20 martii anni 1869. legitur pro benedictione gutturis in Festo S. Blasii Ep. et Mart, adhiberi candelas ln festo Purifi­ cationis B. Μ. V. benedictas et formulam: « Per Inlerc cessionem B. Blasii liberet te Deus a malo guttura < Arnen ». Quum vero alia formula, tum pro benedic­ tione candelarum in Festo S. Blasii Episcopi et Marty­ ris, tum pro earum appositione sub mento gutturi euhuvis benedicendorum, prostet in Rituali Romano (edit, typ.), quaeritur: < An responsum S. R. C. in una Ver« cellen, valeat adhuc, tum pro archidioeccsl Vercellen« si, tum pro aliis dioecesibus ». Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, re mature perpensa, respondendum cen­ suit: « Ad I. Affirmative, iuxta prudens Ordinarii iudic cium in singulis casibus, servato tenore decreti diei « 30 iunii 1922. < Ad II. Adhibeatur ubique oratio et formula Ritua« lis Romani ». Atque ita rescripsit ac declaravit Die 1* februarii 1924.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S.R.C. Praef. Alexander Verde. Secr. Adn. D. P. ta EL1P 51 (1937) 20-23: I. PAUWEL5 in M4 13 (1924) 72-74; EL 38 (1924) 70. 565 1924 FEB l.-SC RITUUM, RESP. AAS 16 (1924) Itt DUBIUM Circa applicationem religiosos exemptos CUIUSDAM DECRETI SC RITUUM Sanctissimus Dominus noster Pius Papa XI, per De­ cretum Sacrae Rituum Congregationis diei 25 octobris 1922 [AAS 14 (1922) 597]. Festum S. Eusebii Ep. et Mart, quod Kalendario Universali affixum est sub die 16 decembris, semiduplex, in cunctis Italiae huiusque Insularum ecclesiis sub ritu duplici minori in posterum celebrari mandavit Nunc quaeritur: « Utrum in illo Decreto includan­ tur etiam eccles-ae « Religiosorum exemptae? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis rescribendum censuit: « Affirmative ». Atque ita rescripsit ac declaravit. Die 1* februarii 1924.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. ct S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Adn. P. R in EL 38 (1924) 20-21: EL 38 (1924) 71. 566 564 1924 FEB 2.-SC STUD., DECR. AAS 17 (1925) 547-551 im FEB l.-SC RITUUM, RESP. AAS 16 (1924) 102 SOCIETATIS IESU SEU DUBIA ClP-CA LXPOSITIONEM CINERUM ET CIRCA CANDELAS WHIBENDAS IN FESTO S. BLASII R. P Procurator generalis Societatis lesu sequentia dubia pro opportuna declaratione S. Rituum Congrega­ tioni humillime subiecit. nimirum: I. Quaestioni propositae ab Archiepiscopo Aquensi: « Num permitti possit consuetudo vigens in illa archi< dioecesi imponendi fidelibus, prima dominica Quadra< gesimae. cineres praecedenti Feria iv Cinerum bene« dictos ». Sacra Rituum Congregatio respondendum censuit ad mentem., die 30 iunii 1922. Et ment est: < Affirmative in casu: dummodo Fena iv Cinerum ri« tus benedictionis et impositioni» cinerum expletus « fuerit, iuxta Mimle Romanum » ILE 4351. t43 DE RELATIONE SUPER STATU SEMINARIORUM SINGULIS TRIENNIIS TRANSMITTENDA Quo uberiore cum fructu Sacra Congregatio de Se­ minariis et Studiorum Universitatibus munere suo gra­ vissimo perfungi valeat, omnino necesse est ut dc Se­ minariorum statu ac conditione saepe et accurate cer­ tior fiat Itaque, de mandato SsriU D. N. Pii PP. XI. Sacra eadem Congregatio quae sequuntur decernit: 1. Omnes locorum Ordinarii tenentur, singulis trien­ niis, relationem Sacrae huic Congregationi facere super Seminarii statu, secundum formulam praesenti decreto adiectam. 2. Ordinarius qui Seminario praesit Interdioecesano ve) Regionali, de eo etiam, iuxta quaestiones in formula positas, referat 644 1 $24 FEB 2 SC STUD., DECK.. RELATIO SUPER STATU SEMINARIORUM 1 Triennia sunt fixa et computantur a die 1* ianuarii huius anni 1924. In hoc primo triennii anno relatio­ ns nem exhibere debent Ordinarii Italiae./ Galliae, Hispanue insularumque adjacentium ; in altero, ceteri Euro­ pae Ordinarii ; in tertio Ordinarii Americae universi. Et ita per vices continuas singulis quae sequentur trienniis. 4. Relatio lingua latina conscribenda est, et ab ipso Ordinario subsignanda, adiectis die. mense et anno qui­ bus data fuerit 5 In relatione danda, responderi debet accurate et plene ad singulas quaestiones quae in formula po­ nuntur. 6. Si, durante triennio quod relationem sequetur, textus quidam praelectionum cursus Philosophiae. Theohgae, S. Scripturae, Iuris Canonici, mutetur, id statim id Sacram hanc Congregationem referatur. 7. Praesenti decreto nihil derogatur de lege relationis super Seminario S. Congregationi Consistorial! exhi­ bendae, quum ad eamdem Sacram Congregationem de statu dioecesis, ad normam can. 340, debet referri. Datum Romae e Secretaria Sacrae Congregationis de Seminariis et studiorum Universitatibus, die 2 februarii 1924 —C. Card. Bisleti, Praef. lacobus Sinibaldi. Ep. tit Tiberien.. Secr. Formula servanda in relatione de statu seminarii Art I. - Dc Seminarii constitutione et aedibus 1. Utrum dioecesi proprium sit Seminarium: (can. 1354 f 1) quando et quo documento constitutum, an dis­ tinctum in maius et minus (can. 1354 5 2). an saltem debitae cautelae adhibeantur ut aetate minores et maio­ res seorsim instituantur, cum disciplina uniuscuiusque aetatis propria. Si dioecesis Seminario careat, an servetur can. 1354 i 3. 2. Quae sit Seminarii fabrica, quot alumnos possit capere: an disciplinae et valetudinis tuendae legibus respondeat 3. Utrum adsit rusticationis domus, et ibi alumni sal­ tem maxima ex parte temporis maiores agant ferias. Art. II. - Dc reditibus, expensis et oneribus 4. Quinam sint Seminarii annui reditus, sive certi nve incerti, et quaenam expensae. i Si Seminarii reditus deficiant, an can. 1355. 1356, 50 serventur./ 6. An rite satisfiat oneribus Missarum aliisque obligationibus piis vel alterius generis. 7. An Seminarium aere alieno gravetur, quanto, quaram ex causa, an affulgeat spes debitis satisfaciendi. Art. III. - De personis 8. Quinam sit Rector, quales eius dotes et aetas (can. (42 i 1 n. 2, § 2; 1360). 9. Quot alii Rectorem in regimine adiuvent. Utrum adsint Praefecti contuberniorum, ex ordine sacerdotum vel cx ipsis alumnis assumpti, et hi aequis polleant vir­ tutibus ct munere suo naviter perfungantur, 10. Utrum sit Magister Pietatis, seu Director Spi­ ritualis, debita prudentia, doctrina, pietate ornatus, qui in Seminario degat, nulloque alio officio implicetur •can. G42 1 1 η. 2, 5 2; 1358; 1360). - An praeter ipsum adsint alii confessarii, sive ordinarii sive extraordinarii et praecepta can. 1361 § 1-2, custodiantur. 11. Utrum circa Magistrorum electionem, pietatem, eorum doctrinaeque integritatem, idoneitatem, diligentam, numerum, serventur quae a can. 1360 5 Γ, 1366 § 1; «2 I 1 n. 2. 5 2; 1366 § 2; 1406 δ 1 n. 7. 1366 5 3. praecepta sunt. 12. An S. Scripturae Magister peculiarem, eamque rectam, in Sacrae Scripturae scientia institutionem nacU3 ct, ct solida, tum philosophica tum theologica, doctnna emineat. 13. Quinam sit Praefectus Studiorum. 14. Quinam Oeconomus, et utrum dependentor ab Epicopo et Rectore patrimonium Seminarii diligenter adminutret (can. 642 5 1 n. 2. $ 2; 1358. 1360,). 15. An serventur regulae can. 1359 circa Deputatos. 16. Si Seminarium a Congregatione aliqua religiosa (45 n. 566 regatur, indicetur quaenam sit haec Congregatio, quan­ do, quibusnam condicionibus, et an de S. Sedis venia curam pii Instituti susceperit, et an praefatis condicio­ nibus satisfaciat. 17. Quot sint in praesens Seminarii alumni internL an eorum numerus par sit dioecesis necessitatibus, an can. 1363 servetur in alumnorum admissione in Semi­ narium. 18. An et quot sint alumni externi, qua de causa, et an fieri possit ut ipsi quamprimum in Seminarium in­ grediantur; interim quaenam de ipsis sit cura./ 19. An et quot extra dioccesim alumni instituantur, ubi et qua de causa; et vicissim. an clerici alterius dioecesis in Seminarium dioecesanum recepti sint, quot, quarum dioecesium, ct quibusnam de causis. 20. Quot sint famuli, qua cura seligantur et quomo­ do caveatur ut in pietate et ordine serventur et officiis suis satisfaciant - Quod si Religiosae Sorores suam Se­ minario operam navent indicetur earum Congregatio et agendi ratio et an Seminarii partem incolant omnino separatam. Art. IV. - De pietate et disciplina 21. Quomodo pietas in Seminario excolatur, an Com­ munio frequens et quotidiana promoveatur; an prae­ scripta serventur can. 1367. 22. Utrum sint statuta Seminario propria (can. 1357 5 3) et a da mussim serventur, (can. 1369 5 1). 23. Quomodo se gerant alumni erga Superiores, erga seipsos, erga socios, an erudiantur de legibus urbanitatis et praeceptis hygienicis (can. 1369 § 2). 24. Numquid aliquando perturbationes aut scandala praeterito tempore in Seminario obvenerint, et an forte (quod Deus avertat) adhuc habeantur, et quaenam repu­ tetur horum malorum causa. 25. Utrum quoad alumnorum correctionem et expul­ sionem serventur quae can. 1371 praecepta sunt 26. An alumni prohibeantur a lectione librorum et diariorum, quae, quamvis in se non noxia, eos tamen a studiis distrahere possunt. 27. Si alumni ad suos tempore vacationum rever­ tantur, quaenam de hac re normae praescriptae sint in dioecesi. 28. Utrum Seminarii alumni prohibeantur a laicis Universitatibus celebrandis (Decr. S. C. Consist, 30 aprilis 1918) (LE 87]. 29. Si Sacrorum alumni servitium militare obire co­ guntur, quae cautelae adhibeantur ut dum militant ho­ nestam vitam agant - An Seminarii alumni a militiae stipendiis dimissi, nonnisi post debitam et maturam probationem promoveantur ad sacros Ordines. Art. V. - De studiis 30. Quot annis, qua methodo, quorum auctorum tex­ tibus humaniora studia perficiantur. An praeter linguas latinam, graecam et propriae nationis etiam aliae di­ sciplinae tradantur et quatuim. an curae sit ut tyrones apprime addiscant linguam latinam. iuxta can. 1364 § 2. et epistolam Ssmi D. N. Pii PP. XI ad Emum Card. Bisleti diei 1 augusti 1922 (LE 4431. Quinam alumno­ rum profectus./ 31. Utrum cursus philosophicus ad can. 1365 5 1 con­ ficiatur. Quinam libri in eo praelegantur. Quo idiomate et qua methodo Philosophia scholastica tradatur «can. 1366 5 2, et epist. praefata S. P. Pii XI). Quinam alum­ norum profectus. 32. Utrum cursus quoque theologicus» iuxta can. 1365 S5 2. 3; 1366 5 2. et epistolam Pii XI perficiatur. Quo idiomate. quibus praelectionum textibus Theologia Dog­ matica. Moralis. Sacra Scriptura. Ius Canonicum et ce­ terae disciplinae tradantur. Quinam alumnorum pro­ fectus. 33. Praesertim si Seminarium gaudeat facultate con­ ferendi gradus a eademicos m sacra Theologia, an Sum­ ma S. Thomae, una cum aliquo probato textu, qui or­ dinem logicum quaestionum indicet et partem positivam contineat, habeatur prae manibus in schola sacrae Theo­ logiae (Decr. huius S. Congregationis» 7 martii 19161 (AAS 8 (1916) 156-157]. 34. Utrum et quo modo fiant examina finalia. 35. Quod si Seminarium carcat facultate conferendi gradus academlcos, an provisum sit ut maioris spei cie- 646 SC RELIGIOSORUM. INSTRUCTIO DE CLAUSURA MONIALIUM 1924 FEB 6 cumque praetextu, etiam ad breve tempus, factum (caa. 601), aut per Indebitum ingressum cuiuscumqua alius per. sonae sine licentia Sanctae Sedis. 1· Egressus e monasterio sine licentia Sanctae Sedis monialibus. post professionem, licet solummodo in casu immi­ nentis periculi mortis vel alius gravissimi mali. Hcc pe­ riculum. si tempus suppetat, ab Ordinario loci scripto re­ cognosci debet (can. 601). αι Talla pericula erunt: incendium, inundatio, πώυ fabricae, terrores belli, invasio militum et cetera hujus­ Art VI. - De Sacris Ordinationibus modi. Eadem provenire possunt etiam cx parte cuiusdua 33. Utrum serventur quae hac de re Codex praecipit nwnialis. exempli gratia, dementia periculosa affectae am (can. 975, 976. 977. 978, 1001, 1006 f 2 et 3. 1009). morbo epidemico laborantis, quo in casu huiusmodi moaiaIis e clausura recedere debet, ut incolumitati religio· * Art \TL - De nonnuUis peculiaribus Ordinarii Officiis communitatis consulatur. Si tamen tempus permittat. Ordi­ narius loci, a monial i bus rogatus, periculum ct causam suf­ 39. Utrum Ordinarius saepe per annum Seminarium ficientem egrediendi e clausura scripto recognoscere debet invisat iuxta can. 1357 f 2. et sedulo vigilet ut Rector, b) Sine licentia Sanctae Sedis ergo non potest mordala aliique Seminarii Moderatores ac Magistri munere suo ab uno monasterio ad aliud, etiam eiusdem Ordinis, nec ad rite fungantur (can. 1369 j 3). breve tempus, transferri, nec exire causa novae fundatione faciendae: nec ut exerceat munus abba/tlssae seu anluti40. An urgeat observantiam can. 1353. tac aut magistrae novltiarum : nec ad curandam valetudi­ 4L Utrum « Opus Vocationum ecclesiasticarum » nem: nec ad Invigilandum aedificationi novi monasterii instituerit vel curet ut quam primum instituatur (epi­ Quae tamen licentiae a Sacra Congregatione, iustis de cau­ stola Ssmi D. N. Pii PP. XI ad Emum Card. Bisleti) sis et debitis praescriptis conditionibus, concedi solent [LE 4431. c) Sl supra tectum monasterii sit ambulacrum, ad iL’ud accedere moniales poterunt, dummodo cratibus undequaque Ada. FrM 13 (1924) 191. rite protegatur. d) Cum saepissime necessitas adsit, ut moniales, propter decorem domus Dei, per se ipsas in ecclesia exteriore ea faciant, quae requiruntur ut semper debita munditie et 567 nitore resplendeat, et praecipue in festis maioribus conve­ nienti ornatu decoretur. Sancta Sedes, pro monasteriis td petentibus, antistitae facultatem concedit desifnandi reli­ 1924 FEB 6.-SC REL., INSTR. AAS 16 (1924 ) 96-101 giosas. quotquot videantur necessariae, quae, tempore qua nemo est in ecclesia et haec omnino clausa manet. Ln INSTRUCTIO eam descendere possint, ut ea omnia agant quae ad cultum ecclesiae eiusque munditiem pertinent. De clausura monialium totorum solemnium ei Quamvis adspirantes ad habitum religiosum, dum postulatum peragunt, lege clausurae teneantur (can. 5W Nuper edito ab hac Sacra Congregatione decreto “ circa f 3l. tamen libere ct absque licentia Sanctae Sedis e mo­ montai» in Gallia et in Belgio ’. sub die 23 iunii 1923 nasterio egredi possunt quando ad saeculum sponte eas [LE 525L quamplura monasteria ex 11115 regionibus alacri­ redire aut a superioribus dimitti contingat: et Idem de ter egerunt de obtinenda facultate qua moniales eorumno viti is dicendum, aut de professis votorum temporariorum, dem ad vou tolemnla profitenda admitterentur; et enixe quando vota expiraverint. vel legitime dimissae fuerint postularunt, ut de Clausurae Papalis lege, quae talem con­ cessionem consequitor, rite ab hac Sacra Congregatione 2· Ingressus in monasterium sine venia Sanctae Sedix instruerentur, vi can. €00. sequentibus personis licet: Contderans vero eadem Sacra Congregatio, le'em clau­ α· Ordinario loci aut superiori regulari monasterium vi­ surae in Codicem tum canonici receptam ex veteri iure litanti bus. vel aliis visitatoribus ab ipsis delegatis, ILoet esse depromptam , camque a & Pit V tempore servatam, clausuram ingredi dumtaxat inspectionis causa, cautoque quamplurimis Sacrarum Congregationum responsis commu­ ut unus saltem clericus vel religiosus vir maturae aetatis nitam et Doctorum elucubratioribus illustratam fuisse, eos comitetur (can. €00. 1·). opportunum ludicavtt ut Instructio prctnulgar-tur. quae bl Pro sola igitur visitatione locali peragenda visitatori veluti norma pro universis monialium monastcnis, in qui­ clausuram ingredi licet. Visitatio personalis extra clausu­ bus vota solemnia emittuntur, esse queat ram ad crates fleri debet. Nec Ordinario aut superiori re­ Re igitur mature perpensa. Sacra Congregatio, ea quae gulari aut visitatori extra actum visitationis ratione officii sequuntur, circa legem Clausurae Papalis. servanda de­ clausuram ingredi fas est. crevit : C) Causa explorationis, quae ante vestltlonem et utrim­ L Moniale *, vi suae professionis et legis ecclesiasticae, que professionem ab Ordinario loci vel eius delegato fier, contrahunt obligationem : debet, nec non pro electione antistitae. Ordinarius loci aut e» semper manendi intra septa sui cuiusque monasterii, cius delegatus clausuram ingredi non debet (can. 5C6 | 2. ita ut. sine speciali Sanctae Sedis induito, inde exire non 552 i 2). liceat, salvis casibus de quibus infra (can. COI i ; d) Si vestitioni vel professioni monialium Episcopus vel b) nec admittendi intra eadem septa quamcumque per­ alius sacerdos praesit, neque ipsis clausuram ingredi, neque sonam cuiusvis generis, conditionis, sexus, aetatis, sine li­ postulanti aut professurae ex ea egredi licet. centia Sanctae Sedis, nisi persona sit a iure excepta, ut c) Visitator ingressurus clausuram inspectionis causa ab 97 intra (can. OOi/ uno saltem clerico vel religioso, etiam converso, maturae Haec est Clausurae Papalls lex et obligatio, eaque afficit aetatis, comitari debet, qui toto tempore, quo in monasterio etiam monasteria in quibus moniahum numerus quantummoratur, ab eo non discedat./ 9i cumqtae Imminutus sit f) Confessarius. vel qui eius vices gerit, potest, cum de­ II. Monasterium ergo, una cum adlacentibu * hortis et bitis cautelis, ingredi clausuram ad ministranda Sacramenta vindants (can. ΜΓ7 ) Z). ita circumscplum esse debet, ut infirmis aut ad adsistendum morientlbus (can. 600. 2Ί quoad heri potest, nullus sit in ea vel ab lis prospectus Haec facultas respicit confescarium ordinarium monasterü. externarum personarum (can. C02). vel qui eius vices gerit, quibus ex can. 514 S 2 competit 1· Si quae fenestrae resplclant publicam plateam vel administratio Sacramentorum et adsistentia morientlbus u domes vicinas, vel communicationem cum extraneis permit­ monasteriis monialium : in horum defectu alius etiam tant Ita vitris opacis vel valvulis (foriculis) munin debent sacerdos clausuram ingredi potest ut prospectu» hinc ii.de impediatur. Ad excipiendas confessiones aegrotantium ingredi 2‘ Si chorus crates habet per quas moniales altare vi­ clausuram potest, quoties requiratur, non solum confetsadeant rta crates dispositae cwe debent ut fideles, e loco nus ordinarius, sed etiam extraordinarius vel adiunctus aut Ipsis reservato, Ip *aa moniales videre nequeant confessarius quilibet a graviter aegrotante accersitus. de 3· Sedes confesr.onali» Ita disposita sit oportet ut conquo In can. 523 fit sermo. fetsar.us extra clausuram, poeni tentes vero intra re pe­ h) Debitae cautelae adhibendae pro Communione admi­ riantur. nistranda ln decreto Sacrae Congregationis de Religiose 4* Locus In quo moniales ucrsm Communionem reci­ diei l- septembrts 1912 exhibentur: ” Oportet ul quatuce piunt. ita. Uve porta sive «pano, occlusus esse debet, ut ~ religiosae maturae aetatis, si fieri possit, ab ingressu Ui * moniale a fidelibus videri nequeant - clausuram usque ad egressum sacerdotem comitentur, qui 5* Apud lanuam monasterii in sacrario et ubicumque ne­ " tacram pyxldem. aliquas consecratas Particulas continen" tem. deferre, sacram Communionem ad ministrare, reverti cessarium videatur. rota muro inseratur, per quam res neCsMtriM transmitti possint Nihil obstat, quominus hac in “ ad ecclesiam, eamdemque sacram pyxldem reponere derota parvum foramen «t. per quod videri posait quaenam “ bet. servatis rubricis a Rituali Romano pro Communione rvs rotae immittantur “ infirmorum statutis w [AAS 4 (1912) 625 - 626] 6· Intra limites Clausurae Papalls non comprehenditur D Pro Confessione excipienda sequentes cautelae prae­ publicum templum cum continenti sacrario, ad quae prop­ scribuntur: duae moniales confessorium ad cellam infirmae terva. «ne Sanctae Seda induito, moniales accedere ne­ comitentur iblque ante ostium cellae apertum expccter.L queunt dum Confessionem audit, ut redeuntem ad monastery lanuam iterum comitari posxint. ΠΙ Duobus modis lex clausurae violari potest: aut per Indebitum egressum monialium e septis monasterii, quo­ k) Quandocumque sacerdotem ad supradicta ministeria ORETO rid in aliqua pontificia Universitate instituantur ut gradus obtineant aeademicos (can. 1380). 36. An adsint aulae cum apparatu necessario ad stu­ dium historiae naturalis et cum instrumentis opportunis ad studium physices. 37. An adsit bibliotheca, et utrum libris instructa suf­ ficientibus, tam pro alumnis quam pro magistris. €47 643 19’4 FEB 9 SC CONCILII. MONOPOLITANA, ADSISTENTIAE EPISCOPO obeunda clausuram ingredi contingat, finito ipso ministerio »taUm e monasterio egredi debet. L Si verbum Dei monlalibus ad crates commode praedicin oon potest. Sanctae Sedis licentia exquirenda est. quae, s graves adsint rationes, eam denegare non solet, ut prae * dxatores clausuram ingredi ct in choro sive in capitulo prxdxare valeant, servatis tamen animadversionibus et aulelis pro ingressu confessarii supra descriptis. λ) Possunt clausuram ingredi qui supremum actu tenent populorum principatum eorumque uxores cum comitatu; item Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinales (can. 600. 3*). ·) Antistitae est. adhibitis debitis cautelis, ingressum permittere medicis, chirurgicis, alllsque quorum opera est necessaria. impetrata prius saltem habituali adprobatlonc •b Ordinario loci; si vero necessitas urgeat, nec tempus luppetat adprobationcm petendi, haec iurc supponitur (can. ew. «·>. o» Antistita ergo, facultate hac ipsa lege a Sancta Sede Rbi tributa, potest omnibus personis, quorum opera intra iepta monasterii necessaria est. ingressum permittere ; prius IS tyren ab Ordinario loci saltem habitualem/ adprobationem cthnere debet. Hinc usuvenit, ut moniales m principio cuiuslibet anni ln libro apposito recenseant cos omnes, quorum opera, ut plurimum, in monasterio, vel in horto, tel in officinis intra septa monasterii sitis, durante anno, occurret (medicos, aut alios ad infirmarum curationem ne­ cessaries» operarios pro horto, pro cella vinaria, pro stabulis opifices ct alias huiusmodi personas) : quem librum Ordi­ nario pro illa habituali adprobatione obtinenda subscriben­ dum praesentent. Si vero in aliquo casu extraordinario ne­ cessitas monasterii ingrediendi urgeat, nec tempus suppetat idprobationcm ab Ordinario petendi, haec ad probatio iure priwunutur. Id est ipsa lex hanc praesumptionem ratam habet p) Antistitae autem iniungitur in omnibus casibus debi­ tis adhibere cautelas. Quae quidem cautelae in hoc consi­ stunt quod personae ingredientes, ex assumptis certis infor­ mationibus, sint optimae famae ac moribus praestantes, a dtubus monlalibus, ex gravioribus, ad locum, ubi eorum epera requiritur, comitentur, nec ulli moniali permittatur huusncdi personas alloqui praeter cas. quae cum illis de eorum officiis agere debent. IV. Claves clausurae diu noctuque semper sint apud an­ tistitam. quae illas tradet momalibus designatis, quoties «pus fuerit Quod sl antistita vel quaelibet alia, personam quamcumque sine legitima licentia ln monasterium intrcducerct, vel Kùum admitteret, non tantum graviter peccaret, sed etiam ψ» facto excommunicationem Sedi Apostolicae simpliciter reservatam incurreret (can. 2342. 1·). Adspirantes ad habitum religiosum clausuram ingrediun­ tur de licentia Ordinarii. Puellas tamen educationis causa re! alia etiam pia causa in monasterium admittere, absque Sanctae Sedis licentia, non licet. V. In coliocutorio, quo moniales, intra limites a Constlribonibui uniuscuiusque religionis praescriptos, externas personas recipere possunt, duae debent esse crates. Inter le rpitio circiter viginti centimetrorum distantes atque sero infixae, ita ut aperiri nequeant. Si Constitutiones id permittant, in coliocutorio etiam rota esse potest. Quo vero sd celera omnia quae collocutorium respiciunt, praecipue erra continuam vigilantiam de iis quae ibi fiunt aut diniRtur. Constitutiones uniuscuiusque monasterii exacte ob­ serventur. VI Clausura monialium. etsi regularibus sublectarum raaad eius accuratam observantiam, sub vigilantia est Orάειπι loci, qui potest delinquentes contra eam. regularibus rm con exceptis, poenis quoque ac censuris corrigere post debetum et cc^reere ne eam violent. Etiam superiori regu­ lar! rjstodia clausurae monialium sibi sublectarum commis­ ta est. qui moniales aut alios suos subditos, si quid hac In ÏH re deliquerint, poenis quoque punire potest (can. 603)./ Facta autem de praemissis relatione Ssfllo D. N. Pio div. Pre·,· PP. XI. in audientia habita nb infrascripto P. Secretxno S. Congregationis de Religiosis die 6 februarii 1924. Sanctitas Sua praesentem Instructionem approbavit et ab saribus servari mandavit. Ditum Romae ex Secretaria S. Congregationis de Relidie. mense ct anno ut supra.—C. Card. Lacmxti, Pratf. Maurus M. Sera fini. Ab. O. S. B., Secr. H»us Injlrudioni» edesl venio: Giliica:AA5 16 (1924) •>2-116; AAS 16 (1924) 404-406: If·!·: AAS 16 (1924) :73-378 J C In NrT 51 (1924) 367-369: Ph. MAROTO in CpR S (1924) 140Ί42; REGATILLO n. 299: PrM 13 (1924) 63-68. 568 1JM FEB 9.-SC CONO» RESOL. AAS 17 (1925) 245-247 MONOPOLITANA ADSISTENTIAE EPISCOPO PRAESTANDAE A CANONICIS Die 9 februarii 1924 Qvaestio. - Ad praecavendas difficultates quae exoflri potuissent In usu et praxi can. 412 Codicis iuris ca­ n. 563 nonici. Episcopus Monopolitanus reverenter exposuit huic Sacrae Congregationi, accidere saepenumero ut Ordinarius advocetur in ecclesias paroecia les, etiam ex­ tra civitatem episcopalem ct suburbia eiusdem, ad solemniores efficiendas sacrae Communionis generales vel prunas distributiones quodam adhibito pontificalis ritus apparatu (vulgo basso pontificale); tum in his, tum nonnumquam ad solemniorem collationem baptismi aut Confirmationis, vel etiam ad pontificalem matrimoniis adsistentiam, opportunam videri aliquot saltem e Cano­ nicis ecclesiae cathedra lis adsistentiam. Dubitatum vero a nonnullis num Canonici invitanti scu praecipienti Episcopo, in hac re impune non parere possint: quamobrem idem Monopolitanus Episcopus Emis Patribus sequens dubium solvendum subiccit: « An Canonici teneantur Epùcopo adsistere sacra peraffenti in casu ». Animadversiones. - Can. 412 f 1 Codicis ex integro ius vetus refert; quamobrem aestimandus est ex veteris iuris auctoritate atque adeo ex receptis apud probatos auctores interpretationibus. Ceterum canonis praescriptum perspi­ cuum est: praefinit nimirum adsistentiam a Canonicis Ernscopo praestandam “ solemniter Missam celebranti aut alia pontificalia exercenti Quavis difficultate vacat quod di­ citur solemniter Missam celebrari: de pontificalibus autem explicitus est can 337 } 2: ' exercere pont;iicalia in iurc est sacras functiones peragere, quae cx legibus liturgicis requirunt insignia pontificalia, idest baculum aut mitram quod contingit. Iuxta CarremorAalc Episcoporum ct Pontijicalc Romanum, praeterquam ln Missae solemn! celebra­ tione. in Vesperis pontificalibus, in adsistcntia pontificali Missae ct Officio choral!. m Ordinum collatione, ln conse­ cratione Episcopi, in benedictione Abbatis, ln velandis sa­ cris Virginibus, in coronatione Regum, m consecratione companarum. ecclesiarum, vasorum ; tn benedictione primi/ 246 lapidis, coemeterii; in reconciliatione ecclesiae vel cometerii. ct in solemn! Confirmationis collatione. In hisce Ita­ que omnibus. a) Sl flant in ecclesia cathedral! aut collegia ta. Canonici eiusdem, nulla praevia invitatione, adslstere ct inservire debent omnes ln corpore, ut antiqui turis praescriptio erat, quam implicite retinet can. 412 5 1 ibi: " adsistere ct inser­ vire debent etiam in aliis eclcsiis civitatis " idest praeter ecclesiam cathedralem. cuius mentio fit primis eiusdem ca­ nonis verbis. b) Si fiant in aliis ecclesiis civitatis episcopalis, aut su­ burbii, Canonici ecclesiae calhedralis similiter assistere ct inservire debent, at praevia invitatione Episcopi, ct quidem non omnes, sed aliquot tantum, ut sufficiens numerus Ca­ nonicorum iudicio Episcopi in ecclesia maneat: quamobrem si sufficiens numerus omnino desit. Episcopus a tali invi­ tatione abstinere debebit. Id plane consonat antiquo turi; cfr. S. R. C. in Aquitana. 19 decembris 1665 “ teneri assi­ stere Episcopo pontifical iter celebrant» ellam extra cathedralem. dummodo numerus sufficiens canonicorum rema­ neat in cathedral! pro servitio dictae ecclesiae ” (apud Gardellini, 2202: cfr. Coli, auth., decr. 14 ad 2; 133 ; 226). c) Si demum fiant extra civitatem episcopalem. Canonici ecclesiae cathedralis Episcopo aolcmniter celebranti aut alia pontificalia exercenti assistere ct inservire non tenentur, neque ad hoc cogendi sunt Haec iuris veteris auctoritas, in novo quoque intercedit, non solum ad mentem can. 6. n. 2. sed etiam quia implicite in can. 412 I 1 ntfs reprae­ sentatur consideranti effatum illud: “ legislator quod voluit expressit, quod noluit tacuit w. Ceterum siqua ln re neces­ sitas exsurgit, satis huic consuluisse videtur legislator prae­ scripto can. 412 § 2. Hac scilicet altera can. 412 paragraphe gcncralim edici­ tur: " Episcopus potest duos c Capitulo sive cathedral! sive collégial! assumere ut sibi in ecclesiastico minuterio ac dioecesis servitio assistant ” absque ulla sive locorum slw peragendorum distinctione, sed restricto numero ad duoi tantummodo, sub repclita, ut par est. naturali condicione “ dummodo sufficiens numerus canonicorum in eccirsii maneat ln hac re inter vetus novumque ius nonnisi maio­ ris perspicuitatis ratio interest: nam. ubi antea dici solebat ” Episcopo licet assumere ac retinere duos e Capitulo cathedrall. pro suo ct suae Ecclesiae servitio - nunc magis definite dicitur ** ut sibi in ecclesiastico ministerio ac dioe­ cesis servitio assistant et Ha quaevis ambiguitas sublita est in interpretando servitio quod Episcopo hi duo CapitUlares reddant. Fagnanus nimirum cum aliis, servilium in­ terpretabatur ecclesiasticum tantum, prout verbum rt sensu copulativo intellectum innuit (Dc Epucopo. lib. IlL c. VII n. 13); Barbosa e contrario. Idem verbum diritinctiw acci­ piendo. servitium intelligcbat etiam personale Episcopo praestan/dum v.g. domui praefecti, privati secretarii etc. acceptionem, cum nonnisi ministerium ecclesiasticum et (dc o/fic. ct pol. Ep , III. all. 53. n 142 sq. ; cfr. Scar fanton . Ad Ccccop., I. ΓΠ. η. 18i. Codex evidenter prunam «equitur dioecesis servitium recenseat Porro haec duplex mentio ministerii et servitii revoca! quodammodo in mentem dis­ tinctionem ministerii et imponi prout □ doctonbus traditur “ Imperium ordinatur ad Ecclesiam gubernandam, mini­ sterium ad res sacras administrandas ** : dictio autem eccle· riasticum ad ministerium accedens, et cum praecisione ab Ecclesia quatenus est cum dioecesi unnrcca. hcic nonnHi in­ dicat “ aliquid pertinens ad ecclesiam seu ad locum divino 65Π 2 ? » r i SACRA CONGE. CONCILII - RELIGIOSORUM - RITUUM η. 569-571 cultui destinatum, ubi junctiones sacrae seu lilurgicac per­ aguntur " Quamobrem ministerium ecclesiasticum Episcopi, directe complectitur, in casu, sacras functiones quas peragit Episcopus, ut talis, nempe ut pastor dioecesis, etsi non stricte pontificales, dummodo eas non peragat pnyaUm. qua simplex sacerdos: ut iam cautum fuerat veteri iure “ canonicos non teneri praestare adiistentlam Episcopo pnrctin Missam celebranti * (S. R. C. 11 iun. 1629; 13 sept 1646; IS iuL 1750 [DAR n. 503. SCO. 24Ô7J. etc). PerAndreucci Ide pare tuenda. n. 39: cfr. de Herdt. cjptf., p. Π. t H. I 1. n. n: “ Si Episcopus velit, hi canonici « assistere et inservire possunt et debent ln omnibus qu«e respiciunt ipsius ministerium et dioecesis utilitatem. Possunt ab Episcopo aecum duci et apud se detmen. sive ad functiones celebrandos, sive ad negotia tractanda, sive ad dioccesim lustrandam, quando ct quo­ modo Ipse expedire lud icavont ", Quibus pncnusris sponte fluit solutio dubii propositi: nara sive agitur de pontificalibus extra civitatem episcopa­ lem et suburbium, sive agitur de functionibus non pontifi­ calibus, pertinentibus tamen ad Episcopi ministerium eccle­ siasticum, Episcopi praesto est dumtaxat lus ex can 412 f 2 derivans. Quire, etc. Resolutio. - In plenariis comitiis habitis ad Vatica­ num die 9 februarii 1924, Emi Patres S. C Concilii pro­ posito dubio respondendum censuerunt: < Affirmative « ad nonnam aut ί 1 aut 5 2 can. 412 iuxta qualitatem « functionum sacrarum ». Facta autem relatione de omnibus Ssmo Domino Nostro Pio PP. XI in audientia diei 11 subsequentis. Sanctitas Sua datam resolutionem approbavit et con­ firmavit—lulius, Episc. Lampsacem, Secr. Ato. j. C to RfT 52 (1925) 567. IP 5 (1925) 7-8. 569 1924 FEB 9.-SC CONC,, RESOL. AAS 16 (1924) 94-95 NAMURCEN. Abstinentiae et ALIARUM peregrinorum in locis privi leg iatis Die 9 februarii 1924 Quaestio.—Litteris ad hanc Sacram Congregationem reverenter datis, exponebat nuper R. P. D. Episcopus Namurcensis. ex pontificia dispositione, in sua dioecesi, sicut in finitimis Belgii et Galliae dioecesibus, omnino leneri christifideles ad abstinentiam servandam toto tempore Quadragesimae, feria it, loco sabbati. Cum autem controversia orta esset de peregrinis. an eodem iure tenerentur necne, ad eam rite dirimendam sen­ tentiam huius Sacri Consilii rogabat, coram quo ideo quaeritur; < An. et qua die, tempore Quadragesimae. < peregrini teneantur servare abstinentiam sabbati in « locis ubi, ex speciali dispositione Sanctae Sedis, t eadem abstinentia debet servari feria iv ». Amimidtosio. - Planum est in lege abstinentiae distingui 570 1924 FEB 10.-SC RELIGIOSORUM, LIT. CIRC. PART.· Religiosi sese E' noto alla P. V. Revjna come la Santa Sede, specialmente in questi ultimi anni, nei quali 1 caltoliri hanno preso parte in Italia alia vita politica dei paese, abbia sempre ricordato al clero tanto sccolare quanto rego lare di mantenersi in tutto alieno dalle lotte dei partiti ed al di sopra di ognl competizione meramente politica. E* bcnsl vero che ogni sacerdote — sia o noa sia constituito in cura d’anime — ha il diritto d’avere, come privato cittadino, le proprie opinioni e preferctue politiche, purchè siano conformi ai dettaml della retia indiscutibile che, per il carattere sacro di cui è inve­ stito e per il ministero che gli è aïfidato, egli deve intito e per il ministero che gli è affidato, cgll deve ioterdirsi qualunque atteggiamento che possa allontanare gli animi daU’amore e dal rispetto verso la religione c trascinare la sua persona nel giuoco delle passioni e dcgli interessi prettamente temporali. Più volte la Santa Sede — c segnatamente i Somml Pontefici Leone XIII con lettera ai Vescovi Boemi, Be­ nedetto XV con lettere ai Vescovi dei Belgio e della Polonia — ha espresso la sua mente in proposito, anche a prescindere dal Codice canonico e dalla dichiara· zione autentica del can. 139 [LE 412], data per ordire del regnante Pontefice aU'inizio del suo Pontifical. A Uli istruzioni — è giusto e consolante rilcvarlo — il clero secolare e regolare nella sua generalità si è costantementc conformato. ... Per questo motivo sono a richiamare 1’attenzkrae della S. V.. come già a più riprese ha fatto la Segreteria di Stato per il Clero secolare con gli Eccjni Ve­ scovi, sulla volontâ espressa di Sua Santità che, tutti coloro i quali rappresentano in qualche modo e mlsura gli interessi della religione, si attengano alie regole della più stretta prudenza, evitando anche le sole ap­ parent di atteggiamenti e favoreggiamenti di partito politico, comunque questo si denomxni e subordinando. se è il caso, anche le loro personali vedute, agli ait! doveri e aile delicate esigenze del loro sublime mi­ nistero. Questa S. Congregazione fa assegnamento sullo zelo e sulla saggia prudenza della P. V. Rev.ma acciocchè voglia con la maggiore sollecitudine inculcare Fosservanza di queste direttive a tutti i suoi dipendenti, richiamando loro le parole di San Paolo: < Obsecro ναι ut digne ambuletis vocatione qua vocati estis, cum omni Quare, ete/ Resolutio. — ln plenariis porro Comitiis S. Congre­ gationis Concilii, habitis in Palatio Apostolico Vaticano die 9 mensis februarii, anno 1924, Emi Patres ad pro­ positum dubium respondendum consuere: Teneri alterutra die ad libitum. remoto tomen icandalo. Quam resolutionem, referente postmodum infra­ scripto S. C. Secretario. Srihus Dnus Noster Pius div. Provid. PP. XI approbare et confirmare dignatus est.— lulius, Episc. tit Lampsaccn.. Secr. Afe J C. In NrT 51 (1924) 250: REGATILLO tu 16; IP 4 (1924) 8: ME 36 (1924) 28; PrM 13 (1924) 4B-5XVId« rrnt. In AAS 16 (1924) 162. 651 abstineant a competitionibus pourra EFFORMAND1S VEL NUTRIENDIS debere substantiam praecepti a medo quo observandum Wud «t ln aliqua regione. Substantia praecepti, in casu, est. ut per QuadraçvKimam bis in hebdomada. pracfiniUs diebus, abstinentia servetur, eaque est lex generalis; mo­ dus vero, in casu, est. ut particulari lege hi dies praefi­ niantur feria rr ct vl lamvtro etiam peregrini, ad normam can. 14 I 1, 3·, tenentur observare Icjjcs generales. in loca uti hae vigent: haud itaque dubium, quin fidem et m dioecesi Namureensl. aliteque dc quibus in casu, teneantur rubstantia praecepti quae ibidem plane viget: vietssim. cx n. 2* eiusdem paragraph!, peregrini non tenentur ad ser­ vandas leges particulare» territorii in quo versantur, licet id libere possint ; et Ideo, in casu, per se non obligantur ad servandam abstinentiam feria n loco sabbati, prout tenen­ tur incolae Icci, licet Id Utere possint. Hinc prono fluit alveo, cos teneri quidem, praeterquam feria n, abstinere a carnibus, vel feria rr vel sabalo. prout maluerint, optione r.jmpc eis permissa, in hoc. inter lus commune et Ius par- 95 1924 FEB 9-11 humilitate et mansuetudine, cum patientia, supportan­ tes invicem in caritate, solliciti servare unitatem spi­ ritus in uinculo pacis » (ad Ephesios, c. IV), e le altre: < ln omnibus te ipsum praebe exemplum bonorum ope­ rum, in doctrina, in integritate, in gravitate, rerbutn sanum, irreprehensibile : ut is qui ex adverso est, ve­ reatur, nihil habens malum dicere dc nobis » (ad Ti­ tum. c. II).—C. Card. Laurenti. Prefetto della S. Con­ gregazione dei Religiosi. * S-jperlcribui reltglcnurn In Italia: Cavagna p. 321-322. 571 1924 FEB 11.-SC RITUUM, RESP. PART.· Circa absolutionem generalem in ordine SS. TRINITATIS In locis ubique terrarum positis, ubi desunt sacerdo­ tes ad praedictam absolutionem rite impertiendam de­ legati a Superioribus Ordinis Ss. Trinitatis, quicumque sacerdos ad sacramentales confessiones audiendas ap­ probatus, eamdem impertire valeat absolutionem privatim. etiam pridie festi, post expletam sacramentalcm admissorum confessionem, iuxta rescriptum Congr. In­ dulgentiarum die 21 mensis iulii anni 1888 [ASS 21 (1888) 60-611 datum; ac denique, privatlm semper, vel die festo, vel intra septem dies continuos immediate subséquentes iuxta apostoli cas litteras a Decessore nostro rec. me. Benedicto PP. XV sub anulo Piscatoris die 14 mensis aprilis 1917 obsignatas [LE 25). 651 SC RITUUM - PIUS XI - SC PROP. FIDE - CONSIST. 1924 FEB 13-29 Contrariis non obstantibus regula de non conceden­ dis indulgentiis ad instar aliisque constitutionibus et or­ dinationibus apostolicis cetcrisque quibuscumque.—Ale­ xander Vehde, S. R. C.. Secr. Philippus di Fava, Subjritutus. • CpR 5 (1924) 203; vid· Reip. S. Poen ®ub die 1923 Nov 23 LE 544; Adn Fr. HECHT In CpR 5 (1924) 204-207; ME 36 (1924) 331. 572 1924 FEB 13.-SC RITUUM. DECR. AAS 16 (1924) 471 n. 572-576 quam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter, attentari contigerit Non ob­ stantibus quibuscumque contrariis. Praesentibus, perpe­ tuis futuris temporibus valituris. Volumus autem, ut praesentium Litterarum transumptis, seu exemplis, etiam impressis, manu alicuius notarii publici subscrip­ tis ac sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitu­ tae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae adhi­ beretur ipsis praesentibus, si forent exhibitae vel os­ tensae. Datum Romae apud Sanctum Petrum sub anulo Pi­ scatoris, die xx mensis februarii, anno mdccccxxtv, Pon­ tificatus Nostri tertio.—P. Card. Gasparri. a Secretio Status. Adn. NrT 51 (1924) 498-499. Benedictio Seismocraphi Sanctissimus Dominus noster Pius Papa XI, supra descriptam formulam benedictionis seismopraphl adprobare dignatus est, eamque Appendici Ritualis Ro­ mani proxime futurae editionis inseri mandavit Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 13 fe­ bruarii 1924.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S R. C, Praef. Alexander Verde, Secr. Ada. Vide fermulin liturglcim Benedictionis In AAS 16 (1924) 471 ct in RiL Rom., Tit. IX c»p. VIII n. 12. 573 1924 FEB 20.-FIUS XI. LIT. AP. AAS 16 (1924 ) 219-220 Indultum oratorii privati 574 1924 FEB 22.-SC RIT.f RESP. AAS 16 (1924) 104 Mess sc rit. quoad currus adhibendos in pr' ONTBUS Mens est: Quoad primam quaestionem praeclarum exstat exemplum Congressus Eucharistici Internationalis Romae habiti anno 1922,_in quo nullus currus ad­ hibitus fuit pro deferendo Ssmo Eucharistiae Sacramen­ to in solemni processione; idque omnino factum est iuxta dispositiones Caeremonialis Episcoporum, lib. Π., cap. 33, de processione Ss.mi Sacramenti in Festo Cor­ poris Christi, et Decretorum. Ex Secretaria S. R. C., die 22 februarii 1924.—Ale­ xander Verde, Secr. ? Adn. I. P. In EL1P 52 (1933) 64; EL 38 (1924) 73. Vide Decretum S. G Rituum ln Berso/nen. diei 28 Oct. 1922: LE 457. comedetur sacerdotibus in consilia pontificii operis a propagatione fidei adscttis PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Cum Moderatores Consilii Superioris generalis Pontificii Operis a Propa­ gatione Fidei Nos enixis precibus flagitaverint, ut sacer­ dotibus in ipsum Consilium adlcctis privati Oratorii in­ dultum, de Apostolica benignitate, largiri dignemur. Nos ut presbyteri in tam frugiferum opus adlaborantes, peculiare nanciscantur pontificiae voluntatis pignus, op­ tatis his annuendum ultro libenterque existimavimus. Quare, apostolica Nostra auctoritate, praesentium vi perpetuumque in modum, concedimus ut sacerdotes nunc et in posterum Praesides, adlecti in Consilia Nationalia eaunciati Operis a Propagatione Fidei, Moderatores dioecesani, vel adlecti in Consilium sive Comitatum dioecesanum ubique terrarum, si forte detineantur in­ firmitate, quae ultra dimidium mensis perduret, de conjensu Ordinarii, intra domesticos parietes, servatis reli­ giose sacrorum canonum praescriptis. Missam celebrare, five per quemvis sacerdotem rite probatum saecularem, seu, de Superiorum suorum licentia, regularem, absque ullo parochialium iurium praeludlcio, in sua praesentia rabere licite possint; quae tamen Missa diebus festis, praeter sacerdotem aegrotum si a Sacro faciendo absti­ nuerit. Missaeque inservientem, uni dumtaxat personae quae aegrotanti assideat, in ecclesiastici praecepti im­ plementum valeat Sacerdotibus vero nunc et in poste­ rum ubique terrarum adlectis sive adlegendis in Conclram generale Operis enunciati, personale Oratorii privati indultum sinçulis anni diebus, licet sollemnio­ ribus et sollemnissimis, Paschate Resurrectionis Domini can excluso, de respective Ordinarii licentia et arbitrio, concedimus; facta insuper facultate Missam celebrandi in ravi, quando maritimum iter capessant. Verum prae­ cipimus ut quod attinet ad decentiam et honestatem loci celebrationis Missae, Jugiter serventur sacrorum cano­ ram praecepta, et - pro Missa in mari - dummodo locus *d id delectus nihil indecens sive indecorum prae se ferat, mare autem sit tranquillum et quodeumque absit periculum sacrarum Specierum effusionis e calice, et liter sacerdos, si adsit, superpelliceo indutus, eidem ce2S lebranti adsistaL Haec largimur, decernentes/ praesen­ te Nostras Litteras firmas, validas atque efficaces sem­ per exstare ac permanere, suosque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, et sacerdotibus in dictum Opus Propagationis Fidei nunc et in posterum adlectis perpetuo suffragari, sicque rite Judicandum esse ac de­ figendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quid­ r r 575 1924 FEB 26.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· Impedimentum disparitatis cultus non viget inter BAPTIZATUM EXTRA ECCLESIAM CATHOLICAM ET NON BAPTIZATUM In novo iure haeretici extra Ecclesiam catholicam baptizati et numquam ad eam dem conversi, etiam sine dispensatione, validum contrahunt matrimonium cum parte non baptizata. • Resp. transcripsimus prout refertur a C SARTORI, Enchiriaion canonicum, ad c. 1070 5 1, n. 1 qui Illud sumit · documento originali Pro-Vicario Ap. de Hankow daîo. Adn. C. SARTORI, op. di., ad c. 1070. 576 1924 FEB 29.-SC CONS. DECR. AAS 16 (1924) 160-161 De processu inquisitionum circa promovendos AD EPISCOPATUM Regulas apprime i ustas iuxta Sacrorum Conciliorum et Romanorum Pontificum Constitutiones edidit Urbanus VIII pro conficiendis processibus inquisitionum cir­ ca eos qui ad regimen dioecesium et monasteriorum promovendi essent/ 161 Sed, mutatis temporum adiunctis» et ad promoven­ dorum idoneitatem et dignitatem agnoscendam suffecta praevia inquisitione secreta, solemnis duorum testium interrogatio, iuxta antiquas Constitutiones praescripta, supervacanea visa est; ideoque ex variis Summorum Pontificum decretis pluribus in locis abolita fuit Quum tamen alicubi adhuc subsistat, ut unica ubique habeatur norma in re tanti momenti, Ssfftus D. N. Pius PP. XI. praesenti Sacrae Congregationis Consistorialis decreto, statuit, ut, firma inquisitione secreta iuxta leges in sin­ gulis regionibus aut locis statutas, quae accuratissime erit semper perficienda, vetus duorum testium interro­ gatio. quam in sua Instructione particulari» edita anno 1622, Urbanus PP. VIH statuit, cesset nec amplius lo654 5 I SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM - PIUS XI π. 577-579 cum habeat i Vide Const Onus Apostolicae die 15 maii 1591 a Greg. XTV datam.. CICF n. 171J. Contrariis quibusvis minime obstantibus. Datum Romae, ex aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 29 februarii 1924.—C. Card. De Lai, Episc. Sabineo, Secr. Raphaël C, Archiep. Thessalo­ nicen^ Adsessor. A4l J. c. ln NrT 51 (1974) 500: ME 36 (1924) 132-133. 577 1924 MAR L-SC RELIGIOSORUM. LIT. CIRC. PART.· DE CÛLLABORATIONE INTER RELIGIOSAS FEMINAS ET ACTIONEM CATHOLICAM FEUIN.ŒUM Il Sommo Ponteilce Pio XI gloriosamente regnante ha negli Atti più solenni dei suo pontificate esaitata Hmportanza delTArione Cattolica per la rigenerazione crlstiana della Société; e, per quante ri guards in partlcolare Vitalia, ha delineate Egli stesso e voluto una speciale organizzazione, salda ed armonica, che meglio corrispondesse ai bisogm ed assicurasse il raggiungimento dell'alüssimo fine. Parte di questo vivo orga­ nismo è la Giovtntù Femminile Cattolica Italiana, che ha destato e raggruppato già interno a sè tante spiri­ tuali énergie e va progredendo nel suo consolante sviJuppo. S’ note in pari tempo a Sua Santilé quale efficace e féconda opera di apostolato svolgano, corne altrove cos! in Italia, le benemente Suore di tanti Istituti reli­ giosi, che nel Collegi, nelle Scuole. negli Asîli formano alla pieté e plasmaao la coscienza crûtiana d’innumerevoli giovanette. Appare quindi la nécessité di annonizzare perfettamente ira loro queste raolteplici forze con una recipro­ ca intesa c con una efficace cooperazione che renda più valida la loro spinta convergente alla salvezza della nostra cara Gioventù. Portante mentre l’opéra delle Suore. in conformité alla loro sublime vocazione, continuerà principalmente ad informare alla interiore vita crlstiana l’anima delle fanciulle loro afLdate. essa sarà integrata nei conve­ nienti modi dalla organizzazione deU’Arione Cattolica, per tenere più salde le anime giovanili nella resistenza contro forze dissolvitrici dell'ambiente esterno ed ad­ destra rie meglio aH’apostolato nel mondo. Questa armonica cooperazione ά nei vivi desideri di Sua Santitâ, e, se ne sarà il caso, potré meglio essere determinata nei suoi particolari dalla competente auto­ rité in armonia al generale criterio indicato. Trovo intante opportuno ch’EUa. signora Présidente, s’indirizzi con la Circolare di cui si è compiaciuta darmi copia, aile Reverende Superiore Religiose dcgli Istituti di educazione in Italia per averne le osservazion: che Esse crederanno di fare ed awlare cosl. nel!o spirite délia più perfetta concordia, una reciproca intesa di cooperazione. Questa, spero sarà tante più facile, in quanto a me consta lo spirito soprannaturale che anima anche la Gxoccntù Femminile Cattolica Haliana; e le circa 2500 vocazioni religiose avute nella sue fila in un solo anno mostra quale comunanza di santl ideali collega la fiorente « organizzazione > con le Société Religiose, aile quali ri rivolge. Ella gradisca 1 miel ossequL La benedico.—C. Card. Laurenti. Prefetto della S. Congregazione dei Religion. 1924 MAR 1-7 dotem attulerit, eam, absque fructibus iam maturi», re­ cipiendi ius habet; sin vero fuerit sine dote recepta, nec ex propriis bonis sibi providere possit, caritalivum quoddam subsidium illi suppeditandum est a Religione. Contingit vero, ut exstent Religiones aut Monasteria, in quibus dos allata efferat pecuniae summam satis exi­ guam, atque adeo Religiosa discedens multo minus ob­ tineat ex debita dotis restitutione quam aliter ipri. ii absque dote fuisset recepta, ex caritate esset suppedi­ tandum. Cum id omnino alienum a mente Legislatoris videa­ tur. quem certo constat voluisse Religiosae discedenti iri provisum de iis omnibus quae requiruntur, ut ipsa, modo tuto ac convenienti, domum redeat ac per aliquod tempus vivere possit, quaeritur: c Utrum Religio, in qua dos non pertingit ad ratto< nabilem subsidii caritativi aestimationem, omni obli< gatior.e erga Religiosam discedentem liberetur cx < simplici dotis restitutione, an e contrario supplere tet neatur id quod, iuxta can. 643 § 2, defecerit ad < aequum subsidium caritativum constituendum? »./ is Sacra Congregatio, re mature perpensa, responden­ dum censuit. prout respondet: « Negative ad primam « partem, affirmative ad secundam; facto verbo cum < Sanctissimo ». Facta autem dc praedictis relatione Sanctissimo Do­ mino Nostro Pio div. Prov. PP. XI. in audientia habita ab infrascripto P. Secretario die 2 martii 1924, Sancti­ tas Sua resolutionem Sacrae Congregationis approbavit et confirmavit. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die. mense et anno praedictis.—C Cam. Laurenti, Pracf. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B, Secr. Atia. J. CREUSEN it» NrT 51 (1924) 502-503; Ph MAROTO ia CpR 5 (1924) 321-323; REGATILLO n. 325; IP 4 (1924) 73; PrM 13 (1924) 69. 579 1921 MAR 7.-PIUS XL LIT. AP. AAS 16 (1924) 154-153 Indulgentiae, privilegia, indulta et dispensationes con­ ceduntur IIS QUI CONVENTIBUS EUCHARISTICIS CELEBRANDIS INTERSINT VEL OPERAM NAVENT PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Quod ad Conventus Eucharisticos celebrandos christifideles excitavit nobi­ lissimum consilium, circiter quadraginta quinque ante annos exortum est in Gallia, studio praecipue cuiusdam piae humilisque virginis cui fuit nomen Tamisicr, nec non moribus, pietate atque ingenio conspicui presbyteri G astonis Ludovic! de Ségur antistitis urbani, et viri catholicis sensibus spectatissimi Philibert! Vrau; qui omnes ab Operis incunabulis simul cum aliquibus aliis « bona voluntate hominibus » strenue laborarunt ut ad Christo lesu sub Eucharisticis velis latenti fidelium animos arctius obstringendos Conventuum eorumdem series inciperet. Primo vero huiusmodi conventui, in­ dicto iam pro quadam Belgii civitate et postea variis de causis Insulensi in urbe, tunc dioecesis Camaracensis intra fines, a die vicesimo octavo ad tricesimum mensis iunii. anno mdccclxxix habito. Litteris suis Decessor Noster Leo PP. ΧΙΠ bene dixit; et re vera Conventus eiusdem exitus non modo omnium exspectationi respon­ dit, sed etiam Operis utilitatem ad homines reducendos ad Deum ita liquido comprobavit, ut comitatus perma­ nentis pro Con/ventibus Eucharisticis provehendis indi- IS cendisque constitutio, nulla mora interposita, facienda, • Pmiidi Unlonli tartnilh famtaarucn Acitonh Catholic»· lt»peropportuna videretur. Verum studio continentibusque ll«i»e Crr*9B» 9. 322-323. laboribus Comitatus huiusmodi ex Eucharistico Con­ ventu Insulensi primo, veluti ex grano sinapis, quod < crevit et factum est in arborem magnam ». non modo 578 plurimi magni Conventus Eucharistici, ubi unusquisque omnium nationum fidelis congressus ardoris erga San­ ctissimam Eucharistiam multis modis excitati et con­ 1924 MAR 2.-SC REL., RESP. AAS 16 (1924) 165-166 tinue increscentis testimonia amplissima exhibuit, pro­ priam habuerunt originem, sed satis haud sero quasi D UBIUM CIRCA DOTEM RELIGIOSARUM ET SUBSIDIUM via. praeparatio, munimem atque auxilium maioribus, CAR Π ATIWM minores quoque Eucharistici Conventus unius nationis, dioecesis ac regionis nati sunt. In amoris vero erga Ad normam cann. 551 et 643 Religiosa professa, e Regem Pacis magnitudine ac manifestatione maioribus Religione egrediens aut ex eadem dimissa, si quidem pares. Brevi autem placet Nobis in memoriam aliqua 655 I«4 MAR 7 SECRETARIA STATUS. DE CALENDARIO UNIVERSALI revocare nomina urbium, quae veluti stationes in via tam salutaris Operis progressus atque iter demonstrant, a conventu Avenione anno mdccclxxxii habito ad sol­ lemnia hac Alma in Urbe Nostra, vicesimi sexti Eucha­ ristici Coetus intcrnationalis occasione, anno mdccccxxii, peracta, tum Leodiensis civitas vel Friburgensis, Tolo«ana, Parisiensis. Antucrpicnsis antiquiorum Conven­ tuum Internationalium sedes, tum ceterae urbes, sive Hierosolymitana sive Lourdensis. vel Namurcensis, vel Coloniensls, Marianopolitana. Vindobonensis atque aliae omnes, quae iere quinquaginta per annos intra Euro­ pae et Americae nationum lines in Redemptoris Nostri lesu Christi sub Eucharistiae velis delitescentis trium­ pho affuerunt. Quod nutem saepe Nos nec uno nomine laudavimus de more Decessorum Nostrorum qui etiam aliquando spiritualibus indulgentiarum donis Conventus eosdem decorarunt, sicut Leo PP. XIII per Litteras Monumenla pietatis pro Conventu tantum Urbevetano mense iulii anno mdcccxcvi Piscatoris annulo abslgnaUs [Acta Leonis ΧΠ1 v. 16 p. 211-215], et Pius PP. X per similes Litteras apostolicas Cum Nobis n.hil, c> xxvui mensis februarii anno mdccccv datas pro Convent bus Eucharisticis universis. Nil ergo mirum s:. miserrimis hisce temporibus, ad religionem christiidelium ac pietatem augendam, atque eorumdem studium et in ipsos Coetus conveniendi desiderium exci­ tandum. Nos quoque, Apostolica providentia, sacris Ec­ clesiae thesauris, nec non peculiaribus privilegiis atque induitis Eucharisticos Conventus honestare censu imus. Quapropter, motu proprio atque ex certa scientia ac matura deliberatione Nostra deque Apostolicae potesta­ tis plenitudine, praesentium Litterarum vi. perpetuumque in modum, omnibus ac singulis christifi dei ibus, qui. in loco cuiuscumque Conventus Eucharistici internationalis. vel etiam unius nationis, aut regionis, aut dioece­ sis» vere poemtenles et confessi ac sacra Communione refecti, ecclesiam quamlibet vel publicum sacellum ip136 sius loci, Conventu eodem durante, devote visi/taverint, ibique pro chistianorum principum concordia, haeresum exstirpatione, peccatorum conversione ac Sanctae Ma­ tris Ecclesia exaltatione, itemque secundam mentem Nostram, pias ad Deum preces effuderint; sollemni Eucharistiae pompae, quae, dimisso Conventu, publice dud solet, religiose interfuerint : benedictionem apostoEcam. sub Conventus exitum. Nostro et Romani Ponficis pro tempore existentis nomine sollemniter, adsUnlibus impertiendam, praesentes pie acceperint: de Omnipotentis Dei misericordia atque Apostolorum eius beatorum Petri et Pauli auctoritate confisi, plenariam omnium peccatorum indulgentiam et remissionem in Domino concedimus. Pariterque omnibus et singulis christifidelibus, qui. perdurante Conventu, in eiusdem beo, coram Augusto Sacramento publicae adorationi proposito, aliquandiu oraverint; sacrae cuilibet sup­ plicationi a moderatoribus indictae, vel cuivis eiusdem Conventus coetui seu sessioni affuerint, de numero poe­ nalium septem annos totidemque quadragenas; iis vero qui. tempore ac loco praefato, aliquod religionis pere­ derint opus, quoties id in spiritu poenitentiae egerint, cenittm dies in forma Ecclesiae solita expungimus. Praeterea concedimus ut uniuscuiusque Eucharistici Congressus tempore, die ab Ordinario loci, vel a mode­ ratoribus Conventus de consensu Ordinarii eiusdem le­ gitima auctoritate designando, servatis rubricis et sa­ norum Canonum praescriptis, sollemni cum cantu vel ritu pontificali Missa votiva de Sanctissimo Sacramen­ to peragi possit; utque Episcopus, qui memoratis Sa­ cra ritu pontificali operatus fuerit, vel alius quilibet cx iis qui aderunt. Nostro et Romani Pontificis pro tempore existentis nomine et auctoritate. Dost eadem Missarum sollemnia, servatis servandis, Apostolicam Christiano populo adstanti benedictionem cum plenaria iidita indulgentia impertire licite queat; utque singuli quoque sacerdotes ad eundem Conventum congressi, lo­ co ac tempore Coetus ipsius, Missam votivam de Sanctluimo Sacramento, ut pro re gravi, servatis servandis, celebrare valeant. Si vero, alicuius Eucharistici Con­ ventus tempore, Augustum Sacramentum, uti mos est, oblice adorandum per totam noctem exponatur, largi­ mur ut una Missa a media nocte litari possit, in qua fai iit omnibus adstantibus ad sacram Synaxim accede­ re: sacerdotes, qui nocturnae huiusmodi adorationi in­ terfuerint, prima, quam memoravimus. Missa expleta, vel prima post med'am noctem hora transacta. Sacrum peragere queant; clerici vero omnes in sacris Ordinibus constituti, religiosique viri, qui ad Horas canonicas reci­ tandas teneantur, adorationi nocturnae praesentes. «7 n. 580 eadem perdurante, loco Officii proprii Officium de Sanctissimo Sacramento recitare valeant Pari autem auctoritate Nostra, canonicis ct benefi­ ciariis, qui de sui/ ipsorum Ordinarii consensu, cuius 157 tamen erit cavere ne abusus irrepant, ad quemlibet huiusmodi Conventum se conferant, facultatem facimus, ex qua ipsi a primo Conventus die ad postremum inte­ grum, si in eodem Conventus loco resideant, sin aliter a die profectionis ad reditus diem, ita excusentur a servitio chori ut distributiones quoque quotidianas, at­ que etiam ipsas quas inter praesentes vocant, perci­ piant; idemque indultum a choro, pro diebus et horis tamen tantum, canonicis et beneficiariis in loco Con­ ventus residentibus, qui de iussu vel consensu Ordi­ narii apparando Conventui sint addicti, concedimus; itemque ceteris, qui extra locum resideant, pro omnibus iis diebus quibus, eadem de causa Conventus appara­ tus, abesse a beneficii loco debeant Ordinarii autem pro iure suo permittant ut sacerdotes, quin in paroeciis manserint ad absentium vices supplendas, diebus festis de praecepto duo Sacra peragant; iisdemque presbyte­ ris, pro suo prudenti judicio atque, si id expedire in Domino iudicaverint, diebus, etiam ferialibus, veniam binandi faciant Omnes autem, qui quemvis e praefatis Conventum Eucharislicum adiverint, lege abstinentiae et, si quando occurrerit, ieiunii, etiam durante itinere, non adstringantur; pro populo vero loci, ubi Con­ ventus fit, Ordinarius, secundum praescriptum canonis 1245 Codicis iuris canonici, iure suo utatur. Cum praeterea placeat Nobis christifidelium. etiam extra locum huiusmodi Conventus Eucharistici degen­ tium. spirituali utilitati prospicere, iis omnibus, qui. ubique terrarum, si de international! Conventu agatur, sin aliter in tota natione, regione, dioecesi, prout re­ spective Conventus erit nationis, regionis vel dioecesis, quamlibet ecclesiam vel quodvis publicum sacellum, a die publice indicti Conventus ad integrum eiusdem po­ stremum diem, pie visitaverint, ibique pro felici Con­ ventus exitu preces Domino adhibuerint, assuetis sub condicionibus, iam supra descriptis, indulgentiam ple­ nariam, semel tantum lucrandam, misericorditer in Do­ mino largimur; fidelibus vero qui aut preces fuderint, aut bonum aliquod fecerint opus, aut aliquam stipem pro Conventu prosperoque eius successu, etiam Con­ ventu dimisso, obtulerint, quoties id egerint, trecentos dies de iniunctis eis, in forma Ecclesiae consueta, ex­ pungimus. Denique indulgentia ac privilegia, quae Lit­ teris hisce Apostolicis pro Conventibus Eucharisticis maioribus statuimus, pro Conventibus quoque Eucha­ risticis in vicariatu tantum foraneo. seu decanatu. scu plebonia aut in paroecia agendis concedimus, excepta tamen Benedictionis papalis cum plena admissorum venia impertiendae facultate, et ea quidem lege, ut in­ dulgentiae extra locum Conventus acquirendae, nisi in­ tra fines vicariatus foranel, scu decanatus, seu plcbaniae aut paroeciae, ubi Conventus habetur, lucrifieri nequeant./ 153 Non obstantibus contrariis quibuslibet Praesentibus perpetuo futuris temporibus valituris. Concedimus au­ tem haec, decernentes praesentes Litteras firmas, vali­ das atque efficaces semper exstare ac permanere, suos­ que plenos atque integros effectus sortiri atque obtine­ re. ipsisque Eucharisticis Conventibus nunc ct in poste­ rum amplissime suffragari: sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qua­ libet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Pi­ scatoris, dic vn mensis martii. anno mdccccxxiv. Ponti­ ficatus Nostri tertio.—P. Card. Gasparr i. α Secretis Status. Adn. J. P. in NrT 52 (1925) 435. 580 1924 MAR 7.-SECR. STATUS. NOTIF. PART.· Mens sedis apostolicae circa mutationem calendarii UNIVERSALIS Bemae, Nonis Martii a. MCMXXIV. luvat Sanctam Sedem, quod confoederatio populo­ rum aperte fatetur, calendarii mutationem, praesertim 658 SC CONCIUI. ABI LEV, RESIDENTIAL ET DISTRIBUTIONUM 1924 MAR h' “ Udiora sunt ea quibus Apostolicac Sedis auctoritas Ister“ cedit . Porro prosequitur: “ Nos igitur dicti statut; " tenorem praesentibus pro sufficienter expresso »c de “ verbo ad verbum inserto habentes ... statutum praedictum “ quatenus usu receptum ac ut praemittitur observatu» " existât, tenore praesentium approbamus et confirmamus, “ supplentes omnes et singulos, tam iuris quam facti, drw fectus, si qui forsan intervenirent in eodem sicque " per quoscumque ludices ... etc. .. sublata eis aliter " ludicandi. etc.» imtumque et inane, etc. Non obstanlltos “ constitutionibus ct ordinationibus apostolicis. etc. ", Qui­ bus attentis refert/ Garcia, praefata S. C. ConcHll resclu- i* Done non obstante, nec contradicentibus Episcopis, Capitu­ lum perrexisse, sicut antea, gaudere absentia quatuor mensium. Revera, arguit Garcia, in Cone. Trid.. ses». XXIV. dc ref- c. 12. abrogata sunt tantummodo statuta et con­ suetudines contraria : non vero quae fuissent ab Apostolica Sede in forma specifica, ut in casu, confirmata; et quamvis • ConfoedtnHoni poplorum G«f>nrM consistenti: EL 43 (1929) dein Pius IV. const. In principis Apostolorum (diei 17 37 A (71; Cbrdubcn., 14 dec. 1765 ; .Mexican.. 9 lun. 1855. etc., et alla apud Pallottlni. v. Canonici. $ IX. η. 37. 40-45). Quidquid ABULEN. et ALIARUM demum sit de doctrina cL Garcia, certum est privilegium Resiuentiae fer horas et distributionum in vacationibus illud, de facto, in usu et exercitio mansisse etiam post re­ latam S. C. Concilii declarationem, spatio plurium saeculo­ ante editum Codicem: quamobrem saltem confirma­ Species facti. — Litteris suffragio Ordinarii sui auc­ rum tum seu denuo acquisitum per legitimam consuetudinem tis et ad hanc Sacram Concilii Congregationem datis, aut praescriptionem censeri debet, ad mentem ouoque exponebat nuper Capitulum Abulense se ante Codicem Codicis, can. 63 (Cfr. Reiffcnst.. 1. V. tlt 33. n. 39-40: Wernx iuris canonici editum, a temporibus Iulii ΠΙ. in quasiIus dec., I. 1601. possessione fuisse iuris fruendi per quatuor menses Neque dato Codice privilegium hoc revocatum fuisse pa­ vacationibus a choro, loco trium quos can. 418 concedit, lam est. Enimvero can. 418 S 1 reprobatur tantum contnma et quidem ita ut durante primo mense nonnisi dlstribu- inanitate versantur: c Vani sunt omnes homines, in i quibus non subest scientia Dei >.’ Ad rem opportu­ assuescit nihil quicquam praepropere deliberare inconsulteve agere, longe facilius coërcet cupiditates ac cohi­ ne Seraphlcus Doctor : c Hic est fructus omnium scienbet quibus qui imperare neglegat, iam in deteriora < tiarum, ut in omnibus aedificetur fides, honorificetur flectitur inque vitiorum caenum prolabitur. In quo haec « Deus, componantur mores, hauriantur consolationes. habet Hieronymus: < Ama scientiam Scripturarum et < quae sunt in unione sponsi ct sponsae, quae quidem carnis vitia non amabis ... »,11 < Eruditio Scripturarum < fit per caritatem ».· germinat virgines ». ” Sed religiosus vir ad ea studia Quam quidem rerum sacrarum cognitionem cum neexercenda impelli quoque debet conscientia officii, quo cesse sit Ecclesiae administros et maximi facere et pe­ cx sua ipsius vocatione obstringitur, perfectae adi­ nitus percipere, id ipsum est hortationis huius Nostrae piscendae virtutis. Quam quidem ad perfectionem cum caput. ut nodales religiosos, sacerdotio vel iam potitos 137 vel posthac initiandos, ad disciplinas' sacras OAsioue ex­ nemini liceat efficaciter contendere tutoque pervenire sine vitae interioris usu. num haec quibusvis aliis tam colendas excitemus, quas nisi calleant, vocationis suae abunde nutrimentis, quam divinarum rerum studio, edu­ munia perfecte absoluteque Implere non poterunt. Cum catur atque alitur? Scilicet usitata et cotidiana mirabi­ enim iis. qui se Deo consecraverint, aut unum aut certe lium illorum naturae gratiacque donorum contemplatio, praecipuum propositum sit orare Deum et divina con­ quorum tam largam Omnipotens Deus copiam in rerum templari aut meditari, qui igitur gravissimo eiusmodi universitatem atque in singulos homines effudit, cogi­ fungantur officio nisi fidei doctrinam plane cognitam tationes motusque animorum consecrat et ad caelestia habeant atque perspectam4* Quod velimus eos in primis erigit; immo etiam homines spiritu fidei complet efattendere, qui umbratilem in caelestium rerum contem­ ficitque Deo coniunctissimos. Quorum quis Christo lesu platione vitam degunt, errant enim, si putant, theolo­ similitudine propior, quam qui doctrinam de fide et gicis studiis aut ante neglectis aut postea depositis, posse moribus divinitus ad nos allatam in sucum et sangui­ se. copiosa iUâ destitutos, quae e doctrinis sacris hauri­ nem converterit? Sapientissimo igitur consilio religio­ tur. Dei mysteriorumque fidei cognitione, facile in exsorum Ordinum Conditores, sanctorum Ecclesiae Pa­ celfis versari atque ad interiorem cum Deo coniunctiotrum et Doctorum secuti vestigia, sacrarum disciplina­ nem efferri atque evehi Ad ceteros autem quod attinet, rum studia filiis suis maiorem m modum commenda­ sive ii docent, sive contionantur, sive animis expiandis runt; cognitum, ceteroqui. expcrlundo est, dilecti filii, pro tribunali poenitentiae sedent, sive in sacras expe­ eos e vestris, qui amantius fidei rationes coluere, altioditiones dimittuntur, sive cum populo in cotidiana vitae rem plerumque sanctitatis gradum attigisse; quotquot, consuetudine sermocinantur, nonne multiplex ista mi­ contra, sacrum eiusmodi officium deseruerunt, eos sae­ nisterii sacri exercitatio eo plus habitura est roboris pius languere coepisse atque haud raro in deteriorem atque efficacitatis, quo maiore eruditionis summa ni­ statum, ad votorum usque violationem, dilapsos esse. teant ac polleant? Divinarum ceteroqui scientiam re­ Itaque sodales omnes Richard! a S. Victore verba me­ rum. candcmque interiorem et copiosam, sacerdoti te­ minerint: « Utinam unusquisque nostrum huiusmodi nendam esse. Paraclitus Spiritus per Prophetam edixit: < studiis eousque Insistat, donec sol occumbat, et var < Labia sacerdotis custodient scientiam ».’ Quo enim < tatis amor paulatim deficiat, ct carnalis prudentiae pacto solida Is doctrina careat. e cuius ore. cum sit Do­ < ratio, subducto fervore concupiscentiae, tepescat ».° mini scientiarum1 legatus» novi Foederis administer et doctor, sal terrae' et lux mundi.n verba salutU Itcmquc il suam/ faciant, hortamur. Augustini prera- Mr christianus populus praestolatur? Sibi igitur metuant tionem: « Sint castae deliciae meae Scripturae tuae: quotquot ad ministeria sacra rudes imperitique acce­ nec fallar in eis nec fallam ex eis ».w dunt; neque enim impune eorum feret inscitiam Domi­ Cum igitur cx constanti attentoque doctrinae sacrae nus. illud terribilem in modum minitatus: · Quia tu « scientiam repulisti, repellam te. ne sacerdotio funga studio tam praeclara religiosis viris emolumenta obve­ « rii mihi » “ Iam vero, si unquam alias oportuit sa-H niant. iam manifesto apparet, quantopere vobis, dilecti filii, vigilandum sit. ne alumnis desit vestris facultas cvrdotem non esw indoctum, at multo plus per haec tempora oportet, cum ad vitae usum cognitio rerum ac eiusdem doctrinae cum pervestigandae tum in omne 11’ ^cientia tanti refert tamque arcte per/tinet. ut homines. tempus aetatis colendae. Ad rem autem, mirum quan­ vel qui minus sapiunt, - quemadmodum contingere pae- tum proderit adulescentium, qui ad coenobii vitam U? » EcclL XL1V. D. 4 Epist. Apost Mciiiam Ulud. • Sop , ΧΠΙ, t. 4 De reducltone crfiem cd 30 nor m». τ MAL. Π. 1. ' IReç . Π. 3. ’ ΜΑΤΓΗ , Tbfd . n. y n>id. 14. ’· Os. ÏV. ft. u Apoi. /. V. 13 C33 ” EpUl. LH1 (11. CIII) ad Pcalin14 EeetL. ΧΧΧΠΙ. ». n Epiit. CXXV (al. tV> od Ruxt. “ Comm. t» Zerch 1 n c. X. r Dt diff. sacrif. Abr. et Merto. 1. Con/.. t. XI. c. Π. n. 3. »· Epist. Cum primum ad Μχς 664 PIUS XI. EPIST., DE VITAE RELIGIOSAE RATIONE 1^4 MAK 19 adspircnt, recte inde ab initio mentem animumque instituere atque effingere. Atque principio, cum in do­ mestico convictu, horum pro iniquitate temporum. Christianae puerorum educationi minus consulatur, et adulescentes. ad late diffusas expositi corruptelarum illecebras, solida destituantur religiosa institutione, quae sd divina praecepta, immo vel ad honesti et recti ratior.em una potest conformare animos, sequitur, nihil fa­ cere vos posse hoc in genere utilius, quam si parva Seminaria vel conlegia constitueritis - quod fieri pas­ sim. iucundc conspicimus - adulescentulis excipiendis, m quibus aliqua divinae vocationis indicia deprehen­ dantur. In quo tamen id ipsum vobis cavendum, quod s. m. decessor Noster Pius X moderatores Dominicianae familiae monuit, idest ne festinanter neve gregatim adu­ lescentes adsciscatis. de quibus in incerto sit afflatune dnrino sanctissimam istam vitae rationem praeoptent. ” Mature igitur prudenterque delectis adulescentulis re­ ligiosae vitae candidatis, impense curabitis ut, una cum pietatis doctrina, ad aetatem accommodata, inferiores difciplinac tradantur, quae tradi in gymnasiis solent; * ita scilicet, ut non ante ad novitiatum accedant, quam humanitatis, ut aiunt, curriculum confecerint, nisi sat gravis interdum causa aliter decernendum suadeat In qua quidem puerili institutione nullas a vobis praetermitti navitatis diligentiaeque partes, est non mo­ do caritatis sed etiam iustitiae rationibus consentaneum. IU Quodsi ob Instituti/ exiguitatem, ob aliasve causas, ali‘ qua Provincia non habeat, unde, ad canonum praescrip­ ta, rectae eiusmodi institutioni prospiciat, iidem adu­ lescentes ad aliam Provinciam vel studiorum sedem mittantur, ubicumque rite, ad praescriptum can. 587, doceri queant At vero in inferioribus scholis sancte iHud ex can. 1364. 1° servetur: < Praecipuum locum < obtineat religionis disciplina, quae, modo singulorum « Ingenio et aetati accommodato, diligentissime explicc< tur ■ Atque in hac disciplina libri ne adhibeantur, nisi quos Ordinarii probarint Quae, ceteroqui, religio­ nis studia, ut obiter dicamus, ipsi philosophiae scholartxa auditores exercere ne desinant; aureo autem illo percommode utantur Catechismo Romano, in quo nekxs utrum magis mirere, copiamne sanae doctrinae, an latini sermonis elegantiam. Quodsi clerici vestri, inde ab aetatis flore, doctrinam sacram ex fonte isto haurire assueverint, super quam quod ad theologiae studia pa­ ratiores exsistent, ex usu absolutissimi operis capient profecto unde sapienter et populum erudiant et com­ menta refellant quae in doctrinam revelatam effuti solent Vobis autem, dilecti filii, quae de linguae latirae studio, per Epistolam Apostolicam Officiorum omr.tm, monuimus catholicos Antistites diligenter atten­ derent eadem ut m litterariis ludis servetis, suademus ac praecipimus : nam ad vestros quoque ea Codicis lex pertinet quae de sacrorum alumnis edicit: « Lin« pas praesertim latinam et patriam ... accurate edi< scant >.a Quanti autem momenti sit, iuvenes religiosos htini esse bene gnaros sermonis, id non modo declarat, quod eo ipso Ecclesia utitur veluti ministro et vinculo uzutatis. sed etiam quia latine Biblia legimus, latine ct psallimus ct litamus ct sacris ritibus paene omnibus perfungimur. Huc praeterea accedit, quod Romanus Pontifex latine universum alloquitur docetque catholi­ corum orbem, neque alium sane adhibet Romana Curia sermonem cum negotia expedit ac decreta conficit quae f;del‘.um communitatis intersunt. Qui nutem linguam latmam non calleant, iis quidem ad copiosa Patrum Doctorumque Ecclesiae volumina difficilior est aditus, 1C qoorwn plerique non alia usi sunt scribendi/ ratione at Christianam sapientiam proponerent ac tuerentur. Quare cordi vobis esto, ut clerici vestri, qui in ministe­ rs Ecclesiae futuri aliquando sunt, eiusdem linguae Kientiam atque usum quam accuratissime percipiant. Emenso inferiore litterarum curriculo, alumni et candidati omnes, quibus se Deo consecrandi mens con­ det, quique bona animi indole, ingenio haud tardo, pieütb spiritu morumque integritate se moderatoribus Kiî probaverint, in novitiatum cooptentur, in quo quau in quadam palaestra, religiosae vitae principia et yirLta data opera perdiscant. Quantum autem intersit, trooum animos eo temporis spatio diligenter excoli, rnn tam e magistrorum pietatis testimoniis quam ex ;;a experientia coniicitur. cum religiosi status perfectbr.em nulli assequantur retineantque, nisi iam tum oœaium fundamenta virtutum iecerint Quamobrem. re­ sets quarumvis disciplinarum studiis atque oblecta- ten O. P. 4 wx 1913. or DM. 2Λ (CS * C. I. C.. can. 589. » Can 13«. 3.·. » C. /. C. η. 5*2 mentis, huc tantummodo novitii animos intendant, ut. sapienti magistri sui ductu, interioris vitae exercitatio­ nibus virtutumque adeptioni vacent, earum praesertim quae cum religionis votis, idest paupertatis, obedientiae et castitatis, cohaerent ct coniunguntur. In quo erunt ad perlegendum considerandumque utilissima cum sancti Bernardi et Seraphici Doctoris Bonavcnturae, tum Alphonsi Rodriguez, tum etiam eorum qui apud Sodalita­ tem uniuscuiusque vestram magisterio pietatis florue­ runt, scripta, quorum virtus atque efficacia tantum abest ut vetustate defecerit atque elanguerit, ut etiam aucta hodie videatur. Neque tirones unquam obliviscan­ tur, quales in novitlatu fuerint, tales se in reliquum vitae tempus futuros, ct supplendi posterius renovato animo tirocinii, si semel modico aut nullo fructu illud egerint, spem esse plerumque inanissimam. Hoc deinde vobis, dilecti filii, curae erit, ut alumni, qui novitiatum expleverint, in iis domibus collocentur, ubi sanctissimarum observatio legum floreat et cetera sint ita disposita, utilius ut illi accuratiusque possint statum ordinatumque philosophiae et theologiae cursum peragere. Statum ordinatumque diximus: scilicet non modo ne ad superiorem scholae gradum ullus eve batur 143 quin in inferiore satis abunde profecerit, verum etiam ne aua studiorum pars praetereundo neglegatur, neve quid de temporis spatio dematur in eiusmodi disciplinis ad Codicis praescripta insumendo. Incaute igitur - ut nihil dicamus amplius - ii moderatores faciant, qui, forte ut necessitati parcant brevissimi temporis, velint suos compendiaria quasi via ad sacros Ordines pervehi quo eorundem citius utantur operô. Nonne est usu cognitum, qui propere et praepostere didicerint, eos tali institutionis suae vitio mederi in posterum vix aut ne vix quidem posse, et quantulamcumque forte utilitatem ex eiusmodi praeceptione Ordinum aliquando capi li­ cuerit, eandem, cum religiosos istos minus ad sacra ministeria aptos exsistere necesse sit. evanescere de­ mum omnem ac dissipari? Videte porro ne iuvenes re­ ligiosi. qui in philosophiae et theologiae studia incum­ bunt, animos a certamine virtutum remittant; quin immo pergere ii debent peritissimis uti pietatis magi­ stris, ut tandem aliquando, quemadmodum religiosos vi­ ros decet, solidam doctrinam praeferant cum sanctimo­ nia vitae coniunctam. At vero huc singulari quadam ratione curas advo­ camus vestras, ut magistri altioribus disciplinis apud vos tradendis plane idonei deligantur, tales nempe ut suo vitae instituto exempli instar sint câque eruditissi­ mi doctrina qua discipulorum mentes excolere jubean­ tur. Itaoue ne magister, ne lector esto, nisi qui philoso­ phiae. theologiae copulatarumque disciplinarum cursus laudabiliter concelent atque satis habeat ad docendum artis et facultatis. Neque illud vobis excidat quod in Codice iuris canonici- legitur: « Curandum ut saltem < sacrae Scripturae, theologiae dogmaticae, theologiae « moralis et historiae ecclesiasticae totidem habeantur 4 distincti magistri ». Quibus quidem in eo magnopere elaborandum, ut ex discipulis sanctos operososque Christi apostolos faciant iisque instructos scientiae prudcntiacque ornamentis, quorum vi cum simplices fanperitosque homines erudiant, tum fulsi nominis scientia inflatos coarguant, tum denique omnes ex errorum con­ tagione praemuniant, quae, quo solet occultius serpere atque/ irrepere, eo maiora animis detrimenta pant at- m que affert Quodsi auspicato contigerit ut alumni vestri in sapientiae Christianae regionibus viisque alacri ince­ dant animo maxlmeque excellant labores, quos in rem tam salutarem, dilecti filii, insumpseritis, uberrimorum laetitia fructuum, ultra quam credibile est. compensa­ bitis. Verum enimvero id sanctum vobis Inviolatumque esto quod in Epistola Apostolica de Seminariis ct de studiis clericorum, iuri canonico congruenter, ediximus : scilicet ut in tradendis philosophiae et theologiae prae­ ceptis magistri fideliter Scholasticam rationem, secun­ dum Aquinatis principia et doctrinas, sequantur. Scho­ lasticam enim disciplinam angelicamque Thomae sa­ pientiam. quam decessores Nostri nullo non tempore amplissimis honestarunt laudibus, num quis ignorat, ut ad revelatas veritates inlustrandas. sic ad errores cuius­ vis aetatis mirifice refutandos, natam aptam esse *' Ete­ nim Angelicus Doctor - ita immortalis memoriae de­ cessor Noster Leo XIII - « divina humanaque scient e < praedivls. Soli comparatus illud a se impetravit. < ut ct superiorum temporum errores omnes unus dc« bellnrit, ct ad profigandos. qui perpetua vice in po« sterum exorituri sunt, arma invictissima suppedita- 666 SC RITÜUM, PLI RIO! DVOECESll M, DE VEXILLIS IN ECCLESIA 1924 MAR 2»; < rit Et recte idem Pontifex: < Qui vere philosolam non restat nisi ut cogitationem ad eos converta­ « phari volant - velle autem potissimum debent relimus Sodales qui, quamquam ad sacerdotalem dignitatem c giosi viri - primordia ac fundamenta doctrinae in minimo vocantur, cum tamen eadem, ac sacerdotes, vota < Thoma Aquinate ponant >.3 Quantopere autem inter­ religionis emiserint, non minus Deo obligantur ct offi­ > r··»·Γ· sit alumnos vestros ab scholastica ratione nullo pacto cio perfectionis assequendae devinciuntur. Atque posse abscedere, vcl cx eo apparet, quod, cum philosophiam eos. etsi litterarum atque altiorum disciplinarum in­ inter ct revelationem arctissima cognatio intercedat, scios. ad celsissimum sanctitatis gradum adseendere, vel utrasque Scholastici Ipsi tam mira concordia compo­ inde patet, quod ex iis satis multi, ob vitam pie integersuerunt et coagmentarunt, ut altera alteri lucem affer­ rimeque actam, aut in magna perpetuaque catholico­ ret maximumque adiumentum. Neque enim, cum ambae rum hominum/ admiratione sunt, aut, in sanctorum cae­ 1C a Deo, summa aeternaque veritate, proficiscantur et ra­ litum numerum auctoritate Romanorum Pontificum ad­ tionis illa, haec fidei documenta reddat exhibeatque. in­ script!. deprecatores apud Deum et patroni habentur ter se pugnare queunt, ut nonnulli delirando conten­ atque invocantur. Quos, ceteroqui. Sodales conrerioi dunt; immo etiam amice conspirant, ut altera alteram seu laicos, cum pro condicione sua a periculis vacent, 145 compleat Unde sequitur, ex inscio imperitoque/ philo­ quae ex ipsa muneris granditate sacerdotibus sodalibus sopho fieri nunquam doctum theologum posse, et qui interdum impendent, atque haud dissimilibus privilegiis divinarum rerum sit prorsus ieiunus. eidem perfecte praesidiisque animorum fruantur, quae religio filiis suis philosophar: nullo pacto licere. In quo recte S. Thomas: materna providentia promiscue impertire consuevit, < Ex principiis fidei ita probatur aliquid apud fideles. aequum est, caeleste vocationis donum et permagni fa­ < sicut etiam ex principiis naturaliter notis probatur cere et acceptum Deo grata voluntate referre, consilium < aliquid apud omnes: unde etiam theologia scientia saepe renovando, quod professionis suae die inierunt, c est >. Ut aliis verbis dicamus, quemadmodum c ratio­ congruenter vocationi usque ad extremum spiritum vi­ ne. quae est divini participatio luminis, philosophia pri­ vendi. - Hoc tamen loco Nos abstinere, dilecti filii, non ma naturalis cognitionis principia ducit, eademque enun­ possumus, quin vos hortemur attendere quam gravi te­ tiat atque explicat, ita theologia e supernaturalis luce neamini officio vigilandi, ut fratres conversi, cum pro­ revelationis, quae Intellectum splendore suo illuminat bationis tempore, tum in reliqua vita, spiritualibus sub­ et complet, fidei notiones mutuatur, evolvit, explanat, ut sidiis ne careant, quibus ad proficiendum perseverandumque indigent, lisdemque eo fortasse maioribus, quo sint ambae duo uno ex sole radii, duo uno ex fonte rivu­ li, bina in fundamento uno aedificia. Magnum quiddam humiliore ii condicione sunt humi lioribusque funguntur profecto humana scientia est, modo fidei rationibus ob­ ministeriis. Qua de causa moderatores, m decernendo sequenter inhaereat; quibus posthabitis, iam in multos ubi quisque eorum commoretur quidve operis faciat, debent quidem singulorum ingenia respicere et scopu­ eam ipsam errores incidere dementiasque necesse om­ lorum. in quos forte offensuri sint, rationem habere; nino est Quodsi. dilecti filii, alumni vestri, quam huma­ narum cognitionum in se summam congesserint, eam quodsi iidem aliquando ab religione officii discesserint, doctrinae sacrae famulari ac servire iubeant; si. prae­ nihil pro paterno studio inexpertum relinquant ut for­ terea. veritatis revelatae amore et cupiditate acriter titer eos suaviterque ad vitae revocent sanctimoniam. ardeant. erunt atque habebuntur homines Dei. et verbo At praecipue moderatores ne desinant sodales laicos exemploque plurimum Christiano populo proderunt vel erudire ipsimet vel idoneis sacerdotibus in aeternis Etenim < Omnis Scriptura divinitus inspirata > - vel, maximisque fidei veritatibus erudiendos committere; quas qui noverit et frequenter perpendat, sive in saecu­ ut Angelicus Doctor interpretatur, sacra doctrina, lu­ mine divinae revelationis admoto, percepta - « utilis lo vivat, sive intra religionis septa commoretur, multa inde virtutum incitamenta hauriet. Haec autem, quae « est ad docendum, ad arguendum, ad corripiendum, ad « erudiendum in iustitia: ut perfectus sit homo Dei, ad proxime diximus, ad Congregationum laicalium So­ < omne opus bonum instructus >.a dales omnes pertinere quoque volumus; immo etiam hos doctrina religionis pleniore, atque eruditione haud Sed iuvenibus Sodalibus, ne in hoc tam amplo hu­ vulgari, idcirco imbui opus est, qua plerumque pueris manarum divinarumque rerum campo frustra versentur, atque adulescentibus instituendis, suo ipsorum officio, spiritus fidei est in primis alendus, qui si quidem debi­ vacant litetur, iam ii nequeant, veluti obtusa oculorum acie, in superna tura lia vera introspicere; neque minus opor­ Habetis, dilecti filii, quae visum Nobis est, paternae tet, recta mentis intentione ad discendum accedant instinctu caritatis, dc exsequenda apud vos studiorum Sunt qui scire volunt - animadvertit S. Bernardus ratione, deque aliis/ rebus haud minoris momenti, vo- ία eo fine tantum ut sciant ct turpis curiositas est;... biscum communicare. Ista quidem, ut, pro observantia et sunt item qui scire volunt, ut scientiam suam ven­ in Nos vestra ac pro studio, quo flagratis. Sodalitatis dant verbi causa pro pecunia, pro honoribus, et cuiusque vestrae provehendae, libenter vos obedienter146 « turpis quaestus est; sed sunt quoque/ qui scire vo­ que accepturos esse pro certo habemus, ita velimus in < lunt ut aedificent ct caritas est; et item qui scire animis tironum scholasticorumque vestrorum insculpta volunt ut aedificentur, et prudentia est i. M In ciushaereant, atque in futurum. Patribus Legiferis bene premodi igitur studiis iuvenes vestri hoc sibi unice propo­ cantibus. multa Institutis vestris beneficia et commoda nant ut Deo placeant et sibi proximisque quam pluri­ tribuant Caelestium interea gratiarum auspicem pater­ mum spiritualis afferant emolumenti. Itaque, cum in na eque benevolentiae Nostrae testem, vobis, dilecti filii, scientia a virtute seiuncta plus utique insit offensionis atque universis religiosis viris unicuique vestrum com­ tt periculi quam verae utilitatis, - solent enim qui ex missis, apostolicam benedictionem peramanter imper­ doctrina sibi comparata magnos gerunt spiritus, ad in­ timus. teritum animae, dono fidei amisso, caecos se praecipiDatum Romae apud Sanctum Petrum, die xrx men­ tesque agere - acriter contendant, ut humilitatis virtus, sis martii, in festo sancti loseph Mariae Virginis Dei­ omnibus sane necessaria at studiosis praecipuo quodam parae Sponsi, anno mdccccxxiv, Pontificatus Nostri ter­ modo colenda, sibi in medullis haereat, memores ut tio. Pius pp. xi. sunt, Deum unice esse ex se sa p lentissimum. et. quicquid homo didicerit, id omne, quantumcumque est, nul­ Adn. G, OESTERLE in CpR 5 (1924) 444 460; 6 (1925) 34-42; lam prorsus habere comparationem cum reliquis iis H/T 51 (1924) 627-630; PrM 13 (1924) 14-20. omnibus quae ignorat. Ad rem venuste Augustinus: « Scientia - ait Apostolus - inflat Quid ergo? Scientiam < fugere debetis, ct electuri estis nihil scire potius quam < Inflari5 Ut quid vobis loquimur, si melior est igno« ranba quam scientia? ... Amate scientiam, sed ante« ponite caritatem Scientia si sola sit, inflat Quia vero « caritas aedificat, non permittit scientiam inflari. Ibi r inflat scientia, ubi caritas non aedificat: ubi 1924 MAR 26.-SC RIT. INSTR. AAS 16 (1924) 111 • autem aedificat, solidata est >. E Vestri igitur, si qui­ dem spiritu caritatis pietatisque. unde ceterae virtutes oriuntur et constant, studia sua foveant, quasi quodam PLURIUM DIOECESIUM medicato odore qui metum corruptionis avertat, futu­ De vexillis in ecclesia admittendis vel benedicendis rum sine ulla dubitatione est. ut ob sua doctrinae orna­ menta acceptiores Deo fiant Eccicsiaeque utiliores. Vide text urn. sub die 1922 Dec. 15: LE 481, ** Epist. Nostra erga. die 25 » Enryd. Aeterni Patri». 16-17. > In Cant sermo IS» ·” Π Tim.. ΙΠ. XXXVI. “ Sermo CCCLfV od Coni.. c. VI Not. Adn. REGATILLO n. 611: EL 38 (1924) 102-103: IP 4 (1924) 1924 MAR 26-19 SC KITUUU - s. OFFICII - CONCORDAT 131 CUM BAVARIA n. 584-586 585 584 1924 MAR 26. -SC RIT., DECL. AAS 16 (1924) 199 1924 MAR 28.-SC S. OFF. DECR. AAS 16 (1924) 159-160 Condemnationis sac. er nesti buonaiuti EIUSqUE OPERUM OMNIUM H A R L E M E N. De festo cum officio et missa in honorem d. n. l c. SUB TITULO BONI PASTORIS Hodiernus parochus ad « Boni Pastoris », in loco dc Wasscnaar, prope Hagam-Comitis, Hollandiae, dioe­ cesis Harlemcnsis, Sanctissimo Domino nostro Pio Pa­ pae Xl humiliter exposuit quod in fundatione novae paroeciae in praedicto loco Wassenaar, ecclesiae titu­ lus impositus est Boni Pastoris; sed deficiente peculiari Officio festivo cum Missa sub hoc titulo, atque ut Boni Pastoris misericordia et benignitas magis magisque mo­ veat ac sibi conciliet animas fidelium, speciali modo sibi dicatas, maxime praestabit devotionem erga Bonum Pastorem fovere festo speciali. Quapropter idem paro­ chus ipsum Sanctissimum Dominum nostrum Pium Pa­ pam XI suppliciter exoravit, ut concedere dignaretur facultatem celebrandi festum titulare praedictae eccle­ siae Boni Pastoris in Wassenaar. die Dominica secunda post Pascha, iam a saeculo antiquo Boni Pastoris pro­ pria, atque usque hunc diem populo fideli uti talis no­ tissima. Sanctitas porro Sua his precibus, amplissimo Rf&i Episcopi Harlemensis dioecesis Commendationis officio communitis et ab infrascripto Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto relatis, libentissime in­ dulgens, statuit ac declaravit Festum titulare memo­ ratae Ecclesiae Boni Pastoris esse quotannis recolen­ dum Dominica secunda post Pascha, sub ritu duplici primae classis et octava communi, cum Officio et Missa propriis, quae de dicta Dominica leguntur in Breviario et Missili Romano; servatis Rubricis, etiam quoad Com­ memorationem diei Octavae in Dominica ipsum Festum proxime sequenti. Contrariis non obstantibus quibus­ cumque. Die 26 martii 1924.—A. Card. Vico, Ep. Por­ tuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Sea. Aie. I. PAUWELS in PrM 13 (1924) 117-118; ME 36 (1924) 138. Il sac. Ernesto Buonaiuti, già più volte ammonito. ripreso e sottoposto anche a gravi sanzioni canonlche per le sue dottrine prettamente modemistiche propa­ gate a voce ed in Iscritto, è rimasto purtroppo. non ostante le sue ripetute proteste di sottomissione, come evidentemente dimostrano suoi fatti e scritti recenti, sempre nella sua pertinacia, proprio come i modernisti cosl al vivo deseritti nelTEnciclica Pascendi [diei 7 septembris 1907. ASS 40 (1907) 593-650] del S. P. Pio X di f. m. i quali c continuano il loro cammino, « continuano benchè ripresi e condannati, celando « run -------- audacia * coi - velo * di un’apparente umil’incredibile tâ. Piegano fintamente il capo; ma la mano e la mente proseguono con più ardimento il loro lavoro. E cosl essi operano scientemcnte e volutamente ; sl perché è loro regola che l’autorità debba essere spinta, non rovesciata; si perché hanno bisogno di non uscire dalla cerchia deUa Chiesa, per poter cangiare a poco a poco la coscienza collettiva »; adoperando inoltre quelTarte dalla stessa Enciclica cosl messa in evidenza: « E’ artificio astutissimo dei modernisti pre< sentare le loro dottrine non già coordinate e raccolte < quasi in un tutto, ma sparse invece e disgiunte 1’una « dalTaltra, allo scopo di passare. essi per dubbiosi e < come incerti, mentre di fatto sono ferml e determi« nati ». Non potendosi dunque in verun modo tollerare più lungo, senza grave scandalo e danno dei fedeli, a quest’opera subdola e continua di demolizione della Fede da parte di un sacerdote cattolico, che si ostina a voler apparir tale, nella sede stessa dei Supremo Pon­ tificate, questa Suprema Sacra Congregazione del S. Ufficio, della Fede e del costume custode e vindice, nella Congregazione di feria IV. 26 corr. mese, d’ordine e con 1’approvazione espressa del Santo Padre, novamente dichiara il sopra mentovato sac. Ernesto Buonaiuti incorso nella scomunica a termini di diritto e, conseguentemente, anche nella sospensione α divinis; -/ condanna e proscrive tutti i suoi libri e scritti ordinandone rinserzione nelllndice dei libri proibiti; - e gli proibisce di più scrivere, tenere conferenze ed insegnare nelle pubbliche scuole in materia attinente alia Reli­ gione. Dato a Roma, dal Palazzo del S. Uffizio, addi 28 marzo 1924.—Luigi Castellano. Nolaro deUa Supr. S. C. del S. Uffizio. Adn. PrM 13 (1924) 44-45. 586 1924 MAR 29.-CONVENTIO CUM REPUBLICA BAVARIAE. AAS 17 (1925) 41-54 INTER SANCTAM SEDEM ET BAVARIAE REMPUBLICAM SOLLEMNIS CONVENTIO KONKORDAT ZWISCHEN SEINER HEILIGKEIT PAPST PIUS XI UND DEM STAATE BAYERN Seine Heillgkeit Papst Pius XI. und der Bayerische Staat haben. vom glcichcn Verlangcn beseelt. die Lage der katholischcn Kircbe in Bayern auf eine den verânderten Verhàltnissen entsprechende Weise und dauernd n« zu ordnen. beschlossen. eine feierliche Übereinkuaft zu treffen. Zu dlesem Zwecke haben Seine Heiligkeit Papst Pius XI. zu Ihrem Bevollmachtigten Seine Exzellenz den Herrn Apostolischen Nuntius in München und Erzbischof von Sardes Monsignore Dr. Eugen Pacelli, und die Bayerische Staatsregierung zu ihren BevollmachLgten Seine Exzellenz den Herrn Staatsminister des Aeussem Dr. Eugen von Knilling. den Herrn StaatsmiE3ier für Unterricht und Kultus Dr. Franz Matt und den Herrn Staatsminister der Finanzen Dr. Wilhelm Krausneek emannt, die, nachdem sie ihre beiderseitigen CS3 CONCORDATO FRA SUA SANTITA* IL PAPA PIO XI E LO STATO BA VARESE Sua Santità il Sommo Pontcfice Pio Xl e lo Stato Bavarese. animati dal desiderio di regolare nuovamente, in modo stabile e corrispondente alie mutate condizioni dei tempi, la situazione della Chiesa cattolica in Ba­ vière, hanno risoluto di concludere una solcnne Convenzione. A taie effetto Sua Santità il Sonuno Pontefice Pio XI ha nominato Suo Plenipotenziario Sua Eccellenza Reverendissima Monsignor Dr. Eugenio Pacelli, Arcivescovo di Sardi e Nunzio Apostolico in Monaco di Baviera ed il Governo di Baviera ha nominato suoi Plenipotenziari Sua Eccellenza il Signor Dr. Eugenio von Knilling. Ministro degli Esteri in Baviera. il Signor Dr. Francesco Matt, Ministro dellTstnizione pubblica e del Culto, ed il/ Signor Dr. Guglielmo Krausneck, Mi­ nistro delle Finanze. i quali, scambiati i loro rispetthri 670 CONCORDATUM CUM BAVARIA n. 536 Vollmachten ausgewechselt und fur richtig bcfunden ha­ ben, uber folgcnde Artikel übercingekommen sind : Art. 1. 5 1. Der Baycrische Stant gewâhrleistct die freie und offentPche Ausùbung der katholiseben Religion. i 2. Er anerkennt das Recht der Kirche. im Rahmen ih-cr Zustândigkeit Gesotze zu orlassen und Anordnungen zu treffen. die ihre .Mitglieder binden ; er wird die Ausubung dieses Rechtes weder hindern noch erschwercn. f i Er deberi der kaiholischen Kirche die ungestôrte Kullûbung zu. In der Erfiillung ihrer Amtspflfchten geniessen dic Geistlichen den Schutz des Staates. Art. 2. Orden und religiose Kongregationcn kônnen den kananîschea Bestimmungen gemta frei gegrûndet war­ den. Sxe unterliegen von Seiten des Sta a tes keiner Exnschrânkung in Bezug auf ihre Niederlassungen. die Zahl und - vorbehaliiich der Bestimmung des Art 13 ί 2 - die Eigenschaften ihrer Mitglieder sowie bezüglich der Lebenswcise nach ihren kirchlich genehmigten Regeln. Soweit sie bisher die Rcchte einer ôffentlichen Kôrperschaft gênassen haben, bleiben ihnen diese gewahrt ; die ubrigen erlangen RechUfahigkext oder dic Rechte einer ôffentlichen Kôrperschaft nach den fûr alie Bur­ ger odor Gesellschaften geltendcn goseulieben Bestimmungen. Ihr Exgentum und ihre anderen Rechte war­ den ihnen gewâhrleisteL In Bezug auf den Erwerb, den Besitz un d;c Verwaltung ihres Vcrmôgens sowie in der Ordnung ihrer Angelegcnheiten unterliegen sie keiner besonderen staatlichen Beschrânkung oder Aufsicht. Art. 3. 5 1. Dic Emcnnurg oder Zulassung der Professo ren Oder Dozentea an den theologischen Fakultâten der Universitâtcn und an den philosophisch-theologischen Hochschulen. sowie der Religionslehrer an den hoheren Lehranstalten wird staatlicherseits erst erfolgen. wenn gegen die in Aussicht genommenen Kandxdaten von dem zustândigen Diôzesanbischofe keine Erinnerung erhoben worden ist 4 2. Solite einer der genannten Leher von dem Diozesanbischofe wegen seiner Lehre oder wegen sei­ nes sittlichen Verhaltens aus triftigen G run den beanstandet werden. so wird die Staatsregierung unbeschadet semer staatsd:enerlichcn Recbte alsbald auf andere Weise fur einen entsnrechenden Ersatz sorgen. Art, 4. I 1. Der Unterricht an den theologischen Fakultâten der Univcrsitatcn und an den philosophisch-theologiAchen Hochschulen muss den Bedürfnisscn des priesterlicben Berufcs nach Massgabe der kirchlicben Vor«hriften Rechnung tragen. f 2. An den philosopbischen Fakultâten der beiden Univcrsitâten München und Wurzburg soil wenlgstens je e in Professor der Philosophie und der Geschichte an­ gcstellt werden gegen den hinslchtlich seines katholischkirchlicben Stanapunktes keine Erinnerung zu erheben ist I 1 Der Reiigionsunterricht bleibt an allen hoheren Lehranstalten und Mittelschulen wenigstens im bisherigen Umfang ordentliches Lehrfach. Art. 5. 1924 MAR 25 pfeni poteri c trovatili in buona e debita forma, jodo convenuti negli articoli seguenti: Art. 1. 5 1. Lo Stato Bava rose garantisce il libero e pubblko esercizio della religione cattolica. § 2. Riconosce il diritto della Chiesa di emanare nek 1’ambito della sua competenza leggi e decreti, che obbllgano i suoi membri ; e non impediri nè renderà diffi­ cile 1'esercizio di questo diritto. § 3. Assicura alia Chiesa cattolica 1’indisturbato «ercizio dei culto. Negli atti dei loro ufficio gli ecclesia* stfci godono della protezione dello Stato. Art. 2. Gli Ordini e le Congregazioni religiose possono Uberamente fondarsi in conformité delle prescrizioni canoniche, nè soggiacciono ad alcuna limitazione da parte dello Stato rigvardo alie loro residenze, al numero ed alie qualité dei loro membri - salvo Part. 13 i 2 -, nonchè al loro genere di vita a norma delle Costituziooi approvate dalla Chiesa. Quelli. che godevano finora dei diritti di pubbllcbe corporazioni. li conservano; gli altri acquistano b personalité giuridica o i diritti di pubbliche corporazio­ ni secondo le norme vigenti per tutti i cittadini ed associazioni. La loro propriété e gli altri loro diritti sono garantit!. Nell’acquisto, nel possesso e nelTamministrazione dei loro boni, come/ nel regolamento dei loro c affari, non sono sottoposti ad alcuna speciale restrizione od ispezione deUo Stato. Art. 3. H. La nomina o l’ammlssione dei professori 0 dei docenti nelle Facoltà teologiche delle Université e nelle Accademie filosofico-teologiche, come pure dei maestri di religione nelle scuole superiori avrà luogo da parte dello Stato soltanto se contro i relativi candidati non sia stata sollevata alcuna obbiezione da parte dei com­ petente Vescovo diocesano. 5 2. Se alcuno dei suddetti insegnanti venga dal Vescovo diocesano dichiarato inabile per grave motivo concernente la sua dottrina o ia sua condotta morale, il Governo, senza pregiudizio dei di lui diritti come funzionario dello Stato, prowederà senza indugio, a che venga supplito nel suo ufficio da altra persona idonea. Art. 4. S 1. L’insegnamento nelle Facolté teologiche delle Université e nelle Accademie filosofico-teologiche deve corrispondere ai bisogni dei candidati alio stato sacer­ dotale ed alie prescrizioni ecclesiastiche. S 2. Nelle Facoltà filosofiche di ambedue le Univer­ sité di Monaco e di Würzburg vi dovranno essere al­ meno un professore di filosofia ed uno di storia, contro i quali nulla possa eccepirsi dal punto di vista cattolico ed ecclesiastico./ 44 I 3. L’istruzione religiosa rimane in tutte le scuole superiori e medie come materia ordinaria almeno nella ampiezza sinora in vigore. Art. 5. 5 1. L’istruzione ed cducazione dei fanciulli nelle 1 1. Der Unterricht und die Erziehung der Kinder scuole elementari cattoliche saré affidata unicamente an den katholiseben Volksschulen wird nur solchen a maestri e maestre. che siano atti e disposti ad istruirll Lehrkrâften anvcrtraul werden. die geeignet und bein modo sicuro nella dottrina cattolica e ad educa rli reit sind. in verlâssiger Weise in der katholiseben Relinello spirito della fede cattolica. gxonslehre zu unterrichten und im Gclste des katholischen Glaubcns zu erziehen. 1 2. Die Lehrer und Lehrerlnnen. die an katholi5 2. I maestri e le maestre. che vogliano essere imschen Volkschulcn angcstellt werden wollen. müssen vor piegati nelle scuole cattoliche, debbono provare prima ihrer Anstellung nachweisen. dass sie eine dem Charak- della loro nomina dl aver ricevuto una formazione corter dlcser Schulen entsprcchende Ausbildung erhalten rispondente alia natura delle medesime, sia ln cid che haben. Diese Ausbildung muss sich beziehen sowohl auf concerne 1'istnizione religiosa, come in cid chc riguarden Reiigionsunterricht wie auch auf joue Fâcher, die da quelle materie, le quali hanno importanza per la fur den Glauben und die Sitten bedcutungsvoll sind. fede cd i costumL Per impartire Tistruzione religiosa si Die Erteiiung des Rcligtonsunterrichtes sctzt die Missio rlchicde previamente la missio canonica da parte dei canonica durcb den Diozesanbischof voraus. Vescovo diocesano. 671 1324 MAR 29 CONCORDATUM CUM BAVARIA n. 58S 1 3. Der Staat wird bei der Neuordnung der Lehrerbindung fur Einrichtungen sorgen. die eine den obigen Grundsâtzcn entsprechende Ausbildung der für katholische Volksschulcn bestimmten Lchrkriifte sichern. 1 4. In den Prüfungskommissionen. die für die Erteilung der Lehrbcfahigung an den katholischen Volkssehulen zustândig sind, erhalten die kirchlicben Oberbehôrden mindestens für die Prüfung aus der Religionskhre eine angemessene Vertretung. j 5. Soweit nach der Neuordnung des Lehrerbildungswesens Privatanstalten noch in der Lage sind. die Vorbildung oder die berufliche Ausbildung von Lehrern odcr Lehrerinnen zu übernehmen. wird der Staat bei ihrer Zulassung auch bestehende Anstalten der Orden usd Kongregationen entsprechend berücksichtigen. i 6. Die an solchen priva ten Anstalten vorgebildeten Zôglinge werden. falls diese Anstalten die staatlich vorleschriebenen wissenschaftlichen Bedingungen erfüllen, nach Massgabe der allgemeincn Bestimmungen zu den sUallichen Prufungen zugelassen. S 7. Die Erwerbung der Lehrbcfahigung für Volksjchulen, Miltelschulen und hohere Lehranslalten, sowie die Übertragung eines Lehramtes wird für die Angebarigen von Orc'en und religiôsen Kongregationen an keine anderen Bedingungen geknüpft. als für Lai en. S 3. Nel nuovo ordinamento delle scuole magistrali lo Stato avrà cura che vi siano istituti, i quali assicurino una formazione corrispondente ai suddettl princi­ pi per i maestri e le maestre destinati ad insegnare nelle scuole elementari cattoliche. § 4. Le superiore Autorité ecclesiastiche saranno convenientemente rappresentate, almeno per ciô che si riïerisce alia istruzione religiosa, nelle Commissioni esaminatrici per l'abilitazione all’insegnamento nelle scuole elementari cattoliche. S 5. Qua lora coi nuovo ordina/mento delle scuole 4j magistrali sia ancora possibile ad instituti privati di assumere la istruzione preparatorla o la formazione professionale dei maestri e delle maestro, lo Stato ncl1’ammLssione dei medesimi avrà conveniente riguardo anche ad istituti già esistenti degli Ordini e delle Con­ gregazioni religiose. § 6. Gli alunni, i quali banno frequentato tali istituti privati, saranno ammessi agli esami di Stato in con­ formité delle dlsposizioni generali, qualora gli istituti medesimi adempiano dal punto di vista scientifico le condizioni prescritte dallo Suto. § 7. Per Tabilitazionc alTinsegnamento nelle scuole elementari. medie e superiori e per la nomina a maestri o maestre non si riebiedono per i membri degli Ordini o delle Congregazioni religiose condizioni diverse da quelle dei laid. Art. 6. In alien Gemcinden müssen auf Antrag der Eltern oder sonstigen Erziehungsberechtigten katholische Volksschulen errichtet werden. wenn bei einer entiprechenden Schülerzahl ein geordneter Schulbetrieb - selbst in der Form einer ungeteilten Schule - ennôg’echl 1st Art. 6. In tutti i Comuni, r.ei quali i genitori o chi per essi lo richieggano. debbono essere fondate scuole elemen­ tari cattoliche, qualora. avendosi un numero sufficiente di scolari ad esse iscritti, sia possibile un regolare funzionamento della scuola, sebbene soltanto nella forma di una cosiddetta c scuola indivisa >. Art. 7. i 1. An alien Volksschulcn - abgesehen von den in Ahs. 2 crwàhnten Fallen - bleibt der Reiigionsunterricht ordentLiches Lehrfach. Der Umfang dieses Religionsunterrichtes soil im Einvernehmen mit den kirchlichen Oôerbehôrdcn festgesetzt und gegenüber dem gegenrirtigen Stande nicht gekürzt werden. Solltc der Bayerische Staat in etlichen Schulen rechtlich nicht in der Lage sein, dem Religionsunterrichte den Charakter eines ordentlichen Lehrfaches zu erteiten, so wird wænigstens die Erteilung eines privaten Religionsunterrichtes durch die Bereitstellung der Schulrâume sowie durch deren Beheizung und Beleuchtang aus gemeindlichen oder staatlichen Mitteln sicher toteUL f 2. Den Schülern der Volksschulcn. Mittelschulen und hoheren Lehranstalten wird im Benehmen mit den kirchlichen Oberbchorden geeignctc und ausreichendc Gekgenheit zur Erfüllung ihrer religiôsen Pflichten gegeben. Art. 7. δ 1. In tutte le scuole elemcnUri, ad eccezione sol­ tanto di quelle di cui è parola nel seguente capoverso. l’istruzione religiosa rimane come materia ordinaria d’insegnamento. L’ampiezza di detta istruzione verra fissaU d'accordo colle superiori Au/torité ecclesiastiche. 46 in misura non minore di quella praticala attualmente. Qualora lo Suto Bavarese non si trovasse legalmente in grado di dare in alcune scuole all’istruzione religiosa il carattere di materia ordinaria d’insegna­ mento, essa potrà tutUvia almeno essere nelle medesime impartiu priva tamen te, ed a tale scopo verranno messi a disposizione i locali della scuola con riscaldamento ed illuminazione a spese dei Comuni o dello Stato. § 2. Agli scolari degli istituti elementari» medii e superiori deve essere cato, d’accordo colle superiori Autorité ecclesiastiche, modo opportuno e conveniente di adempiere i loro doveri religiosi. Art. 8. f 1. Die Beaufsichtigung und Leitung des ReligionsUEterrichtes an den Volksschulcn, Mittelschulen und bôhercn Lehranstalten werden der Kirche gewâhrleisteL { 2. Dem Bischof und seinen Beauftragten steht das Redit zu, Misstânde im religiôs-sittlichen Leben der katholischen Schüler wie auch ihre nachteiligen oder unrdwrigen Beeinflussungen in der Schule. insbesondere eîwaige Verletzungen ihrer Glaubensüberzeugung oder rtl:p(ken Empfindungen im Unterrichte, bel der staatIxhen Unterrichtsbehôrde zu beanstanden. die für entçrechende Abhilfe Sorge tragen wird. Art. 8. § 1. Sono garantite alla Chicsa la sorvcglianza e la direzione dell’istruzionc religiosa nelle scuole elemen­ tari. medie e superiori. § 2. Verificandosi inconvenienti nella vita religiosa ο morale degli studenti cattolici, corne anche influenze perniciose od indebite sui medesimi nella scuola. ed in particolar modo eventual! offese alla loro fede od ai ioro sentiment! religiosi nell’insegnamento. il Vescovo ed i suoi delegati hanno il diritto di ricorrere aile Au­ torité scolastiche dello Stato, le quali avranno cura di mettervi convenientemente riparo. Art. 9. J 1. Orden und religiose Kongregationen werden un­ ie: den allgememen gesetzlichen Bestimmungen zur Grûndung und Führung von Privatschulen zugelassen. D'e Zuerkennung von Bcrechtigungen an derartige Scfcilcn erfolgt nach den für andere Privatschulen gelkzden Grundsâtzen. 1 1 Von Orden und religiôsen Kongregationen geleitete Schulen, die bisher den Charakter ôffentlicher Schulen gehabt haben, bchalten ihn, sofern sie die an i>ichart:ge Schulen gestellten Anforderungen erfûllen. Vnter den gleichen Vorbedingungen kann auch neuen Schulen von Orden und Kongregationen dieser Charak­ ter durch die Staatsregierung verliehen werden. Art. 9. 5 1. GH Ordini e le Congregazioni religiose sono am­ messi a fondare e dirigere scuole private a norma dello 47 prescrizioni generali del diritto comune. Il rlconoscimento dei diritti spettanti aile scuole stessv ha luogo secondo le regole vigenti per le altre scuole private. S 2. Le scuole dirette oa Ordini c Congregazioni re­ ligiose, che finora hanno goduto il carattere di scuole pubbliche, lo conservano, se hanno i rcquUsti richicsti per tali scuole. Aile stesse condizioni lo Stato puô necordare quel carattere anche a nuove scuole degli Or­ dini e delle Congregazioni religiose 473 674 CONCORDATUM CUM BAVARIA n. 5Sô Art. 10. 5 E Dcr Bayerische Staat wird seinen auf Gesetz, Vertrag oder besonderen Rechtstiteln bcruhenden vermdgensrechtlichen Verpflichtungen gegen die katholische Kirche in Bayern stets nachkommen. Die vermogensrechtlichen Verpflichtungen. die im Konkordate von 1817 festgdegt sind, werden durch folgende Verelnbarung ersetzt: cl Der Staat wird die erzbischôflichen und bischôfHchen Stühle, die Metropolitan- un Domkapitcl mit einer Dotation in Gûtern und stândigen Fonds ausstatten, deren jâhrllche Rcmeinkünfte sich bcmcssen auf der Grundiage jener, die im erwâhnten Konkordate festgesetzt sind, wobei dem Geldwerte vom Jahre 1817 Rechnung zu tragen ist Hicrbei wird für cine freie klrcblkbe Verwaltung der Dotationsgüter Sorge getragen werden. Solange eine solche Dotation nicht in angegebener Weise ubcrw.esen werden kann. wird der Staat dafûr eine Jahresrente leisten. die unter Zugrundelegung der im Konkordate von 1817 festgelegten Verpflichtungen und in Anlehnung an die entsprechenden Aufwendungcn des Staates für seine eigenen Zwecke den jeweiligen wirtschafilichcn Zeitverhâltnissen angepasst ward. Die Geldleistungen an die 6 Diôzesanbischôfc von Augsburg. Regensburg, Wurzburg, Passau, Eichstâtt und Speyer sollen die gleichcn sein. Die Weihbischofe erhalten eine Gehaltszulage, wie sie in der Vercinbarung vom Jahre 1910 vorgesehen ist; s»e wird ebcnfalls den jeweiligen wirtschaftlichen Zeitverhâltnissen angeglicben werden. b) Sâmtliche Kapitcl haben 2 Dignitâten (Dompropst und Domdekan); die Metropolitankapitel zâhlen 10, die Domkapltel 8 Kanoniker; die eincn wie die anderen haben ûberdies 6 für den Chor- und Ordinariatsdienst bcstimmte Vika re. Für die Kanoniker, die bereits das 70. Lebensjahr zurückgelegt haben. odor die nicht mehr dienstfahig sind. kônnen im Einversiindnisse mit der StaaUregierung Koadjutoren mit oder ohne Recht zur Nachfolge aufgertellt werden. die die gleichen Bezüge erhalten wie die statusmàssigcn Kanoniker. c) Den Generalvikaren und biscbôflichen Sekretaren wird der Bayerische Staat eine Dienstentschàdigung anwelsen. deren Kobe ebcnfalls den jeweiligen Wirtschaftsverhaltriissen anzugleichen ist d) Zur Zeit der Erledigung elncs erzbischôflichen oder biscbôflichen Stuhles. dcr Dignitâten. Kanonikate oder Vikarlcn, wird der Betrag der vorerwâhnten Einkunfte zum besten der betreffenden Kirchen erhoben und erhalten. e) Sowohl den Erzbischôfen und Bischôfen als den Dignitkren. den 5 bezw. 4 âlteren Kanonikem und 3 ilteren Vikaren wird cine ihrer Würde unr ihrem Stan­ de entsprechendc Wohnung angewiesen. h Die Fonds, Einkunfte. beweglichen und unbeweglichen Güter der Domklrchen und ihrer Fabriken wer­ den erhalten werden. und, wenn sie zur Unterhaltung der genannten Kirchen, zu den Ausgaben für den Gottesdienst und zur Besoldung der notigen weltlichen Diener nicht hinreichen. wird der Staat das Fehlende crgânzen. 1324 MAB » Art. 10. H. Lo Stato Ba va rose adempirà sempre verso !a Chiesa cattolica in Baviera i suoi obblighl finanzian fondât! su legge. convenzione o particolari titoll gfuridici. Gli obblighi di tale natura fissati nel Concordato del 1817 vengono sostituiti dal seguente accordo: a) Lo Stato prowederà alla dotazione délie Sedi ardvescovili e vescovili e dei Capitoli metropolitani e cattedrali tn bonis fundisque stabilibus, I cui redditi an­ nui netti saranno calcolati in base a quell i fissati nel menzionato Concordato, tenendo conto del valore della moneta nelFanno 1817. Questi boni verranno liberamente amministrati dalla Chiesa. Finchè tale dotazione non potrà essore effettuata nel modo suindicato, lo Stalo corrisponderà in luogo di ossa una rendita annua, che sarà computata in base alie obbligazioni stabilite nd Concordato del 1817 ed adattata allé condizionl economiche/ di ciascun tempo analogamente allé corrispon- u denti spese dello Stato per i suoi propri scopi. Le prestazioni finanziarie ai sei Vescovi diocesan! di Augsburg. Regensburg, Würzburg. Passau, Eichstâtt e Spira dovranno essore eguali. Ai Vescovi ausiliari verrà corrisposto I’asscgno sup· plcmentare previsto nella Convenzione del 1910. del pari adattato allé condizioni cconomiche di ciascun tempo. b) Tutti i Capitol! hanno due Dignità (il Preposto ed il Decano); i Capitoli metropolitani contano died Canonici, i cattedrali otto; gli uni e gli altrl hanno inoltre sei Vicari, destinati al servizio del Coro e delb Curia diocesana. Per i Canonici, i quali abbiano compiuto l’età di settan ta anni o non siano più abill a prestare il loro servizio, possono esse re nominati, d’intesa col Governo, Coadiutori con o senza diritto di successione, i quali percepiranno gli stessi redditi dei Canonici statutari. c) Lo Stalo corrisponderà ai Vicari generali ed ai Segretari del Vescovi un onorario del pari adattato allé condizioni economiche di ciascun tempo. d) Nel tempo delle vacanze delle Sedi arcivescovili e vescovili. delle Dignità. dei Canonical! o Vica­ riat!. 1 suddeti redditi saranno percepiti e conservati a vantaggio delle nspettive Chiese.' e) Agli Arcivescovi ed ai Vescovi. ai Canonici se­ niori (cinque nei Capitoli metropolitani e quattro nei Cattedrali) ed ai tre Vicari parimenti seniori verrà asscgnata un’abitazione corrispondente alia loro dignità e condizionc. f) I fondi, l redditi, i beni mobili cd immobili delle chiese metropolitane c cattedrali c delle loro fabbriche saranno conservati c, qualora essi non siano sufficienti per la manutenzionc delle chiese stesse, per le spese del culto divino e per gli stipend! dei nccessari inservienti laici. lo Stato supplirà per 11 resto. Für die erzbischôflichen und biscbôflichen Ordinariatc. für das Kapitel und das Archiv wird ein geelgnetes Gebâudes übcrlassen ; für Deckung etwaiger Fehlbetràge der Ordinariatsbedurfnisse gilt Buchst f entsprechend. h) Der Bayerische Staat wird an die bestehenden, nach den Bestimmungen des Codex iuris canonici einÇîrichteten Knaben- und Priesterseminare angemessene uschûsæ leisten. i) Für die Emenlcn wrgt der Staat durch Ausstattung der Emeritenanstalten mil ausreichender Dotation oder durch cntsprcchende Zuschüsse zu Emeritcnpensionen. k) Werden mil Einveratkndnis der Staatsregierung Seelsorgestellcn neu errichtet oder bestehende umgewundelt, so werden zur angemessencn Ergânzung des Emkommens der jeweiligen Stellenlnhaber staatliche Per la Curia arcivescovile e vescovile, per il Capitolo e I’archivio sarà egualmente destinato un con­ veniente edificio; per colmare eventual! deficit nelle spese occorrcnti allé Curie arcivescovili e vescovili si applica analogamente la disposizione della lettera f. h) Lo Stato Ba va rose corrisponderà convenienti sussidi a! Seminar! esistenti minori e magglori. ordi­ nati secondo le prescrizioni del Codice di diritto ca­ nonico. i) Agli ecclesiastici emeriti lo Stato prowede de­ stinando a tale scopo istituti con sufficiente dotazione o prestando un supplemento alla relativa pensione. k) Se d’intesa col Govemo verranno eretti nuovl offici con cura d’anime o mutati i già esistenti, lo Stato corrisponderà agli ecclesiastici, che li ricoprono pro tempore, i mezzi per un conveniente complemento della 1924 MAE 23 CONCORDATUM CUM BAVARIA η. 586 Mittel im Rahmen der bisher ûblichcn Leistungen für die Seelsorgegeistlichen im allgemeinen zur Verfügung gestellt Im Falle einer Ablôsung oder Neurcgelung der auf Gesetz, Vertrag oder besonderem Rechtstitel bcruhen­ den staatlichen Leistungen an die Kirche sichert der Bayerische Staat die Wahrung der kirchlichen Belange durch Ausgleichsleistungcn zu, die entsprcchend dem Inhalt und Umfangc des Rechtsverhâltnisses unter Berikksichtigung der Geldwertverhâltnisse vollen Ersatz iùr das weggefallenc Recht gewâhren. f 2. Soweit staatliche Zuschüssc oder Mehraufwendungen nicht benôtigt werden, kônnen kirchliche Stelkn irei errichtel oder umgcwandelt werden. ί 3. Die staatlichen Gebâudc und Grundstücke, die zur Zcit unmittclbar oder mittelbar Zwecken dcr Kirchc einschliesslich der Orden oder religiôsen Kongregalionen dienen, bleiben diesen Zwecken auch fernerhin unter Berûcksichtigung etwa bestehender Vertrage ûberlassen. I 4. Die Güter der Seminarien, Pfarreien. Benefizien, Kirchenfabriken und aller übrigen Kirchenstiftungen werden innerhalb der Schranken des für aile geltenden Gesetzes gewâhrleistet und kônnen ohne Zustimmung der zustândigen kirchlichen Obrigkeit nicht veràussert werden. Die Kirche hat das Recht neues Besitztum zu crwerben und als Eigentum zu haben. Dieses so erworbene Eigentum soli in gleicher Weise unverletzlich sein. f 5. Die Kirche hat das Recht, auf der Grundlage der bûrgerlichen Steuerlisten Umlagen zu erheben. rispettiva rendita, nel quadro delle prestazioni finanziarie finora in uso per gli ecclesiastici aventi cura d’anime in generale./ Qualora si addivenisse ad uno svincolo o ad un nuovo ordinamento delle prestazioni dello Stato alla Chiesa fondate su legge, convenzione o parti cola ri titali gluridici, lo Stato Bavarese assicurcrà gl’interessi della Chie­ sa mediante compensi, i quali, corrispondentemente al contenuto ed alla estensione del rapporta giuridico, e tenendo conta del valore del danaro, costituiscano un pieno surrogate del cessata diritto. 5 2. Se non sono ne cessa ri sussidi o maggiori spese da parte dello Stato, gli offici ecclesiastici possono essere liberamente eretti o mutati. 5 3. Gli edifici ed i fondi dello Stato, che al pré­ sente servo no immediatamente o mediatamente a scopi ecclesiastici, compresi quelli goduti dagli Ordini e dalle Congregazioni religiose, sono lasciati a tali scopi anche in awenire, avendo riguardo ai contratti eventualmente esistenti. 5 4. I béni dei Seminari, delle parrocchic, dei bene­ fici, delle fabbriche e di tutte le altre fondazioni ecclesiastiche vengono garantit! nei limiti del diritto comune, nè possono venire alienati senza il consenso délia competente Autorità ecclesiastica. La Chiesa ha il di­ ritto di acquistare e possedere nuovi béni, e le cose cosl acquistate saranno nella stessa guisa inviolabili. Art. 11. Der Bayerische Staat wird in seinen Straf-, Pflege-, Erziehungs-und Krankenanstalten, sei es durch Anstellung eigener Geistlicher oder auf andere zweckmâssige Weise, auf seine Kosten eine entsprechende Seelsorge einrichten. Die Seelsorger fur diese Anstalten werden im Benehmen mit dem Diôzesanbischof aufgestellt. Bel der Gcnehmigung von Anstalten anderer Unternehmer wird der Bayerische Staat tunlichst dahin wirken. dass die Anstaltspfleglinge dem jeweiligen Bedûrfnis entsprcchend seelsorglich betreut werden. Art. 11. Lo Stato Bavarese prowederà a proprie spese acciocchè coloro, che/ si trovano nei suoi Istituti (carceri, case di cura, collegi, ospedali), abbiano una corrispondente assistenza religiosa, sia per mezzo di sacerdoti a ciô appositamente deputati, che in altro modo opportu­ no. La nomina di detti sacerdoti ha luogo d’intelligenza col Vescovo diocesano. Nell’approvazione di Istituti tenuti da altri lo Stata Bavarese avrà il più possibile cura affinchè sia provveduto all’assistenza medesima secondo che il caso richlede. Art. 12. Abgesehen von kleineren Aenderungen, die im Inté­ resse der Seelsorge liegen, und abgesehen von jenen Venchiebungcn, die sich in einzelnen Fallen als Folge von Umpfarrungen ergeben, wird der jetzige Stand der Kirchenprovinzen und Diôzesen nicht verândert werden. Art. 12. L’attuale costituzione delle provincie ecclesiastiche e delle dioeesi non sarà cambiata, salvo le piccole modificazioni richieste dall’intéressé della cura delle anime, nonchè quei mutamenti di confini diocesani. i quail, nei singoli casi, sono una conseguenza del cambiamento dei confini delle parrocchie. Art. 13. ί 1. Im Hinblick auf die Aufwendungen des Bayerischen Staates für die Bezüge der Geistlichen wird die Kirche in der Leitung und Verwaltung der Diôzesen, ferner der Diozesanbildungsanstalten sowie in der Pfarrseelsorge und für die Erteilung des Religionsunternchtes an den Volksschulen nur Geistliche verwenden. die . o) die bayerische oder eine andere deutsche Staatsangehôrigkeit haben. b) das Reifezeugnis eines deutschen vollwertigen huinanistischen Gymnasiums besitzen. das auch auf Grund privater Studien und an einer vom Staate nnerkannten Privatanstalt erworben werden kann, c) die von der Kirche vorgeschriebenen philosophisch-theologischen Studien an einer deutschen staatlicben Hochschule oder an einer den Bestimmungen d« c. 1365 Cod. lur. Can. entsprechenden deutschen bschôflichen Hochschule oder an einer pâpstlichen Hochschule in Rom erfolgreich zurückgelegt haben. J 2. Desgleichen mûssen bei Orden und religiôsen Koagrcgationen sowie bei deren Niederlassungen die Obem. die in Bayern ihren Sitz haben, die bayerische oder eine andere deutsche Staatsangehôrigkeit besitzen. Unberûhrt bleibt das Recht der Ordensobern mil ande­ rer Suatsangehôrigkeit. die ihren Sitz ausserhalb Ba­ yeras haben, pcrsdnlich oder durch einem Vertreter ihre Hauser in Bayern zu visitieren. sowie das Recht der Ordenskleriker, ihre philosophisch-theologischen Studien an ihren Ordcnsschulen nach Massgabe des Cod. lur. Can. c. 1365 zuruckzulegen anstelle der in J 1 Buehst c genannten Anstalten. Art. 13. § 1. In considerazione delle spese dello Stato Bava­ rese per gh assegni degli ecclesiastici, la Chiesa non assumerà alla direzione ed amministrazione delle dioeesi. nonchè degli istituti diocesan! di educazione. come pure alla cura parrocchiale ed aH'insegnamento religioso nel­ le scuole dementari. se non ecclesiastici, i quali § 5. La Chiesa ha diritto di riscuotere imposte sulla base dei registri civili delle tasse. a) abbiano la cittadinanza bavarese o quella di un altro Stato germanico; b) abbiano ottenuto in un Ginnasio umamstico ger­ manico pleni iuris l’attestato di maturità, che puô es­ sere conseguito anche dopo studi privati e prosso un Istituto privato riconosciuto dallo Stata:/ c) abbiano compiuto con successo gli studi filosofico-teologici prescritti dalla Chiesa in un’alta scuola germanica dello Stato od in un'alta scuola germanica vescovile. la quale soddisfi aile disposizioni del can 1365 del Codice di diritto canonico» od in un’alta scuola pontificia in Roma. § 2. Parimenti negli Ordini e nelle Congregazioni religiose, come pure nelle loro case, i Superiori, che hanno la loro residenza in Baviera. debbono avert la cittadinanza bavarese o auella di un altro Stata germanico, salvo il diritto dei Superiori d> altra cittadmanza. residenti fuori del territorio bavarese, d: visitare per sè o per altri le loro case poste in Baviera. come pure 11 diritto dei religiosi di compiere gli studi filosofici c teologici nelle scuole del loro istituta a norma del Codice di diritto canonico can. 1365, anzichè in quelle mcnzionate nel $ 1 lett c. 678 SACRA CONGR. SANCTI OFFICII. SOLUTIO MATRIMONII η. 587 λκτ. 14. § L In der Emennung der Erzbischôfe und Bischôfe hat der Hl. Stuhl voile Freiheit Bei Erledigung eines erzbischôflichen Oder büchôflichen Sitzes wird das be«•ilirte Kapitel dem Hl. Stuhlc unmittelbar eine Liste von Kandidaten unterbreiten, die fur das bischôfliche Amt wûrdig und fur die Leitung der crledigten Diôzese geeignet rind; unter diesen wie auch un ter den von den bayerischcn Bischôfcn und Kapiteln je in ihrem entsprechenden Triennallisten Bezeichneten behâlt rich der HL Stuhl freie Auswahl vor. Vor der Publication der Bulle wird dieser in offîziôser Weise mit der Bayerischen Regierung in Verbindung treten, um rich zu versichern. dass gegen don Kandidaten Erinnerungen politischer Natur nlcht obwalten. I 2. Die Bcsetzung der Kanonikate bei den erzbis­ chôflichen und bischoflichen Kapiteln geschieht abwechselnd durch freie übertragung des Diôzesanbischofes nach Anhôrung des Kapitels und durch Wahl der Kapitel vorbehaltlich der Bestimmung des c. 177 Cod. lur. Can. Die Dignitâten werden nach dem gemeinen kanonischen Rechte besetzt $ 3. Im Hinblick auf die Aufwendungen des Bayerischen Staates für die Bezuge der Seelsorgegeistlichen wird die Kirche vor Ernennung der Pfarrer der Staatsregierung die Pcrsonaben des in Ausricht genommenen Geistlichen mitteilen; allenfallsige Erinnerungen der Staatsregierung sollen in môglichst kurzer Zeit erfolgen. Die siaatlichen Patronat — Oder Pràsentationsreente a us besonderen kanonischen Rechtstiteln bleiben in der bishcrigen Form unberuhrt 1924 APR i Art. 14. § 1. La nomina degli Arcivoscovi e dei Vescovi spetta in tutta libertà alla Santa Sede. Vcriflcandosl b vacanza di una chiesa arcivescovile o vescovile, il rispettivo Capitolo sottoporrà direttamente alia Santa Se­ de una lista di candidati degni dcll’ufficio episcopale e idonei a reggere la vacante diocesi. Ira i quali, come pure tra quelli suggeriti dai Vescovi e dai Capitol! ba­ va resi, nelle rispettive liste triennali, la Santa Sede si riserva libera scelta. Prima della pubblicazione delb Bol la la Santa Sede si ossicurerà in via ufflciosa près» il Governo bavarese^ che contro il candidato non vi u sono obbiezioni di ordine politico. 5 2. La prowista dei Canonicati nel Capitol! metro­ politan! e cattedrali si effettua alternativamenle per libéra collazione da parte del Vescovo diocesano, audrto capitulo, e mediante l’elezione del Capitolo, salva la conferma a norma del can. 177 del Codice di Diritto Canonico. Le Dignitâ vengono conferlte secondo il diritto ca­ nonico eomune. 5 3. In considerazione delle spese dello Stato Bava· rese per gli assegni degli ecclesiastici la Chiesa prima della nomma dei parroci in senso stretto comunicherà al Governo i nomini e le notizie personali dei candi­ dati; se questo eventualmente avesse difficoltà, dovrà significarle nel più breve termine possibile. I diritti di patronato o presentazione dello Stato, fondati su specia­ li titoli canonici, rimangono intatti nella forma sin qui usa ta. Art. 15. Art. 15. f 1. Sollte rich in Zukunft bei der Auslegung vorstchender Bestimmungen irgend eine Schwiengkeit ergeben. so werden der HL Stuhl und der Bayerische Staat gemeinsam eine freundschaftliche Lôsung her­ beiführen. I 2. Mit dem Inkrafttreten des gegenwârtigen Konkordates wird das Konkordat vom Jahre 1817 a Is nicht mehr geltend erklart. Insoweit blsher erlassene und noch in Kraft befindliche Landesgesetze, Verordnungen und Verfû gungen mit den Bestimmungen dieses Ver­ tragos in Widerspruch itehen. werden sie aufgehoben. 5 1. Se in awenire sorgesse qualche difficoltà sulla interpretazione dei precedent! articoli, la Santa Sede e lo Stato Bavarese procederanno, di comune intelligenza, ad un’amichevole soluzione. 5 2. Coll’entrata in vigore del présente Concordato viene dichiarato decaduto quello delTanno 1817. Le leggi dello Stato Bavarese, le ordinanze ed i decreti, sinora emanati/ ed ancora in vigore, in quanto si trovino in M opposizione colle disposizioni della présente Convenzione. saranno abrogati. Art. 16. Art. 16. Die Ratifikationen werden môglichst bald ausgewechselt werden und das Konkordat wird mit dem Zeitpunkte dieser Auswechselung in Kraft treten. Zur Bcglaubigung des Vorstehenden haben die nachgenannten Bevollmàchtigten das gegenwârtige Konkor­ dat unterzeichneL München, den 29. Màrz 1921 Lo scambio delle ratifiche avrà luogo nel più breve termine possibile ed il Concordato entrerà in vigore alla data di questo scambio. In fede di che i sunnominati Plenipotenziari hanno firmato il présente Concordato. Monaco (Baviera). 29 Marzo 1924. Eugenio Pacelu. Arciv. dl Sardi. Nunzio Apostolico; Dr. Eugen von Knilling. Staatsminister des Aeussern; Dr. Franz Matt. Staatsminister fur Unterricht und Kultus; Dr. Wilhelm Krausneck. Staatsminister der Finanzcn. Ada. Rail habit io sub 1925 tan. 24: LE 625. J. KRIEG In AKKR 112 209 223, 355-377; 7 (1926) 43-53. 199-203; PrM 14 (1925) 12. (1932) 494-503; P. SCHWEIGER in CpR 6 (1925) 2) vel concedatur privilegium Paulinum, ut valide novum matrimonium inire possit. Quod ad impedimentum disparitatls cultus, videtur hoc impedimentum in casu non obstare. Nam quamvis 1924 APR 2.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· antea impedimentum disparitatis cultus irritassct ma­ Soltttur MATRIMONIUM valide contractum inter partem trimonia inter personam baptizatam (sive catholicam sive a catholicam) et non baptizatam, tamen post Codi­ BAPTIZATAM ACATHOUCE ET PARTEM NON BAPTIZATAM cem in vim legis deductum (i. e. die 19 maii 1918) ca­ 1070 § 1 impedimentum disparitatis cultus restric­ Elisabeth Bukowicz. nata anno 1896, baptizata. edu­ none tum est ad personam non baptizatam quae contrahit cata in religione acatholica. anno 1919 matrimonium cum persona baptizata in Ecclesia catholica vel ad ean­ iniit coram magistratu civili cum Carolo Bukowicz, dem ex haeresi aut schismate conversa. Judaeo. Quare in casu, cum agatur una ex parte de persona Quod matrimonium infaustum exitum habuit et a non baptizata, altera ex parte de persona baptizata in ludice civili dissolutum est. religione non catholica et illo tempore nondum ad reli­ Nunc mulier ad catholicam religionem conversa (d gionem catholicam conversa, impedimentum disparitatis 26 Iunii h. a.) viro catholico nubere intendit. Quaprop­ iuxta tenorem can. 1070 non verificatum esse videtur. ter a tribunali ecclesiastico petit: 1) ut vel matrimonium suum cum viro iudaeo inva­ Quod vero ad privilegium Paulinum, can. 1120 I 2 lidum declaretur propter obstans impedimentum dlspaexpresse statuit hoc privilegium non obtinere in matri­ monio inter personam baptizatam et partem non baptiritatls cultus; 587 679 680 COMMISSIO INTERPRES-SC CONCILII - ORIENTALIS 1524 APR 8-14 ntam inito cum dispensatione ab impedimento dispari­ ties cultus. Quare dubium restat, utrum in tali casu nihilo mi­ nus. forsan propter baptismum ab una parte ante ma­ trimonium iam receptum, privilegium Paulinum locum habeat an non, resp. revera obtinere possit. Cuius dubii solutionem a S. V. humillime postulare audeo. Et Deus, etc.—A. Card. Bertram, Princeps Epuc. Wratislaviensis. Sanctum Officium respondit 2-IV-1924: Perpensis omnibus casus adiunctis, mulierem ad­ mitti posse ad novum matrimonium cum viro catholico contrahendum. SS. D. N. Pius XI approbavit. • PrM 21 (1932) 170M71 . * Adn. REGATILLLO n. 569; A VERMEERSCH in PrM 21 (1932) 171·. 588 1924 APR 8.-COM. INTERPRES, RESP. PART.· De visitandis a loci ordinario ecclesiis religiosorum EXEMPTORUM In urbe N., tempore quo ecclesiae urbis quinquen­ nali visitationi subdebantur, misit Ordinarius loci suum delegatum ad visitandum templum Societatis lesu in illa urbe exsistens. Superiore praedictae Societatis non reluctante delegatus Ordinarii visitavit templum et sa­ crarium eodem modo, quo ecclesiae non exemptae visi­ tari solent Re audita Praepositus Provincialis praedictae Socie­ tatis protestationem Ordinario porrexit, in qua cum debita reverentia ei inculcare conabatur, templum So­ cietatis lesu vi exemptionis visitationi loci Ordinarii nbiectum non esse. Quod si vero de visitatione iuxta can. 1261 § 2 agatur, illam supponere leges particulares in materia in praedicto canone expressa latas, haneque visitationem totam quantam differre ab illa quinquennalL Ordinarius affirmat, se allatas rationes non agno­ scere seque ius habere etiam exemptorum regularium templa visitandi. Ad rem dirimendam quaeritur: I. Utrum Ordinarius loci templa Societatis lesu in sua dioecesi exsistentia modo praedicto quinto quoque anno visitare possit Et quatenus negative : IL Utrum in casu, quo leges dioecesanae (e. g. sy­ nodales) non quidem novam materiam iuxta can. 1261 afferunt, sed solum leges ecclesiasticas urgent. Ordina­ rius ad visitationem manum apponere possit. Et quatenus negative: ΙΠ. Utrum visitatio, de qua in can. 1261 § 2 eodem modo instituenda sit. ac solita quinquennalis visitatio ecclesiarum non exemptarum. Et quatenus negative: IV. Utrum ad visitationem iuxta can. 1261 § 2 ex­ tendi possint responsa S. C. Ep. et Reg. ante novum Codicem data, ut nempe Ordinarius visitationis iure in tantum solum generatim utatur, in quantum positivam habeat notitiam leges particulares a se latas in ecclesiis regularium exemptorum non observari [Ci. SC Episc. et Reg. Rhedonen., 27 febr. 1863. CICF n. 1987; Dioecesis A. in Italia, 16 mart. 1866. ASS 2 (1865-66) 151-157). Resp. - Ad 1" *, 2— , 3 · * negative; ad 4“ affirma­ tive. Romae, 8 aprilis 1924.—P. Card. Gasparri, Praeses Commits, pro interpret. Cod. I. C. • SodttMl lew. Ad» Romana 5. I. 5 (1924-27) 41-42. Idam mwscm in AOCD 2 (1927) 210. Adn. M. G a CORONATA. iMtitmiooes lark canonki II n. 834 In notis; P. KRAEMER in CpR 9 (1928) 245-248; MARCELLUS A P. IESU in AOCD 2 (1927) 204-210 at in CpR 9 (1928) 235-244; REGATILLO n. 144; F. WERNZ-P. VIDAL, De religiosis n. 146 in not» 92; AOFM 55 (1936) 17-20. €31 n. 588-590 589 1924 APR 12.-SC CONC., DECR. AAS 16 (1924) 431 De norma servanda cum coetus catechistici aliique PRO SCHOLIS DE RELIGIONE CONVENTUS INDICUNTUR Ad aptiores rationes comparandos atque evulgandas, quibus Christi fideles universi, praesertim vero pueri atque adolescentes, Christianam doctrinam melius ac facilius edoceantur, coetus catechisticos aliosque pro scholis de religione conventus, conferre plurimum ne­ mo est qui non videat Quapropter praeclare faciunt atque peropportune, qui in eos coetus legitime parandos ac celebrandos in­ cumbunt, eo spectantes, ut, collatis peritorum virorum consiliis, actio catechlstica universa efficienter promo­ veatur. Cum vero de re agatur, quae summam Ecclesiae re­ quirat vigilantiam et curam, cumque ad haec praestan­ da peculiare Officium apud hanc S. Congregationem sit institutum. Emi Patres eiusdem S. Congregationis, in plenariis comitiis diei 12 aprilis currentis anni, haec, quae sequuntur, servanda esse decreverunt: 1° Coetus catechistici aliique pro scholis de Religio­ ne conventus, tum nationales, tum provinciales, posthac ne habeantur, quin antea, una cum nuntio uniuscuius­ que coetus, disceptandarum in eo rerum libellus scu exemplar huic S. Congregationi tempestive exhibeatur. 2° Decet quam maxime ac sane optandum, ut etiam in coetibus dioecesanis convocandis, eadem norma, quae supra dicta est, servetur. Haec omnia, in audientia diei 16 eiusdem mensis infrascripto Secretario concessa. Ssmus D. N. Pius PP. XI dignatus est approbare, eademque per hoc decretum publici iuris fieri mandavit—C. Card. Sbarretti, Praef. lulius, Ep. tit Lampsacen.. Secr. Adn. J. CREUSEN in NrT 52 (1925) 163-175; PrM 13 (1924) 185. 590 1924 APR 14.-SC ORIENTALIS, DECL. PART.· Orientales non tenentur c 866 de communione paschali NEC C. 849 ET 881 de confessione et communione in domicilio privato I. c Circa la questione della Comunionc pasquale, la S. C non crede dover aggiungere altro. atteso che troppo esplicita è 1’ultima dichiarazione fatta il 31 ottobre 1922 ILE 459): ivi è stato affermato e dichiarato che le regole stabilite nelia Costituzione apostolica Tradita ab antiquis [diei 14 sept 1912. AAS 4 (1913) 609-6171 sono tuttora in vigore, non essendo mai state revocate. Nelia medesima letters si diceva chiaramente, sempre a proposito della Comunione pasqua le, che il Codice di diritto canonico non obbliga la Chiesa orientale, che continua a govemarsi secondo le sue proprie consuetudini e le leçgi date in diversi tempi dalla S. Sede agli Orientali. Pertanto ai due quesiti proposti dagli Ecc.mi Prelati nella sezione I. punto 1. cne sono: 1° Si puô insegnare impunemente che 1 fedeli del < riti orientali peccano mortalmente e non soddisfano « affatto al precctto della Comunione pasquale, comuni< candosi in rito latino? 2° Non converrcbbe piuttosto, avuto riguardo aile « attuali condizioni di tutti i catto lici d’Egitto. d’un< pegnare i fedeli orientali con ogni sforzo paterno, a « seguire la pratica indicata, in conformité del can. 866 « citato? « la Sacra Congregazione ha risposto come segue. « Ad primum: Affirmative; « Ad secundum: Provisum in primo ». Π. « Passando in se gu ito all’esame della seconda c parte degli Atti della Conferenza episcopale, in quel < che concerne la Confessione e la Comunione del fc< deli a domicilio, la Sacra Congregazione fa osservarc « che non si puô adottare il nuovo criterio stabilito dai « Codice latino, che non obbliga affatto la Chicsa < e < < « < < « « « < < < « 682 η. 531 SC SACRAMENTORUM. ROAM NA. MISSA DURANTE NOCTE 1934 APR 2 6 mart. 1254. CICF n. 34) et S. Plum V. Constituuc» Scncti unius / [Consi Sanctissimus d. 29 mart. 15« CRT u n. 1101. Huiusmodi autem Ecclesiae rigor, tam late patuit, ut die 2 martii an. 1737. datis a S. Congregatione sacris tumda ritibus praeposita, literis Cardinali Prospero Lambcrtbu. Bononiensi Archicpiscopo. interdicta fuerit in eadem ca­ vitate, “ inultas per horas ante auroram Missa lecte “ dcindeque eodem die pluribus iam a meridie transacta “ hons. . . alia Missa, etsi dominicus foret dies, atqve * etiam occaxionc, qua Sanctae Dei Parentis a S. Luca de" pictum simulacrum solemn! pompa * duceretur (Cf. stod Bno, XIV, Institutiones ceci. 6Ü. XL Bexed. XIV orna omnia t. 10 p. 2901. Verum enimvero fucata sub hac abusus specie, quae Li: illae apud plures Europae dioeceses antea irrepserat, c quam legitima auctoritas studuit interdicere, aliqui deùlescebant indicia vetustioris ac diversae Ecclesiae diJcipLnae. olim ubique receptae, quae non modo sinebat, ver-x etiam Missam vespertinis nocturnisque horis interdum ce­ lebrari praecipiebat Cuius vetustae disciplinae haud obscu­ ra adhuc supersunt vestigia in Missall Romano, plurimum­ que sacrae eruditioni prodesset cius historiam retexere ab allero saeculo post Christum natum ad sacculum xni. Cum autem recens lus hturgicum tempus praeflnivrr.t pro Sacro litando, initium scilicet, quo idem Inchoari poact. • ME 37 (1925) 103-104. ACa. H. CtCOGNANI. Coraux-.·. * atque horam, ultra quam litari haud licet ea profecto ri» »4 UW» I CoLré, Ror» 1925. p 14-15. 33S-339; ME 37 exstitit legislatoris mens, ut Missam vcluti peculiarem ri­ (1925) 101 105. * tum actionemque reputaverit omni destitutam nexu alia cum actionibus liturgiam quotidianam spectantibus. Vete­ res enim diverso quodam modo rem concipiebant: uode nil mirum quod ex diverso ludicio. diversa per tempore habita fuerit legislatio. 591 Primis Ecclesiae tcmponbus. quibus fidelium pietas mixime sacrae hturgiae adhaerebat. Missae Sacrificium, uti potior diei Christianae pars habebatur, atque uti uni vero 1924 APR 22,-SC SACR. RESP. .AAS 17 (1925) 100-106 quotidiani cultus centrum: Officium enim divinum créeraque lexun la. quae tunc per hebdomadam explebantur, ar­ cte cum divino Sacrificio connectebantur ; unde harum om­ ROMANA et ALIARUM nium piarum exercitationum Officiique canonici tempus, ab ClPCA FACULTATEM MISSAM LITANDI NOCTE OCCASIONE eo quo Sacrum litabatur dependens erat. EXTRAORDINARIAE SOLEUXETiTIS Primis item apostolicis temporibus, cum Ecclesiam inter et Synagogam dissidium nondum plene evenisset, atque nca In plenario Conventu Emorum Patrum, habito die modo Apostoli sed ingens etiam fidelium multitudo servan­ dae Legis esset studiosissima. festivae Synaxis Eucharisd15 ipnhs 1924. propositum fuit dub;um ; « An et quocae tempus legitimum nox fuit illa, quae intercedit sab­ « modo expediat facultatem concedere Missam litancL batum inter ct dominicum diem. Sanctus sane Lucas, 101 c nocte in Conventibus Eucharistic.s - m triduanis/ paucis licet verbis, dc quodam nocturno conventu nos do­ < supplicationibus ad honorem Smi Sacramenti, vulgo cet. cui S. Paulus Troadis praefuit. Plena vero hac super c Iridui Eucarutici - occasione sacrarum missionum, et, re nobis notitia suppeditatur ex iis. quae plures primorum < in genere, in aliqua alia extraordinaria solemnitate > ; trium saeculorum scriptores tradiderunt, ex quibus eruitur eamdem Synaxim noctu peractam, et quae festivum dien tt Emi Patres, re mature perpensa, respondere censuepraecedebat, diutino psalmorum cantu. lectionibus et con­ runt: cionibus absumi consuevisse, usque expletis. Sacrum, il­ « Quoad Conventus Eucharisticos, iam provisum per lucescente caelo, explere Dominique Cor/pus sumere fuisse )□ « Litteras Apcstolicas SS. D. N. Pu PP. XI diei 7 martii solitos. Caelesti hac dape refectis, austerum i ei unium, quo plus interdum quam vlginti quatuor horis fideles adrtrmçe< 1924 (Act. Ap. Sedis, an. xvi. voL XVI. n. 4. pag. 154) bantur. desinebat. ILE 5793. Primo excunte sacculo, bina leiunia seu “Stationes ' fe­ < Relate ad alias huius generis petitiones, gratia conria IV et VI cuiusque hebdomadae viguisse scimus. < cedi poterit a Sacra Congregatione de disciplina SaEiusmodi leiunia. minora nuncupata, hora nona post Mis­ • cramentonun sub sequentibus conditionibus: sam finem habebant, quae hodie horae fere qulntaedecimae respondet: mente siquidem veteres concipere nequibant 1) tantummodo in casibus extraordinariis; Coenam Domini celebrari posse adhuc Ieiunii lege perstan­ 2) initium Missae celebrandae ne fiat ante dimi­ te. Utique pro pia abstinentia quodammodo sacranda. Eudiam horam post mediam noctem; chansticum Sacrificium requirebatur : hec vero ieiur... semper finem indicebat; adeo ut quadragesima!! tempore, 3» sacrae supplicationes (vulgo sacre vefliie) per­ quum abstinentia a cibo et potu usque ad vesperam duce­ durent spatio circiter trium horarum ; batur. tum solum Missa litari posset. Plura in Missali Ro­ mano eiusxnodi primae disciplinae indicia adhuc supersunt 4) remoto semper quocumque irreverentiae pericu­ ex quibus Missam cum iciunus. quae stationalia dicebantur, lo >. et cum liturgieLs vigiliis colligatam olim fuisse apparet. His omnibus relatis Beatissimo Patri Pio Papae XI Ur.de factum est. ut cuilibet diei, qui pro explendo in audientia concessa infrascripto huius Sacrae Con­ leiunio statutus erat. Missa post nonam fuerit designata; gregationis Secretario die 22 aprilis 1924. Ssmus eamvigiliae vero et Missae, quae sabbatis Quatuor Temporum dem resolutionem approbare ct confirmare dignatus peragebantur, uti nocturni ritus habitae. Formulas praeter­ est.—-A. Capotosti. Ep. Thermen.. Secr. eo omr.es. utpote notas, quae clare ad nocturnum tempus sese referunt. Ad illustrandam praedictam declarationem. navat referre Eiusmodi Missis antelucanis celebris addicenda est Eu­ sequens charistica illa Synaxis Natalis D. N. Icsu media nocte, qum Votum CoxstLToai.i psalmodiae finem Indicebat, ac leiunio ipsius Natalis festus praeeunti. Quaedam praemittenda duco, ut propositae quaestioni Quin vero hoc Sacrificium ad idem Natale festum esset «atislaciam. Quaestio quidem naturam induit ad Rubricas circumscriptum, litabatur immo post nocturnam psalmo­ nuxinx: nique ad disciplinam spectantem, et cum nukam diam. quae diem dominicum Martyrumque natalitta prae­ habeat cum Fidei articulis connexionem. Supremo Eccle­ cedebat. Verum, nocturna Natalis Domini Missa. Romano­ siae Legislatori plene subest. qui. in decernendo, utilitatem fidelium maxime intendit ac debitum erga augustum Sacra­ rum more, non media nocte peragebatur, sed “ sd galli mentum decus. cantum ", prouti ceterae omnes nocturnae Synaxes exple­ bantur. Recros canonxa legislatio de temper . * quo Sarrum li­ tari awlet. statuta habetur in canone 621, nn. 1. 2, 3. Cod. Hisce quae adnotanda erant praemissis, de veteri ac re­ L C. Idem canon suam ducit originem non modo ex fonti­ centi Pontificio iure. animadvertendum est de hora ac trabus. ad calcem ipsius Codicis retatis, quique illum caliuoore Sacrum faciendi, plurima privilegia, nunc etiam qui­ rtrant. sed ex pi un tus etiam Bullis Reseri ptixque. quae busdam religiosorum Ordinibus, sacris Aedibus, plaque medn. ut vocatur, aetate. Summi Pontifices ediderunt, ex consociationibus etc . concessa, rigorem quodammodo ho­ quibus apparet tunc temporis pro certo habuisse Doctores. dierni iuris temperasse, aliquando pro Missa celebranda dietnum Sccriflcium nisi orto tc *n toll fieri posse statutum tempus producendo a media nocte usque ad solis occasum. Praxis contraria, pluries fuit damnata, atque Inter con­ demnatione, praecipuae illae recensentur, quas irrogasse Bullaria sndaltum Franclscalium. AuguUinianonim ei «dmtn Innocentium IV. Constitutione Sub catholicae (diei quarumdam sodalitatum Monachorum, facultatem tnbuur.t OHETO < orientale. I Prelati Orientali possono senza alcun c dubbio nel territorio di lor propria gxurifdizione, rci golare e disciplinare il r. cevimen to a domicilio dei « Sacramenti, di lor proprio autorité, poichè i privilegi < concessi dai canoni dei Codice latino circa la Comu« mone pnvata a domicilio, non hanno vigore per gli < Orientali, nel territorio orientale. Occorre dunque ai c missmnari htxni il permesso deUOrdinario o dei par< roco, per recare b Comunione anche se privata e di r devMione. a domicilio. Quanto alia Con/exsione dei sudditi di un altro rito, c fuori delle chiese e dei luoghi ove il confessore ha « giurisdirionc esclusiva o cumulativa, è certo nccesc sarta b giurisdizione delegata dallOrdinano dei pe< nitente. Se alcum vescovi. riuniti in conferenza, < hanno voluto concéder senz'altro tale giurisdizione a < qualriasi confessore approvato da qualsiasi Ordinario < entra il territorio dTgitto. si sono serviti dal loro di« ritla Ma non è meno inconlestabile che dei loro di« ritU) si son serviti gli Ordinari che hanno riservata c a iè Papprovazione. caw per caso Lsaia Papadopoulos, Assessore. 634 1924 APR 23 SC CONCILII, EPIST. DE CATECHESI PUERORUM ut jodolcj Uincrantcj rem divinam faciunt a media nocte usque ad nonam dici postcri. ideoquc usque ad horam declcum sextam. Romana Archisodaiitas pro adorando noctu Ssfto Sacramento, nonnullis abhinc annis, privilegio ct ipsa politur ut Missa celebrari possit super ipsum Altare, ubi Sacramentum Augustum adorationi/ proponitur, idque po1.M urenu hora cuiusvis turn! vigilioris. Ex huiusmodi Igitur coeetssione. Sacrum fleri poterit, hiberno tempore, vix di­ midia elapsa fuerit hora post mediam noctem. In hoc quo­ que Sacrae Congregationis tabulario plura servantur docu­ menti. quibus Pontificio Iure huiusmodi venia indulgetur. Modo propositae quaestioni diluendae accedam: “ An et • quomodo concedere expediat Indultum Missam litandi • media nocte ad effectum de quo agitur? ". Praemonendum duco, distinctionem in hac Sacra Conpetatlone receptam inter Missam, quae Natalis Servatoris oortrt nocte peragitur, abusque Missas, quarum celebratio permittitur saltem dimidia hora port mediam noctem, nulLmode ex liturgica traditione repeti posse, quae nullum d;m agnoscebat discrimen inter Sacrum, quod in pervigilio Natalis D. N. L C. peragebatur, al laque quae in llturgicis Grvlgiliis operari consueverant, et quae initium cu icta bebant “ad galli cantum ". Nihilominus, ratione habita, vclvcntibus sacculis, ad Christianae pleUtiR incrementum erga iucundum Natalis Demini festum, recepta ab hac Sacra Congregatione praxis sapienti sane consilio inducta videtur, ac fovenda. Cum Igitur petuntur facultates pro litandis nocturno tempore Missxs. quoties extraordinaria occasione, qua vel Eucharisti­ ci Conventus habentur, vel supplicationes per horas quadnrlnta fiunt, etc., peropportunum esse censeo quod S. Sedes haud difficulter petitam extraordinaria de causa fa­ cultatem tribuat, quin ex ea verendum sil ne abusus irrepint. vel etiam hodiernum Ecclesiae lus vigens detrimen­ tum hac super re capiat Codicis enim canon 821 Missae celebrationis tempus tantummodo respicit, quod suetae hturçiae leges his postremis sacculis servarunt : verum ipsius leiumlatores haud plenam tunc sibi rationem comparare patuerunt de continuo assiduoque in dies incremento Eu­ charistici cultus, quem modo laetantes adauctum cernimus, praecipue cum nocturna solemni a peraguntur, sacrorum coetuum, lubilaeorumque occasione. Eumdcm Eucharisttran cultum provehendi causa haud temere est repetenda ab excitatis auctisque ubique a Summis Pontificibus atque Episcopis liturgicis studiis, fidelium primorum saeculorum spiritu exemploque ductis, quum Christiana pietas maxime flcrtrrt. Circumstantiae itaque quas iuris canonici Codex Inten­ ds. alquc iliae, quae in proposito casu concessionem sua­ dent. dissimiles prorsus exstant. Codex quidem de iis raliocem habet, quae usitate fiunt, atque exinde legem condit: expetita e contrario concessio in casu peculiares perpen­ di: circumstantias, quarum causa privilegium invocat, seu 15 peculiarem novam legem./ quae communi bono in “ spe­ culi casu " aptius consulat. Abest itaque quaevis discre­ pantia legem inter, petitamque a Sacra Congregatione fa­ cultatem; unde cum binae exstent dissimiles circumstan­ . aequitas postulat, ut binis dissimilibus praescriptis rei * ti consulatur. Indultum siquidem modo expetitum, ad prisca Christianae religionis tempora quodammodo nos revocat. Prouti in vetustis pervigiliis liturgicis eveniebat, medo fLam. antequam nocturnum Sacrum peragatur, solemn es pùerumquc supplicationes fiunt, adorationes ad horas pro­ docentur, sacrarumque laudum cantus, uti olim. quum post diutinum vigilatum psalmorum concentum. Missae sacrifi­ cium teiumum ac Synaxim tandem absolvebat Ante dimi­ dium saeculum haud profecto prudens exstitisset, peculiamsma licet adesset circumstantia, eamdem vetustam Eu­ charistiae sumendae praxim restituere, propter pericula quae impendere jxaterant ob viarum atque ipsarum ecclcturum languida tunc lumina. Modo vero idem periculum rx'de ev. imminutum, magnis praesertim In urbibus, ubi ns luminis, electrica virtute comparata. ad *-o vias splen­ dore collustrat, ut ipsum solem aemulare videatur. Sive icitur periculorum absentia consideretur, sive opportunitas, que adrst maxima, cpttmc utreque suadere hanc Sacram Ctagrtfitionem videtur, ut. praeter morem, facultatem ■xtn Mivsae Sacrificium celebrandi rite petentibus tri­ buat: idque ad canonicum quoque ius habito respectu. Km ex hoc vigore idem non desinat, tum etiam quia iHttuai de vetusta Christiana aetate exemplum, casus potius respicit, qui extra suetum ordinem eveniunt. Ad alleram quaestionis partem digrediens. scilicet: ’ Quibus sub modis indultum hoc concedere expediat uuaadvertere praestat Ecclesiae auctoritatem, uti ex su­ pra indigitatis Bullards constat, plurimum meritorum raUoctm habuisse, quae propter benefacta sodales religiorrjm Ordinum slbt comparaverant ; quoties igitur facultas IA * fratribus itincrantibus ” Sacrum operandi. Pontifex plerumque Illius solummodo commodum respexit, qui iti­ nera laborem erat aggressurus. Haec vero privati commodi r.ùo ia quaestionem, de qua agitur, afferri nequit: unde altera, pro concedenda facultate, conditio, nocturno tem­ pore Missas celebrandi, requirenda videtur, videlicet, quod *ie peculiaribus explendis ritibus agatur, qui “ publica ac solemn! causa “ fiunt. Huic profecto facultatum generi praxis illa referenda est nocturnae adorationis Sacramenti A^custi. quae per quadraginta horas producitur, prouti loudxbdj admodum more Romae peragi solet ab ArchisodafeUte nocturnae adorationis, atque uti ab Ecclesiae suprema Mdorttate fuit confirmata. η. 59-2 Ad quemlibet autem abusum amovendum, attenta quo­ que Eucharistici ieiunii lege, ratio suadere videtur, ut alia etiam pro tribuenda facul/tate conditio addatur. Quando- 1C6 quidem, cum eiusmedi nocturnae Musae ab ipsis prinus Christianis sint repetendae, congruum profecto foret, ut quemadmodum ipsi rem divinam faciebant vigili expleta synaxi, ita pariter nunc ellam, antequam divinum Sacrifi­ cium " nocte peragatur ", ad nonnullas horas publicae sup­ plicationes habeantur, sacrae conciones, adorationes, sacri­ que conventus etc., quibus fideles paratiores inveniantur ad tantum mysterium concelebrandum, cuiusque participes flant, caelesti pane sese recreantes; secus enim, illis om­ nibus posthabitis, sola Missae celebratio quodammodo vi­ lesceret. atque abusus exoriri possent, unde aliquis ex do­ mestica ad Dominicam coenam proxime ncccdercL Superest ut disseramus, num Missa nocturno tempore litanda, media Inchoari possit node, vel potius conveniens sit ad semihoram saltem post mediam noctem illam dif­ ferre. Comprobanda quidem es: praxis huius Sacrae Congre­ gationis. quae privilegium Missam media nocte litandi inte­ grum et peculiare solemnlssimo Natali diei D. N lesu Christi servandum studet; adeo uL quamvis discrimen in­ ter Missam nocte Natalis Domini celebrandam, aliasque. quae praeter morem litandae interdum permittuntur, ne­ que fundetur in iure. neque in traditione liturgica. pru­ dens nihilominus foret illud inducere ac servare, non modo quia parum incommodi induito fruentibus affert, verum etiam quia emolumenta haud levia parit. Siquidem huius­ modi praxis: I. Peculiarem omnino solemn i ta tem noctis Natalis Domi­ ni. diu ac quam latissime servatam, utpote sacris Scriptu­ ris innixam, firmat, camque maiore veneratione adauget Π. Longius protrahit tempus sacrae Synaxis suscipien­ dae. a domestica coena peracta. ΠΙ. Horae saltem dodrante a media nocte naturale lei unium producit ante sacram Communionem, quod certo leviorem communi, generali, ac pervetustae Ecdcstae legi derogationem reddit. IV. Aequius cum pristina liturgica consuetudine vetusto­ rum pervigiliorum conspirat, quae licet sub vesperum in­ choarentur. sacra nihilominus Communio, fere albescente caelo peragebatur. V. Ad amovenda autem dubia, atque ad arcendos abusus, qui exoriri possunt ob dissimile, qued intercedit tempus medium, uti vocant, atque astronomicum, opportunum du­ citur decernere, ut mediae noctis computatio, iuxta tempo­ ris rationem, quae a fidelibus fieri consuevit, scilicet de tempore, quod medium appellant, servetur. Quare, etc. Adn. J. P. in NrT 52 (1925) 436; IP 5 (1925) 4-5: ME 37 (1925) 66-70; PrM 14 (1925) 32-33. 592 1924 APR 23.-SC CONC. EPIST. AAS 16 (1924 ) 287-289 EPISTOLA AD ITALIAE ORDINARIOS DE PUERIS CHRISTIANA CATECHESI IMBUENDIS Rfno Monsignore. — II ripristinamento delTmsegnamento religioso nelle scuole primarie ha riempito di liete speranze ognuno cui stia a cuore il bene degb in­ dividui. della famiglia e della societâ; giacchè il ca­ techismo. benchè picolo di mole cd umile in apparenza, è in realtà divinamente grande e sublime. Esso conticne gli element! destinati a nutrire ed irrobustire la vita dello spirit© ; esso solo puô formare coscienze forti e pronte a combattere gli appetiti che spingono l'uomo in basso, e tendono a gettarlo nel fango, rendendolo zimbello delle proprie cieche passionL II catechismo insegna all’uomo l’esistenza di D:o che. come padre amoroso, veglîa su di lui, vuole il suo benc. la sua salule temporale ed eterna. Esso gli fa conoscere dondc vicne. dove va. quai vin deve tenere per giungere al suo fine. Gll fa comprcndere l’eccellenza dell’anima sua, riscattala al prezzo di un valore Infinito: il Sangue di Gesû Cristo; e in conseguenza la nefandezza dei peccato, che non solo lo trascina alla perdizionc eterna. ma offende gravemente la grandezza e maeslâ di un Dio, che ci ha amati usque ad mortem, e che quindl è degno di tutta la nostra gratitudine ed adorazione. Gli inculca la nécessité di amare il prossimo corne se stesso. di posporre Tintcresse privato a quello pubblico. cd il dovere di dare anche la sua vita per il bene superiore della Religione c della Patria. n. 593 PIUS XL MOTU PR- DE DISCIPLINAE BIB LI CAE MAGISTERIIS Gli fa inline conoscere i mezzi da Gcsù Cristo messi a disposizfonc di ognuno per conseguire la grazia di cui abbiano bisogno per la nostra santificazione. Il catéchisme contiene cosi un complesso di verità sublimi, di leggi. di preeetli. di mezz: atti n condurre chiur.quc alia propria perfezione. E* durque évidente che un argomento di important si capitale, di una vastità e profondità tanto grande, richiede uno studio assiduo, prolungato, che non puô a ffatto csaurirsi celle scuole eicmcntarl. Ed è da ntencrc che non vi sia parroco in Italia, il quale posa pensare che basti al fanciullo l'istruzione catechisùca impertita nelle scuole primarie, e possa esimers: dalla rigorosa osservanza delle sante leggi *3 della Ch esa. le qaali impongono agli aventi cura d’ani­ me Tobbl.go strettissimo di insegnarc il catechismo (can. 1329 e «egg. del Cod. di dir. can.). L’insegnamcnto che si imparte nelle scuole demen­ tari non puô esserc sufficiente alla formanone completa del cristiano: i fanciulli impareranno a memoria alcune preghiere. 11 decalogo, il Credo; acquisteranno noxioni generali su vari punti della Dottrina Cristiano; ma far si che ne abbiano una cognizione più précisa e proporzionata alla loro mtelhgcnza è riservato ai parroci. agli aventi cura d’anime. Ad esso, in modo tutto particolarc. la Chicsa ha affidato la delicata ed important:ssima missione di nutrire e sviluppare. con I’insegnamento del catechismo. la vita spirituale dei loro parrocchiani. Essi, più di ogni altro. sono in grado di adempiere questa miss1 one. che esercitano in nome e con l’autorilà stessa della Santa Chlesa. Ess.‘. chc banco per molto tempo atteso di proposito a studi specali. sono più atti a tale officio, e certamentc avranno dal Signore le grazie necessarie per rispondere al grave compito a cui sono chiamati. Ne è da trascurars. la circostanza del giomo e del luogo ove ordmariamentc il parroco esplica il suo mi­ nistero. Ii templo slesso e il giorno di Domenica contribui*o scor cfficacemente ad imprimere nelT animo de: giovanetti un più alto senso della bellczza dclla Religione, un p:ù urgente bisogno di se gui me la morale, un più vivo desiderio di attingere ad Essa 1 confort! divini. Ed è anche évidente che l’insegnamcnto catechlstico parrocchiale ai fanciulli. oggi più chc mai. deve essere fatto dovunquv con scrupolosa diligenza. usando di tutti quel mezzi. che eminenti catcchisti hanno tanto accuralamente indicati ed illustrati; e ciô gioverà anche a formarsi un’csalta cognizione dell'ampiezza e dei grado dcirinsegnamcnto religioso delle pubbliche scuole e ad opportunamente Integrarlo. Si rivolge quindi calda preghicra ai Rmi Ordinari affmchè vogliano richiamare sui delicato argomento laltenz.one dei parroci cd aventi cura d’animé, ricordando ad essi la grave responsabilitâ che loro incombe dinanzi a Dio ed alia socieià. Ed In modo speciale facciano présenté ai genitori il gravissimo obbligo di educare cristianamente i figli, obbligo che non verri totalmente adempiuto, se non curcranno che questi siano assidui all’msegnamento parrocchiale dei catechismo (can. 1335 Cod.). Si tratta della salute etema dei figi:, c ne dovranno reodere al Signore strettissimo conto. I Rm: Ordinari informeranno questa Sacra Congregazione intorno ad un argomento tanto importante nella 289 relazione triennale chc dovranno/ fare a norma dei Motu Proprio Orbem catholicum dei 29 giugno 1923 (Acta Ap. Sedis, anno XV, vol XV. n. 7. pag. 327) ILE 527J. coi quale venivano date istruzioni circa 1’insegnamento catechistico. Si partecipa chc i medesimi Ordinari trasmetteranno la detta relazione per tumo coi seguente ordine: gli Ordinari delTltalia superiore nelTanno 1925; gli Ordir.ari dclTItalia media nelTanno 1926; gli Ordinari dclTItalia inferiore nelTanno 1927. Fiducioso che 11 lavoro concorde per il ritorno della socictâ alla Verità Cristiana affrett; Tattuazlone dei programma del Santo Padre: c La pace di Cristo nel < regno di Cristo ». Le offro i sensi dei mio ossequio. e mi raffermo di V. S. Rffia affato Doxvro Card. Sbarretti. Prefetto. Giulio, vesc. Ut. d: Lampsaco. Segretario. Roma. 23 aprile 1924. A4·. J CKEUSEN In MrT 52 (1925) 153-175. €37 1921 APR ft 593 1924 APR 27.-PIVS XI. MP. AAS 16 (1924) 1M-18? De disciplinae diblicae .magisteriis PIUS PAPA XI Bibliorum scientiam quanti Ecclesia Dei perpetuo fecerit, vel scripta testantur, a christianae religionis primordiis usque adhuc, ad isdem docendam tuendamque edita. Libris enim sacris, altero divinae révélations fonte, haud secus ac traditis sine scripto doctrina, quicquid dc Deo. de Christo hominum Redemptore, de nativa Eccles:ae constitutione deque morum disciplina scimus. Quamobrem rei biblicae studia, tanto plus vi­ guerunt, quanto oportuit acrius aut veritatem illustrare aut errores inimice infesteque in Christi divinitates inque Ecclesiam prolatos refellere; acatholicis autem et ralionalistis eousque temeritatis audaciaeque progres­ sis. ut ipsam Scripturae Sanctae auctoritatem atque ab errore immunitatem appeterent, iam nostris necessc fuit, magna sanae eruditionis cop.a instructis, in certamen descendere, ut divinum Coelestis Sapientiae donum a falsae scientiae commentis defenderet In qua quidem palaestra, si omnes ex utroque clero alumni, per sacro­ rum studiorum cursum, graviter institui atque exerceri debent at plenissimam tamen incorruptamque rei bibli­ cae cognitionem ii percipiant oportet qui ad eiusmodi disciplinam aut in Seminariis studiorumve Universitati­ bus tradendam aut scripto tractandam peculiari qua­ dam ingemi sui propensione allici et reservari videan­ tur: qui si tantulum ab Ecclesiae sensu aberrarinl iam apud plures alios integritas fidei in periculum discrimenque vocabitur. Rei huiusce momenta cum pro­ ximi decessores nostri provido intentoque animo pon­ dérassent, Commissione, ut aiunt, purpuratorum Pa­ trum et Instituto item biblico conditis, datisque haud semel, ut Sacrae Scripturae studia proveherent, ad universos etiam catholici orbis Antistites, Litteris, inter aha id quoque edixerunt, magistros eius disciplinae esse caute prudenterque diligendos, et alumnos optimae spei, qui nati apti ad Bibliorum studia viderentur, ad promerenda etiam/ huius disciplinae insignia excitai: & adiuvarique debere, quibus aliquando divinarum Lit­ terarum magisteria committerentur. Quae quidem hor­ tamenta et lussa sapientissimorum Pontificum magno sane emolumento fuere; verumtamen ut eadem, additis per Nos praescriptis atoue incitamentis, quae tempo­ rum condicio postulat, uberiores solidioresque afferant utilitates, placet, haec quae sequuntur, auctoritate No­ stra decernere: I. Gradus academic!, apud Commissionem Biblicam vel Institutum biblicum. facto scientiae periculo impe­ trati, eadem pariant iura eosdemque canonicos effectus ac gradus in sacra Theologia vel in iure canonico a quibusvis Pontificiis Athenaeis ct catholicis Institutis conlati. II. Beneficium, in quo canonice insit onus Sacrae Scripturae populo explanandae, ulli ne conferatur nisi praeter alia, sit is licentia aut laurea in re biblica po­ titus. III. Nullus item Sacrarum Litterarum in Seminariis tradendae doctor esto, nisi, confecto peculiari eiusoem disciplinae curriculo, gradus academicos apud Commis­ sionem Biblicam vel Institutum Biblicum adeptus legi­ time sit. Volumus autem ut baccalaurei titulus iis ab Institute Biblico tributus, qui ibidem primum alterumque curriculi annum — graviores nempe doctrinas per­ cipiendo — peregerint, satis sit cum nd rem biblicam docendam, tum ad beneficium, de quo η. II. assequen­ dum. incolumi tamen iure cos anteferendi qui licentia laureave aucti sint. IV. Summi Ordinum regularium Sodalitatumque re­ ligiosarum moderatores id velle Nos sciant, ut quos ex alumnis suis, aut Romae aut alibi sacrarum disciplina­ rum curriculum agentibus, ad divinarum Litterarum studia aptiores deprehenderint, si non omnes at saltem eorum aliquem, post exactum theologiae cursum, scho­ las Instituti Biblici frequentare iubeant. V. Id ipsum catholici orbis Episcopis sanctum et sollemne esto, qui. praeterea, rem Nobis pergratam fac­ turi sunt, si annuam pecuniam constituerint, constituendamve aliorum liberalitate curarint, ut uni vel pluribus c sua cuiusque dioecesi sacerdotibus Romae alendis, ea causa, ut Instituti Biblici scholas celebrent/ ibique gra- 1JT.U MAI 1 SC DE PROP. FIDE. PONTIFICIUM COLLEGIUM URBANUM dus academicos adipiscantur. Quos tamen Episcopi, huius rei gratia, in Urbem miserint, iis excipiendis hojpitia profecto non deerunt. VI. Ut quod postremo loco hortati sumus, id exemplo confirmemus Nostro, ducenta libellarum Italicarum mil­ ia largimur quaruin annum reditum in sacerdotes duos, ut supra. Romae alendos per Sacram Congrega­ tionem Seminariis studiorumque Universitatibus prae­ positam erogaturi sumus; cui quidem Sacrae Con­ gregationi omnia, quae superioribus quinque capitibus decrevimus, ad effectum deducenda ac pro prudenti ar­ bitrio moderanda attribuimus. Divinam interea Sapienlam rogamus incepto faveat nostro, quocum maximum religioni bonum, cohaeret profecto ac coniungitur. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, die 27 mensis Aprilis, anno 1924, Pontificatus Nostri tertio.—Pius Papa xi Aia. REGA7ILLO d. 695.705; IP 4 (1924) (19:4) 131-132; PrM 13 (1924) 107-109. 70-72; ME 35 η. aiH mittantur; sed Ordinarii curent ut ad finem men^s octobris, vel ineunte mense novembri, alumni Romae sint, quum die 5 mensis novembris scholae principium habeant 9) Alumni qui non accepta designatione Romam ni­ hilominus venerint, in Pontificium Collegium Urbanum non admittentur. 10) Petitiones quae acceptatae non fuerint, nullam vim aut effectum habebunt pro anno subsequent!, etsi hoc fortasse in precibus adiunctum sit Etenim pro anno litterario sequenti nova postulatio, tempore statuto, fa­ cienda erit 11) Pro unoquoque alumno in Collegium Urbanum admittendo Revmi Ordinarii, vel ii ad quos spectat, tantum pecuniae apud hanc Sacram Congregationem deponere debent ut expensae pro reditu inde facile solvi possint. Quod nisi praestiterint, alumni non ad­ mittentur. Ea pars pecuniae quae forte superfuerit red­ detur. Datum Romae, ex aedibus S. C. die 1 maii A. D. 1924. 594 1921 MAI l.-SC PROP. FIDE, INSTR. PART.· IXSTRCCTIO DE ALUMNIS ADMITTENDIS IN PONTIFICIUM COL­ LEGIUM URBANUM ROMAE’, ET QUAESITA EISDEM ANTE ADMISSIONEM PROPONENDA INSTRUCTIO De alumnis admittendis in Pont. Collegium Urbanum Consuevit haec Sacra Congregatio de Propaganda Fide loca vacantia in Pontificio Collegio Urbano quo­ tannis mense fere aprili novis alumnis assignare, ratioce habite petitionum sibi ab iis qui missionibus prae­ sunt oblatarum. Cum autem in hac re, proximis praesertim annis, frequentes occurrerint errores, qui et aliquibus Revmis Ordinariis inexspectatam causarint deceptionem, et ipsi Sacrae Congregationi non leve incommodum, oppertu­ rum et perutile visum est perspicuas et certas normas cum Revmis Ordinariis communicare, quibus imposte­ rum alumnorum m Pontificium Collegium Urbanum ad­ missio regatur. Itaque: 1) Petitiones pro alumnis admittendis singulis annis ita tempestive mittendae erunt ut ante finem mensis martii ad hanc S. Congregationem perveniant De iis quae posteriore tempore pervenerint nulla ratio habe­ bitur. 2) A Revmis Ordinariis eligendi sunt, prae caeteris, □ver.es bonae indolis, ipsis optime cogniti, qui signa su­ pernae vocationis praebeant ita, ut Ordinarii confidere omnino possint illos missionaries zelo animarum fer­ ventes futuros esse. 3i Alumni admittendi ne sint maioris aetatis quam ot vitem communiter agere seseque absque difficultate Collegii disciplinae submittere possint; optima fruantur valetudine nec ullo, vel latenti, haereditario morbo la­ borent 4) Linguam latinam probe sciant Quum enim disclpbnae omnes tam philosophicae quam theologicae in schoks Collegii Urbani latine tradantur, tempus frustra Ureretur si alumnus magistros intelligere non posset 5) Una cum petitione admissionis necesse est ut Or­ dinarii accurate atque fideliter respondeant omnibus et singulis interrogationibus, quae in quaestionario huic Instructioni adnexo continentur, quibus addant caeteras notitias, quae utiles esse possint. * C) Postquam haec Sacra Congregatio omnes petitio­ nes et documenta examinaverit et loca Collegii distri­ buerit, Ordinariis rescribet quinam nominatim admissi herlnt 7) In seligendis alumnis oblatis, caeteris paribus. Sa­ ca Congregatio eos praefert qui cursum philosophicum scipere parati sunt, quum ad pleniorem perfectioremque Institutionem et praesertim ad animi formationem plurimum conferat, ut per sex annos in Collegio permaneant 8) Alumni neque intempestive neque serius Romam • Quaestionarium & Delegatis Apostolicis vel α Sacra Congrocvzrz d· Propaganda obtineri potest QUAESITA Ad normam instructionis Sacrae Congregationis de Pro­ paganda Fide dc alumnis admittendis in < Pontificium Collegium Urbanum » 1. Nomen et Cognomen Candidati ... 2. Quo die. mense et anno ortus sit 3. Nomen loci in quo natus est; et Dioecescos vel Missionis in qua locus ipse reperitur. 4. An ex legitimo matrimonio natus sit 5. Nomina parentum et an parentes adhuc vivant. 6. Quatenus parentes mortui sint, edicatur quo ex morbo vita decesserint 7. Quaenam sit parentum religio. 8. An candidatus sit ritus latini; et quatenus nega­ tive. dicatur cuius ritus orientalis sit; et an uxorem umquam duxerit vel sponsalia contraxerit 9. Cui Dioecesi vel Missioni inserviendae admitten­ dus sit 10. An ad statum ecclesiasticum, ct ad apostolicum ministerium signa supernae vocationis praebeat; qualis eius vitae ratio antea fuerit 11. An corpore sanus sit ac bona fruatur valetudine. 12. An morbo aegrotaverit qui vulgo dicitur txiittolo, vérole, smallpox, Pocken, et, quatenus negative, an. quo anno et quonam effectu usus fuerit Inoculatione, qua ab eodem praeservetur. 13. An aliquo alio gravi morbo antehac laboraverit cuius naturae hic morbus exstiterit, quaque aetate ip­ sum contraxerit 14. An nuperrime medicam Inspectionem subierit per peritum virum ab Ordinario peculiari ratione de­ signatum. circa idoneitatem ad vitae regimen in Colle­ gio servandum. 15. Quibusdam studiis operam dederit; quibus in scholis et quali exitu. 16. An linguam latinam bene sciat et alia iuxta praescriptum can. 1364 C. L C 17. An et quos Ordines forte susceperit ct quonam tempore. 18. An alumnus alicuius religiosi Instituti sit vel for­ te antea fuerit, aut alicuius Collegii, aut Seminarii: an fuerit dimissus et quibus de causis (can. 1363). 19. An habeat animum servandi Regulas Collegii, at­ que iuramentum ab eiusdem Collegii Regulis praescrip­ tum statuto tempore emittendi. Sigillum ... Datum ... die ... Ordinarii subscriptio ... Documenta una cum hoc çuaetlionario Socrue Congregat tûnt exhibenda: ’ Testimonium recepti baptismi ct confInnat:anL< e< de le­ gitimo matrimonio parentum (num. 2, 4 butus quaestion i. Testimonium medici, qui Inspectionem peregit (cum. 14). i To tinonium Praeddls (rei Pracsidum' cum nota protneritls (num. 15). Testimonium receptae S. OrdinalRxrfs (num. 17). S Declaratio Ordinarii de pecunia tn antecessum deponenda apud S. Congreçatloocm pro reditu ahsanl DC OTHCIO PARVO B. Μ. V. Itaque, quemadmodum eadem stat Nobis sententia quam Leonianae Litterae Cum multa in Urbe (dici 17 Maii Sacrae Rituum Congregationi. pro opportuna declara­ 1824. Bull. Rom. cont. t. 8 p. 61 - 62J habent -, scili­ tione proposita sunt sequentia dubia; nimirum: cet Gregorianam studiorum Universitatem eminere cer­ • I. An ln novis rubncis generalibus Missalls Romani te inter celera Romae a decessoribus Nostris condita • till I, ubi agitur de pluribus Missis Conventuallbus sive instituta, quae ad salutem ct commodum Christiani po­ - ln choro s»vr extra chorum celebrandis, comprehcr.danpuli maxime pertinent -, sic horum faustitatem sollem­ • tur etiam ecclesiae Religiosorum in quibus adest oblinium praeterire non sinimus, quin vobis, quanti apud “ ptio chori? Nos sit Pontificium istud bonarum artium domicilium, " Π. An post editionem typicam Breviarii Romam, adhuc publice iterum testificemur. Recolentibus enim Nobis " ln suo robore maneat decretum S. R. C. 3572 Rhedonen. - 27 Februarii 18Q. ad I. quo Hymnus Te Deum ln Ofres ab Athenaei restitutione gestas, bene multa occur­ 249 " ficio parvo B. Mariae V.. dic) debet >/ Nativitate Domlrunt, unde comprobatur, talem illius magistros operam ~ nl usque ad Adventum: ln Adventu autem et a SeptuaApostolicae huic Sedi per id temporis spatium praesti­ • “ gesima usque ad Pascha. tantummodo in festis B. Matisse. quae omnem ipsius exspectationem abunde com­ • riae Virginis? * pleret: ut, exempli causa, gravissimae eorum de sacra Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commis­ doctrina lucubrationes peculiaribus confectae studiis sionis volo, omnibus perpensis, respondendum censui: : cum decernendum esset de Deipara ab origine labis Ad I. Nrçcnrc: seu non comprehendi, nec teneri Re­ nescia catholice credenda, cumque deinde Concilium ligiosos. luxu Rubricas generales Missalls tiL ΓΠ. n. 2 et Oecumenicum Vaticanum pararetur atque haberetur; canones 413. || E 2 et CIO. J 2 Cod. fur. can. et Decreta ut obedienter ardenterque suscepta. Leone XIII Pon­ (1321-13321 13 Februarii 1666 ad 6; (2514) 27 Martii 1779 ad 5. et Decretum generale (3757) 2 Decembris 1E91 ; seclu­ tifice Maximo, provincia instaurandae Thomae Aquina­ sis legitima consuetudine aut eorum constitutionibus. tis doctrinae, qua quidem cum instauratione summa Ad Π. Af/tmotioe. Christianae sapientiae incrementa coniungerentur. Hisce autem extraordinariis promeritis cotidiana accedit laus Atque 1U declaravit «e rescripsit. Die 2 mali 1924—A. Cajo. Vico. Ep. Portuen. et S. Ruiinae. S. R. C. Praef. Ale­ illa beneficiorum, quae, hoc diuturno intervallo, in Ec­ xander Verde. Secr. clesiam civitatemque ex Athenaeo profluxere. In re iam ante delibata insistere haud attinet; verumtamen periuAdn. L PAUWLÊ5 m PrM >3 (1924) 119-120. EL 33 (1924) eunde afficimur cum subit cogitatio animum, non modo 135. ducentos hodie exstare dioecesium per orbem Antistites. Patresque Cardinales ad tertiam Sacri Conlegii partem numerari, qui solidae ibidem perceptae doctrinae de­ bent, si suae lumina sapientiae ad populi Christiani gu­ 5% bernationem afferre salubriter possunt, sed etiam Nosmet ipsos istam studiorum sedem,/ cum magna vo- 3 hiptate atque utilitate olim celebrasse. Gratae sane 1924 MAI 5.-PJUS XI. EPIST. AP. AAS 16(1924)237-241 patemaeque voluntatis multiplicia, inde ab inito Pon­ tificatu. testimon.a a Nobis Athenaeo non defuere ve­ Ao RHUM P. WLODIMIRUM LEPÔCHOWSKT. PRAEPOSITI’M GEstro; at testimonium prorsus singulare daturi sumus, a STHALEM SOCIETATIS IESU : DE ATHENAEO ET SODALICIO GREfundamentis aedificium excitando magnificum, quod, G0RIA50 ATQUE DE HUIUS STATUTIS cum ingenti alumnorum numero auctisque magisteriis, tum rei munerisque dignitati aptius respondeat: cuius Dilecte fili, salutem et apostolicam benedictionem. — quidem consilii Nostri monumento esse voluimus no­ Ea inter opera, quae superioribus aetatibus, ad studia misma ipsum quod tertio huic Pontificatus anno com­ pietatis optimarumque artium alenda. Romani Pontifi­ memorando cudi signarique iussimus. Sed aliud est, ces hac in Alma Urbe excitarunt, praecipua quadam quod tibi, dilecte fili, et Gregoriano praeceptorum coe­ cura benevolentiaque Apostolica Sedes Athenaeum illud tui gratulcmur. Nosti ipsemet quam iucunde audierimus, complexa est, quod fcL rec. decessor Noster Gregorius ex veteribus alumnis Sodalicium, per haec saecularia XIII i molitione ingenti ac magnificentissima » exstrui sollemnia, conflari velle, titulo itemque caelesti pa­ iusserat In quo id fuit Pontifici propositum, ut Ignatrocinio fretum inlustris illius, in Athenaeo olim disci­ tiana familia, in ipso veluti Vicarii lesu Christi con­ puli et magistri et rectoris. Cardinalis Roberti Bellar­ spectu. pietate, litteris disciplinisque sacris profanisve mino, quem Nosmet haud ita pridem in beatorum cae­ lectos adulescentes conformaret, qui in hoc catholici litum numerum tam libenter adseripsimus. Vixdum ennn nominis centrum rite excolendi confluxissent. Quot au­ certiores ea de re facti sumus, et consilium probavimus tem inde ab initio inlustre Athenaeum floruerit alum­ et Sodalicii ita, pro vetere condiscipulatu Nostro, par­ nis sanctitatis doctrinaeque laude praestantissimis. nulli ticipes fieri deliberavimus, ut id ipsum In tutela esset putamus inauditum atque incognitum *, in eademque Nostra, partium quidem Nostrarum perfunctione in prae­ eruditos expolitosque virtutum et sitissimarum cogni­ sens demandata dilecto filio Nostro Caietano S. R. E tionum palaestra, si numerare libet beatum Cardinalem Card. Blsleti. Praefecto Sacrae Congregationis Semina­ Robertum Bellarmino sanctosque caelites Aloysium riis studiorumque Universitatibus praepositae. Legem Gonzaga. Camillum De Le 11 is. loannem Berchmans. praeterea eidem Sodalicio regundo perlegimus ratamLeonardum a Portu Mauritio, loannem Baptistam De que habuimus: cuius exemplum, in novam pcculiarcir.Rossi, longum tamen est magistros et doctores, Evangeque benevolentiae significationem. Epistulae huic subiiln vel in barbaras gentes praecones, pontificalis Domus cimus, ut cum ipsa quasi cohaereat et in omnem me­ Curiaeque Antistites, Episcopos Purpuratos Patres et moriam prodatur. Coeptis interca vestris divinam opem Romanos Pontifices recensere Ecclesiae datos, ln reique apostolica benedictio, quam tibi, dilecte fili, ipsius publicae commodum eductos lalcos viros quam- conciliet et universis Gregoriani Athenaei doctor ibus atque alum­ phirimos. integritate vitae rerumque multiplici scientia nis. peramanter in Domino impertimus. mirabiles. Constat quidem. Societate lesu anno mdcccxiv Datum Romae apud Sanctum Petrum, die v mensis 238 restituta, immortalis memoriae/ decessorem Nostrum maii anno mdccccxxiv. Pontificatus Nostri tertio.—Pius Pium VII, cum e praeteritorum temporum experientia persuasum sibi haberet, subversae adhuc recentibus mo­ Pp. xi. tibus societati hominum reparandae arccndlsquc incom­ modis. quae religioni morumque sanctitati proxime im­ LEX SODALICII GREGORIANI pendere viderentur, summopere profuturum si Ignatia­ L Sodalicium vctexuai PonlliicH A.hcnaet Gregoriani rae familiae Conlegium Romanum denuo committeret, alumnorum, patre no et aurplce □. r.abcrtJ Bellannlnc. hoc ipsum cogitasse vehementerque optavisse, at, quo­ constitutum est. minus effectum daret, inquietis rebus temporibusque Π. Sodalicium eo spectat, ut qutcumque In sodalium nu­ prohibitum esse. Verum Leo XII. paulo post quam ad merum adscript! sunt, iam inter se cumque Athenaeo ipso Petri Cathedram evectus erat, id consilii coepit perfeconlunctlores exsistant, et. quos ex communi fonte sanos eitque ut magni Lycaei Gregoriani rectionem procu­ hauserint spiritus, eos facilius tueantur uberiusque alant/ COMMISSIO INTERPRES - SC RELIGIOSORUM - PIUS XI 19’4 MAI 5-29 ΠΙ. Huius prepositi ass s'dalious vltft functis slnnuli. semel in an­ no. si quidem potestas udsit. perlitanto; quae Athenaei et Sodalicii Intéresse intellexerint, item suae fruc.ui d:ctrinae. vel per commentariolum Scdalicll vel per Athenaei annales per ephemeridem titula “ GregorianUlA sodales cum sodalibus communicanto. IV. Sodales ne runto nisi sacerdotio initiati, medo per annum saltem Athenaeum celebrarim ct. postulato ud So­ dalicium aditu, cooptatione digni habiti sint: qui saccrdoin carent, eos. nisi p?euliari aliqua de causa, adseisci nc Letat. · Declares autem disciplinis in Athenaeo tradendis, ctumu nunquam ibi auditares fuerint, Scdn’icium parti­ cipanto. V. Soda’lbus ius esto indulgentikj privilegiisque per­ imendi. quae Rcmani Pontifices Sodalicio largiti erunt. Ad «ingulos commentariolum Sodalicii proprium stato quoruc temprrv perferatur. VI. Dies tertius decimus mcnris mail, quo die B. Ro­ bert! Bcllarminl festum agitur. Sodali *ii natalis habea­ tur. - Quotannis, ineunte mense novembri. sodalibus, cui de vita decesserint, ad S. Ignatli lusta funebria solkrnLi ritu solvantur. V1L ScdaHdo unus e Purpuratis Patribus Pr-»‘ector. ex Pontificis Maximi auctoritate, pracesto. Ab eo alter sit. m Scdiliclo rcRU-d·». Moderator: huic quattuordecim adsunto sodales Consiliarii, quorum unus ab actis, alter arcarius curaUurque esto. VHT. Cardinalis Protector Mrdcratorem c sodalibus in Urbe consistentibus eligito. - Athenaei Rector et studiis Praefectus, nativo iure. e Consilio sunto; praeterea duaderjn sodales In Consilium cooptantor, alius cx alia natione, rui tamen Urben incolant. - Consiliarii ducdeclm ln officio r*xennlum permanento : cos Iterum eligi fas esto. Si quis e Onri’ianis quavis de causa defecerit, alter a Consilio suf­ ficitor. Tertio queque anno dimidia eorum pars loco cedito. NI atque In r>dalium coetu numerus suppletor./ IX. Moderator Onrillum bis in anno, mensibus novem­ bri Ct malo. convocato; totiens praeterea, ouotiers profu­ turum id esse existimant. - Ut Consilii decreta valeant, ceto saltem Consiliari adfuerint, oportebit. X. Consilii est. annuum sodalium conventum indir-pe m ipsum, quoad fieri poterit, natalem Sodalicii diem. Legiti­ mus erit conv?ntus. quotcumque socii coiverint. Quo in an­ nuo conventu, iis ante propositis, quae medio tempore Soda­ licio Incrementa omne genus contigerint, quaeoue tum nece=ilates incumbant, ea communiter disceptando sodales consilia capluntn. ouae magis opportuna videantur. - Eodem In conventu, tertio oueque anno. Consiliarii, ad praescriptum rapitis VIII. deliguntor XI. Pecunia r-odalibus nulla imperatur- v^rum cum ad 'impeditandum sumptibus nulli Sodalicio adsint reditus, sodales omne; rw”tur. annuam stipem pro sua ouisou· facu’tate. quantumvis modicam, in commune conferre velint ΧΠ. Sodalicii sedes esto apud Pontificium Athenaeum Gregorlanum. 597 1924 MAI 5.-COM. INTERPRES, RESP. PART." De potestate ordinarii declarandi via administrativa nullitatem matrimonii ex capite clandesttnttatis Acceptis tuis informationibus die 29 elapsi Februa­ rii. modo ad propositum a te dubium: < An vl can. 1990 Codicis iuris canonici possit Ordinarius declarare via administrativa ct summaria evidentem ex capite clandestinitatis nullitatem matrimoniorum quae ante Decretum Ne temere Idiei 2 augusti 1907. ASS 40 (1907) 525 - 530] celebrata fuerunt », respondere censeo: • Negative, nisi affatur de illis matrimoniis clandesti­ nis quibus etiam figura, ut aiunt, matrimonii deficiat ct de quibus in responsis huius Pontificiae Commissio­ nis sub die 16 Octobris 1919 n. 17. Acta Apostolicae Sedis, vol XI. pag. 479 FLE 210]. Ceterum quemadmo­ dum ex citatis tuis litteris deprehenditur, hoc genus causae matrimoniales in dies fiunt rariores ». Interim, quo par est. obsequio me profiteor. Ad­ dictissimum in Domino.—Petrus Card. Gasparrl J. Bruno, Secr. • OHiciall Curis» Pcriilcmix: T. H. KAY. Competence in m»tnsoaiil procedure. Washington 1929.P.141. Adn. P. FUMAGALLI. De aiibus excepti* in causis matrimonialibus, Milano I941j J. JOHN­ SON in Apoll. 9 (1936) 375 403.615-639; T. H. KAY. Comp·Jeicc in matrimonial procedure, p. 109-154. CT3 n. 597-599 598 1924 MAI 7.-SC RELIGIOSORUM, INDVLT. PART. · Facultas promovendi ad presbyteratum expleto tertio ANNO THEOLOGIAE ALUMNOS O. F. M. Prices - Beatissime Pater, Procurator Generalis O. F. M. ad Pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humili­ ter Indultum implorat quo clerici praefati Ordinis solemniter professi, promoveri possint ad subdiaconatus Ordinem expicto primo, ad Diaconatus Ordinem ex­ picto secundo, ad Presbyteratum vero expleto tertio anno theologiae, non obstante praescripto Can. 976 C. L C. Et Deus etc. Resc. - Ex Audientia SsiHi die 7 maii 1924. Ssmus D. N. Pius PP. XI, referente infrascripto Card. Prae­ fecto S. Congregationis Negotiis Religiosorum Sodalium praepositae, benigne annuit pro gratia, ac propterea committi mandavit Rcvjno P. Min;stro Generali, ut. pro suo arbitrio et conscientia, dispenset cum Clericis sui Ordinis super defectu curriculi theologici, ita tamen ut praefati alumni ad S. Presbyteratus Ordinem non pro­ moveantur nisi expleto tertio anno cursus theologici, nec aliud habeant canonicum impedimentum propter quod S. Sedis dispensatione indigeant, atque S. Theolo­ giae operam sedulo dare pergant saltem usque dum praescriptum quadriennium rite compleatur; vetito in­ ierim quocumque animarum ministerio, idest ne desti­ nentur concionibus habendis aut audiendis confessioni­ bus, aut exterioribus religionis muniis. super quibus Superiorum conscientia graviter onerata remaneat, servatlsque ceteris de iure servandis. Praesentibus valituris, quousque actualia rerum adiuncta perseverent, sed non ultra decennium. Con­ trariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, die, mense et anno ut supra.—C Card. Laurenti. Praef. Maurus M. Sera fini. Secr. • AOFM 43 (1924) 201-202. 599 1924 MAI 29.-PILS XI, CONST. AAS 16 (1924) 209-215 INDICTIO UNIVERSALIS IUBILAEI ANNI SANCTI MILLESIMI NONGENTESIMI VIGESIMI QUINTI Pius Episcopus Serrus servorum Dei, universis christifidelibus prae­ sentes Litteras inspecturis, salutem et Apostolicam Benedictionem Infinita Dei misericordlâ sibi ad exemplum propoAitâ. identidem Ecclesia id consilii persequitur. ut, sin­ gulari aliqua via et ratione, ad culpae expiationem vi­ taeque emendationem homines alliciat ac revocet, qui solent, vel ob voluntatem a fide catholica abalienatam, vel ob segnitatem atque inertiam, usitata salutis adiumenta neglegere, et poenas admissorum vindici Deo pendendas ne cogitant quidem, nedum accurate efficaclterque considerent. Extraordinarium sane eiusmodi ad renovandos animos praesidium vobis, dilecti filii, auspi­ cato afferet lubilacum Magnum, ex more institutoque maiorum in Alma hac Urbe proximo anno celebran­ dum; quod nostis nuncupari itidem Annum Sanctum consuevisse, quia et sanctissimis initur ducitur absolviturque ritibus et ad sanctitatem morum promovendam tam aptum habetur quam quod maxime. lamvero si unquam alias oportuit, at potissimum ho­ die oportet, ut vos. illud Pauli iterando, moneamus: Ecce nunc tempus f acceptabile, ecce nunc diei salutis; 210 quo quidem tempore nullum profecto opportunius cornmod Jusque comparandis unicuique vestrum reconcilia­ tionis gratiaeque thesauris reperiatis. Nec dubitare li­ cet quin divino Ecclesia instinctu piacularem hunc an­ num vertentibus annis, certo quodam intervallo, inter­ jecerit; quippe quae, ut alios ritus - multo quidem ampliore significatione atque efficientia - ab Antiquo Foedere est mutuata salubriter. ita hunc quoque, ad Anni Sabbatici exemplum, in Christianos mores indu­ xerit. Maximis enim beneficiis, quae dominicum illud institutum Hebraeis, quinquagesimo quoque anno, af694 η. 599 PIUS XI. INDICTIO UNIVERSALIS IUBILAEI 1921 MAI 3 ferebat, nonne gratiae praenuntiabantur et significa­ movere. Romanorum Pontificum decessorum Nostrorum bantur, quas fidelibus per Anni Sancti decursum im­ vestigiis insistentes, de venerabilium fratrum Nostro­ petrandas proponimus’ Ratio quidem in utrisque haud rum S. R. E. Cardinalium assensu, universale maxiabsimilis, sed hae illis sic praestant, quemadmodum spi­ mumque Jubilaeum in hac sacra Urbe a prima vespera rituales res terrenis rebus antecellunt Quod scilicet Natalis Domini anno millesimo nongentesimo vicesimo Hebraei Anno Sabbatico, bonis recuperatis quae in alio­ quarto inchoandum et ad primam vesperam Natalis Do­ rum ius cesserant, c ad possessionem suam s reverte­ mini anno millesimo nongentesimo vicesimo quinto fi­ bantur; quod servi < ad familiam pristinam > sese li­ niendum, auctoritate omnipotentis Dei, beatorum Apo­ beri recipiebant et debitoribus aes alienum condona­ stolorum Petri ct Pauli, ac Nostra, ad ipsius Dei gloriam, batur. id omne apud nos felicius piaculari anno con­ ad animarum salutem et catholicae Ecclesiae incremen­ tingit atque efficitur. Quicumque enim paenitendo Apotum. indicimus per has Litteras ac promulgamus, ac pro stoLcae Sedis salutaria iussa, lubilaeo magno vertente, indicto promulgatoque haberi volumus. perficiunt, iidem. tum eam. quam peccando amiserant, Hoc igitur Anni Sancti decursu, omnibus utriusque meritorum donorumque copiam ex integro reparant ac sexus christifidelibus, qui, rite expiati et sacra Synaii recipiunt, tum de asperrimo Satanae dominatu sic exi­ refecti, beatorum et Petri et Pauli ct Sancti loannis ad muntur ut libertatem repetant qua Christus nas liberaLateranum et Sanctae Mariae Maioris de Urbe Basi­ rit, tum denique poenis omnibus, quas pro culpis vi­ licas semel saltem in die, per viginti continuos aut in­ tiisque suis luere debuerant, ob cumulatissima Christi terpolatos dies sive naturales sive ecclesiasticos, idest a lesu. B. Mariae Virginis Sanctorumque merita, plene primis vesperis unius diei ad integrum subsequentis exsolvuntur. diei vespertinum crepusculum computandos, si Romae Verum non huc tantummodo - nempe ad animos sin­ degant cives aut incolae, si vero peregre venerint, per gulorum expiandos eorumque morbis medendum - lubi­ decem saltem eiusmodi dies, pie inviserint et ad men­ laei Magni producta per annum celebratio pertinet. Hoc tem Nostram oraverint, plenissimam/ peccatorum suo- n enim tempore accepto, praeter locorum visitationem rum indulgentiam, remissionem ac veniam misericordi­ sanctissimorum ct multiplicatas privatim publiceque ter in Domino concedimus atque impertimus. Quaenam pietatis exercitationes, uberrimarum e caelo gratiarum autem, dilecti filii, sit in universum mens Romani Pon­ adiumenta plurimum habebunt momenti in excitandos tificis, profecto non ignoratis: at peculiare aliquid hac universe ad altiorem sanctitatis gradum animos atque lubilaei maximi occasione intendimus, quod vos ip» in societatem hominum reparandam. Etenim, ut exlex Nobiscum impetretis. Pacem dicimus, non tam tabulis 211 sin gulorum licentia in commune vergit detrimentum, inscriptam, quam in animis consignatam, inter populos ita. singulis ad bonam frugem conversis ad sanctiusque restituendam, quae, etsi non tam hodie fortasse abest, vitae institutum properantibus, consociationem ipsam quam antehac afuit, adhuc tamen remotior, quam pro humanam necesse est emendari arctiusque cum Christo Nostra et communi exspectatione, videtur. Praecipuum lesu cohaerere. Quam quidem emendationem utlnam igitur eiusmodi bonum si quidem vos, Urbis incolae ad­ eventum hoc. pro praesenti rerum condicione, accele­ venaeque. solutis a culpa incensisque caritate animis, rando afferat Nam, etiamsi rei catholicae haud exigua ad Apostolorum limina imploraveritis, nonne bene spe­ accesserint recentiore aetate incrementa, et multitudi­ randum. fore ut Princeps pacis Christus, qui maris Ga­ nes - diu multumque expertae, spes melioris status lilaeae fluctus nutu olim sedavit, tandem aliquando sit inanis quamque inquietus exsistat remoto suorum misertus, tempestates, quibus tamdiu Europa animus - religionem ardentius veluti sitire vi­ lactatur, considere sedarique item iubeat? Mens praete­ deantur. oportet tamen, et populares et ipsas nationum rea est Nostra, ut quicumque aut Urbem incolunt aut effrenatas inhumanasque cupiditates, ad evangelicae huc sunt lubilaei causa peregrinaturi, duplex aliud Dei legis praescripta, cohiberi et homines divina inter se miserationi negotium instando commendent, quod ma­ caritate copulari. Est sane intellectu difficile, nisi eius­ ximis Nos curis sollicitudinibusque excruciat et religio­ modi caritatem - nimium diu, postremi belli causa, con­ nis interest vehementer: scilicet ut acatholici omnes ad sopitam. immo etiam omnino depositam - et cives denuo veram Christi Ecclesiam confugiant, et res Palaestinen­ ses sic demum ordinentur et componantur, quemadmo­ induant et gubernatorum consilia redoleant, quo pacto fraterna populorum necessitudo et mansura pax redinte­ dum catholici nominis iura sanctissima postulant — gretur. Ad hanc profecto singulorum civitatumque pa­ Quae autem supra servanda ediximus ut plenissima lubilaei venia lucri fiat, pro iis qui aut morbo aliaque cificationem quantopere annus sacer valeat quantasque legitima causa in Urbe vel ipso in itinere prohibiti aut habeat opportunitates, vix attingere ac declarare attinet morte interim praerepti, praefinitum dierum visitatio­ Quid enim coniungendis inter se hominibus populis­ numque numerum nondum compleverint neve inchoa­ que conducibilius, quam ut ingens peregrinorum nu­ verint quidem, ita temperamus, ut iidem. a culpis rite merus Romam, in hanc alteram catholicarum gentium absoluti ac sacra Communione refecti, indulgentiae re­ patriam, undique confluant, communem Patrem simul missionisque iubilaris participes perinde sint, ac si conveniant communem fidem coniunclim profiteantur, quattuor, quas memoravimus. Basilicas reapse invisis­ ad sanctissimam Eucharistiam, unitatis effectricem, una sent promlscueque accedant, cumque imbibant augeantque Iam nihil est reliquum, dilecti filii, nisi ut vos aman­ caritatis spiritum, quem praecipuam esse Christianorum tissime Romam devocemus invitemusque omnes, ut his notam vel sacra Urbis monumenta in memoriam redi­ tantis divinae clementiae thesauris fruamini, quos San­ gant omnium mirificeque suadeant? Qua quidem cari­ tatis perfectione cupimus Nobiscum illae coniungantur cta Mater Ecclesia vobis lucrandos proponit. In quo igna­ vos desidesque vos esse dedeceat, quando, per haec po­ Ecclesiae, quas saeculare funestissimumque discidium a tissimum tempora, tam vehementi aviditate,/ ne sabra Romana Ecclesia distinet: nihil enim Nobis tam gratum quidem fide otficiique conscientia, ad quaestum terre­ tamque suave accidere posset, quam, si non eas quidem narum opum concurritur. Recolitote praeterea, quam universas, at saltem multos ex earum gremio, ad unum magnus, superioribus aetatibus, peregrinorum ex omni Christi ovile redeuntes, peramanter, hac lubilaei maxi­ ordine numerus in Almam hanc Urbem per Annum mi occasione, amplexari filiorumque in numerum caris­ Sanctum, diuturnis, laboriosis Infestisque plerumque simorum adseribere. Praeclari optatissimique eiusmodi itineribus, convenerint: quos nimirum ab aeternae bea212 fructus fore ut ex/ Anni Sancti celebratione haud po­ titudinis studio nulla absterruerunt incommoda. Si quid stremo loco hauriantur, aliqua profecto spe nitimur. Ad alendam quidem excitandamque popularium pietatem autem molestiae aut iter eiusmodi aut in Urbe mansio pepererit, non modo castigatio haec, pacnitentiae spi­ maioremque percipiendam utilitatum copiam summope­ re utique prodesset, si res ita per lubilaei cursum pera­ ritu tolerata, ad veniam uberius promerendam adiumento erit, sed multis quoque, iisdemque omne genus, gi ordlnarlque liceret quemadmodum ante actis aetati­ solaciis compensabitur. Urbem enim petituri estis, quam bus licuit; at quicquid efficacitatis ex rerum tempo­ rumque condicione aut statis ministeriis aut consiliis ad Servator hominum lesus Christus delegit, ut suae esset apparanda regundave futura sollemnia initis deesse quo­ religionis centrum et perpetua Vicarii sui sedes: Ur­ quo modo posait, id benignissimus Deus, rogamus, di­ bem. inquimus. unde ad vos et doctrinae sanctae et vitiis copiose suppleat misericordiae suae. caelestis veniae securi purissimique latices effluunt Itaque, cum tanta catholicae rcl rcdemptlsque pre­ Communis heic omnium vestrum Pater, quem vos dili­ diligitis, bene vobis precabitur: heic ad vetu­ tioso lesu Christi Sanguine animis lucra atque emolu­ gentem hypogea, ad sepulcra Principum Apostolorum, menta obventura et prosplclamus et fidenter Nobis stissima conditas gloriosissimorum Martyrum reliquias fa­ spondeamus ac polliceamur, auctorem largitoremque ad cilis pietati vestrae aditus: templa, praeterea, patebunt bonorum omnium Deum implorantes, ut coepto huic tot saeculorum decursu ln Dei sanctorumque caelitum Noxtro favere hominumque voluntates ad paenitendum honorem erecta, eâ sane magnificentiâ eoque artificio, et singulari hac gratia fruendum allicere velit ac perut m totius orbis admiratione nullo non tempore fue695 656 SACRA CONGR. CONSISTORIALIS ET CONCILII 19*24 IUN 20-24 rint atque ln posterum futura sint. Quae quidem Chri­ stianae religionis monumenta si pie, si orando, ut decet, inviseritis» mirum fide quam experrecta quamque in­ clinata in melius voluntate in regiones quisque vestras redituri estis. Neque enim versari vos Romae oportet, ut cotidiani viatores hospitesque consuevere; immo etiam, profana quaelibet devitantes, paenitentiae spiritu imbuti, a quo tantum horum naturalismus temporum abhorret, et modestiam in vultu, in incessu, in vestibus potissimum praeferentes, id unice quaeritote quemad­ modum animarum vestrarum negotia gerendo prove­ hatis. In quo pro certo habemus Episcoporum vestro­ rum curam diligentiam que haud vobis defuturam esse peregrinantibus : aut enim praeibunt praecruntque ipsimet agminibus vestris, aut sacerdotes honestissimosque laicos viros praeficient, quibus ducibus res et quam op215 time ordinetur et quam religiosissime perficiatur./ Ut autem Litterae hae Nostrae ad fidelium omnium notitiam facilius perveniant, volumus earum exemplis etiam impressis, manu tamen alicuius notarii publici subscriptis ac sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae ipsis praesentibus haberetur, si forent exhibitae vel ostensae. Nulli igitur hominum liceat hanc paginam Nostrae Indictionis, promulgationis, concessionis et voluntatis Infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem om­ nipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli Apostolorum eius se noverit incursurum. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die undetri­ cesimo mensis mali anno Incarnationis dominicae mil­ lesimo nongentesimo vicesimo quarto, Pontificatus No­ rth tertio.—P. Card. Gasparri, a Secretis Status. O. Card. Cagiano. S. R. E. Cancellarius. lulius Campori, Protonotarius Apostolicus. Raphael Virili, Protonota· nus Apostolicus. Visa: M. Riggi, C. A. Not. *. U J. BESSON in NrT 51 (1924) 513-595; 52 (1925) «7.74-7«; NrT 51 (1924) 497-49S; PrM 13 (1924) 103-105. (10n-(U5). 600 1924 IUN 20.-SC CONSISTORIALIS, INDULT. PART.· reducendi ad normam can. 306 missas a parochis applicandas pro populo Facultas Beatissime Pater, Petrus Fumasoni-Biondi. Archiepijccpus Tit Diocletanus atque Statuum Foederatorum Amencae Septentrionalis Delegatus Apostolicus, nomi­ ne Episcoporum ditionis suae humiliter postulat ut pro illis ecclesiis, quae, ad normam Can. 216 ad statum pa­ roeciarum evectae, carent mediis necesariis ad divinum cultam rite servandum et ad sacerdotem sustentandum, praesertim ob exiguum et instabilem numerum fidelium; Ixeat —firma parochorum obligatione pro populo li­ tandi— hujusmodi Missas ad regulam in Can. 306 statu­ tam reducere. Ex Audientia Sanctissimi, diei 20 Junii 1924. Sanctissimus Dominus Noster Pius PP. XI. audita relatione infrascripti Cardinalis Sacrae Congregationis Consistorialis Secretarii, Statuum Foederatorum Ameri­ * Septentrionalis Delegato Apostolico benigne indul­ ca ge! ut Ordinariis praedictis facultatem tribuere valeat Miahls a parochis pro populo applicandas, pro sua con­ scientia et prudentia reducendi ad normam Can. 306, fa­ vore illarum paroeciarum quae in circumstantiis supra expositis versantur, iisdemque perdurantibus. Praesentibus ad quinque annos valituris, contrariis quibusbbet minime obstantibus.—P. Card. De Lai, Epis. Sabinen., Secr. H. J. Cicognani, Substit. • Or&Mriis 5. F. Arr.«ria« Soptentrionjlls: ER 87 (1932) 302. Ait. ER 87 (1932) 301-304. Indultum s»«pe renovvtum. C37 n. 600-601 601 1924 IUN 24.-SC CONC., EPIST. AAS 16 (1924 ) 332-333 Ad omnes locorum ordinarios: DE RELIGIOSA PUERORUM ET ADOLESCENTIUM INSTITUTIONE EPISTOLA Revrfie Domine, — Ad urgendam toto orbe terrarum religiosam populi institutionem et sacrorum Pastorum operam diligentiamque adiuvandam ct roborandam in re, qua nihil sane pluris. Ssihus D. N. Pius PP. XI. Motu proprio Orbem catholicum, diei 29 iunii anni praeterlapsi ILE 527], apud hanc Sacram Congregatio­ nem Officium instituit peculiare. Quod autem Pontifex vigilantissimus futurum auspi­ cabatur. id feliciter contigit» ut ad Apostolicae Sedis auctoritatem promptior et alacrior Episcoporum ceterlque cleri bonorumque laicorum opera ubique accesserit Quo vero melius ac facilius Officium finem assequa­ tur suum, qui est universam in Ecclesia actionem ca­ techist i cam moderari ac provehere, huic Sacrae Con­ gregationi peropportunum visum est probe cognoscere, quae sit apud singulas nationes institutionis religionis pueris adolescentibusque tradendae peculiaris ratio ac conditio. Ex perspecto enim universo catechisticae insti­ tutionis statu facile fiet, ut et quae ab hac Sacra Con­ gregatione ad moderandum forte fuerint praestanda, diversarum nationum necessitatibus congruentius prae­ scribantur, et quae alicubi in re catechistica sint feli­ citer instituta, ea in aliorum locorum opportune deri­ ventur utilitatem. Placeat igitur Amplitudini Tuae, pro Tua diligentia et studio, respondere ad interrogata quae sequuntur. I. - De insfitutione doctrinae Christianae in paroeciis. 1. Quot paroeciae sunt in dioecesi? 2. Quot pueri quoique puellae in qualibet paroecia institutionem Christianam frequentare tenentur?/ 333 3. Quot ex his revera eam frequentant? 4. Quanam methodo et quanam utilitate institutio haec traditur? 4. Quanam diligentia curatores paroeciarum hoc mu­ nus adimplent? 6. An et quinam in re abusus irrepserint? 7. Quaenam remedia opportune adhibenda existima­ veris? Π. - De institutione doctrinae Christianae in collegiis. 8. Quot sunt in dioecesi collegia ex utroque sexu sub moderatione cleri saecularis seu regularis, aut sororum religiosarum? 9. Quot sunt alumni externi vel interni eorumdem Collegiorum? 10. An in iisdem collegiis institutio doctrinae Chri­ stianae habeatur? 11 Quoties in unaquaque hebdomada? 12. Quanam methodo et quanam utilitate? 13. Quosnam defectus * deprehendisti ’ 14. Quomodo in casu provideri potest? III. - De institutione doctrinae Christianae in publicis scholis. 15. An in publicis scholis doctrina Christiana tra­ datur? 16. Quibusnam in scholis? 17. Quaenam leges, de hac re, a civili gubernio con­ ditae. existunt? 18. Si in publicis scholis deest institutio doctrinae Christianae, quanam ratione puerorum religiosae educa­ tioni provideatur? 19. Quosnam defectus deprehendisti? 20. Quomodo in casu provideri potest? Hanc nactus occasionem, me profiteor Amplitudini Tuae addictissimum, ut Fratrem. Donatum Card. Sbarrettt. Praef. lulius Ep. tit Lampsaccn.. Secr. Romae. 24 Iunii 1924. Adn. I. CREU5EN h» NrT 52 (1925) 163-175; FrM 13 (1924) 163. 693 PIUS XI-SACRA CONGR. SANCTI OFFICII n. 602-603 602 1524 ITL 5.-PIÜS XL CONST. AAS 16 (1924 ) 305-308 Suspenzcntcr indulgentiae et facultates vertente ANNO UNIVERSALIS lUBILlD MDCCCCXXV PIUS EPISCOPUS Scmu set rorum Dei ad perpetuam rei memoriam 1924 IUL 5-11 Indulgentias lubilaei casque, quas superius singillatz excepimus, nullae praeterea aliae uspiam, sub poerj excommunicationis ipso facto incurrendae alHsqtie pen­ nis arbitrio Ordinariorum infligendis, publicentur, fad> cantur vel in usum demandentur. Ad illud propositum, ad quod Indulgentiarum inter­ missio spectat, facultates et Indulta absolvendi etas·, a casibus Nobis et Apostolicac Sedi reservatis, relaxant censuras, dispensandi a votis cadcmquc commutari dispensandi praeterea ab irregularitatibus ct impedi­ mentis. cuilibet quoquo modo concessa, extra Urbe: eiusque suburbium, per lubilaei Maximi decursum, ap­ pendimus nullique suffragari volumus. Ne tamen ab innovata praesentis temporis dferipta recedamus, haec per exceptionem decernimus: I. Ratae sint facultates omnes per Codicem iuris ca­ nonici quovis modo concessae, exceptis facultatibus ex privilegio provenientibus, per Codicem non revocato, C ad canones 4 et 613. II. Ratae item firmaeque sunto facultates pro foro externo ab Apostolica Sede tum Nuntiis, Internuntiis et Delegatis A po sto lie is factae, tum Ordinariis locemet Antistitibus religiosorum Ordinum quoquo modo z subditos suos tributae. III. Quas cenique facultates S. Poenitentiaria Nosti impertire solet Ordinariis aut confessariis pro foro fcterno. easdem ne extra Urbem quidem suspending, sed ita ut erga cos dumtaxat poenitentes exerceantur, qui, quo tempore confessionem peragunt, iudicfo Ordi­ narii aut confessarii nequeant sine gravi incommode Urbem adire. Quaecumque autem his Litteris decreta continentur, ea omnia stabilia, rata, valida esse volumus et iubcfltas. contrariis non obstantibus quibuslibet. Earum vero exemplis aut excerptis, etiam impressi.', notarii publici cuiusvis manu subscriptis ac sigillo ali­ cuius in ecclesiastica dignitate constituti munitis, ean­ dem volumus haberi fidem, quae haberetur praesenti­ bus si essent exhibitae vel ostensae. Nulli igitur liceat hanc paginam Nostrae suspensio­ nis. declarationis, voluntatis infringere vel eL ausu te­ merario. contra ire; si quis autem hoc attentare prae­ sumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac beatomr. Apostolorum Petri et Pauli se noverit incursurum. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die v mensa iulii anno mdccccxxiv, Pontificatus Nostri tertiuO. Card. Giorgi. Poeni ten tiar ius Maior. O. Card. Ca glano. S R. E. Cancellarius. Raphael Virili. Prototo^· nus Apostolicus. loannes Zani Caprelli, Protonotaru , Apostolicus. Ex quo primum. non sine afflatu divino, constitutum est ut lubiheum maximum hac Alma in Urbe, certo quodam annorum intervallo, haberetur, nulla unquam temporum. rerum itinerumque condicio multitudines hom'nuni prohibuit, quominus huc per Annum San­ ctum confluerent. Christificel’bus enim cuiusvis ordinis, vel ipsa imperatoria regiaque dignitate ornatis, ut litte­ rarum monumenta testantur, religioni fuit ad hanc con­ venire Apostolicam Sedem, ut ab Episcopo Romano Petrique successore, qui germanus doctrinae sanctae cu­ stos intcrpresque esset, idemque vitae supematura lis fons purus atque integer, haurirent coram, unde in fidei communione confirmarentur et mores in vinculo per­ fectionis - quod est caritas - ad altiorem sanctitatem componerent Ut igitur fideles quam plurimi et heic quaererent, quae una in Urbe invenirentur, copiosiora XX pietatis' expiatonisque adiumenta. et principem inviolalamquc Romanae Ecclesiae auctoritatem prae­ sentes agnoscerent, decessor Noster Sixtus IV, anno xcccoxxin. recrevit. ut, promulgata lubilaei Indulgen­ tia. iam ceterae omnes poenarum relaxationes, aut con­ cessae aut concedendae, itemque facultates cuivis fac­ tae. extra Urbem. Apostohcae Seais nomine atque auctoritate dispensandi absolvendique in utroque foro, per Annum piacularem conquiescerent ac suspenderen­ tur. Ab eiusmodi quidem disciplina, quam deinceps, pro temporum rerumque varietate. decessores Nostri haud modice temperaverunt, eo minus Nobis deflecten­ dum hodie esse censemus, quo facibus commodiusque itinera, vel creberrimorum agminum, apparari atque haberi contingit, et quo pluris religionis et societatis ipsius humanae interest, frequentissimos ad Apostolo­ rum limina convolare peregrinos, ut arctius cum hoc unitatis catholicae centro cohaereant nobiEssimosque caritatis pacisque sensus ac spiritus inter se alant ac foveant Huc praeterea accedit, quod pium tot Romam coeuntium filiorum Nostrorum spectaculum, etsi tanto disiunguntur a Nobis terrae marisque intervallo, fieri non poterit quin acatholicos bene animatos percellat et acriore afficiat desiderio religiosae unitatis. ttaque. auctoritate Nostra apostolica, usitatas indul­ gentias et facultates Nostro nomine extra Urbem exer­ Ada. ME 36 (1924) 247-255; vW· rtiam eub 1924 M· cendas, ut decessores Nostri simili in causa decreverunt, 29: LE 599. ric Nosmct per totum Anni Sancti decursum intermitti sttjpendique decernimus, iis tamen exceptis quas enu­ meraturi sumus. Etenim ex indulgentiis, quae pro vivis concessae 603 sunt, has, quae sequuntur, integras atque immutatas permanere volumus: I. Indulgentias in articulo mortis lucrandas. 1924 ILL 10.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· II. Eam, qua frui omnibus licet, quotquot, ad sacri aeris pulsum. Salutationem angelicam, aliamve pro Solutio matrimonii contracti inter partem baptuaum temporis ratione precationem, recitaverint. ET PARTEM infidelem, extra privilegium paulixvr III. Indulgentias iis tributas qui pie templa invise­ •Georges, baptisé par les hérétiques, s’est marié lé­ rint, ubi Sacramentum augustum quadraginta horarum gitimement avec une infidèle. Mais, peu après. ctEea yr» spatio adorandum proponitur./ abandonne son mari, retourne dans sa famille et * IV. Indulgentias, quas eos lucrari decretum est. qui marie avec un infidèle. Georges, lui, embrasse la reli­ Sacramentum augustum, cum ad aegrotos defertur, co­ gion catholique, et comme il lui est trop dur dc garde mitentur. aut cereum vel facem per alios ferendam ea la continence, il interpelle régulièrement sa première occasione mittant femme ct contracte ensuite mariage devant le missoV. Indulgentiam, toties quoties lucrandam, iis con­ naire avec une personne catholique. Le missionairv. er. cessam. qui Sacellum Portiunculae In templo S. Mariae effet, se basant sur le sentiment de certains auteurs, i Angelorum, prope Assteium. pietatis causa, adierint. jugé le mariage de Georges hérétique avec une infidè..· VI. Indulgentias, quas S. IL E. Cardinales. A posto liéquivalent au mariage conclu dans l’infidélité. cae Sedis Nuntii, itemque Archicplscopi et Episcopi in « On demande en conséquence: Le second mariage usu Pontificalium aut impertienda benedictione aliave dc Georges est-il valide, soit que le baptême qu’il i forma usitata largiri solent reçu du ministre hérétique fût douteux, soit qu’fl tôt Cetera.? omnes indulgentias plenarias et partiales, valide?» aut ab Apostolica Sede directe concessas, aut ab aliis Response. — Jeudi 10 juillet 1924. quoquo pacto concessas concedencasque cx facultate T. S. Père le Pape Pie XI, dans l'audience Iure ipso vel peculiari induito sibi facta, decernimus, qu’ M-d tantummodo vita functis. Praesentium interca aucto­ daigné accorder la faveur de la dispense du mariai ritate Litterarum praecipimus ac mandamus, ut, praeter contracté avec l’infidèle. afin que. en renouvelant le 6W SACRA POENITENTIARIA - PIUS XI 1924 IL L 10Ί5 consentement ad cautelam, le mari puisse contracter va­ inement un nouveau mariage avec la personne catho­ lique avec laquelle il vit Contrariis non obstantibus qtibuscumque.» • L’Aed du Clerjd 42 (1925) 409. Adn. REGATILLO n. 559: VAai du Ckryd 42 (1925) 403-410. 604 1£4IUL 10.-S. POEN., DECR. AAS IG (1924) 315-347 De normis in concedenda et lucranda INDULGENTIA PORTIUNCULAE Ut septimi pleni sacculi ab condito feliciter amplis­ simo Minorum Ordine et memoria et fructus quam diu­ tissime permanerent, fel. rec Pius Pp. X. Litteris motu proprio die ix mensis iunii anni mdccccx datis [AAS 2 (1910) 443 - 444], benigne concessit, ut eo ipso dum­ taxat saeculari anno. Portiunculae Indulgentia, quam vocant, ad alias proferri posset ecclesias atque oratoria, quae de Ordine Minorum non essent, necessarias atque opportunas ad rem facultates singulis locorum Ordina­ riis tribuendo. Verum, id per insequentem annum, cum eiusdem in­ dulgentiae lucrandae dies haud longe abesset, evenit, ut ad Supremam S. Officii Congregationem, cui tum mu­ cus moderandarum indulgentiarum incumberet, innu­ merabiles undique perferrentur libelli, quibus postula­ batur. placeret Apostolicae Sedi, aut indulta ante a quovis data prorogare aut nova eius generis largiri, ut, quo praestantissimo ecclesiis sane multis frui licuerat be­ neficio. id deinde postea fruendum consisteret lamvero Emi ac Rrhi PP. Inquisitores Generales, cum sibi visum esset Christi fidelium vota posse utiliter admitti atque expleri, censucrunt certas quasdam leges praestitui oportere, ad quas Indulgentia Portiunculae in posterum concederetur. Ne tamen Ecclesiae filii, usquedum eius­ modi leges conderentur, tam insigni beneficio carerent iidem Emi Patres, decreto die xxvi mensis maii anni mktccxi lato [AAS 3 (1911) 233 - 234], quod tamdiu valeret quoad aliquid aliud decerneretur, concessiones antea factas facultatesque Ordinariis locorum tributas ilne die prorogarunt Opus a S. Congregatione S. Officii inchoatum Sacra Poenitentiaria Apostolica. cuius nunc est indulgentia­ rum concessionem usumque moderari, perficiendum cum sibi pro munere suo sumpsisset, re accurate per­ pensa. haec, quae sequuntur, ad Indulgentiam Por­ tiunculae quod attinet, in posterum servanda esse de­ crevit: I. Ut veneratio, qua Assisiense de Portiuncula Sa­ cellum fideles prosequuntur, nihil unquam capiat de­ trimenti. immo etiam cotidie magis augeatur, in nulla >5 ecclesia nulloque oratorio, vel Franciscalis cuiuslibet/ Instituti, quod a memorato Sacello minus distet quam infra η. V praescribitur, haec Indulgentia altero die mensis augusti lucrifieri in posterum queat, etsi id antehac licuit, nisi ab iis tantum qui domum ecclesiae vel oratorio continentem incolant, modo tamen aut phyriee aut moraliter impediantur quominus ad idem Por­ tiunculae Sacellum se conferant. II. Perpetuae huius Indulgentiae concessiones, adhuc quoquo modo factae, integrae in posterum sunto, ea tamen condicione, ut normae, hoc decreto futuris con­ cessionibus moderandis statutae, omnino serventur, si eam unice excipias quae ad distantiam pertinet. III. Indulta omnia temporaria, scilicet aut ad certum tempus aut sine die aut ad beneplacitum a quovis le­ gitime concessa, inde a die xxxi mensis decembris ver­ tente anno abrogata habeantur ac cessent. Quodsi nova in futurum indulta alicunde postulari contingat, libelli, ad Sacram Poenitentiariam mittendi, ratio non habebi­ tur. nisi Ordinarius loci preces commendet omnibusque perpensis de vera concessionis opportunitate atque uti­ litate testificetur. IV. Si quando privilegium huius Indulgentiae lar£endum sit, aedes sacrae praeferantur, quae B. Mariae Virgini Angelorum vel Francisco Assisiensi dicatae sint aut in quibus aliqua sedem habeat c Confratemitatibus ieraphicis: quae aedes sicubi desint, templa cathedralla vel parochialia ceteris plerumque anteponantur. V. Ecclesiae vel publica oratoria ut privilegio hoc 701 η. 601-605 locupletentur, distent oportet tria, ut vocant, chilomctra ab aliis ecclesiis vel oratoriis quae ad aliquem Franciscalem Ordinem pertineant aut eodem privilegio fruantur. VI. Si qua peculiari de causa haec Indulgentia semipublicis oratoriis concedenda videatur, eadem un­ quam ne faveat nisi communitati vel coetui fidelium, in cuius commodum oratoria illa erecta sint VII. Ordinariis locorum, parochis et ipsis rectoribus aedium sacrarum, in quibus privilegium insit, facultas esto, si quidem iustis de causis id expedire ludicarint, pro altero mensis augusti die, qui dominicus non sit, substituendi, ad Indulgentiam lucrandam, diem domi­ nicum proxime insequentem. VIII. In iisdem ecclesiis vel oratoriis, quamdiu. ex praescripto, invi visent ibus, Indulgentiae acquirendae causa, fidelibus patebunt, tamdiu Reliquiae S. Franclsci Assisiensis vel B. Mariae Virginis, aut saltem Imago vel statua eiusdem Sancti vel B. Mariae Virginis An­ gelorum, venerationi fidelium propositae maneant Pu­ blicae praeterea preces ibidem pro Summo Pontifice universaque militanti Ecclesia, pro haeresum exstirpa­ tione peccatorumque conversione, pro pace et concordia omnium populorum.' Deo adhibeantur, quo tempore id fieri opportunius videbitur; sacerque iste ritus, prae­ missis tum B. Mariae Virginis Angelorum et Seraphici Patriarchae invocatione, tum Litaniis Sanctorum. Eucha­ ristica benedictione absolvatur. IX. Qui Indulgentiam Portiunculae lucrari cupiat, is missa sua confiteatur, ab iisque, si opus sit, absolutus, sacra de altari libet: ecclesiam vel oratorium, privile­ gio ditata, invisat, precesque ad mentem Summi Ponti­ ficis dc more fundat, idest saltem sexies Pater, Ave et Gloria in unaquaque earum visitationum, quas ad in­ dulgentiam iterum iterumque impetrandam rite peragat. X. Altero mensis augusti die vel die dominico proxi­ me insequenti, condicionibus superiore η. IX statutis eos quoque stare oportet, si velint Indulgentiae com­ potes fieri, qui reliquis per annum diebus eo fruuntur induito, ut sola sex Pater, Ave et Gloria recitatione, praeter alias, etiam Portiunculae Indulgentiam lucrari queant Quae quidem omnia Ssmus Dominus Noster Pius divina Providentia Pp. XI, in audientia die xvi mensis maii subscripto Cardinali Poenitentiario Maiori imper­ tita. adprobavit promulgarique iussit Contrariis quibus­ libet, etiam specialissima atque individua mentione dignis, minime obstantibus. Datum Romae ex Aedibus Sacrae Poenitentiariae, die x mensis iulii, anno mdccccxxiv.—O. Card. Giorgi, Poenitentiarius Maior. Silvius Fagiolo, S. Poenit. Apost. a Secretis. 812-814; ME 37 (1925) 36-37: 52 (1940) 42; PrM 13 (1924) 165-169,(203)-(204) . Adn. E. BERGH in NrT 66 (1939) 605 1924 WL 15.-PIUS XI. CONST. AAS 16 (1924 ) 309-316 POENITENTIARIIS ALIISQUE IN URBE CONFESSARIIS FACULTATES EXTRAORDINARIAE PRO ANNO IUBILAEI CONCEDUNTUR PIUS EPISCOPUS Servus servorum Dei ad perpetuam rei memoriam Si unquam alias decuit Romanum Pontificem boni Pastoris partes agere, at hodie m primis decet cum, lubilaeo Maximo indicto, fideles eos omnes» qui proximo anno in Almam hanc Urbem convenient, romanesque item cives, ad admissa eluenda, ad vitiorum emendatio­ nem et ad Christi lesu spiritum denuo copiosiusque su­ mendum excitari oportet atque adiuvari. Etenim ani­ matae melius parataeque filiorum voluntati congruit ut largior respondeat communis omnium Patris misericor­ dia. atque ut Idem. Samaritani hominis more, vulneri­ bus, quae animis peccatum misere inflixerit Apostoli­ cae potestatis caritatisque remedia studiosissime adhi­ beat Ne quis igitur ad removendas a conscientia sua labes seque in gratiam amicit'amque Dei reconcilian­ dum ullam a Nobis providentiam desideret Confessariorum in Urbe per Annum Sanctum, quemadmodum Decessores Nostros simili in causa fecisse constat, am­ plificandam dilatandamque muneris potestatem censc702 PIUS XI. FACULTATES PRO ANNO IUBILAEI 1924 IUL 15 mus. L’t autem caveamus ne qua dc limitibus usuque vis mandatum demisse accipere fideliterque implere, facultatum dubitatio incidat, has perspicuitate describi itemque reparare scandalum; admoneantur tamen de ordinarique quam maxima per praesentes Litteras vo­ libello S. Poenitentiariae Apostolicae omnino submitten­ lumus. Itaque motu proprio certaquc scientia ac de do. Scilicet confessarii post absolutionem conficiant li­ apostolicae potestatis plenitudine, ea quae sequuntur bellum supplicem, expressis nomine, cognomine ac dioe­ de confessing in Urbe et suburbio, anno lubilaei ver­ cesi poem tentis et casu eiusmodi censurae publicae tente, deputandis deque extraordinaria potestate iisdem subiecto, et subtus scribant testimonium absolutionis ab attribuenda praescribimus ac decernimus. eadem censura concessae, eundemque poenitentem/ d> £ rigant ad Officium S. Poenitentiariae Apostolicae. ut ** Dilecto filio Nostro Cardinali Poeni ten tiario Maiori recipere possit Rescriptum in forma missi, vel remiai committimus ac demandamus, ut, praeter eos, qui nunc absoluti, secundum praxim eiusdem Officii. sunt» trium Basilicarum Lateranensis, Vaticanae et Li310 bertanae poenitentiarios minores ordinarios atque ex­ VII. Possint fidem poenitentiarii omnia ct singula traordinarios, pro Basilica etiam S. Pauli. Via Ostiensi, vota private, etiam Sedi Apostolicae reservata, iurata ad totum Annum Sanctum similes poenitentiarios de­ quoque, dispensando commutare in alia pia opera, ex signet. praetercaque alios, tam in memoratis quattuor iusta ac probabili causa. Votum autem castitatis per­ Basilicis, quam in reliquis quoque sive saecularium sive fectae et perpetuae, etsi ab origine publice emissum ct regularium ac praesertim in variarum nationum per in professione religiosa tam simplici quam sollemni, Urbem ecclesiis, novos similiter poenitentiarios deputet subinde tamen, aliis huius professionis votis dispensatis, et abunde multiplicet firmum atque integrum manserit, similiter possint, gra­ vi et probabili de causa, in alia pia opera commutando Quibus poenitentiariis minoribus, sive ordinariis sive dispensare. Nullatenus tamen ab eodem illos dispensent, extraordinariis, sive iam exsistentibus sive a dilecto qui vi Ordinis Sacri ad legem caelibatus tenentur, filio Nostro Cardinali Poenitentiario Maiore deligendis, etiamsi ad statum laicalem redacti sint A commutandis concedimus, ut per Annum Sanctum possint, pro foro vero votis cum praeiudicio tertii, se abstineant, nisi is, conscientiae in actu sacramentalis confessionis et per se cuius interest, libenter expresseque consenserit Votum ipsi tantum, absolvere quoslibet poenitentes non solum denique non peccandi, aliave poenalia vota ne com­ a quibusvis censuris et peccatis Romano Pontifici aut mutent nisi in opus, quod, non minus quam votum Ordinario a iure reservatis, sed etiam a censura ab ipsum, a peccato refrenet atque arceat. homine seu a quovis iudice lata, cuius tamen absolutio in foro externo non suffragabitur. VIII. Dispensare possint in foro conscientiae et sa­ cramenta! i tantum, a quavis irregularitate ex delicto At hisce amplissimis facultatibus non utantur nisi prorsus occulto; item ab irregularitate ex homicidio normis exctpbonibusque servatis, quae sequuntur: voluntario aut abortu, de qua in can. 985, 4·; sed ad I. Ne absolvant, nisi in adiunctis atque ad prae­ hoc unice, ut poenitens Ordines iam susceptos sine in­ scriptum can. 2254 Codicis iuris canonici, illos, qui irre­ famiae vel scandali periculo exercere queat titi sint aliqua censura Romano Pontifici specialissimo IX. Dispensare item possint, pro foro conscientiae et modo reservata, aut secretum S. Officii, alterumve se­ sacramental! tantum, ab ocultissime dissimulato impe­ cretum simile in quavis alla S. Congregatione, Tribu­ dimento consanguinitatis in tertio vel secundo gradu nali vel Officio Curiae Romanae impositum, viola­ collaterali, etiam attingente primum, quod ex genera­ verint, aut in censuram aliquam inciderint, quam tione illicita proveniat, solummodo ad matrimonium Pius X. Constitutione Vocante Sede Apostolica, [diei sanandum, non ad contrahendum. 25 decembris 19M. Acta Pii X v. 3 n. 239 - 238. Doc. 1 Cod. L Ceu.], ipso facto incurrendam decrevit. Pos­ X. Sive autem de matrimonio contracto agatur sive sint tamen absolvere confessarium. reum absolutionis de contrahendo, dispensare possint ab occulto criminis proprii complicis in peccato turpi semel aut bis tan­ impedimento, neutro tamen machinante; iniuncta. ia rnr.uu. tummodo attentatae contra vetitum canonum 834 et primo casu, privata renovatione consensus, secundum 2387. Impositis tum remotione occasionis relapsus, tum can. 1135; imposita, in utroque, salutari, gravi diuturobligatione non audiendi neque absolvendi, in posterum, naque poenitentia. proprium complicem nisi secus periculum immineat in­ XL Ad visitationem quod attinet quattuor Patriarfamiae aut scandali, tum denique onere eum ipsum chalium Basilicarum, poenitentiarii, cum singulis exte­ monendi, c redierit attentatas absolutiones invalidas ris, qui vel ob pau portatem vel ob aliam gravem cau- S3 fuisse. sam in Urbe consistere tamdiu nequeant, dispensare II. Similiter ne absolvant nisi ad praescriptum can. possint vel contrahendo et reducendo ad tres saltem 2254, praelatos cleri saecularis ordinaria iurlsdictione dies visitationes, alioquin decies repetendas» vel has. in foro externo praeditos» superioresque maiores Repro suo prudenti arbitrio, in alia pia opera commu311 ligionU exemptae, qui in/ excommunicationem speciali tanoo. Cum singulis autem civibus incolisque Urbis et modo Romano Pontifici reservatam publice inciderint suburbii, qui. morbo allove legitimo impedimento de­ tenti. memoratas Basilicas invisere nequeant, vigfnti 1Π. Haereticos vel schismaticos, qui fuerint publice praescriptas visitationes in alia pia opera, quae ab ipsis dogmatizantes, ne absolvant, nisi ii. abiuratis saltem Impleri possint, dispensando commutent Poenitentur.! coram ipso confessario haere» vel schismate. scanda­ tamen sciant, se conscientiam suam oneraturos» si in­ lum. ut par est, reparaverint Ad natos m haeresi quod consulto et sine iusta causa tam exteros quam romanes attinet si dubitetur dc facto vel validitate baptismi Ln cives incolasve ex eiusmodi visitationibus exemerint secta collati, eiusmodi a catholici, ante absolutionem, ad Quos vero recte a visitationibus dispensaverint, iis ne E.mum Cardinalem Vicarium remittantur. induigeant, ut preces ad mentem Nostram fundendas, R’. Pariter ne absolvant eos. qui sectis vetitis, masquae a visitatione separari quidem possunt, praetermit­ soniels allisve id genus nomen dederint, etiamsi occulti tant; in aegrotantium tantum commodum liceat eas im­ sint, nisi scandalum reparaverint et a quavis activa co­ minuere aut commutare. operatione vel favore suae cuiusque sectae praestando XII. Ab obligatione praescriptae confessionis, quam cessaverint; ecclesiasticos et religiosos, quos sectae adad adimplendam nec invalida nec annua ex praecepto scriptos noverint, ad can. 2336 i 2. denuntiaverint; confessio sufficit, nullum ne exsolvant etiamsi hunc libros, manu scripta et signa, quae eandem sectam re­ materiam necessariam non esse allaturum aut praevi­ spicant. quotiescumque adhuc retinent, absolventi tra­ deant aut sciant diderint, ad S. Officium quamprimum caute transmit­ tenda. aut saltem. » lustae gravesque causae id po­ ΧΠΙ. Ad S. Communionem quod attinet, nefas esto rtaient. destruenda; impositis, praeterea, pro modo cul­ eiusmodi praescriptum in alia pia opera commutare, parum. gravi poenitentia salutari ct frequenti sacra­ nisi de aegrotis agatur qui ab ea suscipienda prorsus mental! confessione. impediantur. Volumus autem. lubilaei causa, eam suffi­ V. Qui bona vel lura ecclesiastica sine venia acquisicere. quae per modum viatici ministratur; minime vero verint, ne absolvantur nisi aut iis restitutis, aut com­ eam, quae in Paschate peragenda praecipitur. Qui ta­ positione quam primum ab Ordinario vel ab Apostolica men Paschale praeceptum misere neglexerit, possit is Sede postulata, aut saltem promissione sincere facta deinde una Communione utrique obligationi satisfacere. eandem compositionem postulandi. XIV. Hisce omnibus, quas memoravimus, facultatibus VI. Si autem censurae, quibus poenitentes adrtrinvolumus uti non modo poenitentiarios, de quibus in ha­ guntur. publicae in locis, ubi i! commorati sunt, vel rum Litterarum exordio diximus, sed etiam singulos S. nomlnatim declaratae sint, aut delictum ad iudiccm fori Poenitentiariae Praelatos, atque Officiales cx utraque externi iam sit deductum, rei a poenitentiariis eiusmodi sectione, modo sint in Urbe ad audiendas fidelium con­ minoribus absolvi poterunt in foro conscientiae et sa­ fessiones habituahter adprobati; singulos Urbis suburcramental! tantum, dummodo sint sincere parati quod- bhque parochos; rectores ct confessarios, a Vicariatu 7(i3 7« 1Κ4 IUL 17-24 η. 606-603 SC CONSISTORIALIS - RITUUM - SANCTI OFFICII adprobatos, ecclesiarum nationalium. praetereaque non­ nullos confessarios pro praecipuis cclebrioribusque Ur­ bs templis designandos, quorum omnium sedi confesJH sxmall tabella affigatur./ in qua verba inscripta sint Pmnttentiarius Sancti Iubilaei. Praeterea ut religio­ sorum virorum utilitati uberius consulamus, easdem fa­ cultates tribuimus, pro Ordinibus Congregationibusque exemptis» aliquibus ex iis confessoriis, quos Superiores pro subditis tantum adprobaverint ad formam can. 518 et secundum exensionem in can. 514 { 1 descriptam; Superioris quidem erit, in unaquaque domo unum alterumve in individuo deputare: qui tamen ex hac sola deputatione non poterunt facultatibus, de quibus supra, uti erga fideles domui ac Religioni extraneos. XV. Poenitentiarii ac confessarii, ut supra deputati, scant, posse se descriptis facultatibus uti cum omnibus fidelibus Ecclesiae tam Occidentalis quam Orientalis, qui ad confitendum apud ipsos accedant ea mente et voluntate, sincera quidem et firma, ut lubilaei veniam lucrentur; at non posse uti denuo cum iis poenitentibus. qui indulgentiam - quam acquiri pluries licet in defunctorum suffragium, iteratis operibus praescriptis - iam semel lucrati sint XVI. Uti iisdem facultatibus poterunt etiam extra ecclesiam cui addicti sunt, si quando contingat eos alibi confessiones excipere, servatis can. 908-910 et de consensu rectorum ecclesiarum. Caveant tamen - in quo graviter eorum conscientiam oneramus - ne ecclesiam propriam neglegant, ut aliis inserviant Cum autem, ad maiora animarum lucra anno isto salutaris expiationis comparanda, intersit operarios multpbcari, omnibus quoque confessariis adprobatis ad annum ab Emo Cardinali Vicario Nostro in spirituali­ bus generali, itemque reliquis omnibus confessariis re­ gularibus exemptis, quos Superior tantummodo suus pro sodalibus Religionis omnibusque extraneis in reli­ giosa domo diem noctemque commorantibus adprobaverit - intra fines tamen temporis, loci ac personarum in concessione adprobationis designatos - has, quae se­ quuntur, tribuimus extraordinarias facultates: 1· Absolvere possint, per se ipsi tantum et in foro dumtaxat conscientiae et sacramentali, eos, qui apud 35 ipsos confiteantur, a/ quibusvis ecclesiasticis censuris. etam speciali modo a iure Romano Pontifice reservatis, aut Ordinario reservatis, dummodo publicae non sint, itemque ab omnibus peccatis excessibusque quantumLbet gravibus, etiam Apostolicae Sedi reservatis, in­ junctis tamen salutaribus poenitentiis aliisque dc iure iriungendis» servatisque potissimum in hac absolutione impertienda normis atque exceptionibus, quae supra, sub nn. I-V, pro poenitentiariis minoribus Draescriotae sut 2* Omnia et singula vota privata, etiam iurata, dis­ pensare possint, commutando in alia pia opera, cx iusta et probabili saltem causa, exceptis iis privatis votis quae can. 1309 Apostolicae Sedi reservantur, itemque exceptis votis publice emissis in susceptione Ordinis aeri aut in professione religiosa tam sollemni quam Emplici, et iis. quorum aut dispensatio vergeret in de­ trimentum tertii aut commutatio minus arceret a pec­ cato quam ipsum votum. 3· Dispensare possint circa visitationes quattuor Ba­ silicarum easque commutare eodem modo ac poeniten­ tiariis conceditur sub η. XI. 4» Si quas autem facultates ab Apostolica Sede per S. Poenitcntiariam aut alio legitimo modo impetrave­ rat aut per Annum Sanctum impetrabunt, eae firmae atque immutatae sunto. 5* De usu facultatum, quas supra sub nn. 1-3 con­ cessimus, ea valeant ac serventur, quae pro poenitentarks minoribus η. XV constituimus. Nihil reliquum est. nisi ut poenitentiarios et confessarios. quibus extraordinarias facultates istas de Apostobca benignitate largiti sumus, vehementer moneamus. patienti animo caritatisque pleno eos omnes excipiant, qui Domino reconciliari cupient ct caelesti­ bus frui thesauris, quos Sancta Mater Ecclesia per totum lubilaei annum cuivis reserat Praesentes autem Litteras volumus firmas exsistere rt fore, earumque exemplis atque excerptis, manu tanen alicuius notarii publici subscriptis ac sigillo viri £4 m ecclesiastica dignitate consti/tuti munitis, eandem adhiberi fidem, quae hisce Litteris adhiberetur, si ex­ hibitae forent vel ostensae. Contrariis non obstantibus quibuslibet Nulli igitur liceat paginam hanc Nostrae concessio­ nis, declarationis et voluntatis infringere vel ei, ausu temerario, contra ire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac bea­ torum Apostolorum Petri ct Pauli se noverit incursu­ rum. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xv men­ sis iulii, anno mdccccxxtv. Pontificatus Nostri tertio.— O. Card. GIORGI, Poenitentiarius Maior. O. Card. CAGIANO, S. R. E. Cancellarius. Raphaël Virili, Prolonotarius Apostolicus. Ioan nes Zani Caprelli. Protonotarius Apostolicus. 606 1924 ILL 17.-SC CONSISTORIALIS, EPIST. PART. Circa ordinem constantinianum s. giorgii Eino e Rmo Signor Mio Ou frio — Debbo signifi­ care all'Em. V. Rcvina che. in seguito alia controversia sorta tra 1'Ordine Costantlniano di S. Giorgio c il Governo Italiano circa Torigine e il carattere di quest’Ordine, 1’E.mo Card. Ranuzzi, che aveva accettato la protezione di questOrdine, tutto considerato, e particolarmente visto che non trattasi di un Ordine Cavalleresco Pontificio, ha creduto necessario sospendere ogni atto di protezione e tenersi cstraneo alTOrdine stesso, almeno fino a questione finita. Il S. Padrc poi da parte Sua ha stabilito che nelTattuale condizione di cose rùnangano sospes t fulti i pririlcgi che gli ecclesiastici appartanenti a detto Ordine credono o pretendono di avere. L’Em. V. è autorizzata a dare comunicazione di quanto sapra agli ecclesiastici che in forza dei privilegio di detto Ordine vantassero portare abiti ed insegne e di prowedere in conseguenza. Baciandole umilissimamente le mani, con sensi di profondo ossequio mi professo deUrEminenza Vostra Revma umil.mo devmo servo G. Card. De Lai. Vesc. di Sabina. Segretario. • Ordinario Neapolitano: ME 36 (1924) 26). 607 1921 ILL 23.-SC RITUUM, DECR. AAS 16 (1924) 472 Benedictio bibliothecae et archivi Sanctissimus Dominus noster Pius Papa XI. suprascriptos ritus et formulas benedictionis bibliothecae et benedictionis archivi approbavit, et appendici Ritualis Romani inseri et rite adhiberi benigne concessit Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 23 iulii 1924.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. Vide formulam benedklionis apud AAS 16 (1924) 472. •ut Ritualem Romanum lit. IX cap. VI n. 8-9. 608 1924 IUL 24.-SC S. OFF., MON. AAS 16 (IS241 368 Circi facta MONITUM quae p. pio a petralcina TRIBUUNTUR Declaratione dic 31 maii anni elapsi per Acta Aposfoltcae Sedis (vol XV, pag. 356) cvulpita. Suprema haec Sacra Congregatio Sancti Officii fidei morumque integritati tutandae praeposita, fideles monitos voluit, ex inquisitione peracta super factis quae Patri P»o a Pctralcina. Ordinis Minorum Capuccinorum. in conven­ tu loci vulgi San Gtocunni Rotando, Fodianac dioece­ sis commoranti, communiter tribuebantur, nihil 4c practensa eorum supcrnaturalitatc colligi potuisse; ac fide­ les ipsos hortabatur ut in propria agendi ratione hu.c declarationi se conformarent 706 SACRA CONGE. SACRAMENTORUM - PIUS XI η. «Μ1· Haustis nunc, ex pluribus ac tutis fontibus, aliis in­ formationibus, eadem Suprema Sacra Congregatio mu­ neris sui esse ducit gravioribus verbis fideles denuo adhortari, ut a praedicto Patre, devotionis causa, invi­ sendo et a quavis cum eo, etiam epistolari, relatione fovenda prorsus abstineant Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 24 iulii 1924.—Aloislus Castellano. Supremae S. C. S. Off. No­ tarius. 609 1934 IUL 26-M 610 1924 IUL 30.-PIUS XI. CONST. AAS 16 (1924) 316-» INDULGENTIAE ANNI IUBILAEI MDCCCCXXV CONCEDUNTUR «ONIALIBUS ALIISQUE STABILI IMPEDIMENTO DETENTIS CUM Of· PORTUNIS FACULTATIBUS CIRCA ABSOLUTIONES ET VOTORUM COMMUTATIONES PIUS EPISCOPUS Servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam 1924 IUL 2&-SC SACK., LIT. AAS 16 (1924) 370-371 Apostolico muneri, quo divinitus fungimur, fbgmitissimaeque caritati, qua universum dominicum gregem. Litterae ad revjcos ordinarios rrallai circa facultatem Nobis commissum, complectimur, consentaneum pro­ CELEBRANDI MISSAM SUB DIO AD NORMAM CANONIS 822 fecto est, idemque cum more institutoque decessorum CODICIS IURIS CANONICI Nostrorum apprime congruens, ut - postquam, per Constitutiones ante editas, praesentissima expiationis Ilhfto e Revnto Signore. - Molti Ordinari d’Italia si remedia salutisque adiumenta iis omnibus paravimus trovano in gravi difficolti circa la rlsoluzione da pren­ ac providimus, quibus aut Romae incolis aut advenis dere quando loro si presenlano domande dirette a per­ facultas non deerit statutis condicionibus parendi, ut mettre la celebrazione dei santi misteri fuori delle propositam sibi plenissimam lubilaci veniam assequan­ chiese. cioè dei luoghi destinati all'esercizio dei culto. tur - iam ceteris longe plurimis prospiciamus. qui non La Santa Sede, interpellata in proposito, dopo ac­ una/ de causa impedientur quominus aut Romanam t’ curato studio e matura dcliberazione, rlchiama loro peregrinationem suscipiant aut praescriptas quattuor le seguenti considerazionL Basilicarum visitationes instituant. Eos intellegi volu­ E* notissima la tradizionale disciplina che abbiamo mus, qui cum intra claustra lia saepta vivant vcl in ho­ rlcevuto dai Santi Padri. exsere cioè la chiesa il stium potestate versentur custodiaque publica detinean­ luogo destinato alla celebrazione della santa Messa. E tur vel corporis infirmitate laborent, prohibentur pror­ anzi vi fu tempo in cui non si permetteva la celebra­ sus ne imperata. lubilaei causa, expiandis animis opera zione se non nellc chiese o negli oratori consacrait Con adgrcdiantur ac perficiant Quorum condicioni aut ca­ Pandare del tempo, per varie regioni. che non è qui il lamitati officium benignitatis Nostrae deesse nolumus, caso di ricordare minutamente, b disciplina ecclesiasti­ eo vel magis quod Nobis spondemus futurum, ut conca in questa materia si rese un po piu benigna. Ma a iunctis eorundem precibus, quibus promerita accedant chi b studia nella sua evoluzione. apparisce chiarasive innocentis vitae in divinis rebus contemplandis mente che. se alcune volte fu concessa b celebrazione virtutibusque religiosis exercendis traductae, sive casti­ dei divin Sacrificio fuori delle chiese. ciô fu sempre gationis aegrotationisque, poenitentiae spiritu, toleratae, rlstretto ai casi di nécessité o per motivi exclusivam en te illa a Deo bona catholico nomini obveniant, quae ut ab religiosi. omnibus flagitarentur, indiccnco lub laeo maximo men­ Questa tradizionale disciplina, confermata da tanti tem esse Nostram aperte declaravimus. Pontefici e da tanti Concilii, antichisxima ed universale, Itaque concessionis huius Nostrae, ex qua lubilaei ebbe ultimamente una nuova sanzione dal Codice di veniam lucrari - ita, quemadmodum mox dicemus - ii dmiio canonico. dove, al can. 822 f 1, si stabllisce che: etiam possint, quibus sepulcra Apostolorum et Patriar­ « Mirsa celebranda est super altare consecratum et in chales Urbis Basilicas adire non liceat, participes dum­ < ecclesia vel oratorio ». ecc.. e pol. al f 4: < Loci Ortaxat sunto: < dinarius ... licentiam celebrandi extra ecclesiam et I. In primis moniales omnes, quae in coenobiis de­ « oratorium ... concedere potest iuxta tantum ac rationagunt, sub claustr’ perpetui disciplina ; item quae in iis­ « bili causa, in aliquo extraordinario casu et per modem monasteriis aut probandae et postulantes sunt aut < dum actus ». Dl qui è facile inferire che le facoltà tirocinium exercent aut educationis aliave legitima de degli Ordinari al riguardo sono assa i limitate, non pocausa, etsi per maiorem tantummodo anni partem, com­ tendosi esercitare se non in qualche caso straordinario. morantur. Neque excipi volumus mulieres earum con­ nè senza giusta e raglonevole causa, b quale deve cstubernales, quat famulatus vel stipis colligendae gra­ sere unicamente Ispinta alie altissime rag:om dei culto tia, saepta religiosa egrediuntur. divino e al bene spirituale dei fedelt Giova pol incul­ II. Omnes religiosae Sorores, scilicet votorum sim­ care c praticare con b debita sévérité queste norme plicium. quae ad Congregationem pertineant iuris sive disciplinari per elevare e purificare il sentimento relipontificii sive dioccesani. quamquam severiore claustri 371 gioso dei popolo./ lege non adstringuntur. una cum suis novitiis, proban­ E quindi fuor di dubbio che non si avrebbc la causa giusta e ragioncvole. voluta dal citato can. 822. se b dis, atque educandis puellis - semiconvictricibus quo­ que. ut aiunt, non tamen externis -. aliisque communi celebrazione della Messa fuori della chiesa fosse richlesb in occassione di commemorazionl profane o per cum ipsis mensa utentibus, domicilio vel quasi domi­ dare risalto a feste di carattere politico: in tali cir- cilio. ΙΠ. Pariter Oblatae, seu piae feminae, vitae socie­ costanze b celebrazione della Messa fuori dclla chiesa resta vietata in modo assoluto dal citato can. 822. Molto tate coniunctae. etiamsi vota non emittant, quarum ta­ più pol questo vale se si trottasse dl celebrazionl. nelle men Instituta ab Ecclesiastica auctoritate vel ratiore stabili vel ad experimentum probata sint, una cum suis quaÙ. per la loro stessa naturo, si insinul alcunchè di novitiis. probandis, puellis educandis aliis/que commusuperstizioso o dl pencoloso al retto sentimento reli­ ni cum ipsis contubernio utentibus, ut de Congregationi­ gioso o alia purezza dclb fede nel popolo cristlano. Nè bus religiosis η. II diximus. solo, in questi casi, non si darebbe b causa giusta dei Codice, ma assai tacilmente si potrebbe dare occa.-. nn? IV. Omnes feminae ad quemvis Tertium Ordinem a deviazionl della sana disciplina dei culto cattolico. Regularem pertinentes, quae sub uno eodemque tecto, In questi casi POrdinario dei luogo awisi gli interescum approbatione ecclesiastica, communiter vivunt, satl che non è nelle sue facoltà di aderire alia doman­ itemque. ut supra, omnes earum contubernales. da. ma. se 1 richiedenti insistessero invocando speciali V. Puellae ct mulieres in gynaeceis seu Conservatoragioni di luogo. di tempo o di persone, egll avra cura riis degentes, quamvis non sint Monialibus, Sororibus di trasmettere b petizione a questa Sacra Congrega­ religiosis. Oblatis Tertiariisve concreditae. zione dei Sacramenti, alla quale spelta b decisione in VI. Anachoretae et Eremitae, non ii quidem, qui proposito. nullis adstncti clausurae legibus vel communiter vel Tanto si participa alb S. V. per sua inteUSgenza e solitarii sub Ordinariorum regimine certisque legibus norma. Dalla Sacra Congregazione dei Sacramenti. 26 luglio obtemperantes vivunt; sed ii, qui in continua - licet non omnino perpetua - clausura et solitudine deditam 1924.—M. Card. Lega. Prefetto. L. Capotosti. Vescovo di contemplationi vitam agunt et monasticum aut reguaTei me. Stgretario. rem Ordinem profitentur, ut Cistercicnses Reformati B *t. Ad I. SCHU5TER In EL 41 (1927) 468-<69; IP 4 (1924) Μ. V. de Trappa, Eremitae Camaldulenses et Carthu117; PrM 13 (1924) 161. siani. 707 708 1921 IUL 31 S. POENITENTIARIA. USUS FACULTATUM ANNI IUBILAEI VII. Chrlstifideles utriusque sexus, qui captivi in hostium potestate versantur, aut in carcere custodiuntur aut exsilii poenas deportationisve luunt aut apud poe­ nales domos ad opus damnati reperiuntur; item eccle­ siastici vel religiosi viri, qui in coenobiis alllsve domi­ bus, emendationis gratia, detinentur. VIII. Chrlstifideles utriusque sexus, qui morbo vel imbecilla valetudine prohibentur, quominus, intra lubitael annum, aut Urbem adeant aut in Urbe praescriptas Patriarcha bum Basilicarum visitationes instituant; qui in nosocomiis, conducti vel sponte ipsi sua. aegrotanti­ bus, continuai operû adsunt ; item operarii, qui, coti­ diano sibi victum labore comparantes, nequeunt se ab eo per tot dies atque horas abstinere; senes denique, qui septuagesimum aetatis suae annum excesserint. Istos igitur omnes et singulos monemus vehementerque hortamur, ut quam Christus Redemptor, qui delere vult iniquitates nostras, per Ecclesiam Ipsis occasionem opportunitatemque misericorditer offert animi, piacula­ ri anno, expiandi atque ad sanctiorem vitam provehen­ di. eam ne neglegant neve praetermittant Sua quisque admissa sincere perscrutantes et non sine gemitu plora'tuque dolentes saluberrimo Poenitentiae Sacramen­ to cluant congruisque castigationibus expient; tum cae­ leste participent epulum, ea quidem reverentia et fide et caritate, ut ad vivendum angelorum more inde prompti redeant ac parati. Interea Dominum lesum Christum, quem pectore exceperint, ad mentem No­ stram enixe orent; idque potissimum flagitent, ut. de­ pulsis dissensionum discidiorumque causis, mansuram pacem inter populos conciliet, itemque cum ad Eccle­ siam suam. caelestium effusione gratiarum, avulsos re­ vocet filios, tum sanctissimam eam regionem, quam Ipse sudoribus suis excoluit et sanguine suo consecravit, ne sinat violari ac contaminari atque in Crucis suae inimicorum dominatum incidere. Visitationi autem quat­ tuor Urbis Basilicarum alia religionis, pietatis carita­ tisque opera iidem sufficiant, quae Ordinarius per se ipse vel per prudentes confessanos, pro condicione et valetudine singulorum ac pro loci temporisque rationi­ bus, imunxerit Itaque omnipotentis Dei misericordia et beatorum Apostolorum Petri et Pauli auctoritate confisi, iis om­ nibus et singulis, quos supra memoravimus, vere poenitentibus, et intra Annum Sanctum rite confessis ac sacra synaxi refectis, Deumque, ut supra diximus, ad centem Nostram orantibus, omnia denique implentibus alia iniungenda opera in locum visitationum, ac, vel inchoatis tantum iisdem operibus si morbus periculo­ sas oppresserit, plenissimam omnium peccatorum indul­ gentiam, veniam et remissionem, etiam bis intra Anni sancti decursum si iniuncta opera iteraverint, haud se­ cas ac si praescripta communiter ceteris omnibus ex­ plevissent, de Apostollcae liberalitatis amplitudine lar­ gimur atque concedimus. Porro liceat unicuique eorum, quos supra memora­ vimus. sibi confessarium eligere a suo Ordinario ad praescripta Codicis approbatum, cui, vi praesentis Constitutionis, pro confessione dumtaxat ad lucrandum lubilaeum instituta, concedimus, ut. sine detrimento earum facultatum, quas forte alio titulo exercere possit, personas supra dictas in foro sacramentali tantum ab­ solvere queat a quibusvis censuris et peccatis etiam Apostollcae Sedi speciali modo, non tamen specialissimo modo. reservatis, excepto casu haeresis formalis et exix ternae, impositis salutari paenitentia aliisque secun/dum canonicas sanctiones rectaeque disciplinae regulas ^-.ungendis. Praeterea confessario, quem monialis sibi elegerit· potestatem facimus dispensandi a votis privatis qxbuslibct quae ea ipsa post professionem sollemnem nuncupaverit quaeque regulari observantiae minime adversentur. Confessarios autem supra memoratos volu­ mus etiam dispensando commutare posse omnia vota privata, quibus Sorores in Congregatione votorum simpixium. Oblatae, Tertiariae regulares, puellae et mulie­ re communibus domibus vitam agentes, sese obstrinxer.ri. ii$ votis exceptis quae Nobis et Apostollcae Sedi reservata sint: factaque commutatione, a votorum etiam furatorum observatione absolvere. Hortamur autem venerabiles fratres Episcopos alios­ que locorum Ordinarios, ut, ad apostolicae Nostrae benignitatis exemplum, eligendis ad praesentium ef­ fectum confessariis impertiri ne recusent facultatem ab»hendi a casibus qui ipsis Ordinariis reservati sint Harum interea decreta et iussa Litterarum rata, vai-da, firma in omnes partes esse et fore decernimus. 'M η. 611 contrariis non obstantibus quibuslibet. Volumus denique ut harum Litterarum exemplis vel excerptis, etiam im­ pressis, manu alicuius notarii publici subscriptis et si­ gillo viri in ecclesiastica dignitate constituti munitis, eadem prorsus adiungatur fides, quae ipsis praesenti­ bus adhiberetur, si forent exhibitae vel ostensae. Nulli igitur hominum liceat paginam hanc Nostrae declarationis, concessionis, derogationis et voluntatis in­ fringere vel ei ausu temerario contra ire; si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipoten­ tis Dei ac beatorum Apostolorum Petri et Pauli se no­ verit incursurum. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxx men­ sis iulii anno mdccccxxiv. Pontificatus Nostri tertio.— O. Card. GIORGI. Poenitentiarim Maior. O. Card. CAGIANO. S. R. E. Cancellarim. Raphaël Virili. Profonotariui Apostolicus. loannes Zani Caprelli, Protonotarius Apostolicus. Adn. Vide wb dîc 1924 Mei 29; LE 599. h* 1924 IUL 31.-S. POEN.» MON. AAS 16 (1924) 33T-344 MONITA De usu facultatum confessariis fer annum sanctum TRIBUTARUM DEQUE RATIONE INDULGENTIAE IUBILAEI LUCRAN­ DAE. AD NORMAS CONSTITUTIONUM BENEDICTI XIV ET LEONIS ΧΠΙ EXARATA, AUCTORITATE SSMI D. N. PU PP. Xl AD HODIER­ NAM DISCIPLINAM ACCOMMODATA EIUSQUE IUSSU EDITA Constitutione Apostolica Si unquam [LE 6051, die xv huius mensis lata, poenitentiariis minoribus aliisque in Urbe et suburbio confessariis facultates tribuuntur sane amplissimae, quibus adeptio iubilaris veniae facilior tutiorque reddatur. Summopere autem interest ut iidem poenitentiarii et confessarii facta sibi potestate pruden­ ter utantur, ne tantarum largitio gratiarum eâ vi eoque careat effectu, quem Mater Ecclesia indicendo piaculari anno sibi misericorditer proposuit. Vestigia igitur decessorum suorum persecutus, qui huic necessitati sapientissime superiore aetate consùlucrant, SS. D. N. Pius Papa XI decrevit, eorum monita, ad praesentem disciplinam accommodata, prouti infra exponuntur, retinenda esse et singulis, sive Ordinariis sive confessariis ecclesiarumque rectoribus, accurate servanda. I. Confessarii praediscant ac memoriâ teneant indi­ cem peccatorum, censurarum, poenarum impedimen­ torumque omnium, quorum absolutio vel dispensatio in facultatibus sibi concessis non comprehenditur: si qua autem eiusmodl occurrerint, meminisse eos oportet, non aliter posse se poenitenti providere, quam iis religiose servatis quae Codex praescribit can. 2254. 2290,/ 1045 338 § 3: servato praeterea - si confessarii non sint ex poe­ nitentiariis pro lubilaeo deputatis - can. 990 § 2. Π. Attendant praecipue, facultates extraordinarias sibi tributas exercere se valide posse tantummodo erga poenitentes qui confessionem peragant ad iubilaeum lucrandum praescriptam, atque unice in confessione sa­ cramentali. nisi aliud concessio ipsa ferat. Ad locum autem quod attinet, quo licite vel etiam valide iubilarem confessionem audiant, servent tum Codicis prae­ scripta. tum Ordinarii loci mandata, tum denique ca quae in ipso facultatum suarum indice statuta sunt III. Sua cuique, iubilaei causa confitendi, sacramen­ ta lis poenitentia imponatur ad normas a theologis com­ muniter traditas; nec ab ea imponenda, ut quae sacra­ menti integritatem compleat, idcirco confessarii se abstineant, quia poenitentem tam bene dispositum ani­ matumque invenerint, ut conficere sibt iure liceat, eum plenissimam iubilaei veniam esse consecuturum Nec in sacramentalem satisfactionem opera aliunde iniuncta, etiam pro ipso iubilaeo, poenitenti imperent, nisi quo casu, spectata eius fragilitate, aliter provideri omnino nequeat IV. Si quis in occultas censuras ob partem quoquo modo laesam inciderit eum ne ante absolvant quam parti laesae, etiam scandalum reparando damnumque sarciendo, satisfecerit : aut saltem, si eiusmodl satis· factionem praestare ante non possit vere graviterque promiserit se, cum primum licuerit, satisfacturum. 710 η. βΐΐ S. POENÏTENTIARIA. USUS FACULTATUM ANNI IUBILAEI V. Si quando agatur de publicis censuris, quarum absolutio est poenitentiariis minoribus commissa, hi iniungcndae satisfactioni haud aliter consulant, quam secundum praxim Poenitentiariae Apostolicae; ad huius vero Officium poenitentem dirigant cum suo dc im­ pertita a se censurae absolutione testimonio, in quo qui­ dem poenitentis nomen, cognomen, dioccesim et cen­ suram, in quam inciderat, publicam, cum plena eius venia, conscripserint Officium autem S. Poenitentiariae poenitentem ad Ordinarium remittet, tradito Rescripto, quo testificabitur illum fuisse a publica eiusmodi cen339 sura in foro sacramen tali absolutum./ ut possit, ad can. 2251. haberi tamquam absolutus in foro externo. Tenea­ tur tamen poemtens. sub poena reincldentiae, parere reliquis Ordinarii mandatis, cui religioni esto clemen­ tius mitiusque cum reo agere, quem publice in romana peregrinatione poenituil VI. Eos qui. ad finem quoquo modo malum, monialium clausuram violaverint, in casibus etiam occultis, prohibeant nomine Apostolicae Sedis quominus ln po­ sterum ad illud monasterium ei usque ecclesiam accedant moneantque praeterea, eos ita a censuris absolutos esse, ut. si prohibitionem neglexerint, in easdem eo ipso re­ labantur. Quodsi. pro poenltentis et rerum locorumque adiunctls, imponi ac servari ea prohibitio nequeat, con­ sulatur Emus Cardinalis Poenilcntiarius Maior, qui. pro sua prudentia, quotiescumque necessitas id postu­ lare videbitur, ca in re dispensabit, 1924 αχ Ji filii ne deserant. Episcopi ab dioecesi sua ne discedant si qua gregi detrimenta metuant; sacerdotes ac reliqui de clero ne romanum iter ingrediantur, nisi Cuna «t sua litteris munierit; religiosis, denique, peregrinari non licebit, nisi venia legitime a Superioribus impe­ trata. quos tamen dedeceat nimium sc morosos praesta­ re ac difficiles, et hortationem Benedicti XIV neglegere, qui in Litt. Enc. Aposf. Const., die 26 mensis iunii 170 datis, S 7, « hac in re benigniores » (CICF n. 400] «g futuros fuisse confidere se declarabat./ M XIII. Confessio et Communio ad lucrandam piacula­ ris Anni veniam imperatae nihil refert utrum vitatio­ nibus quattuor Basilicarum antecedant, an interponaatur vel succedant; unum refert ct necessc est, ut po­ stremum cx praescriptis opus, quod etiam Communio esse potest, in statu gratiae, ad can. 925 § 1, compleatur. Si quis igitur post confessionem peractam, ultimo non­ dum completo opere, in letale rursus inciderit, iteret confessionem oportet, si sacram synaxim debet adhuc suscipere; secus, satis erit, ut. actu contritionis per­ fectae elicito, cum Deo reconcilietur. XIV. Visitationes quattuor Basilicarum iis, qui. e sententia canonis 91, incolae sunt vel advenae intn Urbem aut intra fines paroeciarum quae in suburbio comprehenduntur, vicies peragendae sunt; decies, con­ tra, omnibus, qui partes agri romani iis paroeciarum terminis finitimas incolunt, ut ceteris peregrinis. XV. Ex decreto a Suprema Congregatione S. OffkJ lato die 26 mensis ianuarii anni 1911 (AAS 3 (1911) 641. quod can. 923 confirmatum est. praescriptae quattuor Basilicarum visitationes - nec refert quo ordine fiant peragi queunt « a meridie diei praecedentis usque ad « mediam noctem quae statutum diem claudit >, licet concessionis documentum aliud sonare videatur, facta VIII. A lectione librorum prohibitorum, eorum prae­ horarum supputatione secundum can. 33 | 1. Completa sertim qui in can. 2318 5 1 sub excommunicationis poe­ igitur quartae Basilicae visitatione, licebit, ut patet, a na vetantur, ne quemquam absolvant, nisi is libros, meridie et deinceps eiusdem Basilicae visitationem ite­ quos penes se retinet. Ordinario aut confessarlo ipsi aut rare. ad inchoandam seriem visitationum insequentis alii, qui facultatem eosdem relinendi habeat, ante ab­ diei. Necesse. ceteroqui, non est Invisentibus, ut per solutionem tradiderit; sin minus, se cos. cum primum Portam Sanctam m Basilicas ingrediantur aut de iis potuerit, destructurum aut traditurum, serio promiserit exeant; immo etiam. Basilicis clausis vel aditu ad eas quavis de causa impedito, satis erit ad earundem fores IX Religiosos, apostatas a religione, ab excommuni­ vel gradus Deum exorare. At visitatio pia ac devota sit catione can. 2385 lata ne absolvant, quamdiu extra Or­ oportet, idest facta animo Deum colendi; quem qui­ dinem permanserint ; attamen, sl li firmum habeant dem animum ipsa exterior reverentia aliquo modo pa­ propositum ad religionem suam redeundi, congruo iis­ tefaciat dem praefinito ad id exsequendum tempore, in foro in­ terno absolvant. ea condicione ut in censuram recidant XVI. Praeter Basilicarum visitationes, ad Indulgen­ & intra praefinitum tempus ad religionem non redie­ tiam Iubilaei lucrandam preces quoque praescribuntur rint At ii moneantur, se, quamdiu extra suae reUpro Sanctae Matris Ecclesiae exaltatione et ad mentem g.onis domum commorentur, ab actibus legitimis eccle­ Summi Pontificis, scilicet nd cos fines, quos Romanus siasticis excludi, privilegia omnibus suae religionis pri­ Pontifex edixit, praecipue in Bulla Indictionis, velle se a Christi fidelibus Deo commendari. Quae quidem ‘ pre­ vari, Ordinario loci commorationis subiici. atque obno340 xios esse, etiam postquam redierint» aliis poenis/ ln ces. quamvis ln singulis visitationibus iterari pie so­ can. 2385 statutis. Quotiescumque vero agitur dc illo leant. ab his tamen seiungi possunt; neque hoc precum egressu, de quo in can. 646. si poeniteus, nlc dispositus, officio atque onere exsolvitur quisquis ex peculiari in­ in foro interno absolvi potuit, remittatur, eo prorsus duito aut ex commissa Ordinariis coniessa rlisve facul­ tate a complendo statuto visitationum numero sit le­ modo qui η. V describitur, ad Officium S. Pocnitentiagitime dispensatus, etsi non cogitur toties preces iterare nac. a quo. ob opportuna remedia, ad Supremam Con­ quot numero fuerint condonatae visitationes. Sufficit, gregationem S. Officii deferendus erit - Religiosus au­ ceteroqui. implicite et generatim ad mentem Romani tem fugitivus, etiamsi cx Constitutionibus suae religio­ Pontificis orare, oratione non quidem mentali, sed vo­ nis in excommunicationem inciderit, absolvi, rite dis­ cali. pro fidelium arbitrio deligenda, ut can. 934 4 1 positus, m foro interno poterit, imposita obligatione ad edicitur, vel alternis cum socio; ex communi autem religionem quam primum redeundi, eadem ratione sententia officio hme satisfacit quicumque orationem eademque sub reincldentiae poena, ac pro apostatis a dominicam, salutationem angelicam et doxologiam quin­ religione cautum est: praeterea, si sit m sacris, ca lege, quies recitaverit. Mutis canone 936 consulitur. ut iuspen. *x>nvm observet can. 2386 statutam. XVII. Cum Ss.mus D. N. Pius Pp. XI benigne con­ X. Quodsi eiusmodi vel a religione apostatae vel fu­ cesserit, ut in Urbe ct suburbio quicumque semel lub:gitivi dixerint, velle se, ante quam ad religionem suam laei indulgentiam sibi acqulsiverlt. is possit deinde ani­ revertantur, poenarum mitigationem a Superioribus im­ mis defunctorum expiandis toties eam lucrari quoV.es petrare. in hoc quidem casu ne absolvantur, sed ad Su­ Iniuncta opera perfecerit, eam iterum iterumque pro­ periores suos remittantur. fecto lucrabitur quisquis iterum iterumque opera prae­ XL Clerici in sacris Ordinibus constituti, qui de­ stiterit aut in Bulla Indictionis imperata aut, vi super­ lictum patraverint de quo in can. 2388. quotiescumque venientis Indulti vel dispensationis commutatiorusve rite dispositi et scandalum reparare parati animo sunt, poterunt quidem absolvi, sed per S. Poenitentiariam. legitimae, lis ipsis suffecta, sive praestare ante ad ut η. IX dicitur, ad S. Officium, tamquam Irregulares, Bullae Indictionis praescriptum coeperit, deinde ad in­ dulti formam perrexerit, sive ante ad unius Indulti, remittendi sunt deinde ad posterioris indulti. etiam diversi, formam XII. Etiamsi omnes Christi fideles, cuiusvis ordinis praestiterit. Si quod autem supervenerit indultum, quo et gradus, ad Almam hanc Urbem, lucrandi iubilaei visitationum numerus, ab initio praescriptus, ad mino­ causa, advocentur atque invitentur, nulli tamen pu­ rem redigatur, qui hunc nondum attigerit, visitationes tent sibi datam, eorum, quorum interest, venia vel ante peractas ad complendum numerum imputet; qui. consensu posthabitis, adeundae Urbis libertatem. Itaque contra numerum ita imminutum iam attigerit aut ex­ uxores et viri caveant, ne sua peregrinatio gravia fa­ cesserit. unam saltem novam quattuor Basilicarum vi­ miliae incommoda afferat; Invitos, vlcissim, parentes sitationem. ut induito fruatur. adiungat, - Qui autem ο βεύ ο VU. Religiosos voro, qui suam, mulieres introdu­ cendo. clausuram, similiter ad finem graviter malum, violaverint, ita a censuris, in quas iidem inciderint, absolvant, ut firma atque integra consistat officii et vo­ cis activae ac passivae privatio, qua forte, ad can. 2342. 2·. ln poenam mulctatl iam sint 711 712 j I 1524 AUG 1-28 SACRA CONGR. SANCTI OFFICII - CONCILII iustts de causis aut deminutione praescripti visitatio­ num numeri out commutatione, pluries quoque, a confessario impetrata, semel lubilaeum acquisiverit, eum alias exinde deminutiones aut commutationes impetra­ re nelas esto, ita ut prioribus tantummodo concessioni­ bus toties postea uti frui possit quoties velit Iubilaei indulgentiam defunctorum animis applicandam lucra­ ri. - Quod vero attinet ad absolutionem a censuris ad :41 aliasque dispensationis vel commutationis/ gratias, si cui forte harum necessitas occurrerit postquam omnia praescripta ad lucrandum lubilaeum opera implevit, concessu Sanctitatis Suae possit is semel iisdem gratiis uti frui. Verumtamen quicumque absolutionem a cen­ suris aliasve dispensationis vel commutationis gratias tum impetravit, cum, primum, Iubilaei veniam lucratus est, si quidem denuo in censuram inciderit et reserva­ tum casum admiserit aut novis votorum dispensationi­ bus commutationibusve Indigeat, a facultate is decidat Iubilaei iterum acquirendi atque a confessarlo ad usi­ tatas Codicis normas tractetur. Integrum interea inviolatumque esto, quibus, a romana peregrinatione stabili impedimento prohibitis. Constitutione Apostolico mune­ ri (LE 6101. pridie huius diei data, concessum est, ut extra Urbem possint, operibus iteratis, quae ab Ordi­ nario vel a confessario suffecta sint, semel et bis tan­ tum Iubilaei indulgentia frui, iis omnibus haud licere praeterea - quod, contra, iis licet qui in Urbe aut sub­ urbio, item impedimento detenti, commorantur - toties in defunctorum suffragium eandem indulgentiam acqui­ rere. quoties opera suffecta repetant. XVIIL Absolutiones a censuris, si eas excipias quae datae sint ad reincidentiam, itemque commutationes vo­ torum et dispensationes, ex facultatibus extraordinariis, per piacularem Annum, confitentibus Iubilaei causâ. semel concessae, in suo robore permanent et consistunt, etiamsi qui cas, sincero animo lubilaeum lucrandi, im­ petravit, deinde, mutato proposito, cetera opera im­ perata intermiserit, atque ab eo acquirendo destiterit. XIX. Suspensio facultatum, per Constitutionem Ex qvo primum [LE 6021, die quinto huius mensis latam, indicta ac denuntiata, ad Urbem eiusque suburbium mmirr.e pertinet, cum summopere intersit, per Annum Sanctum heic sacrorum operariorum copiam et auxilia poenitenlibus e culparum caeno ad divinam gratiam re­ vocandis nec imminui nec deficere. Quisquis igitur Rocae eiusmodi facultatibus sit legitime munitus, eas per pacularem annum in Urbe et suburbio, intra fines con­ cessionis sibi factae et temporis sibi praestituti, libere exerceat - Ad indulgentiarum suspensionem quod atW Unet, eadem Constitutione Ex quo primum in/dictam, CŒO Apostolica Sedes iam dudum decreverit, non­ nullas indulgentias ab usitata per Annum Sanctum suspensione eximi, SS. D. N. eiusmodi indulta seu pri­ vilegia. etsi de iis in memorata Constitutione siletur, ΰοπ revocat, modo authentice constet, ea ipsa fuisse et revera et in perpetuum concessa, ad can. 70. 71 et W J 2. XX. Cum quattuor Basilicarum visitatio non sit opus per he praeceptum, sed tantummodo iis impositum qui libere velint Iubilaei veniae participes fieri. Id visita­ tionis onus, quotiescumque a confessariis privilegiatis debet, ex rationabili causa, totum vel ex parte pocniteatibus remitti, ne commutetur in alia opera, quae ad peragenda poenitens sit alio obligationis proprie dictae titulo adstrlctus. XXI. Confessarii extra Urbem, qui facultatibus ex­ traordinariis, Iubilaei causâ. per Constitutionem ApostoÜco muneri donati sunt, sciant, sibi licere hisce Moni­ tis eatenus uti. quatenus ipsis applicari possint Haec igitur sunt Monita, quae ad praesentis discipli­ ne condicionem innovari atque in lucem edi iussit Ssmus Dominus Noster Pius Pp. XI. ut constans et tuta omnibus praesto sit interpretatio et facultatum, quae vigebunt, et operum, quae praestanda sunt ad veniam Iubilaei consequendam, per proximum piacula­ rem Annum. Datum Romae ex Aedibus Sacrae Poenitentiariae. die xxxi mensis iulii, anno mdccccxxtv.—O. Card. Giorct Poenitentiarius Maior. Silvius Fagiolo. S. Poenitentariae α Secretis. REGATILLO n. 19. 713 η. 612-613 612 1924 AUG l.-SC S. OFF. DECR. AAS 16 (19241 368-369 DECRETUM Damnatio operis: < l’esperienza ktica dell'evangelio » Efhi ac Rrhi Dni Cardinales fidei et moribus tu­ tandis praepositi, in ordinario consessu habito Feria iv. die 30 iulii 1924, ad praescriptum canonis 1399. prae­ damnatum esse declararunt et in Indicem librorum prohibitorum inserendum mandarunt opus cui titulus: L'esperienza etica dell'Evangelio (.Brani scelti dal Nuovo Testamento) - Introduzione, traduzione c note di Adolfo Omodeo. Bari, Lalerza.f 369 Et insequenti feria v. die 31 eiusdem mensis et anni, Ssmus D. N. D. Pius, Divina Providentia Papa XI. in solita audientia R. P. D. Assessori S, O. impertita, re­ latam Sibi Emorum Patrum resolutionem approbavit et publicandam iussit. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 1* augusti 1924.—Aloisius Castellano, Supremae S. C. S. Off. No­ tarius. 613 1924 AUG 28.-SC CONCILII, LIT. CIRC. PART.· Normae circa institutionem religiosam in SCHOLIS PUBLICIS Dalle relazioni che i Rcv.mi Ordinari hanno trasmesso a questa S. Congregazione intorno alTinscgnamento religioso delle Scuole elemenlari governative d'Italia, risulta come il primo anno di esperimento abbia avuto un esito relativamcnle soddisfacente. bou­ ché siasi svolto in condizioni speciali che hanno reso più difficile l'applicazione della legge. La pubblicazione dei Rego lamento, fatta ad anno scolastico incominciato. ha dato luogo ad incertezze e notevoli ritardi; la scelta poi degli insegnanti, non bene intesa in alcuni luoghL ha aperio la via a veri e gravi inconvenienti. Alio scopo di evitare siffatti inconvenienti e provenime dei nuovi nel futuro anno scolastico. dando in pari tempo altre istruzioni suggerite dai rilievi fatti dai Rev.mi Ordinari, questa S. Congregazione ha ritenuto opportuno di rchiamare 1’attcnzione dei medesimi Or­ dinari sui punti seguenti: a) Scelta degli fruepnanti. - Secondo la legge la seelta deve essore fatta dl comune accorda fra le due Auto­ rité. ecclesiastica e scolastica. In alcum luoghi. gli ispettori scolastici si misero senz’altro d’accordo col Parroco; in altri luoghi, interpretando erroneamente una Circolare dei Ministro Gentile, in data 5 gennaio 1924. credettero di potersi csimcrc senz’altro dall'aprrovazione ecclesiastica, reputando titolo sufficiente all’insegnamento la dichiarazione dell’insegnante. La via vera da seguire. in conformité alla legge, è che, all' inizio di ogni anno scolastico, il représen­ tante deU'autorité scolastica deve ennferire. per la scelta del maestri, con lOrdinario o con la persona da Lui all'uopo designata. Se l'autorité scolastica trascurasse o prorogasse soverchio 1’adempimento del suo dovere, lOrdinario o la persona come sopra designata, dovranno. opportunam ente e con le migliori forme, ricordarglielo. Quanto poi alia scelta suddetta. gli Ordinari, pur seguendo nell'approvazione eritcri di una certa larghezza. sono nssolutamente nel loro diritto. and nel loro dovere. non ammettendo aU’insegnamento persone dl cultura religiosa non sufficiente, oppure notoriamente Inadatte a tale ufficio per i loro principi o per la loro condotta In linea generale, per evitare malcontent: cd irritazioni. che sarvbbero dannosc per la religione e per la Scuola. gli Ordinari propongano le eeeezioni r !e esclusionl all’autorità scolastica. la quale condglieri opportunamente 1 maestri non adatti a ritirare la loro adesione. E qua lore ciù non awenisae. gli Ordinari si rivolgeranno a questa S. Congregazione per !e prowidenze del case. b) Preparaciorne culturale. - A rrndere più facile il compito di queila opportuna sekzione che appare indl- 714 o a tT O m 614 SECRETARIA STATUS. COMMISSIO ARTIS SACRAE 1924 SEP I rpensabile nelTattuale stadio di relativa impreparazione l'attuale scuola di Stato è una semplice preparazione e degli inscgnanti, che sono per legge preferiti. se idonei, un awiamento, ma non ccrto 1’cquivalente delfinseagli estranei, questa S. Congregazione torna a raccognamento del catechismo nelia parrocchia. A questo è mandare alio zelo dei Revzni Ordinari quanto avcva necessario di dare sempre maggiore importanza ed im­ già caldamente raccomancato con sua Circolare dei pulso, anche nei luoghi ove l’insegnamento scolastico febbrafo 1924. d’istituire, doè, corsi di preparazione per procede nel modo più soddi.sfacente. b classe magistrale. Dalle rclazioni risu Ita come di tali g> Per le nuoue Provincic. - Le norme suesposte, corsi ne siano stati istituiti a centinaia e con risultali. che valgono Integralmente per la vecchic Provinde, in aleoni luoghi, veramente consolanti. devono in qualche punio essere modificate nel riguinb E' necessario che tali corsi contlnuino ed altri se ne delle nuove Provincic. a cul è consentito per ora con­ istituiscano. ovunque sia possibile e d’intesa con le tinuare coi metodi fin qui segulti. local: autorità scolastichc. per assicurare un efficace h) Riepilogo. - Da quanto è stato esposto. i Revjni intervento da parte dei maestri. Ordinari potranno avere una linea di indirizzo per il cl Ewrni e diplomi. - In conformai a quanto è dis­ prossimo anno scolastico. posto nelia suddetta Circolare dei febbraio 1924. si raeI medesimi Ordinari procurino di stabilire discreti comanda che l’autoritâ ecclesiastica non esiga, da ined efficaci collegamenti coi dirigenti la scuola e ctrsegnanti che si trovano già in carica. esami e diplomi chlno di servirsene con la più oculata prudenza e col speciali come condizione in dispensa bile per il giudizio tatto più squisito. specie nelia scella degli insegnanti. di Idoneità. I Revmi Ordinari perd potranno e dovranno L'attuale ordinamento per l’insegnamento religioso accrrtarsi della necessaria capacity in altri modi e con nelle scuole non è certo l’ideale a cui aspira la coscieoaltri mezzi che verranno loro suggeriti dall’esperienza za cattolica, ma rappresenta il più che nelle attuib e prudenza. condiziom si sia potuto ottenere. E’ da sperare che il I detti esami per il conscguimento di diplomi saranbene ch’csso è destinato ad apportare alla Chiesa ed no obbligatori per i futuri maestri, poichè. come pre­ alla scuola verrà gradatamente, specialmente attraver» scrive la Circolare ministeria le n. 47 del giugno 1924. la progressiva elevazione spirituale del personale insecol prossuno anno scolastico, presso tutti gli Istituti gnante. Difficoltà sicuramente sorgeranno neH’atluanoMagistrali superiori del Regno, l'Autorità ecclesiastica ne dell’esposto programma ; le più gravi e penose sa­ locale istituirà corsi facoltathri di religione. Tali corsi ranno certo quelle dovute all’incomprensione e talvolta si svolgcranno in due anni e saranno segulti dagli alunanche al malvolere. In tal caso, dopo esauriti i mezzi ni del Ie e ce! 2° corso magistrale superiore. 11 tempo diretti. è bene giovarsi dell’azione che il Delegato Re­ destinato a tali corsi sarà di due ore scttimanali. da gionale puô svolgere, con discrezione ed efficacia, pres­ scegliersl fuori dell’orario, d’accordo con le Presidenze so il R. Proweditore. Nei casi più gravi, in cui taie degli Istituti interessati nei cui locali dovrà svolgend azione si ri levasse insufficiente, devono gli Eccani Ve­ il corso. Naturalmente questo dovrà conchiudersi con scovi informare questa Sacra Congregazione, la quale un csame e la riuscita di taie esame sarà dall’Autorità non mancherà certo, come ha fatto finora, di difendere ecclesiastica considerata come condizionc necessaria per gli interessi della Chiesa. I’approvazione da sua parte all’insegnamento della re­ Le lagnanze e le eventual! proteste non devono avligione. Per uno o due anni sarà bene istituire anche venire prima di avere esaurito tutti i mezzi di pacifico corsi accelerati per gli alunni degli ultimi corsi che accordo. non possono seguire il corso di religione nelia sua inTanto Le partecipo, ecc. Roma, 28 agosto 1924.—Do­ tegrità. Gli eventual! emolumenti o compensi all’insenato Card. S barrette Prejetto. Giulio. Vesc. TiL de gnante non sono a carico dello Stato. Con ulteriore Circolare questa S. Congregazione farà conoscere il li­ Lampsaco. Segretario. bro attualmente in compilazione. che dovrà seguirsi nel • Ordinariis Itali»·: ME 36 (1924) 302-305. prossimo anno scolastico. d) Bibliotech? di cultura religiosa. - Un altro mezzo a cui si potrà ricorrere per la fonnazione degli inse­ gnanti sarà il favorire in ogni modo la costituzione di 614 bibliotechine di cultura religiosa. 11 Ministero. dai can­ to suo, rivolgerà lo stesso invito ai suoi dipendenti e gli enti interessati. suggerendo anche una lista di Hbri op1924 SEP l.-SECR. STATES, LIT. CIRC. PART/ portunamente scelti a tale scopo. Circa institutionem in urbe commissionis centralis e) Vigilanza su l’insegnaTnenro. - Parallelamente alie ARTIS SACRAE PRO CONSERVANDO PATRIMONIO difficoltà segnalate per I’approvazione degli insegnanti, ARTISTI CO ECCLESIARUM i Rcvjtu Ordinari hanno esposto le loro gravi preoccupazioni riguardo all’esercizio del loro diritto e dovere lU.mo e Rev.mo Sigrtore. — La licta accoglienza ot· di vigilare l’insegnamento religioso nelia pubblica tenuta e gli ottimi risultati già conseguiti dalla lettera scuola. circolare inviata lo seorso anno da questa Segretaria di Le preoccupazioni sono legittime. Purtroppo perd, Stato di Sua Santità ai Rev.mi Vescovi d’Italia per b fino ad oggi. quel diritto e quel dovere non possono conscrvazione e il buon uso degli archivi e delle biblioesplicarsi se non a traverse mezzi di vigilanza indiretta. teche ecclesiastiche [LE 506), hanno determinato il che 1 Revzni Ordinari, nelia loro saggezza e pru­ Santo Padre ad integrare il Suo programma, allora apdenza, sapranno opportunamente trovare. Intanto si fa pena accennato. per la fedele custodia e protezione di présente como un mezzo prezioso puo esser quello delle tutto il vasto patrimonio di civiltà letteraria ed artistica Ixghe dei Padri di Famiglia. che la benemerita Fcdeche, accumulato dalla fede cristiana di molti secoll è razione degli uomini cattolici comincia a diffondere in divenuto legittima proprietà della Chiesa che prima lo tutta Italia. Altro mezzo, ancora più prezioso, è quello ha ispirato. Oltre ai codici, alie antiche carte, agli incudegli Ispettori Onorari dell’insegnamento elementare. naboli e stampati preziosi delle biblioteche ed archivi, Fra questi già si trovano. e in ogni modo si troveranpei quali già sono state emanate disposizioni in proposi­ no fra poco, sicuramente, elementi (in parte ecclesia­ to, trattasi ora della intelligente tutela di tutto il rimastici) di riconosciuta competenza in materia religiosa e nente tesoro, che è come ia veste esteriore e la forma di assoïuta fiducia deU’Autorità ecclesiastica. Nei casi materiale della vita soprannaturale della Chiesa. edispeciali, dunque, in cui gli Eccam Vescovi avessero fici sacri, suppellettili liturgiche, calici e reliquiari, pabisogno di renders! conto delTandamento dell’istruzione ramentl cultuali e quadri. In questo corredo materule religiosa in determinate localltà. polrebbero. rivolgenla Chiesa ha impresso come un riflesso della propria dosi al R. Proweditore, far dare incarico di taie ispebellezza spirituale; cosl che quanto attraverso i secoli zione ad una delle persone suddette. in qua Is iari modo le appartenue, tutto per essa acqulstb f) Catechumo nelle parrocchie. - A dimlnuire le det­ leggiadria e nobiltà d’arte. te preoccupazioni e a prevenire eventual! manchevoLa storia di questo patrimonio, specialmente qui in lezze e lacune nell’inscgnaxnento religioso impartito è nota. Vicende varie e non sempre legittime nelle pubbliche scuole. questa S. Congregazione. con Italia, sua Circolare del 23 aprile 1924 (LE 592), richiamava hanno fatto si che tanti oggetti nati, per cosl dire, ln chiesa e destinati di lor natura al culto, con danno l'attenzionc de! Rev .mi Ordinari intorno alla nécessita di fare osservare le prescrizion! canoniche riguardo stesso dei senso dell’arte. oggi sono passai! invcce alie sale delle pubbliche gallerie di arte e d’antichità. Resta all’insegnamento catechlstko nelle parrocchie. tuttavia af fidata alla cura de) clero una parte ancor E’ bene ricordare che l’insegnamento religioso nelcospicua di questo patrimonio, il quale viene anzi sem- 715 716 OCT 20 PIUS XI. SCHOLA LITTERARUM LATINARUM n. 613 Profitto volentieri dell’occasione per raffermarmi pre aumentando. in grazia delle nuove opere che si vanno costruendo ed aggiungendo alie antiche. Di qui con sensi di sincera e distinta stima di V. S. IlLma e Revjma Servitore P. Card. Gasparri. li convcnienza o, meglio ancora, la necessità che gli ecclesiastici, pur senza pretenriere di sostituirsi agli Dai Vaticano. 1® settembre 1924. artisti dl professione, abblano una sufficiente cultura • Ordinariis ItaliM: ME 36 (1924) 332-334. irtlrtica cd uno squisito gusto dei bello, per apprezzare con sicuro critcrio le opere esistentl, e per bene regobni nellc nuove costrazioni. negli ingrandimenti. nelia dccorazione. nel commettcrc nuovi lavori, nel fare nuo615 vi acquisti, ecc. A tale intento ia Santa Sede, che già negli seorsi anni promosse nei Seminari corsi speciali di Storia 1924 OCT 20.-PIUS Xi. PAL AAS 16 (1924) 417-420 d’Arlc Cristiana, suggerendo all’uopo agli Ordinari ristituzione di Musei diocesan! e di Commissioni locali De peculiari litterarum Latinarum schola in per la mlglior tutela dei monumenti e degli oggetti arATHENAEO G REGOR IA NO CONSTITUENDA tisticl di carattere religioso, vuole ora dare a queste PIUS PP. XI prowide istltuzioni un fondamento più stabile e sicuro. 1. E istituita pertanto in Roma, presso la Segreteria Latinarum litterarum quae quantaque sit dignitas ac di Stato di Sua Santità. una speciale Commissione Cen­ praestantia, nulli obscurum putamus, qui antiqua earum trale per 1’Arte Sacra in tutla Tltalia. Essa sarà com­ monumenta non ignoret atque in humanitatis optimaposta d’un Présidente, d’un Segretario e d’un grappo rumque artium studiis aliquem sensum habeat Romani di membri consulenti, si ecclesiastici che laici, scelti enim scriptores - quos perperam dixeris, exscribendo dalla Santa Sede, residenti In Roma ed esperti nelle imitandoque, meros Graecorum pedisequos fuisse, cum discipline attinenti alie scienze liturgiche ed alie arti horum, contra, sapientiam atque inventa ad patrium belle. Nel suo seno poi è costituita una Giunta Direttlaccommodaverint ingenium suaque ipsorum industria vi, della quale fanno parte il Présidente, il Segretario elaboraverint - tali commentaria et volumina sua rerum ed alcuni membri più autorevoli e competenti. sententiarumque gravitate ornavere, eamque tn amplo 2. La Commissione Centrale ha lo scopo di mantener apteque composito verborum circuitu praeferunt maiedesto ed operoso dappertutto, specialmente in seno alie statem cum concinnitate elegantiaque coniunctam. ut laCommissioni Diocesane, il senso delTArte cristiana e lo tinam linguam, quae, in omnes gentes pervagatissima. zelo intelligente e devoto per la conservazione e TinImperii universitati servierat, Romanus Pontificatus de­ cremento dei patrimonio artistico della Chiesa. legerit habueritque dignam, qua tamquam magnifica 1 A tale scopo, la Pontificia Commisione Centrale caelestis doctrinae sanctissimarumque legum veste ute­ rivolge 1’azione propria di direzione, d’ispezione e di retur. Nec facile quisquam infitiabitur, complures e Pa­ propaganda·, essa inoltre coordina ed aiuta Tazione tribus» Doctoribus et Christianae fidei defensoribus la­ delle Commisioni Diocesane e Regionali, ispirandosi in tine ita scripsisse, ut optimis ethnicorum non multum ogni cosa alie disposizioni dei Codice di Diritto Cano­ vi ac venustate orationis/ cedere videantur, idque prae- 418 nico o agli eventual! ordini della Santa Sede. terea Ecclesiae esse honori tribuendum, quod non modo vetustissimos latinos codices iniuriae temporis eripuit 4. A cura dei Reverendissimi Ordinari, in ciascuna incolumesque posteritati servavit, sed etiam quod, hac Diocesi dovranno essere quanto prima istituite - ove latinitatis laude si qui saeculorum decursu floruerunt, ancora non lo siano - delle Commissioni diocesane, o ii plerumque aut in utroque clero numerabantur aut - se sembri meglio - regionali per Tarte sacra, col meUrbis plausum ac praemia assecuti sunt. E qua quidem desimo scopo della Commissione Centrale. Esse saranno operosae artis quasi palaestra alium percipi licere fruc­ come l’organo dell’attività episcopale in questo nobilis­ tum. eundemque sane laetissimum, est apud intellegen­ simo campo e faranno capo, per tutte le incombenze tes communiter receptum: scilicet, quo plus studii la­ opportune, alia Pontificia Commissione Centrale. borisque in latinas insumitur litteras, eo maiorem inde Sarà quindi particolar cômpito di queste Commis­ efficientiam aptioremque verborum structuram ad usum sioni locali di procurare: patrii sermonis traduci. Quo in genere memoriae pro­ c) la compilazione degli inventari degli oggetti ditum est, lacobum Bossuet et Paulum Segneri. qui darie ; inter oratores suae quisque gentis principem locum obtinent, solitos fuisse dicere, si quid dignitatis ac vir­ b) la formazione e Tordinamento dei Musei diocesanl; tutis in suis orationibus esset, id se in primis Marci Tullii studio acceptum referre. c) 1'esame dei disegni dei nuovi edifizi, ampliamenti, decorazioni, restauri, ecc.; Cum igitur non tam humani civilisque cultus quam religionis ipsius Ecclesiaeque catholicae interesset, lad) il promuovere, mediante libri, conferenze, lezioni. tini sermonis plenissimam in clero scientiam provehi ac ecc? il gusto e la cultura artistica nelia diocesi e nelia propagari, eandemque non praeceptis et arte circum­ regione, massime in quelle persone che per 1’ufficio, scriptam. sed etiam ad usum exercitationemque polite come i Fabbricieri, per le condizioni dl fortuna o per ornat eque scribendi translatam, nihil mirum si deces­ altre qualità personali possono più utilmente concorrere sores Nostri, nunquam, pro rerum temporumque condi­ alia buona causa delTarte religiosa ; e il procurare con cione, sibi temperaverunt, quin latinitatis rationibus opportuni espedienti (per es. Società degli Amici delprospicerent: quod eo studiosius egerunt, quo deterio­ rarte) di raccogliere, anche per mezzo di tenui offerte, rem in statum latinae litterae decidissent Quem quidem mezzi necessari per supplire alie insufficienti entrate suum purioris latinitatis amorem iidem Romani Pon­ nmaste alie Chiese. tifices vel hoc ipso ostendere visi sunt quod, quoties­ 5. Queste Commissioni, diocesane o regionali, sono cumque sibi licuit - atque non uni quidem eorum li­ te naturali corrispondenti della Pontificia Commissione cuit - adiutoribus usi stint latinae scriptionis haud me­ Centrale, alia quale quindi riferiranno ogni anno suldiocriter peritis. Commemorare autem vix refert, cum 1’opera da loro svolta e sui risultati ottenuti. Comuniin re versemur notissima, quam impense imm. mera cheranno anzltutto copia degli inventari, e ad essa si decessor Noster Leo XIII litterarum disciplinam, prae­ rivolgeranno per consultarsi circa le opere più impor­ sertim latinaram, in clericis provehere studuerit Ad tanti, nei dubbi e nelle difficoltà più gravi occorrentL Nos vero quod attinet, quae hac in re esset mens Queste nuove disposizioni della Santa Sede in ma­ Nostra, haud semel - datis videlicet Epistolis Apostolicis teria d’Arte Cristiana sono dirette al nobilissimo scopo Officiorum omnium [LE 4361 et Unigenitus Dei Filius di continuare nelia Chiesa. specialmente in Italia, quel[LE 569). altera die i mensis augusti anno mdccccxxu, la magnifica tradizlone di favore e protezione che essa altera xix mensis martii hoc anno - aperte significa­ ha sempre accorda to alie arti belle. vimus: sive enim de Seminariis et de/ studiis clerico- 419 In questa nobile ed ardua missione essa fa tuttavia ram promovendis, sive de alumnis Ordinum regularium aliarumque Sodalitatum religiosarum rite instituendis appello e confida largamente nelTopera delTintero Epi­ loquebamur, non tam peremptorium, ut alunt» Codicis scopate Italiano, affinchè, mediante la coscienziosa eserizione delle norme sopra indicate, anche ai dl nostri praescriptum invocavimus, quam, additâ argumentorum sulla fronte della Chiesa continui a brillare sempre copia, velle Nos diximus, praecipuaque quadam volun­ più fulgida quella aureola gloriosa di cui il suo divin tate. ut linguam latinam uterque clerus haberet scientia Fondatore la voile ricinta, allorchè la fece madré ed et usu perceptam. Qua in re etsi non dubitamus quin lîpiratrice munifica di quell'a rte che « di Dio quasi ndfutura Nobis sit moderatorum diligentia, in quos cura è nepote ». et periculum recidit aptae suorum institutionis, in spem 717 718 V .· ■. SC DE PROPAGANDA FIDE ET SANCTI OFFICII n. 616-617 sacri ordinis succrescentium, nullum tamen non experiri consilium volumus, ut laus illa, quae antehac in utro­ que clero eluxit, perfectioris latinitatis, ne omnino depe­ reat immo etiam, quoad fieri poterit, feliciter augescat. Consentaneum enim est. ut Romanae Curiae. Cancella­ riis episcopalibus, religiosis Sodalitatibus adiutcres seu officiales non desint, qui in decretis sententiisque con­ ficiendis, in epistolarum, quod vocant, commercio, tam decore Latinum tractent sermonem, ut eorum scripta Ecclesiam, optimarum artium altricem, nullo pacto de­ deceant. Itaque haec, quae sequuntur. Motu proprio, aposto­ lica Nostra auctoritate decernimus: L Apud Athenaeum Gregorianum. Societati lesu ite­ rum centesimo ante anno ab Apostolica Sede concredi­ tum. a proximo mense peculiaris esto Schola litteris latinis tradendis. IL Quemcumque Societatis vel Athenaei moderatores ad tale munus, de Nostro consensu, delegerint, is sibi religiose proponat, ut auditores, seu praestantissimorum latinitatis exemplarium commentatione, seu cre­ bris latine scribendi exercitationibus, ad exquisitiorem orationis formam excolat atque evehat, ΠΙ. Eiusmodi litterarum la tinarum curriculum, in praesens atque interim, biennio contineatur. Auditori­ bus, qui, post completum biennium, se, periculo facto, delectis iudicibus probaverint, testimonium, seu diplo­ ma. curriculi egregie peracti tradatur. Quod quidem testimonium, seu diploma, curriculi egregie peracti tra­ datur. Quod quidem testimonium, seu diploma, quicum­ que impetrarint, iidem in certaminibus ad quaevis offi­ cia apud Sacras Congregationes, Curias dioecesanas et Seminariorum ludos consequenda propositis, ceteris pa420 ribus. praeferantur./ IV. Qui, dato post biennium latinae scriptionis expe­ rimento, non modo reliquis condiscipulis praestiterit, sed iudicibus peculiari dignus praemio communiter vi­ sus erit, eundem nomismate aureo donabimus. V. Schola omnibus pateat, ne iaicis quidem homini­ bus exceptis. Eandem celebrari cupimus ab iis etiam Se­ minariorum religiosarumque Sodalitatum alumnis, qui aut domi aut apud alia Athenaea docentur, immo - quod certe emolumento vacuum non foret - vel a sacerdoti­ bus iunioribus. qui Romanae Curiae operam suam na­ vant Episcopi autem Italiae atque exterarum gentium rem dioecesibus suis utilissimam Nobisque pergratam facturi sunt, si quos habent clericos helc disciplinis sa­ cris imbuendos, eorum aliquem, prae ceteris ad latini­ tatis studia propensum. Scholam pro pedi em aperiendam frequentare iusserint Quae quidem supra constituimus, ea rata firmaque sunto, contrariis quibuslibet non obstantibus. Interea, Dei praesidio in primis, praetereaque operae dilecto­ rum filiorum Praepositi Generalis Societatis lesu et Athenaei Gregorian! moderatorum, quorum erga Nos pictas atque observantia est Nobis exploratissima et probata alias haud semel voluntas rerumque agendarum sollertia, ut res ita bene vertat quemadmodum velimus, vehementer confidimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xx mensis octobris anno mdccccxxiv, Pontificatus Nostri tertio.— Pius Pp. XI Ada. IP 4 (1924} 1924 OCT 23-NOV 5 trer directement ou par personne interposée, et à quel­ le part de revenu il a droit? 3° Si le Vicaire Apostolique peut s'attribuer à luimême l'administration et même la revenu de ces biens * 4° Enfin, comment faire quand un missionnaire a acheté une propriété avec son argent, en transgressant la défense faite par l’Art. sus-mentionné du Règle­ ment? Resp. - Aux questions posées, je réponds briève­ ment: Ad 1-, affirmativement, si toutes les dispositioni des règles ont été observées. Ad 2··, négativement, toujours en supposant qu’ont été observées les dispositions des règles. En conse­ quence. le missionnaire n’a droit à aucune part de re­ venus. parce que les biens achetés sont devenus biens ecclésiastiques. Ad 3=“. Le Vicaire Apostolique, non seulement peut, mais doit retenir pour lu! l’administration de ces biens. Ad 41·, le Missionnaire n’étant pas lié par le voeu solennel de pauvreté acquiert validement, mais il trans­ gresse les règles de l’institut, et le Vicaire Aposto­ lique doit veiller, en vertu de l’Art. 210. 7°. soit direc­ tement, soit par le moyen des Supérieurs de l’insliurt, à ce que les règles de l’institut soient observées. Pour donner plus de clarté à ce qui vient d’étre dit, il faut distinguer deux cas: 1° Quand le missionnaire, avec son propre argent, achète des biens pour la Mis­ sion. sans aucune réserve d’usufruit 2° Quand il en­ tend imposer des conditions pour cet achat. 1· Si un missionnaire achète, avec son propre arnt. des biens pour la Mission, et de façon conforme l’Art 165. sans aucune réserve préalable d’usufruit ou autre, les biens s’entendent donnés, et deviennent propieté de la Mission elle-même, et conséquemment biens ecclésiastiques, qui. comme tels, sont sujets à toutes les prescriptions canoniques, et le missionnaire ne conserve aucun droit à leur administration. 2* A. - Si au contraire, le missionnaire entend ache­ ter, avec son propre argent, des biens pour les mettre sous le nom de la Mission, à condition d’en conserver l’usufruit total ou partiel, le Vicaire Apostolique est libre d’accepter ou de refuser ces conditions, selon que dans chaque cas il juge, dans sa prudence, h chose avantageuse ou non à la Mission, ou dangereuse pour l’esprit apostolique du missionnaire. Le mission­ naire ne peut prétendre imposer de telles conditions sans le consentement du propre Ordinaire. B. - Enfin, alors même que Votre Grandeur, en ver­ tu de l’Art. 165, consentirait exceptionnellement à con­ server à quelque missionnaire l’administration des biens achetés avec son propre argent, mais donnés à la Mission, elle aura soin de faire en sorte que les pre­ scriptions voulues par l’Art. 245 du Règlement soient observées, afin qu’il n’arrive pas que les biens laissés à la Mission soient revendiqués par les héritiers appar­ tenant à la famille du missionnaire. • E MIRANDA. De titulo miuionis. B-tsuodoe 1948, p. 62-64. 617 164. 1924 NOV 5.-SC S. OFFICII, DECR. PART.· 616 1924 OCT 23.-SC PROP. FIDE, RESP. PART. * Dubia CIRCA IURA missionariorum societatis PARIS1ENSIS MISSIONUM POSSEDENT»! ET ADMINISTRANDI BONA OECONOMICA Dubia - Votre Grandeur, par lettre du 26 janvier dernier, exposait à cette S. Congrégation de la Propa­ gande quelques doutes sur l’interprétation à donner à l’Art 165 du Réglement de la Société des MissionsEtrangères de Pans. En particulier. Votre Grandeur demandait: 1* Si les biens achetés par les missionnaires avec leur propre argent, mais pour l’usage de la Mission sont des biens ecclésiastiques? 2» Si le mlssionaire a quelque droit à les adminis­ 719 Dissolutio matrimonii valide contracti inter PARTEM NON BAPTIZA TAM ET PARTEM BAPT1ZATAM IN SECTA ANGLICANA Beatissime Pater, Episcopus Helenensls. ad pedes S. V. humillime provolutus, exponit: Die 30 septembris 1919, apud G. G. M. acatholicus non baptizatus, matri­ monium iniit cum F. E. G. acatholica baptiza ta in secta anglicana. coram praecone haeretico, sectae angllcanae. proindeque absque ulla dispensatione obtenta. Die 4 no­ vembris 1920, G. G. M. divortium civile a F. E. G. ob­ tinuit Nunc desiderat G. G. M. catholicam fidem am­ plecti et matrimonium inire cum puella catholica. F. E. G. novas nuptias iam iniit. Quapropter supplicat S. V. ut dispensatio concedatur super vinculo naturali primi matrimonii. Feria IV, die 5 novembris 1924. In Congregatione generali S. R. et U. Inquisitionis. 720 II. S. POENITENTIARIA. PRIVILEGIA O. E. S. A. 1924 NOV 15 proposito suprascripto supplici libello, attentis expositis, praehabltoque RR DD. Consultorum voto, Ετη i ac Revjni DD. Cardinales in rebus Fidei ct morum Gene­ rales Inquisitores decreverunt: « Consulendum SS.mo, pro gratia dissolutionis vinculi naturalis primi matrimo­ nii contracti a G. G. M. cum F. E. G. in favorem fidei ». Insequcnti vero feria V, eiusdem mensis et anni. SS. D. N. D. Pius, divina Providentia Papa XI. in audientia R. P. D. Assessori S. Offici impertita, habita de hac rc relatione, resolutionem EE. Patrum adprobavit et petitam gratiam conccdcrc dignatus est. Contrariis quibuscumque non obstantibus.—Aloisius Castellano, Supremae S. C. S. Officii Notarius. • ER 72 (1925) 188. Adn. J. CREUSEN In NrT 52 (1925) (1925) 20-21 ubi vocrm «apud>. quod In tertia linee documenti iejiau», mmu cx-. tatis. Haec a mc communicanda erant cum Paternitate Tua 1® Saeculo XIX. et etiam XX ante Codicis promulga­ tionem. Episcopi hispani. nulla facta mentione relati Revjna, cui fausta omnia adprecor a Domino, atque permaneo Adictissimus : Maurus M. Serafini, Ab privilegii, consueverunt per circulares Litteras ad Cle­ rum et populum quotannis determinare tempus prae­ O. S. B„ Secr. cepti paschalis adimplendi, a Feria scilicet Cinerum, vel • Procuratori Generali O. F. M. Cap.: AOMCap 41 (1925) 37. a Dominica 1 vel II Quadragesimae usque ad Domini­ Arfn. REGATILLO n.473; AOMCap 41 (1925) 37-38; PrM 14 cam Sanctissimae Trinitatis, vel Festum Sacratissimi (1925) 78. Cordis Jesu. 4.· Promulgato jam Codice Juris Canonici, exorta est controversia Intes hispanos canon istas circa vigorem 622 privilegii Clementis VII. Alii enim credentes privile­ gium adhuc vigere, innitebantur canone 4 ad docendum illud per Codicem non fuisse sublatum. Et alii, e con­ 1924 NOV 28.-SC RITUUM, RESP. PART.® tra. sentientes tale privilegium in usu non esse, eodem Dubia circa officium in commemoratione omnium canone 4 fulti, affirmabant illud per Codicem revivisce­ FIDELIUM DEFUNCTORUM re nullatenus potuisse. 5.· Quia vero fideles solebant et solent in Hispania ubium - Fidelia de Stotzlngen. Abbas Primas Ordinis generaliter adimplere repetitum praeceptum paschale S. D Benedicti. S. Rituum Congregationi sequens dubium pro tempore Quadragesimae, nonnulli Episcopi, inter quos benigna solutione submittit: 727 728 1934 DEC 1 SACRA CONCR. SANCTI OFFICII- Per decretum S. R. C. de die 28 Februarii 1917 [LE 13) Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum in poste­ rum excludit omnia festa duplicia I classis (excepta Do­ minica). Nunc autem dubium ortum est: I Utrum memoratum decretum pro lis Ordinibus et Congregationibus (ex. gr. Carthusianis, Benedictinis, Cisterdcnslbus), qui in recitando officio divino proprium se­ quuntur ritum, a ritu romano omnino diversum, mutare voluit pro ipsis hunc ritum? II Utrum, hoc ritu proprio non mutato, supradictuxn decretum pro ipsis statuere tantum voluerit, ut in poste­ rum. sicut in universali ecclesia, sic etiam pro illis con­ gregationibus Commemoratio Omnium Fidelium Defun­ ctorum aequlparnnda sit duplicibus I classis? Rbp. - Et S. Rituum Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis, respondendum ctnsuit: Ad I: negative. Ad Π: affirmative ct ad mentem et mens est: nempe uniuj tantum officii _pro defunctis persolutio sit in prireta recitatione ad libitum cujuscumque monachi; in pu­ blira vero recitatione sit de praecepto post liberam accep­ tationem capituli generalis, furta morem, semel pro sem­ per faciendam. Atque ita rescripsit ct declaravit. Die 28 Novembris 1924— A. Card. Vico, cp. Portuensis. Praef. Alexander Verde. Secr. • Prot. N. 216/24: AOSB 28-34 (1920-26) 126-127. SACRA POENTTENTIARIA n. 623-624 « X. Miraculum in se nude sumptum, - scilicet prout est factum sensibile quod soli potentiae divinae attribui potest praecisione facta tum ab eius significatione sym­ bolics, tum ab exigentiis subiectivis hominis, - non prae­ bet solidum argumentum Revelationis. ■ XI. Praxis religiosa legitima non est fructus cer­ titudinis quam homo habet de veritate, sed, contra, medium unicum obtinendi de hac veritate certitudinem. « ΧΠ. Etiam post fidem conceptam, homo non debet quiescere in dogmatibus religionis, eisque fixe et im­ mobiliter adhaerere, sed semper anxius manere pro­ grediendi ad ulteriorem veritatem, nempe evolvendo in novos sensus, immo et corrigendo id quod credit. < Eminentissimi ac Reverendissimi Domini Cardina­ les una mecum Inquisitores Generales, praehabilo D. D. Consultorum voto, respondendum decreverunt: c Propositiones delatas, prouti iacent, in globo esse « iam a Concilio Vaticano et a Sancta Sede proscriptas « ct damnatas vel viam sternentes ad easdem proposi« tiones iam proscriptas et damnatas ». « Haec pro meo munere Amplitudini Tuae signifi­ cans, fausta cuncta atque felicia a Domino adprecor. R. Card. Merry del Val ». • Ordinario CoriMpItemi: Doc. Cath. 13 (1925) 771*772. Adn. ME 37 (1925) 194-195. 623 624 1924 DEC l.-SC S. OFFICII, LIT. PART.· Propositiones damnatae DE RE PHILOSOPHICA ET THEOLOGICA Romae, 1 decembris 1924. niujtrüsimc ac Reverendissime Domine. In generali consessu habito Feria IV, die 19 nuper elapsi mensis in Suprema Congregatione S. O. propositae et ad truti­ nam revocatae sequentes propositiones ab Amplitudine Tua denunciatae: < 1. Conceptus seu ideae abstractae per se nullo mo­ to possunt constituere imaginem realitatis rectam atque fidelem, etsi partialem tantum. < II. Neque ratiocinia ex eis confecta per se nos du­ cere possunt in veram cognitionem eiusdem realitatis. < III. Nulla propositio abstracta potest haberi ut im­ mutabiliter vera. < IV. In assecutione veritatis, actus intellectus, in se sumptus, omni virtute specialiter apprehensiva destitui­ tur. neque est instrumentum proprium et unicum huius assecutionis, sed valet tantummodo in complexu totius actionis humanae, cuius pars et momentum est, cuique soli competit veritatem assequi et possidere. V. Quapropter veritas non invenitur in ullo actu particulari intellectus, in quo haberetur < conformitas cum obiecto », ut aiunt Scholastici, sed veritas est sem­ per in fieri, consistitque in adaequatione progressiva intellectus ct vitae, scilicet in motu quodam perpetuo, quo intellectus evolvere et explicare nititur id quod parlt experientia vel exigit actio: ea tamen lege ut in toto progressu nihil unquam ratum fixumque habeatur. « VI. Argumenta logica, tum de existentia Dei. tum de credibilitatc Religionis Christianae, per se sola, nullo pollent valore, ut aiunt obiectivo: scilicet per se nihil probant pro ordine reali. t VII. Non possumus adipisci ullam veritatem pro­ prii nominis quin admittamus existentiam Dei, immo et Revelationem. < VIII. Valor quem habere possunt huiusmodi argu­ menta non provenit ex eorum evidentia seu vi dialec­ tica, sed ex exigentiis < subiectivis » vitae vel actionis, quae ut recte evolvantur sibique cohaereant, his veritatibus indigent < IX Apologesis illa quae procedit < ab extrinseco », — scilicet ea quae a cognitione naturali factorum hi­ storicorum. relatorum in Libris Sacris, praesertim in Evangelio, ascendit, mediante ratiocinio, ad stabiliendum eorundem factorum character supernaturale et divinum, unde tandem concludit Deum esse auctorem revelatio­ nis quam muniunt - est methodus infirma puerilisque. r.eque respondet legitimis exigentiis humanae mentis qualis est hodie. 1924 DEC 1.-SACRA POEN.» FACL'LT. PART.· Facultates confessards TRIBUTAE DURANTE IUBILAEI ANNO I. FACULTATES OMNIBUS CONFESSARUS PEREGRINIS CONCESSAE II. FACULTATES ALIQUIBUS TANTUM CONFESSAHIIS CONCESSAE ΙΠ. MONITA DE ÜSÜ HARUM FACULTATUM Facoltâ concesse a tutti i confessori pellegrini dei Giubileo. Facultates speciales, quae tribuuntur omnibus con­ fessoriis peregrinis, qui iam in sua dioecesi rite appro­ bati sint pro utroque sexu. 1. Absolvendi, in foro conscientiae et sacramentali tantum, quaslibet personas sibi confitentes a quibusvis ecclesiasticis censuris a iure reservatis aut Ordinario aut, etiam speciali modo, Romano Pontifici, dummodo publicae non sint; nec non ab omni peccato excessuque quantumvis gravi, etiam S. Sedi reservato; iniunctis salutaribus paenitentils atque aliis de iure iniungendis. Ne absolvant igitur, nisi in adiunctis atque ad prae­ scriptum can. 2254, illos qui irretiti sint aliqua censura quovis specialissimo modo Romano Pontifici reservata; possint tamen absolvere a censura can. 2367 in conies­ sa num lata, qui reus sit absolutionis proprii complicis in peccato turpi semel aut bis tantummodo attentatae contra vetitum can. 884. 2. Dispensandi in foro sacramentali tantum, commu­ tando in alia pia opera, ex iusta et probabili causa, omnia et singula vota prirara, etiam iurata, exceptis lis votis privatis quae can. 1309 Apostolicae Sedi reservan­ tur; itemque exceptis iis quorum dispensatio vergeret in detrimentum tertii, aut commutatio minus arceret a peccato quam ipsum votum. 3. Dispensandi super visitatione quattuor Basilica­ rum cum singulis peregrinis, qui vel ob paupertatem vel ob aliam gravem causam in Urbe consistere tamdiu nequeant; scilicet contrahendo vel reducendo ad tres saltem dies visitationes, vel has pro suo prudenti ar­ bitrio in alia pia opera commutando. Facolcà speciali che si conccdono ad alcuni (non più di dieci per ciascuna diocesi) confessori, pei pelleprinapgi cui prendono parte. Facultates speciales, quae aliquibus (Decem) Con­ fessoris peregrinis, ab hac S. Paenitentiaria vel ab Epi­ scopo proprio selectis, tribuuntur ad confessiones so­ ciorum peregrinorum accipiendas. 1. Absolvendi in foro sacramentali tantum, non so­ lum a censuris et excessibus occultis, prout statuitur sub η. I. 1, pro omnibus confcssariis peregrinis, sed 730 SACRA POENITENTIARIA. CONDITIONES IUBILAEI η. «5 etiam a censuris, quae sint publicae in locis ubi com­ morati sunt paenitentes vel ibi nominatim declaratae sint aut quamvis delictum ad iudiccm fori externi iam fuerit deductum, dummodo sint sincere parati quodvis mandatum demisse accipere fideliterque adimplere et scandalum reparare. Moneantur tamen hi publice cen­ surât! de libello S. Paemtentiariae omnino submittendo, quo. expresso nomine, cognomine et dioecesi paenitentis ipsaque censura cum testimonio concessae absolutionis, postuletur expeditio Rescripti Ordinario remittendi. Ne absolvant tamen, nisi ad tramitem can. 2254. praelatos cleri saccularis ordinaria Jurisdictione praeditos superioresque maiores religionis exemptae, qui in censuras speciali modo Romano Pontifici reservatas publice inddennt. 1 Dispensandi, pro foro conscientiae et in sacramentali confessione tantum, constitutos m sacris, ad ordines tantum exercendos, ab irregularitatibus ex delicto oc­ culto. non exclusa irregularitate ex homicidio volun­ tario aut abortu, de qua in can. 985, 4. iniuncto in hoc casu onere recurrendi intra mensem ad Sacram Paenitentlariam et standi cius mandatis. 3. Dispensandi in foro sacramentali tantum in alia pia opera, ex iusta et probabili causa, commutando omnia ac singula rota privata, iurata quoque et etiam Sedi Apostolicae reservata. Similiter possint commu­ tando dispensare votum castitatis perpetuae, ac perfec­ tae. etsi fuerit ab origine publice emissum in professione religiosa etiam sollemni et firmum manserit, aliis huius professionis votis relaxatis. Nullatenus tamen ab eodem illos dispensare possint, qui vi ordinis sacri ad legem caelibatus tenentur, etiamsi ad statum laicalem redacti sint A dispensatione votorum se abstineant si dispen­ satio tertio praeiudicium afferat ac minus arceat a peccato quam ipsa dispensatio. 4. Dispensandi, pro foro conscientiae et in actu sacramentalis confessionis tantum, ab occulto impedi­ mento consanguinitatis in tertio vel secundo gradu col­ laterali. etiam attingente primum, quod ex generatione illicita proveniat, solummodo ad matrimonium convalidandum. non vero ad contrahendum vel sanandum in radice. 5. Dispensandi ab occulto criminis impedimento, neu­ tro machinante, sive agatur de matrimonio contracto sive de contrahendo, iniuncta, in primo casu, privata renovatione consensus secundum can. 1135; imposita, in utroque, gravi ac diuturna paenitentia salutari. ΙΠ 1924 DEC 3 7. Ne absolvant eos qui sectis vetitis, massonlcb aliisve id genus nomen dederint, etiamsi occulti siri, nisi scandalum reparaverint et a quavis activa coope­ ratione vel favore suae cuiusque sectae praestando ces­ saverint ; ecclesiasticos et religiosos, quos sectae ascrip­ tos noverint, ad can. 2336 n. 2 * , denuntiaverint libros, manuscripts et signa, quae eandem sectam respicant, quotiescumque adhuc retineant, absolventi tradiderint aut se ea tradituros vel destructuros serio promisenrx imposita, pro modo culparum, gravi paenitentia sa­ lutari. 8. A lectione librorum prohibitorum ne quemquam absolvant, nisi is libros, quos penes se retinet. Ordina­ rio aut confessario tradiderit aut se eos traditurum vel destructurum serio promiserit. 9. Ab occultis censuris ob partem laesam incursis ne absolvant, nisi prius paenitens parti laesae satisfecerit aut serio promittat se, quamprimum poterit, satisfactu­ rum. 10. Violantibus clausuram monialium ob malam fi­ nem, in casibus etiam occultis, prohibeant sub poena reincidentiae. quominus in posterum accedant ad mo­ nasterium illud eiusque ecclesiam. 11. Eos, qui bona vel iura ecclesiastica sine venia acquisiverint. ne absolvant nisi aut iis restitutis ari compositione quam primum a competente auctoritate postulata, aut promissione sincere facta eandem postu­ landi. 12. Non praetermittant suam cuique paenitenti salu­ tarem paenitentiam sacramentalem imponere, etiamsi sibi coniicere iure liceat paenitentem plenissimam iubi­ laei veniam esse consecuturum. 13. Confessio et communio ad lucrandam iubilaei in­ dulgentiam nihil refert, utrum visitationibus quatuor Basilicarum antecedant, interponantur vel succedant; unum necesse est, ut postremum ex praescriptis opus, quod etiam communio esse potest, in statu gratiae ad can. 925 n. 1 compleatur. Ab obligatione praescriptae confessionis nullum ne exsolvant; neque fas est, nisi agatur ce impeditis, communionem in alia pia opera commutare. 14. Ne ullum dispensent a precibus, quae ceteroquin a visitatione separari quidem possunt, ad mentem Sum­ mi Pontificis fundendis. In commodum tamen aegroto­ rum eas liceat imminuere aut commutare. 15. Visitationem Basilicarum ne commutent in aha opera quae ad peragenda paenitens sit alio obligationis propriae dictae titulo astrictus; et sciant se conscien­ tiam suam oneraturos, si inconsulto aut sine iusta causa paenitentem ex eiusmodi visitationibus exemerint Datum Romae, ex aedibus Sacrae Paenitentiariae. die 1 mensis decembris anno Domini MDCCCCXXIV.— O. Card. Giorgi, Paenitenliarius Maior. S. Fagiolo, S Paenit. a Secretis. Monita de usu facultatum confessoriis peregrinis tributarum 1. His facultatibus specialibus confessorii peregrini ubicumque in Urbe et suburbio, servatis can. 908-910 et de consensu rectorum ecclesiarum, cum sociis peregri­ nis uti poterunt, ita tamen ut eas valide exercere va­ • ME 37 (1925) 200 204. leant. si unus vel alter peregrinus non socius cum pe­ regrinis sociis ad ipsos confitendi causa accedat. 2. Item his facultatibus tantummodo uti poterunt er­ ga paenitentes, qui ad confitendum accedant ea mente 625 et sincera voluntate. ut iubilaei veniam consequantur; attamen si paenitens. mutato proposito, ab acquirenda indulgentia iubilaei destiterit atque cetera opera im­ 1921 DEC 5.-SACRA POEN\ INDULT. PART? perata intermiserit, omnes absolutiones censurarum, si excipias quae ad remcidentiam datae sint, itemque Commutatio conditionum ad lucrandum fubilaeum pro commutationes et dispensationes concessae in suo ro­ IIS QUI PEREGRINOS IUVANT bore permaneant 3. Similiter his facultatibus lemel cum singulis paePreces. - La G i unta diocesana di Roma ed il Segrenitentibus uti poterunt quamvis indulgentia iubilatariato eretto nella medesima per Vanno santo. prega rls. iteratis operibus, pluries acquiri possit in suffra­ questo Comitato (centrale per Vanno santo) di domangium defunctorum. dare alla S. Penitcnzieria uno speciale induito a favore 4. Firmae et immutatae remaneant facultates, quas dei soci delle Associazioni cattoliche Romane che si omnes confessorii peregrini per S. Paenitentiariam vel presteranno per Tassistenza dei pellegrini a fine di alio legitimo modo consecuti sunt vel consequentur. rendere sempre più volenteroso e numeroso il loro concorso ai gravosi incarichi che debbono assumere anche 5. Haereticos et schismaticos, qui fuerint publice con la perdita di intere giornate di lavoro. dogmatizantes, ne absolvant nisi ii, praeter haeresis et schismatis abiurationem, saltem coram ipso confessario Aggiunge che sarebbe oltremodo efficace che il de­ factam, scandalum, ut par est, reparaverint. siderato induito commutasse due delle venti virile prescriite alie quattro basiliche, in una giorna Ia di as6. Pnriter confessorium reum absolutionis proprii «ùtenza ai pellegrini in una delle quattro Basiliche. o complicis in peccato turpi ne absolvant, nisi Impositis m una stazione ferroviaria. o in uno dei centri d’infortum remotione occasionis relapsus, tum obligatione non mazioni. o nelle adunanze preparatorie ed altri servizi. audiendi neque absolvendi proprium complicem, nisi secus immineat periculum infamiae et scandali, tum con la condizione di una visita alia Basilica più vicina onere eum ipsum monendi, si redierit, attentatos abso­ e con Vosservanza di tutte le prescrizioni inerenti. lutiones Invalidas fuisse. Rescriptum. - Ex audientia Sanctissimi, die 5 dec. 73! 732 1924 DEC 17-1925 IAN 19 VIC. URBIS-SC S. OFFICII ET RELIGIOSORUM 1924. Sanctissimus benigne annuit pro gratia in omnibus iuxta preces.—O. Card. Giorgi. P. M. • ME 37 (1925) 81. 626 1924 DEC 17.-VIC. URBIS, NOTIF. PART.· AdMISSIO SACERDOTUM AD CELEBRATIONEM MISSAE IN ECCLESIIS URBIS t Più volte i nostri Antecessori emanarono dispo­ sizioni relativamente all’ammissione dei Sacerdoti alia celebrazione della S. Messa nelle Chiese ed Oratori di questa Alma Città. L’esperienza ha dimostrato quanto tali disposizioni fossero necessarie al mantenimiento della disciplina c al decoro dei carattere sacerdotale e Noi riteniamo doveroso insistere perché le medesime vengano mantenute nel loro pieno vigore e ne sia incul­ cata 1’osservanza. < In nome pertanto e con Fautorità del S. Padre. derogando anche, se fosse necessario, alie generali canoniche disposizioni in proposito, ordiniamo quanto se< I. Da tutti i sacerdoti romam o domicillati in Roma deve esigersi il documento in iscritto della facoltà di celebrare da Noi loro accordata e debitamente rinnovata alia rispettiva scadenza. < II. I sacerdoti forastieri, benchè conosciuti dai Rettori o Sa grosta ni delle Chiese, non potranno ammettersi a celebrare se non esibiscano la licenza scritta dei Vicariato. Si potrà solo permettere ai medesimi di celebrare subito dopo il loro arrivo e per quei giorni, in cui, essendo chiusi gli uffici dei Vicariato. non sia loro possibile munirsi dei relativo permesso, purchè presentino le lettere autentiche e tuttora valide dei proprio Ordinario: in questo caso il Rettore della Chie­ sa dovrà apporre suile lettere stesse 1'attestato della seguita celebrazione con il timbro della Chiesa. c III. I Sacerdoti forastieri che non siano muniti delle lettere autentiche dei proprio Ordinario non po­ tranno in alcun modo essere ammessi a celebrare. c IV. Non si permetterà la celebrazione dei Divini Misteri a quei Sacerdoti, i quali si presentassero senza il conveniente abito ecclesiastico o senza la tonsura. < V. Lc stesse disposizioni drovranno osservarsi da tutti coloro che godono dei privilegio delToratorio pri­ vato. sia per la scelta dei Cappellano. sia per ammettere altri Sacerdoti alia celebrazione. < VL Nelle Chiese e Cappelle di Comunità femmlnili la Suora incaricata della Sagrestia ritirerà dai Sa­ cerdoti che domandassero di celebrare la relativa li­ cenza per farla esaminare dal Rettore della Chiesa o dal Cappellano ordinario della Comunità stessa, il qua­ A N N U S 628 1925 IAN 19.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· brXLTVM CONCEDENDI LITTERAS DIMISSORIAS SUPERIORI SO­ CIETATIS IN COMMUNI VIVENTIS SINE VOTIS, ET SANANDI PRAECEDENTES CONCESSIONES, DATUM Preces - Beatissime Pater, II Procuratore Generale della Congregazione (senza voti) dei Missionari del Prezosissimo Sangue, prostrato al bacio dei Sacro Piede, η. 626-628 le non potrà essere nominato senza il nostro esplicito consenso. « VII. In tutte le Sagrestie delle Chiese, Oratori pubblici, Cappelle di Comunità si terrà un libro nel qua­ le giorno per giorno verranno notati i nomi dei Sacerdoti celebranti, sia ordinariamente che straordinariamente. Da questo libro dovranno ogni mese compilarsi le note da trasmettere al Vicariato. I Rettori che scientemente omettessero in detta nota il nome anche di un solo Sacerdote celebrante o il numero delle volte in cui ha celebrato incorreranno ipso facto la sospenslone a Di­ vinis. « Vili. Tanto dei libro dei Sacerdoti celebranti quan­ to dei registri delle Messe dovrà farsi immediata presentazione allOfficiale dei Vicariato, che da noi autorizzato, ne facesse richiesta. « IX. A chiunque contra w en isse alie suddette dispo­ sizioni. sarà inflitta una multa di L. 25 e, in caso di ripetuta mancanza, altre pene a nostro arbitrio, non esclusa la sospensione a Divinis, qualora trattisi di Sa­ cerdoti. « X. Tutte le procedenti disposizioni. per espressa volontà del Santo Padre, valgono anche per i Rettori delle Chiese dei Regolari o per qualsiasi altra ragione esenti (can. 804. § 3). < XI. La présenté notificazione dovrà tenersi affissa in luogo visibile nelle Sagrestie. perché nessuno possa allegarne ignoranza ». • ME 37 (1925) 99-100. 627 1924 DEC 21.-SC S. OFFICD, RESP. PART. Impedimentum disparitatis cultus tenet catholicos, non VERO ACATHOLICOS, NISI ΒΑΡΠΖΑΤΙ IN ECCLESIA CATHOLICA. AUT AD EAST CONVERSI FUERINT Illtne et Revrne Domine: Allatae sunt Supremae huic Congregationi Sancti Officii preces Amplitudinis Tuae quibus petis num im­ pedimentum disparitatis cultus, de quo in Can. 1070 CJC restringatur ad matrimonium catholicorum cum non baptizatis, an etiam applicandum sit ad matrimonia baptizatorum acatholicorum cum non baptizatis- Signi­ fico Tibi, nomine eiusdem Congregationis, impedimen­ tum hoc ad normam ipsius Can. 1070 tenere catholicos, non autem acatholicos, nisi hi fuerint baptlzati in Ec­ clesia catholica aut ad eam conversi. Res adeo clara est, ut nullum de ea dubium habere liceat Et fausta cuncta atque felicia Tibi a Domino adprecor. Amplitudini Tuae Revmae Addictissimus R. Card. Merry del Val. • Ordinario Friburçansl: AKKR 105 (1925) 202. 19 2 5 umilmente espone che è cessata la facoltà data al Su­ periore Generale di questa Congregazione con Rcscritto N. 324/09. dei 9 Febbraio 1909, di concedere Lettere Dimissoriali a favore di quindici dei suoi alunni. Quindi ne implora la rlnnovazione per un numero anche maggiore di all levi. Inoltre si sente in dovere di notare che a sci dei detti quindici alunni fu data la Dimissoria prima della promulgazione dei Codice di Diritto Canonico; cinque di essi la cbbero dopo il 1918, nella persuasione che il Privilegio continuasse, nonostante il canone 9u4. n.· 4. Sorto poi il dubbio. e risoluto favorcvolmente dai 734 n. 629-632 SC ORIENTALIS - S. ΡΟΕΝΤΓ. - SC RELIGIOSORUM competenti, si diedero Dimissorie anchc agli ultimi quattro Ordinandi; ma ora si apprende che in realtâ u privilegio era cessato in forza di detto canone. Stando cosi le cose, lOratore supplica caldamente per una benigna sanatoria. Che della grazia ecc. Refcr. - Vigore specialium facultatum a Ssrho Dno Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Reli­ giosorum Sodalium praeposita, attentis expositis atque sanatis omnibus quae in casu sanabilia sunt ac sana­ tione indigent, benigne annuit pro gratia iuxta preces ad alios triginta casus; servata in reliquis forma et tenore praecedentis concessionis. Contrariis non obstan­ tibus quibuscumque. Datum Romae, die 19 Ianuarii 1925.—C. Card. Lau­ renti, Praef. Maurus M. Serafini, Ab. O. S. B., Secr • Prof. N. 39325. Ex Arohiro CPPS. K 1925 IAN 24.-CONV. c. BAVARIA. AAS 17 (1925) 55-56 RATIHABITIO CONCORDATI CUM BAVARLA qbeto Am Samstag, den 24. lanuar 1925 mittags 12 Uhr sind Seine Exzellenz der Apostolische Nuntius Mon­ signore PACELLI. Erzbischof von Sardes und der Ministerpriisident und Staatsminister des Aeussem Dr HELD im Ministerium des Aeussem zu München zusammengekommen, urn die Ratifikationsurkunden zu dem zwischen Seiner Heiligkeit PAPST PIUS XL und dem Staatc BAYERN abgeschlossen Konkordat vom 29. Marz 1924 nach Massgabe des Art 16 dieses Konkordats auszutauschen. Nachdem die Ratifikationsurkundem vorgelegt und fur richtig befunden worden waren. wurden in Gegenwart der Staatsminister Gùrtner. Stützel, Dr Krausneck, Oswald, Fehr und Dr von Meincl, des Staatsrats Im Staatsministerium des Aeussem Dr SchmelzJe. des Sjaatsrats im Staatsministerium fur Unterricht und Kultus Korn und der beteiligten Ministerialreferenten die Urkunden ausgetauschL Zu Urkund dcssen 1st dieses Protokoll in doppelter Urachrift gefertigt, genchmigt, unterzeichnet und mit den Slegeln versehen worden.· München, den 24- Januar 1925—Eugen Pacelli. Erz­ bischof von Sardes, Apostolischer Nuntius. Dr. Hein­ rich Held. Bayr. Ministerprâsident Ali Protokollführer Paul Freiherr von Stengel. Ministerialrat 1925 IAN 24-FEB 5 cepto communionis paschalis satisfacere, si alieno rita communicent ». Prout refertur a H. CICOGNANI, Commentarium ad Utraa | Codici», Romae 1925. p. 339. Ada. H. CICOGNANI. op. ei toe dt. «ui Y«fQ ia subsequentibu» eiusdem operis editionibus relata »n» et resolutionem delevit; REGAT ILLO 631 1925 IAN 29.-SACRA POEN., RESP. PART.· DUBIUM CIRCA CONDITIONEM CONFESSIONIS LUCRANDUM AD lUBILAETH Ad Dubium sic propositum: < Ut magis ad conver­ sionem exstimulentur ac fructum plenioris reconcilia­ tionis statim percipiant. Const. Siumquam [LE 605] per­ mittit ut qui praeceptum communionis paschalis negle­ xerint, possint una communione praecepto paschalis et praeceptae pro lubilaeo communionis condicioni satisfa­ cere. Sufficit quoque ad iubilaeum lucrandum praecepti viatici susceptio. Nihil autem dicitur dc confessione. Debentne isti peccatores conversi vel isti aegroti bu con­ fiteri ut lucrentur iubilaeum? Resp. - Dic 29 ianuarii respondit S. Paenitentiaria* < Prout proponitur, affirmative ». • PrM 14 (1925) 38. Adn. PrM 14 (1925) 38. 632 1925 FEB 5.-SC BEL. RESP. AAS 17 (1925) I·? DUBIUM De religiosis professis votorum temporariorum e? AMENTIAM INCIDENTIBUS Cum aliquando accidat ut Religiosus, vel Religiosa, perdurante triennio votorum quod ex praescripto can. 574 cuicumque professioni perpetuae aut solemn! prae­ mitti debet, in amentiam incidat, ita ut, elapso triennio, cum sui compos non appareat, ad professionem admiti nequeat, quippe qui actus huiuscemodi non sit capax, dubitatum est quid tali occurrente casu agendum sit Cum autem res in praxi non levis momenti videre­ tur. Sacra Congregatio, praehabito voto plurium Con­ sultorum. sequentia dubia Emorum Patrum iudicio subiecit: • Sabato 24 Gcnnaio 1925. a mezzodl. Sua Eccellenza Monsignor Pacelli. Areivescovo di Sardi e Nunzio Apo­ I. - « Utrum Professus votorum simplicium ln Οτ­ stolico. ed 11 Présidente del Consiglio dei Ministri e Mi­ ι dine vel in Congregatione, qui durante triennio amens nistro degli Este ri Dr. Held sl sono rluniU nel Ministero < evaserit, iudicio medicorum etiam insanabiliter, ροδ­ degli Esîen in Monaco, per procedere allo scambio degli Istrumenti dl ratifica del/Concordato concluso tra Sua ί sit, finito triennio, ad suos vel ad saeculum remitti, Santitâ 11 Papa Pio XI e lo Stato Bavarcse il 29 Marzo < an vero debeat in Religione retineri »: 1924, a norma dell’articolo 16 del Concordato stesso. et quatenus negative ad primam partem, affirmative Dcpochè gli anzidetti Istrumenti di ratifica sono stati ad secundam: esibiti e trovatl in regola. si è elfettuato lo scambio def IL - · Qualis sit praedicti Religiosi conditio iuridica. medesimi alia pnsenza del Mlnistn dl Stato G Ortner. Stützel. Dr. Krausneck. Oswald. Fehr e Dr. von Meinel. < et ad quid teneatur Religio in casu ». del Consigliere dl Stato nel Ministero degli Ester! Dr. Porro Emi Patres Sacrae Congregationis Sodalium Schroelile. del Consigliere dl Stato nel Ministero dclReligiosorum Negotiis praepositae, in plenario coetu ha­ Hslruilonc pubblica e del Culto Korn e dei riipettlvt latori ministerial!. bito ad Vaticanum die 28 novembris 1924, re mature perpensa, respondendum censuerunt: In fede dl che si è redatto In dopplo originale 11 sente processo verbale. che è stato approvato, sottoscritto < Adi: Negative ad primam partem, affirmative ad e munito del sigilli. secundam ». Adn. Vldt Concordatum sub die 1924 Mar. 29: LE 586. Ad II: Religiosus de quo agitur in dubio I. pertinet ad Religionem in eo statu in quo erat quando mente captus est, et Religio tenetur erga eum ad eadem officia ad quae tunc tenebatur ». 630 Facta autem de omnibus relatione Sanctissimo Do­ mino Nostro Pio divina Providentia PP. XI. ln audien­ tia habita ab infrascripto P. Abbate Secretario die 30 1925 IAN 26.-SC ORIENTALIS, RESOL. PART.· novembris 1924, Sanctitas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est Orientales satiactunt prafxepto communionis pascha­ Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis lis SI COMMUNICENT ALIENO RITU de Religiosis, die 5 februarii 1925.—C. Card. Laurenti. Praef. Maurus M. Serafini, Abb. O. S. B., Secr. In coctu Plenario S. Congr. pro Ecclesia Orientali, die 26 Ianuarii. anni 1925 celebrato, in quo ad non­ Adn. J. CREUSEN ln NrT 52 (1925) 331-333; Ph. MAROTO nulla dubia discussa circa interpretationem canonis 866. ‘n CpR 6 (1925) 170-179; REGATILLO n. 317; IP 5 (1925) 5; declaratum fuit: · tum orientales, tum latinos praeME 37 (1925) 73-75; PrM 14 (1925) 34. 735 736 CONCORDATUM CUM POLONIA 1925 FEB 10 633 1915 FEB 10.-CONV. c. POLONIA. AAS 17(1925)273-286 INTER SANCTAM SEDEM ET POLONIAE REMPUBLICAM SOLLEMNIS CONVENTIO Au nom de la Très-Sainte ct Indivisible Trinité. Sa Sainteté le Pape Pie XI ct le Président de la République de Pologne M. Stanislas Wojciechowski, Animés du désir dc déterminer la situation dc l'Eglise Catholique en Pologne et d’établir les règles qui régiront d’une manière digne et stable les affaires eccl&astiqucs sur le territoire de la République. Ont décidé à ces fins de conclure un Concordat. En conséquence Sa Sainteté le Pape Pic XI ct le Président de la République de Pologne M. Stanislas Wojciechowski, ont nommé leurs Plénipotentiaires res­ pectifs. Sa Sainteté: Son Eminence Révérendissime le Cardinal Pierre Gasparri, Son Secrétaire d’Etat; Le Président de la République: Son Excellence M. Ladislas Skrzynski, Ambassadeur de b République de Pologne près le Saint-Siège; M. le Professeur Stanislas Grabskl. Député à la Diète de Pologne, ancien Ministre des Cultes et de l'instruction Publique. Les Plénipotentiaires surnommés, après l’échange de leurs pleins pouvoirs, ont arrêté les dispositions suivan­ tes, auxquelles désormais les hautes Parties contractanΕ4 tes s’engagent à se conformer./ Article I. L’Eglise Catholique, sans distinction de Rites, jouira dans la République de Pologne d’une plei­ ne liberté. L’Etat garantit à l’Eglise le libre exercice de Son pouvoir spirituel et de Sa juridiction ecclé­ siastique, de même que la libre administration et ges­ tion de Ses affaires et de Ses biens, conformément aux Lois divines et au Droit Canon. Article IL Les Evêques, le Clergé et les fidèles com­ muniqueront librement et directement avec le SaintSiège. Dans l'exercice de leurs fonctions, les Evêques communiqueront librement et directement avec leur Clergé et leurs fidèles et publieront de même leurs instructions, leurs ordonnances et leurs lettres pasto­ rales. Article III. Afin de maintenir les relationis amicales entre le Saint-Siège et la République de Pologne, un Nonce Apostolique résidera en Pologne et un Ambas­ sadeur de la République résidera auprès du Saint-Siè­ ge. Les pouvoirs du Nonce Apostolique en Pologne s’étendront sur le territoire de la Ville Libre de DantArticle IV. Les autorités civiles prêteront leur apgui à l’exécution des décisions et des décrets ecclésias­ tiques: o) au cas de destitution d’un ecclésiastique, de w privation d’un bénéfice de l’Eglise. après promulga­ tion d’un décret canonique relatif à la destitution ou privation susmentionnées, ou au cas de défense du port de l’habit ecclésiastique; b) au cas de perceptions de taies ou prestations destinées à des buts ecclésiastiques et prévues par les lois de l’Etat; c) dans tous les autres cas prévus par les lois en vigueur. Article V. Les ecclésiastiques jouiront dans l’exer­ cice de leur ministère d’une protection juridique spécia­ le. A l’égal des fonctionnaires de l’Etat, ils bénéficieront du droit d’exemption de la saisie judiciaire pour une partie de leurs traitements. Les ecclésiastiques ayant reçu les ordres, les religieux ayant prononcé leurs Π voeux, les élèves des Séminaires et les no/vices. qui se iraient présentés aux Séminaires et aux Noviciats avant une déclaration de guerre, seront exemptés du .«ervice militaire, excepté les cas de levée en masse. Dans ces derniers cas les prêtres ordonnés exerceront dans l’armée leur ministère, sans qu'il soit porté préju­ dice, cependant, aux intérêts des paroisses, tandis que •es autres membres du Clergé seront affectés au servi­ ce sanitaire. Les ecclésiastiques seront libérés des fonc­ tions civiques, incompatibles avec la vocation sacer­ dotale. telles que celles de jurés, de membres des Tri­ bunaux, etc. Article VI. L’immunité des églises, des chapelles et des cimetières est assurée, sans que cependant la sé­ curité publique ait à en souffrir. Article VII. Les armées de la République de Pologne jouiront de toutes les exemptionis qui sont accordées aux armées par le Saint-Siège, selon les prescriptions du Droit Canon. En particulier, les aumôniers auront, par rapport aux militaires et à leurs familles, les droits de curé et exerceront les fonctions de leur ministère sous la juridiction d’un Evêque d’Armée, qui aura le droit de les choisir. Le Saint-Siège permet que ce Clergé, en ce qui concerne son service militaire, soit soumis aux autorités de l’Armée. Article VIII. Les dimanches et le jour de la fête nationale du Trois Mai, les prêtres officiants réciteront une prière liturgique pour la prospérité de la Républi­ que de Pologne et de son Président Article IX. Aucune partie de la République de Po­ logne ne dépendra d’un Evêque dont le siège se trouve­ rait en dehors des frontières de l’Etat polonais. La Hié­ rarchie catholique dans la République de Pologne sera constituée comme suit: A) - Rite latin I. Province ecclésiastique de Gniezno et Poznan : Ar­ chidiocèse de Gniezno ct Poznan. Diocèse de Chelmo. Diocèse de WloclawekJ 276 II. Province ecclésiastique de Varsovie: Archidiocè­ se dc Varsovie. Diocèse de Plock. Diocèse de Sandomierz. Diocèse de Lublin. Diocèse de Podlachie. Dio- III. Province ecclésiastique de Wilno: Archidiocèse de Wilno. Diocèse de Lomza. Diocèse de Pinsk. IV. Province ecclésiastique de Lwôw: Archidiocèse de Lwôw. Diocèse de Przemysl. Diocèse de Luck. V. Province ecclésiastique de Cracovie: Archidiocè­ se de Cracovie. Diocèse de Tarnôw. Diocèse de Kielce. Diocèse de Czestochowa. Diocèse de Silésie. B) - Rite greco-ruthêne Province ecclésiastique de Lwôw: Archidiocèse de Lwôw. Diocèse de Przemysl. Diocèse de Stanislawôw. O - Rite arménien Archidiocèse de Lwôw. Le Saint-Siège ne procédera à aucune modification de la hiérarchie ci-dessus ou de la circonscription des provinces et diocèses, sinon en accord avec le Gou­ vernement polonais, sauf les petites rectifications de limites exigées par le bien des âmes./ Article X. La création et la modification des béné­ fices ecclésiastiques, des Congrégations et Ordres reli­ gieux. ainsi que de leurs Maisons et établissements, dépendra de l’autorité ecclésiastique compétente, la­ quelle, toutes les fois que les dites mesures entraîne­ raient des dépenses pour le Trésor dc l’Etat, y procé­ dera après entente avec le Gouvernement Les étran­ gers ne recevront pas la charge de supérieurs des Pro­ vinces des Ordres religieux, à moins d’avoir obtenu du Gouvernement une autorisation à cet effet Article XI. Le choix des Archevêques et des Evê­ ques appartient au Saint-Siège. Sa Sainteté consent à s’adresser au Président de la République, avant de nom­ mer les Archevêques et les Evêques diocésains, les coad­ juteurs cum iure successionis, de même que FEvêque d’Armée, pour s’assurer que le Président n’a pas de raisons de caractère politique à soulever contre ces choix. Article XII. Les Ordinaires ci-dessus, avant d’assu­ mer leur fonctions, prêteront, entre las mains du Pré­ sident de la République, un serment de fidélité d’après la formule suivante: « Devant Dieu et sur les Saints Evangiles, je jure ct je promets, comme il convient à un Evêque, fidélité à la Repûblique de Pologne. Je jure ct je promets de respecter en toute loyauté ct dc faire respecter par mon Clergé le Gouvernement établi par la Constitution. Je jure ct je promets en outre que je ne participerai à aucun accord ni n’assisterai à aucun conseil pouvant porter atteinte à l’Etat polonais ou à l’ordre public. Je ne permettrai pas à mon Clergé de participer à de telles actions. Soucieux du bien et dc l'intérêt de l’Etat, je tâcherai d’en écarter tout danger dont je le saurais menacé ». • η. 633 CONCORDATUM CUM POLONIA Article XIIL 1.· Dans toutes les écoles publiques, à 1925 FEB II Article XVII· Les personnes juridiques ecclésladi- l'exception des écoles supérieures.1 l’enseignement rcques et religieuses ont le droit d’établir, de posséder et 273 ligieux est obligatoire. Cet enseignement sera' donné d’administrer, selon le Droit Canon et d’accord avec le à la jeunesse catholique per des maîtres nommés par droit commun de l’Etat, des cimetières destinés à h sépulture des catholiques. les autorités scolaires, qui les choisiront exclusivement parmi les personnes autorisées par les Ordinaires à en­ Article XVIII. Les ecclésiastiques et les fidèles de seigner h Religion. Les autorités ecclésiastiques com­ tous les Rites, se trouvant hors de leurs diocèses, icront pétentes surveilleront l’enseignement religieux en ce soumis à l’Ordinaire local selon les règles du Droit qui concerne son contenu et la morale des enseignants. Canon./ 3 Au cas où l’Ordinaire retirerait à un enseignant l’au­ Article XIX. La République garantit le droit da torisation qu‘ii lui aurait donnée, ce dernier sera par là autorités compétentes d’attribuer les fonctions, les char­ même privé du droit d’enseigner h Religion. ges et les bénéfices ecclésiastiques d’après les préemp­ Les mêmes principes, concernant le choix et la ré­ tions du Droit Canon. A l’attribution des bénéfices pa­ vocation des enseignants, seront appliqués aux profes­ roissiaux seront appliquées les règles suivantes: seurs, aux agrégés et aux adjoints universitaires des Dans les territoires de la République de Pologne ce facultés de Théologie catholique (Sciences ecclésiasti­ peuvent pas obtenir des bénéfices paroissiaux, à moins ques) des Universités de ITtaL d’avoir reçu le consentement du Gouvernement polo­ · Dans tous les diocèses l’Eglise catholique possé­ 2. nais: l.o les étrangers non-naturalisés» ainsi que ta dera des Séminaires ecclésiastiques en conformité avec personnes dont l’éducation théologique n’a pas été faite Je Droit Canon, quTlle dirigera et dont Elle nommera dans les Instituts théologiques de Pologne ou dans des les enseignants. Instituts pontificaux; 2.° les personnes dont l’adivrtê est contraire à la sécurité de l'Etat. Les brevets d’études délivrés par les grands Sémi­ naires seront suffisants pour enseigner la Religion dans Avant de procéder aux nominations à ces bénéfices, toutes les écoles publiques, exceptées les écoles supé­ l’autorité ecclésiastique s'informera auprès du Ministre compétent de la République pour s’assurer qu’aucune rieures. Article XIV. Les biens appartenant à ITglise ne se­ des raisons, prévues ci-dessus aux points 1· ct 2·, ne s’y opposerait Au cas où le Ministre susmentionné ne ront soumis à aucun acte juridique, modifiant leur présentait pas, dans le délai de 30 jours, de telles ob­ destination, sans le consentement des autorités ecclé­ jectons contre la personne dont la nomination est en­ siastiques, sauf les cas prévus par les lots sur l’expro­ visagée. l’autorité ecclésiastique procédera à la nomi­ priation pour cause de systématisation des voies de nation. transport et des rivières» de défense nationale et causes Article XX. Au cas où les autorités de la Républi­ similaires. En tout cas la destination des immeubles et que auraient à soulever contre un ecclésiastique des ob­ meubles, consacrés exclusivement au service divin, tels jections au sujet de son activité comme contraire à la que les églises, les objets de culte, etc, ne pourra être sécurité de l’Etat, le Ministre compétent présentera modifiée sans que l’autorité ecclésiastique compétente les dites objections à l’Ordinaire qui. d’accord avec ce les ait privés au préalable de leur caractère sacré. Ministre, prendra dans les trois mois les mesures ap­ Aucune construction, modification ou restauration propriées. Au cas d’une divergence entre l’Ordinaire et des églises et chapelles n’aura lieu qu’en accord avec le Ministre, le Saint-Siège confiera la solution de la les prescriptions techniques et artistiques des lois con­ question à deux ecclésiastiques de Son choix, lesquels, cernant h construction des bâtiments et la conservation en accord avec deux délégués du Président de la Répu­ des monuments. blique. prendront une décision définitive. Dans chaque diocèse sera formée une commission Article XXI. Le droit de patronage, soit de l'Etat nommée par l’Evêquc. d’accord avec le Ministre com­ soit des particuliers, reste en vigueur jusqu’à nouvel pétent. pour la conservation dans les églises ct les lo­ accord. La présentation d’un digne ecclésiastique au caux ecclésiastiques d’antiquités, d’oeuvres d’art, de do­ poste vacant sera effectuée par le patron dans le délai cuments d’archives ct de manuscrits possédant une de 30 jours sur une liste de trois noms proposée par 279 valeur historique ou artistique.' l’Ordinaire. Si dans les 30 jours la présentation n’a pas Article XV. Les ecclésiastiques, leurs biens et les été faite, la provision du bénéfice deviendra libre. Dans le cas où il s’agirait d’un bénéfice paroissial, l’Ordinaibiens des personnes juridiques ecclésiastiques ct reli­ re. avant de procéder à la nomination, consultera le gieuses. sont imposables à legal des personnes et des Ministre compétent conformément à l’article XIX/ SI biens des citoyens de la République et des personnes juridiques laïques, à l’exception toutefois des édifices Article XXII. Si des ecclésiastiques ou religieux sont consacrés au service divin, des Séminaires ecclésiasti­ accusés près des Tribunaux laïques de crimes prévus ques, des maisons de formation des religieux ct reli­ par les lois pénales de la République, ces Tribunaux gieuses. de même que des maisons d’habitation des informeront immédiatement l’Ordinaire compétent de religieux ct religieuses qui ont fait voeu de pauvreté, chaque affaire de ce genre ct lui transmettront, le cas et des biens ct titres dont les revenus sont destinés aux échéant, l’acte d’accusation et l’arrêt judiciaire avec ses besoins du culte religieux et ne contribuent pas aux considérants. L’Ordinaire, ou son délégué, auront le revenus personnels des bénéficiaires. Les habitations droit, après conclusion de la procédure judiciaire, de des Evêques et du Clergé paroissial, de même que leurs prendre connaissance des dossiers relatifs. Dans le eu locaux officiels, seront traités par le Fisc à l’égal des d’arrestation ou d’emprisonnement des personnes sus­ habitations officielles des fonctionnaires et des locaux mentionnées, les autorités civiles procéderont avec les des Institutions de l’Etat. égards dus à leur état et à leur rang hiérarchique. Article XVL Toutes les personnes juridiques ecclé­ Les ecclésiastiques et religieux seront détenus et su­ siastiques et religieuses polonaises ont, selon les règles biront les peines de réclusion dans des locaux séparés du droit commun, le droit d’acquérir, de céder, de pos­ des locaux destinés aux laïques, à moins d’avoir été pri­ séder et d’administrer, conformément au Droit Canon, vé par l’Ordinaire compétent de leur dignité d’ecclé­ leurs biens meubles ou Immeubles, dc même que le siastique. Au cas où il seraient condamnés par juge­ droit d’ester devant toute instance ou autorité de l’Etat ment à la détention, ils subiront cette peine dans un cour la défense de leurs droits civils. Les personnes couvent ou autre maison religieuse, en des locaux à juridiques ecclésiastiques et religieuses sont reconnues ce destinés. comme polonaises en tant que les fins pour lesquelles Article XXIII. Aucun changement à la langue em­ ont été établies concernent les affaires ecclésiastiques ployée dans les diocèses dc Rite latin pour les sermons, ou religieuses de la Pologne et que les personnes, auto­ les prières supplémentaires et les cours, autres que ceux risées a les représenter et à administrer leurs biens, résident dans les territoires de la République de Po­ des sciences sacrées dans les Séminaires, ne sera fait logne. Les personnes Juridiques ecclésiastiques et reli­ que sur une autorisation spéciale donnée par la Con­ férence des Evêques de Rite latin. gieuses, qui ne répondraient pas aux conditions ci-des­ Article XXIV. 1. La République de Pologne recon­ sus. jouiront des droit civils accordés par la République naît les droits de propriété des personnes juridiques aux étrangers. ecclésiastiques et religieuses à tous les biens meubles » Scmtae éeotei repértewei «UxUIlcantur ta Polonia ecbolue et immeubles, capitaux, rentes et autres droits, que ces nJwwrtlÎsrtazideo per pnecalrm articulum providetur ut non personnes juridiques possèdent actuellement dans les •olœn echolie pd-nartae. led ettam nnndanae, habmr?. tasterritoires de l’Etat polonais. tnxtlonan rtllf.asam (Nota Direction»J. [Directionis nempe 2. La République de Pologne consent à ce que les AAS], 739 740 1925 FEB 10 CONCORDATUM CUM POLONIA droits de propriété sumentionnés, dans les cas où ils ne seraient pas encore inscrits aux registres hypothé­ caires aux noms des personnes juridiques oui les pos­ sèdent (Evêchés, Chapitres. Congrégations, Ordres reli­ gieux. Séminaires, bénéfices paroissiaux, autres béné­ fices. etc.), y soient inscrits, et cela sur une déclara­ tion dc l’Ordinaire compétent, certifiée par l’autorité X civile compétente./ 1 La question des biens dont l’Eglise a été privée par h Russie. l’Autriche et la Prusse et qui se trouvent ictucllcment en possession de l’Etat polonais, sera ré­ glée par un arrangement ultérieur. Jusqu’à cette date l’Etat polonais garantit à l’Eglise des dotations annuel­ les non inférieures comme valeur réelle aux dotations que les Gouvernements russe, autrichien et prussien allouaient à l’Eglse sur les territoires appartenant ac­ tuellement à la République de Pologne. Les dotations susmentionnées seront calculées et réparties comme ce­ la est indiqué à l’annexe A. Au cas de morcellement des dits biens, les Menses épiscopales, les Séminaires et les bénéfices paroissiaux, nc possédant pas actuellement dc terres, ou en possédant des quantités insuffisantes, en obtiendront en propriété, dans la mesure des dispo­ nibilités, jusqu’à concurrence de 180 hectares par Mense épiscopale et de 180 hectares par Séminaire, et. selon la qualité du sol, de 15 à 30 hectares par béné­ fice paroissial. La somme globale des dotations en ar­ gent. fixées dans l’annexe A, sera réduite, pour les dioecèses, dans lesquels aura lieu cette attribution de terres, de 50 zlotys annuellement par chaque hectare qui serait attribué comme cl-dessus. 4. La destination des biens que la République de Po­ logne revendiquerait auprès des anciens Etats coparta­ geants, comme successeur des droits qui revenaient à ces Etats de leur rapports légaux avec les personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses de la Pologne, et qui concernent soit les prestations consenties par ces Etats en faveur des personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses, soit l’administration des biens immeu­ bles et des capitaux destinés à l’Eglise, sera maintenue. 5. Pour améliorer la situation économique et sociale de la population agricole et pour promouvoir d’autant plus la paix chrétienne du pays, le Saint-Siège consent a ce que la République de Pologne rachète aux bénéfi­ ces épiscopaux, aux Séminaires, aux bénéfices des Cha­ pitres, aux bénéfices paroissiaux, ainsi qu’aux simplex hectares libres de rachat, indépendamment des 180 hecte.Tw arables, dépassant pour chacune de ces entités, 15 à 30 hectares, selon la qualité du sol. par paroisse et bénéfice simple, 180 hectares par Chapitre, 180 hectares par Meuse épiscopale et 180 hectares par Séminaire. Dans les diocèses, dont les Séminaires ne possèdent pas de terres arables distinctes de celles de l'Evêché. il leur sera accordé, sur les terres appartenant à l'Evêché, 180 hectares libres de rachat, indépendamment des 180 hec33 tares réservés pour la Mensc épiscopale./ 6. Les personnes juridiques ecclésiastiques susmen­ tionnés auront le droit de choisir elles-mêmes, sur les biens leur appartenant, les parcelles de terres qui. en quantités indiquées ci-dessus, resteront en leur pro­ priété. 7. Le prix dc rachat des terres susindiquées sera payé d'après les règlements qui seront appliqués au ra­ chat des biens appartenant aux propriétaires privés et restera à la disposition de l’Eglise. 8. Le Saint-Siège consent de même à ce que les ter­ res arables appartenant aux Maisons des Congréga­ tions et Ordres religieux, ainsi qu’à leurs institutions de bienfaisance, considérées chacune séparément comrre unités agricoles distinctes, soient rachetées par l’Etat, en accord avec les règlements qui seront appli­ qués au rachat des biens appartenant aux personnes juridiques laïques, avec droit pour chacune des Maijons susdites, ainsi que pour chacune dc leurs Institu­ ions de bienfaisance, de conserver au moins 180 hec­ tares de terres arables. 9. Les personnes juridiques ecclésiastiques et reli­ gieuses auront le droit, à l'égal des personnes juridiques biques, de procéder directement au morcellement des terres arables, leur appartenant. Article XXV. Toutes lois, ordonnances ou décrets, qui feraient en contradiction avec les stipulations des articles précédents, seront de ce fait même annulés, dès l’entrée en vigueur du présent Concordat. Article XXVI. Le Saint-Siège procédera, dans le 741 délai de trois mois après rentrée en vigueur du présent Concordat et d’accord avec le Gouvernement, à La cons­ titution et délimitation des provinces ecclésiastiques et des diocèses énumérés à l’article IX. Les limites des provinces ecclésiastiques et des diocèses seront confor­ mes aux frontières de l’Etat polonais. Les biens ecclésiastiques situés en Pologne, mais appartenant à des personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses ayant leur siège hors des frontières dc l'Etat polonais, et réciproquement, formeront l’objet d’une convention spéciale./ Article XXVII. Le présent Concordat entrera en vi­ gueur deux mois après l’échange des actes de sa rati­ fication. Rome, le dix février mil neuf-cent vingt-cinq.—Pier­ re Card. Gasparri - Ladislas Skrzynski - Stanislas Grabskt./ ANNEXE A Les dotations attribuées à l’Eglise Catholique par l’Etat polonais, conformément à l’Art XXIV du présent Concordat, seront calculées comme suit: I. — Dotation du Clergé: Dotations mensuelles d'après le coefficient courant pour les fonctionnaires de l'Etat. 1® Cardinaux: 2.500 points, en plus 800 zlotys pour l’entretien des aumôniers, des équipages, etc. 2.® Ar­ chevêques: 2.000 points, en plus 600 zlotys pour l’en­ tretien des aumôniers, des équipages, etc. 3.· Evêques diocésains: 1.700 points, en plus 600 zlotys pour l’entre­ tien des aumôniers, des équipages, etc. 4.® Evêques auxiliaires: 1250 points. 5.° Membres des Chapitres: 600 points. 6.° Curés: 270 points. 7.· Recteurs des Egli­ ses filiales. Vicaires et fonctionnaires des Consistoires: 200 points. 8.· Religieux des Congrégations recevant des dotations de l’Etat: 125 points. 9.° Professeurs des Sé­ minaires: 600 points. 10.· Elèves des Séminaires: 125 points. 11.® Auditeur du Tribunal de la Sainte Rote (Traitement égal à celui des professeurs ordinaires des Universités). 12.® Secrétaire de l’Auditeur: 600 points. ® 13. Enseignants des Instituts Théologiques, ayant les droits de professeurs de gymnase (Traitement égal à celui des enseignants des écoles secondaires)./ Π. — Dotation annuelle pour les pensions de retraite: 333.413 zlotys. 1.® Pensions de retraite du Clergé: 254Λ17 zlotys. 2.° Pensions de retraite pour veuves et orphelins du Clergé gréco-catholique: 129.296 zlotys. III. — Dotation annuelle pour l'entretien des choeurs des Cathédrales et pour les employés subalternes des églises: 63298 zlotys. IV. — Frais annuels d’Administration ecclésiastique: 750.940 zlotys. l.° Visites pastorales des Evêques: 340.000 zlotys. 2J> Consistoires épiscopaux: 66.000 zlotys. 3. ° Tenue des registres paroissiaux: 197240 zlotys. 4. ° Frais de poste: 147.000 zlotys. V. — Subvention annuelle pour les Institutions ec­ clésiastiques: 20.900 zlotys. VI. — Fonds annuel de construction: 1.016.000 zlotys. VU. — Autres dépenses annuelles: 45.500 zlotys. Les dotations ci-dessus seront attribuées par le Mi­ nistre des Finances à chaque diocèse séparément, en sommes globales, établies d’après des budgets spécifiés, présentés par les Ordinaires compétents. Pour la répar­ tition parmi les diocèses de la somme des dotations as­ surées aux curés par l’Etat, il sera tenu compte du re­ venu des terres possédées par les bénéfices paroissiaux. En cas de besoin ct si la situation financière de l’Etat le permet, les dotations susdites seront augmentés suffisamment pour assurer une existence matérielle convenable aux curés et autres membres du Clergé, et cela sur la base d’un accord spécial ayant pour objet les iura stolae. La répartition des dotations énumérées ci-dessus se­ ra confiée dans chaque diocèse à l’Ordinaire, lequel, après entrée en vigueur du présent Concordat, prêtera le serment de fidélité prévu dans l’article XII.—Pitrrf Card. Gasparri - Ladislas Skrzynski - Stanislas Grabski. Adn P. SCHWEIGER In CnR 3 (1927) 455-454; 9 (192·) 120-12 6.341-350j 10 (1929) 184-192: PrM 14 (1925) 77-7B. à r η. 634-6M SC RITUUM - SACRAM. - S. ΡΟΕΝΓΓΕΝΤ. - CONSISTORIALIS 637 634 1925 FEB 28.-SC RITUUM. RESP. AAS 17 (1925) 159 1925 MAR 6.-SC CONS., DECK. AAS 18 (1925) 42 De ordinario militari in itaua DUBIUM Circi missam conventu alem in 1925 FEB 28-MAR 7 feriis cum missa propria A Sacra Rituum Congregatione, pro opportuna de­ claratione. postulatum est: c Utrum in ecclesiis, etiam « Religiosorum. in quibus est obligatio chori, et una c tantum Missa conventua lis celebratur, quoties simul < occurrant aliqua ex Feriis Missam propriam habenti< bus vel Vigilia, atque Festum duplex maius vel minus < aut semiduplex, ipsa Missa debeat dici de Feria vel < Vigilia, an potius de festo occurrente? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, propositae quaestioni responden­ dum censuit: c Affirmative ad primam partem, nepa< five ad secundam; iuxta novas Missalis Romani ru< bricas, tit I. n. 4 ». Atque ita rescripsit, declaravit ac decrevit, quacum­ que consuetudine non obstante. Die 28 februarii 1925.— A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Alexander Verde. Secr. Ad consulendum curae spirituali militum ln Italia, Ssihus Dominus Noster Pius PP. XI, praesenti Consistoriall decreto, eligit et constituit Ordinarium Mili­ tarem R. D. Camillum Panizzardi, Procuratorem Gene­ ralem Piae Societatis a S. Joseph, cum iuribus, facul­ tatibus et privilegiis quae ceteris Ordinariis Militaribus sunt propria. Eius itaque iurisdictio erit tum personata tum localis, et extendetur ad Cappellanos militares et ad omnes copias sive terrestres, sive maritimas, sive aereas, necnon ad stationes seu loca eisdem copiis pro­ pria et assignata, servata tamen Ordinariis cuiusque loci debita observantia. Datum Romae, cx aedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 6 martii 1925.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen.. Secr. Fr. Raphaël C.. Archiep. Thessalonicen. Attaeisor. Adn. J C ln NrT 53 13 (1926) 90. (1926) 298. VW. rorrcdlonem >n AAS Ada. J. P. ln HrT 52 (1925) 570-571: P. SCHWEIGER In CpR 7 (1926) 11-U: EL 39 (1925) 130; PrM 14 (1925) 80 638 635 1925 MAR 7.-SC CONSISTORIALIS. LIT. CIRC. PART. * Ad ORDINARIOS ITALIAE circa commorationem clericorum in urbe 1925 MAR 4.-SC SAGR-, RESPONSUM. PART.· In questi ultimi tempi si è infiltrata anche nel clero una certa tendenza. deplorata in generale nella society Valor matrimonii mixti coram solis testibus in di disertare le campagne per accorrere alie città ; e dô ECCUXU ACATHOLICA CONTRACTI si verifica in parti colare per Roma, dove si vedono afDubium propositum fuit de valore matrimonii mixti fluire sacerdoti da ogni parte d’Italia, non tutti pert contracti coram solis testibus et coram ministro a catho­ suffragati da giusti e legittimi motivi. lico. Sacra Congr. de Sacramentis, die 4 martii 1925. Or se si considera che il clero è una milizia ordinata responsum dedit: per 11 servizio divino e per il bene delle anime; e che < Si omnes conditiones exteterint, quae a can. 1098 ogni sacerdote, secondo Ia esplicita dichiarazione dei requiruntur pro validitate matrimoniorum coram solis Concilio di Trento, Sess. xxin. cap. 16, è promosso per testibus, circumstantia qua huiusmodi matrimonia fue­ la nécessita ed évidente utilité del luogo pel quale è runt benedicta in ecclesia acatholica. non validitati, assunto; e quindi deve essore soggetto al proprio Vessed liceitatl obstat ». covo al quale nella sacra ordinazione ha promesso solennemente riverenza ed obbedienza; ne consegue d» • Apoll. 10 (1937) 277. Ado. V. DALPIAZ in Apoll. 10 l’allontanarsi dalla propria diocesi per risiedere a Ro­ (1937) 275-278. ma, se non è fatto coi debiti permessi, e poggiato su giusti motivi canonici, è affatto irregolare e non scevro da colpa. Si aggiunga che 1’accumularsi a Roma di sacerdoti In 638 questa indebita forma, oltre agli altri inconvenienti, porta sempre con sè la dannosa conseguenza di privare le diocesi d’Italia di clero, con danno e lagnanze dei 1925 MAR 5.-SACRA POEN., RESP. PART.· fedeli, i quali si dolgono dell’insufficiente numero di sacerdoti, e delle loro parrocchie sprowiste di pastori DUBIUM Fmalmente i sacerdoti, venuti per queste vie irregoCirca facultatem absolvendi contessarium reum lari a Roma, non mancano mai di far pressione e d’in; ABSOLUTIONIS PROPRII COMPLICIS terporre persone anche autorevoli per ottenere uffici, benefici e pensioni con disturbo dell’autorité superiore, I. Utrum in c. Si unquam, diei 15 juL 1924 [LE 605]. e non sempre senza qualche detrimento altrui e dei ubi conceditur facultas absolvendi confessarium reum bene della Chiesa. absolutionis proprii complicis ln peccato turpi semel Tutto considerato, questa Sacra Congregazione, d’oraut bis tantum attentatae. Intelligitur delictum bis at­ dine dei S. Padrc. ha stabilito quanto segue: tentatum et nondum remissum, an etiam delictum antea semel vel pluries attentatum, sed jam absolutione re­ 1® - Raccomanda a tutti i Rev.mi Ordinari di vamissum? lersi dei diritto che hanno di ritenere In diocesi i propri sacerdoti, finchè gravi e canoniche ragioni non II. An in omni casu poenitens interrogandus sit de esigano altrimenti. hac circumstantia relapsus ln peccatum hujusmodi jam antea remissum? 2° - Come non possono gli Ordinari concedere commendatizie lettere ai propri sacerdoti per 1’America e S. Poenitentiaria respondet: per le isole Filippine, se non osservate le regole sta­ Ad L Affirmative ad primam partem, negative ad bilite dal decreto Magni semper [LE 1401; cosl peri­ alteram. menti per i’awenire gli Ordinari d’Italia non potranno Ad II. In ordine ad valorem dandae absolutionis, rilasciare ai sacerdoti loro sudditi commendatizie per negative; in ordine ad occasionem relapsus removen­ Roma ad beneplacitum o ad longum tempus, vale a dire dam. sl ex adjunctis opportunum tuerit, affirmative. oltre un mese, se non abbiano prima scritto al Cardinal Vicario dicendogli la ragione per cui il sacerdote vuol Dat ex S. Poenit die 5 martii 1925.—S. Luzio. Re­ venire a Roma, la sua età c le sue qualité ; e non ne gens. S. Fagiolo, Secr. abbia ottenuto in iscritto il consenso. Nel quale caso il • ER 75 (1926) 67-68. Ada. 1. C. ln NrT 52 (1925) 501-502; detto sacerdote dovrà attenersi strettamente ai termini ME 38 (1926) 117·. PrM 14 (1925) 39-40. della concessione fattagli dal Card. Vicario. 743 744 S. POENITENTIARIA. DU BIA et INDULTA DE IUBILAEO 1925 MAR 9-21 3° - Le commendatizie ad celebrandum generiche, eioè senza determinazione di luogo od altro, che talora gli Ordinari concedono ai sacerdoti per qualche viaggio od altra giusta ragione, non saranno valide per Roma « non per un mese, dopo II quale 11 detto sacerdote rimarrà sospeso a divinis, eccetto 11 caso di soprawenuta malattia od imprevista nécessité provata e riconosciuta dal Vicariato. Laonde in dette commendatlzie generiche si noterà che non sono valide per Roma, se non pel giorni suddetti di precaria dimora. 4· - La celebrazione in Roma è re go lata dalla Notijicarionc dell’E.mo Card. Vicario, in data 17 dicem­ bre 1924 (LE 626]. Roma, dalla S. Congregazione Concistoriale, 7 marzo 1925.—G. Card. De Lai, Vescovo dl Sabina. Segretario. η. 639-642 commutatione lucratus sit, possit dein semel ad iteratam (v. g. pro animis defunctorum) lubilaei acquisitionem, commutationem operum lubilaei a confessario impe­ trare. b) Utrum post impetratam huiusmodi commutatio­ nem, possit praeterea, si necessitas deln primum occur­ rat. obtineri semel a confessario sive absolutio a cen­ suris * ive dispensatio voti? Resp. Ad a) affirmative et ad mentem, Mens autem est i concessum » de quo orator loquitur in primo quaesito, non agere de commutatione visitationum, sed votorum tantum: de commutatione visitationum agitur in prima parte moniti XVII.» (Die 9 martii. 1925). • PrM 14 (1925) 40. Adn. PrM 14 (1925) 40 41. • Ordînarili Itillu: ME 37 (1925) 97-99. 641 639 1925 MAR 9.-S. POEN., RESP. AAS 17 (1925) 327 1925 MAR 20.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Extenditur ad omnes peregrinos facultas societati BRUXELLENSI CONCESSA LUCRANDI IUBILAEUM, REDUCTIS CONDITIONIBUS ET MITIGATIS Duma circa impeditos ab urbe adeunda ad iubilaeum LUCRANDUM, OB NECESSARIUM COTIDIANUM LABOREM, VEL OB NTHCULTATEM DISCEDENDI A DOMO; ET AN PRO SE VEL PRO DEFUNCTIS TALES CONSEQUI VALEANT INDULGENTIAM S. Poenitentiariae Apostolicae proposita sunt dubia, quae sequuntur : I. Cum Constitutio Apostolico muneri, d. 30 Iulii anni 1924. sub η. VIII [LE 610], ab itinere romano in­ stituendo atque a basilicis visitandis pro indulgentia lubilaei anni 1925 eximat etiam operarios, qui cotidiano sibi victum labore comparantes nequeunt se ab eo per tot dies atque horas abstinere; quaeritur, utrum no­ mine operarii ii soli intelligi debeant qui labori manua­ li incumbunt; an etiam illi, qui. arti non servili addicti, modicam ex eorum labore referunt retributionem, ita ut mediis destituantur Urbem peregre petendi. U. An indulgentia lubilaris hoc anno extra Romam ab lis etiam acquiri possit, qui, etsi mediis non careant Urbem petendi, domi tamen alia ratione detinentur, uti. v. gr, uxor a marito abire prohibita. IU. In eadem Constitutione omnibus stabili impedi­ mento detentis, si extra Urbem commorantur, conce­ ditur ut bis intra Anni Sancti decursum iubilarem con­ sequantur indulgentiam: quaeritur idcirco utrum huius­ modi fideles hanc indulgentiam bis pro se consequi valeant; an semel quidem pro se, iterum vero pro de­ functis. Omnibus mature perpensis, S. Poenitentiaria respon­ dendum esse censuit: Ad Ie affirmative ad primam partem; negative ad alteram. Ad IIe· negative. Ad III·· negative ad primam partem, affirmative ad alteram. Datum ex S. Poenitentiaria Apostolica, die 9 martii 1925—Salvator Luzio, S. P Regens. A. Anelli. S. P. Subititutui. Adn. PrM 14 (1925) 36-38. 640 1925 MAR 9.-SACRA POEN., RESP. PART.· DUBU CIRCA FACULTATEM CONFESSARIIS CONCESSAM DISPENSANDI ET COMMUTANDI VOTA ET CONDITIONES IUBILAEI ATQUE ABSOLVENDI A CENSURIS DURANTE IUBILAEO Dubia - a) Utrum concessus Sanctissimi Domini, de quo in Monito XVII S. Poenitentiariae (LE 611], non solum de absolutione a censuris et votorum dispensa­ tionibus sed etiam de commutationibus condicionum lubilaei intelligi possit, ita ut qui iubilaeum semel sine 745 Roma, li 12 Marzo 1925 Preces. - Beatissimo Padre, Con rescritto N. 393/25 dei 9 Marzo la S. Penitenzieria ai Pellegrini della So­ ciété Ginnastica « L’Espérance » di Bruxelles, concedeva di poter lucrare due o più volte llndulgenza dei Giubilei (una per sè, le altre per i fedeli defunti) vi­ sitando successivamente due o più volte le Basiliche nel convenuto numero di giorni e di notti a seconda delle riduzione ottenute. Ora altre insistono perché sia accordato identico favore. Ora portanto domando che la concessione fatta alia Société « l’Espérance » di Bruxelles sia estesa indistintamente a tutti quel pellegrini che compiono le pratiche per il Giubileo. Prostrato al bacio dei Sacro Piede. imploro 1’apostolica Benedizione e mi professo di Vostra Santità umilissimo servo e obbmo figlio in G. C. Sac. Giuseppe Ndgara, Segretario Generale. Rescr. - Ex Audientia Ss.mi habita die 20 Martii 1925, Ssznus benigne annuit pro gratia extensionis iuxta preces pro peregrinis tantum.—Fr. A. Card. Fruhwirth. Maior Poenitentiarius. 9 PrM 14 (1925) 36. Adn. PrM 14 (1925) 37-38. 642 1925 MAR 21.-S. POEN., INDULT. AAS 17 (1925 ) 266 De IUBILAEO PRO DEFUNCTIS LUCRANDO Sacrae Poenitentiariae Apostolicae exhibitae fuerunt preces quibus postulabatur ut fidelibus omnibus, tum Romae incolis tum peregrinis, qui semel In Urbe lubi­ laei veniam quovis legitimo modo lucrati sint, facultas fieret toties praeterea lubilaei in defunctorum suffra­ gium acquirendi, quoties unam tantummodo quattuor Basilicarum visitationem peregerint: eademque gratia concederetur peregrinis ad proprium habitualis com­ morationis locum reversis, quotiescunque quattuor in die paroecialis ecclesiae visitationes expleverint: ser­ vatis ceteris servandis. Facta relatione de praemissis SSifto D5o Nostro Pio divina Providentia Papae XI ab infrascripto Cardinali ^oenitentiario Maiore in audientia diei 20 martii 1925. Sanctitas Sua benigne gratiam concedere iuxta preces pro hoc anno tantum dignata est Contrariis quibuscun­ que non obstantibus. Datum Romae, in Sacra Poenitentiaria Apostolica. die 21 martii 1925.— Fr. Andreas Card. Fruhwirth. Poenitentiarius Maior. S. Fagiolo, S. P. Secr. Adn. PrM 14 (1925) 35-37,86. 746 a. «3-S46 SACRA CONGR. RITUUM - RELIGIOSORUM - SANCTI OFFICII 644 M3 1925 MAR 25.-SC RITUUM, INSTR. PART.· SUPER PRmiICnS QUAE IN TRIDUO VU OCTIDUO SO LEMNII ER CELEBRANDO INTRA ANNUM Α BEATITICATTONE VEL CANONIZATIONE FER RESCRIPTUM S- RITUUM CONGREGATIONIS A SUMMO PONTIFICE CONCEDI SOLENT I. In solcmniis. sive triduanis sive octiduanis, quae in honorem alicuius Sancti vel Beati celebrari permit­ tuntur, Missae omnes de ipsa festivitate ob peculiarem celebritatem dicantur cum Gloria et Credo, et cum Evangelio S. loannis in fine, nisi legendum sit aliud Evangeilum iuxta Rubricas. IL Missa solemnis seu cantata, ubi altera Missa de •7H cio currenti celebretur, dicatur cum unica Oratione; secus fiant tantummodo Commemorationes de Duplici secundae classis et omnes aliae quae in Duplicibus pri­ mae classis permittuntur. Missae vero lectae dicantur cum omnibus Commemorationibus occurrentibus, sed Orationibus de tempore et Collectis exclusis. Quoad Praefationem serventur Rubricae Missalis et Decreta. III. Missam cantatam impediunt tantum Duplicia pri­ mae classis, eiusdemque classis Dominicae, nec non Feriae, Vigiliae et Octavae pnvilegiatae quae praefata Duplicia excludant Missas vero lectas impediunt etiam Duplicia secundae classis et eiusdem classis Dominicae, ncc non Feriae, Vigiliae atque Octavae quae eiusmodi Duplicia primae et secundae classis item excludant In his autem casibus impedimenti. Missae dicendae sunt de occurrente Festo, vel Dominica, aliisve diebus ut su­ pra privilégiâtes, prouti ritus diei postulat, cum Com­ memoratione de Sancto vel Beato, et quidem sub unica conclusione cum prima Oratione. Haec tamen Comme­ moratio omittatur, si occurrat Duplex primae classis Domini primarium universalis Ecclesiae, praeterquam Feriae II et III Pascha tIs et Pentecostes, m quibus ea permittitur. IV. In Ecclesiis ubi adest onus celebrandi Missam quamlibet conventualem, eiusmodi Missa nunquam omit­ tenda erit V. Si Pontificalia Missarum de Sancto vel Beato ad thronum fiant haud Tertia canenda erit Episcopo pa­ ram enta sumente, sed Hora Nona: quae tamen Hora de ipso Sancto vel Beato semper erit caquc. ad im­ plendam divini Officii obligationem, substitui non po­ terit Horae Nonae de die currenti. VI. Quamvis Missae omnes, vel privatae tantum, im­ pediri possint, semper nihilominus secundas Vesperas de Sancto vel Beato solemnlores facere licebit absque ulla Commemoratione; quae Vesperae tamen de novo Sancto vel Beato pro satisfactione inservire non po­ terunt VII. Aliae functiones ecclesiasticae, praeter recen­ sitas, de Ordinarii consensu, semper habere locum po­ terunt, uti Homilia inter Missarum solemnia. vel ve­ spere Oratio panegyrica, analogae in honorem Sancti vel Beati fundendae preces, et maxime solemnis cum Venerabili Benedictio. Postremo vero tridui vel octidui die Hymnus Te Deum cum Versiculis Benedicamus Pa­ trem ... Benedictus es.... Domine exaudi..., Dominus uobiscum ... et Oratione Deus, cuius misericordiae..., cum sua conclusione nunquam omittetur ante Tantum erpo>., et Orationem de SSjdo Sacramento. VHJ. Ad venerationem autem et pietatem in novensiles Sanctos vel Beatos impensius fovendam. Sanctitas Sua. thesauros Ecclesiae aperiens, omnibus et singulis utriusque sexus Christifidclibus qui. vere poenitentes, confessi ac Sacra Synaxl refecti, ecclesias vel oratoria publica, in quibus praedicta triduana vel octiduana solemnia peragentur, visitaverint, ibique iuxta mentem eiusdem Sanctitatis Suae per aliquod temporis spatium pias ad Deum preces fuderint, indulgentiam plenariam in forma Ec lesiae consueta, semel lucrandam, applicabi­ lem quoque animabus Igne piaculari detentis benigne concedit: iis vero qui corde saltem contrito, durante tempore enunciato. ipsas ecclesias vel oratoria publica inviserint, atque in eis uti supra oraverint, indulgen­ tiam partialem centum dierum semel unoquoque die acquirendam, applicabilem pari modo animabus ln pur­ gatorio existentibus. Indulget Ex Secretaria Sacrorum Rituum Congregationis.— Die 25 Martii 1925. • ME 39 (1927) 69-71. 747 1925 MAR 25-APB 8 1925 MAR 28.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.· Professio in articulo mortis non extenditur as POSTULANTES Dubia super Decretum < Iam inde > diei 30 dtc. 1922 (LE 483] circa professionem novitiorum in artiet mortis. Dubia: 1. An decretum diei 30 dcc. 1922 extendite ad postulantes seu ad eos qui ante novitiatum tempus postulatus canonice praescriptum inceperint Et quatenus affirmative. 2. An eodem induito gaudeant illi qui postulated non ex iuris communis praescriptum sed ex peculiari Constitutionum suarum statuto illud peragunt In Congregatione Generali diei 28 martii 1925, re­ ferente Emo Card. Praefecto, ad proposita dubia Emi Patres responderunt: Ad I. Nepa tire: et substituatur in titulo verbum • probandis > verbo « postulantibus ». Ad II. Provisum in primo. SSxnus in Audientia diei 5 aprilis 1925 adprobavit— C. Card. Laurenti, Praef. • Prot. N. 2592/22: cx loliis eiusdem SC Roi. Ado. B. FRISON in CpR 42 (1963) 72-82; L. R A VASI In Vita Religiosa 1 (1965) 24-32. 645 1925 MAR 30.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART. * Circa conditiones ut tertiarii s. franoscx fbui POSSINT IURE PRAECEDENTIAE Procurator Generalis O. F. M. Sacrae Congregationi de Religiosis sequentia proposuit dubia: 1. L’insegna dei Terziari Francescani, onde questi possano godere dei diritto di precedenza, è costituito, in forza del can. 701 paragrafo 3. solamento dal sacco, o abito grande esterno dellOrdine, per indossare il quale è necessario il permesso dellOrdinario, -o pub chiamarsi insegna anche il piccolo scapolare e cordoncino portati alTesterno, o finalmente anche Io stemma o distintivo. che i Terziari usa no portare suile vesti ordi­ narie? 2. Alio stesso scopo di poter godere dei diritto di precedenza. Io standardo o la bandiera che sono in uso presso moite Congregazioni, possono a tenore dei citato canone, sostituire la Croce? S. C. de Religiosis die 30 martii 1925 propositis du­ biis ita respondendum censuit: Ad 1. - Iuxta alias edita Decreta, Tertiarios S. Frar.cisci nullum habere in processionibus ius praecedentiae, quoties aliae associationes laicae sacco utuntur, nisi et ipsi incedant habitu totali, seu sacco induti. Ad 2. - Affirmative, salva legitima consuetudine. • Procur«lo Dum haec Amplitudini Tuae significo, fausta cuncta atque felicia Tibi a Domino adprecor. Amplitudini Tuae Illmae et Revmae. Addictissimus, R. Card. Merry del Val. 647 1925 MAI l.-SC S. OFFICII. RESP. PART.· De valore matrimonii contracti inter catholicam ORIENTALEM ET ORIENTALEM ΒΑΡΤΙΖΑΤΠΜ A CATHOLICE 1. Episcopus Helenensis. Bearisnme Pater, Ad pedes Sanctitatis Vestrae hu­ millime prevolutus, expono Saydeh Najeeb Abo Saad, natam in Zahlie, Syriae, 2 Februarii, 1897, quarto aeta­ tis suae mense, baptizatam fuisse in Ecclesia Sancti Eliae, in Zahlie, a Reverendo Domino Shaya, sacerdote Qtholico ritus Orientalis, et a parentibus suis adductam fuisse Américain A. D. 1899. In quinto anno aetatis suae Saydeh Najeeb Abo Saad, ducibus parentibus suis, coepit adire ecclesiam Catholicam ritus Latini in qua, edocta doctrinam Chris­ tianam. sacramentaliter confessa est. accessit ad Sa­ cram Synaxim, et Sacro Chrismate uncta fuit Eccle­ siam ritus Latini frequentare nunquam destitit ab anno 1902 usque ad praesentem diem; neque ei mens est redire ad Ecclesiam ritus Orientalis; statuit enim in hac regione, inter fideles ritus Latini, ipsa Latina, vi­ vere ct mori. Eadem Saydeh Najeeb Abo Saad. 11 Februarii, 1912, matrimonium attentavit cum Essa Assad Lattouf. Graeco-Schismatico, coram Episcopo Graeco-Schismatico Ra­ phael. civitatis Brooklyn, status Neo-Eboracensis» Sta­ tuum Foederatorum Americae Septentrionalis, et sacer­ dotibus Graeco-Schismaticis Basilio M. Kerbway et Emmanuele Aba Ratab. A pluribus vero annis divortio separata est a prae­ dicto viro, nec. ob perversionis et persecutionis religio­ sae periculum, vitam matrimonialem cum illo iterum instaurare vult. Quaeritur: (1) Utrum Saydeh Najeeb Abo Saad censenda sit ritus Latini vel Orientalis? (2) Si ritus Latini, utrum praedictum matrimo­ nium censendum sit invalidum ob impedimentum clandestinitatis? (3) Si ritus Orientalis, utrum ad contrahendum maLdmonnim validum tenebatur adire sacerdotem Catholi­ cum ntus Orientalis sub poena nullitatis? Et Deus .... Addictissimus in Christo famulus, Victor Day, V. G., Moderator Actorum Matrimonialium Curiae Helenensis. Helenae. Montanae, Statuum Foederatorum Ameri­ ne Septentrionalis, II Junii, 1924. Congregatio sancti Officii. Romae, 19 Novembris, 1924. Ulme ac Revme Domine, Relate ad casum matrimocalem Saydeh-Lattouf, de quo sermo est in litteris Am­ plitudinis Tuae, datis die 11 Junii currentis anni, haec Suprema Congregatio rogat Amplitudinem Tuam, ut ei referre velis in quonam orientali ritu nempe vel Siro 2. Suprema 7« sacra 3. Episcopus Helenensis. Helenae, Montanae, 20 Decembris, 1924 Eminentissime Princeps. Litteras Vestras (Num. Pro­ toc. 822, 1924) die 19 Novembris datas, recepi. Diligenti investigatione facta, invenio Saydeh Najeeb Abo Saad, baptizatam fuisse in ritu orientali Graeco-Melchita in oppido Zahleh, Monte Libano, a sacerdote ritus GraecoMelchitae, Reverendo Shaya. Omnia bona Tibi a Domino per novum annum adprecor.—Addictissimus, Joannes Patritius Carroll, Epi­ scopus Helenensis. • Ordinario Helenensi. Prot N. 822, 1924: ER 73 305-308. Adn. PrM 14 (1925) 102-104. (1925) 648 1925 MAI 8.-SC RITUUM, RESP. Az\S 17 (1925) 265 Dubium de osculanda episcopi manu seu annulo ante communionem Sacrae Rituum Congregationi sequens dubium, pro oportuna solutione propositum fuit; nimirum: « An. iuxta Cacremoniale Episcoporum (lib. II, c. « XXIX. n. 5). Episcopus manum sive annulum ad oscu< lum praebere debeat, dum Communionem admi« nistrat? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commisionis suffragio, praepositae quaestioni ita respon­ dendum esse consuit: « Osculum manus sive annuli, in casu, remittendum < esse prudenti iudicio Episcopi ». Atque ita rescripsit ac declaravit, die 8 mail 1925.— A. Card. Vico, Episc. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. Adn. EL 39 (1925) 182; ME 37 (1925) 199. 649 1925 MAI 8.-SC RITUUM, RESP. PART.· Circa formam disponendi scapulare carmelitanum Beatissime Pater. - Fr. Raynaldus M. a S. lusto. Or­ dinis Carmelitarum Discalceatorum sacerdos professus, Commissarius S. Scapularis in Hispania, ad pedes San­ ctitatis Vestrae humiliter provolutus, sequens proponit dubium: An vincula S. Scapularis, quibus coniungi so­ lent binae parvi habitus partes possint valide et licite fieri ex qualibet decenti materia, dummodo partes Sca­ pularis Ita disponantur, ut una pars ab humeris, altera a pectore dependeat ». Et Deus... Resp.: Ex Congressu S. Rituum Congregationis die 8 Mail 1925: Sacra Rituum Congregatio, proposito dubio respondendum consult affirmative Iuxta decreta, prac- 750 η. 650-651 SC SACRAM. - CONCILII. PANORMITANA, CONDITIONIS 1925 MAI 12-11 extendendum ad cives domiciliarios, seu ad clerico» qw. licet alienigenae, tamen cives ex domicilio effecti «at De qua re. cum multa iam etiam publice in urbe tt extra disceptarentur, ad certum consilium sequendum. Emus Archiepiscopus Panormitanus sententiam S. C • Ces&taric xancJi Sc ;* ν.’ί CwT».’i?k« ia Hirpanit: AOCD Concilii nuper rogavit, postulans responderi dubio; î (192S) /J-44. Atfa. A.MA5TASIU5 A S FAULO ia AOCD 1 « Utrum verba cires eiusdem civitatis ad cives dus(1926) 4J-44j ME 39 (1927) 196. < taxat originarios an ad cives quoscumquc referendi « sint in casu ». Synopsis disctptationis. — Qui primam, rcstrtoüvax nempe, acceptionem verborum Bullae luentur, arguunt u 650 primis cx ipsa reduplicatione cipc* civitatis. quasi dicere, cives ln civitate natos. Sic iam Marcus Serio, parochia S. Hippolyti, qui circa a. 1650 tractatum in Bullam td&T, 1925 MAI 12.-SC SACK., INDULTUM. PART.· scribebat: “ optimo iure S. P. dixisse debere «sc ibu“ versas cives eiusdem civitatis, cura hac scilicet nduOmissio publicationum praematrimonialium * plicallone ad excludendos cives oriundos aut adapUtoi “ per privilegia huius civitatis ", Arguunt quoque ex MaIndulti notitiam et sensum tla trcdit tentiis iuris consultorum Regni atque ex nonnulli» Repa ipse episcopus Cemcrcccnsb: placius/ seu decretis, cx quibus liquet tunc tempora rt 2 veros cives incolas seu domiciliarios non esse habito» In nostra dioecesi, sive ob facilitatem et frequentiam cum domicilium m tantum ad civitatem conferret, ia itinerum, sive propter transmigrationes quas laboris aut quantum corroboraret titulos civitatis aliunde habiti *, v. g. privilegium, matrimonium cum indigena. Sed px&militiae necessitas imponit, multi e juvenibus nubere simum provocant ad consuetudinem sive interpretativim cupientibus per sex menses post pubertatem in diversis sive pracscnptivam Nemo nimirum ambigit optimam le­ locis commorati sunt Unde fit ut publicationes eorum gum interpretem consuetudinem esse, praesertim quie matrimoniis praeviae m sat multis parochiis fieri de­ invaluerit tempore et loco quibus lex fuit introducu: beant et recipiendi sacramenti difficultas augeatur. iamvero, in casu, in comperto est scriptores qui proximio­ res Bullae Panormi scripsere, rigidiori interpretationi la His rationibus moti ac muneri pastorali vias expla­ vere, ut Salerno (Consiliorum rive responsorum iura, Pi­ nare optantes, ad S. Sedem recurrimus, humiliter pe­ no rmi. 1640. L L, p. 314). Muta (Comment, (n anbqxui tentes easdem nobis facultates concedi quae in hac re Panormi consuetudines, ib.. circ. 1600. in c. 21 s*>. Seria Belgii dioecesibus collatae sunt. i Tract in Bu.’L, n. 5). de quo supra: Mongitorc, qui (is ms. ined. a. 1663. Bibl. Com. Panorm.) inquit: “ In \irti Per indultum datum Romae, die 12 mail 1925, S. Con­ " di questa Bolla il Pontet ice concesse al Senate 0 ta gregatio de Sacramentis precibus nostris annuit Qua­ " praesentandi dei parroci ali Arcivescovo * : che sUr.o propter juris communis derogationem obtentam hodie “ gli eletti. cittadini dclla città nati nella stessa. non per nostrae dioecesis parochis notam facere laetamur. - privilegio e origine ". Pariter in confesso est sait» inde a temporibus anno 1650 vicinioribus usque ad hxc Dc matrimoniorum publicationibus, S. Congregatio, nostra, praxim restrictivam omnino invaluisse, imo gnxi altera ve) ambae partes in alio vel aliis locis extra datim extensam fuisse non modo ad omnes parochos. »ed paroeciam per sex menses port pubertatem commorati etiam ad cappcllanos sacramentales, et ad ceteros bene­ sunt sequentem regulam proponit : ficiates cum cura vel sine ea. Quo posito, etiamsi prtnuevae concessionis verba ambigua fuissent vel etiam latio­ « Parochi est in singulis casibus diligenter investi­ rem Interpretationem cx se admitterent, quin immo eri­ gare an aliquod matrimonii celebrationi obsistat Quod gerent. iam liquet consuetudine praescriptlva contrarius si. facta inquisitione, ipsi constat per documenta pu­ firmatum, seu privilegium exclusive * adversus domiciliablica. sive ecclesiastica sive civilia, per privata docu­ nos ab indigenis fuisse acquisitum. Nec illud in praesenti menta vel testimonia fide digna, una cum affirmatione abrogari expedit, etiam quia hoc impedit ius tertio acqrtjurata ipsorum contrahentium, nihil matrimonio obstare citum. nempe Senatui Panormitano, qui ius huiurori; patronatus passive tamquam consectarium integrative ac praesertim nupturientes liberos esse, parochus non iuris patronatus activi considerat, et ideo correspecthrum tenetur rem Ordinario exponere, nec publicationes in factae dolationis habet: quamobrem sine illius comensx aliena paroecia faciendae sunt Si vero, post diligentem nihil innovandum videtur. investigationem, dubium vel suspicio sit de existent! Ex adverso autem haec afferuntur. In casu procul dut» impedimento. Ordinarium consulat ejusque praecepta agatur de privilegio luri communi derogante: ergo in du­ sequatur. > bio interpretatio ita facienda est pro iure communi, ut hoc ad minimum laedatur: can. 53. 60 (cfr. Leuren.. Ius eou • Orfirorlo CntSKcnri. L'Ami du Cltrse 42 (1925) 424 L V tit. 23. q. 444. n. 5j. Iamvero In casu ius commune id Ada. L'Ami ds Ctarjd 42 (1925) 404 minimum laeditur, sl simul cum civibus originariis salUn includantur cives domiciliarU: hoc igitur tn dubio tenen­ dum. id est. donec concedentis aut fundatoris volanUx manifesto ahud effugium non pcrmitat. Cfr. S. R. Rota in Roman.. Coli, benef.. 10 maii et 14 aug. 1916. et apertius 651 de Luca. Manttss . dec. 80. L 13. n. 16. 21. ad Vaden. 18 tua. 1705 advertens: “ Quatenus verior opinio esset in opp^." tum. quod nempe sub nomine “illorum dc civitate- noa 1925 MAI 16.-SC CONC. RESOL. AAS 18 (1926) 10-14 - veniant tantum veri et naturales cives, sed etiam ficti “ et tales effecti cx incolatu aut beneficio residential!, re“ cedendum esset ab/ illa opinione stante clara ct nant· PANORMITANA ” ferta Fundatoris voluntate in contrarium Sed ubimsi. Conditionis civitatis ad beneficia. 16 maii 1925 in Bulla clara et manifesta voluntas excludendi etiam do­ miciliarios? Colligi ea nequit cx verbis Bullae, quatesa elves dcnunciat: nam et domiciliarii, etsi mfcnus veri et Speœs îactl — Prouti fusius exponitur in Apostoliproprii cives, tamen cives ture vocantur, (cfr. v, g. Ferrica Constitutione Sacri Aportolatus ministerio Clemen­ ris. Btbl. s. t. Civilitas, n. 42». Quod autem additur de tis VIII. diei 15 Octobris 1599 (ap. Rochum Pirro. No­ reduplicatione “ cives eiusdem civitatis ", per merum et titia FccL Panormitan., f. 186). Senatus Panormitanus, clarum aequivccum dicitur: nulla enim in casu redupli­ radicitus extirpare Intendens abusus in administratione catio fonr.ali5. de qua apud Ferraris, L c.. n. 90. sed irxre Sacramentorum saepe deploratos, consilium inivit iura , * materiali ad significandos nimirum “ cives Panormi ", * civitati nempe, seu urbis, de qua itatlm antea mentio stolae universim in urbis territorio abolendi, sive pro occurrerat. civibus, sive pro advenis, dotatis convenienter singulis paroeciis quas urbs Illa tunc enumerabat; pro qua doQued vero attinet ad intentionem sive petenti» rive concedentis, non modo ca ad interpretationem restrictivam tallonc sibi reservari petierat ius praesentandi rectores non cogit, sed illam excludit. Satis est considerare. « idoneo» « qui quidem esse debeant cives eiusdem ur­ parte petentis. Senatus videlicet Panormitani, hanc con­ bis ». Hanc petitionem benigne excipiens R. P. praefata cessionem illum petivisse veluti In corrcspectivum dotiConstitutione, dotationem acceptavit et confirmavit, siBonis, quae profecto fiebat ex bonis civitatis univerw mulque eidem Senatui ius perpetuum concessit prae­ seu ex contributionibus omnium utcumoue civium, non sentandi «personas Idoneas ex civibus dictae civitatis modo Indigenarum; et petivisse ad melius consulendum « ad praefatas ecclesias... ita quod ius patronatus huiusanimarum bono, proborum nimirum pastorum delectu, qui < modi .. omnibus privilegiis gaudeat in omnibus et per non limitatione, at potius extensione candidatorum effica­ < omnia ac si cx fundatione ct dolatione esset ». Verum, cius obtinebatur Immo. si ex aliis supplicationibus ad rimikm effectum actis arguere licet, td videtur intendisse quoad ius patronatus - uti vocant - passivum, sic con­ cessum favore civium * civitati Panormi, diuturna et Senatum, cavere ne advenae pastores facilius resldentum ac bona reditusque ecclesiarum extra urbem et gravis exstitit controversia, utrum illud coarctandum deiererent regnum disperderent “ perché claramente se vede in to ess4?t ad cives orioirtario». seu indigenas, seu in ipsa regno prcdlcto . 1’introiU et rendue di quclli (Icci $*· urbe natos, ut quidam contendebant et contendunt; an cru non si convertir! m reparatione et ornamento de sertim decretum S. Congregationis Indulgentiarum diei 23 Augusti 1864 (DAI (ed. 1833) n. 408 sub die 26 sept. 1864]. Atque ita rescripsit ac declaravit die 8 Maii 1925 —-F. Di Fata, S. C R- Substitutus. 751 75Î 652-654 PIUS XI - CONVENTIO CUM POLONIA - SC RITUUM 1525 MAI 20-IUN 3 • dicte ecclesle, ma trasportarsi foro dolio dicto regno, la • qualcosa procede per concéderai h beneficii a persone • extere dello dicto regno: et perché stando absenti li ’ to prelaU qui non pascunt gregem sed se ipsos, le cil• Udi proprio pastore carent ** . etc. (c. 34 suppl. ad Fer­ din. II. a. 1509). Ad haec vero mala praecavenda oportebat idwrus seu peregrinos, non autem cives domlciliarios exdudere. Occedentis demum intentio vel cx eo liquet quod privZepum. in casu, aegerrime prorsus adjudicatum fuit, post plures —saltem quinque— annos a supplicatione, cum crfranret in contrarium, ut videtur. Ipse Archiepiscopus Panormitanus. Iamvero certum est strictius esse et Inter­ pretari debere privilegium in angustia veluti extortum quxm quod motu proprio, vel saltem sponte concessum fuerit Ad consuetudinem quod demum pertinet, vel transmittrrdo factum, in casu negari Ius potest. Factum ipsum quxfrm pluribus extenuatur: nam saltem aliqui scriptores ex adverso alligati possunt commode in contrarium expo­ ni. nec deluere, praesertim rccentlores. qui lus incolarum seu dvium originariorum strenue tuerentur: unde GiampxUan (Dir. liculo, II, p. 43) : “ Su queste parole della □ ” Bella -qui sint cives eiusdem civltatis'7 sono nate delle " continue HU ** . lurisconsultl qui domlciliarios universim ridentur non habere ut cives, id referunt evidenter ad enctam verbi acceptionem, de qua illud Cuiacii notlssiEum: " Cives quidem origo, manumissio, adlectio vel "adeptio; incolas vero domicilium facit stylum autem Curae Regni clare manifestat Caroli V pragmatica, edita Bruxellls 12 mart. 1550. ubi decernitur termino ** Regni• colis oriundis " comprehendi vel cives privilegio civiUiis ab Imperatore aut a Civitatibus donatos, vel qui (endos possiderent, vel qui domicilium a decennio in ci­ vitate foverent. Consuetudo autem Senatus praesentandi solum origina­ rios non modo quasdam de facto (licet paucas nec plene aptotas) exceptiones in casu recipit, sed frustra videtur illigari. cum agatur de facultativis: non enim Senatus teoeUtur ad praesentandos domlciliarios, neque hi. praeterriisL reclamare potuerunt; ac praeterea falsam videtur bibere causam, nimirum, praeter falsam intellectionem verborum Bullae, legem latam in populari seditione anni 1M7 ubi inter alia. n. 29, decernebatur: “ che tutti i benehricH dl questa città siano panormltani nativi ”, quae lex Iret omnino, rebus restitutis, suppressa, tamen, ut fieri solet, de facto a Senatu servari coepit, ut studiis ani mo­ ram in urbe, quae videbatur illa manifestare, obseque­ retur. Sed potissimum attendendum est num privilegium —per nypothesim— hac consuetudine pracscriptiva acquisitum (c. 63. t 1), sustineri adhuc valeat. Certum enim est. ex an. 77 “ cessare privilegium si. temporis progressu. ' idlur.cta sic immutentur, iudlcio Superioris, ut noxium " evaserit ** . De qua re. quamvis iudicium omne sit Supe­ rari dimittendum, licet animadvertere, quod oculos ferit cxr.ium, praesentes cleri conditiones, etiam Panormi, exifere ut restrictiones huiusmodi auferantur: temporibus cslrn quibus privilegium concedebatur seu requirebatur. a civitas adeo affluebat clero, ut Ordinarius, anno 1703. Muras ordinationes edicto ita limitare debuerit ut nontui pro singulis centenis animarum novus sacerdos ordi­ naretur. cum iam pro singulis centenis quatuor aut quin­ que connumerarentur: hodie vero, inclusis religiosis, vix ©0 habentur in tota dioecesi pro 550.000 incolis (cfr. Ancierio delle diocesi d'Italia, 1924. p. 820) et plures parochi et ocerdotes diebus festis binare coguntur. Ad rem autem conferri potest resolutio edita a Commismoe Pont pro Codicis interpretatione. 26 nov. 1922. »A A XV. 128) (LE 473). quae sl in littera agit de sola cunonkatibus, tamen a fortinri mentem Ecclesiae matdesUt circa paroecias, seu beneficia curata. Quare, etc. Resolutio. — In plenario conventu Sacrae Congred tonis Concilii, die 16 mail 1925 habito in Palatio Apostolico Vaticano, Emi Patres, reformato dubio in Line formulam : « Utrum verba cives eiusdem civitatis 14 ad' c cives dumtaxat originarios referenda sint in ca< ru ». respondendum consuerunt: Negative. Facta autem relatione SSmo Dfio Nostro Pio PP. XI per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium, in audientia diei 2 iunii, Sanctitatis Sua datam resolu­ tionem approbare et coni irma re dignata est.—Iulius. Fplsc. tit. Lampsacen. Secr. Ada. I. C la NrT 53 (1925) 295-295; IP 6 (1925) ME H (1925) 139-146. 10-11; procurationi melius gerendae conducant, potissimum in regionibus longo terrarum marisque tractu ab hoc or­ bis catholici centro seiunctis, sollicito studio decernere maturamus. Hoc consilio, Indosinensis regionis missio­ num incremento prospicere cupientes, negotium per­ tractantes cum W. FF. NN. S. R. E. Cardinalibus Con­ gregationi Propagandae Fidei praepositis, in illis par­ tibus nuper visitationem Apostolicam promovendam censuimus, ex qua peculiares missionum earumdem ne­ cessitates spirituales innotescerent, quibus consulere necesse erat. Cognitis propterea ex eadem visitatione necessitatibus iisdem, ut continuo illis consultum foret, nomenque Christianum in supradictis difficillimis mis­ sionibus, longe lateque patentibus, altiores in posterum figeret radices, omnibus quidem rei momentis attente perpensis pariter cum W. FF. NN. S. R. E. Cardinali­ bus negotiis Propagandae Fidei praepositis, peroppor­ tunum visum est ibidem Delegationem Apostolicam constituere. Quare, motu proprio atque ex certa scien­ tia et matura deliberatione Nostris, deque apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium vi, in re­ gionibus superenunciatis, ad maiorem Dei gloriam et Christiani populi salutem. Delegationem Apostolicam erigimus atque constituimus, ipsique novae Delegationi sic per Nos erectae Apostolicae Delegationis Indosi­ nensis nomen facimus; eamdemque episcopali characte­ re insigni Delegato commi tendam esse praecipimus. Haec volumus, decernentes praesentes Litteras fir­ mas, validas atque efficaces semper exstare ac perma­ nere, suosque plenos atque integros effectus sortiri at­ que obtinere, iliisque ad quos pertinent sive pertinere poterunt, nunc et m posterum, amplissime suffragari; sicque rite Judicandum esse ac definiendum irritumque ex nunc et inane fieri, sl quidquam secus, super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter, attentari contigerit. Non obstantibus Apostolicis consti­ tutionibus et ordinationibus, ceterisque contrariis qui­ buscumque. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xx mensis maii anno mdccccxxv, Pontifi­ catus Nostri quarto—P- Card. Gasparri. α Secretis Status. 653 1925 IÜN 2.-CONV. CUM POLONIA. AAS 17 (1925) 287 Ratihabitio conventionis inter s. sedem et POLONIAM die 10 feb. 1925 ΙΝΓΓΑΕ [LE 633] Mardi le deux Juin 1925. à midi, se sont réunis au Palais du Conseil des Ministres de la part du Saint­ Siège: Son Excellence Monseigneur LAURENT LAURI. Archevêque d’Ephèse, Nonce Apostolique; de la part de la Pologne: Son Excellence WLADYSLAW GRABSKI, Président du Conseil des Ministres ; Son Excellence ALEKSANDER SKRZYNSKI. Ministre des Affaires Etrangères, son Excellence STANISLAW GRABSKI. Ministre des Cultes et de l’instruction Publique, pour procéder à l’échange des documents de ratifications de Sa Sainteté le PAPE PIE XI et de Son Excellence STANISLAW WOICIECHOSWKI, Président de la Ré­ publique de Pologne, concernant le Concordat conclu entre la Saint-Siège ct la Pologne le dix Février 1925. Après avoir procédé à l’examen et à l’échange des instruments de ratification susmentionnés, trouvés en bonne et duc forme, les soussignés ont dressé le présént Procès-Verbal et l’ont revêtu de leurs cachets. Fait à Varsovie, en double exemplaire, le deux Juin mil neufeent vingt-cinq. Pour le Saint-Siège: Laurent Lauri. Archevêque d’Ephèse. Nonce Apostolique. Pour la Pologne: AL. Skrzynski. Adn. Vide textom Concorda:· cf Adnclatioaei sub t a 1925 Feb. 10: LE 633. 652 1525 MAI 20.-P1US XI. LIT. AP. AAS 17 (1925) 291 Erigitur delegatio apostolica indosinensis PIUS PP. XI Ad futuram rei memoriam. — Ex officio supremi apostohtus Nobis divinitus commissi, quae rei sacrae 654 1925 IUN 3.-SC RITUUM, RESP. PART.· ClHCA FORMAM PROTEGENDI MATERIAM S. SCAPULARIS Dubium - BealUsime Pater. Fr. Raynaldu * M a S. Ius to. Ordinis Carmeli tarum Discalceatorum «cerdo * n. 6S5-656 SC RITUUM - CONCILII, O LOMU (EN.. VESTIS CHORALIS professus. Commissarius S. Scapularis in Hispania, ad pedes Sanctitatis Vestrae humiliter provolutus, sequens proponit dubium; < An panniculi S. Scapularis possint valide et licite protegi a sudore quibusdam sacculis (borsette) ex qua­ libet decenti materia confectis, dummodo sacculi non sint assuti. etc., panno, seu inseparabiles ab eo. sed po­ tius sint faciliter moviles, et dummodo vincula Scapu­ laris uniantur panniculis et non directe sacculis, et me­ diante sacculo panniculis. Et Deus... Resp. - 1925. 3 Iunii: c Nihil obstat ». H. Danit, S. R. C. Substitutu. • Cam'axrlo 5, SopuUrü Carmciltid ίβ Η^μχγ,Ι*: AOCD 1 (1926) 44 Adn. ANASTA5IUS A 5. PAULO ia AOCD 1 (1926) 4344. ME J9 (1927) 196. 1925 IUN ll-M ducitur, praescripti membrum, ita ut non tantum anonici vestem praescriptam in choro non deferentes, sed etiam Episcopi auxiliares, veste episcopali in cboro non induti, censendi sint tanquam absentes? > c II. Suntne praescripto statutorum capitularium su« pra adducto Episcopi auxiliares excusati a deferenda « in choro veste episcopali? c « < « « III. Possuntne Episcopi auxiliares, qui in choro pro « episcopali veste tantum capitulari utuntur, provocare « ad immemorabilem consuetudinem in Capitulo ob< servatam? < IV. Potestne Episcopis auxiliaribus dum in choro « Ecclesiae metropolilanae et non in sacello chorali h < stallis assistunt, permitti usus cappae super rochetto, < tempore hiemali cum armellino? > Quum Pontificia Commissio pro authentica Codici interpretatione. Archicpiscopi Olomucensis littera» ad Sacram hanc Congregationem transmisisset, de eonendem dubiorum solutione in praesenti agendum est Aximadvxrsxoxjs. — Ad rectam vero dubiorum sduU> nem haec breviter atque perspicue animadvertenda suni 1. Etiam ante Codicem praescriptum erat, ut capitulares DECRETUM in dignitate episcopali constituti deferrent in choro vesus episcopalem. Unde S. R. Congregationi sequens dubius Novam ritualis romani editionem approbans propositum fuit: " Petro Francisco Episcopo Laoedemcnue ~ suffraga neo ct auxiliario Archicpiscopi Hispalensi deaaHanc Ritualis Romani Vaticanam editionem, diligenter " se supplicante declarari: An ipsi, uti archidiatono . Et sacra haec Congregatio die 9 augusti eius­ dem anni respondit: « Affirmative, a duellantibus « eorumque patrinis cx infamia iuris ». (Cfr. Thesaur. resol S. C. C. tom. CXL1X. p. 769 ss.) Ex quo responso retentum est certamina illa esse vera duella sensu ca­ nonico. et exinde duellantes poems ab Ecclesia constitutis esse obnoxios. Ad rem Santi-Leitner (.Praei, iur. can., 1899, voL V. Ut XXXIV) : « S. C. C. caput Tridcntinum authentice interpretata est sic sub voce duellantes etc., comprehendantur duellantes modo ab alumnis Universitatum Germaniae usitato ». Quamobrem. cum, dato Codice, poena in duellantes can. 1240 e. 2351 iisdem fere verbis enunciarentur ac in Tridentino, sess. XXV. de ref., c. 19. pronum fuit, quae­ renti Episcopo Ratisbonensi « An resolutio S. C. C. in Wratislavien. Irregularitatis, die 9 augusti 1890. adhuc hodie vigeat in casu », respondere: Affirmative. (Cfr. A A S. vol. XV. pg. 154) [LE 492). Nuper tamen, referente, nomine Conferentiae Epi­ scoporum Fuldae habitae die 20 augusti 1924, Cardinali Episcopo Wratlslavicnsi, controversia haud levis oborta «t circa vim responsi huius S. C diei 9 augusti 1890, cum nonnulli scriptores, distinguendo inter mensuras quae cum periculo gravis vulneris committuntur, ab iis quae nonnisi levis vulneris periculo perficiuntur, te­ neant resolutionem Sacri Consilii ad illas, minime vero ad has spectare; quam distinctionem, attenta ratione authenticae interpretationis quae subest eidem resolu­ tioni, plures alii reiiciunt. Cum res agatur - ut patet quae non meram doctrinam, sed actionem vitae viven­ dae non parum interest, definitiva quaeritur ab Epiicopls huiusce dubii solutio: « An declarationes eiusdem Sacrae Congregationis 34 < Concilii anni 1890/ et 1923, quibus mensurae in Uni< verjitatibus Germaniae usitatae, quae speciali nomi< ne Beslimmungmcnsuren vocantur, poenis eclesiasti« cis subiiciuntur, illas tantum mensuras respiciant. < iuxta nonnullorum recentiorum sententiam, quae cum < periculo gravis vulneris committuntur, an etiam com< plectantur ca, quae sine periculo gravis vulneris < fiunt, in casu ». Stsofsw disceptationis. — Rflïus Consultor, cuius vo­ tum In prima actione diei 4 aprilis 1925 propositum est. reeentlorum quos dubium refert rationes amplectitur ac pccpcQit Ad notat nimirum sive in fontibus iuris notissimis wve luxta probatissimos doctorcs, ad rationem duelli in v-T.su canonico requiri periculum mortis vel mutilationis ihinque gravis vulneris, cum duellum gravissimis poenis puniatur, quae, ad rationem servandam poenae cum de­ beto lean. 2218), supponunt atrox delictum, quale in se non est pugna sine periculo gravis vulneris infligendi. Si nonnisi levis vulneris periculum est. nonnisi superest. *1 summum, remota praeparatio duelli proprie dicti, ad quam genuina interpretatio vetat transferre poenas con­ 757 Π. 657 tra ipsum delictum seu duellum latas. Cum tamen et haec praeparatio duelli, in casu, gravi scandalo et bonis moribus periculo esse consueverit, ac ideo reprobanda et coercenda, dubio in hanc formulam reformato: “ An ct quomodo coercendae sint mensurae, de quibus in casu '* putat respondendum esse: ** Affirmative ", per propriam censuram, vel ab hac Sacra Congregatione, vel ab Ordina­ riis Germaniae collatis consiliis, decernendam. Verum Efhi Patres, re funditus perpensa, censuerunt his nondum plene satisfactum esse quaesito, rescribentes: - Dilata ct scribat alter quod approbavit Beatissimus Pater. Alter hic Consultor scite et erudite edisserit in iure de duplici interpretationis genere, cuius notio usitatissima est, nempe de privata seu doctrinali, et authentica, prae­ sertim quoad legem poenalem; ostenditque pluribus ad­ ductis auctoritatibus, ceterum obviis, non licere doctrinali Interpretatione comprehendere in lege poenali sub eadem poena casum non expresse significatum, nisi cx identitate obiecti ; sed longe aliter sentiendum de interpretatione authentica, quae auctoritate sua supplet defectus motivi adaequati, quod petitur ex rationibus secundariis, ac etiam oblecto extrinsects. In facto autem censet omnino clarum et perspicuum, vcl ex verbis quibus resolutio S. C. C. diei 9 augusti 1890 concipitur, e&dem contineri authenticam interpretationem comprehensivam sub voce duelli etiam mensurarum quae cum periculo levis vulneris fiunt. Concedit quidem identitatem adaequati motivi poe­ nae deesse in casu, cum periculum gravis vulneris ar­ ceatur: sed fundamentum omnino sufficiens ad authenti­ cam intcrpreta/lionem comprehensivam invenit in favore, qui huiusmodi mensuris praestatur duello, delicto nimirum Ecclesiae semper detestabili et exsecrabili, non modo prop­ ter periculum mortis aut mutilationis. verum etiam prop­ ter superstitionem vel certe inhonestatem formalem quam induit usus medii ad finem non proportionali. Ex officio quoque plura, in hanc quidem sententiam, animadvertebantur. In primis quod in resolutione anni 1820 plecterentur mensurae etiamsi cum periculo levis tantum vulneris, manifesto patet ex proposito quaestio­ nem ponentis; videlicet haec una suberat dubitandi ratio, quod in casu periculum gravis vulneris arceretur: secus, enim, singularia certamina, quae armis cum periculo vitae fiunt, accenseri duellis atque poenis canonicis subesse, li­ cet ad meram virium ostensionem committantur, id iam definitum erat ac certissimum: ideoque otiosam plane quaestionem posuisset Episcopus. Liquet idipsum ex verbis quibus dubium conceptum est omnino generalibus, ** quando duellum ea ratione committitur qua his temporibus inter Germaniae Universitatum “ alumnos fieri solet ubi nulla distinctio fit periculi sive levis sive gravas vulneris; atqui ubi lex non distinguit nec nos distinguere debemus. Idque multo minus in casu: 1· quia in facti specie explicltissime edicitur certaminum ordinarium exitum esse “ vulnus in facie cuius vestigia “ brevi tempore oblitescunt " quod certe non convenit gravi vulneri: et ideo casus per distinctionem excluden­ dus. directe intenditur; 2* quia, referentibus Episcopis, “ inaudita apparet distinctio inter graviores et leviores “ mensuras. Nam sicut experientia constat practice vix - notabile discrimen observatur in mensuris a praesidibus *· societatum academicarum institutis et sodalibus prae** scriptis. Omnes eodem paene medo ct secundum easdem *· paene regulas exercentur ubique cum eodem paene ~ periculo vulnerationis, quod utique per se grave non est “ et solum per accidens raro aliquando evenire potest ” grave ** . Nec in contrarium facessit quod in disceptatione synap­ tica resolutioni praevia videatur acceptari ct assumi ad arguendum definitio duelli prout a Lehmkuhl traditur i Th. mor., [12 ed.] I n. 1014): ** pugna singularis ex con** dicto, armis ad occidendum ave graviter vulnerandis “ aptis: quae ceterum definitio —ita subditur— est com“ munis inter auctores Notissimum quidem est in hisce relationibus rationes hinc inde, vel inter se contrarias, pro­ ferri ad disceptandum, non ad concludendum. Sicut appa­ ret etiam in casu. ubi. iuxta alios, videtur acceptari con­ traria auctoritas Ludi Ferraris, asserentis. (Blbuoth., s. t. Duellum, η. II ad duelli notionem sufficere periculum oc­ cisionis vel vulneris, etiam non gravis, quae pariter defi­ nitio, In disceptatione synoptlca. expresse appellatur et dicitur “ communis inter auctores ** ./ 138 Stat igitur, praeter omne dubium. Sacram Congrega­ tionem Emorum Patrum Concilii Tridentinf Interpretum, anno 1890. quo exclusive pollebat facultate sacros canones Tridentinos authentice proponendi, declarasse sub sess. * XXV cap. 19 de rcf. comprehendi debere mensuras academicas utpote tunc ab alumnis Universitatum fiebant, etiamsi periculum gravis vulneris arceretur. Huius interpretationis fundamentum, praeter quidem auctoritatem interpretandis. Inepte scriptor aliquis collo­ cat in eo quod Sacra Congregatio " secuta rrt sententiam “ eorum qui arma lethalia od delicti notionem non requl" runt, sed duellum definiunt periculo occisionis, mutila“ tlonis vel vulneris ", Nam interpretatio authentica po­ test quidem, et aliquando debet, perpendere ea quae doc­ trinalis ut certa, vel ut dubia proponit sed sequi non co­ gitur. praesertim cum res utrimque contrevertitur. Nominatim In re poenali potest auctoritas leptima decernere eadem mulctari poena actus. In quibus, iuxta doctores. non 758 11 11 a. 658-660 SC ORIENTAUS - S. OFFICII - SACRAMENTORUM - PIUS XI vmLcetur ratio perfecta cnminu pro quo directe est poma constituta; sive propter peculiarem relationem quam hi actui habent cum eo crimine, sive propter rationem scandali ei damni praecavendi (c. 221S'. Id perspicue emi­ cat m poenis contra duellantes propellis, quae decernun­ tur quoque contra quamlibet operam aut ia vorem praeiantes. non solum duellis ipsis, dum peraguntur. sed lo *' duellorum consuetudini ; (cfr. Bened. XIV, const. DcCcstatxilcKi, a. 1752. colL can. 6841. Eae immo tanto latius ex­ tenduntur quanto apertius demonstrari possit reprobatio Ecclesiae in detestabilem duellorum abusum, qui cum tanto scandalo et damno fidelium coniungitur. Atqui pro­ cul dubio hujuscemodi mensurae favent duello, immo sunt eiusdem pragma praeparatio Quod enim iam animad­ vertebatur in felio causae Wratislavten. 9 aug. ISSO (TRC 149 (L2$0i 769 - 776] : “ haec effera certamina viam ad gra­ viora duella cum periculo occisionis et mutilationis ster­ nunt ". magis elucet consideranti obligationes quas susci­ piunt adolescentes dum nomen dant sodalitatibus academi­ cs hisce mensuris faventibus: ** Lo studente entrando in una tale associazione si obbllga alie BcstiTnr-.uninncnsuren assoluumer.te. cl duello pravt condLrior.ciaTr.enlc, vale a dire euondo lo studente sia offeso o venga sfidato " (in ertü). Porro nemo non videt quantum, ex toleratis hlscc certaminibus, deficeret Ecclesia a suo proposito arcendi, quanto magis potest, fideles ab effera duelli consuetudine : ex quo proposito dumtaxat poenas duellantium extendit vel ad ex industria spectantes et ad remotissimos quoslibet co­ operatores. Quod autem proponitur, ut mensurae cum periculo so­ lummodo levis vulneris relinquantur arbitrio Ep.scoporum coercendae, prae primis directe est contranuzn resolutioni 137 tam datae die 9 augusti 16SC. quae, ut vid : /mus. indubitan­ ter mensuras ipsas muletavit eisdem ac due liantes poenis. Quamobrem implicite revocaretur eadem resolutio: cuius revvcalionii faciendae nulla profecto ln praesenti suppedi­ tatur necessitatis vel opportun:tatis ratio. Deir.de vero id consilium nen paucis ncc levibus confusionibus m praxi. ut pronum est interfere. originem daret. Demum nec spernendum sidetur novum elementum facu quod in actis suppeditatur circa ger.us armorum quocum hae mensurae peraguntur. Cum. nempe, anno liSû de re disceptatum id tantum relatum apparet, singularem» Iliam pugnam fieri * parvo quodam ezdtro Nunc autem nunciatur: " L'arma che comunemente sl ad opera nella " Bertimmungmensur “ chiamasi Schlaegcr o Hcwrcpicr (i e. itahee. o fiorctto rfa tcçltc, ed ha la ferma di una fpada diri ita e sottJe colla impugnatura circor.data da un cuardamano. La lama. U cul peso è molio minore dl quelle d'una spxda comune. « lunga EO-90 cm., laxija 1 cm.; présenta nella seriooe trasvenalc la forma di un cuneo, con ia superficie superiore larga 3 mm.; è quasi per lutta Ia lunghexza ottusa ed ha soltanto terso ln punta un corto taglio pipo. Gb accademie: impiegano quest’amu secondo determinate regole. per dare coipi non di punta. ma di taglio. In questi combatUmenti per lo piu non vi c pertcolo di ferite gravi, essendo La parte inferiore del corpo. le bracela. le ascclle. il collo stituire in seno alla S. Congregazione per la Ch.‘« Orientale una speciale Commissione, sotto la Precdesza delTErfto e Rmo Signor Cardinale Scgretario delh stessa S. Congregazione. e con a capo rEflfc) e Rrx> Signor Cardinale Luigi Sincero, in qualità dl Ponex^ stabile per tutte le suddette cause. Della stessa Commissione sono stati chiamati a Xir parte: Monsig. Isaia Papadopulos. Assessore della S. Cosgregazione per la Chiesa Orientale; il Rmo P. Michele D’Herbigny, S. I., Preside del Pontificio Lstituto Orientale, con la qualifica di Con· sultOre speciale; e Monsig. Carlo Margotti, Minutante della predctU Congregazione. in qualitâ di Minutante speciale. 659 1925 IUN 21.-SC S. OFF. et SC SACR-, RESP. PART.· De copia aquae in calice ordinationis Vide textum infra sub die 1932 Apr. 11: LE 1082. • PrM 22 (1953) 134. Adn. A. VERMEERSCH in PrM 21 (1932) 157·-158·; 22 (1933) 134; vid« eti m * L£ 1082. 660 1925 IUN 30.-PIUS XI. LIT. APOST. PART.· Facultas datur alumnis scholarum seraphicarum ADQUIRENDI IN PROPRIO SACELLO INDULCENTL4S ECCLESIIS ORDINIS CONCESSAS PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Perspectum plane Nobis est in singulis Ordinis Fratrum Minorum Capu­ latorum regularibus provinciis extare Seminaria rive Scholas quae appellantur Seraphicae, et in quibus in sortem Domini vocati luvenes ad litteras et scientiis Instituuntur, antequam in Ordine tyroclnium ineart Septuaginta septem Seraphicae Scholae numerantur ln praesens, atque in spem religiosi ipsius instituti suc­ Resolutio. — Emi Patres Sacrae Congregationis crescentes termille biscenti nonagintatres alumni illxi Condlii. ln plenariis comitiis habitis ad Vaticanum, die celebrant. Nunc autem cum ipsi alumni non sine magno 13 iunii 1925. omnibus perpensis, ad dubium quod se­ suo et religiosae familiae incommodo ad Ecclesiam sive quitur. nimirum: publicum oratorium Conventus accedere nequeant ad t An declarationes S. C. C. anni 1890 ct 1923. quibus lucrandas indulgentias quae fidelibus Ecclesias Frtn< mesurae in Universitatibus Germaniae usitatae, quae clscales. certis diebus visitantibus conceduntur, dilectas « speciali nomine BejtiTnTnurgTncr.ruTeri vocantur, poefilius Melchior a Benlsa, hodiernus Procurator Gene­ « nis ecclesiasticis subliduntur, illas tantum mensuras ralis Ordinis enunciati, vota exprimens plurium Mo­ • respectant, iuxta nonnullorum recentiorum sententiam, deratorum Provincialium, Nos rogavit ut facultates t quae cum periculo grarii * vulneri committuntur, vel faciamus ex qua dicti alumni in proprio respective tbj < etiam complectantur eas. quae/ sine periculo granis Scholae Sacello, indulgentias memoratas acquirere vt· < vulneris fiunt in casu »: responderi mandarunt: Icant. Nos autem probe noscentes adolescentes ipsos, irti • Negative ad primam partem. Affirmative ad altequi ad primum Seraphicum Ordinem adspirant, omni­ « ram ·. bus nominibus dignos esse singulari Pontificiae volun­ tatis significatione, votis his annuendum ultro libenterQuam resolutionem, referente infrascripto Secreta­ rio. in audientia diei 20 eiusdem mensis et anni. SSrhus que existimavimus. D. N. Pius PP. XI approbare et confirmare dignatus Quamobrem. audito S. R. E. Cardinali Pocnitentiano est—luiius, Episc. Lampsacen.. Secr. Majori, dc Omnipotentis Del misericordia, deque Bea­ torum Apostolorum Ejus Petri et Pauli auctoritate con­ fisi, Apostolica Nostra auctoritate, vi praesentium con­ A4·. J. CREUSEN in NrT 53 (1926) 542-544; AKKR 105 (1925) 579-581: IP 6 (1926) 15-16-, ME 38 (1926) 259-274. cedimus cl largimur, ut praedicti alumni, nunc et in FfM 14 (1926) 172-174; 15 (1926) 51. posterum existentes, qui in Scholis seu Seminariis Se 759 760 SC SANCTI OFFICII-PIUS XI - SC CAEREMONIALIS 1925 JUL 3-7 riphicls ubique terrarum sitis, a familia religiosa se­ gregati, ad studia incumbunt, valeant Indulgentias om­ nes (non excepta Indulgentia plenaria toties quoties de Portiuncula nuncupata die secunda mensis augusti lu­ crifacienda) Christifidclibus Ecclesias sive publica ora­ toria Ordinis Franciscalis visitantibus ab hac Sancta Sede Apostolica concessas lucrari, visitatio rite proprio rtspcclivae Scholae sive Seminarii oratorio, quo nem­ pe quotidie ad pia exercitia solent congregari, servatis servandis, atque absolutis de more Jniunctls operibus. Concedimus Insuper ut maiores inter ipsos alumnos, ii nempe qui ad habitum Tertii Ordinis iam admissi fuerunt, visitato pariter proprii Seminarii oratorio, lu­ crari etiam valeant indulgentias quae certis diebus Ter­ tiariis Ecclesiam vel publicum Oratorium visitantibus concessae sunt Denique largimur ut alumni, aetate mi­ nores. qui nondum ad tertium Ordinem pertinent pos­ sint, servandis servatis, lucrari et ipsi peculiares In­ dulgentias item a Sancta hac Sede concessas sodalibus Franciscalibus rite recitantibus Coronas ad Septem Gau­ diis Beatae Mariae Virginis. Contrariis non obstantibus quibuslibet Praesentibus perpetuis futuris temporibus valituris. Volumus autem ut praesentium Litterarum exemplis, etiam impressis, manu alicuius notarii publici subscrip­ tis ct sigillo personae in ecclesiastica dignitate vel of­ ficio constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibea­ tur, quae adhiberetur ipsis praesentibus si forent exhi­ bitae vel ostensae. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub Anulo Piscatoris, die 30 mensis iunii anno 1925, Pontificatus Nostri Quarto.—P. Card. Gasparri, α Secretis Status. • Ordlai F. M. Cap.: AOMCxp 41 (1925) 200. 661 1^25 ILL 3.-SC S. OFFICII, DECR. AAS 17 (1925) 378 Damnatur opera sac doctoris ioannis hehn < DIE BIBLISCHE UND DIE BABYLONISCHE GOTTESIDEE ». ET < WEGE ZUM MONOTHE1SMUS » Feria IV die 1 iulii 1925 In generali consessu Supremae S. Congregationis Sancti Officii Erhi ac Revmi Dni Cardinales, fidei et moribus tutandis praepositi, praehabito DD. Consulto­ rum voto, damnaverunt, proscripserunt atque in Indi­ cem librorum prohibitorum inserenda mandarunt: Volumen: Die biblische u. die babylonische Gottesidee. Die israelitische Gottesauffasung im Lichte der cltorientalischen Religionsgeschichte, von D. Dr. Johanxes Hehn, o. Prof, an der Université t Würzburg ; atque libellum eiusdem auctoris: Wcpe zum Monotheismus. Festrede zur Feier des dreihunderteinunddreissigjtihrigen Bcstehens der Uniremtaf zu Würzburg. Et in sequenti feria V, die 2 eiusdem mensis et anni. Ssmus D. N. D. Pius Div. Prov. PP. XI, in solita au­ dientia R. P. Adsessori impertita, relatam sibi Erhorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et publi­ cari iussit Datum Romae, ex Aedibus Sancti Officii, 3 iulii 1925.—Alo isius Castellano, Supremae S. C. S. O. No­ tarius. 662 1925 IUL 5.-PIUS XI, NOTIF. AAS 18 (1926) 89 Quadam DECLARANTUR CIRCA COMPETENTIAM ET CONSTITUΠΟΝΕΜ SACRAE CONGREGATIONIS PRO NEGOTIIS ECCLESIASTI­ CIS EXTRAORDINARIIS Sanctitas Sua, Litteris ad Emum Cardinalem a Se­ cretis Status, die 5 iulil 1925 datis, haec quae sequun­ tur declarare ac statuere dignata est: L Canon 255 de promovendis per Sacram Congre­ gationem pro Negotiis Ecclesiasticis Extraordinariis ad vacantes dioeceses idoneis viris, quoties cum civilibus 761 n. G61-663 Guberniis agendum sit, ita intelligcndus est ut ad eamdem Sacran Congregationem spectet Episcopos promo­ vere etiam in casibus, in quibus Gubernia interrogan­ tur circa difficultates, si quae sint, ordinis politici con­ tra personas ad id officii praeelectas. 2. Inter Erhos Patres Sacrae Congregationis pro Ne­ gotiis Ecclesiasticis Extraordinariis in posterum de iure cooptabuntur: Cardinalis Secretarius S. Officii, Cardi­ nalis Secretarius Sacrae Congregationis Consistorialis, Cardinalis S. R. E. Cancellarius atque Cardinalis Data­ rius. 3. Eadem Sacra Congregatio suum habebit Prae­ fectum, Cardinalem a Secretis Status, cui, iuxta can. 255, a Summo Pontifice negotia mandantur, examini eiusdem Congregationis subiicienda. 4. Omnibus autem Membris et officialibus eiusdem Sacrae Congregationis secretum imponitur S. Officii, emisso speciali iureiurando. Adn. J. C In NrT 53 PrM 15 (1926) 31-32. (1926) 305-306; IP 6 (1926) 15; 663 1925 ILL 7.-SCCAEREM., DECR. AAS 18 (1926) 350-357 Approbatur ratio admissionis legatorum primae classis APUD APOSTOLICAM SEDEM IN SACRAM AUDIENTIAM AD EXHIBENDAS LITTERAS PRO SUI MUNERIS RECOGNITIONE I PROTOCOLLO per la solemne presentaztone delle Lettere Credenziali degli Ambasciatori accréditais presso la Santa Sede Art 1. - Monsignor Maestro di Camera di Sua San­ ti tà. presi gli opportuni accordi con la Segretaria di Stato circa il giorno e 1’ora dclla solenne presentazione delle Lettere Credenziali del nuovo Ambasciatore - in conformité delle disposizioni impart ite dal Santo Pa­ dre - intima il doppio servizio di Anticamera./ La cerimonia si svolge secondo le norme seguenti: Art. 2. - Sotto la pensilina, presso il cortile di S. Damaso. il Signor Ambasciatore è ricevuto da un Cameriere Segreto Soprannumerario di Spada e Cappa. che lo accompagna durante il percorso, ponendosi alla sua sinistra: quattro Sediari Pontifici agli ordini del SottoDecano di Sala od in assenza di questi del Sedlaro Anziano, che per la circostanza mdosserà pantalon! corti e frack, attendono l’arrivo del Signor Ambasciatore. I medesimi disposti per due c seguiti dal Sotto-Dccano o dal Sediaro Anziano nel salire la Scala Papale, precedono fino alla loro Sala il Signor Ambasciatore ed il Personale dell’Ambasciata indossano ILTniformc Diplomatica con decorazioni. Art. 3. - Alla Sala Clementina, il Signor Ambascia­ tore col Personale dell’Ambasciata viene incontrato da Monsignor Segretario dclla Sacra Congregazione Ccremoniale, il quale ponendosi alia sua sinistra lo accom­ pagna attraverso l’Appartamento Papale fino alla Sala degli Arazzi per essere quindi introdotto alla presenza di Sua Santitâ. Awenuto l’incontro del Signor Ambasciatore con Monsignor Segretario della Sacra Congregazione Cere­ monia le. il Cameriere Segreto di Spada c Cappa So­ prannumerario. del quale si parla all’art. 2, si ponc a sinistra del primo Dignitarto del Seguito dcU’Ambasciatore. rimanendovi durante lo svolgimento dclla cerimonia. Art. 4. - Alla Sala del Trono sel Guardie Nobili, agli ordini del Cadetto, sono comandate di servizio ai lati del Trono Papale: le duc fazioni prestano il con­ sueto servizio ai loro postL Art. 5. - Il Santo Padre, preawisato da Monsignor Maestro di Camera dcll’arrivo del nuovo Ambasciatore, indossato fl Rochetto e la Mozzetta. si reca al Trono accompagnato dalla Sua Anticamera, la quale si dispo­ ne ai due lati del Trono, secondo 1‘ordine dl precedenza c cioè: A destra di Sua Santitàr Sua Eccellcnza Revn^a Monsignor Maggiordomo, 762 η. 6^3 sc ca JONIALIS, ADMISSIO LEGATORUM PRIMAE CLASSIS Monsignor Elemosiniere Scgrcto, Monsignor Cameriere Scgrcto Partecipante seniore di servizio. Foriere Maggiore dei SS. PP. AA.. Sop rain tendente Generale aile Poste Pontificie, Esente delle Guardie Nobili di settimana. Monsignor Cameriere Segretto Soprannumerario, Cameriere Segretto di Spada e Cappa Soprannu­ merario. A sinutra di Sua Santità: 352 Monsignor Maestro di Camera,/ Monsignor Sacrista. Monsignor Cameriere Scgrcto Partccipante iuniore di servizio, Cavallerizzo Maggiore, Comandante della Guardia Svizzera Pontificia. Monsignor Cameriere d’Onorc in abito paonazzo, Cameriere d’Onore di Spada e Cappa Soprannumerario. Art 6. - I Prelati di servizio per la cerimonia, cioè : Sua Eccellenza Rcvma Monsignor Magg-.ordomo di Sua Santità, Monsignor Elemosiniere Segreto di Sua Santità. Monsignor Maestro di Camera di Sua Santità, Monsignor Sacrista di Sua Santità. Monsignor Segretario della S. Congregazione Ce­ remonia le: indossano l’Abito Prelalizio, Rocchetto e Mantelletta. Art 7. - I Monsignori: - Came rien Segreti Parti­ cipant!, Cameriere Segreto Soprannumerario e Came­ riere d’Onore, - indossano la Sottana paonazza ed il Man tell one. — I Camerieri Segreti Partecipanti Civili cioè: il Fo­ riere Maggiore dei SS. PP. AA., il Cavallerizzo Maggio­ re dl Sua Santità, il Sopraintendcnte Generale aile Poste Pontificie, sono in costume di gala. Parimenti in costume di gala sono: II Cameriere Segreto ed il Cameriere d’Onore di Spada e Cappa Soprannumerari. Art 8. - I distaccamenti dei Corpi Armati Pontifici rinforzati per il servizio, indossano l’uniforme prescritta per la cerimonia dai propri regolamentt Art 9. - Appena Sua Santità si è assisa in Trono. Monsignor Cameriere Segreto Partecipante che ha preso posto a sinistra del Trono. dictro ordine di Mon­ signor Maestro di Camera, faite le consuete genufles­ sioni si reca nella Sala degli Arazzi per awisare Mon­ signor Segretario della S. Congregazione Ceremoniale che introduca il Signor Ambasciatore, e quindi torna al suo posto, facendo di nuovo le genuflessioni. Monsignor Segretario della Ceremoniale. invitando il Signor Ambasciatore Lo introduce alla presenza di Sua Santità e Lo annunzia ad alta voce. Art 10. - Il Signor Ambasciatore, avendo a sinistra Monsignor Segretario della Ceremoniale e seguito dai Personale dell’Ambasciata col Cameriere Segreto So­ prannumerario si dirige al Trono Papale. Insieme con Monsignor Segretario della Ceremoniale, tanto il Signor Ambasciatore, quanto il suo Seguito, fanno tre genuflessiom. la prima all’ingresso della Sala, la seconda nel centro e la terza ai gradin! del Trono. Gli Ambasciatori acattollci invece delle tre genuflessioni possono fare 3S3 tre profond! inchlni./ Art. 11. - Monsignor Segretario della Ceremoniale resta alla sinistra dell’Ambasciatore ed il Personale dell’Ambasciata col Cameriere Segreto Soprannumera­ rio si dispone immediatamente dietro. L'Ambasciatore stando in piedi legge senz’altro 11 suo Indirizzo e porge le Lettere Credenziali all’Augusto Pontefice, il Quale le rimette a Monsignor Maestro dl Camera. Terminata la lettura delHndlrizzo, il Santo Padre risponde brevemente, e quindi disceso dai Trono invita Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore nella sua Biblioteca ove lo intrattiene in privato colloquio. In questo momento Mon­ signor Cameriere Segretto Partecipante di settimana si avvia ad aprire la porta della Biblioteca, nella quale Sua Santità si reca con Sua Eccellenza il Signor Am­ basciatore. Monsignor Maestro di Camera accompagna Sua Santità fino alia Biblioteca per porgere la pol- 753 1925 ILL 7 trona a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore. Gli altn Dignitari che hanno assistito alia cerimonia della presentazione delle Lettere Credenziali riprendono i lom posti nelle rispettive Sale. Il Personale dell’Ambasciata durante il colloquio privato di Sua Santità con Sua Ec­ cellenza 11 Signor Ambasciatore attende nelia Sala della Nobile Anticamera Segreto: Monsignor Segretariodella Ceremoniale Io présenta a Monsignor Maestro dl Ca­ mera, il quale, al segno dato dal Santo Padre, lo In­ troduce alla presenza della Santità Sua, a cui vient presentato da Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore. Art 12. - All’uscito dalla Sala della Biblioteca Sua Eccellenza il Sîgnor Ambasciatore viene presentato nella Saia del Tronetto da Monsignor Segretario dclli Ceremoniale a Monsignor Maestro di Camera. Art. 13. - Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore. avendo a sinistra Monsignor Maestro di Camera, seguito dal Personale dell’Ambasciata, che è accompag-.ab da Monsignor Segretario della Ceremoniale, dalla Sala del Tronetto passa nella Sala deU’Anticamera Segreta ove Monsignor Maestro di Camera Gli présenta Stu Eccellenza Revnto Monsignor Maggiordomo di Sua San­ tità ed i Componenti l’Anticamera Segreta di servizio. disposti secondo l’ordine della loro precedenza. Ai medesimi viene présentante da Monsignor Segretario della Ceremoniale il Personale dell’Ambasciata. Art 14. - Terminata la presentazione Monsignor Maestro di Camera accompagna Sua Eccellenza il Si­ gnor Ambasciatore fino al limitare della Sala dcll’Antlcamera Segreta ove prende congedo da Sua Eccellenza e dai Seguito. Art 15. - Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore, avendo a sinistra Monsignor Segretario della Ceremo­ niale. e seguito dai Signori componenti il Personale dell’Ambasciata. accompagnât! -dai Cameriere Segreto So­ prannumerario di Spada c Cappa che ha già ricevuto Sua Eccellenza sotto la/ pensi lina della Scala Papale. JM preceduto da quattro Bussolanti traversa l’Appartamento Pontificio per recarsi a far visita all’Eâïo Signor Cardinale Segretario di Stato, montre riceve gli onori militari dai vari reparti di servizio e cioè dalle Guardie Nobili, dalla Guardia Svizzera Pontificia, dalla Guardia Palatina d’Onore e dai Gendarmi schierati nelle rispet­ tive Sale. Art 16. - Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore vie­ ne scortato da quattro Guardie Svizzere con alabarda e preceduto da quattro Sediari agli ordini del Sottodecano di Sala od in assenza di questi del Sediaro Anziano. D corteo cosl formato discende per la Scala Papale al primo piano nell’appar tamen to dell'Emo Sî­ gnor Cardinale Segretario di Stato. Nella prima anticamera dell’appartamento di Sua Eminenza Rcvma sono di servizio due Gendarmi in tenuta di gala. Art. 17. - Monsignor Segretario della Ceremoniale accompagna attraverso l’appartamento il Signor Am­ basciatore, e Sua Eminenza Rcvma il Cardinale Se­ gretario di Stato, preawisato dai suo Maestro di Ca­ mera. lo incontra sulla soglia della Sala di ricevimento. ove Monsignor Segretario della Ceremoniale compte la presentazione. e quindi ha luogo il colloquio. Art. 18. - Per l’occasione Sua Eminenza Indo&sa l’Abito Cardinalizio del colore del giorno corrente, ed è clrcondato dai Suoi Famigliari Nobili e cioè dallUditore. dai Maestro di Camera, dai Gcntiluomo e dai Cappellano-Caudatario. Art. 19. - Durante la visita il Picchetto della Guar­ dia Svizzera attende all’ingresso dell’appartamento: i Sediari col Sotto Decano di Sala nella prima Anticamera, i Bussolanti nella sala di angolo, il Cameriere Segreto Soprannumerario di Spada c Cappa nella Sala delle Congregazioni. il Personale dell’Ambasciata nelia Sala del Trono con Monsignor Segretario della Cere­ moniale. Art. 20. - Terminato il colloquio Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore présenta il suo Seguito all’Emo Sîgnor Cardinale Segretario di Stato, quindi si accommiata dai medesimo. Art. 21. - Gli Ambasciatori acattollci, dopo la visita all’Emo Signor Cardinale Segretario di Stato, con to stesso accompagno e colla scorto di onore della Guardia Svizzera, discendono per la Scala Papale fino alla pensilina presso il Cortile di San Damaso. dove prendono congedo da Monsignor Segregatio della Sacra Congre­ gazione Ceremoniale e dai Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario e dove trovano la loro vettura per fare ritorno alla Sede delTAmbasciata. 764 1925 ILL 7 SC CAEREMONIAL1S, ADMISSIO LEGATORUM SECUNDAE CLASSIS Art 22. - Gli Ambasciatori cattolici. dopo la visita all’Edio Cardinale Segretario di Stalo, col medesimo j55 icrompagno e colla scorta di onore della/ Guardia Svizxera. traversando la prima Loggia, la Sala del Paramenti, la Sala Ducale e la Sala Regia, discendono per h Scala Regia e si awiano alla Patriarcale Basilica di S. Pietro per venerare la Tomba del Principe degli ApostoU. Alla porta delta di Costantino la scorta della Guardia Svizzera, resi gli onori a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore, si ritira. Proseguono in corteo i Sediari, 1 Bussolanti. il Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario e Monsignor Segretario della Ceremoniale. La visita alla Basilica Vaticana, come la cerimonia della presentazione delle Lettere Credenxiali, è diretta da Monsignor Segretario della Ceremoniale. Secondo 1’ordine di Monsignor Economo della Re­ verenda Fabbrica di S. Pietro, quattro Sampietrini altendono alia Scala del Portico per mettersi ai lati del corteo: altri due Sampietrini sono di servizio all’in­ gresso della Cappella del Ssnto Sacramento: due al Cancello esterno della Scala Braschi. Per tale occasione Monsignor Maestro di Camera di Sua Santità preavvisa a tempo opportuno il Revmo Ca­ nonico Segretario del Capitolo Vaticano del giorno e dcli’ora della visita. All’ingresso centrale della Basilica, Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore è ricevuto da quattro Revmi Ca­ nonici accompagnati dal Sacrestano minore. E’ di servi­ zio il Maestro delle Ceremonie della Basilica, in sottana paonazza. I Revnii Canonici indossano l’abito corale con la sotUna paonazza. II Canonico Digniore viene presentato a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore da Monsignor Segretano della Ceremoniale e quindi présenta i tre Canonici suoi colleghi. Il medesimo Canonico Digniore preso dal Sacrestano minore 1’aspersorio con 1'acqua benedetta lo présenta a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore che lo tocca e si segna. Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore. con ai lati i due primi Revmi Canonici si awia per la navata di mezzo verso la Cappella del SSmo Sacramento: quivi giunlo fa atto di adorazione sul genuflessorio preparato neH’interno della Cappella medesima. Gli altri due Revmi Canonici si dispongono a fianco del Personale dell’Ambasciata. Coloro che precedono Sua Eccellenza il Signor Am­ basciatore si dispongono lateralmente al genuflessorio e gli altri del Seguito, mantenendo il loro posto, stanno m ginocchio durante la visita. Dalla Cappella del Ssmo Sacramento Sua Eccellenza 3 Signor Ambasciatore, accompagnato come sopra, si porta a pregare avanti all’Altare della Ssma Vergine del Soccorso e quindi presso ΓΑ Itare della Confessione, per pregare sulla Tomba del Principe degli Apostoli in ÏA apposito genuflessorioV Quindi per il passaggio della Sacrestia Sua EccellenQ il Signor Ambasciatore col suo Seguito lascia la Badlica. e scendendo per la Scala Braschi raggiunge la vettura al limitare della Scala medesima, ove si con­ céda dai Reverendissimi Monsignori Canonici, da Monrgnor Segretario della Ceremoniale e dal Cameriere Segreto Soprannumerario di Spada e Cappa. Coloro che nel corteo precedono si dispongono late­ ralmente lungo 1’ultimo rampante della Scala. Art 23. - L’Emo Signor Cardinale di Stato, indossando l’abito piano, con ferraiolone del colore del giomo corrente, accompagnato dal suo Maestro di Camera, si reca lo stesso giorno della presentazione delle Lettere Credenziali, presso la Sede dell’Ambasciata per restitnire la visita a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore. Le Loro Eccellenze Revme Monsignor Maggiordomo di Sua Santità e gli altri prelati detti di fiocchetto si recheranno a far visita a Sua Eccellenza il Signor Ambajciatore. I Dignitari della Nobile Anticamera Segreta che wno stati di servizio per la ceremonia si recano alla Sede dell’Ambasciata per apporre nel registro la loro firma e qualifies. Art 24. - Dopo la presentazione delle Lettere Cre­ denziali Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore partecipa in Iscritto la awenuta ceremonia a Sua Eminenza Revma il Signor Cardinale Decano del Sacro Collegio, pegandolo di riceverlo in udienza. 7» n. 664 Art 25. - Sua Eminenza Rcvma il Signor Cardinale Decano rispondendo a Sua Eccellenza il Signor Am­ basciatore fissa il giorno e 1’ora della visita, la quale avrà luogo in forma ufficiale nella Sala del Trono dell’appartamento dell’Emo Signor Cardinale Decano. Per 1’occasione Sua Eminenza Revma indossa l’Abito Cardinalizio con ferraiolone del colore del giomo cor­ rente, ed è circondato dai Suoi Famigliari Nobili e cioè dallTIditore, dal Maestro dl Camera, dal Gentiluomo e dal Cappellano-Caudatario. Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore e il Personale dell’Ambasciata indossano ITTniforme Diplomatica con decoraziont Sua Eminenza Revma e Sua Eccellenza il Signor /\mbasciatore prendono posto in due poltrone vicine al dossello del Trono. Terminato il colloquio FErho Signor Cardinale De­ cano présenta la Sua Corte a Sua Eccellenza il Signor Ambasciatore, il quale a sua volta gli présenta il Per­ sonale dell’Ambasciata. L’Emo Signor Cardinale Decano, indossando l’abito pïano, con ferraiolone del colore del giomo corrente, accompagnato dai suo Maestro di Camera, si reca lo stesso giorno presso la Sede dell’Ambasciata per restituire la visita a Sua Eccellenza il Signor Ambascia­ tore-/ 357 Art 26. - Nei giorni successivi Sua Eccellenza il Si­ gnor Ambasciatore si recherà personalmente a far vi­ sita agli Emi Signori Cardinali present! in Curia. Art 27. - Parimenti il nuovo Ambasciatore farà vi­ sita al Decano del Corpo Diplomatic©, e sucessivamente anche agli altri suoi Colleghi. II DECRETO Il présente Protocollo compilato dalla Commissione dei Protocollo Generale dei Ceremoniale Pontificio, presieduta da Sua Eminenza Revma il Signor Cardi­ nale Granito di Belmonte, fu approvato nelia Seduta Plenaria dei 7 Luglio 1925 dagli Emi e Revmi Padri della Sacra Congregazione Ceremoniale e sanzionato da Sua Santità nell’Udienza del giorno 8 del detto mese. accordata a Monsignor Segretario della medesima Sacra Congregazione.—V. Card. Vannutelu, Vescovo dl Ostia e di Palestrina, Decano dei Sacro Collegio. Pretetto. N. Canali, Prelato Domestico di S. S., Segretario. 664 1925 IUL 7.-SC CAEREM-, DECR. AAS 18 (1926) 357-363 Approbatur ratio admissionis Legatorum secundae CLASSIS APUD APOSTOLI CAM SEDEM IN SACRAM AUDIENTLlM AD £ndas Litteras pro sui muneris recognitions PROTOCOLLO per la solenne presentazione delle Lettere Credenziali dei Ministri Plenipotenziari accreditati presso la Santa Sede Art. 1. - Presi gli opportuni accordï con la Segretaria di Stato di Sua Santità. circa il giorno e 1’ora della solenne presentazione delle Lettere Credenziali dei nuovo Ministro, Monsignor Maestro di Camera dl Sua Santità intima il servizio di Anticamera, che si svolge secondo le seguenti norme fissate per la cerimonia, per la quale viene rinforzato il servizio ordinario di Anticamera. Art. 2. - Il servizio ordinario nelTApnartamento Pontificio è disposto secondo il consueto, cioè: Il distaccamento della Guardia Svizzera Pontificia, nella Sala Clementina. Due Gendarmi in uniforme di gala.' 358 La Sentinelle della Guardia Palatina dOnore, nelia Sala delta dello Svizzero. Il distaccamento della Guardia Palatina dOnore, nella Sala d’artgolo. LTJfficiale della Guardia Svizzera Pontificia, LTJfficiale della Guardia Palatina d’Onore. Un Bussolante. nella Sala degli Arazzi. 766 η. 661 SC CAEREMONIALIS. ADMISSIO LEGATORUM SECUNDAE CLASSIS 1925 TIT 7 11 Signor Ministro alla presenza di Sua Santitâ e Lo Π distaccamento della Guardia Nobile di Sua Santitâ annunzia ad alta voce. nella Sala della Cappella, con una Senünella alia porta della Sala degli Arazzi, ed un’altra alia porta della Insieme con Monsignor Segretario della CeremoniaSala della Nobile Anticamera Segreta. le, tanto il Signor Ministro quanto il suo Seguito fanno Uq Cameriere d’Onore di Spa da e Cappa Soprannu­ le tre consuete genuflessioni. Ia prima all’ingresso della Sala, la seconda al centro c la terza innanzi al gradito merario, del Tronetto. nella Sala del Trona. I Ministri acattolici invece delle tre genuflessioni, Un Monsignorc Cameriere Segreto Partecipante. possono fare tre profondi inchini. L’Escnîc della Guardia Nobile di settimana, Art 6. - Compiuta l’ultima gcnuflcssione od inchino, Un Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannu­ il Signor Ministro stando in piedi, legge scnz'altro il «uq merario. Indirizzo e porge le Lettere Credenziali nelle mani delndla Sala della Nobile Anticamera Segreta. ΓAugusto Pontefice. il Quale le rimette a Monsignor Maestro di Camera. Art 3. - Secondo I’lntimo di Monsignor Maestro di Camera di Sua Santitâ, che prende parte persona 1Durante la lettura dcll’Indirizzo, Monsignor Segre­ mente alia cerimonia, intervengono di servizio in An­ tario della Ceremoniale è a sinistra di Sua Eccellcnza ticamera anche: il Signor Ministro, e inmediatamente dietro di questi si dispone il Personale della Legazione./ xi Sua Eccellenza Revma Monsignor Maggiordomo di Sua Santitâ. II Santo Padre risponde con un breve discorso e quindi trattiene Sua Eccellenza il Signor Ministro In Un Monsignore Cameriere Segreto Partecipante, Udienza privata. Un Cameriere d’Onore di Spada e Cappa Soprannu­ Art 7. - I Dignitari della Nobile Anticamera Segreta merario. di servizio. che hanno assistito alla cerimonia della Due Bussolanti Erescntazione delle Lettere Credenziali, riprendono il Art 4. - 5 1. Sua Santitâ indossa 11 Roche tto e la >ro posto nella Sala della Nobile Anticamera Segreta. MozetU. Il Personale della Legazione durante il colloquio pri­ I 2. I Prelati di servizio indossano 1’Abito prelatizio. vato di Sua Santitâ con Sua Eccellenza il Signor Mi­ i Camerieri Scgreti ecclesiastici il Manteltone. i Camenistro attende nella Sala della Nobile Anticamera Se­ rieri Segreti e d’Onore di Spada e Cappa Tunifonne greta: Monsignor Segretario della Ceremoniale lo giorna liera. présenta a Monsignor Maestro di Camera, il quale, al Art 5. - Sotto la pensilina presso il Cortile di S. Dasegno da to dal Santo Padre, lo introduce alia presenza maso, il Signor Ministro è ricevuto dal Cameriere della Santitâ Sua, a Cui viene présentât© da Sua Ec­ d’Onore di Spada e Cappa Soprannumerario. sopracchicellenza il Signor Ministro. amato di servizio. Art. 8. - Dopo 1’udienza privata, Sua Ecccdlenza il Al primo ripiano della Scala Papale attendono 1’arriSignor Ministro è presentato da Monsignor Segretario vo del Signor Ministro due Sediari Pontifici, i quali della Ceremoniale a Monsignor Maestro di Camera, fl prccedono fino alia loro Sala il Signor Ministro, che quale, a sua volta, nella Sala della Nobile Anticamcra è accompagna to dal Personale della Legazione. Segreta, gli présenta Sua Eccellenza Revma Monsignor Maggiordomo e gli altri Dignitari della Nobile Antica­ II Signor Ministro e il Personale della Legazione in­ mera Segreta di servizio. Ai medesimi Dignitari viene dossano HJniforme Diplomatica con decoraziont presentato da Monsignor Segretario della Ceremoniale Il Cameriere d’Onore di Spada e Cappa Soprannu­ il Personale della Legazione. merario si pone a sinistra del Signor Ministro e lo ac­ Sulla soglia della Sala della Nobile Anticamera Se­ compagna fino all’ingresso della Sala degli Arazzi ove greta. Monsignor Maestro di Camera si congeda da Sua si congeda per rlprendere il suo posto nella Sala del Eccellenza il Signor Ministro e dal Seguito. Trono. Art 9. - Sua Eccellenza il Signor Ministro, accomIl Decano di Sala precede il Signor Ministro dall’inpagnato da Monsignor Segretario della Ceremoniale e 330 gresso della Sala/ dei Sediari fino all’ingresso della dal Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannume­ Sala degli Arazzi. ove viene incontrato da Monsignor rario. sopracchiamato di servizio. si reca a far visita a Segretario della S. Congregazione Ceremoniale, che lo Sua Eminenza Revma il Signor Cardinale Segretario di intrattiene nella med esima Sala per poi introdurlo nella Stato di Sua Santitâ. Sala del Tronetto, ove ha luogo la presentazione delle Lettere Credenziali, ed ove sono disposti i componenti Monsignor Segretario della Ceremoniale si pone a la Nobile Anticamera Segreta secondo il loro rango. sinistra di Sua Eccellenza il Signor Ministro, e il Ca­ meriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario a A destra del Tronetto: sinistra del primo dei Membri del Personale della Le­ Sua Eccellenza Revma Monsignor Maggiordomo dl gazione. Sua Santitâ. Viene scortato da due Guardie Svizzere Pontificie Monsignor Cameriere Segreto Partecipante (Senio­ con alabarda e preceduto da due Bussolanti e da due re di servizio), Sediari Pontifici, i quail si dispongono in corteo quan­ L’Esente della Guardia Nobile dl settimana, do Sua Eccellenza il Signor Ministro passa nelle Sale Il Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannu­ dell’Appartamento Papale, ove i medesimi sono di ser­ merario (Seniore di servizio). vizio. A sinistra del Tronetto: I picchetti dei Corpi armati Pontifici di servizio. rendono gli onori secondo i propri regolamentL Monsignor Maestro di Camera. Art. 10. - Le due Guardie Svizzere si fermano alTinMonsignor Cameriere Segreto Partecipante (luniore gresso dell’Appartamento di Sua Eminenza Revma 11 di servizio), Signor Cardinale Segretario di Stato, i due Sediari nel­ II Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannu­ la prima Anticamera, i due Bussolanti nella Sala d’anmerario (luniore di servizio). golo, il Personale della Legazione nella Sala del Trono con Monsignor Segretario della S. Congregazione Cere­ Ai lati del Tronetto sono di sentinella due Guardie Nobili. moniale e col Cameriere Segreto di Spada e Cappa So­ prannumerario./ 30 Tutti gli altri intimati di servizio restano nelle rispettive Sale dell’Appartamento Pontificio. Art. 11. - L’Emo Signor Cardinale Segretario di Stato è preawisato dal Suo Maestro di Camera e riceve Monsignor Maestro dl Camera. in Abito piano con ferraiolone del colore del giorno moniale fatto preawisare da Monsignor Maestro di Ca­ corrente Sua Eccellenza il Signor Ministro nella con­ mera a mezzo di Monsignor Cameriere Segreto Parte­ sueta Sala delle Udienze, dopo la presentazione fattagli cipante di settimana. accompagna il Signor Ministro col da Monsignor Segretario della S. Congregazione Ce­ Personale della Legazione nella Sala di S. Giovanni remoniale. 11 Santo Padre, dopo 1’awiso datoGli da Monsignor Art. 12. - Terminato il colloquio Sua Eccellcnza il Maestro di Camera dcU’arrivo del Signor Ministro si Signor Ministro présenta il Personale della T^garione reca al Tronetto e quando si è assiso. Monsignor Se­ all’Emo Signor Cardinale Segretario di Stato, quindi gretario della S. Congregazione Ceremoniale introduce si accommiata dal medesimo. 767 1«5 ILL 10 SC CONCILII. K OMAN A, SUPPLEMENTUM CONGRUAE CANONICALIS Art 11 - I Ministri acattollci dopo la visita alKEmo Signor Cardinale Segretario di Stato, con lo stesso accœnpagno e colla scorta di onore délia Guardia Svizze­ ra, discendono per la Scala Papale fino alia pensilina prvsso il Cortile di San Damaso, ove prendono congedo da Monsignor Segretario della Sacra Congregazione Cernnoniale e dal Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario e dove trovano la loro vettura per lire ritomo alia Sede della Legazione. Art 14. - I Ministri cattollci, dopo la visita all'Emo Signor Cardinale Segretario di Stato, coi medesimo accompagno e colla scorta di onore delle Guardie Sviz­ zere. traversando la prima Loggia. Ia Sala dei Paraffienti, h Sala Ducale e la Sala Regia, discendono per la Scab Regia, per recarsi alla Patriarcale Basilica di San Pietro in Vaticano a venerare la Tomba del Prin­ cipe degli Apostoli. Alla porta detta di Costantino la scorta delle Guardie Svizzere. resi gli onori a Sua Eccellenza il Signor Ministro, si ritira. Proseguono in corteo i Sediari. i Bussolanti, il Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario sopracchiamato di ser­ vizio per 1’occasione e Monsignor Segretario della Ceremoniale. La visita alia Basilica Vaticana, come la certmonia della presentazione delle Lettere Credenziali, è duella da Monsignor Segretario della Ceremoniale. Secondo 1'ordine di Monsignor Economo della Reve­ renda Fabbrica di S. Pietro, due Sampietrini attendono illa Scab del Portico, detta di Costantino, per mettersi ai lati del corteo : altri due Sampietrini sono di servizio all’ingresso della Cappella del Ssmo Sacramento e due il Cancello estemo della Scala Braschi. Per tale occasione Monsignor Maestro di Camera di Sua Santitâ preawisa in tempo opportuno il Rmo Ca­ nonico Segretario del Capitolo Vaticano de) giomo e dell’ora della visita. AU’ingreso della Basilica, a destra di chi entra. Sua Eccellenza il Signor Ministro è ricevuto da due Revmi Canonici, accompagnati dal Sacrestano minore. E di •ervino uno del Maestri delle Ceremonie della Basilica, in sottana paonazza. I Revmi Canonici indossano 1’abito corale con la sotJC tana paonazza./ I due Revmi Canonici vengono presentati a Sua Ec­ cellenza il Signor Ministro da Monsignor Segretario del­ la Ceremoniale. Il Canonico Digniore, preso dal Sacre­ stano minore l’aspersorio con Tacqua benedetta, lo pré­ senta a Sua Eccellenza il Signor Ministro che lo tocca e si segna. Sua Eccellenza il Signor Ministro, con ai lati i due Revmi Canonici, si awia per la navata di mezzo verso b Cappella del Ssmo Sacramento : quivi giunto fa atto di adorazione sul genuflessorio preparato nell’interno defla Cappella medesima. Coloro che precedono Sua Eccellenza il Signor Micbtro si dispongono lateralmente al genuflessorio e gli altri del Seguito, mantenendo il loro posto, stanno In gr.ccchio durante la visita. Dalla cappella del Ssrho Sacramento Sua Eccellenza il Signor Ministro accompagnato come sopra, si porta ipregare avanti all'Altare della Ssma Vergine del Soceorso. quindi presso ΓΑ Itare della Confessione, per pre­ pare sulb Tomba del Principe degli Apostolic/, in apposito genuflessorio. Per il passaggio della Sacrestia Sua Eccellenza il Signor Idinistro, col Suo Seguito. lascia la Basilica e jeendendo per la Scala Braschi raggiunge la sua vettura 21 limitare della Scala medesima, ove si congeda dai Reverendissimi Monsignori Canonici, da Monsignor Segretario della Ceremoniale e dal Cameriere Segreto di Spada e Cappa Soprannumerario. Coloro che nel corteo precedono si dispongono laterateente lungo l’ultimo rampante della Scala. Art 15. - L’Emo Signor Cardinale Segretario di Sta­ to. m Abito plano con ferraiolone del colore del giorno corrente. accompagnato dal suo Maestro di Camera, relb stesso giorno della presentazione delle Lettere Credenziali si reca alia Sede della Legazione per restrtoire la visita a Sua Eccellenza il Signor Ministro. Art. 16. - I Dignitari della Nobile Anticamera Sejreta che sono stati di servizio per la ceremonia, si re­ ar/) alia Sede della Legazione per apporre sul registre b loro firma e qualifica. Art. 17. - Dopo la presentazione delle Lettere CredenziaU, Sua Eccellenza il Signor Ministro partecipa » n. 665 per iscritto 1’awenuta cerimonia a Sua Emlncn-a Revma il Signor Cardinale Decano dei Sacro Collegio, e Lo prega di riceverlo in udienza. Art. 18. - La visita ufficiale di Sua Eccellenza ii Si­ gnor Ministro avrà luogo nel giomo partecipatoGli dall’Enho Signor Cardinale Decano, il quale riceverà in Abito piano, con ferraiolone del colore del giomo corrente, Sua Eccellenza il Signor Ministro accompagnato dal Personale della Legazione ed introdotlo presso Sua Eminenza Revma dal Suo Maestro di Camera./ 363 Per tale visita Sua Eccellenza il Signor Ministro ed il Personale della Legazione indossano ITIniforme Di­ plomatics con decorazioni. L’Emo Signor Cardinale Decano, in abito plano con ferraiolone dei colore dei giorno correntc, accompa­ gnato dal suo Maestro di Camera, si reca poi alia Sede della Legazione per restituire la visita. Art. 19. - Nei giomi successivi. Sua Eccellenza 11 Signor Ministro farà visita personale agli Emi e Revmi Signori Cardinali present! in Curia, a Sua Eccellenza Revma Monsignor Maggiordomo di Sua Santitâ ed agli altri Eccmi e Revmi Prolati detti di fiocchetto. Art. 20. - Sua Eccellenza il Signor Ministro domanderà udienza all’Eccellentissimo Decano del Corp© Diplomatico, al quale farà visita secondo le indicazioni riccvute, e successivamente farà anche visita agli altri Capi-Missione accreditati presso la Santa Sede. DECRETO Il presente Protocollo, compilato dalla Commissione del Protocollo Generale del Ceremoniale Pontificio, presieduta da Sua Eminenza Revma il Signor Cardinale Granito di Belmonte, fu approvato nella Seduta Ple­ naria del 7 luglio 1925 dagli Emi e Revmi Padri della Sacra Congregazione Ceremoniale e sanzionato da Sua Santitâ nell’Udienza del giomo 8 del detto mese, accordata a Monsignor Segretario della medesima Sacra Congregazione.—V. Card. Vannutelu, Vescovo di Ostia e di Palestrina, Decano del Sacro Collegio, Prefetto. N. Canali, Prelato Domestico di S. S.. Segretario G65 1925 IUL 10.-SC CONC., RESP. AAS 17 (1925) 381-382 ROMANA ct ALIARUM Circa supplementum congruae ct massam communem CAP ITU LAREM DECRETUM ?\d tollendas ambiguitates et difficultates, quae in praxi exoriturae praevidebantur occasione concessionis a laica potestate nuper, licet ad tempus, factae supple­ menti congruae canonicalis. plures Ordinarii dubia quae sequuntur pro opportuna solutione ad hanc S. Congre­ gationem detulerunt: < I. An supplementum congruae canonicalis subsit, c necne, legi canonicae distributionum ad tramitem < can. 395, in casu >; et quatenus affirmative ad pri­ mam, negative ad alteram partem: c II. An sit ab ea lege excipienda summa cumulata a « die quo congruae supplementum decretum est, vulgo « arretrati ». « III. An et quomodo Canonici et Bencficiati a civili « auctoritate non recogniti, participare debeant de inte< gro congruae supplemento, in Capitulis ubi viget sys« terna massae communis» vel potius de illa tantummo« do parte quae sit ab Episcopo assignata, sive pro dls« tributionibus quotidianis sive inter praesentes >. < IV. An quota peculiariter assignata Dignitatibus et « Officiis immitti debeat in massam communem capi« tu la rem, in casu ». < V. An et qua proportione Dignitates et Officia « participare debeant de parte sibi peculiariter assignata < quae sit immissa in massam communem capitularem « In casu »./ < VI. An quota pars» peculiariter assignata Dignita· < tibus et Officiis, subsit legi canonicae distributionum « ad tramitem can. 395, H 1, 2. in casu ». « VII. Quamnam partem de massa communi distri« butionum lucrentur inserviendo Dignitates et Officia 3S2 π. 666 SC CONCILII. ADRIEN., INCARDINATIONIS < in Capitulis ubi viget systema praebendarum se para< tarum in casu ·. Et Sacra eadem Congregatio, omnibus sedulo per­ pensis. in plenariis Emorum Patrum comitiis subsigna­ tis diebus m Palatio Apostolico Vaticano habitis, re­ sponderi mandavit: Die 16 maii 1925 Ad L AtfïniwHre ad primam partem, negative ad al­ teram et ad mentem. Menr est: Episcopus, quod spec­ tat ad actualem separationem tertiae partis supplementi et conversionem eiusdem ln distributiones quotidianas, utatur iure et munere suo ad normam can. 395 S5 1 et 2 Codicis iur. can. Ad IL Negative et ad mentem. Ment est: Supplican­ dum SSnlo pro gratia sanationis et condonationis, cele­ bratis una Missa cum cantu, integro adstante Capitulo, et una Musa lecta per singulos Canonicos. Ad ΠΙ. Salvis contrariis Capitularibus statutis vel consuetudinibus, negative ad primam partem; affirma­ tive ad alteram, si pars fuerit ab Episcopo in distribu­ tiones conversa. ι?25 αχ U Cum, contra quod in prima disquisitione rama? vi· debatur, iam constet de litteris incardinatlonis ab Or­ dinario Cerviensi dic 7 novembris 1907 datis, sine qui­ bus praeviae litterae excardinationis ex parte Ordina r.j Adrien, proculdubio negotium minime confecissent (& C. C.. decr. A primis 20 iul. 1898 (ASS 31 (1893-99) 49-51); Rota, in Londonen., 9 ian. 1912. A. A. S.. IV. 249), tota quaestio reducitur ad controversiam inter Ordinarios Cerviensem et Fnllscondunensem, de rl aequipollcntis incardmationis tribuenda collationi be­ neficii residentialls ab altero Ordinario cum liccnU alterius factae, praesertim attento quod, die Pen­ tecostes a. 1918, quo Codex iuris canonici, et cta co can. 114, vigere coepit, sacerdos quo de agitur parocciale beneficium in loco L.. dioecesis Montufahjci adhuc servaverat, et in eo servando/ plures menses per- e rexiL Hinc duplex quaestio: 1) Utrum anno 1914 aequlpollens incardmationis ratio iure vigeret per assecutio­ nem beneficii ecclesiastici residentialls; 2) Et quaterni negative, ulterius quaeritur, utrum vis et ratio incardinationis tali collationi perseveranti, ope Codicis oll 114 tribuenda sit. Praestat autem de utraque quaestione audire. Votvm Consultoris. — I. Modus ordinarius et usiUtasunus excardinationis et incardinatlonis in iure vetere en: alicuius promotio ad primam tonsuram vel ad Ordines cua adscnptione alicui ecclesiae particulari et hac mtdiaaie etiam dioecesi, facta ab Episcopo, qui promovendi Epoccpus proprius censebatur ob aliquem cx titulis, qui vana Ecclesiae temporibus variis legibus statuebantur. Eiusmodi titulorum antiquissimi erant titulus originis itemque ficti, de quibus iam Clemens III vel IV in c. I. de temper.bus ordinationum, I. 9. In VI. Quibus mox a Bonifacio VIE adiungebatur titulus donvirilii. ac post tria fere saecula i Concilio Tridentlno. sess. ΧΧΙΠ. dc re/., c. 9. titulus feniliariratis triennalis. Iam secundum citatas leges Episcopos, qui ob aliquem ex memoratis titulis promovendi propn-a reputabatur, potuit, non requisitis ab alio Episcopo dra promovendum litteris dlmissorialibus. cum solis Episcopi originis (vel domicilii) litteris testimonialibus ordinandus promovere ita. ut ordinatus ratione Ordinis collati exir.de Iam censeretur Ordinantis dioecesi incardinatus, ac preirdf a dioecesi, cui eousque insertus fuerat, legitime exûrdlratus. Pari modo, cum Episcopus non proprius alienum sub­ ditum ad Ordines promovit acceptis ab ordinandi Episcopo proprio litteris dimtssorialibus perpetuis, ita ordinatus per ipsam ordinationem excidebat a potestate Episcopi eousqoe proprii atque sub potestate constituebatur Episcopi ordi­ nantis, seu e prioris dioecesi excardlnatus in alterius dioe­ cesi incardinabatur (Cf. Gasparri. De sacra Ordinatiore, vol Π. n. 863). - Igitur ln casibus hucusque enumeratis excordi nationem et incardinatlonem non ordinationis titnli. Ada. I? 5 (1925) 6S-G9. neque litterae dimissorinles perpetuae, sed ipsa ordinabo operabatur vel perficiebat. II. Alius excardinationis et incardinatlonis medus erat ab ordinatione (et etiam a quolibet beneficio ln aliam dloectG66 slm transeunti conferendo vel collato) plane independent Consistebat autem in clerici dimissione perpetua e dioecesi cui eousque insertus luerat, ct ln receptione in aliéna dioe­ 1925 ILL 11.-SC CONC., RESOL. AAS 18 (1926) 18-55 cesi itidem perpetua. Ista cxcardinatio olim ficoat per Ltteras dimLssoriales perpetuas Episcopi a quo; IncardliuUo vero per consensum (scriptum vel etiam non scriptum) Epi­ ADRIEN. scopi ad quem. Ita lam can. 6 Cone. Carthag. I (a. Μδ·: Incardinationis. 14 februarii et 11 iulii 1925 c. 6. D. LXXI. itemque can. 21. Cone. Carthag III (a. 397». c. 2. D. 1ΧΧΠ. Quae disciplina confirmatur deeretalitui Alexandri Iliy c. 5. X. de clericis non residentibus, ΠΙ. < et 51 Spicies facti. —Sacerdos quidam c dioecesi Adriensi post complura saecula a Cone. Baltimoren. III (a. IfcM. oriundus ibique ordinatus et curati munere functus, n. 63. 63. 66 vocatur formalis, si flat scripto documents a. 1907 excardinari petiit ac dioecesi Cerviensi incardi­ Episcopi a quo et ad quem; praesumpta, st cxeardimU) nari; quod obtinuit litteris excardinatorlis datis ab Or­ fiat scripto. Incardinatio vero per clerici ln aliena dioecesi dinario Adriensi die 4 novembris, et incardinatoriis ab triennalem vel quinquennalem probationem, qua Eplsccp Ordinario Cervien., die 7 eiusdem mensis. In hac dioe­ cd quem consensus ln Incardinatlonem iure praesumttur Demum per S. C. C. dccr. A primis, 20 iul. 1898 (ASS 31 cesi conspicuum quidem paroecia le beneficium obtinuit, (1898-99) 49 - 51). praeter formalem excardinationis scriptu­ verum a. 1914 ab eodem se abdicavit et cum licentia ram. formalis quoque incardinatlonis scriptura ad viLdiOrdinarii Cerviensis In dioccesim Montisfalisci se con­ tatem transitus ln alienam dioccesim praescribitur, quotes tulit. ubi ab Episcopo loci beneficium paroeciale ln op­ transitus fndependenter nb ordinatione flat. Quae exrardipido L .. obtinuit. Iterum vero exeunte a. 1918, adver­ natio et incardinatlo formalis, scu per scripturam perfi­ sae valetudinis causa, huic beneficio renuntiavit, et cienda. etiam ad laicos non proprii Episcopi Seminar4.) adscnbcndos extendebatur n S. C. C.. decr. 24 ian. 19C< munus ludimagtstri in urbe Asisio exercuit: quo perdu­ (A. A. S., II. 105. 106». rante a quodam Episcopo Sardiniae invitatus est ut Seminarii regimen ct canonicatum cathcdralem susci­ IIL Alius praeter istos duos excardinationis et incardi­ natlonis modos in antiquo ture cx lege generali scripta sste peret. Verum vix in novam dioccesim ingressus erat, Codicem non vigebat. Quodsi quidam sic dictam aeqir.pc:cum Episcopus supremum diem obiit, et sacerdos, tam­ lentem cxcardinatlonem et incardinatlonem. de qua m Co­ quam extraneus habitus a fratribus, ad suum Ordina­ dicis can. 114 (quaeque fit per collationem beneficii resirium redire coactus est. Sed Ordinarius Adricnsis eum dcntlalls Ln aliena dioecesi, consentiente Episcopo α qw). respuit tamquam formaliter excardinatum ; Cerviensis 3d tempora ante Codicem protendunt: profecto non ad­ vero non recipit et provocat ad aequi pollentem incarvertunt in antiquo iure, uti supra innuimus, per benefteu dinatloncm per residentialls beneficii collationem ab collationem alieno clerico factam, non immediate perfecUa Ordinario Fallscodunensl peractam: hic demum negat esse incardinatlonem. sed mediante ordinatione, ad quis huiusmodi incardinatlonem in iure sustineri. Quam­ Episcopus beneficium conferens tamquam ordinandi Ep·.· «copus proprius legitimum titulum acquisierat. obrem. re delata coram hac Sacra Congregatione, ln Revera textus iuris, qui de incardinatlonc Ln connexione praesenti quaeritur: cum beneficio agunt, nonnisi mediante ordinatione ad iaAd quamnam dioccesim sacerdos N. pertinere di­ cardlnatlonera referuntur. Ita iam ciL 1. de temporibus or­ cendus sit in casu. dinationum, I. 9. in VI Pari modo secundum innumerabile Die 4 iulii 1925 Ad IV. In Capitulis ubi viget systema praebendarum separatarum, negative; in Capitulis vero ubi viget sys­ tema massae communis affirmative. Ad V. Non minori ea quantitate quam percipiebant ante assignationem supplementi congruae. Ad VI. Affirmative. Ad VTL Lucrantur eam partem quae proportionsb:liter respondet ad id quod de tertia parte suae prae­ bendae detractum est et in distributiones conversum. Porro Ssmus Dominus Noster Pius Divina Providen­ tia PP. XI. referente infrascripto eiusdem Sacrae Con­ gregationis Secretario, in Audientiis dierum 2 iunii et 8 iulii 1925. datas ab Emis Patribus resolutiones appro­ bare et confirmare, atque gratiam sanationis et condo­ nationis ad oblatas preces ut in resolutione ad secun­ dum, benigne concedere et indulgere dignatus est sub conditione ibidem proposita. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae ex Secretaria S. C. Concilii, die 10 iulii 1925—Donatus Card. Sbarretti, Praef. lulius. Episc. tit Lampsacen.. Secr. 771 1325 I VL 11 SC CONCILII. ADRIEN·., INCARDINATIONIS S C C. decisiones Episcopus, qui elerteo ab Episcopi oricina ad tonsuram vel ad Ordinem aliquem promoto cuioscumquc generis verum beneficium contulerat, fiebat tttBdeD Episcopus ordinationis proprius, quare potuit vel >p«e eundem ad superiores Ordines promovere (S. C. C.. XnrnoM. 10 apr. 1683; Scncn. scu Plcntina, 0 dec. 1690, CuMniisa. 30 un. 1694 ; Pallottlni, sub voce Sacramentum Ordinis, | II. n. 49. 52. 57). vel eum ordinationis gratia ad ahum Episcopum dimittere (S. C. C.. Eugubina et Cartennen., a. 1588: Tlra.toncn., a. 1596: Sarzancn . 4 mali 1«1; PaUotini, s. v. Sacramentum Ordinis. | H. n. 43. Dum autem secundum istos leges auodllbct. etiam tenue, immo tenuissimum beneficium sufficiebat. Innocentius ΧΠ. cccrt. Speculatores, 4 nov. 1G94 [CICF n. 258) statuit, ut ad effectum sublectionis clerici pro Ordinibus ab alieno Epicopo legitime suscipiendis, beneficium deberet esse u'Js reditus, ut ad congruam clerici sustentationem iuxta uum syncdalem cave deficiente iuxta morem regionis. «I detractis operibus, per se sufficeret, sublata/ quacumque üculüte supplendi quod deficeret etiam adicctione patri­ monii pinguioris, quod ordinandus ln eadem aut in alia (Leecesi obtineret. Idem confirmatur Innoccntll ΧΠΙ const, âportcrtid ministerii. 23 mali 1723. et Benedicti XIII const, h nipremo, 23 sept. 1724 (C. I. C. Fontes, nn. 280. 283) itemque S. C. C.. Elborcn., 23 aug. 1721 : Plcntina seu Jlcied.. 18 iul. et 8 aug. 1733 ; Tarraconen., 1 iuL 16 dec. 1741 et 18 apr 1744: Spoletana 20 nov. 1756: Camcrinen. ct Ssrrira, 17 sept. 171 primis, atque incardinatlonem tandem voluntate etiam non scripta utriusque Episcopi perfici affirmat, quod et nos pro eo tempore ultro concedimus. VI. Cum igitur ante S. C. G. decr. A primis, aequipollens incardinatio per beneficium residentialc neque ex lejre scripta neque cx consuetudine viguerit: eadem revocari non debuit. Sed etiamsi uti lex vel consuetudo generalis revera viguisset, per ciL decr. A primis, utpotc legem ge­ neralem. spectatis eius clausulis revocatoriis, revocata fuis­ set. uti revocata declarabatur incardinatio praesumpta (S. C. C.. Romana et aliarum, 15 sept. 1906. ad I quaest : A S S.. XXXIX. 486 sq ). Praestat ad rem afferre harc verba ex cit causa Vitcrbicn.. 14 Iulii 1905: * Si praewns controversia (in qua beneficii collabo acta est λ 1872» adiudicanda esset ad tramitem decreti S. C C. a 20 iul 1R98. quod incardinatlonem In scriptis Jub poena nulhtatlf laciendam esse praescribit, sacerdotem M ad dioccesim C- n. &Ï-G69 SUPREMA CONGR. SANCTI OFFICII ET SACRAMENTORUM vitatu Castellanae nor. esset dubium pertinere " <1. c,. p 233). VU Qucd dâzLX a.tinet od vim can. Ill circa statum facti a. 1918 in catu perseverantem, haec adnotentur: 1. Excardinatio et incardinatio, quamvis a duobus Epiecopis fiat est tamen unus idemque actus juridicus, nempe quasi -contractus, per quem Episcopus a quo subditum sibi cler.cum in perpetuum dimittit. Episcopus vero ad quem eundem subditum in perpetuum recipit. Iam vero unus idemque contractus sub eadem sane lege perfici debet Re­ vera cum tantopere inter se correlativae κηΐ excardinatio ct Incardlnaiio. ut altera sine altera fieri nequeat: nun­ quam alia lege regebatur excardinatio. alia incardinatio. sed constanter eadem lex. quae normas pro excardinationc praescripserat simul etiam incardirutionls regulas exhibuit. 2. Neque excardinationls et incardinationis invalid Itas per Codicem sanabatur, quia Codex, sicut quasi-contractum invalidum repperit, ita etiam, deficiente canonum vi retractiva (can. 10). invalidum reliquit. Igitur cum aequipollente incardinatlone in casu eodem ferme modo res est. sicut cum matrimoniis Invalide contractis ante Codicem, obstante aliquo impedimento dirimente, qued per Codicem 55 sublatura est Nam ciusmodi/ matrimonia regebantur iure tunc vigente, quando contracta sunt Quare, etiamsi par­ tium concensus post Codicem perseveret, matrimonia (seu contractus, per Ccdicem non reddebantur valida, sed defi­ ciente Codicis vi retroacttva. relinquebantur invalida ind,gebar.tque sanatione, ad normam resolutionis Pont if Commiss. ad Codicis canones authent. interpret., 2-3 iun 1918. ad IV, 5, 7 (A. A. S., X. 3461 (LE Wl. 1 Etiam dato, non concesso, alia Iere posse regi excardlnalionem. alia (nempe. In casu. Codicis) ineardlnationem : ex can. 114 incardinatio in casu sustineri nequit, quia in hac hypothesi clerici incardinatio fleri debuisset per cano­ nicam provisionem beneficii residentialis tempore quo Co­ dex tan vigere coepit. Atqui canonica provisio, quae con­ sistit in collatione tituli ct completur capta pceseslone beneficii, in casu fleha! iam ante Codicem. Ergo etiam propter non impletam conditionem in Codice praescriptam talis Incardinatio Invalida habenda est. Neque dicas suffi­ cere Ipsam beneficii residentialis retentionem sub Codice, quia retentio beneficii non est eiusdem coltatio. quam Co­ dex pro aequipollente incardinatlone requirit. 4. Neque ultimo dicatur per can. 114 permitti, ut inchoa­ ta a. 1914 Incardinatio effectum sortiatur post 19 maii 1918. ad normam can. 116. quia can. 116 non habet vim retroactivam. Quod can 116 dicit: “ ex card:nat Ionem non sortiri effectum nisi secuta incardinatione in alia dioecesi ", etiam ante Codicem verum est. ?cd ture refertur tantum ad exrnrdlnatlonls et incardinationis leges eo temonre vigentes· Id est ad incardinatlonem mediante ordinatione et ad 1ncardlnattonem formalem secundum decr A primis. Aliis verbri ante Codicem excardinatio formalis effectum non sortiebatur nisi secuta incardinatlone formali In alia dioe­ cesi. — Quare etc. Resolutio. — In plenario conventu Sacrae Congre­ gationis Concilii, habito die 11 iulii 1925. ad propositum dubium, nimirum: Ad quamnam dioecesim sac. N. pertinere dicendus 1925 IUL 15-21 668 1925 IUL 22.-SC SACK., RESP. AAS 17 (1925) 152 ROMANA n ALIARUM De facultate baptismi domi conferendi EXTRA MORTIS PERICULUM Quaesitum est utrum sit iuri conformis praxis Iuxta quam infantes, qui non versantur in periculo mortis, sed non sine periculo ad ecclesiam transferri possunt, domi solemniter (i. e. cum omnibus caeremoniis etaa ablutionem praecedentibus) baptizentur a parocho abo­ ve sacerdote de parochi licentia ; nam ad ministrum ne­ cessitatis ct in specie ad obstetricem non potest recurri nisi in necessitate stricte dicta, scilicet cum positive ti­ metur periculum ne infans moriatur (C. S. Of£, 11 ba. 1899) [ASS 31 (1898-99) 690-691], et nonnisi in cades necessitate omittuntur caeremoniae ablutioni praeviae (S. C. Rit. 17 ian. 1914, Cod. iur. can., can. 776 5 1) [AAS 6 (1914) 32]. Quare propositis dubiis: < I. Utrum supradicta praxis sit conformis iuri cano­ nico et, quatenus negalive: • II. Quomodo in casu procedi debeat ». In Congregatione Plenaria Emorum Patrum, habita die 26 iunii currentis anni, iidem Eflri Patres ita re­ sponderunt : Ad I. Providebitur in secundo. Ad II. Esse iuri conforme quod, si infans non ver­ satur in periculo mortis, sed sine periculo ad ecclesiam ad normam can. 775 transferri nequit. Ordinarius, vi can. 776 5 1. n. 2, permittere potest, pro suo prudenti arbitrio ct conscientia, iusta ac rationabili de causa, ia aliquo casu extraordinario, quod domi baptismus solem­ niter administretur; aestimare autem casus extraordi­ narii gravitatem est remissum prudentiae et conscien­ tiae ipsius Ordinarii in singulis casibus. Facta autem Ssmo Domino Nostro Pio Papae XI de praemissis relatione ab infrascripto Secretario Sacrae Congregationis de disciplina Sacramentorum in audien­ tia diei 4 iulii 1925, Ssmus Dnus Noster resolutionem Efhorum Patrum ratam habuit ct confirmavit Datum Romae, cx aedibus Sacrae Congregationis de Sacramentis, die 22 iulii 1925.—A. Capotosti, Ep. Ther· men. Secr. Adn. J. SALSMANS in NrT S2 (1925) 563-570-, IP 5 (1925) 70; ME 37 (1925) 238-240: PrM 14 (1925) 107-111. sit in casu. Eifti Patres rescribi mandarunt: Ad dioecesim Cerriensem. Facta postmodum Ssmo Dno Nostro Pio divina Pro­ videntia PP. XI relatione per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium. Sanctitas Sua datam reso­ lutionem approbare et confirmare dignata est—lulius, Ep. tit Lampsacen.. Secr. ORÉTO Adn. j. C. ia NrT 53 ME 38 (1926) 260-267 (1926) 296-293; IP 6 (1926) 14; 667 1925 IUL 15.-SC S. OFFICII. RESP. PART.· Circa usum ftltraxdi vinum in missa adhibendum A Rcv. Praeposito... relatum fuit. Ordinarium quem­ dam ultimis hisce diebus anxium animo haesisse, an praxis sic dicta filtrandi vinum in s. Missae sacrificio adhibendum, ut a substantiis ut plurimum admixtis tur­ bidis mundetur, sit licita; et Suprema haec Congrega­ tio respondit : Acquieicat • ER 87 (1932) 40B. Adn. ER B7 (1932) 408-409. 669 1925 ILL 24.-SC SACR. RESOL. AAS 18 (1926) 434» De ULTRAIECTEN. patrtnis baptismatis. 24 iulii 1925 Die 8 octobris 1924 Revfhus Archiepiscopus Ultraiecten. preces, quae sequuntur, huic Sacrae Congregationi porrexit : Beatissime Pater, - Archiepiscopus Ultraiectensis, ai pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter petit solutionem dubiorum quae hisce exponuntur: Ex can. 765, 5* C. I. C. ut quis sit baptismi patrinus. oportet baptizandum in actu baptismi per se vel per procuratorem physice teneat aut tangat, rei itatim le­ vet, seu suscipiat de sacro fonte, aut de manibus bapti­ zantis; et ex can. 768 patrinus cum baptizato contrahit spiritualem cognationem, quae quidem ex can. 1079 ma­ trimonium irritat. Iam vero, uti apud nos mori» «t, qui patrinum agere vult, nemini mandatum confert exprueum, sed, nisi per se officio illo perfungatur patrinus, baptizans vel baptizandi parentes aliam personam in­ vitant, ut pro patrino absente agat. Hinc sequentia dubia solvenda proponuntur: I. an ex tali agendi modo patrinus absens contrahat cognationem spiritualem, et inde exoriatur impedimen­ tum canonis 1079; et si negative: II. quidnam a patrino faciendum sit ut agere valeat per procuratorem; nimirum: SC SANCTI OFFICII - PIUS XI - SC RITUUM 1925 IUL 30 - NOV 6 α) an debeat con/erre determinatae personae man­ datum speciale; b) an vero sufficiat, ut edat, sive scripto rive voce, mandatum generale pro persona per parentes vel per baptizantem determinanda; immo c) an sufficiat mandatum generale praesumptum pro qua cis persona. Hisce dubiis Ef&i Patres in plenario Conventu diei 24 iulii 1925 responderunt: < Ad I. Si patrinus, agnoscens huiusmodi consuetu­ dinem. eidem sese conformare intendat, et aliunde pa­ trimis ipse esse possit ad normam can. 765. Affir­ mative >. i Ad II. provisum in I. Attamen praedicta consue­ tudo est reprobanda : 1° quia indubitanter constare de« bet patrinum in facie Ecclesiae proprium/ munus sus­ cepisse. quod per dictam consuetudinem manet incer­ tum ct aequivocum; 2° quia patrinus suum munus sus­ cipere debet cum plena notitia et conscientia inde exo­ rientis obligationis ad mentem can. 769, quod excludere videtur praefata consuetudo, quippe quae redigit patrini officium ad quemdam inanem ritum ; 3° quia ex tali recepto more facultas fere demitur parocho conditiones explorandi, quae a can. 765 et 766 requiruntur, ut quis valide et licite patrini munus suscipiat ». < Hisce prae oculis habitis, Instructio pro Rnlis Ordinariis locorum fiat » (LE 677]. Facta insuper de his omnibus relatione Ssrho Domi­ no Nostro Pio Papae XI per infrascriptum Secretarium huius Sacrae Congregationis, die 29 iulii 1925, Ssmus decisionem EE. Patrum ratam habuit et confirmavit— A. Capotosti, Ep. Thermen., Secr. Ada. J SALSMANS in NrT 53 (1926) 391-392; IP 6 (1925) 13; FrM 15 (1926) 42-45; vide eîiom Adn. sub dlo 1925 Nov 25; LE €77. 670 19-25 ILL 30.-SC S. OFFICII, DECR. AAS 17 (1925) 379 Damnatur aliquot opera et scripta A SAC. DOCT. JOSEPH WITTIG EDITA Feria IV, die 22 iulii 1925. Emi ac Rmi Dhi Cardinales fidei moribusque tutan­ dis praepositi, in generali consessu Supremae S. Con­ gregationis Sancti Officii, praehabito DD. Consultorum voto, proscripserunt, damnaverunt atque in Indicem librorum prohibitorum inserenda mandarunt, cum om­ nibus eorum editionibus, opera et scripta, quae infra recensentur, edita a Sac. Doct. Ioseph Wittig, profes­ sore ordinario Historiae Ecclesiasticae, Patrologiae et Archaeologiae Christianae in Universitate Wratislaviensl 1. Die Erloesten, in: Hochland, a. 19. voL 2 (1922), fasc. 7, pag 1-26. 2. Mctne « Erloesten » in Busse, Kampf und Wehr. Habelschwerdt, Frankes Buchhandlung. 3. Herrgottswissen von Wegrain und Strasse. Geschichten von Webern, Zimmerleuten und Dorfjungen. Friburg i. B„ Herder. 4. Das allgemeine Priestertum; et 5. Die Kirche ais Auswirkung und Selbstverwirklichung der christlichen Sede, in: Kirche und Wirklichkeit, ein katholisches *:· < . Jena. Eugen Zeitbuch, herausgegeben von Ernst Michel Diederichs. 1923, pag. 21-43 et 189-210. 6. Leben Jesu in Paldstina, Schlesien und anderswo. 2 voll. Kempten. J. Kôsel et F. Pustet Et feria V subsequenti, die 23 eiusdem mensis et anni. Ssmus D. N. D. Plus Div. Prov. PP. XI, in solita audientia R. P. D. Assessori S. O. concessa, relatam libi Erftorum resolutionem approbavit, confirmavit et publici Iuris fieri iussit Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, 30 iulii 1925—Alolsius Castellano. Supremae S. C. S. O. No­ tarius. n. 670-672 671 1925 OCT 31.-PIUS XI. LIT. AP. AAS 19 (1927) 245-246 Erigitur inter nuntia tura apostolica de letton:a Plus PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — De more Romano­ rum Pontificum decessorum Nostrorum ut religiosas res apud dissitas regiones foveamus, Delegationes Apostolicas inibi constitutas, data opportunitate, in Legationes immutamus, ad vincula praesertim cum earundem re­ gionum Guberniis arctiora efficienda. Cum igitur iam anno mdccccxxii pro regionibus Lithuaniae. Lettoniae atque Eston ia e unicam constituerimus Apostolicam De­ legationem, ut nunc iGubernatoribus ac popularibus Reipublicae Lettoniae peculiarem benevolentiae Nos­ trae significationem exhibeamus. Internun tiaturam Apostolicam pro ipsa Lettoniae republics erigendam existimavimus, certa spe freti hanc animi Nostri testi­ ficationem religioni provehendae esse profuturam. Quae cum ita sint, praesentium Litterarum tenore, auctoritate Nostra, Internuntiaturam Apostolicam de Lettonia eri­ gimus et constituimus, eique omnia et singula deferimus iura, privilegia, honores, praerogativas, indulta. quae huiusmodi Legationum propria sunt Decernentes praesentes Litteras firmas, validas at­ que efficaces semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere, ipsique Legationi per Nos erectae nunc et in posterum perpetuo suffragari: sicque rite iudicandum esse ac de­ finiendum, irritumque ex nunc/ et inane fieri si quid­ quam secus super his a quovis, auctoritate qualibet scienter vel ignoranter attentari contigerit Non obstan­ tibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis ceterisque in contrarium facientibus quibuslibet Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Pis­ catoris, die xxxi mensis Octobris anno mdccccxxv, Pon­ tificatus Nostri quarto.—P. Card. Gasparri, α Secretis Status. 672 1925 NOV 6.-SC RITUUM, RESP. AAS 18 (1926) 21-23 P O P A Y A N E N. Dubia: 1 - De verdis ~ Dominus meus et Deus meus *' :n ELZV ΑΠΟΝΕ S. HOSnAE: 2 - De EVANCELIO PROPRIO S. PAUTJ Apostoli; 3 - De nona lectione festi impediti: 4 - Dr BENEDICTIONE CINERUM IN MISSIS LECTIS I 5 - De CSU “ M ANU AUS Toletani ” in administrations sat ramentorum ; 6 - De hesi­ tation r litaniarum; 7 - Dr consuetudine obvolvendi c/fmv DEFUNCTORUM ORNAMENTIS ALBIS AFUD SORORES Ί 9 - Dr MISSA votiva Cordis Iesu transferendi a prima feria sexta in PRIMAM MENSIS DOMINICAM Maximilianus Crespo. Archiepiscopus Popayanensis. a Sacra Rituum Congregatione sequentium dubiorum solutionem reverenter expostulavit; nimirum: I. Summus Pontifex Pius X sa. me„ die 18 maii 1907 [ASS 40 (1907 ) 441-442], indulgentias christifidelibus concessit qui devote sacram Hostiam adspexerint cum in/ Missae sacrificio elevatur, additis in ipsa oculorum elevatione verbis « Dominus meus et Deus meus? ». Hinc quaeritur: 1. An fideles Missae adstantes, in sacrae Hostiae ele­ vatione, clara et elata voce verba < Dominus meus et Deus meus! » proferre possint? An etiam ad Calicis elevationem? 2. An ipse celebrans idem agere valeat, submissa ta­ men voce? II. Ex Decreto Sacrae Rituum Congregationis, dici 29 aprilis 1922 [LE 409], Missae sanctorum duodecim Apo­ stolorum habent Evangelia stricte propria. Cum vero Sanctus Paulus inter duodecim Apostolos non recensea­ tur sed. ut ait Sanctus Beda Venerabilis, sit tertius de­ cimus Apostolus, quaeritur: An Evangelia quae leguntur in Missis de festis Con­ versionis et Commemorationis S. Pauli Apostoli, diebus 25 ianuarii et 30 iunii. sint stricte propria? ΠΙ. Si accidat ut aliquod festum duplex maius vel minus aut semiduplex a festo duplici primae classis π- 673 COMMISSIO INTERPRES. RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA impeditum commemoretur tantum ad Laudes, debetne omitti ad Matutinum nona Lectio historica vel stricte propria de festo impedito? IV. Sacerdos Feria quarta Cinerum Missam lectam celebraturus in oratoriis semi-publicis, potestne ante Missam benedicere cineres sine cantu eosque omnibus petentibus distribuere? V. Ex canone 1100 Codicis iuris canonici, extra ca­ sum necessitatis, in Matrimonii celebratione servandi sunt ritus in libris ritualibus ab Ecclesia probatis prae­ scripti aut laudabilibus consuetudinibus receptis. Hinc quaeritur: 1. An his regionibus Manuale Toletanum, quod pas­ sim m celebrando Matrimonio atque in administratione Ssmi Viatici et Extremae Unctionis adhibetur, sit prae­ ceptivum? 2. Et, in casu affirmativo, an Ordinarii locorum eius usui semel pro semper renuntiare valeant, ut eius loco Rituale Romanum dehinc ab omnibus adhibeatur? VI. Attenta declaratione Sacrae Poenitentiariae Apostohcae (Sectio de Indulgentiis), diei 21 iulii 1919 [LE 1963. inspectis etiam Decretis Sacrae Rituum Con­ gregationis, diei 15 octobris 1920 [LE 2921 ei 10 novem­ bris 1921 [LE 375], de ratione cantandi Litanias Lauretanas, quaeritur: An in Litaniarum recitatione absque cantu iterari li­ ceat priores invocationes hoc modo: V. Kyrie, eleison. R. Kyrie, eleison. - V. Christe, eleison. R. Christe, elei­ son. - V. Kyrie, eleison. R. Kyrie, eleison? VIT. Sorores cuiusdam Instituti, ex perantiqua con­ suetudine. quoties aliqua Soror e vita decedit, huius defunctae cadaver in lignea capsa, albo panno undequaque obvoluta, vel albo colore ex omni parte picta, in signum virginitatis, recondunt; quae capsa postea. 23 pro Officio et Missa/ defunctorum, in medio oratorio Communitatis deponitur, sed undique variis albi coloris ornamentis circumsepta. Hinc quaeritur: An talis perantiqua consuetudo tolerari possit? VITI. Pluribus in locis. Deo favente, instituta est con­ sociatio Sociarum Sacratissimi Cordis lesu. quae in pri­ ma cuiuslibet mensis Feria sexta peculiaria pietatis exercitia in honorem Divini Cordis peragere et sacram Communionem recipere student; ct tunc celebratur Missa votiva de Sacratissimo Corde lesu iuxta De­ cretum generale Sacrae Rituum Congregationis, n. 3712. diei 23 iunii 1839. Cum vero huiusmodi Sociae, ruri praesertim, ab ecclesia paroeciali valde distent, et ob pauperem earum conditionem laboribus ad vitam sus­ tentandam necessariis incumbere debeant, ac proinde sine gravi Incommodo ecclesiam in Feria sexta adire nequeant, quaeritur: An in hisce casibus Missa votiva de Sacratissimo Corde lesu. a memorato Decreto indulta. in prima mensis Dominica celebrari possit, cauto tamen ut una saltem Missa dicatur de Officio diei? Sacra autem Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis voto, praepositis quaestionibus accurate perpensis, ita respondendum censuit: Ad I. Quoad primam partem, negative in amnibus, ad mentem Caeremoniahs Episcoporum, lib. II, cap. VIII. n. 70. et Decreti generalis n. 3827. ad ΙΠ. diei 22 maii 1894. Quoad secundam partem, negative, iuxta canonem 818 Codicis iuris canonici ct Rubricas Missalis Romani. Ad Π. Negative. Ad IIL Affirmative. Ad IV. Affirmative, ex gratia, iuxta Memoriale Ri­ tuum, iussu Benedicti Papae XIII editum. Ad V. Expedire ut adhibeatur Rituale Romanum, iuxta Decreta n. 3654. Carthagtnien., 16 februarii 1886, et n. 3792 ad IX, Strigonien., 30 augusti 1892. Ad VL Affirmative. Ad VII. Serventur Rubricae ac Decreta n. 3035 ad XI. Briocen., 21 iulii 1855, et n. 4165 ad V, Dubiorum, 4 augusti 1905. Ad VIII. Negative. Atque ita rescripsit ac declaravit die 6 novembris 1925,—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R- C Praef. Alexander Verde. Secr. Adn P. B In EL 40 (1926) 51-54: J. ? ln NrT 53 (1926) 467 468; REGATILLO n. 388.562; I? 6 (1926) 12; ME 38 0926) 112-115 15 (1926) 56-58. 779 1925 NOV H 673 1925 NOV 10.-COM. INTP. RESP. AAS 17< 19251 582-M3 RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA 1 - Dr temporis supputatione. 2 - Di prakwcuu ism episcopos scffraganfos. 3 - Dr. collatione unihciorcm 4 - De praei edenti a vicarii for and. 5 - Di sacris procemxonibus. 6 - De admissione orientau üM ad notitiatum. 7 - Cr RESERVATIONS CASUUM. 8 - Dt FORMA C ELU * RATIONIS MATR1XONI! 9 - De Missa in matrimoniis mixtis. 10 - Dr sepvltvra ecclesiastica Emi Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ nones authentice interpretandos, propositis in plenario coetu quae sequuntur dubiis, responderi mandarunt ut infra ad singula: I. - De temporis supputatione D. - An ubique terrarum, in casibus canone 33 5 1 expressis, tempus vulgo zonarium sequi quis possit R. - Affirmative, dummodo hoc tempus sit legale. II. - Dc praecedentia inter Episcopos sujfraganeos D. -Utrum vi canonis 106, 3° praecedentia inter Epi­ scopos suffragan eos in Concilio provinciali aliisque coe­ tibus provincialibus definienda sit a die praeconizationls seu electionis ad episcopatum, an a die promotionis ad Ecclesiam suffraganeam. R. - Affirmative ad primam partem, negative ad se­ cundam. III. - De collatione beneficiorum D.-Utrum in collatione beneficiorum et canonicatuum in ecclesiis collegialibus Capitulum, ad normam canonis 403 audiendum, sit cathédrale an collegiale, R. - Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam. IV. - De praecedentia vicarii foranei D. - An vicarius foraneus. qui sit simul canonicus Capituli collegialis in suo districtu, vi canonis 450 5 2 praecedat ceteris canonicis in choro et actibus capitula­ ribus. R. - Negative. V. - De sacris processionibus D. - An, secundum canonem 462, 7° et responsum diei 12 novembris 1922 [LE 456], ius parochi publicam pro­ cessionem extra ecclesiam ducendi exten/datur, etiam ad processiones Religiosorum, licet exemptorum, extra eorum ecclesias et claustra. R. - Affirmative, firmo tamen praescripto canonum 1291 4 2 et 1293. VI. - De admissione Orientalium ad novitiatum D. - An in Religionibus latini ritus sine venia, de qua canon 542. 2°, licite admitti possint ad novitiatum Orien­ tales, qui. propio retento ritu, praeparantur ad consti­ tuendas domus et provincias religiosas ritus orientales R. - Affirmative. VII. - De reservatione casuum D. - 1° Utrum quaevis reservatio, de qua can. 900, iit tantum ratione peccati an etiam ratione censurae. 2° Utrum canon 900 agat de reservatione casuum ab Ordinariis tantum an etiam a Sancta Sede statuta. R. - Ad Affirmative ad primam partem, negative ad secundam. Ad 2*= Negative ad primam partem, affirmative ad secundam. VIII. - De forma celebrationis matrimonii D. - Utrum, secundum canonem 1098, ad valide et licite matrimonium coram solis testibus contrahendum sufficiat factum absentiae parochi, an requiratur etiam moralis certitudo, ex notorio vel ex inquisitione, paro­ chum per mensem neque haberi neque adiri posse sine gravi incommodo. R- - Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam. 780 1925 NOV 14 SC CONC.. CAUKIEN.. VACATIONUM; MATHELICEN- IUBILATIONIS IX. - De Missa in matrimoniis mixtis D. · An canone 1102 § 2 in matrimoniis mixtis, prae­ ter Missam pro sponsis, prohibeatur etiam alia Missa, licet privata. R. - Affirmative. si haec Missa cx rerum adiunctis biberi possit uti complementum caeremoniae matri­ monialis. X. - De sepultura ecclesiastica D.-An, vi canonis 1240 $ 1. 5° ecclesiastica sepul­ tura priventur qui mandaverint suum corpus crema­ tioni tradi et in hac voluntate permanserint usque ad mortem, etiamsi crematio ad normam canonis 1203 5 2 non sequatur. R. - Affirmative. Datum Romae, die 10 novembris 1925.—P. Card. Gasparri, Praeses. Joseph Bruno, Secr. Ada. J. CREU5EN In NrT 53 (1926) 225-231; Ph. MAROTO h CpR 7 (1926) 15-29; REGATILLO n 18,30,170,211,219,266, 430555,565.615; IP 6 (1926) 5-9.81-85; ME 38 (1926) 15-15; PrM 14 (192G) 178-187 674 1925 NOV 14.-SC CONCILII. RESP. PART.· CAURI ENSIS Circa vacationes et canonicorum absentias a choro Episcopus Caurien., in Hispania, tria haec dubia sol­ venda proposuit: I. Utrum canonici iubilati et qui chorale indultum obtinuerunt, censeri possint inter praesentes ad effec­ tum constituendi, simul cum aliis, duas tertias partes Capitularium, qui ex praescripto Codicis (c. 418, § 2) servitio chori intenti esse debent ; vel potius, computari debeant, prout vere et realiter sunt, inter absentes ita ut aliis canonicis consuetas vacationes impediant Π. Utrum tertia pars canonicorum, de qua in cilato can. 418, § 2, intelligi debeat tertia pars numeri talis canonicorum cuiuscumque Ecclesiae, vel tertia dumtaxat pars canonicorum qui. demptis iubilatis et induitariis, supersunt, ita ut semper et in omni casu ali­ qui vacationibus frui possint. ΠΙ. Utrum post Codicem sustineri valeat consuetudo, vi cuius canonicus hebdomadarius et excusatur ab ho­ ris canonicis cantatis Missam conventualem sequentibus et fructus praebendae et distributiones illis horis re­ spondentes percipit; an e contra post Missam celebra­ tam ad chorum redire teneatur ibique manere usque ad finem cantus Nonae (vel Vesperarum tempore Qua­ dragesimae). Die 14 Nov. 1925. — S. Congregatio Concilii in ple­ nariis Emrum Patrum comitiis respondendum censuit: Ad I. Affirmative ad primam partem, negative ad alteram. Ad II. Affirmative ad primam partem, negative ad alteram. Ad III. Affirmative ad primam partem, negative ad fecundam. Et ad mentem. Mens est: Si Missa tempore Quadragesimae cantetur post Tertiam, hebdomadarius tenetur redire ad chorum tempore Vesperarum. Facta autem SSmo. D. N. Pio divina Providentia Papae XI relatione per infrascriptum S. Congregationis Secretarium, in audientia diei 16 eiusdem mensis et anni. Sanctitas Sua datas resolutiones approbare et con­ firmare dignata est,—Donatus Card. Sbarretti, Praef. lulius, Ep. Lampsac., Secr. • ME 39 (1927) 133-134. Adn. REGATILLO n. 181,189; ME 39 (1927) 134-135; PrM 16 (1927) 92-93. η. 674-6/3 675 1925 NOV 14.-SC CONCILII, RESOL. PART.· MATHELICEN. IL’BILATIONLS et iuris ad emolumenta adventitia Die 14 Novembris 1925 (Resolutionis summarium tradimus prout refert MEii Il can. S. B. ottenuto 1’indulto di giubilazionc da questa S. C., pretese di essere ammesso anche alla partecipazione degli emolumenti provenienti dai funerali e anniversari incerti e straordinari ; ma il Capltolo col fatto e in scritto glie li negè, qualora in realtà non vi intervenisse, adducendo queste ragioni: 1) perché le vigenti costituzioni capitolari, mentre concedono al giubilato il diritto di partecipare alie distribuzioni e fallenze, per nulla fanno cenno degli incerti dei funerali; 2) perché è contro la consuetudine: infatti Fultimo giubilato ora defunto, percepiva l’emolumcnto solo se interveniva ai funerali e mai ebbe a fare alcuna rich iesta in contrario. Non acquietandosi il canonico, il Vescovo deferl la vertenza alla S. C. dei Concilio. Propostosi dunque nella plenaria dei 14 novembre 1925 il dubbio: Utrum can. S. B. ius habeat etiam ad emolumenta in­ certa et adventitia» in casu; gli Emi Padri risposero: Affirmatice; la quale risoluzione fu approvata dal S. Padre il 16 successivo. Eccone le principali ragioni: La giurisprudenza anteriore al Codice fu incerta e ondeggiante in proposito, e anche le decisioni della S. C. dei Concilio in questo caso più volte ripresentatosi non furono uniformi. Tutti invero ammettevano che il giubilato, oltre le distribuzioni quotidiane abbia diritto anche alie inter praesentes. Ma la determinazione di questo concetto fu sempre vaga. Invero se si prende questa parola. inter praesentes, come suona, per distin­ gueris dagli assenti, si riferirà alla presenza materiale : e in tal senso alcuni scrittori insegnavano che anche le fallenze, pur provenienti dalle distribuzioni quotidiane, non si dovevano p. es. agli indultati, o scusati dal coro, anche quali vengono enumerati dal c. 420, perché ritenevano che le fallenze fossero inter praesentes, spettassero cioè ai physice intéressantes, esclusi anche i < ficte praesentes ». Nella prassi perô invalse di opporre le inter praesentes alie quotidianae, nelle quali rien travano anche le fallenze provenienti dalle distribuzioni quotidiane; derivando cioè la ragione di differenza dal vedere se contenevansi, o no, nel consuetus ordo dirtni officii: e si dissero percià quotidiane le distribuzioni e fallenze spettanti alia presenza o assenza agli uffici or­ dinarii. cui i canonici son tenuti vt praebendae; inter praesentes quelle costituitc come premio a chi interve­ nisse alie altre funzioni sebbene non tenuti vi praeben­ dae. E seguitando a specializzare, poichè tali funzioni. altre sono fisse, stabilite cioè per legato o pia fondazlone. come gli anniversari fissi e certe feste, c come tali si sogliono indicare giâ nel calendario capitolare; mentre altre sono eventual! e incerte, dipendenti p. es. da funebri associazioni. esequie. messe e cclebrazioni awentizie a seconda della volonté dei donatori, e quin· di non sl possono indicare nel calendario, nacque diver­ sité d’opinione anche fra i sostenitori di questo secondo significato della voce niter praesentes, restringendos! da alcuno aile fisse, estendendosi dagli altri allé awen­ tizie. La S. C. del Concilio segul a volte la più larga, a volte la più stretta spiegazione dl questa parola: per lo più si limité, nei singoli casi, a esaminare la volonté del fondatore o donatore, per dedurre da essa se gli assenti, e in specie i giubilati, dovessero ammettersi o escludersi da tale partecipazione. Con 1’andare del tem­ po propendette perô sempre più verso Tammissione; e ne sono testimonio éloquente le note disposizioni su! capitolari richiamati aile armi durante la guerre. An­ che la S. C. dei Riti ne approfittô pel noto decreto del 25 maggio 1909 [AAS 1 (1909) 502) con cui attribui ogni sorts di falle, anche da inter praesentes per awentizi, al canonici occupati nel processi di beatificazione. (Cfr. S. C C. Aquipenden. Indulti, 18 mar.-l apr. 1719 [S. Ραιχοτπνι L 2 sub v. Annireryarium f 2 n. 39-4 Û et t 10 sub v. Indultum lubilationis n. 305 et 321); Reatin. lubilationis 28 apr.-12 maii 1770 ITRC 39 (1770) 107-114 et 119]; Lucan. 30 ian. 1858; Parentin. 20 ian. 1906 (TRC 165 (1906) 12-22]; Maioricen. Distrib. 15 ian. 1921) (LE 322]. 782 n. ?É‘ 6H-67Î SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM ET SACRAMENTORUM II Codice sembra che abbia sancito questa evoluzione. nel c. 422. 4 2, dove senza definire le inter praeten­ ta. dkhiara < nisi obstet fundatorum aut oblatorum expressa voluntas ». E’ chiaro che fundatorum (cfr. c. 1544. 5 1), si riferisce alie inter praesentet fisse; obla­ torum alie inter praesentes avventizie. come fu espressamente osservato cella citata Maloncen. Ove. infatti. seconde la prima delle tre teorie acccnnate il Codice avesse ristretto le inter praetentes alie fallenze delle distribuzioni quotidiane, sarebbe stato inutile aggiungere quclla clausola. poichè le quotidiane vengono ri praebendae, non ri fundationis aut oblationis. Anche b seconda, che «clude dalle inter praesentes le funzionl aventizie. riene eliminata dalla csplicita menzione degli oblatores. Dunque rimane. a mente dei Co­ dice. b terza più benigna, e ormai usuale accezione delle [ ]..** ma anche le fallenxe de! principio ormai intectum. dclla loro slmuhanea correlaLivita : chi ha diritto alie distribuzioni lo ha anchc alie fallenze; e viceversa non si lucrano lo fallenze sc non si ha diritto aDe distribuzioni: insomma le fallenze di quabiasi ge­ nere seguono lo distribuzioni del genere relativo, iure accrescendi. Applicando il diritto al caso era logica la risposta affcrmatlva : tanto logica, che i canonici stessi di Matclica hanno posto Testrcmo rtfugio nella clausola finale de! c. 422, 4 2. c nisi obstent ecclesiae statuta aut consuetudo ». Ma già dalla fattispecie il lettorc ha capito chc il primo rifugio è inutile. < le vigenti stituzSonl per nulla fanno cenno »; dunque non si oppongono: anzi « qui tacet consentire videtur »! Anche per h consuetudine non si adduce che un unico caso, c tutti sar.no che una rondine non ta la primavera. Potrebbe solo opporsi, nei singoli casi. la espresso volontà dei fondatori e oblatori; ma questa, appunto perché si richiedc < expressa » non deve presumersi dalla sola qualitâ di awcntlzi. G ίοva dunque concludere che se si vuo! ritenere la materiale significazione della parola « inter praesen­ tes ». ora deve restringerri ai soli casi in cui le costituzioni, la consuetudine legittimamente provata. la volontâ espressa del fondatori c dei donatori, escluda positivamente dalla parlecipazione chi non mterviene corporalmente. « solis physice et realiter praesentibus ». 1925 NOV 24-23 Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregatior.il dc Religiosis, die. mense et anno ut supra.—C. Cua Laurenti, Praef. Vinccntius La Puma. Secr. Adn. I. C in NrT 53 (1926) 298-299; Ph. MAROTO in C>ft Ί (1926) 64-92: iP 6 (1926) 11-121 ME 38 (1926) 147. M< «5 (1926) 52-53. 677 1925 NOV 25 -SC SACK. INSTR. AAS 18 (1926) 4H7 INSTRUCTIO Circa munus patrini et cognationem SPIRITUALEM Ex responsionibus datis ad proposita dubia, colligitur quae Errorum ac Revmorum PP. Cardinalium hac m re mens fuerit Equidem in spirituali hominis regeneratione, quae fit per baptismum, ex vetustissimo Ecclesiae more pa­ trini adhibentur, qui a sacrarum rerum scriptoribus susceptores, vel sponsores, seu fideiussares sunt appel­ lati. horumque mentio primis religionis Christianae sae­ culis iam habetur, ut penes Tertullianum. De baptimo, cap. 18. Cum enim ex baptismo vita spiritualis incipiat et confirmatione perficiatur. Ecclesia iam e remotiore aetate baptizantem vel confirmantem nec non patrinwn ct matrinam habuit tamquam parentes spirituales baptizati vel confirmati; unde nomen patrini et matrinae. Qua ex spirituali cognatione consequens fuit processu temporis, ut inductum sit impedimentum matrimonium dirimens; idque religiose excepit lex lustinianea (L 26 Cod. V. 4). hanc reddens rationem: « quum nihil aliud < sic inducere potest paternam affectionem et iustam c nuptiarum prohibionem, quam huiusmodl nexus per « quem. Deo mediante, animae eorum copulatae sunt ». Et ex hodierni nostri Codicis praescripto vi cc. 768. 797 cognationis spiritualis institutum in sua substantia per­ severat immutatum; verum hodie mutatur eius effectus, quia cognatio tantum quae ex baptismo oritur impedi­ mentum secumfert dirimens matrimonium (c. 1079), idemque arctioribus limitibus constrictum. • ME 39 (1927) 154-165 Aéa ME 39 (1927) 154-165. Porro Ecclesia, pro diversa temporum conditione, impedimentum ob spiritualem cognationem constitutum, diversis limitibus constringere duxit: nihilominus De­ cretales RR. Pontificum, instructiones a Conciliis et a Sacris Congregationibus editae, id unum constanter do­ 676 cent. nempe stu dium, quo Ecclesia semper curavit, ut 45 patrinorum munus sancte suscipiatur, eorumdemque obligationes fideliter expleantur. 1925 NOV 24.-SC REL.» DECL. AAS 18 (1926) 14 Compertum est enim quam arctis vinculis et officiis Diclarktio circa naturam juridicam congregationis patrini ac filioli inter se devinciantur. Ait Nicolaus SORORUM A MISERICORDIA (SISTERS OF MERCY) Papa: c Ita diligere debet homo eum qui se suscepit c de sacro fonte, sicut patrem » (c. 1, C. XXX, q. 3). Ac Sacrae Congregationi Religiosorum Sodalium nego­ veteres sacri canones obligationes patrinorum ita di­ tiis praepositae sequentia dubia, pro opportuna solutio­ serte describunt: « Vos ante omnia, tam mulieres quam ne. sublecta fuere: « viros, qui filios m baptismo suscepistis, moneo, ut vos cognoscatis fidciussores apud Deum exstitisse pro 1. An Congregatio Sororum a Misericordia, vulgo illis, quos visi estis de sacro fonte suscipere. Ideo Sisters of Mercy, quae, iuxta earum Constitutiones, adsemper eos admonete, ut castitatem custodiant, iustiprobatas sub die 6 iunii 1841 a Gregorio XVI per tra­ tiam diligant, caritatem teneant. Ante omnia symbo­ mitem Sacrae Congregationis de Propaganda Fide (Acta lum ct Orationem Dominicam et vos ipsi tenete, et Crtc. XVI v. ΙΠ p. 152-169» sub dic 6 aug 18411. sin­ illis, quos excepistis, ostendite » (c. 105. D. IV, De gulas domos separatas habent sub respective Episcopi consccr.). jurisdictione atque auctoritate, censenda sit religio iuris pontificii vel iuris tantum dloecesani. Ecclesia nempe indesinenter monuit patrinos atque edixit eosdem teneri ad religiosam filioli institutionem, Et. quatenus affirmative ad primam partem ct ne­ ut S. C. S. O. explicavit die 9 dec. 1745, ad Mission. gative ad secundam: Aegypti [CICF n. 7981, ex origine et natura patrinatus. IL An sit similiter iuris pontificii etiam plures illae simul referens doctrinam D. Thomae: « Spiritualis reCongregationes Sororum a Misericordia, quarum diver­ < generatio quae fit per baptismum, quodammodo sim!· sae domus vanis in locis, cum adprobatione Sanctae < lis est generationi carnali; et quemadmodum in geSedis, sub uno gubernio centrali coaluerint « ncratione carnali parvulus nuper natus indiget nuPorro Sacra Congregatio, in congressu diei 7 novem­ < trice et paedagogo, ita quoque in regeneratione spibre 1925. re mature perpensa, respondendum censuit « rituali oportet ut aliquis sit. qui fungatur vice nutnprout respondet: < cis ct paedagogi, filium suum spiritualem instruendo Ad L Affirmative ad primam partem, negative ad < in iis quae pertinent ad fidem et vitam Christianam » «ecundam. (S. Th., p. ΠΙ, quaest. 67. arL 7). Item in aliis Instructio­ nibus eiusdem S. C.. ut mense ianuario 1763 (CICF n. Ad II. Affirmative. 312], ad Praef. mission Tripol. ; ac die 15 sept 18C9 Farta autem de praemissis relatione Ssmo Domino iCICF n. 10111, ad Administratorem Apost. Perthen. Nostro Pio divina Providentia Papae XI. in audientia habita ab Ente Card. Praefecto huius Sacrae Congre­ Et quemadmodum Catechismus Concilii Tridentini gationis, die 24 novembrlx 1925. Sanctitas Sua resolutio­ districte commonefacit: « Universe susceptores semper nem eiusdem Sacrae Congregationis approbavit et con­ < cogitent sc hac potissimum lege obstrictos esse » firmavit uc publici iuris fieri mandavit. (part. II. cap. II. η. 28). ita Codex iuris canonici gra7*1 784 irrs DEC 7-9 SACRA CONGREGATIO CONSISTORIALIS ET RITUUM v Usinais verbis de obligationibus patrinorum quoad bap­ tismum praecipit: « Patrinorum est. ex suscepto mui nere, spiritualem filium perpetuo sibi commendatum « habere, atque in iis quae ad Christianae vitae institu( lioncm spectant, curare diligenter ut ille talem in tota i vita se praebeat, qualem futurum esse sollemni caere< monta spoponderunt » (can. 769). Atque in Rituali Home no, nuper ad normam Codicis accommodato, iis­ dem verbis officia patrinorum inculcantur (De petrinis, n. 33. tit c. I). Quod autem ad confirmationem spectat, in Pontifi­ cali Romano ita edicitur: < Pontifex patrino et mac trinae annuntiat quod instruant filium suum bonis i moribus, quod fugiat mala et faciat bona, et doceant < cum Credo in Deum, et Pater noster, et Ave Maria, t quoniam ad hoc sunt obligati > (tit. De confirmandis). Et Codex iuris canonici, can. 797 : < Patrinus obligatio< ne tenetur confirmatum perpetuo sibi commendatum D < habendi eiusque Christianam educationem curandi »./ Quapropter semper Ecclesia prohibuit ne ad patrini munus admittantur, qui eius obligationes implere fide­ liter nolint, aut sedulo non possint ; et Codex iuris ca­ nonici conditiones distincte enumeravit ad munus illud licite suscipiendum requisitas, scii, pro baptismo can. 765 et 766 quae item recoluntur in Rituali Rom., 1. c., nn. 35-36; ac pro confirmatione can. 795 et 796. Quod vero ad quaestiones propositas a R. P. D. Archicpiscopo Ultraiecten. attinet, etiam Synodus prov. UHraiectensls anno 1665 habita, vehementer conquere­ batur quod nimis leviter et negligenter patrini munus susciperetur et perageretur, ita arguens: « Hoc offi< cium nimium negligenter habetur nostris diebus, de< que eo vix cogitant sive ii quibus patrini inducendi < cura est, sive iis qui sanctam hanc curationem in se < suscipiunt ». Et Catcchismus Concilii Tridentini gra­ viter ita hunc morem reprehendit: c Hoc munus adeo < negligenter in Ecclesia tractatur, ut nudum tantum < huius functionis nomen relictum sit, quid autem < sancti in eo contineatur, ne suspicari quidem homi< nes videantur » (1. c., n. 28). Qui contemptus eccle­ siasticae disciplinae hodierno tempore eo magis est de­ plorandus, quo gravior urget necessitas Christianae fidelium institutionis. Quamobrem Emi Patres Cardinales Sacrae huius Congregationis de disciplina Sacramentorum, cum ad proposita dubia responderint, ex relata agendi ratione cognationem spiritualem contrahi, ut supra scriptum est, acriter insimul improbarunt expositam consuetudi­ nem. ct rationes ad rem spectantes in vulgus edi iusserunt. Instructione scilicet adiecta, ut nempe gravitas muneris patrini et obligationum eius fidelius sedulo ex­ plicetur. ab iisque intimius cognoscatur, cum praesertim Codex leges de patrinis in baptismo diserte tulerit, lib. 111. part I. tit I, cap. IV. quae in Rituali Romano denuo recensentur, et pro confirmatione, tit. II, cap. IV. Etenim prouti nemo a parocho proprio est admitten­ das ad patrini munus, qui conditionibus ad validam aut licilam huius muneris susceptionem requisitis non praestat ita quoties in sacramenti collatione quis pa­ trini partes expleat non suo nomine, sed alterius certae et determinatae personae nomine eiusque mandato, ha;u5modi mandatum seu mandantis voluntas legitime probetur oportet, videlicet per idoneos testes aut per scriptum ac legitimum documentum, nisi aliunde inten­ to mandantis sit certo et indubitanter parocho proprio baptizandi vel confirmandi explorata, adeo ut parochus investigare queat an designatus patrinus polleat quali­ tatibus iure requisitis, atque in libris, ubi ad tramitem sl canonum est notanda sacramenti collatio, inscribatur nomen tum procuratoris tum mandantis, qui se quidem patrini munus cum huius legalibus effectibus suscepisse irire debet Hisce praecipue de rationibus hic Sacer <7 Ordo reprobandam cen/suit consuetudinem quae, etsi recte observetur, mandatum dumtaxat generaliter pracwmptum continet. id demque animadvertendum est. nempe patrinorum munus suapte natura ad laicos pertinere; quare in Calechimo Tridentino, L c.. n. 26. praecipitur, accurate a pastoribus et a sacris concionatoribus efficiendum esse, ct fideles in tell i gant quae potissimum ad illud rite ex­ plendum sint necessaria. Prae primis explicare oportet quae causa fuerit cur patrini adhibeantur, quaeque sint partes eorum, quidque ab illis exigatur; quae maxime m ipsa sacramenti collatione opus est explanari, tum fidelibus omnibus, tum illis praecipue qui hoc munus «eripiunt. m 678-679 Illud peculiariter est valde inculcandum, patrir.ortTn esse, ex fideiussoris munere suscepto, spiritualis filii Christianam institutionem curare (cc. 769. 797, 1325». cumque perpetuo sibi commendatum habere; unde erui­ tur quantum dedeceat ut. qui se alterius paedagogum et custodem professus est. illum deserat, quem semel in fidem et clientelam suam recepit, donec illum opera et praesidio suo egere intellexerit (Catech. Trid., cod. t, n. 28). Quod instantius nostris temporibus urgendum est, quibus fides et boni mores magis periclitantur, cum ipsi quandoque parentes, gravium officiorum obliti. Christianae liberorum educationi haud sedulo incum­ bant; proindeque patrinorum opera diligentius est im­ pendenda « ne a munere, cuius nomen ct signum reti< netur moribus, observantia exulet Christianae carita« tis, quae illud instituit et commendat » (Ex Cone. Prov. Pragen., a. 1860). Quae dum recoluntur gravissima documenta, adnotare praestat quod tam nobilis, excellens et efficax visa est Ecclesiae huiusmodl institutio de patrinis, ut passim in civilibus nationibus inducti sint patrinatus seu pa­ tronatus, veluti pro pueris, qui scholis incumbant, aut e scholis discesserint ; uno verbo, pro omnibus fere huiusmodl necessitatibus, quibus parentes aut ipsi civi­ les magistratus haud satis prospicere valeant; sed cum fides Christiana frigescat, hodie despicitur vel parvi fit sanctus patrinatus ab Ecclesia iam pridem institutus, et ex adverso studiose datur opera laicis institutionibus. At hoc incommodum tam grave tamque probrosum pro Christianis viris e medio penitus tollendum est, ct menti sanctae matris Ecclesiae obsequendum cum id ln salu­ tem quoque ipsius consortii civilis vertat. Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis de disci­ plina Sacramentorum, die 25 novembris 1925.—M. Card. Lega, Praef. A. Capotosti, Ep. Thermen., Secr. Ada. J. SALSMANS ίη NrT 53 (1926) 391-392; PrM 15 (1926) 42-45. Vide S. C Sacr. Paci. ULTRAIECTEN. job dl» 1925 JuUI 24: LE 669. 678 1925 DEC 7.-SC CONS., DECR. AAS 18 (19-26) 90 ANTILLARUM Erectionis novae delegationis apostoucae DECRETUM Ea est Antillarum Insularum conditio, ut expedire videatur quo unus S. Sedis delegatus omnibus maiori­ bus ct minoribus illis insulis consulat Quae considerans Ssmus D. N. Pius PP. XI, de consulto Emorum Patrum S. C. Consistorialis et Negotiorum Ecclesiasticorum Ex­ traordinariorum, statuit et decrevit unam camque uni­ cam Delegationem Apostolicam constituere, quae sedem ordinariam in civitate Habana habeat, et in omnibus praefatis insulis quae necessaria sunt videat et curet Hoc igitur Consistoriali decreto, de mandato Sancti­ tatis Suae, nova Delegatio Apostolica erigitur cum sede in civitate Habana. cuius iurisdictio ad omnes extenditur maiores et minores Antilles insulas; et includere debet quae hucusque curae et officio commissa erant Delegati Apostolici Cubani et Portoriccnsis. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Datum Romae, ex Aaedibus Sacrae Congregationis Consistorialis, die 7 mensis decembris anni 1925.—C. Card. De Lai. Ep. Sabinen. et Mandelen^ Secr. Fr Raphaël C-. Archiep. Thessalonicen., A ds essor. 679 1925 DEC 9.-SC RIT., RESP. AAS 18 (1926) 58-59 Dubium: de forma paramentorvm A Sacra Rituum Congregatione nuper exspoetulatuzn est: t An in conficiendis et adhibendis paramentis pro « Missae sacrificio sacrisque functionibus liceat reeede< re ab usu in Ecclesia recepto, aliumquc modum ct • formam etiam antiquam inducere? >. Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis. respondendum 786 PIUS XL ENCYCIJCA DE FESTO IESU CHRISTI REGIS ORtTO censuit: « Recedere non licere inconsulta Apostolica c Sede; iuxta Decretum seu Litteras circulares Sacrae < Rituum Congregationis ad Rmos Ordinarios datas sub < die 21 augusti 1863 >. * Atque Ita, Summo Pontifice Pio XI approbante, re­ scripsit, declaravit et servari iussit, die 9 decembris 1925.—A Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Alexander Verde, Secr. 1925 DEC 11 At quicquid, vertente Anno sacro, evenit actumve est, perpetua sane recordatione ac memoria dignam, nonne inde Conditori Ecclesiae, Domino ac Regi plurimum honoris accessit ac gloriae? Etenim, sacrarum Missionum rebus pubhee ad spectandum propositis, dmfum quantum mentes hominum sensusque pepulere sive data ab Ecclesia continenter opera regno Sponsi tui cotidie latius in omnes terras insulasque - vel per occanunt remotissima^ - proferendo, sive magnus redo­ num numerus, summo cum sudore ac sanguine, a for­ tissimis tnvictisquo missionalibus nomini catholico adiunctus. sive quae reliquae sunt locorum magnitudi­ • En harum litterarum exemplum: nes, salutari benignaeque Regis nostri dominationi sub­ RÆe Domine uti Frater. lidendae. Porro quotquot, sacri temporis decursu. 13 Quum, renuncuntibuj nonnullis Rfliis Episcopis alhsque Urbem undique. Antistitum saccrdotumve suorum Eec-edastlcis et Laids viris. Sanctam Sedem non lateret ductu, concessere, quid iis omnibus consilii fuit, nisi ut quasdam in Anglia. Galliis. Ccrmar.ia et Dclpn Dioeceses expiatis rite animis, ad Apostolorum sepulcra et coram immutasse formam sacrarum vestium, quae ln celebratione Sacrosancti Missae Sacrificii adhibentur casque ad stylum Nobis, se In imperio Christi et esse ct futuros profite­ quem dicunt gothlcum eleganuon quidem opere confor­ rentur'' Atque hoc ipsum Servatoris nostri regnum nova masse; Sacra Congregatio legitimis pro tuendis Ritibus quadam luce tum plendere visum est. cum Nosmet sex praeposita super huiusmodi mutatione accuratum examen confessoribus virg ni busqué, comprobata praesUntissinstituere haud praetermisit marum virtutum laude, sanctorum caelitum honoros Ex hoc porro examine, quamvis eadem Sacra Congrega­ decrevimus. O quantum voluptatis animum Nostrum in­ tio probe nosceret sacras illas vestes stylum gothicum prae­ cessit, quantum solacii, cum. in Pctriani templi maiestascie rentes praecipue saeculis nn, xn et xr obtinuisse, te, post latas a Nobis decretorias sententias, ab ingenti aeque tamen animadvertit Ecclesiam Romanam aliasquc la­ fidelium multitudine, inter gratiarum actionem, conch· tin! ritus per orbem Ecclesiis, Sede Apostolica minime re­ damante, a saeculo xii, nempe ab ipsa propemodum Conmatum est: Tu Rex gloriae, Christe. Namque, dum ho­ cilli Tridentia! aetate, usque ad nostra haec tempora illamines civitatesque a Deo alienae, per concitatas invi­ «9 rom reliquisse usum: amulqueV eadem perdurante disci­ diae flammas intestinosque motus, in exitium atque in­ plina necncn Sancta Sede Inconsulta, nihil innovari pesse teritum aguntur. Ecclesia Dei. pergens spiritualis vitae censuit, ut pluries Summi Pontifices ln ; -, ΧΧΠΙ. 5. • DAN , II, «. »» DAN.. onorato del titolo di Principe degli archeologi cristia° ni -, il Sommo Pontefice Pio IX Nostro predecessor VII. 1344. « ZACH.. IX. 9. u LUC.. I. 32-33 ΜΑΤΓΗ.. XXV. 31-40. >< ΙΟ.. XVIII. 37. « MATTH . di v. m. istitul. fin dal 6 gennalo 1852. una speciale XXVni. 1B. * Apoc.. I. 5. « Apoc.. XIX. Ιδ. » Commissione di Archeologta Sacra, dando ad essa le Hebr., I. I. » I Cor., XV. S. » fs Lac., X. » I facoltà necessarie per la più efficace tutela e sorvePETRI. I. 1349. * I Cor., VI. X 3 Ibid., 15* Cone. glianza dei cemeteri e degli antichi edifici cristiani di Trtd . 5css VI, can. 21. » ΙΟ., XIV, 15; XV. 10. * IO.. Roma e del suburbano, per la sistematica e scicntifica V. 22. " Hymn Cndelis Herode *, tn off Eplph. a Enc. escavazione cd esplorazione degli stessi cemeteri. e per Amm Sarum. d. 25 maii 1699. » Art.. IV, 12. » S AUG.. Ep. cd Macedonian. c III. n Enc Ubt aresno. la conservazione e custodia di quanto dagli scavi e dai u I Cor., VII, 23 n Enc. Asian vractan, d. 25 nati lavori si venisse ritrovando o si fosse nportato alla 1639. H S*nr.o 47. De Saœtù » Htm., VI. 13. luce. A questo scopo, appunto, contemporaneamente aile Ado. HrT 53 (1926) 161-165; ftM 14 (1926) 144-143. prime grandi escavazioni e aile meravigliose scoperte nella Roma sotterranea cristiana, dal De Rossi genialmente intuite e preparate, si fondava il Museo Cristiano Pio nel Palazzo Apostolico del Laterano, - la cui istitu681 zione fu espressamente richiesta dalla stessa Commissione quale uno dei caposaldi per cimentarsi alia grandiosa opera che dal Pontefice le era stata affidata -, e 1925 DEC ll.-PIUS XI. MP AAS 17 (1925 ) 619-624 colà trovarono degna sede tanti preziosi monumenti per 1’innanzi dispersi e nascosti. Nei primi mesi dei nostro Pontificate, poichè riDe pontificia commissione sacrae archeologiae deque correva il settantesimo anniversario dalla istituztooe NOVO PONTIFICIO INSTITUTO ARCHEOLOGIAE CHRISTIANAE della Commissione cd il centesimo dalla nascita del De Rossi, vero rinnovatere della scienza archeologîca cri­ I primitivi cemeteri di Roma cristiana con le cripte stiana, volemmo riunire presso di Noi la Commission, e le tombe dei Papi e dei Martiri e i santuarî erelti su che ha per capo e présidente il sig. Cardinale Nostro quei gloriosi sepolcri, le basiliche fiorite entro le mura Vicario generale, e Ci interessammo del suo andamcDto. dellUrbe nell’età della pace, con i loro grandiosi mudel progresso dei lavori e dei bisogni ai quali occorressaid, la serie innumerevole delle iscrlzioni. le pitture 56 prowedere, perché Ia Commissione non sla, ai nostri e le sculture, la suppellettile cemeteriale e liturgica, giomi. impari al càmpito che deve disimpegnare. costituiscono per la santa Chiesa Romana un sacro pa­ Ci piacque ricordare allora l’attività esplicata dalla trimonio di pregio e di importanza senza pari. Sono, Commissione fin dal suo inizio per le varie attribution!, invert), codcsti, testimoni altrettanto venerandi che aue quanto essa abbia bene meritato della stessa Chiesa tentici dolia fede e della vita religiosa dell’antichilà ed Romana, che dalle scoperte dei suoi cemeteri antichisinsleme fonti di primissimo ordine per lo studio delle simi e dei santuari dei Martiri, ha riacquistato parte istituzioni e della cultura cristiana, fin dai tempi più notevolissima/ del suo più antico patrimonio, ha vista c prossiml agli apostolici ricomporsl intere pagine della sua storia e venire alb Perciè, se i Romani Pontofici riguardarono sempre luce documenti del più alto valore storico per dimostracome loro stretto dovere la tutela e la custodia dl tutto re l’antichità dei suoi dogmi, della sua fede, delle sue questo sacro patrimonio, negli ultimi tempi intensif!cavenerande tradizionl rono le loro solleciludinl segnatamente per quella che. a buon dlritto, se ne stima la parte più preziosa, cioè Benchè molti di tali monumenti siano eloquenti di 1 cemeteri sotterranci, comunemente appellati Cataper sè, è d’uopo riconoscere, che gli studi condotli coo combe. più severa e profonda critica dai grandi archeologi cristiani dell’epoca recente - primo ira tutti il non mai Dotati dl uno speciale carattere di religione e di santità, derivante dagli insegnamenti e precetti della abbastanra lodato Giovanni Battista De Rossi - confede cristiana, invlolabllmente tutelati dalle stesse leggi dusscro. non soltanto a ritrovare nella Roma sotterra­ civili delHmpero. i cemeteri nei secoli delle persecu­ nea cristiana quello che nel secolo xvi aveva imperfettion! furono retti e govemati dalla Chiesa, e dai Papi tamente, ma con intuito di fede, divinate con pochi affidati per Vamminlstrazione ai preti e al diaconi, ri- allri Vinfaticabile investigatore delle sacre romane anconosccndosi dai Cesari pagani la propietà dl quelll, non tichità Antonio Bosio, ma ad identificare, sulla scorta nei singoll fedell, ma nella Chiesa medeslma. rappre- degli itinerari del Medio Evo, cemeteri, cripte stericbe sentata dal Vescovo; dominio proclamato pol, nelVav- e sepolcri di Martiri, a Interpretare sapientemente te vento della pace cristiana. e riconoscluto solennemente pitture e le sculture alia luce degli scritti del Padri 795 795 1925 DEC 11 PIUS XI. .MOTU PB. DE COMMISSIONE ET INSTITUTO ARCHEOLOGIAE della Chiesa e dei vicendevole confronte. Cosl, le pri­ mitive tombe dei Martiri e dei molti Nostri gloriosi prodecessori rivivono e tornano ad essere nuovamente mèta di culto devoto e di ammlrazione profonde; e i fcdcli di ogni gente e di ogni lingua, suile pareti dei sacri ipogei, nei dipinti, nel graffiti, nelle sculture, nelle iscrizloni dolia più remota antichità leggono oggi. eoa intensa commozione. non pochi di quegli articoli della Fede cattolica, apostolica. romana, che più acremente furono oppugnati dai novatori. Non è, quindi. chi non veda quanto sia necessario, importante, c per Noi doveroso, sostenere, con opportu­ ne ed efficaci prowidenze. Topera della Nostra Com­ missione, affinchè i vetusti monumenti della Chiesa siano conservati nel miglior modo alio studio dei dotti, non meno che alla venerazione e alla ardente pietà dei fedeli di ogni paese. che nei trascorsi qulndici lustri sowcnnero generosamente i Romani Pontefici nella grandiosa, dispendiosissima intrapresa dei ritrovamento e délia escavazlone delle romane Catacombe. Che se delicata e piena di responsabilité è la cura di custodire e conservare i monumenti già ritrovati, tra le speciali difficoltà de! luoghi. ben più difficile e gravosa si présenta Topera di proseguire le esplorazioni delta Roma sotterranea cristiana. per mettere in luce tante altre necropoli, ancora affatto, o solo in minima parte, esplorate. e per compiere Tescavazione dei più edebri cemeteri. che anche oggi sono notl soltanto in alcune loro regioni, mentre ne rimangono moite altre sepolte sotto il terreno e fra le rovinc. E queste cômpito arduo è reso nel momento attuale più impellante e delicato dal fatto, che attorno a Roma l’espansione edilizia ornai si è estesa anche a lontane zone, ricche di cemeteri insigni, i quali perciô sono esposti a danni e gravissimi e forse ad irreparabile rovina./ Noi, pertante. confermando quanto disposer© i Nostri predecessor! e segnatamente Pio IX e Leone ΧΠΙ, di v. m.. circa la Commissione e le sue mansioni ri guar do ai cemeteri o Catacombe, aile basiliche e agli antichi sacri édifie! di Roma, nei quali nulla è da innovare, culta da modificare senza sua intesa e beneplacito, abbtano stimato utile e opportuno ampliare e rafforzare h Commissione stessa con Tattiva partecipazione di al­ tri competenti, che, corrispondendo da varie regioni e cazioni. le apportino contribute prezioso di stud! e moltiplichino i mezzi, perché essa possa attuare efficacemente, in misura sempre più larga, le finalità per cui fu istituita. Alta Commissione, che a buon diritto e con vera cemptacenza chiamiamo Nostra, perché a lei e aile sue cure è affidata tanta parte dei preziosissimo primitivo patrimonio della Chiesa nostra, e perché in conservarlo, tutelario, accrescerlo, essa agisce per autorité del Ro­ mano Pontefice, riconosciamo al pari dei Nostri prede­ cessor!. e riconfermiamo il diritto esclusivo e collettivo per ta conservazione degli antichi sacri monumenti, per la esplorazione ed escavazione dei cemeteri sotterranei e delle aree sepolcrali alTaperto cielo; per )a determmazione e direzione assoluta di qualunque lavoro debba o voglia in quelli praticarsi, o che possa avere attinenza con essi, e per la prima pubblicazione dei rijultati di scavi o lavori. Essa soltanto. come viene preasato nelTapposito Regolamento da Noi pure approva­ to. puô stabilire le norme c le condizioni con cui rendere accessibili e visibili al pubblico e agli studiosi i sacri cemeteri, sotto la responsabilité di Custodi che esa nomina e riconosce e che da essa per questo debbono dipendere, e deve indicare quali cripte, e con quali cautele. siano da adibire per la santa liturgia. Alta Nostra Commissione, quindi, che, sola investita dcQ’autorità di compiere escavazioni e lavori nelle Ca­ tacombe e nelle aree cemeteriali, di fatto li compie diligentemcnte a mezzo del proprio ufficio tecnico, e che in Nostro nome deve amministrare quanto riguarda I sacri cemeteri. anche sottestanti o uniti a basiliche o ad altri sacri edifici governatl o immediatamente dipendenti da speciali giurisdizioni, è pur giusto e na­ turale, che esclusivamente convergano le oblazioni che vogliono destinarsi a tale scopo e che occorrono ogni anno in misura sempre più larga. Per questo, malgrado le gravi ristrettezze economicbe nelle quali Ci troviamo, tra le moite e svariate Eeccttità, alie quali riteniamo cômpito del Nostro Apostolico minister© sowenire in ogni parte della terra, Noi abbiamo creduto di annoverare anche la previdenza per le romane Catacombe e abbiamo pur voluto con777 n. 681 tribuirvi personalmente, second© le Nostre forze. Poichè è senza dubbio ottima cosa, in mezzo a tanta preoccupazione per interessi/ materiali, a tanto oscuramento di 623 nobili idee, a tanta guerra incessante, che si pretende muovere alla nostra Religione santissima con le armi della critica storica, dare esca per riaccendere nei cuorf la fiamma della Fede e della primitiva storia e poesia cristiana, con la luce che irradia dai mistici recessi delle Catacombe del suolo romano e di moite altre regioni della cristianità. Per questo occorre anche dare allo studio della sacra Archeologia incora ggiamenti ed aiuti nuovi, adeguati aU’importanza della disciplina, ai risultati che si sono raggiunti e a quelli non minori che dobbiamo ancora attendere; ed a ciô vogliamo rrvolgere in modo particolare le Nostre cure e le Nostre previdenze. E poichè accanto alla Pontificia Commissione, e più antica di essa, fiorisce la Pontificia Accademica Romana di Archeologia tanto benemerita e tanto favorevolmente nota agli studiosi per le sue dette pubblicazioni, abbiamo deliberato di coordinare le due istituzioni e di aggiungervi un Pontificio Istituto di Archeologia Cristia­ na, con proprio regolamento da Noi visto ed approvato, per indirizzare çiovani volonterosi, di ogni paese e nazione, agli studi ed alie ricerche scientifiche sopra i monumenti delle antichità cristiane. Le tre istituzioni riunite in apposita sede, che all’uopo sarà tosto app resta ta, e debitamente armonizzate. potranno agevol· mente completarsi e coadiuvarsi nel line comune di cosi alta importanza; e gli studiosi di sacra Archeologia potranno più largamente approfittare delTimmenso ma­ teriale che Roma offre e dei mezzi che la Commissione, l’Accademia, llstituto. per le proprie relazioni scienti­ fiche internazionali, saranno in grado di ampiamente loro somministrare. Il ricordo e la visione dei lavoro compiuto fino ad oggi dalla Pontificia Commissione Ci dé animo a bene sperare per Tawenire. perché, nonostante le difficoltà dei tempi e delle circostanze. Topera deve essere intensificata ed allargata con orizzonti ognora più vasti. E Ci arride Tidea, che una intesa più intima venga a stabilirsi tra coloro, che nelle diverse regioni dTtalia e nelle diverse parti dei mondo attendono di proposito a studi e ricerche di sacra Archeologia; e cne Roma, conti­ nuando la gloriosa tradizione dei grande De Rossi, divenga il centro di nuovi e più fecondi studi archeologia sacri. Cio. senza dubbio, arrecherà notevolissimo vantaggio alla scienza, non meno che alia storia viva della santa Fede nostra. La Pontificia Commissione, sostenuta dalla Pont Ac­ cademica e dallTstituto, nel portare periodicamente a pubblica conoscenza, con Tapposita Ricista. i risultati degli scavi, e nelTillustrare i cemeteri e i monumenti della Roma sotterranea, corrispondendo con i vari cen­ tri di cultura archeologica. potrà con maggior lena e più largo aiuto attuare le nobili finalité che i Romani Pontefici ebbero di mira nelTistituirla e nel so 'stcnerla. 624 E coi lavoro intensificato e coordinate non apparirà più irraggiungibile (Ci è caro sperarlo) Tideale di una descrizione delTOrbU antiquus Christianus intraweduto dai valenti archeologi che diedero vita e inizio alia Commissione Nostra, e che, con le ricerche pazienti e le scoperte meravigliose nella Roma sotterranea cristia­ na. prepararono il materiale, stabilirono i certi canoni, che furono potuti con successo applicare da altri in va­ rie anche lontane regioni, e particolarmente nella no­ bilissima Africa Romana, per ridare alia Chiesa cattoli­ ca e alla scienza moite altre rarissime gemme. Confidiamo, che nella magnifica e onerosa impresa Ci assista, da ogni parte del mondo cattolico, I’aiuto e la collaborazione efficace di quanti possono emularc i generosi oblatori, i quali nei passati settanta anni hanno reso possibile alia Chiesa Romana il ricupero di tanta parte dei suo antico e sacrosanto patrimonio nascosto nei recessi della Roma sotterranea. Ai santi Martiri. in questo anno giubilare. affidiamo la realizzazione dei Nostri voti e il più largo successo delle attività della Pontificia Nostra Commissione. A loro intercessione imploriamo dal Signore la bcnedizione sulla Commissione stessa. sulTAccademia, sullTstituto e su quanti sl adoperano e si adopreranno a loro vantaggio; su coloro che zelano e sostengono 11 culto dei Martiri nei sacri cemeteri. sugh amici tutti delle Catacombe romane. Dato dal Nostro Palazzo Apostolico al Vaticano nel giorno natalizio di s. Damaso Papa, 11 dieembre di η. 682 PIUS XI, NORMAE INSTITUTI ARCHEOLOGIAE CHRISTIANAE 1925 DEC 11 tivi paesi. Gli ecclesiastici dovranno presentare. con altri documenti, la commendatizia del proprio Ordi­ nario. Possono inoltre venire ammessi dalla Direzione alcuni studenti aggregati, in qualité di UditorL 682 Gli Studenti avranno modo di perfezionare la loro formazione scientifica. frequentando corsi di Antichità classiche, di Letteratura greca e latina, che non manca· 1925 DEC IL-PIUS XI, NORMAE, AAS 17 (1925 ) 630-633 no in Roma, e partecipando a visite dei monumenti. Art. IX - L’insegnamento impartito nell’IsUtuto cwnRegoiamtnto per il prende: FONTTFICIO Ι5ΤΓΤΓΤΟ DI ARCHEOLOGIA CRISTIANA 1) Archeologia cristiana generate; introduzione metodica agli studi archeologici. bibliografia; I - Organizzartone dell’lstituto. 2) Topografia di Roma cristiana: Art. I - Il Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana a) Catacombe. ha sede in Roma. Esso coordina la sua attività con quel­ b) Chiese antiche;/ g le della Pontificia Accademia Romana di Archeologia e dclla Pontificia Commissione di Archeologia Sacra. 3) Iconografia cristiana antica (pitture, sculturo, muInstitute ha lo scopo di creare un centro di studi saici, arti minori); rigorosamente scientific! sui monumenti cristiani an­ 4) Epigrafia cristiana ; tichi; di impartire un insegnamcnto metodico e com­ 5) Storia speciale dell'antica Chiesa (istituzioni ecplute di Sacra Archeologia; di dirigere le indagini de­ clesiastiche. liturgia. agiografia); gli studenti e formare cosi Professori di archeologia cristiana per le Université ed i Seminari. Direttori di 6) pratica della direzione degli scavi, della custodia scavi di antichità. Conservatori di monumenti sacri, dei monumenti, cimeli artistic! e letterari, disegni, ecc musei, ecc. La Direzione pud inoltre invitare persone dotte nel Art. II - La Direzione delllstituto è composta del campo delle antichité cristiane a tenere conferenze soCorpo dei Professori, uno dei quali è nominate Direttopra materie speciali. re. dei Bibliotccario, dei Segretario e di due Membri Art. X - L’insegnamento comprende tre corsi di ud aggiunti: il Présidente della Pontificia Accademia di anno ciascuno. Archeologia ed il Vice-Presidente della Commissione Nel primo corso le materie sono trattate in modo Pontificia di Archeologia Sacra. generale per preparare gli alunni agli insegnamenti La nomina dei Professori è fatta dal Santo Padre speciali ed alie ricerche personali. L’insegnamento dél­ su proposta di una Consulta di tre Membri, due dei ié singole materie è di tre ore alla settimana, oltre le quali designati dalla Pontificia Accademia di Archeolo­ necessarie visite ai monumenti. gia ed uno dalla Pontificia Commissione di Archeologia Nel secondo corso si trattano argomenti particolari Sacra, per 1’esame dei titoli. nelle varie materie, con lo studio diretto dei monu­ La scelta dei Direttore è fatta dal Corpo dei Profes­ menti. con esercizi degli studenti stessi e lavori scritti. sori e ratificata da Sua Santité. che vengono discussi nelle conferenze. Art. Ill - Il Direttore resta in carica tre anni. Egli Nel terzo corso gli Studenti preparano un lavoro rappresenta Hstituto nelle relazioni con le Autorité e scientific© di maggior mote, da poter essere date allé con i Corpi Scientific!; tiene I'amministrazione gene­ stampe. sopra un punto speciale di questa o quella ma­ rale; presiede le adunanze dei Professori; cura la reteria. sotte la direzione dei Professori. Prendono anche dazione e la pubblicazione dei programmi; organize parte agli esercizi pratici speciali, e hanno occasione le sessioni di esami; sottescrive i DiplomL di assistere a scavi. Art. IV - Il Bibliotccario tiene TAmministrazione Ogni Studente dei terzo corso deve tenere, entro della Biblioteca e delle varie Collezioni delle riprodu1'anno, almeno due conferenze scientifiche interno a un zioni, fotografie. calchi, ecc.; compila il catalogo tanto terna dei suoi studi speciali. dei libri quanto delle varie raccolte; cura i nuovi acI laureati ln Teologia o Lettere, che abbiano seguito 631 quisti approvati dal Consiglio./ un corso generate e sufficiente di Archeologia Cristiana L’uso della Biblioteca e delle Collezioni è regolato in una Université o in una Facoltà Teologica, possono da apposite norme. essere ammessi immediatamente al secondo corso. Art. V - Il Segretario redige i verbali delle adu­ Gli Studenti regolarmente inscritti possono alla fine nanze; tiene la corrispondenza ordinaria; amministra dei primo corso dare un esam e orale suile materie trat­ le rendite dellTstituto. eseguisce i pagamenti (onorari tate nell'anno. ricevendo un attestato indicante le ma­ dei Professori, acquisti per la Biblioteca e per le colle­ terie e 1’esito delTesame. zioni. ecc.). Dopo 11 secondo anno lo Studente puà presentare un Art. VI - Il Direttore. il Bibliotecario ed il Segre­ lavoro personate sopra un argomento scelto d’accordo tario costituiscono il Comitate esecutivo che deve precon uno dei Professori, e subire una prova orate interno parare la materia per le adunanze dei Professori, coma questioni particolari, sia nella materia stessa di cui piere le Collezioni, prendere contatto con gli Istituti tratta il lavoro scritto, sia in altra materia parti colare scientific! affini, ecc. indicata dai Professori. Riceverà. superando felicemente Art. VH - Le adunanze dei Professori sono convo­ 1’esame. un diploma speciate di studi archéologie! cri­ cate dal Direttore ogni qualvolta le circostanze lo ristiani. chiedano. Compiuto il terzo corso, lo Studente deve presentare Adunanze regolari si tengono quattro volte all’anno : per la laurea una dissertazione scientifica. destinata alia pubblicazione, sopra un determinato problema di una 1) in ottobre per fissare particolarmente il lavoro delle materie insegnate nelTIstituto. La dissertazione, scicntifico dell’anno accademico imminente; ammessa dietro parere favorevole di due Professori, 2) a fine marzo per il rapporte sui lavori compiuti sarà oggetto di discussione nell’esame orate di due ore. nei mesi di invemo; in cui lo Studente sarà esa min a to anche su due altre 3) a mezzo aprile per determinare il programma de­ materie, a sua scelta. dell’insegnamento. A queste/ esa- GJ gli studi dell’anno accademico venturo; me assisteranno tutti i Professori delllstituto. un Socio 4) e sugli ultimi di giugno per 11 rapporte finale sui delegate della Pontificia Accademia di Archeologia ed lavori dell’anno accademico spirante. un membro delegate della Pontificia Commissione di Archeologia Sacra. I Professori si adunano inoltre per gli esami degli studenti. Il candidate, superata che abbia la prova, riceverà il diploma di magistero in Archeologia Cristiana. Il - Degli Studenti e del programma degli studi. " Institute mette a disposizione degli Stu­ Art VIII - Sono ammossl nclHstituto. come Stu­ denti la Biblioteca e le proprie Collezioni. secondo le denti effettivi. ecclesiastici e laici, Italian! e stranleri. norme fissate da rcgolamenti speciali; e la Direzione i quali abbiano terminati gli studi teologici o letterarl, procura loro tutti i permessi necessarl per eseguire le ottenendo la relativa laurea, giusta l'usanza dei rispetindagini scientifiche sia nelle Catacombe e nelle Chiese. quest'anno giubilare 1925, del Pontificate Nostro anno quarto.—Pio Pp. xj. 1W5DECI1 PIUS XI. ΝΟΚΜΛΕ COMMISSIONIS ARCHEOLOGIAE CHRISTIANAE sa nel Musei e nolle nitre Collezioni archeologiche od irtisticbc. 1J!5 DF.Cll.-PIUSXI, NORMAE. ΛΛ8 17 (1925 ) 625-G29 Regolamento per la Pontificia commissione di archeologia sacra 1. Costituzlone. 1. - La Commissione di Archeologia Sacra, istituita dal Sommo Ponteflce Pio IX. di s. m. il 6 gennaio 1852 è Pontificia : essa dnl Sommo Ponteflce immediatamentedipende ed agisce per mandato e a nome di Lui. 2. - La Commissione è presieduta dall’Emo Cardinale Vicario generale di Sua Santità; è composta di Com­ missar! e/fettici residenti in Roma, e di Commissarl cornrpondenti, scelti fra i piii insigni studiosi di antichità cnstiane. Mons. Sagrista pro tempore è di dirritto Commissario cffettivo; gli altri sono nominati da Sua Santità L’Emo Présidente nomina, con approvazione pon­ tificia, un Vice-Presidente, il quale, lui assente o im­ pedito. convoca e presiede le adunanze. Il Santo Padre nomina, fra i Commissar! effettivi, il Segretario. 3. - La Commissione si divide in quattro Sezioni: culto, amministrazione, direzione degli scavi. pubblicadoni ufficiali. 4. - La Commissione ha un proprio ufficio tecnico con ingegnere direttore responsabile, nominato dalla Commissione stessa, il quale eseguisce gli scavi e i la­ vari per mezzo della compagnia dei cavatori, o fossori, e di altri opérai. Π. Ujjicio, poteri, facoltà della Commissione. 1. - La Pontificia Commissione di Archeologia Sacra ha essa sola il governo, la custodia e la conservazione di tutti gli antichi cemeteri cristiani sotterranei (cata­ combe) dei suolo romano, con i monumenti e le aree cemeteriali soprastanti; essa sola decide suile escavazioni. esplorazioni e restauri nelle catacombe e nei Cf monumenti annessi./ 2. - La Commissione stessa sorveglierà anche gli al­ tri cemeteri esistenti nelle varie diocesi, prendendo gli opportuni accordi con i rispettivi Ordinari. 3. - La Commissione, seguendo criteri severamente scientific!, prowederà alla esplorazione, al restauro e alla conservazione sui posto dei monumenti e materiali di scayo: solo oggetti di singolar pregio, o di difficile Astodia, essa trasporterà al Museo Sacro della Biblioteca Apostolica o al Museo Lateranense, a seconda della loro specie. Di iscrizioni, graffiti, pitture ecc., curerà una riproduzione fotografica o con calchi. 4. - Suile pareti di nuova costruzione. e ovunque occorra rilevare 1’epoca dei lavori compiuti, si apporranno larghetto marmoree con le iniziali della Commissio­ ne e la data. 5. · La Commissione invigila che rimangano liberi e accessibili gli ingressi e le antiche scale dei cemeteri; che siano conservati i lucernari, rispettati i monumenti, ruderi o edifici ennnessi con i diversi cemeteri e loro «prassuolo. 6. - La Commissione sorveglia le aree cemeteriali. affinchè da nuove costruzioni, speciali culture del ter­ reno, infiltrazione o scoli delle aeque ecc.. non derivino danni alie necropoli sottostanti ; con ogni efficace mezzo impedisce qualunque tentativo di utilizzazione delle aree nociva alla stabllità, intégrité, buona conservazione de­ gli ipogei, delle gallerie, cripte e dei monumenti, specie pitture e graffiti, in essi contenuti. 7. - Ha ancora la sorveglianza degli altri monu­ ment! sacri antichi di Roma, affinchè non vi si compiano restauri d’importanza, innovazioni, escavazioni, senza sua previa intesa e approvazione. 8. ■ La Commissione disimpegna le altre attribuzion! che il Sommo Pontefice e 1’Emo Cardinale Vicario si degnino commetterle in casi particolari. dando per es. pareri circa l'autenticità di antiche sacre Reliquie. 9. - Corresponde direttamente con Enti e privati. 801 n. 683 con gli uffici municipal! c governativi per la tutela de­ gli antichi sacri monumenti, e per la custodia dei ce­ meteri sotterranei eretici, nonchè delle cata com’: e cbraiche della Provincia Romana a lei affidate. 10. - Con i’opera della Commissione sono coordinate quelle della Pontificia Accademia Romana di Archeo­ logia e dei Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana. La Commissione continua inoltre a interessarsi all’attività della Società per le Conferenze di Archeologia Cristiana e del Collegium Cultorum Martyrum. 11. - La Commissione ha il diritto esclusivo della prima pubblicazionc di quanto risulta dagli scavi e della continuazione della Roma sotterranea. Le relazioni ufficiali degli scavi saranno pubblicate annualmente nel periodico della Commissione: Rivista di Ar­ cheologia Cristiana./ 627 III. Custodia, visite e Culto nelle Catacombe. 1. - La Commissione regola, a seconda delle circostanze, l’apertura al pubblico e la visita delle cata­ combe. 2. - I cemeteri aperti al pubblico e quelli lontani da Roma sono sotto la sorveglianza, e responsabilité immediata di Custodi nominati c dipendenti dalla Com­ missione. 3. - I cemeteri di Callisto. S. Sebastiano. S. Lorenzo, S. Agnese e S. Pancrazio restano tempo raneamente affidati alia custodia degli Istituti religiosi ivi dimoranti. Il Superiore della comunità, o altro soggetto capace da lui designato, solo in forza della nomina ufficiale della Commissione e m dipendenza da questa, diviene Custo­ de del cemetero. 4. - I Custodi assumono intiera la responsabilité della custodia del cemetero, della intégrité dei suoi mo­ numenti e di quanto altro possa riguardare il cemetero stesso ; essi si attengono scrupulosamente a tutte le nor­ me e prescrizioni che ΓΕτηο Cardinale Vicario Prési­ dente e la Commissione ritengano opportuno emanare per la tutela e conservazione del cemetero e dei mo­ numenti annessi, per la visita dei medesimi, per la celebrazione delle santé Messe e di altre funzioni nelle cripte e nei luoghi a cio destinati. 5. - I Custodi hanno 1’obbligo di notificare subito alla Commissione qualunque danno si riscontri nelle catacombe a loro affidate, c nulla possono innovare nel cemetero e nessun lavoro eseguire senza previa autorizzazionc scritta della Commissione e senza la sua effettiva direzione. 6. - Sorvegliano l’acceso allé catacombe ed esigono dai visitatori quel rispettoso contegno che è richiesto dal luogo, curando che nessuno vi discenda senza essere accompagnato da guida approvata e responsabile. 7. - Ciascuna guida dovrà condurre quel numero ristretto di visitatori che puô efficacemente sorvegliare, onde non vengano asportati o deturpati o danneggiati in qualsiasi modo i monumenti. In mancanza di illuminazione elettrica nel cimitero. si dovranno adoperare soltanto candele, cerini o lam­ pade elettriche tascabili. 8. - I Custodi e le guide forniranno ai visitatori le notizie criticamente attendibili sui sacri monumenti, e non potranno indicare come sepolcri di Martiri se non quelli che sono riconosciuti tali scientificamente. 9. - La Commissione ha il diritto di accertarsi della perizia delle guide cemeteriali. di approvarle o meno, e di sorvegliare il modo con cui adempiono al loro ufficio, e di prendere gli opportuni prowedimenti./ 628 10. - E' proibito condurre e comunque far accedere nei luoghi dove si compiono escavazioni e lavori, visita­ tori, studiosi o chiunque altro non abbia Speciale permesso dalla Commissione. I Custodi e le guide si asterranno dal fornire a chicchessia notizie sui lavori e sulle escavazioni. 11. - Per la celebrazione della santa Messa nei ce­ meteri. oltre le prescrizioni generali del Vicariato (presentazione del celebret), si applicheranno le speciali istruzioni della Commissione, affinchè il rito si compia con tutto il decoro nelle cripte e nei luoghi indicati dalla Commissione stessa. Per ogni cemetero vi sarà un registre, sui quale i celebranti segneranno il loro nome. 12. - Per ogni altra funzione promossa da associazloni o da privati e per la celebrazione in cripte o luo­ ghi diversi da quelli consueti. H Custode del cemetero It n. 684-6SS SACRA CONCR. RITUUM - SACRA POENITENTIARIA dovrà prendere accordi con il Segretario della Com­ missione. 13. - Nei giorni del santo Natale e di Pasqua di Rcsurrezione non si permette la celebrazione della santa Messa nelle catacombe, sc non con speciale permesso dcll’Edio Cardinale Vicario per mezzo del Segretario della Commissione. 14. - Nei giorni delle funzioni, feste, commemorazioni celebrate dalla Pontificia Commissione, o dal Colle­ gium Cultorum Martyrum d’Intesa con la medesima, le catacombe saranno aperte al pubblico e vigilate dai fos­ sori della Commissione, ma sarà assolutamente proibito ai visitatori di oltrepassare i limiti dei percorso illumi­ nato e stabilito dai Segretario della Commissione. 15. - Il Segretario potrà, dietro opportuni accordi. permettere a un visitatore, o a un gruppo di visitatori, l’accesso a cemeteri o regioni cemetcriali non aperte al pubblico. L’accesso gratuito a qualsiasi cemetero, per studio o per altra plausibile ragione, è concesso dalla Com­ missione con permesso scritto. 16. - Coloro che per ragione di studio (e non mai ad intento commerciale) desiderano prendere dlsegni, fotografie, ecc. in qualche catacombs, debbono fame do­ manda alia Commissione, indicando nome, cognome, indirizzo proprio e delTopcratore di cui vogliono servirsi, quando cib sia necessario; 1’argomento dei loro studio e i monumenti che desiderano riprodurre. Deb­ bono inoltre dichiarare in iscritto di assumere ogni responsabilità derivante dalle operazioni da eseguirsi e di pagure le spese di sorveglianza ecc. 17. - La Commissione giudicherà suile domande, rimanendo ferme le norme seguenti : α) Di qualsiasi fotografia di monumenti o rilievo architetxonico parziale fosse permessa Vesecuzione. do629 vranno darsi per l’Archivio due copie/ positive d'ogni negativa originale, perfetta e senza ritocco. I richiedenti sono tenuti a depositare una somma di garanzia, che verrà restituita alia consegna delle dovute copie. b) E’ vieta ta ogni riproduzione che in qualunque mo­ do possa recar danno aU’originale. Nel riprodurre in fotografia un monumento è proibito adoperare sostanze alio scopo di rawivare le tinte, accrescere 1’effetto, agevolare la riproduzione. c) I permessi sono assolutamente personali Condizioni speciali saranno fatte per studl che si prolunghino più dl un giorno. 18. - Agli ingressi dei vari cemeteri dovranno esse re a pposte una o più tabelle della Pontificia Commissione con le opportune indicazioni e le principali norme per i vititatorl. 1925 DEC 11-21 I. Quando resumuntur vel anticipantur Lectiones pmsi Nocturni de quavis Dominica impedita, debentne sercpcr dici cum suis Responsoriis, etiamsi haec ln Dominicis sr: Feriis praecedentibus recitata fuerint? II. In fine Missae de Festo duplici I vel II cbssis cua Commemoratione de occurrente Dominica debet ne recitin Evangelium eiusdem Dominicae, quamvis Missa Doniiaxse infra hebdomadam resumatur? ILL In fine Missae de Officio diri cum Commemora­ tione de Missa Domi.-deae primo infra hebdomadam re­ sumpta debetne omitti Evangelium eiusdem Dominicae? Et Sacra eadem Congregatio, audito speculis Corneasionls suffragio, propositis dubiis respondendum censuit Ad. T. Affirmative. iuxta novas Rubricas generales Bre­ viarii Romani, tit. I. n. 4 ; nisi anticipentur Lectiones pr.sj Nocturni d·· Dominica quinta Octobris, quae dicuntur cum Responsoriis de Feria currenti, iuxta specialem Rubncia Ad II et ΤΠ Affirmative, iuxta novas Rubricas gcnenle» Missalls Romani, tit. IX. nn. 1 et 2. Atque Ita rescripsit ac declaravit, die II decembris 1525 A_ Caro. Vico. Ep. Oortuen. et S. Rufi nae. S. R. C. Prttf Alexander Verde. Secr. Adn. P. B. in EL 40 (1926) 463-469: ME 33 (1926) Î76. 57; J. P. ia N/T 53 (1925 685 1925 DEC 12.-SC RITUUM. DECR. AAS 17 (1925) 63 URBIS et ORBIS Dominica ultima Octobris FESTUM DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI REGIS Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa undecimus, ex Sacrae Rituum Congregationis consulto, praesens Officium cum Missa et Elogium pro Martyrologio Ro­ mano adprobavit; illudque in Festo primario Domini Nostri lesu Christi Regis, sub ritu duplici primae clas­ sis. Dominica ultima Octobris ab Ecclesia universali adhibendum iussit: servatis Rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 12 decembris 1925— A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C Praef. Alexander Verde. S. R. C. Secr. Adn. J. PAUWELS ia NrT 53 (1926) 299-300. 686 IV. Amminiitrarione. 1925 DEC 21.-S. POEN., RESP. AAS 18 (1926) N 1. - La Commissione prowede alia conservazione, riparazione e nuove escavazioni nelle catacombe e alie Dubium: circa coronas ex vitro contectas altre spese, oltre chc con i propri mezzi. con la tassa d’lngresso nei cemeteri e con le offerte dl benefattort Sacrae Poenitentiariae Apostolicae sequens dubiam 2. - In ogni cemetero aperto al pubblico la Commis­ pro opportuna solutione exhibitum fuit: sione terrà cassette per raccogliere offerte spontanee Sacra Congregatio Indulgentiarum, die 29 februarii dei visitatori. 1820 (DAI 249] ad 2. expresse declaravit, Coronas 3. - La Commissione consegnerà inoltre ai Custodi di Indulgentiis ditari posse etsi ex vitro seu chrystallo ciascun cemetero appositi bollettarl per lasciare riceconfectas, dummodo globuli sint ex vitro tolido atqui vuta delle offerte a loro direttamente consegnate per le compacto. catacombe. At in Monito n. 1. praeposito authentico elencho In­ 4. - Le offerte elargite a favore di determinati ce­ dulgentiarum Apostolicarum. edito die 17 februarii 1922 meteri, per Villuminazione e per il culto nel medesimi, [LE 368] ita legitur: « Res aptae ad recipiendam bee per particolari escavazioni e lavori, saranno erogate < nedictionem pro Indulgentiis Apostolicis lucrandis. dalla Commissione alio scopo indicato dagli oblatori. « sunt tantummodo Coronae. Rosaria. Cruces, Crucifixi. 5. - La Commissione compilerà annualmente la lista « parvae Statuae, Numismata, dummodo non sint ex delle offerte con i nomi degli oblatori, per presentaria « stanno, plumbo, vitro aliave simili materia, quae faal Sommo Pontefice, insieme con la relazione dei lavori « cile confringi vel consumi possit ». Hinc quaeritur: eseguiti nei sacri cemeteri. Num id. quod in allato Monito ita in genere et sim­ pliciter statuitur de Coronis, quae sunt ex vitro, intelligi debeat ad tramitem praedictae declarationis Sa erae Congregationis Indulgentiarum? Et Sacra Poenitentiaria Apostolica, die 24 novembris 1925 DEC ll.-SC RITUUM. RESP. AAS 18 (1926 ) 57 1925, respondit: Affirmative. DUBIA Facta autem de praemissis relatione Ssmo D. N. Pio divina Providentia Papae XI, ab infrascripto Cardinali DE RESPONSORIIS PRIMI NOCTURNI ET DE EVANGEL10 Poemtentiario Maiore, in Audientia diei 18 decembris DOMINICAE IN’ FINE MISSAE 1925, idem Ssmus Dominus responsum Sacrae Poenitentiariae benigne approbavit atque publici iuris fieri Sacrae Rituum CongreguUonl sequentia dubia pro op­ iussit. portuna solutione humillime proposita sunt , nimirum: PIUS XI. INDICTIO UNIVERSALIS IUBI LAE I 1«5 DEC 25 Datum Romae, ex Sacra Poenitentiaria Apostolica, die 21 decembris 1925.—Fr. Andreas Card. Frükwirth, Pooiit. Maior. S. Fagiolo, S. P. Secr A4·. NrT 53 (1926) 305: PrM 15 (1926) 69. 687 1525 DEC 25.-PII S XI. CONST. AAS 17 (1925) 611-618 Universale ivbilaevm anno domini millesimo NONGENTESIMO VICESIMO QUINTO IN URBE CELEBRATUM AD TOTUM CATHOLICUM ORBEM EXTENDITUR PIUS EPISCOPUS Servus Servorum Dei, universis christifidelibus praesentes Litteras inspecturis, salutem ct Apostolicam Benedictionem Servatoris Iesu Christi benignitati habemus ex ani­ mo gratiam, quod per Annum sacrum, quem usitato heri jollemnissimoque Romanae Ecclesiae ritu conclusi­ mus, et Nobis paene infinitos Jucunditatis fructus po­ tandos permiserit, et ad ingentem mortalium numerum gratiae veniaeque suae divitias misericors protulerit. Etenim ad centena millia, ex quovis civitatum ordine, fideles vel ex disiunctissimis omnium regionibus in Almam hanc Urbem peregrini convenere: qui quidem advenae non tam civibus romanis, eodem ceteroqui stu­ dio sacrae indulgentiae fruendae inflammatis, quam ca­ tholico nomini universo et ipsis hominibus ab Ecclesia alienis mirabile fidei pietatisque suae visi sunt praebere spectaculum, voluntatesque praeterea suas cum Apo­ stolica Sede et Nobiscum. arctius, si quidem necesse trat, copulaverunt. Optimo autem fructuosissimoque praeteriti lubilaei exitu, quem tam crebris flagrantibusque precibus Deo per sacri temporis decursum admotis acceptum referimus, commovemur atque impellimur, ut, more institutoque decessorum Nostrorum, qui patuit Romae ad hesternum usque diem amplissimus veniae thesaurus, eundem universitati fidelium ubique terra­ rum, proximo anno, patere iubeamus. Hanc sane ve­ niam indulgentiamque ut quam plurimi participent, Venerabiles Fratres Episcopi curent, ut in singulis dioe­ cesis cuiusque suae locis per divini verbi praedicatio­ nem, per sacras expeditiones vel spirituales exercitatio­ ni ces ad culpas suas populus deflendas eluen/dasque permoveatur et ad poenarum remissionem, quae sibi proposita est, impetrandam rite praeparetur: quod ut, in tanta cleri utriusque penuria, commodius fieri possit, a superiore consuetudine Nobis recedendum esse pu­ tamus, ex qua Jubilaeum extra Urbem non ultra se­ gestre spatium producebatur. lidem praeterea Episcopi Gdeles sibi commissos doceant, ad eandem mentem Nostram, quam in lubilaeo pro Urbe indicendo aperui­ mus. idest pro evangelicae fidei propagatione, pro po­ pulorum pace et concordia, pro congruenti Ecclesiae atholicae iuribus ordinatione Sanctorum Palaestinae Uxorum, eos potissimum orare Nobiscum ipsis opor­ tere. Itaque, auctoritate omnipotentis Dei, beatorum aponolorum Petri et Pauli ac Nostra, lubilaeum maximum, quod in hac sacra Urbe celebratum est, ad universum catholicum orbem per has Litteras extendimus et in totum futurum annum prorogamus, ita scilicet ut lucri­ feri possit a primis vesperis proximi diei festi Circumrirônis Domini ad plenum diem tricesimum primum •necris Decembris futuri anni mdccccxxvi. Quamobrem omnibus utriusque sexus christifidelibus ubique terrarum, extra Urbem huiusque suburbium, «sistentibus. etiamsi anno sacro proxime elapso lubihei veniam lucrati iam sint, apostolica auctoritate Nostra largimur, ut plenissimam peccatorum indulgen­ tiam ac remissionem adipisci bis queant, idest primum aut sibi aut animis defunctorum expiandis, secundo autem in horum tantummodo levationem, dummodo rite confessi ac sacra synaxi refecti — quam ad rem confessio annua et Paschalis communio minime suffra­ gabuntur, — intra futurum annum mdccccxxvi, ecclecam Joci praecipuam tresque alias ecclesias vel ora­ toria publica ad hoc designanda, semel in die, per quinque continuos vel seiunctos dies, cum naturales tum ecclesiasticos, ad canonum normam computandos, pie inviserint et ad mentem Nostram supplices Deo preces adhibuerint. lidem locorum Ordinarii sive per K5 n. 687 se ipsi sive per vicarios forancos ct parochos aliosve ec­ clesiasticos viros, quibus hanc potestatem, etiam, si li­ buerit, per integrum anni spatium utendam, permi/se- 613 rint, designabunt, praeter cathcdralem ecclesiam in ci­ vitate episcopali et praecipuam in ceteris dioecesis locis, tres alias tam in illa quam in istis a quibusvis fidelibus visitandas: quodsi quattuor alicubi ecclesiae vel ora­ toria publica desint, Ordinarii, pro suo prudenti arbi­ trio. aut per se ipsi aut per suos delegatos decernere poterunt, ut in minore aedium sacrarum numero, et vel in una, ubi una tantummodo adest, quattuor ibas diur­ nas visitationes agi liceat Ut autem iis consulamus, qui in peculiari rerum locorumquc condicione versentur, haec statuimus quae sequuntur. I. Qui per annum fere semper navigant iterve fa­ ciunt, iis fas esto, cum ad certam se stationem rece­ perint, ibi iubilacum semel lucrari, ea lege ut, ceteris simul parendo praescriptis, praecipuam loci ecclesiam uno tantummodo die quinquies invisant II. Ordinarii locorum aut per se ipsi aut per vica­ rios foraneos, per praelatos regulares quod ad eorum subditos, per parochos vel confessarfos in dioecesi adprobatos, quibus huiusmodi fecerint potestatem — vel habitualiter atque extra confessionem exercendam, — possint, si qui impediantur ne imperatas visitationes obeant, harum numerum, pro rerum personarumque necessitate, contrahere et reducere; concedere, ut vi­ sitationes, nulla habita unius eiusdemque diei ratione, seiungi pro lubitu queant; cum vero res postulaverit, eas dispensando commutare in alia religionis, pietatis caritatisve opera, ad singulorum condicionem accom­ modata, quae tamen aliunde non sint sub peccato de­ bita. — Impeditos autem heic intellegi volumus monia­ les, sorores religiosas, tertiarias regulares, pias feminas et puellas aliasve personas in gynaeceis seu Conservatoriis degentes; item anachoretas monasticum regularemve Ordinem profitentes et potius contemplationi quam actioni vitae deditos, ut Cistercienses Reformatos B Μ. V. de Trappa, Eremitas Camaldulenses et Carthusianos; praeterea eos, qui aut captivi sunt aut in carceribus custodiuntur, et ecclesiasticos vel religiosos viros, qui in coenobiis aliisve domibus, emendationis causa, detinentur. Im/pediti ii quoque censeantur, qui β!4 aut domi aut in nosocomiis sive morbo sive imbecilla valetudine laborant, et quotquot aegrotis adsunt, et generatim ii omnes, qui certo impedimento prohiben­ tur quominus statutas visitationes obeant: aequo autem iure esse volumus operarios, quos in Constitutione Apo­ stolico muneri, die xxx mensis Iulii superiore anno data (LE 597], descripsimus, et senes qui septuagesi­ mum aetatis annum excesserint. III. Ordinariis locorum pariter liceat — etiam per delegatos quos supra memoravimus eademque ratione — minorem visitationum numerum praestituere, a) conlegiis auctoritate ecclesiastica adprobatls sive clericali­ bus sive religiosis; b) confraternitatibus. piis unionibus, atque iis tantummodo laicorum consociationibus» qua­ rum sit catholica opera provehere; c) adulescentibus qui in conlegiis vivunt vel conlegia, institutionis edu­ cationisque gratia, aut cotidie aut statis diebus cele­ brant; d) christifidelibus omnibus, qui, duce parocho, vel sacerdote quem parochus delegarit, visitationes per­ acturi sunt. — Ea tamen lege Ordinarii visitationum minuant numerum, ut hi omnes, quos nominavimus, pompa instituta, etiam sine suis insignibus, ad invisen­ das aedes sacras incedant. IV. Ubicumque autem, quavis de causa, Ita inceden­ di per publicas vias copia non erit. Ordinario loci eiusve delegatis liceat, ut supra, visitationum numerum contrahere et reducere, modo intra aedis sacrae saepta aut pompa ducatur aut saltem visitatio sollemniter communiterque fiat ab omnibus ibi una congregatis. Ordinarius autem loci eiusve delegati ab obligatione confessionis et sanctae Communionis nullum alium ex­ solvant. nisi quem ab alterutra gravis morbus pro­ hibeat Ad facultates quod attinet, confessarils» cetcroquin ad iuris normam adprobatls, tribuendas, quas in exci­ pienda iubilaei confessione salutariter adhibeant, haec, quae sequuntur, decernimus. I. Confessariis illae integrae sunto facultates absol­ vendi. dispensandi, commutandi, quascumque ab hac Apostolica Sede ' vel in perpetuum vel ad tempus, quo- 615 que pacto, legitime impetrarint; Immo simul cumulateque. ad iuris praescriptum, ct pluries pro eodem poeni806 n. 688 SC SANCTI OFFICII, CIRCA VERSIONES SACRAE ΒΙΕ LIA E tente sive iis omnibus sive his, quae mox concessuri su­ mus, uti valide et licite possint Qualicumque autem poenitens, cum confersioncm iubilaei sincera lucrandae indulgentiae intentione instituit, absolutione, dispensa­ tione. commutatione donatus erit, si postea, mutata vo­ luntate, a complendis reliquis praescriptis operibus de­ stiterit. eadem non idcirco irrita erit. II. Monialibus aliisque feminis, quarum ad confes­ siones excipiendas, cx Codicis praescripto, specialis Or­ dinarii adprobatio requiritur, fas esto hanc dumtaxat iubilaei confessionem apud quemvis confessarium ab eodem Joci Ordinario pro utroque sexu adprobatum peragere: qua semel completa, iam nulla coniessarius iste in eandem poenitentem iurisdictione gaudeat, nisi ad Codicis leges. III. Confessarius eos omnes, pro quibus ab Ordi­ nario loci vel a Nobis adprobatus sit, in confessione iubilaei excipienda, absolvere possit, in foro sacramentali tantum, a quavis censura a iure vel ab homine inflicta, occulta vel publica, aut ab Ordinario sibi re­ servata aut a iure Apostolicae Sedi simpliciter speciahve modo vel Ordinariis reservata: itemque a quovis peccato, utcumque gravi et Ordinariis vel S. Sedi re­ servato; iniuncta tamen salutari poenitentia aliisque de iure iniungendis. — A nulla ex censuris Apostolicae Sedi specialissimo modo reservatis absolvere queat, praeterquam a crimine absolutionis complicis a pec­ cato turpi non plus semel vel bis attentatae. At confes­ sorio poenitenti praecipiat, a> ut complicem, si forte ad confitendum redierit, moneat cum de absolutionis a se impertitae invaliditate, tum de eiusmodi confessioni­ bus apud alium confessarium iurisdictione munitum necessario iterandis; b) ut, occasione relapsus remota, abstineat se in posterum ab audienda complicis con­ fessione, etsi a peccato complicitatis alias absoluti, quoad sine scandali et infamiae periculo fieri poterit — Confessarius si quem a censura publica vel ab ho­ mine inflicta in foro sacramentali tantum absolverit, 616 eum iu/beat in foro externo se gerere ad praescriptum can. 2251; caveat autem confessarius ne quemquam publica censura irretitum in foro conscientiae Deo re­ conciliet. nisi is paratus sit intra sex menses Ecclesiae satisfacere et scandalum damnumque reparare. IV. Confessarius ne in foro quidem interno, nisi ad praescriptum can. 2254, eos absolvat, qui, aut in cen­ suram aliquam incurrerint a Pio X per Constitutionem Vacante Sede Apostolica [diei 25 dec. 1904. Acta Pii X v. 3 p. 239-2881 Romano Pontifice reservatam, aut secretum S. Officii alterumve simile violaverint; itemque praelatos cleri saecularis ordinaria iurisdic­ tione in foro externo praeditos superioresque maiores religionis exemptae, qui in censuram Romano Pontifici speciali modo reservatam publice inciderint V. Haeretici, praesertim qui fuerint publice dogma­ tizantes, ne absolvantur, nisi, abiurata saltem coram ipso confessarlo haeresi, scandalum, ut par est, repara­ verint. Similiter quicumque sectis massonicis aliisque id genus vetitis notorie adscript! sint, ne absolvantur, nisi praemissa coram confessario abiuratione aliisque servatis de iure servandis, a secta recesserint et scan­ dalum, quantum licuerit, removerint. VI. Qui bona vel iura ecclesiastica sine venia aequisiverint, iis ne impertiatur absolutio, nisi Ecclesiae sa­ tisfecerint vel saltem sincere promiserint se quampri­ mum satisfacturos. VII. Qui falsam sollicitationis denuntiationem ad­ miserit. is ne absolvatur, nisi aut eam formaliter re­ tractaverit, aut saltem ad eam quamprimum retractan­ dam atque ad sarcienda calumniae damna serio paratum sc praebeat Vili. Confessarius in ipsa tantummodo iubilaei con­ fessione, ex iusta et probabili causa, omnia et singula vota privata, etiam Sedi Apostolicae reservata, iurata quoque, in alia pia opera dispensando commutare possit. Votum autem castitatis perfectae et perpetuae, etiamsi ab origine publice emissum sit in professione religiosa — neutiquam. contra, si poenitens fuerit in Ordine Macro lege caelibatus adstrictus, — subinde tamen, aliis eius professionis votis per dispensationem sublatis, fir­ mum atque integrum manserit, similiter possit, ex iusta 807 1925 et probabili causa,/ in alia pia opera dispensando com- £ mutare. Votum vero a tertio acceptatum ne remittat neve commutet, nisi is, cuius interest, libenter exprèsseque consenserit Votum denique non peccandi aliave poenalia vota ne commutet nisi in opus, quod, non minus quam ipsum votum, a peccando refrenet. IX. Idem confessarius in excipienda iubilaei confes­ sione dispensare possit, pro solo conscientiae foro, atque ad hoc unice ut poenitens Ordines iam susceptos sine infamiae vel scandali periculo exerceat, a quavis irre­ gularitate ex delicto prorsus occulto; item ab irregula­ ritate ex homicidio voluntario aut abortu, dc qua m can. 958 § 4°; sed in hoc homicidii voluntarii et abor­ tus casu, poenitenti onus imponat, sub poena reinddentiae, recurrendi intra mensem ad S. Poenitentiariam et standi eius mandatis X. Similiter in solo foro conscientiae et sacramentali liceat confessario dispensare: a) ab impendimento prorsus occulto consanguinitatis in tertio vel secundo gradu collaterali, etiam attingente primum, quod ex generatione illicita proveniat, solummodo ad matrimo­ nium convalidandum. imperata tamen consensus ad iuris normam renovatione, minime vero ad contrahen­ dum vel in radice sanandum; b) ab occulto criminis impedimento — neutro tamen machinante — sive de matrimonio contracto agatur sive de contrahendo; iniuncta, in primo casu, privata renovatione consensus, secundum canonem 1135; imposita, in utroque, gravi diuturna que salutari poenitentia. Itaque haec omnia, quae per has Litteras constitui­ mus ac declaravimus, volumus firma et valida exsistere et fore, ad effectum iubilaei ad universum catholicum orbem proferendi, non obstantibus contrariis quibusli­ bet Earum autem exemplis atque excerptis, manu ta­ men alicuius notarii publici subscriptis et sigillo viri in ecclesiastica dipiitate constituti munitis, eandem Jube­ mus adhiberi fidem, quae hisce adhiberetur Litteris, si forent exhibitae vel ostensae. Nulli igitur liceat paginam hanc Nostrae concessio­ nis et voluntatis et declarationis infringere vel ei. ausu temerario, contra ire./ Quod si quis attentare prae- q sumpserit, indignationem omnipotentis Dei ac beatorum Apostolorum Petri et Pauli se noverit incursurum. Datum Romae apud Sanctum Petrum die xxv men­ sis Decembris, in festo Nativitatis D. N. lesu Christi, anno mdccccxxv, Pontificatus Nostri quarto.—A Cm Fruhwirth. Poenitentiarius Maior. O. Card. Caguxo, S. R. E. Cancellarius, loannes Zani-Caprelli, Protonotarius Apostolicus. Dominicus Spolverini, Protonotarnj Apostolicus. Ado. J. CREUSEN In NrT 53 (1926) 133-148: ME 38 (1925) 10-11; PrM 14 (1926) (125)-(148). 688 1925 .. ..-SC S. OFFICII, MON. AAS 17 (1925) 137 Circa versiones s. bibliae factae a non catholicis MONITO La Suprema Sacra Congregazione del Santo Officio, a cui spetta la tutela della fede. crede necessario richiamare 1’attenzione dei fedeli sopra il disposto dei canone 1399, n. 1, dei Codice di diritto canonico, secan­ do il quale le versioni, in qualunque lingua, della Sacra Scrittura, fatte o edite dagli acattolici, sono proibite ipso iure. Sotto tale sanzione pertanto cadono certamente le versioni italiane della Bibbia di Giovanni Luzzi. pastore valdese. che si vanno disseminando anche tra i cattolici; le quali, oltre esser infette dei soliti pregiudizi protestantici e razionalistici. tendono evidentemente ad insinuare la massima ereticale che le diverse comunioni cristiane, benchè separate tra loro e dalla Sede Apostolica Romana, devono considérais! di pari diritto come altrettanti rami delTunica vera Chiesa di N. S. Gesù Cristo. Adn. PrM 14 (1925) 25. 808 SACRA CONGREGATIO CONCIUI ET RITUUM 1926 IAN 5 - FEB 20 ANNUS η. 689-691 1926 691 689 *26 19 IAN 5.-SC CONCILII, INDULT. PART.· Facultas transferendi abstinentiam a sabbato in FERIAM IV DURANTE QUADRAGESIMA ET REDUCENDI DIES ABSTINENTIAE PRO FAMILIIS OPERARIORUM Preces. - Beatissime Pater, Ordinarius Baltimoren., perdurantibus iisdem causis, humiliter postulat pro sua dioecesi novam benignam prorogationem indulti S. Con­ gregationis Concilii diei 2 iunii 1920 quo tempore Qua­ dragesimae lex abstinentiae transferri valeat a die sab­ bati ad feriam quartam eiusdem hebdomadae, excepto obbato Quatuor Temporum, necnon prorogationem in­ dulti diei 3 iunii 1915 vi cuius operarii eorumque fa­ milia a carnibus abstinere tenentur tantum feriis VI, feria IV Cinerum, Sabbato Sancto ante meridiem et vigilia Nativitatis Domini. Rescr. - S. Congregatio Concilii, attentis expositis, Ordinario Baltimoren., benigne petitam prorogationis gratiam ad utrumque impartita est ad quinquennium in terminis et forma praecedentium concessionum. Datum Romae, die 5 ianuarii 1926.—D. Card. SbarRrm, Praef. • Ordinirio Baltimorensî: A. SABETTI-T. BARRET, Uteologiae moralia, Neo Eboraci 1931, p. 1125. Compen- 690 1926 FEB 3.-SC CONCILII, RESOL. PART.· DE C APPELLANTS CARCERUM, PRAESERTIM QUOAD ASSISTENTIAM MATRIMONIIS In Comitiis plenariis habitis in Palatio Apostolico Vaticano die 9 mensis Januarii proxime elapsi quaestio circa potestatem assistendi matrimoniis tribuendam sacerdotibus, qui curam animarum exercent in eos qui in carceribus includuntur, sub sequenti dubio proposita fuit : An certe constet Cappellanos carcerum fuisse conititutoj tamquam veros parochos, vel saltem tamquam vicarios cooperatores ad effectum matrimoniis incarceratorum valide adsistendi in casu. Eminentissimi Patres respondere censuerunt: Negarive ad utrumque ct ad mentem. Mens est: Quoad praeteritum, supplicandum SanαΗιιΓιΊ pro gratia sanationis in radice ad cautelam. Quoad futurum, Episcopi Cappellanos « hauptamtlich > constituant actu legitimo tamquam parochos proprios ad effectum matrimoniis carceratorum officialiumque career! addictorum valide assistendi; cappellanis vero < nebenamtlich » conferatur licentia sive ab Ordinario sive a parocho loci adsistendi pro determi­ nato matrimonio. Quam resolutionem Sanctissimus Dominus Noster Pius Divina Providentia PP. XI in Audientia diei 14 subsequent is dignatus est approbare et confirmare, con­ cedens gratiam sanationis in radice ad cautelam. • Orrflrwrfii Germen i »e. Prot. N. 2529/25: AKKR 106 (1926) 200. Ada. ME 39 (1927) 225-227. 83) 1926 FEB 20.-SC RIT.. DECR. AAS 18 (1926) 93-95 DECRETUM DECLARATIO Circa officia propria et missas, eorumque extensionem seu Sacra Rituum Congregatio, per Apostolicae Sedis indulta, quibus Officia et Missae, iam ex speciali privi­ legio pro aliquibus locis sive Institutis approbata, ex­ tendi ad alia loca seu Instituta contigerit, declarat con­ cessionem fieri dumtaxat Officii et Missae de respective Communi, exceptis tantummodo Oratione et Lectionibus II Nocturni propriis, nec non una vel tribus Missae Orationibus item propriis, quicumque sit diei festi ritus. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Hac vero occasione, Sacra eadem Congregatio Revmos Ordinarios dioecesium et Superiores Ordinum seu Religiosarum Congregationum enixe rogat ut, quoties ipsi ab Apostolica Sede impetrare velint nova Officia vel Missas, eorumque extensionem, prae oculis habeant normas quae in Decreto S. R. C., n. 3926, diei 13 iulii 1896· praescriptae sunt. Die 20 februarii 1926.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. • DECRETUM QUO AD IMPETRANDA NOVA SAXCTORUM OmciA NOVASQUt MISSAS AB HAC SACRA RITUUM CONGREGATIONE, NORMAE SEQUENDAE PRAESCRIBUNTUR 1. Exhibitae nobis petitiones Sanctos Beatosve tantum­ modo spectare debent in Romano Martyrologio conscrip­ tos, aut publico cultu a Sancta Sede decreto, vel conlirmato iamdiu fruentes. At vero semper speciali proprii Episcopi commendatione opus est. qui etiam, si exquira­ tur. sui Capituli cathedralis consensum allegabit./ 2. Ad ceteros Sanctos Beatosve quod attinet, etsi lon­ go iam tempore publico fuerint cultu honorati, cum Offi­ cio et Missa propria, necesse est ut iuxta communes re­ gulas eorum cultus ab Ecclesia comprobatus et confir­ matus sit. antequam Officium ipsum ac Missa permit­ tatur. 3. Postulationes ad obtinenda Officia Missasque pro­ prias pro novis eorum Sanctorum sive Beatorum Festis, qui. sub alio quidem titulo, publico iam fuerint cultu donati, raro admodum excipientur. Semper autem eae rationibus omnino peculiaribus ac solidis, specialissima que commendatione et. si id materia ipsa exposent, histo­ ricis documentis apprime validis fulciantur oportet. 4. Ex Calendariis perpetuis vel Propriis cuiusque Dioecescos, quae huic Congregationi Sacris Ritibus tuendis praepositae approbanda exhibentur. 11 sive Sancti sive Beati expungendi sunt, quibus conditiones in | 1 recen­ sitae desunt: novaque item Festa in f 3 Indicata: quum de his singillatim ac serio agendum sit. 5. Quaelibet novi Officii ac Missae postulatio Curationi Liturgicae prius examinanda sublidetur: dein summa di­ ligentia in conventu, cui Efllus Cardinalis Praefectus prae­ sidet. discutienda. Cuius discussionis exitus si postulanti faverit, postulatio exhibita, una cum allegatis et necessa­ riis declarationibus super peracto examine et insuper cum Rfhl Promotoris Fidei adnotationibus. typis mandabitur Documentorum fasciculus ita comparatus, ab uno e Car­ dinalibus Relatoribus. Sacrae Congregationi In Ordinario Conventu exhibebitur. 6. Si Sacra Congregatio petitioni favens annuat, illius sententia Ss®o Patri confirmanda subilcietur: ac tan­ tummodo post Pontificiam confirmationem. Officii et Mis­ sae schema, quod exhibitum fuerat, coopérante Hymnographo Sacrae Congregationis, cura Cardinalis Ponentis et Rflti Promotoris Fidei, recognoscetur et approbabitur. 7. Extensiones Officii et Missae, alicui peculiari Eccle­ siae vel Dioecesi iam concessae, ad alias Dioeceses Ecolesiasve, specialibus rationibus inniti debent. Eae vero a delectis per Nos viris sacrae Uturgiae expert» et α Con­ gressu supradicto. sicut primitivae postulationes, expen- 81Ü η. 692-693 SC S. OFFICII - PIUS XI. EXCYC., DE MISSIONIBUS PROVEHENDIS 1926 FEB 23->8 dentur; ct, si id iste necessarium existimabit, in pleno Sacrae Congregationis Conventu proponentur, antequam Pontifici comprobandae exhibeantur; quae quidem appro­ batio semper neeessana est, nisi forte primitiva concessio lingulü petentibus facta fueriL 8. Immutationes vel additiones, quas ln Officiis vel Missis iam concessis fieri contigerit, eaedem examini ac discussioni sicut extensiones, de quibus m § praecedente sermo est. subiicientur. 95 Die 13 Iulii 1696/ SsAus Dominus Noster Leo Papa XIII in audientia dic xm iulii scrcrxcn Eminentisslmo Card. Praefecto Sa­ crae Rituum Congregationis facta, quum hasce supra ex­ positas normas sedulo perlegisset, easdem singulas appro­ nare dignatus est. atque earum observantiam quam accu­ ratissimam praecipere.—Ccnxxvs Card Alqbx-Masxua Alotsius Tripepi. Secr. ribus reparatae salutis aetatibus, co praecipuas curai cogitationesque Romanorum Pontificum fuisse conver­ sas» ut cvangelicae lucem doctrinae christianaeque hu­ manitatis beneficia populis < in tenebris ct in umbra mortis > sedentibus, nullis unquam difficultatibus unpedimentisque deterriti, impertirent. Neque enim ad aliud nata Ecclesia est. nisi ut, regno Christi ubique terrarum dilatando, universos homines salutaris re­ demptionis participes efficiat: quisquis autem est, qui lesu Pastorum Principis vices in terris divinitus gerat, is tantum abest ut dumtaxat in tuendo nc servando, quem regundum accepit, grege dominico possit ac­ quiescere, ut. contra, praecipuo muneri suo desit, nisi alienos externosque Christo lucrari atque adiungere omni contentione nitatur. Divinum profecto mandatum, quo obstrin gerentur, docendi baptizandique omnes « A do. L P ln NfT 53 (1926) 545. gentes, nullo non tempore, decessores Nostros sic con­ fecisse constat, ut missi ab iis sacri ordinis homines, e quibus non paucos aut vitam sanctissime ductam aut ob factum animose martyrium, publice veneratur Ecclesia, 692 Europam et vix inventas exploratasque deinceps Ignotas terras fide nostra, vario quidem exitu, collustrare stu­ duerint: vario exitu, inquimus; interdum enim contigit, 1926 FEB 23.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· ut, missionalibus paene incassum laborantibus vel cae­ sis eiectisve, quem colere coeperant agrum, idem aut De crematione cadaverum suam vix exueret asperitatem aut. in hortum floribus consitum ante conversus, deinde, sibi ipse relictus, de8 aug. 1925 nuo in vepres dumosque, gradatim, abiret — Laetari interea licet, postremis hisce annis, sodalitates illas, Preces. - Beatissime Pater, Cum ex praescripto Can. quae sacras Missiones apud infideles populos obeunt 1240 5 1 n. 5 sepultura ecclesiastica priventur, qui man­ novo quodam studio, curas et fructus duplicasse auctisdaverint suum corpus cremationi tradi, saepius contin­ que misslonahum laboribus auctam respondisse ab git. ut eorum catholici parentes aut propinqui super­ christifidelibus opis subsidiique largitatem. Ad rem non stites advocent ministrum acatholicum. ut ritum funeris est dubitandum quin magnopere valuerit Epistola illa haeretici eorum corporibus ante cremationem adhibeat Apostolica. quam proximus fel. rec. decessor Noster die Qui modus agendi non solum communicationem ac­ xxx mensis novembris an. mdccccxix « de fide catholi­ tivam in divinis cum haereticis graviter illicitam conti­ ca per orbem terrarum propaganda > ad Episcopos uni­ nere, sed etiam Can. 2316 plecti videtur, cum praeser­ versos dedit (LE 221]; etenim cum ipsorum a Pontifice tim in regionibus catholicis haeresis propagationem acueretur ad opitulandum industria ac sollertia, tum saaliquo modo juvare dicendus sit pientissimis monitis Vicarii Praefectique Apostoliei do­ Quaeritur igitur: cebantur. quae propulsari incommoda, quae a suis of­ 1. An tales catholici dicendi sint suspecti de haeresi ficia. ad fructuosiorem sacrae legationis exercitationem ex Can. 2316? praestari oporteret 2. An cx Canone 2315 actibus legitimis prohibeantur Ad Nos quod attinet, cognitum ac perspectum habe­ aut etiam habendi sint tanquam haeretici, haereticorum tis. Venerabiles Fratres, ab ipsis Pontificatus primor­ poenis obnoxii? diis, deliberatum Nobis esse nihil non experiri, ut ethni­ cis gentibus, praelato cotidie latius per apostolica 3. An aliam poenam ecclesiasticam incurrant aut praecones evangelicos veritatis lumine, unam salutis poenam excommunicationis ex canone 2314, ipsis com­ viam sterneremus. Qua in re duo imprimis desiderari minari aut infligere consultum sit? videbantur, utrumque non tam opportunum quam ne­ Responsum S. Officii d. 23 feb 1926: cessarium. alterumque arctissime cum altero conlunSacra Congregatio, dum Te enixe hortatur ut vigili ctum ; scilicet ut multo maior, isque ab variis cognitio­ cura adlaborare ne cesses nedum contra vetitam crema­ nibus instructior, in immensas interminatasque regiones. tionis praxim. sed etiam contra praedictum haeretica­ Christiani adhuc cultus exsortes, dimitteretur operario­ rum exequiarum abusum; Tibi insimul mandat ut fi­ rum numerus, itemque ut fideles intellegerent, ad opus deles accurate edocendos satagas, eos qui funera haere­ tam sanctum ac frugiferum quo animi ardore, qua ticorum pro suis petant, tamquam de haeresi suspectos precum apud Deum instantia./ qua denique liberalitate C haberi, et consequenter obnoxios esse poenis ferendae esset sibi conspirandum. Huc nonne etiam intendeba­ sententiae per Canonem 2315, in terminis ab eodem mus. cum in ipsis Aedibus Nostris sacrarum res Missio­ praestitutis, comminatis, et si moniti non resipuerint, num publice ad spectandum proponi iussimus? Atque po&sc excommunicationis censura mulctari; nec ad Sa­ benignissimo Deo illud referimus acceptum, quod, que­ cramenta esse admittendos nisi antea, quo meliori mo­ madmodum audivimus, juveniles nonnullorum animi, do judicio Amplitudinis Tuae fieri potuerit, scandalum in eo conspectu et quasi spectaculo cum divinae gra­ reparaverint tiae tum magnanimitatis ac nobilitatis humanae, primos catholici apostolatus concepere igniculos; ct. quae tanta • Ordinxrio Unciemi. ProJ. N. 1004 25: AKKR 105 (1926) invisentium multitudines incessit apostollcorum opera­ 192. Adn. JOANNES MARIA Ep Lincieailj in AKKR 105 (1926) riorum admiratio, non eam inanem, non ab omni va­ 191-193 cuam fructu futuram iam nunc spe bona praecipimus At vero, ne documenta ac monita maximi ponderis, quae ex ipsis Missionum rebus quasi tacite significanti­ bus exstiterunt, unquam concidant ac pereant. Mu­ 693 seum - quod fortasse non ignoratis - ex delectissimis rebus, aptiore quidem modo dispositis, in Aedibus Nostris ad Lateranum constitui decrevimus, eo nempe 1926 FEB 28.-P1VS XI. ENCYC. AAS 18 (1926 ) 65-83 loco, unde, post datam Ecclesiae pacem, in regiones, LITTERAE ENCYCLICAE quae albae iam ad messem viderentur, tot a decessori­ bus Nostris apostoliei viri, sanctitate vitae et religionis Ad venerabiles fratres patriarchas, primates, studio mirabiles, sunt deinceps dimissi. Quod quidem ARCHIEP1SCOPOS, EPISCOPOS. ALIOSQUE LOCORUM ORDINARIOS Muscum quotquot invisuri sunt Missionum duces impri­ PACEM ET COMMUNIONEM CUM APOSTOLICA SEDE HABENTES: mis et gregarii, ut ita dicamus, milites, cum inter se De Aacrte mhwionlbiiA provehendis singularum rationes comparaverint, iam ad meliora li­ que ad maiora spectabunt; qui autem e populo illud PIUS PP. XI adierint, eos putamus non minus commotum iri quam Venerabiles Fratres. Salutem et Apostolicam qui Expositionem Vaticanam celebrarunt Interea, ut Benedictionem excitata haec acriUr christifidelium erga sacras Mirio­ nes voluntas acrius ad agendum incendatur, vos. Vene­ Rerum Ecclesiae gestarum memoriam animo intento rabiles Fratres, veluti inclamando, operam advocamus qui repetant, fugere cos nequaquam potest, inde a prioadhibitamque volumus vestram; quam, si in alia un- 811 812 1926 FEB 28 PIUS XI. ENCYCLICA DE MISSIONIBUS PROVEHENDIS quam re collocari decuit oportuitque, at in hoc potissi­ mum genere ne assiduam studioslssimamque recusetis, prohibet vestrae officium dignitatis, et vel pietas in Nos vestra suadet Quantacumque sane Nobis divino consilio reliqua erit huius lucis usura, Nos habebunt continenter anxios solllcitosque hae apostoliei muneris partes; saepe enim reputantes, ethnicos homines ad de­ cies milies centena milia numerari, non habemus reA quiem spiritui Nostro.1 et Nobis vide/mur Nosmet quo­ que voce illa percelli: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam.1 Qui de ovili Christi sunt, cos nihil qulcquam curare de reliquis qui extra saepta infeliciter vagantur, quam longe a caritate abhorreat, qua Deum atque homines universos complecti debemus, non est cur multis dica­ mus. Postulat sane nostrum in Deum caritatis officium non modo ut pro viribus eorum numerum augeamus, qui ipsum cognoscunt et adorant « in spiritu et verita­ te3 ·, sed etiam ut sub amantlssimi Redemptoris im­ perium quamplurimos subiungamus. quo uberior in dies < utilitas in sanguine4 » cius exsistat, magisque eidem gratificemur, cui quidem nihil esse gratius potest, quam ut homines salvi fiant et ad agnitionem veritatis ve­ niant1 Quandoquidem vero Christus hanc discipulorum suorum notam fore edixit peculiarem ac propriam ut diligerent inter se. * numne maiorem insignioremque exhibeamus proximis nostris caritatem, quam si eos e superstitionis tenebris educendos germanaque Christi fide imbuendos curaverimus? Hoc immo ceteris carita­ tis operibus testimoniisque sic praestat, quemadmodum animus corpori, caelum terris, aeternitas tempori ante­ cellit; quod quidem caritatis opus quicumque, quantum in se est. exercet, donum fidei tanti se facere ostendit, quanti aequum est, et gratum praeterea erga numinis benignitatem animum suum patefacit, id ipsum donum, omnium pretiosissimum, et alia quibuscum coniungitur, cum miserrimis ethnicis communicando. Quodsi eiusmo­ di officium detrectare nullus e fidelium communitate queat, num clerus possit, qui sacerdotium et apostola­ tum Christi Domini, miro ipsius delectu ac concessu, participat: num vos, Venerabiles Fratres, possitis, qui, pro vestra cuiusque parte, Christiano clero et populo, sacerdotii plenitudine insignes, divinitus praeestis? Le­ gimus equidem, non uni Petro, cuius Cathedram obti© nemus, sed omnibus Apostolis,/ quorum vos in locum successistis. lesum Christum praecepisse: Euntes in mundum universam, praedicate euangelium omni crea­ turae·.' unde liquet, propagandae fidei curam ita ad Nos pertinere, ut in laborum societatem Noblscum ve­ nire Nobisque hac in re adesse, quantum singularis ac propria vestri perfunctio muneris sinit, sine ulla dubi­ tatione debeatis. Itaque ne gravemini. Venerabiles Fra­ tres, Nobis paterno animo hortantibus pie obsequi, a quibus rationem tantae rei haud exiguam Deus ali­ quando repetet. Atque primum, alloquendo id scribendoque efficite, ut apud vestros sanctam inducatis et sensim increbesce­ re iubeatis consuetudinem cum rogandi Dominum messu, ut mittat operarios in messem suam, * tum caelestis luminis et gratiae precandi infidelibus adiumenta; con«uetudinem, inquimus, ac stabilem perpetuumque usum, quem nemo non videt multo plus, quam preces aut se­ mel aut identidem indictae, apud divinam misericor­ dem posse ac valere. Elaborent quidem in traducendis ad catholicam religionem ethnicis et desudent et vel vi­ tam profundant evangelii praecones; industriam, soller­ tiam artesque omne genus humanas adhibeant; at vero nihil iidem profecturi sunt, omnia in irritum cadent, r^si gratiâ Deus suâ infidelium tetigerit animos mollitosque ad se traxerit Facile autem intellegitur, quem­ admodum orandi copia nulli non datur, ita hoc Misnonum praesidium ac quasi alimentum in potestate esse omnium; atque idcirco rem feceritis ab optatis Nostris et a popularium ingenio sensuque haud alienam, si iussentls, exempli gratia, Mariali Rosario aliisque eiusmo­ di precibus, in curialibus ceterisque templis, aliquam unam pro Missionibus et pro ethnicis ad fidem deducen­ dis precationem accedere atque adiungi. In id ipsum. Venerabiles Fratres, pueri praecipue et sacrae virgines advocentur, incendantur : cupimus scilicet, ut in Asylis, ln orphanothrophels, quae vocant, in puerilibus ludis et ronlegiis, itemque In omnibus religiosarum feminarum domibus vel coenobiis cotidie sursum adseendat oratio, * et descendat in tot/ infelices homines, in tam crebras I Π Cor., VH. 5. * ISAI., LVHI. 1. » IOAN., IV. M * Pt. Ή, 10. J I Tim. II. 4. ♦ IOAN.. ΧΙΠ, 35 * 12 813 ’ MARC., XVI. 15. · ΜΑΊΤΗ., IX, 38. ’ 1 n. 693 ethnicorum gentes Dei miseratio: innocentibus enim casteque viventibus quidnam abnuat Pater caelestis ac deneget? Nec alioqui diffidendum, in teneriores puero­ rum animos, quotquot, cum primum flos caritatis emer­ git, pro aeterna infidelium salute orare assuescant, pos­ se appetentiam apostolatus, Dei numine, insinuari: quae, si accurate foveatur, datura fortasse est, successu temporis, operarios apostolico muneri non impares. Rem vix attingimus sane dignissimam, in quam. Ve­ nerabiles Fratres, perdiligentem ipslmet consideratio­ nem intendatis. Nullum putamus esse, qui ignoret, de­ trimenta profecto haud parva fidei propagationem e recenti bello cepisse, cum e missionalibus alii, domum revocati, per immanis conflictionis vices occubuerint, alii, e suo laborum campo deturbati, territorium quis­ que suum diu incultum reliquerint: quae quidem de­ trimenta ac damna non tam reparari oportuit hodieque oportet, quam res in pristinum restitui, immo etiam provehi atque amplificari. Praeterea, sive infinitas lo­ corum magnitudines spectemus, quae Christianae huma­ nitati nondum patuere, sive ingentem eorum numerum, qui redemptionis beneficiis ad hunc diem carent, sive necessitates et difficultates, quibus missionales, pro eorum paucitate, implicantur ac praepediuntur, eo concordes Episcoporum catholicorumque omnium co­ natus ferri oportet, ut sacrorum legatorum numerus augeatur et multiplicetur. Si qui igitur in dioecesi cuius­ que vestra aut adulescentes aut clerici aut sacerdotes ad apostolatum eiusmodi praeccllentissimum vocati di­ vinitus videantur, propensis eorum consiliis studiisque gratia et auctoritas vestra obsecundet, nedum aliquo pacto obsistatis. Liceat quidem vobis, animo integro, probare spiritus si ex Deo sint; ’ at si saluberrimum propositum Deo auctore haberi coepisse et maturescere iudicaveritis, iam nulla vos aut cleri penuria aut dioe­ cesis necessitas exanimet atque ab consentiendo deti­ neat, cum populares vestri, salutis adiumenta ad ma­ num. ut ita dicamus, habentes, longe absint minus a sa­ lute, quam ethnici, ii praesertim qui in sua feritate ac barbaria consi/stunL Data vero eius rei occasione, ae- 71 quo animo, ob Christi animarumque caritatem, alicuius e clero iacturam faciatis» si quidem iactura dicenda est: quem enim amiseritis adiutorem laborumque vestrorum socium, eundem, vel copiosiore gratiarum in dioecesim effusione vel aliis excitatis sacri ministerii tironibus, divinus Ecclesiae Conditor profecto supplebit At tamen ut cum ceteris pastoralis officii curis huiusmodi negotium apte componatur. Consociationem cleri Missionalem apud vos aut iubeatis constitui aut iam constitutam ad acriorem in dies actionem consilio, hortatu, auctoritate vestra incitetis. Quam quidem Con­ sociationem, octavo ante anno providentissime condi­ tam. cum proximus decessor Noster multis indulgentiae muneribus auxerit et in dicione Sacri Consilii Christia­ no nomini propagando esse voluerit, tum Nosmet, in plurimus orbis catholici dioeceses, postremis hisce an­ nis, diffusam, non uno pontificalis benevolentiae testi­ monio honestavimus. Quotquot enim de ea sunt sacer­ dotes - atque ad suam condicionem accommodate, sacra­ rum disciplinarum alumni - ii, pro instituto suo, fidei donum innumerabili ethnicorum multitudini et ipslmet, inter sacra potissimum, implorare et ad implorandum aliis auctores esse; quoties et ubicumque licuerit, de apostolatu ad infideles provehendo aut contionari apud populum aut curare identidem ut, statis diebus ac coe­ tibus, communiter fructuoseque agatur: opuscula in rem edita vulgo propagare; in quibus eiusdem aposto­ latus semina auspicato inesse animadverterint, iis ad congruentem institutionem eruditionemque expedire aditum; in suae dioecesis finibus Opus a Fidei Pro­ pagatione et duo illa, quae huic tamquam subsidiaria inserviunt, quoquo pacto fovere. Quantum vero stipis adhuc Consociatio cleri Missionalis ad opitulandum iis ipsis operibus conrogaverit, quanto plus posthac cre­ scente in annos singulos largitate fidelium - sperare Jubeat, vos. Venerabiles Fratres, non praeterit, quorum plerisque, pro uniuscuiusque territorio, patronis atque impulsoribus utitur: optandum tamen, ut nullus iam sit clericus qui huiusmodi caritatis flammâ sit expers. Etenim Operi a Fidei Propagatione, aliorum quidem omnium, quae ad sacras Missiones/ pertinent, sane prin- 72 cipi. quod, incolumi piissimae feminae, quae eam con­ didit. et Lugdunensis urbis gloria, huc. novata ordina­ tione, transtulimus et romana veluti civitate donavimus» ea Christianus populus liberalitate subveniat oportet, quae multiplicibus Missionum, quae nunc sunt, quaeque iis deinceps accedent, necessitatibus omnino respondeat 814 PIUS XI. ENCYCLICA DE MISSIONIBUS PROVEHENDIS η. 693 Quae profecto necessitates quot quantacque numeren­ tur. qualis sit plerumque evangelii praeconum inopia, ex ipsa Vaticana Expositione satis apparebat, at fortasse ne perspexere quidem bene multi, oculis copia, novitate ac pulcritudine rerum propositarum praestrictis. Ne vos igitur. Venerabiles Fratres, pudeat pigeatve, quasi men­ dicos pro Christo animarumque salute fieri, et, scripto protectaque ex medullis eloquentia popularibus instare vestris, ut quam Opus a Fidei Propagatione quotannis colligit messem, eandem munificentia et benignitate sua multiplicent multoque faciant auctiorem. Cum. ceteroqui. nulli tam inopes aut nudi habendi sint, nulli lam infirmi aut ieiuni aut sitientes, quam qui Dei cogni­ tione gratiaque carent, nemo non videt, qui misericor­ diam egenissimis omnium hominibus exhibuerint, eos divina misericordia et remuneratione non posse destitui. Operi autem a Fidei Propagatione principi duo alia adiuncta sunt, ut diximus, quae, cum Apostolica Sedes fecerit sua, christifideles prae ceteris operibus, quae peculiare aliquid sibi propositum habent, conrogata col­ la ta ve stipe adiuvent ac sospitent, alterum scilicet a S. Infantia, alterum a Petro Apostolo nuncupatum. Illius est, ut habent omnes exploratissimum, pueros nostros asciscere, qui peculium suum reponere assuescant prae­ sertim infidelium infantibus, ubicumque eos proiici ve) necari contingit, redimendis catholiceque educandis; huius vero et precibus et collecta pecunia efficere, ut delectos indigenas in Seminariis rite excoli et ad sacros Ordines evehi liceat, quo ipsorum tribules facilius, suc­ cessu temporis, ad Christum traducantur vel in fide confirmentur. Pctriano huic sodalicio, ut nostis. Tcresiam ab In­ fante lesu haud mullo ante caelestem patronam attri73 buimus, utpote quae, cum in terris claustralem vitam ageret, unum vel alterum missionalem, sibi, quasi quo­ dam adoptionis iure. adiuvandum sumpsisset, pro quo et preces et voluntarias vel praeceptas corporis castiga­ tiones ct praecipue vehementes morbi, quo laborabat, cruciatus Divino Sponso offerre consueverat Atque, auspice Lexoviensi virgine, uberiores rei fructus Nobis pollicemur: quo tn genere magnopere laetamur, quod Episcopis bene multis placuit inter socios Operis perpe­ tuos se numerari et quod Seminaria aliique catholico­ rum iuvenum coetus aliquem unum clericum indigenam communi suo ipsorum sumptu alendum instituendumque suscepere. Utrumque sane Opus, quod recte subsidiarium Ope­ ris principis appellari solet, ut Episcoporum sollertiae feL rec. decessor Noster Benedictus XV per Epistolam Apostolicam, quam memoravimus, commendavit, ita Nos vobis commendare non desinimus; quibus suaso­ ribus. confidimus, christifideles neutiquam passuros, se ab acatholicis. qui errorum suorum propagatoribus lam large adsunt, liberalitatc vinci ac superari. Iam ad vos. Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, ser­ monem convertimus, qui. ob gestam diu, laboriose pru­ dente rque sacram inter ethnicos legationem, digni facti estis, qui vicariatibus ac praefecturis apostolica auctori­ tate praeficeremini. Atque ut affari vos aggrediamur, quae in universum incrementa, annis proxime superio­ ribus, cepere Missiones, vestrae debita caritati ac sol­ lertiae, ea vobis et evangelii nuntiis, quos regitis ac moderamini, summopere gratulamur. Praecipua sane, quae incumberent vobis officia, quaeque vitanda essent in perfunctione eorum incommoda proximus decessor Noster tam sapienter magnificeque docuit, ut nihil su­ pra potuisset; placet tamen, quid de quibusdam rebus sentiamus, vobiscum. Venerabiles Fratres. Dilecti Filii, communicare. Ac primum omnium, cogitationes eo vestras revoca­ mus, quanti intersit, indigenas in clerum cooptari : quod nisi pro viribus effeceritis, non tam mancum fore cen.*emus apostolatum vestrum, quam Ecclesiae in regio­ nibus istis constitutioni atque ordinationi diutius mo74 ram allatum iri ac tarditatem. Cui quidem ne/cessitati libenter fatemur atque agnoscimus alicubi consuli ac provideri coeptum Seminariis excitandis, ubi optimae fpei adulescentes indigenae ad adipiscendam sacerdotii dignitatem atque ad suae stirpis homines fide Christiana imbuendos recte instituuntur ac conformantur; verumtamen ab iis rei progressionibus, quas haberi necesse est. nimio longius absumus. Meministis quaenam feL rec. decessor Noster Benedictus XV hac in re con­ questus sit: < Dolcndum est, regiones esse, in quas abhinc pluribus saeculis catholica Fides illata sit, atque ubi tamen clerum indigenam, nisi deterioris notae, non ΙΟΛ5 IV. 1 Ep Ap Afcxirnirn iUad. 815 Ep Ap. Ma- 1926 FEB & reperias: item populos esse nonnullos, mature Evange­ lii luce illustratos, qui ex barbaria ad eum iam huma­ nitatis gradum emerserint, ut in omni civilium artium varietate praestantes viros habeant, quique, cum multa iam saecula salutari Evangelii Ecciesiacque virtute sint affecti, tamen adhuc nec Episcopos a quibus regerentur, nec sacerdotes, quorum disciplina civibus imperitaret, efferre potuerint ». ’* Nunquam fortasse perpensum satis est, qua via et ratione cum Evangelium propagari tum Ecclesiae Dei ubique gentium constitui coeperit; quod cum leviter,h claudenda publice Expositione Missionaria, ut aiunt, attingeremus» monebamus, ex primis chrlstianac anti­ quitatis litterarum monumentis manifesto apparere, cle­ rum novae cuivis fidelium communitati ab Apostolis praepositum, non aliunde importatum, sed ex nata tn ipsa regione electum atque adscltum. Quod autem vo­ bis adiutoribusque vestris apostolicum munus Roma­ nus Pontifex concredidit Christianae veritatis ethnics gentibus praedicandae, non idcirco putetis sacerdotes indigenas in id unice esse oportere, ut missionalibus in minoris momenti ministeriis adsint eorumque actionem aliquo pacto compleant. Quorsum, quaesumus, sa­ crae Missiones pertinent, nisi ut in tanta immensitite locorum Ecclesia Christi instituatur ac stabiliatur? Et unde haec apud ethnicos hodie constabit, nisi ex omni­ bus iis elementis, ex quibus apud nos olim coaluit, id est ex suo cuiusque regionis et populo et clero, suisque religiosis viris ac feminis? Curnam clerus indigena ab eo. qui proprius et nativus ipsius est, agro colendo, scilicet a populi sui gubernatione arceatur? Iam ul vo­ bis liceat ad alios aliosque infideles Christo lucrandos cotidie expeditioribus progredi, nonne proderit vehe­ menter. sacerdotibus indigenis stationes custodiendas uberiusque excolendas relinquere? Immo etiam, in re­ gno Christi latius proferendo, quam maxime iidem praeterque omnem exspectationem profecturi sunt. < Nam sacerdos indigena - ut verbis Nostri ipsius decessoris utamur -. utpote qui ortu, ingenio, sensibus studiisque cohaereat cum suis popularibus, mirum quantum valet ad Fidem eorum mentibus insinuandam; multo enim melius, quam quisquam alius, novit quibus modis quldpiam eis persuaderi queat. Ita saepe fit ut illuc faciles aditus habeat, quo advenae sacerdoti pedem inferre non licet ” >. Quid quod missionales externi, ob inchoato sermonis cognitionem, sensa quidem sua exprimere in­ terdum prohibentur adeo, ut valde praedicationis suae vis atque efficacitas infirmetur? Huc profecto aliae ac­ cedunt incommodorum causae, quorum aequam ratio­ nem habeamus oportet, licet aut ea rarius incidere aut non magno negotio amoveri posse videantur. Fac, ex bello aliisve politicis eventis in alicuius Missionis terri­ torio alterum regimen alteri suffici, et aut posci aut decerni missionalium exterorum e certa quadam na­ tione discessum: fac item - quod sane difficilius eve­ niet - indigenas, qui ad altiorem humanitatis gradum pervenerint et civilem quandam maturitatem attingerint, velle, ut sui iuris fiant, externae civitatis sibi im­ perantis et procuratores et copias et missionales ab suo territorio exigere, idque aliter, quam vi adhibita, impe­ trare non posse. Quae tum. rogamus, impenderet per eas regiones Ecclesiae pernicies, nisi, quasi quodam rete sacerdotum indigenarum per totum territorium disposi­ to. necessitatibus plebis Christo adiunctae esset plene consultum? At praeterea - neque enim praesenti rerum condicioni minus illud Christi congruit: Messü quidm multa, operarii autem pauci u - vel ipsa Europa, unde plerique missionalium proficiscuntur, clero/ hodie eget, *1 eoque magis eget, quo pluris interest, adiuvante Deo. dissidentes fratres ad Ecclesiae unitatem restitui et aca­ tholicis errores suos eripi ; nec quisquam ignorat, ad sa­ cerdotalem vel religiosam vitam si quidem haud minor in praesenti adulescentium numerus, quam antea, voca­ tur. tamen divini afflatus permotioni numerum parère longe minorem. Ex hisce, quae memoravimus. Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, efficitur, eam sacerdotum indigenarum ropiam territoriis vestris suppetere oportere, quae, nulli cleri adventicii habita ratione, cum ad propagandos Christianae societatis fines, tum ad communitatem fide­ lium e sua natione regundam ipsa per se satis valeat Alicubi quidem, ut paulo ante significavimus. Seminaria erigi coepta sunt alumnis indigenis excipiendis, et ea pleraque medio sita loco inter finitimas Missiones, uni eidemque Ordini vel Congregationi commissas; atque illud adulescentes Vicarii ac Praefecti Apostolici mit- xfmurj Illud. n MATTH , IX, 37; LUC.. X. 2. » MAITH. 816 * 1926 FEB 28 PIUS XI, ENC’YCLICA DE MISSIONIBUS PROVEHENDIS tant singuli lectissimos, sumptu cuiusque suo alendos, quos sacerdotio initiatos et ad sacra idoneos ministeria aliquando recipiant Itaque quod alicubi a nonnullis in * choatum, id ab omnibus, qui Missionibus praesunt, haud dissimili ratione perfici non tam cupimus quam volu­ mus ct iubcmus: ut ex indigenis nullus bonae spei sit, quem ab sacerdotio ct apostolatu, utique a Deo instin­ ctum vocatumque. arceatis. Certe, alumnos rite insti­ tuendos quo plurcs delegeritis - et plurimos delegi om­ nino opus est - eo vos maiorem facere sumptum coge­ mini: verum, ne animo concidite, amantissimo hominum Redemptori confisi, cuius providentiA futurum, ut, aucta catholici orbis liberalitate. Apostohcae Sedi nc desit unde vobis, ad saluberrimi effectum consilii, largius opituletur. At si curandum, ut alumnorum indigenarum fre­ quentia sit unicuique vestrum quam maxima, cos prae­ terea rite effingere atque excolere studete ad sanctita­ tem sacerdotali vitae congruentem ad eumque apostolatus spiritum cum studio fraternae salutis coniunctum, ut parati sint vel vitae tacturam pro tribulibus civibusve suis facere. Summopere tamen interest, cos uno Π tempore de disciplinis profanis ac sacris non confusam/ atque incompositam, non breviorem et quasi compen­ diariam institutionem suscipere, sed per usitatum stu­ diorum curriculum bona doctrinarum copia instrui. Quos enim ct integritate vitae ac pietate conspicuos et ad sacra ministeria apprime aptos et peritissimos divina­ rum legum magistros intra Seminarii saepta effeceritis, ii non modo apud suos, vel optimates litteratosve homi­ nes, in honore erunt, sed etiam paroeciis ac dioecesibus tandem aliquando, vixdum Deo placuerit, constituendis nihil quicquam obstabit quominus auspicato praeponan­ tur. Perperam sane iudicat quisquis eiusmodi indigenas quasi inferioris generis ac retusi ingenii homines habet Etenim diu experiundo cognitum est, populos, qui dis­ sitas orientales australesque incolunt regiones, interdum nostris non cedere, atque etiam certare mentis acie et contendere cum his posse; quodsi in hominibus ex intima barbaria summam fere tarditatem reperias, id quasi quadam necessitate fit, cum ad cotidianas vitae necessitates, sane exiguas, eorum intellegentiae usus contrahatur. Cuius quidem rei si vobis licet, Venera­ biles Fratres, Dilecti Filii, esse testibus, at Nos quoque fidem afferre possumus, quorum paene ante oculos in­ digenae, quotquot m urbanis conlegiis ad omne genus isciplinas instituuntur, non tam ceteris alumnis cele­ ritate ingenii sunt pares doctrinaeque fructibus, quam saepe antecedunt ac praestant Est praeterea cur sacer­ dotes indigenas ne patiamini inferiore veluti loco haberi et humilioribus ministeriis addici, quasi non eodem ipsi, ac missionales vestri, sacerdotio potiantur, aut non sint eiusdem omnino apostolatus participes; quin etiam eos ia oculis ferte, ut qui conditis vestro sudore ac labore Ecclesiis futurisque catholicorum communitatibus praeesse aliquando debeant. Quamobrem europaeos inter et indigenas missionales nihil esto discriminis nullusque disiunctionis terminus intercedito, sed alteri cum alteris reverentia et caritate copulentur. Quod autem, ut supra monuimus, ad ordinandam in populis vestris Ecclesiam Christi, omnia, cx quibus ipsa divino consilio conflatur, elementa adhiberi necesse est, cx hoc consequitur, in potioribus officii vestri partibus Ί run numerari, ut religiosas ex/ utroque sexu sodalita­ tes indigenas instituatis: quos enim novos Christi asse­ clas superno Deus afflatu tetigerit atque ad altiora im­ pulerit, quidni iidem consilia evangelica profiteantur? In quo no missionales, ne religiosas feminas, in ipso agro vestro laborantes. Instituti cuiusque sui caritas, honesta sane ac recta, plus aequo abripiat atque a la­ tiore rerum comprehensione delineat. Si qui enim indi­ genae sunt, qui in veteres Sodalitates cooptari cupiant, .T.odo ad imbibendos earum spiritus et non degenerem dixsinulemve in regionibus suis subolem gignendam apti videantur, eos a consilio dehortari atque ab re prohi­ bere nefas esto ; verumtamen integre religioseque con­ fideretis. utrumnam expediat, novas potius condi Soda­ litates, quae cum ingenio studiisque indigenarum et cum locorum rcrumque condicione aptius cohaereant Nec alia de re silendum, quae ad evangelii propa­ gationem permagni referat: quantum scilicet proderit, catechistarum multiplicari numerum — sive ex europatis, sive, potius, ex indigenis deligantur — qui misconalibus operam navent suam, catechumenos potissi­ mum erudiendo et ad baptismum comparando: quos quidem catechistas quales esse oporteat, ut non tam ΠΠ, 1β tn Η MATTH., XII. 15. «’ MATTH., XIV, 14. η, 693 verbo quam vitae exemplo infideles ad Christum alliciant, dicere vix attinet At vobis. Venerabiles Fra­ tres, Dilecti Filii, certum dccretumque sit, eos accurate instituere, ut doctrinam catholicam calleant, et, cum eam proponent atque explanabunt, ad mentem intellegentiamque auditorum accommodare se sciant: quod facturi eo commodius sunt, quo indigenarum naturam interius perspexerint. De adlectis adlegendisve laborum vestrorum consor­ tibus cum usque adhuc locuti simus, unum hoc in ge­ nere restat ut studiosae voluntati vestrae insinuetur: quod si quidem ad effectum deducatur, censemus fidei ocius dilatandae esse haud mediocriter profuturum. Quanti equidem contemplativam Nos vitam, quam vo­ cant. faciamus, testis satis superque est Constitutio illa Apostolica, qua legem Cartusiensis Ordinis propriam, pontificali inde ab initio auctoritate probatam, altero ante anno, post exactam ad Codicis canones emenda­ tionem. Apostolica confirmationis robore perlibenter munivimus. Austerior sane ista vitae contemplati/vae 79 consuetudo ut in Missionum territoria, conditis coeno­ biis. inducatur latiusve provehatur, summos horum Or­ dinum moderatores, quemadmodum Nosmet impense adhortamur, sic vos, Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, opportune importune rogando, curatote; solitarii enim ii viri mirum quantum caelestium gratiarum vobis la­ boribusque vestris conciliabunt. Atque dubitare non li­ cet quin eiusmodi monachi locum opportunum apud vos nanciscantur, cum incolae, alicubi potissimum, etsi maximam partem ethnici, natura sint ad solitudinem et ad orandum contemplandumque proclives. Qua in re animo obversatur Nostro magnum illud coenobium, quod Cistercienses Reformati de Trappa in vicariatu apostolico Pekincnsi condidere; ubi centum fere monachi, quorum plerique Sinenses, perfectissimarum exercita­ tione virtutum, assiduitate precum, vitae asperitate la­ borisque tolerantia, ut Dei numen sibi et infidelibus placando propitiandoque demerentur, ita hos ipsos, per exempli efficacitatem, Cristo lucrifaciunt Unde luce clarius apparet, anochoretas nostros, lege ac spiritu Conditoris sui prorsus incolumi nullamque vitae actio­ nem experiundo. posse haud parum momenti ad prospe­ riorem sacrarum legationum exitum cotidie afferre. Quodsi Ordinum id genus gubernatores vestris postula­ tionibus morem gesserint et sedes suorum, ubicumque de communi consilio placuerit, collocaverint, rem fece­ rint et tantae ethnicorum multitudini imprimis saluta­ rem et Nobis, ultra quam credibile est, acceptam ct gratam. Itaque cum catholici ethnicos apostolatus magnam partem in vos recidat exitus, res aptius volumus a vo­ bis ordinari, ut facilior posthac ad Christianae sapien­ tiae propagationem pateat aditus et numerus eorum augeatur quibus ea feliciter collucet Sacros igitur prae­ cones ita vobis cordi sit dispertire, ut nulla terri/torii 80 pars ab evangelii praedicatione vacet et in aliud tem­ pus excolenda reservetur. Quare longius, per mansio­ nes, procedite, missionalibus in aliquo loco, quasi quo­ dam centro, constituendis, quem locum minores undi­ que stationes circumstent, uni saltem catechistae com­ missae et sacrâ aedicula auctae, quas missionales e sede media identidem, stato scilicet tempore, ministerii cau­ sa, adeant atque invisant. Meminerint interea evangelii praecones, haud secus sibi ad indigenas accedendum, ac Divinus Magister cum populo in terris se gessit. Qui, ante quam turbas doce­ ret, aegros sanare consueverat: Omnes male habentes curavit·, u Et secuti sunt eum multi et curavit eos om­ nes; M Misertus est eis, ct curavit languidos eorum.n Atque id ipsum, facta potestate, Apostolis imperavit: Et in quamcumque civitatem intraveritis... curate infir­ mos, qui in illa sunt, et dicite illis: appropinquavit in vos regnum Dei; '· Egressi autem circuibant per castella evangelizantes et curantes ubique, υ Ne obliviscantur quidem missionales, quam se lesus benignum ama bi­ lemque infantibus puerisque praeberet: quos cum disci­ puli increpuissent, praecepit ne ad ipsum venire prohi­ berent. 11 Ad rem id commemorare libet, quod alias diximus: missionales nimirum, qui Deum infidelibus praedicant, probe nosse. in iis quoque regionibus — ut facile caritatis officiis capiuntur humana corda — quis­ quis publicam valetudinem curat aegro tantibusque me­ detur, quisquis infantibus ac pueris blanditur, hunc pro­ fecto hominum sibi benevolentiam studiumque conci­ liare. »· LUC.. X. 89. ” LUC.. IX. 6. “ MATTH., XIX. 13818 n. 694-695 2? o SACRA CONGREGATIO SACRAMENTORUM 1926 MAR 22-29 Atoue ut ad ea quae modo attingimus redeamus, si lorum Maria, quae, cum homines universos in Calvaria lis in locis, ubi sedem domiciliumque ipsorum vestrum. habuerit materno animo suo commendatos, non minus Venerabiles Frat-es Dilecti Filii, constitueritis, item­ eos fovet ac diligit, qui sc fuisse ab Christo lesu re­ que in amplioribus ob Incolarum numerum stationibus, demptos ignorant, quam qui ipsius redemptionis bene­ ficiis fruuntur feliciter. domum Dei et cetera Missionis aedificia latius patere 81 opus est, vitandum tamen, ne sumptuosa magnlque/ Caelestium interea donorum auspicem patemaeque pretii aut templa aut aedificia excitentur, quasi cathé­ benevolentiae Nostrae testem, vobis Venerabiles Fra­ drales aedes et episcopales domus futuris dioecesibus tres. et clero populoque vestro, apostolicam benedictio­ comparatae; haec suo quidem tempore commodius. nem peramanter impertimus. Nomae Ignoratis, in certis quibusdam dioecesibus iam Datum Romae apud Sanctum Petrum die xxvm men­ pridem canonice erectis, templa eiusmodi ac domicilia sis Februarii anno mdccccxxvi. Pontificatus Nostri quin­ aut paulo ante fuisse exstructa aut in praesenti exstrui? to—Pius Pp. xi Nec recte ac provide aut in principem aliquam statio­ nem aut in eum, quem incolitis ipsimet, locum instituta Adn. P. CHARLES in NrT 53 (1926) 321-329; PrM 15 (1S26) atque opera coguntur ac veluti conglobantur, quaecum­ 16-27. que bonum animorum ac corporum tuentur; nam si magni sint momenti ac ponderis, iam vestram vel missionalium vindicare adeo sibi praesentiam ac sollicitu­ dinem possunt, ut saluberrima totius territorii, evan­ gel! i causa, lustratio gradatim remittat ac desinat Quon­ 694 iam vero horum operum mentio huc incidit, praeter hospitia vel conclavia aegris curandis remediisve diri­ bendis. et litterarios elementorum ludos — quae qui­ 1926 MAR 22.-SC SACR., INDULTUM. PART.· dem Instituta nusquam desiderari patiemini — praestat iis qui ex pueris excesserint, nisi agrorum cultionem Facultas conferendi sacros ordines extra tempora n suscipiant, ad altiores disciplinas vel ad operosas prae­ DISPENSANDI AB INTERSTITIIS ET AETATE CANONICA sertim artes, in scholis per vos conditis, aditum fieri. Atque hoc loco hortamur, ne optimates regionis, eorum­ que subolem, neglegatis. Esto quidem, ab humilioribus Preces - Em.mus Card. O’Donnell Archiep. Annacae plebe verbum Dei eiusque praecones facilius admitti ; nus nomine proprio et aliorum Archiepiscoporum el esto, lesum Christum de se testificatum esse: Spiritus Episcoporum Hiberniae humiliter postulat a V. S. pro­ Domini. ... erangelizare pauperibus misit me. 19 Sed. rogationem facultatis obtentae rescripto S. C. de Sa­ praeterquam quod debemus illud Pauli ante oculos ha­ cramentis diei 8 aprilis 1916 promovendi nempe ad bere propositum: Sapientibus et insipientibus debitor sacros Ordines extra tempora a iure statuta et dispen­ sum.” usu atque experientia praeterea docemur, pri­ sandi a lege interstitiorum et a defectu canonicae aetatis moribus civitatis ad Christi religionem semel traductis, unius anni ad presbyteratum requisitae suos subditos, tenuiores e populo eorum vestigiis facile ingredi. etiam extra dioecesim degentes in collegio Maynutiano et in alio S. Patritii apud Lutetiam Parisiorum nec non Quod autem postremo occurrit, id. Venerabiles Fra­ alienos subditos dimissoriis suorum Ordinariorum, iis­ tres. Dilecti Filii, ut gravissimum, pro cognito ac dem perdurantibus causis prioris concessionis. perspecto, quo flagratis, religionis animarumque salutis studio, piis accipite animis atque ad prompte obtempe­ Rescriptum - Die 22 martii 1926 S. C. de Sacramen­ randum compositis. Territoria ea quidem, quorum cu­ tis vigore facultatum a SS. D. N. Pio Pp. XI sibi tri­ ram navitati Apostolica Sedes vestrae demandavit ut ea butarum. attentis expositis, gratiam prorogationis im­ 82 Christo Domino adiungeretis. cum sint plerumque/ am­ pertita est iuxta petita, ad aliud quinquennium, servi­ plissima, fieri interdum potest, ut missionalium ex Insti­ tis in reliquis forma ac tenore praecedentis concessio­ tutis cuiusque vestris longe inferior sit numerus quam nis.— M. Card. Lega. Praef., A. Capotosti. Ep. Thermen, necessitas postulet Ne igitur dubitetis, quemadmodum Secr. in dioecesi rite constituta solent Episcopo alii ex alia Sodalitate aut clericali aut laicali religiosi viri, aliae ex • Ordinariis Hiberniae 1ER 27 (1925) 536. Indultun nq * alia Congregatione Sorores, adesse atque auxiliari, ita renovatum. in propagationem Christianae Fidei, ad institutionem iuventutis indigenae, ad ceteras huiusmodi utilitates promovendas, laborum socios advocare atque adsciscere religiosos sodales ac missionales qui e vestro sodalicio non sint, sive ii sacerdotio potiantur, sive ad laicalia, 695 quae vocant. Instituta pertineant Sancte quidem glo­ rientur Ordines ac Congregationes religiosae cum de sibi data ad ethnicos populos missione, tum de partis 1926 MAR 29.-SC SACR., INDULTUM. PART.· ad hanc diem Christi regno accessionibus ; at memine­ rint. se territoria Missionum non iure quodam proprio Indultum de ieiunio eucharistico pro sacerdotibus ac perpetuo accepisse, sed ad Apostolicae Sedis nutum adoratoribus habere, cui propterea et ius et officium incumbit rectae et plenae eorum cultioni prospiciendi Nec igitur Ro­ Preces - Procurator Generalis Congregationis Pre­ manus Pontifex apostolico muneri hoc unice satisfaciat sbyterorum a SS.mo Sacramento, ad pedes Sanctitats si territoria maioris minorisve magnitudinis alia inter Vestrae provolutus, humiliter postulat ut omnibus so­ alia Instituta distribuat; sed — quod pluris interest — dalibus Associationis Sacerdotum Adoratorum a Beato nullo non tempore omnique sua cura providere debet. Petro luliano Eymard institutae facultas concedatur qua Ut ea ipsa Instituta tot missionales ac. potissimum, tales possint, si quando infirmi inveniantur nec valeant ex In regiones sibi creditas dimittant, qui his, qua late medici attestatione servare ieiunium naturale ante Sa­ patent. Christianae veritatis luce complendis abunde cram Communionem praescriptum, etiam quotidie sufficiant atque efficacem dent operam. Quoniam vero Sanctissimam Eucharistiam sumere more laicorum, eis Divinus Pastor gregem suum requiret de manu Nostra, aliquam medicinam vel aliquid per modum potus antea quotiescumque necessarium vel opportunius utiliusque sumpserint. ad proferendos Ecclesiae sanctae fines videbitur, terri­ toria Missionum cum de altera in alteram Sodalitatem Ex audientia ss.mi diei 29 martii 1926 — SSjdus transferre, tum Iterum iterumque partiri, et clero indi­ Dmus Noster Pius Papa XI, audita relatione infrascripti genae aliisve Sodalitatibus novos vlcariatus ac prae­ Cardinalis Praefecti Sacrae Congregationis de Sacra­ fecturas committere neutiquam cunctabimur. mentis, precibus annuere dignatus est iuxta petita ad septennium, nempe ut sacerdotes de quibus in precibus, Iam reliquum non est. nisi ut vos omnes. Venerabi­ durante infirmitate, accedere valeant ad Sacram Com­ les Fratres, quotquot per catholicum orbem pastoralis muneris et sollicitudines et solacia Nobiscum partici­ munionem more laicorum recipiendam etiam quotidie, patis. de nuo hortemur, velitis iis. quas diximus, artibus de consilio confessarii, postquam sumpserint aliquam 83 praesidiisque sacras Missiones adiu/vare, ut eaedem. medicinam vel aliquid per modum potus, praemonito quasi quadam renovatione virium, messem in posterum Ordinario loci eiusque obtenta venia, remota fidelium afferant multo uberiorem. Communibus autem benigne admiratione, aliisque de iure servandis. Contrariis non adrideat faveatque coeptis sanctissima Regina Aposto­ obstantibus quibuscumque. K. 819 " LüC , IV. 18. » Bora , I. 14. • PrM 16 (1927) 87-88. Adn. PrM 16 (1927) 89-90. PIUS XI, 1UKISDICTIO CASTRENSIS IN HISPANIA 1326 APR 1 696 1926 APR l.-PIUS XI, LIT. APOST. PART.· Quinam subsunt iurisdictioni castrensi, quae AD SEPTENNIUM IN HISPANIA PROROGATUR PIUS PP. XI Charissime in Christo Fili Noster, Salutem et Apostolicam Benedictionem Quae catholico nomini aeternaeque fidelium saluti bene prospere ac feliciter eveniant, ea ut mature praestemus Nos admonet supremi Apostolatus munus, quo in terris licet immeriti fungimur. Hoc ducti consilio, Romani Pontifices Nostri praede­ cessores Hispaniarum Regi Exercitus et Classis spirituali bono consulentes, facultates et privilegia illa, quae primum a rec. me. Clemente Pp. XIII concessa sunt, septimo quoque anno benigne prorogare non dubi­ tarunt Decessor quoque noster rec. me. Pius Pp. X per similes Apostolicas Litteras die XIII m. mail an. MDCCCCXI Piscatoris Annulo obsignatas facultates ac privilegia super enunciata, nonnullis gratiis vel mutatis vel additis, ad septennium produxit; itemque Bene­ dictus Pp. XV novis aliis Litteris Apostolicis sub An­ nuto Piscatoris die I m. maii an. MCMXVHI datis ad alterum septennium prorogavit Nunc vero cum Novissimi huius septennii spatium ad finem vertatur, charissime in Christo fili noster, Lepaius apud Nos ct Apostolicam Sedem enixis precibus Nos flagitat benignam aliam earumdem gratiarum con­ firmationem. Nos autem te, tuasque terrestres navalesque copias peculiari benevolentia complectentes, praesentium te­ nore Apostolica Nostra Auctoritate, iurisdictionis Vi­ carii generalis Castrensis, id est Indiarum Occidenta­ lium Patriarchae pro tempore existentis, illos omnes et ungulos ex Hispanico Regno obnoxios esse decernimus, quos felicis rec. Leo Pp. XIII similibus Litteris die XI mensis septembris anno MDCCVLXXXIII Piscatoris Annulo obsignatis, descripsit quatuorque in classes con­ globavit. Nimirum statuimus ac decernimus: primum quod Castrensi Ecclesiasticae iurisdictioni subiccti sint et subiecti habeantur, omnes et singuli qui ad militiam activam pertinent, nempe, qui sunt militari servitio activo adstricti, videlicet in Supremum Consilium Ge­ nerale rei militari praepositum, et in eiusdem Supremi Consilii vel m praesidiariorum militum corpus adlectl ; itemque qui Tabulariis militaribus praesunt; tuae re­ giae domus satellites; necnon pedites, equites, mili­ tesque tum bellicis tormentis, tum machinis militaribus, tum publicae securitati, tum vectigalibus curandis, ad­ dicti; veterani denique seu invalidi; insuper qui ad coetus pertinent iure institutoque militaribus similes, iurisprudentes, quaestores, medicique et veterinariae ar­ ts, equitationisque Magistri militares; omnes et singuli Officiales generales; aliique Officiales omnes vel supranumerum; denique horum omnium familiae scilicet legitimae uxores, filiique legitimi qui quavis de causa cum parentibus suis cohabitent, licet secundum hispanas leges a maioribus excesserint, et personae servitiis eorum addictae. Excipimus vero viduas militum, earumdemque fa­ miliam et servos. Itemque sub Castrensi iurisdictione ecclesiastica comprehendi nolumus damnatos ad opus quae inter arces et praesidia non continentur quippe qui custodia tantum causa a militari imperio pendent, haud vero pertinent ad militiam. Praeter hos vero, quos servitii activi militaris causa Castrensi iurisdictioni subesse volumus, ad eamdem jurisdictionem spectabunt omnes personae quae regios Exercitus sequuntur, eisque exercitibus quocumque ti­ tulo seu nomine, probantibus tamen ducibus aliisque militaribus superioribus, inserviunt, etiamsi praedictae personae militari servitio activo minime teneantur, id­ que servabitur in casu cuiuscumque militaris expe­ ditionis, tametsi copiae fuerint auxiliares, dummodo tamen spirituali earum regimini alia prospectum non Et ratione quae a praesenti Nostra dispositione sit di­ versa. cui regimini et peculiaribus eius constitutionibus nihil detractum volumus ; itemque belli tempore obsides quoque et captivos, qui regios exercitus vel auxiliares 821 n. 636 copias sequantur, supradictae iurisdictioni obnoxios esse praecipimus. Ad eamdem praeterea Jurisdictionem expectabunt omnes qui in navibus Maiestatis tuae existunt, quamvis militiae non sint adscript!; aut ad aliam iurisdictionem pertineant; quod servari volumus in navibus mercato­ riis quae nomine erarii regii conductae praesidio na­ vium Maiestatis tuae protectae propter aliquam causam aut expeditionem iter facient etiamsi bellicae naves quibus proteguntur auxiliares sint Maiestatis tuae; quo in casu eadem repetida intelligantur, quae pro copiis auxiliaribus superius constituimus : obsides similiter et captivi tempore belli iisdem in navibus existentes, me­ moratam ad iurisdictionem expectabunt Eamdem vero ob Joci causam regiorum exercituum Vicarius generalis iurisdictione utetur in omnes et sin­ gulas personas, obsides quoque et belli captivos qui in quibuscumque arcibus, fortalitils, castellis stativis, ar­ mamentariis, nosocomiis militaribus, opificibus in usum rei militaris et nauticae Maiestatis tuae institutis col­ legisque militaribus commorentur, in quibus Maiestas tua Castrenses habeat parochos aut expedire censeat huiusmodi parochos constituere, excepto oppido Septae praesidiisque minoribus in Africa existentibus in locis ubi eorumdem Ordinarii plena iurisdictione fruentur; quo hactenus potiti sunt rationeque loci potiri debue­ runt, aequae tantum personae Vicariatui subjectae erunt, quae comprehenduntur sub aliis regulis genera­ libus ab hac Sancta Apostolica Sede constitutis. In aliis vero arcibus, fortalitiis, castellis stativis, armamentariis, nosocomiis, opificinis ct collegiis militaribus praedictis Vicariatui suberunt, praeter obsides et captivos belli memoratos etiam quodquod iis in locis in poenam deti­ nentur necnon damnati ad opera, infirmi, aliique qui quamcumque ob causam iis in locis commorare de­ beant. Arcium autem fortalitiorum castellorumque supradictorum nomine intelligenda esse declaramus, loca illa muris instructa et praesidiis munita quorum ambitus non pagum, non vicum, non oppidum, non civitatem aut alia id generis complectitur, extra, vero, huiusmodi loca arces, videlicet, fortalitia ct castella supramemorata sta­ tuimus volumus atque decernimus quod neque Eccle­ siae, neque Capellae neque coemeteria, iurisdictioni Castrensi obnoxia et subiecta existant, nonnisi de expreso Sanctae huius Apostolicae Sedis consensu. Demum iurisdictioni Castrensi subesse volumus Ec­ clesiasticos viros, qui legitimo et consueto more de­ signati, aliquod obtineant munus, sive pro administratione iustitiae, sive pro expeditione negotiorum ipsius iurisdictionis, sive pro cura animarum, dummodo tamen ratione beneficii vel officii iurisdictioni Ordinarii non sint obnoxii, una cum eorum familiis et reliquis perso­ nis eorumdem servitio addictis; quod ipsum ad laicos quoque porrigi volumus, qui legitime, ut supra, munus aliquod exerceant in Vicariatu propter easdem causas administrandae iustitiae. expediendique negotia Vica­ ria tus. itemque ad ipsorum uxores et filios non eman­ cipatos, cum parentibus cohabitantes et ad servos. Constituta pro modo, quem hactenus enucleavimus Ecclesiasticae iurisdictionis Castrensis forma et ratio, ex quatuor manat fontibus titulisve, atque idcirco ea de causa quatuor pariter personarum classes Vicariatui generali subiici et pro sublectis habendas esse auctori­ tate Apostolica, tenore praesentium, statuimus, decerni­ mus et definimus, ita quidem ut prior classis, ratione servitii activi militaris complectatur omnes et singulas personas quae ad militiam activam pertinent; altera, ratione servitii, eas comprehendat quae regios Exercitus sequuntur et iis inserviunt; tertia ratione loci, ex illis constituatur quae degunt in locis militari imperio subiectis; quarta denique ex illis quae apud ipsum Vicariatum muneribus fungantur. Ex quibus quidem quam certi statique fines Castrensis Ecclesiasticae iurisdictionis, sub oculis quodammodo sint, ct illius for­ ma ratioque in nucleo veluti posita videatur, non im­ merito, charissime in Christo fili Noster, in spem duci­ mur. nullas deinceps ambiguitates, perplexitatesque subor ituras esse, quibus religiosissimae conscientiae tuae tranquillitas, cui prae omnibus consulere cupimus, angi, turbarlque valeat. Quod si nihilominus aliquod adhuc oriri dubium con­ tingat. utrum aliqua, aut aliquae personae sin: aut non sint iurisdictioni Castrensi subiectae. quoniam Nostris his Litteris praescribitur et declaratur, nullam aliam personam dictae iurisdictionis manere sublectam. nisi illas quae quatuor classibus antea expositis comprchcn622 π. 697-698 g 67 67 & SACRA CONGREGATIO DE PROPAGANDA FIDE dantur, idcirco, Maiestatis tuae erit declarare utrum persona aut personae super quibus dubium oritur in praedictis quotuor classibus comprehendantur, ad hoc ut sint aut non sint Castrensi iurisdictioni subiectae. Praeterea hodierno et pro tempore existent! Patriar­ chae Occidentalium Indiarum Cape llano Maiori, ac per­ sonis ab ipso delegatis vel delegandis ac subdelegandis. in Ecclesiastica dignitate constitutis sive aliis Sacer­ dotibus probis et idoneis, facultates omnes, iuxta teno­ rem ct formam Apostolicarum Litterarum Romanorum Pontificum Praedecessorum Nostrorum, nempe Clemen­ tis XIII, diei X martii m. an. MDCCLXII ; XIV martii m. an. MDCCLXIV; et XXVI augusti m. an. MDCCLXVni ; Pii VI die XXVI octobris m. an. MDCCLXXVI; ac ianuarii m. an. MDCCLXXXIII; de­ mum Pii VII die X ianuarii m. an. MDCCCVT ac XII iunii MDCCCVIU expeditarum, concessas, confirmatas, ampliatas atque explicatas, quarum omnium tenores, pro plene et sufficienter expressis hic haberi volumus. Auctoritate Apostolica tenore praesentium Litterarum Nostrarum ad aliud hinc proximum septennium conce­ dimus atque indulgemus. Facultates autem memoratas ita per praesentes Litte­ ras prorogamus, ut hodiernus ac pro tempore existera Indiarum Occidentalium Patriarcha Vicarius generalis regiorum Exercituum et Maritimarum Hispaniae copia­ rum, necnon probi idoneique sacerdotes per ipsum de­ legati vel delegandi vel etiam subdelegandi. omnibus et singulis iisdem facultatibus, quae in Apostolicis his Lit­ teris expressae reperiuntur. uti et frui. durante eiusdem concessionis spatio, licite possint et valeant ; pariterque largimur ut hispanorum militum coniuncti in primo consanguinitatis aut affinitatis gradu, qui eadem atque hi mensa utantur. Eodem etiam atque ipsi abstinentiae privilegio gaudere licite item queant. Denique ad praecavendas difficultates, et ad quaevis dubia removenda, haec quae sequuntur privilegia con­ firmamus. Primum ut non obstante quolibet priore Castrensi Statuto. Vicarius sive Provicarius generalis Castrensis pro tempore existons facultate polleat com­ mittendi penitus sive singillatim, Jurisdictionem Castren­ sem cuilibet ex Optionibus Vicariis seu Subdelegatis actu inhaerentibus, qui ad idem munus explendum ma­ gis idoneus sibi videatur; secundo ut quandocumque per translationem vel obitum Vicarii sive Provicarii ge­ neralis Castrensis memoratum vacet officium, omnes et singulae facultates huius muneris propriae in Optio­ nem Vicarium cedant qui in civitate Hispanici Regni Principe ministerii sui partes penes translatum sive vita functum Vicarium aut Provlcarium obibat. Non obstan­ tibus Constitutionibus et Ordinationibus Apostolicis ce­ terisque in contrarium facientibus quibuslibet Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub Annulo Piscatoris, die 1 aprilis, anno MCMXXVI, Pontificatus Nostri quinto.—Charissimo in Christo filio Nostro Al­ phonse XIII. Hispaniarum Regi catholico.—P. Card. Gasparri. α Secretis Status. 1926 APR I eisdem addere, approbatio ab hac Sacra Congregatione omnino praercquirenda erit. Faxit vero Deus O. M. ut omnes sacerdotes ad suum amorem erga Missiones magis magisque fovendum huic Piae Consociationi sesc adseribere libenter velint Datum Romae, In aedibus Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, dic 4 aprilis Festo Resurrectionis D. N. lesu Christi, an. 1926.—G. M. Card. Van Rossvx Praef. F. Marchetti Selvaggiani. Arch. Seleucien., Sen. 698 1926 APR 4.-SC PF., NORMAE. AAS 18 (1926) 231-235 STATUTA GENERALIA PIAE UNIONIS CLERI PRO MISSIONIBUS I. - De natura et fine 1. - Pia Unio Cleri pro Missionibus est associatio sacerdotum ad sacras Ecclesiae missiones adiuvandas instituta, prout num. 4 circumscribitur. Haec Pia Unio a S. Sede probata fuit multisque ac singularibus favoribus et privilegiis aucta. 2. - Beatissimam Virginem Mariam, Apostolorum missionumque Reginam, patronam veneratur ac sub eius singulari patrocinio finem sibi propositum prosequitur. X - Pia Unio ad normam canonis 708 Cod. iur. can. in singulis dioecesibus erigenda est 4. - Haec Pia Unio sibi proponit animum sacerdotum gentium conversionis amore accendere, ut per ipsos universus populus Christianus studio erga missiones ca­ tholicas pariter inflammetur et ita tota Ecclesia con­ currat ad regnum Christi per universum mundum dila­ tandum. Uniq missionaria itaque Cleri non est novum quoddam Opus missionale ad fidelium oblationes col­ ligendas institutum neque pro fine habet aliorum Ope­ rum missionalium gubernationem sibi assumere, licet operam impendat ad fidelium animos disponendos ita ut omnibus Operibus missionalibus pro viribus succur­ rant 5. - Piae Unionis socii finem sibi propositum hisce praecipue mediis assequi student: a) Fervidis ad Deum O. M. precibus pro felici sacra­ rum missionum exitu propriaeque in favorem missio­ num operae successu;/ b) cognitione missionum earumque Indigentiarum, laborum apostoli eorum qui in variis mundi plagis a Missionariis sustinentur, felicis vel minus laeti eorum exitus, itemque omnium earum rerum quae ad regnum Dei imprimis inter paganos dilatandum referuntur; c) collationibus congressibusque sociorum, quibus mutuo se illuminent circa missionum indigentias atque ad eis subveniendum vicissim se exhortentur; • Chvlsùrao in Chrbto Filio Nostro Alphonse XIII. Hijpini»d) fovendo in familiis Christianis vocationes missio­ rjm R»9i Calhcllco: J. B. FERRSRES. Institutiones csnônicas. t. I, nales. sive ad sacerdotium sive ad munus adiutoris aut Bxtdon· 1926. Apéndke IX p. 569 572. adiutricis Missionariorum ; c) monendo christifideles qua sacris concionibus, qua publicis conferentiis, ut vocant, qua privatis colloquiis et adhortationibus, qua scriptis ln vulgus editis, aliisque 697 opportunis mediis, de magno opere evangelicae praedi­ cationis inter infideles, et de variis modis, quibus ca­ tholicarum missionum necessitatibus succurri possit; 1926 APR 4.-SC PF.. DECR. AAS 19 (1926) 230-231 f) offerendo libenter adiutricem operam suam ils qui Operibus missionalibus praepositi sunt; Promulgantur statuta generalia piae unionis cleri FRO MISSIONIBUS ATQUE SUMMARIUM SPIRITUALIUM g) naviter operam dando ut omnibus innotescant et FAVORUM QUIBUS EIUSDEM PIAE UNIONIS SODALES ERUUNTUR ubique promoveantur Opera missionalia, imprimis ea quae a Sede Apostolica tanquam sua agnita sunt ei DECRETUM Motu proprio Romanorum Pontificum [LE 414], diei 3 maii 1922. prae caetcris commendata fuerunt Ea sunt, Ut Pia Sacerdotum Consociatio, quae < Unio Cleri ante omnia, magnum Opus a Propagatione Fidei. Opera pro Missionibus » nomen habet, quamque Summi Pon­ auxiliaria a Sancta Infantia, a Sancto Petro Apostolo tifices Benedictus Pp. XV fet mem. et Pius Pp. XI fel. pro institutione Cleri indigenae, et Collecta annua in regn. tam valide commendaverunt, ubique nationum rite et secundum optata erigatur, visum est huic Sacrae festo Epiphaniae pro redemptione captivorum, seu pro Congregationi de Propaganda Fide Statuta generalia re­ missionibus Africanis ; neque omittendo peculiares col­ cognita ln vulgus edere, quibus ab iis standum erit qui lectas pro determinatis regionibus vel missionibus aut et Summorum Pontificum votis obsecundare et favores pro singularibus indigentiis quae in missionibus forte omnes spirituales eidem Piae Consociationi concessos occurrant fidelibus commendare. sibi velint comparare. h) promovendo festa, ut dicunt, missionalia, conven­ Quod si ex peculiaribus rerum adiunctis necessa­ tus seu congressus, aliaque id genus, quibus christifiderium ln aliqua regione visum fuerit ln hoc vel illo debum studium erga missiones magnopere accendatur et 231 cernendo a Sta/tutis generalibus recedere aut aliquid accrescat. 1S26 APR 4 SC DE PROP. FIDE. UNIO CLERI PRO MISSIONIBUS II. - De Sodalibus 6 - Piae Unioni Cleri pro Missionibus adscribi pos­ sunt omnes sacerdotes cum saeculares tum regulares, necnon clerici qui sacrae theologiae studiis incumbunt 7. - Adscriptio iit sive a Consilio dioecesano, sive a Consilio regionali, sive, his deficientibus, a Sacra Con­ gregatione de Propaganda Fide. 8. - Ipsa adseriptione suscipiuntur onera Piae Unio­ nis propria, et acquiritur ius ad indulgentias lucrandas et ad favoribus privilegiisque fruendum, quae a Sancta Sede Piae Unioni concessa sunt. Sciant tamen sodales X33 non/ sufficere nomen dare Piae Unioni, sed naviter et fideliter exsequenda esse ea officia, quae nomen dando susceperunt, si gratiis Piae Unioni ab Ecclesia conces­ sis vere frui desiderent 9. - Sodales ordinarii vocantur, qui praeter caetera Piae Unionis officia praestita, statutas a Consilio regio­ nali contributiones quotannis solvunt. 10. - Sodales perpetui, qui similiter, praeter fidelem officiorum satisfactionem, semel contributionem maio­ rem ad hoc a Consilio statutam exsolvunt. 11. - Sodales honoris causa sunt Revrhi Domini Epi­ scopi. nec non S. R. E. Cardinales, qui Piae Unioni ad­ haeserunt. 12. · Omnes sacerdotes qui actu in missionibus de­ gunt vel valetudinis, senectutis aut obedientiae causa eas relinquere coacti sunt, omnibus privilegiis et gratiis Piae Unioni concessis gaudent. 13. - Pia Unio Cleri pro Missionibus a Sacra Con­ gregatione de Propaganda Fide omnino dependet. III. - De Consiliis 14. - In unaquaque regione Piae Unioni proxime praeest Consilium regionale et in singulis dioecesibus Consilium dioecesanum. A) - De Consilio regionali 15. - Consilium regionale constat Praeside et quibus­ dam Consiliariis, quorum alii e Directoribus dioecesanis. ahi ex Institutis missionalibus, si quae in regione adsint, assumuntur. 16. - Praeses Consilii regionalis a Sacra Congrega­ tione de Propaganda Fide nominatur. Episcopi regionis nomen vel nomina candidatorum, ut plurimum ex re­ gionis Ordinariis delectorum, eidem Sacrae Congrega­ tioni proponunt 17. - Consiliarii eliguntur a Praeside, collatis consi­ liis cum Ordinariis locorum, si de sacerdotibus saecu­ laribus, et cum Moderatoribus Regularium, si de Reli­ giosis agitur. 18. - Consiliarii per tres Rnnos in officio manent sed iterum eligi possunt. 19 - E Consiliariis unus officium Secretarii alius Arcarii munus obibit Munera vero ab utroque prae­ standa. praeterquam ab officii natura, a Praeside sta­ tuuntur. 20. - Consilii regionalis est omni studio Piam Unio­ nem in regionem promovere, stipem statuere a sodali­ bus ordinariis aut perpetuis solvendam, examinare at­ que recognoscere rationes accepti et expensi a dioece­ sanis Consiliis, Consilia dioecesana in eorum propria actione adiuvare ubi opus est. congressus Piae Unionis totius regionis indicere et alia huiusmodi./ 21. - Quotannis Consilium regionale semel saltem convenit, convocante Praeside. 22. - Sedes Consilii regionalis a Praeside statuitur. B) - De Consilio dioecesano 23. - Piae Unioni Cleri pro Missionibus in singulis dioecesibus praeponitur Consilium dioecesanum, con­ stans Directore seu Moderatore et Consiliariis, quorum unus Secretarii, alius Arcarii munere fungitur. 24. - Tum Director tum Consiliarii ab Ordinario loci nominantur et ad illius nutum in munere permanent 25. - Consilii dioecesani est Piam Unionem in dioe­ cesi promovere, curare ut omnes sacerdotes illi nomen dent, et praecipue ut omnes adscript!, studio erga mis­ siones animati, sanctum Associationis finem actuose prosequantur. 26. · Consilium dioecesanum bis in anno congreditur, et praeterea quoties Director illud convocare opportu­ nam duxerit 825 n. 699 27. - Moderatoris dioecesani est ineunte quoque anno, facta prius dioecesano Consilio relatione, trans­ mittere ad regionale Consilium accepti et expensi nec non rerum actarum rationem adprobandam una cum indice novorum adseriptorum. 28. - Secretarius omnium actorum instrumenta con­ ficiet tum conventus Consilii tum congressuum dioecesanorum, tum etiam rerum notabilium ad Piam Unio­ nem in dioecesi se referentium. 29. - Arcarii munus est colligere contributiones a singulis membris solvendas, pecunias fideliter admini­ strare et de iis quotannis Consilio dioecesano rationem reddere. 30. - Sedes Consilii dioecesani a Moderatore seu Di­ rectore, de consensu Ordinarii, figitur. IV. - De Congressibus 31. - Congressus regionalis omnium adseriptorum Piae Unionis Cleri pro Missionibus, totius nationis seu regionis» semel saltem singulis quinquenniis locum ha­ bebit, vicissim in locis regionis praecipuis, ad arbitrium Praesidis. 32. - Si forte ob rationes peculiares extra ordinem censeatur convocandus congressus. Praeses, adprobante Consilio regionali, Directores dioecesanos convocabit» eorumque deliberationi rem proponet 33. - In congressibus ordinariis Secretarius Consilii regionalis de iis referet quae ab ultimo Congressu me­ moratu digna acciderint./ 34. - Arcarius vero rationem reddet de statu oeco­ nomico Piae Unionis in regione. 35. - Congressus regionalis deliberabit de Piae Unio· nis statu, de mediis idoneis quibus adseriptorum amor et studium erga missiones sustineatur et augeatur, de rebus et de quaestionibus Consilio regionali propositis et ab ipso tractandis admissis; de postulationibus a Moderatoribus Operum missionalium oblatis et de ce­ teris huiusmodi. Absque explicito Consilii regionalis consensu non licebit disserere in conventibus de rebus ordine praestituto non comprehensis. 36. - Congressus dioecesanus semel saltem singulis bienniis celebrabitur; extra ordinem a Directore, audi­ to Consilio et adprobante Ordinario, ob iustas causas convocari poterit 37. - Congressus dioecesanus similibus regitur prae scriptionibus ac Congressus regionalis. 699 1926 APR 4.-SC PF., FAOULT. AAS 18 (1926) 235-236 FAVORES SPIRITUALES PIAE UNIONIS CLERI PRO MISSIONIBUS I. - Indulgentia plenaria, suetis sub conditionibus lu­ cranda, in festis: l.° Epiphaniae, 2.° SS. Apostolorum, ° S. Michaelis Archangeli, 4.° S. Francise! Xaverii, 3. 5.° semel in mense, die ad proprium cuiusque arbitrium eligenda, 6.® in articulo mortis, servatis servandis. Π. - Indulgentia centum dierum pro quolibet pieta­ tis opere in favorem Missionum expleto. ΙΠ. - Facultas (dummodo adseriptus ad sacramentales confessiones audiendas sit approbatus): l.° benedicendi extra Urbem, unico Crucis signo, co­ ronas, rosaria, cruces, crucifixos, numismata et parvas statuas cum applicatione Indulgentiarum Apostolicarum (Cfr. Acta Ap. Sedis, 1922. p. 143) [LE 388]; 2.® benedi­ cendi, unico Crucis signo, coronas iuxta typum rosario­ rum B. Μ. V. confectas» cum applicatione indulgentia­ rum, quae a PP. Crucigeris nomen habent; 3.® benedi­ cendi ac imponendi, servatis ritibus ab Ecclesia praescriptis, scapularia Passionis D. N. lesu Christi. Im­ maculatae Conceptionis B. Μ. V.. SS. Trinitatis, B. M. V. Perdolentis, B. Μ. V. a Monte Carmelo» ab Aposto­ lica Sede approbata. (Cfr. Infra n. VII); 4.° benedicendi, unico signo Crucis, crucifixos cum applicatione indul­ gentiarum pii exercitii a Via Crucis nuncupati in favo­ rem fidelium, qui quominus sacras visitent < Stationes · legitime impediuntur; 5.° benedicendi, unico signo Cru­ cis, crucifixos, iisdemque applicandi plenariam indul- 826 sentiam in articulo mortis ab iis acquirendam, qui prae236 scriptis expletis conditionibus, illos/ osculati fuerint aut saltem aliquo modo tetigerint (Cfr. Actu Ap. Sedis, 1914, p. 348). IV. - Indultum personale Altaris privilegiati, quater in qualibet hebdomada, dummodo simile indultum pro alia die non obtentum fuerit (Haec omnia per S. Poenitent 15 nov. 1918. Cfr. Actu Ap. Sedis, 1919, p. 20). V. - Facultas (dummodo, ut supra, ad sacramentales confessiones audiendas adseriptus sit adprobatus) be­ nedicendi coronas Septem Dolorum B. Μ. V. cum appli­ catione omnium et singularum Indulgentiarum, quas Summi Pontifices eiusmodi coronis impertiti sunt VI. - Facultas, ut supra, benedicendi ac imponendi, sub unica formula, scapularia, quae ut Sodales Piae Unionis imponendi facultate gaudent (Ex Audientia SSiTii Emo Praefecto S. Congr. de Prop. Fide concessa die 20 martii 1919. Cfr. Acta Ap. Sedis, 1919, p. 179). VII. - Facultas imponendi scapularia de quibus su­ pra. absque inscriptionis onere in album Confraternitatis (Ex Audientia SSfbi Emo Praefecto S. C. de Prop. Fide concessa die 4 martii 1920). Vm. - Facultas pro omnibus adscripts anticipandi a meridie recitationem Matutini cum Laudibus subsequentis diei, dummodo tamen officium diei iam persol­ verint (Ex audientia Ssmi Emo Praefecto S. C, de Prop. Fide concessa die 1 decembris 1921. Cfr. Acta Ap. Sedis, 1921. p. 565). 700 1926 APR 14.-SC RIT., RESCR. AAS 19 (1927) 23-24 Rescriptum de paenultima octohris dominica precibus ET ACTIONI PRO MISSIONIBUS PECULIAR ITER ADDICENDA Beatissimo Padre, Il Consiglio Superiore Generale della Pontificia Ope­ ra della Propagazione della Fede, riunito per 1’annuale Assembles plenaria, dopo che a Dio, ha rivolto mente e cuore a Vostra Santità. che con apostolica sollecitudine promuove le Missioni cattoliche. Voi, Padre Santo. camminando suile orme del Pastore Divino, volete che lutte le pecorelle entrino nelTunico ovile per saziarsi negli ubertosi pascoli della verità. Le Vostre cure danno ogni giomo maggior impulso alie Opere missionarle che mirano ad interessare tutti i fedeli per la conver­ sione degli infedeli. La venerata Lettera Enciclica < Rerum Ecclesiae > [d. 28 Feb, 1926: LE 693], che avete indirizzato ultimamente al mondo cattolico, ha recato a tutti i figli Vo­ stri, Beatissimo Padre, grande giubilo ed ha ridestato propositi efficaci. Essa contribuirà largamente alla di­ latez] one del regno di Dio e procurera nuovi successi per aprire la via a più segnalati irlonfi della Chiesa e della civiltà cristiana. E poichè la Santità Vostra, mentre inculca innanzi tutto la preghlera privata e pubblica in favore delle sante Missioni e raccomanda che, per lo zelo dei pastori < il popolo cristiano venga in soccorso con una libe ra­ llia pari alie moltcplici nécessité delle Missioni present! e di quelle che si aggiungeranno in futuro », ricorda anche questa Pontificia Opera della Propagazione della Fede che chiama « principale tra tutte le Opere missio­ narie », cosl il Consiglio Superiore Generale della me­ desima Opera è particolarmente sensibile per le sollccitudini manifestate verso di essa e si propone di darie uno sviluppo sempre più rispondente aile sue finalité ed ai Vostri Augusti desideri. Ora 11 Consiglio Superiore ritiene che non piccolo vantaggio deriverebbe alie Missioni, se venisse stabilita « una giomata di preghiere e di propaganda per le Missioni » da celebrarsi ln uno stesso giomo in tutte le dlocesi, le parrocchie e gli Istituti dei mondo cattolico. Essa farebbe comprendere la grandiosità del problema mlssionario; ecciterebbe lo zelo dei clero e dei popolo; darcbbe occasione proplzia a far sempre meglio conoscere 1‘Opera della Propagazione della Fede, a promuoveme le iscrizionl e a sollecitare 1’obolo per le Missio­ ni; ma sopratutto, a guisa di santa crociata, farebbe dolce violenza sui Cuore Sacratissimo di Gesù per ottenere che si affretti il riconoscimento universale della 24 sua divina regalité./ Tale sentlmento. Padre Santo. è condiviso anche dai vari Consigli Nazionali dellOpera e da numerose ed insigni personality del clero e dei laicato cattolico. Perciô il Consiglio Superiore Generale fa umile istanza a Vostra Santità, perché si degni prescriverc talc Giomata Missionaria. Questa giornata missionaria non dovrà in alcun modo pregiudicare le feste missionarie giâ solite a celebrarsi, né impedire le collette prescribe. In concreto il Consiglio Superiore Generale umilmente supplica : 1) che venga fissata una Domenica, segnatamente h penultima di Ottobre, come Giomara di preghicre e â propaganda missionaria in tutto il mondo cattolico; 2) che in delta Domenica in tutte le Messe si aggiun· ga corne Collette imperata pro rc gravi l’orazione Pro Propagatione Fidei; 3) che la prcdicazione in taie Domenica sia di carat­ tere mlssionario con particolare riflesso all Opera della Propagazione della Fede. eccitendo i fedeli ad iscriversi airôpera medesima : non intendendos! peraltro limitare necessariamente la predicazione aile sole Mission!; 4) che si concéda ITndulgenza Plenaria, applicable ai Defunti, a quanti in taie Domenica si comunicheranno e pregheranno per la conversione degli infedeli; 5) Il Consiglio Superiore Generale inoltre umilmeote domanda che in occasione di Feste e Congressi Missio· nari si possa celebrare la Messa votiva solenne Pro Propagatione Fidei, anche nei giorni di rito dopplo maggiore e nelle Domeniche minori. Che, ecc. ROMANA Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI his votis et precibus sibi porrectis clementer indulgens, eadem postulate probare et exaudire dignatus est; simulque prudenti iudicio Ordinariorum per praesens rescriptum huius Sacrae Congregationis Rituum exsequenda man­ davit: servatis tamen Rubricis aliisque de iure servan­ dis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die xiv Aprilis mdccccxxvi.—A. Card. Vico, Ep. Por­ tuensis et S. Rufinae, Praef. Angelus Mariani, S. R. C. Secr. Adn. PrM 15 (1927) 34-36. 701 1926 APR 16.-SC OFFICII, RESP. PART.· SOLUTIO MATRIMONII VALIDE CONTRACTI INTER PARTEM MOS BAPTIZAT AM ET PARTEM HERET ICE ΒΑΡΠΖΑΤΑΜ Casus. - B. P. Ordinarius N. ad pedes S. V. provo­ lutus exponit: Die ... 1919 M. acatholicus non baptizatus matrimonium iniit cum N. acatholica baptizate in secte haeretica, coram magistratu civili proindeque absque ulla dispensatione obtente. Die ... 1922 M. di­ vortium civile a N. obtinuit. Nunc desiderat M. Catho­ licam fidem amplecti et matrimonium inire cum puella catholica. Quapropter supplicat S. V. ut dispensatio concedatur super vinculo naturali matrimonii. Responsum S. Omcu d. 16 apr. 1926: [Unie et Rnc Dne, De casu matrimoniali M. N. haec suprema Con­ gregatio Sancti Officii, omnibus mature perpensis de­ crevit: Attentis expositis nihil obstare quominus M. iam ad Fidem Catholicam conversus et rite baptizato admittatur ad matrimonium cum muliere catholica, ut in precibus, contrahendum: facto verbo cum Sanctis­ simo. Et SSrnus D. N. Pius divina providentia Papa XL de omnibus audite relatione, resolutionem adprobavit • AKKR 107 (1927) (1927) 181-183. 183. Adn. N. HILLING In AKKR 107 702 1926 APR 23.-SC RIT., DECR. .AAS 18 (1926) 291 Dubia circa imaginem vel statuam ssmi cordis iesu dî ALTARI SSMI SACRAMENTI COLLOCATAM Sacrae Rituum Congregationi pro solutione oppor­ tuna exposita sunt sequentia dubia, nimirum: 823 SACRA CONGREGATIO RITUUM ET SACRAMENTORUM 1926 APR 28-30 I. An statua, repraesentans Dominum Nostrum lesum Christum detecto Corde, collocari possit in altari ubi permanentor custoditur Sanctissima Eucharistia, non Umen supra tabernaculum, sed retro, apud parietem? Et quatenus negative ad I : II. An supradicta statua, repraesentans Dominum Nostrum lesum Christum, detecto Corde, perpetuo ex­ poni valeat in aedicula facta in pariete apud quem exstat altare, in quo permanenter custoditur Sanctissi­ ma Eucharistia? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, propositis quaestionibus responden­ dum censuit: Affirmative ad utrumque, iuxta prudens Ordinarii Judicium. Atque ita rescripsit ac declaravit; servatis servan­ dis. Die 23 Aprilis 1926.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. Α4λ. P. B. In EL 40 (1926) 195; I. PAUWELS In PrM 15 (1926) 129. 703 1926 APR 28.-SC KIT., DECR. AAS 18 (1926) 319-320 Dubia cikca generis humani consecrationem SACRATISSIMO CORDI IESU Sacrae Rituum Congregationi sequentia dubia pro opportuna solutione proponuntur : Pius Papa X s. m. per Decretum generale Sacrae Congregationis Indulgentiarum, diei 22 augusti 1906 [ASS 39 (1906) 569-570], mandavit, ut singulis annis, die festo Sacratissimi Cordis lesu. in omnibus parochialibus templis, nec non in illis in quibus idem festum agitur, coram Sanctissimo Sacramento publicae ado­ rationi exposito, formula Consecrationis generis humani Sacratissimo Cordi lesu recitaretur, additis Litaniis in honorem eiusdem Sacratissimi Cordis. Sanctissimus autem Dominus noster Pius Papa XI per Litteras Encyclicas Quas primas, diei 11 decembris 1925 (LE 680], praecepit, ut postremo mensis octobris dominico die, in festo scilicet Domini nostri lesu Christi Regis, generis humani Consecratio Sacratissimo Cordi lesu quotannis renovetur, quam Pius Papa X s. m. sin­ gulis annis iterari iusserat, adhibita tamen Consecratio­ nis formula, quam Sacra Rituum Congregatio per Epi­ is stolam/ diei 17 octobris 1925 [AAS 17 (1925) 541-546] ad Ordinarios transmisit, ut die 31 decembris eiusdem anni recitaretur. Hinc quaeritur : I. An etiam in festo Sacratissimi Cordis lesu per­ agenda sit consecratio generis humani, et in casu affir­ mativo quaenam formula adhibenda sit? II. An in festo Domini nostri lesu Christi Regis, praeter Consecrationis formulam, recitandae sint Li­ taniae de Sacro Corde lesu? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis voto, propositis dubiis respondendum censuit: Ad I. Quoad primam partem : Ad libitum; quoad se­ cundam partem: adhibenda est formula per Epistolam diei 17 octobris 1925 ab hac Sacra Congregatione ad Ordinarios transmissa. Ad II. Affirmative. Atque, approbante Ssmo Domino Nostro Pio Papa XI, ita rescripsit atque declaravit. Die 28 aprilis 1926.— A Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. Adi. P. B. in EL 40 (1926) 226; PrM 15 (1926) 164-165. 704 1926 APR 30.-SC SACK RESP. AAS 18 (1926) 388-391 ROMANA et ALIARUM Celebrationis missae domui praesente cadavere In plenariis comitiis Emorum Patrum H. S. C. habitis die 18 decembris 1925 et die 30 aprilis 1926, postulanti­ bus nonnullis locorum Ordinariis, nempe Valentin.. Compostellan., Pampilonen. aliisque. propositum fuit η. 703-704 dubium: · Utrum Ordinarius, vi canonis 822 § 4. per< mittere possit, absque indulto Apostolico, celebratio« nem unius vel plurium Missarum domi, praesente « cadavere, quando haec celebratio postulatur a paren< tibus defuncti ». Re mature perpensa et dubio reformato, quaestiones et responsiones ab Emis Patribus propositae editaeve fuerunt uti sequitur : I. « Utrum Ordinarius vi canonis 822 $ 4 permittere « possit Missae celebrationem domi praesente cadavere « in loco vulgo camera ardente ». R. « Negative, nisi agatur de casu aliquo extraordi­ nario, exstante iusta et rationabili causa: et hoc etiam ln casu, dummodo cadaveris expositio fiat servato de­ bito decore, ac in eodem loco nihil adsit quod sit alie­ num a sanctitate divini Sacrificii ». II. · Quando censendus sit haberi casus extraordina« rius, vi cuius, concurrente iusta et rationabili causa, < permitti possit ab Ordinario Missae celebratio, et « utrum unius tantum aut plurium Missarum celebra« tio permitti possit? » R. « Casum extraordinarium haberi, unaque simul iustam et rationabilem causam, occasione obitus Epi­ scopi residentialis, seu loci Ordinarii, aut personae e principe familia, aut aliter insignis ob merita et bene­ facta in Ecclesiam vel in rempublicam, vel ob munifi­ centissimas elargitiones in pauperes et egenos; itemque personae huiusmodl privilegio Apostolico iam ornatae; dummodo semper debitae exsequiae expleantur in ec­ clesia. < Tunc Ordinarius permittere poterit unius aut alte­ rius Missae, sed non plus quam trium Missarum cele­ brationem: abrogato indulto Sacrae Rituum Congre­ gationis diei 29 aprilis 1894 [AAS 18 (1926) 22-23; DAR n. 3822] et contrariis quibuscumque minime obstanti­ bus; facto verbo cum SSino s.f 389 In audientia diei 3 maii 1926 SsÆus Dnus Noster Pius Papa XI, audita relatione facta ab infrascripto Secretario huius Sacrae Congregationis, decisionem Emorum Patrum in omnibus ratam habuit et confir­ mavit—M. Card. Lega, Praef. Aloysius Capo tosti, Ep. Thermen., Secr. Adnotatxonzs Juvat publici Juris facere aliqua, quae RR. PP. Con­ sultores animadvertenda duxerunt circa propositam quae­ stionem. 1. Can. 822 § 4 Codicis iuris canonici ita se habet: ° Lo­ ci Ordinarius licentiam celebrandi extra ecclesiam et ora­ torium super petram sacram ct decenti loco, numquam autem in cubiculo, concedere potest iusta tantum ac ra­ tionabili de causa, in aliquo extraordinario casu ct per modum actus Notandum autem est in primis circa hunc canonem propositum Iam fuisse Commissioni interpretationis Co­ dicis dubium: " Utrum facultas celebrandi Missam in do" mo privata sit ab Ordinario, ad normam can. 822 J 4 " interpretanda restrictive", eamdemque Commissionem die 16 oct. 1919 respondisse Affirmative. [LE 210]. Et iure ita responsum est. Si quis enim consideret an­ tiquam Ecclesiae praxim. videbit profecto eam non fa­ vere huic celebrationi extra ecclesiam. Cunctis prefect® noti sunt canones, qui in Decreto tribuuntur sive Cle­ menti Papae, sive Felici IV. omnes quidem apocryphi. sed referentes antiquam consuetudinem, quae tandem resolvi­ tur in praxim a Codice conservatam m citato canone 822. Missam scilicet celebrandam esse in ecclesia aut in ora­ torio. Ab hac autem obligatione, secundum antiquam pra­ xim. una excusabat magna (c. 1. D. I. de consecr.) aut summa necessitas (c. 11. D. I. cit) quibus verbis postea usus est etiam Benedictus XIV in Const. Inter omnigenas. 2 febr. 1744 ξ 22 fin. (Fontes iur, can., I. 809>. Neque aliud procul dubio dicendum erat usque ad Codicem, sl atten­ damus interpretationem auctoriladve suis Missionarils da­ tam a S. C. de Prop. Fide, quae (Colcctanea n. 411) edi­ xit: celebrare extra locum sacrum "non licere ex devo­ tione. licere tamen ex necessitate Num aliquid ex Codice immutatum sit? Nonnulli pu­ tant. et ex eo moveri videntur, quod Codex requirit causam iustarn et rationabilem. * ex quo deducunt eam non debere esse gravem. Verum, sl quis attendat non solum causam concessionis debere esse iustam ac rationabilem, sed simul, seu cu­ mulative, concessionem fieri/ debere per modum actus. 390 et quidem in casu aliquo extraordinario, inferri rationa­ biliter potest nihil esse immutatum. Nam gravitas causae, seu necessitas, morali modo assumenda est et aestimanda: quum vero canon 822 § 4 exquirat, una simul, causam fleri ab Ordinario tantum per modum actus et in casu concessionis iustam et rationabilem, concessionem autem η. 705-706 th SACRA CONGREGATIO RITUUM aliquo extraordinario, sane tunc versamur in casu mora­ lis necessitatis. Itaque non habetur inducta mutatio in veteri iure et in iurisprudentia ; quae conclusio sequitur etiam ad normam c. 6 n. 4. Ex his facile deduci potest casum de quo agitur (vul­ go camera ardente) non esse, relate ad celebrationem Mis­ sae, neque casum necessitatis, neque casum extraordi­ narium. 2. Quoad funus Episcopi residcntialis defuncti, Cacrcmoniale Episcoporum (Lib. II cap. XXXVIII) statuit qui­ dem corpus Episcopi exponi debere in aula maion Palatii ep^cspalis, ln qua clerus saecularis per ordinem, vel Re­ ligiosi quatuor Ordinum mendicantium, vel alii per sin­ gula collegia incipient vigilias. hoc est Vesperas ct Matu­ tinum cum Invitatorio et Iribus Nocturnis ac Laudibus defunctorum: sed nullatenus conceditur facultas inibi ce­ lebrandi Missas; immo manifeste excluditur, quia Cacremoniale Episcoporum statuit corpus Episcopi, expleris Laudibus, deduci debere ad ecclesiam pro funere et Mis­ sae celebratione. Verum quidem est Sacram Rituum Congregationem edi­ disse decretum, relatum m Collectione authentica decre­ torum eiusdem Congregationis (vol. III. η 3822), circa fa­ cultatem celebrandi Missas domi in expositione corporis Episcopi dioecesani defuncti, vel Abbatis nullius, vel Vi­ carii Apostolici vel Episcopi titularis, uti videre est in ipso decreto, quod hic ex integro referre praestat, ni­ mirum: M Qui pro Domini grege vitam impenderunt aequum est. ut Ecclesiae suffragiis singulari modo post mortem iuventur. Sacris ideo Ritibus praeposita Congregatio, re mature perpensa, decernendum esse statuit: “ Ut dum corpus Episcopi Dioecesani defuncti, sacris indutum vestibus, in propriae Aedis aula maiori publice et solemniter iacet expositum. Missae in suffragium ani­ mae eius per totum mane celebrari valeant; ns omni dus servatis, quae de Episcopi defuncti corpore exponendo ac suffragiis ferendis xn Cacrcmoniali Episcoporum libro II. Cap. XXXVIII praescribuntur. Quod privilegium Episcopis in sua Dioecesi concessum ad Vicarios Apostolicos in suis Vicariatibus. nec non ad Abbates ceterosque Praelatos Nullius Dioeccwos, iurisdictione in plebem ordinaria quum vita cesserunt fruentes, in proprio tamen territorio, pan inteHigatur ratione extensum. De speciali tandem gratia Sacra Rituum Congregatio mdulget. ut eodem quoque pri391 vüegio frui valeant Episcopi Titulares defuncti: dum/modo eorum cadavera in aula convenienti exponantur et or­ namentis pontificalibus (absque tamen baculo pastorali), ri extra Urbem, fuerint induta; si vero in Urbe, habitu tantum praelatitio ". * Contrariis non obstantibus quibuscumque ". “ Die 3 Aprilis 1894 " Facta autem Sanctissimo Domino Nostro Leoni Pa­ pae ΧΙΠ de his omtubus relatione per Eminentissimum et Rffium Dominum Cardinalem Sacrae eidem Congregationi Praefectum. Sanctitas Sua sententiam ipsius Sacrae Con­ gregationis in omnibus ratam habuit et confirmavit. Die 29 iisdem mense ct anno M. AL inspecta responsione Commissionis pro interpreta­ tione Codicis I. C. quoad can. 822 f 4. quam supra retu­ limus. expediens foret huiusmodi facultatem limitari, eo magis quod ex hoc nihil anima bus Episcoporum suffragii demitur, quia Missae celebrantur in ecclesia pleniore de­ core et cultu coram frcquentioribus fidelibus. 3. Aliud argumentum ad denegandam hanc potestatem Ordmano ex eo desumitur, quod facultas haec non videtur bene componi cum facultate, de qua in can. 1194. Scilicet in hoc canone dicitur: ” in aliis oratoriis domesticis * (aliis videlicet a privatis coemeteriorum aediculis, de qui­ bus Immediate ante locutus fuerat canon) ** nonnisi unius Missae, per modum actus, in casu aliquo extraordinario, iusta et rationabili de causa (Ordinarius loci celebratio­ nem permittere potest) M. Et certe, nonne defectus har­ moniae dicendus esset in iure exsistere si in oratoriis posset una tantum ab Ordinario loci permitti Missa, dum extra oratorium, et proinde extra omnem locum sacrum, plurium etiam Missarum celebratio deberet dici permissa? 4. Tandem non deest aliud gravissimum argumentum. Omnes advertunt serpere inter fideles proclivitatem quandam seu propensum studium ad extrahendas, quantum fleri potest, a locis sacris sanctissimas caeremonias Eccle­ siae. Quis nescit, multis ln locis consuetudinem quamdam, per nefas Inductam, continuare velle fideles etiam post promulgationem Codicis iuris canonici, ut scilicet liceat et infantes in ipsa domo sua baptismo ablui, ct matri­ monia in cubiculo domus contrahere, et alia huiusmodi extra ecclesiam peragere? Est conatus quidem ad laiclzandas —sit venia verbo— caeremonias ecclesiasticas. Quas non possunt omnino destruere imp 11 homines, iis acciden­ talem saltem sanctitatem detrahere conantur: et fideles lupine acquiescunt Codex huic infirmitati plurimum re­ sistere conatus est ; quum tamen id (ut in ipso decreto expresse adnotatur) eatenus valere tenen­ dum sit, quatenus per opportunam declarationem c cre­ mationem non propria defuncti sed aliena voluntate electam fuisse * scandalum efficaciter removeri queat, sicubl specialia rerum temporumque adiuncta id sperare non sinant, funerum ecclesiasticorum hoc quoque in casu prohibitionem integram manere dubitari non po­ test Valde autem longe a veritate abesse, evidenter, di­ cendi sunt qui. ex speciosa ratione quod aliquem reli­ gionis actum defunctus, dum viveret, exercere solitus esset vel quod ultimo vitae momento pravam volunta­ tem forte retractare potuerit, licitum censent exsequias ecclesiasticas eidem, praesente cadavere, de more per­ solvere, licet hoc postea, ex propria ipsius defuncti dispositione, sit igni tradendum. Quum enim de hac coniectata retractatione nihil certo constare queat, nullam ipsius in foro externo rationem haberi posse palam est Vix vero notatu dignum videtur, omnibus hisce in casibus in quibus non licet pro defuncto funebria ec­ clesiastica celebrare, ne licere quidem eius cineres se­ pultura ecclesiastica donare vel quomodocumque in coe­ meterio benedicto asservare; sed ad praescriptum canonis 1212 ln separato loco esse reponendos. Quodsi forte civilis loci auctoritas. Ecclesiae infensa, vi con­ 335 1926 IUN 19 - U'L 1 trarium exigat, ne desint sacerdotes ad quos spectat, qua par est animi fortitudine, huic apertae Ecclesiae iurium violationi obsistere, emissaque congrua prote­ statione, ab omni abstineant interventu. Tum, data oc­ casione, praestantiam, utilitatem ac sublimem eccle­ siasticae sepulturae significationem seu privatim seu publice praedicare ne cessent, ut fideles. Ecclesiae in­ tentionem apprime edocti, a cremationis impietate de­ terreantur. Et quoniam, denique, haec omnia ad optatum finen. nisi viribus unitis, haud facile erit deducere; mens est Sacrae Congregationis ut diversarum regionum eccle­ siasticarum Sacrorum Antistites, si quando res id exigat penes proprium Metropoli tam convenientes, insimul exquirant, discutiant, statuant quid ad rem magis op­ portunum in Domino judicaverint; et de consiliis hic super re simul initis deque eorum exequutione atque effectu Sanctam Sedem deinde informent. Datum Romae ex Aedibus Sancti Officii die 19 iunii 1926—R. Card. Merry del Val. Adn. P. G. In CM 16 (1927) C S. In PrM 18 (1923; 62·-82·; J. SALSMANS le NrT 53 (1925) 618-619; IP 6 <1925) 36. 710 1926 IUL I.-SC CONC.» CIRC. AAS 18 (1926) 312-313 Ad omnes ordinarios, de sacerdotibus valetudlnis tel RUSTICATIONIS ANIMIQUE CAUSA EXTRA SUAM DI0EŒSDI SE CONFERENTIBUS Rtiïe Domine uti Frater, Sacrae huic Congregationi exploratum est, sacerdotes quosdam, aestivis potissimum et autumnalibus temporibus, cum valetudinis causa rusticationem in montibus aut iuxta mare suscipiant vel ad aquas salubritate praestantes proficiscantur, ut balneo vel potu utantur, vixdum sacro peracto, reli­ quum diei tempus in voluptuariis conversationibus tra­ ducere, theatra, saltatorios ludos, cinematographa, quae vocant, et cetera huiusmodi spectacula adire, quae sa­ cerdotis dignitatem prorsus dedeceant Nonnullos etiam, talari veste deposita, profanum omnino vestitum in­ duere. ut magis liberi ac soluti evadant Huc accedit ut, ceteris etiam temporibus, sacerdotes non desint, qui huiusmodi libertati indulgendo, profa­ nam sibi vestem induant quo urbes non noti invisant, et indecoris et haud honestis spectaculis intersint Ut autem gravissimum hoc detrimentum, pro facul­ tate, reparetur, simulque praecaveatur ne huiusmodi sacerdotum numerus infeliciter increbrescat ideoque morbus contagione pervulgetur, haec Sacra Congregatio Concilii dum postulat ut Ordinarii omnes in hanc rem mentem et animum diligentissime convertant, prae­ scripta quae sequuntur servanda decrevit: 1. Sacerdotes qui e propria diocesi, valetudinis causa, per aliquod tempus discedere cupiant id Ordinario suo submisse petant, tempus pariter denuntiantes profectio­ nis et reditus itemque loca, quo se conferre constitue­ runt 2. Curent Ordinarii ut eas causas, quibus innixi sa­ cerdotes facultatem discedendi e dioecesibus postulave­ rint, accurate reputent ac decernant; postulantium mo­ res vitaeque rationem prius diligenter perpendant et nonnisi caute eiusmodi facultatem largiantur. 3. Exigant insuper ut sui sacerdotes semper eligant ea diversoria seu hospitia quae Dei administros non dedeceant. 4. Ordinarii praeterea horum sacerdotum nomina quantocius Curiae illius dioecesis renuntient, quo Udem se conferent, itemque significent cum/ tempus eisdem concessum, tum diversorium seu domum, in qua hospi­ tio excipientur. 5. Itidem sacerdotes, cum ad locum pervenerint, ubi commorari cupiunt, quam primum Curiae illius loci se sistant, vel. pro rerum adiunctis. Vicarium foraneum sin minus parochum adeant, qui deinceps rem Ordina­ rio suo referre debet. 6. a) Ordinarii autem locorum, quo sacerdotes vale­ tudinis causa se conferre solent, sacerdotibus inibi com­ morantibus sedulo attenteque invigilent, vel per se vel per sacerdotes, quibus hoc peculiare munus demanda- 836 1926 IUL 13-19 SACRA CONGR. RELIGIOSORUM - DE PROP. FIDE - SACRAMENTORUM verint; ct ad sacra facienda eos non admittant, nisi iis, quae supra diximus, praescriptis obtemperaverint. b) Ut autem hi sacerdotes facilius in officio con­ tineantur. opportunas poenas constituant quibus affi­ cientur si scandalum dederint, vel si quoquo modo ali­ quod egerint quod sacerdoti munere indignum siL c) Comminari etiam possunt suspensionem ipso facto incurrendam si publica theatra, cincmatographa. ludos saltatorios cetcraque huiusmodi profana spectacu­ la adeant, vel si talarem vestem deponant. d) Denique poenis, ad sacrorum canonum normam, hos ecclesiasticos reapse multent si huiusmodi prae­ scriptis ceterisque Ecclesiae legibus non obtempera­ verint e) Propriae istorum ecclesiasticorum Curiae rem diligenter referant, et, si opus fuerint. Sacrae etiam huic Congregationi. 7. Hac in causa, etiam quoad Religiosos, Ordinarii invigilent, poenasque, si deliquerint, ad sacrorum cano­ num normam decernant, eosque Superioribus maioribus denuntient Interim quo par est obsequio cuncta fausta Tibi a Domino adprecans permaneo. Romae, ex Secretaria S. C. Concilii, 1 iulii 1926. Am­ plitudinis Tuae Uti Frater Donatus Card. Sbarrettl Praef. lulius. Episcopus tit. Lampsacensis, Secr. Ada. E. JOMBART in NrT 53 (1926) 620-622: PrM 15 (1927) 153. (1I1)-(114). 711 1926 IUL 13.-SC RELIGIOSORUM, RESP. * PART. Ad alienanda bona monialium ordinario loci subiectarum REQUIRITUR CONSENSUS CAPITULI MONIALIUM Haec Sacra Congregatio mature perpenso dubio pro­ posito: « Quodnam sit Capitulum cuius consensus re­ quiritur iuxta can. 534 § 1, quando agitur de bonis alie­ nandis monialium quae subiectae sint Ordinario loci, utrum sit Capitulum Cathédrale an Capitulum monia­ lium >, attentis omnibus ad rem facientibus, rescriben­ dum censuit prout rescribit: in casibus expressis non agi de Capitulo Cathedrali sed de Capitulo seu Consilio Religiosorum—S. C. de Rei., 13. iul. 1926. • M terrae 16 (1927) 49-50. 712 1926 IUL 15.-SC RELIGIOSORUM, CIRC. PART.· Circa assistentiam religiosorum ad stationes balneares Romae, die 15 iulU 1926. Reverendissime Pater — Quum tristis experientia edoceat per hos superiores annos non pauca scandala contigisse in illis quae dicuntur Balneares Stationes seu etiam In locis ad salutares aquas potandas, ex levi vel etiam aliquando inhonesta ratione agendi nonnullorum clericorum sive saecularium, sive etiam religiosorum, haec S. Congregatio opportunum ducit Moderatores Or­ dinum et Congregationum religiosarum per has litteras adire, eos, auctoritate Summi Pontificis, vehementer hortanto ut. quantum in ipsis est, talia gravissima in­ commoda impediantur. Proinde sedulo vigilent: e) Ne religiosis sui Instituti facile veniam concedant ut se ad huiusmodi loca conferant, ubi tam infestae sunt rerum circumstantiae contra sanos mores. b) Quando vero iustae ac rationabiles causae adsint ad infirmam valetudinem curandam, caveant ut reli­ ga® sui Instituti in domo aliqua religiosa hospitio ex­ optatur, vel saltem, si id impossibile sit, in aliqua convenienti suo statui domo probatae honestatis. c) Vetitum omnino ipsis sit religiosum habitum, qua­ vis de causa, deponere, nec omnino frequentent theatra, ludos, spectacula cinematographica, et caetera huiusmo­ di; aliasque omnes societates devitent ubi minus apta pro viro religioso conversatio habeatur. η. 711-711 d) Invigilent autem Superiores opportuno modo ut talibus praeceptis singuli obtemperent. Quod nisi fe­ cerint, severa punitione eos plectant Opportunum etiam duco certiores facere Superiores, S. Congregationem Concilii Ordinariis locorum manda­ tum dedisse ut et ipsi de hac re non solum circa clerum saecularem, sed etiam circa religiosos invigilent; et si res postulaverit, iuxta sacros canones, contra delinquen­ tes procedant [LE 710]. Interea omni cum obsequio Tibi permaneo.—Addictis­ simus Camillus Card. Laurenti, Praej. Vine. La Puma, Secr. • Pro!. N, 4372.26; T. SCHAEFER, De religiosis,Romae 1947, n. 1079 p. (41. 713 1926 IUL 16.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· Interpretatio et usus privilegii paulini Roma, 16 LugUo 1926. Litteris die xvi iunii n. e. datis ··, Amplitudo Tua quaerebat an quaedam Catharina, quae a Protestantismo ad sinum catholicae ecclesiae confugere cupit, ad novas nuptias, post baptismi sub conditione reiteratio­ nem, cum Petro contrahendas, uti possit privilegio Pau­ lino contra quondam Krishna paganum qui eam duxit anno 1921 et post annum deseruit Haec S. Congregatio, omnibus mature perpensis, af­ firmative ad dubium praedictum respondendum censuit interpellato tamen priore viro iuxta dispositiones can. 1121 Cod. iuris canonici. Interim... Card. Van Rossum, Praef. F. MarchettiSelvaggiani, Secr. • Ordinario Trkomaliensl, Pro!. N. 2457/26: cx Archivo SC de Prop. Fide Adn. A. ABATE. Lo sctoglisnento d«! vincolo conjugale, Roma 1965. p. 59-64; G SANTINI in PrM 21 (1932) 172M77·. ••En tenor litterarum Batticaloa 16 Iunii 192S JU.me ct Rcv.mc Domine: Sequentem casum S. C. dc Propaganda Fide solvendum humillime propono: Catharina, nunc 25 annes nata, ante 10 circiter annos, a paganismo ad protcstanlismum conversa, ab anglicano ministello baptismum recepit Anno 1921. matrimonium cum Krishna pagano contraxit (valide quidem cum post novum Codicem impedimentum disparitatis cultus non af­ ficiat matrimonia inter haereticos et infideles). Krishna paganus, post unum annum, uxore repudiata. Indiam petiit nec reversus est Catharina derelicta his tribus annis, cum Petro pro­ testante, viduo, vitam conjugalem ducit et ex eo duos pueros peperit. Nunc vero, ambo Catharina et Petrus, haereslm relidentes, catholicam fidem amplecti et in ea matrimo­ nium religiose contrahere cupiunt. Petitur num Catharina licite possit in casu uti privi­ legio Paulino relate ad Krishna, secundum eorum aucto­ rum opinionem qui privilegium illud ad haereticum qui veram fidem amplectitur, extendi posse contendunt? Si negative respondeatur, petitur ut matrimonium le­ gitimum Catherinae cum Krishna, directe a Summo Pon­ tifice in favorem fidei dissolvatur et dispensatio a vinculo matrimoniali Catharinae concedatur. Interim Amplitudinis Suae addictissimum servum me humiliter profiteor Gaston Robichcz S. !.. Epis. Trincomaliensem et Adm. Ap. Gallen. 714 1926 IUL 19.-SC SACK., INDULTUM. PART.· media nocte pro insirvienTIBUS APUD TABERNAS ET HOSPITIA PUBLICA Facultas celebrandi missam Preces - Beatissime Pater. Cardinalis Episcopus Wratislaviensls humiliter exponit quod sequitur: In maximis urbibus dioecesis Wratislaviensis erectae sunt nonnullae piae uniones virorum feminarumque in tabernis et hospitiis inservientium, ut vitae religiosae illorum melius provideatur. Per raro intra annum istis 838 π. "15-717 COMMISSIO INTERPRES - SECRETARIA STATUS - SC STUDIORUM 1926 IUL 25 - SEP 8 occasio praebetur Missae Sacrificio assistendi, et Dei verbum audiendi, cum quotidie, etiam dominicis et festis diebus a matutino usque ad mediam noctem qua taber­ nae iuxta legem civilem clauduntur, hospitibus inser­ vire coguntur; et ita permulti a vita religiosa alienan­ tur. Quare ut consulatur bono animarum horum homi­ num. Cardinalis Episcopus Wratislaviensis humiliter pe­ tit facultatem permittendi sacerdotibus qui opus diri­ gendi talem unionem valde difficile sed meritorium cu­ rant, ut S. Sacrificium Missae media nocte hac occasio­ ne celebrent; ita illi homines in virtute et vita Christia­ na confirmabuntur, et in labore difficili consolabuntur. Rescii. - Ex Audientia SSfhi diei 19 Julii 1926. Ssmus Dnus Noster Pius Papa XI. audita relatione infrascripti Eri)( Cardinalis Praefecti S. C. de Sacramen­ tis, attentis expositis, Eminentissimo Episcopo Wratislaviensi oratori, benigne tribuit gratiam iuxta petita ad quinquennium, si tamdiu expositae circumstantiae per­ severaverint. omni adhibita diligentia ne incommoda vel scandala proveniant, servatis in reliquis de iure servandis. Contrariis quibuscumque minime obstanti­ bus.—M. Card. Lega. • OrdiMrio Wralidaviemi: AKKR 105 (1926) 580. 715 1R26 IUL 25.-COM. INTP. RESP. AAS 18 (1926) 393-334 716 1926 AUG 6.-SECK. STATUS, LIT. CIRC. PART.· Revocatur < • ME 39 (1927) 193. Ada. AKKR 107 (1927) 263. 717 1926 SEP 8.-SC STUD.. EPIST. AAS 18 (1926) 453455 Ad I j circa modcm IU.me ac R.me Domine. - Haec Secretaria Status, lit­ teris die 1* Decembris anno 1918 ÎLE 133) datis, sin­ gulos orbis catholici Ordinarios monebat ut quaelibet res, quae ad Sacram Congregationem S. Officii defem solet — cum plerumque de factis agatur quae ab abis non sine scandalo resciri possint — non directe ad S Officii Tribunal sed ad Erhum Cardinalem a Secretu Status deferretur. Idque eo dumtaxat consilio praecepit ut carum gra­ vissimarum rerum notitia a publicis cursoribus vel ab iis quorum censurae epistolae, illis diebus, sublideban­ tur nullo modo acquireretur. Cum autem in praesens amplius non vigeat illa rerum condicio, litterae huius Secretariae. quae talem praescriptionem induxerant, vim omnem amiserunt. Quapropter directe ad prae­ dictam S. Officii Congregationem deferri debent ea omnia de quibus idem ipsum Tribunal proprio ac nativo iure decernit Haec Tibi referens, opportunam nactus occasionem sensus existimationis meae erga te maxime profiteor meque confirmo Amplitudini Tuae Addictissimum P. Card. Gasparri. 1 - Dr suKsrntmoxr. ix choro. 2- Dr mutatîo.ye sgpiriohum RmciosORVM. 3 - Dr non paonssioxt 4 - Dr paroxœs rtugiosis. 5 - Dt lArpEairxTiaus iurîsdichoxtm L - De substitutione in choro D. An ad substitutionem in choro in casibus particu­ laribus, de quibus in can. 419 § 1. requiratur venia S. Sedis vel saltem licentia Ordinarii aut Capituli. R. Negative. > diei 1 dec. 1918 MITTENDI LITTERAS AD S. OFFICIUM RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA Emi Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ nones authentice interpretandos, propositis in plenario coetu quae sequuntur dubiis, responderi mandarunt ut infra ad singula : monitum RMOS ORDINARIOS, DE CATECHETICA DISCIPLINA IX SACRIS SEMTNARUS IMPENSE EXCOLENDA Ulme ac Rme Domine, Ad regnum lesu Christi. Servatoris nostri, in terris instaurandum, nulla res plus confert, ex ipso divino instituto, quam eximia sacerdotalis ordinis sanctitas et doctrina. · Causae profecto graves, et omnium aetatum II. - De mutatione Superiorum religiosorum communes, decora virtutum multa et magna in sacerdo­ D. An praescriptum canonis 505 comprehendat etiam tibus postulant: ve run tam en nostra haec aetas plura Societates, de quibus canones 673-681 agunt, earumque quoque et maiora admodum flagitat » (Leo ΧΙΠ. Enc. domus, quae non sint vere et proprie religiosae sed Etsi nos. 15 feb. 18S2) (Acta Leonis xin t 14 p. 133externae seu non pertinentes ad Societatem, in quibus 142; CICF n. 437]. nempe sodales pauci numero adhiberi solent, ex gr., in Cum autem idonei altaris ministri ct studiosi ani­ Seminariis, scholis, nosocomiis. marum curatores nequeant evadere nisi, qui, in sacris R. Affirmative ad normam responsi diei 3 iunii 1918. Seminariorum septis adolescentes, ad omnem virtutis et scientiae decorem rite instituantur. Sancta Sedes Apo­ ΠΙ. - De fidei professione stolica sapientissimas edidit leges de huiusmodi insti­ tutis, quorum cum statu ipsa Ecclesiae fortuna conjun­ D. An Superiores in Societatibus clericaHbus sine gitur maxime. votis, de quibus agunt canones 673-681, fidei professio­ nem ad normam canonis 1406 ? 1 n. 9 emittere tenean­ Nos quidem omnia, quae de hac re statuta sunt, ab tur. omnibus, quorum interest, religiose servari confidimus: sed unum est maximi momenti et ponderis, quod uni­ R. Affirmative. versos sacrorum Antistites diligenter attendere percupimus, idque spectat ad rationem seu methodum IV. - De paroeciis religiosis Christianae doctrinae tradendae. D. An vi canonum 631 § 3; 535 5 3 n. 2; 533 § 1 nn. Codicis iuris canonici canone 1365 § 3 praescribitur 3, 4. loci Ordinarius ius habeat exigendi rationes de ut in cursu theologico, qui saltem integro quadriennio administratione fundorum legatorumque paroeciae reli­ debet contineri, < habeantur etiam lectiones de Theolo­ giosae. de qua in canone 1425 § 2. gia pastorali, additis practicis exercitationibus praeser­ R. Affirmative, firmis praescriptis canonum tim de ratione tradendi pueris aliisque catechismum >. 294 630 I 4; 1550./ Quam congruenter quamque necessario haec prae­ cipiantur, facile intelliget quisquis animadvertat offi­ V. - De impedientibus iurisdictionem ecclesiasticam cium docendi Christianam plebem, quo tenentur sacer­ D. Utrum ad Incurrendam excommunicationem, de dotes omnes, praesertim curiones, omnium officiorum qua In can. 2334 n. 2, sufficiat recursus ad laicalem po­ primum esse ct maximum: ex eius enim observatione testatem causa impediendi exercitium iurisdictionis ec­ aut neglectu salus vel ruina animarum magna ex parte clesiasticae. an requiratur praeterea ut recursus suum pendet. Apertum notumque est gravissimum Benedicti sortiatur effectum. XIV, sapientissimi Pontificis, effatum: · Illud affirma­ R. Negative ad primam partem, affirmative ad se­ mus magnam eorum partem, qui aeternis suppliciis cundam, firmo tamen praescripto canonis 2235. damnantur, eam calamitatem perpetuo subire ob igno­ rantiam mysteriorum fidei, quae scire et credere ne­ Romae, die 25 iulii 1926 —P. Card. Gasparri. Praeses, cessario debent, ut inter electos cooptentur » (Init loseph Bruno, Secr. XXVI, 18)./ Adn. I. JAN55EN5 in NrT 53 (1926) 787-789; Ph. MAROTO Hinc, ex iuris canonici praescripto, debet parochus, ln CpR 7 (1926) 435-442: REGATILLO n. 191.313,723,872; 1P 6 ut gravissimum impleat officium suum de catechelict (1926) 131-135; ME 28 (1926) 301-304; PrM 15 (1926) populi christiani institutione, pueros ad sacramenta 170-173. 839 840 SACRA POENITENTIARIA - SACRA CONGR. CONCILII 192« OCT 22-25 Poenitentiae. Confirmationis et Eucharistiae rite susci­ pienda praeparare, eosque, postquam primum Sancta de altari libaverint, uberius ac perfectius excolere, item fidelibus adultis catechismum, sermone ad eorum cap­ tum accommodato, explicare (can. 1329-32). Huiusmodi autem officio ceteros presbyteros, atque etiam clericos, teneri, constat ex sequenti: « Presbyteri aliique clerici, nullo legitimo impedimento detenti, pro­ prio parocho in hoc sanctissimo opere adiutores sunto, etiam sub poenis ab Ordinario infligendis » (can. 1333 j 2). At. cum rudium praesertim et imperitorum insti­ tutio de rebus altissimis, sermone ad eorum captum ac­ commodato. res sit perdifficilis aeque ac pernecessaria, ideo ad tantum opus diuturna ac prorsus diligens adhi­ benda est praeparatio. Haec fieri debet in sacris Semi­ nariis: ad hoc enim sunt ipsa constituta. Ut autem mu­ nus docendi Christianum populum rite et fructuose quis obeat, non sufficit praeparatio doctrinalis, quae in ve­ ritatum tradendarum cognitione versatur quaeque fit per studium sacrae theologiae, praesertim dogmaticae, sed requiritur etiam illa quae dicitur didascalica, ad modum pertinens quo veritates tradi debent, eaque fit tum per congrua praecepta tum per practicas exercita­ tiones. Ad rem Summus Pontifex Pius X in memorabili En­ cyclical Acerbo nimis (ASS 37 (1904-05) 613-625] (15 apr. 1905): c Facilius longe est reperire oratorem, qui co­ piose dicat ac splendide, quam catechistam, qui prae­ ceptionem habeat ex omni parte laudabilem. Quamcumque igitur facilitatem cogitandi et loquendi quis a natura sit nactus, hoc probe teneat, numquam se de Christiana doctrina ad pueros vel ad populum cum ani­ mi fructu esse dicturum, nisi multa commentatione pa­ ratum atque expeditum. Falluntur sane qui plebis im­ peritia ac tarditate fisi, hac in re negligentius agere se posse autumant. E contrario, quo quis rudiores nactus sit auditores, eo maiore studio ac diligentia utatur opor­ tet ut sublimissimas veritates, adeo a vulgari intelligenha remotas, ad obtusiorem imperitorum aciem ac­ commodet, quibus aeque ac sapientibus, ad aeternam beatitudinem adipiscendam sunt necessariae ». Quae cum ita sint, Amplitudinem tuam enixe roga­ mus ut hoc iuris canonici praeceptum vehementer ur­ geas operamque des ut in Seminario tuo impense exco­ latur disciplina catechetica; quam ob rem magister theologiae pastoralis praelectiones de ratione doctrinae Christianae tradendae frequentes habeat, et clerici ipsi ad tantum opus sese practice exerceant, sive in Semi­ nario, sive in ecclesiis, prout prudentia suaserit Haec sunt, Amplissime Praesul, quae ad te, sicut et ad ceteros sacrorum Antistites, habuimus hac de re seri­ es bere. Placet litteram nostram absol/vere verbis, quibus Summus Pontifex Leo XIII Episcopos Peruviae simili in casu hortabatur: « Haec si praestabitis et clerus Corebit honore suo, et Ecclesiae laus manebit, quae semper optimorum studiorum fautrix et altrix est ha­ bita vereque habenda est Vobis praeterea idonei ho­ mines praesto erunt, qui, vocati in partem ministerii vestri, magno vobis erudiendis populis pietatique foven­ dae usui futuri sint et adiumento ». (Breve Inter gra­ zes, 1 maii 1894) [Acta Leonis xni L 14 p. 133-141; CICF n. 583]. Interim Deum, benignum bonorum omnium largito­ rem, humiliter adprccamur ut te cunctosque fideles, pastorali sollicitudini tuae concreditos, uberrimis cae­ lestis gratiae auxiliis munerari dignetur. Romae, ex Secretaria S. Congregationis Seminariis et Studiorum Universitatibus praepositae, die 8 Septem­ bris an. 1926—Amplitudini tuae addictissimus in Domi­ no Caietanus Card. Bisleti. Praef. lacobus Sinibaldi, Episc. Tiberien., Secr. Adn. J. J. in NrT 54 (1927) 15 (1927) 233. 70-71; IP 6 (1926) 137; PrM 718 1926 OCT 22.-SACRA POEN., INDULT. PART. * Facultas impertiendi benedictionem papalem in fine CONTIONUM AD POPULUM Preces - Beatissime Pater, Adulphus Cardinalis Ber­ tram, Episcopus Dioecesis Wratislaviensis, ad Solium 841 n. 718-719 Sanctitatis Vestrae inclinatus, humiliter petit facultatem pro Sacerdotibus sive saecularibus sive regularibus suae dioecesis impertiendi in fine Concionum, quas ipsi ad Quoslibet fideles habebunt, Benedictionem nomine ejusem Sanctitatis Vestrae, cum adnexa plenaria Indul­ gentia. Et Deus etc. Rescr. - Die 22 Octobris 1926. Sacra Poenitentiaria Apostolica potestatem facit Sacerdotibus, de quibus in precibus, impertiendi cum Crucifixo ct unico Crucis signo, intra fines dioecesis Wratislaviensis. in postrema eorum Concione sacrarum Missionum et spiritualium Exercitiorum, papalem Benedictionem cum adnexa ple­ naria Indulgentia, ab omnibus christifidelibus confessis ac sacra Synaxl refectis lucranda, qui postremae eidem Concioni adfuerint et quatuor saltem alias ex praece­ dentibus audierint, ac insuper ad mentem Summi Pon­ tificis pie oraverint; facta praeterea potestate christi­ fidelibus, qui Concionibus praedictorum Sacerdotum eo tempore interfuerint, singulis vicibus Indulgentiam par­ tialem CC. dierum acquirendi Praesenti ad quinquen­ nium valituro. Contrariis quibuscumque non obstanti­ bus.—Fr. A. Card. FrÜhwirth, Major Poenitentiarius, N. N., Substitutus. • Ordinario Wratislavicnsh AKKR 107 (1927) 252. 719 1926 OCT 25.-SC CONCILII, LIT. CIRC. PART.· Circa institutionem religiosam in scholis publicis Roma, 25 ottobre 1926 R.mo Monsignore. - Dalle relazioni dei Delegati Re­ gionali circa l’insegnamento religioso impartito nelle scuole primarie dello Stato durante 1’anno scolastico 1925-26, appansce che in questo terzo anno di esperimento in generale è stata assidua la diligenza degli insegnanti, e quindi consolante il profitto degli alunni. E' necessario perd che in materia di tanta importanza si moltiplichino le cure affinchè l’insegnamento venga di fatto impartito in tutte le scuole nelle quali è prescritto, sia dato con esattezza di dottrina. e sia esteso anche ai corsi dove l’istruzione religiosa è semplicemente facoltativa. A tale scopo questa Sacra Congregazione crede op­ portuno di richiamare l’attenzione dei Rmi Ordinari sulla nécessita che siano fedelmente osservate le norme date da questa S. Congregazione, ed in modo particolare sui due punti seguenti, intorno ai quali non si è avuta una pratica nè costante, nè précisa. A) Vigilanza sulVinsegnamento. - Non in tutte le diocesi, nè in tutte le scuole delle diverse diocesi ha avuto luogo la ispezione, e si è notato qualche ritardo nella nomina delle persone incaricate di accompagnare llspettore o Direttore didattico nell’ispezione dell’insegnamento religioso. Qualora nell’anno passato non avesse avuto luogo la ispezione, i Rmi Ordinari insistano, ed in caso di un lungo ed ingiustiiicato ritardo, si rivolgeranno a questa stessa S. Congregazione. Intanto, a parziale deroga di quanto si raccomandava nella Circolare di questa Sacra Congregazione del 20 febbraio 1925, è bene che, corne già si è fatto in alcuni luoghi. si nominino altri Delegati accompagnatori, forniti perô delle doti necessarie, in modo che ne esista uno in ogm localité ove sono scuole. o almeno nelle vicinanze. Sarà cosi più facile al Sacerdote dele­ gato tenersi a disposizione del R. Ispettore scolastico, o del Direttore didattico allorchè si recheranno a visi­ tare le scuole. Per le ispezione si raccomanda di tenere present! le norme indicate nell’Allegato η. 1 che si unisce. B) Insegnamento religioso nelle scuole mcdie. Difficoltà talvolta anche gravi, si sono incontrate nell’insegnamento della religione nelle scuole medie: e le principali sono state: la scarsità di Clero; la non obbligatorietà dell’insegnamento ; l’orario postscolastico. La zelo indefesso dei Rmi Ordinari che ha superato in tanti luoghi questi ostacoli, ottenendo risultati ottimi e consolanti, ci dà certezza che in questo anno scolasti­ co l’insegnamento religioso sarà impartito in tutte le 842 n. 720-722 SACRA CONGR. RELIGIOSORUM - S. POENÏTENTIARIA - PIUS XI scuole medie, e sarà frequentato con assiduité e proGtto dagli alunni stessi. Per agevolare Topera degli insegnanti, aderendo al desiderio di parecchi Rnii Ordinari, si è preparato un programma d’insegnamento religioso per le scuole me­ die, dei quale si unisce copia (Allegato n. 2). Awertenza. — I Rmi Ordinari delle Diocesi delHtalia Centrale, a norma della Circolare 2260/3 dei 3 aprile 1924, dovranno mandare a questa S. Congregazione, en­ tre i primi mesi dei prossimo anno 1927, la relazione circa l’insegnamento religioso impartito nelle parrocchie delle loro dioecesi nelTultimo triennio 1924-26.—Delia S. V. R-ma Affmo come Fratello Donato Card. Sbarrettl Giulio, Vesc. tit di Lampsaco. Segretario. 1926 NOV 9-12 < dum actus. Sacerdotibus suae ditionis facultates, de « quibus in can. 349 § 1. n. 1, Codicis iuris canonici? >. i 2. Eaedem facultates competuntne etiam Vicario « Generali? ». Et eadem Sacra Poenïtentiaria, re mature perpensa respondendum censuit; Ad utrumque Negative. Datum Romae, in Sacra Poenitentlarla. die 10 novembris 1926.—S. Luzio. S. P. Regens. I. B. Menghini, Substit. Adn. A. G. In CM 16 (1927) 139-140; ME 39 (1927) 7, NrT 54 (1927) 152-153; PrM 15 (1927) 234. • MtarRs Itali».· ME 38 (1926) 329-330. 722 720 1926 NOV. 12.-PIUS XI, MP. AAS 18 1926) 478-4T9 De MUSEO MISSIONAU ETHNOLOGICO CONSTITUENDO 1926 NOV 9.-SC REL.» RESP. AAS 18 (1926) 490-491 PIUS PP. XI Quoniam tam praeclara fidei atque apostolici studii ClRCA AUCTORITATEM ORDINARII PERMITTENDI TRANSITUM documenta, ad Vaticanas aedes superiore anno in om­ M0NIAUCM AB UNO AD ALIUD MONASTERIUM EIUSDEM ORDINIS nium conspectu exposita, non modo hominibus quam plurimis admirationem moverunt, sed etiam Sacrarum Sacrae Congregationi Religiosorum Sodalium nego­ Missionum alumnis discendarum rerum copiam fruc­ tiis praepositae sequentia dubia, pro opportuna solutio­ tuose suppeditarunt, idcirco opportunum duximus ea­ ne, sublecta iuere: dem diligentissime asservari, ne exacto Missionalis, ut I. Utrum moniales monasteriorum, in quibus vota aiunt. Expositionis tempore, distraherentur ac dissipa­ dumtaxat simplicia emittuntur iuxta can. 468. 7® Codirentur. Quapropter in Nostris ad Lateranum Aedibus <91 cis iuris canonici et decretum Sacrae/ Congregationis maximam eorum documentorum partem matura delibe­ de Religiosis sub die 23 iunii 1923.1 e proprio ad aliud ratione colligi iussimus, ita quidem, ut duobus quae iam huiusmodi monasterium sui iuris et eiusdem Ordinis exstant rerum Christianarum profanarumque museis ter­ transire queant sola Ordinarii vel Ordinariorum aucto­ tium accedat. Museum nempe» Missionale Ethnologi­ ritate. cum. ubi et res maioris ponderis, quae iam in Vaticana Π. Utrum eaedem moniales ab Ordinario vel Ordi­ Expositione propositae ad spectandum sunt, ordinatae nariis e proprio ad aliud monasterium, uti supra, de permaneant, et aliae id genus collocentur, quibus, ut ipsarum ct utriusque Communitatis consensu, transferri vehementer cupimus, data opportunitate, Museum ip­ queant saltem ad tempus, ita ut in novo monasterio, sum in posterum ornandum instruendumque curabimus. dum ibidem commorantur, luribus gaudere et officiis Quo autem dignior Museo novensili in Lateranensibus fungi valeant ut moniales de familia. Aedibus appararetur sedes, constituimus ut quod inibi erat paroeciarum Urbis tabularium, in illam Porticum Porro Sacra Congregatio, in Congressu diei 26 iunii Basilicae Vaticanae continentem, quae a Carolo Magr.o 1926, re mature perpensa, respondendum censuit prout nuncupatur, transferretur atque in eadem, ad recenrespondet : tiorem tabulariorum ordinandorum rationem aptioremAd I. Negative et servetur can. 632 Codicis luris ca­ que rerum tuitionem apprime accomodata. disponeretur. nonici. Itaque restauratis ornatisque Lateranensis tabularii lo­ Ad Π. Negative sine praevia Apostolica Sedis licen­ cis, Motu proprio decernimus, ut eadem loca in poste­ tia. rum Missions li Musco Ethnologico assignentur huiusque Facta autem de praemissis relatione Ssmo Dno sedes propria fiant. Quod ad trium Museorum conser­ Nostro Pio, Div. Prov. Papae XI. in audientia habita vationem spectat, ob locorum longinquitatem peculiaab Emo Card. Praefecto huius Sacrae Congregationis, resque, quae inde oriuntur, necessitates, visum est Nobis die 9 nov. 1926. Sanctitas Sua resolutionem eiusdem opportunum, ut, quamvis Musea ipsa auctoritati et ad­ Sacrae Congregationis approbavit et confirmavit ac pu­ ministration!. quibus regun/tur Pontificia Musea, subi- 0 blici iuris fieri mandavit ciantur. tamen curae demandentur cuiusdam proprii virorum Consilii, e quo erunt: Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die. mense et anno ut supra.—C. Card. I. Antistes a secretis pro tempore Sacrae Congre­ Laurenti, Praef. Vincentius La Puma. Secr. gationis Propagandae Fidei, qui eidem Consilio praesi­ debit ; » Acte ApostoUcce Sedis. XI (1919), p. 240 [LE 525], II. Moderator pro tempore Pontificiorum Museorum et Pinacothecarum; Ada. Ph. MAROTO in CpR 3 (1927) 12-13; ME 39 (1927) 5; Ν-Τ 54 (1927) 151-152; PrM 15 (1927) 230. III. Vir qui ad scientiarum normam Museum Missionale Ethnologicum moderatur; IV. Administrator Muscorum Lateranensium, qui se­ cretarii munere fungetur, cuiusque erit ea omnia, quae 721 a Consilio statuta et a Pontifice Summo approbata fue­ rint, ad effectum deducere; V. Quando autem ad suffragia ferenda erit deve­ 1926 NOV 10.-S. POEN. RESP. AAS 18 (1926) 590 niendum. si paria suffragia fuerint, ea pars praevaleat, e qua Praeses erit DUBIA Hisce statutis rebus, equidem ex toto animo omina­ Circa potestatem episcoporum quasdam facultates mur ut, quemadmodum, Anni Sancti decursu, MissionaCOMMUNICANDI lium rerum Exhibitio eo spectavit ut in conspectu om­ clarissima apostolatus civilisque cultus opera pro­ Ad Sacram Poenitentiariam Apostolicam sequentia nium poneret, ita per Muscum Missionale Ethnologicum. quod dubia, pro opportuna solutione, delata sunt: nobilissimum huiusmodi consilium perpetuo persequeSacra Poenïtentiaria Apostolica. diei 18 iulii 1919 [LE tur, labores eorum omnium illustrentur, qui, ad expe­ 1971 declaravit, non licere Episcopis communicare Pre­ ditiones sacras tam alacri studio incumbentes» Dei glo­ sbyteris suae ditionis habitualitcr potestatem benedi­ riam eiusdemque regnum in terris amplificare conten­ cendi Rosaria, etc., dc qua in can. 349 I 1, n. 1, Codicis dunt. iuris canonici, cum Indulgentiarum applicatione; nunc Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xn mensis quaeritur : novembres, anno mdccccxxvi. Pontificatus Nostri quin­ < 1. Llcetne Episcopis communicare, saltem per moto.—Pius Pp. xi. M3 S44 1926 NOV 24 - DEC 4 SACRA CONGR. RITUUM - CONVENTIONES CUM GALLIA 723 1926 NOV 24.-SC RITUUM, DECR. AAS 19 (1927) 26 URBIS et ORBIS ADDITIONES ET VARIATIONES IN FESTO S. 10.ANNIS A CRUCE CONFESSORIS ET ECCLESIAE DOCTORIS Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa Undecimus, referente infrascripto Domino Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto suprascriptas additiones et va­ riationes in Officio et Missa apponendas, de Sancto loanne a Cruce, Confessore et Ecclesiae Doctore nec non elogium in Martyrologio Romano, ab eadem Sacra Congregatione revisa et disposita approbavit. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 24 No­ vembris 1926.—-A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. A in. Vick additione * ©t variationes in AAS 19 (1927) 25. 724 1926 NOV 24.-SC RIT. DECR. AAS 19 (1927) 30-31 n. 723-726 c) le clergé recevra le Représentant de la France à l’entrée de l’église, lui offrira l’eau bénite et le con­ duira à sa place;/ io d) au cours de la cérémonie, le clergé l’encensera avant les assistants ; e) la Messe achevée, le clergé l'accompagnera jusqu’à la sortie. III. Ce privilège serait suspendu si le Gouvernement local y faisait opposition. Le Saint-Siège se réserve de le suspendre également au cas où le Gouvernement français viendrait à ne pas maintenir son Ambassade auprès du Saint-Siège. Si le Représentant de la France n’était pas de reli­ gion catholique, il lui appartiendrait de désigner parmi ses collaborateurs une personne dûment qualifiée et de la déléguer pour le représenter à la cérémonie reli­ gieuse et y recevoir les honneurs ci-dessus prévus. Π en serait de même si le Saint-Siège et le Gouvernement de la République étaient d’accord pour constater que le Représentant de la France, quoique originairement de confession catholique, professait ouvertement des sentiments incompatibles avec la religion catholique. Fait à Paris en double exemplaire le 4 Décembre 1926.—Luigi Maglione. Archevêque de Césarée, Nonce Apostolique. A. Briand. Adn. NrT 54 (1927) 305. URBIS et ORBIS Circa officium, missam et elogium s. petri canis n Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. referen­ te infrascripto Domino Cardinali Sacrae Rituum Con­ gregationi Praefecto, Officium et Missam propriam, nec 31 non elogium in Martyrologio Romano inserendum/ Sancti Petri Canisii, Confessoris et Ecclesiae Doctoris, a Sacra Rituum Congregatione revisum et emendatum prouti heic adnectitur, benigne approbare dignatus est: illudque in festo eiusdem Sancti Doctoris ab universali Ecclesia adhibendum concessit: servatis rubricis. Con­ trariis non obstantibus quibuscumque. Die 24 Novem­ bris 1926,—A. Card. Vico. E. Portuen., et S. Rufinae, S. Λ. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. 726 1926 DEC 4.-CONV. CUM GALLIA. AAS 19 (1927) 10-12 ACCORD ENTRE LE SAINT-SIEGE ET LA FRANCE Relativement aux honneurs liturgiques dans les pays ou les capitulations sont abrogées ou non appliquées Bien que l’abolition des Capitulations dans le terri­ toire de la Turquie ait été sanctionnée par l’article 28 du traité de Lausanne, que la non application actuelle desdites Capitulations soit prévue par l’article 5 du mandat sur la Syrie, l’article 8 du mandat sur la Pa­ Ada. Vid© textum officii, missae ct ©logii in AAS 19 (1927) lestine et l’article 9 du traité entre la Grande-Bretagne 25-30. et l’Iraq, et qu’il en puisse résulter dans le premier cas l’abolition et, dans le second, la non application actuelle du protectorat/ français et, par conséquent, des hon- n 725 neurs liturgiques rendus de ce chef aux agents diplo­ matiques et consulaires de la France. Néanmoins le Saint-Siège, en reconnaissance des ser­ 1926 DEC 4.-CONV. CUM GALLIA. AAS 19 (1927) 9-10 vices rendus depuis des siècles aux individus ct com­ munautés catholiques de toutes nationalités dans les ACCORD ENTRE LE SAINT-SIEGE ET LA FRANCE Echelles du Levant par les agents diplomatiques et con­ sulaires de France, concède au Gouvernement de la ΚΠΑΤΠΈΜΕΝΤ AUX HONNEURS LITURGIQUES DANS LES PAYS République française le privilège d’obtenir pour les OU S’EXERCE LE PROTECTORAT RELIGIEUX FRANÇAIS agents diplomatiques et consulaires français les hon­ neurs liturgiques ci-dessous spécifiés. Le Saint-Siège ayant le souci d’unifier les honneurs liturgiques à rendre au cours des cérémonies du culte I. Les jours qui seront spécifiés dans l’article sui­ catholique aux Représentants de la France en recon­ vant: naissance du protectorat religieux français dans les a) le Représentant de la France sera invité à la pays d’Orient où ce protectorat religieux existe en Messe solennelle; vertu des traités internationaux, capitulations, com­ b) une place d’honneur lui sera réservée en dehors mandements, us et coutumes, et en face du choeur ou presbytère. Toutefois dans les le Saint-Siège et le Gouvernement de la République églises ou chapelles où le banc consulaire français fai­ française sont tombés d’accord sur les dispositions sui­ sait partie du mobilier fixe et inamovible de l’édifice vantes: lors de la signature du présent Accord, le Représentant I. Dans les pays d’Orient où le protectorat religieux de la France en conservera l’usage, même si ce banc est de la France existe actuellement en vertu des traités situé à l’intérieur du choeur ou du presbytère; internationaux, capitulations, commandements, us et c) le clergé recevra le Représentant de la France coutumes ct dans les endroits ou églises où il existe, à l’entrée de l’église, lui offrira l’eau bénite et le con­ les honneurs à rendre au Représentant de la France duira à sa place; seront rendus à celui-ci les jours de Noël, de Pâques et d) au cours de la cérémonie, le clergé l’encensera de la Pentecôte. avant les assistants; II. Les honneurs prévus à l’article premier seront e) la Messe achevée, le clergé l’accompagnera les suivants: jusqu’à la sortie. a) le Représentant de la France sera invité à la Π. Les honneurs à rendre au Représentant de h Messe solennelle ; France conformément à l’article premier seront, dans b) une place d’honneur lui sera réservée en dehors les territoires qui font actuellement partie de la Tur­ et en face du choeur ou presbytère ; toutefois, dans les quie. rendus les jours de Noël, de Pâques et de la églises ou chapelles où le banc consulaire français fal­ Pentecôte. Dans les territoires de la Syrie et du Liban, lait partie du mobilier fixe et inamovible de l’édifice ces honneurs seront rendus aux dates traditionnelles et Ion de la signature du présent Accord, le Représentant suivant les usages dûment établis. de la France en conservera l’usage, même si ce banc est Ce privilège serait suspendu sl le Gouvernement situé à l’intérieur du choeur ou presbytère; 845 646 SUPREMA S. CONGR. SANCTI OFFICII ET RITUUM η. 727-728 local y faisait opposition. Le Saint-Siège se réserve de 12 le suspendre égale/ment au cas où le Gouvernement français viendrait à ne pas maintenir son Ambassade auprès du Saint-Siège. Si le Représentant de h France n’était pas de re­ ligion catholique, il lui appartiendrait de désigner par­ mi ses collaborateurs une personne dûment qualiïiée et de la déléguer pour le représenter à la cérémonie religieuse ct y recevoir les honneurs ci-dessus prévus. Il en serait de même si le Saint-Siège et le Gouverne­ ment de la République étalent d’accord pour constater que le Représentant de la France, quoique originaire­ ment de confession catholique, professait ouvertement des sentiments incompatibles avec b religion catho­ lique. 1IL Le Saint-Siège ne s’oppose pas aux usages lo­ caux qui réservent au Représentant de la France des honneurs spéciaux mais conformes aux usages locaux de b liturgie catholique, y compris, lorsque lesdits Re­ présentants entrent en charge, le chant du Te Deum dans les églises ou chapelles sur lesquelles h France a des droits de propriété ou de patronage, ou qui sont annexées à des établissements français. Il en est dc même en ce qui concerne les églises ou chapelles des Rits orientaux où ces honneurs par suite d’une coutu­ me séculaire, leur sont traditionnellement rendus en reconnaissance particulière des bons offices de la France. IV. Il est entendu que dans les territoires de Syrie ct Liban confiés au mandat dc la France, b Messe paroissiale comportera, les dimanches ct jours de fêtes religieuses ct nationales, sauf dans les églises ou cha­ pelles affectées au service particulier d’une colonie étrangère, le chant du Domine, salvam fac Rempubli­ cam A l’exclusion d’autres chants incompatibles avec l’autorité ct b forme constitutionnelle de b Puissance mandataire et avec le statut organique des territoires sous mandat. Fait à Paris en double exempbire, le 4 Décembre 1926.—Luigi Maglione, Archevêque de Césarée. Nonce Apostolique. A. Briand. Ada. NrT M <1D27> 305 727 1926 DEC 29.-SC S. OFF. DECR. AAS 18 (19261 529-530 D V4NANTUR QUAEDAM OPERA CAROLI MAURRAS ET EPHEMERI­ DES « L’ACTION FRANÇAISE » Die 29 Ianuarii 1914 et die 29 Decembris 1926 192« DEC 25 runt dubium haud adesse posse. libros a Consultoribus designatos esse revera pessimos et mereri censuram. « vel magis quia a juvenibus vix arceri possint huiusmodi libri, quorum auctor in rebus politicis ct in re litteraria ipsis tamquam summus commendetur et tamquam caput eorum a quibus salus patriae exspectanda slL Emi Pa­ tres in sententiam convenerunt enumeratos libroa ex parte S. Congregationis proscribi, publicationem autem/ Decreti sapientiae Summi Pontificis relinqui. Quod aatem spectat ad ephemerides L’Action Française, Revue bimensuelle Emi Patres idem statuendum esse consue­ runt de istis nc de operibus D. Maurras ». III. Dic autem 29 Ianuarii, nnno 1914: « P. Secretanus in Audientia SSnM de omnibus retulit quae h novissima Congregatione acta sunt. Summus Pontifex statim loqui coepit de L’Action Française et dc opcribai D. Maurras, narrans a multis Se accepisse libellos qui­ bus postulent ne haec opera a S. Congregatione pro­ hiberi sinat: haec tamen opera esse prohibita ct ex nunc prout in S. Congregatione proscripta fuerunt pro talibus habenda esse. Sibi tamen servato iure indicandi momentum quo Decretum publicandum erit; quod si nova occasio ita agendi offerretur. Decretum quo illae ephemerides atque libri prohibeantur, tamquam bode emanatum promulgabitur ». IV. Die 14 Aprilis, anno 1915: < Summus Pontifex (Benedictus XV f. r.] P. Secretarium de libris Carob Maurras ct de ephemeridibus L'Action Française inter­ rogavit. P. Secretarius Sanctitati Suae per ordinem om­ nia narravit quae in hac causa a S. Congregatione gesta sunt et quomodo Eius praedecessor Pius Pp. X s. m. proscriptionem, ab Emi Patribus pronunciatam, ratam habuerit atque adprobaverit. ast publicationem Decreti ia aliud tempus magis propitium distulerit Quibus au­ ditis Sanctitas Sua declaravit hoc tempus nondum Ve­ nise, cum. bello adhuc perdurante, passiones politicae aequum iudicium de tali actu Sanctae Sedis haud ad­ mittant ». Quibus omnibus a me inf raseripto, Adscssore S. Of­ ficii. SSiho D. N. diligenter relatis. Sanctitas Sua hm opportunum duxit hoc Decretum Pii Pp. X publicari et promulgari, atque ut publici iuris reapse fieret decrevit sub die quidem praescripto ab eodem Decessore Suo L r. Pio X. Attentis autem quae, his praesertim diebus, a diario eiusdem inscriptionis, L’Action Française, nominatis vero a Carolo Maurras et a Leone Daudet, edita ac per­ vulgata sunt, quaeque contra Sedem Apostolicam ipsumque Romanum Pontificem scripta esse nemo sen­ satus non videt, SSmus D. N. damnationem a Decessor * Suv datam confirmavit atque extendit ad praedictum diarium L'Action Française prout in praesens editur, ita quidem ut tamquam proscriptum atque damnatum habeatur atque in Indicem librorum prohibitorum in­ seratur. absque praeiudicio ulteriorum inquisitionum et damnationum in libros utriusque auctoris. Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 29 Decem­ bris 1926 —Dc mandato Sanctissimi, N. Canali, Adwisor. Cum nonnulli postulaverint ut dc mente atque con­ silio huius Apostolicae Sedis ac praesertim f. r. Pii Pp. X quoad opera ct scripta Caroli Maurras necnon ephe­ merides inscriptas L’Action Française, diligentius inqui­ reretur. Sanctissimus D. N. Pius Pp. XI iussit infrascripto Adsessorl S. Officii ut Acta itemque Tabutaria Adn. PIUS XI. Ephi. 5 Sep. 192G »d C»rd P. P. Andriw « AAS 18 (1926) 332 386: PIUS XI. Alice. In Coniht. die 20 Sacrae Indicis Congregationis — quae S. Officio, ut Dec 1925 In AAS 13 (1926) 517-520 PIUS XI. Chiroçnpbc· t* omnes norunt, coniuncta atque incorporata fuit — ac­ 5 Ι·π 1927 * 4 Cerd. P. P. Andrieu in AA5 19 (1927) S-8; PIUS curate investigarem, atque deinceps Sibi referrem. XI. Alice. In ComlfT. diei 20 lun 1927 in ΑΛ5 19 (1927) 235· Qua peracta investigatione, haec quae sequuntur 239; J. JANSSENS in NrT 54 (1927) 147-150; J. JANSSENS comperta sunt; nempe: J. LEVIE m NrT 54 (1927) 221-236: L. de WITTE in CM 2i (1935) 428 435. NrT 53 (1926) 704-705. 1. In Congregatione praeparatoria habita feria V. die 15 Ianuarii, anno 1914: c Omnes Consultores in senten­ tiam convenerunt quatuor opera Caroli Maurras: Le Chemin de Paradis, Anthinéa, Les Amants de Venise et 728 Trois idées politiques, esse vere pessima et ideo prohi­ bitionem mereri, quibus accensendum esse dixerunt opus inscriptum L’Aocnir de l’intelligence. 1926 DEC 29.-SC RITUUM, INDULT. PART.· < Plures Consultores his accensen etiam voluerunt libros inscriptos La politique religieuse et Si le coup de Facultas datur imponendi cineres die dominica prdu force est possible ». QUADRAGES IMAE IL In Congregatione generali habita feria II, die 26 Ianuarii, anno 1914 : Emus Cardinalis Praefectus dixit Preces - Beatissime Pater. Christianus Schreiber. Ipsum cum Summo Pontifice dc hoc negotio egisse ct Episcopus Dioecesis Misncnsis in Germania, humillime Summum Pontificem, ratione habita tot petitionum voce petit a Sanctitate Vestra Indultum, quo sibi benignis­ et scripto Sibi etiam a summis viris factarum, revera sime concedatur facultas parochis aliisque sacerdotibus aliquantulum ancipitcm haesisse, tandem vero statuisse Dioecesis suae elargiendi licentiam cineres in die Ci­ ut de hoc negotio in S. Congregatione plena libertate nerum ad normas Missalls Romani benedictos etiam ia ageretur. Sibi reservata potestate circa publicationem Dominica I Quadragesimae fidelibus imponendi. Decreti. Maior pars fidelium Dioecesis Misncnsis in ipsa d:e < In medias trgo res devenientes Emi Patres dixe­ Cinerum SS. Missae sacrificio adstare non ootest, sive W7 843 PIUS XI - SECRETARIA STATUS 1927 IAN 1-10 ob magnam distantiam ab Ecclesiis, cum plurimi habi­ tent inter acatholicos valde dispersi, sive ob quotidianos labores, qui iis infra hebdomadam SS. Missae adstare non permittunt. Si vero concedatur facultas etiam in Dominica I Quadragesimae imponendi, hoc tam salu­ tari remedio plures fideles non carebunt. Rescr. - Sacra Rituum Congregatio, utendo faculta­ tibus sibi specialiter a SS. Dom. Nostro Pio Papa XI tributis, attentis expositis peculiaribus adiunctis ab 1927 ΙΛΝ l.-PIUS XI, NORMAE. AAS 18 (1926) 509 MONITUM Normae statuuntur pro officialibus s. sedis circa tem PUS VACANDI LABORI ET USUFRUENDI FERIIS Ut necessitatibus Officialium Sanctae Sedis ob an­ nonae caritatem in dies ingravescentibus, pro viribus, consuleretur, itemque ut SS. Congregationes vel Tribu­ nalia vel Officia, maxima qua fieri potest sollicitudine ac festinatione, res cuique proprias expedire queant, Ssmo Domino Nostro Pio Pp. XI opportunum visum est novas decernere normas tempusque statuere quo operi ac labori vacandum erit Quapropter a proximis calen­ dis Januariis quae memoravimus S. Sedis Officia ab bora nona ad decimam tertiam cum dimidio patebunt; eorumque Officiales per id temporis spatium suo quis­ que munere fungentur. Dies vero feriati hi qui sequuntur erunt: Singuli dies festi de praecepto; Anniversarius dies coronationis Summi Pontificis, itemque obitus Decessoris; Stati dies Consistoriis habendis sive publicis sive semipublicis ; Feria quarta Cinerum ; Postremi dies tres maioris Heb­ domadae et feria secunda et tertia Paschalis; Pervigi­ lium Deiparae in caelum receptae; Secundus dies men­ sis Novembris, quo die fit Commemoratio fidelium de­ functorum; Pervigilium Nativitatis Domini et conse­ quentes duo dies; Ultimus anni dies. 730 1927 IAN 10.-SECR. STATUS, NORMAE. PART STATUTA GENERALIA ACTIONIS CATHOLICAE PRO DIOECESIBUS ITALIAE Staiuto-Regolamento per le Giunte Diocesane della Azione Cattolica Art. 1. — E’ costituita in ogni diocesi d'Italia la Giunta Diocesana delTAzione Cattolica. Essa è 1’organo locale dclla Giunta Centrale delTAzione Cattolica Italiana; e come tale è il centro direttivo e coordinatore della Azione Cattolica generale nella diocesi, alia diretta dipendenza delTEccjno Ordinario. Funzioni. Art. 2. — La Giunta Diocesana ha per uffido: a) di sollecitarc dai rispettivi centri superiori la rostituzionc delle organizzazioni diocesane corrispondenti alie organizzazioni nazionali che compongono la Ghinta Centrale, nonchè di quelle altre istituzioni ed opere che si ritengono convenienti ai fini delTAzione Cattolica ; b) di coordinare Topera pratica, impedendo 11 sovrapporsi di iniziative e il loro contrasto, tutelandone Episcopo Misnensi, benigne annuit pro gratia iuxta pre­ ces. ad proximum quinquennium, dummodo die Cine­ rum fiat functio liturgica cum benedictione et imposi­ tione Cinerum. Servatis de celero Rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 29 Decembris 1926.—A. Card. Vico, E. Portuen., Praef. Angelus Mariani, S. R. C. Secr. * Ordinario Mhnenri: AKKR 107 (1927) SCHREIBER ln AKKR 107 (1927) 258. 257-258. Adn. Ch sempre Tautonomia e la dipendenza dai rispettivi or­ gani centrali; c) di disciplinare 1’opera comune in ordine a quei problem!, che toccano i cattolici appartenenti a più or­ ganizzazioni (decoro dei culto, manifestazioni religiose pubbliche, difesa della famiglia e dclla scuola cristiana, propagazione della fede, difessa della pubblica moralité, osservanza dei precetto festivo, lotta contro la bestemmia e il turpiloquio, ecc.); d) di studiare i problem! che rigua rdano l'attività collettiva dei cattolici o che ne implicano la responsa­ bilité e di esaminare le norme a cui essi debbono attenersi ; e) di curare in genere che le deliberazioni della Giunta Centrale siano attuate nelle diocesi in modo armonico e secondo lo spirito, con cui Torgano centrale ha inteso venissero interpretate; f) di promuovere la costituzione dei Consigli Parrocchiali e di assisterli nel loro funzionamento. (Art. 18 dello Statuto generale delTAzione Cattolica Italians). Costituzione. Art. 3. — La Giunta Diocesana è costituita: 1° dal Consiglio di Presidenza; 2° dall’Assemblea Diocesana. (Art 19 dello Statuto gen. A. C. I.). Art. 4. — Il Consiglio di Presidenza è composto: a) di un Présidente nominato daUOrdinario Dio­ cesano; b) dei President! Diocesani pro tempore delle or­ ganizzazioni che compongono la Giunta Centrale e precisamcnte: dai President! del Centro Diocesano Uomini Cattolici, del Consiglio Diocesano della Gioventù Cattolica Italiana del Circolo Universitario Maschile, nonchè della Présidente delTUfficio Diocesano delTUnione Femminile e delle tre sue Vice-presidenti. che sono rispettivamente President! delle Donne Cattoliche. dclla Gioventù Femminile e del Circolo Universitario Fem­ minile; c) da due a cinque membri eletti dalla Assemblca Art. 5. — Quando le organizzazioni diocesane. di cui alTarticolo procedente, comma b), non sono rette da una Presidenza formata a termine di Statuto, ma da una Commissione prowisoria o promotrice oppure da un semplice Delegato o Incaricato, entra di diritto a far parte della Giunta 11 Présidente della suddetta Com­ missione o il Delegato. Art. 6. — Nella prima adunanza dopo la sua costitu­ zione il Consiglio di Presidenza nomina nel suo seno uno o due Vice-presidenti e un Tesoriere. Puô nomi­ nare anche fuori del suo seno due revisori (Art 21. Art. 7. — Nella sua opera di studio e di csecuzione il Consiglio di Presidenza è assistito da un Ufficio di Segretaria. Il Segretario pud essere nominato anche fuori dei Consiglieri di Giunta; nel qual caso assiste alie sedute del Consiglio con voto consultivo. 'Dagli articoli 19 e 20 dolio Statuto gen. delTA. C. ΙΛ il 730 STATUTA GENERALIA ACTIONIS CATHOLICAE IN ITALIA Art 8. — Il Consiglio di Presidenza. per l’esercizio di alcune forme di attività specifiche, puô costituire dei Segretariati. La Giunta Centrale puô ordinare la costituzione di determinati Segrctariati Diocesani come organi locali del Segretariati Centrait (Dall’art. 19, comma b), dello Statuto gen. dell’A. C. I.). Art 9. — Tutti l membri componenti la Giunta Dio­ cesana e i suoi Segrctariati. come pure tutti coloro che in seno alia Giunta e ai suoi Secretariat! occupano qualche carica, dcvono esscrc iscritti a qualche associazione di Azione Cattolica. Rinnovazione delle cariche. Art. 10. — Il Consiglio di Presidenza della Giunta Diocesana dura in carica circa due anni, allo scadere dei quai! lutte le cariche, siano di nomina deUOrdlnario, siano elettive, vengono rinnovate. I membri scaduti sono rieleggibilt (Art 21, comma ο), dello Statuto generale dell’A. C. I.). Art, 11. — La rinnovazione delle cariche deve farsi nel più breve tempo possibile. Perciô 11 Consiglio di Presidenza, prima del 31 dicembre dell’anno dl scadenza. prowederà alla ricostituzione dell’Assemblea Dio­ cesana. L’Assemblea Diocesana ricostituita dovrà quindi essere convocata per la nomina dei membri elettivi del Consiglio di Presidenza della Giunta Diocesana, di cui all’art 4 (Dall’art. 25. comma a), dello Statuto dell’A. C. I.). Art 12. — Il Consiglio di Presidenza. nei limiti segnati dal suddetto art 4, determina il numero preciso dei membri da eleggersi dall’Assemblea Diocesana. Tale numero dovrà essere sempre inferiore a quello dei membri di diritto. Art 13, — Della rinnovazione del Consiglio di Pre­ sidenza della Giunta Diocesana sarà subito data notizia alia Giunta Centrale, specificando le singole cariche. e significando per ogni membro il titolo della sua appartenenza alia Giunta medesima. Allo stesso modo si darà notizia della ricostituzione dei Segretariati. Art 14. — Quando durante il biennio, venga a man­ care per qualsiasi ragione. qualche membro elettivo. si deve prowedere alia sua sostituzione nella prossima adunanza della Assemblea Diocesana. Assistente Ecclesiastico. Art 15. — In occasione della costituzione della Giunta Diocesana l’Ordinario ne no­ mina 1’Assistente Ecclesiastico. Esso scade con lo scadere della Giunta Diocesana. L’Assistente vigila perché l’attività della Giunta si svolga secondo le direttive della Autorità Ecclesiastica ; interviene alie adunanze della Giunta e partecipa allé riunioni generali e speciali da essa convocate: ha fa­ coltà di sospendere le deliberazioni. qualora le rawisasse in contraste con le direttive superiori. (Art. 23, comma a) e c), dello Statute gen. dell’A. C. L). Art. 16. — L’Assistente Ecclesiastico della Giunta Diocesana puô convocare periodicamente gli Assistenti Ecclesiastici delle organ izzazioni cattoliche diocesane in essa rappresentate, per lo studio e la soluzione dei pro­ blem! comuni che si presentassero nelTesercIzio della loro attività nonchè per 1’opportuno coordinamento della loro propria azione, e per sottoporre aU’Ordinario Diocesano il loro parere collegiale sulla proposta di nomina degli Assistenti Ecclesiastici nelle singole Associa­ tion! Cattoliche della Dioeesi. (Art. 23. comma b) dello Statuto gen. dell’A. C. I.). Funzionomento. Art. 17. — Il Consiglio di Presidenza della Giunta Diocesana è organo deliberativo con tutte le facoltà sia ordinarie che straordinarie occorrenti per il normale svolgimento deU’Azione Cattolica generale della Dioeesi. Le sue deliberazioni sono esecutive, e contro di esse è solo ammesso il ricorso alla Giunta centrale dell *Azio ­ ne Cattolica Italiana (art. 22. comma a) e b), dello Sta­ tuto gen. dell’A. C. I.). Art. 18. — Il Consiglio di Presidenza si riunisce ordinariamente una volta al mese. su convocazione del Présidente; in via straordinaria si riunisce tutte le volte che il Présidente lo ritenga opportuno, o quando un terzo dei suoi membri gliene faccia richiesta scritta. 851 1927 IAN 1· Le riunioni sono presiedute dal Présidente e in sua assenza dal Vicepresidentc o dal Consigliere anziano. Il Consiglio determina in ogni riunionc la data della convocazione ordinaria succesiva. Il Présidente deter­ mina di volta in volta la data delle convocazioni stnordinarie. Art 19. — Il Consiglio di Presidenza è riunito validamente con la presenza di due terzi dei suoi membri: esso discute sugli argomenti posti alTordine del giomo e delibera a maggioranza relativa. Ogni membro ha diritto di fare iscrivere all’ordine del giorno della riunione prossima le proposte che ri· tenesse opportune, purchè ne faccia richiesta scritta e ne comunichi il testo precedentementc alla data stabi­ lita per la convocazione. Di ogni riunione è steso verbale, che, approvato nelli riunione succesiva. sarà sottoscritto. In segno di autenticità, dal Présidente e dal Segretario. Art 20. — La partecipazione dei membri di diritto aile riunioni è personale; e perciô. in caso de assenza. essi non possono farsi rappresentare dal Vice-Présidente o da altro membro di Presidenza. In caso di congedo temporaneo, regolarmente concesso, interverrà, in k>ro vece. la persona designata a reggere temporaneamenle l’organizzazione, ma solo per la durata del congedo. Art 21. — Prima di ogni riunione del Consiglio, Il Présidente, ΓAssistente Ecclesiastico e il Segretario si aduneranno per la Compilazione dell’ordine del giorno da svolgersi nella riunione medesima. Questo sarà poi dal Segretario comunicato a tutti i Consiglieri, inte­ rne col biglietto d’invito. Quando all’ordine del giorno sono argomenti che interessano organizzazioni e opere cattoliche affini (Pon­ tificie Opere Missionarie, Congressi Eucaristici. Univer­ sité Cattolica) alla riunione dovranno invitarsi i rapprésentant! d! queste, perché partecipino alla trattazione di detti argomenti. Art 22. — Il Présidente, senza il voto del Consiglio, non ha facoltà di prendere deliberazioni. se non in casi d’urgenza. sentito il parere delTAssistente Ecclesiastico. Di tali deliberazioni perd deve riferire nella prima adu­ nanza del Consiglio. Egli ha il dovere di curare che ogni deliberazione di Giunta sia esattamente esc gui ta servendosi all’uopo delITJfficio di Segretaria e dei Segretariati Diocesani. Art 23. — In ogni riunione del Consiglio il Prési­ dente dà comunicazione delle notizie ed istruzioni pervenute da parte della Giunta centrale. Le istruzioni che richiedono particolari deliberazioni saranno poste, precedentemente. tra gli oggetti dell’ordine del giorno. Dopo le comunicazioni del Présidente, della Giunta, i President! delle Organizzazioni Diocesane faranno una breve relazione sull’attivita dell’ultima adunanza. Art 24. — Il Consiglio di Presidenza è tenute a dare relazione periodica del suo operato all’Assemblea Dio­ cesana. Alla fine di ogni anno stenderà una relazione morale e finanziaria, la quale. previo il parere dell’Assemblea Diocesana. sarà comunicata aU’Ordinario e alla Giunta Centrale. (Art. 22, comma d), dello Statute gen. dell’A C. I.). I Segretariati. Art. 25. — I Segretariati, di eu! all’art 8 hanno le seguenti funzioni: a) una funzione di studio, che esplicano prendendo in esame I problemi locali che interessano la propria attività, e preparando le soluzioni relative, da sotto­ porre all’approvazione del Consiglio di Presidenza della Giunta; b) una fuiizione esecutiva, in quanto devono provvedere che siano attuate in dioeesi, nel migllor modo possibile, le deliberazioni e le ordinanze dei corrispettivi Segretariati Centrali, di cui sono organi locali, e devono curare l’esecuzione di tutte le deliberazioni della Giunta Diocesana che si riferiscono al loro programma specifico. Consecuentemente i Segretariati non hanno facoltà di deliberare in via assoluta. Le loro deliberazioni divengono esecutivc soltanto dopo che il Consiglio di Pre­ sidenza le abbia approvate. In caso d’urgenza l’approvazione puô essere data dal Présidente. 852 ittî IAN 10 STATUTA GENERALIA ACTIONIS CATHOLICAE IN ITALIA Art. 26. — I Segretariati sono formati: a) da una Commissione di cui fanno parte i dele­ gati delle Organizzazioni Diocesnne rappresentate In Giunta. nominati dai rispettivi centri direttivi dioce­ sani: b) da un Segretario-Direttore, nominato dal Con­ siglio di Presidenza dolia Giunta. Esso è responsabile delTandamento dei Segretariato di fronte alia Giunta medesima. Della Commissione possono far parte anche altri membri che porlino al Segretariato un efficace contri­ buto di competenza o d’azione. Questi sono nominati dal Consiglio di Presidenza della Giunta. Tanto il Segretario-Direttore, quanto i membri della Commissione, scadono con lo scadere dolia Giunta. e sono rleleggibili. Art. 27. — Quando, per qualsiasi ragione. non fosse possibile costituire il Segretariato nei modi stabiliti dall’ articolo procedente, il Consiglio di Presidenza no­ mina un Delegato, affidandogli i compiti che sono proprl dei Segretariato. Tanto il Segretario-Direttore quanto il Delegato pos­ sono esser scelti al di fuori dei membri del Consiglio di Presidenza della Giunta Diocesana. Nel qual caso intervengono alie riunioni con voto consultivo. Art. 28. — La Commissione è convocata dal Segre­ tario-Direttore, d’accordo col Présidente della Giunta, una volta al mese, in via ordinaria. Le riunioni sono presiedute dal Présidente della Giunta o da un altro Consigliere da lui delegato. Art 29. — Il Segretario-Direttore nella riunione mensile della Commissione comunica le istruzioni ricevute dal Segretario Centrale, e in genere tutte le notizie che possono interessare l’attività del Segretariato. Nella riunione medesima vengono studiate e approvate le eventual! proposte da sottoporre aU’approvazione del Consiglio di Presidenza della Giunta. Di ogni riunione si redige regolare verbale. da conservarsi fra gli atti della Giunta Diocesana. in volumi distinti. Art 30. — Gli atti ufficiali e la corrispondenza in partenza dei Segretariati sono firmati dal Présidente della Giunta, e controfirmati dal Segretario-Direttore. La corrispondenza in arrivo dovrà essere indirizzata alia Presidenza della Giunta Diocesana con la sottoindicazione del Segretariato spec’fico. Il Segretario della Giunta prowederà alla distribuzione ai singoli Segre­ tariati. Art 31. — I Segrctariati non hanno bilanci propri. Al loro finanziamento prowede la Giunta Diocesana. Questa, nel suo bilancio preventivo e consuntivo, di cui all’art. 51, terrà voci distinte per ogni Segretariato. Art 32. — La Giunta Diocesana potrà costituire spe­ ciali Commissioni temporanee per prowedere a qualche speciale attività di carattere transitorio. Ad esse saran­ no applicate, per quanto si riconoscano necessarie, le disposizioni riguardanti i Segretariati. Le Commissioni saranno sciolte quando venga a ces­ sare la loro ragion d’essere, come potranno. invece, es­ sere trasformatc in Segretariati permanenti quante vol­ te si riconosca la permanenza degli scopi per i quail furono costituite. Assemblea Diocesana. Art. 33. — L’Assemblea Dioce­ sana è costituita: a) dai Consiglieri della Presidenza: b) da tre membri nominati dall’Ordinario Dioce­ sano; c) da due a quattro delegati dei M. R. Parroci della Dioeesi, designati dall’Ordinario Diocesano: d) dal Segretario diocesano; e) dai dirigenti dei Segretariati Diocesani; f) da altri delegati delle organizzazioni cattoliche diocesane rappresentate nel Consiglio di Presidenza, delignati in numero da due a quattro da ciascun Consiglo Diocesano; perô tanto il Circolo locale della Federazione Univcrsitaria Cattolica Italiana. quanto quello delle Università Cattoliche I ta lia ne, possono designare ciascuno un solo delegato ; g) dai President! dei Consigli Parrochiali regolarmente costituiti o dai President! dei Consigli di zo­ na, considerati dall’art. 50. 853 n. 730 Aile adunanze delle Assemblée Diocesane saranno invitati anche i rappresentanti delle organizzazioni ed opere affini, di cui all’art. 21. (Articolo dello Statuto gen dell’A. C. I.). Art. 34, — L’Assemblea Diocesana dura in carica due anni, e scade col Consiglio di Presidenza della Giunta. Questo deve ricostituirla nel termine fissato dall’art. 11. (Art 25 comma a) e b) dello Statuto gene­ rale dell’A. C. L). Art. 35. — L’Assemblea Diocesana è convocata per cura del Consiglio di Presidenza alme no una volta ogni semestre: a) per essere informata sullo svolgimento dell’attività cattolica diocesana; b) per esprimere il suo parere su di esso e in particolare sulla relazione morale e finanziaria, di cui nell’ari. 24; c) per presentare al Consiglio di Presidenza le proposte ritenute utili al progresso deU’Azione Cattolica Diocesana; d) per nominare, all’inizio della sua opera, o per sostituire in caso di loro vacanza, i membri elettivi del Consiglio di Presidenza, di cui all’art 4. (Art 25, com­ ma c), dello Statuto gen. dell’A. C. L). Art. 36. — Le riunioni dell’Assemblea Diocesana sono presiedute dal Présidente o da un Vice Présidente della Giunta Diocesana. Farà da Segretario il Segretario del Consiglio di Presidenza. Vi assiste l’Assistente Ecclesias­ tico della Giunta Diocesana, con diritto di esercizio delle sue facoltà. Vi possono assistere anche gli As­ sistenti Ecclesiastici delle organizzazioni cattoliche dio­ cesane rappresentate nella Giunta. (Art 25, comma d), dello Statuto gen. della A. C, L). Rapporti con le organizzazioni. Art 37. — In confor­ mité a quanto è disposto nell’art 2, la Giunta Diocesana ha il compito di promuovere e coordinare tutte quelle attività che sono intese a raggiungere gli scopi generali deU’Azione Cattolica. Perciô le singole Organizzazioni Diocesane rappre­ sentate in Giunta devono presentare alla previa discussione della Giunta medesima tutte quelle proposte che riguardano ΓAzione Cattolica generale, o che, pure riferendosi a una organizzazione specifica, nella loro attuazione possono coinvolgere la responsabilité delΓAzione Cattolica generale. Inoltre esse devono attuare, ciascuna secondo le proprie possibilité, le iniziative di carattere generale deliberate dalla Giunta Diocesana. (Dagli articoli 37 e 38 dello Statuto gen. della A. C. I.). Art. 38. — Le Organizzazioni Diocesane svolgono indipendentemente dalla Giunta Diocesana, e sotto la direzione e responsabilità dei loro organi statutari. tutte le attività dirette al raggiungimento dei fini specifici segnati nei loro statuti, e specialmente dirette alla formazione, addestramento e applicazione degli associati all’esercizio dei doveri deU’Azione Cattolica. Sono perô tenute a dame periodicamente relazione aUa Giunta Diocesana, per vicendevole informazione e più facile coordinamento. (Dagli articoli 6 e 38 deUo Statuto gen. della A. C. I.). Art 39. — Le deliberazioni della Giunta Diocesana sono trasmesse, per la loro eseeuzione, ai centri direttivi delle Organizzazioni Diocesane: e, quando interessano anche le associazioni parrochiali, i medesimi centri di­ rettivi ne danno comunicazione aile associazioni dipendenti. (Dall’art 37 dello Statuto gen. deU’A. C. L). Art. 40. — La Giunta Diocesana non ha diritto di in­ tervenire neU’esercizio dell’nttività propria deUe singole Organizzazioni. Qualora la Giunta Diocesana ritenesse di dover muovere qualche osservazione ad alcuna deUe associazioni dipendenti. potrà esporla in forma conciliativa ai centri direttivi diocesani; e qualora tale intervento non riuscisse, presenterà esclusivamente alla Giunta Cen­ trale dell’A. C. I. le sue osservazioni concernenti Pat­ ti vità delle organizzazioni specializzate. La Giunta Cen­ trale ne riferirà tosto ai rispettivi centri direttivi nazionali. La Giunta centrale sola ha l’autorità di decidere In via arbitrale qualsiasi controversia che insorgesse tra organizzazioni dipendenti daU’Azione Cattolica Italiana. (Dall’art 39 dello Statuto gen. dell’A. C. I.). Art. 41. — Le manifestazioni cattoliche di carattere generale, che interessano e impegnano tutte le orga- 854 η. 731 SC CONCILII. CIRC.. ABUSUS IN SOL· MM NITATIBUS RELIGIOSIS nizzazioni di più parrocchie o dell’intera diocesi, sono indette dalla Giunta Diocesans, o almeno con la sua esplicita autorizzazione. Le manifestazioni che interessano e impegnano una sola Organizzazione, ma si estendono a tutta la diocesi (come feste, congressi, ecc.) devono esse re preventivamente comunicate alia Giunta Diocesana. (DaU’art 40 deDo Statuto gen dell’A. C. I.). Art 4L — Gli eventual! rapport! fra le Organizzazioni Cattoliche Diocesane e la Giunta Centrale awengono sempre per Π tramite della Giunta Diocesana delle rispettlve Presidenze Generali. Art 41 — Alla fine d’ogni anno ciascuna Organiz­ zazione présenta relazione della sua attivité alia Giunta Diocesana; e questa ne inserisce un sunto nella rela­ zione da inviarsi alla Giunta Centrale ai sensi dell'àrt 24. Art 44. — La Giunta Diocesana procurerà di mantenersi in rapport! di cordiale e mutua collaborazione con tutte quelle organizzazioni e istituzioni di carattere re­ ligioso, educativo. culturale, che, pur non essendo inquadrale nell’Azione Cattolica Italiana, realizzano perd alcuni scopi conformi al suo programma, e ne portano valido ausilio. Rapports coi Consipii Parrocchiali Art 45. — La Giunta Diocesana è rappresentata nelle parrocchie dai Consigli Parrocchiali ; i quali sotto la direzione del Revjni Parroci, ne esercitano la funzione direttiva e coordinatrice. Perclô h Giunta Diocesana. in conformité all’art 2 deve promuovere la costituzione dei Consigli in ogni parrocchia, e assisterli nel loro funzionamento. Art 46. — La Giunta Diocesana comunica le sue deliberazioni ai Consigli Parrocchiali, perché essi ne curino la esecuzione da parte delle associazioni par­ rocchiali in modo ordinato e consono aile esigenze ge­ nerali dell’Azione Cattolica in parrocchia. (Dali’art 37 dello Statuto gen. dell’A. C I.). Art. 47. —- I Consigli Parrocchiali danno comunicazione alia Giunta Diocesana, e al rispettivo Consiglio di Zona, di cui all’art 50, delle manifestazioni cattoliche esterne, di carattere generale, da loro indette. La Giun­ ta Diocesana e il Consiglio di Zona procureranno di esservi rappresentatt (DaU’art. 40 dello Statuto gen. dell’A. C. L). Art 48. — La Giunta Diocesana esigerà che i Con­ sign Parrocchiali le diano ogni semestre, o almeno alia fine d’ogni anno, relazione scritta deU’opera compiuta e delle iniziatiye in corso; interverrà localmente. me­ diante visite di suoi delegati, per vigilare, consigliare, incoraggiare la loro attivité ; promuoverà adunanze dei loro President!, e ogni altro mezzo che possa giovare all’efficace loro funzionamento. (Da gli arti coli 18 e 35 dello Statuto gen. dell’A. C. I.). Art. 49. — Nei centri a più parrocchie. escluso il capoluogo della diocesi, la Giunta Diocesana potrà acconsentire ia costituzione di « Consigli interparrocchiah » e < Direzioni cittadine dell’ Azione Cattolica ». Questi hanno con la Giunta Diocesana gli stessi rapport! che i Consigli Parrocchiali Per il loro funzionamento la Giunta Diocesana formulerà un apposito Regolamento, da sottoporre alTapprovazione della Giunta centrale. (DaU’art. 36 dello Sta­ tuto gen. dell’A. C. L). Art. 50. — Le Diocesi che hanno oltre cinquante parrocchie, e quelle che, pur contandone un numero triferiore, si trovino in part ico lar i difficulté di cornunicazioni interne, possono avere autorité dalla Giunta centrale di raggruppare i loro Consigli Parrocchiali in più zone e di costituire col President! dei Consigli Par­ rocchiali delle zone, e con particolari delegati delle organizzazioni cattoliche diocesane, speciali c Consigli di Zona », i quali abbiano l’ufficio di coordinare l’attivité generica delle Associazioni cattoliche delle zone st esse. In questo caso, i Consigli Parrocchiali sono rappresentati in seno all’Assembles Diocesana dai President! del Consiglio di Zona. La Giunta Centrale, che sola pub concedere l’auto­ rité di cui sopra. déterminera, insieme alia Giunta Dio­ cesana. le norme ed i modi pel funzionamiento dei Consigli di Zona. (DaU’art. 26 deUo Statuto generale dell’A. C L). Bilanci e /inanztomento. Art. 51. — Per gli effetti 855 1927 IAN 15 amministrativi la vita della Giunta Diocesana è suddivisa in esercizi finanziari. che vanno dal 1° gennaio al 31 dicembre di ogni anno. Non oltre II 31 dicembre di ciascun anno il Preii· dente d’accordo col Tesoriere. predispone fl bihndo preventive dell’esercizio, e lo présenta al Consiglio di Presidenza della Giunta per 1’esame e 1'approvazioae. Similmente, entro il 31 gennaio di ogni anno, il Pré­ sidente e il Tesoriere sono tenuti a predisporre e a presentare al Consiglio di Presidenza il bilancio consuntivo dell’esercizio precedente, per la sua approvazione. Art. 52. — Al finanziamento suo e dei suoi Segretariati la Giunta prowede con libere offerte e con alM mezzi concordati colla Autorité Ecclesiastica, inoltre essa puo, di mutuo accordo coi centri direttivi delle Organizzazioni Diocesane» e sentito il parere deU’Autorité Ecclesiastica, stabilire un contributo a suo favore in ragione delle tessere distribuite aile singole asso­ ciazioni. Varie. Art 53. — Gli eventual! rapport! deil’Azione Cattolica con le pubbliche Autorité Centrali sono tenuti dalla Giunta Centrale della A. C. I., la quale si varrà di tutte quelle segnalazioni e informazioni, che le Giunte Diocesane ritenessero di doverle comunicare. Nonnalmente l’intervento presso le dette Autorità Centrali non awerrà se non dopo che da parte delle Giunte Diocesane interessate siano state esperite le pratiche possibili presso le Autorité locali. Art. 54 — Ogni Giunta Diocesana, e i relativi Segretariati hanno l’obbligo di fare l’abbonamento, e di conservare nell'archivio, il « Bolletino Ufficiale dell’Azione Cattolica Italiana », che è il mezzo ordinario con cui la Giunta Centrale e i suoi Istituti e Segretariati com uni cano notizie e ordinanze alie dipendenii Giunte e Segretariati Diocesani. Art. 55. — Ogni Giunta Diocesana deve avere, per $è e pei suoi Segretariati, una sede fissa e unica, aperta in orari determinati, secondo le possibilité e le circostanze locali. La Giunte Centrale e i suoi Segretariati dirigono tutta la loro corrispondenza alia sede della Giunta Dio­ cesana, e im perso na Imente. Altrettanto devono fare le Giunte Diocesane nei riguardi della Giunta Centrale e dei suoi Segretariati Art. 56. — Il présente Statuto-Regolamento, compi­ lato in base aile norme sancite nello Statuto Generale dell’Azione Cattolica. è obbligatorio per tutte le Giunte Diocesane. Le eventual! eccezioni che. per circonstanze locali, si credessero di fare a qualche norma, devono essere preventivamente approvate dalla Giunta Cen­ trale. Ogni Giunta Diocesana ha facoltà di compilare sulla base intégrale del présenté Statuto-Regolamento, uno soeciale Regolamento per disciplinare in modo più particolareggiato la propria attivité e quella dei suoi Se­ gretariati. Taie Regolamento dovrà essere sottoposto alla Giunta Centrale per la sua approvazione. • Ordinariis ItalÎM. ME 40 (1928) 51-60. 731 1927 IAN 15.-SC CONCILII, LIT. CIRC. PART.· Circa nonnullos abusus tollendos in celehrationï SOLEùfNITATUM RELIGIOSARUM, PRAECIPUE IN ITALIA Illustrissimo e Rev.mo Monsignore. — Da varie parti dTtelia, e specialmente dal Mezzogiomo, con maggiore frequenza che non per il passato, vengono denunziati abusi infiltrantisi nelle maniiestazioni del culto pubblico, specie nei cosidetti festeggiamenti quail sogliono aver luogo in occasione delle solennité religiose. E’ stato riferito a questa Sacra Congregazione dei Concilio che non è infrequente il caso, che laici poco o punto praticanti, senza nessuna intesa con i parroci e con i rettori di chiese, e senza nessuna approvazione da parte dell’autorité diocesana, si costituiscono arbitrariamente in comitati o commissioni, e sotto il titoto di procuratori o mastri di festa, fanno collette senia darne il rendiconto, stabiliscono e trasferiscono senza 856 1927 IAN 21-25 SACRA CONGR RELIGIOSORUM - CONCILII - SACRAMENTORUM riguardo akuno al calendario ecclesiastico i giorni delle feste patronali, stipulano contratti per addobbl in chiesa. impongono orari ed itinerari per le processioni, in­ vitant) prcdicatorl. ecc.. senza affatto consultare nè i parroci nè 1 rettori di chiese. Avviene cosl che si perde di vista lo scopo precipuo delle feste, che deve essere eminentemente religioso, si sciupano somme ingenti, le quali potrebbero essere impiegate più utilmente per eventual! resUiurl di chiese, rifornimenti di sacra suppcllcttile, per sussidiare le varie opere di beneficenza esistenti nella parrocchia. Questa S. C. dei Concilio non puô non rendersl con­ to della gravité della cosa e perdo, volendo intervenire affinchè gli abusi denunziati non si allarghino e si perpetuino, invita i Rev.mi Ordinari: a) a richiamare 1’attenzione dei loro Clero e di tutti i buoni cristi an i suile precise disposizioni dei canoni 1247 I 2. 1293, 1294, 1295, 1341 e 1503 dei Codice di diritto canonico, che regolano siffatta materia; b) ad esortare il Clero a riprendere con la neces­ saria prudenza non solo la iniziativa, ma anche la direzione delle feste religiose, procurando di rivendicare la completa indipendenza da elementi incompetent! cello svolgimento delle funzioni religiose, nell’ambito del luogo sacro e delle processioni che si svolgono fuorl delle chiese ; c) a formulare essi stessi speciali regolamenti per disciplinare sia la costituzione e l’azione delle cosl dette commissioni di feste, sia il decoroso e devoto andamento delle processioni, abolendo tutti gli abusi tante volte lamentati, ed invigilare perché tali regolamenti nano osservati, Prego portanto la S. V. Revjna di voler prendere a cuore un argomento di tanta importanza e di rivolgervi tutta la Sua cura, riferendomi poi a fin d’anno, e precisamente entro il dicembre 1927, il risultato del1‘opera Sua. Intanto, con particolare ossequio mi professo della S. V. Revjna—D. Card. Sbarretti, Prefetto, Giulio, Vesc. tit di Lampsaco, Segretario.—15 gennaio 1927. m 732-734 Assistenti di detta Unione, scelti di comune accordo. di fomire alie religiose, nel modo che si crederé più op­ portuno, quelle notizie di orgamzzazione e tecniche che valgano ad illustrare meglio la situazione per ottenere più efficacemente la desiderata collaborazione. Sono certo che la S. V. troverà le migliori dispo­ sizioni da parte delle Superiore suddette, sempre cosl pronte ad aderire ai desideri del S. Padre. Con i miei ossequi me le professo Suo devfno.— C. Card. Laurenti, Prefetto —-Roma, 21 gennaio 1927. • Ad Assistentem Generalem Actionis Catholicae femininae in Ita­ lia: ME 39 (1927) 329-330. 733 1927 IAN 25.-SC CONCIUI, INDULT. PART.· Facultas adimplendi praeceptum paschale quovis anni TEMPORE OCCASIONE MISSIONUM ET CITIORUM SPIRITUALIUM Indulti summarium ita refert AKKR: Nach einer Mitteilung des hochwürdigen P. Provinzials der Gesellschaft Jesu hat die S. Congregatio Con­ cilii mit Reskript vom 25 Januar 1927 der Gesellschaft Jesu neuerdings und zwar ad quinquennium, das Privileg gewâhrt, « vi cuius Christifideles, qui sacras Mis­ siones vel spiritualia Exercitia, a sodalibus Societatis quocumque anni tempore tradita, frequentant, et tunc ad sacramenta Poenitentiae et Eucharistiae accedunt, adimplere hoc actu possunt, posito Ordinarii locorum consensu, praeceptum annuae confessionis et Commu­ nionis >. • Societati lesu: AKKR 107 (1927) 675. 734 • ME 39 (1927) 67-68. Adn. PrM 16 (1927) 95-96. 1927 IAN 25.-SC SACR., RESOLUTIO. PART. · 732 1927 IAN 21.-SC RELIGIOSORUM, CIR. PART.· Circa cooperationem inter religiosas feminas et ACTIONEM CATHOLICAM FEMININAM Hlrno e Revmo Signore. - Questa Sacra Congrega­ zione dei Religiosi, in armonia con le direttive date dal S. Padre, ebbe già ad esprimere con lettera dei 1° marzo 1924, diretta alla Présidente della Gioventù Femminüe Cattolica Italiana, quanto fosse necessario il coordinamento dei magnifico apostolato di educazione rvolto dalle Congregazioni Religiose di suore con attività volute e prescritte dal S. Padre alTAzione Cat­ tolica ILE 5771. Ora è noto con quanta rinnovata premura il S. Padre abbia continuato a manifestare in proposito il suo sentimento, anche con atti di eccezionale solennité ed im­ portanza, circa il compito ch'Egli assegna all’Azione Cattolica, dichiarandola a sè cara come la pupilla degli occhi suoi. come parte della vita cristiana ed elemento essenziale della educazione cattolica. Pertanto, affinchè l'ope ra di educazione che le Suore Religiose dei vari Istituti esplicano con tanto zelo e con Unto frutto nelle loro scuole e collegi, sia più facilmente coordinata al programma tracciato dal S. Padre per 1’Azione Cattolica. è necessario che le Superiore degli Istituti religiosi educativi conoscano questo pro­ gramma e il pratico funzionamento più esattamente e più completamente di quanto ordinariamente awiene. A tal fine Sua Santità. nell’udienza all'infraser itto Card. Prefetto della Sacra Congregazione dei Religiosi, aceordata il giorno 11 corrente mese, ha creduto op­ portuno che questa Sacra Congregazione rivolgesse alia S. V. Illma e Rrha. nella sua qualité di Assistente ge­ nerale dellTJ. F. C. I., la présente lettera da comunicarsi aile Superiore generali, provinciali e locali degli Istituti religiosi femminili di educazione. perché vogliano permettere agli Assistenti generali o ad altri 857 Circa celebrationem matrimonii viduarum militum ABSQUE SOLEMNITATIBUS IURIS CIVILIS In plenariis Comitiis S. Congregationis de Disciplina Sacramentorum, die 21 ianuarii curr. a. habitis, ut sa­ tisfieret reiteratis precibus plurium Revmorum Italiae Ordinariorum, quibus mitigatio postulabatur circa vi­ gentem disciplinam vetantem matrimonii celebratio­ nem viduis militum, pensionis beneficio auctis, nisi ri­ tum civilem simul ineant, quum earum plures, neglec­ tis solemnitatibus iuris, ne pensionem amittant, in tur­ pi concubinatu iamdiu insordescant ; rursum sapienti Emmorum ac Revmorum Patrum iudiclo proposita fuit quaestio: Romana et aliarum - Celebrationis matrimo­ nii absque ritu civili; et ad dubium: An et quomodo respondendum sit in casu. Emi ac Revmi Patres, re mature perpensa, respondendum censuerunt: Ad men­ tem. Et mens est: « Satagant Revfiii locorum Ordinarii ut viduae de quibus agitur, legi de pensionibus utpote aequae se submittant, ritumque civilem simul ac matrimonium ineant, uti iam Instructione huius S. Congregationis die 20 Iunii 1919 [LE 187] edita. Litterisque eiusaem S. Congregationis diei 10 Iunii 1922 [LE 424] diserte iniungebatur. Quod vero spectat ad graviores casus, normae in citata Instructione diei 20 Iunii 1919 tradi­ tae, praesertim sub NN “ 1-3, quae hisce casibus apte consulunt, quaeque benignam patiuntur interpretatio­ nem, congruenter observentur; et praestitis a contra­ hentibus cautionibus sub N° 4 statutis. Udem Revfiii Ordinarii, in casibus ibidem expressis atque in simi­ libus. sc gerant iuxta suam prudentiam et conscientiam prout magis in Domino expedire iudicaverint >. Quam responsionem Ss.mus D. N. Pius PP. XI. in Audientia diei 24 eiusdem mensis, audita relatione facta a R. P. D. Secretario eiusdem S. C. in omnibus ratam habere et adprobare dignatus est Datum Romae ex aedibus eiusdem Sacrae Congre­ gationis. die 25 Ianuarii a. 1927.—Michael Cardl Lega, Episcopus Tusculanus, Praef. D. Iorio, Secr. • Ordinariis Italiae: Codex matrimonialis p. 355-360. 858 η. 735-739 SACRA C. RITUUM - PIUS XI - SC CONCILII - RELIGIOSORUM 735 1927 IAN 26.-SC RITUUM, DECR. AAS 19 (1927) 109 DECRETUM PRAEFIXO! VOLUMINI VU. SEU APPENDICI II (AB ANNO 1912 num. 4285 usque ad annum 1926 num. 4404, cum suo INDICE GENERALI» OPERIS CUI TITULUS: « DECRETA AUTHENTICA CONGREGATIONIS SACRORUM RITUUM EX ACTIS EIUSDEM COLLECTA EIUSQUE AUCTORITATE PROMULGATA > URBIS ET ORBIS Decreta quae in hac secunda Appendice ad Collec­ tionem Decretorum Sacrae Rituum Congregationis con­ tinentur, prouti m eadem Appendice apponuntur, San­ ctissimus Dominus noster Pius Papa XI, referente infra­ scripto Cardinali Sacrorum Rituum Congregationi Praefecto. Apostolica Sua auctoritate approbavit, atque authentica declaravit. Contrariis non obstantibus qui­ buscumque. Die 26 Ianuarii anni 1927.—-A. Card. Vico, Ep. Por­ tuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. Ada- P B. în EL 41 (1927) 93-99. 736 1927 IAN 31 .-PIUS XI. LIT. AP. AAS 19 (1927) 247-248 Erectio intern uni iaturae r apost. in republica lithuana PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Regiones, quae, ab hoc orbis catholici centro dissitae, omni laude dignum erga Romanam Cathedram obsequium ostendant, de more Decessorum Nostrorum peculiaribus benevolen­ tiae Nostrae significationibus libenter cumulamus. Ad hoc autem eo magis movemur, quod certa Nobis spes effulget haec propensi animi Nostri testimonia arctio­ ribus inter populos et Sanctam Sedem vinculis obstrin­ gendis magis ac magis esse profutura. Quapropter etiam apud Rempublicam Lithuaniae, m qua usque nunc Apostolicus tantum Delegatus munere suo fungebatur, suppressa Delegatione ipsa, Intemuntiaturam Apostoli­ cam praesentium Litterarum tenore, auctoritate Nostra, erigimus et constituimus, eique omnia et singula defe­ rimus iura privilégia, honores, praerogativas, indulta, quae huiusmodi Legationum propria sunt Decernentes praesentes Litteras firmas, validas at­ que efficaces semper exstare ac permanere, suosque 243 plenos atque integros effectus sortiri vel/ obtinere, ipsique Internuntiaturae Lithuaniae. per Nos erectae, nunc ct in posterum perpetuo suffragari; sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his. a quovis, auc­ toritate qualibet scienter vel ignoranter attentari con­ tigerit Non obstantibus constitutionibus et ordinationibus Apostolicis ceteri-ique in contrarium facientibus quibus­ libet Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xxxi mensis Ianuarii. anno mdccccxxvh Pontificatus Nostri quinto.—P. Card. Gasparri. α Se­ cretis Status. 737 1927 IAN 31.-SC CONCILII, RESP. PART.· AdNOTATIO BAPTISMI COLLAIT EXTRA PROPRIAM PAROECIAM Sono stati presi in esame 1 quesiti rivolti a questa S. C. dal Vicano parroco della Cattedrale di Civ. Cas­ tellana i quali sono espressi nei seguentl termini: 1“ < Chl deve ostendere Vatto di battesimo nel caso che venga battezzato in Cattedrale un bambino di altra Parrocchia : 11 Vicario-Parroco della Cattedrale stessa, owero il Parroco di domicilio del battezzato * ’ a 859 1927 IAN 26 - FEB 3 2° < Se il primo, che valore ed estensione hanno le parole del Canone 778 « certiorem reddat? > Considerate bene le parole del citato canone scmbra évidente che esso suppone essore il parroco batlczzar> colui che deve stendere 1'atto. con 1’obbligo dl dare il parroco dei domicilio una semplice notizia dell'awe * nuto battesimo. Con sensi di sincera stima mi professo della S. V. dmo-GiULio, vesc. Ut. di Lampsaco, Segretario. F. Car. Pascucci, relatore,—Roma, li 31 gennaio 1927. • Ordinario Civitatis Castellan··: ME 40 (1928) 142-143. ME 40 (1928) 142 A4a. 738 1927 IAN 31.-SC RELIGIOSORUM, RESP. PART.· Circa computationem servitii mi litaris dî tempus PROFESSIONIS TEMPORARIAE Ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiarj. RïRe Pater: Haec Sacra Congregatio, mature per­ penso dubio Rev. P. Bernardi Cay e Congregatione St Pauli. Barnabitarum, qui petebat: < An vota tempo­ raria. quibus religiosi in natione Belgica, perdurare servitio militari, legati manent ex concessione huius S. Congregationis de Religiosis per indultum diei 20 lurii 1922 [LE 432], valeant etiam in ordine ad professionem solcrrmem. vel simplicem perpetuam ad nonnam car. 574 $ 1. dummodo habeatur saltem unius anni inter­ vallum inter reditum a militia et eamdem professiones solemn em vel simplicem; atque attentis omnibus ad rem facientibus, rescribendum censuit prout rescribit, t Affirmative Haec a me communicanda erant cum P. V. et quo­ rum interest significare velit eadem P. V., cui omnia fausta adprccor. ac permaneo addictissimus: Vecc U Puma. Secr,—Romae, die 31 Ianuarii 1927. • Procuratori Generali Conçr. S. Paul» (BamabilanHo) : tx bIto nar.u scripto Procuro· Generali» praedicta· Congr. Ada. J. 5EN3 in NrT 54 (1927) 299-303. 739 1927 FEB 3.-SC RELIGIOSORUM, INDÜLT. PART.· Nonnullae facultates tribuuntur religiosis ss. trinitatis itinera facientibus ordcgs Preces - Beatissime Pater, Fr. Augustinus a Virgine. Procurator Generalis Ordinis Excalceatorum SS."· Trtnitatis ad S. V. pedes humiliter provolutus implorat a S. V. benignam prorogationem ad aliud quinquen­ nium Rescripti a S. C. de Religiosis concessi die 24 No­ vembris 1925. quo Sacerdotibus Ordinis in Americas· mittendis vel iam missis, sequentes concedebantur fa­ cultates: 1.) Vescendi per iter tam in accessu quam in reditu ex Missione et in locis ubi necessitas ac salutis incom­ moda exegerint, carnibus, ovis et lacticiniis in die ieiunii ab Ecclesia et a propria Regula et Constitutio­ nibus praescripti, ita ut ob salutis incommoda etiam ab observantia ieiunii exemptus remaneant, omni tamen remoto scandalo et onerata conscientia super veritate et gravitate incommodi. ) Recitandi quindecim decades Rosarii B. ht V. si 2. quandoque itineris vel alia de causa absque gravi in­ commodo Divinum Officium recitare nequeant, one­ rata conscientia super veritate et gravitate incommodi 3. ) Celebrandi pariter Missam in mare etiam super Altari portatili cum assistentia tamen alterius sacer­ dotis, dummodo mare sit tranquillum et nullum adsit irreverentiae periculum. 4. ) Celebrandi pariter in terra super Altari porta­ tili. in locis tamen ubi Ecclesiae vel Oratoria publica sive privata non erunt ; et ubi erunt Oratoria privata absque preiudicio indultariorum. 5. ) Induendi se linea interiori tunica, femoralibus et calceamentis ad se tuendum ab aeris intemperie, s aliter transire vel permanere non potest. Et Deus etc. 860 1927 FEB 4-18 SACRA CONGR. SACRAMENTORUM - RELIGIOSORUM - RITUUM Rescr. - Vigore facultatum a SS.— Domino Nostro concessarum, Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis a Rev.— P. Pro­ curatore Generali, super praemissis rescribendum cen­ suit prout rescribit: ad 1.), Rev.— P. Ministro Generali benigne commisit ut petitam gratiam pro suo arbitrio et conscientia con­ cedat Iuxta preces servatis servandis. ad 1). item pro gratia, excepto itinere maritimo vel per viam ferream, ad 3.) et 4.). item pro gratia iuxta preces servatis servandis. Praesentibus valituris ad quinquennium. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, die 3 Februarii 1927.—C. Card. Lau­ renti. Praef. Vincentius La Puma, Secr. • Prof. N. 7057/27: AOST 2 (1924-30) 250-251. 740 1927 FEB 4.-SC SACR.. RESPONSUM- PART.· Circa facultatem sacerdotibus adoratoribus CONCESSAM ACCEDENDI AD SANCTAM COMMUNIONEM mUNIO EUCHARISTICO NON SERVATO Dubia - Procurator generalis Cong. Presbyterorum a SS. Sacramento, ad pedes S. V. provolutus, humillime exponit quod aliqua dubia exorta sunt circa interpretatonem Rescripti diei 29 Martii 1926 [LE 6951, quo fa­ cultas conceditur Sacerdotibus Adoratoribus, tempore infirmitatis, accedendi ad S. Communionem more laico­ rum. postquam sumpserint aliquam medicinam vel ali­ quid per modum potus. Quaeritur nempe de clausula: « praemonito Ordi­ nario loci eiusque obtenta venia ». I. An ipsa possit ita intelligi ut Ordinarius valeat semel pro semper ac modo generali, per actum in CommenUrio officiali Dioecesis publicatum, hanc veniam concedere sodalibus qui in conditionibus requisitis in­ venientur? II. An Ordinarius possit subdelegare, v. g. vicarios foraneos, vel superiores domorum religiosarum clericabum pro suis subditis in Associationem legitime adscriptls, ad concedendam in singulis casibus veniam. HL Quomodo possit provideri ut Sacerdotes Adora­ tores non priventur S. Communione per plures dies qui necessarii sunt pro recursu ad Ordinarium loci et pro accipienda eius responsione? Responsum - Sacra Congregatio de Sacramentis ad dubia proposita respondit : Ad. L— Negative. Ad II.— Affirmative, sed expedit ut Ordinarius hanc jubdelegatlonem non tribuat ultra annum. Ad HL— Provisum in Π. Datum Romae ex Aedibus Sacrae Congregationis de Disciplina Sacramentorum, die 4 februarii 1927.—M. Card. Lega. Ep. Tuscula.. Praef. • ME 39 (1927) 97-98. Adn. PrM 16 (1927) 171. 741 1927 FEB 18.-SC RELIGIOSORUM, CIRC. PART.· De promovendo cantu gregoriano apud religiosos ÎÏLmo e Rev.mo Signore, E’ nota a questa S. Congre­ gazione la lodevole premura con cui la S. V. IlLma e Bevjna quale Présidente dell’Associazione Ceciliana, d adopera a diffondere in Italia la conoscenza e la conveniente esecuzione dei canto gregoriano, sviluppar.done una più larga pratica. Non è qui il caso di rilevare la grande importanza che ciô ha per il maggiore decoro dei culto, e per la itessa formazione religiosa dell’anima dei nostro popolo. Basta ricordare gl'incitamenti. per riferirci ai più re­ centi. che hanno dato i Sommi Pontefici Pio X di s. m. e Pio XI gloriosamente regnante a favore di questo Kl n. 740-742 canto, che ha origini sl nobili, ed è come la voce della Chiesa per cantare le glorie di Dio ed elevare a Lui le anime dei fedeli. Questa S. Congregazione quindi assai di buon grado raccomanda agli Ordini ed agli Istituti tutti religiosi di assecondare i santi intendimenti delTAssociazione Ce­ cil lana per la diffusione e la pratica dei canto gre­ goriano. La loro cooperazione potrebbe in particolare «as­ sumerai in questi punti: 1) Migliorare le esecuzioni corali, uniformandole al Codice Vaticano. 2) Insegnare il canto Gregoriano negli Studentati, probandati e Novlziati. esigendone buona esecuzione e preferendolo al canto figurato. 3) Fare eseguire le modulazioni gregoriane nelle Messe cantate, nel Vesperi e nelle altre pratiche devote, nei numerosi Collegi, Scuole, Ricreatori tanto maschili che femminili tenuti da Istituti religiosi. Tuttociô è ben conforme al pensiero ed al desiderio del S. Padre, che ancora una volta si degnava esprimerlo a me sottoscritto Cardinale Prefetto della S. Con­ gregazione dei Religiosi, nelTudienza dei giorno 8 febbraio. Spero che tutti i superiori religiosi vorranno rispondere con impegno a questo invito e aggiungere questo merito ai tanti dei loro rispettivi Ordini ed Istituti. Profitto volentieri di tale incontro per confermarle i sensi della mia perfetta stima. mentre mi firmo della S. V. Rev.ma devjmo - C. Card. Laurenti. Prefetto. Vine. La Puma. Segret. • Ordinario Vicentlno aua PtmsMÎ Associationi» S. Caecilia·: PrM 16 (1927) 96-97. Adn. PrM 16 (1927). 98. 742 1927 FEB 18.-SC RIT., DECR. AAS 19 (1927) 155-156 CONI M BRICE N. Dubia circa festum sacratissimi cordis iesu IN LUSITANIA Hodiernus Ecclesiae Cathedralis Conimbricen. Archidiaconus, cum consensu sui Revmi Episcopi, Sacrae Rituum Congregationi humillime exposuit quae se­ quuntur: Summus Pontifex Pius Papa VI die 31 Mali 1772 [1778] per Sacram Rituum Congregationem induisit, ut Festum Sacratissimi Cordis lesu in toto Lusitaniae regno celebretur sub ritu duplici I classis sine Octava, etiamsi occurrat Festum S. Antonii Lusitani Confessoris» Pa­ troni principalis; die vero 5 Augusti eiusdem anni Sanctitas Sua per ipsam Congregationem ex speciali gratia concessit, ut praedictum Festum Sacratissimi Cordis lesu in omnibus regnis, civitatibus et locis Re­ gibus Lusitaniae subiectis. celebretur in posterum sub ritu primae classis sine octava, proindeque non omit­ tatur. etiamsi eadem die aliud ex solemnioribus Festis occurrat Hinc quaeritur: I. An Festum Sacratissimi Cordis lesu. quod, attento speciali privilegio, in Lusitania est per accidens prima­ num (S. R. C. 10 Maii 1895, n. 3855 ad V). ibidem tam in occurrentia quam in concurrentia cedere debeat festis duplicibus I classis primariis universalis Eccle­ siae. ex. gr. festo Nativitatis S. loannis Baptistae, iuxta novas Breviarii Romani Rubricas, tit 11, n. 1?/ Π. An idem Festum Sacratissimi Cordis lesu in Lu­ sitania tam in occurrentia quam in concurrentia prae­ ferendum sit cuilibet Festo particulari, ex. gr. festo principalis Patroni loci? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, omnibus perpensis rescribendum censuit: < Affirmative ad utrumque » atque ita re­ scripsit ac declaravit Die 18 Februarii 1927.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae. S. R. C. Praef. Ange­ lus Mariani. Secr. Adn. J. PAUWELS in NrT 54 (1927) 554; ME 39 (1927) 105; PrM 16 (1927) 37-39. 862 η. 743-745 SACHA CONGR. CONCILII - PIUS XI - COMMISSIO BIBLICA 743 1927 FEB 22.-SC CONC., DECR. AAS 19 (1927) 99-100 DE SACERDOTIBUS MAGISTERII MUSTS GERENTIBUS IN PUBLICIS SCHOLIS (Z 7 ··n Î* 1927 FEB 22-« XI. Sacerdos magister e loco per notabile tempus discessurus Ordinarium eiusdem loci commonefaciat; ferias vero aestivas initurus suum eidem obsequium praestet; in dioecesim vero reversus, se sistat Ordina­ rio suo eiusque mandatis fideliter obediat Contrariis quibuscumque non obstantibus. Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis Concilii, die 22 Februarii 1927.—D. Card. Sbarrtit!. Praef. Iulius, Episcopus tit. Lampsacen., Secr. Cum plures locorum Ordinarii postulavissent ut pe­ culiaribus quibusdam normis sacerdotum disciplina, qui Adn. IP 7 (1927) 9-10; ME 39 (1927) 100-102; PrM 1« ln publicis scholis docent, regeretur, haec Sacra Con­ (1927) 25-28. gregatio in plenariis comitiis diei 15 Ianuarii huius anni decrevit servanda ea quae sequuntur; quae quidem SS. D. N. Pius divina providentia PP. XI, in audientia die prima mensis Februarii ab Emo Cardinali huius 744 Sacrae Congregationis Praefecto habita, rata firmaque voluit eademque publici iuris fieri mandavit I. Sanctae Sedis praescripta de clericis et sacer­ 1927 FEB 24.-PIUS XI, DECL. AAS 19 (1927) 185 dotibus publicas studiorum Universitates vel scholas Normales, quas vocant frequentantibus, firma maneant; DECLARATIO praesertim vero ea quae litteris Secretariae Status diei Quoad veniam legendi commentarium diurnum, cn 20 Novembris 1920 [LE 305 sub die 18 Nov. 1920] prae­ TITULUS < l’action FRANÇAISE », A sanctitate sua cipiuntur, adamussim serventur. IN INDICEM RELATUM Π. Sacerdotes, etsi magisterii titulum consecuti, adstricti, uti antea, suae quisque dioecesis servitio ma­ Cum Beatissimus Pater, die xxrv mensis Februarii nent; proprioque Ordinario subiiciuntur. a. mdccccxxvii, Emum Dominum Card. Ludovicum E III. Curent Ordinarii ut hi sacerdotes docendi mu­ Dubois, Archiepiscopum Parisiensem, coram admisisset nus obeant in sua dioecesi, praesertim in sacris cleri­ haec quae sequuntur, quoad damnationem Commentar diurni L'Action Française eidem percontanti declaravit: corum Seminariis vel in privatis scholis. IV. Sacerdos, huiusmodi munus atque officium in 1. Cum Summus ipse Pontifex memoratum Commen­ publicis scholis ne petat neque acceptet sine explicite tarium Indici librorum prohibitorum inseruerit, idea Ordinarii sui consensu; qui quidem consensus est na­ unus huiusmodi interdictione ac vetito exsolvere potest tura sua revocabilis. 2. Attamen, pro sua in Galliae Episcopos benevolen­ V. Ordinarius, graviter onerata eius conscientia, tia ac peculiari fiducia, eisdem facultatem facit, ut ve­ consensum ne concedat nisi iis qui pietate et doctrina niam dare queant, raro quidem ac gravibus tantum de excellunt, quique tum alumnis tum ceteris magistris causis, fidelibus suae cuiusque iurisdictioni subiectis, privatim et publice exemplo sint legendi Commentarii L'Action Française. VI. Ordinarius permittere poterit ut sacerdos dioe3. Quae autem generali modo iam habita sunt, aut cesanus in aliam dioecesim magisterii exercendi causa in posterum habebuntur, rescripta legendi libros aut se conferat, ea tamen lege ut susceptum munus ad nu­ ephemerides prohibitos, veniam non praebent memo­ tum tum Ordinarii proprii tum Ordinarii loci retinea­ ratum Commentarium legendi, tam sollemni documento tur. Itaque Ordinario in dioecesis servitium illum re­ ab ipsa Sanctitate Sua proscriptum. vocanti et Ordinario loci illum dimittenti, quocumque Quas quidem declarationes Augustus Pontifex Emo praetextu remoto, sacerdos parere tenetur. Cardinali Archiepiscopo Parisiens! mandavit ut cum ceteris universae Galliae Cardinalibus et ArchiepiscoVII. Ordinarius ne sinat ut sacerdos suae dioecesis in alia dioecesi magisterium ineat, nisi prius de re loci pis, in communem coetum mox conventuris, commu­ Ordinarium monuerit eiusdemque veniam obtinuerit nicaret. easque publici iuris fieri iussit VIII. Sacerdos in aliena dioecesi magisterium initu­ Adn. J. 1AN5S£NS in NrT 54 (1927 ) 539-546; 55 (1923) rus sine mora loci Ordinarium adeat, quem iuxta can. 299; PrM 16 (1927) 16. 100 94 Codicis iuris canonici, ut Ordina /rium suum, usque dum eo in loco commorabitur, habere, eiusque vi­ gilantiae auctoritati et correctioni se submittere debet 745 IX Ordinarius vero loci poterit: a) Praecipere, iusta de causa, arbitrio et prudentia eius aestimanda, ut sacerdos alicui ecclesiae sit ad­ 1927 FEB 26.-COM. BIBL., DECL. AAS 19 (1927) 1» dictus; b) Statuere ut idem sacerdos peculiari vigilantiae De LAUREA IN THEOLOGIA AD GRADUS ACADEMICOS Di SACRI Vicarii foranei vel parochi aliusve sacerdotis subsit ; SCRIPTURA OBTINENDOS REQUISITA c) Exigere ut sacerdos referat in qua domo habitualiter commoretur et quibuscum personis cohabitet; ve­ Ut nonnullis occurratur dubiis quae passim exorta tare ne mulieres, de quibus suspicio esse possit, apud se sunt de interpretandis documentis pontificiis, quibus retineat et quoquo modo frequentet; iubere, si id ne­ laurea in theologia omnibus ad gradus academicos in cessarium aut opportunum Ordinarius iudicaverit. ut Sacra Scriptura contendentibus praescribitur. Eminespenes aliquam religiosorum sodalium domum a· se de­ tissimi DD. Cardinales Rei Biblicae praepositi hanc signandam degat; declarationem edendam censuerunt. Ad gradus academicos in Sacra Scriptura contendere d) Vetare ne docendi munus in scholis, quas vel ii soli possunt: solae puellae vel puellae simul et adolescentes cele­ brant. suscipiat; neve puellas privatim doceat atque 1. qui. expleto biennio philosophico, in aliqua Uni­ instituat ,* versitate aut Athenaeo a Sancta Sede adprobato cur­ sum theologicum ad normam can. 1365 vel 589 regula­ e) Praecipere ut omnes et singulas obligationes com­ riter peregerunt et ibidem lauream in sacra theologia munes clericorum servet; praesertim vero, ut colla­ legitime adepti sunt; tionibus seu conferentiis ad casus de re morali et liturgica solvendos Intersit; ut adiuvet parochum loci in 2. vel qui, studiis iuxta praescriptiones iuris perac­ religiosa puerorum institutione; ut diebus festis de tis in Instituto cui non est facultas apostolica concedendi praecepto brevem Evangelii aut alicuius doctrinae lauream, per duos saltem annos in aliqua Universitate Christianae capitis explanationem habeat in Missa quam, aut Athenaeo a Sancta Sede adprobato studia theologi­ ca prosecuti, doctores in sacra theologia ibidem renun­ fidelibus aditantibus, celebrat; tiati sunt; f) Monere, corripere et. si casus ferat, congruis poe­ nis, ad normam sacrorum canonum, sacerdotem afficere, 3. vel Religiosi qui, studiis iuxta praescriptiones iuris peractis, in proprio Instituto adepti sunt titulum si a recto tramite deflexerit. qui ipsis, ex facultate a Sancta Sede Religioni facta, ad X. Ordinarius loci, cuiusque anni scholastici expleto instar laureae In sacra theologia legitime collatus est cursu. Ordinarium sacerdotis certiorem faciat de eius­ dem vita et moribus. Die autem 26 Februarii 1927, in audientia infraserip- ÜC3 884 1927 MAR 6-8 COMMISSIO INTERPRES - SC SACRAMENTORUM - S. POENITENTIARIA lo Reverendissimo Consultori ab Actis benigne concessa, SSrhus Dominus Noster Pius Papa XI praedictam de­ clarationem ratam habuit ac publici iuris fieri man­ davit—loannes Baptista Frey, C. S. Sp., Consultor ab Actis. Ada. IP 7 (1927) 12; PrM 16 (1927) 54 55. also das Vorlicgen einer scelsorglichen Notwendigkeit und die Vermeidung von Unzutraglichkeiten. die der Würde des Gottesdienstes widerstreiten. Breslau, den 24. Màrz 1927.—Der Fürstbischof. A. Kard. Bertram. • Online lo WrBtîslaviensi: AKKR 107 (1927) 669. 746 *7 19 AKKR 107 (1927) 669. Adn. 748 MAR 6.-COM. INTP., RESP. AAS 19 (1927) 161 RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA 1 - Dl CONiHATIRNlTATlDVS SSMI SACRAMENTI. 2 - De INDICE FTXniAUVM TAXARUM. 3 De FUDI It A EXPOSITIONE SSMI SACRAMENTI Emi Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ nones authentice interpretandos, propositis in plenario coetu quae sequuntur dubiis, responderi mandarunt ut infra ad singula : I. - De confraternitatibus Ssmi Sacramenti D. I. - Utrum vi canonis 711 § 2 locorum Ordinarii stricte teneantur erigere in qualibet paroecia confraternitatem SS. Sacramenti, an eius loco possint, secundum peculiaria adiuncta, instituere piam unionem vel soda­ litatem SS. Sacramenti. Π. - Utrum archiconfraternitati Ssmi Sacramenti in Urbe erectae, de qua in canone 711 §2, ipso iure aggre­ gatae sint tantum confraternitates Ssmi Sacramenti proprie dictae, an etiam piae uniones aliaeque sodalita­ tes Ssmi Sacramenti. R. Ad I. - Negative ad primam partem, affirmative ad secundam. Ad Π. - Affirmative ad primam partem, negative ad secundam. II. - De indice funeralium taxarum D. - An Religiosi, etiam exempti, subsint indici fu­ neralium taxarum, de quo in canone 1234. R. - .Affirmative. III. - De publica expositione Ssmi Sacramenti D. - An sub nomine Expositionis publicae, de qua in canone 1274 § 1, veniat etiam Benedictio eucharistica quae, palam exposito Ssmo Sacramento in ostensorio, impertiri solet. R. - Affirmative. Romae, die 6 mensis Martii 1927.—P. Card. Gasparri, Praeses. loseph Bruno, Secr. Aia. J. JANSSENS in NrT 54 (1927) 476-477; Ph. MAROTO in CpR 8 (1927) 149-153; REGATILLO n. 352, 612. 638; IP 7 (1927) 5-7: ME 39 (1927) 111. 747 1927 MAR 7.-SC SACIÙ, INDULTUM. PART.· Facultas celebrandi missam in loco non sacro Ordinarius W ratislaviensis his verbis notificabat indultum et clausulas concessionis: Für den Seelsorgsklerus der Diaspora, der haufig auch in loco non sacro und wohl auch sine ministro zu zelebrieren genotigt ist, war es bisher nach can. 822 § 4 rar moglich. in aliquo extraordinario casu et per modam actus diese Erlaubnis zu gewàhren. Von der Sacra Congregatio de Sacramentis ist dem Gesuche um allgemeine Fakultat für aile derartigen Faile durch Er lass vom 7. Mârz d. J. entsprochen. Ich gestatte deshalb für aile in Betracht kommenden Faile bis auf weiteres d:e Feier der hl. Messe in domibus privatis, scholis publicis vel etiam in hospitiorum cubiculis et in quo­ cumque loco privato, honesto tamen et decenti, ubi de­ sunt ecclesiae vel oratoria, necnon sine ministro si de­ ficiat Ais Voraussetzung gilt hierbei: dummodo adsit vera necessitas et abusus ne oriantur; entscheidend ist M5 n. 746-718 1927 MAR 8.-S. FOEN., RESP. AAS 19 (1927) 157-159 DUBIA De fautoribus factionis vulgo « action française » Ab Episcopo N. N. propositae sunt Sanctae Sedi pro opportuna solutione sequentes quaestiones: « I. — Quelle attitude prendre au for interne et au for externe vis-à-vis d’ecclésiastiques *. 1) qui notoirement demeurent partisans, ou ligueurs, ou lecteurs (par abonnement) de TAction Française? 2) qui encouragent par des consultations théologi­ ques ou simplement en paroles, dans la conversation, les fidèles à lire TAction Française ou à la soutenir par des ofrandes d’argent? 3) qui absolvent sans condition de bon propos et continuent d’absoudre des lecteurs d’Action Française ou des chefs ligueurs d’Action Française? >. « II. — Quelle conduite l’Evêque ou les Supérieurs de Séminaires devront-ils avoir vis-à-vis des Sémina­ ristes demeurant attachés à TAction Française ostensi­ blement ou en secret? > III. — Quelle conduite tenir au for interne et au for externe vis-à-vis des fidèles: 1) qui lisent habituellement TAction Française, ou y restent abonnés malgré les avis contraires qu’ils re­ çoivent? 2) qui, en tant que ligueurs, mènent le mouvement en faveur du journal TAction Française, des doctrines fauses d’Action Française ou en faveur des dirigeants d’Action Française, qu’ils s’obstinent à conserver pour leurs chefs? 3) qui continuent de subventionner avec ostenta­ tion ou en secret TA F.? d « IV. — 1) Ces lecteurs, ligueurs, propagandistes d’A. F., s’ils sont notoirement connus comme tels, peu­ vent-ils être admis aux Sacrement, particulièrement à 158 la Sainte Table?/ c 2° Les mêmes peuvent-ils être admis, ou to­ lérés, dans nos groupements catholiques: tel les grupements de la Fédération Nationale Catholique (Castel­ nau), de la Jeunesse Catholique, des Scouts catholi­ ques? > Sacra Poenitentiaria Apostolica, de mandato SSmi D. N. Pii Papae XI, mature perpensis quaestionibus a praefacto Episcopo propositis, respondet ut sequitur: Ad primum quaesitum: pro foro interno. — Monendi omnes graviter tanquam certis et manifestis Supremae Auctoritatis Ecclesiasticae in re gravi mandatis ac praescriptionibus (non interest occulte ne an publice) renitentes; neque absolvendi nisi si et postquam serio resipuerint et scandalum congrue reparaverint. Pro foro externo. — Admonendi, ut supra, et corri­ piendi, ad tramitem canonum 2308 et 2309; et si qui­ dem monitiones et correptiones incassum cesserint, pro­ cedendum ad tramitem canonis 2310. Confessorii vero de quibus n. 3, si moniti non se emendaverint et scandalum poenitenti datum pro posse non reparaverint, suspendi poterunt, donec in propria contumacia perseverent, a sacramentalibus fidelium confessionibus audiendis. Ad secundum quaesitum: Si moniti non se emendaverint et scandalum, ad Su­ periorum praescriptum, congrue non reparaverint : In foro interno: non absolvantur; In foro externo: ad tramiten canonis 1371. dimit­ tantur tanquam dyscoli et statui ecclesiastico non idonei. 866 SACRA C RITUUM - S. OFFICII - STUDIORUM - CONCILII Ad tertium quaesitum: Si moniti de gravitate mobedientiae certis ac ma­ nifestis Supremae Auctoritatis Ecclesiasticae in re gravi mandatis ac praescriptionibus sublectionem detrectave­ rint et scandalum congrue reparare non curaverint: In foro interno: non absolvantur. ‘ In foro externo: habeantur ut publici peccatores et tanquam tales ab iis omnibus arceantur a quibus huius­ modi peccatores per sacros canones arcentur. Ad quartum quaesitum: Ad 1 ": XepatiDe uti consequens responsionis supra datae. Ad 2": Nisi antea omnino ac publice se subiecerint ac suae sublectionis sinceritatem serietatemque certis, 159 iudicio Ordinarii, argumentis/ ostenderint et efficaciter, ipsius Ordinarii iudicio, scandalum reparaverint. Nega· twe. Datum Romae, ex Sacra Poenitentiaria, die 8 Martii, 1927.—Fr. Andreas Card. Frûhwirth, Poenit. Λίαιοτ. I. Teodori, S. P. Secr. Adn. CM 16 (1927) 373: NrT 54 (1927) 473-474: PrM 16 (1927) 42-44. 749 1927 MAR 9.-SC RITUUM, DECR. AAS 19 (1927) 156 Nova editio ZAGRABIEN. et ALIARUM missalis romano - slavonici approbatur Quum nova editio Missalis Romano- Slavonic! cha­ racteribus latinis impressa, studio et cura Revmi D. losephi Vajs delegati ab Episcopatu Jugoslaviae, pro­ bante Sede Apostolica, completa sit et, revisione rite peracta tum ab Illmo et Revfito D. Antonio Bauer, Archiepiscopo Zagrabiensi, de mandato ceterorum Epi­ scoporum Regni S. H. S„ tum a Rcvmo D. Fr. Hiero­ nymo Milete. Episcopo Sebenicensi, Sacrae Rituum Con­ gregationis Consultore, eorumque iudicio nihil obstet quominus Apostollcae Sedis approbationi subiiciatur, idem Archiepiscopus Zagrabiensis ceterique Episcopi Jugoslaviae, Sanctissimum Dominum nostrum Pium Papam XI supplicibus votis deprecati sunt, ut novam hanc editionem Missalis Romano-Slavonici characteri­ bus latinis concinnatam approbare dignaretur. Sancti­ tas porro Sua his precibus ab infrascripto Domino Car­ dinali Sacrae Congregationi Rituum Praefecto relatis benigne annuens, praedictam editionem Missalis Roma­ no-Slavonici characteribus latinis exornatam approbavit et universo Clero lingua Slavonics rite utenti libenter induisit: servatis rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 9 Martii 1927.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. 1927 MAR 9-15 Nel comunicare alla S. V. tale dicisione ecc.—R Card. Merry del Val. • Ordinario Adriensi: Perfico munus 3 (1928) 179. Ada. R. P HU GON, Ο. P., qui decisionem 5C S. Off. Ite illustrabat in IlSarii Directori praedicti periodici sub dte 1927 Mall 10 datte «Le fa lomations que je viens de recevoir confirment la Lettre 4 vien Evêque. Le Saint-Office veut qu'il ne soit plat question de la dé­ votion 3 la Vierge Prêtre. Les explications données dans vsfrt r»· vue semblent bien suffisantes et vous n'avex plus à rrrenir κ cette article C'est répondre aux Intentions du Saint-Off ica que de Utsser dormir entièrement cette question, que «ciairèes pouvaient ne pas comprendre exactement*. Perl kt dk&m 3 (1928) 179. 751 1927 MAR 10.-SC STUDIORUM, CIRC. PART. · Circa conservationem archivorum et bibliothecarum ecclesiasticarum, praesertim in seminariis itauu L'Eminentissimo Cardinale Segretario di Stalo di Sua Santità, nella circolare del 15 aprile 1923 (LE 498], raccomandava alla vigile attenzione degli Ordina­ ri dTtalia la parte più nobile e gloriosa del patrimonio economico delle chiese, consistente nella ricca erediîà di pergamene e carte di libri manoscritti e stampal e di opere artistiche di ogni genere che le nazioni più coite e più ricche ammirano e ci invidiano; e rkhiamava altresl le Istruzîoni date dalla Santa Sede nelle precedent: circolari dei 30 settembre 1902 [cf. Cire. 15 apr. 1923 = LE 5061 e dei 12 dicembre 1907 circa la custodia e Puso degli Archivi e delle Biblioteche ecclesiastiche [AnE 16 (1907) 50-51]. Ora consta a questa Sacra Congregazione che non dappertutto si è adeguatamente corrisposto alia letters ed aUo spirito di tali circolari e che in qualche luogo non si è ancora proweduto abbastanza alia custodia e buona conservazione dei detti Archivi e Biblioteche, in altri non si è stati cauti a schivare intromission!, e perfino è stata presa in considerazione la domanda di acquisto di libri rari e di manoscritti fatta da privati, sotto colore di sollevare dalle ristrettezze il Seminario. In conseguenza questa Sacra Congregazione, per or­ dine del Santo Padre, richiama 1’attenzione di V. S. R sull'osservanza esatta della circolare e degli anness Regolamenti, e raccomanda in particolare la massima riserva di diffidenza contro visite, profferte, anche le più lusinghiere, delle quali in ogni modo si dovrà in­ formare questa stessa Sacra Congregazione. 10 marzo 1927.—Gaetano Card. Bisleti, Prefetto. Ordirurih ItafÏM: ME 39 (1927) 331-332. 752 Ada. NrT 54 (1927) 470 471. 1927 MAR 15.-SC CONC., RESP. AAS 19 (1927) IM ROMANA et ALIARUM 750 DUBLA CIRCA IUS ORDINARII INTERDICENDI ACTIONEM ΡΟΙΓΠCAM VIRIS EC C LES I ASTICIS 1927 MAR 10.-SC S. OFFICII, NOTIF. PART.* Non approbatur devotio in beatam mariam < VIRGINEM - SACERDOTEM » Roma. 10 marzo 1W7 IlLmo e Rev.mo Signore, E’ stato segnalato a questa Suprema Sacra Congregazione del S. Offizio un articolo su « La vera deuozione alta Vergine Sacerdote » com­ parso sulla < Palestra det Clero > di Rovigo, Anno VI, n. 6. pag. 72 e seg. Al quoi proposito questa medesima Sacra Congregazione ha ordinato che la S. V. voglia richiamare sopra 11 menzionato articolo 1’attcnzionc della Direzlone di quel periodico e awertirla che la devozione di cui ivi si tratta, in conformità del Decreto del S. Offizio dell’8 aprile 1910 (AAS 8 (1910) 1461. non è approvata e ηση ή ραύ propagare «7 t Quaesitum est ab hac Sacra Congregatione ut solverentur dubia quae sequuntur: « I. Utrum Ordinario ius sit et officium interdicendi per praeceptum actionem politicam viris ecclesiasticis qui in ea explicanda non se conforment instructionibus S. Sedis? » Et quatenus affirmative: < II. An qui praeceptum violaverint ct moniti non se emendaverint, congrua poena puniri possint et debeant ad normam sacrorum canonum? » lamvero Emi Patres eiusdem Sacrae Congregationi! in plenariis comitiis die 26 Februarii huius anni habitis, responderunt: Affirmative ad utrumque. Porro SS. D. N. Pius divina Providentia PP. XI in audientia diei 15 Martii insequentis resolutionem Efliorum Patrum dignatus est approbare et confirmare, ean- 1927 MAR 22 - APR 7 SACRA C. SACRAMENTORUM - RELIGIOSORUM - DE PROP. FIDE demque publici iuris fieri mandavit.—D. Card. Sbarretn. Praef. lulius, Ep. tit. Lampsacen.. Secr. Ada. J. J. in NrT 54 (1927) 469; IP 7 (1927) 29 (1927) 102-103; PrM 16 (1927) 29. 10-11. ME 753 1927 MAR 22.-SC SACK., FACULTATES. PART.· Facultates ordinariis mexicanis concessae ob EXTRAORDINARIAS REGIONIS CIRCUMSTANTIAS Indulgetur Ordinariis locorum ut in praedicto ex­ tremae necessitatis casu, pro asservandis SS. Specie­ bus. per viaticum aegrotis seu moribundis ministrandis, liceat eisdem Ordinariis Sacrum facere, aut sacerdoti permittere ut Idem faciat, adhibitis pro ss. paramentis, saltem superpclliceo benedicto aut benedicendo, ac stola,si ista commode haberi possit; et loco altaris seu arae, uti liceat lineo panno rite benedicendo et in pro­ fanos usus non amplius convertendo, super quo, ante Crucifixi imaginem cum duobus luminariis, si haberi possint, SS. Species conficiantur et deponantur, servatis Missalis Romani ritu et caeremoniis saltem in parte substantiali. Indulgetur pariter Ordinariis, ut quoties pro sacro viatico aegrotis aut moribundis ministrando desit sacer­ dos, aut diaconus, aut subdiaconus, aut clericus, qui sint ad rem idonei et parati, adhiberi possit vir pius et mo­ ribus communiter probatus, qui deferat secreto SS. Spe­ cies in vase benedicto aut benedicendo, quas ipse aegro­ tus suis manibus sumet; quod si hic SS. Species sumere nolit aut non valeat, eaedem ministrentur a viro eas de­ ferente, factis deinde manuum abstersionibus seu puri­ ficationibus. (S. Congregatio de Sacramentis, die 22 Martii 1927). • Ord nifiis dicionis mexicanse: Christus I (1936) 6-7. 754 1937 MAR 25.-SC REL., RESP. AAS 19 (1927) 138-139 DUBIUM Dl CONSECRATIONE VIRGINUM ΓΠΟ MULIERIBUS IN SAECULO VTTN CIBUS Cum nonnulli locorum Antistites petiissent facultatem benedicendi ct consecrationem Virginum conferendi foeminis absque votis religiosis in saeculo degentibus, iuxta ritum in Pontificali Romano descriptum. Sacra Con­ gregatio de Religiosis, exquisito voto plurium Revmonim Consultorum rem definiendam Emis Patribus proα posuit, qui, in plenario Coetu ad/ Vaticanum habito die 25 Februarii 1927. re mature perpensa, dubio: < An ex­ pediat concedere facultatem dandi benedictionem et consecrationem Virginum mulieribus in saeculo viven­ tibus » responderunt: « Negative et nihil innovetur ». Facta autem relatione SSmo Domino Nostro Pio di­ vina Providentia Papa XI, in audientia habita ab in­ frascripto Secretario, die 1 Martii eiusdem anni. Sancti­ tas Sua resolutionem Emorum Patrum approbare et confirmare dignata est. et publici iuris fieri mandavit Datum Romae, ex Secretaria Sacrae Congregationis de Religiosis, die 25 Martii 1927.—C. Card. Laurenti, Praef. Vine. La Puma. Secr. Adn. J. J. in NrT 54 (1927) 470 Ph. MAROTO In CpR 8 (1927) 154 161; IP 7 (1927) 11; PrM 16 (1927) 30. 755 1927 MAR 28.-SC PROP. FIDE, RESP. PART.· Dubium circa facultatem benedicendi et imponendi SCAPULARIA, ET CIRCA ALIA PRIVILEGIA CONCESSA UNIONI MISSIONALI CLERI Reverendissime Domine, Respondere satago tuis lit­ teris die 12 vertentis mensis Martii datis, quibus non­ «69 n. 753-756 nulla dubia proponis circa privilegia seu facultates Sacerdotibus Piae Unionis Missionalis Cleri adseriptis concessas. Primum dubium sic proponitur: « An Sacerdos ad­ scripts, extra etiam locum in quo ad sacramentales confessiones audiendas approbatus est. facultate, cuius usui praerequiritur jurisdictio, uti possit? » Resp. Nulla jurisdictio praerequiritur; solummodo pro « benedictionibus » requiritur ut Sacerdos adprobatus sit ad sacramentales confessiones audiendas; seu sit confessarius. Cum vero nulla fiat distinctio circa diversa loca, in quibus Sacerdos sodalis Piae Unionis adesse possit, haec circumstantia dc diversitate locorum non est attendenda. Sufficit servare limitationem, quae explicite enunciatur: « extra Urbem ». Per hanc responsionem provisum videtur etiam ad quartum dubium de interpretatione verbi « locus », quod verbum materialiter in descriptione facultatum, de quibus supra, nunquam invenitur. Dubium secandum ct dubium tertium ita proponun­ tur : « 2. An sacedos adseriptus, etiam in loco ubi se­ dem habent religiosi Ordinum, quibus respective bene­ dictio ac impositio scapularium, de quibus in facultate, reservantur, eadem benedicere ac imponere possit? « 3. An sacerdos adseriptus, etiam in loco ubi sedem habent Religiosi Fratrum Minorum, facultate benedi­ cendi unico signo Crucis crucifixos cum applicatione in­ dulgentiarum pii exercitii a Via Crucis nuncupati, uti possit? » Resp. Limitatio relativa ad religiosos, qui ad Ordi­ nes pertinent, quorum propria sunt scapularia; vel Or­ dini Minorum sunt adscript), non enunciatur In textu: ideoque non est attendenda. Dubium forsan in hoc fundatur, nempe in privile­ gio Fatrum Minorum proprium circa erectionem Viae Crucis; sed notandum est quod in casu, non agitur dc erectione Viae Crucis, sed tantum dc adnectendis Cru­ cifixi imaginibus Indulgentias Viae Crucis. Haec pro meo munere Tibi significanda erant; dum precor Deum O. M. ut Te diutissime sospitet incolumemque servet. Reverentiae Tuae addictissimus servus. Romae, 28 mart 1927. G. M. Card, van Rossum. Pracf. Franciscus Marchetti-Selvaggiani, Archiep. Seleuciensis. Secr. • Moderatori Piw Unionis MIssiorariU Oeri In Bclçlo. CM 16 (1927) 364. Adn. A. G. In CM 16 (1927) 363; A. VERMEERSCH In PrM (1928) 141-143; ME 39 (1927) 195-196; REGATILLO n. 436. 437. 756 1927 APR 7.-SC PROP. FIDE, DECL. PART.· possunt Officialem Curiae CUM OMNIBUS FACULTATIBUS A TURE CONCESSIS Vicarii Apostolici nominare Non sembra che i Vicari Apostolici debbano nomi­ nare 1’officiale della Curia. Il can. 1573 parla solo dei Vcscovi residenziali. Rimane incerto se tale officiale possa csser nominato dai Vicari Apostolici, ed in caso affermativo. se possa esser nominato con potestà ordinaria o delegata. A toghere tutti i suddettl dubbi si domanda che il Santo Padre si degni concedere, ad cautelam. ui Vicari Apostolici la facoltà di nominare Γ« officialis » di cui al can. 1573, e che a tale officiale siano attribuite tutte le facoltà che il codice concede all’officialc della Curia diocesana. Quanto al nome si potrebbe usare quello di Officiale delegato e di « Pro-officiale ». Riferito al S. Padre nell’udienza S. S. si degnà di concedere ai Vicari Apostolici di poter nominare un Officiale a norma del can. 1573 7 aprile 1927—-G. M Card, van Rossum, Prefetto. • Ordinariis »n locis Missionum Sylto^c a 127. C7Û η. 757-759 SUPREMA S. C. SANCTI OFFICII - SACRAMENTORUM - CONCILII 1927 APR 11-8 759 1927 APR 23.-SC CONC. RESOL. AAS 20 (1928) 362-3« 1927 APR Il.-SC S. OFFICII, CIRC. PART.· DIOECESIS P. RENOVANTUR .NORMAE CIRCA PARTICIPATIONEM CATHOLICORUM SOCIETATIBUS ERECTIS AD PROCURANDAM CHRISTIANITATIS UNITATEM 211 23 Aprilis 1927 Species Suprema haec Sacra Congregatio, cui cura incumbit depositum Fidei conservandi integrum et tuendi, magna quidem cum sollicitudine animadvertens opiniones quasdam motusque animorum doctrinae catholicae con­ trarios quotidie magis in Germania invalescere, sanctis­ simo otficio suo ne desit, grave periculum, quod inde in Christi fideles imminet, denuntiat En igitur quod Sacra haec Congregatio die 4 iulii 1919 edidit decretum: 1 c In generali consessu Supremae Sacrae Congre­ gationis Sancti Officii, habito feria IV. 2 iulii 1919, pro­ posito dubio: c Utrum instructiones huius eiusdem Su­ premae Sacrae Congregationis, latae die 16 septembris 1664.: circa participationem catholicorum cuidam socie­ tati Londini erectae ad procurandam, ut aiebant, chri­ stianitatis unitatem, applicandae sint, et a fidelibus ser­ vandae etiam quoad eorundem participationem conven­ tibus quibuscumque, comitiisque publicis vel privatis ab acathollcis indictis, qui finem sibi praestituunt unionem procurandi omnium coetuum Christianorum nomen sibi vindicantium »; Emi ac Revmi Dni Cardinales in re­ bus fidei et morum Inquisitores Generales responden­ dum mandarunt: < Af/irmatine, et iterum evulgandas esse in ephemeride Officiali Sanctae Sedis supra memo­ ratas litteras,J una cum aliis ad quosdam Puscistas anglicos datis die 8 novembris 1865 ».4 SSrnus D. N. D. Benedictus div. Prov. Papa XV se­ quent; feria V, die 3. eiusdem mensis et anni, in solita audientia R P. D. Adsessori S. O. impertita, relatam sibi Erhorum Patrum resolutionem approbare et confir­ mare dignatus est Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus.—Datum Romae, ex aedibus S. Officii, d;e 4 iulii 1919. Congruenter huic decreto et rei gravitati Suprema haec Sacra Congregatio exoptat ut Amplitudo Tua pro ec quo flagrat studio salutis animarum omnem operam diligentiamque conferat: a) ad fideles et maxime sacerdotes muniendos con­ tra plus minusve opertas haereses et subdolas Altasoccumrnicae-Ecclesiae machinationes ; b) ad impediendum omnino ne catholici eidem quo­ quo modo faveant aut in ipsius Commentario periodico < Una Sancta » quidquam de suis scriptis evulgent, sa­ cerdotibus illis, vel saecularibus vel regularibus, qui quoquo modo illam adhuc adiuverint. graviter monitis lussisque abstinere in postorum a quolibet eidem adiumento praestando. Amplitudo autem Tua enixe rogatur ut has litteras cum Ciero fidclibusque Sibi commissis communicet at­ que eos de hac re doceat moneatque. ’ AAS n <1919> 309; LE 1W. » ASS 2 (1866> 6Ô7-660; ΛΑ5 11 <1919) 310-312. 1 AAS 11 <1919) 310-313. 4 ASS 2 ipsum conditorem, de bonis collaticia stipe circ. lib. 3MCC initia acceptis ex parte primorum loci E., quorum bosoruro ipse D. Angelus non potuit nisi administrator esse, seu tiduciarius. nec ideo circa haec proprietatem hered; transmittere valuit, quam non habebat. Sed et reliqua bon» ab ip"-o conditore D. Angelo collata. et relicta per testa­ mentum heredi loanni, huic fiduciarie relicta habenda sunt in casu. Licet enim in testamento huius fiduciae nuLa mentio fiat - nec fieri poterat, obstantibus (ut notum est» legibus civilibus, quae fidei commissa non probant - huuscc rei aperte meminit in litteris eadem die ad hered» datis, quae huius conscientiam plane lieant, ex can. 1513 5 2. Nec obstat verbum possibilmente in litteris eisdem ad­ hibitum. quod nempe non percutit generalem dispositio­ nem. “ continuare l’opéra ”, sed modum tantum ** possibilmenle com’è ”. nec. quoad hunc ipsum modum, rem per­ mittit mero arbitrio heredis - quod in facto exercere vo­ luit loannes - sed omnem possibilitatem antea temptandas iubet. et ln casu necessitatis, delegat, sine dubio, ad cn 1517 constituti iuris. Ex quo canone docemur, luris con­ dicionem non Immutasse subiectivam opinionem utrlusque Episcopi dioecesis P. et V. ab loanne consulti: quippe tn casu commutatio reservetur Apostolicae Sedi, cum potestas expresse Ordinario loci non sit concessa, et alh inutilité * concederetur. Quare. etc. Resolutio. - Sacra Congregatio Concilii in plenariis SACRA C. CONCILII - RITUUM - STUDIORUM - S. OFFICII 1927 APR 23 MAI 3 Emorum ac Revmorum Patrum comitiis in Palatio Apostolico Vaticano habitis die 23 Aprilis 1927 ad pro­ positum dubium respondendum censuit: c Affirmative ad primam partem, negative ad alte­ ram; et applicentur in re can. 1515, 1516 et, si opus fuerit, can. 1517 ». Quam resolutionem referente infrascripto Sacrae Congregationis Secretario in audientia diei 2 Maii subsequentis SSrnus Dominus Noster Pius divina Provi­ dentia Pp. XI approbare et confirmare dignatus est.— lulius. ep. tit. Lampsacen., Secr. Ada. J. JANSSENS in NrT 56 (1929) 71-72; Ph. MAROTO i CpR 9 (1928) 413; M. MOSTAZA in PrM 18 (1929) 44-45; IP 8 (1928) 145-146; ME 40 (1928) 324-326. 760 1927 APR 23.-SC CONC., RESOL. AAS 19 (1927) 115 ROMANA ct ALIARUM SlRUTH CH OR ALIS, SEU IURIS ALTERNATIVAE, CT ABSENTIAE per horas. 23 Aprilis 1927 Proposita sunt pro opportuna solutione huic Sacrae Congregationi Concilii dubia seu quaestiones quae se­ quuntur, de servitio chorali ad normam canonum, prae­ sertim 414» 418, 419, ordinando, videlicet: I. c Utrum post Codicem ad ius altemativae requira­ tur expressa concessio Sedis Apostolicae, an sufficiant consuetudo vel constitutiones capitulares ». Π. < An canonici iure altemativae gaudentes, per toteressentiam choro in hebdomada non sua possint sup­ pare absentias admissas in hebdomada sua ». ΠΙ. < Cum in Abulen., d. 15 Martii 1924 [LE 5811 resolutum fuerit diem integre computandum esse in ca­ su illegitimae absentiae a choro etiam per aliquot horas, quaeritur: < An eadem computatio facienda sit in casu illegitimae absentiae ab aliqua hora ex parte illius qui obtinuit indultum pro diebus et horis ». Porro in communi conventu in Palatio Apostolico habito die 23 Aprilis 1927 Emi ac Rmi Patres Sacrae Congregationis Concilii responderi mandarunt: Ad I: Affirmative ad primam partem, salva lege fundationis; negative ad secundam. Ad II: Negative. Ad III: Affirmative. Quas resolutiones Ssmus Dominus Noster Pius, divi­ na Providentia Papa XI, ad relationem infrascripti Se­ cretarii eiusdem Sacrae Congregationis, in Audientia habita die 2 Mail insequentis. dignatus est approbare et confirmare.—D. Card. Sb.arrcttt, Praef. lulius, Ep. tit Lampsacen., Secr. Adn. f. M CAPPELLO in PrM 16 (1927) 172-174; S. D'AN­ GELO ii Apoll. 1 (1928) 8-12; REGATILLO n. 188; IP 8 (1928) M: ME 40 (1928) 14-15. 761 1927 APR 27.-SC RIT., INSTIL AAS 19 (1927) 192-193 n. 760-763 cum prima Oratione addatur Commemoratio de Missa votiva impedita; sed Oratio de Ssmo Sacramento, ob identitatem Mysterii, omittatur in Festis Passionis, Cru­ cis, Ssfhi Redemptoris. Sacratissimi Cordis lesu et Pre­ tiosissimi Sanguinis, iuxta Decretum n. 3924 ad IV. diei 3 Iulii 1896. II. In eadem Missa votiva solemni de Ssmo Sacra­ mento vel pro Pace, necnon in Missa solemni quae illius Missae votivae impeditae locum tenet, fiant tantummo­ do Commemorationes quae praescribuntur in Missa vo­ tiva solemni pro re gravi et publica simul causa, iuxta novas Missalis Romani Rubricas, tit II, n. 3, et tit. V, nn. 3 et 4.7 193 III. In Missa votiva solemni pro Pace et in Missis privatis quae triduo expositionis celebrantur, addatur Collecta de Ssfiio Sacramento, etiam occurentibus Festis solemnioribus universalis Ecclesiae, numquam autem sub unica conclusione cum Oratione Missae, sed post Orationes a Rubricis praescriptas ; haec tamen Collecta omittatur, si Missa vel Commemoratio in Missa occur­ rens sit de identico Domini Mysterio, et in Missis quae in Commemoratione omnium fidelium defunctorum ce­ lebrentur. IV. In Missa votiva solemni pro Pace, etiamsi extra Dominicam celebretur. Symbolum addatur, iuxta novas Missalis Romani Rubricas, tit. VII, n. 3 et Decretum n. 3922, tit. II, § 3, diei 30 iunii 1896. Facta autem Sanctissimo Domino nostro Pio Papae XI, per infrascriptum Cardinalem Sacrae Rituum Con­ gregationi Praefectum, relatione. Sanctitas Sua praefa­ tam Instructionem circa Missas in Oratione XL Hora­ rum celebrandas adprobavit, eamque adhibendam de­ crevit» contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 27 aprilis 1927.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Ru­ finae. S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. Adn. P. B. in EL 41 (1927) 194-197; A. CROEGAERT in CM 18 (1929) 191-195; J. PAUWELS In NrT 54 (1927) 693-702; ME 39 (1927) 136-137; PrM 16 (1927) 47-52. 762 1927 APR 29.-SC STUD., DECL. AAS 19 (1927) 194 Declaratio circa necessitatem curriculi philosophici ad LAUREAM THEOLOGIAE \TL IURIS CANONICI ASSEQUENDAM Quaesitum est a Sacra Congregatione de Seminariis et de Studiorum Universitatibus utrum praescriptio in Litteris Encychcls Pascendi (8 Septem. 1907) [ASS 40 (1907) 593-6501 contenta hisce verbis: · Theologiae ac Iuris Canonici Laurea nullus in posterum donetur, qui statutum curriculum in scholastica Philosophia an­ tea non elaborarent. Quod si donetur, inaniter donatus esto » adhuc vigeat. Re Ssmo D. N. Pio PP. XI delata in audientia die 27 huius mensis ab infrascripto eiusdem Sacrae Con­ gregationis Card. Praefecto. Ssnhus respondere digna­ tus est: Affirmative. Romae, e S. Congregatione dc Seminariis et dc Stu­ diorum Universitatibus, die 29 Aprilis 1927.—C. Card. Bisleti, Praef. lacobus Sinibaldi. Ep. Tibcrien.. Secr Adn. IP 7 (1927) 52: PrM 16 (1927) 53. ROMANA INSTRUCTIO CIRCA MISSAS Di ORATIONE XL HORARUM CELEBRANDAS Ut ea, quae in Clementina Instructione atque in De­ cetis huius Sacrae Rituum Congregationis iam prae­ scripta fuerant circa Missas tempore Orationis xl Ho­ rarum celebrandas, novis Missa lis Romani Rubricis omnmo respondeant, eadem Sacra Rituum Congregatio» audito specialis Commissionis suffragio, haec declaran­ da censuit, nimirum. I. Missa votiva solemnis de Ssmo Sacramento vel pro Pace permittitur iisdem diebus, quibus Missa votiva solemnis pro re gravi et publica simul causa celebrari potest, iuxta novas Missalis Romani Rubricas, tit Π, 1 3. Diebus autem quibus huiusmodi Missa impediatur, in Missa solemni diei currentis sub unica conclusione 873 763 1927 MAI 3.-SC S. OFF., INSTR. AAS 19 (1927) 186-189 INSTRUCTIO Ad ar chi episcopos, episcopos ceterosqve locorum ordinarios: de sensuali et de sensu au-mystico LITTERARUM GENERE Inter mala huius aetatis funestissima, quae doctri­ nam Christianam de moribus penitus subvertunt atque animabus. lesu Christi emptis pretioso Sanguine, admo­ dum nocent, imprimis numeranda sunt ea litterarum genera quae sensualitati et libidini aut etiam lascivo cuidam mysticismo indulgent Huiusmodi sunt praeci874 η. 764 SOLL· ΧΛΙ ITS CONVENTIO CUM ROMANIAE REGNO pue fabulae romanenses, narratiunculae commenticiae, dramata, comoediae, quarum quidem scriptionum in­ credibiliter fecunda sunt haec tempora quotidieque maior ubique copia diffunditur. Quae ingeniorum commenta quibus tam multi, maximeque iuvenes, tantopere capiuntur, si pudoris et ho­ nestatis finibus, non sane angustis, continerentur, non solum sine fraude delectare, sed etiam ad legentium mores conformandos prodesse possent Nunc vero satis dolere non licet, ut dictum est, ex hac affluentia librorum in quibus magna cum fascina­ tione nugacitatis par mest turpitudo, gravissimam ani­ marum lacturam exsistere. Etenim quam plures huius generis scriptores fulgcntissimis imaginibus impudica tacta depingunt; obscoenissima quaeque, modo tecte, modo aperte et procaciter, omni castimoniae lege ne­ glecta, enarrant; subtili quadam analysi vitia carnalia vel pessima describunt eaque cunctis orationis lumini­ bus ct lenociniis exornant, adeo ut nihil iam in moribus inviolatum relinquatur. Id omne quam perniciosum sit, praesertim adolescentibus, quibus fervor aetatis diffici­ liorem efficit continentiam, nemo est qui non videat Volumina autem illa, tenuia saepe, parvo venalia pro­ stant apud bibliopolas, per vias et plateas civitatum, in statænibus. quae dicuntur, viae ferreae, eademque in manus omnium mira rapiditate veniunt et familias Christianas in magna ct luctuosa frequenter discrimina adducunt. Nam quis ignorat litteris eius modi phanta­ siam fortiter excitari, effrenatam libidinem vehemen137 ter accendi et cor in coenum turpitudinum trahi?/ Ceteris vero fabulis amatoriis multo peiores solent ab iis proferri qui. horribile dictu, pabulum morbosae sensualitatis rebus sacris cohonestare non verentur, amoribus impudicis quamdam pietatem in Deum et re­ ligiosum mysticismum. falsissimum quidem, intexendo: quasi Fides cum rectae vivendi nonnae negligentia, imo impudentissima infitiatione, componatur et virtus reli­ gionis cum morum depravatione consocietur. Contra, sanctum est vitam aeternam neminem consequi posse, qui, licet veritates divinitus revelatas vel firmissime credat, praecepta tamen a Deo data non custodit, cum Christiani hominis ne ipsum quidem mereatur nomen quicumque fidem Christi professus, Christi vestigiis non ingreditur: « Fides sine operibus mortua est > (lac., 2, 26) monuitque Salvator noster: c Non omnis qui dicit mihi Domine, Domine, intrabit in regnum caelorum, sed qui facit voluntatem Patris mei. qui in caelis est, ipse intrabit in regnum caelorum » (Matt., 7. 21). Ne quis vero illa opponat: in pluribus illorum li­ brorum nitorem et ornamenta orationis vere laudanda inessc, psychologiam hodiernis inventis congruentem praeclare doceri, lascivas autem corporis voluptates eo reprobari quod exprimantur, ut sunt, foedissimae, aut quod interdum cum conscientiae angoribus coniunctae ostendantur, vel quod patefiat quam saepe extrema turpjssimi gaudii luctus cuiusdam poenitentiae occupet Nam neque scribendi elegantia, nec medicinae aut phi­ losophiae scientia - si modo his litterarum generibus ea continentur - nec mens, quaevis ea sit. auctorum im­ pedire unquam possunt quominus lectores, quorum generatim. propter naturae corruptionem, magna est fra­ gilitas magnaque ad luxuriam propensio, paginarum immundarum illecebris sensim irretiti, et mentibus per­ vertantur et cordibus depraventur, ac. remissis habenis cupidatum, ad scelera omnis generis delabantur, vitam­ que ipsam, sordibus oppletam. fastidientes, haud raro se ipsi interimant. Ceterum quod mundus, qui sua quaerit usque ad contemptum Dei. his libris delectetur, eosdemque di­ vulget, mirandum non est; sed maxime dolendum, a scriptoribus qui Christiano nomine se iactant. operam studiumque in tam exitiosas litteras conferri. Numquid fieri potest ut principiis ethicae evangelicae adversan­ do, adhaereatur lesu benedicto, qui omnibus, ut car­ nem cum vitiis et concupiscentiis suis crucifigant, prae­ cepit? « Si quis vult - inquit - post me venire, abneget semetipsum. et tollat crucem suam, et sequatur me » iMatt. 16, 24). Atque eo quidem audaciae et impudentiae scriptores Îprocessisse non paucos videmus, ut ea ipsa vitia suis ibris in vulgus spargant, quae Apostolus vel nominari a chririifldelibus vetuit: « Fornicatio autem, et omnis immunditia nec nominetur in vobis, sicut decet sanm cto< b (Eph. 5. 3). Di/scant Isti tandem aliquando se duobus dominis lervire non posse. Deo et libidini, re­ ligioni et impudicitiae < Qui non est mecum - ait Do­ 1927 MAI B minus lesus - contra me est b (Matt, 12. 30). ac «rte cum lesu Christo non sunt scriptores sordidis descrip­ tionibus bonos depravantes mores, qui societatis dviti ac domesticae sunt verissima fundamenta. Itaque perspecta litterarum lascivarum colluvie, quae quoquo anno latius omnes fere nationes inundat, Sacra haec Suprema Sancti Officii fidei et monte * tuendis praeposita Congregatio, Apostolica auctoritate ac nomine SSmi Domini Nostri Pii Divina Prov. Papae XI. omnibus locorum Ordinariis mandat, ut omni q^a possunt ope tanto tamque praesenti malo mederi conentur. Profecto ipsorum est, qui a Spiritu Sancto posm sunt regere Ecclesiam Dei, in omnia, quae in suis dioe­ cesibus typis imprimantur et edantur, solerter dihgeterque invigilare. Neminem autem illud effugit, libre *, qui toto orbe hodie vulgantur, longe crebriores csx quam qui a Sede Apostolica examini possint subiio. Propterea Pius X s. r. Motu-proprio < Sacrorum ArUstitum > [AAS 2 (1910) 655-680J haec edixit: < Quicumque in vestra uniuscuiusque dioecesi prostant Ubri ad legendum perniciosi, ii ut exsulent fortiter conten­ dite. solemni etiam interdictione usi. Etsi enim Apo­ stolica Sedes ac huiusmodi scripta e medio tollenda omnem operam impendat, adeo tamen iam numero cre­ vere, ut vix notandis omnibus pares sint vires. Ex qx fit, ut serior quandoque paretur medicina, quum pe: longiores moras malum invaluit ». Nec vero tabum voluminum et opusculorum plenque, quamquam perniciosissima, speciali Suprema * huius Congregationis censura plecti valent. Quare Ordi­ narii ex canone 1397 § 4 C. I. C. per se aut per Consilia a vigilantia, quae quidem Summus idem Pontifex. In­ teris encyclicis < Pascendi dominici gregis 9 [ASS W (1907) 593-6501 instituit, sedulo naviterque gravissimum istud munus explere studeant; neque opportune denur.· ciare in dioecesanis Commentariis praetermittant eos­ dem libros uti damnatos et quam maxime noxios. Praeterea quis ignorat Ecclesiam generali lege iam statuisse, ut libri pravitate infecti, qui morum integri­ tatem data opera vel ex professo laederent, vetiti ha­ berentur omnes, perinde ac si in Indicem librorum prohibitorum relati essent? Consequitur inde ut pec­ catum letale ab iis admittatur qui sine permissior * debita librum non dubie salacem legant, etiamsi ab auctoritate ecclesiastica non sit nominatim damnatus. E: quia de hac re. maximi quidem momenti, falsae et exi­ tiosae opiniones obtinent inter christifideles. ideo loco­ rum Ordinarii pastoralibus admonitionibus curent, ut imprimis parochi eorumque adiutores animum in id in­ tendant, et fideles opportune edoceant/ » Insuper omnibus declarare qui libri nominatim. pro singularum dioecesium necessitatibus, ipso iure prohi­ biti sint Ordinarii ne omittant. Quod si fideles a volu­ mine quopiam arcere efficacius celeriusque se posse existiment si peculiari decreto illud improbent hoc suo iure omnino utantur oportet sicut, gravioribus causas postulantibus, id ipsum consuevit S. Sedes, ad praescrip­ tum canonis 1395 § 1 C. I. C. : < Ius et officium libros cx iusta causa prohibendi competit non solum supre­ mae auctoritati ecclesiasticae pro universa Ecclesia sed pro suis subditis Conciliis quoque particularibus et locorum Ordinariis ». Denique haec Suprema Sacra Congregatio omnes Archiepiscopos. Episcopos et reliquos locorum Ordina­ rios iubet. occasione relationis dioecesanae, quidquid contra libros lascivos statuerint et exsecuti sint. Sancto Officio manifestare. Ex aedibus Sancti Officii, die 3 Maii 1927.—-R. Caio Merry del Val. α Secretis. Adn. J. JANS5ENS ln NrT 54 (1927) 550-553; IP 7 (1927] 53. 764 1927 MAI 10.-CV. c. ROMANIA. AAS 21 (1929) 441-455 Inter sanctam sedem et romaniae regnum SOLLEMNIS CONVENTIO Sa Sainteté le Pape Pie XI, représenté par Son Eminence Révérendissime le Cardinal Pierre Gaspard. Son Secrétaire d’Etat, et Sa Majesté le Roi de Rouma- 876 1927 MAI 10 SOLLEMNIS CONVENTIO CUM ROMANIAE REGNO nie Ferdinand I* représenté par Son Excellence Mr. V. Goldis. Son Ministre Secrétaire d’Etat au Départe­ ment des Cultes et des Arts, après avoir échangé leurs pleins pouvoirs, reconnus en bonne ct due forme, ont conveni des dispositions suivantes: Article L La Religion Catholique Apostolique Ro­ maine. de tout rite, sera pratiquée et exercée librement et publiquement dans tout le Royaume de Roumanie. Article IL Dans le Royaume de Roumanie la Hié­ rarchie Catholique sera ainsi constituée: A) Pour le Rite Grec: 4C Province Ecclésiastique d’ALBA-JuuA et Fagaras./ Métropole : BLAJ avec quatre suffragants: 1. Oradea-Mare ; 2. Lugoj; 3. Gherla (siège épiscopal et Chapitre à transférer d'un commun accord entre le Saint-Siège et le Gouver­ nement Royal). 4. Nouveau Diocèse à ériger dans le Nord, avec siège épiscopal à désigner d’un commun accord entre le Saint-Siège et le Gouvernement Royal. De ce Diocèse feront partie aussi les greco-ruthèncs avec une administration spéciale. B) Pour le Rite Latin: Province Ecclésiastique de Bucarest. Métropole : BUCAREST avec quatre suffragants: 1. Alba-Julia : 2. Timisoara ; 1 Satumare et Oradea-Mare unies aeque principa­ liter. Par la ratification du présent Concordat, cesse l’Administration Apostolique et le territoire d’OradeaMare passe sous la juridiction de l'Evêque actuel de Satumare. 4. Jasi. A ce Diocèse sera rattachée la Bucovine. Le territoire de l’ancien Royaume passe de la juri­ diction de la Congrégation de Propaganda Fide au «3 croit commun./ C) Pour le Rite Arménien: Un chef spirituel pour tous les Arméniens du Ro­ yaume. avec siège à Gherla. Le Saint-Siège ne procédera à aucune modification de la Hiérarchie, plus haut établie, ni des circon­ scriptions des Provinces ecclésiastiques et des Diocèses, sans accord préalable avec le Gouvernement roumain, suf les petites modifications paroissiales exigées par le bien des âmes. Article ΙΠ. Aucune partie du Royaume de Rouma­ nie ne dépendra d’un Evêque dont le Siège se trouve­ rait hors des frontières de l’Etat roumain; de même aucun Diocèse de Roumanie ne pourra s’étendre audelà des frontières du pays. Article IV. La communication directe des Evêques, du Clergé et du peuple avec la Saint-Siège, et viceversa. en matière spirituelle et en affaires ecclésiasti­ ques. sera absolutament libre. Article V. $ 1. Ceux qui seront appelés à gouver­ ner les Diocèses aussi bien que leurs Coadjuteurs cum m ruccesrionis, ainsi que le Chef spirituel des Ar­ méniens, devront être citoyens roumains, sauf les ex­ ceptions admises d’un commun accord par le SaintSiège et le Gouvernement Royal. I 2. Le Saint-Siège, avant leur nomination, noti­ fiera au Gouvernement Royal la personne à nommer pour constater, d’un commun accord, s’il n’y aurait pas contre elle des raisons d’ordre politique./ Article VI. Les Evêques, avant de prendre possesiion de leurs Diocèses, prêteront serment selon la for­ mule qui suit : < Devant Dieu et sur les Saints Evangiles, je jure et je promets fidélité à Sa Majesté le Roi de Roumanie ainsi qu’à ses Successeurs, et, comme il convient à un évêque, de respecter et de faire respecter par mes sujets, avec la fidélité au Roi. la Constitution et les lois du pays. En outre je n’entreprendrai rien qui soit 877 n. 76-1 de nature à porter atteinte à l’ordre public où à l’inté­ grité de l’Etat Ainsi Dieu m’aide, et ces Saints Evan­ giles ». Article VIL La formule des prières pour le Sou­ verain, < Domine, salvum fac Regem », sera chantée, dans les offices divins, conformément aux normes liturgiques. Article Vin. Les Ordinaires auront pleine liberté dans l’exercice des fonctions ecclésiastiques et dans le gouvernement de leurs propres Diocèses. Ils pourront exercer tous les droits et les prérogatives propres au ministère pastoral, conformément à la discipline ap­ prouvée par l’Eglise Catholique et seront libres de don­ ner les instructions religieuses, morales et ecclésiasti­ ques comme leur ministère sacré l’exige. Dans le cas où elles seraient d’un intérêt général et publiées par eux. elles seront ensuite portées également à la con­ naissance du Ministère des Cultes. D’eux dépendront exclusivement les autres membres du Clergé Catholique dans tout ce qui concerne leur nomination et l’exer­ cice du ministère sacré. La nomination faite sera portée à la connaissance du Ministère des Cultes./ 445 Article IX. L’Etat reconnaît à l’Eglise Catholique, représentée par ses légitimes autorités hiérarchiques, la personnalité juridique, selon le droit commun du pays. En conséquence les Paroisses, les Archiprétries, les Monastères, les Chapitres, les Prévôtés, les Abbayes, les Evêchés, les Métropoles et les autres organisations canoniquement et légalement constituées, sont person­ nes juridiques, et la pleine propriété de leurs biens, de quelque nature qu’elle soit, est garantie par l'Etat selon la constitution du Royaume, à l’Eglise catholique, représentée par ses légitimes autorités hiérarchiques. Article X. L’Eglise catholique et ses membres, ci­ toyens roumains, jouiront de la part de l’Etat d’un traitement qui ne pourra pas être inférieur à celui dont jouissent, selon la Constitution, les autres reli­ gions du Royaume. Il est entendu, en outre, que les Evêques roumains diocésains de Rite grec ainsi que l’Archevêque latin de Bucarest, seront Sénateurs de droit. Article XI. § 1. Dans toutes les Eglises Cathédrales sera maintenu le Chapitre des chanoines dans l’état juridique et patrimonial où il se trouve actuellement, sous réserve des dispositions de l’article XIII. Le nou­ veau Diocèse sera pourvu de son Chapitre. 5 2. Les chanoines devront être citoyens roumains, sauf les exceptions admises, d’un commun accord, par le Saint-Siège et le Gouvernement Royal./ 446 Article XII. § 1. Les Ordinaires seront libres d’érifer de nouvelles paroisses, d’établir, ou fonder des glises filiales; cependant s’ils demandent la contribu­ tion de l'Etat, ils devront procéder d’accord avec le Gouvernement, lequel donnera son consentement s’il s’agit de 400 familles pour les villes et de 200 familles pour les villages. Dans des cas spéciaux, le Gouverne­ ment pourra donner son consentement même pour un nombre inférieur de familles. § 2. La nomination des Curés, qui devront être cito­ yens roumains, et n’avoir pas subi de condamnation par sentence définitive, pour crimes contra la sécurité de l’Etat, est de la compétence exclusive de lOrdinaire. Le consentement du Gouvernement sera demandé au cas où il s’agirait de nommer curé un étranger, qui devra, néanmoins, acquérir ultérieurement la qualité dc citoyen roumain. Article XIII. 5 1. Un Patrimoine sacré inierdiocésain sera constitué avec les titres de rente roumaine, qui appartiennent actuellement aux prébendes des Evêques, des Chanoines» dos Curés ct aux Séminaires th éo logiques. 5 2. La destination du Patrimoine sacré est l’entre­ tien des Ordinaires et des Ordinariats, des Séminaires théologiques. des Chanoines, et des personnes au ser­ vice des paroisses. Dans le cas où les revenus, visés au § 1. n’atteindraient pas la quantité due selon l’ar­ ticle X. l’Etat y suppléera, conformément aux lois en vigueur concernant les honoraires du Clergé. § 3. Ce Patrimoine sacre sera administré par le Con­ seil des Evêques diocésains selon les Statuts rédigés par eux-mêmes, et approuvés par le Saint-Siège et par le Gouvernement w δ 4. Le même Conseil administrera les revenus de la rente provenant du Fond général cathottqae de Reli- n. 76-1 SOLLEMNIS CONVENTIO CUM ROMANIAE REGNO gion et du Fond général catholique d’instruction, les­ quels jouissent déjà de la personnalité juridique et restent dans l’état patrimonial et juridique actuel. ί 5. Le Patrimoine sacré jouira dc la personnalité juridique conformément au droit commun du pays. Article XIV. Les propriétés des écoles, des insti­ tuts d'éducation et de bienfaisance et de toutes les autres institutions pies de chaque diocèse, seront ad­ ministrées par les autorités diocésaines et dévolues au même but prévu et voulu par chaque fondation à part, selon les modalités prévues par les lois de l’Etat Article XV. Les droits et les obligations de patro­ nat de toute catégorie sont et restent abolis sans aucun indemnité. Les édifices sacrés, les maisons paroissiales avec leurs dépendances, ainsi que les autres biens affectés par le patron à l’Eglise. a) s’ils sont inscrits dans les livres fonciers au nom des personnes juridiques in­ diquées dans l’art. IX, demeurent en leur pleine pro­ priété; b) s’ils sont inscrits au nom des patrons, de­ meurent en possession de l’Eglise à l’usage des parois­ ses réspectives. Dans le cas où la paroisse viendrait canoniquement ct légalement à disparaître, l’ancien patron, si c’est l’Etat ou bien une institution d’Etat, pourra disposer librement de ces biens; si c’est un particulier, les édi­ fices et les biens susindiqués restent en possession et M3 à l’usage de l’Eglise./ Article XVI. I 1. Dans chaque Diocèse le Séminaire pour la formation du jeune clergé sera sous la dépen­ dance exclusive de l’Ordinaire. 1 2. Les professeurs seront citoyens roumains, sauf les exceptions admises d’un commun accord par le Saint-Siège et le Gouvernement Royal l 3. Le programme des études sera fixé par l’auto­ rité ecclésiastique compétente. 5 4. Dans les séminaires, l’ctude de la langue et de l’histoire nationale sera obligatoire, selon le program­ me établi par fa Conférence des Evêques di ins d’accord avec le Ministère compétent, dans la mesure qu’il n’empêche pas les études théologiques et de ma­ nière à être compatible avec le caractère religieux de ces Instituts; à cet effet, le dit Ministère aura connais­ sance du programme visé au paragraphe précédent. Article XVII. 1.· Les Ordres et les Congrégations religieuses existants dans le Royaume devront avoir leur Provincial et leur membres, citoyens roumains, domiciliés dans le pays. · Aux Ordres et Congrégations religieuses, comme 2. tels, l'Etat reconnaît fa personnalité juridique, pourvu qu’ils remplissent les conditions établies par les lois en vigueur. 1· Le, revenus appartenant aux Ordres et aux Con­ grégations religieuses devront être distribués selon la volonté des bienfaiteurs et selon la nature et le but de Hnstltut religieux. 4.· Dc nouveaux Ordres et Congrégations religieuses pourront s’établir en Roumanie et ceux qui y sont ac­ tuellement pourront ouvrir des maisons nouvelles, seu­ lement avec l’approbation donnée d’accord par le Saint449 Siège et par le Gouvernement roumain./ Article XVIII. L’Eglise catholique a le droit de pourvoir à l’assistance religieuse de tout genre, pour ses fidèles, dans l’armée, les hôpitaux civils et militai­ res, les orphelinats, les écoles correctionnelles, les pé­ nitenciers. en tenant compte des règlements des Institu­ tion respectives. Article XIX f 1. L’Eglise Catholique a le droit de créer et de maintenir, à ses propres frais, les écoles primaires ct secondaires, qui seront sous la dépendance des Ordinaires respectifs ct sous la surveillance et le contrôle du Ministère de l'instruction Publique. t 2 Dans les mêmes conditions, clic pourra mainte­ nir le nombre actuel des écoles normales. I 3. Toutes les écoles dos Ordres et des Congréga­ tions religieuses sont mises sous la dépendance de lOrdinnire du lieu; en conséquence, elles aussi jouiront du droit de fixer la langue d’enseignement. I 4 Toutes les école * indiquées aux paragraphes précédents auront le droit dc publicité, selon les mo­ dalités des lofa en vigueur Article XX. I 1. L’Eglise catholique a le droit de donner l’instruction religieuse aux élèves catholiques 879 1927 MAI H dans toutes les écoles publiques et particulières ài Royaume; cette instruction religieuse leur sera donnée dans leur langue maternelle. § 2. Dans les écoles secondaires de l’Etat, fréquen­ tées en majorité par des catholiques, l’enseignement de la religion sera donné par des maîtres catholiques, prê­ tres ou laïques, nommés, de commun accord, par lOrdinaire et le Ministère de l’Instruc/tion Publique, et η- a lariés par le Gouvernement, en conformité des lob en vigueur. § 3. Dans les écoles primaires de l’Etat, fréquen­ tées en majorité par des catholiques, renseignement de la Religion catholique sera donné par un prêtre désigné par l’Ordinaire et, à défaut de prêtres, par un laïque catholique, qui pourra être aussi le maître d’éco­ le. pourvu qu’il soit reconnu capable par l’Ordinaire, § 4. Si l’Ordinaire informait le Ministère que le maître de religion n’est pas idoine, pour des motifs se rapportant à la doctrine ou à la moralité, le maître sera obligé de cesser immédiatement l’enseignement e*. il sera procédé à la nomination du successeur, seloc les §5 2 et 3 ci-dessus. § 5. Dans les écoles de l’Etat, le programme de l'en­ seignement religieux, pour les catholiques, sera rédigé par l’Ordinaire et communiqué au Ministère compé­ tent § 6. Les textes scolaires devront être également ap­ prouvés par l’Ordinaire, lequel aura aussi le droit de surveiller l’enseignement donné dans les dites écoles. Article XXI. Les biens ecclésiastiques situés e Roumanie, mais appartenants à des personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses ayant leur siège hors de frontières de l’Etat roumain, et réciproquement, forme­ ront l’objet d’une Convention spéciale. Article XXII. Toutes les difficultés et les questions qui pourraient surgir concernant l’interprétation du présent Concordant seront résolues d’un commun accord entre le Saint-Siège et le Gouvernement/ e Article XXIII. Le présent Concordat entrera en vi­ gueur immédiatement après l’échangé des ratification entre le Saint-Siège et le Gouvernement Royal Les deux parties contractantes se réservent la fa­ culté de dénoncer le présent Concordat, avec un préa­ vis de six mois. Article XXIV. L’échange des ratifications aura Lei à Rome aussitôt que possible. Article additionnel. Dans un délai de deux mois après la ratification, une Commission, dont fera parte un Délégué du Saint-Siège et un autre du Gouverne­ ment, sera constituée pour procéder, avec l’assistance d’un Délégué de l’Episcopat, à la délimitation des cir­ conscriptions ecclésiastiques, ainsi qu’à la vérification des biens, qui formeront le Patrimoine sacré selon l’art XIII. En foi de quoi les Plénipotentiaires susnommés ont signé le présent Concordat. Fait au Vatican, ce 10 Mai 1927.—P. Card. Gasparri V. Goldis.7 6 Conventionem integrant epistolae quae *equuotar: MINISTERE des Affaires Etrangères ----N. 48542 Bucarest» le 20 Juillet, 192S. Excellence, Le Gouvernement Royal s’est toujours considéré obligé à procéder à la ratification du Concordat signé le 10 Mai 1927, avec le ferme espoir que cet acte éta­ blira définitivement entre le Saint-Siège et la Roumanie des relations étroites et cordiales, pour le plus grand bien de la Roumanie et de l’Eglise Catholique. C’est en ayant en vue rétablissement de ces relations réciproquement désirées que le Gouvernement Royal s’est abstenu de tout acte précipité, qui. par des inter­ prétations même erronées dont il aurait pu être l’objet aurait pu nuire au grand but de concorde que toute h politique du Gouvernement Royal envers le Saint-Siège a poursuivi avec constance. Le Gouvernement Royal est arrivé à la conviction que la ratification du Concordat éviterait de sérieuses oppositions s’il était en mesure de donner certains pré­ cisions au sujet de quelques textes du Concordat S3Û 1927 MAI 21 SC CONCILII. DIOECESIS N„ CAPPELLANIARUM CUM ONERIBUS Ces précisions sont des choses qui s’entendent d’elles mêmes, mais le fait de pouvoir les donner d’accord avec le Saint-Siège apaiserait beaucoup de susceptibi­ lités et servirait par la le but en commun poursuivi. Aussi, je viens prier Votre Excellence de bien vou­ loir interposer ses bons offices auprès de Son Eminence ta le Secrétaire d’Etat afin que le/ Saint-Siège veuille bien faire les déclarations interprétatives suivantes, qui fa­ ciliteraient la tâche du Gouvernement RoyaL I. - Que, en ce qui concerne la personnalité juri­ dique. dont il s’agit à l’art. 9 du Concordat, l’Eglise Catholique, en dehors des organisations énumérées dans l’art 9 (Paroisses, Archiprêtries. Monastères, Chapitres. Prévôtés. Abbayes. Evêchés, Métropoles et les autres organisations canoniquement et légalement constituées), ne pourra pas jouir de la personnalité juridique ni pos­ séder des biens. II. - Que le f 3 de l’art. 19, où il est dit: c Toutes les écoles des Ordres et des Congrégations religieuses sont mises sous la dépendance de l’Ordinaire du Heu; en conséquence elles aussi jouiront du droit de fixer la langue d’enseignement », doit être entendu: < Sauf les écoles qui ont actuellement la langue rou­ maine. comme langue d’enseignement ». III. - Que par rapport à l’article 20 : a) pour ce qui concerne le § 3 combiné avec le I 4 soit accepté la déclaration suivante ; < Dans le cas où le maître de religion se trouve être aussi le maître de l’école, l’information du Ministè­ re par l’Ordinaire que le maître n’est pas idoine, pour des motifs se rapportant à la doctrine ou à la moralité, n’obbge le maître qu’à cesser renseignement religieux. II continuera conformément aux lois roumaines le reste dc son enseignement. Dans ce cas, l’Ordinaire pourra nommer à sa charge un autre professeur de religion ». b) Qu’au § 4 à titre de spécification, le mot < maî­ tre > sc réfère au mot « de religion ». et le mot c en­ seignement » à < l’enseignement religieux »; et dans le 16 les mots « testes scolaires » se réfèrent aux « textes scolaires de religion » et le mot « l’enseignement » à i l’enseignement religieux ». En conséquence, les §§ 4 et 6 de l’art. 20 doivent s’entendre comme suit: f 4. - Si l’Ordinaire informait le Ministère que le maître de religion n’est pas idoine, pour des motifs se rapportant à la doctrine ou à la moralité, le maître de religion sera obligé de cesser immédiatement l’en­ seignement religieux et il sera procédé à la nomination du successeur, selon les §5 2 et 3 ci-dessus. I 6. - Les textes scolaires de religion devront être également approuvés par l’Ordinaire, lequel aura aussi le droit de surveiller l’enseignement religieux, donné dans les dites écoles./ Si le Saint-Siège, tenant compte des grandes diffxultés que le Gouvernement Royal a rencontrées, à Foccasion du vote de la loi des cultes, veut bien lui faciliter sa tâche, en donnant son adhésion aux décla­ rerons ci-dessus énoncées, le Gouvernement s’engage vis-à-vis du Saint-Siège à déposer le Concordat signé le 10 Mai 1927 devant les Chambres à la session ordi­ naire de cet automne et de soutenir devant Elles sa ratification de telle sorte que cette dernière puisse aboutir avant les fêtes de Noël. Veuillez agréer. Excellence, l’assurance de ma haute consideration.—Le Ministre N. Titulescu. A Son Excellence Monseigneur Ange Marie Dolci Ar­ cs ckerêque de Hiérapolis, Nonce Apostolique à Bucarest./ Nvxtutura Apostolica dî Ro?jania N. 5310 Bucarest, le 22 Octobre 1928. Excellence, pondre à la Note de Votre Excellence N. 48524 du 20 Joillel dc cette année, dans laquelle sont exposés quel­ ques désirs du Gouvernement avant la ratification du sa bonne volonté en facilitant autant qu’il lui est pos sible la tâche du Gouvernement pour la ratification de la Convention déjà signée, cherche de venir au devant du désir du Gouvernement lui-méme au sujet de l’arL 9. Cet article est très clair dans ses termes et dans sa substance. En conséquence, si le Gouvernement déclare au cours des discussions parlementaires ou à toute autre occasion, que en vertu de cet article l’Eglise Catholique en Roumanie, en dehors de scs organisations énumérées dans l’art. 9 ne pourra pas exercer sa personnalité ju­ ridique au sujet de la possession des biens, le SaintSiège. de son côté, déclare ne pas soulever d’objection. Pour ce qui regarde les articles 19 et 20 concernant les écoles, le Saint-Siège donne aussi son adhésion à la déclaration du Gouvernement proposée dans la même Note susmentionnée de Votre Excellence. Le soussigné Nonce Apostolique saisit cette occasion sidération.—Mgr. Angelo M. Dolci, Nonce Apostolique. A Son Excellence Mr. C. Argetoiano Ministre des Affaires Etrangères. Adn. L. HONORE in NrT 56 (1929) 738-743; A. VERMEERSCH H PrM 19 (1930) 133-136; Apolî. 3 (1930) 581-500. Vid· r® ÜhabTtîCMm uib die 1929 fui. 7; LE 916. 1927 MAI 21 .-SC CONC. RESOL. AAS 21 (1929) 116-119 DIOECESIS N. CAPPELLANIARUM CUM ADNEXA CELEBRATIONE MISSARUM 21 Mali 1927 Species facti. - Quidam sacerdos oppidi G., dioecesis N., sub initium transacti saeculi, instrumento a rogato Notario confecto duas cotidianas cappellanias fundavit, his verbis usus: « sapendo quanto sia grato a Dio il sacrosanto sacrificio della Messa... ha fondato e fonda ed ha eretto ed erige due cappellanie cotidiane, da celebrarsl entro questa ven. Basilica di S. A., all’altare della Ssma Addolorata... Per dote dl suddette due cap­ pellanie ha assegnato durante Ia di lui vita, onze sessanta annuali, e dal giorno della sua morte onze sessantadue ogni anno, onerate sopra quelle onze Quattrocento di soggiogazione che esige annualmente dal Sig. Prin­ cipe di F. E se in qualunque tempo si verrà a reluirsi detta soggiogazione, vuole che il capitale di dette onze sessantadue si debba all’istante impiegare in compra di rendite stabili,... e i frutti esigersi dai cappellani, nonostante che slano più delle onze sessantadue ». Haec vero affrancatio canonum vivente adhuc fundatore ef­ fecta est. ciusque neptis et heres, mandato alter ego a fundatore munita, « ha fondato. rifondato c fonda nella ven. ch. di S. A. due quoli/diane Messe, ossia laical i 11 cappellanie... per elemosina di questa quotidiana celebrazione assegna o reassegna onze annue sessanta­ due... e per la facile esazione di dette onze sessantadue. ipoteca la possessione di terre... detto Orto del Marche­ se... quale possessione, mea secuta morte, passi subito in dominio della ven. chiesa di S. A., con obbligo di gabellarlo o affittarlo al miglior offerente, e della detta gabella, dedotte prima le onze sessantadue da pagare come elcmosima come sopra per i Cappellani assegnata. e altresl dleci onze annualmente per distribute ai poveri nel giomo della Ss. Addolorata. tutto quanto sopravanzera debba impiegarsi per gli arredi e suppellcttili dell’altare dell’Addolorata ». Reditus annus C2 un­ ciarum, seu lib. 792.50 evidenter hodie non sufficit pro satisfactione Missarum ad taxa e dioecesanae ra­ tionem: hinc iamdudum impetrata fuit reductio carundem. Verum cum in praesenti constet reditus fundi seu praedii Orto del Marchese. attingere circiter libellas 7000 annuas, cappellani augmentum dotis reclamant ad sum­ mam saltem 3650 libellarum, quae responderet duplici cappellaniae cotidianae: resistit tamen parochus, ob­ tendens sc ex fundatoris expressa voluntate teneri ad erogandas pro Missis summam unciarum 62 dumtaxat ; ex quo potius dicendum videatur, fundatores noluisse cappellaniam cotidianam, nisi subordinate; secu* enim providissent pro casu quo summa non sufficeret. Quae­ stio dolata est ad Ordinarium, qui consultius censuit ab hac Sacra Congregatione expetere solutionem sub his rogandi formulis: SUPREMA CONGR. SANCTI OFFICII ET DE PROP. FIDE I. An cappellanils in catu adnexa sit celebratio coti­ diana Missarum. Et quatenus affirmative: Π. Ad quam usque rationem Rector paroeciae S. A. teneatur reditus cedere in favorem Cappellaniarum in casu. As; vait»trsoxz5. - Ex relatis fundationis verbis apparet lucu ten thrcrâr fundum pro Miste celebrandis relictum non fuisse taxata· *» sed demonstrative solummodo. Fundatores enim exordiuntur ab oneris impositione, et inde pergunt ad fundum pro adimpletione oneris constituendum. Iam vero cum fundus demonstrative legatur, hervs tenetur supplere quod necessarium sit ad onera Missarum adimplenda, si reditus assignati a fundatore non sufficiant. In casu enim onus non inhaeret fundo, sed personae quae non deficit, etsi reditus fundi assignati deficiant (Lucidi. Dc Vis. sccr Llm, voL ΙΠ. p. 426. n. 9). Hanc doctrinam aperte docet Benedictus XIV innixus instructioni per Sacram Congre­ gationem Concilii transmitti solitae, dum Ordinariis facultas onera Missarum reducendi concedebatur, ln ca enim legi­ tur: * Illa legata seu fundationes erunt taxati ve conceptae, «i fundatores legando, aut aliquo modo disponendo, oratio­ nem. seu dispositionem primo inchoaverint ab assignatione 118 fundi, et subinde Missarum onera/ adiacennt: et hoc casu huiurmodi onera ad rationem eleemosynae manualis mo­ derari possit Episcopus; contra, vero, si fundatores oratio­ nem seu dLsposutlonem inceperint ab impositione oneris, et subinde fundum assignaverint: tunc enim onus dicitur dcr.onsfrctire conceptum, ac fundatorum heredes per Ampli­ tudinem Tuam cogendi sunt cd perpetuam dicti oneris manutentionem, et cd supplendam sum rem deficientem tam pro praeterito quam pro futuro tempore " (De Syn. diocc. lib. XIIL cap. ult., η. XXXIU Idem docent inter alios. Lu­ cidi (De Vis. ss. LL., supr. rei. n. IMi, Oietti (Sun. rer mot et iuris Pont. n. 2M2i et Gaspard (De Ss. Euch.. n. 62Û). In casu hoc fecerunt fundatores; primum onus Mixta­ rum imposuerunt, ct deinde fundum pro adimplendo onere assignarunt. Onus inde demonstrative esse conceptum di­ cendum est. Ergo ecclesia S. A., cui fuit impositum, co­ genda est ad perpetuam oneris Missarum manutentior.em. ct ad supplendam summam in tabulis fundationis assigna­ tum, time sufficientem sed nunc cx aucta taxa synodal! de­ ficientem. pro duabus Missis fundatis quotidie celebrandis ad mentem fundatorum. Neque did potest hos ipsos noluisse Missas quotidianas disponere. Intentio enim eorum est manifestissima in tabu­ lis fundationis, quibus, ut legenti patet, saepe de cotidiana Missarum fundatarum celebratione mentio fit. Nec iuvat reponere eos taxatlve determinasse summam, nempe 62 un­ cias. cappellanls tradendam pro Missis; hoc enim certissime factum est. quia baec summa tunc temporis omnino suffi­ ciens. et forte plus quam sufficiens. credebatur, iuxta ta­ xam et morem Illius temporis et regionts. hinc nec ipso­ rum mentibus occurrit casus augmenti taxae syncdalis. vel imminutionis redituum, quos superabundances ad finem in­ tentum censebant Pariter mens fundatoris non fuit praecipue eccleitee S A. benefacere. Ex tabulis fundationis luculentissime con­ stat ipsos pnmo et principaliter fundum oneri Missarum im­ plendo destinasse, stipendium enim carum debet ante om­ nia ex reditibus ipsius deduci. Prae omnibus ergo admi­ nistratores ecclesiae S. A. dc cotidiana duarum Missarum applicatione curare debent, et modo speciali hoc tempore quo reditus superabundanter ad omnia opera fundata ha­ bentur. Deductis etenim ex reditu actuali 3.650 b bellis Italicis, quits pro duabus Missis cotidianis fundatis ad rationem ta­ xae dioeceMnae. cappellani petunt. 12750. quae in eleemosy­ nas expendi debent et 2550 pro anniversario, cum fundu> 7.CC0 producat, remanent adhuc 3.197 pro adquirendis paramentls ct supellectili bus ad mentem testatoris. Huius vo­ luntas Integre servabitur, si onera Missarum integre adim­ pleantur: wcus vero, si non applicentur omnes Missae, et nandum dicatur carum reductioni, cui hodie, auctis rcdi119 tlbus, non videtur locus superes». Haec enim concessa fuit/ quando reditus ad eas celebrandas erant insufficientes: ho­ die vero plus quam sufficientes sunt. Ceterum can. 1551 J 3 perspicuam normam interpretationis tradit, nimirum intelllgendum esse, nisi aliud constet, ut potius alia onera quam Missae reducantur. Resolutio. - In plenariis comitiis ad Vaticanum ha­ bitis die 21 Mali 1927 Emi Patres Sacrae Congregatio­ nis Concilii respondendum propositis dubiis consuerunt: « Ad L Affirmative. Ad II. Ad rationem taxae dioecesa­ nae ». Facta postmodum relatione Ssmo Domino Nostro Pio Pp. XI per infrascrlptum Sacrae Congregationis Se­ cretarium. Sanctitas Sua resolutionem datam approbare et confirmare dignata est—lulius. Ep. tit. Lampsaccn. Secr A4» J. CREU5EN in NrT 5G (1923) 42^427; A. VERMEERSCH Ift FrM 13 (1929) 16^167; IP 9 (1929) 109-110; ME 41 (1929) 1M-13S. 883 1927 IUN « 766 1927 IUN 2.-SC S. OFFICII, DEÇU PART.· Circa decretum 1 diei 13 ian 1897 de αγπγεντιοταπ COMMATIS ΙΟΠΛΝΝΠ Decretum hoc latum est ut coerceretur audacia pri­ vatorum doctorum jus sibi tribuentium commatis Johar.nei aut penitus rejiciendi aut ultimo judicio saltes in dubium vocandi. Minime vero impedire voluit quo­ minus scriptores catholici rem plenius investigarent at­ que, argumentis hinc inde accurate perpensis, cum ea quam rei gravitas requirit moderatione et temperantia, ln sententiam genuinitati contrariam inclinarent, modi profiterentur se paratos esse stare judicio Ecclesia·, œ a Jesu Christo munus demandatum est Sacras UtUrai non solum interpretandi, sed etiam fideliter custodien­ di >. Feria V, die II junii, 1927.—Aloisius Castellano. Supremae S. Congr. S. Officii notar. > Cuius sunt verba: Feria IV, dic 13 )an. 1897. " In Congr. Gen. S. R. et U. I. habita coram Emin. κ RR. DD. Cardinalibus contra haereticam pravitatem Geaerahbus Inquisitoribus, proposito dubio: " Utrum tuto negari aut saltem In dubium revocari po­ sit «se authenticum textum S. Joan rus. in Epistola pnxx cap. V. vers. 7. quod sic se habet: Quoniam tres sunt, qa testimonium dant in caelo: Pater, Verbum et Spiritu S»· ctux, ct hi tres unum sunt Omnibus dilisentissimo examine perpensis, praehab/xr que DD. Consultorum voto. Udem E.m! Cardinales rtspoadendum mandarunt: Negative. Feria vero VI. die 15 eiusdem mensis et anni, in audientia r. p. d. Adsessori S. O. impertita, facta de mprascriptis accurata relatione SS.mo D. N. Leoni PP ΧΙΠ Sanctitas Sua resolutionem E.inorum Patrum adprobavtt « confirmavit.—J. Can. .Mancini. S. R. I. et U. Not. • ME 40 (1928) 193-194. 767 1927 IUN 5.-SC PROP. FIDE, LIT. CIRC. PART.· De AGENTIA V FIDES > CONSTITUENDA et fovenda 5 giugno 1ST Il Consiglio Superiore dclla Pontificia Opera dclla Propagazione dclla Fedc, nella recente adunanza ple­ naria. studiando in qual modo potrebbero otteneni maggiori mezzi per venire in aiuto alie missioni, con unanime parere di tutti i rappresentanti nazionali del1'Opera stessa. è venuto nella determinazione dl fondare un’Agenzia chiamata Fides, la quale possa fornire am­ ple notizie suile missioni ai vari Consigli Nazionali. cbe sc ne serviranno per tutto il lavoro di propapnda n« loro paesi e in modo speciale per la compilatione degb annali e per articoli da stamparsl sui giornali o fogli cattolicl Questa Sacra Congregazione, a cui la cosa è stab diferita. approve quanto il Consiglio Superiore dellOpera ha ideato, c sebbene essa si dichiari non responsabile di ciô che 1’Agcnzia Fides potrà eventualmente pubblicare, tuttavia, nelTinteresse delle missioni, crede opportuno di far conoscere alla S. V. Illustrissima e Reverendissima che tale intrapresa si fa coll’approvazione della Sacra Congregazione dl Propaganda. Ia qua­ le ha ritenuto opportuno di trasmettere essa stessa a V. S. gli acclusi documenti in cui è chlaramente dcscritto il fine che 1’Agenzia si propone, e la parte che pr il buon funzionamcnto dclla mcdeslma dovrebbero pren­ dere i Superiori delle missioni. Al quale riguardo mi sembra opportuno di richiamare Fattenzione di V. S. sulla richiesta che neH’acclus circolare è fatta, di nominare cioè un Sacerdote di cotesta missione, che, dotato delle volute qualité, possa coprire Tofficio di Corrispondente delTAgenzia in que­ stione. V. S. renderà un vero servigio facendo conoscere al più presto possibile, a mezzo del formulario qui ic884 1927 IUL 1 SC CAEREMONIAL1S. NORMAE PRO CUBICULARIIS PONTIFICIIS cluso, il nome del Sacerdote che Ella ha deputato alTofficio di cui sopra. Nella speninza che i Superiori Ecclesiastici delle dif­ ferenti missioni, Vescovi. Vicari Apostolici, Prefetti Apostolici, ccrcheranno di corrispondere e cooperare a questa impresa da cui si spera grande giovamento per le Missioni, con sensi...—G. Card, van Rossum, Prejetto. Francesco Marchetti-Selvaggiani, Arciv. di Seleucia, Segretario, • Ulter-· Cîrcv’jm od Ordin*noi dependent·! a 5. Cd« ProFkk. Syllo^e n 239. 7G8 1927 IVL l.-SC CAEK. NORMAE. AAS 19 (1927) 382-388 APPROBANTUR NORMAE SERVANDAE a Cubiculariis ab ense et lacerna REGOLAMENTO per i Camerieri Segreti e d’Onore di Spada e Cappa di Sua Santità, di numero e partecipanti. I. — I Camerieri di Spada e Cappa (Cubicularii ab ease et lacerna) fanno parte della Famiglia Pontificia, e vengono nominati da Sua Santità con biglietto di S. L Revma Monsig. Maggiordomo. 11 — Oltre ai Camerieri Segreti Partecipanti si hanDO altre due classi di camerieri. detti « Segreti » e « d'Onore ». In ciascuna di queste due classi quattro si 3Ü dicono < di Numero »e sono nominati a vita; gli altji/ si dicono · Soprannumerari », e cessano di essere Camerieri di Spada e Cappa con la morte del Ponteflce che li nominô. ΠΙ. — Loro Superiore immediato è S. E. Revma Monsig. Maggiordomo di Sua Santità. IV. — Monsig. Maggiordomo impartira gii ordini e le disposizioni speciali per i servizi non aventi carattere di Anticamera; Monsig. Maestro di Camera impartirà gli ordini e le disposizioni per i servizi di Anticamera, dentro e fuori 1’Appartamento Pontificio. V. — L’età prescritta per I’ammlssione è di almeno trente anni. VI. — A far parte della classe dei Camerieri Se­ greti saranno scelte distinte nersonalità, sia per nobiltà di nascite, sia per situazione sociale. VII. Nella classe dei Camerieri d’Onore potranno essere ammesse persone di distinta condizione civile. VIII. — Nella scelta dei Camerieri di Numero sarà cresa in speciale considcrazione l’anzianità. l’assiduità e correttezza nel disimpegno dei servizio. IX. — Non si accorda il passaggio da una classe al­ lai tra. X — Tre sono gli abiti dei Camerieri di Spada e Cappa; un « costume » detto · alla spagnuola ». una < uniforme giornaliera » per i servizi presso Sua San­ tità ed una « uniforme di città » per i ricevimenti o funzioni fuori del Palazzo Apostolico. non aventi ca­ rattere di servizio. XI. — II icostume » detto « alia spagnuola » consta: o) dclla tunica di panno nero che scende fino a quattro centimetri sopra il ginocchio. ricca di piegbe cella falda. guarnita sul davanti di una fascia di velluto nero. larga centimetri cinque, che, dalla cucitura del collo, scende fino alie estremità della falda. le gira tutto interno cd ha nella parte superiore delle maniche cin­ que buffi di velluto nero, larghi centimetri due e mezzo. guarnite nel centro da una fettuccina di velluto nero, larga millimetri cinque, e sul polso un merletto di stile antico alto centimetri dieci : b) dei collare di tela battista a grandi cannelli; c) di una calza di seta nera cinta sotto 11 ginocchio da una giarrettiera di velluto nero, alta due centimetri e fermata da una rosa, pure di velluto nero, avente nel mezzo un bottone di acquamarina; d) dei mantello di velluto nero foderato di seta nera. che si fissa sopra la spalla sinistra e sotto la spaDa destra con appositi bottoni e cappiole: ed ha. alie estremità del baveretto. due cordon i con fiocchi di seta nera, che si allacciano in un lato dei petto; c) dclla collana di metallo dorato, che, fermata stille spalle, scende avant! fino alia terza parte dei pet­ to e dietro le spalle, e si compone di tre/ ordini di ca- 384 tenelle, interrotte ad uguale distanza da dieci medaglioncini con smalto, ed ha sospeso, nel mezzo del petto, il triregno e le chiavi intrecciate di metallo dorato. Lo smalto per i Camerieri Segreti è rosso, avente nel mez­ zo le due lettere C. S. intrecciate (Cubicularius Secre­ tus) e per i Camerieri d’Onore è bleu con in mezzo le due lettere C. H. intrecciate (Cubicularius Honorarius); f) della spada, che ha l’elsa di acciao a forma di croce, impugnatura di ebano intarsiata di acciaio e fodera di pelle nera con boccaglio e puntale di acciaio. e scende per mezzo di cinturini di velluto nero, larghi tre centimetri, e un cinturone di velluto nero, alto sei centimetri, fermato nel mezzo da una fibbia ovale di acciaio: g) del berretto di velluto nero foderato di seta nera con piccola faldatura ripiegata in su. penna nera di struzzo. lunga trentacinque centimetri, fermaglio. ornato da un bottone di acquamarina; h) di scarpe scollatc di velluto nero, fcrmate sul collo del piede da una rosetta. pure di velluto nero. avente nel mezzo un piccolo bottone di acquamarina. Col « costume » non si portano i guanti. XII. — L’ « uniforme giornallera » consta : a) di marsina di panno nero, chiusa sul davanti del petto con nove bottoni dorati opachi con triregno e chiavi incrociate, con falde ioderate di seta nera. con due bottoni dorati simili agit altri aile estremità delle falde; pattine sui fianchi, contornate da una seghetta ricamata in oro e tre bottoni simili agit altri aile estre­ mità del pattine, baveretto diritto e rivolti aile maniche di velluto rosso per i Camerieri Segreti, e dl velluto bleu per i Camerieri d’Onore, con ricami di oro e foglie e bottoni di ulivo Simile ricamo guamisce il mezzo della vita con dei bottoni simili agli altri sopra le falde ; b) dei pantaloni lunghi di panno nero guarniti alia cucitura esterna da un gallone d’oro alto quattro cen­ timetri, a foglie e bottoni di ulivo intrecciati, Intessuti nel gallone stesso; c) della spada senza dragona. di forma civile, con elsa dorata con triregno e chiavi incrociate. impugna­ tura di madreperla, sorretta da un cinturone, di gallone d’oro, simile a quello che guarnisce i pantaloni ; d) del cappello a punta guamito in giro di piuma bianca. per i soli Camerieri Segreti Partecipanti di Spada e Cappa e nera per tutti gli altri, e dalla parte destra da una cappiola di velluto nero ricamata a foglie di ulivo con bottone dorato, simile agli altri. che ferma la coccarda Pontificia, la cui metà di seta gialla dove essere collocata a destra. c quella di seta bianca a si­ nistra della detta cappiola;/ e) stivaletti interi di copale con elastici ; /) guanti di pelle bianca lucida. XIII. — L’« uniforme di città > consta: a) di marsina di panno rosso scarlatto chiusa sul davanli con novc bottoni. come T« uniforme giomaliera ». con falde foderate di seta rossa, con due bottoni simili agli altri aile estremità delle falde, pattine sui fianchi. contornate da una seghetta ricamata in oro c tre bottoni simili agli altri aile estremità delle pat­ tine; b) il baveretto diritto e rivolti delle maniche dl velluto nero ricamati in oro a foglie e bottoni di ulivo; in tutto il resto simile all’< uniforme giornaliera »: c) pantaloni lunghi neri, spada, cappello. stivaletti e guanti : il tutto simile *all · uniforme giornaliera ». XIV. — Il « costume » e i l’uniforme giornaliera » dovranno portarsi solamento nelle Cappello Papali. nei Concisiori Pubblici, nei ricevimenti. ed in altre funzioni e servizi dentro il Palazzo Apostolico. od in altre circostanze, secondo le disposizioni che vorranno date vol­ ta per volta da Monsig. Maestro di Camera. XV. — L’< uniforme di città » dovrà portarsi in tutte le funzioni e ricevimenti fuori del Palazzo Apostolico nei quali è prescritto Tuso dell’uniforme, nonch^ nelle missioni, o rappresentanze alTestero. Nelle mis­ sioni presiedutc da un Cardinale Legato i Camerieri di Spada c Cappa che ne fanno parte potranno usa re anche il « costume Spagnuolo », previa autorizzazione del S. Padre. n. 709 S *+ SC ORIENTALIS. DECRETO! DE MONASTERIO AMA Y-S UR-MEUSE XVI. — I camerieri Soprannumerari hanno un distintivo con lo smalto rosso per i Segreti, e con lo smalto bleu per quelli d’Onore, da portarsi nell’asola. In alto, a sinistra del frack, solamente in funzioni fuori del Palazzo Apostolico. Detto distintivo è formato da un medaglione ovale smaltato rosso o bleu, rispettivamcnle, avente nel centro il nome del Pontefice re­ gnante, in caratteri d’oro; l’ovale è racchiuso in un giro di bnllantini e sormontato dai triregno d’oro smal­ tato di bianco con le chiavi d’oro incrociate; le misure del distintivo sono millimetri trentatrè di altezza per venticinque di larghezza. XVII. — I Camcrieri di Numero hanno un distintivo più grande con lo smalto rosso per i Segreti, con lo smalto bleu per quelli d’Onore, da portarsi nel lato destro del petto sul costume, suile uniformi e sul frack, tanto nel Palazzo Apostolico che fuori. Detto distintivo è formato da un medaglione ovale di smalto rosso per i Segreti e bleu per quelli di Onore, avente nel centro le iniziali C. S. N. o C. H. N. in smalto bianco, circondato da un giro di piccoli brillantini detti rose, e da 388 una triplice catenella d’orof fermata da sette medaglioncini di smalto rosso o bleu alla quale è sospeso un ciondolo. formato dai triregno d’oro smaltato di bianco con le chiavi d’oro intrecciate: le misure di questo distintivo sono millimetri sessantacinque di altezza per 3uarantuno di larghezza. I camericri di Spada e Cappa evono sempre indossarc il frack con la co liana, sia che siano ricevuti dai S. Padre, sia che vengano intimati da S. E. Revma Monsig. Maggiordomo, o da Monsig. Maestro dl Camera per i servizi da prestarsi in frack, sia che, non essendo di servizio. vengano autorizzati ad intervenire a ricevimenti nel Palazzo Apostolico. Cappelle Papali, Funzioni o Concisiori. XVIII. — E* vietato usare la collana fuori del Pa­ lazzo Apostolico. salvo che in caso di rappresentanza o dl speciale autorizzazione superiore. XIX. — In servizio, con qualsiasi vestiario e in udienza presso Sua Santità, porteranno le decorazioni e medaglie Pontificie delle quali sono insigniti: per le altre dovranno domandare e ottenere l’autorizzazione, per il tramite di S. E. Revma Monsig. Maggiordomo. XX. — Tutti i Camcrieri di Spada e Cappa. appena avuta la nomina, sono obbligati a fornirsi degli abiti, e tenersi pronti agl’invitl di servizio. XXI. — Il servizio ordinario di Anticamera dura una settimana, e sarà prestato almeno da un Cameriere Se­ greto e da uno di Onore. Si userà abitualmente in questo servizio r«uniforme giornaliera ». meno quando Monsig. Maestro di Camera ordinasse di usare il « costu­ me alla spagnuola ». Il Cameriere Segreto presta ser­ vizio nella Nobile Anticamera Segreta. quello di Onore nella Sala del Trono: e ambedue coadiuvano Monsig. Maestro dl Camera e il Cameriere Segreto Partecipante Ecclesiastico nel riccvere e trattenere le persone ammesse allTJdlenza Pontificia. I Camcrieri di Spada e Cappa in servizio debbono tenere la feluca in mano. 11 Cameriere d’Onore riceve. dai Bussolante di ser­ vizio, alla porta dell’entrata deU’Anticamera della Guar­ dia Nobile i bighetti d invito alHJdienza, i plichi, let­ tere e oggetti da benedire. per passarii, sulla sogba della Nobile Anticamera Segreta, al Cameriere Segreto di Spada e Cappa di servizio: e. viceversa, riceve da quexto quanto dovrà passare al Bussolante. ΧΧΠ. — Nel corteo di Anticamera i Camcrieri di Spada e Cappa inccdono avant! i Camerieri Segreti di Spada c Cappa Partecipanti, o. in loro assenza, avant! i Partecipanti Ecclesiastici. Se sono due, il Segreto a destra e quelle d’Onore a sinistra; se in maggior nu­ mero, quelli d’Onore precederanno quelli Segreti. XXIII — In occasione di Cappelle Papali e Con­ cision Pubbllcl il servizio di Anticamera cessa all’arri­ vo del S. Padre al letto dei Paramentl. I Camerieri di Spada e Cappa di servizio potranno seguire il Corteo Λ7 di Cap pella. della quale non fanno parte, prendendo posto dopo i Generali degli Ordini Religiosi. Nelle Processioni Papal! i Camerieri di Spada e Cappa di servizio ocruperanno il posto sopra indica to: quelli fuori di eervizio potranno incedere avant! alla Cappella Papale, cioè prima dei Procuratori di Collegio. Durante la cerimonia fi collocheranno nel banco destinato per l’Anticamera. se vl sarà; altrimenti, si un Iranno ai Ca­ merieri Segreti Partecipanti di Spada e Cappa. XXIV. — I Camerieri dl Spada e Cappa compiono il servizio delle tribune nelle Cappelle. Concistori ed altre cerlmonie. M7 1927 IUN i Sono coadiuvati dai Bussolanti, che restano aU’lngresso inferiore della tribuna, e sono appoggiati per il buon ordine dalla Guardia Svizzera. Spetta a S. E Revnïa Monsig. Maggiordomo destinarli per il servizio delle tribune. Finita la cerimonia e sgombrate le tri­ bune alie quali erano destinati, si ritireranno privitamente come erano giunti. E’ loro vietato di unirsi a! Corteo. Ogni volta dovranno presentare un rapporto del ser­ vizio prestato, fatto in doppio esemplare, di cui una co­ pia a Monsig. Maggiordomo ed una a Monsig. Segretario della Ceremoniale, notando in esso gli eventual! incoovenienti e incidenti che si fossero verificati. Detto rap­ porte dovrà esser fatto anche se il servizio si sarà svolto regolarmente. XXV. — I Camerieri di Numero prestano servizio in tutte quelle cerimonie che si svolgono in Sede Vacante e dopo la elezione del Pontefice Novello, prima cbe siano nominati i nuovi SoprannumerarL XXVI. — In c ascunn delle feste dei SS. Apostoh Pietro e Paolo e col S. Natale i Camerieri di Numéro riceveranno da S. E. Rcvma Monsig. Maggiordomo una medaglia d’oro. Inoltre, i Camerieri di Numero e i Soprannumerari che durante l’anno prestarono servizio. riceveranno da Monsig. Maestro di Camera due medaglie d’argento nella festa dei SS. Apostoli Pietro e Paolo. XXVΠ. — In occasione delle visite a Sua Santità dl Sovran!, Capi di Stato e Principi del Sangue. i Came­ rieri di Spada e Cappa di servizio potranno esser ter.uti in considerazione nelle eventuali distribuzïoni di onorificenze cavalleresche che venissero faite. XXVUI. — I Camerieri di Spada e Cappa di ser­ vizio partecipano alla distribuzione della vita dei Beati e Santi, nelle Beatificazioni e Canonizzazioni; delle candcle nella Candelora; delle Palme e degli Ag-ui Dei. XXIX. — Chi. dopo la nomina, invitato tre volte, non presterà servizio senza motivo ritenuto valido dai Superiori, s’intenderà dimissionario. XXX. — Chi in servizio mancasse al proprio dove­ re. owero non si attenesse strettamente al présente regolamento e agli ordini ricevuti/ sarà. secondo 1e ri- » spettive giurisdizioni, ammonito da S. E. Revma Monsig Maggiordomo o da Monsig. Maestro di Camera. In caso di recidività S. E. Revma Monsig. Maggiordomo prenderà i dovuti provvedimenti, dalla sospensione del ser­ vizio e dall’uso delle insegne, fino all’espulsione. Tali provvedimenti disciplinari saranno pressi anche nel caso in cui si provasse che la condotta dei Came­ rieri di Spada c Cappa, nella loro vita privata e pubblica, non fosse conforme alla morale cristiana e aile direttive della S. Sede. XXXI. — Essi possono appartenere al seguito di onore dei Cardinali o Vescovi, purchè non usino le di­ vise o le insegne di Camerieri di Spada e Cappa. Il présenté Regolamento, compilato dalla Commissio­ ne del Protocollo del Ceremoniale Pontificio, presieduta da S. E. Revma il Signor Cardinale Granito dl Bel­ monte. fu approvato nella Seduta Plenaria del 19 Mag­ gio 1927, dagU Er?ii e Revmi Padri della Sacra Coagregazione Ceremoniale e sanzionato da Sua Santità. neU'udienza del 1° Luglio, accordata a Monsignor Se­ gretario della Medesima Sacra Congregazione. Esso va in vigore in data odierna. Roma, 1 Luglio 1927.—V. Card. Vannutelu. Vescovo di Ostia e di Palestrina, Decano del S. Collegio, Pre/etto. Beniamino Nardone. Segretario. 769 1927 ILL 4.-SC ORIENT., DECR. AAS 20 (1928) De MONASTERIO o. s. b. in loco vulgo « amay-sur-mecse A MONACHIS RITUS LATINI ET ORIENTALIS EFFORMATO » DECRETUM Sacrae huic Congregationi quaedam dubia fuerunt proposita, quae benedictinum coenobium in loco vulgo A may-sur -Meuse apud Belgas, respiciunt. Quibus per­ SC SANCTI OFFICII - SACRAMENTORUM - RITUUM 19-27 IUL 8-13 pensis. Sacra Congregatio, probante Ssmo Dno Nostro Pio div. Providentia Papa XI, quae sequuntur statuit atque decrevit: I. Religiosi viri qui in monasterio, quod memoravi­ mus, commorantur, sive ii qui ritus latini sunt, sive qui ritus byzantino-slavici, ad Ordinem S. Benedicti om­ nino pertinent, quin novum quoddam religiosum vel T, monasticum Institutum efforment./ Π. Religiosa vota monachi nuncupabunt ad normam Regulae a legifero Patre Benedicto propositae, iuxta Congregationis Belgicae Constitutiones, quibus etiam monasterii disciplina est moderanda. Integrum tamen erit mutationes opportunas, a S. Sede approbandas, proponere. III. Monachorum opera ad Russorum gentem dum­ taxat spectat, non vero ad ceteros sive ex Orientalibus, sive ex Occidentalibus, dissidentes. IV. Prior monasterii horum tantum monachorum cu­ ram geret, qui huic monasterio de Amay inscripti fue­ rint V. Prior ct monachi eorumque opera pendent ab Abbate Lovaniensi itemque ab Abbate, qui Congrega­ tioni Belgicae pro tempore praeerit, ad normam Consti­ tutionum. VI. Quod vero huius monasterii eiusque Prioris re­ lationem ad Abbatem Primatem Ordinis spectat, stan­ dum erit tum Constitutionibus Congregationis Belgicae tum etiam epistolae die 21 mensis Martii anno 1924, a SSmo Domino Nostro ad eundem Abbatem datae [ AOSB 23 - 34 (1920 - 26) 76 - 771 VIL In posterum, monasterium loci Amay eiusque Prior et monachi eorumque cuiusvis generis opera et Instituta Pontificali Commissioni, quam vocant, pro Russia subiecti erunt et manebunt. Datum Romae, die 4 mensis Iulii anno 1927.—Aloi­ ses Card. Sincero, Secr. Isaias Papadopoulos, Ep. tit. Gratianopolitan., Adsessor. Ada. J. JANSSENS in NrT 55 (1928) 308-311; PrM 17 (1928) 37. n. 770-772 771 1927 IUL 12.-SC SACK., RESOL. PART.· Circa facultatem tres missas celebrandi Nunciatura Apostôlica en Espana. Madrid. 12 de julio de 1927. — Excmo. y Reorno. Serior·. La Sagrada Congregaciôn de Sacramentos, por expreso encargo dei Padre Santo, me cncarga ponga en conocimicnto de V. E. Revma. lo que a continuaciôn se expresa: Algunos Prelados de Europa se han dirigido a la Santa Sede en demanda de facultades para poder permitir la celebraciôn de tres Misas en los domingos y dias de precepto, siquiera a los sacerdotes que rigen très o. a lo menos, dos parroquias. La Sagrada Congre­ gaciôn de Sacramentos, con el objeto de conoccr la acogida que convenia dar a esta demanda, ha estimado necesario someter la cuestiôn al alto juicio de los Eminentisimos Padres que componen la misma Congrega­ ciôn, y éstos. en la reunion plenaria del dia 22 de abril del presente ano, todo bien considerado. han contcstado: Affirmative et ad mentem. La mente es del tenor siguiente: 1. ® Que se concéda el induito a los Ordinarios que lo pidan para casos particulares y ad tempus. 2. ° Que se trate de sacerdotes que rijan très o, a lo menos, dos parroquias en pueblos o lugares distintos. 3.° Que la tercera Misa sea celebrada en pucblo o lugar distinto de aquel en que se han celcbrado las otras dos. 4. ° Que se prohiba recibir cstipendlo en dos dc las très Misas, onerata conscientia Ordinarii respecto a la neccsidad de la celebraciôn de la tercera, y ademâs respecto al cuidado que hay que emplear para remover toda ocasiôn de extraüeza o cscéndalo en los fieles. 5. ° Que expirado el tiempo del induito que se con­ céda, los Ordinarios, al pedirlo nuevamente, manifiesten a la Sagrada Congregaciôn si ha sido bien recibido por los fieles y si ha ocurrido algùn inconveniente». • Patriarchae Indiirum Occidentalium: I. B. FERRERES. Compen­ dium theologiae moralis, ed. 9 post Codicem, t. II. n. 489 p 267· 263 nota 5. 772 770 1927 IUL 13.-SC RITUUM, DECR. AAS 19 (1937) 288 1927 IUL 8.-SC S. OFF., RESP. AAS 19 (1927) 278 DUBIUM De conventibus (quos dicunt) ad procurandam omnium CHRISTIANORUM UNITATEM Occasione conventus, qui diebus 3-21 proximi mensis Augusti habebitur Lausonii in Helvetia, propositum est Supremae Sacrae Congregationi S. Officii dubium: i An liceat catholicis interesse vel favere acatholicorum conventibus, coetibus, concionibus, aut societatbus quae eo spectant ut omnes Christianum nomen ut­ cumque sibi vindicantes uno religionis foedere conso­ cientur? > In Congregatione Generali, Feria IV, die 6 Iulii 1927, Emi ac Revmi Domini Cardinales in rebus fidei et mo­ ram Inquisitores Generales respondendum mandarunt: < Negative, atque standum omnino decreto ab hac ipsa Suprema Sacra Congregatione die 4 Iulii 1919 edito Dc participatione catholicorum societati « Ad procuran­ dam christianitatis unitatem » [LE 190). Ssmus Dominus Noster D. Pius div. Prov. Pp. XI sequenti Ferla V. die 7 eiusdem mensis et anni, in solita audientia R. P. D. Adsessori S. O. impertita, relatam cbi Emorum Patrum resolutionem approbavit et pu­ bica r i iussit. Datum Romae, ex Aedibus S. Officii, die 8 Iulii 1927.—Aloisius Castellano. Supremae S. C. S. Off. Nota­ ry. Alfa. J. J. to NrT M (1927) 613-617; IP 7 (1927) 54; PrM U (1927) 129 *132. URBIS ET ORBIS Festum s. ter es lae a iesu infante ad universam extendi­ tur ECCLESIAM CUM OFFICIO ET MISSA PROPRIA Ex quo caelitum honores Sanctae Teresiae a lesu Infante, Virgini, Apostolica Sedes, suo supremo iudiclo, anno millesimo nongentesimo vigesimo tertio, tribuen­ dos esse decrevit, magna erga beatam Virginem ubiaue invaluit devotio; quae, innumeris beneficiis miraculis­ que, veluti rosarum imbre, foecundata, in dies magis ac magis mirifice crebrescit. Ea de causa, complures Sacrorum Antistites, imo vel ipsi Romanae Ecclesiae Purpurati Patres magnopere sibi in votis eesc pandiderunt, ut Sanctae Teresiae a lesu Infante honor et cultus, per Officium et Missam, a Suprema Auctoritate, ln toto catholico orbe decernatur: quod postulatum Summo Pontifici Pio Papae XI suaviter arrisit. Quare ad iuris tramitem et ad normam Decreti 20 Februarii 1926 [LE 691] concinnatum Officium ct Missam, prout! in superiori exemplari prostat, per Emmentissimum Dominum Cardinalem Sacrae Rituum Congregationi Praefectum una cum R. P. D. Sanctae Fidei Promotore generali, diligenter revisum, ab eodem Cardinali sub­ signata die Sanctissimo Domino fuit exhibitum, simulque oblata supplicatio ut festum S. Teresiae a lesu In­ fante. Virginis, ad universam extenderetur Ecclesiam. Sanctitas vero Sua. supradictum Officium cum Missa in omnibus approbare dignata est, mandavitque ut ab utroque Clero, in universa Ecclesia, die 3 Octobres. mb ritu duplici minori, festum S. Teresiae a lesu Infante. Virginis, quotannis recolatur: servatu de cetero rubri­ cis. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Die 13 Iulii 1927.—A. Card Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. 890 SC CONCILII. CANARIEN.. COMPENSATIONIS OB RESIDENTIAM < I f i 1927 RT Μ v. Distributiones quotidianae) : *’ Distributiones huiusnxxii non veniunt appellatione fructuum seu reddituum et pro­ ventuum istius vel illius beneficii. cum sint redditus canu­ les et incerti qui acquiruntur labore et interventu ln dlrims. c. Licet, 32 dc Prncb. ; cap. unie, de Cler. non rwzde.t 1927 RL 16.-SC CONC. RESOL. AAS 20 (1923) 339-397 in 6; cap. Quoniam, 0 f In illis de concess. Praeb?M. ellam m 6; Rot. part. 15 recent., dec. 61. η. Γ. CasaxJv >dec. 1 de Cleric, no.» resident ; Covarr.. 11b. 3. Vanar, rm CANARIEN. lut., cap. 13 n. 1 . Faim.. Hb. 13. Decret, in cap. Licet 33 dt COMPEVSAHOXIS OB residential !. Dic 16 Iulii 1927 Praeb.. num. 3 etc. ”. Et Barbosa (hb. 3. lur. Eccles. univ., cap. 18, a. b) bate Species facti. - Post Decretum regium die 30 Iunii tradit: “ Quod adeo verum est ut appellatione reddiluoa oeneficil non veniant distributiones, ut constat ex cap. iicri 1926 publicatum in Hispania de « publicis administris de praeben. ibi: *' proventus suos ecclesiastico· faccrct» qu: m insulis Canariis funguntur munere ». etiam ec­ integre ministrari, nolumus tamen ut quotidianas dutn clesiasticis. Episcopus Canariensis huic Sacrae Congre­ butiones percipiat ’* etc.. cap. 2 de pnvileg. in 6 Prou: gationi reverenter exponebat: < In Regali Decreto a nec etiam comprehendunt appellationes iruc»umn. sicut col­ die 1 Iulii decurrentis vim obtinente, ecclesiasticis qui ligi videtur ex Conc. Irtd.. sess. 24 dc rej., c. 12 vers. pr&t * in Insulis Canariis suo munere funguntur atque ab tcrca.. ; ct ideo sic docent Covarr.. 1 c . RoL. dtcix 1*. n. 1 et 2. p. 2 divers., ubi hae distributiones non dicuntur Statu dolationem percipiunt, augmentum quoddam. sci­ iructus beneiicjorum. sed potius quod dantur ratione cero licet, 30 vel 15 supra centum, pro diversitate casuum, ministerii personalis . . Nec denique appellatione reddi tum dolationis respectivae percipient. At. forsan non imme­ et proventuum veniunt, cum de corpore beneficii non ra&t rito omnino, dubitant aliqui num augmentum huiusmo­ sed percipiuntur ratione servitii personalis cap. hcct cua di canonice computare teneantur veluti partem dotagloss., de praeben. “. tionis lisdemque proin iuris praescriptionibus obno­ 3. Item penes parochos aliud ex se est dos vel praebendi xium; tum ob naturam singularem augmenti praefati, beneficii au: reditus qui percipiuntur ex dote ofncio parcequod quidem non participes omnes eodem modo afficit, ciah adnexa, quique parocho cedunt cx solo titulo sui an­ illudque indemnizationem ob residendam appellat Re­ neris paroccialis ; aliud sunt tura stolae, et praestationes de quibus can. 463, et taxae de quious can. 1507. ceteraqce gale Decretum, tum vero ob singularem indolem huiusmodi. quae debentur parocho ob aliquod opus vel ser­ adiunctorum e quibus augmentum pendet: prout nem­ vitium peculiare et determinatum. Nec refert quod bodîe pe participes nati fuerint extra Insulas Canarias vel in can. 1410 decernat posse dotem beneficii consistere etlus eis, ac in hoc postremo casu prout per 15 annos resiin quiousdam praestationibus, sive in certis et voluntary dentiam aut vicinitatem in Archipelago habeant vel fidelium oblationibus, sive in iuribus stolae; nam id ioULnon. Ceterum haec concessio pariter ac uniformiter gendum est vel cum nulli aln sint reditus, quibus doe bece· tam pro quibuscumque officialibus civilibus ac milita­ ficti efficiatur, vel cum certe constet partem saltem d->ta constitutam esse in illis praestationibus aut oblationibus m ribus. servitio Status his in Insulis adscripts, quam pro iuribus stolae. Ceterum vetus regula canonica, quae hedx ecclesiasticis viget, qui quidem hac in re illis adsimidicenda est quoque oblinere nisi aliud certo constet, pone lantur ex tenore Regalis Decreti. Ex adverso, qualifidistinguebat lura stolae, praestationes, oblationes, taxas, catio qua augmentum - quamvis, uti coniicl potest, mi­ etc., a praebenda vel dote paroecloll. prout distinguera: noris stabilitatis in se. atque etiam quoad quantitatem distributiones chorales a praebenda vel dote capitulari. assignatam minus quam ipsa dolatio - veluti accessio 4 Unde pro re nostra possumus haec animadvertere spectetur eiusdem dotationis. seu redotalio quaedam, Dum Concilium Tndentinum isess. XXI. c, 3 de re/or ac consequenter iisdem iuris praescriptionibus subiecconstituit tertiam partem fructuum et quurumcumquc pro­ turn. scopo observantions disciplinae videtur magis fa­ ventuum et obventionum separari debere et ln distributio­ nes converti ; itemque dum hodie can. 395, eadem verba vere ac deservire. Quapropter ut ambiguitas quaelibet usurpans, inquit; " Episcopi tertiam partem separent fruc­ removeatur, sequentium dubiorum solutionem submisse tuum, proventuum, obventionum quae cx dignitatibus, ca­ rogat; nonic all bus. officiis alusque illius ecclesiae beneficiis per­ < L An augmentum de quo i» casu sit tamquam cipiuntur et in distributiones quotidianas convertant ’ tenendum certe est illos “ quoscumque fructus, proventui, accessio seu dotis beneficii rice muneris uniuscuiusque obventiones inteliigendos esse eos dumtaxat qui dotem obleniaris (canonicatus, paroeciae, vicariatus, capellabeneficiorum quacumque ratione efficiant, non vero aboj niac) habendum, iisdemque proin iuris praescriptioniqui ex aliis titulis, praeter merum titulum officii, benefi­ 390 bus respective/ obnoxium; ciario adquirantur. Nam illa diversitas nominum resp;:.: dumtaxat/diversam conditionem naturalem redituum. Nem- v « Π. An saltem pro canonicis ceterisque qui ad chope. tres hi termini» qui saepe occurrunt, significant re­ ralem residentiam tenentur, tertia pars augmenti in spective: /ructus, quae solum labore exercitum produc/, casu sit inter distributiones computanda, prout genera(i prodotti della terra coltivata) ct inde victualia; prow.tim de tertia parte assignationis cavetur in Codice ». tus. introitus, reditus, salaria quoque, stipendia Missarum : ii introitus seu proventus qui non praevuieeVotvm consultoris — 1. Solutio dubii ex eo imprimis vi­ obventiones, tur. id quod Itali vocant incerti (sportula, honorarium) vtL detur pendere quod accurate deiintantur bona seu reditus m stylo Pandectarum, reditus in agrorum fructibus non ecclesiastici dolationem efficientes, lamvero hic dolatio certe comprehensi. Tamen tres termini saepe promiscue usitan­ intelUgitur esse dos beneficii aut muneris; inde quaerit tur. Quandoquidem si illorum verborum sensus extendere­ Episcopus Canariens!» an subsidium, nunc a Gubernio histur quoque ad alios reditus qui. praeter dotem seu praeben­ Knico concessum viris ecclesiasticis cananensibus * it ha­ dam. obvenire possunt ex quocumque titulo ecclesiastice, nd um tamquam accessio seu pars Illius dotis. Dos vero iam ct ipsae distributiones, quae profecto sunt obventiones vocatur etiam, et maxime iure Decretalium vocabatur, prae­ proventus ecclesiastici, essent in eamdem rationem compu­ benda Itemque beneficium, unde noti «sima regula: benc/ttandae. Quod si id de ipsis distributionibus quotidianis re­ cium datur propter ojficium: et hodie pariter ln Codicis tineatur absurdum, quoniam praecise ln distributiones quo­ canone 1409 sic traditur notio beneficii ecclesiastici, ut dica­ tidianas sunt alii proventus, quoad tertiam partem, con­ tur constare duplici elemento, videlicet officio sacro et iure vertendi. saltem autumari id posset de aliis d istri buticnitei percipiendi reditus ex dote officio adnexos. Ergo dicamus inter praesentes ce terisque emolumentis incertis ct eveneffici dotem, vel dolationem consistere in lis bonis seu re­ tuallbus. quae beneficiariis capitularibus obvenirent. ditibus ecclesiasticis qui obtinentur propter officium seu 5. Fingamus etiam alicui dignitati vel canontcatui aut ratione aut titulo officii : quippe qui sunt reditus aut bona beneficio capitulari adnexum esse officium paroeciale. li­ ipn officio adnexa, et competunt beneficiario ex solo titulo que adeo canomco-parocho obvenire» sicut ceteris parochi», vel ratione officii: ex eo nempe quod ipse beneficiarius iura stolae, praestationes, taxas, etc., quas diximus non per­ obtinet tale officium vel munus, ita ut beneficiario debean­ tinere ad dotem beneficii: numquid Ista non sunt ctnotatur propter functiones ecclesiasticas seu onera, generatim menta. reditus ecclesiastici? et tamen nemo dixent ex tUa et complexive sumpta, quae constituunt naturam illius offiquoque desumendam esse tertiam partem In distributions cti wu muneris; non propter aliquod peculiare ct determi­ quotidianas convertendam. Quare? quoniam illa non acqui­ natum opus, aut «ervitium a beneficiario in aliquo casu runtur canonico parocho cx ratione seu titulo dotis aut de­ praestitum, nec propter alium titulum extrinsecum qui non lationis. Item Ln Hispania nonnullis beneficiis capitulantes, pertineat ad rationem muneris vel officii. Ideo ad dotem seu dolationem non sunt dicenda pertinere, nec efficere per concursum conferendis, licet adilcere peculiare onus, partem dotis aut dotationis, alia emolumenta ecclesiastica v. g. docendi in Seminario aliquam disciplinam ccclesustivel reditus auae obveniant beneficiario occasione alicuius cam ; evenire autem potest ut illo beneficiarius capnularx actualis et determinati servitii vel operis aut functionis ob munus docendi, etsi adnexum pro illa vice suo beneÛcSe recipiat cx Seminario stipendium annuum, quod certe « exercitae, etri opus vel functio exerceatur vi muneris vel officii; adecquc minus si reditus vel emolumenta tribuan­ bonis ecclesiasticis desumitur. Sed nemo, ut reor, cecsuen: tur beneficiario ex causa tituli extrinseci qui cum ipsa Illud annuum stipendium habendum esse tamquam pars ratione vtl natura officii proprto non connectatur. vel accessio dotationis bcncficialls, nec ex illo detraheretur tertia pars convertenda in distributiones quotidianas. 2 Vulgata proinde est distinctio quae apud canonicos et quoslibet beneficiarios capilulares iit inter fructus, pro6. Ut erco definiatur an nonnulli reditus vel emolumenta, wntus. reditus, vel qualicumque nomine vocentur, qui con­ beneficiariis ecclesiasticis obvenientia, rationem induas: stituunt dotem wu praebendam canoniralem aut brncficianecne dotationis beneficiariae, seu efficiant partem dctiv lew». et inter obventione * seu emolumenta quae audiunt dlsattendendus est titulus, ex quo beneficiariis adqutnxr.tiir tritratloncs. De quibus haec leguntur apud Ferraris (BibL. Sed probe inspiciendum est de quo titulo agatur , * r.on wf- 891 19*7 IUL 16 SC CONCILII, CANARIEN., COMPENSATIONIS OB RESIDENTIAM namque attendere titulum genericum ct remotum, &ed rçxctjicurn, determinatum, immediatum : id est non sufficit ut dicamus illos esse reditus seu proventus ecclesiasticos, competere beneficiariis ex titulo ecclesiastico, non civili, sed inter ipsos titulos ecclesiasticos facienda est distinctio ; 333 compertum/ est enim, prout innuimus, posse obvenire ecdejiAstlcls beneficiariis reditus aut emolumenta stricte ecclesiastica et cx titulo ecclesiastico, non tamen ex titulo dotation^. Ergo in causa, quam prae manibus habemus, dubium non solvitur ex eo quod dicamus generico modo fubsidium. concessum viris ecclesiasticis canariens!bus. esse haoendum tamquam restitutam partem bonorum ecclesias­ ticorum. quae olim fuerunt ab Statu occupata; vel ex eo quod dicatur Status udstringl in Concordato ad praestan­ dam beneficiariis ecclesiasticis congruam dotationem, immo tt id augendam dotationem : vel ex eo quod omnia emolu­ menta et subsidia, ab Statu Ecclesiae tributa, censeantur tabere naturam redituum ecclesiasticorum, aut quod secus illa emolumenta non tribuerentur titulo ecclesiastico, sed avili, adeo ut beneficiariis cederent tamquam officialibus Status. Haec omnia gcncrica sunt, nec ex se definiunt titu­ lum immediatum, quo emolumenta vel subsidia viris eccle­ siasticis ab Statu tribuuntur: licet enim reditus aut emolu­ menta ipsa obtineant conditionem bonorum ecclesiastico­ rum. licet dentur ex titulo ecclesiastico, licet tribuantur ec­ clesiae vel viris ecclesiasticis, tamquam ministris Ecclesiae, non tamen omnia dantur ex eodem titulo peculiari et im­ mediato. eoque minus ex titulo definito dotationis vel dotis. Etenim ln Hispania, praeter reditus quos tribuit Status ti­ tulo dotationis pro clericis, confert etiam Ecclesiae vel viris ecclesiasticis alia emolumenta vel subsidia sive ad sumptus divini cultus explendos (art. 34 Concordati), sive pro Semi­ nanis Concüianbus (art. 35). sive pro sustentatione non­ nullarum Religiosarum Familiarum (ibid.), etc. Quae nemo autumabit dicere data esse titulo dotationis beneficiorum ecclesiasticorum. Et quamvis in ipso Concordato (aa. 36 et 33» horum quoque emolumenta erogatio appelletur dos seu dolatio pro cultu, tamen toto caelo differt ab alia re­ dituum parte quae in iisdem articulis dicitur dos seu dobUo cleri. 7. Age iam. propius accedentes ad nervum dubiorum, quae ab Episcopo Canariens! proposita sunt, adnotemus in concordato hispano clare et distincte recenseri, sub ipso comme dotationis. nempe dotationis ministrorum eccl esi asLcorum. eos reditus, qui constituunt veram et propriam dolem beneficiorum ecclesiasticorum, quique proinde soli hacenai sum in censu proprie dictae dotationis: ceteri iero reditus aut emolumenta, quae tribuuntur Ecclesiae vel unnw viris ecclesiasticis, sed ex alio diverso titulo, tametsi ecclesiastico, extra rationem dotationis beneficiariae sunt habenda, Ex. gr. sic habetur in Concordato: " Art 31. Re­ ditus annuus cuique Archlepiscoporum in dotem assignatus, erit ut sequitur (hic distincte recensentur reditus singulis pro dolatione attributis, et successive idem traditur de Epscopls; et postea in art. 32 cum distinctione de dignitaUtuj. canonicis, beneficiariis capitularibus: postremo m art 33 de parochis et vicariis paroeciali/bus). Haec proinde constituunt veram dotationem beneficiariorum ecclosiasticcrum. Porro in iisdem articulis alia adnectuntur sub ho­ rum verborum tenore: a) In art. 31: “ Gaudebunt insuper Archlepiscopf ct Episcopi suis palatiis. pom.irils, hortis aut aedibus, quae in qualibet Dioecesis parte ipsorum usui ac •obtio destinatae, et minime alienatae fuerint ct in art. 33: “ Praeterea tum Parochi proprii tum Coadiutores fru­ entur aedibus eorum habitationi addictis, necnon hortis vu possessionibus, quae venditae minime fuerint, et vulriri nomine Iclcsiarios. Mansos vel alio appellari consueve­ runt " Iam haec extra rationem dotationis sunt habenda : cuor.iim nec omnibus indiscrlminatim assignantur: eadem «uat pro singulis qui in eadem mensura dotationis iuxta di­ versitatem graduum aequiperantur, nec diversa sunt pro diversa beneficiorum conditione: sed dumtaxat relinquun­ tur (menda. fi ct quatenus sint; aund si in aliqua Dioecesi v t non habeatur palatium pro Episcopi habitatione, nut ia aliqua pamecia deficiat domus pamecialis. eo quod alleMU fuerint, tunc nihil Episcopo aut Parocho tamquam supploncntum pro palatio aut domo parocciall assignatur: centra debuisset assignari, si palatia episcopalia et domus pamcdales constituerent partem dotationis. nam in Concsrdito recepta est regula ut dotatio par esset omnibus qui h esdem conditione beneficiaria comperiuntur, bl In art. .’4: * Pm lis vero (sumptibus) qui adminlstrationis et sa­ me *visitation! causa extraordinarie requiruntur, singulis Metropolitanis Intra viginti millia argenteorum annua vice referuntur ". Neque haec ad dotationem Arch i episcopo­ rum et Epfsmp-aum pertinere dicenda sunt: aula asslrr-intur eis ex alio titule», nempe causa ’umntuum extraordl-arinnnn pro adminlstratione ct visitatione pastorali, o In art. 33: * Itemouc parochi proprii et sui coadiutores ex Iuribus stolae et oblationibus, vulgo pie dc altar, partem rciaue recpn^dpntem percipient ". Iuxta ca. ouae supra diximus. pro dotatione parochorum et suorum vicariorum «n nmt hoc in casu computanda haec iura stolae et oblationes: percipiuntur enim ex alio diverso titulo. I Iam ex his omnibus praemissis possumus directe res­ onere dubio proposito, an scilicet subsidium, ab Statu Lvpar.o concessum peculiariter clericis apud Insulas Carjrfas munus ecclesiasticum gerentibus, habeat rationem dotationis. seu nempe sit augmentum, supplementum, ac­ reage, pars dotationis. Et responsio negativa videtur teanda; eo quod subsidium Istud non datur titulo dotationis •ed titulo mdemnlzationis seu compensationis pro residentia n. 773 ln illis insulis. Plane constat eos reditus esse habendos certe ecclesiasticos, et tribui ex titulo ecclesiastico, et dari cle­ ricis tamquam ministris Ecclesiae non tamquam officialibus Status, sed titulus immediatus et proprius, cx quo conce­ duntur. non est titulus dotationis. est alius titu/lus diversus. 395 prout diversus est titulus quo relinquitur in Concordato Episcopis usus palatiorum. Parochis vero usus domorum paroecialium ; quo assignantur Episcopis peculiares reditus pro sumptibus adminlstrationis et visitationis: quo Parochis corumque cooperatoribus tribuuntur lura stolae et oblatio­ nes. Nam quo titulo datur hoc subsidium clericis cananenslbus? non propter rationem officii vel muneris, sed prop­ ter peculiares conditiones residentiac ipsorum in illis Insulis, nempe ob maiores et peculiares expensas ferendas ex Hia residentia, cx itineribus suscipiendis, etc. Ideo quo­ que fit distinctio, et maius vel minus subsidium conceditur prout agatur de lis qui ex iussu Superiorum aut de iis qui sponte sua ibi resident ac munus exercent, itemque dc xis qui alienigenae vel indigenae sunt: nam huiusmodi distin­ ctio non desumitur ex ipsa ratione muneris seu officii, sed ex aliis titulis extrinsecis. 9. Quae maius robur accipiunt si animadvertamus Sta­ tum hispanicum. adimpleturum promissiones ln Concordato factas, concessisse anno 1920. verum augmentum dotationis. ct quidem sub eo nomine, titulo et ratione, omnibus per universam Hispaniam beneficiariis capitularibus et paroecialibus: adiunxit enim singulorum dotation! 750 libellas annuas pro beneficiariis ecclesiarum cathcdralium ct colicgialarum: evexit autem ad 1000 libellas dotationem bene­ ficiariorum et cooperatorum m ecclesiis collegiatis sup­ pressis et paroecialibus. ad 1500 libellas dotationem paro­ chorum ruralium, ad 1750 parochorum ingressus, ad 2000 parochorum ascensus, ad 2250 ut minimum parochorum terminos. De his augmentis non est dubitandum quin effe­ cerint accessionem vel pinguiorem partem dotationis; quo­ niam id clare explimitur ln ipso tenore et ratione legis dantur enim ex sola ratione officii et tribuuntur generatim omnibus beneficiarius; contra nihil horum deprehenditur in decreto, quo clericis canariensibus subsidium conceditur ob residentiac compensationem. 10. Idipsum confirmari potest, si instituamus compara­ tionem cum augmento nuper concesso in Italia beneficia­ riis ecclesiasticis, quod relate ad canonicos aliosque bene­ ficiarios capitulares declaratum est a Sacra Congregatione augere dotationem. ideoque ex illo detrahendam esse par­ tem tertiam .quae In distributiones quotidianas convertatur. Equidem recte, nam ipsum decretum statuebat dissents verbis: ” Art 3. Sari concesso dalVAmministrazione dei Fondo per il Culto un assegno supplementarc alie seguenti categorie del Clero, /ino α portare la congrua, compresi 1 predetti casuali, alia mlsura rispettivamente indicata ”. E converso nullum verbum occurrit In decreto Status hispanici. unde attribuamus conditionem dotationis subsidio quod conceditur clericis canariensibus : sed appellatur pe­ culiaris compensatio pro residentia./ 3$6 11. Restat ut nonnulla declaremus quae in contrarium oggeri possunt. Sane imprimis diversa conditio et peculia­ ria cditincta locorum, ubi resideant beneficiarii, potest esse ratio cur diversa mensura dotationis assignetur diver­ sis beneficiariis, sic nimirum ut nonnullis, non vero cete­ ris augeatur, quamvis omnes ad eumdem gradum bénéfi­ ciaient pertineant. Exemplum habetur m eodem Concordato Hispaniae, quod pro diversitate locorum diversam dotatfonis mensuram attribuit praesertim Episcopis et Parochis: v. gr. legitur in art. 31 “ Almcnensi (et ceteris qui rcsidcntiam habent in civitatibus capitibus provinciarum civilium) nonaginta millium; Astunccnsi (et ceteris, quorum resi­ dentia est in civitate vel oppido extra capita provinciarum civilium) octoginta millium : et art. 33: "Pro Parochis in urbanis paroeciis annuus reditus intra tria ct decem millia argenteorum constituitur: in ruralibus vero minimum re­ ditus duo millia et biscentum attinget Huic tamen ani­ madversioni respondendum videtur, ut quamvis illa vera sint, non tomen concludendum sit quaelibet pvculiana emo­ lumenta vel subsidia, quae cx diversitate reridenttee tri­ buantur viris ecclesiasticis, esse concessa titulo dotationis vel tamquam augmentum dotationis. siquidem possunt con­ cedi cx diversis titulis. Oportet ergo in singulis ca'ibus attendere titulum, ex quo emolumenta concedantur. Porro in casu nostro nullum adesse videtur indicium ut dicamus subsidium, concessum clericis canariensibus sub nemine compensationis residentiae. tribui ratione seu titulo dota­ tionis vel tamquam partem dotationis. 12. Secundo oblici potest quod mensura, qua definitur Ipsum subsidium canariensibus. reponatur in quota parte dotationis. id est 30 vel 15 pro 100 dotationis. quasi nempe sit eiusdem dotationis pars. Contra tamen id ex co dum­ taxat videtur esse factum quod quaereretur certa ct con­ grua norma ad determinandam mensuram subsidii singulis attribuendam, eaque norma censeretur recte reponi ln quo­ ta parte dotationis: nam et subsidium pendendum est ab Statu qui et idem pendit dotationem. ct respondere debe! conditioni singulorum clericorum prout respondet dotatio. Idem ceterum est de officialibus civilibus !n praefatis In­ sulis. At non exinde colligitur ipsum quoque sub«:dium esse pars dolationis aut dari titulo dotationis. 13. Tertio difficultas enasci posset ex eo quod, subsidium vel augmentum, concessum clericis canariensibus. videatur computandum in pensione adsignanda. Sed id omne incer­ tum est: quia in Hispania numquam videtur Status *dsignare clericis veram pensionem; nec etiam constat ut, si SACRA POENITENTIARIA - SC RITUUM - PIUS XI ο. 774-777 alicui clerico adsignaretur pensio, haec mensurae dolatio­ nis coaequaretur. 14. Denique alta difficultas deprehendi posset in eo quod, clericus habitualiter residens in Canariis Insulis, si ad tem­ pus rediret in patriam, tamen pergeret eo ipso tempore 397 frui subsidio vel augmento, de quo in casu./ At vero non apparet quomodo difficultas inde obtrudatur: nam una cx causis, ob quas datur huiusmodi subsidium vel augmentum, invenitur praecise in peculiaribus expensis quas clericus ferre debet in aggrediendo itinere ut ab Insulis Canariis veniat In patriam ilerumque ex patria redeat in Canarias Insulas. 15. Quae omnia cum ita sint, conclusio fluere videtur ut dicamus subsidium vel augmentum in casu concessum clericis Insularum Canariensium. nequaquam habendum esse in censu dolationis seu tamquam dolationis partem vel accessionem, immo obnoxium legi can. 395 praescriptae. Resolutio. - In plenariis comitiis Sacrae Congrega­ tionis Concilii, habitis in Palatio Apostolico Vaticano, die 19 Februarii et 16 Iulii 1927, Efhi Patres, omnibus rerum adiunctis attente perpensis, respondendum censuerunt: t Negative ad utrumque dubium ». Facta autem relatione Ssrfto Dno Nostro Pio Pp. XI in audientia diei subsequentis per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium. Sanctitas Sua datam reso­ lutionem approbare et confirmare dignata est—lulius, Ep. tit. Lampsacert, Secr. Adn. J. .'ANSSEN5 in NrT 56 (1929) 162-164: A. VERMEERSCH in PrM 18 (1929) 54; IP 9 (1929) 22; ME 40 (1923) 359-361. 774 « 1927 IUL 21.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Facultas 1927 IUL 21 - SEP 4 sacram Communionem in Altari expositionis Ssrîii Sa­ cramenti, adhuc in suo robore manere declarat; corumque observantia a Revfnis locorum Ordinariis peculiar, studio curanda est. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 27 Iulii 1927.— A. Card. Vico, Ep . Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. B Adn. A. CROEGAERT In CM 18 (1929) 191-195; REGATILLO n. 642; PrM 16 (1927) 134-135. 776 1927 AUG 22.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Sanantur defectus in erectione < stationum viae CRUCIS » ET ADSCRIPT1ONIBUS IN SOCIETATES A VIA CRCOj PERPETUA ET VIAE CRUCIS VIVENTIS Preces. - Beatissime Pater, Procurator Generalii Ordinis Fratrum Minorum, ad pedes Sanctitatis Ve­ strae provolutus, humiliter petit, ad tollendam omnem animi dubitationem et ne fideles indulgentiis priventur, gratiam sanationis quorumcumque defectuum in erec­ tionibus < Stationum Viae Crucis * necnon in adscr:ptionibus fidelium Societatibus a Via Crucis Perpetui it Viae Crucis Viventis nuncupatis, admissorum, qui­ que validitati memoratarum erectionum et adscripUonum obstare possunt. Et Deus etc. Rescr. - Die 22 Augusti 1927. Sacra Poenitentiaria Apostolica benigne annuit pro gratia iuxta preces. Contrariis quibuscumque non obstantibus.— S. Luno, S. P. Regens, S. de Angelis, S. P. Ojj. • AOFM 46 (1927) 334-335. Adn. AOFM 57 (1933) 174. recitandi preces viae crucis a persona laica ET OMITTENDI MOTUM LOCALEM PRO SINGULIS STATIONIBUS 777 Preces - Beatissime Pater, Hodiernus Episcopus r* dioecesis Wratislaviensis, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter petit, propter particulares loco­ rum circumstantias, indultum, vi cujus 1. preces pii exercitii Viae Crucis, in ecclesiis memoratae dioecesis, in quibus Sacerdos commode haberi non potest vel quae uno tantum Presbytero sunt provisae, recitari possint per personam laicalem. a Rectore Ecclesiae deputan­ dam; 2. in ecclesiis angustioribus, in quibus praescrip­ tum de Sacerdotis locali motione peragenda adimpleri nequit, et in ecclesiis amplioribus, in quibus Sacerdos a fidelibus longius remotis audiri vel intelligi non po­ test, Sacerdos vel. uti supra, persona laicalis e suggestu memoratas preces recitare vaileat. dummodo fideles sal­ tem in loco ubi sunt pro qualibet statione assurgant et genuflectant. ad eam se convertentes. Et Deus etc. Rescr. - Die 21 iulii 1927. Sacra Poenitentiaria Apo­ stolica benigne annuit pro gratia juxta preces ad sep­ tennium. Contrariis quibuscumque non obstantibus. S. Luzio, S. P. R.. S. de Angelis. S. P. Off. • Ordlntrîo Wrttti’avltnsî: AKKR 107 (1927) 684-685. 775 1927 IUL 27.-SC RITUUM, RESP. AAS 19 (1927 ) 289 DUBIUM Circa missam celebrandam coram ssmo sacramento Sacrae Rituum Congregationi propositum fuit se­ quens dubium: i An liceat Missam cum cantu vel lectam celebrare coram Ssmo Sacramento velato vel in pyxide exposito, intra vel extra tabernaculum? » Et quatenus Negative : < Utrum huiusmodi usus saltem tolerari possit? ». Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ missionis suffragio, respondendum censuit:< Negative ad utrumque ». Hac nacta occasione ipsa Sacra Rituum Congregatio decreta N. 3448. Societati» lesu, 11 Mati 1878. et N. 4353. MarianopoHlana. 17 Aprilis 1919, circa Missam et 895 1927 SEP 4.-PIUS XI, LIT. AP. AAS 20 (1928) 376-377 INDULGENTIA PLENARIA CONCEDITUR RECITANTIBUS MARIALE ROSARIUM CORAM SSMO EUCHARISTIAE SACRAMENTO PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Ad Sancti Domi­ nici. Bononiensi in Civitate, proximis diebus sollemnis­ sima Conventus Eucharistici habebitur celebratio, quam ad excitandam provehendamque christifidelium pieta­ tem erga Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum sum­ mopere profuturam confidimus. Generalis vero Magis­ ter Ordinis Praedicatorum, cum in amplissimam sui Ordinis Basilicam, in qua corpus Fundatoris religiosis­ sime servatur, ipsius Congressionis coetus conveniant, enixis precibus Nos rogat ut peculiari de thesauro Ecclesiae indulgentia, praeclara hac faustaque occasio­ ne. christifideles donemus, qui Rosarium Beatae Mariae Virginis, a Patriarcha Sancto Dominico ad honorem Deiparae institutum, ante augustum D. N. lesu Christi sub velis eucharisticis delitescentis Sacramentum re­ citaverint. Quibus supplicationibus Nos, cognitum ac perspectum habentes opportunum admodum esse ut hanc Indulgentiam concedamus, quae, cum a Sancto Dominico simul atque a pietate eucharistica suam ori­ ginem repetat. Conventus eucharistici Bononiensis, cuius certo quodam modo praefata Sancti Dominici ecclesia cardo erit, pecu/liare quoddam mnemosynon r ac monumentum exsistat, adnuere statuimus, atque ita praecipua Nostrae voluntatis significatione pii eventus sollemnitatem augere. Conlatis igitur consiliis cum di­ lecto filio Nostro S. R. E. Cardinali Poenitentiario Maiore, de omnipotentis Dei misericordia, atque eius apostolorum beatorum Petri et Pauli auctoritate con­ fisi, omnibus et singulis christifidelibus, qui poenitentes et confessi ac sacra Communione iuxta morem sint re­ fecti, ante Sacratissimi Corporis Christi Sacramentum ad publicam fidelium venerationem expositum, vel etiam in Tabernaculo adservatum. tertiam Beatae Ma­ riae Virginis Rosarii partem devote recitantibus, quo­ tiescumque id egerint. Plenariam Indulgentiam et re­ missionem misericorditer in Domino in perpetuum con­ cedimus. Contrariis non obstantibus quibuslibet Haec statuimus, decernentes praesentes Litteras firmas, validas, atque efficaces semper exstare ac per­ 8« 1927 SEP 13-27 SC RELIG. - S. OFFICII - PIUS XI - CONCORDATUM L1THUANIAE manere ; suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere; iliisque ad quos pertinent sive pertinere poterunt, nunc et in posterum amplissime suffragari; sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his. 3 quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit. Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, dic iv mensis Septembris anno mdccccxxvii, Pontificatus Nostri sexto.—P. Card. Gasparri, a Secre­ tis Status. Adn. J. CREUSEN in NrT 55 (1928) 769-770; A. VERMEEP.SCH la PrM 19 (1930) 165 * 166·; NrT 56 (1929) 158; PrM 16 (1927) 126 123 778 1927 SEP 13.-SC RELIGIOSORUM, DECK. PART.· Circa habitum fratrum donatorum ordinis CARMELITARUM DISCALCEATORUM - Beatissime Pater, Superiores Provinciales Provinciarum Castellae Veteris, Boeticae, Catalauniae, Navarra e. Longobardiae, Venetiarum, Austriacae, Poloniae, Aragoniae, Hetruriae, Ordinis Carmelitarum Ex­ calceatorum, ad pedes S. V. provoluti, humillime petunt ut S. V. concedere dignetur Fratribus Donatis solemniter professis Habitum integrum eorum Religionis, id est, capucium tum marronis tum albi coloris et pallium album. Capitulum Generale Extraordinarium, nuper cele­ bratum, per maioritatem votorum, 1. e. cum quadraginta et uno suffragiis ex sexaginta quatuor, mutationem ha­ bitus Donatorum adprobavit; sed, cum ex dispositione Ven. Definitori! Generalis duae tertiae partes suffragio­ rum requirerentur, propositio non acceptata ideoque nec inclusa novis Constitutionibus approbationi S. Se­ dis subiiciendis. Uniformitas in Ordine et charitas erga Fratres no­ stros, quos tamquam vere Religiosos habere urgemur, nos impellunt ad impetrandum pro eis gratiam de qua m praesenti agitur. Et Deus, etc... Rescr. - Vigore facultatum a SSmo. Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, omnibus attentis, benigne adnuit pro gratia deferendi habitum a fratribus donatis seu conversis iuxta preces, post emissionem tamen votorum solemnium et tenor huius concessionis in Constitutiones inseratur, servatisque ceteris de iure servandis. Con­ trariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, die 13 Septembris 1927.—C. Card. Laurenti, Praef. Henricus Caiazzo, Subsecr. • Ordini Cvmelilarum DiscakcoTorum. Prot. N. 5588/27: AOCD 2 (1927) 133. 779 1927 SEP 19.-SC S. OFF., DECR. AAS 19 (1927) 347 n. 778-781 780 1927 SEP 24.-PIUS XI, MP. AAS 19 (1927) 329-330 De cardinali sacrae congregationi de seminariis studiorumque universitatibus praefecto pro tempore INTER PATRES CARDINALES SACRAE CONGREGATIONIS S. OFFICII ET PONTI FI CALIS COMMISSIONIS PRO STUDIIS BIBLI CIS COOPTANDO PIUS PP. XI Inde ab inito Pontificatu partes officii Nostri paene praecipuas esse duximus, ut rectam in diesque solidio­ rem uberioremque clericorum institutionem promove­ remus, omnibus amotis incommodis, quaecumque ipsi officere aliquo pacto videbantur. Quam quidem curam et sollicitudinem Nostram Sacra Congregatio Semi­ nariis catholicisque Athenaeis regundis studiose sane naviterque participat. Siquidem, in munere quod sibi proprium ac peculiare est exsequendo, ea videt ac prospicit, ut non modo magistri deligantur eruditiores atque aptiores, qui disciplinas sibi ad docendum com­ missas recte fructuoseque tradant, verum etiam in li­ bris, qui studiosorum manibus ex praescripto teruntur, cum sint omnia utiliter egregieque dicta, tum nihil contineatur unde mentes animique iuvenum aliquid capere detrimenti queant. In eiusmodi tamen doctorum librorumque delectu Sacra Congregatio, quam diximus, non posset aut consulendo aut praecipiendo auctorita­ tem interponere suam, nisi commentaria atque volu­ mina/ cognosceret, quae de litteris deque ecclesiasticis 330 doctrinis cum ab nostris tum ab ceteris, saltem graviora, eduntur. Nemo enim non intellegit, ad eam demum Congregationem propius pertinere, ut qui apti non sint, qui ab sacra doctrina praeceptores et libri recedere vi­ deantur, eosdem de scholis deque Athenaeis nostris missos fieri iubeat. Cum autem, ut canonem 247 5 4 Codicis iuris cano­ nici afferamus, ad Supremam S. Officii Congregationem spectet « non solum delatos sibi libros diligenter excu­ tere, eos, si oportuerit, prohibere... sed etiam ex officio Inquirere, qua opportuniore licebit via, quae in vulgus edantur scripta cuiuslibet generis damnanda >, cumque, praeterea, in scripta, quae de re biblica prodeunt, ipsa quoque advigilet Pontificalis Patrum Cardinalium pro Studiis Biblicis Commissio, quam vocant, a decessore imm. mem. Nostro Leone ΧΠΙ constituta, liquido patet, lam arctis rationibus hinc inde intercedentibus. Cardi­ nali Praefecto, quem ante memoravimus, si in Supre­ mam Congregationem eamque Biblicam Commissionem adseitus erit, iam in hoc ipso plurimum praesidii ad munus suum exercendum adforc, quod amplior pro­ fecto illi tutiorque hominum rerumque notitia, in hac tanta ecclesiastica institutionis quasi palaestra, facile suppetet. Itaque, motu proprio ct de certa scientia ac matura deliberatione Nostra, volumus ac decernimus. Cardi­ nalem Sacrae Congregationis de Seminariis Studio­ rumque Universitatibus Praefectum pro tempore iam nunc et perpetuo posthac inter Patres Cardinales Su­ premae Congregationis S. Officii itemque Pontificalis Commissionis pro Studiis Biblicis iure atque ex officio referri ac numerari. Quod vero his Litteris constituimus, id Nos ratum et firmum in perpetuum fore edicimus, contrariis non obstantibus quibuslibet. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxiv men­ sis Septembris anno mdccccxxvii, Pontificatus Nostri sexto.—Pius Pp. xi. Adn. IP 7 (1927) 116. Damnatur opus, « " l’action française ” et le Vatican > Cum ad hanc Supremam Sacram Congregationem Sancti Officii delatum fuerit opus, cui titulus, Les piè­ ces d’un procès — < ” L'Action Française ” et le Va­ tican > — Préface de Charles Mourras et Léon Daudet, iursu Ssmi D. N. Pii Papae XI hoc praesenti decreto idem opus proscribitur, damnatur atque in Indicem librorum prohibitorum inseritur. Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 19 Sep­ tembris 1927.—Aloisius Castellano, Supremae S. C. S. Officii Notarius. Ais. J. JANSSENS in NrT 54 (1927) 785; PrM 16 (1927) 133. «7 781 1927 SEP 27,-Cv. c. LITHUANIA. AAS 19(1927)425-433 CONCORDAT ENTRE LE SAINT-SIEGE ET LE GOUVERNEMENT DE LITHUANIE Au nom de la Très Sainte ct Indivisible Trinité. Sa Sainteté le Pape Pie XI et le Président dc la République de Lithuanie, M. Antanas Smetona. Animés du désir de déterminer la situation de l’Egli- 898 n. 781 CONCORDATUM LITHUANIAE se Catholique en Lithuanie et d’établir les règles qui régiront d’une manière digne et stable les affaires eccl&astiques sur le territoire de la République, Ont décidé à ces fins de conclure un Concordat. En conséquence Sa Sainteté le Pape Pie XI et le Président de la République de Lithuanie, M. Antanas Smctona, ont nommé leurs Plénipotentiaires respectifs, Sa Sainteté : Son Eminence Révérendissime le Cardinal Pierre Gosparri, Son Secrétaire d’Etat; Le Président de la République: Son Excellence M. le professeur Augustinas Voldemaras, Président du Conseil et Ministre des Affaires Etrangères. Les Plénipotentiaires surnommés, après l’échange de leurs pleins pouvoirs, ont arrêté les dispositions sui426 vantes:/ Article L LTglise Catholique, sans distinction de Rites, jouira dans la République de Lithuanie de toutes les libertés nécessaires à l’exercice de Son pouvoir spirituel et de Sa juridiction ecclésiastique, ainsi qu’à l’administration et gestion de Ses affaires et de Ses biens, conformément aux Lois divines et au Droit Canon, Article Π. Les Evêques, le Clergé et les fidèles communiqueront librement ct directement avec le SaintSiège. Dans l’exercice de leurs fonctions, les Evêques communiqueront librement et directement avec leur Clergé et leurs fidèles et pourront publier de même leurs instructions, mandements et lettres pastorales. Article III. Afin de maintenir les relations amicales entre le Saint-Siège ct la République de Lithuanie, un Internonce Apostolique résidera en Lithuanie et un Ministre de la République résidera auprès du SaintSiège. Article IV. Les autorités civiles prêteront leur appui à l'exécution des décisions et des décrets ecclésiasti­ ques: au cas de destitution d’un ecclésiastique ou de sa privation d’un bénéfice ecclésiastique; au cas dc dé­ fense du port de l’habit ecclésiastique ; au cas de per­ ception des taxes, destinées à des buts ecclésiastiques ct permises par les lois de l'Etat Article V. Les ecclésiastiques jouiront dans l’exer­ cice de leur ministère d’une protection juridique spé­ ciale. A l’égal des fonctionnaires de l’Etat, ils béné­ ficieront du droit d’exemption de la saisie judiciaire pour une partie de leurs traitements. Les ecclésiastiques ayant reçu les Ordres, les reli­ gieux ayant prononcé leurs voeux, les élèves aux Sé­ minaires et les novices dans les Noviciats, s’ils persé­ vèrent dans leur état ecclésiastique ou religieux, se427 ront' exempts du service militaire, même dans le cas de guerre et de levée en masse. Les ecclésiastiques feront aussi libérés des fonctions civiques, incompati­ bles avec la vocation sacerdotale selon le Droit Canon. Article VI. L’immunité des églises, des chapelles et des cimetières est assurée, sans que cependant la sé­ curité publique ait à en souffrir. Article VII. Les armées de la République de Li­ thuanie jouiront de toutes les exemptions qui sont ac­ cordées aux armées par le Saint-Siège selon les pres­ criptions du Droit Canon. Les aumôniers exerceront les fonctions de leur ministère sous la juridiction de ΓAr­ chevêque. qui aura le droit de les choisir. Article VIII- Les dimanches et le jour de la fête nationale de l’indépendance, les prêtres officiants ré­ citeront une prière liturgique pour la prospérité de la République de Lithuanie et de son Président Article IX. Aucune partie de la République de Lithuanie ne dépendra d’un Evêque dont le siège se trouverait en dehors des frontières de l’Etat lithuanien. La Province ecclésiastique, dont les diocèses et la prélature sont fixés par la Bulle Lithuanorum gentc, ne sera modifiée sans accord préalable avec le Gouverne­ ment lithuanien, sauf les rectifications paroissiales exi­ gées par le bien des âmes. En tout cas les limites de la Province ecclésiastique, des diocèses et de la prélature seront conformes aux frontières de l’Etat Li­ thuanien. Article X. La création et la modification des béné­ fices ecclésiastiques, des Congrégations et Ordres reli­ gieux, ainsi que de leurs Maisons et établissements, dé­ pendra de l’autorité ecclésiastique compétente, laquelle. 899 1927 SEP 27 toutes les fois que les dites mesures entraîneraient dei dépenses pour le Trésor de l’Etat, y procédera après entente avec le Gouvernement Les Congré/gâtions et O Ordres religieux pourront de plein droit s’établir et exister en Lithuanie s’ils constituent dans la Républi­ que une province selon les règles du Droit Canon. S’ils ne remplissent pas cette condition et déjà lh existent dans le territoire de l’Etat, les maisons exs­ tantes au moment de la ratification du présent Coccordât seront reconnus par l’Etat; cependant ils ne pourront pas ouvrir des maisons nouvelles sans use autorisation spéciale du Saint-Siège. Article XI. Le choix des Evêques appartient au Saint-Siège. Sa Sainteté consent à s’adresser au Prési­ dent de la République, avant de nommer l’Archevéqu· et les Evêques diocésains, les coadjuteurs cum iure necessionis, pour s’assurer que le Président n’a pas de raisons de caractère politique à soulever contre ce choix. Article XII. Les Ordinaires ci-dessus, avant d’as­ sumer leurs fonctions, prêteront, entre les mains du Président de la République, un serment de fidélité d’après la formule suivante: « Devant Dieu ct sur les Saints Evangiles, je jure et je promets, comme il convient à un Evêque, fidélité à la République de Lithuanie. Je jure et je promets de respecter en toute loyauté et de faire respecter par moa Clergé le Gouvernement établi par la Constitution. Je jure et je promets en outre que je ne participerai à aucun accord ni n’assisterai à aucun conseil pouvant porter atteinte à l’Etat lithuanien ou à l’ordre public. Je ne permettrai pas à mon Clergé de participer à de telles actions. Soucieux du bien et de l’intérêt de l’Etat je tâcherai d’en écarter tout danger dont je le saurai menacé ». Article XIII. l.e Dans toutes les écoles publiques, ou subventionnées par l’Etat, l’enseignement religieux est obligatoire. L’Autorité religieuse compétente en éta­ blira le programme et choisira les textes. La nomina­ tion des enseignants et la surveillance de l'enseigne­ ment religieux, en ce qui concerne son contenu et la morale des enseignants, s’effectuera conformément au Droit Canon./ β Au cas où lOrdinaire retirerait à un enseignant l’autorisation qu’il lui avait donnée, ce dernier sera par là même privé du droit d’enseigner la Religion. Les mêmes principes, concernant le choix et la ré­ vocation des enseignants, seront appliqués aux profes­ seurs. aux agrégés et aux adjoints universitaires de la faculté de Philosophie et Théologie, que l’Etat maintient à ses frais. 2. ° Dans tous les diocèses. l’Eglise catholique en con­ formité avec le Droit Canon possédera des Séminaires ecclésiastiques subventionnés par l’Etat, qu’Ellc diri­ gera et dont Elle nommera les enseignants. Les brevets d’études délivrés par les grands Sémi­ naires seront suifisants pour enseigner la Religion dard toutes les écoles publiques ou subventionnées par l’Etat 3. ° Dans toutes les écoles publiques ou subvention­ nées par l'Etat celui-ci veillera d’accord avec les Or­ dinaires à ce que les élèves puissent convenablement accomplir leurs devoirs religieux. 4. ° En ce qui concerne l’éducation de la jeunesse catholique l’Etat reconnaît aux Ordinaires droits prévus par le canon 1381 et il donnera suite aux rtmontraces justifiées des mêmes Ordinaires. 5. ° Toutes les écoles qui se trouvent sous la dépen­ dance de lOrdinaire et se conforment au programme du Ministère de l'instruction publique sont assimilées, pour ce qui regarde la valeur des diplômes, aux Ecoles de l’Etat. Article XIV. Le Clergé, en Lithuanie, est autorisé à tenir des registres de naissance et de baptême, de mariage et de décès, qui, conformément à la Constitu­ tion du pays, font foi même dans le for civil. L’Eglise fournit à l’Etat des copies des registres de l’année en cours, ainsi que les registres de levée de l’année co­ rrespondante. Si le travail de la rédaction des actes n’est pas payé par les intéressés eux-mêmes, l’Etat le rétribuera. Article XV. Les mariages célébrés en conformité des prescriptions du Code Canonique obtiennent par là même les effets civils.f Article XVI. Les ecclésiastiques, leurs biens et les 9» 1927 OCT 4 PIUS XI. REGI LA TERTII ORD. REG. S. FRANCISCI biens des personnes juridiques ecclésiastiques et relifæuscs. sont imposables à l’égal des personnes et des biens des citoyens de la République et des personnes juridiques laïques, à l’exception toutefois des édifices consacrés au service divin, des Séminaires ecclésiasti­ ques. des maisons de formation des religieux et re­ ligieuses de même que des maisons d’habitation des religieux et religieuses, qui ont fait voeu de pauvreté, et des biens et titres dont les revenus sont destinés aux besoins du culte religieux et ne contribuent pas aux revenus personnels des bénéficiaires. Les habitations des Evêques et du Clergé paroissial, de même que leurs locaux officiels, seront traités par le Fisc à l’égal des habitations officielles des fonctionnaires et des locaux des Institutions de l’Etat. Article XVII. Toutes les personnes juridiques ecclé­ siastiques et religieuses ont, selon les règles du droit commun, le droit d’acquérir, de céder, de posséder et d'administrer, conformément au Droit Canon, leurs b:ens meubles ou immeubles, de même que le droit d'ester devant toute Instance ou autorité de l’Etat pour h défense de leurs droits civils. Article XVIII. La République garantit le droit des autorités compétentes d’attribuer les fonctions, les char­ ges et les bénéfices ecclésiastiques d’après les prescripL;ons du Droit Canon. A l’attribution des bénéfices pa­ roissiaux seront appliquées les régies suivantes: Dans le territoire de la République de Lithuanie ne peuvent pas obtenir des bénéfices paroissiaux, à moins d'avoir reçu le consentement du Gouvernement: l.° les étrangers non-naturalisés; 2.° les personnes dont l’ac­ tivité a été contraire à la sécurité de l’Etat. Avant de procéder aux nominations à ces bénéfices, l'autorité ecclésiastique s’informera auprès du Ministre compétent de h République pour s’assurer qu’aucune des raisons, prévues ci-dessus aux points 1® ct 2.°. ne s’y opposerait Au cas où le Ministre susmentionné ne présenterait pas, dans le délai de 30 jours, de telles objections contre la personne dont la nomination est envisagée, l’autorité ecclesiastique procédera à la no<3 Einatioit/ Article XIX. Le droit de patronage, soit de l’Etat soit des particuliers, reste en vigueur jusqu’à nouvel accord. La présentation d’un digne ecclésiastique au poste vacant sera effectuée par le patron dans le délai de 3û jours sur une liste de trois noms proposée par lOrdinaire. Si dans les 30 jours la présentation n’a pas éi faite, la provision du bénéfice deviendra libre. Dans le cas où il s’agirait d’un bénéfice paroissial, lOrdinaire. avant de procéder à la nomination, consul­ tera le Ministre com>^’.^nt conformément à l’article xm Article XX. Si des ecclésiastiques ou religieux sont accusés près des Tribunaux laïques de crimes prévus par les lois pénales de la République, ces Tribunaux informeront immédiatement lOrdinaire compétent de chaque affaire de ce genre et lui transmettront, le cas échéant, l’acte d’accusation et l’arrêt judiciaire avec «s considérants. LOrdinaire. ou son délégué, auront le droit, après conclusion de la procédure judiciaire, de prendre connaissance des dossiers relatifs. Dans le cas d’arrestation ou d’emprisonnement des personnes rasmentionnées, les autorités civiles procéderont avec les égards dus à leur état et à leur rang hiérarchique. Les ecclésiastiques et religieux seront détenus et su­ biront la peine de réclusion dans des locaux séparés des locaux destinés aux laïques, à moins d’avoir été privés par lOrdinaire compétent de leur dignité d’eccz-j astiques. Au cas où ils seraient condamnés par jugement à la détention, ils subiront cette peine dans ® couvent ou autre maison religieuse, en des locaux destinés à cet effet. Article XXI. Les Ordinaires veilleront à ce que tous i« f.dêles aient l’assistance religieuse dans leur langue maternelle, selon les règles de l’Eglise. Article XXII. 1.® La République de Lithuanie re­ connaît les droits de propriété des personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses à tous les biens meubles et immeubles, capitaux, rentes et autres droits, que ces penonnes juridiques possèdent actuellement dans le îerritoire de l'Etat. 1* La République de Lithuanie consent à ce que les droits de propriété susmentionnés, dans les cas où C ne seraint pas encore inscrits' aux registres hypo­ thécaires ou autres instruments juridiques équivalents. aux noms des personnes juridiques qui les possèdent (Evêchés, Chapitres, Congrégations, Ordres religieux, Séminaires, bénéfices paroissiaux, autres bénéfices, etc.), y soient inscrits, et cela sur une déclaration dc lOrdinaire compétent, certifiée par l’autorité civile compétente. 3. ® La question des biens immeubles dont l’Eglise a été privée par la Russie et qui se trouveraient actuel­ lement en possession de l’Etat lithuanien, sera réglée par un arrangement ultérieur. 4.® Les biens oue la République de Lithuanie re­ vendiquerait auprès des autres Etats et qui apparte­ naient jadis à l’Eglise. lui seront restitués conformé­ ment du Droit Canon. Article XXIII. Les sommes, payées par la Répu­ blique conformément aux états üxés par la loi en vi­ gueur sous les noms des diocèses de Samogitie et de Seinai et de l’Administration Apostolique de Vilnius, respectivement à l’archidiocèse de Kaunas et aux dio­ cèses de Vilkaviskis et de Kaisedorys, seront payées aussi et dans la même proportion aux nouveaux dio­ cèses de Telsiai et Panevezys. L’Etat s’engage toutefois à augmenter ces allocations dans la même proportion qu’il le fera pour les autres branches de l’Administration de l’Etat Un accord ultérieur entre les Hautes Parties con­ tractantes réglera tout ce qui regarde le maintien des Eglises et des autres bâtiments ecclésiastiques ainsi que les constructions nouvelles exigées pour le bien des âmes. Article XXIV. L’Archevêque, les Evêques, le Clergé ct le corps enseignant dans les grands Séminaires ont droit à la retraite. Leur participation à la caisse de retraite sera réglée ultérieurement d’accord avec les Ordinaires. Article XXV. L’Etat accordera pleine liberté d’or­ ganisation et de fonctionnement aux associations pour­ suivant des buts principalement religieux, faissant par­ tie d l’Action Catholique et, comme telles, dépendant de l’Autorité de lOrdinaire./ 433 Article XXVI. Toutes lois, ordonnances ou décrets, qui seraient en contradiction avec les stipulations des articles précédents, seront de ce fait même annulés, dès l’entrée en vigueur du présent Concordat. Article XXVII. Les biens ecclésiastiques situés en Lithuanie, mais appartenant à des personnes juridiques ecclésiastiques et religieuses ayant leur siège hors des frontières de l’Etat lithuanien, et inversement, forme­ ront l’objet d’une convention spéciale. Article XXVIII. Le présent Concordat entrera en vigueur le jour de l’échange des actes de sa ratification. Rome, le vingt-sept-Septembre mil neuf-cent vingtsept—Pierre Card. Gasparrl - Augustinas Voldemaras. Adn. F. AL CAPPELLO la IP 8 (1928) 15-18; M. MOSTA IA th PrM 18 (1929) 102-107; A. OTTAVIAMI In Apoll. 1 (1928) 53-64, 140-149; A. VAN HOVE In NrT 55 (1928) 209-221 782 1927 OCT 4.-PIUS XI. CONST. AP. AAS19(1927)361-3fi7 DE APPROBATIONE REGULAE TERTII ORDINIS REGULARIS SERAPH ICI PATRIS S. FRANCISCI UNA CUM TEXTU IPSIUS RECULAE PIUS EPISCOPUS Servus servorum Dei ad perpetuam rei memoriam Rerum condicio ea erat, in Italia praesertim, sub exitum saeculi duodecimi aliquantoque serius, ut. quam­ vis universa Christiana societas In fide consisteret, ho­ mines tamen nimis multi, fluxarum rerum cupiditate distenti vitaeque superbia elati, in omnem morum pra­ vitatem erumperent: atque, elanguescente iam caritate Christi, odia usquequaque foverent et civitates ad in­ testina bella calamitose impellerent Nihil igitur op­ tatius tum esse poterat quam ut singularis vir a Deo excitaretur qui. virtutum omnium laude praecellens, et opportuna remedia his malis afferret et populos ad Christianos spiritus revocaret lamvero nemo ignorat societatis eorum temporum emendandae munus prae- η. 732 PIUS XI. REGI LA TERTII ORD. REG. S. FRANCISCI cipue Francisco Assisiensi divinitus demandatum esse, qui effrenatis vitiis studium opponens Christianae hu­ militatis et paupertatis, mutua omnes caritate coniungere studuit. Itaque cum plurimi undique ad tantum virum confluerent discipuli, in immensum sane suc­ crevit Franciscalium Familia, cum ex sodalibus trium Ordinum quos Franciscus ipse constituit, tum deinceps 332 ex iis tertiariis qui. perfectioris vitae cupidi/ com­ munem vitam agentes, sodales Tertii Ordinis Regu­ laris nuncupati sunt Merito igitur hi quoque Sera­ phic! Patris memoriam, septimo exeunte saeculo ab obitu eius sanctissimo, non solum piis supplicationibus sollemnibusque sacris publice habitis, sed etiam actuo­ sioris pietatis propositis laeto animo per hunc annum celebrarunt Etenim omnes norunt quam diligenter, in­ de ab instituti sui initio. Tertiarii Regulares sanctum Francisci spiritum induere contenderint, eundemque in multa religionis et caritatis opera traducere consueve­ rint Quapropter factum est ut Decessor Noster Leo PP. X, Constitutione data Inter cetera [Bull. Rom. t 5 p, 764 - 7671 eorum Regulam comprobaret Atqui, ut in­ humanis rebus contingit, plura quidem, decursu tem­ porum, quae a Leone PP. X decreta fuerant, vel prorsus obsolevere vel cum quibusdam Codici iuris canonici praescriptis non omnino consentiunt Quamobrem necesse fuit ut illa Leonis X lex ad nostra haec tempora itemque ad recentiora Ecclesiae decreta accomodaretur, ut Tertiarii Regulares, aliaeque multiplices voto­ rum simplicium religiosae familiae quae, cum in suum ipsarum institutum Francisci spiritum induxerint et franciscali nomine utantur. Franciscum Patrem quodam modo habent, novum inde incrementum capientes, ala­ critate vel maiore optime de Christiana civilique re mereri pergerent Itaque legis huiusmodi emendandae munus Sacrae Congregationi negotiis Religiosorum praepositae mandavimus, quae, cum novam Regulam franciscali spiritu plenius imbutam et hodierno Eccle­ siae iuri congruentem confecisset, eam ipsam Nobis approbandam pro officio subiecit: cuius quidem Legis ea sunt capita quae hic referuntur : REGULA TERTII ORDINIS REGULARIS SERAPHIC! PATRIS S. FRANCISCI r Cap. I. - Summa vitae religiosae 1. Forma vitae Fratrum et Sororum Tertii Ordinis regularis sancti Francisci. haec est: Domini nostri lesu Christi sanctum Evangelium observare, vivendo in obe363 dientia. castitate ct pauperate./ 2. Fratres et Sorores, ad imitationem Patris Seraphici, promittunt obedientiam et reverentiam Domino Papae et Ecclesiae Romanae. Tenentur etiam obedire Superioribus suis canonice institutis, in omnibus quae respiciunt finem generalem et specialem proprii In­ stituti (Ex Reg. I et Π Ordinis, cap. I). Cap. II - De novhiatu et profession!·: X Fratres et Sorores ad hunc Tertium Ordinem re­ cipiendi debent esse fideles catholici, de haeresi non suspecti, in obedientia Romanae Ecclesiae firmi, matri­ monio non ligati, debitis expediti, corpore sani, animo prompti, nulla vulgari infamia maculati, cum proximis reconciliati. Et de iis omnibus, antequam recipiantur, ab eo qui recipiendi habet facultatem, sunt diligenter examinandi (Regula III Ord. a Leone X approbata, cap. I), sacris canonibus Constitutionibusque propriis servatis. 4. Annus novitiatus debet sub disciplina Magistri hoc habere propositum, ut informetur alumni animus studio regulae et constitutionum, piis meditationibus assiduaque prece, iis perdiscendis quae ad vota et ad virtutes pertinent, ad compescendos animi motus, ad virtutes acquirendas. Conversi praeterea diligenter In Christiana doctrina instituantur, speciali collatione ad eos habita semel in hebdomada (can. 565 δ 1 et 2). 5. Expleto tempore probationis, qui idonei inveniun­ tur, ad professionem admittantur. Cap. Ill - De caritate erga deum et proximum 6. Remotis per tria sacra vota obstaculis, quae san­ ctimoniam impediunt. Fratres et Sorores contendant le­ gem divinam implere, quae tota pendet in caritate erga Deum et proximum. Caritas est omnium virtutum for­ ma et vinculum perfectionis. Ad mortificanda vitia, ad proficiendum in gratia, ad consequendam virtutum om­ nium summam, nihil melius, nihil validius caritate. 903 1927 OCT 4 7. Magnum signum et adiumentum dilectionis b Christum est frequens, imo quotidianus accessus ad SS. Eucharistiam, quae simul est et sacrum convivium et memoria Passionis eius. Sit quoque religiosarum animarum cura Dominum lesum. sub mirabili mysterio nobiscum manentem, frequenter visitare ac devote ve­ nerari: hoc enim maximum est Sacramentum in Eccle­ sia et fons inexhaustus bonorum omnium./ χ, 8. Probatio autem dilectionis in Deum est exercitium caritatis erga proximum; ideo in vero Christi discipulo caritas in proximum maxime eluceat; omnis locutio ct ordinata, utilis ct honesta: ut caritas abundet in opere, neccsse est eam in corde prius abundare. Cap. IV - De divino officio, oratione et inuxio 9. Fratres et Sorores, prout propriae Constitutiones ferunt, digne, attente ac devote divinum officium per­ solvant. Conversi vero et Conversae dicant duodecim Pater pro Matutino et Laudibus, pro qualibet alia him canonica quinque. 10. Quolibet autem die, nisi legitime impediantur, debent Missam audire, et procurare quod habeant ptea sacerdotem ab Ordinario loci probatum, qui illis ver­ bum Dei certis diebus proponat et eos ad poenitentiam et virtutes inducat (Reg. III Ord. cit. cap. IV). 11. Debent etiam quolibet die intra se et Deum, cogitare quid fecerint, dixerint et cogitaverint, seu con­ scientiae examen peragere; de propriis culpis veniam humiliter petere ac emendationis proposita Deo offerre et commendare (Reg. cit., cap. IV). 12. Curent omnes per frequentem Christi Passionis meditationem devotionis fervorem quotidie nutrire et fovere; Seraphicum Patriarcham sequantur et imiten­ tur, ut valeant et ipsi cum S. Paulo exclamare: < Chri­ sto confixus sum cruci ». « Vivo autem iam non ego: vivit in me Christus ». (Gal.. II. 1920). 13. Praeter abstinentias et ieiunia quibus omnes fideles adstringuntur, ea observent quae in propriis Constitutionibus ordinantur, praesertim vigilias solemnitatum Immaculatae Conceptionis et Seraphici P. Francisci. Cap. V. - De modo interius exteriusque conversat.: 14. Cum Fratres et Sorores huius Fraternitatis dican­ tur de Poenitentia, mortificationis crucem quotidie fe­ rant. sicut poenitentibus congruit. 15. Oportet insuper eos ab omni curiositate, tam b vestimentis quam in aliis quibuscumque abstinere. Et iuxta Apostolorum principis beati Petri salubre con­ silium. depositis ceteris vanis huius saeculi ornaments, nullum ornamentum corporale portare debent, nisi pro­ prium religiosum habitum (Reg. cit, cap. VI). Tenentor etiam ad clausuram servandam iuxta sacros canones et proprias Constitutiones./ £ 16. Debent quoque esse parci in verbis et locutioni­ bus, quae raro sine peccato multiplicantur. Talis st Fratrum et Sororum conversatio, ut omnes verbo et exemplo aedificent ac memores sint Dominum dixisse: « Sic luceat lux vestra coram hominibus: ut videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum, qui in caelis est » (Matth.. V, 16). Pacem annuncient om­ nibus humili et devota salutatione utentes: et pacem non in ore tantum, sed et in corde semper secum defe­ rant (Reg. cit., cap. VI). Cap. VI - De cura infirmorum 17. Si quis Frater vel Soror in infirmitatem ceciderit, nemo sit qui operam suam adiutricem neget; sed Su­ periorum erit congruum pro infirmo servitium dispo­ nere. Ceteros, tali servitio non addictos, infirmum visi­ tare non pigeat, et consolatoriis verbis confortare. Noo tantum infirmis sed et senibus, aut alio modo indigen­ tibus. caritatis officia omnes laeto animo praestent si­ cut decet seraphici Patris filios. 18. Tenentur potissimum Superiores infirmum vel infirmam monere de infirmitatis poenitentia acceptandi, de vera conversione ad Deum facienda, mortis quoque propinquitatem proponant et iudicii divini districtionem simulque divinam misericordiam (Reg. cit, cap. VID. 19. Postquam aliquis Frater vel Soror ab hac luce migraverit. Superiores curabunt quod eius exsequiae magna cum pietate celebrentur (Reg. cit, cap. IX). Pdj anima vero cuiuscumque defuncti statuta suffragia fi­ deliter persolvantur. 1927 OCT 15-21 SACRA CONGREGATIO RITUUM - CONCILII - RITUUM Cap. VII - De labore et modo laborandi 20. Qui Dei servitio. Spiritus Sancti adiuvante gratia, sese manciparunt, otium fugiant, et divinis laudibus, vel religiositatis aut caritatis operibus fideliter et devote incumbant (cf. Reg. II Ord., cap. VII). 21. Religiosi ideo officia sua propter Deum adim­ pleant. et quidquid ab eis Superiores exquisierint, prout vires ierunt, devote et fideliter, ut dictum est, perfi­ ciant Viliora etiam, si quae facienda sint, ne recusent; imo libentius quam alia peragant, Seraphici Patris ve­ stigia sequentes. 22. Omnia in caritate fiant, et sanctus Dei amor ani­ mos religiosorum ad opera perficienda ita impellat, ut nonnisi pro eius gloria et honore operari eos contingat; et Sancti Pauli Apostoli monitum adimpleant: ive manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis: omnia 3# in gloriam Dei » (1 Cor., X. 31)./ Cap. VIII - De obligatione servandi quae in CONTINENTUR n. 763-785 ccrptis, etiam impressis, manu alicuius Notarii publici subscriptis et sigillo viri in ecclesiastica dignitate consti­ tuti munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae ha­ beretur ipsis praesentibus, si forent exhibitae vel ostensae. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die IV mensis Octobris, in festo Sancti Francisci Assisiensis, anno MDCCCCXXVII, Pontificatus Nostri sexto.— de speciali mandato Ssjni Fr. Andreas Card. FrÜhwtrth. S. R. E. Cancellarius. C, Card. Laurenti, S. Congreg. de Reli­ giosis Praefectus. Ioseph Wilpert, Protonotarius Aposto­ licus, Decanus, Dominicus Jorio, Protonotarius Aposto­ licus. Adn. Ph. MAROTO In CpR 8 (1927) 420-424 A. VERCAUTEREN in AnîonUnum 3 (1923) 213-220 «t in CpR 9 (1928) 447-455; AOMCap 43 (1927) 277-278 Regula 23. Omnia et singula in praesenti Regula contenta sunt consilia ad facilius salvandas animas viatorum, et nulla sunt obligatoria ad peccatum, mortale et veniale, nisi humano vel divino iure aliquis alias esset obligatus (Reg. cit, cap. X). 24. Obligantur tamen Fratres et Sorores facere poe­ nitentias sibi a Superioribus impositas, quando super hoc requiruntur. Obbligantur etiam ad tria vota essen­ tialia: ad paupertatem, iuxta terminos propriorum sta­ tutorum; ad castitatem, se adstringendo ad servandum caelibatum et insuper novo titulo, id est ipsius voti, ad abstinendum a quocumque actu, tum externo, tum in­ terno castitati opposito; ad obedientiam, assumendo obligationem obediendi mandato legitimi Superioris ad nonnam propriarum Constitutionum (cf. Reg. cit., cap. 25. Omnes tam Fratres quam Sorores ad religiosi status quem professi sunt praescriptum, vitam Insti­ tuant et componant, atque in primis, quae ad suorum votorum perfectionem pertinent, fideliter observent Ea praesertim maximi faciant, quae ad Seraphici Patris caritatem et paupertatem sectandas inducunt: filium enim maxime decet Parentis sui et imaginem et virtutes referre. 1927 OCT 15.-SC RITUUM, RESP. P.ART Dubia circa missam votivam propagationis fidei Dubium - Il redattore dei Calendario liturgico di Asti con il consenso dei suo Revmo Vescovo umilmente es- al decreto 14 aprile 1926 [LE 700] della stessa Sacra Congregazione il suo Ordinario intende fissare la Festa Missionaria per tutta la dioeesi nella penultima Domenica di Ottobre con la facoltà a tutti i sacerdoti della celebrazione della Messa pro fidei propagatione, osservate le condizioni apposte nel decreto medesimo e le rubriche, la quai Messa a mente del decreto 17 novem­ bre 1922 [LE 466] non è precettiva ma indultiva. Ora Pumile esponente domanda: In detto caso la Messa della Domenica solo commemorata, dovrà esse riassunta (reassumpta) nella settimana seguente a mente delle rubriche, eccetuata la Cattedrale. in cui la Messa conventuale è stata celebrata la Domenica? Resp. - Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis voto, re perpensa, respondendum censuit. Missa Dominicae paenultimae Octobris, utpote quae Π classis), non est resumenda infra hebdomadam se­ quentem iuxta novas Missalls Rubricas tit I. num. 6. Atque ita rescripsit die 15 octobris 1927. Quicumque haec observaverint, in caelo repleantur benedictione altissimi Patris caelestis, et in terra re­ pleantur benedictione dilecti Filii sui, cum sanctissimo Spiritu Paraclito et omnibus Virtutibus caelorum et omnibus Sanctis. Et ego Frater Franciscus, parvulus vester et servus, quantumcumque possum, confirmo vo­ bis intus et foris istam sanctissimam benedictionem, quam habeatis cum omnibus Virtutibus caelorum et omnibus Sanctis nunc et in saecula saeculorum. Arnen. (Ex Seraphici Patris testamento). Nos quidem, veterem legem Leonis PP. X prorsus abrogantes, libenter, saeculo a Francisci obitu septimo exeunte. hanc Regulam Tertii Ordinis Regularis Sera­ phici Patris S Francisci apostolica auctoritate Nostra M7 approbamus et confirmamus; id fore/ plane confisi ut Tertiarii Regulares, iique omnes qui, etsi vota sollemnia ex instituto non habent, religiosam tamen vitam, duce Francisco, agunt, spiritu novae Legis roborati, que­ madmodum egregie scribebat Decessor Noster Bene­ dictus PP. XV, ceteris sodalibus Tertiariis, qui mundi negotiis curisque impliciti remaneant, in Christiana per­ fectione colenda sint exemplo, eiusque tanuiuam duces ad sempiternam salutem quaerendam praeire pergant.1 Haec mandamus, decernentes, praesentes Litteras et Statuta in eas inserta atque inclusa, firma, valida atque efficacia semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere, illisque, ad quos spectant aut in posterum spectare poterunt, nunc et pro tempore amplissime suffragari; sicque rite judi­ candum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his, a quovis, auctoritate qualibet, scienter vel ignoranter attentari contigerit. Non obstantibus contrariis quibuslibet, etiam speciali atque individua mentione dignis. Volu­ mus autem, ut harum Litterarum exemplis atque ex- ’ Cf Acu Apostolicae Sedis, vol. ΧΙΠ. p. 131 (N. M.) Ordinario Astensi: Collectio decretorum n. 6 p. 10 1927 OCT 18.-SC CONC., FACULTAS. PART Facultas fit chr isti fidelibus sibi ipsis imponendi SCAPULARIA IN EXTRAORDINARIIS AD IUN CITS SSmus Dominus benigne dignatus est adnuere pro gratia iuxta petita, durante persecutione, ut Christifideles, intra fines Reipublicae Mexicanae. Scapularia B. Μ. V. de Monte Carmelo a quocumque sacerdote benedicta sibi ipsis valeant imponere absque onere in­ scribendi nomina, et indulgentias relativas et alia Privi­ legia huiusmodi Scapulari adnexa lucrari, servatis ce­ teris de iure servandis (S. Congregatio Concilii, die 18 Octobris anni 1927). Ordinariis Mexican·* dicioni*.· Christus 1 (1936) 7 1927 OCT 21.-SC RIT., RESP. AAS 19 (1927 ) 381-382 Dubium: de lugubri campanarum sonitu Sacrae Rituum Congregationi sequens dubium pro opportuna solutione propositum fuit; nimirum: Ex canone 1169 § 3, Codicis iuris canonici, campanarum usus unice subest ecclesiasticae auctoritati; ex 906 n. 786-787 SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM ET SACRAMENTORUM 382 omnibus festis, in quibus Missa exsequialis praesente/ cadavere prohibetur, abstinendum est ab emortuali aeris campani sonitu, a primis Vesperis festi usque ad totum insequentem diem, etiamsi post Vesperas expleantur exsequiae pro defuncto, cum effertur corpus. Insuper ex Decreto eiusdem S. R. C-, n. 4015 ad VII, diebus quibus Missa de requie prohibetur, non permittitur lu­ gubris sonitus aeris campani ante Missam de festo cur­ renti. Hinc quaeritur. An diebus Dominicis aliisque diebus, quibus Missa cantata de requie absente cadavere prohibetur, tolerari possit lugubrij sonitus aeris campani et appositio pan­ norum nigri coloris ad ingressum templi in iis ecclesiis vel publicis oratoriis, ubi, permittente ritu, ex consue­ tudine, absente defuncti corpore, dicitur Officium de­ functorum aut fit Absolutio pro defunctis? Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commis­ sionis suffragio, propositae quaestioni, omnibus perpen­ sis, respondendum censuit: < Negative; et quoad Missas defunctorum serventur Rubricae novissimae Missalis tit III el Decreta, sub vigilantia Ordinarii loci et Rectoris Ecclesiae vel Oratorii >. Atque ita rescripsit et declaravit Die 21 Octobris 1927,—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R C. Praef. Angelus Mariani, Secr. Adn. IP 7 (1927) 117; PrM 16 (1927) 175-177. 786 1927 OCT 26.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.' monialium hispaniae a superiori­ bus REGULARIBUS ET EARUM SUBIECTIO ORDINARIIS LOCORUM Prorogatur exemptio Madrid. 26 oct. 1927 Muy serior mio y venerable hermano: Tengo el ho­ nor de comunicar a Vuestra Excelencia Reverendisima que, habiendo expuesto a la Santa Sede la situaciôn en que se encuentran las Comunidades religiosas exentas, Su Santidad, en audiencia concedida el 12 de Julio proximo pasado al Emlnentisimo Sefior Cardenal Pre­ fect© de la Sagrada Congregaciôn de Religiosos, se ha dignado prorrogar por otro trienio, y en los mismos lérmlnos de la ùltima concesiôn, el induito que sobre dichas Comunidades se viene concediendo cada très □nos, desde 1858. a los Ordinarios de Espana; y al mismo tlempo. se ha dignado sanar, en cuanto sea necesario, lo hecho después de haber caducado la ultima concesiôn. Su Santidad. ademâs, ha dispuesto que entre tanto, si alguna Comunidad pide volver a la jurisdicciôn del Superior Regular, envie la relativa solicitud a la Sa­ grada Congregaciôn de Religiosos, la cual en cada caso, dispondrâ lo que sea mâs conveniente. Aprovecho gustoso esta ocasiôn para reiterarme, con los sentimientos de mi mayor veneraciôn y estima, de Vuestra Excelencia Reverendisima atento y seguro servidor y afectisimo Hermano. Federico, Arzobispo de Lepanto.—.Nuncio Aposfôlico. • Ortfin *r!j HiipanlM per Nuntium Ap. Maîritensem: CpR 9 (1928) 22 Adn. CpR 9 (1928) 22. 787 1927 OCT 28.-SC SACK., NORMAE. PART.· Normae pro tractandis causis matrimonialibus super RATO ET NON CONSUMMATO EX PARTE CONSULTORUM S. CONGR. SACRAMENTORUM REGOLAMENTO per lo trattazione delle cause di dispensa < super rato et non consummato » da parte dei RR. PP. Consultori a ciô deputati dell'Emrnenttafrno Cardinale Prefetto. Alio scopo dl sollecitarc la definizione delle cause sopra dette, che sempre più numerose sono pendenti presso questa S. Congregazione, e con 1’espresso con­ senso di Sua Santità per Rescritto di Udienza dei 3 maggio 1926, è costituita una Commissione formata da tU7 1927 OCT 26-28 RR. PP. Consultori di questa Sacra Congregazione, i quali daranno voto definitivo secondo le regole eeguenti : I. a) La detta Commissione suddivisa in turni di tre RR. PP. Consultori, si riunisce nelle sale della S. Congregazione dei Sacramenti. b) La formazione dei turni e la designazione dei relatore sono stabiliti per le singole cause con Rescritto che sarà firmato dall’Emo Card. Prefetto. a norma dei η. XI, b). II. a) A principio di ogni anno giuridico, ossia nelTottobre. si formerà la lista dei Consultori deputati alia definizione di dette cause. b) La lista si formerà seguendo la regola di precedenza per l’anzianità secondo il η. XI. b). III. α) I turni si formano in modo che il primo turno consta dei tre primi Consultori della lista; il secondo degli altri tre susseguenti, e cosl di segwto secondo l’ordine d’iscrizione nella lista. Se gl’Iscritti Consultori non bas tin o a formarc un terzo o quarto turno, il medesimo si completa coi primi iscritti e cosl si procede oltre. se occorre di formare altri turni. b) Il numero dei Consultori non essendo fisso ma variabile, i turni non sono stabili nè personali, ma risultano composti di tre Consultori scelti come alla lett a) e che non siano impediti di prendere parte al giudlzio di una certa causa. IV. a) Se il Consultore, che per ordine d’iscrizione farebbe parte del turno, si scusi, per legittlmo impe­ dimento, sarà sostîtuito nel turno dal Consultore che segue immedia tamen te nella lista. b) Qualora awenga che un Consultore, già assegnato a un turno con Rescritto del Card. Prefetto, durante la trattazione della causa sia impedito di prender parte alla discussione e definizione della causa stessa. sarà sostîtuito dal Consultore che per ordine d’iscrizione viene subito dopo i tre del turno del quale faceva parte il Consultore impedito. c) Il Rescritto di sostituzione è firmato dal Card. Prefetto. d) Il documento col quale il Consultore domanda. nelTuno o nell'altro caso, la sostituzione, rimarrà in atti. V. a) Egualmente al principio dell’anno giuridico, ossia nelTottobre. si formerà la lista dei Consultori ai quali sarà affidata la difesa del Vincolo. b) I Consultori deputati al detto officio saranno chiamati ad espletarlo succesivamente seguendo l’ordine d’iscrizione. VI. Le cause da sottoporsi al giudizio dei PP. Con­ sultori, esaurientemente istruite, verranno dalla Segrcteria di questa S. Congregazione antecedentemente rimesse. a norma del η. V, b), a un P. Consultore. Diiensore del vincolo, perché scriva contro la domanda di dispensa. VIL a) Il sommario della causa, unitamente al veto suindicato, sarà trasmesso a tre RR. Consultori di un turno. b) Al Relatore si trasmetterà Tintera posizione della causa. c) Se vi sia sufficiente numero di cause pronte si potrà simultaneamente ad un turno distribuire più di una causa, dando un congruo termine di dilazione, avuto riguardo al criterio di cui al η. VIII. VIII. Nel Rescritto di trasmissione delle cause al turno verra indicato il giorno della riunione per la de­ cisione della causa e si assegnerà un termine non infe­ riore ai dieci giorni, da computarsi dal giorno della distribuzione. IX. a) La riunione del turno sarà presieduta da Mons. Segretario di questa S. Congregazione che infor­ mera TEmo Card. Prefetto sullo stato della causa, che dal medesimo, quando la causa ha avuto la definizione favorevole, sarà riferita a Sua Santità. b) Sarà présente un Officiale della Congregazione che fungerà da attuario; farà la relazione della seduta e prenderà atto di quanto nella medesima sia stabilito o deciso. c) Detta relazione deve rimanere allegata agli atü. X. a) Nella riunione del turno il Relatore prenderà per il primo la parola per riferire sulla causa e dare il voto. f£3 1927 NOV 4 PIUS XI - SACRA CONGR. RITUUM - S. POENITENTIARIA b) II voto risponde al dubbio consueto: An consi­ lium praestandum fit Sanctissimo pro dispensatione su­ per matrimonio rato et non consummato, in casu? c) La relazione ed il voto saranno in iscritto. XI. a) Quindi secondo l’ordine di anzianità i RR. Consultori daranno il voto in iscritto. b) L’anzianità si considera dalla data di deputazione alia Commissione; ed in caso di pari data, dalla priorité di tempo delTordinazione sacerdotale. c) I voti saranno brevi e ne conterranno succintamente le ragioni. d) La relazione ed i voti si uniranno al processo. ΧΠ. a) Se i tre voti sono concordi nella risposta affermativa al dubbio, la causa si ritiene decisa, salvo che il Difensore dei vincolo. al quale deve essere sem­ pre notificata la decisione assieme ai voti dei RR. PP. Consultori, non creda di dover sussumere. b) La sussunta sarà ammessa, se il Card. Prefetto opini che le eccezioni sollevate meritino ulteriore esame. c) La stessa prassi è da osservarsi se la decisione è a sola maggioranza di voti, salvo al Card. Prefetto di apprezzare la maggior convenienza ed opportunité di ammettere in tai caso la replica dei Difensore dei vincolo. d) Egualmente prima che la causa si present! di nuovo al tumo dei PP. Consultori, coi supplemento de­ gli alti, deve essere sentito il Difensore dei vincolo perché faccia. come il caso comporta, le sue osservazioni ed eccezioni. XIII. La causa sarà riproposta presso lo stesso turno di RR. Consultori, i quali perô nel voto devono rispondere alie singole obbiezioni dei Difensore dei vincolo. XIV. Se la risposta permane affermativa, almeno per la maggioranza di voti, non si fa luogo ad ulteriore proposizione, eccetto che il Difensore dei vincolo eccepisca nuovi documenti attendibili e come tali ritenuti dal Card. Prefetto. XV. a) Se il voto sia negativo concorde o a sola maggioranza di voti. Ia domanda s’intende respinta, a meno che i RR. Consultori stessi non credano di chiedere un supplemento di istruttoria. b) In questo caso i capi d’istruttoria saranno prefissi e svolti dai RR. PP. Consultori stessi, udito perô il Consultore Difensore dei vincolo prima che 1’istruttoria sia rimessa per 1’esecuzione alia Curia compe­ tente. c) Che se ancora si richieda qualche chiarimento di fatto che risulta dubbio per non sufficiente applicaÈone delle norme processuali prefisse nelle Regole emanate da questa S. Congregazione, potranno i RR. PP. Consultori indicare i capi dell'istruttoria supple­ mental, che verrà svolta e precisata dalla Segreteria di questa S. Congregazione. XVI. Ai RR. PP. Consultori compete un onorario che sarà determinato con apposito decreto. Roma. 28 ottobre 1927.—M. Card. Lega, Prefetto. • Ex fo!H» ijnius S. Congregationis Sacramentorum. 788 1927 NOV 4.-PIUS XI. MP. AAS 19 (1927) 393 De sede sacrae congregationis de seminariis atque STUDIORUM UNIVERSITATIBUS PIUS PP. XI Cum decessor Noster Benedictus f. r. Papa XV Sa­ cram Congregationem Seminariis catholicisque Athenaeis regundis propriam, ad formam ceterarum Roma­ nae Curiae Congregationum, Litteris die IV mensis No­ vembris anno mdccccxv [AAS 7 (1915) 493 - 495] datis, optimo sane consilio instituisset, eidem certum quoddam conclave in aedibus Concellariae Nostrae Apostolicae «dem attribuit Verum quia decursu temporis sedes illa ad negotia eius Sacri Consilii expedienda minus apta visa est, idcirco eam alibi opportuniore loco collo­ cari decrevimus. Quod quidem ad perficiendum propoEtum accommodatas iudicavimus Nostras ad Sancti Calhsti aedes; quas Nostris expensis refici ornarique miseramus; eo magis quod ibidem Pontificalis mona- n. 788-790 chorum Sancti Benedicti « Vulgatae > emendandae Commissio, quam vocant, sui muneris causa commora­ tur. Itaque motu proprio et de certa scientia ac matura deliberatione Nostra volumus ac statuimus Congregatio­ nis de Seminariis Studiorumque Universitatibus domi­ cilium in eam ipsam domum, quae a Sancto Callisto nuncupatur, priore relicta sede, transferri. Contrariis quibuslibet non obstantibus. Datum Romae apud S. Petrum, die rv mensis No­ vembris anno mdccccxxvu, Pontificatus Nostri sexto.— Pius Pp. xl 789 1927 NOV 4.-SC RITUUM» RESP. PART. Dübia de potestate ordinarii circa collectas imperatas Dubium - Si domanda se i Vescovi nell’ordinare le Collette possono fare delle eccezioni oltre a quelle con­ template dalle Rubriche, per esempio: nell’ordinare una Colletta da dirsi in tutti i giorni dell’anno possano prescrivere che tale Colletta si ometta in tutte le Messe cantate e nelle Ottave non privilegiate. La raglone di questa domanda è perché alcuni sacerdoti sostengono che i Vescovi, una volta ordinate le Collette, non pos­ sono più toglierle, e si appoggiano alla Rubrica num. 4 del tit V dove si legge: < Si vero plures ita celebren­ tur Missae etc. Orationes autem pro diversitate tempo­ rum assignatae, si iuxta Missae et Commemorationis in ea faciendae ritum admittantur, sicut et Collectae ab Ordinario imperatae, in qualibet Missa dicantur ». Resp. - Ex Secretaria Sacrorum Rituum Congrega­ tionis die 4 novembris 1927, Communicetur oratori vo­ tum : < Collectae ab Ordinario imperatae non solum omit­ tendae sunt diebus notatis in novis Rubricis Missalis tit VI num. 4. sed etiam aliis diebus ab ipso Ordinario indicatis (ex. gr. in Missis cantatis, infra Octavas com­ munes etc.); neque obstant novae Rubricae tit. Vnum. 4. in quibus supponitur, quod Ordinarius nullam excep­ tionem fecerit ». ■B Λ' S V Ordinario La ure! ano: Collectio decretorum n. 8 p. 11. 790 1927 NOV 4.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Facultas datur confessariis absolvendi a censuris INCURSIS 08 PECCATA CONTRA FIDEM Preces - Beatissime Pater, Per speciale Indultum S. Poenitentiariae d. d. 24 Novembris 1924 facultas con­ cessa est ad triennium Episcopis Germaniae ut delegare possint omnes confessarios in sua dioecesi rite adprobatos ad proprios poenitentes, etiam alieno civili domi­ nio forte subjectos, absolvendos pro utroque foro, omis­ sa abjuratione juridice peracta, praemissa tamen abjuratione saltem secreta coram Confessario. a censuris incursis ob peccata apostasiae, haeresis et schismatis, injunctis de jure injungendis, cum monitione, ut aposta­ siam, si forte coram magistratu civili declarata fuerit, quatenus absque gravi incommodo fieri poterit, ad scan­ dali remotionem, retractent. Cum causae gravissimae hujusce concessionis inter periculosissimas temporis nostri tentationes perdurent, ita ut omnino necesse sit facilitari poenitentibus viam reconciliationis, ad instantiam omnium Antistitum de­ votissime peto hujus Indulti benignissimam prorogatio­ nem. Summa cum humilitate pedem osculans, persevero esse Sanctitatis Vestrae oboedientissimus servus.—A. Card. Bertram. Rescr. - Sacra Poenitentiaria. Revmo in Christo Patri Adulpho S. R. E. Presbytero Card. Bertram, Wratislavien. Principi-Episcopo, ceterlsque Germaniae Epi­ scopis. de speciali et expressa Apostolica Auctoritate, benigne sic annuente SS.mo Domino Nostro Papa Pio XI, indulget pro gratia prorogationem praedictae facul­ tatis ad triennium. Contrariis quibuscumque non obstan­ tibus. 910 I I r Sai l·. I ο. 791 SC CONCIUI. BLESEN., MISSAE PRO POPULO IN FESTO PATRONI Datum Romam ex Sacra Poenitentiaria. die 4 No­ vembris 1927.—Card. Lauri, Poenit. Major. A. Anelli. S. P. Subsecr. • Ordinario Wratfatarfavt· AKKR 103 (1928) 127. 791 1927 NOV 12.-SC CONC., RESOL. AAS 20 (192«) 84-87 BLESEN. Missae pro populo in festo patroni plurium paroeciarum 12 Novembris 1927 Quaestio. - Quandoquidem ln Codice iuris canonici, can. 466 5 2 perspicue statuitur: < Parochus qui. prae­ ter propriam paroeciam aliam vel alias in administra­ tionem habeat, unam tantum debeat Missam pro popu­ lis sibi commissis, diebus praescriptis applicare > — quae benignior dispositio non omnino congruit veteri iurl (S. C. Œ, in Lucen., 26 Febr., 12 Mart. 1774) [CICF n. 3787]. — cumque « diebus praescriptis > accenseatur profecto festum Patroni loci, ut confirmavit catalo­ gus auctoritate S. H. C., 28 Decembris 1919 denuo pro­ mulgata [LE 227], quaestio orta est. num eadem be­ nignior dispositio can 466 § 2 valeat necne de festis Patronorum quos singulae paroeciae in administratio­ nem ab eodem parocho habitae, diversis sane diebus celebrent: ita quidem ut parochus in festo Patroni suae paroeciae Missam universim pro ovibus sibi con­ creditis applicans, nulla alia obligatione applicandi gra­ vetur in festis Patronorum alterius vel aliarum paroe­ ciarum quarum regimen gerat Ad quaestionem hanc rite solvendam. R. P. D. Episcopus Blesensis opportu­ nas preces Sacro huic Consilio exhibuit, in quo. praehabitis Consultorum votis, concinnatum et disceptatum fuit sequens dubium: « Utrum parochus, qui, praeter propriam paroeciam, alteram aut plures alias in administralionem habeat, teneatur Missam applicare pro po­ pulo tantum die festo suae paroeciae, an etiam in fes­ tis patronorum alterius ve) ceterarum? » g? Axiuunrasicxm. - L Neminem latet par^hum teneri Sacrum pro populo applicare omnibus dominicis ahisque festis dc praecepto, etiam suppressis, ad nonnam can. 466. Sane per Codicem nihil ln hac re a disciplina hucusque virente immutatum est. ut perspicue patet ex verbis can. 330 f 1 ; idque expresse confirmavit Pontificia Commissio ad Codicis canones authentice interpretandos, die 17 Feb. 1918. ad II (LE 78]. 2. Catalogus autem festorum in quibus urget obligatio Mutue pro populo applicandae exhibetur ab Urbano VIII Conrt. Universa 13 Septembris 1642 [Bull. Rom t. 15 p. 206207), addito postea a Clemente XI. Const. Commas; Nobis 6 85 De/cembris 1708. festo Imm. Concept. B. Μ. V. [Bull Rom. L 21 p. 3381. Haec vrro Sacra Congregatio die 28 De­ cembri» 1919 publici luris denuo fecit ad hunc effectum indicem festorum in universa Ecclesia suppressorum (A. Λ. S. ΧΠ. p. 42) [LE 227). Inter praefatos dies recensetur quoque dies festus " Pa­ troni regni seu status, et Patroni, sive dioecesis sive civita­ tis vel oppidi seu loci * At nullatenus contundendus est Titularis ecclesiae cum Patrono proprie dicto. Onus Missae pro populo applicandae eatenus urget, quatenus agatur dc Patrono proprie rumpto riteque delecto ad normam DecrrU Urbani VIII dic 23 Mart. 1630 (DAR n. 5261. Nam S. C. Rituum, in Briocen., 9 Maii 1857. rescribendum consult: " Patronus loci proprie is est. quem certa civitas, dioecesis, provincia, regnum, etc., sibi delegit velut singularem ad Deum pitronum; servatis m eiusmodi electione regulis in Decreto s. m. Urbani VIII diei 23 martii 1630 statutis “ (De­ creta auth., η. 3M8). 3. Duplici ratione quis paroeciae regimini praefici po­ test qua parochus proprie dictus et qua oeconomus vel ctcaritu actualis (cfr can. 451. 471, 472. 473l. Ule in titulum paroeciam obtinet, hic ln administrationem tantum. Unde can. 451 f t ait : * Parochus est sacerdos vel persona mora­ lis cui paroecia collala est in titulum cum cura animarum cjb Ordinarii loci luctoritatc exercenda Porro qui paroeciam m administrationem recipit, eadem tura easdemque obligationes habet, quae parocho proprie dicto competunt. Nam ox can. 451 1 2 M parochis aequipirsntur cum omnibus tunbu» et obligationibus paroecialtbus et parochorum nomine In iure veniunt: V Quasl-parochi. qui quasi-paroeclat regunt, de quibus in can. 216 I 3. T Vicarii ptroeclalrs. ii plena potestate paroeciali Unt prweditl Quae disciplina etiam ante Codicem vige­ bat Cfr Brncd XIV. Epl < II - An idem exclusivum ius eidem parocho com­ petat si suus paroecianus tumulationem ibidem elegerit 10 in casu’’ >/ Synopsis disceptationis. — Praepositus-parochus ecclesiae SS. Assumptae (cathedralis) in hoc potissimum intentionem warn (undat, quod coemeterium de quo agitur, a parocho SS. Annuntiatae, quae paroecia diversum coemeterium ha­ bet non possit haberi ut suum propriumque. sed potius ut alienum: ôdeo ut, licet suus paroecianus ibidem sepultu­ ras elegent. vel etiam ibidem proprium sepulcrum aut familiare habeat, semper tamen parochus SS. Annuntiatae prohiberetur in alieno coemeterio functiones suas explere. » quo nempe extraneus censetur, secus ac parochi clvite•znses, qui singuli in eodem coemeterio ut ln suo proprio exercent iura ct officia sua. Tum, itaque, si cadaver illuc nuOendum est, ubi sive elegerit defunctus suam sepultana. sive sepulcrum suorum habeat, subintrat in casu faj can. 1230. 7*. seu parochus ecclesiae cathedralis habecdus est. ad effectum saltem sepulturae, utpate parochus proprius defuncti. Nec solum ad effectum sepulturae, cum aao. ad normam can. 1218 5 1 et 1232 J 1. ubi cadaver con node asportari possit, parochus sepulturae valeat om­ ni.’» iBud auferre ad suam ecclesiam pro exsequiis, et inde «d coemeterium associare (1231 5 2). Secus sentire, ita interpretatur praepositus parochus, idem esset ac delere vx Codice can. 1223. 1229. Verum - ex adverso argumentatur - in hac demonstra’-ODe plura permixta ac confusa sunt, quae immo sunl probe et penitus discernenda. Et in primis, certum est nullum speciale ius parocho SS Awumpue esse in coemeterium communale Apuanum. eo Quod hoc materialiter situm sit in territorio suae paroeciae S .quidem. ut pluries censuit haec Sacra Congregatio, sipunler in Derthonen. 24 Maii 1821 (TRC £1 (1821) 97-991 •a Annuncn.. 14 Mali 1825 [CICF n. 3994 ct 3997) “ comatttii coemeteria, causa publicae valetudinis, subroga­ ta fuerunt singulis ecclesiarum sepulturis. - Ecclesia pretnde quae ius habebat tumulandi in propriis sepul­ turis. nunc ius istud exercet in publtco coemeterio: -icoW non sublatum ius fuit, sed variatus locus: quod profeeto non impedit emolumentorum perceptionem et ius perugendi exsequias Hinc ~ ius ecclesiae paroeciae ln qua coemeterium situm est ” tn Codice, quoad extranees, totum assentur intra limites can. 1230 § 7 fin. Qui limites arctissimi sunt, utpote qui contineant normam omnino itppcrtwem, tunc adhibendam cum nulla ex praecedenti- 513 bus luris sanctionibus in casum quadrat, et potissimum cum parochus defuncti proprius ncc adest, nec potest suum ius exercere, et ideo ecclesiae cathedrali, vel paroeciae loc *. id tantum conceditur quod in casu parochus proprius nequ.l: v. g. si cadaver naufragi undis maris in htlore extraneo exponatur, vel si parochus proprius peragere potuit so­ lummodo. aut de facto peregit solas exsequias tcf. S. C. Concilii in Novarien.. 27 Man 1893. 21 Iun Π35 (ASS 23 (1895-96) 233-239). ln Astem. 26 Ian 1W7 [CICF n. 43321. ?iuoad defunctos quorum cadavera JcrrcG curru translata uerant ad aliam civitatem»./ Ceterum etiam in can. 12L0 144 f 7 addicitur: ~ nisi aliud ferat loci consuetudo *, qued revera obtinet in casu nostro ubi contraria observan­ tia obliteratum apparet ius ecclesiae cathedralis. Re quidem vera ex can. 1216 | 1: " iure ordinario ec­ clesia in quam cadaver pro funere deferri debet c *t ec­ clesia propria paroeciae defuncti ”: dicitur autem " ture ordinario ** quia turibus parochi derogari potest vel iure particulari, vel privilegio, vel consuetudine, vel. ut est >n ipso canone, privata cademquc legitima defuncti electione: semper Lamen haec certa omnino sint oportet, nam in quo­ libet dubio ** ius propriae ecclesiae paroecialls semper praevalere debet ", In casu autem certum est nullum in­ tercedere privilegium, nullamque consuetudinem: quae im­ mo adest explicita ln favorem parochi proprii, ut ex facti specie depromitur. Tantum haec duo opponuntur: sepul­ crum familiare seu gentilitium, electa sepultura. Verum, ut de hac altera statim dicamus, electio defuncti potest ca­ dere vel in solam ecclesiam funeris, vel in solum coemete­ rium sepulturae vel in utrumque simul. Nam ecclesia fu­ neris et coemeterium sepulturae. saepe saepius de facto separantur, et in Codice iuris canonici separabilia exhiben­ tur (can 1223-1227 : immo in sensu can. 12Û5 $ 2. separan­ da). ea tamen lege, ut, ex can. 1231. qui decesserit non electa sepultura, nec habeat sepulcrum maiorum, sepeliri debeat in coemeterio ecclesiae funeris. Posita, in casu, mera electione sepulturae, ad mentem can. 1228, nihil aliud inde sequitur quam ius ct obligatio sepeliendi cadaver in loco electo " dummodo nihil obstet ex parte eorum a quibus coemeterium pendet ”, qua clausula, ut supra ostensum est. nullo modo asseritur ius aliquod vetandi scu interveniendi ex parte parochi vel ecclesiae in cuius territorio coemete­ rium situm est: multo minus eadem adimitur proprio parocho ius funerandi in casu. Quod autem attinet ius sepulcri proprii in coemeterio a defuncti familia comparati, probe distinguendum est. cum Codice, sepulcrum particulare, dc quo in can. 1209 dicitur obtineri posse in coemeterio * ex licentia scripta Ordinarii loci " a sepulcro matorum seu familiari seu gentilitio, de quo in can. 1208 5 3 dicitur permitti posse ab Ordinario loci extra coemeterium: illud quippe nullum praeterea gignit ius. quam ut cadaver in eo seoeliatur si illud com­ mode asportari possit, vel si illuc transferatur susceptis ab heredibus translationis expensis Iuxta can 1229 J 1 ; istud quoque, seu gentilitium per sc non aliud postulat, licet facilius praesumatur hoc tn casu electa etiam funeris ecclesia ad mentem cann. 1223-1227. Sed in casu nostro agitur tantum, ad summum, de sepulcro particulari acqui­ sito in coemeterio: diximus ad summum, nam in facti specie explicite excluditur intercessisse ln hac acquisitio­ ne vel constitutione sepulcri * scriptam Ucer/11 am Ordi- 145 narli loci *, quam exigit can. 1209 Iuxta pluries resoluta in hac Sacra Congregatione, praesertim in Ctavaren.. Fu­ nerum. 17 Iunii 1905 (ASS 38 (1905-^tn 220-231L dc canonica erectione huiusmodi sepulcri. Cfr. Pirhmg. in lib. ΙΠ. tlt. 28. ( 3, n. 24: Barbosa, de off. et pot. par. p ΙΠ. c. 26. n. 9. et Gennari. apud Montf. Ecct, XVII. 349» qui concludit: *· Quando non vi ha pcrmes-.o del Vescovo non vi ha nemmono canonica crenone di sepolcro: molto mono puô dirsi canonicamcnte oretto senia cotai permeso In un pubbheo camposanto. Imperocchè quantunque cogti rdiemi crmiteri non si rechi pregiudtzio al diritto delle chfesc tumulanti, pure un sepolcro gentilizlo eretto in c presse sit acci­ piendum? Sacra Congregatio Concilii respondendum censuit prout respondit: S17 η. 797-798 Ad I. Negative et Episcopus prudenter praxim remo­ vere curet Ad II. Affirmative: Ad IU. Provisum m altero. Facta autem de praemissis Ssmo Dno Nostro Pio divina Providentia Papae XI, relatione per infrascriptum Sacrae Congregationis Secretarium in Audientia diei 13 insequentis, Ssihus datas resolutiones approbare et confirmare dignatus est.—lulius, Ep. tit. Lampsacen.. Secr. Adn. J. CREUSEN in NrT 55 0928) 697-698; IP 8 O92S) 60-62; ME 40 (1928) 235-237; PrM 17 (1928) 196. 797 1927 DEC 14.-SC RIT., DECR. AAS 20 (1928) 147-148 DIOECESIUM et VI CARI A TUUM AP. IN MISSIONIBUS S. Teresia a Iesu Infante patrona missionum CONSTITUITUR Quam laeto animi sensu fideles universi canonizationem Sanctae Teresiae a lesu Infante exceperint di­ vulgata per orbem devotio manifeste demonstrat cum vel apud ipsas infidelium dissitas regiones Carmelitis Virgo promissum rosarum imbrem e caelo dimittere non praetermiserit Qua de causa, innumeri Sacrorum Antistites maiores percipi posse fructus in dominica vinea persenserunt, si Sancta Tcresia a Iesu Infante, quae maximo flagrabat ardore et zelo dilatandae fidei, cuiusque miraculosos/ in paganis plagis effectus omnes 148 norunt, caelestis Patrona omnium Missionariorum. in quibusvis Missionibus laborantium declaretur; et ideo Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae XI collectas un­ dique preces humillime obtulerunt ut communibus votis suprema Apostolica sanctio accederet Sanctitas porro Sua, referente infrascripto Domino Cardinali Sacrae Rituum Congregationi Praefecto, postulationibus An­ tistitum ingenti numero oblatis benignissime obsecun­ dans, declarare dignata est Sanctam Teresiam ab In­ fante Iesu, peculiarem Missionariorum omnium, sive virorum sive mulierum, necnon Missionum in toto orbe exsistentium Patronam aeque principalem cum S. Fran­ cisco Xaverio, cum omnibus iuribus et privilegiis litur­ gicis quae huic titulo conveniunt Contrariis non obstan­ tibus quibuscumque. Die 14 Decembris 1927.—A. Card. Vico, Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. Adn. EL 43 (1929) 143-146; PrM 17 (1928) 146. 798 1927 DEC 16.-SC S. OFFICII, DECR. AAS 19(1927)416 Damnatur liber leonis daudet cui titulus: C LE VOYAGE DE SHAKESPEARE 1 DECRETUM Erhi ac Rcvmi Dni Cardinales fidei et moribus tu­ tandis praepositi, in ordinario consessu, habito feria IV, die 14 Decembris 1927, ad praescriptum canonis 1399 Codicis iuris canonici ipso iure damnatum esse decla­ rarunt atque In Indicem librorum prohibitorum inse­ rendum mandarunt librum novissime editum, cui titu­ lus: « Léon Daudet, Le Voyage de Shakespeare. Il­ lustrations dc G. Gorr. Editions du Capitole » ur.a cum praecedentibus eiusdem libri editionibus. Et insequenti feria V, die 15 dicti mensis et anni. SSmus D. N. D. Pius divina Providentia Papa XI. in solita audientia R. P. D. Assessori Sancti Officii im­ pertita, relatam Sibi Emorum Patrum resolutionem ap­ probavit, confirmavit et publicandam iussit. Datum Romae, ex Aedibus Sancti Officii, dic 16 Decembris 1927.—Alolsius Castellano. Supremae S C. S. Officii Notarius. Adn. PrM 16 (1927) 169 918 n. 799-802 SACRA CONGR. SACRAMENTORUM - CONCILII - COMM. INTERPRES 800 799 1927 DEC 22,-SC SACK., FACULTATES. PART.· FACULTATES ORDINARIIS MEXICANIS CONCESSAE OB EXTRAORDINARIAS REGIONIS CIRCUMSTANTIAS 1927 DEC 22-28 1927 DEC 23.-SC CONCILII, FACULT. PzlRT.· Facultas fit ordinariis mexicanis commutandi officium DIVINUM, EXTRAORDINARIIS ADIUNCTIS PERDURANTIBUS S. Congregatio Concilii, die 23 Decembris 1927. SSrnus Dominus, attentis peculiaribus ct omni­ Ordinariis Reipublicae Mexicanae benigne tribuit fa­ modo et undequaque extraordinariis circumstantiis in cultatem propriis subditis commutandi onus divini Of­ regione Mexicana existentibus, indulgere dignatus est: ficii recitationis, cum onere recitandi integram MariaA) .—Ut fideles, quacumque hora diei aut noctis et lem coronam, ob periculum in quo sacerdotes versari etiam non jejunii SSmam Eucharistiam sumere possint, possunt ne ipsorum qualitas dignoscatur, etiam ex mera ita tamen ut si ipsi fideles praevidere valeant horam Breviarii delatione et ad tollendas animi anxietate, vel momentum quo ipsis dabitur tantum sumere Sa­ ad biennium, si tamdiu exposita rerum adjuncta perdu­ cramentum. satagant ut ad Idem accedant, quantum raverint, onerata conscientia singulorum. fieri potest, postquam saltem ab una hora, ab epulis abstinuerint, ct etiam possint illud occulte suis ma­ • Ordinariis Mexicandicionis; Christus 1 (1936) 5. nibus accipere et sese occulte communicare, ne sacer­ dotes cognoscantur et prehendantur, dummodo nullo irreverentiae aut alio periculo tantum Sacramentum exponatur. 801 B) .—SSrnus Dominus indulget ut Ordinarii locorum per se, aut per suum Vicarium generalem, aut per per­ sonam specialiter delegatam, possint concedere confes­ 1927 DEC 27.-SC CONCILII, FACULT. PART.· sariis ut sua jurisdictione uti valeant in toto Reipublicae Mexicanae territorio, seu nulla habita ratione fi­ Facultas ht ordinariis mexicanis dispensandi in nium singularum Dioecesium, et: EXTRAORDINARIIS ADIUNCTIS A a MISSA PRO POPULO > a) .—absolvere valeant a casibus et censuris reser­ La S. Congregaciôn del Concilio se dignô con­ vatis sive Ordinariis locorum, sive S. Sedi, et ad hoc céder a los IImos. Prelados mexicanos, que mientras uti possint extraordinaria facultate concessa Canoduren las présentés circunstancias, puedan dispensai a ne 2254. sus respectivos Pârrocos de la obligaciôn de aplicar h b) .—dispensare valeant ab irregularitatibus quoad Misa « pro populo >. y que igualmente puedan coniam in Sacris ordinatos, remoto scandalo, et si agatur mutar el rezo dei Oficio divino a los Sacerdotes de sus de delicto, reparato scandalo et imposita salutari poe­ respectivas Diocesis, si asi lo juzgan conveniente, y sôk> nitentia, si possibile sit et prout casus ferat: et etiam en vista de la actual situaciôn. (Pedro Fumasoni Biondi, pro foro externo, facta tamen in scriptis attestatione Delegado Apostolico de los Estados Unidos —27 de Disuo tempore in Curia producenda et interim caute adciembre de 1927.) servanda. Ordinariis Mcxicanie dicionis: Christus 1 (1936) 7. c) .—dispensare et commutare votum privatum et iusiurandum, sine praejudicio tamen iuris tertii quaesiti. C) .—SSrnus Dominus sequentes indulget facultates, quas Ordinarii locorum sive per se, sive per personas 802 specialiter delegatas, exercere poterunt: a) .—quoad matrimonia nulliter contracta, ut eadem sanare valeant seu revalidare, praevia impedimentorum 1927 DEC 28.-COM. INTP., RESP. AAS 20 (1928) 61-C dispensatione (uti infra determinabitur), per renova­ tionem consensus praestiti coram duobus testibus et RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA Parocho aut alio Sacerdote, si haberi possint, secus co­ 1 - De confessione religiosarum. 2 - De absolutione is ram solis testibus, et in scriptis documento exarato a FERICULO MORTIS. 3 - De DISPENSATIONIBUS MATRrVONlAimS testibus subscribendo; et si scribere nesciant hi, aut 4 - De S USD ELEGA 71 ONE ASSISTENDI matrimoniis nolint, aliter conficiendo ita ut congrua habeatur pro­ batio de matrimonio celebrato, et illud documentum Emi Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ caute adservari debet, quousque possibile sit idem ad nones authentice interpretandos, propositis in plenario Curiam Episcopalem transmittere. coetu quae sequuntur dubiis, respondendum mandarunt ut infra ad singula: b) .—facultas indulgetur dispensandi ab omnibus im­ pedimentis vel dirimentibus, etiam multiplicibus, ex­ I. - De confessione religiosarum ceptis tamen iis provenientibus ex sacro presbyteratus ordine, ex affinitate in linea recta consummato matri­ D. I. Utrum confessio religiosarum peracta extra monio. et ex votis sollemnibus professionis religiosae, loca, de quibus in canone 522 et in responso diei 24 No­ aut simplicibus tamen matrimonium irritantibus. De vembris 1920 [LE 308] sit tantum illicita, an etiam concessa autem dispensatione, et de Pontificia hac Fa­ invalida. cultate, mentio facienda est in praefato documento. IL An verbum adeat canonis 522 sit ita intelligendum Quoties vero agatur de matrimoniis mixtis, sive ex disut confessarius advocari nequeat per Ipsam religiosam paritate cultus, sive ex mixta religione, non dispensetur ad loca confessionibus mulierum vel religiosarum legi­ nisi praestitis canonicis cautionibus, de quibus aeque in time destinata. documento facienda est mentio. R. Ad L Negative ad primam partem, affirmative ad c) .—quod si circa matrimonia iam contracta obti­ secundam. neri non valeat vel ab una, vel ab utraque parte, reno­ Ad II. Negative. vatio consensus. SSihus indulget facultatem sanandi in radice, dummodo constet de perseverantia praestiti con­ II. - De ABSOLUTIONE IN PERICULO MORTIS sensus maritalis, praevia dispensatione impedimento­ D. An absolutio in periculo mortis secundum canorum. ut in b), et confecto documento probatorio atque nem 882 limitetur ad forum internum, an extendatur praestitis cautionibus si agatur de matrimoniis mixtis. etiam ad forum externum. d) .—quoad matrimonia contrahenda. SSrnus indulget facultatem dispensandi ab omnibus impedimentis ut in R. Affirmative ad primam partem, negative ad se­ b), et iuxta modum ibi praestitutum. cundam. Hae facultates sunt ad biennium duraturae, si tamIII. - De DISPENSATIONIBUS MATRIMONIALIBUS diu praefatae extraordinariae circumstantiae perdura­ verint: Ordinariorum autem erit omnem adhibere cu­ D. An verba pro casibus occultis canonis 1M5 § 3 ram ad hoc ut. datis opportunis instructionibus, earum intelligenda sint tantum de impedimentis matrimonia­ facultatum usus in aedificationem fidelium et non in libus natura sua et facto occultis, an etiam natura sua destructionem cedaL (S. Congregatio de Sacramentis, publicis et facto occultis. die 22 mensis Decembris anni 1927). R. Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam. • Ordinsrils Me*kan»e dicioni*: Chrirta* 1 (1936) 5-6. 919 92Û 1927....- 1928 IAN 2-3 SC DE PROP. FIDE - S. POENITENT - SC RELIGIOSORUM IV. - De subdelecatione assistendi matrimoniis D. I. An vicarius cooperator, qui ad normam canonis 1096 § 1 a parocho vel loci Ordinario generalem obti­ nuit delegationem assistendi matrimoniis, alium deter­ minatum sacerdotem subdelegare possit ad assistendum Q matrimonio determinato./ 11. An parochus vel loci Ordinarius, qui ad normam canonis 1096 $ 1 sacerdotem determinatum delegaverit ad assistendum matrimonio determinato, possit ei etiam licentiam dare subdelegandi alium sacerdotem determi­ natum ad assistendum eidem matrimonio. R. Affirmative ad utrumque. Romae, die 28 mensis Decembris 1927.—P. Card. Gasparri, Praeses. loseph Bruno, Secr. ris canonici de inscriptione sodalium in albo associato­ rum, ut favoribus fruantur. Summus Pontifex, quatenus necesse sit, huic derogavit, licet tamen hanc inscriptio­ nem opportunam ideoque suadendam declaraverit • PrM 17 (1928) 143. Adn. PrM 17 (1928) 144. 804 1927............. -SACRA POEN„ INDULT. PART.· Dispensatio impedimenti et Adx J. CREUSEN ln NrT 55 (1928) 276-295; F. X. D'AMBROSIO la ApoIl. 1 0928) 100-101; Ph. MAROTO in CpR 9 (1928) 93-97 et in ApolL 1 (1928) 104-108; REGATILLO n. 420, 503; F. R03ERTI In Apoll. 1 (1928) 102-103; AKKR 108 (1928) US-130; IP 8 (1928) 3-5: ME 40 (1928) 33-36, 38-43, 75-78. 107-112: PrM 17 (1928) 38-44. 1927 .. ..-SC PROP. FIDE, DECL. PART.· CECA PRIVILEGIUM PAUPERUM, ET OMNIUM SODALIUM INSCRIPTIONEM IN ALBO PONT. OPERIS A PROP. FIDEI I. Pauperum privilegium. Iam ab antiquo concessum fuit ut fideles pauperes Pontificii Operis sodales fieri possent et favoribus uti atque privilegiis Operi concessis, dummodo statutas pre­ ces cotidie recitarent et singulis mensibus quantum pe­ cuniae potuissent, licet exiguum, pro Missionibus con­ ferrent Summus vero Pontifex, a Secretario Generali rogatus, idem pauperum privilegium ratum habuit, unum innovans, sufficere nempe ut pauperes infra an­ num pro paupertate sua aliquid pro Missionibus sol­ verent II. De sodalium in albo inscriptione. Cum dubium exortum sit an Pontificium Opus a Propagatione Fidei teneatur praescripto § 2 Codicis iu- • TpQ 80 (1927) 775. Adn. I. HARING In TpO 80 (1927) 775: PrM 16 (1927) 136. ANNUS 1928 IAN 2.-SACRA POEN\ FACULT. PART· Ficelias fit confessariis mexicanis dispensandi ab «recuiarhattbus ei absolvendi a censuris latae sen­ tentiae in casibus et adiunctis extraordinariis Omnibus et singulis in Christo dilectis Ordi­ nariis Mexicanae Ditionis S. Poenitentiaria, ad quaeli­ bet incommoda vitanda, declarat confessarios ab eisdem approbates, rebus in ditione mexicana sic perdurantibus, con tantum uti posse facultatibus pro casibus urgentoribus. de quibus in Cann. 2254, § 1 et 990, § 2, inclusa quoque facultate quoad casum de quo in Can. 985. δ 4 et 2290, 5 1. verum etiam facultatibus, de quibus, pro casibus extraordinariis, in Cann. 2254, § 3 et 2290, § 2. Pro casu excepto in Can. 2254 § 3. recurrendum erit ad hoc S. Tribunal intra mensem, a praesenti rerum conditione mutata. (S. Poenitentiaria, die 2 Ianuarii » Γ21 1928 806 805 OrdinsrHs Mexican»* dicionis: Christas 1 convaltdaho matrimonii Species facti - Agebatur de matrimonio contracto haud inscienter cum impedimento occulto dirimente in iure canonico et civili quod ab Ecclesia difficulter dis­ pensatur. Partes adeunt parochum, qui recurrit ad S. Poenitentiariam, a qua obtinuit sequens Rescriptum - S. Poenitentiaria de speciali et expressa Apostolica auctoritate benigne sic annuente Ssmo Do­ mino Nostro Papa tibi dilecto in Christo proprio prae­ dictorum putatorum conjugum parocho vel vice sua vicario cooperatori necessarias et opportunas facultates tribuit, ut possitis et valeatis dispensare oratores super impedimento ... atque assistere matrimonio inter dictos oratores secreto celebrando, omissis denuntiationibus aliisque solemnitatibus ab ecclesia fieri consuetis et absque testibus impositoque oratoribus juramento, se lege civili contra matrimonii indissolubilitatem non esse abusuros, ac omni remoto scandalo; prolem sic suscep­ tam sive suscipiendam legitime exinde decernendo ac respective enuntiando. Pro foro conscientiae; ita tamen ut huiusmodi gratia etiam pro foro externo oratoribus suffragetur. Ad quem effectum praesentes litterae cum attestatione impertitae exeeutionis ac sic contracti ma­ trimonii facta etiam descriptione dicti matrimonii in libro secretorum matrimoniorum in parochlali archivo caute serventur, ut pro quocunque futuro eventu de matrimonii validitate et prolis legitimatione constare possit. 803 • iL 803-806 (1936) 7. 1928 IAN 3.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· Conceditur fratribus ordinis minorum extra coenobium versantibus facultas conformandi se HOSPITANTIUM MENSAE, TEMPORE IEIUNII ORDINIS Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Fratrum Minorum, ad Pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humiliter implorat pro toto Ordine beni­ gnam gratiam qua religiosi qui, iustis de causis, ac de Superiorum licentia, extra claustra versantur diebus ieiunii per Regulam impositi, in refectione serotina possint hospitantium mensae sese accommodare quoad ciborum qualitatem, servata quidem congrua ieiunio quantitate. Et Deus etc. Resch. - Vigore facultatum a SSmo Domino Nostro concessarum S. Congr. Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis, benigne commisit Revmo P. Ministro Generali ut, pro suo arbitrio et conscientia, gratiam iuxta preces concedat ad triennium, servatis communibus Ecclesiae legibus. Contrariis quibuscum­ que non obstantibus. 922 il SACRA CONGREGATIO SACRAMENTORUM - PIUS XI 807-803 Datum Romac, die 3 lanuarii 1928.—C. Card. Lauren­ ti, Praef. Vincentius La Puma, Secr. • AOFM 48 (1928) 27. Ade. AOFM 48 (1928) 27-28; 50 (1931) 39-40; CpR 9 (1928) 88-91. Indultum w litique à soulever contre ce choix. Les Prélats susmen­ tionnés seront sujets tchécoslovaques. On entend par objections de caractère politique toutes les objections que le Gouvernement serait i même de motiver par des raisons qui ont trait à la sécurité de l’Etat, par exemple que le candidat cbœ» se soit rendu coupable d’une activité politique irréden­ tiste, séparatiste ou bien dirigée contre la Constitutes ou contre l’ordre publique du pays. Le nom du candidat, indiqué par le Saint-Siège ta Gouvernement ainsi que les pourparlers relatifs, reste­ ront secrets. Les dispositions au sujet de lOrdinaire de l’ancét n’entrent en vigueur, qu’au cas où le système du religieux exempt des soldats soit maintenu. Dans ce cas on tiendra compte, en outre, des objections de ci· ractère politique, aussi de celles ayant trait à la posi­ tion du candidat dans l’armée. V. - Les dignitaires mentionnés dans l’article précé­ dent, après la nomination du Saint-Siège, avant d’assu­ mer leurs fonctions, prêteront le serment de fidélité i l’Etat Tchécoslovaque par la formule suivante: < luro et promitto sicuti decet Episcopum, fidelitatem Reipublicae Cecoslovachae necnon nihil me facturum quod sit contra salutem, securitatem, integritatem Reipùblicae ». VI. - Le Gouvernement aura soin de conformer — dans le plus bref délai — les dispositions légales en vigueur au présent modus virendi. ’ s Hstimnocfi Modus vivendi die 2 Februarii proxime tiega rigere incepit. quo die Emus Cardinalis a Secretis St-stus rtipc *.cfra Administro ab Exteris Negotiis Reipublicae Ceanlosadd communicanti cum Sancta Sede adprobationem Gubernii, ccru> rem hunc faciebat etiam ab Augusto Pontifice eundem Moduz vivendi adprobatum fuisse. Adn. I PASQUAZI in Apoll. 1 (1928) 149-155; Μ. MO5TA ZA ia PrM 13 (1929) 100-102: NrT 55 (1928) 385. 816 817 1928 FEB 2.-0. c. Cecoslovachia. AAS 20 (1928 ) 65-66 MODUS VIVENDI INTER SANCTAM SEDEM ET REMPUBLICAM CECOSLOVACHAM I. - Le Saint-Siège et le Gouvernement Tchécoslo­ vaque sont d’accord sur le principe qu’aucune partie de la République Tchécoslovaque ne dépende d’un Or­ dinaire dont le siège se trouverait hors des frontières dc l’Etat tchécoslovaque, de même qu’aucun diocèse de Tchécoslovaquie ne s’étende au delà des frontières du pays. Le Saint-Siège ct le Gouvernement Tchécoslova­ que se mettront d’accord au sujet de la nouvelle déli­ mitation et de la dotation des diocèses. Pour préparer cet accord deux Commissions, indépendantes l'une de l’autre, seront organisées dans le délai de deux mois: la première formée par le Saint-Siège et composée de délégués de tous les diocèses intéressés, sous la pré­ sidence du représentant du Saint-Siège à Prague; la seconde formée par le Gouvernement Tchécoslovaque et composée de représentants des diocèses intéressés et d’experts. II - L’administration des immeubles et des biens mobiliers ecclésiastiques en Tchécoslovaquie, qui sont actuellement conservés sous sequestre, est provisoire, jusqu’à l’accord mentionné dans l’article précédent et est confiée à une commission sous la présidence de FEpiscopat dc la région intéressée. 1IL - Les Ordres et les Congrégations religieuses, dont les maisons se trouvent en Tchécoslovaquie, ne dépendront pas des supérieurs des maisons provinciales des mêmes Ordres et Congrégations à l’étranger. Si la création d’une province en Tchécoslovaquie est impos­ sible. les dites maisons religieuses tchécoslovaques se­ ront directement soumises à la maison généralice. Les supéricus provinciaux et les chefs des maisons religieuses dépendantes directement de la maison gé68 néralice. seront sujets tchécoslovaques./ IV. - Le Saint-Siège avant de procéder à la nomina­ tion des Archevêques et des Evêques diocésains, des Coadjuteurs cum iure successionis ainsi que dc lOrdi­ naire de l’armée, communiquera au Gouvernement 931 1928 FEB 3.-SC S. OFF., DECR. AAS 20 (1928) 76 Damnatur opus cui titulus « IX * DANGER ” DE L’ACTION FRANÇAISE > In Generali Congregatione Sancti Officii, habita Fe­ ria IV. die 1 Februarii 1928. Emi ac Rmi Dni Cardinales rebus fidei et morum tutandis praepositi cum cosipertum habuerint librum rccentissimum, cui titulus: Paul Courcoural, Le « Danger 9 de l’Action Fran­ çaise. En réponse à Monsieur Maritain. - Editions Rüpella, Charles Millon, La Rochelle 1928 propugnare ideas ac res iam proscriptas, decreverunt ad hunc librum extendi iam latam condemnationes eumdemque in Indicem librorum prohibitorum esse in­ serendum. Et insequenti feria V, die 2 Februarii 1928, SsÆos D. N. D. Pius divina Providentia Papa XI. in audienta R. P. D. Assessori Sancti Officii impertita, relatam Sib Emorum Patrum resolutionem approbavit et publican­ dam iussit Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, die 3 Fe­ bruarii 1928.—Aloisius Castellano, Supremae S. C Sancti Officii Notarius. Adn. A. VERMEERSCH in PrM 17 (1928) 57. 818 1928 FEB 9.-SC CONCILII. RESP. PART.· SUBDELECATIO AD BENEDICENDUM NUMISMA PIAE UNIONS Rev. adm. P. N. Adeodatus a S. losepb. Procurator generalis Ordinis Carmelitarum Discalceatorum. S Congregationi Concilii sequens dubium proposuit; « Utrum Moderator Piae Unionis alium sacerdotes subdclegare possit ad benedicendum et imponendus 932 1328 FEB 11 SC CONCILII. >L\TERANEN\ IURIS CUMULATIVI CATE i Jλ]RAUS numisma in actu adscriptionis, quamvis in eiusdem Piae Unionis Statutis hoc expresse non declaretur ». Sacra porro Congregatio Concilii, sub die 9 februarii 1928 n. 4235/27, respondit: Affirmative. • Procuritod Generali Ordinis Carm. Discalceatorum; AOCD 2 (1927-28) 211. Adn. REGATILLO n. 348; PrM 17 (1928) 197. 819 1928 FEB 11.-SC CONCILII. RESOL. PART.· M A T E R A N E N. Circa ius cumulativum ecclesiae cathedralis ADMINISTRANDI SACRAMENTA FIDELIBUS ALIARUM PAROECIARUM Nella città di Matera in origine era sol tanto la parrocchia della cattedrale: con l’aumentare della popohzione vennero poi create altre parrocchie, ma il Capitolo si riservô il diritto di amministrare i Sacra­ menti a quei fedeli che spontaneamente li chiedessero per affetto alia loro antica parrocchia. In diverse epoche i tre parroci hanno cercato di far cadere questo diritto della cattedrale, ma la Sacra Romana Rota con solenni sentenze ITia sempre mantenuto (7 febbraio 1746 ; 8 maggio 1827) e gli statuti capitolari dei 1783 Ibanno deflnitivamente sancito, riconoscendolo anche i Sinodi diocesani. ultimo quello dei 1845. Per maggiore chiarezza si espone cosl la prassi vigente. c 1. Per i battesimi. - La maggior parte dei bambini delle altre tre parrocchie vengono battezzati in catte­ drale ove spontaneamente vengono portati dai genitori per affetto all’antica unica parrocchia. alia < chiesa madre » essi dicono. Dell’avvenuto battesimo non st manda comunicazione alcuna al parroco, di cui è filiar.o il battezzato. Indistintamente in tutte le parroc­ chie della città non si esigono per i battesimi diritti di sorts. < 2. Per la cresima. - Il parroco della cattedrale rilascia il biglietto per la cresima a quei fedeli di qual­ siasi parrocchia della città, previo esame, owero dietro un attestato del parroco a cui appartiene il cresimando, ove si assicura che il cresimando è istruito nei rudi­ menti della fede e disposto a ricevere il Sacramento della cresima. I registri della cresima vengono conserreli unicamente nella parrocchia della cattedrale. Non si mandano quindi partecipazioni ai parroci di domicilio o di battesimo. < 3. Eucaristia ed estrema unzione. - In altri tempi < soddisfacevano al precetto pasquale tutti quei fedeli < i quali pur appartenendo ad altre parrocchie face« vano il precetto nella parrocchia della cattedrale o < nella propria parrocchia. Rarissimamente awiene il » caso in cul moribondi delle altre parrocchie richieda< no fl SS. Viatico e 1’estrema unzione dal parroco della ί cattedrale, che, naturalmente, li soddisfa senz’altro. c 4. Per i matrimoni. - GeneraImente i matrimoni < vengono celebrati nella parrocchia ove appartiene la « sposa, perô le canoniche pubblicazioni. le quali si < fanno a richiesta del parroco ove appartiene la sposa, < si fanno cont emporan eamente anche nella parrocchia < della cattedrale, pur non appartenendo lo sposo o la « sposa a quest’ultima. I diritti vengono esatti dal par< roco di cui è filiana la sposa e dal parroco della cat« tedralc vengono esatti i soli diritti di fedi di cresima < e di battesimo, se gli sposi sono battezzati in catte< drale. Alcune volte awiene che gli sposi vogliono < celebrare il matrimonio in cattedrale, e il parroco li » congiunge in matrimonio senza delegazione o licenza < del parroco a cui appartiene la sposa. Perà i diritti < vengono esatti come detto sopra. cioè dal parroco « della parrocchia della sposa e del parroco della cat• tedralc. Il movimento dell’incartamento anche in que« rto caso viene iniziato dal parroco della sposa, non < escluse le canoniche pubblicazioni. Dal tempo del de< creto Ne temere il parroco della cattedrale manda « regolarmcnte la partecipazione dei matrimoni avve« nuti ai parroci propri, giusta il prescritto confermato « ora dal canone 1103. < 5. Per i funerali. - Per questi ultimi bisogna in< tendere accompagna menti funebri dalla casa del dc< funto ad una chiesa qualsiasi o al cimitero, perché 933 n. 819 nel resto non c’entra affatto né il Capitolo e nè il parroco della cattedrale. Negli accompagnamenti funebri, se questi consistono nel solo parroco e croce. coslantemente ogni parroco di qualsiasi parrocchia accompagna il propno filiano; se consistono nell’mtervento del Capitolo metropolitano, questo intervene ai funeri di tutte le parrocchie della città senza Vintervento del parroco a cui appartiene il defunto e la stola viene indossata secondo le costituzioni del Capitolo dal seniore del Capitolo stesso, e il parroco della cattedrale intervicne corne semplice capitolare. In quest’ultimo caso il parroco di qualsiasi parrocchia ricevc per accordo intervenuto fra esso e il Capitolo e con l’approvazionc della Revjna Curia, non già la quarta funebre come una volta, ma l’intero diritto d· stola, secondo la tabella diocesana ». Dopo la pubblicazione dei Codice i tre parroci sono tornati alia carica per espugnare quel diritto di cumu­ late, e in particolare hanno richiesta 1'osservanza dei prescritto circa le annotazioni e comunicazioni a norma dei canoni 470 § 2 circa la cresima, e 778 circa i battesi­ mi. Dopo molto tergiversare, il parroco della cattedrale si è dichiarato disposto, a dar comunicazione dei nomi dei crcsimati, pero soltanto per quei cresimatl che furono battezzati nelle altre parrocchie, non già quanto ai domiciliati soltanto, ritenendo che il registro delle cresime debba essere unico. Quanto ai battesimi si ricusa, poichè ritiene che il canone 778 obbhghi soltanto a darne notizia, superflua nel caso essendo 11 parroco bene informato delTawenuto battesimo; altrimenti, dice, il parroco della cattedrale diverrebbe semplice segretario degli altri parroci! Invece, nel caso, il solo parroco della cattedrale dovrebbe tenere i registri dei sacramenti da lui amministrati anche a filiani di altre parroccn , *** io· conseguente diritto esclusivo di rilasciamc gli stratti autentici, mentre gli altri parroci non hanno che semplici annotazioni. Poichè su questa base è stato impos­ sibile ogni accordo, e d’altra parte importa sapere fino a che punto i precedent! giudicati della Rota possano limitare i diritti degli altri parroci, specialmente in quanto son loro garantit! dal Codice, il Rev.mo Arcivescovo ha presentata domanda alia Pontificia Com­ missione interprete dei Codice per la soluzione dei dubbi insorti: < a) circa Ia permanenza in favore dclla parroc« chia della cattedrale di Matera del diritto di cumu< lativa rispetto agli altri tre parroci della città; « b) circa Tobbligo dei parroco dclla cattedrale di < ottemperare al disposto dei canoni 470 5 3, 778, 799 e « 1103 $ 2. ogni qua 1 volta amministri sacramenti a fe< deli delle altre parrocchie; « c) se debba, nel caso, riconoscerel nel parroco « della cattedrale il diritto esclusivo dei rilascio degli « attestati dei sacramenti amministrati a fedeli delle « dette tre parrocchie ». Ma la Commissione, giustamente stimando che non trattavasi qui di interpretazione generale dei canoni, ma di applicazione a caso particolare. sebbene di largo intéressé comune, ha rimesso la vertenza alia Sacra Congregazione dei Concilio, nella quale sono stati for­ mulât! i quattro dubbi seguenti: I. An parocho ecclesiae cathedralis Matcranensis competat ius cumukitii;um, cum aliis parochis cirifatis. ministrandi sacramenta in casu. Π. An idem parochus teneatur servare praescriptum canonum 778 et 1103 § 2. III. An parochi civitatis Materanensis libros paroeciales habere eosque conscribere ac diligenter asservare debeant. IV. An parocho ecclesiae cathedralis Matcranensis competat, in casu, ius ezclusivum testimonium baptismi, confirmationis et matrimonii fidelibus legitime peten­ tibus praebendL E gli Eminentissimi Padri, nella plenaria dell'll feb­ braio 1928 hanno risposto come segue: Ad Ie, reformato dubio: « An parocho ecclesiae cathedralis Materanensis competat ius cumulativum cum aliis parochis civitatis ministrandi sacramenta ct an. interveniente funeribus fidelium capitulo eiusdem ec­ clesiae. excludi possit in ipsis funeribus ducendis paro­ chus proprius defuncti in casu >; R. - Affirmative quoad baptismum, salvo praescrip­ to canonis 778: Negative quoad SS.mam Eucharistiam per modum Viatici, extremam unctionem et matrimo« « « < « « « « « « < c < • c « 934 η. 820-823 SC RITUUM - SACRAMENT. - COMM. INTERPRES - SC RELIGIOSORUM nium. itemque quoad exsequias, seu standum iun com­ muni Ad 2“ Affirmative. Ad 3“ Affirmative, ad normam canonis 470 § 1. Ad 4· Negative. Le quali risoluzioni, confermate dal S. Padre nella successiva udienza dei Segretario, furono comunicate all’Arcivescovo per la loro fedele esecuzione. coetu quae sequuntur dubiis, responderi mandarunt ut infra ad singula: • Textirn cd’Æraut proof invenitur apud ME 41 (1929) 257-260. Adn. ME 41 (1929) 260-264. II. - De matrimoniis mixtis illicitis D. An canone 1102 § 1 revocata sit facultas, alicubi a S. Sede concessa, passive assistendi matrimoniis mix­ tis illicitis. R. Affirmative. Datum Romae, die 10 mensis Martii anno 1928.—P. Card. Gasparrl Praeses. loseph Bruno, Secr. 820 1928 FEB 24.-SC RITUUM. RESP. PART.· ROMANA SEU ORDINARIATUS MILITARIS PRO ITALIA DVBU ORCA RITUM SEQUENDUM A CAPPELLANIS CASTRENSIBUS IN MEDIOLANI CIVITATE * * zΓ r c X 4 1928 FEB 2-1 MAR 12 Dubium - Se il Cappellano militare di rito romano che risiede a Milano, nel celebrare le sacre funzioni in territorio militare o la c Messa dei Soldato > m qual­ che chiesa della città concessa daU’Autorità Ecclesiasti­ ca locale, debba seguire il rito ambrosiano. Si fa in pro­ posito rilevare, che i fedeli assistenti sono militari delle diverse regioni d’Italia di rito romano. Resp. - Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis suffragio, re sedulo perpensa, praepositae quaestioni ita respondendum censuit: Sequi debet Cappcllanus ritum romanum. Atque ita rescripsit et declaravit. Die 24 februarii 1928. I. - De forma celebrationis matrimonii D. An canon 1098 ita intelligendus sit ut referatur tantum ad physicam parochi vel Ordinarii loci abiestiam. R. Affirmative. Adn. J. CREUSEN ln NrT 55 (1928) 457-462: V. JQJClC‘a IP 15 (1935) 126: Ph MAROTO In Apoll. 1 (1928) 334-34Z G. OESTERLE in IP 8 (1923) 174-182; 9 (1929) 14I-1U. » (1930) 110-119. 292-314; REGATILLO n. 556. 564; A. VESMEERSCH in PrM 17 (1928) 77-80; IP 8 (1928) 5-7; M£ 40 (1928) 105. 823 1928 MAR 12.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.· commissariis et guardiants commiss.uuaiuvm AMERICAS ET ASLAE O. F. M. SCRIPTO SUFFRAGIA AD PROFRIUV CAPITULUM PROV. EUROPAE MITTERE Conceditur Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Fratrum Minorum, ad pedes Sanctitatis Vestae provolutus, humiliter exponit atque implorat prout se­ quitur: 821 Contingit interdum ut nostri Ordinis Provinciae ab * quae Europae et praesertim Italiae, habent Cor~ ~ ** 1928 MAR 5.-SC SACR., INDULTUM. PART.· rium vel unam alteramve domum formatam in dissiti regionibus v. g. Australiae, Insularum Philippinarum, Facultas datur sacerdotibus adoratoribus CELEBRANDI Boliviae etc. quarum Guardian! et Commissarii gaudent TKX AM QUALIBET MEDIA NOCTE OCCASIONE VIGILIAE SACRAE iure suffragii in Capitulo Provinciali tertio quoque an­ CORAM SS- SACRAMENTO no in Europa celebrando. Exercitium autem istius iuris ex parte huiusmodi Preces - Beatissimo Padre, Il Superiore Generale Superiorum, secumfert haud parvi momenti incommo­ della Congregazione de; Sacerdoti del SSjtio Sacramen­ da. scilicet quoad disciplinam regularem, cum Commisto fondata dal B. Eymard, come Direttore Generale sariatus et domus priventur una simul ordinario pastore delTAssociazione dei Sacerdoti Adoratori, prostrato ai per fere sex menses, et quoad expensas quae hodiedum piedi della S. V-, umilmcnte implora la facoltà che sia vere maximae sunt iisque supra modum Provincia gra­ concesso ai sacerdoti adoratori di poter celebrare la S. vatur. Messa mczz’ora dopo la mezzanotte tutte le volte che avendo essi predicate una sacra missione o un triduo His attentis, Lnfrascriptus humiliter substernit S. V. presso popolazioni. si orgamzzi una sacra veglia a votum Revmi Definitori! Generalis, quo facultas implo­ Gesit Sacramcntato. per facilitare specialmente agli ratur Ministro Generali pro tempore existent!, memen­ uommi la frequenza ai Santi Sacramenti. tos Superiores in his adiunctis dispensandi quoad acces­ sum personale ad Capitulum Provinciale; ita tamen ut Rescr. - Ex Audientia SSmi diei 5 Martii 1928. ius suffragandi exerceant per litteras clausas et sigillo SSrhus Dnus Noster Pius Papa XI. audita relatione munitas quae mittantur Praesidi Capituli et ab eodem infrascripti Efhi Card. Praefecti S. C. de Sacramentis, in primo scrutinio ipsius electionis aperiantur ad insta.· attentis expositis, suprascriptis precibus benigne an­ aliarum schedularum. Et si forte contigerit quod la nuens, gratiam indulget iuxta petita, dummodo initium primo scrutinio nondum habeatur electio canonica, Missae celebrandae ne fiat ante dimidiam horam post huiusmodi suffragium — per litteras datum — censea­ med’am noctem, sacrae supplicationes perdurent spatio tur et computetur tamquam denuo datum pro aliis scru­ circiter trium horarum, in his comprehenso celebratio­ tiniis. Tali modo incommodis de quibus supra necEoa nis Missae tempore, de consensu expresso Ordinariorum securitati et libertati electionis optime providetur, cum locorum m singulis casibus. Contrariis quibuscumque Superiores, in dissitis regionibus degentes qui relate >d minime obstantibus. Praesentibus valituris ad septen­ ceteros vocales minorem absolute partem constituunt, nium.—M. Card. Lega. Ep.us Tusculan., Praef. D. Jorio. omnino secrete et libere suffragari valeant Et Deus etc. Secr. Rescr. - Vigore facultatum a SSmo Domino Nostro • PrM 17 (1928) 139. concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis. Revmo P. Mi­ nistro Generali benigne commisit ut petitam gratiam 822 pro suo arbitrio et conscientia ad novennium concedat, proviso tamen ut qui ius suffragii per litteras exercent, mittant quoque in separatis schedulis clausis suum suf1928 MAR 10.-COM. LNTP. RESP. AAS 20 (1928) 120 fragium pro secundo et tertio scrutinio, si forte conti­ gerit talia adfutura scrutinia. Contrariis quibuscumque RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA non obstantibus. 1 - Dl FORMA CILCTR4T1OM18 MATRIMONII. 2 - Dr MATRlMOMllS Datum Romae die 12 martii 1928.—C. Card. Lauren­ MJXTX9 lUlcms ti. Praef. Vine. La Puma. Secr. Efti Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ nones authentice interpretandos, propositis in plenario • Prot. N. 1605 28: AOFM 47 (1928) 94-95. * Ordlnvio C *itr»ns> llalue Collectio decretorum a. 11 p. 13. SACRA POENITENTIARIA - SC SANCTI OFFICII - RITUUM 1928 MAR 13-16 824 1928 MAR 13.-SACRA POEN., RESP. PART. CONDITIONES AD INDULGENTIAM PLENARIAM RECITATIONIS ROSARII CORAM SSMO SACRAMENTO Dubium - Beatissime Pater, N. N. ad pedes Sancti­ tatis Vestrae provolutus, quod sequitur humiliter expo­ nit: Die 4 septembris 1927, Brevi Ad S. Dominici [LE 777] habetur: < omnibus ct singulis christt/idelibus qui poemtentes ct confessi ac S. Communione iuxta morem sint refecti, ante SS. Corporis Christi Sacramentum... tertiam B. Μ. V. Rosarii partem devote recitantibus. quotiescumque id egerint, plenariam Indulgentiam in perpetuum concedimus ». Cum dubium relate ad verba iuxta morem exortum sit, orator petit an sufficiat, ad lucrandam dictam indulgentiam plenariam. Communio tacta in pervigilio vel intra subsequentem totam octa­ vam, ad normam Can. 931 C. I. C. Et Deus, etc. Resp. - Die 13 Martii 1928. Sacra Poenitentiaria Apostolica ad propositam petitionem respondendum censuit: Non spectare» et rem proponendam esse ad Commissionem pro authentica interpretatione canonum C. I. C.—S. Luzio, S. P. Regens. S. de Angelis, S. P. Officialis, • PrM 17 (1928) (1928) 75-76. 74. Adn. A. VERMEERSCH in PrM 17 825 1928 MAR 14.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· Circa dispensationem A3 impedimento disparitatis cultus Π DISPENSATIONEM AB ALIIS IMPEDIMENTIS A QUIBUS EXEMPTA EST PARS INFIDELIS S. C. S. Officii scribebat ad Archiep. Quebecensem die 16 sept. 1824 : « Ecclesia dispensando cum parte ca­ tholica super disparitate cultus ut cum infideli contra­ hat, dispensare intelligitur ab iis etiam impedimentis a quibus exempta est pars infidelis, ut inde huius exem­ ptio. propter contractus individuitatem, communicata remaneat et alteri ». Quod principium postea ferunt fuisse confirmatum et declaratum habere quoque locum quando super disparitate cultus dispensatur a delegato licet delegatus non habeat facultatem cumulandi aut dispensandi ab illo impedimento quo ligatur pars ca­ tholica. Post promulgationem Codicis, qui de hoc prin­ cipio tacet omnino, nonnulli AA. censent hoc principium adhuc valere, quia est ex stylo aut praxi S. C.. et vi can. 20. ubi deest expressum legis praescriptum, norma sumenda est a stylo ct praxi Curiae Romanae; aUl ne­ gant hunc esse stylum aut praxim S. C. et ex silentio Codicis arguunt principium fuisse supressum. Interropta hac de re S. C. reposuit die 14 martii 1928 : < Certo non constare de praxi (S. C.) »; quae responsio negat praxim. sed admittere videtur factum Instructionis ad Archiep. Quebecensem. Post relatam responsionem dis­ pensationibus super impedimento disparitatis cultus clausula aliud obstet impedisemper addita fuit C ___ _ . : . nisi \.................................. _ nr.tum. η. 824-829 nostro Pio Papae XI obtulit simulque supplicavit, ut Sanctus Hieronymus Acmiliani, qui primus pro colli­ gendis orphanis instituta construxit, et protector et pa­ ter orphanorum iam ln ipsa liturgica prece vocatur, su­ prema Sua auctoritate orphanorum Patronus universalis et Adiutor constituatur. Sanctitas porro Sua. referente subscripto Sacrae Rituum Congregationis Secretario, oblata vota peramanter excipiens. Sanctum Hierony­ mum Aemiliani orphanorum et derelictae iuventae Pa­ tronum universalem eligere ac declarare benigne di­ gnata est Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 14 Martii 1928.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Prae/. Angelus Mariani, Secr. 827 1928 MAR 14.-SC RIT., DECR. AAS 20 (1928) 153-151 URBIS ET ORBIS Officium missa et s. teresiae a iesu infante virginis Quum per decretum diei 14 Decembris 1927 [LE 797], Dioecesium et Vicariatuum Apostolicorum in Mis­ sionibus, Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI Sanctam Teresiam a lesu Infante peculiarem Missionariorum omnium, nec non Missionum in toto orbe exsi­ stentium patronam declarare/ dignatus sit: iteratis com- 1M plurium Sacrorum Antistitum precibus pro benigna concessione Missae propriae eiusdem sanctae Virginis, in eius Festo ubique recitandae, obsecundare ex animo volens; eadem Sanctitas Sua, referente subscripto Sa­ crae Rituum Congregationis Secretario. Missam pro­ priam sanctae Teresiae a lesu Infante, iam pro Carmelitarum Excalceatorum Ordine approbatam et conces­ sam. prouti in praesenti exstat exemplari, ad universam extendit Ecclesiam; ct ut iuxta rubricas lectiones tertii nocturni Evangelio Missae conformes sint, relatas supe­ rius lectiones in officio eiusdem beatae Virginis inse­ rendas esse decrevit Contrariis non obstantibus qui­ buscumque. Die 14 Martii 1928.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. 828 1928 MAR 14.-SC RIT., DECR. AIS 20 (1928) 156 URBIS ET ORBIS Officium, missa et elogium s. ioannis m. vianney. ccnf. Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. referen­ te subscripto Domino Secretario, Officium et Missam, nec non elogium in Martyrologio Romano inserendum Sancti loannis Baptistae Mariae Vianney, Confessoris, a Sacra Rituum Congregatione revisum et emendatum, prouti in superiore schemate prostat, benigne approbare dignatus est: illudque in festo eiusdem sancti Confesso­ ris ab universali Ecclesia adhibendum concessit: serva­ tis rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 14 Martii 1928.—A. Card. Vico. Ep. Portuen. et S. Rufinae, S. R. C. Praef. Angelus Mariani. Secr. • Texturi tradimus prout refertur a P. GASPARRI, De matrl· •socio, Roma 1932. n. 594. Adn. P. GASPARR! op. et loc. dt. 829 826 1928 MAR 16.-SC S. OFF., RESP. AAS 20 (1928) 103 1928 MAR 14.-SC RIT., DECR. AAS 20 (1928) 147 ORDINIS CLERICORUM REGUL. A SO MASCHA Di S. HIERONYMO AEMILIA NI PATRONO ORPHANORUM Quarto a condita Somaschae Congregatione recur­ rente saeculo, orphanorum numero ob recentes publi­ cas exortas calamitates fere ubique gentium maximo opere aucto, ut caeleste praesidium illis pueris puellis­ que parentibus orbatis et rebus omnibus indigentibus praesto sit. Praepositus generalis Ordinis Clericorum Regularium a Somascha, collecta undique vota quamprarimorum Antistitum humillime Sanctissimo Domino DUBIUM De repraesentatione spiritus sancti sub forma hvmaxa Proposito Supremae huic Sacrae Congregationi San­ cti Officii dubio: « An repraesentari possit Spiritus Sanctus sub for­ ma humana sive cum Patre ct Filio sive seorsim κ Feria IV. die 14 Martii 1928 Eihl ac Rfhi Dni Cardinales fidei et moribus tutandi» praepositi, praehabito RR- DD. Consultorum voto, res­ pondendum decreverunt: Negative. Π. 830-833 SUPREMA SC S. OFFICII - ORIENTALIS - VICARIATUS URBIS Et insequenti feria V, die 15 eiusdem mensis et anni, Ssmus D. N. D. Pius divina Providentia Papa XI. in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, relatam Sibi Emorum Patrum responsionem approbavit, confirmavit et publicandam iussit Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, die 16 Mar­ tii 1928.—A. Castellano, Supremae S. C. S. Officii No­ tarius. 1928 MAR 22 - APR 2 in solita audientia R. P. D. Assessori S. Officii tita, relatam sibi Emorum Patrum resolutionem bavit, confirmavit et publicandam iussit Datum Romae, ex aedibus Sancti Officii, Martii 1928.—A. Castellano, Supremae S, C. S. Notarius. Adn. J. LEVI E in NrT 55 (1928) in PrM 17 (1928) 63-64. imper­ appro­ die 25 Ojficn 533-537; A. VERMEERSCH Adn. J. CREU5SN in NrT 55 (1928) 530-531; A. P. in EL 42 (1928) 197-201; A. VERMEERSCH In PrM 17 (1928) 58-62: ME 40 (1928) 102. 832 830 1928 APR 2.-SC ORIENT., MON. AAS 20 (1928) 111 MONITUM 1928 MAR 22.-SC S. OFFICII, RESP. PART.· Circa usum c radio > ad cantus uturgicos Illustrissime et Reverendissime Domine} Examinata quaestione ab Amplitudine Tua per litteras die 24 Fe­ bruarii nuper elapsi datas proposita. — < an nempe licitum sit cantum liturgicum in Missa solemni aut aliis ritibus sacris in ecclesia productos, vel partem eorum per machinam — < Radio » — divulgare cum omissio­ ne partium, quas celebrans vel ministri sacri cantant > — haec Suprema Sancta Congregatio die 17 currentis mensis responsum decrevit: In decisis feria IV die 26 Januarii 1927, seu non expedire. Quodsi. ut in Tuis litteris asseritur, ex aliis ecclesiis orbis catholici cantus liturgicus Sanctae Mis­ sae per machinam — « Radio » — divulgati fuissent, expresse notandum est, hoc per abusum tantu in ca­ su. factum esse, absque licentia Sancti Officii. Maximam meam observantiam Tibi obtestans per­ maneo Amplitudini Tuae lllmac et Revmae Addictissi­ mus R. Card. Merry del Val.—22 Martii 1928. • OnTtrwio Pransi. Prot. N. 90/27: AKKR 108 (1928) 620-621. De queritantibus stipem pro orientalibus Pluries relatum est Sacrae Congregationi pro Eccle­ sia Orientali quosdam qui Orientales se profitentur, aut etiam, falso nomine exhibito, ad Clerum orientalem se pertinere dictitant, huc et illuc per Italiae dioeceses et exteras regiones pervagari, pecuniam colligendo vel et Missarum eleemosynas expostulando. lidem, quo facilius bonam fidem aliorum decipiant, solent quidem exhibere scripta et documenta. - quando­ que photographias, - quae sibi prodita a Praelatis as­ serunt; quaeque vero aut apocrypha inveniuntur, ant ad alium finem obtenta. Sacra itaque Congregatio pro Ecclesia Orientali de­ clarat ac monet neminem a se facultatem habere pecu­ niae emendicandae nec non stipes Missarum colligendi; et ad tantam audaciam compescendam, et potissimum ad tutandam dignitatem et bonam famam Orientalium, praesertim sacerdotum, rursus urgere satagit locor nui Ordinarios ut advigilent, ne parochi, religiosarum de­ morum Superiores, ipsique fideles ab hisce pecuniae collectoribus decipiantur, neque eos recipiant, neve, eo vel minus. Missas celebrandas illis tradant, graviter onerata conscientia pro Missarum satisfactione. 833 831 1928 MAR 25.-SC S. OFF. DECR. AAS 20 (1928) 103-101 Du consociatione vulgo « AMICI ISRAEL » abolenda Cum Supremae huius Sacrae Congregationis Sancti Officii iudicio subiecta sint natura et finis consociatio­ nis, cui nomen < Amici Israël > nec non libellus, qui Pax super Israel inscribitur, a moderatoribus consocia­ tionis idcirco editus et longe lateque diffusus ut eius indoles ac methodus publice innotescerent, Emi Patres, fidei et moribus tutandis praepositi, laudabile prae pri­ mis agnoverunt in ea propositum exhortandi christifideles ut Deum orent et adlaborent pro Israëlitarum ad Regnum Christi conversione. Neque mirum si. hunc unice finem attendentes, ab initio consociationi illi non solum plures fideles atque sacerdotes, sed etiam non 104 pauci Episcopi/ et DD. Cardinales adhaeserunt Eccle­ sia enim catholica pro populo iudnico, qui divinarum usque ad Icsum Christum promissionum depositarius fuit, non obstante subséquente eius obcaecatione. immo huius ipsius obcaecationis causa, semper orare con­ suevit. Qua caritate permota Apostolica Sedes eumdem populum contra iniustas vexationes protexit, et quem­ admodum omnes invidias ac simultates inter populos reprobat ita vel maxime damnat odium adversus popu­ lum olim a Deo electum, odium nempe illud, quod vulgo « antisemitism! > nomine nunc significari solet Atta­ men, animadvertentes et considerantes consociationem « Annci Israël » deinde rationem agendi inivisse ac lo­ quendi a sensu Ecclesiae, a mente SS. Patrum et ab ipsa sacra Llturgla abhorrentem. Emi Patres, praehabito RR DD. Consultorum voto. In Congregatione plenaria Fenn IV, 21 Martii 1928, habita, consociationem t Amici Israel » abolendam esse decreverunt et de facto abohLim declararunt, atque praeceperunt ne quis in poste­ rum audeat libros seu libellos scribere vel edere, qui huiusmodi erroneis inceptis quomodocumque faveant Et insequenti Feria V. die 22 eiusdem mensis et anni. Ssffius D. N. D Pius divina Providentia Pp. XI, 939 1928 APR 3.-VIC. URBIS, DECR. AAS 20 (1928) 16« Decretum consociationis s. familiae Ad excitandum in Christianis familiis pietatis stu­ dium erga Sacram Nazarethanam Familiam, in qua om­ nes homines absolutissimum domesticae societatis aonisque virtutis exemplar intueri possunt, fel. rec. Leo Pp. XIII, datis litteris in forma Brevis sub die 14 Iunii 1893 [1892: Acta Leonis XIII v. 12 p. 149-158), Conso­ ciationem sub invocatione S. Familiae, iam variis Orbis partibus feliciter institutam, non solum laudavit, sed. opportunis datis legibus et spiritualibus bonis ex Eccle­ siae thesauro concessis, promovere et augere curavit Inter alia constituit ut Pia Consociatio Romae apud Emum Vicarium in spiritualibus Generalem pro tempo­ re Sanctitatis Suae centrum haberet, ita ut ipse Emus Patronus, a Rino Sacrorum Rituum Congregationis Se­ cretario duobusque aliis ad arbitrium suum Praelatis necnon et ab alio ex ecclesiasticis Secretarii mucere fungente adiutus. Consociationem ubique terrarum di­ rigeret ad servandum spiritum et indolem propriam institutionis et ad Consociationem ipsam magis ac ma­ gis in dies propagandam. Res iuxta votum Pontificis fe­ liciter cessit et Consociatio, in omnibus terrae partibus diffusa, uberes fructus in christianis familiis hucusque produxit. Nunc vero ut maiore studio et ordine res prosequi valeat, SS. D. N. Pius Papa XI in audientia diei 17 Martii ann. curr. statuere dignatus est, ut. in posterum praeter Rmum S. Rituum Congr. Secretarium Emo Patrono pro regimine Consociationis, vice duorum Praelatorum, adstent Secretarius Vicariatus nostri et Camerarius pro tempore Collegii Parochorum Urbu: Procurator vero Generalis pro tempore Instituti Filio­ rum Sanctae Familiae lesu, Mariae et Ioseph, cuius do­ mus princeps est in civitate Barcinonensi. Secretarii munus gerat iuxta regulas ab Emo Viro Lucidi M. Parocchi Antecessore nostro, die 18 Ianuarii 1893 adprobatas [ASS 25 (1892 - 93) 567 - 570]. Contrariis qui· buacumque non obstantibus. 98 SACRA CONGR. STUDIORUM - CONVENTIO CUM LUSITANIA 1928 APR 11-15 Datum Romae, ex aedibus Vicariatus, die 3 Aprilis 1928.—-Basilius Card. Vicarius. F. Can. Pascucci, Secr. 834 1928 APR 11.-SC STUD., DECL. AAS 20 (1928) 157 Declaratio de laurea iuris canonici Quaesitum est a Sacra Congregatione de Seminariis et Studiorum Universitatibus: « Utrum, - habita ra­ tione praescriptionis in Encyclica Pascendi [ASS 40 (1907) 593-650] contentae et declarationis ab eadem Sa­ cra Congregatione redditae die xxix Aprilis, anno η. 834-835 [LE 762] - laici. qui statum curriculum in scholastica philosophia antea non elaboraverint, admitti possint ad studium iuris canonici, ut valide lauream consequantur? > Re delata Ssrho D. N. Pio Pp. XI a R. P. D. eiusdem Sacrae Congregationis Secretario in audientia diei xxix elapsi mensis Martii, Ssmus, adiunctis omnibus perpen­ sis, respondere dignatus est: Affirmative. Romae, e Secretaria Sacrae Congregationis de Semi­ nariis et Studiorum Universitatibus, die 11 Aprilis mdccccxxviii.—Caietanus Card. Bisixn, Praef. lacobus Sinibaldi, Ep. Tiberien., Secr. mdccccxxvii Adn. J. CREU5EN In NrT 55 (1928) 540-541; IP 8 (1928) 59; PrM 17 (1928) 147. 835 1928 APR 15.-CONVENTIO SOLLEMNIS CUM LUSITANIA. AAS 20 (1928) 129-133 CONVENTIO INTER SANCTAM SEDEM ET REMPUBLICAM LUSITANIAE A C CORDO FRA LA SANTA SEDE E IL PORTOGALLO La Santa Sede e il Governo Portoghese, avendo riconosciuto le difficoltà che présenta l’esecuzione del Concordato del 1886, a causa delle profonde modificazioni awenute, sia in Portogallo sia nella vita religiosa delle Indie, specialmente dopo la guerre, si sono messi d’accordo per regolare la circoscrizione delle Dioeesi, la nomina dei Vescovi e la doppia giurlsdizione, delle quali tratta il citato Concordato; ed hanno nominato Plenipotenziari : per parte della Santa Sede, Sua Emi­ nenza il Signor Cardinal Pietro Gasparri, Segretario di Stato di Sua Santitâ; e per parte del Govemo Porto­ ghese, Sua Eccellenza il Signor Dottor Augusto De Cas­ tro Sampaio Corte-Real. Inviato Straordinario e Mini­ stro Plenipotenziario, per firmare, sotto riserva di ratificazione, il Protocollo seguente: Art. I. L’Archidiocesi di Goa, cui rimane annesso il titolo patriarcale, viene ingrandita: a) coll’aggiunta del possedimento portoghese di Da­ mâo a nord di Bombay; b) coll’aggiunta dcll'isola di Diu sulla costa di Kathiavar. L’Arcivescovo perciô sarà denominato: Arcivescovo di Goa e Damâo. Art. II. La parte della Dioeesi di Damâo che non resta incorporata neU’Archidiocesi di Goa, sarà annessa aU’Archidiocesi di Bombay, la quale mantiene la sua attuale organizzazione ecclesiastica. Art. III. L’Arcivescovo di Bombay sarà alternativamente di nazionalità portoghese e britannica, e avrà giarisdizione su tutto il territorio delTArchldiocesi, ingrandito come sopra. I parroci portoghesi delle due chiese di S. Francesco Saverio e Nostra Signora della Gloria in Bombay, sa­ ranno camerieri segreti di Sua Santitâ durante munere. Art. IV. La Santa Sede e il Governo Portoghese si dichiarano d’accordo per modificare i limiti della Dioresi di San Tommaso di Meliapor, in modo da assicurare nella miglior forma la continuità del territorio su cui si esercita la giurisdizione episcopale. Perciô vengono tolte alia dioeesi di S. Tommaso di Meliapor le 14 parrocchie sparse nel territorio delle Dioeesi di Trichinopoly e Tuticorin (Costa della Pescheria), e le sei parrocchie sparse nel territorio delle Dioeesi di Dacca e di Calcutta. La Dioeesi di S. Tommaso di Meliapor conserverà I due territori continui di San Tommaso (presso MaMl ACORDO ENTRE A SANTA SEDE E O PORTUGAL A Santa Sé e o Governo Portuguez, reconhecendo as dificultades que apresenta a execuçâo da Concordata de 1886, em consequenda das profundas modificaçôes ocorridas tanto cm Portugal como na vida religiosa das Indias, especialmente depois da guerra. concordaram em regular a drcumscripçâo das Dioceses, a nomeaçâo dos Bispos e a dupla jurisdiçâo de que trata a referida Concordata; e nomearam Plenipotenciarios: por parte da Santa Sé. Sua Eminenda o Cardeal Pedro Gasparri. Secretario de Estado de Sua Santidade; e por parte do Govemo Portuguez, Sua Excelencia o Dr. Augusto de Castro Sampaio Corte-Real, Enviado Extra­ ordinario e Ministro Plenipotenciario, para assignarem, sob reserva de ratificaçâo, o seguiente Protocollo:/ 130 Art. I. A Arquidiocese de Goa, à quai anda annexo o titulo de patriarchal, é alargada: a) corn a possessâo portugueza de Damâo ao norte de Bombaim; b) corn a ilha de Diu, sobre a costa de Kathiavar. Assim, o Arcebispo sarà denominado: Arcebispo de Goa e Damâo. Art. II. A parte da Diocese de Damâo que nao fica incorporada na Arquidiocese de Goa. sera anexada a Diocese de Bombaim, a quai manterâ a sua actual or­ gan isaçâo ecclesiastica. Art. IIL O Arcebispo de Bombaim seri aitemadamente de nacionalidade portugueza e britanica, e teri jurisdicçâo sobre todo o territorio da Arquidiocese, augmentado como fica dito. Os parocos portugueses das duas egrejas de S. Fran­ cisco Xavier e Nossa Senhora da Gloria, em Bombaim. serâo camaristas secretos de Sua Santidade durante munere. Art. IV. A Santa Sé e o Governo Portuguez dcclaram-se d’acordo para modificar os limites da Diocese de Sâo Tomé de Meliapôr, de modo a assegurar da melhor forma a continuidade do ter/ritorio em que se exerce m a jurisdiçâo épiscopat N’estes termos, serâo desanexadas da diocese de Sao Tomé de Meliapor as 14 paroquias dispersas no te­ rritorio das Dioceses de Tri ch mopolis e Tuticorin (costa da Pescaria) e seis paroquias dispersas no territorio das Dioceses de Dacca e de Calcutâ. A Diocese de Sâo Tomé de Meliapdr conservari os dois territories continuos de S. Tomé (junto a Madrasta 942 DECLARATIO SECRETARIAE STATUS η. 836 dras e in parte dentro Madras) e dl Tanjore (più al sud), e le cinque parrocchie sparse nella città di Madras. Per 1 compcnsi territoriali e personali da darsi alia Diocesi di San Tommaso di Meliapor, la Santa Sede e il Governo Portoghese, assunte le necessarie e oppor­ tune informazioni, e tenuto conto dei principii che informano la presente convenzione, specialmente in riguardo aile condizioni giuridiche, demografiche e politiche, si metteranno d’accordo dentro otto mesi dalla entrata in vigore del présente Protocollo. Soltanto trascorsi i detti otto mesi saranno stabiliti con Bolla i nuovi limit! della diocesi di San Tommaso di Meliapor. Art. V. Il présente Protocollo si riferisce solamente alla giurisdizione episcopale, e non alla proprietà dei béni, dei tesori artistici. delle scuole, ecc. portoghesi, che continueranno ad essere proprietà degli enti ai quali attualmente appartengono. Il clero delle parrocchie portoghesi continuerà ugualmente ad essere portoghese. Art. VI. Nella prowista delle sedi di Goa, Cochim, S. Tommaso di Meliapor e Macao : a) la Santa Sede, dopo aver consultato, secondo la prassi consueta della Curia Romana, i Vescovi della provincia per il tramite del Delegato Apostolico delITndia o, rispettivamente, della Cina. sceglierà il can­ didato portoghese più idoneo per dirigere la Diocesi; b) per il tramite di Mgr. Nunzio Apostolico di Ltsbona o della Legazione dei Portogallo presso il Vati­ cano, la Santa Sede trasmetterà confidenzialmente a Sua Eccellenza il Présidente della Repubblica Porto­ ghese il nome dei candidato scelto; c) il Présidente della Repubblica. se il candidato non offre difficoltà di ordine politico, ne presenterà ufficialmente il nome alla Santa Sede; d) Si presume affermativa la risposta dei Présidente della Repubblica alla consulta della Santa Sede, nel caso non venga entro due mesi, a contare dal giorno dclla consegna dclla relativa comunicazione ; e) Le due Alte Parti Contraenti si metteranno d’ac­ cordo volta per volta per la pubblicazione contempo­ ranea della nomina, che dovrà rimanere segreta fino al compimcnto degli atti ufficiali. Art. VII. Nella prowista delle sedi di Bombay. Mangalor, Quilon e Trichinopoly : a) la Santa Sede, scelto il candidato più idoneo, lo farà conoscere per il tramite di Mgr. Nunzio o della Legazione di Portogallo presso il Vaticano al Présidente della Repubblica; b) il Présidente della Repubblica farà ufficialmente la presentazione di detto candidato nello spazio di un mese, e la nomina si pubblicherà nella forma prevista dal capoverso e) dell’articolo precedente. Art. VIII. Fuori del territorio della propria Diocesi i fedeli dipendono dallOrdinario dei luogo. secondo il Diritto Canonico. Art. IX. Sl considera senza effetto qualsiasi clausola contraria al présente Protocollo contenuta in altri do­ cumenti. leggi o note diplomatiche. 1928 APR 1! e em parte dentro de Madrasta) e de Tanjore (mais ao sul) e as cinco paroquias dispersas na cidade de Ma­ drasta. Para as compensaçôes territoriaes e pessoaes a dar â Diocese de S. Tomé de Meliapôr, a Santa Sé e o Governo Portuguez, tomadas as necessarias e oporturas infonnaçôes e tendo em vista os principios que inju­ ram a présenté convençâo, espccialmente corn respefto às condiçôes juridicas, demograficas e politicas, esta· belecerâo um acordo dentro de oito mezes a contar da entrada cm vigor do présenté Protocolo. Somente depois de decorridos os referidos oito mezes se fixarâo corn Bula os novos limites da diocese de S. Tomé de Meliapôr. Art. V. O présente Protocolo refere-se unicamcnîe a jurisdiçâo episcopal e nâo â propriedade dos ben», dos tesouros artisticos, das escolas, etc. portuguezes, que continuarâo a ser propriedade das entidades âs quaes actualmente pertencem./ β O clero das paroquias portuguezas continuari egualmente a ser portuguez. Art. VI. No provimento das sés de Goa, Cochia, S. Tomé de Meliapôr e Macao: a) a Santa Sé depois de consultar, conforme as pra­ xes usuaes da Cuna Romana, os Bispos da Provinca por intermedio do Delegado Apostolico da India e respetivamente da China, escolherâ o candidato portuguez mais idoneo para dirigir a Diocese; b) por intermedio de Mons. Nuncio Apostolico de Lisboa ou da Legaçâo de Portugal junto do Vaticano, a Santa Sé transmitirâ confidencialmente a Sua Exrelencia o Présidente da Republica Portugueza o nome do candidato escolhido; c) o Présidente da Republica, se o candidato rJo ofcrecer dificuldade de ordem politica, apresentarâ oficialmente o nome â Santa Sé; d) Presume-se affirmativa a resposta do Présidente da Republica â consulta da Santa Sé, se nâo chegar dentro de dois mezes, a contar do dia da entrega da respectiva comunicaçâo; e) As duas Altas Partes Contratantes por-se-hâo de acordo, por cada vez, para a publicaçâo contempora; nea da nomeaçâo que deverâ permanecer secreta até ao termo dos atos oficiaes./ C Art. VII. No provimento das Sés de Bombaim, Man­ galor. Quilon e Trichinopolis: a) a Santa Sé, escolhido o candidato mais idoneo, fal-o-ha conhecer por intermedio de Mons. Nuncio, oo da Legaçâo de Portugal junto do Vaticano, ao Présiden­ te da Republica; b) o Présidente da Republica farà oficialmente a apresentaçâo do dito candidato no periodo de um mez. e a nomeaçâo publicar-se-ha na forma acima prevista na alinea e) do artigo precedente. Art. VIII. Fora do territorio da propria Diocese os fieis dependerâo do Ordinario local, segundo o Direito Canonico. Art. IX. Considera-se sem effeito qualquer clausula contraria ao présente protocolo contida em outros do­ cumentes, leis. ou notas diplomaticas. Roma, quindici Aprile mille nove cento ventotto. Pietro Cardinale Gasparrl - Aücüsto de Castro Sampaio Corte Real. Adn. A. COR R EJ A DE SILVA In Apoll. 1 (1928) 280-295; E.HOŒOEZ (n NrT 55 (1928) 519-525; M. MOSTAZA In PrM 13 H929) 97-100. Vida RATIHABITIONEM sub die 1928 Mail 3: LE 838. 836 1928 APR 18.-SECR. STATUS, DECL. PART.· DE VI DECLARATIONIS DIEI 24 FEBRUARII 1927 CIRCA « L'ACTION FRANÇAISE > Bruxelles le 18 avril 1928 Les considérations que la « Nouvelle Revue Théo­ logique » dc Louvain, dans son fascicule de mars 1927, publiait à propos de la Declaratio (LE 7441 parue aux Acta AportoUcae Sedü de 1927, p. 185, ayant été soumlm au Saint-Siège. Son Em. le Card. Secrétaire d’Etat de Sa Sainteté m’a fait savoir que les points I et III 943 de la dite Declaratio ont une valeur universelle pour toute l’Eglise, comme il ressort des termes de la formu­ le elle-même, et qui est l’interpretation admise par la Curie Romaine. Vu cependant les circonstances particulières de la Belgique. Sa Sainteté a daigné m’autoriser à commu­ niquer aux Ordinaires Belges qu’Elle leur accorde b faculté énoncée dans le point Π de la Declaratio; ce que je fais par la présente, en offrant à Votre Eminen­ ce l’hommage profondément respectueux de mes senti­ ments les plus dévoués.—Cl. Micara, Nonce Apart, • Ordinariis Belgarum per Nuntium Ap.: CM 17 (1928) 616617. Adn. J. JANSSENS In NrT 55 (1928) 631-632; PrM 17 (1928) 20). 944 1928 MAI 2-3 SC SACRAMENTORUM. KOMANA - CONV. CUM LUSITANIA 837 1928 MAI 2.-SC SACK. RESOL. AAS 20 (1928» 359-360 ROMANA et ALIARUM Exercitiorum spiritualium ante sacram ordinationem 27 Aprilis 1928 In plenariis Comitiis H. S. C. die 27 mensis Aprilis curr. anni habitis iudicio Emorum ac Revmorum Pa­ trum submissum est sequens dubium a Revmo Ordina­ rio Vrhbosnen. propositum: An mens sit legislatoris, ut praescriptum can. 1001 § 1 adamussim servetur etiam in casu, in quo alicui omnes ordines sacri brevissimo tempore, ex. gr. spatio unius mensis, conferantur. Et Emi ac Revmi Patres, re mature perpensa, responden­ dum consuerunt: « Stetur can. 1001 § 1, idest si qui in­ tra semestre, vel etiam spatio unius mensis ad plures ordines maiores promovendi sint. Ordinarius poterit exercitiorum spiritualium tempus pro ordinatione ad Diaconatum reducere, non tamen infra tres integros 3® dies. Si vero sacri ordines sive beneplacito/ apostolico, sive decreto Episcopi ad normam can. 100G ξ 3. gravi interveniente causa, servatis tamen servandis, praeser­ tim cann. 975-978, distinctis et subsequentibus vel pro­ ximis diebus, alicui conferantur, ita ut tempus non sup­ petat servandi praescriptum can. 1001 § 1, praemissis semper sacro ordini, qui primus erit conferendus, spi­ ritualibus exercitiis saltem per sex integros dies, ceteris ordinibus, si fieri poterit, iudicio Episcopi, ad normam can. 1001 § 2, una saltem dies spiritualis recessus prae­ mittatur ». Quam responsionem SSmus D. N. Pius Pp. XI, in Audientia diei 1 Maii d. a., referente infrascripto Se­ cretario huius Sacrae Congregationis, ratam habere ct adprobare benigne dignatus est. Datum Romae apud Sacram Congregationem de Disciplina Sacramentorum, die 2 Maii 1928.—M. Card. Liga, Episcopus Tusculanus. Praef. D. Jorio, Secr. ANIMADVERSIONES 1. Exercitia spiritualia, quorum auctor exstat S. Igna­ tius de Loyola, Societatis lesu Fundator, sive lege particu­ lari (Alexander VII, Const. Apostolica sollicitudo 7 Augusti 1Œ2 [CICF n. 239] ; S. C. Ep. et Rcg. Encycl. ad Ep. Itabci, 9 Octobris 1682 (CICF n. 1812], rive laudabili consue­ tudine. a promovendis ad Sacros ordines, ante Codicis iuris canonici promulgationem, fere ubique peragebantur. 1 Codex vero I. C. hanc saluberrimam disciplinam non wlum generalem effecit, sed ad ordines minores ct ad ipsam primam tonsuram extendit, praefinitum temporis spatium, pro usdem explendis exercitiis, singulis ordinibus ipsique tonsurae assignans, prout sancitum est in can. 1001 f 1: “ Qui ad primam tonsuram et ordines minores promovendi sunt, spiritualibus exercitiis per tres saltem integros dies; qw vero ad ordines sacros, saltem per sex integros dies vacent; sed si qui intra semestre ad plures ordines maiores promovendi sint. Ordinarius potest exercitiorum tempus pro ordinatione ad Diaconatum reducere, non tamen infra tres dies ". 3. Quamvis clara concinnaque sit lex, tamen Ordinarius Vrhbosnensis Eflïorum Patrum Coetui pro Codicis cano­ nibus authentice interpretandis constituto, dubium de re wWecit, quod a praefato Coetu huic Sacrae Congregationi delatum est. 4. Et Sacra Congregatio, praeviis Revflïorum Consultorum votis, et re mature perpensa, in Plenariis Comitiis die MI 27 Aprilis labentis anni in Pa/latio Apostolico Vaticano tabitls. responsum dedit, quod, una cum proposito dubio, r-pra retulimus. 5. Nunc, quod spectat ad EE. PP. responsum, dicendum en ipsum can. 1001 5 intentioni et verbis esse conforme, seu esse declarativum iuris constituti. 6. Re quidem vera, dubium desumitur ex eo. quod, si p.'jres sacri ordines, iuxta allatum canonem. intra semestre alicui conferantur, spiritualia exercitia pro Diaconatu ad tres Integros dies Ordinarius coarctare valeat. nonne maio­ re temporis coarctatione, secundum legislatoris mentem, pro Diaconatu ct ipso Presbyteratu Ordinarius uti poterit, n lidem sacri ordines intra mensem alicui conferantur? 7. Verum, reverentia qua decet, animadvertimus propo­ situm dubium nulla ratione fulciri, nam. omisso trito illo principio iuris. legislator quod voluit expressit, legenti cansnem 1001 J I luce meridiana affulget, semestre esse tem­ perii spatium pnnclpium ct finem habens, et quidquid i-tra eius limites a lege statuitur, sub camdcm legem ca­ dere. quodeumque sit praefiniti spatii punctum. Stat igi­ tur canonis praescriptum de spiritualibus exercitiis per sex «ntegros dies peragendis, salva exceptione pro Diaconatu, etiim ii plures sacri Ordines intra mensem vel brevius ’.empus alicui conferantur. M5 n. 837-83S 8. Non desunt tamen qui canonem de quo agimus be­ nigne interpretari autument ex eo. quod pia animi dispo­ sitio ope exercitiorum in Subdxaconatus susceptione acqui­ sita promovendo ad reliquos ordines si intra mensem eidem conferantur, ob eorum moralem unionem suffrage­ tur: sed neque hoc admitti potest, quia spiritualia exerci­ tia. iuxta normas a S. Ignatlo de Loyola traditas, spatio unius mensis absolvuntur, et secundum eiusmodi normas S. Carolus Borromaeus. ecclesiasticae disciplinae restitutor insignis, in Concilio prov. Mediolanen. IV. ordinandis suie provinciae ad Subdiaconatum vel ad Presbyteratum exer­ citia spiritualia peragi iussit Progressu temporis S. Vincentius a Paulo, alter ecclesiasticae disciplinae strenuus promoter, eadem exercitia suis promovendis alumnis de­ cem dierum spatio pro unequoque sacro Ordine praecepit, quae omnes dies proinde Integrum exercitiorum men«em efformant. Et haec S. VJneentxi a Paulo disciplina usque ad Codicis promulgationem lege particulari vel consuetudine in Ecclesia viguit 9. Post hoc. attenta dierum exercitiorum reductione a Codice ad sex integros dies facta, dici nequit piam animi dispositionem ad Dlacnnatum et ad ipsum Presbyteratum, cuius onus angelorum excedit humeros, iam acquisitam fuisse, ope sex exercitiorum dierum pro Subdi aco natu per­ actorum. ita ut in expositis ad lunetis nova dierum coarcta­ tio admit! valeat/ 362 10. At contingere potest, ut sacri ordines conferantur breviori tempore quam mensis spatio, et tempus non sup­ petat servandi legem. Quid faciendum in isto casu? Res­ pondemus praevalere principium iuris: Lex imposibilia non iubet. Et casus eiusmodi Impossibilitatis ln relato res­ ponso clare admittitur et habetur, quoties Episcopi, sive apostolico induito, sive facultatibus ordinariis, plures eidem promovendo sacros ordines conferant tribus dis­ tinctis ct successivis, vel proximis diebus dominicis vel festis de praecepto, et hoc gravi causa interveniente, iuxta can. 1001 | 3. servatisque canonibus 975. de aetate ordi­ nandorum. 976, de studiorum requisitis, et 978 de interstitiis, a quibus postremis ob necessitatem aut utilitatem Ecclesiae Episcopi dispensare possunt 11. Neque a canonum praescripto videtur ullimcdc alie­ na aut difformis facultas, quae vindicata est Episcopo seu Ordinario, coarctandi nempe ad unam tantum diem spiri­ tualem recessum ante sacram ordinationem in casu ex­ presso. quippe in hac materia non parum deferendum esse arbitrio et iudicio Ordinariorum, manifestat Ipse legislator, statuens in can. 1001 } 2: M Si expletis exercitiis sacra or­ dinatio qualibet dc causa ultra semestre differatur, exerci­ tia iterentur, secus iudicct Ordinarius utrum iteranda sint necne Ceterum in Codice pro universa Ecclesia catholica condito, non poterant determinari singuli casus, in quibus per modum exceptionis lex communis ex integro suam ap­ plicationem sortiri non poterat. Quare huiusmodi ln adiun» *cti fideliter td ser.·ari debet, quod magis est conforme menti sacrorum canonum, quam prudenter legislator numquam praetermisit significare in generalibus Codicis prae­ scriptionibus. Huic criterio innixa haec Sacra Congregatio censuit peropportunum esse quamdam generalem normam proponere Ordinariis, quam sequantur in exposita difficul­ tate, ut secure et uniformiter sc gerant in tam gravi ne­ gotio.—D. Jorio. Secr. Adn. D. JORIO ln AAS 20 (1928) 360-362 J. CREU5EN K NrT 56 (1929) 69-71; Ph. MAROTO ln CpR 9 (1928) 405-410; A. VERMEERSCH In PrM 17 (1928) 243-246· IP 8 (1928) 143144. 838 1928 MAI 3-CONV. c. LUSITANIA. AAS 20 (1928) 131 Ratihabitio conventionis inter s. sedem et REMPUBLICAM LUSITANIAE D. 15 APR. 1928 IN1TAE Essendosi tra la Santa Sede e il Governo dclla Re­ pubblica dei Portogallo conchiuso e dai rispettivi Plenipotenziari sottoscritto nel giorno 15 Aprile dall’anno corrente. un Accordo (LE 835) per recolare la circnscrizione delle Diocesi. Ia nomina dei Vescovi e Ia doppia giurisdizione, delle quali traita il Concordato sti­ pulato nel 1886 tra la Santa Sede e il Porto^illo, oggi 3 Maggio 1928, Sua Eminenza il Signor Cardinale Pie­ tro Gasparri, Segretario di Stato di Sua Santità. e Sua Eccellcnza il Signor Dott Augusto De Castro Sampaio Corte Real Inviato Straordinario c Ministro Plenipotenziario délia Repubblica de) Portogallo. riunitl nelle Camere del Palazzo Apostolico Vaticano, previa lettura dei rispettivi Istrumenti di ratifies, li hanno trovati pienamente conformi in tutti e singoll i loro articoli. In seguito di che. hanno entrambi proccduto alio scambio delle ratifiche mcdesirne. ed in fede di tale Atto hanno sottoscritto di loro propria mano il présenté processo verbale in doppio originale, apponendovi il sigillo delle loro armi
, Concilium reverenter accipit Hoc tamen exprimit vo­ tum. ut relinquatur prudenti Ordinariorum consilio mu­ nus eas normas deducendi, salvis praescriptionibus pro vexillis in ecclesia admittendis vel benedicendis in de­ creto S. R. C. die 26 Martii 1924 datis. 1 Resp. Affirmative ct ad mentem. Mens autem est tt non solum salvae sint praescriptiones a Sacra Rituum Congregatione hac m re datae, sed etiam perpendatw dispositio animi indigenarum qui forte ex expositu, in ecclesiis» vexillis exterarum nationum aut ab eccleriù arcerentur, aut a suis popularibus spernerentur ct ex­ probrarentur tanquam propriae patriae adverri vel ei­ dem non saris devoti. 4. De pecunia pro quibusdam peculiaribus Commis­ 840 sionibus. — Primum Concilium Sinense reverenter petit a Sacra Congregatione de Propaganda Fide, ut pro sumptibus trium Commissionum, de quibus Lib. 1. Tit 1928 MAI 26.-SC ORIENT. DECL. AAS 20 (1928) 195-196 VIH (30-49) sermo habetur, quamdam pecuniae sum­ mam, eamque certam, et, in modum sortis, firmam, DECLARATIO apud Delegationem Apostolicam constituere velit Resp. Remissum est ad P. Opus Propagationis Fidei. De prohibitione librorum quoad orientales 5. De museis constituendis. — Cum ubique terrarum Cum quaesitum fuerit a nonnullis, utrum Orientales semper Sancta Mater Ecclesia humanarum artium teneantur, sicut ceteri, decretis damnationis librorum et scientiarumque auctor fuit et altrix, in votis est ut ad diariorum a Suprema Sacra Congregatione S. Officii missionum honorem Sinarumque decus, ex profanis ei editis, et specialis mentio facta sit de prohibitione ac sacris antiquitatum reliquiis opportuna constituantur poenis irrogatis in illam quam dicunt < Aetion Fran­ musea. çaise >. Sacra Congregatio pro Ecclesia Orientali deResp, Laudatur propositum. 196 clarat praefata decreta omnes cuiuscumque/ ritus fi­ deles attingere seu eodem modo obligare, quippe quae 6. De facultate consecrandi altaria portatilia brevio­ potius quam disciplinam, directe spectent doctrinam Ec­ ri formula. — Primum Concilium Sinense humiliter pe­ clesiae. Vult enim S. Mater Ecclesia huiusmodi decretis tit ut Vicariis Apostolicis in Sinis concedatur facultas fidem ac mores servare atque tueri et ad hoc Codex formula breviori consecrandi altaria portatilia. iuris, canone 1396. aperte statuit ac sancit libros a Sede Resp. Affirmative, utendo formula in plurali ad de­ Apostolica damnatos ubique locorum et in quodeumque cennium. vertantur idioma prohibitos censeri. 7. De facultate celebrandi quotidie Missam B. Μ. V. Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis Pro Ec­ — Primum Concilium Sinense petit a S. Sede ut missioclesia Orientali, die 26 Maii 1928.—Aloisius Card. Sin­ narii. dum sunt in via ad visitandas christianitates, vel cero, Secr. H. I. Cicognani. ad interim Ads. quando sunt in aliqua residentia in qua non est copia paramentorum. possint quotidie celebrare Missam de Adn. IP 8 (1928) 60; PrM 17 (1928) 131. B. Maria V. pro tempore ad instar facultatis iam datae aliquibus Institutis, utputa Sacerdotibus Congregationis S. Francisci Salesii, in Sinis, anno 1917. Haec facultas est ut obveniatur difficultati transfe­ 841 rendi paramenta in hunc aut in illum locum. Resp. Afissionariis dum sunt in via ad visitandu 1928 IUN 8.-SC RITUUM, RESP. AAS 20 (1928 ) 237 christianitates facultas fit ad decennium utendi con­ iis bicoloribus. nigri scilicet et flavi. DUBIUM 8. De Benedictione Papali a Missionariis largienda.— Primum Concilium Sinense submisse petit ut facultas, De oratione ssmi sacramenti in missa sabbati sancti quam habent Vicarii ct Praefecti Apostolici In Sinis, Sacrae Rituum Congregationi sequens dubium pro impertiendi ter in anno in sollemnioribus festis Bene­ opportuna solutione propositum fuit, nimirum: dictionem Papalem iuxta praescriptam formulam, possit missionariis et sacerdotibus subdelegarL < An in Missa Sabbati Sancti addenda sit oratio Ssmi Sacramenti, si statim post Missam fiat in eodem Resp. Negative et ad mentem. Mens est ut, si Vicarii altari expositio Ss. Eucharistiae pro oratione XL Ho­ vel Praefecti Apostolici diebus in quibus eis /it facultm rarum seu pro publica causa? > Benedictionem Papalem impertiendi impediti rint, mbdelegare valeant presbyterum qui in ecclesia pro-ca­ Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Com­ thedral i Benedictionem Papalem largiatur. missionis suffragio, omnibus perpensis, rescribendum censuit: « Affirmative, ad normam Decretorum Sacrae » A. S. S.. a. 1924. p. 171. [LE 584; Vota et Postulata n. i Rituum Congregationis dierum 27 Aprilis 1927 et 11 et 3. quae divisionem territorii Sinorum in quinque rejicoes lanuarii 1928 » (LE 761. 812]. 8 Iunii 1928.—A. Card. ecclesiasticas continent, omittuntur]. 947 1928 IUN 12 SC DE PROP. FIDE. VOTA ET POSTI LATA CONCILII SINENSIS 9. De statu leoalt cleri Sinensis. — Cum iura et pri­ vilegia cleri Sinensis ad normam Can. 118 seq. a guber­ nio Sincnsi non recognoscantur, Primum Concilium Si­ nense maxime optat ut, sive per Delegatum Apostolicum. sive alio modo, ad statum legalem canonicum cleri Sinensis obtinendum deveniatur. Resp Providebitur prout fieri poterit. 10. De privilegio personali quotidiano altaris privi­ légiait. — Cum mlssionarii, saepe extra ecclesiam re­ ddendae suae Missam celebrantes, altaris privilégiât! locali privilegio frui nequeant, proinde nec eorum fi­ deles. ideo petitur ut omnes misslonarii et sacerdotes eodem privilegio, sed personali et quotidiano, uti possint. Resp. Affirmative ad decennium. 11. De facultate generali dispensandi super impedi­ mento aetatis. — Magnae difficultates oriuntur in Sinis ex nova praescriptione iuris circa aetatem requisitam ad validam matrimonii celebrationem. Ordinarii desi­ derant et conantur exstirpare veterrimam et lugendam consuetudinem liberos nubendi in aetate iuniore; sed res est multae operae quae, ut perficiatur, longum tem­ pus requirit. Ideo Ordinarii uno ore submisse flagitant a Sancta Sede generalem facultatem dispensandi super impedimento aetatis, non solum cum iis qui sponsalia ante promulgationem Codicis Iuris Canonici, sed etiam cum iis qui eadem posterius inierunt Resp. Nihil innovandum. 12. De facultate Ordinariorum circa Matrimonia ca­ techumenorum plures uxores habentium. — Facultatem habent Ordinarii Sinenses « dispensandi cum gentilibus et infidelibus plures uxores habentibus, ut, post conver­ sionem et baptismum, quam ex illis maluerint, si etiam ipsa fidelis fiat, retinere possint, nisi prima voluerit converti ». Unde deduci videtur, in omni casu polygamiae etiam successivae, virum polygamum non posse secum reti­ nere tanquam propriam uxorem mulierem secum bapti­ zatam, nisi interpellationibus praemissis, ut sciatur num prima uxor converti voluerit. Aliunde, in Constitutione Sancti Pii V Romani Pon­ tificis, can. 1125, absolute dici videtur ut in casu polygamiae successivae possit neophytus secum retinere tanquam propriam uxorem mulierem quae cum ipso baptizate fuerit, nulla facta quaestione praemittendae interpellationis. Primum Concilium Sinense videns frequenter inter nostros catechumenos reperiri tales qui cum secunda vel ulteriore successive uxore, in baptismum consen­ tiente, baptismum petant, quibus durissimum est et fere impossibile tale matrimonium dissolvere, humillime Sedem Apostolicam orat utrum, ad mentem Constitu­ tionis S. Pii V supra citatae, liceat Vicariis Apostolicis et Praefectis Apostolicis tales catechumenos cum tali in baptismum consentiente uxore simul baptizare, data eis insuper facultate ut in eodem matrimonio tanquam legitimo permanere valeant, absolute et sine ulla in­ terpellatione primae uxoris an non. Resp. Affirmative. 13. De sepultura ordinarii. — Primum Concilium Si­ nense postulat ut privilegium in canone 1205 concessum Episcopis residentialibus, pro eorum sepultura in pro­ pria ecclesia, extendatur tn Missionibus ad Ordinarios locorum. Resp. Affirmative pro locorum Ordinariis charactere episcopali insignitis. 14. De festis diebus de praecepto. — Primum Con­ cilium Sinense reverenter petit ut dies festi sub prae­ cepto in universa Ecclesia Sinensi sint tantum: omnes et singuli dies dominici, festa Nativitatis, Epiphaniae, Ascensionis Domini, Immaculatae Conceptionis et As­ sumptionis Almae Genitricis Dei Mariae, Sancti loseph eius sponsi. Omnium denique Sanctorum: sublata obli­ gatione celebrandi sub praecepto festa Circumcisionis, SSmi Corporis Christi, ita tamen ut ista duo ultima transferantur ad dominicam subsequentem. Resp. Affirmative. 15. De facultate permittendi labores serviles in die­ bus festis. — Primum Concilium Sinense postulat ut facultas, quam habent Vicarii Apostolici dispensandi cum catholicis pauperibus, qui opera sua valde indigent, ut serviliter laborare valeant diebus dominicis, exten­ »9 n. 842 datur etiam ad dies festos; sublata pro his pauperibus, si Missam audire non possint, obligatione recitandi pre­ ces suppletivas. Resp. Nihil innovandum. 16. De dispensatione a ieiunio ct abstinentia in qui­ busdam diebus festivis apud Sinenses. — Concilium Si­ nense humiliter a Sancta Sede petit indultum pro totis Sinis, vi cuius dispensari queat, quando tempus id ferat, a lege abstinentiae et ieiunii ultima dic et quindecim prioribus diebus anni lunaris Sinici; item die quinta quintae lunae et dic decima quinta lunae octavae. His enim praedictis diebus, ex communi et vetustissima consuetudine, fere impossibile est ut Sinenses ieiunium aut abstinentiam servent Resp. Affirmative ad decennium. 17. De formula Consecrationis Sinarum B. Μ. V. in­ dulgentiis ditanda. — Primum Concilium Sinense humi­ liter a Sancta Sede postulat ut adhibitam formulam con­ secrationis Sinarum Beatae Mariae Virgini his sacris indulgentiis ditare dignetur: a) Indulgentia plenaria, sub requisitis condicionibus, pro iis qui primae consecrationi et renovationi annuali adfuerint; b) Indulgentia plenaria semel in mense, sub condi­ cionibus requisitis, pro iis qui formulam consecrationis quotidie pie recitaverint; c) Indulgentia 300 dierum semel in die pro recita­ tione formulae consecrationis. Resp. Affirmative. 18. De facultate sacras supellectiles benedicendi. Concilium petit ut facultas, de qua in can. 1304, relate ad benedictionem sacrae supellectilis, in Missionibus, concedatur omnibus sacerdotibus qui curam animarum gerant Resp. Affirmative ad decennium. 19. De rerum valore doliaribus sinensibus aestiman­ do. — Ratione habita vilitatis pretii libellarum et francorum, humiliter a S. Sede petitur ut, loco triginta mil­ lium libellarum seu francorum, de quibus in can. 534, 1532, 2347, retineri possint in Sinis quindecim millia doliarium Sinensium, et sic, servata proportione, de aliis summis. 2 Resp. Affirmative. 20. De Synodis celebrandis. — Patres Concilii petunt ut, retento nomine Synodi, Synodus Vicariatus vel praefecturae celebretur in modum Conferentiarum Epi­ scopalium, id est extra ecclesiam ac sine sollemnitatibus quae in Pontificali Romano inveniuntur. Rationabilis causa sic agendi est necessitas parcendi tempori et minuendi sumptus. Resp. Prout exponitur non expedire. Poterunt ta­ men Ordinarii conferentias celebrare cavendo ne no­ mine Synodi utantur. 21. De professoribus in seminariis regionalibus. — In votis Patrum Concilii est ut electio professorum in seminariis regionalibus fiat, de consensu Ordinariorum, ab illa societate cui commissum est seminarium regio­ nale. et quae maiorem vicariatuum numerum in re­ gione habet. Resp. Nihil innovandum. 22. De Universitatibus condendis. — Optandum est; 1°. ut aliquae canonicae condantur Facultates seu scho­ lae Theologicae, in quibus alumnis superior perfecti or­ que tradatur in disciplinis ecclesiasticis institutio, etiam gradibus academicis honestata, si quando hoc opportu­ num Sanctae Sedi visum fuerit; — 2°. ut Universitates catholicae condatur, cum publicae gubernii et protestantium Universitates doctrina sensuque catholico om­ nino careant. imo materialism© et falsis opinionibus contra Ecclesiam catholicam imbutae sint. In Sinis unam modo exstare Universitatem catholi­ cam necessitati minus congruere apparet: ideo Conci­ lium Sinense votum emittit, ut saltem aliae duae Uni­ versitates condantur, una pro parte septentrionali, al­ tera pro meridionali parte huius Reipublicae. Quantum ad Universitatem « Aurora ». iam in Shanghai constitutam, optandum est ut maius incremcn·' S C. C., Rom. et alter., die 23 Ian. 1923: Acta A. S XV, 1 Oct. 1SG3: pag. 513. 514. (LE WJ. voi 950 η. 843-844 SACRA CONGREGATIO CONCILII ET RITUUM tum accipiat, et a Vicariis Apostolicis suis subditis commendetur? Resp. Laudatur propositum. 23. De curandis iuvenibus Sinensibus apud exteras gentes studentibus. — Cum, teste experientia, futurum nationis Sinensis bonum multum pendeat ex iunioribus Sinensibus, qui, nunc in Europa vel in America studen­ tes, ibidem scholas neutras vel acatholicas celebrant, in quibus aut nihil aut meras, specie historiae, calum­ nias de Ecclesia catholica audiunt. Primum Concilium Sinense a Summo Pontifice submisse petit ut, in qua­ cumque Europae vel Americae nationi, ubi student mul­ ti Sinenses, ipsa Sedes Apostolica, pro suo prudenti iudicio, meliori quo fieri potest modo, provideat ut praedicti iuvenes per idoneos sacerdotes et catholicos laicos in doctrina catholica instituantur. Resp. Providetur uti fieri potest. 24. De Magistris in Sinas mittendis recte instituen­ dis. — Hoc Concilium peroptat ut Ordines. Congrega­ tiones et Societates quae operam in missionibus im­ pendunt, efforment in aliqua schola superiori proprios subditos, quos ad instituendam, in Sinis, iuventutem destinabunt, postquam eos pares tanto muneri reddi­ derunt Resp. Laudatur propositum. 25. De Judiciis ecclesiasticis circa causas matrimo­ niales. — a) Primum Concilium Sinense humillime Se­ dem Apostolicam orat ut Instructionem Sacrae Congre­ gationis de Propaganda Fide anno 1883 datam < De iudidis ecclesiasticis circa causas matrimoniales *» quatenus opus sit. in Ecclesiam Sinensem iterum exten­ dere velit, adiectis, ad normam novi iuris, opportunis correctionibus et simplificationibus. prae oculis habitis insuper peculiaribus difficultatibus infra exponendis. b) Insuper ut potestatem quam ius tribuit Ordina­ riis canone 1990, extendere velit in Sinis Vicariis Apo­ stolicis ad hos casus: 1·. Ad declarandam nullitatem matrimonii in casu, ubi certo probatur virum ante matrimonii celebratio­ nem orbatum fuisse utroque testiculo; 2’. Ad dispensandum supra rato et non consummato, ubi certo probatur nullam fuisse cohabitationem post celebratum matrimonium. I1 c) Denique ut Ordinarii Sinenses possint processum m causis dispensationis super rato instruere, quin, ad normam cam 1963, $ 1, debeant toties quoties faculta­ tem instruendi processum a Sede Apostolica petere. Rationes autem ad haec postulanda sunt : Prima est penuria personarum. Impossibile enim est Vicario aut Praefecto Apostolico in sua residentia, vel prope, habere tot missionaries et tales quot et quales, ad normam can. 1573. 1574, 1576, 1585, 1586, pro iudicii ecclesiastici tribunali constituendo requiruntur. Secunda ratio est difficultas in conveniendis parti­ bus et testibus ex locis nimis longe dissitis a residentia episcopali, praesertim in magnis missionibus. Partes et testes, si nullum emolumentum sperare possint obti­ nendum ex iudiciis ecclesiasticis, ea ordinarie negligilôt, cum insuper et saltem viatici expensas in casu ipsi per se sustinere debeant. Tertia ratio magis urgens est magna difficultas et pene insuperabilis iuramenti obtinendi a testibus et partibus; quia in neophytis deest talis praedispositio intellectualis et moralis qualis ad iuramentum emitten­ dum requiritur. Ergo est res difficillima eam certitu­ dinem moralem obtinere quoad testimonia, quae iuramentis gignitur, et ad iudicialem sententiam ferendam ln iure praescribitur. Quarta ratio, etiam maximi momenti, ea est quod absolute desunt vel periti medici vel obstetrices, quo­ rum vel peritiae vel fidelitati Vicarii Apostolici confi­ dere possint, ubi agitur de causis matrimonialibus in specie de impotentia et inconsummatione. imo Patres in Concilio adunati censent tale munus his medicis vel obstetricibus tuto committi non posse. ’ Cum hoc votum pro parte septentrional! jam ad effectum frtUctter perductum «it, per fundationem Universitatis Catholicae Patribus O. S. B. concreditae, tale Institutum omnibus Sinorum Ordinariis enixe commendatur. * Coll S. C. de Prop. Fide, Hon«kon«, an. 1905. η 1634. (Nora Instructio data est die 18 Feb. 1929. cf. Inïni LF. 832]. 951 1928 IUN 15-” Resp. Ad a) Affirmative; ad b) Negative ad utrumque; ad c) Affirmative et ad tempus, tributis De­ legato Apostolico opportunis facultatibus. 26. pe tribunalibus secundae instantiae. — 1®. Cux in Sinis nondum erecta sit Hierarchia ecclesiastica, et propterca in ecclesiasticis regionibus desit Metropolis (can. 272), qui possit appellationes accipere (can. 274, n. 7) a sententiis tribunalis ordinarii primae instantiae, ad normam can. 1594, § 1; 2°. Et cum insuper partes ius habeant a sententia appellandi (can. 1879), et in causis matrimoniahbca vinculi defensor a prima sententia, quae matrimonii nullitatem declaraverit, intra legitimum tempus, ad wperius tribunal provocare debeat (can. 1986); 3°. Hinc, ratione quoque habita nimiae distantiae tribunalis Romani pro appellatione, saepe saepius mala et pericula in mora oriuntur, praesertim quod attinet ad causas matrimoniales: inspecta enim peculiari indole huius gentis, grave periculum est ne ulli, non exspec­ tata secunda sententia, alias subinde ineant nuptias Quam ob rem Concilium Sinense reverenter petit a Sancta Sede ut a) in quacumque regione ecclesiastica Sinarum, unum loci Ordinarium, et in loco centrali aliis Episcopis commodiori, semel pro semper designet, apud quem resideat tribunal ordinarium secundae instantiae, ad normam can. 1594. § 1. et ad mentem can. 364. b) Eadem de causa Ordinario tribunalis secundae instantiae de quo supra, concedatur facultas designandi semel pro semper, probante Sede Apostolica, alium Ordinarium ad quem fiat appellatio a causis in prima instantia coram se pertractatis, ad normam can. 1594. § 2. et ad mentem can. 294. § 1. Ita iam sternitur in­ super via ad ecclesiasticam Hierarchiam in Sinis eri­ gendam. Resp. Affirmative ad utrumque. • Delegato Ap. in Sinis: Primum Concilium Sinense inno 1924 celebratum, Zt-Ka-Wei 1930. p. 323-341. Adn. REGATILLO n. 571. 8-13 1928 IUN 15.-SC CONCILII, RESP. PART.· Circa stipendia missarum The following questions were asked of the Sacred Congregation of the Council by an Ordinary of the United States: I. Whether, in interpreting wills in which a sum of money is left for the celebration of Masses, nothing being said in the will about the nature of the Masses, the beneficiaries may interpret the mind of the tes­ tator in favor of sung Masses, or not. Π. Whether, when a testator has left a sum of money for the celebration of Masses, but nothing is said in the will as to the number of Masses, the beneficiary may take from the inheritance the sum of two dollars for each low Mass, or not. Reply. The Sacred Congregation, after maturely con­ sidering everything, replied: In the negative to both questions ; unless peculiar circumstances seem to advi­ se the contrary ; in which case recourse should be had for proper interpretation of the mind of the testator * to this Sacred Congregation. Λ?.: • Ordinarii» S. F. America· Septemtrionells per BOUSCAREN II p. 206 207. 84-1 1928 IUN 22.-SC RITUUM, RESP. PART.· ACERRARUM Dübia circa mulieres organum pulsantes in ecclesia VEL scholam cantorum EFFORMANTES Dubium - Il Vescovo di Acerra sottopone al giudiro della Sacra Congregazione dei Riti I seguenti questi: 952 1928 IUN 23 - IUL 6 SACRA CONGR. ORIENTALIS - RITUUM SANCTI OFFICII 1. E’ permesso aile donne, formanti la schola canto­ rum. suonare e cantare in chiesa, anche nelle funzioni strcttamente liturgiche? 2. Restando le cantanti in mezzo al popolo, per ]’accompagnamento si puô collocare l'harmonium in mezzo alie cantanti? 3. Si puô permettere alla donna che accompagna di stare in luogo separato, ben custodita e garantita, sem­ pre s’intende nelTambito della chicsa? Resp. - Sacra Rituum Congregatio, exquisito specialis Commissionis voto, propositis quaestionibus ita rescri­ bere censuit: Ad 1. Serventur decreta S. Rituum Congregationis n. 4210 in una Angclopolitana 17 ianuarii 1908 ad 2 [ASS 41 (1908) 114 - 116] ct n. 4231 in altera Neo-Eboracen. 18 decembris 1908 (AAS 1 (1909) 175] necnon Canon 1264 $ 2 Codicis iuris canonici. Ad 2. et 3. Affirmative. Atque ita rescripsit ac declaravit. Die 22 iunii 1928. • Ordinario Acerrarum: Collectio decretorum n. 13 p. 14. il 845-818 (1922) et in decreto ibi relato Sacrae Rituum Congrega­ tionis Hildesien. 16 Junii 1922 ad VIII. responsum reperitur: Negative, nisi agatur de Missis comprehensis in novis Rubricis Missalis Romani tit IV; quum vero idem decretum et dubium in Decreta authentica Sacrae Ri­ tuum Congregationis — Appendix Π responsum ha­ beat: Affirmative. Quaeritur: Num valeat responsum primum in Actis Apostolicae Sedis, an vero secundum in Decreta Au­ thentica publicatum. Resp. - Et S. R C.. audito specialis Commissionis suffragio, omnibus perpensis, praepositae quaestioni respondendum censuit: Negative ad primam partem. Affirmative ad secun­ dam. iuxta decretum Urbis et Orbis die 26 Januarii 1927 [LE 735] et decretum eidem collectioni insertum sub numero 4372 Hildesien. diei 16 Junii ad VU (LE 4301. Atque ita rescripsit ac declaravit, die 28 Junii 1928.— A. Card. Vico, Epp. Portuen. Praef. Angelus Mariani, S. R. C. Secr. • Ordinario Llncicnsi: AKKR 109 (1929) 298-299. 845 847 1928 IUN 23.-SC ORIENT., DECR. AAS 20(1928)232-233 Rest itu no sedis et tituli archiepiscopalis CONSTANTINOPOLITAXI ARMENORUM DECRETUM Pius Pp. IX extinxit et abolevit titulum primatialem atque archiepiscopalem Armeniae Constantinopolitanae Ecclesiae. Deinde Constantinopolitanam eclesias233 ticam Armenorum provinciam patriarchatui Ciliciae/ perpetuo univit, mandans ut novus Patriarcha eiusque successores titulo fruerentur Patriarcharum Ciliciae Armenorum. ut iidem in urbe Constantinopolitana resi­ derent. eamdemque Constantinopolitanam Ecclesiam or­ dinaria iurisdictione gubernarent. Voluit autem ut prae­ dictus Patriarchatus iisdem limitibus coerceretur, qui­ bus Ciliciae Patriarchatus et Primatiatus Constantinopoleos tunc temporis continebantur. Verum cum in praesenti rerum concRtiones aliae om­ nino sint ac tunc temporis fuerunt, Ssmus Dnus Noster Pius div. Provid. Pp. XI, praehabitis votis ac delibera­ tionibus Patriarchae Ciliciae Armenorum Pauli Petri XIII Terzian et Armenorum Episcoporum in Urbe con­ gregatorum, de consulto Emorum Patrum Sacrae Con­ gregationis pro Ecclesia Orientali, hisce votis annuens, decernit et mandat ut, attentis praesentibus rerum adiunctis, sedes seu residentia Patriarchae Ciliciae Ar­ menorum, eiusque successorum restituatur in Libano, seu in urbe Beyruth prope Bzommar, ubi primi Pa­ triarchae Armeni commorati sunt; Ecclesia vero Con­ stantinopolitana Armenorum titulo archiépiscopal! ite­ rum decoretur, sine ecclesiastica provincia, eidemque Ecclesiae praeficiatur Antistes qui eam iure ordinario gubernet ac regat: firmis tamen manentibus memo­ rata sedium unione, titulo Patriarchae Ciliciae Armenorum et iurisdictione Patriarchae in totum patriarchatum a Pio Pp. IX statutis. Contrariis quibuslibet non obstantibus. Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis pro Ec­ clesia Orientali, die 23 Iunii 1928.—A. Card. Sincero, Secr. H. I. Cicognani. ad interim Ads. 846 1928 TUN 28.-SC RITUUM, RESP. PART.· LI N C I E N. Dubia circa missam pro populo in festis translatis Dubium - Rerhus Episcopus Linciensis S. Rituum Con­ gregationi pro opportuna solutione sequens dubium ex­ posuit, nimirum: Ad dubium < Missa de sollemnitate, ex Decreto ge­ nerali S. R. C. super Motu proprio Abhinc duos annos in Dominicam translata, num a parocho pro populo ap­ plicari potest » in Actis Apostolicae Sedis voL XIV 953 1928 IUN 30.-SC S. OFF., RESP. AAS 20 (1928 ) 230 Dubium de libris gabrielis d’annunzio Proposito Supremae huic Sacrae Congregationi Sancti Officii dubio: « An praeter omnes fabulas ama­ torias, omnia opera dramatica et librum < Prose scel­ le » Gabrielis D’Annunzio Decreto 8 Maii 1911 (AAS 3 (1911) 200 - 201] proscripta, etiam reliqua eiusdem generis opera (tragédie, commedie, misteri, romanzi, novelle, poesie) fidei et morum offensiva, scripta vel edita post supradictum Decretum, habenda sint eodem modo prohibita ». Feria IV, die 27 Iunii 1928 Emi ac Rmi DD. Cardinales fidei et moribus tutandis praepositi, praehabito RR. DD. Consultorum voto, res­ pondendum decreverunt: Affirmative, atque respon­ sionem istam in Indicem librorum prohibitorum inse­ rendam mandarunt Et insequenti Feria V, die 28 eiusdem mensis et anni Ssmus D. N. D. Pius Divina Prov. Pp. XI in solita audientia Assessori S. Officii impertita, relatam sibi Emorum Patrum resolutionem approbavit, confirmavit et publicandam iussit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, die 30 Iunii 1928.—Aloisius Castellano, Supremae S. C. S. Off. No­ tarius. Adn. ME 40 (1928) 195 848 1928 IUL 6.-SC S. OFFICII. RESP. PART.· De assistentia sacerdotis matrimoniis mixtis Dubium. - Utrum in territorio,, quod respicit Breve Gregorii XVI, Quas Vestro de die 30 aprilis 1841 [CICF n. 497], parocho post Cod. jur. can. in celebratione huiusmodi matrimonii mixti licitum sit. omisso omni ritu ecclesiastico seu sacro, requirere et recipere con­ trahentium consensum; an vero eidem quaelibet as­ sistentia prohibita siL Resp. - Commissio Interpres d. 6 IuL 1928: Negative ad primam partem; affirmative ad secun­ dam partem seu standum decisioni a S. Officio datae 26 nov. 1919 [LE 220]. Si vero aliquis casus extraordina­ rius eveniat. Ordinarius recurret ad S. Sedem. • Ordinirio Z»gr>blend: TpQ 84 (1931) 376 Adn. V. MOCNIK In TpQ 84 (1931) 375-376; REG AT ILLO n. 363 954 η. 849-852 SC DE PROP. FIDE - ORIENTALIS - RELIGIOSORUM - CONCILII 849 1928 IUL 9.-SC PF„ DECL. AAS 20 (1928 ) 266-26? De relatione inter pontificium opus a propagatione FIDET ET INSTITUTA RELIGIOSA MISSIONALIA In coetibus plenariis Consilii Superioris Generalis Pontificii Operis a Propagatione Fidei Romae habitis mense Aprilis huius anni, haec vota sunt prolata de mutua consuetudine inter Pontificium Opus a Propa­ gatione Fidei et Instituta Religiosa Missionalia : L Religiosi, sicut ceteri omnes, prae quocumque opere Missionibus iuvandis destinato, studiose ac sedulo favere velint Pontificio Operi a Propagatione Fidei. Nam a) est Opus Pontificium et a Summo Pontifice Pio divina Providentia Pp. XI. Motu proprio Romanorum Pontificum, die 3 Mail a. 1922 (LE 414) edito, ad digni­ tatem instrumenti Apostolicae Sedis evectum ; b) Missiones vero Religiosis Institutis concreditae ab ipso Pontificio Opere quotannis non parva accipiunt adiumenta atque Missionum Praepositi subsidia extra ordinem saepe petunt. II. Velint iidem Religiosi operam dare ad felicem exitum peculiaris Festi pro Missionibus mense Octobri celebrandi. ΠΙ. Velint insuper Religiosi abstinere et ab ineundis viis et ab adhibendis mediis et ab operibus condendis, quae sub quacumque specie aliquid prae se ferant, quod cum Pontificio Opere a Propagatione Fidei confundi possit, quaeque impediant Pontificii Operis maius in267 crementum. IV. Quibus positis, ad meliorem conspirationem et pleniorem successum operum missionalium. Consilium Superius Generale, cui perspectum est Pontificium Opus a Propagatione Fidei haud posse occurrere omnibus et singulis Missionum necessitatibus, libenter declarat se nolle impedire quominus Instituta Missionalia ab ami­ cis ct benefactoribus stipem conquirant pro suarum Missionum necessitatibus : sed sperat fore, ut eadem In­ stituta commendent amicis ct benefactoribus ipsum Pontificium Opus et curent, ut iidem nomina dent etiam Pontificio Operi propter rationes supra allatas. Ex Secretaria, die 9 Iulii 1928.—loseph Nogara, Archiepiscopus eL Utinensls, Pro-secr. generalis. 1928 IUL Ml Vestrae humiliter provolutus, reverenter exponit con­ stare non paucas vestitiones et professiones in Tertio Ordine saeculari S. Francisci invalidas esse, sive ob defectum legitimae facultatis apud quosdam Sacerdotes, praesertim saeculares, sive quia non fuerunt servata praescripta ad validam «admissionem et professionem, sive etiam aliis de causis; imo aliquando valde dubi­ tari de legitima existentia quarumdam Sodalitatum ip­ sius Tertii Ordinis, co quod non reperiuntur amplius documenta, quae ad earumdem canonicam erectionem se referunt. Quapropter, idem Procurator Generalis humillime rogat Sanctitatem Vestram, ut, pro spirituali bono Christifidelium qui sub vexillo Seraphici Patris mili­ tant, benigne sanare dignetur quascumque vestiboos et professiones in praefatum Tertium Ordinem sae­ cularem S. Francisci, necnon ipsas erectiones Sodali­ tatum Tertii Ordinis, quae, ob quemlibet defectum bona fide admissum, hucusque irrita sunt. Et Deus... Rescr. - Vigore facultatum a SSuno Domino Nostro concessarum, Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, audito voto Revrni Proc. Gea, Revjno P. Ministro Gen. benigne commisit ut petitam gratiam pro suo arbitrio et conscientia concedat sanatis omnibus quae sanabilia sunt et sanatione indigent et facta mentione huiusmodi concessionis in Libro profes­ sionum ac servatis ceteris servandis. Contrariis qui­ buscumque non obstantibus. Datum Romae, die 23 iulii 1928.—C. Card. Laurenti, Praef. Vine. La Puma, Secr. • AOMCap 44 (1928) 178. Sîmlk Rescriptum cwctitu:» h'· Ordini Fratrem Minorum »ub die 6 Feb 1929: AOFM 48 (1929) C2-63 wepe rcnozaîurn. 852 1928 ILL 24.-SC CONCILU, EPIST. PART.· Normae circa obligationes et onera adnexa IURIS PATRONATUS Revme Domine uti Frater, A quibusdam locorum Ordinariis Hispaniae exhibita sunt huic Sacrae Congre­ gationi resolvenda nonnulla dubia circa onera seu officia quae patronis laicalibus privatis incumbunt erga eccle­ sias paroecialcs ex can. 1186 et 1469. 5 1, n. 2 et 3 Codi­ Adn. PrM 17 (1928) 198. cis iuris canonici. Quae quidem dubia ex eo oriuntur quod, cum quamplurimae ecclesiae paroeciales reaedificatione vel re­ stauratione vel sufficiente dotatione indigeant, urgent850 bus Ordinariis onerum adimplementum, patroni parere recusent Quidam enim asserunt esse deperdita docu­ 1928 ILL 13.-SC ORIENT. DECR. AAS 20 (1928) 260 menta quibus certo probetur titulus originarius iurispatronatus. nec posse legitime onus certum imponi ex dubia saltem obligatione. Quidam vero tenent Statum in DECRETUM Hispania post legem concordatam anno 1851 suscepisse DE NOTIFICATIONIBUS ad russos spectantibus adimplenda omnia onera patronorum privatorum ac in specie etiam onera quae se referunt ad ecclesias paroe­ Ad vitandam documentorum ecclesiasticorum disper­ ciales reficiendas vel reaedificandas. sionem, quae non sine gravi detrimento, praesentibus Accedit quod, occasione disceptationum circa exer­ rerum circumstantiis in Russia permanentibus facilius accidere posset, Pontificia Commissio pro Russia, ap­ citium huiusmodi iurispatronatus. patroni, in dubio de probante Ssmo Domino Nostro Pio, divina Providentia iure praesentandi, ad tribunalia ecclesiastica recurrant, Papa XI, haec statuit: Donec aliter provisum fuerit, inita conventione inter ipsos et sacerdotes ad beneficia paroecia lia praesentandos, ut praesentandi expensas notificatlones omnes, ad nonnam canonum 470 § 2, 576 suscipiant faciendas pro iure patronatus sibi vindi­ 5 2, 798, 1011 et 1103 ξ 2, parocho baptismi faciendae, si parochia baptismi inter fines Russiacae ditionis exsistat, cando. ab iis qui ad id iure tenentur, ad hanc unam Pontifi­ Quaesitum est igitur: I. Quoad onerum adim piemenciam Commissionem transmittantur. tum. cui incumbat onus probandi: a) titulum peculia­ rem originarium iurispatronatus : b) statum in singulis Contrariis quibuslibet minime obstantibus. casibus sumpsive vices patronorum. Datum Romae, ex Secretaria Pontificiae Commissio­ II. Quo vero ad clericos praesentatos vel praesen­ nis pro Russia, die 13 Iulii 1928.—A. Card. Sincero, tandos. utrum Ordinarius interdicere queat, etiam irro­ Praeses. Carolus Margotti, Secr. gata poena (non exclusa privatione iuris ad beneficium ex praesentatione quaesiti) quominus clericus praesen­ tandus vel praesentatus. quovis modo, directe vel indi­ 851 recte, toleret, vi conventionis initae. expensas proces­ sus a patrono promoti pro iurepatronatus vindicanda lamvero haec Sacra Congregatio Concilii, ut ta re 1928 IUL 23.-SC RELIGIOSORUM, RESCR. PART.· tam gravi Ordinarii, quorum pro peculiaribus rerum adiunctis interesse poterit, communem haberent nor­ Sanantur vestittones et professiones invalidae in mam eamdemque certam ac tutam, memorata dubia in TERTIO ORDINE SAECULARI S. FRANCISCI Congregatione plenaria diei 12 maii 1928 Eminentissi· Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ morum Patrum iudicio submisit, qui. omnibus mature dinis FF. Minorum Capuccinorum. ad pedes Sanctitatis perpensis, ea quae sequuntur servanda statuerunt: 955 956 SACRA CONGR RELIGIOSORUM - CONCILII - PIUS XI 1928 AUG 3-15 < I. Urgentibus Ordinariis onera seu officia patro­ norum ex titulo aedificationis vel dolationis iuxta can. 1469, § 1, n. 2 et 3 patronis ipsis onus incumbit pro­ bandi ad nonnam canonis 1454 se ex alio titulo habere luspatronatus. quod exercere petunt; quo titulo non probalo vel dubio manente, iidem patroni memoratis oneribus satisfacere tenentur. II. Si patronus intimationi Ordinarii urgentis onera uti supra, excipiat Statum ex lege concordata in se suscepisse obligationem ea adimplendi, onus probandi exceptionem in singulis casibus patrono ipso incumbit. III. Ad omnes abusus, si qui sint, eliminandos et ad pericula praecavenda Ordinarii, pro prudenti eorum arbitrio, possunt per decretum interdicere etiam irro­ gata poena, non exclusa privatione iuris ad beneficium ex praesentatione forsan quaesiti, quominus clericus praesentatus vel praesentandus, vi conventionis initae. expensas processus toleret a patrono promoti pro iurepatronatus vindicando ». Velit Amplitudo Tua supradictas decisiones omnibus istius Provinciae ecclesiasticae Ordinariis notas facere, ct interim quo par est obsequio me profiteor. Amplitudinis Tuae uti fr.—D. Card. Sbarretti, Praef. lulius, Episc. tit. Lampsacen., Secretarius. • Ordinarii» Hlsponloc: Sal Temo 17 (1928) 906. Adn. RE· GATILLO n. 739; IP 9 (1929) 24; ME 41 (1929) 47-50. 853 1928 AUG 3.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART/ Conceditur monialibus ord. carm. usus ovorum et IACTICINIORUM IN NONNULLIS SOLEMNTORIBUS FESTIS Preces - Beatissime Pater, Procurator Generalis Or­ dinis Carmelilarum Discalceatorum, ad pedes S. V. pro­ volutus. humiliter exponit: In constitutionibus Monialium praefati Ordinis, anno 1926 a S. V. confirmatis, prohibetur iisdem Monialibus usus in refectorio ovorum et lacticiniorum quavis feria VI per annum, iis exceptis quae occurrunt a Paschate usque ad Pentecosten (art. 67). At plures Priorissae eorundem Monasteriorum enixe rogaverunt, ut, ratione festivitatis et ob diversas temporum et locorum condi­ ciones, etiam solemniora festa ab hac prohibitione ex­ cipiantur. Ut ergo diarum ceterarumque Prlorissarum votis sa­ tisfiat, orator humiliter postulat, ut S. V. dignetur be­ nignam dispensationem concedere, ita ut praefatae Mo­ niales non teneantur se abstinere ab ovis et lactlciniis quoties in feriam VI incidat festum quodeumque de praecepto iuxta can. 1247, vel aliquod festum principale Ordinis, nempe: Commemoratio solemnis B. Μ. V. de Monte Carmelo, et festa annualia S. M. N. Tereslae a Iesu et S. P. N. loannis a Cruce; quae tamen dispen­ satio valeat pro iis dumtaxat Monasteriis, in quibus Moniales capitularitcr per secreta suffragia decernant se uti velle huiusmodi dispensatione. Et Deus etc. Rescr. - Vigore facultatum a SS. D. Nostro conces­ sarum. S. Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis, benigne annuit pro gratia iuxta preces ad decennium, servatis ceteris de iure ser­ vandis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, die 3 Augusti 1928.—C. Card. Lau­ renti, Praef. Vine. La Puma, Secr. • ÂOCD 3 (1928) 97. 854 1928 AUG 10.-SC CONCILII, LIT. CIRC. PART.4 Circa conservationem et custodiam obtectorum artis SACRAE IN ITALIA Illfno e Revmo Monsignorc, Con circolari del 1® settanbre 1924 [LE 6031 e del 1® dicembre 1925 furono date dalla S. Sede agli Ordinari d’Italia. per mezzo della Segreteria di Stato, dettagliate e precise disposizloni e istruzioni in ordine alia custodia e conservazione dei monumenti ed oggetti di arte sacra. 957 n. 853-855 Essendo di grande interesse religioso ed artistico che tali disposizioni ed istruzioni, fonda te sui Codice di di­ ritto canonico, vengano eseguile, questa Sacra Congregazione desidera conoscere, non piu tardi dei 31 dicem­ bre p. v., quanto sia stato fatto in cotesta diocesi in seguito aile due citate circolari. In particolare poi prego la S. V. R.ma di riferire: 1. Se di tale importante argomento si sia trattato nelle Conferenze episcopali o nel Concilio regionale, ed in caso affermativo. quali siano state le conclusioni; 2. Se e quando sia stata costituita la Commissione diocesana, interdiocesana o regionale, e a quante dio­ cesi si estenda la eventuale Commissione interdioce­ sana; 3. Chi siano i membri della Commissione, e quali attribuzionl spettino a ciascuno di essi; 4. Se la Commissione funzioni a nonna delle due predette circolari e specialmente : a) se e con quali criteri siasi in genere proccduto alia determinazione dei monumenti ed oggetti di arte sacra; b) se e quando ne siano stati compilati gli inventari, e se copia dei medesimi sia stata depositata in Curia a norma del can. 1522, n. 2 c 3 del Codice di diritto canonico; c) se sia stato istituito il Museo diocesano. e quali altre raccolle o tesori esistano nella diocesi o regione; d) se siano state compilate, in triplice copia, le schede secondo i moduli trasmessi agli Ordinari con la circolare del I® dicembre 1925 e se copia delle medesime sia stata mandata alia Pontificia Commissione centrale per Farte sacra; e) se la Commissione diocesana, interdiocesana o regionale si tenga in relazione e corrispondenza con la stessa Pontificia Commissione centrale, a norma dell'art 5 della circolare del 1® settembre 1924 e dei capo 4 dei fascicolo allegato alia circolare del 1® dicembre 1925; f) se siano sottomessi all’esame della Commissione a norma dei capo 2 dei detto fascicolo, i progetti di nuove costruzioni o decorazioni o di nuovi ac quisti, nonchè i progetti di vendita o permuta o altre variazioni in chiese o edifici sacri, e se si tenga conto dei voto espresso dalla Commissione stessa. NelTattesa di tali informazioni Le auguro ogni bene dal Signore e mi professo della S. V. Revjna aff.mo come fratello Donato Card. Sbarretti. Prefetto. G. Bruno, Sottosegretario.—Roma, 10 agosto 1928. • Prot. N. 6493/26. ME 41 (1929) 14-15. 855 1928 AUG 15.-PIUS XI, LIT. AP. AAS 21 (1929) 12-21 DE BULLA CRUCIATA AD ALPHONSUM ΧΙΠ HISPANIARUM REGEM CATHOLICUM PIUS PP. XI Carissime in Christo Fili Noster, salutem et aposto­ licam benedictionem. — Providentia opportuna Deces­ sores Nostri, omnibus rerum circumstantiis ac spiritua­ libus Hispaniarum populorum necessitatibus sedulo stu­ dio perspectis. Bullam Cruciatam iterum iterumque pro­ rogarunt Originem suam ipsa duxit Bulla Cruciata ex Apostolicis Litteris, quas iam Hispaniarum Reges Ca­ tholici. Decessores Tui. ab hac Sancta Sede receperunt, cum. Christianitatis vindices defensoresque. teterrimis Mediae Aetatis temporibus, cum suis pugnabant infi­ deles adversus, qui gravissimis periculis damnisque non modo Hispaniarum sed totius quoque Europae Christia­ nos populos divexabant atque angebant Hisce quidem rationibus urgentibus. Praedecessores Nostri plures gratias favoresque tum spirituales tum temporales Bulla Cruciata eadem pro certo annorum spatio concessere illis ex hispanica dicione Christi fidelibus, qui vel ad bonum contra infideles certamen decertandum profici­ scerentur. vel susceptas adversus eos aut suscipiendas militares expeditiones propriis sumptibus xuvandas cu­ rarent Labentibus vero annis cum nulla amplius urgeret Sraeliandi contra infideles necessitas, eleemosynas pro idultis lucrandis, per Bullam Cruciatam eandem con- 958 PIUS XI, BULLA CRUCIATA HISPANIAE cessis, conrogatas, in praestitutos usus pios ac praeser­ tim ln divini cultus splendorem augendum ipsi Nostri Praedecessores erogandas decrevere. Porro in sollemni de ecclesiasticis negotiis Conventione, quae cum Hispaniarum Regina Catholica die xvi m. Martii anno mdcccli miti. Litteris Apostolicis Nonis Septembribus confir­ mata fuit (Acta Ρπ IX Pars I v. I p. 303 - 3411. articulo quadragesimo cautum est, ut in posterum ditionis Hi13 spanicac' intra fines Ordinarii Praesules in sua quis­ que dioecesi Bullae Cruciatae proventus administrent ad eos usus erogandos iuxta normam in ultima proro­ gatione· Indulti Apostollci praescriptam, salvis obliga­ tionibus quibus iidem proventus, vi Conventionum cum Sancta hac Sede initarum, obnoxii sunt; in Con­ ventione autem additional! die xxv m. Augusti mita anno mdcccldc expresse cautum fuit ut in posterum omnes Bullae Cruciatae proventus, salva eorumdem parte Sanctae Sedi debita, ut superius, in divini cultus expensas exclusive impendi deberent Quod vero atti­ net ad facultates Apostolicas officio Commissarii Ge­ neralis Bullae Cruciatae adnexas, ea consequentes at­ tributiones, in memorato sollemnis Conventionis ar­ ticulo quadragesimo statutum fuit, ut illae per Archiepiscopum Toletanum ea forma atque amplitudine exerceantur» quas Sancta haec Sedes praefiniverit Ipsa quidem Bulla per Apostolicas Litteras die xxi m. Sep­ tembris an. snxeeen Piscatoris annulo obsignatas Id. 15 Sept 1902: ASS 35 (1902 - 03) 562 - 5691, ad duodecim annos prorogata fuit a rcc, mem. Leone P. ΧΙΠ, finem­ que habuit prima Dominica Adventus anni mdccccxxv. Eandem vero Bullam bo. me. Pius Pp. X ad annum dumtaxat produxit per Secretariae Status mandatum sub die xxiv m. Iunii ipsius anni mdccccxiv; consilium enim mente susceperat Bullam cnunciatam reformandi, ut magis illam praesentium temporum adiunctis re­ spondentem redderet Ipsius vero Pii Pp. X volunta­ tem ad exitum adduxit ree. mem. Decessor Noster Be­ nedictus Pp. XV Litteris Apostolicis sub anulo die xn m. Augusti an. mdccccxv datis (AAS 7 (1915) 557 - 565], quibus Cruciatae Bullam pro Hispaniarum Regno ad duodecim alios annos prorogavit a prima dominica Ad­ ventus eiusdem anni mdccccxv computandos. At etiam in praesens ad ipsius Regni christifidelium bono satius con­ sulendum aliae emendationes atque additamenta prae­ sertim ob iuris canonici Codicis promulgationem in su­ pra dicta Bulla Cruciata desiderabantur: ideoque sche­ ma eiusdem novum tum Sacrae Congregationi Consisto­ rial! tum Sacrae Congregationi pro ecclesiasticis negotiis extraordinariis propositum est atque ab eisdem recogni­ tum. Nunc autem, exhibitas Tuo nomine Nobis per Tuum apud Nos Legatum preces ultro libenterque excipienH tes. Crucia'tac Bullam, novo eiusdem textu recognito. pro Tuo Hispaniarum Regno, motuproprio atque cx certa scientia et matura deliberatione Nostris, deque Apostolicae Nostrae potestatis plenitudine praesentium Litterarum vi, ad duodecim annos prorogamus a prima dominica Adventus vertentis anni mdccccxxvtii compu­ tandos. Circa vero ipsius Bullae publicationem, eiusdem induite quoad indulgentias, divina officia ct sepulturam, confessionem et votorum commutationem: dispensatio­ nem ab irregularitate et ab impedimento affinitatis et criminis; beneficiorum convalidationes et compositio­ nes; legem abstinentiae et ieiunii; condiciones circa usus huius indulti; quoad denique privata oratoria, servari praecipimus religiose in omnibus condiciones legesque. quae in indiculo continentur, quod a me­ moratis Sacris Congregationibus adprobatum in Tabu­ lario tertiae Sectionis Secretariae Nostrae Status a Bre­ vibus Apostolicis asservari iussimus: cuius tenor se­ quens est· < Indulta Pontificia Hispanicae Nationi co.xcTSSA. Publicatio Indultorum corumquc usus. Indui­ te, Hispanicae Nationi a Sancta Sede concessa, singulis annis publicanda sunt. Annus computatur n die antea betae publicationis, usque ad diem novae faciendae publicationis. Summaria sumpta a fidelibus pro eorum usu valent, durante toto praedicto anno. Indulta autem semper prorogari intclliguntur. pro maiore christifide­ lium commoditate, ad unum integrum mensem post an­ num expletum ab eorum publicatione. Induitis omnes fruuntur, qui in Hispaniarum territorio versantur, vel in alio quocumque Hispanicae ditioni subiecto territo­ rio, ii tarnen Summaria sumant. Induito vero quoad abstinentiae et ieiunii legem tum in Hispanlis tum extra Hispanias uti possunt, dummodo scandalum absit. Pro Indultorum licito valldoque usu sufficit Summaria su­ mere Subscribere in illis proprium nomen et cognomen necesiarium non est: neque illa secum habere vel illa rervare neo· -snrium est. Taxa vel eleemosyna solvenda «59 192» AUG 15 ad uniuscuiusque Summarii calcem consignanda wt Chris tifide les autem sciant huiusmodi proventus ad di­ vinum cultum sustinendum principaliter destinari ad pia beneficentiae opera, ad ipsius Bullae Cruciatae onera sustinenda. Horum indui/torum exsecutor est ά· β lectus filius Noster Cardinalis Archiepiscopus Toleta­ nus, qui omnes ei tributas facultates singulis Ordinariis subdelegare potest ». « Indultum quoad Indulgentias. - 1) Plenaria con­ ceditur indulgentia, bis acquirenda intra annum Indo­ li. duobus distinctis diebus ad arbitrium eligendis, ex intentione praefatam lucrandi Indulgentiam, ab iis, qui. confessi, sacra Communione refecti fuerint, si possint si vero non possint, dummodo id fecerint infra tempus praescriptum ab Ecclesia, praedicta habita intentione eandem acquirendi Indulgentiam. 2) Indulgentia con­ ceditur quindecim annorum et quindecim quadragenirum iis, qui corde saltem contriti, voluntarie ieiunaverint quocumque ex diebus non consecratis ecclesiastico ieiun:o. et aliquas vocales preces secundum St"Wf Pontificis intentionem effuderint. Praedictum ieiunium in aliud pium opus commutari potest, pro illis qui ieiunare non possunt, ab Ordinario, a parocho atque etiam a Confessario. Praeterea praedicta peragentibus conceditur participatio omnium piorum operum, quae diebus Illis in Ecclesia militante fiant 3) Indulgentiae Stationum Almae Urbis, in Rescripto S. C. Indulgen­ tiarum die rx Iulii an. mdcclxxvH dato (Cfr. Rescript auth. Indulg. n. 313, p. 239) recensitae, iis omnibus conceduntur qui aliquam ecclesiam vel publicum atrt semipublicum Oratorium visitent, vocales fundenda preces secundum Summi Pontificis intentionem, addita tamen Confessione et Communione, si Indulgentia ac­ quirenda plenaria sit. Quas Indulgentias duabus vicibus lucrari possunt illi omnes qui duo Summaria sumunt Illi autem, qui ad Poenitentiae et Eucharistiae sacra­ menta accedunt, possunt ea die, loco partialis Indul­ gentiae. Plenariam Indulgentiam lucrari. 4) Ad normas can. 930 iuris canonici Codicis omnes praefatae Indul­ gentiae animabus in Purgatorio detentis applicables sunt. 5) Omnibus qui Summarium sumunt, si intra an­ num Indulti moriantur. Indulgentia Plenaria in articulo mortis conceditur, dummodo confessi ac Sacra Synaxi refecti, vel, si id nequiverint, saltem contriti. Sanctis­ simum lesu nomen ore, si potuerint, sin minus corde, devote invocaverint, et mortem, tamquam peccat: st*pendium. de manu Domini patienter susceperint Haec Indulgentia animabus in Purgatorio detentis applicari nequit. 6) Ii praeterea christ ifideles Indulgentiam ple­ nariam alicui defuncto applicare possunt si accepta Summario, condicionibus Confessionis ct Communiaris satisfecerint et pro eiusdem defuncti anima devote ora­ verint. Si vero, anno Bullae Cruciatae durante, dupla Summarium sumunt, iterum Plenariam Indulgentiae. eidem defuncto vel diverso applicare poterunt ». « Indultum quoad divina officia et sepulturam. - 1) Qui Summarium habent, possunt, tempore interdicti, cui causam ipsi non dederint, nec per ipsos stet quominus amoveatur, sive in ecclesiis, in quibus divina officia eo tempore permittantur, sive in privatis oratoriis rite erectis. Missas et alia divina officia vel per seipses celebrare, si fuerint sacerdotes, vel facere ut in sua M familiarum, domesticorum et consanguineorum prae­ sentia celebrentur; sed clausis ianuis, non pulsatis canpanis, excommunicatis et specialiter interdictis exclu­ sis; et. in oratorio privato, aliquot pro Sanctec Eccle­ siae exaltatione precibus fusis. Itemque eisdem ln locis sacram Eucharistiam ct alia Sacramenta suscipere pos­ sunt. 2) Decedentium corpora, qui Summarium habeant nisi forte excommunicationis vinculo per condemnatoriam vel declaratoriam sententiam innodati decesserint eodem interdicti tempore, cum moderata funerali pom­ pa sepeliri possunt. 3) Ecclesiastici omnes sive cleri saecularis, sive regularis, recitatis vesperis et comple­ torio» matutinum cum laudibus officii diei sequentis pridie recitare immediate post meridiem libere pos­ sunt ». < Indultum quoad confessionem et votorum comvHk lationem. - 1) Conceditur ut omnes, etiam Regulares utriusque sexus, licet expressa et individua mentione digni et quovis efficaciore privilegio excepti, absolvi tantum in foro conscientiae possint, iniunctis de iure iniungendis, semel in vita seu extra mortis periculum, ct semel in mortis periculo intra annum concessionis, vel bis in utroque casu si duplex Summarium sumatur, a quovis confessario sibi libere electo inter ad probatas •pro utroque sexu, si de monialibus/ et quibuslibet aliis Π 1928 AUG 15 PIUS XI, BULLA CllUCIATA HISPANIAE mulieribus agatur) ab Ordinario loci, a peccatis et cen­ suris cuiuscumque et quocumque modo, etiam speciali, non vero specialissimo. reservatis a iure vel ab homine, ita ut vi praesentis concessionis, de speciali gratia, sic absoluti deinde ad alium quemcumque Superiorem re­ currere non teneantur. In hac concessione facultas quo­ que comprehenditur absolvendi a casu falsae denuntia­ tionis de crimine sollicitationis, de quo in canone 894 iuris canonici Codicis; sed confessarius electus a tali cri­ mine non absolvat, nisi ad normam canonis 2363 ipsius Codicis. Quattuor vero censurae specialissimo modo Se­ di Apostolicae reservatae ad normam tantum canonum 2252 et 2257 memorati Codicis absolvi poterunt. 2) Con­ ceditur praeterea ut confessarius electus, ut supra, in solo conscientiae foro, etiam extra sacramentalem con­ fessionem, possit omnia vota privata, in quibus ius quaesitum tertio non sil, atque exceptis votis perfectis castitatis perpetuae et religionis, post completum deci­ mum octavum aetatis annum emissis, in alia pietatis opera dispensando commutare, iisque adiungendo ali­ quod subsidium transmittendum ad harum Litterarum Apostolicarum exsecutorem, atque in fines a Sancta Sede statutos adhibendum. Praesens Indultum non va­ let, nisi quis cum hoc Summario simul Indulti divi­ norum officiorum et sepulturae Summanum, nec non Indulgentiarum Summarium sumat p. < Indultum quoad dispensationem ab irregularitate et ab impedimento affinitatis et criminis. - 1) Exsecutor harum Litterarum Apostolicarum possit dispensare su­ per irregularitate cum iis qui censuris ligati Missam celebraverint, vel alia divina Officia peregerint, non tamen in contemptum Clavium, et ex Ordinis non debiti exercitio ante susceptum Presbyteratum, nec non super irregularitate ex legitimorum natalium defectu, dum­ modo de adulterinis vel sacrilegis non agatur, ad ef­ fectum suscipiendi primam clericalem tonsuram et sa­ cros Ordines usque ad Presbyteratum inclusive, et super alia qualibet irregularitate ex delicto proveniente, ex­ ceptis irregularitatibus ex homicidio voluntario, etiam occulto, aut ex apostasia a Fide, aut ex haeresi. vel ex alio delicto scandalum in populum generante, proven aientibus, et exceptis irregularitatibus ad Sanctum Of­ ficium pertinentibus, imposita dispensatis consueta eleemosyna, in fines a Sancta Sede statutos impenden­ da. ceterisque iniunctis de iure iniungendis. 2) Possit idem Exsecutor harum Litterarum Apostolicarum dis­ pensare ab impedimento publicae honestatis in primo padu lineae rectae, nec non ab impedimento publicae honestatis in secundo gradu lineae rectae ex concubi­ natu publico vel notorio, aut ex matrimonio invalido, ad ineundum matrimonium, sive etiam ad initum ma· trimonium convalidanaum, dummodo nullum subsit du­ bium quod alteruter contrahentium possit esse proles ab altero genita ; imposita dispensatio aliqua eleemosy­ na ad fines a Sancta Sede statutos impendenda ». Idem dispensare possit (haec tamen facultas non erit publicanda in Summario) in occulto criminis im­ pedimento. neutro machinante, sive ut supra ad ineun­ dum. sive ad initum matrimonium convalidandum. iniuncta eleemosyna ut superius indicatum est « Indultum quoad beneficiorum convalidationes et quoad compositiones. - 1) Possit harum Litterarum Apostolicarum Exsecutor convalidationem concedere super titulo cuiuscumque ecclesiastici beneficii, si bona Me beneficiatus in illius possessionem immissus fuerit, excluso tamen casu quod collationis seu institutionis nuUitas ex simonia proveniat. 2) Possit idem Exsecutor perceptos bona fide fructus remittere, in praecedenti casu, iniuncto tamen aliquo congruo subsidio ad finem a Sancta Sede statutum adhibendo. 3) Possit etiam Ex­ secutor ad congruam compositionem admittere benefi­ cates omnes, qui ad restitutionem fructuum tenentur ob onissam Horarum canonicarum recitationem, vel ob ne­ glectum aliud beneficii offiezum. exclusa tamen Missa­ rum celebrandarum omissione. 4) Possit item Exsecutor admittere ad congruam compositionem omnes ob iniuste ablata. acquisita, quocumque modo retenta, quacumque causa, si tamen id in confidentiam Indulti factum non fterft, et si adhibita debita diligentia incertus sit do­ minus vel reperiri nequeat 5) In compositionis casu, b ut in paragraphes tertio et quarto, quae solvan/tur in fj.em a Sancta Sede adsignatum impendenda sunt Ubi atfem admodum grave sit aliquid solvere. Exsecutor plenam debiti remissionem facere possit Ceterum, quorj in casu, decimam quantitatis non bene acquisitae partem solvere sufficit. Ac si agatur de non notabili quantitate, quae nempe summam centum pesetarum non n. 855 excedat, compositio plenum suum sortitur effectum, ip­ so facto sumendi Bullas compositionis, quin opus sit ad quempiam recurrere ». Nota bene. Nihil determinatur quoad quantitatem solvendam ratione compositionis, para graphis 3) et 4) quia, cum in compositione respiciendum sit animarum bonum, et consequenter iudicium quantitatis solvendae a variis practicis circumstantiis pendeat, unde aliquando etiam, ut habetur paragraphe quinto totum sit simpli­ citer remittendum, praeter solutam pro Summario la­ xam, remittitur prudenti arbitrio, omnibus bene per­ pensis. determinatio quantitatis solvendae. Qua in re, ut patet cx dictis, scrupulose procedendum non est. et potius cum liberalilate quam cum rigore agendum est < Indultum quoad legem abstinentiae et ieiunii. - 1) Omnibus absolute quacumque die et refectione lacticinia, ova et pisces comedere licet. 2) Abstinentia a came et a iure camis servanda est tantum feriis sextis Qua­ dragesimae, Quattuor Temporum, nec non Iribus per­ vigiliis Pentecostes, Assumptionis B. Mariae Virginis in caelum. Nativitatis D. N. Icsu Christi. 3) Ieiunium ser­ vandum tantum erit feriis quarta et sexta, nec non sabbatis Quadragesimae, et tribus pervigiliis, praece­ denti paragraphe secundo notatis. Pervigilium Nativi­ tatis anticipatur ac remittitur ad sabbatum proxime praecedentium Quattuor Temporum. Condiciones circa usum praecedentis Indulti. Induito paragraphe primo ct secundo, integra manet lex ieiunii, seu unicae comestio­ nis per diem, pro illis qui ieiunare tenentur secundum paragraphum tertium. Eodem Induito non fruuntur, nisi illi tantum qui sumpserint praesens Summarium et In­ dulgentiarum ac divinorum officiorum Summaria ct sol­ verint taxatam eleemosynam, quae in beneficium Se­ minariorum et' alios pios fines a Sancta Sede adslgna- 20 tos applicanda est. Indultum hoc sumi potest Summano collectivo pro sc et tota familia extensive ad quoslibet familiares, hospites etiam ad brevissimum tempus et commensales. Summarium istud collectivum eosdem omnino effectus habet si a matre familias sumitur. Pauperes Summaria praedicta sumere non tenentur, nec ullam eleemosynam largiri, ut induito fruantur quoad legem abstinentiae et ieiunii. Tenentur vero si aliis In­ duitis frui velint. Omnino excluduntur ab Induito eodem, quoad abstinentiae legem. Regulares, qui, cx speciali voto, esuriales cibos toto anno servare tenentur. « Indultum de privatis oratoriis. - 1) Sacerdotibus conceditur facultas Missam celebrandi in quovis privato oratorio, canonice erecto atque adprobato ab eccle­ siastica auctoritate, ct quolibet die. excepto Maioris Hebdomadae ultimo triduo, quamvis aliae vel plures Missae ibidem ex Induito celebrari queant et sine praciudicio eiusdem IndultL 2) Laicis permittitur, dummodo Ordinarii locorum id necessarium vel vere utile cen­ seant. ut in quovis privato oratorio, ut supra. Missam in sua praesentia celebrandam curare possint per quem­ cumque rite probatum sacerdotem, eidemque sacratissi­ mo Sacrificio adsistendo praecepto sacrum audiendi sa­ tisfacere queant ». Nota bene. - Varia Indultorum, quae facta est. distin­ ctio est tantum ad varia Indulta proprio in loco ct ordinate exponenda. Exsecutor Litterarum Apostolica­ rum poterit ipse, prout melius iudicabit. inde varia extrahere et conficere Summana, plura vel pauciora pro suo prudenti arbitrio. Quapropter possunt omnia praecedentia Indulta simul colligi in Summario Cru­ ciatae, excepto Induito abstinentiae ct ieiunii. quod se­ parari ab aliis potest Illud substituendo Induito Quadragesimali quod hactenus publicatum est Quae cum ita sint volumus ct mandamus ut Archie­ piscopus Toletanus, utpote horum Indultorum Exsecutor eorundem Summaria typis edenda curet, eaque reliquis Ordinariis iuxta illorum postulationes distribuat Prop· terca, Apostolica item Nostra auctoritate, concedimur· ut idem Toletanus Archie/piscopus Exsecutor has Nostras n Litteras in vernaculam linguam convertere, dlasque ct quae in illis continentur, sive Summaria aut indultorum ac facultatum compendia in quibuslibet Hispanicae di­ tionis locis, viva voce, seu scriptis aut per type * im­ pressis exemplis publicare atque enunciate queat. Christifideles vero ex utroque sexu. in Hispaniarum Regno et in locis civili Ipsius regni gubernio subicctu degentes» ut privilegiis, favoribus et gratiis supra dictae Bullae Cruczatac participes fiant, enunezata Summaria accipere debebunt, ct pro vario ipsorum gradu ct con­ dicione taxatam eleemosynam persolvere. Tam Archie­ piscopus Exsecutor, in archidioeccsi Toletana, quam m respectiva sua dioecesi unusquisque Praesul pro huiusM2 PIUS XI - SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM η. 856-857 modi eleemosynis colligendis idoneos sibi adiutores nec non depositarios, ratiocinatores aliosque similes Officia­ les deputare, et cum opportunis facultatibus constituere poterunt; Archiepiscopo autem Exsecutori fas sit ea omnia peragere, quae ipsi pro faciliore praesentium Litterarum Apostolicarum exsecutione magis apta vi­ deantur. Haec omnia et singula concedimus atque indulgemus decernimus ac mandamus, non obstantibus Sanctae huius Sedis et Conciliorum quoque generalium consti­ tutionibus et ordinationibus, ceterisque decretis quali­ bet forma editis, aliisque contrariis quibuslibet Prae­ sentium vero Litterarum Apostolicarum ad effectum quoad Indulgentias, praescriptionibus expresse deroga­ mus quae in Motu proprio a rec. mem. Pio Papa X die vn m. Aprilis anno MDCCCCX (AAS 2 «1910) 225 - 226), edito continentur. Volumus tandem ut harum Littera­ rum exemplis, sive transumptis, etiam per typos editis, manu alicuius notarii publici subscriptis, et sigillo per­ sonae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae voluntati Nostrae his ostensis Litteris haberetur. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xv m. Augusti, an. mdccccxxvht, Pontifi­ catus Nostri septimo.—P. Card. Gasparri. α Secretis Status. Adn. Μ. MO5TAZA ia PrM 19 (1929) 252. (1930) 96M10·; NrT 55 856 1928 AUG 15.-PIUS XI, EPIST. AAS 20 (1928) 295-296 AD EMUM P. D. IOSEPHUM ER NESTUM ΤΓΓ. S. AL IN ARACAELI S. R. PRESS. CARD. VAN ROEY, ARCHTEPISCOPl’M MECHLINTENSrUM, DE CONVENTU CONSOCIATIONIS JUVENILIS PRO ACTIONE CATHOLICA. ANTUERPIAE HABENDO PIUS PP. XI Dilecte fili Noster, salutem et apostolicam benedictio­ nem. — Cum ex epistula a Nobis data ad Praesidem conventus, quem catholica Belgicae inventus superiore anno Lcodii habuit», iuvenes Belgae linguae flandrensis comperisscnt probeque intellexissent quid Nos de conjunctione animorum instauranda in rei catholicae in­ crementum optaremus, magna equidem cum iucunditate vidimus, perlibentes eos frequentissimosque in Conso­ ciationem ingredi properasse a te, dilecte fili Noster, haud ita pridem optimo consilio conditam, in qua sibi liceret, sepositis causis animum avocantibus ac discidia foventibus. Actioni catholicae dedere se totos. At multo hodie magis idcirco delectamur, quia. quae, brevi hoc tempons intervallo, ieclsti semina, ea in iuvenes tam bene dispositos animatosque cecidere, ut uberes sane fructus, exspectatione citius, ediderint Consociatio enim ista. Jongeerband voor Katholieke Acktie vulgo nuncu­ pata. cuius propria ex Lege perspecta illa tua. dilecte fili Noster, sapientia ac pastoralis sollicitudo alte emi­ net, paucis tantummodo ab ortu suo mensibus elapsis, in eo est ut Antuerpiam - in urbem vetustate, portus pulchritudine et mercaturae copia mirabilem - conve­ niat. cam que de se spem commovet, fore ut primo isti conventui, ob frequentiam studiosamque coeuntium iuvenum voluntatem, laetissimus exitus arrideat. Qui quidem carissimorum Nobis iuvenum conventus, quam frugifer futurus sit ita animo prospicimus, ut. in tantis quibus angimur aerumnis, quod tale Nobis solacium comparare velit. Deo benignissimo grati admodum si­ mus: ex Nostro autem gaudio quae quantaque vos omnes Belgarum Episcopos iam nunc delectatio afficiat, sitque deinceps cumulatura, facile conlicimus. Carissi­ morum Nobis iuvenum, inquimus: quibus summopere gratulamur, quod In Pastoribus suis ipsos ad sancta causae catholicae certamina appellantibus lesu Christi Vicarium divinumque Ecclesiae Conditorem appellan­ tem sic agnovere, ut generositate parère nobilissima properarint Quamquam nihil profecto erat, quod No­ bis polliceri non possemus ab dilectis Flandriae catho­ licae filiis, qui quam acriter fidem avitamque religio­ nem retineant, quam reverenti Nos et Apostolicam Se­ dem studio prosequantur, quam arcto constanterque cum Praesulibus suis cohaereant, habemus exploratissi­ mum. Est igitur, quare multiplices maxlmaeque obve­ niant Ecclesiis vestris utilitates ex animosa ista iuve­ 1928 AUG 15-3 num/ cohorte, qui veteranis Actionis Catholicae mil:· 2M tibus veluti succrescunt in praesens atque adiiciuntur: Actionis scilicet illius quam inde ab inito Pontificatu, ut continenter in oculis tulimus, sic numquam com­ mendare desivimus. Quo in genere utinam iuvenes A> tuerpiam coituri habeant sibi persuasum, singulari prorsus Dei gratia se ad elusmodi munus vocari u deligi, quod a sacerdotali munere haud longius abest, cum Actio Catholica nihil demum sit aliud, nisi chnsufidelium apostolatus. qui. ducibus Episcopis, adlutncem Ecclesiae operam praestat et pastorale eius ministe­ rium quodammodo complet. Quoniam vero, quotquot Actionem Catholicam participant ac provehunt, hoc. nisi orando, laborando, se ipsos devovendo, non faciunt, liquido patet, eos uno illo dumtaxat studio duci se ferri - quo quidem studio nullum nobilius repertas · parandi Domino aditus in hominum animos et dominici regni cotidie latius proferendi, scilicet, ut uno verbo dicamus, instaurandi omnia in Christo. Verumtamcn ii ipsi meminerint oportet, actionem suam non tam man­ cam ac debilem quam omnino sterilem fore, nisi, quem­ admodum decet apostolicos viros, caritate in fratres ac proximos, nullo discrimine, inflammentur atque ar· deant. Quae quidem caritatis flamma - cum eas, quae aliis cum aliis ex ingenii, officiorum, stirpis morumqoe varietate intercedant, asperitates mulcerc ac temperare, difficultates auferre una possit - nonne item poler.1 sternere sensim ac gradatim viam quaestionibus vel gravissimis, ad aequitatis iustitiaeque leges, ad catho­ lica principia, dirimendis, quae ad Civitatis societatisve humanae bonum pertineant? Interea non dubitamus, quin iuvenes Flandrenses. Consociationis, quam memo­ ravimus, sodales, communem Nostram ac vestram, adeoque Ecclesiae Dei. spem exspectationemque expleant omnem; ac non explere non possunt, si. liberis vacuisque ab omni alia sollicitudine animis, apostofatum suscipiant ad quem a Domino vocantur, et nullo non tempore Apostolicae Sedi. Episcopis suis eorumve de­ legatis obedientiam pietatemque, filiis studiosissimi! dignam, exhibeant. Bene igitur veniat prima ista iuvectutis e Flandria congressio, quam cupimus optamusque ut satis multae - alia ex alia fructuosior - sequantur, quibus ipsemet. dilecte fili Noster, quam diutissime sospes, praesideas. Atque ut inceptum recte utibterque procedat, adiuvet apostolica benedictio, quam, caelestium munerum auspicem paternaeque benevolentiae Nostrae testem, tibi, dilecte fili Noster, venerabilibus fratribus Belgarum Episcopis et iis universis, qui Antuerpiam ad coetus celebrandos convenient, peramanter impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xv mensu Augusti, in festo Assumptionis B. Mariae Virginis, anno Anxxccxxvrn, Pontificatus Nostri septimo.—Pros Pp. xl 857 1928 AUG 23.-SC RELIGIOSORUM, CIRC. PART.· Regulae servandae pro tutanda modestia Christiana b VESTIBUS PUELLARUM QUAE APUD RELIGIOSAS INSTITUUNTUR Roma, 23 azmto 10 Ulmo e Revmo Signore. - E’ ben noto alia S. V. Illma e Revma con quali alte parole di condanna 11 S. Padre abbia più volte, anche in solenni occasioni, levata 1’apo· stolica voce contro Timmodesta foggia dei vestire deQe donne, che preva le con tanto danno del buon costume. Basti ricordare le gravissime parole, plene di com­ planto e di ammonimento. con cul nel dlscorso tenuto il 15 corrente agosto nell’aula Concistoriale. promul­ gando il Decreto sulle virtù eroiche della Ven. Paob Frassinetti, Sua Santitâ denunziava ancora una volta il pericolo che pel fascino seduttore della vanità πύηκcia tante anime incaute, che pur professano di apparienere al gregge di Gesù Cristo e alla Santa Sua Chie.a A tal proposito è doloroso rilevare che il deplorato malvezzo tenda ad insinuarsi anche ira le giovanette che frequentano come alunne esterne alcune scuole dirette da Suore e alcune Congregazioni festive che fanno capo ad Istituti religiosi femminili. A fronteggiare un pericolo che con l’allargirsi diventa sempre più grave, questa Sacra Congregazione, per mandato del S. Padre, si rivolge agli Ordinarii d'Italia acciô alie Superiore delle case femminili esistentl nelle rispettive loro diocesi comunichino le se- 15*28 SEP 30 PIUS XI, MOTI' PK. DE PONT. INSTITUTIS BIBLICO ET ORIENTALI guenti ingiunzioni di questa Sacra Congregazione, con­ formate da S. S. ncll’udienza di questo giorno: a) In tutte le scuole. Collegi, ricreatori, Congrega­ zioni festive, laboratori, diretti da Religiose non si ammeltano più d’ora innanzi quelle giovanette che non osservino nel vestire le regole della modestia e della deccnza cristiana. b) Lc medesime Superiore dovranno su cià esercitare una rigida sorvcglianza cd escludere senz’altro dalle scuole e dalle opere dei loro Istituti quelle alunnc che non ottemperassero a tali prescrizioni. c) Non si lasderanno vincere in ciô da alcun riguardo umano sia d’intercssi materiali, sia di distinzione di grado sociale delle famiglie a cui le alunne appartenessero, sopportando anche che le alunne diminuiscano eventualmcnte di numero. cD Inoltre le Suore nelTadempimento della loro ope­ ra educative si adoprcranno ad inculcare soavementc e fortemente aile loro allieve l’amorc e il gusto della santa modestia, indice e custode della purezza, e gentile ornamento della donna. La S. V. Revma invigilerà che tali ingiunzioni siano esattamente osservate e che vi sia in ciô perfetta uniformitâ di condotta fra tutti gl’Istituti religiosi femminili della sua diocesi. Ella poi richiamerà severamente al dovere chi vi mancasse; e qualora 1’abuso perseverasse ne farà in­ formata questa Sacra Congregazione. Con sensi di ben distinta stima mi professo della S. V. Revina devmo C. Card. Laurenti, Prefetto. Vin­ cenzo La Puma, Segretario. • Prot. N. 5547/28: c foliis ipsius SC Religiosorum. 858 1528 SEP 30.-PIUS XI, MP. AAS 20 (1928) 309-315 De pontificiis INSTITUTIS BIBLICO et orientali cum ATHENAEO GREGORIANO CONSOCIANDIS PIUS PP. XI Quod maxime erat in votis, quodque paterno memorique studio persequi non destitimus, id laeto ani­ mo fere perfectum iam conspicimus: novas dicimus aedes quas in usum Universitatis Nostrae Gregorianae Litteris « Ea inter », die v mensis Maii anno mcmxxiv (LE 585] datis, excitari iussimus, earumque exaedifi­ cationem tanti momenti esse duximus, ut primum lapi­ dem illo ipso anno iactum annuo nomismate aureo commemoraverimus. Aequum enim erat, ut iisdem Litteris significavimus, hoc almae Urbis Athenaeum - quo, iam a quattuor fere saeculis, iuniores clerici ex omnibus paene orbis terra­ rum partibus1 cotidie frequentiores confluunt - sedem habere rei munerisque dignitati, discipulorum numero, auctis magisteriis omnino congruentem atque commo­ dioribus doctrinae et studiorum subsidiis rite instruc­ tam. lamvero. ad fovenda huius Nostrae Academiae incre­ menta, non modo aptum eius domicilium exstruendum curavimus, verum/ etiam, non aliter ac decessores No­ stri, ita eam omni ex parte complere cupimus, ut vera, perfecta pleneque ad temporum necessitates accommo­ data studiorum omnium ecclesiasticorum Universitas evadat Quamobrem. postquam diu multumque rem conside­ ravimus. consentaneum Nobis visum est ut duo Instituta Biblicum et Orientale cum Universitate Gregoriana. arctiore quodam vinculo, connectendo copularemus: in quo ipse rerum cursus, ductu quidem decessorum Nostrorum, ad felicem optati Nostri exitum viam quasi muniisse videtur, quandoquidem non sine Dei consilio almae huic Urbi obtigit ut Pontificia studiorum Univerfitate nobilitaretur quae Apostolicae Sedis et patrocinio digna esset et exspectationi omnino responderet Et sane ipsi Athenaei Gregoriani moderatores, cum itudiorum tam biblicorum quam orientalium nostris praesertim temporibus ct momenta et pericula probe perspicerent, facere non potuerunt quin intelligerent 1 Dît. Ap. « Quem ln almam >. 18 dee. 1923. 565 η. 80S novis necessitatibus per ordinarias exegesis, introduc­ tionis. linguarum orientalium scholas satis consultum non esse. Quare iam inde ab anno mdccccvtii, auspice quidem L r. decessore Nostro Pio X, altiorem Sacrae Scripturae tradendae scholam instituerunt quae ad novam condendam Facultatem viam quodammodo pa­ raret Verum res tantae erat amplitudinis, tot magisterii et studiorum subsidia postulabat ad disciplinas huius­ modi provehendas simulque praecavenda pericula, quae Fidei ex scholis rationalismo imbutis infectisve immine­ bant. ut decessores Nostri Institutum aliquod peculiare, quod in sua proxime tutela custodiaque esset conden­ dum consuerint, ita ut « in Urbe Roma altiorum stu­ diorum ad Libros sacros pertinentium haberetur cen­ trum »2ubi iuvenes ex aliis Seminariis Urbis et orbis delecti excolerentur qui deinde, < gravitate et sinceri­ tate doctrinae commendati »,1 divinos Libros sine offen­ sione interpretarentur./ 311 Itaque s. m. Pius X, quod iam pridem Leo XIII ani­ mo cogitarat sed perficere non potuerat. Litteris Apostolicis « Vinea electa » die vn mensis Maii anno MDCcccix datis. Pontificium Institutum Biblicum in Urbe aperuit aptissimoque domicilio donavit, iis legibus sapienter fllud temperans, quae deinde « quemadmo­ dum vel condicio temporum vel Ipse rerum usus et experientia postulasset, ita corrigerentur, perficeren­ tur ».4 Haud dissimili ratione, proximus decessor Noster Benedictus XV. cum praesentes Ecclesiae omniumque populorum necessitates perpendisset cuperetque illud maturare ut fieret < unum ovile et unus pastor », eo quidem proposito ut gentes praesertim Orientales ad unitatem Ecclesiae reduceret, Litteris < Orientis ca­ tholici » die xv mensis Octobris anno mdccccxvii Motu Proprio (LE 54] datis. Pontificium Orientale Institu­ tum in Urbe condere statuit, quod Nos Litteris Apostolicis « Decessor Noster », die xiv mensis Octobris anno mdccccxxii [LE 449 = Septembris! editis. Socie­ tati lesu commissum voluimus quemadmodum Pius X Institutum Biblicum eidem Societati commiserat. In huiusmodi autem studiis cum biblicis tum orien­ talibus impensius curandis Universitas Gregoriana tra­ dita sibi ab antecessoribus suis navitatis exempla per­ sequitur; novas enim pro temporum ratione Ecclesiae­ que necessitatibus scholas evexit, ut satis luculenter comprobat celeberrima illa Controversiarum cathedra, quam B. Robertus Bellarmino diu obtinuit atque illu­ stravit: quem quidem Universitatis Gregorianae doctorem in comperto est non solum in novatoribus sed etiam in Orientalibus ad Ecclesiae unitatem reducendis plurimum elaborasse. Cum igitur duo illa Instituta iam fructuum ubertate vigeant ac floreant, atque praeterea Hierosolymitana domus ad Institutum Biblicum omnino complendum nu­ per accesserit, ut propositum Nostrum exsequamur. Motu Proprio, de certa scientia ac matura deliberatione Nostra, statuimus atque decernimus Institutum Bibli­ cum et Institutum Orientale cum Nostra Universitate Grego/riana consociari, et reapse consoc;amus, ita ut 312 duae illae Facultates cum Facultatibus Gregorianis unam efficiant Pontificiam studiorum ecclesiasticorum Universitatem, ea tamen lege ut utrumque Institutum. Biblicum et Orientale, sui iuris esse pergat ac Nobis dumtaxat Nostrisque successoribus proxime sublidatur et pareat. Quanti autem momenti sit huiusmodi consociatio, quamque multas ex ca sperare liceat utilitates, nemo profecto est qui non inteUigat; siquidem in hominibus sacri ordinis tam magna requiritur, pro condicione temporum, doctrina atque eruditio, ut singula illa In­ stituta vel quibusvis adiumentis instructa, nullâ tamen aliorum conspiratione atque ope. id quo Ecclesia spec­ tat, sacrarum scilicet disciplinarum progressionem aetemamque hominum salutem, assequi aut vix aut nullo pacto queant. Et quidem ex ca. quam diximus, coniunctione illud imprimis commodum habebitur, quod doctorum variis disciplinis tradendis facilior crcbriorque erit inter se consuetudo communisque labor: fa­ cilius quoque iidem, collatis consiliis atque opera, com­ mentaria. ephemerides et libros conscribere atque edere 2 Pius X Utt. Ap. t Vinea riecta ». 7 null 1909. (AAS 1 (1909) 447-451). ’ Pius X. Utt Ap ■ Scripturae Sanrtae ». 23 frbr. [ASS 38 (1903 *04) 533-M2]. 4 Bcncd. XV, Utt. Ap. < Cum Biblji Sacra », 13 auf 19 6. ** [AAS 8 (1915) 305 308]. n. 359 SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM poterunt. Ncc minus discipulis, qui unam ex his scholis celebrant, haec consociatio proderit; qui enim in pe­ culiaria quaedam incumbunt studia, iis audire praeterea doctores, qui fundamentales ac generales, quas vocant, disciplinas docent eorumque consiliis iuvari; qui vero in has ipsas incumbunt, easque suo tempore docere parant, s: quibus sludere se peculiaribus quaestionibus oporteat, iis peritissimum quemque earum rerum doctorem adire licebit Immo ipsa quoque domus Hieroso­ lymitana omnibus pariter alumnis haud frustra patebit. Quoniam autem studiorum subsidium maximum plane­ que necessarium est ampla apteque instructa bibliothe­ ca, haud sane mediocre nova consociatio hac quoque de causa afferet emolumentum, quod 1res bibliothecae, quamquam loco disiunctae, ita tamen, ad usum quod pertinet, consociari inter se poterunt, ut totius doctri­ nae ecclesiasticae et disciplinarum affinium quasi unus ct completus thesaurus fere evadant. Quos omnes ad 313 libros cum doctoribus tum alumnis, qui ad magisteria/ » praeparant, tanto facilior erit aditus si trium biblio­ thecarum in singulis Institutis terni indices praesto sint: ac sperare licet fore ut tria Instituta, maiore, quam antehac, libera litate atque sollicitudine operam dare queant bibliothecis singulis, pro sua cuiusque par­ te. amplificandis. Quae quidem de ratione, qua tria totius Universi­ tatis quasi membra, ad communem finem conspirare debent, breviter adhuc exposuimus, ea. prout res po­ stulabit. peculiaribus statutis accuratius declarabuntur ; at vero placet iam nunc singulorum iura et privilegia confirmare et, quatenus opus sit. complere. Atque primum, quae Universitati Gregorianae iura ac privilegia lulius HI. Pius IV. Gregorius XIII largiti sunt, Leo XII. post restitutum Societati lesu Collegium Romanum, confirmavit. Pius IX auxit. Leo XIII ampli­ ficavit et confirmavit quaeque Nosmet ab initio Nostri Pontificatus concessimus, ea omnia eidem Universitati Gregorianae. cum duobus Institutis coniunctae. per has Litrras Motu Proprio datas confirmamus ac rata ha­ bemus» Nominatim autem, ut liquido pateat nihil Nobis an­ tiquius esse quam ut dilectae iuventuti incitamenta stimulosque ad studia alacrius prosequenda adiiciamus. Athenaeo Gregoriano iterum et expresse potestatem fa­ cimus conferendi omnes academicos gradus in philoso­ phia. theologia ct iure canonico - quemadmodum de­ cessorum Nostrorum Nostrisque litteris et decretis sta­ tuitur - iis qui sub ductu ct obedientia ipsius Athenaei doctorum earum disciplinarum studio vacaverint et. facto periculo, idonei habiti sint Quoniam vero iis, qui aut in eadem Universitate Gregoriana aut in aliis urbanis exterisve Athenaeis in­ tegrum philosophiae et theologiae curriculum feliciter emensi fuerint, etsi satis ampla harum disciplinarum scientia non deest. desunt tamen, ut eximii evadant magistri vel scriptores, amplior fontium cognitio, inve­ stigationis usus frequentior. laboris proprii maior con­ suetudo. ultio ra studia — quae t magisterii cursus » appellantur — idcirco cupimus optamusque. ut ad Athe314 natum Gregorianum et conluncta/ cum eo Instituta ii mittantur lecti iuvenes oui in Seminariis, praesertim ubi gradus academic! conferuntur, doctoris munere fun­ cturi praevideantur. Quare Universitati Gregorianae iterum potestatem facimus conferendi titulum Magistri aggregat» facultatibus philosophiae vel theologiae iis omnibus qui hos cursus frequentaverint, integris con­ dicionibus quae decreto a Sacra Congregatione de Se­ minariis ct Studiorum Universitatibus lato die xxin mensis Iunii anno mdccccxxii ILE 4331 Nostri Pontifi­ catus primo, praescriptae sunt Institutum denique t Culturae superioris religiosae o pro laicls viris in Universitate Gregoriana iam inde ab anno mdccccxix feliciter Inchoatum et anno MDccccxxvn Ha amplificatum ut « Actioni Catholicae » efficacius adetset. rursus paterno studio laudamus et approba­ mus: ct sinceros Matris Ecclesiae filios, qui in laicall quoque statu Christianum apostolatum exercere cupiunt, hortamur ut scholas, nostris temporibus tam opportu­ nas. quam frequentissimi adeant et doctrina catholica penitus imbui studeant. Quibus quidem iuribus ac privilegiis usa eamque ra­ tionem studiorum secuta quae sacculorum experientia comprobata est. Universitas Gregoriana suum rite pe­ rrectura rst munus efficiendi ut laid ct praesertim iuniore· clerici ac «acerdotes cum germanam ad mentwn Aquinatis doctrinam tum romanos spiritus im­ bibant 987 192« OCT U Ad Institutum deinde Biblicum quod attinet, ora perfecta illa nunc demum ordinatione temperetur quse Apostolicae Sedi in optatis erat, iura omnia ac privi­ legia quae a decessoribus Nostris et a Nobismet ipjj tributa eidem sunt, ea quidem novare atque adeo com­ plere statuimus. Pontificium igitur Institutum Bibbcum. quemadmodum in ipsis Litteris Apostolicis < Vieta electa » quibus condebatur cautum erat, < ab Apostoiica Sede immediate dependeat * idemque a Ponlifica Commissione Biblica in posterum omnino ne pendeal Quae vero Litteris Apostolicis < Biblia Sacra > âe xv mensis Augusti anno mdccccxvi (AAS 8 (1916) 305308] huic Instituto concessa sunt, cum, pro praesenti eius conditione, complere cupiamus, quo libentius di­ scipuli ad gradus academicos in ipso Instituto per ordi­ narios cursus/ se praeparent, eidem Pontificio Instituto Biblico damus ut iis, qui ibidem studiorum curriculum “ rite peregerint ct. facto scientiae periculo, digni atque idonei iudicati fuerint, usitatos honoris et digmtetû gradus, doctoratum quoque, in scientia biblica conferre possit. Nec tamen per hanc concessionem Nostram ius et facultas Pontificiae Commissioni Biblicae adimitur conferendi, secundum suas ipsius leges, academicos eiusmodi gradus iis omnibus qui coram ea periculum de re biblica facere voluerint. Iterare autem hoc loco placet cohortationem illa~ quam, per Litteras « Bibliorum scientiam > Motu Pro­ prio datas die xxvn mensis Aprilis anno smcccccrn [LE 582] dc frequentando a suis Instituto Biblico ad Ordinarios locorum Moderatoresque Ordinum et Con­ gregationum religiosarum habuimus. Praeterea privilegia et iura confirmamus Instituto Nostro Orientali, praesertim gradus academicos m orientalibus studiis conferendi, a decessore Nostro Be­ nedicto XV. Litteris Apostolicis « Quod Nobis > die xxv mensis Septembris anno mdccccxx [LE 293] datis, itemque a Nobismet ipsis tributa; nominatim autem quae proxime superioribus Encyclicis « Rerum Orien­ talium » [diei 8 septembres 1928: AAS 20 (1923) 277 288] commendavimus ac statuimus, ea denuo hortamur ac rata habemus, plane confisi Institutum hoc valde profuturum esse ut Orientales ad unitatis centrum quam primum revocentur. Quod est reliquum, dilectis­ simos eos filios grato prosequimur animo qui Nobis ad consilia haec Nostra exsequenda opportunam opem tu­ lerunt; nec dubitamus quin vel in posterum boni om­ nes Nos smt adiuturi, ut coepta haec Nostra ad felicem exitum perducantur. Quaecumque vero hisce Litteris. Motu Proprio datis, statuta a Nobis sunt, ea omnia firma et rata esse hibe­ rnus. contrariis quibuslibet non obstantibus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxx men­ sis Septembris, in festo Sancti Hieronymi Doctoris Ma­ ximi. anno mdccccxxvih, Pontificatus Nostri septimo.Pius Pp. xi. Adn. Μ. ΜΟ5ΤΑΖΛ (1928) 770. in PrM 17 (1928 ) 225-232; NrT 55 859 1928 OCT 18.-SC RELIGIOSORUM, LNDVLT. PART.· Circa modum perficiendi electiones apud moniales ORDINIS CAR MELTTARUM Preces - Procurator Generalis Ordinis Carmelitarum Discalceatorum, ad pedes S. V. provolutus, ea quae se­ quuntur exponit: ln Constitutionibus Monialium praefati Ordinis. Apo­ stolica auctoritate confirmatis, statutum est, ut elec­ tiones per maioritatem suffragiorum fiant, ultimo autem scrutinio, si necesse sit. duae tantum tamquam eligh biles proponantur (vulgo « ballotaggio »), et ita elec­ tio concludatur (n. 8); pro reelectione vero Priorissae ad secundum triennium immediatum duae e tribus suf­ fragiorum partibus requirantur (n. 9). Insuper quan­ doque accidit, ut aliqua Soror, canonico impedimento detenta, ad munus aliquod a Capitulo Monasterii po­ stuletur iuxta Codicem I. C. Itaque, ad praecavendas difficultates facile exorituras. Orator postulat, ut etiam pro electionibus inter Moniales praefati Ordinis vim habeat quod in Const:· 968 1928 OCT 31 - NOV 13 S. POENITENTIARIA - SECR. STATUS - SC RELIG. - PIUS XI Ultionibus virorum eiusdem Ordinis (η. 374) ab Αροstolica Sede approbatum est. nempe: « Quoties ad aliquam reelectionem vel postulatio­ nem duae e tribus suffragiorum partibus requiruntur, si reelegendae vel postulandae requisita suffragia non habuerint in secundo scrutinio, eo ipso exclusae ma­ neant ab illo officio; et procedatur ad novum scruti­ nium pro electione eodem modo quo in praecedentibus; quod si tunc non fiat electio canonica, quarta vice con­ cludatur electio, ut n. 8 Constitutionum Monialium sta­ tutum est ». Et Deus. etc. Rescr. - Vigore facultatum a Ssfito Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum praeposita, attentis expositis. Revmo P. Praeposito Ge­ nerali benigne commisit ut. pro suo arbitrio et con­ scientia. petitam gratiam concedat, iuxta preces, serva­ tis ceteris de iure servandis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, die 18 Octobris 1928.—C. Card. Laurenti. Praej. Vine La Puma. Secr. • Prot. N. 4438.28: AOCD 3 (1928-29) 157. 860 1928 OCT 31.-SACRA POEN., INDULT. PART.· Facultas lucrandi in oratoriis internis o. f. m. INDULGENTIAS ECCLESIIS ORDINIS CONCESSAS Preces - Beatissime Pater. Procurator Generalis Or­ dinis Fratrum Minorum, ad Pedes Sanctitatis Vestrae provolutus. humiliter petit ut in conventibus, qui ec­ clesiam vel publicum oratorium non habent, regulares aliique quorum mentio fit in can. 514 par. i, Indulgen­ tias. quas Summi Pontifices ecclesiis Ordinis adnexerust. lucrari valeant, visitando oratorium praecipuum proprii conventus. Et Deus etc. Rescr. - Die 31 octobris 1928. Sacra Poenitentiaria Apostolica benigne annuit pro gratia iuxta preces ad septennium. Contrariis quibuscumque non obstanti­ bus—S. Luzio, S. P. Reg. P. Ravelli. S. P. Offic. • O F M.îAOFM 47 (1928) 338. Adn. AOFM 55 (1936) 95. STATUS, RESP. PART.· Ecclesiastici indigent licentia ordinariorum ad partem efformandam directionis libellorum periodicorum Monseigneur, J’ai bien reçu la lettre de Votre Gran­ deur du 21 octobre, dans laquelle Vous me demandez ii < les prêtres ont besoin de la permission de leur Ordinaire pour faire partie des comités de rédaction, des conseils de surveillance et autres conseils analo­ gues de journaux politiques ». La réponse est affirma­ tive-, car dans le can. 1386, $ 1. les mots c scribere » et « moderari » contiennent aussi évidemment la dé­ fense aux ecclésiastiques de faire partie du comité de rédaction et du conseil de surveillance des journaux en question. D’autre part. Votre Grandeur rappelle bien à pro­ pos la décision de la S. Cong. du Concile du 15 mars 1327 (LE 752], suivant laquelle l’Ordinaire a le droit d’interdire toute action politique aux ecclésiastiques qui ne sc conforment pas aux instructions du Saint-Siège ». -P. Card. Gasparri. • Ortfirtsrio Mtfmh Collationes Gsndavenses 15 (1928) Collatiooes G *nd»»»n»ei 15 (1928) 199. 199. 862 1928 NOV 8.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART.' Preces - Beatissime Pater. Procurator Generalis Or±ais Eremitarum S. Augustini, ad pedes Sanctitatis «9 Vestrae provolutus, humiliter exponit et petit prout sequitur: Sunt in dicto Ordine Provinciae quae extra terri­ torium in quo solent celebrari Capitula Provincialia, habent domus et circumscriptiones in quibus degunt Religiosi qui iure pollent suffragandi in Provinciali Capitulo. Iam vero in huius iuris exercitio non parva incom­ moda scatent tum ex parte Religiosorum qui a Domibus, Collegiis, Paroeciis et Missionibus per fere dimidiam anni partem abesse debent, tum cx parte rcspectivac Provinciae, quae graves expensas sustineat oportet Ad enunciata incommoda vitanda humilis exponens, de unanimi consensu Consilii Generalis eiusdem Ordi­ nis, a Sanctitate Vestra enixe rogat facultatem, qua Prior Generalis dicti Ordinis possit dispensare prae­ fatos Religiosos ab accessu personali ad Capitulum Pro­ vinciale; ita tamen ut iidem suffragium ferre valeant per secretas schedas, Praesidi Capituli Provincialis mit­ tendas et a Scrutatoribus, una cum aliis schedis in ipso actu Capituli aperiendas, pro omnibus electionibus in Capitulo Provinciali peragendis. Cum autem aliquando contingat ut in primo scru­ tinio non adsit canonica electio, hinc petitur etiam ut memorati Patres mittere queant modo supradicto, tot schedas quot esse poterunt scrutinia; indicando sche­ dam pro singulis scrutiniis adhibendam. Et Deus, etc. Rescr. - Vigore facultatum a Ssmo Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis, Reviho Priori Generali benigne commisit ut. pro suo arbitrio et con­ scientia, petitam gratiam concedat, iuxta preces, ad no­ vennium, proviso tamen ut qui ius suffragandi ner lit­ teras exercent, mittant quoque in separatis schedulis sigillo clausis, suum suffragium pro secundo et tertio scrutinio, ad normam Constitutionum, sl forte conti­ gerit talia adfutura scrutinia; servatis ceteris de iure servandis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae, die 8 Novembris 1928.—C. Card. Lau­ renti, Praef. Vine. La Puma. Secr. • Prot. N. 5961/28: Analrta Aufutllnlaoa 12 (1927-28) 421. 863 1928 NOV 13.-PIUS XI. EPIST. AAS 20 (1928) 384-387 861 1928 NOV 3.-SECR n. 860-863 Ad emum p. d. adolfum tit. s. agnetis extra moenia s. R- E. PRESB. CARD. BERTRAM, EPISCOPUM WRATISLA VIENS EM: DE COMMUNIBUS ACTIONIS CATHOLICAE PRINCIPIIS FT FUNDAMENTIS PIUS PP. XI Dilecte fili Noster, salutem et apostolicam benedic­ tionem. — Quae Nobis haud ita pridem nuntiasti, coe­ pisse ac fecisse te, ut Actionis Catholicae incrementa apud tuos proveheres, iis profecto non parum delectati sumus; qua quidem in re. tua quoque in Apostolicam Sedem observantia ex eo apparet, quod tibi in votis esse aperiebas, scilicet ut Nosmetipsi. dilectis e dioecesi tua filiis rescribendo, et significaremus quae in eius­ modi coeptis proficiendi melior ratio ac via esset. ct ad proficiendum animos adderemus. Causa quidem agi­ tur aetati ipsi apostolicae non ignota, quandoquidem Paulus in epistola ad Philippenses (c. IV. v. 3) « adlutores suos » commemorat, cupitquc a diuvari < illas, quae » secum ipso « laboraverunt in evangclio ». At nostris potissimum temporibus, cum fidei morumque integritas in discrimen cotidie periculosius vocatur, eamque dolemus sacer/’dotum penuriam, ut curandis 353 animarum necessitatibus omnino impares evasisse vi­ deantur. Actioni Catholicae plus confidendum, quae tantam cleri tenuitatem, datis multiplicatlsque c lalcorum ordine laborum sociis, adiuvet ac suppleat Quam quidem rei catholicae sospitandae rationem plane liquet decessores Nostros probasse atque adhibuisse, qui. quo asperiora Ecclesiae et consortioni hominum inciderunt tempora, eo impensius, veluti receptui canentes, fideles omnes hortati sunt. ut. Episcopis praeeuntibus, sancta certarent certamina aetemacque proximorum saluti pro viribus consulerent. Nec minus nos. iam inde ab inito pontificatu, de Actionis Catholicae incrementis solPciti fuimus, utpote qui. Litteris Encyclicis < Ubi arcano » [datis die 27 decembris 1922: AAS 14 <1922 » 673 - 700) 970 η. 864 SC CONCIUI. DIOECESIS N., DE HABITU CHORAU ipsam a pastorali ministerio et a vita Christiana minime disiungi publice edixerimus, declaratis deinceps eius natura et proposito, quae si recte perpendantur, apparet Actionem Catholicam alio non spectare, nisi ut laici apostolatum hierarchlcum quodammodo participent Neque enim Actio Catholica in eo tantum consistit, ut homines suae quisque Christianae perfectioni studeant, quod primarium est atque praecipuum, sed etiam in verissimo apostolatu catholicis cuiusvis ordinis commu­ ni. quorum sensus atque opera cum iis quibusdam quasi centris sanae doctrinae et multiplicis actuosique laboris, cohaereant, quibus rite legitimeque constitutis Episcoporum demum adest ac suffragatur auctoritas. Christifidelibus igitur, qui sic coiverint atque in unum coaluerint, ut ad nutum hierarchiae ecclesiasticae prae­ sto sint, sacra ipsa hierarchia quemadmodum mandatum impertit, sic incitamenta et stimulos adiicit lamvero, haud aliter ac mandatum Ecclesiae divinitus commis­ sum, ipslusque hierarchicus apostolatus, Actio eiusmodi non externa prorsus sed spiritualis, non terrena sed caelestis, non politica sed < religiosa » dicenda est Verumtamen eam ipsam iure meritoque « socialem > dixeris, cum id sibi propositum habeat ut Christi Do­ mini regnum proferat, quo quidem proferendo cum summum omnium bonum societati acquiritur, tum ce­ tera quaeruntur bona, quae ab illo proficiscuntur, ut sunt quae ad statum Civitatis pertinent et politica vo­ cantur, scilicet bona non privata ac singulorum propria, sed civibus omnibus communia: id autem omne Actio Catholica ita potest ac debet assequi, si. Dei Ecclesiae­ que legibus modeste parendo, a civilium studiis par­ tium sit prorsus aliena. Quo quidem spiritu si imbuti anlmatique sint catholici, qui apostolatus hierarchic! participes sint, facere non poterunt, quin promoveant, tamquam finem proximum, christifidelium ex omnibus nationibus conjunctionem in iis quae ad mores reli­ gionemque pertinent, itemque - quod praecipuum est valeant ad fidei doctrinaeque Christianae principia cum late disseminanda, tum valide tuenda, tum denique privatim publiceque promovenda. Itaque in Actione Catholica nostri universi omnes con/cordes erunt, nullo vel aetatis, vel sexus, vel ordinis, vel civilis cultus, nullo stirpium partiumque discrimine, modo tamen huiusmodi studia evangelicae doctrinae christianaeque legi ne repugnent, modo qui ea profitentur, hoc ipso eandem doctrinam ac legem ne abdicare videantur. Nam de Actione illa dicimus, quae totum hominem complectitur cuius rectam provehit religiosam civilemque Institutionem, id est solidam pietatem, uberem sanae doctrinae cognitionem et plenam morum integri­ tatem, quibus rebus qui careat, apostolatum hierarchl­ cum non is fructuose exercere poterit. Facile, ceteroqui, intellectu est Actionem Catholicam, quod ad usum spec­ tat, variam fore pro diversitate aetatis et sexus, pro va­ ria temporum locorumque condicione, ita tamen ut qui de juvenilibus coetibus sunt, ii ad futura rerum incepta se potissimum conforment ac comparent, fir­ matae vero aetatis hominibus latior pateat campus, utpote quorum sit si qua sibi liceat in societatem huma­ nam beneficia conferre, quae cum divino Ecclesiae mu­ nere aliquo pacto cohaereant, ab nullis eorum imper­ tiendis abstinere. Nec vero Actio Catholica quod habet sibi propositum, peculiari via ac ratione assequi con­ tendit ; quin imo opera et sodalicia cuiusvis generis, vel praecipue religiosa, ut quae iuventutis instituendae aut pietatis fovendae gratia instituta sunt, vel proprie ci­ vilia atque oeconomica, ad apostolatum socialem con­ vertit ac dirigit Atque Actio haec ob sapientem illam, quam habet, ex una concordique gubernatione sibi in­ sitam. virium officiorumque ordinationem, qua varia totius compagis suae reguntur elementa - quae sunt coetus hominum ac mulierum itemque iuvenum ex utroque sexu - cum fruatur ipsamet utilitatibus, quas sodalicia religiosa dumtaxat et oeconomica sibi pepererint, tum ea adiuvabit fovebitque id efficiendo, ut non modo consensio ac benevolentia sed etiam adiutricis operae praesidium utrimque intercedat, eo quidem cum Ecclesiae et humanae societatis emolumento, quod fa­ cile comicitur. Hoc autem in comparando bono, quod est maxime religionis et morum. Actio Catholica non rane intercipiet suis aditum ad rem publicam, qua late eius tractatio patet; immo eos ad publica munia reddet aptiores, quippe quos ad vitae sanctimoniam christianorumque officiorum observantiam severe conformaverit. Quid, quod ad pariendos societati optimos omnium ci­ ves. religiosissimos reipublicae scitissimosque omnium magistratus nata videtur? Quis igitur affirmaverit eam vera rei publicae commoda neglegere, quae demum îrtl IM NOV U commoda extra Christianae caritatis campum mlnhre vagantur, cum ad caritatem pertineat publicam oaae genus prosperitatem provehere? Eiusmodi quidem pnsperitatem in qua proximus finis continetur societati civilis, nonne Actio Catholica tum provehit, cum sa * iubet legitimam auctoritatem vereri legibusque obtem­ perare, ea/ servare ac tueri, quibus populorum satas r ac felicitas nititur: ut morum integritatem, ut cocvictus domestici incolumitatem, ut civilium ordima inter se concordiam et consensionem, id scilicet onuz quod ad societatem hominum tranquillandam tuendasque confert? Et sane id facilius assequitur, quia eus. ut diximus, partium studiis nequaquam implicetur, eta eaedem et catholicis constant - qui profecto de CŒtroversiis liberae disceptationi relictis dissentire aa prohibentur. - ultro consiliis praescriptisque obsequetur, quae sacrorum antistites daturi sunt, quamvis ea factionum disciplinae commodisque repugnent vel re­ pugnare videantur. - Ex iis, quae adhuc memoravfcm liquido patet, dilecte fili Noster, Actionem Cathotus iure meritoque habendam esse quandam veluti viam κ rationem qua ad beneficia omne genus nationibus im­ pertienda utitur Ecclesia: viam ac rationem, inquies quae videatur divino consilio ac beneficio inducta, c ad evangelicam doctrinam ac legem illos Ecclesia aliiciat ac trahat, qui, nullo cum sacerdotibus commereo usuque, facile in seditiosorum hominum fallacias pa­ vasque artes concederent. Haec sunt cuivis Actioni Ca­ tholicae communia principia ac fundamenta, quamquam ex una eademque causa, pro vario populorum ingerio variaque nationum condicione, varii gignuntur effecti». Manifesto ex his apparet eam patrocinio dignam eæ non modo Episcoporum et sacerdotum - qui probe no­ runt ipsam Nosmet in oculis Nostris ferre - sed etiaz gubernatorum ac magistratuum cuiuslibet Civitatis: quodsi communi eiusmodi patrocinio fulciatur, iam mi­ rificam fructuum ubertatem in gentes catholicas pro­ feret. et ubivis, religionem in animis excitando, ton parum ad civilem prosperitatem conducet. Quod ut auspicato eveniat vehementer cupimus. Interea, dilecte fili Noster, grati admodum tibi sumus quod, luculentus mentis Nostrae interpres. Actionem Catholicam in dioe­ cesi tua propagare contendis, neque minus quod Nobis opportunitatem dedisti eius ad commune bonum detw patefaciendae. Caelestium vero donorum auspicem paternaeque be­ nevolentiae testem, tibi, dilecte fili Noster, et clero po­ puloque tuo universo apostolicam benedictionem pera­ manter impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xm Novembris anno mdccccxxviii. Pontificatus Nostri sep­ timo.—Pius Pp. xi. Adn. A. VERMEER5CH in PrM 17 (1928) 236-240. 86-1 ira NOV 14.-SC CONCILII, RESP. PART.· DIOECESIS N. De habitu ch orali ad lucrandas distributionis Sacrae Concilii Congregationi sequentia dubia subiecta sunt pro oportuna definitione nimirum: « Iuxta statuta Capituli ecclesiae cathedralis, ebora­ tis habitus canonicorum est rochettum cum mozetu serica nigri coloris, intus rubro panno subsuta, eus fimbriis et globulis item rubris, et bireto laneo nigm cum fimbriis rubris ad ora. Ex induito Apostolico in­ super ad pectus gestant parvam crucem auratam oc­ tangulam. Quaeritur an quotidianas lucrentur distributiones si in horis canonicis absolvendis non utantur: 1° bireto, quia praesertim aestivo tempore incom­ modum est; 2° cruce pectorali, quia ex consuetudine non geritur nisi diebus festis et dominicis; ° mozetta. quae intus rubro panno subsuta sit, cc 3. fimbriis et globulis rubris, sed mozetta simpliciter ni­ gra. prout capellani gestant. In hoc enim tertio iam punctator Capituli alloues canonicum qui casu fortuito mozetta capellani indutus erat, ut absentem notavit et distributione quotidian privavit >. 971 1928 NOV 16 - DEC 19 SACRA POENITENTIARIA - SACRA CONOR. ORIENTALIS Porro Sacra eadem Congregatio perpensis omnibus, tn Congressu diei responderi mandavit. Ad. L Negative. Ad Π. Affirmative. Ad III. Negative et punctator utatur iure suo. Datum Romae ex Secretaria Sacrae Congregationis Concilii, die 14 novembris 1928.—D. Card. Sbarretti, Prae/. lulius, ep. tit. Larnpsacen, Secr. • ME 41 (1929) 162-163, 865 1928 NOV 16.-S. POEN., DECR. AAS 20 (1928) 398-399 De confessariis absolventibus adhaerentes FACTIONI « L’ACTION FRANÇAISE > Etsi serio dubitari nequeat, post iteratas Sacrae Poenitentiariae Apostolicae resolutiones et declaratio­ nes circa damnatam in Gallia factionem vulgo « L’Ac­ tion Française ». quin mortaliter peccent confessarii sacramentalem absolutionem impertientes huius factio­ nis sociis aut quomodocumque eidem actu adhaerenti­ bus, nisi antea eam ex animo penitus repudiaverint; non desunt tamen ibidem sacerdotes, qui, uti ex certis fontibus constat, propriae conscientiae fucum facientes, tam gravi facinore sese foedare non vereantur. Ad horuri. ne pereant, pervicaciam frangendam, cum hortamenta, monita, minae nihil profecerint. San­ cta Sedes, ecclesiasticae disciplinae custos et vindex, ad remedia graviora manus apponere, aegre quidem sed necessario, compellitur. Quare de expresso Ssmi Domini Nostri mandato Eoque adprobante et confirmante. Sacra Poenitentiaria statuit ac decernit peccatum confessariorum sacramentaliter absolventium quos quomodocumque noverint fac­ tioni < L’Action Française » actu adhaerentes quique ab ipsis, uti tenentur, moniti, ab ea se retrahere re­ nuant, Sanctae Apostolicae Sedi reservari. Huius reservationis ea vis est ut in illis quoque ca­ sibus, in quibus iuxta canonicas dispositiones quaevis reservatio cessat, onus adhuc remaneat praedictis sacer­ dotibus ad S. Poenitentiariam recurrendi, sub poena ex­ communicationis specialiter Sanctae Sedi reservatae, intra mensem a die obtentae sacramentalis absolutio­ nis, vel postquam convaluerint si aegroti, et standi eius mandatis. Ordinariorum erit Superiorumque familiarum reli­ giosarum, graviter onerata eorum conscientia, Decretum huiusmodi ad sacerdotum sibi subditorum certam, ne ignorantiam in excusationem allegare audeant, notitiam, quo opportuniore modo iudicaverint, quamprimum de­ ferre. Qui insimul sciant nihil per hoc praecedentibus 39 hac in re declarationibus ac praescrip/tionibus detrahi, praesertim de procedendo contra inobedientes ad cano­ nicas sanctiones. Datum Romae, cx Sacra Poenitentiaria Apostolica. die 16 Novembris 1928.—L. Card. Lauri, Poenitentiarius Maior. I. Teodori, S. P. Secr. Adn. A- VERMEERSCH in PrM 17 (1928) 247-248; ME 40 (1923) 363. 866 1928 DEC 6.-SC ORIENT. DECR. AAS 20 (1928) 416-417 De Decretis Sacrae Congregationis de Propaganda Fide pro negotiis rituum orientalium, statutum fuit, atque a Codice iuris canonici, can. 98, 5 3 confirmatum. Hanc porro facultatem veniae Apostolicae conce­ dendae ad transeundum de uno in alium ritum, haec Sacra Congregatio pro Ecclesia Orientali directe et immediate usque adhuc ipsa exercuit; ea enim, excep­ tis oratorum precibus seu petitionibus, usitato more audiebat interesse habentes, et Romani Pontificis Le­ gatos utrum preces privatorum veritate niterentur, nec ne; ac, re diligenter cognita, causas allatas, utrum ca­ nonicae et sufficientes essent, ad trutinam revocabat, et demum ea decernebat quae ad bonum animarum magis profutura videbantur. Verum cum postremis hisce temporibus magis ma­ gisque in dies numerus augeatur latinorum catholico­ rum in partibus orientalium degentium, et catholico­ rum ritus orientalis extra patriarchalia territoria et orientalium partes commorantium, in latinis, isque dis­ sitis. regionibus; cumque partim pro rerum adiunctis et locorum distantia, persaepe sit res longi temporis ex­ quirere et hinc inde comparare notitias, seu percon­ tationes et informationes necessarias et opportunas cir­ ca oratorum preces; partim vero, ut nunc sunt mores, fere omnes festinare ambiant ac celeritati studeant, at­ que/ reapse morae huiusmodi non raro in detrimentum 417 animarum vertere possint; undique delatae sunt preces huic Sacrae Congregationi, ut facultas concedendi tran­ situm ad alium ritum delegaretur ac tribueretur Ro­ mani Pontificis Legatis, seu Nuntiis. Internuntiis ac De­ legatis Apostolicis loci, ubi oratores transitum postu­ lantes degunt; quippe quod Apostolici Legati ibidem commorantes, facilius et expeditius rem cognoscere et absolvere valent Proposita igitur quaestione in plenariis Comitiis diei 6 Novembris curr. anni, huius Sacrae Congregationis Emi Patres censuerunt valde expedire ad bonum ani­ marum ut Romani Pontificis Legatis facultas tribuatur concedendi veniam transitus ad alium ritum, uno ex­ cepto casu de Sacerdote ritus mutationem postulante; simulque statuerunt iisdem dare necessarias et oppor­ tunas instructiones circa causas canonicas iustas et sufficientes, earumque agnitionem, ut hac facultate utantur tantummodo in animarum bonum: hac enim ra­ tione, nihil de veteri disciplina immutando, facilior at­ que expeditior via sternitur ad consulendum, hac in re. fidelium saluti. Quam Emorum Patrum resolutionem Ssmus Domi­ nus Noster Pius Div. Prov. Pp. XI in audientia diei 10 eiusdem mensis Novembris, referente infrascripto Cardinali Secretario, approbare ac confirmare dignatus est, simul decernens ut res publici iuris fiat per huius Sacrae Congregationis decretum. Mandat idcirco haec Sacra Congregatio ut a dic prima proximi mensis Ianuarii a. 1929 preces ad im­ plorandum transitum ad alium ritum, per tramitem Ordinarii proprii, seu sub cuius iurisdictione sunt ora­ tores, mittantur ad Romani Pontificis Legatos, seu Nun­ tios, Internuntios, Delegatos Apostolicos. vel eorum qui pro tempore vices eorundem gerunt. Legati Apostolici autem singulis anni spatiis referant huic Sacrae Con­ gregationi de numero veniarum concessarum pro tran­ situ sive de ritu orientali in latinum, sive de ritu latino in orientalem. Quod si in loco seu regione Legatus Apostolicus non fuerit missus aut constitutus, aut agatur de Sacerdote, preces, ut antea, ad Sacram Congregationem pro Eccle­ sia Orientali mittendae erunt Datum Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orientali, die 6 Decembris 1928.—A. Card. Sincero, Secr. H. I. Cicognani, Adsessor. Adn. A. TER in Apoll. 2 (1929) 120-128; IP 9 (1929) 23. ME 41 (1929) 52-53; PrM 18 (1929) 110-111. VENTA APOSTOLICA TRANSITUS AD ALIUM RITUM A ROMANI PONTIFICIS LEGATIS CONCEDENDA Nemini licere sine venia Apostolicae Sedis ad alium ritum transire, aut. post legitimum transitum, ad priftinum reverti, plurimis Romanorum Pontificum consti­ tutionibus, praesertim Benedicti XIV, const Etsi pas­ toralis, 26 Maii 1742 [CICF n. 328]; const Praeclaris, 18 Mart 1746 [ib. n. 366]; ep. encycL Allatae sunt, 26 Iul 1755 (ib. n. 434]; Gregorii XVI. ep. encycl. Inter gravissimas, 3 Feb. 1832 [ib. n. 483]; Leonis XIII. litt ap. Orientalium dignitas. 30 Nov. 1894 [ib. n. 627]; Pii X const Tradita ab antiquis, 14 Sept 1912 (ib. n. 698], 973 n. 865-867 867 1928 DEC 19.-SC ORIENTALIS, RESP. PART.· Circa disciplinam servandam a maronitis tn s. F. A. 5- COMMORANTIBUS Dubia - 1. An Maronitae, habentes in Septentriona­ libus Statibus Foederatis Americae domicilium aut qua­ si domicilium teneantur legibus Codicis juris Canonici. 974 PIUS XI, CONST. AP., DE LITURGIA ET MUSICA SACRA n. 868 2. An duo Maronitae habentes in Septentrionalibus Statibus Foederatis Americac domicilium aut quasi domicilium, validum contrahere possint matrimonium, etiamsi ligati uno aliove cx impedimentis, abrogatis quidem a Codice iuris canonici, sed adhuc vigentibus et dirimentibus pro Maronitis. 3. An duo Maronitae, habentes in Septentrionalibus Statibus Foederatis Americae domicilium aut quasi do­ • I << 1 micilium. possint validum contrahere matrimonium ante aetatis annum decimum sextum pro sponso, et quartum decimum pro sponsa, quando constet malitiam supplere aetatem. 4. An Maronitae, habentes in Septentrionalibus Stati­ bus Foederatis Americae domicilium aut quasi domici­ lium, teneantur quoad jejunium et abstinentiam legibus Codicis juris canonici, et Decretis Ordinariorum loco­ rum. ad normam Can. 1244, par. 2. 5. An Maronitae, habentes in Septentrionalibus Sta­ tibus Foederatis Americae domicilium, aut quasi domi­ cilium, frui possint privilegio celebrandi tres Missas in die Commemorationis Omnium Fidelium Defunctorum. 6. An Petrus, Maronita, et Rosa, graeco-schismatica, habentes domicilium aut quasi domicilium in Dioe­ cesi Buffalensi, valide contrahant matrimonium assisten­ te et benedicente sacerdote schismatico orientali in praesencia duorum testium. 7. An Jacobus, Maronita, ct Helena, graeco-schismatica, habentes domicilium aut quasi domicilium in Dioe­ cesi Buffalensi, validum contrahant matrimonium co­ ram sacerdote (non parocho) graeco-catholico, in prae­ sentia duorum testium. Resp. Ad I nepatire, ad normam Can. 1 eiusdem Co­ dicis. salvis tamen peculiaribus Decretis Sanctae Se­ dis cos respicientibus et firmo disposito Litt A post. Orientalium dignitas [CICF n. 627] N. IX: c Quicumque orientalis, extra patriarchale territorium commorans, sub administratione sit cleri latini; ritui tamen suo permanebit adseriptus >. Ad II. negative. Ad ΙΠ. affirmative. Ad IV, provisum in responsione ad I. SSmus autem ad Maronitas omnesque Orientales domicilium aut quasi domicilium in America habentes extendere dignatus est Indultum, alias Ruthenis in Septentrionalibus Statibus Foederatis Americae et in regione Canadensi residenti­ bus concessum, legibus nempe locorum sese conforman­ di circa jejunium et abstinentiam. Ad V. nepatire, prout petitur, juxta resolutionem datam a S. C. de Propaganda Fide die 13 Martii 1916 (etiam sub die 22 Martii - AAS 8 (1916) 104 - 105]. Ad VI, affirmative. Ad VII, affirmative. Datum Romae, 19 Dec., 1928.—L. Card. Sincero, Segretario, A. G. Cicognani. Assesor. • OnflfUflfo S. F 384-385. America· Septemtricnalis: ER 80 (1929) 868 1928 DEC 20.-PIUS XI. CONST. AAS 21 (1929 ) 33-41 De uturgia deque cantu gregoriano et musica sacra PIUS EPISCOPUS. Servus Servorum Dei Ad perpetuam rei memoriam. - Divini cultus sancti­ tatem tuendi cum Ecclesia Conditore Christo munus acceperit, eiusdem est profecto, salva quidem Sacrificii et sacramentorum substantia, ea praecipere - caerimo­ nias nempe, ritus, formulas, preces, cantum - quibus ministerium illud augustum et publicum optime regatur, cuius peculiare nomen est Liturgia, quasi actio sacra praccellenter. Atque res utique sacra est Uturgia; per cam enim ad Deum evehimur ipsique coniungimur, fidem nostram testamur nosque gravissimo ei obliga­ mur officio ob accepta beneficia ct auxilia, quibus perpetuo indigemus. Hinc intima quaedam necessitudo inter dogma et Hturginm sacram, itemque inter cultum Christianum ct populi sanctificationem. Quapropter Caelestinus I fidei canonem expressum esse censebat in venerandis liturgiae formulis; ait enim: · legem cre­ 975 1928 DEC 2« dendi 1er statuat supplicandi. Cum enim sanctarum plebium praesules mandata sibimet legatione fungt·.. tur, apud divinam cle/mentiam humani generis agaxt $ causam, et tota secum Ecclesia congemiscente poifutot et precantur ». ’ Quae communes supplicationes primum opm D die 20 aprilis 1923 ILE 5071. benigne incutyf. ut Rnlus Diius N. N. Ordinarius 1 N. a subsignata iit ad integrum annum .. quo de iure exhibenda «t relato dioeccsana, uti possit facultatibus quae, a resptctivs SS. Congregationibus statutae, in hoc indice contmr·.· tur. Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Cossistorialis, die... I - Ex Suprema S. Congregatione S. Officii 1. Concedendi, non ultra triennium, licentiam le­ gendi ac retinendi, sub custodia tamen ne ad aliorum manus perveniant, libros prohibitos et ephemerides, ex­ ceptis operibus haeresim vel schisma ex professo pro­ pugnantibus, vel etiam ipsa religionis fundamenta ever· 1 Facultatibus, quae in hoc indice, suis locis. Episcopo *dloec sano prrzoncliter reservantur, ipse tantum uti poterit. S’” 1928 .. .. FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM, FORMULA I tere nitentibus nec non operibus de obscocnis ex professo tractantibus, singulis christifidelibus sibi sub­ ditis. nonnisi tamen cum delectu et iusta ac rationabili causa (cfr. can. 1402, § 2, Cod. I. C.), iis scilicet tantum, qui eorumdem librorum et ephemeridum lectione sive ad ea impugnanda sive ad proprium legitimum munus exercendum, vel i ustum studiorum curriculum peragen­ dum. vere indigeant. Adnotandum. - Recensita facultas Episcopis concedi· Iur per se ipsos personaliter exercenda, seu nemini de­ leganda; ct graviter onerata ipsorum conscientia super r«li omnium memoratarum conditionum concursu. II - Ex S. CONGREGATIONE CONCILII 1. Reducendi per quinquennium, ob diminutionem redituum, perpetua Missarum onera ad rationem elee­ mosynae in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit qui de iure teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosynae augmentum, et sub lege ut de Missarum ita reductarum satisfactione a singulis celebrantibus Curia dioccesana quovis anno legitime doceatur. 2. Transferendi per quinquennium intra fines dioe­ cesis onera Missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a fundatione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus cultus idcirco minuatur aut populi com­ moditati praeiudicium inferatur, exceptis tamen legatis quae in certis locis adimpleri facile possunt per eleemo­ synae augmentum, et cauto ut de translatarum Mis­ sarum satisfactione quovis anno Curia dioccesana a sin­ gulis celebrantibus legitime doceatur. 3. Transferendi per quinquennium exuberantia Mis­ sarum onera etiam extra dioecesim, cauto tamen ut quam maximus Missarum numerus intra fines dioecesis celebretur atque adamussim serventur praescripta Co­ dicis Iuris Canonici circa cautelas adhibendas in Missis committendis. 4. Absolvendi per se, vel per alios sacerdotes, a censuris et a poenis ecclesiasticis incursis eos, qui fun­ das olim ecclesiasticos et a pluribus annis Ecclesiae per eversivas leges civiles ablatos possident titulo haereditatis vel emptionis seu similis contractus, eosque ha­ biles reddendi ad eosdem fundos, quorum valor non excedat summam capitalem libellarum 30 millium, tam­ quam proprios habendos, de eisque tam inter vivos quam mortis causa libere disponendi, soluta tamen prius congrua summa favore piae causae, ad quam de iure pertinent, iuxta suetas normas investienda. Ill - Ex S. Congregatione Religiosorum 1. Dispensandi, ad petitionem Superiorum, super illegitimitate natalium ad ingrediendum in religionem, quatenus a constitutionibus Instituti requiratur, dum­ modo ne agatur de prole sacrilego commercio orta, et dispensandi ad munia maiora ne eligantur iuxta praeKriptum can. 504. 2. Permittendi celebrationem trium Missarum de ri­ tu m nocte Nativitatis D. N. I. C. in ecclesiis religioso­ rum non comprehensis in can. 821, § 3, cum facultate pro aditantibus ad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae ab uno eodemque sacerdote cele­ brentur. 3. Dispensandi super aetatis excessu pro admittendis ad habitum religiosum, quatenus a constitutionibus Instituti requiratur, praevio, in singulis casibus, con­ sensu Superiorissae Generalis vel Provincialis et rerpectivi Consilii, dummodo postulantes aetatem 40 an­ norum ne excesserint et polleant caeteris qualitatibus requisitis. 4. Dispensandi, etiam pro religiosis exemptis, super defectu aetatis canonicae ad S. Ordinem presbyteratus, scilicet: a) super eiusdem defectu usque ad duodecim men­ ses. dummodo ordinandi a suis Superioribus litteras dimissoriales acceperint et ceteras habeant qualitates a sacris canonibus requisitas ac praesertim curriculum theologicum expleverint ad normam canonis 976, § 2 CL C.; ' gg J ’ b) super eodem defectu etiam ultra duodecim men­ ses at non ultra sexdecim, dummodo alumni ne gau­ deant vel indigeant alia apostolica dispensatione, servatisque ceteris conditionibus, ut sub Iit a). 5. Dispensandi super dotis defectu cum monialibus et sororibus in loto vel in parte, dummodo status oeco­ nomicus Instituti detrimentum ne patiatur et postulanMI n. 872 tes talibus sint praeditae qualitatibus, ut eas magnae utilitati Instituto fore certa spes habeatur. 6. Confirmandi confessarium ad quartum triennium, dummodo maioris partis religiosarum, convocatis etiam iis, quae in aliis negotiis ius non habent ferendi suffra­ gium. consensus capitulariter ac per secreta suffragia praestandus prius accedat, proviso pro dissentientibus, si quae sint ac velint 7. Permittendi celebrationem Ss. Missae Sacrificii Feria V in Coena Domini, facta licentia personis habitualiter in communitate commorantibus sese reficien­ di S. Synaxi, etiam ad adimplendum praeceptum paschale. 8. Permittendi monialibus descensum in Ecclesiam, ut ipsae eam maiori sollertia mundare et decorare pos­ sint, exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non exceptis ipsis confessario et monasterio inservienti­ bus et extra claustra degentibus; portae illius clau­ dantur et claves Superiorissae tradantur, moniales vero semper binae sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet duplici clavi claudatur, quarum una a Superiorissa, altera a sanctimoniali ab Ordinario depu­ tanda custodiatur et non aperiatur nisi in casibus enunciatis et cum praescriptis cautelis. 9. Permittendi monialibus egressum e claustris ur­ gente casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non secumferat periculum mortis imminentis aut gra­ vissimi mali, per tempus stricte necessarium, prae­ scriptis debitis cautelis. IV - Ex S. Congregatione Rituum 1. Deputandi sacerdotes, si fieri potest, in aliqua ec­ clesiastica dignitate constitutos, ad altaria fixa et portatilia exsecrata consecranda, adhibita breviori formula B pro casibus can. 1200, § 2 Cod. I. C.; dum in casu can. 1200, § 1. iam indulta fuit per ipsum canonem fa­ cultas ct adhibenda est formula A. 2. Quando in Missa Hebdomadae Maioris dicitur Passio, pro sacerdotibus qui, praehabita facultate, bi­ nas Missas rite celebrant, legendi in una Missa tantum ex Passione postremam partem (Altera autem dic, etc.) praemissis: Munda cor meum, etc. — Sequentia sancti evangelii secundum (Matthaeum). 3. Benedicendi obiecta pietatis signo crucis, servatis ritibus ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visita­ tionis pastoralis, quando multi petunt et plura ac varia exhibent eiusmodi obiecta benedicenda, saepe etiam cum diversis formulis, hisce in casibus permittitur unica formula brevior, dum fit signum crucis super obiecta, nempe: « Benedicat haec omnia Deus. Pater et Filius et Spiritus Sanctus. Arnen ». 4. Celebrandi Missam de Requie lectam semel in Hebdomada ab Ordinario in proprio Oratorio; dummo­ do ne occurrat Festum ritus duplicis primae aut secun­ dae classis. Dominica aut Festum de praecepto etiam suppresso, necnon Octava privilegiata, Feria Quadrage­ simae. Quatuor Temporum. II Rogationum. Vigilia aut Feria in qua anticipanda vel primo reponenda est Missa Dominicae: servatis de celero Rubricis. V - Ex Sacra Poenitentiaria 1. Absolvendi quoscumque poenitentes (exceptis hae­ reticis haeresim inter fideles e proposito disseminanti­ bus) a quibusvis censuris et poenis ecclesiasticis ob haereses tam nemine audiente quam coram aliis externatas incursis, postquam tamen poenitens magistros ex professo haeretica lis doctrinae, si quos noverit, ac per­ sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac in re com­ plices habuerit, prout de iure, denunciaverit; ct quate­ nus ob iustas causas huiusmodi denunciatio ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo sera promis­ sione denunciationem ipsam peragendi cum primum et quo meliori modo fieri poterit, et postquam in singulis casibus haereses coram absolvente secreto abiuraverit. iniuncta pro modo excessuum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, ct obligatione se re­ tractandi apud personas coram quibus haereses mani­ festavit. atque illata scandala reparandi. 2. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui libros apostatarum, haereticorum aut schismatico­ rum. apostasiam, haeresim aut schisma propugnantes, allosve per Apostolicas Litteras nominatim prohibitos defenderint aut scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint; iniuncta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supradictos libros, quantum fieri n. S72 rj I g & Ο y·· FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM, FORMULA Π 1328.... poterit, ante absolutionem, destruendi vel Ordinario aut ritorii, ex speciali Sedis Apostohcae auctoritate ~··. concessa, uti valebit; eosque intra fines dioecesis teiconfessorio tradendi tum canonico poenitentiario necnon vicariis jorauù. 3. Absolvendi a censuris eos qui impediverint directe pro foro pariter conscientiae et in actu sacramniiiis vel indirecte exercitium iurisdictionis ecclesiasticae si­ confessionis dumtaxat, etiam habitualiter, si ipsi ve interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quam­ cuerit, aliis vero confessariis cum ad ipsum Orduamn libet laicalem potestatem. in casibus particularibus pocnitentium recursum hafa. L Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis rint, pro exposito casu impertiri poterit, nisi ob peculii· circa duellum statutis, in casibus dumtaxat ad forum res causas aliquibus confessariis specialiter deputwij externum non deductis; iniuncta gravi poenitentia sa­ per tempus, arbitrio suo statuendum, illas communicari lutari et aliis iniunctis, quae fuerint de iure injun­ iudicavcrit. genda. 2. Ordinarius facultatem praefatas Indulgntsu 5. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos concedendi nemini delegare potest, sed per se ipse qui nomen dederint sectae massonicae aliisque eiusdem tum exercere debet. generis associationibus, quae contra Ecclesiam vel legi­ timas civiles potestates machinantur; ita tamen ut a Normae de taxis. respective secta vel associatione omnino se separent 1. - Nulla taxa exquiratur pro licentia legendi ac *rt eamque abiurent; denuncient, iuxta can. 2336. j 2. per­ tinendi libros prohibitos. sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas eidem adserip2. - Pariter nulla exigatur taxa pro facultalibu S. tas noverit; libros, manuscripts ac signa eamdem re­ Poenitentiariae. quae omnino gratis sunt concedende/ spicientia. s’, qua retineant, in manus absolventis tradant, ad S. Officium quamprimum caute transmittenda aut 3. - Quod spectat ad compositionem seu solutior saltem, si lustae gravesque causae id postulent, destruen­ illius « congruae summae favore piae causae >. de da; iniuncta pro modo culparum gravi poenitentia qua sermo est in facultate *4 Sacrae Congregatura salutari cum frequentatione sacramentalis confessionis Concilii, quinae libellae pro centenis, nempe 5%, euuct obligatione illata scandala reparandi. dem summae ad S. Sedem transmittantur. 6. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos 4. - Taxa exquiri solita pro ceteris induitis - rigon qui clausuram regularium ulriusque sexus sine legitima facultatum quae in hoc indice recensentur - sint qxrlicentia ingressi fuerint; necnon qui eos introduxerint decim libellae. vel admiserint; dummodo tamen id factum non fuerit 5. - Pro casuum tamen diversitate, huiusmodi lasai ad finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu moderandae aut dispensandae erunt, ob paupertate non secuto, nec ad externum forum deductum; con­ oratorum, aliasre vustas causas, pro prudenti iudicio ac grua pro modo culpae poenitentia salutari iniuncta. conscientia Ordinarii. 7. Dispensandi ad petendum debitum conjugale cum 6. - Summa omnium taxarum et oblationum, qxi transgressore voti castitatis perfectae et perpetuae, pri­ Ordinarius reapse exegerit, in fine cuiuslibet anni cd vatim post completum XVIII aetatis annum emissi, qui S. Sedem, per tramitem S. Congregationis Consistoriale matrimonium cum dicto voto contraxerint, huiusmodi transmittatur, in foliis separatis adnotando partes, quse poenitentem monendo, ipsum ad idem votum servandum spectant ad singulas SS. Congregationes. teneri tam extra licitum matrimonii usum quam si 7. - Ipse Ordinarius pro quolibet induito laxam li­ coniugi supervixerit bellarum quinque adiicere poterit, sibique retinere ta * 8. Dispensandi super occulto criminis impedimento, sui vel dioecesis necessitatibus erogandam; salvo prae­ dummodo sit absque ulla machinatione, ct agatur de scripto N.r' 5. matrimonio iam contracto; monitis putatis coniugibus de necessaria consensus secreta renovatione, ac iniuncta FORMULA Π gravi et diuturna poenitentia salutari. Pro Ordinariis belgii. galliae. Hispaniae, lusitamai Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam in Reviho Ordinario... matrimoniis contrahendis, iniuncta gravi ct diuturna SSmus D. N. Pros PP. XI his Sacrae Congregations poenitentia salutari. Consistorialis litteris, iuxta Motu Proprio « Post da­ 9. Dispensandi ab irregularitate ex homicidio volun­ tam » diei 20 aprilis 1923, benigne indulget, ut Rer’.ts tario aut abortu, de qua in can. 985. 6 4. sed ad hoc Dominus N. N. Ordinarius ’ dioecesis iV. a subsigran dumtaxat ut poenitens ordines iam susceptos sine in­ die ad integrum annum .. quo de iure exhibenda es*· famiae vel scandali periculo exercere queat; iniuncto relatio dioecesana. uti possit facultatibus quae, g ft· eidem poenitenti onere intra mensem, saltem per episto­ spcctivis SS. Congregationibus statutae, in hoc indict lam, per alium vel per se. reticito nomine, docendo de continentur. omnibus casus circumstantiis, et praesertim quoties de­ Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis Con· lictum patraverit, ad S. P. recurrendi ct standi eius mandatis. sistorialis, die... 10. Concedendi suetis sub conditionibus: I - Ex Suprema S. Congregatione S. Omen A) Plenariam Indulgentiam, lucrandam a chrlsti1. Concedendi non ultra triennium, licentiam le­ fidelibus. qui gendi ac retinendi, sub custodia tamen ne ad alionrr. al Missae, in Pontificalibus ab Ordinario celebra­ manus perveniant, libros prohibitos et ephemerides, ex­ tae, die ab ipsomet Ordinario semel in anno in singulis ceptis operibus haeresim vel schisma ex professo pro­ dioecesis locis designanda, adstiterint; pugnantibus. vel etiam ipsa religionis fundamenta evertere nitentibus nec non operibus dc obscocnis ex b) ecclesiam vel publicum aut semipublicum ora­ professo tractantibus, singulis christifidelibus sibi sub­ torium. in actu quo ibi Ordinarius pastoralem Visita­ ditis. nonnisi tamen cum delectu et iusta ac rationabili tionem peregerit, devote visitaverint ; causa (cfr. can. 1402. § 2. Cod. I. C.l, iis scilicet tantum, c) tempore dioeccsanae Synodi, visitaverint eccle­ qui eorumdem librorum et ephemeridum lectione snx siam. in qua ipsa Synodus habetur; ad ea impugnanda sive ad proprium legitimum munia d) die generalis communionis, semel in anno, ln exercendum vel Justum studiorum curriculum peragen­ ecclesia cathedral! vel alia ecclesia ab Ordinario in­ dum. vere indigeant. dictae. sacris Epulis ibidem reficiantur; Adnotandum. - Recensita facultas Episcopis concedi­ e) tempore Missionum, quae de Ordinarii licentia tur per se ipsos personaliter exercenda, seu nemini de­ in dioecesi habentur, saltem dimidium sacrarum con­ leganda; ct graviter onerata ipsorum conscientia super cionum audierint; rcali omnium memoratarum conditionum concursu. Partialem Indulgentiam CC dierum, acquiren­ II - Ex S. Congregatione Conciui dam ab iis, qui cuilibet ex concionibus, de quibus supra 1. Reducendi per quinquennium, ob diminutionem sub lit. e), devote interfuerint redituum, perpetua Missarum onera ad rationem elee­ Adnotanda. - 1. Ordinarius recensitis facultatibus, mosynae in dioecesi legitime vigentis, quoties nemo sit tum abrolcendi a censuris tum dispensandi, pro foro qui de iure teneatur et utiliter cogi queat ad eleemosy­ conscientiae, etiam extra sacramentalem confessionem nae augmentum, et sub lege ut de Missarum ita recum suis subditis, et extra dioecesim quoque» quatenus vel ipse vel subditus vel uterque extra dioecesim fue1 Facultatibus, quae ln hoc indice, suis locis. Episcopo dloe-.t' r.nt, necnon cum non subditis intra limites proprii ter­ *er per:onaZL reservantur. Ipse tantum uti poterit. 984 1928 .. .. FACI LTATES Ql-INQlENNALES ORDINARIORUM, FORMULA II ductarum satisfactione a singulis celebrantibus Curia dioecesana quovis anno legitime doceatur. 2. Transferendi per quinquennium intra fines dioe­ cesi onera Missarum in dies, ecclesias vel altaria alia a fundatione statuta, dummodo adsit vera necessitas nec divinus cultus idcirco minuatur aut populi com­ moditati praeiudicium inferatur, exceptis tamen legatis quae ln certis locis adimpleri facile possunt per elee­ mosynae augmentum, et cauto ut de translatarum Mis­ sarum satisfactione quovis anno Curia dioecesana a singulis celebrantibus legitime doceatur. 3. Transferendi per quinquennium exuberantia Mis­ sarum onera etiam extra dioecesim, cauto tamen ut quam maximus Missarum numerus intra fines dioecesis celebretur atque adamussim serventur praescripta Co­ dicis Iuris Canonici circa cautelas adhibendas in Missis committendis. Ill - Ex S. Congregatione Religiosorum 1. Dispensandi, ad petitionem Superiorum, super 11legitimitate natalium ad ingrediendum in Religionem, quatenus a Constitutionibus Instituti requiratur, dum­ modo ne agatur de prole sacrilego commercio orta, et dispensati ad munia maiora ne eligantur iuxta prae­ scriptum can. 504. 1 Permittendi celebrationem trium Missarum de ritu in nocte Nativitatis D. N. I. C. in ecclesiis Religioso­ rum non comprehensis in can. 821, § 3, cum facultate pro adstantibus ad S. Synaxim accedendi, ita tamen ut dictae tres Missae ab uno eodemque Sacerdote cele­ brentur. 3. Dispensandi super aetatis excessu pro admitten­ dis ad habitum religiosum, quatenus a Constitutionibus Instituti requiratur, praevio, in singulis casibus, con­ sensu Superiorissae Generalis, vel Provincialis et respectivi Consilii, dummodo postulantes aetatem 40 an­ norum ne excesserint et polleant caeteris qualitatibus requisitis. 4. Dispensandi, etiam pro Religiosis exemptis, super defectu aetatis canonicae ad S. Ordinem presbyteratus, scilicet : a) super eiusdem defectu usque ad duodecim men­ ses, dummodo ordinandi a suis Superioribus litteras dimissoriales acceperint et ceteras habeant qualitates a sacris canonibus requisitas ac praesertim curriculum theologicum expleverint ad normam canonis 976. § 2 C.LC; ' y · b) super eodem defectu etiam ultra duodecim men­ ses at non ultra sexdecim, dummodo alumni ne gau­ deant vel indigeant alia apostolica dispensatione, serva♦asque ceteris conditionibus, ut sub Iit. a). 5. Dispensandi super dotis defectu cum Monialibus et Sororibus in toto vel in parte, dummodo status oecocomicus Instituti detrimentum ne patiatur et postulan­ tes talibus sint praeditae qualitatibus, ut eas magnae utilitati Instituto fore certa spes habeatur. 6. Confirmandi Confessarium ad quartum et quintum triennium, dummodo maioris partis Religiosarum, con­ vocatis etiam iis, quae in aliis negotiis ius non habent ferendi suffragium, consensus capitulariter ac per se­ creta suffragia praestandus prius accedat, proviso pro dissentientibus, si quae sint ac velint. 7. Permittendi celebrationem SS. Missae Sacrificii Feria V in Coena Domini, facta licentia personis habi­ tualiter in Communitate commorantibus sese reficiendi S. Synaxl, etiam ad adimplendum praeceptum paschale. 2. Permittendi Monialibus descensum in Ecclesiam, ut ipsae eam maiori sollertia mundare et decorare pos­ ent, exeuntibus prius ab Ecclesia extraneis omnibus, non exceptis ipsis Confessario et Monasterio inservien­ tibus et extra Claustra degentibus; portae illius clau­ dantur et claves Superiorissae tradantur. Moniales vero «mper binae sint et porta per quam aditus interior ad Ecclesiam patet, duplici clavi claudatur, quarum una a Superiorissa, altera a Sanctimoniali ab Ordinario depu­ tanda custodiatur ct non aperiatur nisi in casibus enun­ tiatis et cum praescriptis cautelis. 9. Permittendi Monialibus egressum e claustris ur­ gente casu operationis chirurgicae subeundae, quamvis non secumferat periculum mortis imminentis aut gravissimi mali, per tempus stricte necessarium, praescrip­ tis debitis cautelis. n. 872 IV - Ex S. Congregatione Rituum 1. Deputandi Vicarium Generalem vel alium sacer­ dotem, in aliqua ecclesiastica dignitate constitutum, ad altaria fixa et portatilia consecranda, servato ritu et forma Pontificalis Romani. 2. Deputandi sacerdotes, si fieri potest, ln aliqua ec­ clesiastica dignitate constitutos, ad altaria fixa et portatilia exsecrata consecranda, adhibita breviori formula B pro casibus can. 1200, 5 2 Cod. I. C.; dum in casu can. 1200, 5 1. iam indulta fuit per ipsum canonem facultas et adhibenda est formula A. 3. Deputandi Vicarium Generalem vel alium sacer­ dotem. in aliqua ecclesiastica dignitate constitutum, ad consecrandos calices et patenas; servato ritu et forma Pontificalis Romani. 4. Quando in Missa Hebdomadae Maioris dicitur Passio, pro sacerdotibus qui, praehabita facultate, binas Missas rite celebrant, legendi in una Missa tantum cx Passione postremam partem (Altera autem die, etc.) praemissis: Munda cor meum, etc. — Sequentia sancîi evangeli secundum (Matthaeum). 5. Benedicendi obtecta pietatis signo crucis, servatis ritibus ab Ecclesia praescriptis. Occasione tamen visi­ tationis pastoralis, quando multi petunt et plura ac varia exhibent eiusmodi obiecta benedicenda, saepe etiam cum diversis formulis, hisce in casibus permitti­ tur unica formula brevior, dum fit signum crucis super obiccta, nempe: « Benedicat haec omnia Deus. Pater et Filius et Spiritus Sanctus. Amcn >. 6. Celebrandi Missam dc P.cquie lectam semel in Hebdomada ab Ordinario in proprio Oratorio; dum­ modo non occurrat Festum ritus duplicis, primae aut secundae classis. Dominica aut Festum de praecepto etiam suppresso, necnon Octava privilegiata. Feria Quadragesimae, Quatuor Temporum. II Rogationum. Vigilia aut Feria in qua anticipanda vel primo repo­ nenda est Missa Dominicae: servatis de cetero Ru­ bricis. V - Ex Sacra Poenitentiaria 1. Absolvendi quoscumque poenitentes (exceptis hae­ reticis haeresim inter fideles e proposito disseminanti­ bus) a quibusvis censuris et poenis ecclesiasticis ob haereses tam nemine audiente quam coram aliis externatas incursis, postquam tamen poenitens magistros ex professo haereticalis doctrinae, si quos noverit, ac per­ sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac in re complices habuerit, prout de iure, denunciaverit; et, quatenus ob iustas causas huiusmodi denunciatio ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo seria pro­ missione denunciationem ipsam peragendi cum primum et quo meliori modo fieri poterit, et postquam in singu­ lis casibus haereses coram absolvente secreto abjurave­ rit ; iniuncta pro modo excessuum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, et obligatione se retractandi apud personas coram quibus haereses manifestavit, atque illata scandala reparandi. 2. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis cos qui libros apostatarum, haereticorum aut schismatico­ rum, apostasiam, haeresim aut schisma propugnantes, aliosve per Apostolicas Litteras nominatim prohibitos defenderint aut scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint; iniuncta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supradictos libros, quantum fieri po­ terit. ante absolutionem, destruendi vel Ordinario aut confessario tradendi. 3. Absolvendi a censuris eos qui impediverint di­ recte vel indirecte exercitium jurisdictionis ecclesia­ sticae sive interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamlibet laicalem potestatem. 4. Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis circa duellum statutis, ln casibus dumtaxat ad forum externum non deductis; iniuncta gravi poenitentia sa­ lutari et aliis iniunctis, quae fuerint de iure iniungenda. 5. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis cos qui nomen dederint sectae massonicae aliisque eiusdem generis associationibus, quae contra Ecclesiam vel legi­ timas civiles potestates machinantur; ita tamen ut a respect iva secta vel associatione omnino se separent eamque abiurent; denuncient. iuxta can. 2336. 4 2. per­ sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas eidem adseriptas noverint; libros, manuscripts ac signa eamdem re­ spicientia. sl qua retineant, in manus absolventis tra­ dant, ad S. Officium quamprimum caute transmittenda aut saltem, si iustae gravesque causae id postulent, de986 π. 872 FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM, FORMULA ΙΠ struenda: iniuncta pro modo culparum gravi poeniten­ tia salutari cum frequentatione sacramentalis confes­ sionis et obligatione illata scandala reparandi. 6. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui clausuram Regularium utriusque sexus sine legitima licentia ingressi fuerint, necnon qui eos introduxerint vel admiserint; dummodo tamen id factum non fuerit ad finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, nec ad externum forum deductum; con­ grua pro modo culpae poenitentia salutari iniuncta. 7. Dispensandi ad petendum debitum coniugale cum transgressore volt castitatis perfectae et perpetuae, privatim post completum XVIII aetatis annum emissi, qui matrimonium cum dicto voto contraxerit, huiusmodi poenitentem monendo, ipsum ad idem votum servandum teneri tam extra licitum matrimonii usum quam si coniugi supervixerit 8. Dispensandi super occulto criminis impedimento, dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur de matrimonio iam contracto; monitis putatis coniugibus de necessaria consensus secreta renovatione, ac iniun­ cta gravi et diuturna poenitentia salutari. Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam in matrimoniis contrahendis, iniuncta gravi et diuturna poenitentia salutari. 9. Dispensandi ab irregularitate ex homicidio volun­ tario aut abortu, de qua in can. 985. δ 4. sed ad hoc dumtaxat ut poenitens ordines iam susceptos sine in­ famiae vel scandali periculo exercere queat; iniuncto eidem poemtenti onere intra mensem, saltem per epi­ stolam. per alium vel per se, reticito nomine, docendo de omnibus casus circumstantiis, ct praesertim quoties delictum patraverit, ad S. P. recurrendi ct standi eius mandatis. 10. Concedendi, suetis sub conditionibus: A) Plenariam Indulgentiam, lucrandam a christifidelibus, qui o) Missae, in Pontificalibus ab Ordinario celebratae, die ab ipsomet Ordinario semel in anno in singulis dioecesis locis designanda, adstiterint; b) ecclesiam vel publicum aut semipublicum orato­ rium, in actu quo ibi Ordinarius pastoralem Visitatio­ nem peregerit, devote visitaverint; c) tempore dioecesanae Synodi, visitaverint eccle­ siam. in qua ipsa Synodus habetur; d) die generalis communionis, semel in anno, in ec­ clesia cathedral! vel alia ecclesia ab Ordinario indictae, sacris Epulis ibidem reficiantur ; e) tempore Missionum, quae de Ordinarii licentia in dioecesi habentur, saltem dimidium sacrarum concionum audierint; B) Partialem Indulgentiam CC dierum, acquirendam ab iis. qui cuilibet ex concionibus, de quibus supra sub lit e), devote interfuerint Adnotanda. - 1 .· Ordinarius recensitis facultatibus, tum absolvendi a censuris tum dispensandi, pro foro conscientiae, etiam extra sacramentalem confessionem cum tuis subditis, et extra dioecesim quoque, quatenus vel ipse re! subditus vel uterque extra dioecesim fuer r, necnon cum non subditis intra limites proprii te­ rritorii. cx spectali Sedis Apostolicae auctoritate ipsi concessa, uti valebit easque intra fines dioecesis tan­ tum Canonico Poenitentiario necnon Vicariis Foraneis. pro foro pariter conscientiae et in actu sacramentalis confessionis dumtaxat, etiam habitualiter, si ipsi placucni, altis vero confessariis cum ad ipsum Ordinarium in casibus particularibus poenitentium recursum habue­ rint, pro exposito casu impertiri poterit, nisi ob pecu­ liares causas aliquibus confessariis specialiter deputan­ dis per tempus, arbitrio suo statuendum, illas commu­ nicare iudicablt. 2 Λ Ordinarius facultatem praefatas Indulgentias con­ cedendi ’-emini delegare potest, sed per se ipse tantum exercere debet. 1928 . 3. ° - Taxa exquiri solita pro ceteris induitis - riprt facultatum quae m hoc indice recensentur - sint qafa. decim libellae. 4. ° - Pro casuum tamen diversitate, huiusmodi laat moderandae aut dispensandae erunt, ob paupertate oratorum, aliasve i ustas causas, pro prudenti iudicio *r conscientia Ordinarii. 5. ° - Summa omnium taxarum et oblationum çia Ordinarius reapse exegerit, in fine cuiuslibet anni td S. Sedem, per tramitem S. Congregationis Consistorii, lis. transmittatur, in foliis separatis adnotando partti quae spectant ad singulas SS, Congregationes. 6. a - Ipse Ordinarius pro quolibet indulto taxam tbellarum quinque adiicere poterit, sibique retinere â sui vel dioecesis necessitatibus erogandam; salvo prz& scripto N.H 4. FORMULA III Pro ceteris Ordinariis Ecropae Revmo Ordinario... Sstilus D. N. Pius Div. Prov. PP. XI his Sacrae Con­ gregationis Consistorialis litteris, iuxta Motu Propre « Post datam > diei 20 aprilis 1923, benigne indulget, χ Rcvmus Dominus N. N. Ordinarius 1 N. a subsigxîs die ad integrum annum... quo de iure exhibenda ct relatio dioecesana, uti possit facultatibus quae, e r. 12. Celebrandi Missam de Requie lectam semel c hebdomada ab Ordinario in proprio oratorio; dummoà) ne ocurrat Festum ritus duplicis primae aut secundae classis. Dominica aut Festum de praecepto etiam sup­ presso. necnon Octava privilegiata. Feria Quadragesi­ mae, Quatuor Temporum, II Rogationum, Vigilia mt Feria in qua anticipanda vel primo reponenda est Mfasa Dominicae: servatis de cetero Rubricis. 1928 .. FACULTATES QUINQUENNALES ORDINARIORUM. FORMULA IV VI - Ex Sacra Poenïtentiaria 1. Absolvendi quoscumque poenitentcs (exceptis hae­ reticis haeresim inter fideles c proposito disseminanti­ bus) a quibusvis censuris ct poenis ecclesiasticis ob haereses tam nemine audiente quan coram aliis externatas incursis, postquam tamen pocnitens magistros ex professo haereticalis doctrinae, si quos noverit, ac per­ sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas hac in re com­ plices habuerit, prout de iure. denunciaverit ; et qua­ tenus ob iustas causas huiusmodi denunciatio ante absolutionem peragi nequeat, facta ab eo seria pro­ missione denunciationem ipsam peragendi cum primum et quo meliori modo fieri poterit, et postquam in singu­ lis casibus haereses coram absolvente secreto abiuraverit; iniuncta pro modo excessuum gravi poenitentia salutari cum frequentia sacramentorum, et obligatione se retractandi apud personas coram quibus haereses manifestavit, atque illata scandala reparandi. 2. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui libros apostatarum, haereticorum aut schismatico­ rum. apostasiam, haeresim aut schisma propugnantes, aliosve per Apostolicas Litteras nominatim prohibitos defenderint aut scienter sine debita licentia legerint vel retinuerint; iniuncta congrua poenitentia salutari ac firma obligatione supradictos libros, quantum fieri po­ terit, ante absolutionem, destruendi vel Ordinario aut confessario tradendi. 1 Absolvendi a censuris eos qui impediverint directe vel indirecte exercitium jurisdictionis ecclesiasticae sive interni sive externi fori, ad hoc recurrentes ad quamli­ bet laicalem potestatem. 4. Absolvendi a censuris et a poenis ecclesiasticis cir­ ca duellum statutis, in casibus dumtaxat ad forum ex­ ternum non deductis; iniuncta gravi poenitentia salu­ tari et aliis iniunctis. quae fuerint de iure iniungenda. 5. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui nomen dederint sectae massonicae aliisque eiusdem generis associationibus, quae contra Ecclesiam vel le­ gitimas civiles potestates machinantur ; ita tamen ut a respectiva secta vel associatione omnino se separent eamque abiurent; denuncient, iuxta can. 2336, § 2, per­ sonas ecclesiasticas et religiosas, si quas eidem adseriptas noverint; libros, manuscripta ac signa eamdem respicientia, si qua retineant, in manus absolventis tra­ dant, ad S. Officium quamprimum caute transmittenda aut saltem, si iustae gravesque causae id postulent, destruenda; iniuncta pro modo culparum gravi poeni­ tentia salutari cum frequentatione sacramentalis con­ fessionis et obligatione illata scandala reparandi. 6. Absolvendi a censuris et poenis ecclesiasticis eos qui clausuram regularium utriusque sexus sine legitima licentia ingressi fuerint, necnon qui eos introduxerint vel admiserint; dummodo tamen id factum ne fuerit id finem utcumque graviter criminosum, etiam effectu non secuto, nec ad externum forum deductum ; congrua pro modo culpae poenitentia salutari iniuncta. 7. Dispensandi ad petendum debitum coniugale cum transgressore voti castitatis perfectae et perpetuae, privatim post completum XVIII aetatis annum emissi, qui matrimonium cum dicto voto contraxerit; huiusmodi poenitentem monendo, ipsum ad idem votum servandum tenen tam extra licitum matrimonii usum quam si coniugi supervixerit 8. Dispensandi super occulto criminis impedimento, dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur de matrimonio iam contracto; monitis putatis coniugibus de necessaria consensus secreta renovatione, ac iniuncta gravi et diuturna poenitentia salutari. Item dispensandi super eodem occulto impedimento, dummodo pariter sit absque ulla machinatione, etiam a matrimoniis contrahendis, iniuncta gravi et diuturna poenitentia salutari. 9. Dispensandi ab irregularitate ex homicidio volun­ tario aut abortu, de qua in can. 985. § 4, sed ad hoc dumtaxat ut poenitens ordines iam susceptos sine in­ famiae vel scandali periculo exercere queat; iniuncto eidem poenitenti onere intra mensem, saltem per episto­ lam, per alium vel per se. reticito nomine, docendi de omnibus casus circumstantiis, et praesertim quoties S97 n. 872 delictum patraverit, ad S. P. recurrendi et standi eius mandatis. 10. Concedendi, suetis sub conditionibus: A) Plenariam Indulgentiam, lucrandam a christifidelibus, qui: a) Missae, in Pontificalibus ab Ordinario celebratae, die ab ipsomet Ordinario semel in anno ln singulis dioecesis locis designanda, adstiterint; b) ecclesiam vel publicum aut semipublicum orato­ rium, in actu quo ibi Ordinarius pastoralem Visitatio­ nem peregerit, devote visitaverint; c) tempore dioecesanae Synodi, visitaverint eccle­ siam, in qua ipsa Synodus habetur; d) die generalis communionis, semel in anno, m ec­ clesia cathedrall vel alia ecclesia ab Ordinario in­ dictae, sacris Epulis ibidem reficiantur; e) tempore Missionum, quae de Ordinarii licentia in dioecesi habentur, saltem dimidium sacrarum concio­ num audierint; B) Partialem Indulgentiam CC dierum, acquirendam ab lis. qui cuilibet ex concionibus, de quibus supra sub lit e) devote interfuerint Adnotanda. - 1. Ordinarius recensitis facultatibus, tum absolvendi a censuris tum dispensandi, pro loro conscientiae, etiam extra sacramentalem confessionem cum suis subditis, et extra dioecesim quoque, quatenus vel ipse vel subditus vel uterque extra dioecesim fue­ rint, necnon cum non subditis intra limites proprii ter­ ritorii, ex speciali Sedis Apostolicae auctoritate ipsi concessa, uti valebit; easque intra fines dioecesis tan­ tum Canonico Poenitentiario necnon Vicariis Foraneis, pro foro pariter conscientiae et in actu sacramentalis confessionis dumtaxat, etiam habitualiter, si ipsi pla­ cuerit, aliis vero confessariis cum ad ipsum Ordinarium in casibus particularibus poenilentium recursum habue­ rint, pro exposito casu impertiri poterit, nisi ob pecu­ liares causas aliquibus confessariis specialiter deputan­ dis per tempus, arbitrio suo statuendum, illas commu­ nicare iudicabit. 2. Ordinarius facultatem praefatas Indulgentias con­ cedendi nemini delegare potest, sed per se ipse tantum exercere debet. Normae de taxis. 1. - Nulla taxa exquiratur pro licentia legendi ac retinendi libros prohibitos. 2. - Pariter nulla exigatur taxa pro facultatibus S. Poenitentiariae, quae omnino gratis sunt concedendae. 3. - Quod spectat ad dispensationes et sanationes ma­ trimoniales concedendas — ex facultatibus sive S. C. S. Officii sive S. C. de disciplina Sacramentorum — curet Ordinarius, ut nupturientes, qui pares solvendo inve­ niantur, aequam et congruam oblationem iuxta praxim apud Curias legitime inolitam, persolvant. 4. - Relate ad alienationes bonorum ecclesiasticorum, de quibus sermo est in facultate *5 Sacrae Congrega­ tionis Concilii, oblatio S. Sedi facienda aliquatenus congruat, iudicio Ordinarii, obtento emolumento seu utilitati, 5. - Taxa exquiri solita pro ceteris induitis — rigore facultatum quae in hoc indice recensentur — sint quin­ decim libellae. 6. - Pro casuum tamen diversitate, huiusmodi taxae moderandae aut dispensandae erunt, ob paupertatem oratorum, aliasve iustas causas, pro prudenti iudicio ac conscientia Ordinarii. 7. - Summa omnium taxorum et oblationum, quas Ordinarius reapse exegerit, in fine cuiuslibet anni ad S. Sedem, per tramitem S. Congregationis Consistorialis. transmittatur, in foliis separatis adnotando partes quae spectant ad singulas Sacras Congregationes. 8. - Ipse Ordinarius pro quolibet induito, etiam ma­ trimoniali ad sensum can. 1056, taxam libellarum quin­ que adiicere poterit, sibique retinere in sut vel dioecesis necessitatibus erogandam; salvo praeterito N.' 6 * E< folirs eiusdetn S. C. Comictoria>d« qv»i rrtv PIUS XI. ILBILAELM UNIVERSALE EXTRA ORDINEM 1929 IAN β ANNUS 873 1929 IAN 6.-PICS XI. CONST. AP. AAS 21 (1929 ) 5-11 IUBILAEUM UNIVERSALE EXTRA ORDINEM DiDICITb'R AD TOTUM ANNUM MDCCCCXXIX PIUS EPISCOPUS Servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam Auspicantibus Nobis singulari Dei beneficio annum a suscepto sacerdotio quinquagesimum, communi om­ nium Patri nihil fuit, nihil esse poterat optatius, quam ut una Nobiscum filii universi, coniunctis animis pre­ cibusque. Deo grates agerent ab eoque opem implo­ rarent tum Nobismet ipsis, tum concreditae Nobis Ecclesiae tot malis periculisque circumventae opportu­ nam: qua quidem ope muniti, et ad christianam ampli­ ficandam augendamque Fidem et ad vitam sanctius instituendam - quod in clero potissimum spectamus omnes erigerentur. lucundissima igitur, eademque eo iucundior quo fuit promptior atque alacrior, mirifica illa accidit con­ sensio, qua boni omnes eiusmodi eventum Nobis gratulantes, precibus per hos ipsos ineuntis anni dies privatim publice Deo adhibitis et votis laetisque ominibus nd Nos undique delatis celebrare aggressi sunt. Tantus enim ac tam subitus animorum motus id nimirum lu6 culentissime/ comprobat, piissimae sobolis esse, ut cum aegritudines ac molestias tum laetitiam gaudiumque participet Patris, ob illam quandam voluti necessitu­ dinem. qua tota domestici ipsius convictus societas con­ tinetur ac regitur. Lex enim est caritatis praecipua, ut haec non tam verbis quam factis demonstretur, quae quidem facta eiusmodi sint, ut in mutua quadam com­ munione bonorum posita esse videantur. Eadem vero lege Nos tam arcte adstringimur. ut cum filiis Nostris carissimis, pro facultate, bona par­ ticipemus Nostra, eosdemque in Nostrorum communio­ nem gaudiorum ita vocemus, ut propositis caelestium munerum thesauris, quorum est in Nostra potestate dis­ pensatio. privatam Patris laetitiam communibus filio­ rum gaudiis atque utilitatibus cumulemus. Quapropter, decessorum Nostrorum, in primisque Leonis XIII, vestigiis insistentes illud consilium inivi­ mus. ut alterum annum sacrum extra ordinem, in Ju­ bilaei universalis modum — qui vertente anno, idest ad plenum Decembrem mensem, contineretur — toto Christiano orbi indiceremus. lamvero largius paterna liberalitate reseratis, per totum hoc temporis spatium. Ecclesiae fontibus, vehementer confidimus, christifide­ les omnes iam nunc alacrius libentiusque iis salutis praesidiis sic usuros, ut mores privati ac publici emen­ dentur. fidei vigor confirmetur pietatisque ardor exci­ tetur. Etenim, si precandi studium, quod saepe, vel nuper, commendavimus, in Christiano populo acrius in­ cendatur. nullum Nobis Ecclesiaeque validius adiumenlum gravissimis hisce potissimum reipublicae Christia­ nae temporibus obtingere poterit Eo ipso igitur, quo f. r. decessor Noster Leo XIII. consilio permoti eadem­ que spe ducti. Nos quoque sacrum Jubilaeum indicimus < monendis cohortari disque quotquot sua est cordi sa­ lus, ut colligant paulisper sese. et demersas in terram cogitationes ad meliora traducant: quod non privatis solum, sed toti futurum est reipublicae salutare, prop­ terva quod quantum singuli profecerint in animi per­ fectione curando alla Santa Sede in modo stabile una cond’xone di fatto e di diritto la quale Le garantisca l’assoluü indipendenza per 1’adempimento della Sua alta missicce nel mondo. consenta alia Santa Sede stessa di ricoroscerc composta in modo definitivo ed irrevocabile h « questione romana », sorta nel 1870 con l’annessione di Roma al Regno d’Italia sotto la dmastia di Cxa Savoia ; Che dovendosi, per assicurare alia Santa Sede Vassoluta e visibile indipendenza, garentirLe una sovnnità indiscutibile pur nel campo internazionale, si è rav- 1003 1004 'r 1S3S FEB 11 CONVENTIO INTERNATIONALE CUM ITALIA visata la necessity di costltuire. con particolari modaîlû lità. h Città del Vaticano, riconoscendo sulla medesima/ alla Santa Sede la piena propriété e l’esclusiva ed assoluta potesté c giurisdizione sovrana; Sua Santité il Sommo Pontefice Pio XI e Sua Maestà Vittorio Emanuele III Re d’Italia, hanno risoluto di stipulare un Trattato. nominando a tale effecto due Plenipotenziari, cioè per parte di Sua Santité. Sua Emlnenza Reverendissima il Signor Cardinale Pietro Gasparri. Suo Segretario di Stato, e per parte di Sua Maestà. Sua Eccellenza il Signor Cavalière Benito Mussolini. Primo Ministro c Capo del Governo; i quali, scambiati i loro rispettivi pieni poteri e trovatili in buona e dovuta forma, hanno convenuto negli Articoli segucnti : Art. 1. L’Italia riconosce e riafferma il principio consacrato nell’articolo 1° dello Statuto del Regno 4 marzo 1848, pel quale la religione cattolica, apostolica e romana è la sola religione dello Stato. Art. 2. L’Italia riconosce la sovranità della Santa Sede nel campo internazionale come attributo inerente alia sua natura, in conformité alla sua tradizione ed aile esigenze della sua missione nel mondo. Art. 3. L’Italia riconosce alia Santa Sede la piena propriété e la esclusiva ed assoluta potesté e giurisdi­ zione sovrana sui Vaticano, com’è attualmente costituito, con tutte le sue pertinenze e dotazioni, creandosi per lai modo la Citté del Vaticano per gli speciali fini e con le modalité di cui al presente Trattato. I confini di detta Citté sono indicati nella Planta che costituisce l’Allegato 1° del presente Trattato, del quale forma ni parte integrante./ Resta peraltro inteso che la piazza di San Pietro, p-ur facendo parte della Citté del Vaticano, continuera ad essere normalmente aperta al pubblico e soggetta ai poteri di polizia delle autorité italiane; le quali si arresteranno ai piedi della scalinata della Basilica, sebbene questa continui ad essere destinata al culto pubblico, e si asterranno perciô dal montare ed accedere alla detta Basilica, salvo che siano invitate ad interve­ nire dalTautorité competente. Quando la Santa Sede, in vista di particolari funzioni, credesse di sottrarre temporaneamente la piazza di San Pietro al libero transito del pubblico, le auto­ rité italiane, a meno che non fossero invitate dall'autorità competente a rimanere, si ritireranno al di là delle linee eslerne del colonnato berniniano e del loro prolungamento. Art. 4. La sovranità e la giurisdizione esclusiva, che lltalia riconosce alla Santa Sede sulla Citté del Vatica­ no, importa che nella medesima non possa espiicarsi alcuna ingerenza da parte del Governo Italiano e che non vi sia altra autorité che quella della Santa Sede. Art. 5. Per l’esecuzione di quanto è stabilito nell’ar­ ticolo precedente, prima dell’entrata in vigore del pre­ sente Trattato, il territorio costituente la Citté del Va­ ticano dovrà essere. a cura del Governo italiano, reso libero da ogni vincolo e da eventuali occupatori. La Santa Sede prowederà a chiuderne gli accessi, recin­ gendo le parti aperte, tranne la piazza di San Pietro. Resta per altro convenuto che, per quanto riflette gli immobili ivi esistenti, appartenenti ad istituti od enti religiosi, prowederà direttamente la Santa Sede a regolare i suoi rapport! con questi, disinteressando10 fene lo Stato italiano./ Art. 6. L’Italia prowederà, a mezzo degli accord! occorrenti con gli enti interessati, che alla Citté del Va­ ticano sia assicurata un’adeguata dotazione di acque in propriété. Prowederà, inoltre. alla comunicazione con le ferrovie dello Stato mediante la costruzione di una stazione ferrovlaria nella Citté del Vaticano, nella localité in­ dicata nell’allegata Pianta (Alleg. I) e mediante la drcolazione di veicoli propri del Vaticano suile ferrovie italiane. Prowederà altresl al collegamento, direttamente an­ che cogli altri Stati, del servizi telegrafici, telefonici, radiotelegrafici, radiotelefonici e postali nella Città del Vaticano. Prowederà infine anche al coordinamento degli altri servizi pubblici. A tutto quanto sopra si prowederà a spese dello Stato italiano e nel termine di un anno dall’entrata in vigore del presente Trattato. 1005 η. 880 La Santa Sede prowederà, a sue spese, alia sistemazione degli accessi del Vaticano già esistenti e degli altri che in seguito credesse di aprire. Saranno presi accordi tra la Santa Sede e lo Slato italiano per la circolazione nel territorio di quest’ultimo dei veicoll terrestri e degli aeromobili della Città del Vaticano. Art. 7. Nel territorio intorno alla Città del Vaticano il Governo italiano si impegna a non permettere nuove costruzionl, che costituiscano introspetto, ed a prowedere, per lo stesso fine, alia parziale demolizione di quelle già esistenti da Porta Cavalleggeri e lungo la via Aurelia ed il viale Vaticano. In conformité aile norme del diritto internazionale, è vieta to agli aeromobili di qualsiasi specie di trasvolare sui territorio del Vaticano./ 213 Nella Piazza Rusticucci e nelle zone adiacenti al co­ lonnato. ove non si estende la extraterritorialité di cui al l'art. 15. qualsiasi mutamento edilizio o stradale. che possa interessare la Citté del Vaticano, si taré di comune accordo. Art. 8. L’Italia, considerando sacra ed inviolabile la persona del Sommo Pontefice. dichiara punibili l’attentato contro di Essa e la provocazione a commeterlo con le stesse pene stabilite per l’attentato e la provo­ cazione a commetterlo contro la persona del Re. Le offese e le ingiurie pubbliche commesse nel ter­ ritorio italiano contro la persona del Sommo Pontefice con discorsi, con fatti e con scrittl sono punite come le offese e le ingiurie alla persona del Re. Art. 9. In conformité aile norme del diritto inter­ nazionale sono soggette alla sovranità della Santa Sede tutte le persone aventi stabile residenza nella Citté del Vaticano. Tale residenza non si perde per il sem pli ce fatto di una temporanea dimora altrove, non accompagnata dalla perdita dell’abitazione nella Città stessa o da altre circostanze comprovanti l'abbandono di detta residenza. Cessando di essere soggette alla sovranità della San­ ta Sede, le persone menzionate nel comma precedente, ove a termini della legge italiana, indipendentemente dalle circostanze di fatto sopra previste. non siano da ritenere munite di altra cittadinanza. saranno in Italia considerate senz’altro cittadini italiani. Alie persone stesse. mentre sono soggette alla so­ vranità della Santa Sede, saranno applicabili nel terri­ torio del Regno d'Italia, anche nelle materie in cui deve essere osservata la legge personale (quando non siano regolate da norme emanate dalla Santa Sede), quelle/ 214 della legislazione italiana. e ove si trattl di persona che sia da ritenere munita di altra cittadinanza. ouelle dello Stato cui essa appartiene. Art. 10. I dignitari della Chiesa e le persone appar­ tenenti alia Corte Pontificia, che verranno indicati in un elenco da concordarsi fra le Alte Parti contraenti. an­ che quando non fossero cittadini dei Vaticano, saranno sempre ed in ogni caso rispetto allltalia esenti dal servizio militare, dalla giuria e da ogni prestazione di carattere personale. Questa disposizione si applica pure ai funzionari di ruolo dichiarati dalla Santa Sede indispensabili. addetti in modo stabile e con stipendio fisso agli uffici della Santa Sede, nonchè ai dicasteri ed agU uffici in­ dicati appresso negli articoli 13. 14, 15 e 16. esistenti fuori della Città del Vaticano. Tali funzionari saranno indicati in altro elenco, da concordarsi come sopra è detto e che annualmente sarà aggiornato dalla Santa Sede. Gli ecclesiastici che, per ragione di ufficio. partecipano fuori della città del Vaticano alTemanazione degli atti della Santa Sede, non sono soggetti per cagione di essi a nessun impedimento, investigazione o molestia da parte delle autorité italiane. Ogni persona straniern investita di ufficio ecclesia­ stico in Roma gode delle garanzie personali compe­ tenti ai cittadini italiani in virtu delle leggi dei Regno Art. 11. Gli enti centrali della Chiesa Cattolica sono esenti da ogni ingerenza da parte dello Stato italiano (salvo le disposizioni delle leggi italiane concernenti gli acquisti dei corpi morali), nonchè dalla conversione nei riguardi dei beni immobili/ 215 Art. 12. L’Italia riconosce alla Santa Sedo il diritto di legazione attivo e passivo secondo le rego le generali dei diritto internazionale. 1006 η. 880 CONVENTIO INTERNATIONAL·!S CUM ITALIA Gli inviati dei Governi esteri presso la Santa Sede continuano a godere nel Regno di tutte le prerogative ed immuniti, che spettano agli agenti diplomatic! se­ conde il diritto internationale, e le loro sedi potranno continuare a rimanere nel territorio Italiano godendo delle immuniti loro dovute a norma del diritto inter­ nationale. anche se I loro Stati non abbiano rapporti diplomatie; con lltalia. Resta inteso che lltalia si impegna a lasciare sempre ed in ogni caso libéra la cornspondenza da tutti gh Stati, compresl i belligeranti, alla Santa Sede e viceversa, nonchè il hbero accesso del Vescovi di tutto il mondo alla Sede Apostolica. Le Alte Parti contraenti si impegnano a stabilire fra loro normali rapporti diplomatic), mediante accreditamento di un Ambasciatore italiano presso la Santa Sede e di un Nunzio pontificio presso Htalia. il quale sarà il Decano del Corpo Diplomatico, a’ termini del diritto consuetudinario riconosciuto dal Congresso di Vienna con atto dei 9 giugno 1815. Per effetto della riconosciuta sovraniti e senza pregiudizio di quanto è disposto nel successivo art. 19. i diplomatic! della Santa Sede ed i corrieri spediti in nome dei Sommo Pontefice godono nel territorio italia­ no, anche in tempo di guerra, dello stesso trattamento dovuto ai diplomatie! ed ai corrieri di gabinetto degli altri governi esteri. secondo le norme del diritto intcmazionale. Art. 13. Lltalia riconosce alia Santa Sede la piena propriété delle Basiliche patriarcali di San Giovanni in Laterano, di Santa Maria Maggiore e di San Paolo, 216 cogli ediiici annessi (Alleg. Π, 1, 2 e 3)./ Lo Stato trasferisce alia Santa Sede la libera ge­ stione ed amministrazione della detta Basilica di San Paolo e dell’annesso Monastero. versando altresi alia Santa Sede i capitali corrispondenti aile somme stanziate annualmente nel bilancio dei Ministère della Pubblica Istruzione per la detta Basilica. Resta dei pari inteso che la Santa Sede è llbera pro­ prietary del dipendente edificio di S. Callisto presso S. Mana in Traslevere (Alleg. Π, 9). Art. 14. Lltalia riconosce alia Santa Sede la piena propriété del palazzo pontificio di Castel Gandolfo con tutte 1c dotazioni, attinenze e dipendenze (Alleg. Π. 4), quali ora si trovano già in possesso della Santa Sede medesima, nonchè si obbliga a cederLe, parimenti in plena propriété, effettuandone la consegna entro sei mesi dall’entrata in vigore del presente Trattato. la Villa Barberini in Castel Gandolfo con tutte le dota­ zioni, attinenze e dipendenze (Alleg. II, 5). Per integrare la propriété degli immobili siti nel lato nord del Colle Gianicolense appartenenti alla Sa­ cra Congregazione di Propaganda Fide e ad altri Istituti ecclesiastici e prospicienti verso i pa lazzi vaticani, lo Stato s’impegna a trasferire alia Santa Sede od agli enti che saranno da Essa indicati gli immobili di pro­ priété dello Stato o di terzi esistenti in detta zona. Gli immobili appartenenti aUa detta Congregazione e ad altri Istituti e quell! da trasferire sono indicati nell’al­ legata Pianta (Alleg. II. 12). L'ltaka, inline. trasferisce alia Santa Sede in piena e libera propriété gli ediftci ex-conventuali in Roma annessi alia Basilica dei Santi XII ApostoU ed allé chiese di SanVAndrea della Valle e di San Carlo ai Catinari. con tutti gli annessi e dipendenze (Alleg. HI. 3, 4 e 5). c da consegnarsi liberi da occupatori entro un 217 anno dall’entrata in vigore del presente TrattatoJ Art. 15. Gli immobili indicati neU’art. 13 e negli alinea primo e secondo dell’art. 14. nonchè i palazzi della Dataria, della CanceUeria. di Propaganda Fide in Piazza di Spagna. il palazzo del Sant’Offizio ed adiacenze. quello de! Convertendi (ora Congregazione per la Chiesa Orientale) in piazza Scossacavalh, il palazzo del Vicarmto (Alleg. II, 6. 7. B. 10 e 11). e gli altri edifici nei quali la Santa Sede in avvenire crederà di sistemare altri suoi Dlcasteri, benchè facenti parte del terri­ torio dello Stato italiano, godranno delle immunité riconosciuto dal diritto internazionale alie sedi degli agenti diplomatic! di Stati esteri. Le stesse immunité si applicano pure nci ri guard! delle altre Chiese. anche fuori di Roma, durante il tempo in cui vengano nolle medesime. senza essere aperte al publico, celebrate funzionl coll’intcrvento del Sommo Ponteike. Art 16. Gli immobili indicati nei tre articoli pre­ 1007 1929 FEB 11 cedent!. nonchè quelli adibit! a sedi dei seguenti istituti pontifici: Université Gregoriana. Istituto BibHco,Orien­ tale, Archeologico. Seminario Russo, Collegio Lumbar· do, i due palazzi di Sant’Apollinarc e la Casa degli «er· cizi per il Clero di San Giovanni e Paolo (Alleg. HL I 1 bis, 2, 6, 7, 8), non saranno ma! assoggettati a vincoa o ad espropriazioni per causa di pubblica utilité, se non previo accordo con la Santa Sede, e saranno esect da tributi sia ordinari che straordinari tanto verso b Stato quanto verso qualsiasi altro ente. E’ in facoltà della Santa Sede di dare a tutti ! rurfdetti immobili, indicati nel presente articolo e nei Lt articoli precedent!, 1’assetto che creda, senza bu W’W d: autorizzazioni o consensi da parte di autorité gover· native, provincial! o comunali italiane, le quali possoco all’uopo fare sicuro assegnamento suile nobili tradizic; artistiche che vanta la Chiesa Cattolica./ Art. 17. Le retribuzioni, di qualsiasi natura, dovute dalla Santa Sede, dagli altri enti centrali della Qnesa Cattolica e dagli enti gestiti direttamente dalla Santa Sede anche fuori di Roma, a dignitari, impiegati e hlariati, anche non stabili, saranno nel territorio ita­ liano esenti. a decorrere dal l° gennaio 1929, da qual· siasi tributo tanto verso lo Stato quanto verso ogd altro ente. Art. 18. I tesori d’arte e di scienza esistenti nella Cittâ del Vaticano e nel Palazzo Lateranense rimarrazno visibili agli studiosi ed ai visitatori, pur essendo riservata alla Santa Sede piena liberté di regolare l‘accesso dei pubblico. Art. 19. I diplomatic) e gli inviati della Santa Sede, i diplomatic! e gli inviati dei Governi esteri presso h Santa Sede e i dignitari della Chiesa provenienti dall’estero diretti alla Cittâ del Vaticano e muniti di passaporti dcgli Stati di provenienza, vistati da! rappresentanti pontifici all’estero. potranno senz’altra forma­ lité accedere alla medesima attraverso il territorio ita­ liano. Altrettanto dicasi per le suddette persone, le quali munite di regolare passaporto pontificio si recheranno dalla Cittâ del Vaticano all’estero. Art. 20. Le merci provenienti dall’estero e dirette alla Cittâ del Vaticano, o, fuori della medesima, ad istituzioni od uffici della Santa Sede, saranno sempre ax· messe da qualunque punto dei confine italiano ed ia qualunque porto dei Regno al transito per il territorio italiano con piena esenzione dai diritti doganali e diziari./ □ Art. 2l. Tutti i Cardinali godono in Italia degli ooon dovuti ai Principi dei sangue : quelli residenti in Roma, anche fuori della Cittâ del Vaticano, sono a tutti gh effetti cittadini della medesima. Durante la vacanza della Sede Pontificia, litati prowede in modo speciale a che non sia ostacolato d libero transito ed accesso dei Cardinali attraverso il territorio italiano al Vaticano, e che non si ponga im­ pedimento o limitazione alla liberté personale dei medes imi. Cura, inoltre. ITtalia che nel suo territorio all’ictorno della Cittâ del Vaticano non vengano conuness: atti, che comunque possano turbare le adunanzc de' Conclave. Le dette norme valgono anche per i Conclavi che si tenessero fuori della Cittâ del Vaticano, nonchè per i Concilii presieduti dal Sommo Pontefice o dai suoi Le­ gati c nei ri guard i dei Vescovi chiamati a partecipam Art. 22. A richiesta della Santa Sede e per de’.egazlone che potrà essere data dalla medesima o »: singoli casi o in modo permanente, lltalla prowederà nel suo territorio alla punizione dei delitti che venissero commessi nella Cittâ del Vaticano, salvo quando Fauto­ re del delitto si sia rifugiato nel territorio italiano, nel qual caso si procédera senz’altro contre di lui a noma delle leggi italiane. La Santa Sede consegnerà alio Stato italiano le per­ sone, che si fossero rifugiate nella Cittâ del Vaticaco. imputate di atti. commessi nel territorio italiano. che siano ritenuti delittuosi dalle leggi di ambedue gh StatL Analogamente si provvederà per le persone impu­ tate di delitti. che si fossero rifugiate negli immobili dichiarati immuni nell’art. 15. a meno che i prepcsti ai detti immobili preferiscano invitare gli agent! iûliani ad entrarvi per arrestarle. Art. 23. Per l’esecuzione nel Regno delle sentence KW CONCORDATUM CUM ITALIA 1929 FEB 11 emanate dai tribunali della Cittâ del Vatîcauo si applichcranno le norme del diritto internazionale. Avranno invcce senz’altro picna efficacia giuridica. anche a tutti gli effetti civili, in Italia le sentenze cd i prowcdimenti emanati da autorità ecclcsiastichc ed ufLcialmentc comunicati aile autorità civili, circa persone ecclesiastiche o religiose e concernenti materie spiri­ tuali o disciplinari. Art. 24. La Santa Sede, in relazione alla sovranità che le compete anche nel campo internazionale, dichiara che Essa vuole rimanere e rimarrà estranea allé competizioni temporali fra gli altri Stati ed ai Congressi internazionali indetti per tale oggetto, a mono che le parti contendenti iacciano concorde appello alla sua missione di pace, riservandosi in ogni caso di far va­ lere la sua potcstâ morale e spirituale. In conseguenza di ciô la Cittâ del Vaticano sarà sempre ed in ogni caso considerata territorio neutrale cd inviolabile. Art. 25. Con speciale convenzione sottoscritta unitamenle al presente Trattato, la quale costituisce 1’Allegato IV al medesimo e ne forma parte integrante, si prowcde alia liquidazione dei crediti della Santa Sede verso lltalia. Art. 26. La Santa Sede ritiene che con gli accordi, i quali sono oggi sottoscritti, Le viene assicurato adeguatamente quanto Le occorre per prowedere con la 21 dovuta/ liberté ed independenza al governo pastorale della Diocesi di Roma e della Chiesa Cattolica in Italia e nel mondo; dichiara definitivamente ed irrevocabilmente composta e quindi eliminata la < questione ro­ mana > e riconosce il Regno d’Italia sotto la dinastia di Casa Savoia con Roma capitale dello Stato italiano. Alla sua volta 1’Italia riconosce lo Stato della Cittâ del Vaticano sotto la sovranità del Sommo Pontefice. E* abrogata la legge 13 maggio 1871 n. 214 e oualunque altra dlsposlzione contraria al presente Trattato. Art. 27. Il presente Trattato, non oltre quattro mesi dalla firma, sarà sottoposto alia ratifica del Sommo Pontefice e del Re d’Italia ed entrerà in vigore all’atto stesso dello scambio delle ratifiche. Roma, undici febbraio millenovecentoventinove.— PIETRO Cardinale GASPARRL BENITO MUSSOLINI Ada. E. de MOREAU in NrT 55 (1929) 495-517; I. PASQUAZI in ApoIl. 2 (1929) 265-282; ME 41 (1929) 87-94; NrT 55 (1929) 312-321. Vide RATIHABITIONEM sub die 1929 lun. 7: L£ 904. 881 1929 FEB ll.-CONV. c. ITALIA. AAS 21 (1929) 275-291 INTER SANCTAM SEDEM ET ITALIAE REGNUM SOLLEMNIS CONVENTIO CONCORDATO FRA LA SANTA SEDE E VITALIA In nome della Santissima Trinità Premesso : Che fin dall’inizio delle trattative tra la Santa Sede e Htalia per risolvere la < questione romana > la Santa Sede stessa ha proposto che il Trattato relativo a detta questione fosse accompagna to, per necessario comple­ mento, da un Concordato, inteso a regolare le condûioni della Religione e della Chiesa in Italia ; Che è stato conchiuso e firmato oggi stesso il TratMto per la soluzione deila < questione romana » ; Sua Santità il Sommo Pontefice Pio XI e Sua Maestà Vittorio Emanuele III, Re d’Italia, hanno risoluto di fare un Concordato, ed all’uopo hanno nominato gli stessi Plenipotenziarii, delegati per la stipulazione del Trattato, cioè per parte di Sua Santità, Sua Eminenza Reverendissima il Signor Cardinale Pietro Gasparrl, Suo Segrctario di Stato, e per parte di Sua Maestà, Sua Π Eccellenza il Signor Cavalière Benitof Mussolini. Primo Ministro e Capo del Governo, i quali, scambiati i loro Pæai Poteri e trovatili in buona e dovuta forma, hanno convenuto negli Articoli seguenti: Art. 1. L'Italia, ai sensi dell’art. 1 del Trattato, as­ soira alla Chiesa Cattolica il libero esercizio del po1009 π. 581 tere spirituale, il libero c pubblico esercizio del culto, nonchè della sua giurisdizione in materia ecclesiastica in conformità aile norme del presente Concordato; ove occorra, accorda agli ecclesiastici per gli atti del loro ministero spirituale la difesa da parte delle sue auto­ rità. In considerazione del carattcre sacro della Cittâ Eterna, sede vcscovile del Sommo Pontefice, centro del mondo cattolico e mèta di pellegrinaggi, il Governo italiano avrà cura di impedire in Roma lutto ciô che possa cssere in contraste col dette carattere. Art. 2. La Santa Sede comunica e corresponde liberamente con i Vescovi, col clero e con tutte il mondo cattolico senza alcuna ingerenza del Governo italiano. Parimenti. per tutte quanto si riferisce al ministero pastorale, i Vescovi comunicano e correspondent) libe­ ramento col loro clero e con tutti i fedeli. Tanto la Santa Sede quanto 1 Vescovi possono pubblicare liberamente ed anche affiggere nell’interno ed aile porte esterne degli edifice destinati al culto o ad uffici del loro ministero Je istruzioni, ordinanze, lettere pastorali, bollcttini diocesane ed altri atti riguardanti el governo spirituale dei fedeli. che crederanno di ema­ nare nell’ambito della loro competenza. Tali pubbllcazioni ed affissioni cd in genere tuiti gli atti e docu­ menti relative al governo spirituale dei fedeli non sono soggetti ad oneri fiscali. Le dette pubblicazioni per quanto riguarda la Santa Sede possono essere fatte in qualumque lingua, quelle dee Vescovi sono fatte in lingua italiana o la/tma; ma. 277 accanto al testo italiano. l’autorità ecclesiastica puô aggiungere la traduzione in altre lingue. Le autorità ecclesiastiche possono senza alcuna in­ gerenza delle autorità civili eseguirc collette nell’interno ed all’ingresso delle chiese nonchè negli edifici di loro propriété. Art. 3. Gli studenti di teologia. quelli degli ultimi due anni di propedeutica alia teologia awiati al sacerdozio ed i novizi degli istituti religiosi possono. a loro richiesta, rinviare, di anno in anno, fino al ventesimosesto anno di età I’adcmpimento dcgli obblighi del servizio militare. I chierici ordinati in sacris ed 1 religiosi, che hanno emesso i voti. sono esenti dal servizio militare, salvo il caso di mobilitazione generale. In tale caso, i sacer­ doti passano nolle forze annate dello State, ma è loro conservato 1’abito ecclesiastico, affinchè esercitino fra le truppe il sacro ministero sotto la giurisdizione eccle­ siastica dellOrdinario militare ai sensi dell’art 14. Gli altri chierici o religiosi sono di preferenza destinati ai servizi sanitari. Tuttavia, anche se siasi disposta la mobilitazione ge­ nerale, sono dispensati dal presentarsi alia chiamata i sacerdoti con cura di anime. Si considcrano tali gli Ordinari, i parrocl, i vice parroci o coadiutori, i vicari ed i sacerdoti stabilmcnte preposti a rettorie di chiese aperte al culto. Art. 4. Gli ecclesiastic: ed i religiosi sono esenti dal1’ufficio di giurato. Art. 5. Nessun ecclesiastico puô essere assunto ο rimanere in un impiego od ufficio dello State italiano o di enti pubblicl dlpendentl dal medesimo senza il nulla osta dellOrdinario dioccsano./ 278 La rcvoca del nulla osta priva 1’ecclesiastico della capacité di continuare ad esercitare I’impiego 0 1’ufficio assunto. In ogni caso i sacerdoti a posta ti o irretiti da cen­ sura non potranno essere assunti nè conservati in un insegnamento. in un ufficio od in un impiego. nei quali siano a contatto immediate col pubblico. Art. 6. Gli stipendi e gli altri assegni. di cui godor.o gli ecclesiastici in ragione del loro ufficio, sono esenti da pignorabilità nella stessa misura in cui lo sono gli stipend! e gli assegni degrimpiegati dello State. Art. 7. Gli ecclesiastici non possono essere richicsti da magistrat! o da altra autorité a dare informazioni su persone o materie di cui siano venuti a conoscrnza per ragione del sacro ministero. Art. 8. Nel caso di deferimento al magistrate penale di un ecclesiastico o di un religioso per delilto. 11 Pro­ curatore dei Re deve informarne immediatamente l*Ordinario dolia diocesi, nel cui territorio egli csercila giurisdizione; c deve sollecitamcnte trasmetiere d: uf­ ficio al medesimo la deciaionc istruttoria e. ove abbia win t n. 881 CONCORDATUM CUM ITALIA 1929 FEB U Re dltalia, previa confidenziale indicazione del preluogo, la sentenza terminativa del giudizio tanto Ln sentando. primo grado quanto in appello. La S. Sede si riserva di trasferire ad altra chies In caso di arresto, Fecclesiastico o il religioso è tratla Diaconia. taîo coi riguardo dovuto al suo stato ed al suo grado gerarchico. Art. 16. Le Alte Parti contraenti procederanno d'if, Nel caso di condanna di un ecclesiastico o di un cordo, a mezzo di commissioni miste, ad una reviiiwe religioso, b pena è scontata possibilmente in locali se­ della circoscrizione delle diocesi. alio scopo di render's parati da quelli destinati ai laici, a meno che l’Ordinario possibilmente rispondente a quella delle province dei: competente non abbia ridolto il condannato alio stato Stato. laicale./ Resta inteso che la Santa Sede erigerà b dkcei Art. 9. Di regola, gli edifici aperti al culto sono di Zara; che nessuna parte dei territorio soggetlo ib esenti da requisizioni od occupazioni. sovranitâ del Regno d’Italia dipenderà da un Vearo. la cui sede si trovi in territorio soggetto alte sovrazzi Occorreado per gravi necessity pubbliche occupare di altro Stato; e che nessuna diocesi dei Regno cqeun edificio aperto al culto. Tautorità che procede alprenderà zone di territorio soggette alla sovraaità i Foccupazione deve prendere previamente accordi con altro Stato. l’Ordinario. a meno che ragioni di assoluta urgenza a ciô si oppongano. In tale ipotesi. l’autorité procedente Lo stesso principio sarà asservato per tutte le par· deve informare immediatamente il medesimo. rocchie esistenti o da costituirsi in territori vicin. il confini dello Stalo. Salvo i casi dl urgente necessity, la forza pubblica non puô entrare, per l’esercizio delle sue funzioni. negli Le modificazioni. che dopo 1‘assetto innanzi acceaédifie! aperti al culto, senza aveme dato previo awiso nato si dovessero in awenire arrecare aile circoscriz» aU’autorilâ ecclesiastica. ni delle diocesi. saranno disposte dalla Santa Sede pre- 2 vii accordi col Governo italiano ed in osservanza deb ‘ Art. 10. Non si potrà per qualsiasi causa procedere direttive su espresse. salvo le piccole rettifiche di ter­ alla dcmolizlone di edifici aperti al culto, se non previo ritorio richieste dal bene delle anime. accordo colla competente autorltà ecclesiastica. Art. 17. La riduzione delle diocesi che rlsulterà dll· Art. 11. Lo Stato riconosce i glomi festivi stabiliti Fapplicazione dell’articolo precedente, sarà altuata va dalla Chiesa, chc sono i seguenti: via che le diocesi medesime si renderanno vacanti Tutte le domeniche; Il primo giorno dell’anno; Il rno delFEpifania (6 gennaio); Il giorno della festa di Resta inteso che la riduzione non importerà sopGiuseppe (19 marzo>; Il giorno dell‘Ascensione; Il pressione dei 11toll delle diocesi nè del capitote che agiorno del Corpus Domini; Il giorno dclla festa dei Ss. ranno conservati, pur raggmppandosi le diocesi in zxApostoli Pietro e Paolo (29 giugno); Il giorno dell’Asdo che i capoluoghi delle medesime corrispondano i sunzlone della B, V. Maria (15 agosto); Il giorno di quelli delle provincie. Ognissanti (1° novembre); Il giorno della festa delllmLe riduzioni suddette lasceranno salve tutte le si­ macobta Concezione (8 dicembre); Π giorno di Natale tua li risorse economiche delle diocesi e degli aitrl eti 250 (25 dicembre)./ ecclesiastici esistenti nelle medesime. compresi gli mArt. 12. Nelle domeniche e nelle feste di precetto, segni ora corrisposti dallo Stato italiano. nelle chiese in cui officia un Capitolo. il celebrante la Art. 18. Dovendosi. per disposizione deU’autontà Messa Convcntuale canterà. secondo le norme della ecclesiastica, raggruppare in via prowisoria o defini­ sacra liturffo. una preghiera per la prospérité del Re tiva più parrocchie, sia affidandole ad un solo pard'Italia e dello Stato italiano. roco assistito da uno o più vice-parroci. sia riunenô Art 13 II Governo italiano comunica alia Santa Se­ in un solo presbyterio più sacerdoti, lo Stato nuode h tabella organica del personale ecclesiastico di te rr à inalterato il trattamento economico dovuto a det­ ruolo adibito al servizio dcll’assistcnza spirituale presso te parrocchie. le forze militari dello Stato appena essa sia stata ap­ Art. 19. La scelta degli Arcivescovi e Vescovi approvals nei modi di legge. particne alla Santa Sede. La designazione degli ecclesiastici, cui è commessa Prima di procedere alla nomina di un Arcivesam Falta direzione del servizio di assistenza spirituale o di un Vescovo diocesano o di un coadiutore en «Ordinario militare, vicario cd ispettori), è fatta coniure succession^, la Santa Sede comunicherà il none fidenzinlmente dalla Santa Sede al Governo italiano. della persona prescelta al Governo italiano per assié­ Qualora il Governo italiano abbia ragioni da opporre ra rsi che il meoesüno non abbia ragioni di carattere alia fatta designazione. ne carà communicazione alia p< litico da sollevare contro la nomina. Santa Sede. Ia quale proccderà ad altra designazione. Le pratiche relative si svolgeranno con te maggixe L’Ordinario militare sarà rivestito della dignità arpossibile sollecitudine e con ogni riservatezza, in modo civcscovile. che sia mantenuto H segreto sulla persona prescelta. La Domina dei (appellant militari è fatta dalla com­ finchè non awenga la nomina della medesima./ S petente autorité dello Stato italiano su designazione Art. 20. I Vescovi. prima di prendere possesso delb deUOrdinario militare. loro diocesi, prestano nelle ma ni del Capo dello Suto Art. 14. Le truppe itallane di aria, di terra e di un giuramento di fedelté secondo la formola seguente: mare godono. nei riguardi dei doveri religiosi, dei pri« Davanti a Dio e sui Santi Vangeli. io giuro e prvviteg: e delle esenzioni consentite dal diritto cano­ « metto, siccome si conviene ad un Vescovo. fedetu nico. < alio Stato italiano. Io giuro e promette di rispetlare I cappellani militari hanno. riguardo aile dette trup­ « e di far rispettare dal mlo clero il Re ed il Governo pe. competenze parrocchiali. Essi esercitano il sacro mi­ < stabilito secondo le leggi costituzionali dello Stra. nister «orto la giurbdizione deUOrdinario militare, as­ « Io giuro e prometto inoltre che non parteciperô ad sistito dalla propria Curia. « alcun accordo nè assîsterô ad alcun consiglio chc « possa recar danno alio Stato italiano ed all’ordizc L’Ordinario militare ha giurisdizionc anche sui per­ « pubblico e che non permetterô al mlo clero simili sonale religioso, maschile e femminile, addetto agli « partecipazioni. Preoccupandomi del bene e delTb231 ospedal: militarlj « teresse dello Stato italiano. cercherô di evitare ogtl Art 15. L’Arcivescovo ordinario militare è preposto • oanno che possa minacciarlo ». ad Capitolo dclla chiesa dei Pantheon In Roma, costiArt. 21. La prowista dei benefici ecclesiastici ip· tuendo con esso il clero, cul è affldato il servizio reli­ particne aU'autontà ecclesiastica. gioso di dette Basilica. Le nomine degi’investiti dei benefici parrocchiali Tale clero è sutor izza to a prow ede re a tutte le fun­ sono dall’autorità ecclesiastica competente comtmicate zioni religiose, anchc fuori di Roma, chc in conformité riservatamente al Governo italiano e non possono ave­ alte regole canonichc siano richieste dallo Stato o dalla re corso prima chc siano passati trenta giorni àxlb Reale Casa. !ua Santa Sede consente a conferirc a tutti 1 cano­ comuni cazione. ln questo termine, il Governo italiano, ove gravi nici componenti 11 capitolo dei Pantheon la dignité di ragioni si oppongano alla nomma, puô manifestarie ri­ protonotari ad initar. durante munere. Ln nomina di servatamente aU’autorité ecclesiastica, la quale, per­ ctascuno di essi sari fatta dal Cardinale Vicario di manendo il dissenso, deferirà il caso alla Santa Sede. Roma dtetro presentazione da parte di Sua Maesta il 1011 lût! I» FEB 11 CONCORDATUM CUM ITALIA Sopraggiungendo gravi ragioni chc rendano dannosa la permanenza di un ecclesiastico in un deter­ minato beneficio parrocchiale, il Governo italiano comonichcrà tali ragioni all’Ordinario, che d’accordo col Governo prenderé entro tre mesi le misurc appropria­ te. In caso di divergenza tra l’Ordinario ed il Governo, la Santa Sede affiderà la soluzione della questione a due ecclesiastici di sua scelta. i quali d’accordo con jM due de/legati del Governo italiano prenderanno una decisione definitiva. Abt. 22. Non possono essere investiti di benefici esistenti in Italia ecclesiastici che non siano cittadin5 itshani. I titolari delle diocesi e delle parrocchie devono inoltre pariare la lingua italiana. Occorrendo, dovranno essere loro assegnati coadiutori che, oltre rital.ano, intendano e parlino anche la lingua local­ sente in uso, allo scopo di prestare 1’assistenza reli­ giosa nella lingua dei fedeli secondo le regole della Chiesa. Abt. 23. Le disposizioni degli articoli 16, 17, 19. 20, 21 e 22 non riguardano Roma e le diocesi suburbicarie. Resta anche inteso che, qualora la Santa Sede procedese ad un nuovo assetto di dette diocesi, rimarrebbero invariati gli assegni oggi corrisposti dallo Stato italiano sia alie mense sia aile altre istituzioni eccle­ siastiche. Abt. 24. Sono aboliti Yexsequatur, il regio placet, nonchè ogni nomina cesarea o regia in materia di provvuta di benefici od uffici ecclesiastici in tutta Italia, salve le eccezioni stabilite nell’art. 29 lettera g). Abt. 25. Lo Stato italiano rinuncia alia prerogativa sovrana del Regio patronato sui benefici maggiori e minori. Γ abolita la regalia sui benefici maggiori e minori. E abolito anche il terzo pensionabile nelle provincie deüex-regno delle due Sicilie. Gli oneri relativi cessano di far carico alio Stato cd alie amministrazioni dipendentL Abt. 26. La nomina degl’investiti dei benefici magg-ori e minori e di chi rappresenta temporaneamente h sede o il beneficio vacante ha effetto dalla data della 35 prov/vista ecclesiastica, che sarà ufficialmente partecipata al Governo. L’amministrazione ed il godimento delle rendite, durante la vacanza, è disciplinata dalle norme del diritto canonico. In caso di cattiva gestione, lo Stato italiano, prosi actordi con l’autorità ecclesiastica, puô procedere al «equestro delle temporalité del beneficio, devolvendone il reddito netto a favore dell’investito, o. in sua mancanza. a vantaggio dei beneficio. Abt. 27. Le basiliche della Santa Casa in Loreto, di San Francesco in Assisi e di Sant’Antonio in Padova con gli edifici ed opere annesse, eccettuate quelle di carattere meramente laico, saranno cedute alia Santa Sede e la loro amministrazlone spetterà liberamente alia sedesima. Saranno parimenti liberi da ojpi ingerenza dello Stato e da conversione gli altri enti di qualsiasi natura gestiti dalla Santa Sede in Italia nonchè i Collegi d; missioni. Restano, tuttavia. in ogni caso applicabili le leggi italiane concernenti gli acquisti dei corp! mo­ rali. Relativamente ai beni ora appartenenti ai detti Santaari, si procédera alla ripartizione a mezzo di commiseone mista, avendo riguardo ai diritti dei terzi ed allé dotazionl necessarie aile dette opere meramente laiche. Per gli altri Santuari, nei quali esistano amministrazrni civili, subentrerà la libera gestione dell’autorità ecclesiastica, salva. ove dei caso. Ia ripartizione dei beni a norma dei precedente capoverso. Art. 23. Per tranquillare le coscienze, la Santa Sede accorderà plena condonazione a tutti coloro che, a seguito delle leggi italiane eversive dei patrimonio ec­ clesiastico, si trovino in possesso di beni ecclesiastici. A tale scopo la Santa Sede darà agli Ordinari le 2£ opportune istruzloni./ Art. 29. Lo Stato italiano rivedrà la sua legislazione n quanto intéressa la materia ecclesiastica, al fine dl riformarla ed integrarla, per metterla in armonia colle directive. aile quali si ispira il Trattato stipulato colU Sarta Sede ed il présenté Concordato. Resta fin da ora convenuto fra le due Alte Parti cootraenti quanto appresso: a) Ferma restando la personalità giuridica degli enti ecclesiastici finora riconosciuti dalle leggi italiane 1013 η. 881 (Santa Sede, diocesi, capitoli, seminari, parrocchie ecc.>. taie personalità sarà riconosciuta anche aile chiese pubbliche aperte al culto, che già non l’abbiano. comprese quelle già appartenenti agit enti ecclesiastici soppressi, con assegnazione. nei riguardi di queste ultime, della rendita che attualmente il Fondo per il Culto destina a ciascuna di esse. Salvo quanto è disposto nel precedente art 27. i consigli di amministrazlone, dovunque esistano e qualunque sia la loro denominazione, anche se composti totalmente o in magg.'oranza di laici. non dovranno ingerirsi nei servizi di culto, e la nomina dei componenti sarà fatta d’intesa con l’autorità ecclesiastica. b) Sarà riconosciuta la personalità giuridica delle associazioni religiose, con o senza voti. approvate dalla Santa Sede, che abbiano la loro sede principale nel Regno, e siano ivi rappresentate, giuridicamente e di fatto. da persone che abbiano la cittadinanza italiana e siano in Italia domiciliate. Sarà riconosciuta. inoltre, la personalità giuridica delle provincie religiose italia­ ne, nei limiti del territorio dello Stato e sue colonie, delle associazioni aventi la sede principale all’estero. quando concorrano le stesse condizioni. Sarà riconosciu­ ta altresl la personalità giuridica delle case, quando dalle regole parlicolari dei singoli ordini sia attribuita aile medesime la capacità di acquistare e possedere. Sarà riconosciuta infine la personalità giuridica aile Case generalizie ed aile Procure delle associazioni reli/giose, anche esterc. Le associazioni o le case religiose, 287 le quali già abbiano la personalità giuridica, la conserveranno. Gli atti relativi ai trasferimenti degli immobili, dei quali le associazioni sono già in possesso, dagli attuali intestatari aile associazioni stesse saranno esenti da ogni tributo. c) Le confraternité aventi scopo esclusivo o pre­ va lente di culto non sono soggette ad ulteriori trasformazioni nei fini, e dipendono daH'autorità ecclesiastica, per quanto riguarda il funzionamento e l’amministrazione. d) Sono ammesse le fondazioni di culto di qual­ siasi specie, purchè consti che rispondano aile esigenze religiose della popolazione e non ne derivi alcun onerc finanziario allo Stato. Tale disposizione si applica an­ che aile fondazioni già esistenti di fatto. e) Nelle amministrazione civili del patrimonio ec­ clesiastico proveniente dalle leggi eversive i consigli di amministrazlone saranno formati per metà con mem­ bri designati dall’ autorité ecclesiastica. Altrcttanto dicasi per i Fondi di religione delle nuove provincie. f) Gli atti compiuti finora da enti ecclesiastici o religiosi senza 1’osservanza delle leggi civili potranno essere riconosciuti e rcgolarizzati dallo Stato italiano, su domanda deUOrdinario da presentarsi entro tre anni dallentrata in vigore dei présenté Concordato. g) Lo Stato italiano rinunzia ai privilegi di esenzlone giurisdizionale ecclesiastica dei clero palatino in tutta Italia (salvo per qucllo addetto alie chiese della Santa Sindome di Torino, di Superga. dei Sudario di Roma ed alie cappelle annesse ai palazzi di dimora dei Sovran! e dei Principi Reali), rientrando tutte le no­ mine e prowiste di benefici ed uffici sotto le norme degli articoli precedentL Un’apposita commissione provvederé all’assegnazione ad ogni basilica o chiesa pala­ tina di una congrua dotazione con i criteri indicati per i beni dei santuari nell’art. 27./ 28« h) Ferme restando le agevolazioni tributarie già stabilite a favore degli enti ecclesiastici dalle leggi ita­ liane fin qui vigenti, il fine dl culto o di religione è. a tutti gli effetti tributari, equips rato ai fini di beneficenza e di istruzione. E’ abolita la tassa straordinaria del trenta per cento imposta con 1’articolo 18 della legge 15 agosto 1867 n. 3848; la quota di concorso dl cui agli articoli 31 della legge 7 luglio 1866 n. 3036 e 20 dclla legge 15 agosto 1867 n. 3848; nonchè la tassa sui passaggio di usufrutto dei beni costitucnti ia dotazione dei benefici ed altri enti ecclesiastici, stabilita dall’art. 1· del R. D. 30 dicembre 1923 n. 3270, rimanendo esc lusa anchc per 1’awenire 1’istituzione di qualsiasi tributo speciale a carico dei beni della Chiesa. Non saranno applicate ai ministri de) culto per 1’esercizio del mlnlstcro sacer­ dotale Fimposta suile professioni e la tassa di patente, istituite con il R. D. 18 novembre 1923 η.® 2538 in luogo della soppressa tassa di escrclzio e rivendita, nè qualsiasi altro tributo dei genere. 1014 (L 881 CONCORDATUM CUM ITALIA 1329 FEB 11 0 L’uso dell’abito ecclesiastico o religioso da par­ saranno trasmessi alia Corte di Appello dello Stato te di secolari o da parte di ecclesiastici e di religiosi, competente per territorio, la quale, con ordinanze emes­ ai quali sia stato interdetto con prowedimento defi­ se in Camera di Consiglio, li renderà esecutivl/ agli 31 nitivo della competente autorité ecclesiastica, che dovrà effetti civili ed ordinerà che siano annotati nei re­ a questo fine essere ufficialmente comunicato al Go- gistri dello stato civile a margine dell’atto di matri­ vcrno italiano. è vielato e punito colle stesse sanzioni e monio. pcne, colle quali è vietato e punito 1’uso abusivo della Quanto allé cause di separazionc personale. la Santa divisa müitare. Sede consente che siano giudicate dall’autorità giudiART. 30. La gestione ordinaria e straordinaria dei ziaria civile. beni appartenenti a qualsiasi istltuto ecclesiastico od Art. 35. Per le scuole di istruzione media tenulc da associazione religiosa ha luogo sotto la vigilanza ed il enti ecclesiastici o religiosi rimane fermo Fistitulo delcontrollo delle competenti autorité della Chiesa, escluso I’esame di Stato ad effettiva parité di condizioni per ogni intervento da parte dello Stato italiano. e senza candidati di istituti governativi e candidati di dette obbligo di assoggettarc a conversione i beni immobili. scuole. Lo Stato italiano riconosce agli istituti ecclesiastiArt. 36. LTtalia considera fondamento e coronamen­ 239 ci ed allé associazioni religiose la capacité di acqui-' to dell’istruzione pubblica 1’insegnamento della dottrina stare beni. salve le disposizioni delle leggi civili con­ cristiana secondo la forma ricevuta dalla tradizione cernenti gli acquisti dei corpi morali. cattolica. E percio consente che Vinsegnamento religiose Lo Stato italiano, finchè con nuovi accordi non sarà ora impartito nelle scuole pubbliche elementari abbia stabilito divorsamente, continuerà a supplice allé defi- un ulteriore sviluppo nelle scuole medie, secondo pn>cienze dei redditi del benefici ecclesiastici con assegni grammi da stabilirsi d’accordo tra la Santa Sede e lo da corrispondere in misura non inferiore al valore Stalo. reale di quella stabilita dalle leggi attualmente in vigo­ Tale insegnamento sarà dato a mezzo di maestri e re: in considerazione di ciô, la gestione patrimoniale di professori, sacerdoti o religiosi, approval! dall’autorità detti benefici, per quanto concerne gli alti e contratti ecclesiastica, e sussidiariamente a mezzo di maestri e eccedenti la semplice amministrazione, avrà luogo con professori laici. che siano a questo fine muniti di un intervento da parte dello Stato italiano. cd in caso di certificato di idoneità da rilasciarsi dallOrdinario dio­ vacanza la consegna dei beni sarà fatta colla prescnza cesano. di un rappresentante del Governo, redigendosi analogo La revoca del certificato da parte deU’Ordinario pri­ verbale. va senz’altro l’insegnante della capacité di insegnare. Non sono soggetti all’intervento suddetto le mense Pel detto insegnamento religioso nelle scuole pub­ vescovRi delle diocesi suburbicarie ed i patrimoni dei bliche non saranno adottali che i libri di testo appro­ capitoli e delle parrocchie di Roma c delle dette diocesi. val! dall’autorità ecclesiastica. Agli efferti del supplemento di congrua, l’ammontare Art. 37. I dirigenti delle associazioni statali per Fedudei redditi, che su dette mense e patrimoni sono corricazione fisica, per 1’istruzione premilitare, degli Avansposti ai bénéficiât!, risulterà da una dichiarazione resa guardisti e dei Bal ilia, per rendere possibile l’istru·/ s annualmente sotto la propria responsabilité dal Vesco­ vo suburbicario per le diocesi e dal Cardinale Vicario zione e 1’assistenza religiosa della gioventù loro affidata, disporranno gli orari in modo da non impedire nelle per la città di Roma. domeniche e nelle feste di precetto 1’adempimento dei Art. 3L L’erezione di nuovi enti ecclesiastici od as­ doveri reHgiosi. sociazioni religiose sarà fatta dall’autorità ecclesiastica Altrettanto disporranno i dirigenti delle scuole pub­ secondo le norme del diritto canonico: 11 loro riconoscibliche nelle eventual! adunate degli alunni nei detti mento agli effettivi civili sarà fatto dalle autorité ci­ vili. giorni festivi. Art. 38. Le nomine dei Professori dellTJniversità Art, 32.1 riconoscimenti e le autorizzazioni previste Cattolica del S. Cuore e del dipendente Istituto di Ma­ nelle disposizioni del présenté Concordato e del Trattato avranno luogo con le norme stabilite dalle leggi ci­ gistero Maria Immacolata sono subordinate al nulla osta da parte della Santa Sede diretto ad assicurare che non vili, che dovranno essere poste in abmonia con le dispo­ vi sia alcunchè da eccepire dal punto di vista morale e sizioni del Concordato medesimo e del Trattato. Art. 33. E’ riservata alia Santa Sede la disponibilité religioso. Art. 39. Le Université, i Seminari maggiori e minori, delle catacombe esistent! nel suolo di Roma e delle altre 290 parti/ del territorio del Regno con 1’onere conseguente sia diocesani sia interdiocesani sia regionali, le accade­ nde, i collegi e gb altri istituti cattolici per la formadella custodia, della manutenzione e della conservazione e la cultura degli ecclesiastici continueranno a zione. umeamente dalla Santa Sede, senza alcuna Essa puô quindi, con 1’osservanza delle leggi dello dipendere Stato e con salvezza degli eventual! diritti di terzi, pro­ ingerenza delle autorité scolastiche dei Regno. Art. 40. Le lauree in sacra teologia date dalle Facedere aile occorrenti escavazioni ed al trasferimento coltà approbate dalla Santa Sede saranno riconosciute dei corpi santi. Art. 34. Lo Stato italiano. volendo ridonare all’isti- dallo Stato italiano. tuto del matrimonio, che è base della famîglia, dignité Saranno parimenti riconosciuti i diplomi, che si conconforme aile tradizioni cattoliche del suo popolo, ri­ seguono nelle scuole di paleografia, archivistica e diconosce al sacramento del matrimonio, disciplinato dal plomatica documentaria eretle presso la biblioteca e diritto canonico, gli effettl civilL 1’archivio nella Città del Vaticano. Le pubblicazioni del matrimonio come sopra saranArt. 41. LTtalia autorizza 1’uso nel Regno c nelle no effettuatc. oltre che nella chiesa parrocchiale, anche sue colonie delle onorificenze cavalleresche pontificie nella casa comunale. mediante registrazione dei breve di nomina, da fard su Subito dopo la celebrazione il parroco spiegherà ai presentazione del breve stesso e domanda scritta delcoruugi gli effetti civili del matrimonio, dando lettura 1‘interessato./ S3 degli articoli del codice civile riguardanti i diritti ed i Art. 42. LTtalia ammetterà il riconoscimento, me­ doveri del coniugl, e redigerà 1’atto di matrimonio, del Decreto Reale, dei titoli nobiliari conferiti dal quale entro cinque giorni trasmetterà copia intégrale diante Sommi Pontefici anche dopo il 1870 e di quelli che al Comune. affinchè venga trascritto nel registri dello saranno conferiti in avvenire. stato civile. Saranno stabiliti casi nei quali il detto riconosci­ Le cause concernenti la nullité del matrimonio e la dispensa dal matrimonio rato e non consumato sono mento non è soggetto in Italia al pagamento di tassa. riservate alla competenza dei tribunali e dei dicasteri Art. 43. Lo Stato italiano riconosce le organizzazioni ecclesiastici. dipendenti dall’Azione Cattolica Italiana, in quanto esse, I prowedimenti e le sentenze relative, quando sia- siccome la Santa Sede ha disposto, svolgano la loro atüno divenutc definitive, saranno portate al Supremo Tri- vità al di fuori di ogni partito politico e sotto Fimmebunale del In Segnatura. il quale controlled se siano diala dipendenza della gerarchia della Chiesa per la state rispettate le norme del diritto canonico relative diffusione e 1’attuazione dei principi cattolicL alla competenza del giudice, alla citazione ed alla légi­ La Santa Sede prende occasione dalla stipulazione tima rappresentanza o contumacia delle parti. del presente Concordato per rinnovare a tutti gli eccle­ I detti prowedimenti e sentenze definitive coi rela­ siastici e religiosi d’Italia il divieto di iscriversi e mi­ tivi decreti del Supremo Tribunale della Segnatura litare in qualsiasi partito politico. 1015 101« 1929 FEB 18 SC DE PROP. FIDE. PROCESSUS MATRIMONIALIS IN SINIS Art. 44. Se in awenire sorgcsse qualche difficoltà suila interpretazione del presente Concordato, la Santa Sede e 11 talia procederanno di comune intelligenza ad una amichevole soluzione. Art. 45. 11 presente Concordato entrerà in vigore allo scambio delle ratifiche, contemporaneamente al Trattato, stipulato fra le stessc Alte Parti, che elimina la < questione romana ». Con 1’cntrata in vigore del presente Concordato, cesseranno di applicarsi in Italia le disposizioni dei Con­ cordati decaduti degli ex-stati italiani. Le leggi austriache, le leggi, i regolamenti. le ordinanze e i decreti dello Stato italiano attualmente vigenti, in quanto siano 54 in contraste colle disposizioni del presente Con/cordato, si intendono abrogati con 1’entrata in vigore del medesimo. Per predisporre la esecuzione del presente Concor­ dato sarà nominata, subito dopo la firma del medesimo, una Commissione composta da persone designate da ambedue Ic Alte Parti. Roma, undici febbraio millenovecentoventinove.— PIETRO Cardinale GASPARRI. BENITO MUSSOLINI Ado. A. VAN HOVE In NrT 56 (1929) 518-548; Apoll. 2 (1929) 45S-492. IP 9 (1929) 87-92, 185-189. 248-253; NrT 56 (1929) 312-321. Vide RATIHABITIONEM sub die 1929 lun. 7: L£ 904. 882 1929 FEB 18.-SC PROP. FIDE, INSTRC. PART.· INSTRUCTIO PRO CAUSIS MATRIMONIALIBUS, EX INDULTO, IN SINIS SERVANDA PARS I - De processu matrimonial! 1. Causae matrimoniales, inter baptizatos, ad iudicem ecclesiasticum spectant, cui soli competit de validitate matrimonii et obligationibus ex eodem derivantibus sen­ tentiam ferre. Causae de effectibus matrimonii mere civilibus si principaliter agantur, pertinent ad civilem magistratum, ad normam can. 1016; sed si incidenter et accessorie, possunt etiam a iudice ecclesiastico, ex propria potesta­ te, cognosci ac definiri (can. 1961). 2. Can. 1962. — « Causas matrimoniales ad eos spec­ tantes, de quibus in can. 1557, § 1, n. 1, illa S. Con­ gregatio vel illud Tribunal aut specialis ea Commissio exclusive cognoscet, cui eas toties quoties S. Pontifex delegaverit; causas dispensationis super matrimonio ra­ to et non consummato. S. Congregataio de disciplina Sacramentorum; causas vero quae referuntur ad privi­ legium Paulinum, S. Congregatio S. Officii ».1 Can. 1963. — « § 1. Quare nullus iudex inferior pot­ est processum in causis dispensationis super rato instruere, nisi Sedes Apostolica facultatem eidem fe­ cerit 5 2. Si tamen iudex competens auctoritate propria iudicium peregerit de matrimonio nullo ex capite im­ potentiae et ex eo, non impotentiae, sed nondum con­ summati matrimonii emerserit probatio, omnia acta ad Sacram Congregationem transmittantur, quae iis uti poterit ad sententiam super rato et non consummato ferendam ». Can. 1964. — < In aliis causis matrimonialibus iudex competens est iudex loci in quo matrimonium cele­ bratum est aut in quo pars conventa vel, si una sit acatholica, pars catholica domicilium vel quasi-domicilium habet ».2 1 Ut in tribunali ecclesiastico causa aliqua matri’ Ad dubium: « Utrum in quibuslibet causis matrimonialibus partem catholicam et partem acatholicam, sive baptixatam ere ron buptizatam. quocumque modo ad S. Sedem delatis, S. S. Congregatio S. Officii exclusivam habeat competentiam », eaden S C. S. Officii die 18 ian. 1928 respondendum decreTit: tA/firmdive, habita praesertim ratione can. 247. § 3, et ahü praescripto can. 1557 § 1 η. 1» (AAS, XX, 1938, p. 75) [LE 311 sub die 1923 Ian. 71] 5 Uxor, a viro malitiose deserta, virum convenire debet coram Ordinario proprii ac distincti quasi domi cilli. — Actrix iero catholica, a viro non legitime separata, quae tamen habet proprium ac distinctum quasi-domicilium, potest convenire virum fccalholiram sive coram Ordinario domicilii viri, sive coram Ordinario proprii quasi-domicilii. Ita ex responsione Pont. Comœsslonl-î ad Codicis authentice Interpretandos. 14 iul. 1922, Eb d. ΧΠ’ (AAS. XIV, 1922, pp. 529-530). [LE 439). 1017 n. 882 monialis tractanda suscipiatur, necesse est ut contra matrimonium regularis et Juridica accusatio praeces­ serit. 4. Can. 1971. — « ί 1. Habiles ad accusandum sunt: 1° Coniuges, in omnibus causis separationis et nulli­ tatis, nisi ipsi fuerint impedimenti causa; 2° Promoter iustitiae in impedimentis natura sua pu­ blicis. S 2. Reliqui omnes, etsi consanguinei, non habent ius matrimonia accusandi, sed tantummodo nullitatem ma­ trimonii Ordinario vel Promoted iustitiae denunciandi ». * 5. Accusatio coram legitimo Ordinario ecclesiastico fieri debet et quidem in scripto. Si oretenus facta fuerit, iudicialis reddenda erit iuxta regulas communi iure tra­ ditas (cfr. can. 1706-1707) *·. scilicet efficiendo ut ac­ cusator eam repetat coram tribunali et a notario in actis redigatur. 6. In ea (cfr can. 1708) 2·, praeter accuratam facti expositionem, enarranda erunt omnia adiuncta neces­ saria, et omnia indicia concurrentia; indicandi et nomi­ nandi testes de re instructi, ut hoc modo fundamenta accusationis cognoscantur, et via tribunali sternatur veritatis detegendae. 7. Accusatione sic recepta, munus moderatoris acto­ rum seu iudicis, Episcopus vel ipse sibi assumet, vel suum Vicarium Generalem, aut alium probum et exper­ tum virum e clero ad illud delegabit. Similiter alium virum designabit, qui notarii officio fungens quidquid ad causam pertinet in acta referat, ac nominatim inter­ rogationes examinandis faciendas, eorumque respon­ siones scripto consignet 8. Praeterea ipse Ordinarius omnino tenetur depu­ tare alium virum ecclesiasticum, iuris scientia ct vitae probitate praeditum, qui matrimonii defensore (ad nor­ mam can. 1968-69) exsistat Eum vero suspendere vel > In causis matrimonialibus acathollcus, sive baptizatus. cctoris pttes agere nequit. SI vero speciales occurrant rationes ad admittendos scathollcos ut adores in huiusmodi causis, recurrendum ad S. Congreg. S. Officii in singulis casibus. (Ex reponsione S. C. S. Officii.AAS. XX 1928, p. 75). [LE 814]. 1 · Can 1706. — « Qui aliquem convenire vult, debet libellum competenti ludie! exhibere. In quo controversiae obiectum propo natur, et ministerium iudicis ad deducta tura persequenda expo­ stuletur ». Can 1707. — i § L Qui scribere nescit, aut legitime impeditur quominus libellum exhibeat, oretenus petitionem suam coram tribunali proponere potest. § 2. Item in causis facilioris investigationis et minoris mo­ menti ac propterea cito expediendis, Iudicis arbitrio relinquitur petitionis admissio oretenus sibi farta. § 3. In utroque tamen casu Iudex notarium iubcat scriptis actum redigere qui actori legendus est et ab eo probandus ». i· Can. 1703. — « Libellus quo lis Introducitur debet: 1. · Exprimere coram quo iudice causa Introducatur, quid po tatur, et a quo petatur ; 2. · Indicare, generarim saltem, quo hire innitatur actor ad comprobanda ea quae allegantur et asseruntur ; 3. · Subscribi ab actore vel eius procuratore, appositis die. mense et anno, necnon loco in quo actor vel eius procurator ha­ bitant, aut residere se dixerint actorum recipiendorum gratia > ’ · Can. 1968. — « Defensoris vinculi est : 1. · Examini partium, forium et peritorum adesse : exhibere iudlcl interrogatoria clausa et obsignata, in actu examinis a tudice aperienda, et partibus aut testibus proponenda ; novas in­ terrogationes. ab examine emergentes, iudlcl suggerere ; 2. · Articulos a partibus propositos perpendere, eisque, quate­ nus opus sit, contradicere ; documenta a partibus exhibita re­ cognoscere ; 3. · Animadversiones contra matrimonii nullitatem oc probatio­ nes pro validitate aut pro consummatione matrimonii scribere et allegare, eaque omnia deducere, quae ad matrimonium tuendum utilia censuerit». Can. 1969. — « Defensori vinculi lus esto : 1. · Semper et quolibet causae momento acta processus. etsi nondum publicati, invisere ; novos terminos ad scripta perii cienda flagitare, prudenti iudicis arbitrio prorogandos ; 2. · De omnibus probationibus vel allegationibus ita certio­ rem fleri, ut contradicendi facultate uti possit ; 3. · Petere ut alii testes inducantur vel lidero iterum ex» mini subiciantur. processu etiam absoluto vel publicato, do vasque animadversiones edere ; 4. · Exigere ut alia acta, quae ipse suggesserit, conficiantur, nisi tribunal unanimi suffragio dissentiat ». > Ad nonnam can. 1631, § I :· Excepto Episcopo qui per sc potestatem Judiciariam exerceat, omnes qui tribunal con­ stituunt aut eidem opem ferunt, luslurandum de officio rite et fideliter implendo coram Ordinario vel coram ludiee a qt» eîeril sunt, vel coram viro ecclesiastico ab alterutro delegato, praestare debent: idque ab IniUo suscepti officii, sl smt vta biles, aut antequam causa agetur, si pro peculiari aliqua causa sint constituti ». 1Ü13 SC DE PROP- FIDE. PROCESSIS MATRIMONIALIS IN SINIS removere, si iusta causa adfuerit, et alium substituere, iis qualitatibus ornatum, Ordinario semper fas erit 9. Praedictae deputation» et delegationes in scrip­ tis ab Ordinario Dant, ct carum authentica documenta, vel saltem mentio in actis prostent (Cfr can. 364, § n ® 10. Moderatoris actorum erit tribunal convocare, partes et testes citare ut in iudicium compareant : ter­ minos dilationis concedere quoties rationabiliter ab iis qui ius habent petantur; edere decreta et ordinationes pro regular; et recta actorum compilatione. Quae omnia scripto erunt exaranda, et ln actis ipsis recensenda. 11. Quod sl ob peculiares circumstantias matrimo­ nii defensor singulis actis intéressé nequiverit, absoluto processu eadem ipsi tradantur, ut eas exarare queat animadversiones quas tuendae matrimonii validitati ne­ cessarias Judicaverit Si alia acta suggesserit, haec con­ ficienda omnino erunt; si ex iam confectis deprehen­ derit alias adesse personas testimonio ferendo idoneas et opportunas nondum examinatas, has examini subi­ gendas proponet 12. Constituto tribunali,1 haec actorum conficiendanm ratio tenenda erit: « Si matrimonium accusatur cx defectu consensus, curet ante omnia iudex ut monitio­ nibus opportunis partem, cuius consensus deesse affir­ matur. ad consensum renovandum inducat; si ex de­ fectu formae substantialis vel cx impedimento dirimen­ di quod dispensari potest et solet partes inducere stu­ deat ad consensum in forma legitima renovandum vel ad dispensationem petendam > (Can. 19651. Quod si ad ulteriora erit procedendum, iudex ab omnibus et singulis testimonium dicturis ante omnia Juramentum iuxta formam in can. 1622 14 statutam, exi­ get dc veritate dicenda, ct. si ita res postulet, etiam de secreto servando. luramentum in singubs examinibus eodem modo est repetendum. 13. Qui examini subiciendi sunt, seorsum semper au­ diantur. Ad normam can. 1772. H 2 et 3 *·, prudenti ludicls tamen arbitrio relinquitur post edita testimonia testes inter se aut cum parte conferre. Notarius annotabit diem, mensem et annum cuiusli­ Mil·»» singulorum nomen, cognomen, ae­ bet examinis, necnon tatem. condicionem, statum et patriam, et etiam quod juramentum revera praestiterint 14. Post quodlibet examen, etiamsi eadem persona pluries illi subicienda sit, notarius, clara ct intelligibili voce, coram eadem legat interrogationes et responsio­ nes. facta eidem facultate variandi aut declarandi quid­ quid ei visum fuerit Deinde ipse examinatus subscribat, et si fuerit illiteratus. faciet hoc signum Cru t cis: ac 1 · Ctn. V3. — » S I. Curis dioecesana consul illis per­ sonis quae Episcopo iliive qui. loco Episcopi, dioeetsim re­ git, opem praestant in reyimlne totius dioecesis. f 2 Quare ad eam pertinent Vicarius Generalis, officialis. amceUartus, promoter iusUtiae. defensor vinculi, synodales hidkm et examinatores. parochi consultores, auditor», notarii, cursores et apparitores ». Can. M4 — < 5 I. Nominatio eorum qui praedicta officia rei munera exercent, scripto coralgnetur, ad nonnam can. 159. ’ · Cnn 1C3 —«51. Quotiescumque xusturandum praesta­ tur she t tadfdbus out tribunalis administris, tire a partibus, testibus, peritis, semper enutri debet praemissa divini Nominta invocatione et a sacerdotibus quidem tacto pectore, a cetertt fidelibus tacto Erangeiiorum libro i 2. latex pariem. testem sut peritum ad lusJurandum reriptera. eum nsfulnritcr commonefaciat tum de sanctitate ac­ tus et de grarissimo delicto quod admittunt iurisiurandl viola­ tores. tum etiam de poenis, quibus obnorii fiunt qui falsum to halle» iurati affirmant. 5 3. Indurandum wcundum formulam a indice probatam praevari debet coram eodem ludice aut eius delegato, aditan­ te utraque eut aiicrjtra parte, quae Intéressé iurisiurandl prae•taüoni vtiit ». 4 · Can 112. — « < 1 Testes seora’.m «taguK examinandi t 2 Proven timri ludicls arbitrio relinquitur post edita •xtirxnia trv.ei inter w· aut cum parte conferre, seu. Tulgo. f 3 Id *utwtr. Heri poterit d haec omnia simul concurrant. «llket : 1 * Si tere * trt»r ve aut cum parte ln re rrari et causae sobsurtum litinçrste duwntlanl ; V 51 ROfia alia firtllor ad Terttatra detexendam suppetat ' Sl «randall t»I (timidiorum periculum con sit ex eol3. UtiOM pcr.lrrz-icrndurn t. 1019 1529 FEB B denique moderator actorum et defensor validitatis ma­ trimonii apponet suam subscriptionem, et notarius de actu rogabit (Cfr can. 1780) ’·. 15. Si aliquando contingat examinandos apud exte­ ras et forsan longinquas regiones versari, nec tribunali se sistere posse, a moderatore actorum accurata facto­ rum et circumstantiarum, quorum cognitio et confirma­ tio requiritur, expositio erit facienda, quae, concinna­ tis opportunis interrogationibus, de sententia quoque defensoris matrimonii, et indicatis examinandorum ag­ minibus ad Ordinarium loci, in quo commorantur, mittatur, ut ille, sive per se, sive per suum Vicarium Generalem, sive per alium virum probum et expertum e clero eligendum, eos examini subiciat iuxta datas in­ terrogationes, requisito prius luramento de veritate di­ cenda. et ceteris servatis quae supra praescripta sunt Si vero contigerit aliquem examini subiciendum e vita migrasse, mortis documentum inter acta recenseatur. 16. Quoad singulos in iudicium vocatos, vel vocan­ dos, actorum moderator inquirere debebit probitatem et credibilitatem, et ad hoc curabit ut ab eorum paro­ chis, sin minus a personis fide dignis, litterae testimo­ niales exhibeantur quae etiam in actis erunt referen­ dae. 17. Inter examinandos primo loco venit ille qui accu­ sationem vel denunciationem contra matrimonium mo­ vit Ab isto exquirendum erit ut clare distincteque ex­ ponat accusationis vel denunciationis titulum; facta omnia fideliter et religiose enarret, eorumque probatones afferat; circumstantias omnes et indicia exponat quae vel ex propria scientia cognoverit, vel ex aliorum relatione didicerit, et denique nominet testes quod de re instructos sciverit, vel saltem reputaverit 18. Secundo loco veniunt coniuges ipsi, qui semper, et seorsum, audiri debent, ut unusquisque sua iura luc­ ri. ct rationes, deductiones ac facta allata aut reicere. aut explicare queat Quaelibet pars examini subiecta poterit vel illico post examen, vel etiam deinceps, ante­ quam processus claudatur, proponere, si velit, articulos, super quibus alter coniux sit examinandus, et quatenus etiam ab hoc articuli proponantur, erit iterum citandus coniux qui primus fuerat examinatus, ut super articulis ab altero propositis audiatur. Iuxta casuum diversitatem a coniugibus inquirendum erit ut. si qua documenta habeant ad suum matrimonium, vel ad coniugalem vitae consuetudinem spectantia, ea exhibeant, in acta recensenda. Quae documenta cuiuscumque generis sint, et a quocumque exhibeantur, semper erunt recipienda; et notarius annotare debebit diem, mensem et annum, necnon nomen illius a quo exhibita fuerunt 19. Si ambo coniuges concordes in depositionibus fuerint, moderator actorum et defensor matrimonii se­ dulo inspiciant utrum inter eosdem collusio intercesse­ rit. Hoc in casu singula argumenta contra eorum depo­ sitiones ex processu resultantia distincte iisdem obiciantur, ut fraude, si qua fuerit, detecta, veritas, quoad fieri possit, dilucide appareat. 20. Post coniuges citandi erunt testes inducti, servata eorum examinandorum ratione superius descrip­ ta, et exquisitis ab iisdem illis notitiis, de quibus in­ structi existimantur. Interrogationes, singulis facleadae, prout accusationis titulus, aut allata factorum et circumstantiarum congeries, vel ipsa testium indoles atque capacitas requirere videatur, sagacitati atque prudentiae moderatoris actorum et defensoris vinculi relinquuntur, qui illas concinnare, augere aut immi­ nuere poterunt, dummodo tamen semper ea omnia inquirantur, quae ad rectum proferendum iudiciurs aut necessaria aut opportuna censeantur. 21. Quae in actis continentur, nemini, ne ipsis qui­ dem coniugibus eorumque defensoribus, erunt com­ municanda ante processus publicationem, uno excepto matrimonii defensore. 22. Quatenus vero actorum moderatori aut defen­ sori matrimonii nulla alia probatio requirenda videa­ tur. finis imponatur probationum collectioni, et pro­ cessus publicetur, edito hac super re decreto, ab ipso moderatore, a defensore matrimonii, et a notario sub­ scribendo. "· Con. ITiO. — « § 1. Testi, antequum ab auditorio di­ scedat. debent legi quae actuarius de iis quae ipse riva root testatus est. scripto redegit, data eidem testi facultate addendi, tuppruncndl, corrigendi, variandi. 2. Denique actui subscribere debent testis, ludex et no­ tarius ». 1020 1929 FEB 18 SC DE PROP. FIDE, PROCESSUS MATRIMONIALIS IN SINIS 23. Publicato processu, locus fiet defensionibus quas partes ad sua iura tuenda voluerint allegare, facta iisdem facultate adhibendi eos defensores quos ma­ luerint; immo praemonendae erunt dc hoc iure, ut. lata sententia, imustae contra eam incusationi aut reclamationi aditus praecludatur. Allegationes autem, si ab iisdem oblatae fuerint, communicandae erunt de­ fensori vinculi matrimonialis, ut eas expendere, et quatenus matrimonii validitatem impugnent, refutare valeat 24. Omnibus ut supra peractis, ad sententiam pro­ nuntiandam veniendum erit. Quod ut ab Ordinario seu eius delegato rite fiat, in primis a defensore ma­ trimonii exquiri debet declaratio, sibi nihil amplius deducendum aut inquirendum superesse; deinde inte­ gra causa duobus aut tribus viris peritis, si haberi possint, examinanda subiciatur. et nonnisi audito eorum voto sententia proferatur. Haec in scriptis erit exaranda, in eaque rationum momenta, quibus innititur, ex processu deprompta ex­ ponantur, succincte quidem, sed ita tamen ne quidpiam essentiale omittatur. Sententia subscriptione iudicis et notarii, necnon sigillo curiae episcopalis munita par­ tibus erit notificanda per curiae apparitorem, relicto iisdem illius exemplari, de quo in scripto fides erit facienda. 25. Iudex, si pro validitate matrimonii sententiam dixerit, et nemo ex coniugibus contra eam appella­ verit, neque defensor matrimonii appellabit, et causa finita censeatur. E contra si matrimonium nullum fuisse decreverit, quamvis coniuges iudicio Praelati acquieverint, defensor matrimonii appellationem fa­ cere debebit et novam sententiam ab alio competenti tribunali postulare. Interim nullatenus permittetur partibus novas nuptias inire. Quamvis appellationi in­ terponendae nulli fatales dies vinculi defensori statuti sint, curandum tamen erit ut quantocius id fiat. Quod si defensor ipse hoc munus neglexerit, compelli ad id poterit vel a iudice vel etiam ab illo, apud quem de iure appellatio esset facienda. 26. Appellatio fiet ad loci Ordinarium a Sancta Sede semel pro semper designatum, ut iudicem se­ cundae instantiae. Ad S. Sedem appellatio erit semper facienda, quoties primae duae sententiae inter se con­ formes non fuerint, nisi partibus placuerit causam ad ipsam Sanctam Sedem ab initio et immediate deferre. 27. Facta appellatione. Episcopus seu Ordinarius qui primam sententiam protulit, eam remittere debebit una cum integro processu, ceterisque omnibus ad cau­ sam iterum iudicandam pertinentibus, ad tribunal ad quod appellatum est. 28. Hoc autem omnia a primo tribunali peracta di­ ligenter examinabit, atque ea omnia peraget quae ne­ cessaria videbuntur, ut defectus suppleantur, dubia elu­ cidentur. et errores corrigantur. Hunc in finem, prae­ sente semper vinculi defensore in curia constituto vel specialiter delegato, coniuges examinabit; investigatio­ nes instituet circa documenta priori tribunali exhibita; testes, a quibus novae informationes hauriri possint, iterum audiet. Immo poterit etiam praescribere, ut novus processus ex integro conficiatur. Verum quate­ nus validae desint rationes novum processum exigendi, consultius erit, praesertim si personarum et locorum circumstantiae id suaserint, ut processu iam expleto utatur, indictis tamen ulterioribus investigationibus quas necessarias Judicaverit. Quod si novum processum faciendum esse censuerit methodus supra descripta servanda erit Si vero aliqua tantum nova acta adiungenda vel novi aliquid investi­ gandum censuerit, semper tamen defensor matrimonii adesse debebit, vel saltem nova haec eidem communi­ canda erunt, ut pro munere suo ea expendere, et, quatenus opus esse duxerit, proprias animadversiones diis apponere valeat 29. Expleto examine primi processus, et imposito fine novis investigationibus, iudex appellationis debeb:t exquirere a defensore matrimonii utrum aliquid adhuc habeat deducendum aut inquirendum; et qua­ tenus se nihil amplius habere dixerit, auditis prius, modo quo supra declaratum est, aliquibus viris in cientia iuris peritis, sententiam pronunciabit omnia servando quae pro tribunali primae instantiae prae­ scripta fuerunt. 30. Quando utraque sententia conformis pro vali­ ditate confugii pronuntiata sit. sciat tamen pars im­ pugnans matrimonium, sibi adhuc omnino patere ap­ 1021 pellationem ad Apostoli cam Sedem. Si porro in se­ cunda aeque ac in prima sententia nullum ac irritum matrimonium judicatum fuerit, et ab ea pars vel de­ fensor pro sua conscientia non crediderit appellandum, in potestate et arbitrio coniugum sit decem diebus a sententiae denunciation elapsis (can. 1987) ’· novas nuptias contrahere, dummodo alicui eorum ob aliquod impedimentum vel legitimam causam id vetitum non sit Potestas tamen post alteram sententiam conformem, ut supra, coniugibus facta intellegatur, salvo semper et firmo remanente iure scu privilegio causarum ma­ trimonialium, quae ob cuiusque temporis lapsum nun­ quam transeunt in rem iudicatam; sed si nova res, quae non deducta vel ignorata fuerit, detegatur, re­ sumi possunt et rursus in iudicialem controversiam re­ vocari (can. 1989)’·. Quod si a secunda sententia super nullitate vel altera pars appellaverit, vel defensor ma­ trimonii ei salva conscientia acquiescendum non putet, quia sibi vel manifeste injusta, vel aliunde invalida videatur, re tota ad S. Sedem delata, interim firma remaneat utrique coniugi prohibitio ad alias transeundi nuptias. PARS II De regulis servandis in tractandis causis matrimonialibus in specie Praeter hactenus recensitas regulas in omnibus causis matrimonialibus generatim servandas ut Juri­ dica illis stet validitas, quaedam etiam speciales prae oculis habendae sunt iuxta peculiarem impedimento­ rum naturam et indolem quae iudicio occasionem prae­ buerunt. Quare de his singulis, saltem quae frequen­ tius occurrere solent, aliqua speciatim animadvertenda sunt 31. De impedimentis cognationis carnalis, vel spiri­ tualis et affinitatis. — Si matrimonium impugnetur ob assertum impedimentum cognationis carnalis aut spiritualis vel affinitatis, facile erit eiusdem exsisten­ tiam detegere ope authenticorum documentorum. Ete­ nim cognatio carnalis, et etiam affinitas, quae ex prae­ cedenti matrimonio processerit dignoscuntur ex arbore genealogica utriusque familiae, conficienda ex regestis matrimoniorum, et ex libris baptizatorum. in quibus notata esse debent nomina non modo coniugum, ct eorum qui baptizati sunt sed horum etiam parentum. Similiter ex libris baptizatorum aperte eruitur cognatio spiritualis, quia in illis una cum eorum qui baptizati fuerunt, nomina quoque recensita esse debent sive patrinorum sive matrinarum. Talia documenta m for­ ma authentica ex dictis libris erunt haurienda opera parochum, vel curiae, una cum testimonio de eorum identitate cum respectivis particulis in libris exstanti­ bus; immo sl a parocho testimonium datum fuerit, opus erit ut eiusdem parochi obsignatio a curia epi­ scopali authentica declaretur. 32. Quod si aliquod oriatur dubium circa documenta praedicta vel circa eorum veritatem, in iudicium vo­ candi erunt et iuridice examinandi consanguinei, affi­ nes, propinqui, quibus origo eorum dc quibus agitur nota sit aut nota esse possit, ut ex horum depositioni­ bus gradus consanguinitatis vel affinitatis clarius valeat determinari. Non levi fundamento huic rei esse potest etiam publica fama, de qua ratio erit habenda; eius tamen sedulo consideranda erit origo et rationes quibus innititur. Ceterum iudex semper prae oculis habeat, his quaestionibus dirimendis praecipuum fundamentum praebere documenta authentica, et nunquam licere con­ tra eadem Judicare, nisi ex certis et evidentibus argu­ mentis constiterit ipsa vitiosa aut falsa esse. Ac proinde locorum Ordinarii sedulo curabunt ut libri baptizato­ rum et matrimonio copulatorum, necnon defunctorum, a parochis diligentissime exarentur et accurate cu­ stodiantur. 33. De impedimento publicae honestatis. — Quoties aliquod matrimonium impugnatur ob impedimentum quod publicae honestatis nominatur, in primis accurate statuendum erit utrum illud originem duxerit ex ma' · Can. 1957. — < Post secundam sententiam. quae matri monll nullltatem confirmaverit. sl defrasoc vinculi ln gradu appellationis pro sua conscientia non crediderit ess *» appellan­ dum. ius coniugibus «t. decem diebus a sententiae ôcnun elatione elapsis, novas nuptias contrahendi » • · Can. 19S9. — < Cum sententiae tn camis matrimonia libus nunquam transeant tn rem ludicalam. causae tp *«e. M nova wiummla praesto sint, retractari icmpcr jexerunt IV mo praescripto can. 1903 ». inz: η. 83-2 SC DE PROP. FIDE. PROCESSUS MATRIMONIALIS IN SINIS trimonio invalido, sive consummato sive non, aut ex publico et notorio concubinatu. In priore casu, ad impedimentum astruendum pro­ ferantur documenta tum matrimonii praecedentia ce­ lebrationem tum ipsius Invaliditatem comprobantia. Quod si praedictum impedimentum ortum asseratur ex publico et notorio concubinatu, antequam iudicium pro­ feratur. de ventate huius assertionis debita prudentia inquirendum erit. 34. De ihpedimevto ns et metus. — Circa impedi­ mentum quod vis et metus dicitur, ante omnia occurrit, neminem a iure admitti ad matrimonium ex hoc capite impugnandum nisi qui violentiam et coactionem pas­ sus dicitur: reiici vero eum qui per longum tempus in matrimonio vixerit, dummodo eidem matrimonii nulUtatis conscio libertas et opportunitas reclamandi non defuerit, ita ut si liber iam a metu sua sponte in conju­ gal: domo perstiterit, matrimonialia officia non detrec­ taverit. audiri amplius non debeat Etenim qui. liber a coactione mctuvc. facultate et opportunitate reclaman­ di non utitur, censetur consentire, et ratificare quod antea invitus atque adverso animo fecerat. Unde m primu erit inquirendum, utrum accusatio tempore, uti dicitur, utili facta sit; et si hoc iam fluxerit, quaeren­ dum erit quanam de causa hoc acciderit, ut iudicari possit utrum accusatio admittenda an reicienda sit. Se­ cundo prae oculis habendum erit, solummodo metum gravem, qui nempe in virum constantem cadat, matri­ monium dirimere ct consequenter ad hunc metum ex­ quirendum omnes sive moderatoris actorum sive defen­ soris matrimonii Investigationes esse dirigendas. Porro gravitas timoris oritur 1) ex natura minarum, 2) ex qualitate tum eorum a quibus illae proficiscuntur, tum 3) eorum qui eas passi dicuntur. Ista tria itaque erunt praesertim investiganda. 35. Circa primum sedulo inquirendum, utrum qui de adhibita coactione accusantur, ita consueverint age­ re cum persona quae coacta dicitur, ut gravem atque molestam eidem redderent domesticam et familiarem cohabitationem; quaenam fuerint in specie molestiae eidem allatae: utrum verba gravi indignatione plena adhibita, intentata hereditatis privativo, eiectio e pater­ na domo: an addita etiam verbera. Circa lecundum considerandum est. utrum qui de illata vi mctuvc accusantur, patria potestate et aucto­ ritate pollerent, an qui vim metumve passi sunt, nulla­ tenus iisdem sublecti fuerint; quae ratio vis inferen­ dae; magnane ex matrimonio propriae domui utilitas, aut decus obventurum; quae indoles vim inferentium, quae condicio, qui mores; qua ratione familiam regere consueverint: utrum ad iracundiam et violentiam ita essent proclives, ut facile quod minabantur perficerent, et animo ita essent duro atque obstinato, ut a nemine sibi contradici aut consiliis suis impedimenta obici pa­ terentur. Quoad tertium ratio habenda erit primum sexus personae quae violentiam passa dicitur: facilius enim animus puellae commovetur, quam viri ; deinde aetatis, educationis. Indolis: utrum nempe mitis ac timida fue­ rit. an fortis et constans; qua ratione in familia vivere consueverit: utrum sub custodia et vigilantia paren­ tum. ita ut ab eorum imperio semper et in omnibus penderet, an aliqua libertate frueretur, ut et propria sensa exponere, et iuxta propriam voluntatem operari potuerit: an parentes ita eam segregarint, ut omnis consilii expetendi facultas eidem adempta fuerit, nec cuiquam eiusdem alloquendae copiam tribuerint, nisi quos de matrimonio ineundo consilia praebere posse indicaverint 3β. Praeter ista inquirendum erit, utrum qui de illata vi conqueritur, aliquando relationem habuerit rum eo cum quo postea contraxit, et utrum aliquando propositum habuerit cum eodem contrahendi. In casu affirmativo inquirendum, quas ob causas voluntatis mu­ tatio contigerit; a quo tempore consilium fuerit mu­ tatum: utrum nempe antequam parentes propriam vo­ luntatem ostenderent, an postea : et utrum ex praece­ denti relatione aliqua exorta sit suspicio contra decorem vel ipsius personae, vel familiae, a qua pa­ rantes moveri potuerint ad matrimonium exigendum tanquam remedium bonae famae recuperandae. Etiam investigandum, quid hacc persona fecerit ut a coac­ tione parentum ‘esc liberaret: utrum preces adhibue­ rit; utrum usa fuerit opera aliorum ad parentes a proposito dimovendo»; utrum et quomodo propriam aversionem et contrarictatem in illud matrimonium rixniflcavvrtt; utrum et quomndo altera pars operam 1023 1929 FEB U dederit ut matrimonium revera concluderetur. Consi­ derandum erit, utrum, quando contractus matrimonia­ lis erit signandus, libenter et sine ulla protestatione id praestiterit; utrum aliqua fraus adhibita ad talem ob­ signationem obtinendam ; quomodo sese gesserint, rive quando necessaria pro matrimonio parabantur, si­ ve quando ad consensum promendum adducta fuit, sive quando post datum consensum festum nuptiak celebrabatur: utrum nempe his omnibus hilaris, prom­ pta et laeta astiterit, an secus. Consideranda quoque eius agendi ratio erga alteram partem, ct erga ciusdta familiam : utrum nempe benevola et affectuosa, utra libenter et sine oppositione ad officia matrimoniala sese exhibuerit, an eisdem obstiterit, ea praesertim de causa quia matrimonium nullum putaverit, atque ct melius tueri posset propriam libertatem. Ad hoc po­ stremum factum probandum considerari debet utra hac de causa inter coniuges ipsos ortae sint lites et contentiones; utrum hoc factum manifestaverint, et quibus; a quo tempore post matrimonium istae quae· rimomae inceperint, et ex qua causa vel ratione, utrum ad tales lites et dissensiones tollendas adhibita fuerint consilia, hortationes, et, in casu affirma kvo, i quibus et quo exitu. 37. Ad praedicta cognoscenda in iudicium vocandi erunt ambo coniuges, eorumque parentes, illi praeser­ tim qui de coactione adhibita accusantur, et opportun interrogandi de facto ipso, de modo, de animo, et de fine ob quem ad vim adhibendam ducti fuerint Itera vocandi propinqui et familiares violentiam accusants, et interrogandi de omnibus» quae vel ad parentes, vel ad filios referuntur : utrum quidquam eorum quae in actis habentur viderint aut audierint; quidve norm! accidisse ad rem pertinens, sive antequam matrimo­ nium celebraretur sive tempore cohabitationls, rive post coniugum separationem, si haec locum habuerit In hisce examinandis iudex diligenter invigilet, utra, aliqua collusionis suspicandae causa subsit, et curet, ut quoad singulas personas parochum testimonium ob­ tineat de ipsarum probitate atque credibilitatc. Post istos, vocandi parochus vel alius sacerdos, qui matri­ monio astitit; illi qui eiusdem celebrationi et festo nuptiali interfuerunt, ut referant praesertim de modo quo persona contra matrimonium reclamans in illu circumstantiis se gesserit; aliae personae *inducta , diae speciatim quae adhibitae fuerunt vel ut con­ siliis et hortationibus reclamantem ad matrimonium inducerent, vel ut excitarent ad officia matrimonialia praestanda, ab iisque quaerendum, quid egerint, qui­ bus argumentis usae, quidve consecutae fuerint 38. Ceterum in hac re iudex sciat, matrimonhrr. esse per se factum quoddam sollemne et publicum, quod semper validum censeri debet, nisi evidentes ra­ tiones eiusdem nullitatis demonstraverint Ideo curan­ dum quidem omni studio atque diligentia, ut rationes istae colligantur, sed iudicium contra matrimonium nunquam erit pronunciandum nisi earum complexio omne prudens dubium de exsistentia impedimenti ex­ cludat 39. De impedimento ligaminis — Vinculum praece­ dentis matrimonii, quod ad posterius connubium im­ pugnandum adducitur, repetendum asseritur 1) vel ex matrimonio, catholico modo a catholico celebrato; 2) vel ex connubio ab haereticis aut schismaticis, Iuxta diversarum sectarum instituta contracto, et postea per sententiam talium tribunalium dissoluto; 3) vel ex con­ tractu inter infideles, qui postea rescissus, aut nullus fuerit declaratus. Diversorum istorum casuum possibi­ litas. aut etiam frequentia manifesta est, cum in regio­ ne Sinensi catholici commixti vivere cogantur cum haereticis et infidelibus. Quaedam pro singulis casibus adnotanda sunt, quia diversis legibus reguntur. 40. Ad primum casum quod attinet, doctrina catholi­ ca est matrimonium baptiza torum, rite celebratum et consummatum, aliter solvi non posse, nisi per mortex unius coniugis; et ideo locum non esse eiusdem dis­ solutioni declarandae in iudicio, nisi de morte alter­ utrius coniugis constiterit. Ut autem de hoc constare dicatur, non sufficit rumor aut fama quaecumque, ne­ que solae praesumptiones; sed requiritur certus de ea nuntius, aut saltem concursus talium rationum, quae, certo nuntio aequipollentes, omne de illa dubium ex­ cludant Ideo in hoc casu iudex ante omnia exigere debebit, ut prioris matrimonii documentum authenti­ cum proferatur, atque, si opus fuerit, alias probatio­ nes colliget, quae praedicti prioris matrimonii exsi­ stentiam demonstrent Similiter exquiret documenta 1M< 1929 FEB 18 SC DE PROP. FIDE. PROCESSUS MATRIMONIALIS IN SIN1S vel probationes de secundo matrimonio contracto: quae omnia documenta facile haberi poterunt ex libris matrimoniorum in parochiis asservatis. Post haec, exi­ genda erunt a competentibus parochis authentica do­ cumenta de praetensa morte alterius coniugis. et in defectu poterunt eadem requiri ab auctoritate civili, si suos libros habuerit, in quibus adnotentur. Quae com­ parari debebunt cum documento secundum matrimo­ nium contractum fuerit ante vel post prioris coniugis mortem; atque ita iudicetur utrum secundum matri­ monium validum an nullum fuerit. 41. Quando ad mortem prioris coniugis probandam praesto non sunt neque esse possunt haec authentica documenta, aliis argumentis et aliis probationibus opus est, quae a iudice sedulo erunt colligendae. In primis argumentum desumi potest ex depositione testium fi­ dem merentium, si ipsi de visu mortem illius, de quo agitur, revera accidisse affirmaverint, aut idem asse­ ruerint ex auditu, dummodo non ex vaga aliqua rela­ tione, sed a personis minime suspectis proprias infor­ mationes se hausisse testentur. Isti testes erunt inter­ rogandi, utrum bene cognoverint quem mortuum as­ serunt; quo tempore, quo loco mors acciderit; qua de causa; ubi cadaver sepultum; utrum adsint et ubi commorentur alii qui de hoc facto instructi sint aut esse possint Ab aliis vero, qui ex aliorum relatione deponunt, erit quoque inquirendum, a quibus tales hauserint notitias; a quo tempore fama de morte vul­ gari coeperit; et quid ipsi sentiant de probitate et credibilitate eorum qui primitus de re ista sunt locuti: utrum isti peculiarem aliquam rationem habuerint aut habere potuerint, ut talem notitiam evulgarent. His co­ gnitis, in iudicium vocandi erunt testes inducti et eodem modo examini subiciendi, ut tandem aliquando vel ad testes de visu, vel ad certa documenta obtinen­ da perveniatur. Animadvertat iudex: ne facile admit­ tat cos qui sponte ad examen accesserint, et, si re­ quisiti fuerint, quaerat ab eis, a quibusnam, ubi, quan­ do et quomodo, coram quibus et quoties fuerint requisiti; utrum pro hoc testimonio ferendo fuerit ipsis aliquid datum, promissum, remissum vel oblatum a personis intéressé habentibus, vel ab aliis eorum no­ mine. Similiter advertat, non esse admittendos testes qui personas, de quibus agitur, plene non cognoscant; et consequenter extraneos non esse testes idoneos, nisi a longo tempore in loco fuerint, et ex peculiaribus cir­ cumstantiis appareat eos cognitionem habere potuisse de iis quae enarrant. Quod si testes sive de visu, sive de auditu haberi non poterunt, considerandae erum circumstantiae omnes in facto concurrentes, et diligen­ ter ponderandae, ut videatur, utrum ex illarum com­ plexu exsurgere possit moralis illa certitudo, quae ne­ cessaria est ut iudicium proferatur. Porro circumstan­ tiae ipsae praecipuae sunt: aetas personae, quae mor­ tua dicitur, utrum senior, an iunior fuerit; tempus eiusdem discessus e patria et familia: utrum longius an brevius; locus vel loca, ad quae se contulerit: utrum valetudini corporali noxia, an et quibus vicissi­ tudinibus subiecta fuerit, ex. gr. num ibidem bella, vel pestilentiae saevierint; eiusdem personae physica con­ stitutio; utrum sana et robusta, an debilis et infirma. Erit similiter perpendenda causa quare e propria di­ scesserit domo: utrum nempe ad negotium vel ad ar­ tem aliquam exercendam, an potius ut coniugem de­ relinqueret. Haec cognosci vel deduci poterunt ex be­ nevolis. aut contrariis relationibus, quae vel coniuges habuerunt inter se. durante eorum contubernio, vel die qui discessit continuavit cum altero coniuge sive per litteras, sive per nuntios: si enim constiterit, ad tempus talem epistolarum sive relationum consuetu­ dinem adfuisse, et postea cessasse, quin cessationis cau­ sa aut ratio appareat, gravis de morte obita praesum­ ptio habebitur; si e contra constiterit eum qui discessit nunquam epistolarum commercium habuisse cum sua familia, aut cum propinquis et amicis, indicium mere negativum nullam probationem facere poterit. Ponde­ randum quoque erit genus vitae, quod discedens in aliena regione amplexus fuerit: si vitam et artem mili­ tarem exercendam elegerit, vel arti nauticae aut ser­ vito alicuius navis sese addixerit, et cognoscatur in quo exercitu militaverit, inquisitiones erunt faciendae penes duces exercitus illius et penes gubernatores vel officiales navis. Si cognita fuerint loca, in quibus com­ moratus est, in singulis locis et praesertim in iUo in quo commorabatur, quando eius indicia perdita fue­ runt investigationes erunt faciendae. Ad has tribunal adhibebit personas idoneas, si praesto sint, vel etiam civiles auctoritates, ab iisdem postulando ut. quibus 1025 n. 882 pollent mediis, de illo opportunas investigationes fa­ ciant, atque etiam in subsidium vocentur publica diaria cum indicatione nominis, cognominis, patriae, profes­ sionis. et condicionis illius, de quo quaeritur. Item, si fieri possit, tribunal curabit, ut, in locis in quibus idem commoratus fuerit, publica dicta affigantur et singuli excitentur, ut notitias, si quas habent, velint suppedi­ tare. Si omnibus istis adiumentis adhibitis nihil omnino poterit reperiri, et si omnes circumstantiae ad mortem prioris coniugis ante secundas nuptias, de quarum valore agitur, astruendam conspiraverint, iudex senten­ tiam proferre contra secundum matrimonium non po­ terit: non enim constaret de eius nullitate. Quod si dc matrimonio contrahendo agatur, hoc permitti nunquam poterit, donec de morte prioris coniugis certo con­ stiterit. 42. At si non ex isto capite, sed potius quia primum matrimonium, in ha eres i contractum, rescissum fuerit ob aliam causam, specialia quaedam erunt observanda. Et primo advertendum est evangelicam et apostolicam doctrinam esse matrimonium valide celebratum et con­ summatum solvi non posse propter adulterium, vel propter molestam cohabitation em. aut longam et affec­ tatam coniugis unius absentiam, aut propter aliud quodeumque motivum ab haereticis confictum. Quare, si constiterit, a tribunalibus haereticorum ob aliquam ex istis rationibus praecedens matrimonium dissolu­ tum fuisse, causa in favorem secundi matrimonii a tribunali catholico ne admittenda quidem seu introdu­ cenda erit. Si vero eiusdem dissolutio fuerit decreta ob alium titulum a iure canonico recognitum, sciendum est, acta a tribunali haeretico confecta valore iuridico carere, et ex ipsis solummodo iudicium proferre catho­ lico iudici minime licere. Quare tunc causa ex integro erit instituenda, et iuxta SS. Canones pertractanda. Vetitum tamen non est, immo aliquando expediet, ut acta tribunalis haeretici requirantur, quo plenior fac­ torum et circumstantiarum cognitio attingatur. Immo si huiusmodi documenta a partibus fuerint exhibita, dummodo nihil aliud obstet, poterunt adhiberi, atque ex illis indicia colligi. Partes tamen erunt semper audiendiae, necnon, quatenus fieri poterit, etiam testes singuli iterum in iudicium vocandi, et interrogandi ad normam harum regularum. Neque omittenda aliarum personarum juridica depositio, si adesse cognoscantur; sicut neque alia acta, quae vel moderator vel defensor matrimonii necessaria reputaverit Si. perpensis omni­ bus, iudex censuerit sententiam edicendam esse con­ formem sententiae a tribunali haeretico prolatae, nun­ quam tamen istam sententiam tanquam sui iudicii motivum invocare debebit; neque ullo modo post eam existimandum erit duas adesse sententias conformes, a quibus ne cesse non sit appellare. 43. Quoad matrimonia in infidelitate contracta, si haec dissoluta dicantur per sententiam editam vel ab auctoritate civili, vel a quovis tribunali haeretico, eadem erunt servanda quae dicta sunt de matrimoniis baptizatorum resolutis per sententiam tribunalis saecu­ laris, nempe causam admittendam non esse, si rescissio proclamata fuerit ex titulo ab Ecclesia non agnito; vel. servatis servandis, esse ex integro instituendam, si contrarium contigerit Si vero coniugum separatio acciderit absque ullo iudicio. observandum utrum pars quae coram tribunali catholico agere intendit, secundum matrimonium con­ traxerit post baptismi susceptionem, an ante. Si ma­ trimonium acciderit cum parte catholica post baptismi susceptionem, erit inquirendum, utrum praecesserit coniugis adhuc infidelis canonica interpellatio, aut sal­ tem a legitima potestate fuerit super eadem interpel­ latione dispensatum. Quatenus constiterit de facta in­ terpellatione aut de illius dispensatione, primum matrimonium nequit amplius constituere vinculum se­ cundum connubium irritans; quatenus vero neque interpellatio neque eiusdem dispensatio praecesserit, primum matrimonium obstabit quidem secundo, sed Ordinarius iudicium suspendere debebit, et casum cum omnibus suis circumstantiis ad S. Sedem remittere, quae ipsi Ordinario quid faciendum sit. indicabit Ad probandum vero, utrum interpellatio vel eius dispen­ satio intercesserit consulendi erunt libri matrimonio­ rum. vel etiam regesta curiae, in quibus haec accurate erunt semper recensenda. Quod si secundum matrimonium contractum fuerit etiam in infidelitate, praesumendum quidem erit quod, antequam persona, de qua agitur, ad baptismum admit­ teretur. servata fuerint omnia quae sacri canones pro 102« η. 883-885 SACHA POENITENTIARIA - SC DE PROP. FIDE - ORIENTALIS 1923 FEB 22 - MAR 1 hû casibus statuunt; sed si institutis opportunis inve­ stigationibus adhuc dubium subsit, ad S. Sedem erit recurrendum. 44. De impedimento impotentiae. — Ad impugnandum ex capite impotentiae matrimonium solummodo coniuges admittuntur. quia ipsis solummodo hoc factum co­ gnitum esse potest, et ipsi tantummodo de hac re sol­ liciti «se debent Ut autem impotentia matrimonium contractum irritet necesse est ut sit antecedens atque perpetua, quae scilicet naturalibus atque licitis reme­ diis tolli non possit, sine probabili periculo vitae. Ista Impotentia 51 fuerit absoluta seu talis ut omnino impos­ sibilem reddat coniugalcm copulam, matrimonium diri­ mit semper, et cum qualibet persona contractum. Si vero relativa tantum, matrimonium dirimit solummo­ do cum illa ad quam impotentia ipsa refertur. Ita igi­ tur in causis huius generis investigationes erunt diri­ gendae. ut tandem deveniatur ad astruendam vel ex­ cludendam assertam impotentiam antecedentem et perpetuam, sive absolutam, sive saltem relativam. Hunc in finem prae oculis habenda erunt quae statuuntur a can. 1976-1981 “·, et Instructio Supremae Congrega­ tionis S. Officii (Collect nn. 1153. 1583). 45. Quod si casus occurrat cui in Instructione hac provisum non sit. ad iuris communis nonnam pertrac­ tetur ac decidatur oportet Datum Romae, ex Aedibus S. Congregationis de Propaganda Fide, die 18 Februarii A. D. 1929 —G. M. Card. Vax Rossvm. Praef. Indulgentiarumque concessiones, quae aliquas Immuta­ tiones postea subierunt. Ideo necessarium visum est preces ct pia opero. In­ dulgentiis ab anno 1899 a S. Sede ditata, in unum col­ ligere et in vulgus edere ; quod quidem ipsamet Sacro Poenitentiaria Apostolica perficiendum curavit In Audientia vero infrascripto Cardinali Poeniteatiario Maiori die 4 Ianuarii 1929 concessa. SS. D. N. Pius div. Prov. Pp. XI collectionem hanc, typis Vati­ canis impressam, approbavit et confirmavit ct abro­ gatis generalibus Indulgentiarum concessionibus port dictum annum factis et ln eadem collectione non re­ latis, ipsam tantum uti authenticam haberi mandavit Datum Romae, e Sacra Poenitentiaria Apostolica, die 22 Februarii 1929.—L. Card. Lauri, PoentL Maior loannes Teodori, S. P. Secr. » · Can. 1775. — t In erasis lmpotcr.tl?e su: lr.cor.scrr. siitlcnls rcqririDff Inspectio corporis utrtusque rei alterutrius roctes per peri’» ficienda. nisi « adiunctis Inutilis eri tenter ipparctl ». Can. 197». — < In penus eHjtndis. praeter rormos in can ;T$r2-iaO6 dxiis, serrentur praescripta carx^num qui sequuntur ». Can 173. — c Ad periti eurus De admittantur qui cflcdup« prtraîlm inspexerint circa tactum cui innititur petitio deelvartonis r.CUtetb rei inconsmma’loros ; liret tamen hos unqum testes ixxheere ». Can. 1779. — < $ 1. Ad topicierdum rirum. duo periti medid ex ottSdo deputari debent. ( 2. Ad tcuiSeran vero inspiciendam dure obstetrices, quae iqpunm: periuæ tesüoccto habeant, ex oifleio designee . CiU m-lueril mulier a duobus medicis cx officio pariter dWjpdBdh rd id Ordinarius necessarium habuerit. 5 2 Corporalis mulieris fnspxrio fieri debet, servatis plene cVsn-roe rzxfatiic regulis K adstante semper honesta ma troca n οίΠεΙο designanda a Can. 1730. — ff 1. Mulieris Inspectionem obstetrices vel periti, teorsum alnjull, exsequi debent. 5 2. Sincoli mtdid vel obstetrices dr.julas relationes conflcaat, intra terminum a tudike praei initum tradendas. I 3. Pote *: index relatione ab obstetricibus confectas en tnird alxrohis ponti medici subicere, si id opportunum existi marem > Can. IMI. — < Peracta relatione. periti, obstetrices ac mn troai. Morsum aingull. a iudice interrogentur, secundum arti cJ-n a rtaculi defensore antea ronfrautos quibus ipsi, prac«Ko iOTKBJto, respondeant ·. In Constitutione Apostolica Auspicantibus nobû [LE 8731. qua Sanctissimus Dominus Noster Pius divisa Providentia Papa XI lubilaeum universale extra ordi­ nem indixit ad totum annum 1929, sub capite I haec leguntur : < 4. Tandem aliquam eleemosynam pro sua quisque facultate et pietate, audito confessarii consilio, in ali­ quod opus pium elargiantur; praecipue Opus Propa­ gationis et Praescrvationis fidei commendamus ». Proposito dubio: « utrum, ad lucrandum lubilaeum. sodales Pontificii Operis a Propagatione Fidei contest: esse possint annua stipe inscriptionis, an. praeter stiper, inscriptionis, elargiri debeant speciale eleemosynam a stipe inscriptionis distinctam »: Emus Card. Praefectus de Propaganda Fide, die 25 februarii 1929 rescripsit: Ad primam partem: Negative. Ad alteram partem: Affirmative, videlicet sodales Pontificii Operis a Propagatione Fidei, ad lucrandum lubilaeum. praeter stipem inscriptionis, specialem elee­ mosynam elargiri debere. Nullum praeterea dubium, quin in commate Consti­ tui ionis Apostohcae, quod supra retulimus. Opus a Pro­ pagatione Fidei sit. praecise et determinate, ipsum Pon­ tificium Opus, quod Motu-proprio Romanorum Pontiff cum (3 maii 1922) [LE 4141 Pius XI Lugduno Romam transtulit, ut < Pontificale fiere instrumentum stipibus fidelium ad usum Missionum universarum colligendis * Ut vero christifideles omnes aliquo modo respondero possint novae huic liberalitati et praedilectioni Pii XI erga Opus Suum. « quod inter alia in commodum Mssionum instituta primum locum obtinet > (Statuta Ge­ neralia Motu-proprio Romanorum Pontificum adnexa) durante anno iubfiari. quinquagesimo a suscepto sacer­ dotio Summi Pontificis feliciter regnantis. Consilia Nationalia omnium zelum et amorem in Missiones excitent et praecipue dilatent, quoad fieri potuerit. Pontificium Opus a Propagatione Fidei illudque confirment Romae, die 26 Februarii 1929.—Aloisius Drago. Secr. Gen. Prtmn Cosd&M Siaen». «d. 2 Mai 1930. p. 347-375 883 1929 FEB 22.-S. POEN., DECR. AAS 21 (1929) 200 APTMGaATUR COLLECTIO PRECUM PIORUMQUE OPERUM, QUIBUS RosuXI PONTIFICES INDULGENTIAS ADNEXUERUNT AI AXXO 1899 AD ANNUM 1928 DECRETUM Post editum a Sacra Congregatione Indulgentiarum racrarumque Reliquiarum anno 1898 opus, cui titulus: < Raceolti dl orazloni e pie opere, per le quali sono state concesse dai Santi Pontef.ci le Santé Indulgenze », valde excrevit Indulgentiarum concessionum nu­ merus, quarum plurimae a christifidelibus ignorantur vel debito modo non cognoscuntur. Enimvero, Indul­ gentiarum collectiones fuerunt quidem, post publicatio­ nem recensiti operis, a privatis auctoribus confectae, imo nonnullae etiam a Sacra Congregatione S. Officii aut n Sacra Poenitentiaria documentis authenticis con­ formes declaratae; eadem tamen vel non amplius ve­ nales prostant, vel non omnes concessiones hucusque factas complectuntur, vel continent preces, pia opera. 1027 *.Ad P. B m EL 43 PrM IS (1929) 171. (1929) 278-279: A. VERMEER5CM a 884 1929 FEB 26.-SC PROP. FIDE, DECL. PART.· pont, operis a propagatione fidei indigent SPECULI ELEEMOSYNA AD LUCRANDUM JUBILAEUM Sodales • ME 41 (1929) 137-138. 885 1929 MAR l.-SC ORIENT. DECR. AAS 21 (1929) 152-153 De SPIRITUALI ADMINISTRATIONE ORDINARIATUUM GRAECO- RUTHENORUM IN FOEDERATIS CRTTATIBUS AMERICAE SEPTENTRIONALIS Cum data fuerit Episcopo graeco-rutheno Statuum Foederatorum anno 1912 plena et ordinaria iurisdictio 103 15X29 MAR 1 SC ORIENTALIS, ΟΚΙΜΝΛΚΙΛΤΙS GRAECO - RUTHENORUM IN S. F. A. S. in clerum ct populum universum graeco-rutheni ritus m Foederatis Civitatibus Americae septentrionalis, sive permanenter. sive ad tempus commorantes, et cum dein per decretum Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orientali sub die 8 Maii 1924 duo Ordinariatus graecoruthenl ritus constituti sint, alter pro fidelibus oriun­ dis e Galitia cum sede Philadelphiae Pa., alter vero pro fidelibus oriundis ex Podocarpatia Russa, necnon pro fidelibus gracco-ruthcni ritus provenientibus ex Hungaria et Jugoslavia, cum sede Homestead Pa; Eminentissimis ac Reverendissimis Patribus Cardinalibus S. Congregationi pro Ecclesia Orientali praepositis, in plenariis comitiis die 4 Ianuarii huius anni habitis, op­ portunas leges a S. C. de Propaganda Fide pro Ne­ gotiis rituum orientalium latas die 17 Augusti 1914 (AAS 6 (1914) 458 - 463] eo modo qui sequitur visum est noviter aptare, easdemque praesenti decreto ite­ rum ferre, circa spiritualem administrationem duorum Ordinariatuum gracco-ruthcni ritus in praedicta re­ gione. Cap. L De Episcopis gracco-ruthcni ritus Art 1. - Nominatio Episcoporum graeco-rutheni ri­ tus pro regione Statuum Foederatorum Americae sep­ tentrionalis Apostohcae Sedi reservata est. Art 2. - Episcopi graeco-rutheni ritus eorumque le­ gitimi successores in Statibus Foederatis Americae sep­ tentrionalis sub immediata huius Apostohcae Seais iurisdictione ac potestate manebunt, plenamque Juris­ dictionem ordinariam in omnes fideles graeco-rutheni ritus, permanenter vel ad tempus in Foederatis Civi­ tatibus Americae septentrionalis commorantes, respec­ tive, iuxta diversitatem originis supra memoratam, Ü3 exercebunt, sub/ dependentia tamen R. P. D. Delegati Apostolici Washingtonensis pro tempore. ArL 3. - Eisdem ius ac potestas competit regendi ac gubernandi gregem suum ac leges et statuta condendi in iis quae iuri communi non adversantur. Praecipuum vero eorum munus erit invigilare ut tum doctrina et boni mores, tum ritus et disciplina huic Ecclesiae pro­ pria sancte et integre custodiantur. Eorum igitur erit uniformitatem caeremoniarum iri variis devotionibus necnon in tradendis Sacramentis usitatarum secundum rubricas librorum liturgicorum approbatorum, intro­ ducere et eiusdem unitatis strictam observantiam a sacerdotibus suis expostulare. ArL 4. - Ordinarii paroecias et missiones suae cu­ rae concreditas saepe visitare tenentur, ita ut saltem singulis quinquenniis ipsi, vel per se, vel. si fuerint legitime impediti, per Vicarium Generalem, aut ahum specialiter delegatum sacerdotem, lustrent, ut gregem suum apprime cognoscant, eaque omnia quae ad spir.tuale eius bonum attinent, melius provideant. Art 5. - In canonica visitatione paroeciarum inqulrant Episcopi an parochi omnia paroecialia munera, praesertim visitationem infirmorum, puerorum instruc­ tionem. verbi Dei praedicationem, in dominicis et fes­ ti. diligenter absolvant; videant insuper omnes libros baptismatum, matrimoniorum ac mortuorum; inventariumque bonorum ecclesiasticorum ex ultimo biennio: ac rationes ab unoquoque rectore missionis expostu­ lent id est introspiciant ac probent libros proventuum et expensarum cuiuslibet Ecclesiae, statum materialem eiusdem, debita, etc. Hac praesertim occasione dili­ genter advigilent, ne abusus in disciplinam ecclesiasti­ cam irrepant, praecipue circa administrationem Sa­ cramentorum et Sacramentalium, cultum Dei et San­ ctorum. praedicationem verbi divini, implementum pia­ rum voluntatum; serioque curent ut puritas fidei et morum in clero et populo conservetur, ut fidelibus, praecipue pueris et rudibus, pabulum doctrinae christanae praebeatur, ut in scholis puerorum ac iuvenum institutio secundum catholicae religionis principia tra­ datur. Si compererint irrepsisse abusus, eos prudenter. . Facta autem de praemissis relatione Ssmo D. N. Pio divina Providentia Pp. XI, ab infrascripto Regente eiusdem Sacri Tribunalis, in Audientia diei 1 Martii 1929, idem Ssmus Dominus responsum Sacrae Poeni­ tentiariae benigne adprobavit, confirmavit et publici iuris fieri mandavit. 1033 IV. - De positionibus seu articulis argumentorum D. An secundum canonem 1761 I 1 servari possit praxis, vi cuius iudex cum altera parte communicare so­ let positiones seu articulos argumentorum, super quibus testes sunt examinandi, ut interrogatorium conficiat exhibeatque iudici. R. Affirmative, remoto tamen subomationis pericu­ lo./ 171 V. - De iure accusandi matrimonium D. Utrum vox impedimenti canonis 1971 5 1 n. 1 in­ telligenda sit tantum de impedimentis proprie dictis (cann. 1067-1080). an etiam de impedimentis improprie dictis matrimonium dirimentibus (cann. 1081-1103). R. Negative ad primam partem, affirmative ad se­ cundam. Datum Romae, die 12 mensis Martii anno 1929.—P. Card. Gasparri. Praeses. loscph Bruno. Secr Adn. F. M. CAPPELLO in PrM 18 (1929) 173-177: 1 CREUSEN in NrT 56 (1929) 682-687; Ph MAROTO te Apoll. 2 (1929) 243-252; V. MOCNIK in Apoll. 9 (1936) 444-446 REGATILLO n. 146, 523. 616, 791. 816-625; F. ROÎERTI in Apolt. 3 (1930) 50-59; IP 9 (1929) 105-103; ME 41 (1929) 12D123. 140-145 180-184. 1034 n. J&9-89’ SACRA CONGREGATIO RITUUM ET SACRAMENTORUM 1929 MAR 13.-SC RIT., DECL. AAS 21 (1929» 195 PLURIUM DIOECESIUM Deoaratio de honoribus UTVRCICTS ADHIBENDIS SANCTIS MISSIONUM PECULIARIBUS PATRONIS Post Decretum editum ab hac Sacra Rituum Congre­ gatione die 14 Decembris 1927 ILE 797). quo constitu­ tum est. ut S. Teresia a lesu Infante Patrona aeque principalis haberetur cum S. Francisco Xaverio. Misrionariorum et Missionum omnium in quavis orbis par­ te exsistentium, a nonnullis Vicariis Apostolicis quae­ situm est quaeram liturgies privilegia iisdem duobus Sanctis. Missionum omnium Patronis aeque principali­ bus. vi praedicti Decreti, spectent, iuxta rubricas. Porro Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI. in audien­ tia diei 13 vertentis Martii, referente infrascripto Car­ dinali eiusdem Sacrae Congregationis Praefecto, ad om­ ne dubium removendum, declararo dignatus est: festa S. Francisci Xaverii et S. Teresiae a lesu Infante, stante supramemorato Decreto, sub ritu duplici primae classis, cum octava communi a clero saeculari et sine octava a clero regulari, in cunctis missionum locis esse reco­ lenda. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 13 Martii 1929.—C. Card. Laurenti, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, Secr. A4». P. 5 ia EL 43 (1929) 154; I. PAUWELS in PrM 18 <1923) 167-169 rt b NrT 56 (1929) 673-580; ME 41 (1929) 137. 1929 MAR 23.-SC RITUUM, RESP. PART.· 1929 MAR 13-« giosae propnum donec hicrarchia ecclesiastica Inibi fue­ rit instituta: Ad II, Affirmative, in omnibus pro clero sacculari, sed sine octava pro clero regulari. Atque ita declaravit atque rescripsit Die 23 Marti 1929.—C. Card. Laurenti, S. R. C. Praef. Angelus Ma­ riant, S. R. C. Secr. • Moderatori Generali Ccngr. Imm. Cordis Mariae (Mis^oran» rum de Schcut), Prot. N. C. 41 929: PrM 21 (1932) 34-35. AM PrM 21 (1932) 35-36. 1929 MAR 23.-SC RITUUM» RESP. PART.’ Dubia circa consuetudinem lavandi manus post missam Dubium - Stanislaus Okoniewski, Episcopus Culmensis in Polonia, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, sequentia humillime exponit: Apud sacerdotes vel scrupulose observantes sacrai Missarum caeremonias, extenditur magis magisque urus non lavandi in sacristia manus seu polices dg-.tos post Ss. Sacrificii celebrationem, ex eo praesertim capite quod nec Rubricae nec Decreta aliquid de tali ablutoze digitorum contineant. Humillimus Orator quaerit: Quae­ nam est mens Sacrae Rituum Congregationis in hac na­ ter ia? Resp. - Culmen. Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Commissionis suffragio, his precibus Revjzu Episcopi Culmensis respondendum censuit: ad menltn. Die 23 martii 1929. Mens est: Consuetudo lavandi manus post para· menta a quolibet sacerdote Missam celebrante deposito, laudabiliter observatur et assumitur.—Angelus Mariani. S. R. C. Secr. • Ordinario Culmenii: AKKR 109 (1929) 301. Dt CALENDARIO ET FESTO S- TERESIAE A IESU INFANTE IN MISSIONIBUS Josephus Rutten. Superior Generalis Congregationis Immaculati Cordis Mariae (Scheut) humiliter petit ut velit Sacra Congregatio Rituum solutionem dare sequen­ tibus dubiis: I. Iuxta Decretum 22 Aprilis 1910 (N. 4252· « Se~ corien ». si paroecia sit monasterio vel domui religio­ sae incorporatae aut eiusdem monastenl seu domus cu­ rae in perpetuum vel indefinitum tempus concredita, in Missis calendarium religiosum semper adhibetur; secus calendarium dioecesanum servatur ut in casu quo eccle­ sia non religiosae familiae sed tantum alicui personae privatae, etsi ad eamdem familiam pertinenti, commissa sit. iuxta Decretum < Urbis », die 15 Decembris 1899 (DAR n. 4051]. In locis autem Missionum, quae certo cuidam insti­ tuto missionali sunt concredita, ecclesiae erectae, sunt quasi par oeciales vel stationis missionalis nondum in quas» paroeciam erectae quibus missionarius, ex eodem instituto religioso, tamquam rector praeest: Quaeritur utrum ecclesiae quas: paroeciales vel sta­ tionis missionalis nondum in quasi paroeciam erectae, aestimentur Congregationi concreditae; an personae privatae tantum; ideoque utrum in istis ecclesiis ca­ lendarium Congregationis sil sequendum, an Vicariatus Apostolici? Π. Die 14 Decembris 1927 ILE 7971. S Teresia a lesu Infante Patrona declarata est peculiaris Missionariorum omnium, sive virorum sive mulierum, necnon Missionum ln toto orbe exsistentium ; et quidem aeque principalis cum S. Francisco Xaverio « cum omnibus ’.uribus et privilegiis bturgicis quae huic titulo conve­ niunt ». Quaeritur an ex hoc. in locis Missionum atque in congregationibus Missionariorum, festum S. Teresiae a Ictu Infante celebrandum sit tamquam festum duplex primae classis cum octava communi et symbolo in Mis· 892 1929 MAR 26 -SC SACR. INSTR. AAS 21 (1929) 631-03 Ad REVMOS ORDINARIOS DE QUIBUSDAM VITANDIS ATQUI OBSERVANDIS IN CONFICIENDO SACRIFICIO MISSAE ET IN EUCHARISTIAE SACRAMENTO DISTRIBUENDO ET ASSERVANDO Dominus Salvator Noster pignus admirabile diumque maximum pro salute hominum gustissimum Eucharistiae Sacramentum instituens, ritque. ut ad Ipsum accederent praecipit illis verbis. « Amen. amen. dico vobis: nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis eius sanguinem non habebitis vitam in vobis. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, habet vitam aeternam; et ego re­ suscitabo eum in novissimo die » (loan., VI, 54, 55). Hinc est quod sancta Mater Ecclesia semper sollicita fuit fideles cohortari, ut caelesti hoc pane frequenter vescerentur, instar priorum christifi/dclium. qni « erant autem perseverantes in doctrina Apostolorum et communicatione fractionis panis et orationibus i (Act., II. 42): atque ad hunc finem Sacra Congregatio Tridentinis interpretandis legibus praeposita, die 20 De­ cembris anni 1905 Decretum edidit « De quotidiana SS Eucharistiae sumptione ». exordlens his verbis Sacri Tridcnltna Synodus (CICF n. 4326], cui Decretum ac­ cessit die 8 Augusti 1910 [CICF n. 2103]. ita incipiens Quam »ingulan h. S. Congregationis de disciplina Sa­ cramentorum. « De aetate admittendorum ad primam Communionem cucharisticam ». Incitamenta etiam non laevia ad hunc salutarem usum fovendum praebuere primitus eucharistici Conventus, a. s. m. Leone constituti, quos undique solemni ritu concelebratos, mi­ rum in modum et excitasse in populis fidem, atque fo­ visse pietatem compertum habemus. Interca Ecclesia omne semper studium adhibuit, ne Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Comabusus in confectione, susceptione et asservatione tanti mlis onli suffragio. omnibus perpensis, ita responden­ Sacramenti irreperent. Quapropter haec Sacra Congre­ dum ernmit: gatio disciplinae Sacramentorum praeposita, cum in suo Ad I. Adhibeatur Calendarium Congregationis Reliofficio explendo compererit, nd hanc rem quod attinet. 1035 IG3Ô 1929 MAR 26 INSTRUCTIO DE SACRIFICIO MISSAE ET EUCHARISTIAE SACRAMENTO nonnulla haberi corrigenda, vel in usum esse revocan­ das leges aut praescriptiones latas, quae sequuntur de­ cernere. seu edicere et declarare statuit, primo quoad cautelas servandas in paranda materia Sacramenti Eu­ charistici; secundo in Eiusdem susceptione seu administratione; tertio in Eodem asservando ultimo triduo maioris hebdomadae. I. Cum enim idem Sacramentum, praeter formam, constet materia, oportet ut haec religiosissime in sua substantia servetur. Materia autem, quae ex divina insti­ tutione, verborum consecrationis vi, ad divinum Sacri­ ficium ct Sacramentum Eucharisticum conficiendum in­ servit. duplex est, scilicet panis et vinum. De materiae substantia edicit Codex I. C. can. 815, § 1 : « Panis debet esse mere triticeus et recenter confectus, ita ut nullum »t periculum corruptionis »; §2: « Vinum debet esse naturale de genimine vitis, et non corruptum ». Ideo conseqmtur panem ex alia substantia conflatum, vel illum cui tanta sit admixta quantitas a tritico diversa, ut iuxta communem aestimationem, tritici panem esse dici nequeat, materiam validam pro conficiendo Sacrifi­ cio et Sacramento Eucharistico haud constituere. Item uti valida materia haberi nequit vinum, seu potius liquor, qui sit ex pomis aliisque fructibus eductus, vel chimicae artis ope elaboratus, quamvis vini colorem, eiusque quodammodo elementa continere edicatur, vel illud vinum, cui aqua maiore vel pari quantitate sit permixta. Imo uti dubia reputanda erit materia, nec proinde adhibenda, si, licet non maiore aut pari quanti­ tate quaecumque alia substantia tritico aut vino com; misceatur, nolabilis tamen quantitas aliena sit ipsi G3 admixta; nefas/ siquidem est tantum Sacramentum nulUtatis periculo obticere. Ad hunc finem convenit ut eius­ modi materiam parantes, ea pernoscant, quae Suprema Sacra Congregatio S. Officii decrevit die 4 Mail an. 1887, die 30 Iulii an. 1890. die 15 Aprilis 1891, die 25 Iunii an. 1891, et die 5 Augusti 1896 (CICF n. 1104, 1125, 1133. 1138, 1183]. Quae pressius ad rem nostram fa­ ciunt, referre praestat: « Episc. Carcassonen. eidem S. S. duo remedia proposuit, sive cum vineae abundan­ tibus aquis inundantur, sive cum vinum ipsum trans­ fertur. adeo ut debilitetur, vel facile corrumpatur: !♦ Ut vino naturali addatur parva quantitas d’eau-derie ab ipsis proprietariis diligenter cum vino vero prae­ paratae (v. g. 15 vel 20 pro centum, et sic corruptionis periculum evitaretur; 2° Ut ebulliatur vinum usque ad (o altitudinis gradus; tunc enim refrigeratum, minui­ tur quidem quantum ad quantitatem, sed ab omni corruptionis periculo praeservatur. Et quaerebat utrum haec remedia licita essent in vino pro sacrificio Missae, et quodnam praeferendum, S. C. feria IV, die 4 Maii 1887 reposuit: « Adhibeatur vinum ebullitum > (.Col­ lectanea S. C. de Prop. Fide, n. 1672, edit anni 1907). Pariter < Vicarius Apostolicus Tche-li in Sinis retu­ lit: < Cum difficile sit meracum emere vinum in Euro­ pa. et difficilius adhuc illud pretio haud modico compa­ ratum in Sinas transvehere, quin in via fraude adulteretur, iam abhinc pluribus annis tutius, necnon facilius missionariis huius vicariatus visum est. vinum pro Missae sacrificio in hac ipsa regione confici. Uvae vero, quas in septentrionalibus partibus reperire est, sacchari quantitatem nimis exiguam continent; ex quo fit ut vinum ex his ad sacrificium Missae expres­ sum. alcoolis portionem infimam tantum ad sacrificium Missae expressum, alcoolis portionem infimam tantum habeat, et propterea vix incorruptum asservari possit attentis praesertim diuturnis intensisque aestivi tempo­ ris ardoribus, corruptioni quam maxime faventibus. Tollitur incommodum, obtineturque vinum tuto servabi­ le. necnon oculis, gustui, olfactuique haud ingratum, si centum libris uvarum mox contusarum addantur decem Lbrae sacchari ex canna (idest ex planta graminea, botanice saccharum officinale, gallice vulgo canne à su­ cre nuncupata), haecque massa deinde more solito fer­ mentatur. Quae cum deferbuerit, ex centum libris masae (novem sacchari libras iuxta exposita continentibus) obtinentur sexaginta septem vini librae, quae, ut ex gJcuIo chimico coniicere licet, practice ad summum quatuor libras cum dimidia (idest circiter quintam deci­ mam ponderis totalis partem) alcoolis ex saccharo geni­ ti continent Aliis verbis, supradicta operatione obtine­ tur vinum ex vite verum, cuius centum partes sex vel septem alcoolis hetcrogcnci, seu non ex vite producti admixtas habent... Nunc autem, aliquo exurgente dubio, quaeritur: Ie An haec praxis ad obtinendum vinum pro 04 Missae sacrificio tuta/ sit; 2° An valida; 3° Quid si huiusmodi vinum adhibitum fuerit in Missis ex iusti- 1037 n. 892 tia ». S. C. reposuit die 25 Iunii 1891: < Vino pro sa­ crosancto Missae sacrificio, addendum potius esse spiri­ tum, seu alcool, qui extractus fuerit ex genimine vitis, ct cuius quantitas una cum ea. quam vinum de quo agitur naturaliter continent, haud excedat proportionem duodecim pro centum. Huiusmodi vero admistio fiat, quando fermentatio, sic dicta tumultuosa, defervescere incoepcrit, et ad mentem ». Mens est. si missionarii ne­ queant per se ipsos obtinere spiritum vini ex vino re­ gionis, vino vel vinis regionis addant uvas passas, et faciant omnia simul fermentare ». Si panis itaque vel vinum corrumpatur, vel alio modo substantialiter immutetur, pronum est substantias ex corruptis vel immutatis iisdem speciebus derivantes, haud amplius materiam aptam ad Eucharistiam confi­ ciendam constituere posse. Hanc ob causam cavendum etiam ne vinum, quod pro Missae Sacrificio paratur, diutius in lagena seu amphora maneat, adeo ut facile acescat, neve aliquantulum aquae furtim eodem hausto, reliquo immisceatur. Prolatis a legitimo ministro consecrationis verbis, ac valida adhibita materia, iam Christus Dominus sub utraque specie totus habetur, et quidem sub singulis cuiusque speciei partibus, prout Concilium Florentinum in condito pro Armenis Decreto declaravit, confirmavitque sacra Tridcntina Synodus (Sess. 13, can. 3); et iam pulchre Angelicus Doctor his verbis expresserat « memento tantum esse sub fragmento quantum toto tegitur ». Hinc est quod rubricae Missalis romani sa­ cerdoti litanti praecipiunt, ut. quoties aliquod hostiae fragmentum super corporale vel patenam forte decidat, vel digitis sit applicitum, diligenter illud colligat, etsi minimum etiam foret Unde nil mirum quod cx veteri­ bus legibus graves in sacerdotem constitutae fuerint poenae, si eius negligentia gutta aliqua Dominici San­ guinis excidisset Eapropter iam patet quanta ad tantum rite confi­ ciendum Sacramentum impendi a sacerdotibus cura de­ beat. ut utraque materia, panis scilicet et vinum, omni­ moda securitate comparetur, his praesertim temporibus, quibus inexplebilis lucri cupiditas plures proterve sua­ det, non pauca adulterare, quae, quin ipsi corpori alen­ do inserviant in perniciem potius eiusdem vertunt. Si­ quidem chimicae scientiae ope multa efformantur, ger­ manam praeseferentia rerum speciem, substantia vero naturali destituta, vel aliquam substantiam fraudulenter alteri subrogando, quin facile fraus, etiam analysi ad­ hibita, saepe detegi possit lamvero ut quis certior exstet de vera panis vinique materia, quae ad tantum Sacramentum conficiendum omnino requiritur, potius profecto erit, nisi utramque Sacerdos apud se habeat domi confectam, eam ab illis/ 635 comparare, qui. optime de iis experti, triticum ipsum conterant, sive vinum ex vitis fructu exprimant; ct qui, omni suspicione maiores, tuto fidem facere possint, sese. quacumque fraude remota, vere hostias ex tritico so­ lummodo confecisse, et vinum tantum ex vitis fructu, seu genimine expressisse. II. In administratione Eucharistici Sacramenti non minor adhibenda sedulitas, no consecratarum hostiarum fragmenta pereant, cum in qualibet ipsarum, integrum Christi corpus adsit. Itaque curandum maxime ne frag­ menta ab hostiis facile separentur, decidantque in hu­ mum. ubi, horribile dictu! sordibus permixta, pedibus proculcantur. Ad haec igitur praecavenda postulat necessitas, ut hostiae apte etiam conficiantur, et quidem ab iis. qui non solum honestate praestent, sed etiam ipsis confi­ ciendis sint experti, idonel^quc instrumentis instructi. Hinc est quod quibusdam in locis cum munus hostias parandi, vinumque. pro Sacramento conficiendi, lauda­ bili consilio, religiosis utriusque sexus sodalibus com­ missum fuerit, res prospere cessit Quod autem in Missalis rubrica sacerdoti altare pe­ tituro praecipitur, videlicet ut m apparando calice, frag­ menta, si quae hostiam circumstent, caute amoveat, id ipsum peragere expediens erit, antequam particulae, quae communicandis Christi fidelibus inserviunt, in pyxidem ab eo. ad quem spectat collocentur; atque hunc in finem prudens erit easdem particulas non accrvatim in pyxidem iniicere. sed singulas in eadem apte disponere. Quo facilius sacerdos ex corporali fragmenta colligat, oportebit ut hoc frustulis careat. quae ex accensis super altare cereis excidere saepe solent, cum, istis permixta, aliquando haud facile discriminari queant. Studendum 1033 I a. 892 INSTRl’fTIO DE SACRIFICIO MISSAE ET EUCHARISTIAE SACRAMENTO 1929 MAR « itaque, ut idem corporale, sanctissimum Christi corpus qua remotiore et secretiore capella ecclesiae, ibique excepturum, candidum iugiter servetur, et quaevis ab lampas accensa maneat. Si autem nullus, praeter «se­ eo macula absit; itemque munda sint oportet sacrae pulcri » sacellum. locus aptus habeatur, pyxis in ipso mensae mantilia, palla, atque linteolum, quod ad de­ sepulcro, usque ad Sabbatum Sanctum remaneat Lastergendum calicem adhibetur. pas ante Sepulcrum accendatur, extinctis ceteris lumini­ bus, iis etiam sublatis, quae ad ipsius ornatum fuerat Ne autem fragmenta in humum decidant quoties sa­ apposita. Quod si in aliqua ecclesia Coenae Domini cerdos Christi Corpus fidelibus praebet, sive ipsa di­ lemnia non habeantur, sacra pyxis suo in altari leniri recte, sive ex distenta mappa prolabantur, prudentis­ poterit usque ad solis occasum eiusdem Feriae V; sime dimidio fere praeterito saeculo mos fuit inductus, posthac usque ad Sabbatum Sanctum, in aliquem n parva utendi patina, ex metallo confecta, subter eorum supra indicatis locis erit collocanda. mentum apponenda. Facilius siquidem ac tutius, quam super protensa mappa, eadem fragmenta in illa sistunt, Prudentiae cetcroquin Episcoporum erit, quotes faciliusque pariter a sacerdote cerni colligique possunt. enascatur difficultas in harum praescriptionum obser­ Et ipsa sacra Congregatio, luendis praeposita Ritibus vantia. quaenam sint aptiora loca ex enunciatis ad cumEcclesiae, cum super hoc, die 16 Martii an. 1876 percon­ dem finem, diiudicarc, et si non parvi super eadem re tata fuisset, nullum contrarium emittens iudicium. re­ irrepserint abusus, ut sedulo isti removeantur, curare. spondit: < non esse interloquendum > [Gardellini n. Quapropter Sacra Congregatio in plenariis Comitis 56581, unde idem mos pluribus in regionibus vigere die 23 Martii 1929 habitis, omnibus mature perpensis et 635 coepit, et late se diffudit discussis, Rfnis Ordinariis haec praescribenda esse cen­ Alia causa dispergendis Eucharistici Sacramenti suit: fragmentis, facile haberi potest, cum, peculiari aliqua 1. Ordinarii, attentis animadversionibus, praecepti circumstantia, sive ex Apost, Sedis induito, sive facta et decisionibus supra expositis, ea quamprimum sta­ locorum Ordinariis facultate, ex iure id permittendi, tuant, sedulissime servanda a Rectoribus ecclesiarum, et sub dio Missa celebratur, flantibus interdum ventis. Ad sub horum ductu ab aliis altari inservientibus, ut omne praecavendam fragmentorum dispersionem, curandum nullitatis periculum a Sacrificio altaris amoveatur, et erit quod altare, ubi Missa erit litanda, tribus e lateri­ omnis irreverentiae occasio arceatur. bus. tabulis tegatur; vel tentorium adsit super altare 2. Curent proinde ne m singulis dioecesibus vel civi­ obductum, et ad tria eius latera descendens in formam tatibus aut oppidis, pro natura locorum, idoneae *desii , aediculae, quo ipsum altare a ventis protegatur, vel personae, omnique suspicione maiores, praesertim reli­ alia ratione id fiat, consentanea cum reverentia tanto giosi utriusque sexus sodales, a quibus ecclesiarum mysterio debita. rectores utramque Sacrificii et Eucharistici Sacramenti III. Quoad asservatîoncm Sacramenti Eucharistici ul­ materiam, nisi apud se habeant, comparare possint, tuta timo triduo maioris hebdomadae» hoc adservatur ad conscientia adhibendam. Missam Praesanctificatorum celebrandam, et ad Com­ 3. Item circa ea quae hostiarum confectionem spec­ munionem infirmis dandam. tant, iidem rectores advigilare debent, ne in istis frag­ a) S. Hostia pro Missa Praesanctificatorum. adsermenta facile haerentia maneant, efficiantque ut, ante­ vanda est in sacello intra Ecclesiam, quo pulchrius fieri quam Missa litetur, caute ac sedulo ea amovean/tur. et Q potent, ornato luminibus, velis, non nigris tamen aut saltem cribro leviter excutiantur, si ingens hostiarum lugubribus, et floribus, sine reliquiis aut imaginibus numerus parandus erit. sanctorum vel Beatissimae Virginis et S. loannis Evan4. Pervigilem adhibeant ipsi curam ut hostiae con­ gelistae, remotisque statuis, scenas Passionis repraesen­ nisi recenter confectae consecrentur, et sacrae particu­ tantibus. lae, in pyxide adservatae. frequenter renoventur (Can. Capsula autem seu arca, ubi calix cum S. Hostia est I. C. 1272, et Rit. Rom., Tit IV, cap. I. n. 7); ad quem reponendus, ita sit confecta, ut calix adorantibus nullifinem studeant ut tabernacula, ubi sacra collocatur Eu­ mode pateat, et obseretur clave ; super ostiolo capsulae, charistia. quantum fieri poterit, ab humido vel a nimio sigilla apponi non licet Id statuitur Rubricis Missalis rigido aere sint defensa: humore siquidem exstante, Romani et decretis S. C. Rituum. facile hostiae marcescunt, algore autem friabiles fiunt Ex S. Rituum Congregationis decreto N. 3939, « Ro­ 5. In diribenda fidelibus sacra Communione, prae­ mana > haec habentur: < Utrum liceat ad exornandum ter, ante communicantes extensum, linteum albi colo­ praedictum altare (sepulcri) adhibere statuas aut pictu­ ris, iuxta rubricas Missalis, Ritualis, et Caeremoniahs ras. nempe Beatissimae Virginis, S. loannis EvangeEpiscoporum, patina erit adhibenda, argento aut metallo listae, S. Mariae Magda lenae el militum custodum, a Bas­ inaurato confecta, nullimode tamen artificiosa arte intus que huiusmodi? > Resp. < Negative. Poterunt tamen exsculpta, quae ab ipsis fidelibus subter eorum mentum Episcopi, ubi antiqua consuetudo vigeat, huiusmodi re­ erit apponenda, excepto casu, quo sacra Eucharistia ab praesentationes tolerare: caveant autem ne novae con­ Episcopo ministratur, vel a Praelato Pontificalibus Uten­ suetudines hac in re introducantur » (15 Decembris te. vel in Missa solemni. adstante sacerdote vel diacono, 1898). qui patenam subter communicantium mentum teneat Et n. 2873, < Narnien. »: « Cuinam tradenda sit 6. Monendi sedulo erunt fideles ne, dum suo ap­ clavis ostioli supradicti * (Arcae in qua asservatur SS. ponunt mento patinam, et Sacerdoti dein tradunt, aut Sacramentum Feria V in Coena Domini)? Resp. < Iuxta alteri fideli eam porrigunt, ita eamdem flectant aut in­ alia decreta. Canonico vel Sacerdoti in crastinum cele­ vertant, ut. si quae adsunt, fragmenta decidant et dis­ braturo » (7 Decembris 1844). Cui decreto consonant de­ perdantur. creta sub numero 635, 813, 912. 2335. 2830, 2833, 2904 7. Fragmenta autem quae in patina post sacram fide­ et 579. Communionem exstabunt, quoties haec intra Mis­ b) Pro Communione infirmis danda, in Ecclesiis lium sam fuerit diribita, tn calicem sedulissime, digiti ope. parochialibus, aliisque. a quibus accipi solet Sanctissima iniiciantur. in pyxidem vero, si extra Missam sacn Eucharistia, servandae sunt aliquae particulae conse­ cratae in pyxide, circa cuius reposilioncm haec serven­ Synaxis a fidelibus recipiatur. Mens autem Sacrae Congregationis non est eas re­ tur. Iuxta mentem Rubricarum ista extra Ecclesiam probare patinas, cuiusmodi demum sint formae, quae esset reponenda, sc. prope Sacristiam. in loco opportuno et apto, ubi congrua cum reverentia adservandum erit modo adhibentur quibusdam in Ecclesiis, dummodo ex metallo sint confectae, et intus non sculptae, quaeque Sacramentum, non tamen fidelium adorationi exposi07 tum. sed tantum,/ communionem infirmis ministrandi sint aptae sacris fragmentis colligendis. causa custoditum. Huiusmodi locus opportunus et aptus 8. Ordinarii denique satagant ut ecclesiarum recto­ est capella, seu sacellum prope Ecclesiam, vel ipsum sa­ res diligentissime munda servent altaria, una cum sa­ crarium. aut aliquod parvum conclave sacrarii tutum et cris supellectilibus. Illa praesertim quae sacris Specie­ decens; aut etiam locus decens in parochiali domo, a bus excipiendis inserviunt, et sciant super observanti praefatarum praescriptionum graviter onerari eorum domed icis ct profanis usibus seiunctus. et a quocumque irreverentiae periculo remotus. Ibi parandum est ta­ conscientiam. bernaculum clave obierandum. lampade coram eodem 9. Quoad asservandas sacras particulas, infirmis mi­ Iugiter ardente, et repositio ipsa Ecria V facienda est nistrandas postremo hebdomadae sanctae triduo. Ordi­ Ubi vero huiusmodi aptus locus non habeatur, sacra narii locorum perspectam habeant Rubricarum et De­ pyxis adservanda erit a Missa Feriae V ad Missam cretorum Sacrae Congregationis Rituum intentionem; Pr.ieranctificatorum ipso in < Sepulcro ». uti communi­ scientes easdem asservari non ad publicam veneratio­ ter appellatur, post calicem; a celebrata autem Missa nem. imo hanc prohiberi; tamen magnopere satagen­ Praesanctificatorum ad Missam Sabbati Sancti, in ali­ dum esse, ut Eucharistiae Sacramento» habita in primis 1039 104) 1929 MAR 27 DOLOSA SUBSTITUTIO PERSONARUM IN PROCESSIBUS ritione loci, non desit obsequium congruentis honoris et decoris. Exfii Patres praeterea mandarunt ut locorum Ordi­ narii. intra annum a recepta hac Instructione, S. H. Congregationem certiorem reddant de his/ quae decer­ nere censuerunt, in exeeutionem praescriptionum heic contentarum, et ad abusus forte inolitos convellendos. In Audientia diei 25 Martii 1929 Ssrïïus D. N. Pius Pp. XI. audita relatione infrascripti Secretarii H. S. Congregationis, eamdem Instructionem approbavit at­ que edi iussit, mandans ut mittatur ad omnes locorum Ordinarios et Praelatos regulares, ad hoc, ut sacerdoti­ bus et religiosis sodalibus respective eam ipsi commu­ nicent Datum Romae ex Aedibus Sacrae Congregationis de Sacramentorum disciplina, die xxvi eiusdem mensis, an­ ni mdccccxxlx—M. Card. Lega, Praef. D. Jorio, Secr. ADNOTATIONES 1. lucundo sane animo conspicere nobis licet quanta ilacnUte nostris hisce temporibus adauctus sit cultus erga SsAum Eucharistiae Sacramentum, post habitos undique coetus celeberrimos, recolendae tam salutiferae tamque mi­ rabili institutioni, quae miram lesu Christi caritatem in hominum salutem tam praeclare prodit. “ Nihil enim effi­ cacius — monebat Summus Pontifex Leo XIII — catholi­ corum animis excitandis, tum ad fidem strenue profiten­ dam. tum ad virtutes Christiano nomine dignas exercendas, quam ut alantur et acuantur studia populi in admirabile 12ud amoris pignus, quod pacis vinculum est atque unita­ tis " (ex Brevi Prouidentissimus Deus diei 28 Novembris 1897) IASS 30 (1897-98 » 280-2821. 2. Nil mirum itaque quod idem Pontifex stimulos addere Eur.quam destitit, ut eucharistici coetus in pluribus orbis terrae partibus haberentur. Huc spectant Litterae ab eodem datae die 16 Maii anni 1831, cum primus habitus est eucharistlcus diversarum nationum conventus in Insulensi civi­ tate, a die vicesima octava ad diem tricesimam Iunii anni eiusdem, quibus hanc ob rem, suam expromebat laetitiam, et omnibus qui eidem conventui interfuere Apostolicam benedictionem speciali affectu Impertitus est. Quin imo die vicesima secunda Augusti dicti anni praesidi eiusdem coe­ tus de hoc ei referenti, epistolam misit, qua ad magis magisque eiusmodi adaugendos coetus incitamenta praebuit his verbis: “ Instate igitur, dilecti filii, operi vestro; novos semper ei addicite sodales; propagate institutionem cui estis addicti, ct in omnibus excitare conamini caelestem cari/Utis ignem, quem Christus venit mittere in terram, et quem per Eucharistiae sacramentum praesertim incendi voluit “. 3. Die etiam 28 Maii anni 1892 [1902] epistolam encydicam ad omnes Orbis Episcopos misit, de Sanctissima Eucharirtifl, culus initium Mirae caritatis inscribitur [ASS 34 (19)1-02) MI-654J. 4. Summus pariter Pontifex Pius X aiud, numquam sa­ tis celebrandum, edi decretum iussit die 20 Decembris anni 1905 [ASS 38 (1905-06) 400-406], quo SS. Eucharistiae quotidianam sumptionem fidelibus commendavit, et ad cam sancte et salubriter recipiendam opportuna praecepta dedit. Die insuper septima (8) Aug. anni 1910. ut aliud ederetur decretum (AAS 2 (1910) 577-583] voluit, aetatem respiciens, qua ad primam Eucharisticam Communionem forent admit­ tendi pueri puellaeque. statuens quoties ad discretionis annos, seu ad initium usus rationis pervenerint, eis sacram Crmmunfonem ministrari posse et deberi. 5. Utrumque decretum confirmatum fuisse scimus a Summo Pontifice Benedicto XV Rescripto edito a Secreta­ ria Status ex Audientia diei 26 Iunii 1916 (AAS 8 (1916) 217], cui titulus De Eucharistica puerorum utriusque teris communione ad mentem Summi Pontificis dic 30 r.outi Iulii aolemni ritu promovenda (Act. Ap. Sedis, vol VHT). occasione qua generalis puerorum Communio indicta tat. ut exitiale bellum, quo fere tota Europa tam saeve divexabatur, tandem aliquando desineret, istaque con­ quiesceret. Praestat eiusdem tenorem referre: “ SsiTUis D. N. Benedictus divina Providentia Papa XV. cui nihil anti­ quius, quam ut pte inviolateque serventur decreta Sacra Tridentina Synodus [ASS 38 (1905-06) 400-406] et Quam sin· çulcri [AAS 2 (1910) 577-583], fel. rec. Decessoris sui Pa X iussu edita, referente me infrascripto Cardinali a Secretu Status, cum prope adsit alter luctuosissimi eventi lumversanus dies, id mandare dignatus est. quod sequitur: " annes ct singuli in Europa locorum Ordinarii summopere curent. ut, in Ecclesiis et Oratoriis suae cuiusque dioecesis, die 30, qui dominicus est. proximi mensis Iulii, pueri utriusque sexus universi ad mentem Beatissimi Patris, sol­ lemniore quo fleri poterit ritu, ad Sacram Synaxim accediat Contrariis quibusvis minime obstantibus 6. Postremo Summus Pontifex Pius XI, quo Supremo Ductore fruimur. ad magis magisque eumdem cultum fo­ vendum augendumque erga Ssffiam Eucharistiam, die vicev.ma quarta mensis Mail anni 1922, decimum sextum coe­ tum inter nationes solemniter auspicatus est. eidemque adtaL Satis autem cognita sunt ea quae idem Summus P^r.tifex in Allocutione habita die decima septima Décem­ bre elapsi anni 1923 (AAS 20 (1928) 405-408] de eiusmodl eucharisticis coetibus edixit: " Ecquis ignorat quantopere IMI n. 893 ceteri qui acti sunt ex nationibus omnibus Congressus Eu­ charistici, quamque mirum in modum contulerint ad fidem in populis excitandam, ad fovendam pietatem, ad Christia­ nae denique vitae usum instaurandum? *7 7. Die autem 20 Decembris mensis, eiusdem anni, occa­ sione qua annum quinquagesimum ab inito suo sacerdotio auspicatus est. parvulis Oratorii S. Petri. Christi corpus primitus suscipientibus amantissime praebuit. 8. Die denique vicesima quinta Iulii huius la be n tis anni, ut benignissimo Deo gratiae agerentur pro inita inter S. Sedem atque Italorum regem conventione, exoptatae inter utramque potestatem pacis nuntia, iucundissime evenit, gratissima omnium recordatione, nunquam e memoria de­ lenda. communem vespertinis horis conspicere Patrem, diu­ turnum post tempus, ex Basilica omnium maxima S. Petri in apertum solemnissima prodeuntem pompa, quem frequentissimi excellentissimorum ordinum vin comitabantur, quamplurimls etiam sacri ordinis alumnis incedentibus. Hostiam ferentem, ingenti populi multitudine prae Êacisque letitia gestiente, adeo ut miti spirante acre, atque oc­ casu veluti cunctante, natura Ipsa ob singularem eventum laetari videretur. 9. Dum itaque maxime laetandum quod ex huiusmodi excitato studio erga Ssrtiam Eucharistiam uberes capiantur fructus, prudentia suadet ut pericula irreverentiae erga tantum Sacramentum arceantur. Ad hunc iir.em haec sacra Congregatio de Sacramentis, cui munus commissum est Sacramentorum tuendi disciplinam, illorum memor quae sive iuris canonici Codex, sive Concilia, sive Tridentina praecipue Synodus, in recipiendo tanto Sacramento prae­ cipiunt, hanc edi Instructionem curavit. Quanta siquidem reverentia idem Sacramentum tractari et suscipi debeat. Catechismus romanus ex decreto sacrosancti Concilii Trid entini editus his praeclaris enuntiat verbis: “ Quemadmo­ dum cx omnibus sacris mysteriis, quae nobis tanquam gra­ tiae certissima instrumenta Dominus Salvator Noster com­ mendavit. nullum est. quod cum sanctissimo Eucharistiae Sacramento comparari queat: ita etiam nulla gravior ali­ cuius sceleris animadversio a Deo metuenda est, quam si res. omnis sanctitatis plena, vel potius quae ipsum sancti­ tatis auctorem et fontem continet, neque sancte, neque re­ ligiose a fidelibus tractetur * (Dc Eucharistiae Sacramento, caput IV). 10. Ad sancte itaque tractandum, religioscque suscipien­ dum divinum sacramenum, eadem sacra Congregatio iure optimo normas hac Instructione praebere studuit, respi­ cientes tum altare, in quo sanctum Sacrificium perficitur, tum mensam, in qua Eucharistia sumitur, tum tabernacu­ lum, ubi sacra custoditur hostia, tum materiam, qua idem conficitur, panem scilicet et vinum, quorum pnmus triti­ ceus esse debet, alterum e genimine vitis eductum. Horum itaque confectio ad quodvis invalid itatis et irreverentiae periculum avertendum sedulo curanda, quemadmodum ipsa man/tilia. quibus altare tegitur, ct alia, quae inibi adhiben­ tur, integra mundaque sint oportet 11. Eadem ratione sacra Congregatio altaris administros urgere non desinit, ut in sanctissima Eucharistia fidelibus diribenda periculum dispergendi fragmenta amoveant, ideo­ que praecipit, ut in ea ministranda patina adhibeatur. Item­ que caveant ut triduano mortis D. N. I. C. tempore, decenti custodiae Ssflïae Eucharistiae consulatur, eam scilicet sancte religlosequc servando. 12. Prudenti vero parochorum industriae relinquitur, ut in Ecclesiis magnarum praesertim urbium, altare ubi ta­ bernaculum collocatum est. Sanctissimum excipiens Sa­ cramentum. prae coeteris indubio et conspicuo signo facile a fidelibus dignoscatur, irreverentiam etiam vitandi causa, ipsosque ad hunc finem hortentur, ut Ecclesias Ingressuri, potiorem, uti par est, cultum Eidem praebeant. 13. Rogantur denique iterum iterumque Rfhi Ordinarii tum locorum tum personarum, sacerdotesque utriusque Cle­ ri, ut diligentissime efficiant, ne aliquid ex ils quae in hac Instructione statuta sunt, ad sancte religioscque Sacramen­ tum tractandum, in irritum cedat, cum detrimento Eius­ dem. cui caetera referuntur sacramenta, et prout Ssffius Dominus Noster Pius Papa XI suprema Sua auctoritate, ut haec omnia serventur, sanxit—D. Jorio. Secr. Adn. D. JORIO in AAS 21 (1929) 639-642; I. PAUWELS in PrM 18 (1929) 305-314 el In NrT 57 (1930) 58-64; CLIP 54 (1940) 97-98; ME 41 (1929) 328-330. 893 1929 MAR 27.-SC SACR.» NORM. AAS 21 (1929) 490-193 Normae observandae in processibus a~MI· super matrimonio RATO ET NON CONSUMMATO AD PRAECAVENDAM DOLOSAM PERSONARUM SUBSTITUTIONEM In procesibus conficiendis super matrimonio rato et non consummato aliquando malo fato evenire potest, quod quis coram tribunali ad deponendum, aut ad se subiiciendum peritorum examini physicorum sistens, al­ teram personam in ius vocatam, aut quomodohbet in 1042 o. 893 ■ Ί DOLOSA SUBSTITUTIO PERSONARUM IN PROCESSIBUS processu partem habentem, dolo substituat Praesertim in magnis urbibus, ob tam facilem et frequentem de uno in alium locum transmigrationem, hoc facinus est prae­ cavendum. Haec Sacra Congregatio proinde de sanctitate tanti Sacramenti sollicita, et ne judicialis inquisitio ad frau491 des potius texendas quam ad veri/tatem dignoscendam inserviat in huiusmodi processibus has normas ser­ vandas esse decrevit 1. f 1. Officiales huiusmodi causis instruendis prae­ positi in processus instructione de identitate persona­ rum, quae in tribunali sistunt et in primis oratoris par­ tisque conventae, diligenter inquirant; et ad hoc expostulent appositum documentum a potestate eccle­ siastica aut civili rite confectum, in originali aut in authentico exemplari in actis asservandum. ί 2. Authenticum exemplar, si singulas personarum notas in huiusmodi documentis signari solitas referre non valeat, ut puta imaginem arte photographica ex­ pressam. eas tamen sedulo referat, quae unam perso­ nam ab alia non aequivoce distinguant f 1 Quod si huiusmodi documentum haberi non pos­ sit, per al:a aequipollentia documenta, vel per testes, in tuto ponatur personarum identitas: et huiusmodi docu­ menta aut attestationes in actis pariter serventur. f 4. Si vero iudex instructor aut vinculi defensor aut actuarius probe noscant oratorem seu oratricem aut partem conventam, praetermisso apposito documento identitatis, de certa qua pollent notitia ipsorum in actis fidem faciant 2 In iudiclali continuanda inquisitione caedem cau­ telae serventur quoad testium personas et peritorum quoque, seu obstetricum. 3. Huiusmodi cautelas studiosius, prouti qualitas per­ sonarum expostulat observare oportet quoties aut ora­ tor, aut pars conventa, aut testes aut periti ex com­ missione rogatoria apud aliam Curiam excutiendi sint 4. 5 1. Quoties orator vel pars conventa physicum experimentum subire debeat documenta de personae identitate iam in actis asservata, aut eorum exemplaria dentur peritis aut obstetricibus, ut ipsis bene explorata sit persona examini subjicienda. I 2. Quoties periti, obstetrices aut matrona, respecti­ ve, quodam in examine partem habentes, personam ex­ plorandam personaliter cognoscant, adeo ut sit super­ vacaneum praefata documenta transmittere, de hac circumstantia in actis fides fiat. $ 3. Peracto examine, dum peritis aut obstetricibus consueta interrogatoria fiunt, ad comparendum coram tribunali citetur etiam persona examini subtecta, ut de personae identitate Interrogationes ei appositae fiant I 4. Quod si persona comparere nolit aut non possit de identitate ipsius experimento submissae aeque fiant interrogationes, habita ratione tum peritorum relationis, tum documentorum, quae ad hunc finem transmissa fuere, ut dictum est in 4 1. 5. Huiusmodi cautelae severius, prout casus feret, erunt observandae, si experimentum habeatur apud 4®2 allim Curiam ex mandato rogatorio./ 6. Fieri potest quod nonnullis omissis cautelis, vel iisdem non rite observatis, aut non satis proficientibus, substitutio personae dolosa accidat ct detegatur, idque contingat: 1· processu adhuc durante : 2® clauso processu sed nondum Romam transmisso ; 3· processu iam Romam transmisso. !♦ - I 1. Processu adhuc durante, iudex inquirat an orator seu oratrix aut pars conventa substitutionem procuraverit; et si hanc pars oratrix comparaverit, et conventa non se opponat, audito vinculi defensore, de­ cernat partem oratricem iure decidisse instantiam ul­ terius producendi, et hoc apposito decreto declaret, in actis asservando. ! 2. Si pars conventa se opponat, iudex, aeque audito vinculi defensore, statuat utrum et quibus adhi­ bitis diligentiis sit ulterius procedendum. 1043 1929 MAR 21 5 3. Quod si pars conventa sibi comparaverit dobsam substitutionem, iudex. audito oratore scu oratnet et vinculi defensore, edicat quid in casu praestanto sit ad fraudis effectus penitus removendos, et factorwn veritatem stabiliendam attentis omnibus casus circum­ stantiis. S 4. Si pars oratrix et conventa in dolosam subittutionem conspiraverint, processualem inquisitionem haud ulterius procedere posse declaret et decernit iu­ dex, eidemque finem imponat § 5. Parti oratrici, quae facti poenitens se excuset, et novis adductis argumentis petat ad ulteriora procedi, iudex instructor, re collata cum defensore vinculi, ha­ bita ratione praecipue novarum deductionum, et alte­ rius fraudis omni excluso periculo, poterit annuere, de­ cernendo ulteriorem instructionis prosecutionem. § 6. Si substitutio dolo facta sit non a parte ontrice aut conventa, sed ab alia persona, iudex statuat accedente defensoris vinculi consilio, quomodo frauda effectibus consuli possit, ne veritas aliarum attestatio­ num, aut totus processus labefactetur. 2° - § 1. Detecta dolosa substitutione, et clauso iam processu, at Romam nondum transmisso. Ordinarius, au­ dito iudice instructore et defensore vinculi statuat utrum ex dolosa substitutione sua vi destituatur integer pro­ cessus. aut tantum ex quadam parte; et utrum expetat per actorum supplementum occurrere dolosae substitu­ tionis vitio. § 2. Casu quo dolosa substitutio acciderit ad im­ petendam oratoris aut oratricis intentionem, adeo ut eamdem magis confirmari praesumi liceat. Ordinarios in transmittendis actis Romam, rem distincte explicet et declaret 5 3. At non semel expediens erit, servatis servan­ dis, ut acta processus ulterius compleantur, ad facta clarius explicanda./ i 3® Quoties detegatur dolosa substitutio, processu iam Romam transmisso. Ordinarius satagat illico ad tare Sacram Congregationem transmittere suas animadver­ siones, audito iudice instructore et vinculi defensore, referens singulas circumstantias facti, et praesumptam causam fraudis et occasionem. 7. Ad compescendum huiusmodi facinus, indices instructores et Ordinarii prae oculis habeant praescripta canonum 1743 § 3°. 1755 § 3° et 2362 eaque applicat, congrua congruis referentes. In his edendis normis, mens est huic Sacrae Congre­ gationi. ut hae censeantur quid unum efficere cum Re­ gulis editis die 7 Maii 1923 [LE 5131; quae iam ubera fructus attulerunt in processuum instructione super ma­ trimonio rato et non consummato, atque maiores b posterum allaturas esse sperare fas est. si istae exactius in usum forensem traducantur et intimius perspicatur earumdern intentio, quae plurimum in partium ac testiua bona fide fundatur; haec autem asseritur et confir­ matur per iusiurandum. quo in praestando, maxime partes exploratum et sibi firme persuasum habere de­ bent. tantummodo veritati obsequendum esse, ne animabus suis, et forte filiis, malum paene irreparabile inferant Hoc sedulo iudex explicare et inculcare nus­ quam praetermittat Cum porro Emi ac Revrni Patres Cardinales Sacne Congregationi de disciplina Sacramentorum praepositi, praefatas normas maturo examini subiecissent in ple­ nariis Comitiis diei 23 martii c. a. easdem probarunt et publici iuris fieri, si ita SSmo placuerit rescripse­ runt SSmus autem D. N. Pius Papa XI, in Audienti die 27 Martii 1929 habita ab infrascripto Secretario S. C., haec omnia adprobare et confirmare dignatus est Datum Romae, ex aedibus eiusdem Sacrae Congre­ gationis. die 27 Martii 1929.—M. Card. Lega. Episcopus Tusculanus, Praef. D. Jorio, Secr. Adn. J. CREUSEN in NrT 56 (1929) 678: A. VERMEERSCH h PrM 18 (1929) 222-225. 1044 1929 APR 11 CONVENTIO CUM LUSITANIA n. 894 894 1929 APRILIS ll.-CON VENTIO SOLLEMNIS CUM LUSITANIA. AAS 21 CONVENTIO INTER SANCTAM SEDEM ET REMPUBLICAM LUSITANAM DE DIOECi (1929) 837-340 MELLAPORENSI ACCORDO FRA LA SANTA SEDE E IL PORTOGALLO PER LA DIOCESI DI MELIAPOR ACORDO ENTRE A SANTA SÉ E PORTUGAL ACERCA DA DIOCESE DE MELIAPOR La Santa Sede e il Governo Portoghese, per eseguire quanto è disposto neU'Articolo IV0 dell’Accordo sti­ pulato il 15 Aprile 1928, e ratificato il 4 [3] Maggio dello stesso anno (LE 835. 8381. hanno nominato Plenipotenziari rispettivamente Sua Emlncnza Revnïa il Signor Cardinale Pietro Gasparri, Segretario dl Stato di Sua SantiÜ; e Sua Eccellenza il Signor Dott Augusto de Castro Sampaio Corte Real, Inviato Straordinario e Mi­ nistro Plenipotenziario, i quali, sotto riserva di ratificazione, sono convenuti circa i seguenti punti per la definitiva sistemazione territoriale e giurisdizionale della diocesi di S. Tommaso di Meliapor nelle Indie Orientali. Art. I. La diocesi di San Tommaso di Meliapor ronsterà d’ora in poi soltanto di due distinti e separati territori continui : quello di San Tomé e quello di Tanjore, Ingranditi come è determinato negli articoli se­ guenti, e con esclusione di tutte le altre parrocchie sparse nei territori di altre diocesL Art. Π. Nella parte di Tanjore, il territorio conti­ nuo della diocesi di Meliapor viene esteso verso occi­ dente, con 1’aggiunta dei due taluki di Alangudi e di Tirumayam nello Stato di Pudukkottah appartenenti fin qui alla diocesi di Trichinopoly dalla quale vengono dismembratL Lo stesso territorio di Tanjore viene ingrandito nel­ la sua parte settentrionale con 1’aggiunta : a) della porrione del taluk di Nannilam che si trova a nord del fiume Vettar; b) del taluk di Mayavaram; c) del taluk di Shiyali, nonchè d) di quelle parte del taluk di Chi­ dambaram, nel distretto del South-Arcot, la quale si trova a sud del fiume Vallar: territori ora appartenenti alia diocesi di Kumbakonam, dalla quale ven­ gono distaccati. Art. III. Nella parte di S. Tomé che si estende fino alla città di Madras, la diocesi di Meliapor viene ingrandita del territorio dell’Archidiocesi di Madras che chrtlmente fa parte del distretto di Chingleput e si trova a nord del fiume Palar e a sud del fiume Cooum restando cosl compresa nella diocesi di S. Tomé anche la parte della città di Madras posta a mezzogiorno di detto fiume Cooum, mentre, in compenso di detta ces­ sione e a norma di quanto è stabilito nell’art. I di questo protocollo, le cinque parrocchie della diocesi di Meliapor sparse nella città di Madras a nord del fiume suddetto passano alTArchidiocesi di Madras stessa. A Santa Sé e o Governo Portu gués, em cumprimento do disposto no artigo IV do acordo celebrado em 15 de Abril de 1928 e ratificado em 4 de Maio do mesmo ano, nomearam plenipotenciarios respetivamente Sua Eminencia Revma o Senhor Cardeal Pedro Gasparri, Secretario de Estado de Sua Santidade; e Sua Excelencia o Dr. Augusto de Castro Sampaio Cor­ te Real, Enviado Extraordinârio e Ministro Plenipotenciârio, os quais, sob reserva de ratificaçâo, concordaram nos seguintes pontos para a definitiva regularizaçâo territorial e jurisdicional da diocese de S. Tomé de Meliapôr, nas Indias Orientaes. Art. IV. Pertanto a norma del presente protocollo, k parrocchie sparse fuori dei due territori continui di Meliapor e che vengono unite ad altre diocesi sono le seguenti: Awoor, Cocumim. Dindigul, Madura, Malleiadipaty, Oriur, Nossa Senhora das Dores nella città di Trichinopoly e Muttupettah, che passano alia diocesi di Tri­ chinopoly (la parrocchia di Venkatakulam resta a Me­ liapor con 1’annessione del taluk di Alangudi). Gurdalle, Manapad, Punnakail, Nossa Senhora das Dores de Tuticorin, e Vaippar. cedute alia diocesi di Tuticorin. Boitakana, Bandel e Cinsurah, che passano alTAr­ chidiocesi di Calcutta. Nossa Senhora da Piedade nella città dl Dacca, Hashnabad, Tesgong e Na gory, che sono unite alia dio­ cesi di Dacca. Shibpur che passa alla diocesi di Chittagong. Assumpçâo. Coraçâo de Jesus, S. Joâo, Refugio e Rayapuram, che passano alTArchidiocesi di Madras. Quelle parrocchie poi che la diocesi di Meliapor riceve in compenso con il sopradescritto ingrandimento dei due territori contigui di Tanjore e S. Tomé sono le seguenti : 1045 Art. I. A diocese de S. Tomé de Meliapôr serâ, de futuro, constituida somente por dois distintos e sepa­ ra dos terri/torios continuos: o de S. Tomé e o de Tan- 333 jor, alargados como se determina nos artigos seguintes. e corn exclusâo de todas as outras paroquias espalhadas em territorios doutras dioceses. Art. II. Na parte de Tanjor, o territorio continuo da diocese de Meliapôr é alargado para o ocidente. corn os dois taluks de Alangudi e de Tirumayam. no Estado de Pudukkottah. pertencentes até agora â diocese de Trichinopoly da quai sâo desanexados. O mesmo territorio de Tanjor é alargado na sua parte setentrional a) corn a parte do taluk de Nanni­ lam que se encontre ao norte do rio Vettar; b) corn o taluk de Mayavaram; c) com o taluk de Shiyali. e ainda d) corn a parte do taluk de Chidambaram, no distrito do South-Arcot, que fica ao sul do rio Vallar: territorios que fazem atualmcnte parte da diocese de Kumbakonam, da quai sâo desanexados. Art. ΙΠ. Na parte de S. Tomé, que se estende até â cidade de Madrasta, a diocese de Meliapôr é alargada corn o territorio da Arquidiocese de Madrasta que faz civilmente parte do districto de Chingleput e se encontre ao norte do rio Palar e ao sul do rio Cooum. ficando assim compreendida tambem na diocese de S. Tomé a parte da cidade de Madrasta, situada ao sul do referido rio Cooum. Em compensaçâo, porém, desta cedência e em conformidade corn o que se estabelece no art. 1° deste protocolo. as cinco paroquias da dio­ cese de Me/liapôr, espalhadas na cidade de Madrasta. 339 ao norte do referido rio, passam pare a Arquidiocese de Madrasta. Art. IV. Em conformidade corn o présenté proto­ colo, as paroquias dispersas fôre dos dois territorios continuos de Meliapôr, anexados a outras dioceses, sâo as seguintes: Awoor, Cocumim, Dindigul, Madura. Malleiadipaty, Oriur, Nossa Senhora das Dores na cidade de Trichi­ nopoly e Muttupettah, que passam para a diocese de Trichinopoly (a paroquia de Venkatakulam continua pertencendo a Meliapôr corn a anexaçâo do taluk de Alangudi). Gurdalle, Manapad, Punnakail. Nossa Senhora das Dores de Tuticorin e Vaippar, cedidas a diocese de Tuticorin. Boitakana. Bandel e Cinsurah, que passam para a Arquidiocese de Calcutta. Nossa Senhora da Piedade na cidade de Dacca. Hashnabad. Tesgong e Nagory, que sâo unidas d dio­ cese de Dacca. Shibpur que passa para a diocese de Chittagong. Assumpçâo, Coraçâo de Jésus, S. Joâo, Refugio c Rayapuram, que passam para a Arquidiocese de Ma­ drasta. Em compensaçâo, as paroquias, que a diocese dc Meliapôr recebe, corn a ampliaçâo dos dois territories continuos de Tanjor e S. Tomé, sâo as seguintes: 1048 COETUS CARDINALIUM, TARKACONEN., HEREDITATIS dalla diocesi di Trichinopoli : nel taluk di Alangudi, le parrocchie di Pudukkottai. Kottaikadu e la già no­ minata di Vekatakulam e, nel taluk di Tirumayam, la parrocchia di Samanasur ; dalla diocesi di Kumbakonam : nel taluk di Nannilam; Perumpannayur, Molancoody e Karaiyur; nel taluk di Mayavaram: Mayavaram, Manday, Pillavadanday e Tranquebar; nel taluk di Sbiyaly, la parroc­ chia di Erukoor e nel taluk di Chidambaram quella di Palayankottai ; dall’Archidiocesi di Madras: Purificazione e S. Te­ resa con due cappelle dentro la città di Madras; e Poonamallee. Pannur, Kilacherry, Sellampa ttida e Valaspuram, fuori della città. Art. V. In considerazione delle particolari condizioni della parrocchia di Nagory, il Vescovo di Dacca, sotto la cui giurisdizione viene a trovarsi la suddetta parrocchia, ne sceglierà il parroco tra i sacerdoti portoghesi della diocesi di San Tommaso di Meliapor. Art. VI. Il presente accordo si riferisce solamente alia giurisdizione episcopale, e non alla proprietà dei beni, dei tesori artistic!, delle scuole, ecc., portoghesi. che continueranno ad essere proprietà degli enti ai quali attualmente appartengono. Art. VIL Tutte le disposizioni di precedenti docu­ menti che fossero contrarie al presente protocollo s'intendono abrogate. 1929 APR 13 da diocese de Trichinopoly, no taluk de Alangudi as paroquias de Pudukkottai, Kottaikadu e a jâ Indicada de Venkatakulam e, no taluk de Tirumayam. a paroquia de Samanasur;/ da diocese de Kumbakonam. no taluk de NumJlam: Perumpannayur, Molancoody e Karaiyur; do taluk de Mayavaram : Mayavaram, Monday, Pillavadanday e Tranquebar; no taluk de Shiva ly: a piroquia de Erukoor e no taluk de Chidambaram a de Pa­ layankottai ; da Arquidiocese de Madrasta : Purificaçâo e SanU Tereza com duas cape las dentro da cidade de Madnjta; e Poonamallee, Pannur. Kilacherry, SellampatLda e Valaspuram fôra da cidade. Art. V. A tendendo às especiaes circunstanciaj da paroquia de Nagory, o Bispo de Dacca, a cuja jurkdieçâo fica pertencendo a dita paroquia, escoiheri o respective paroco entre os sacerdotes portuguêsw da diocese de S. Tomé de Meliapôr. Art. VI. O presente acordo reiere-se umcamesk a juridiçâo episcopal e nâo â propriedade dos bens, dos tesouros artisticos, das escolas, etc., portuguèses, que continuarâo a ser propriedade das entidadcs ia quaes atualmente pertencem. Art. VII. Consideram-se revogadas todas as dispGsiçôes de anteriores documentes contrarias ao présente protocole. Roma, undid Aprile mille novecento ventinove. PIETRO CARD. GASPARRI. - AUGUSTO DE CASTRO SAMPAIO CORTE REAL Ada. A. VERM££R5CH ia PrM 19 (1930) 133; Apoll. 3 (1930)93-96. V»d« RATIHABITIONEM sub die 1929 lun. 29: L£ 913. D. Diegi quinque nunc extant nepotes ex illius sorore, nl quae vocabatur Dolores; et hi sunt: Raphael. Josephus. 895 Thomas, necnon Domina del Pilar et Domina del Resano. Qui. ut in bonis patrui sui succedere possent, contra Eula­ liae testamenti validitatem agere ceperunt, asseverantes 1929 APR 15.-COETUS CARD., RESOL PART.· Euiah am non amplius compotem sui fuisse, cum tesuu fuenL Insuper conquesti sunt eo quod E .mus D.nus Cari. Francise us Vidal y Barraquer non omnia eis restituisset TARRACONEN. bona, quae defuncta Eulalia m usum tantum habuerat a sua socru Francisca de Vidal y de Calderôn in usum acceperat HEREDITATIS tium Apostohcum apud Hispaniae Regem recurrerunt, pe­ tentes ut ad iudicium illum adducere possent. Nuntius, se (Pou de Foxa - Em.mus Card. Vidal y Barraquer) Cardinalis Archiepiscopus sub hac accusatione maneret, ob­ Die 16. mense augusto, anno 1921, defuncta est in Urbe tinuit ut Summus Pontifex coetum Eminentisslmorum Pi­ Tarracona nobilis femina Eulalia de Sagarra y de 1'Espa- trum Cardinalium institueret, qui de petitionibus fratna gnol. vidua Diegi de Foxà y de Vidal, quae, publico instru­ Pou de Foxà iudicium ferrent. Utraque pars libenter boc mento d:ei 26 mensis martii, anni 1920, heredem fiduciarium tribunal accepit, et istud arbitrum constituit, ut unico iod> instituerat, eidem imponens Integram suam hereditatem ad clo. causam penitus definiret. Cardinales, ad dirimendam pias causas fore rogandam (Cf. eius testamentum, p. 7 et hanc litem a Summo Pontifice electi, fuerunt Petrus Gafparri, a secretis Status, Donatus Sbarretti. S. Congr. Cor­ Beqq). cilli Praefectus, et Augustus Sili. Praefectus Supremi Tri­ Istius mulieris bona in tres partes distinguenda sunt: bunalis Signaturae Apostolicae. Huius coetus a secretu nempe alia quae in usum acceperat a sua socru. Maria electus fuit Fridericus Cattani Amadori. tunc auditor SiFrancisca Vidal y de Calderôn. cum obligatione tamen ea crae Romanae Rotae. Nuntius Apostolicus Hispaniae, de hac relinquendi fratribus et sororibus sui mariti, si adhuc in electione notitiam tradens, nomen tertii Cardi­ vivis essent, vel eorum filiis, si fratres et sorores mariti nalis electi fortasseactoribus erravit. Ita ut hi. loco Cardinalis SÙ. sui praemortui essent Eulaliae. neque haec filios reliquisset electum fuisse putarent Cardinalem Lega, qui antea S(Cf. testamentum matris Dm Diegi de Foxà. diei 23. mense gnaturae Apostolicae Praefectus fuerat. cum coram augusto, anno 1886 pagg. 7. 8. 9). Haec autem bona consti­ Notario Sanchez Garcia stetissent, ut rite Ideo, su­ tuebantur ab aedibus, ubi Domina Eulalia inhabitabat, nec- merent accipiendi sententiam Tribunalis, aobligationem Summo Postinon a supellectili, qua aedes instructae erant fice constituti, ille scripsit quod actores: M cada uno ea Alia bonorum pars constituebatur ex eis quae Eulaliae “ nombre propio aceptan agradecldos ei Tribunal nobreliquerat suus vir Dlegus Foxà. filius Mariae Franciscae “ nico fonnado por los Emmos Cardenalcs Gasparri. SbarVidal de Calderôn. iam uxori a pluribus annis praemortuus " rettl y Lega, para fallar en derecho en unica y definitiva (Cf. testamentum Diegi de Foxà. diei 26. mense iulio. anno ** instanda de conformldad a las leycs espanolis sobre la 18M). “ demanda que presentan los exponentes contra el Exim. Tertiam denique partem bona ipsius Eulaliae constitue­ ~ Se nor Doctor Don Francisco Vidal y Barraquer .* bant At iam antea Dominus Joseph Pou de Foxà Roman se contulerat, personam agens fratrum sororumque suarum; Cum Eulalia absque filiis defuncta esset, et ideo heredi­ ad Secretarium Tribunalis accesserat, et ab eo litterae exhi­ bus necessariis carulssct. libere disponere poterat, non tan­ tum de bonis propriis, fed etiam de iis quae α marito acce­ bitae fuerant ln quibus nominatim Cardinalis indicati enet perat Hic emm uxori absolutam tribuerat suorum bonorum qui Tribunal revera constituebant : ita ut Ille hanc syncrapham conscripserit: “ Inspectis litteris Emmentissinu D> per testamentum disponendi facultatem. * mini Petri Card. Gasparri, a secretis Status eiusdem SuaEulalia igitur testamento diei 26 mensis martii anno 1920. “ mi Pontificis, quibus eligebatur Dominus Fridericus Catbonorum omnium, quorum proprietatem habebat, heredem “ tani Amadori Secretarius coctus Cardinalium «id iudieanex asse constituit sacerdotem Petrum Ccrdà y Socias, qui " dam causam de qua supra electorum, ego infrascr.ptus. canonicus poenitenttarius erat Cathedralis Ecclesiae Tarra­ “ actor ln causa, tanquam delegatus fratrum et sororum conensis. Si hic autem ei praemoreretur, duos alios heredes “ mearum, scilicet: Raphaelis, Thomae de Aquino, Mirae substituit, nempe cardinalem Franc i«cum Vidal y Barra­ “ del Pilar et Mariae dei Rosario, polliceor probare atque quer. Tsrraconae Archiepiscopum et Dominum Antonium “ accipere dubiorum formulam pro disceptatione causse Eliis y Buxidè. qui pro aeouall parte eius acciperent he­ M de qua supra, ab eodem Domino Secretario propositam. reditatem. Hi duo resera Eulaliae successerunt, cum Domi­ “ quae est sequens *. nus Petrus Cerdà y Socias, qui prtnr in testamento institu­ 1) “ An constet de invaliditate testamenti Eulaliae de tus erat, actrici praemortuus fuisset. Heredes igitur, recen- “ Sagarra. viduae de Foxà. ab ea conditi die 26. mense wit» prius bonis omnibus mobilibus, quae Eulalia a sua socru Francisca de Vidal y de Calderôn tn usum acceperat, " martlo, anno 1920 haec, una cum aedibus quas incoluerat, nepotibus D.ni 2i M An constet E.mum D.num Cardinalem Francisram Died tradiderunt quia Diegi tam fratres quam sorores lam ■’ Vidal y Barraquer possessionem adeptum esse bonorum decesserant cetera autem bona, iuxta testatricis volunta­ " mobilium, quae Domina Eulalia in usum tantum habebat. tem. erogaverunt neque haec omnia restituisse ιο<α 1043 1929 APR 15 COETUS CARDINALIUM, TARKACONEN-, HEREDITATIS Haec dubia ab ipso Secretario statim Eminentissimo Car­ dinali Vidal nunciata fuerunt, qui suum elegit advocatum in Urbe. Vincentium Sacconi ; altera vero pars elegit Advo­ catum Henricum Bcnvignati, et. die 14. mense decembri, eiusdem anni, coram eodem Secretario lis contestata est. Advocatus autem Eminentlsslmi Cardinalis tertium adi unxit dubium, scilicet: " An fratribus ct sororibus Pou de Foxà actio competat ** in exsu Quod, cum de quaestione praeiudiciali agat, aliis quaesttonlbus praecedere debuit. Postea Emus Cardinalis plura instrumenta ac testimonia tribunali exhibuit, ad probandum validitatem testamenti Eulaliae. necnon synopses seu catalogos bonorum mobilium, quae Eulalia a sua socru Maria Francisca de Vidal in usum acceperat, quaeque illa reliquerat et ipse Diegi nepotibus tradiderat. E contra fratres Pou de Foxà. ad quos onus probandi spectabat. Eulaliam invalide testatam fuisse atque Eminentissimum Cardinalem non omnia bona, quae ad eos pertinebant, restituisse, nullam prorsus probationem, nuliumque documentum attulerunt, nisi unum exemplar (et istud authenticatione carens) testamenti Diegi Pou de Foxà. Quae cum vidisset eorum advocatus, non multo post mu­ ceri suo renuntiavit, ita ut illi nullum amplius haberent in Urbe procuratorem. Cum Undem die 22, mense iulio, anno 1925, E.mi Patres, in hac causa Iudlces. convenerint ut du­ bium solverent circa quaestionem praeiudicialem, ab Emo Cardinali Vidal propositam, perpendentes quod idem Car­ dinalis simul declarasset, se prorsus velle ut dirimeretur etiam quaestio de merito, ab adversariis proposita, circa validitatem testamenti Eulaliae de Foxà (ut videre est in secunda memoria, ab eius advocato edlU. pag. 8 et 9). quod fieri nequiret, si actoribus ius sUndi in iudicio dene­ gatum fuisset, decreverunt: “ Quaestionem praeiudicialem praetereundam esse ln ca­ su. et ad dirimendas quaestiones, a fratribus Pou de Foxà propositas, esse deveniendum °. E.mi Patres decreverunt etiam actoribus trium mensium spatium esse definiendum. 1) Ut documenta producerent ad sua asserta probanda*. 2) Ut advocatum vel procuratorem, in Urbe Roma do­ micilium habentem, eligerent, qui eorum iura tueretur; 3) Ut in arca Tribunalis Signaturae Apostolicae sum­ mam libellarum hispanicarum (vulgo pesetas) mille depone­ rent, ad expensas reficiendas parti, quae litem victura sit, quod lam ab E.mo Cardinali factum erat. Litteris diei 29. mense iulio, anni 1925, haec decisio a Dno Secretario utrique parti rite communicata fuit. Ac­ tores, quin decreti praecepto ulli parerent, tempore eis concesso iam dll a be nte. exceptionem opposuerunt, affir­ mantes. sententiam nullius esse valoris. sive quia Tribunali judicanti competentia deerat, sive quia eadem sententia hiipanicae legis procedendi normam non observabat. Affir­ mabant enim, coetui non adfuisse Cardinalem Lega ab eis probatum, sed in eius loco Eminentissimum Sili. Pnusquam vero haec oppositio dirimi posset. EminenUs­ simus Card. Augustus Sili, qui a Tribunalis constituUonc ad hoc pertinuerat, e vita cessit Tunc a Summo Pontifice Cardinalis Michael Lega ei suffectus est. De hac substitu­ tione partes contendentes a Tribunalis Secretario certio­ ratae sunt : sed contra hanc elecUoncm Iterum actores Pou de Foxà exceperunt, quamvis causa relate ad dubia ab eis proposita, adhuc integra esset, quia nondum disceptata erat ideo Tribunal respondit quod de exceptionibus omnibus, ab actoribus propositis, ratio haberetur in die propositionis causae. Iterum autem iisdem praecepit, quod iam in sen­ tentia interlocutoria mandatum fuerat, scilicet: 1) quod documenta et probationes omnes producerent, quibus sua asserta demonstrarentur: 2) quod advocatum vel procurato­ rem. in Urbe domicilium habentem, constituerent; 3) quod In area Sacri Tribunalis summam hispanicarum libellarum (vulgo pesetas) mille deponerent, ad expensas litis saltem ex parte reficiendas oppositorl. si forte is victor futurus esset Ad quae praecepta adimplenda, scxaglnta dierum tempus praefinitum fuit. Sed actores in extremo termino temporis sibi concesso (uti lam antea solebant), quin mandatis obtemperarent, vel aliquo modo sua asserta probarent, ad inducias nectendas, pertinaciter et obstinate in exceptiones oblidendas, iam an­ tea allatas, perstiterunt. Qua oe causa Emi nent Issi morum coctus iterum convo­ catus est. ut et de exceptionibus oppositis ab actoribus, deque eorum contumacia iudicaret. Qui die 13. mense octobrt. anno 1927, ad dubia, a Secretario Tribunalis proposita, srfllcet: b * An admittendae sint exceptiones, ab actoribus Pou de Foxà propositae, in casu 2» " Et quatenus negative ad primum, an deveniendum iit ad iudicium ln contumacia partis actricis. In casu “; Ad primum dubium responderunt negative, seu reliden­ das esse omnes exceptiones, ab actoribus Pou de Foxà pro­ postas, utpote nullum fundamentum in Iure habentes ”. Ad secundum: ° E.mus Cardinalis Vidal y Barraquer possessor bonae fidei declaratur; ad Eumque omnes perti­ nent actiones, quae possessori bonae fidei a iure tribu­ untur *. Fratribus Pou de Foxà actio in petitorio relinquitur, de qua. iuxta leges civiles hispanici Regni iudicabltur. 1049 m 895 Iisdem vero actoribus praecipiebatur: a) Ut intra nonaginta dies a receptione huius sententiae incidentals Domino Secretario mitterent documenta et pro­ bationes omnes, quibus eorum causa iudicari posset. b) Si per testes aliquid probare vellent, id manifestare deberent. Non autem plus quam decem testes admittentur. Facultas tamen dabitur iudici instructori (a Domino Secre­ tario eligendo) ut duos vel tres alios supra decem admit­ teret, si opportunum sibi videbitur. c) Suum advocatum vel procuratorem, in Urbe Roma domicilium habentem, constituerent. d) In arca Tribunalis Signaturae Apostolicae summam libellarum hispanicarum (vulgo pesetas) mille deponerent, sive pro litis expensis, sive ut, saltem ex parte, indemnis fieret adversarius, si forte victor extiturus esset. In hac incidental! sententia rationes etiam dabantur, quibus Emi Patres exceptiones omnes, ab actoribus oppo­ sitas. rclecerunt. Harum exceptionum tres erant praeci­ puae: prior, quia praetereunda non fuisset quaestio circa eorum ius standi in iudicio; etenim post sententiam de merito, denuo a parte adversa, proponi posset; alia, de­ fectus competentiae in coetu Eminentissimorum Patrum, eo quod Card. Sili electus fuisset loco Cardinalis Lega ; tertia, quia in hac causa processuales leges hispanici Regni ser­ vatae non fuissent. Adlungebatur etiam, actoribus ad pro­ ducenda documenta tempus defuisse necessarium. Edicebatur enim in sententia, nullum habere fundamen­ tum exceptionem contra praeteritionem quaestionis praetudicialis, propositae a Cardinali Vidal, quia, cum hic eodem tempore affirmaret, se prorsus velle quod Tribunal solveret dubia de merito, a parte actrice opposita, quod fieri ne­ quiret. si actoribus ius denegaretur standi in iudicio, neces­ sarie quaestio praeiudiciolis praetereunda erat. Hanc autem Tribunal, culus est de hac causa dliudlcare, neque amplius admitteret, neque admittere posset Secundae exceptioni, nempe defectui competentiae coe­ tus judicantis. pariter respondebatur, hanc nullius ponderis esse. Etenim dignitas Praefecti Signaturae Apostolicae satis superque ostendebat quis revera electus fuisset quia tunc temporis munere Illo non Cardinalis Lega, sed Cardinalis Sili fungebatur. Insuper quinam revera essent Cardinales ad dirimendam hanc causam a Sanctissimo deputati, ipse Dominus Sccretarlus palam fecit sacerdoti Josepho Pou de Foxà. qui ceteros actores repraesentans, Romam sc contu­ lerat ad proponenda dubia discutienda: ut in ipso instru­ mento. ab eo subscripto, clare Innuitur. Deinde etiam Raphael Pou de Foxà eandem habuit notitiam, quum anno 1925, simul cum fratre Josepho ct sorore Maria dei Rosario. Romam venit, et hic nonnullos Eminentissimos iudlces Ipse invisit: Imo ab ipso Coetus Secretario certioratus fuit, ut Infra dicemus. Nec pluris habenda esse edicebatur tertia exceptio con­ tra validitatem processus, eo quod leges processus les hispa­ nici Regni servatae non fuissent Normae enim in proces­ sibus instruendis, pro causis in Curia Romana ludicandls. semper eae sunt, quae a iure canonico statuuntur. De cetero, a parte actrice haec ratio conficiendi proces­ sus iuxta hispanicas leges tum solum petita fuerat, cum mi Iudlces eidem probationes adducere praeceperunt; ne­ E. que de hac sermo est in instrumento coram notano Fran­ cisco Sanchez Garcia confecto, ubi (uti supra vidimus) de sententia iuxta leges hispanicas ferenda legitur. Sententia vero ita a processu distinguitur, ut ferri nequeat nisi cum processus iam absolutus Sit. Pariter coram Domino Secretario actor Raphael Pou de Foxà. die 5, mense iulio, 1925, Romae (adstante et pro­ bante eius fratre Domino Josepho) hanc chirographi cautio­ nem. nomine proprio et ceterorum actorum, subscripsit, quae in actis asservatur: * Le parti dlchiarano di accettare 11 Tribunale straordlnarlo nominato dal Santo Padre, afflnchè definlsca con sentenza unica e inappellabile ln conformità del diritto vigente in Ispagna. Ia lite sorta tra loro quam declarationem etiam pars conventa libenter accepit Ab actoribus autem quaerendum esset, utrum precessuali­ bus legibus Hispaniae hucusque conformis fuisset Ipsorum agendi ratio, qui nec suum procuratorem ln Curia Romana elegerant, nec pecuniam pro expensis ludicii in arca Tri­ bunalis deposuerant, nec ullum exhibuerant probationis documentum, quamvis ad haec pluries i ussi fuissent. Ceteras vero exceptiones, quae ab iisdem actoribus pro­ ponebantur (uti ex. gr. quod sibi ad producenda proba­ tionis documenta tempus defuisset), utpote quae ad nec­ tendas inducias evidenter allatas. sperncndas esse Emi Patres edLxerunt. Hanc incidentalem sententiam iactoribus communicare. opus non facile fuit Primo per cursorem Archiepiscopi Barcinonae Raphael! Pou de Foxà tradita fuit, qui tn illa urbe morabatur, et ceteros omnes actores usque tunc rvpraesentabat. Hic. sententiam accipiens, scripsit, se nolle aliis eam communicare. Oportuit ergo sin gula tim unicuique sententiam tradere: quod fecimus ope Episcoporum Cae­ sarau gustae et Barcinonis, ita ut ultima traditio facta fuerit Thomae Pou de Foxà. die 16 mali anni elapsi 1929. Tempus a Tribunali actoribus constitutum ad probationes adducen­ das, nec non ad alia sententiae praescripta adimplenda, desinebat igitur die 14 mense augusto. Post tres dies tan­ dem (prout actorum mos est) tres ab eis pervenerunt re­ cursus contra acceptam sententiam; nempe Mariae dei Pilar. Mariae del Rosario et Thomae Pou de Foxà. Quinque 1050 PIUS XI - SACRA CONGREGATIO RITUUM a KK-S97 autem post dies pervenit etiam recursus Domini Josephl, qui in acceptilatione sententiae scripserat, se iam α lite recessisse. Hi omr.es ante adductas cavillationes repetebant, quae a Reverendissimis Patribus, utpote inanes fallaciae, refutatae fuerant, praesertim vero contra incompetentiam Sacri Tribunalia quod adamussim illud ipsum fuerat, quale actores coram Notario Francisco Sanchez Garcia accepta­ tum. quodque constitutum erat priusquam disceptata essent dubia ab eis proposita. — Dominus autem Josephus, in sua perlonga scriptura, repetitis omnibus accusationibus iam alias contra cardinalem Vidal prolatis, postulabat. ut super his iudicium ferretur. Revera valde Emlr.entissiml Patres mirati sunt, quod ex his omnibus quae contra Eminentlssimum Cardinalem Vi­ ant, nihil prorsus probavissent, quasi dal actores congesserant, non sufficere iura asserere, sed om­ nescirent, ln ntno necessarium esse sua iura probare: et quinque anno­ rum spatium trivissent, quin ullum vel documentum vel testem contulissent, sed futiles continuo exceptiones pro­ ferentes, ncc non dilationes petentes, forsitan ut Eminentissimus adversarius, tandem taedio affectus, ad transactio­ nem quamdam cum eis deveniret. Igitur Emi nen ussi mi Patres subscripti, arbitrale Tribunal constituentes, ln aedibus Vaticanis coadunati, ut hanc litem Undem dirimerent, perpendentes: 1) quod dubia proposita ab actoribus, minime probata sint : 2) quod hi mandatis Tribunalis nunquam paruissent : 3) quod propositae ab eis exceptiones nullum valorem habuissent m casu; 4) quod inutile atque Indecorum esset denuo petitas ab eis dilationes concedere: Chnsti nomine Invocato, et solum Deum prae oculis habentes, hic irtlca, arbitrali, de/vütiwx et mappellabtli sententia statuerunt et decreverunt ad proposita dubia. scilicet: 1) An constet de Invaliditata testamenti Eulaliae de Sagam, Viduae de FoxA, ab ea conditi die 26. mense martio. anno 1920 : 2i An constet Eminentlssimum Dominum Cardinalem Frandscum Vidal y Barraquer possessionem adeptum esse bonorum mobilium, quae Domina Eulalia in usum tantum habebat neque haec omnia restituisse: —- respondendum esse, prout responderunt: Nicativt ad utrumque. Ideo. Codici Chill Hispanico rite inspecto, principium iuris applicantes: “ adore non probante reus est absol­ vendus Eminentlssimum Dominum Cardinalem Francxscum Vidal y Barraquer rictorem ln hac causa proclamant, ct acto­ rei omnes, scilicet Raphoelem, Thomam de Aquino, Ma­ rian del Pilar, Mariam del Rosario, et Dominum Josephum fratres ct sorores Pou de Foxà. tanquam tniustos et terne· rarios litlçcntes, damnant in solidum ad omnes litis expensas rejiciendas.' quae ita computantur: Pro expenes Tribunalis libellae hlspanicae (pesetas) ducentae (dicimus 200). Pro Eminentissime Domino Cardinali victore, libellarum hispaniearum tria millia (dicimus 3000). Romae, cx Aedibus Vaticanis, die 15, mense aprili. anno Domini 1929.—Petrus Cardinalis Gasparm, Praeses Com misriants tudicantir M. Card. Liga. E.pus Tusculanus. Com· DÛS. D. Card. Siarretti, E.pia Sabtnensis ct Mande IcnriJ, Commisi. Fridtricus Cattaxî Amadori, a recretis. confessori, qui a Vico Ars, in quo est parochi munere functus, nuncupatur. Sanctorum honores tributi eunt; atque anno mdccccxxvui, cum eiusdem Officium Mis­ saque adprobata fuerint, festum sancti parochi ipsus ritu duplici celebrandum ad universam Ecclesiam ex­ tensum est Nunc autem ab Episcopo Bellicensi, cuius dioecesis intra fines exstat Ars vicus, nomine quoque aliorum fere quadringentorum ex variis et fere cun­ ctis terrae regionibus Archiepiscoporum Episcoporum­ que, rogati sumus ut tamquam caelestem Patronum animorum curatoribus ubique terrarum degentibus Sanctum loannem Baptistam Vianney concedere di­ gnaremur. Nil enim magis opportunum videtur quam ita parochis omnibus exempla praebere ipsius sancti viri, quem in paroeciali munere obeundo insignem Ec­ clesia dilaudat Etenim ex eiusdem sedulitate in ani­ morum cura gerenda iam etiam Decessor Noster ree. mem. Pius Pp. X, anno mdccccv, Beatum loannem Bap­ tistam Vianney illico post sollemnem eius Bcatificationem constituit caelestem Patronum universis pre­ sbyteris, qui in Galliae dioecesibus parochi munus gererent Id profecto attento seduloque studio Nos considerantes» precibus concedendum existimavimus tantorum Praesulum, qui, quinquagesimi anni ab inito Nostro sacerdotio occasionem nacti, vota faciunt im­ pensa ut huiusmodi largitas spiritualis, quam a Nobs instanter efflagitant, lubilaei Nostri cum memoria apud posteros coniungatur. eiusdemque ita peculiaris exstet recordatio. Conlatis propterea consiliis cum Camillo Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinali Laurenti, Diaco­ no Sanctae Mariae Scalaris, Sacrae Rituum Congrega­ tionis Praefecto, motu proprio atque ex certa scientia ac matura deliberatione Nostris, deque apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, praesentium Litterarum tenore Sanctum loannem Baptistam Vianney Confes­ sorem, qui insignis et apostolicus vir ac parochus op­ piduli Ars nuncupati fuit, caelestem Patronum omnium parochorum seu animarum curatorum totius Urbis et Orbis constituimus ac declaramus./ Haec ad spirituale parochorum bonum ubique ter­ rarum provehendum concedentes, statuimus, decer­ nentes praesentes Litteras firmas validas atque effica­ ces iugiter exstare ac permanere, suosque plenos at­ que integros effectus sortiri et obtinere, illisque ad quos spectant sive spectare poterunt amplissime suf­ fragari; sicque rite judicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri, si quidquam secus super his. a quovis, auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter attentari contigerit Non obstantibus contrariis quibuslibet. Datum Romae» apud Sanctum Petrum, sub anub ♦ Piscatoris» die xxni m. Aprilis an. mdccccxxix. Ponti­ ficatus Nostri octavo.—P. Card. Gasparri, α Secretu Status. Nota-hni: Die 20, mense malo huius anni, a Secretaria Status Sanctitatis Suae mihi subscripto missae sunt litterae Sacer­ dotis Josephl Pou de FoxA. datae ab urbe Barcinone die 14. mense augusto, anno 1923. quibus ille huic causae re­ nuntiabat. in favorem suorum fratrum. At haec renuntiatio 11U non amplius acceptari poterat, quia iam sententia lata erat. Ad notandum est insuper, quod dic 2D. mense augusto, eodem anno, ipsius Josephl Pou de Foxà. ab urbe Barcinone, mihi subscripto litterae pervenerunt, quibus hic pro se et fratribus suis causam defendebat, quin de sua renunclatione liti nec verbum quidem fecisset. Romae, die 15. mense lunio, anno 1929.—Fridemcus Cattani Amadou, α secretis Commi». Judicantis. • IF 10 (1930) 232-239. 8% 1929 APR 23.-PILS XI. LIT. AP. AAS 21 (1929) 312-313 SARTUS tOANNES RAFT. VIANNEY, PRESBYTER CONFESSOR. CAELESTIS PATRONUS OMNIUM PAROCHORUM SEU ANIMARUM CURATORUM CRUS ET ORBL8 CONSTITUITUR PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Anno lubilari wrccxxv B«ito loannl Baptistae Vianney. Presbytero 1051 1929 APB 23-27 897 1929 APR 27.-SC RIT., RESP. AAS 21 (1929) 321 A G I N N E N. duas regens paroecias, tenetur recitari UTRIUSQUE ECCLESIAE TITULARIS OFFICIUM Parochus, Hodiemus Kalendarii Redactor, de consensu sui Revmi Dni Episcopi Aginnensis, Sacrae Rituum Con­ gregationi sequens dubium humiliter proposuit: < Utrum, quando duae Ecclesiae Parochiales ab uno eodemque Parocho reguntur, Parochus teneatur recita­ re officium cum Octava de utroque Titulari, an de Ti­ tulari Ecclesiae residentiae tantum? Et Sacra eadem Congregatio, audito specialis Commissionis suffragia propositae quaestioni respondendum censuit: « Affir­ mative ad primam partem; negative ad secundam, iuxta Decreta S. R. C., n. 2002, Collen. ad V» diei 5 lulii 1698, et n. 2849, Nucerina, diei 24 Septembris 1342. Atque ita rescripsit et declaravit, die 27 Aprils 1929.—-C. Card. Laurexti. S. R. C. Praef. Angelus Ma­ riani, Secr. Adn. P. B. In EL 43 (1929) 275-276; J. PAUWELS ln NrT 54 (1929) 681. 1053 1929 APR 30 PIUS XI. FACULTATES DECENNALES AMERICAE LATINAE 898 1929 APR 30.-P1US XI. FACULT. AAS 21 (1929) 554-557 Ordinariis, sacerdotibus et christifidelibus dioecesium AC DITIONUM AMERICAS LATINAE PRIVILEGIA AC FACULTATES AD DECENNIUM CONCEDUNTUR PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Litteris Apostoli­ cis sub anulo Piscatoris datis die xvni m. Aprilis, an. mdcccxcvii. rec. mem. Decessor Noster Leo Pp. ΧΙΠ ad trentennium valitura Episcopis, presbyteris, christiiidelibus Americae Latinae conspicua concessit pri­ vilegia [ASS 29 (1896-97) 659-663] quae propterea transacto concessionis tempore nunc suo robore desti­ tuta sunt. Sed cum impensa, qua premimur, sollici­ tudo de Dominici gregis Nobis concrediti salute ad ea procuranda impellat Nos, quae in evidentem christlfidelium utilitatem, feliciusque eorundem regimen nove­ rimus redundare, privilegia memorata certo quodam modo renovanda existimavimus. At, ob iuris canonici Codicis promulgationem et mutatas temporum rerum­ que condiciones, nonnullae desiderabantur immutatio­ nes in priscae concessionis tenore; ideoque novum schema privilegiorum, quae sunt nunc concedenda. Sacris Romanae Curiae Congregationibus, pro materia ad unamquamque spectante, propositum est atque ab eisdem recognitum. Nunc autem, audita praesertim dilecti filii Nostri Sanctae Romanae Ecclesiae CardiSS raûs a Secretis Sacrae/ Congregationis Consistorialis relatione, exhibitas Nobis Episcoporum Americae La­ tinae preces ultro libenterque excipientes, motu pro­ prio, certa scientia ac matura deliberatione Nostris, deque Apostolicae Nostrae potestatis plenitudine, a praecedenti facultatum recensione illis, quae haud ne­ cessaria videbantur vel in iuris canonici Codice iam continebantur, privilegiis ablatis, praesentium Littera­ rum tenore ad proximos decem annos, ab harum Litte­ rarum data computandos, prorogamus facultates, quas omnibus ct singulis dioecesium ac ditionum Americae Latinae Ordinariis, sacerdotibus et christifidelibus, ut infra, tribuimus. Earundem vero facultatum tenor se­ quens est: 1) Ordinarii locorum parochis vel missionariis, in regionibus seu locis in quibus ob magnam distantiam vel ob aliud impedimentum eisdem perdifficile sit, ex fontibus baptismatibus, ubi asservatur, desumere et secumferre aquam Sabbato Sancto et Pentecoste bene­ dictam. possunt facultatem concedere aquam baptismalem benedicendi ea breviore formula, quae, a rec. mem. Decessore Nostro Paulo III missionariis in Peruvia apud Indos concessa, nunc in Appendice Ritualis Romani legitur. 2) Parochi et missionarii, si propter temporis de­ fectum improbamque defatigationem vel aliis gravibus de causis omnes adhibere pro baptismo adultorum praescriptas caeremonias haud facile valeant, solis ri­ tibus qui in Constitutione rec. mem. Pauli Pp. III Altitudo die 1 m. Iunii an. mdxxx data [CICF n. 81] designantur, uti licite poterunt, praevio tamen Ordina­ rii consensu. 3) Item Ordinarii locorum deputare possunt, ad Sa­ cramentum Confirmationis administrandum, sacerdotes quantum fieri potest in aliqua dignitate ecclesiastica constitutos, vel munere Vicarii foranei fungentes; nun­ quam vero simplices sacerdotes commorantes illis in locis in quibus praedictum Sacramentum administran­ dum erit; servata nova Sacrae Congregationis de di­ sciplina Sacramentorum Instructione pro simplice sacerdote ex Sedis Apostolicae delegatione Sacramen­ tum Confirmationis administrante [LE 560). 4) lidem Ordinarii ad assistendum nuptiis iuxta formam a iure statutam delegare possunt sacerdotes, qui Missionum causa ad evangelizandos fideles vel ad aliud exercitium pietatis implendum in longinquas re­ giones. a parochiali aede dissitas, pergunt, iisdem Mis­ sionibus perdurantibus, absente Ordinario, vel parocho, vel Vicario cooperatore, atque iis servatis, quae, prouti res ferat et loci ac temporis condiciones observari permittant, matrimonii celebrationi ad normam Codicis iuris canonici canonis 1919 et seq. praemitti debent; facta tamen huius Apostolici indulti expressa mentio­ ne in unoquoque casu et iugiter firmis sacrorum cano­ 1053 n. 898 num praescri/ptionibus tum de iuribus parochi servan- 550 dis tum de inscriptione in libris paroecialibus facienda. 5) Ordinarii pariter dispensare valent super ma­ trimonialibus iuris dumtaxat ecclesiastici impedimen­ tis, a quibus Sancta Sedes dispensare consuevit, excep­ tis proinde impedimentis, quae ex sacris Ordinibus maioribus vel ex affinitate in linea recta consummato matrimonio proveniunt: excepto quoque ob rei gravi­ tatem impedimento de quo in canone 1075 nn. 2. 3; exceptis denique mixtae religionis et cultus disparitatis impedimentis, nisi speciales a Suprema Sacra Congre­ gatione Sancti Officii facultates obtentae fuerint Pariter veniam iisdem facimus decernendi atque de­ clarandi legitimam prolem nupturientium, dummodo ipsa in adulterio ne sit concepta: facta tamen in uno­ quoque casu, etiam in concedendis dispensationibus, huius Apostolici Indulti expressa mentione. 6) Fidelibus autem matrimonium contrahentibus lar­ gimur ut quocumque anni tempore nuptiarum bene­ dictionem accipere possint, dummodo illis temporibus, in quibus ab Ecclesia nuptiae prohibentur, a nimia pompa abstineant; cauto tamen ut. si extra Missam benedictio nuptialis concedatur, formula in appendice « de Matrimonio > Ritualis Romani adhibeatur. 7) Concedimus pariter ut sacra Olea etiam antiqua, non tamen ultra duos annos, adhiberi possint, dum­ modo ne sint corrupta et nova vel recentlora sacra Olea, peracta omni diligentia, haberi nequeant 8) Ordinarii permittere queunt sacerdotibus usum altaris portatilis, ita tamen ut huiusmodi usus sit tan­ tum in fidelium bonum, atque illis in locis in quibus ecclesiae vel publica oratoria desint, aut paroecialis ecclesia sit longe distans, non vero in mari; dummodo celebrationis locus sit decens atque honestus, super pe­ tra sacra celebretur, et parochi ceterique sacerdotes, quibus haec facultas tribuetur, Sancti Evangelii expli­ catione vel catechesis traditione fideles Sacro adstantes instruant 9) Ordinarii concedere possunt sacerdotibus facul­ tatem celebrandi in navi sacrosanctum Missae Sacrifi­ cium, durante dumtaxat tempore itineris, dummodo lo­ cus, in quo Missa peragenda est, nihil indecens aut indecorum praescierat, mare aut flumen sit adeo tran­ quillum, ut quodeumque c Calice effusionis sacrarum Specierum periculum absit; atque alter sacerdos, superpelliceo indutus, si adsit, celebranti presbytero ad­ sis tat 10) Omnibus autem Americae Latinae christifideli­ bus permittimus ut a dominica Septuagesimae usque ad festum Sanctorum Apostolorum Petri ac Pauli prae­ cepto annuae Confessionis et Communionis satisfacere possint/ 557 11) Iisdem christifidelibus largimur, si loca inhabi­ tent ubi prorsus impossibile vel saltem admodum sit difficile ad confessarium accedere, ut lucrari queant Indulgentias ac lubilaea, quae Confessionem. Commu­ nionem et ieiunium requirunt, dummodo, servato ieiu­ nio, sint corde saltem contriti, addito firmo proposito admissa, quamprimum poterunt, confitendi. 12) Denique largimur ut in causis tam criminalibus, quam ceteris quibuscumque forum ecclesiasticum con­ cernentibus, quae in rem iudicatam iam non transie­ rint. fieri possit appellatio in tertia instantia ad alte­ rum Métropolitain vel Episcopum eiusdem provinciae, viciniorem ei a quo primo fuit lata sententia; integra tamen manente facultate ad Apostolicam Sedem, ad iuris tramitem, recurrendi. Haec suprascripta, ut spirituali bono chrislifidelium in Americae Latinae regionibus degentium quantum in Domino possumus prospiciemus, concedere existimavi­ mus, abrogatis deletisque auctoritate Nostra Apostolica omnibus et singulis Indiarum Occidentalium privilegiis quocumque nomine vel forma a Sancta Sede prius con­ cessis. Contrariis quibuslibet, etiam speciali ct indivi­ dua mentione dignis, non obstantibus. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, dic xxx m. Aprilis an. mdccccxxtx, Ponti­ ficatus Nostri octavo.—P. Card. Gasparri. α Secretis Status. Adrv NrT 57 (1930) 47; PrM IS (1929) 2 9 * 1054 α. 899-900 SACRA POENITENTIARIA ET SACRA CONGR. ORIENTALIS 899 1929 MAI 12.-SACRA PO EN, INSTR. PART.· 1929 MAI 12-13 Datum ex Sacra Poenitentiaria, die xn mensis Mab. anno mdccccxix. — L. Card. Lauri, PoeniL Maior. I. Teodori, S. P. Secr. • Ordinariis lîallae: ME 41 (1929) 165-166. INSTRÜCHO CIRCA CONDONATIONEM ET SANATIONEM BONORUM ECCLESIASTICORUM USURPATORUM IN ITALIA 900 Editis m Regno Italico legibus patrimonii ecclesia­ stici, ut aiunt, eversivis, plures, ut notum est, pluribus modis bonis Ecclesiae usurpatis potiti sunt et in pro­ 1929 MAI 15.-SC OR., DECR. AAS 21 (1929) 671-iN prium usum ea converterunt Detentorum huiusmodi bonorum nonnulli. impetrata a Sede Apostolica con­ De seminario a s. anna nuncupato pro melchitis donatione et absolutione, propriae conscientiae consu­ luerunt; alii multi e contra cum Ecclesia se non com­ Seminarium a Sancta Anna nuncupatum, auctorita­ posuerunt, ideoque poenis ecclesiasticis hac de ratione te S. Sedis in urbe Hierosolymitana erectum, per de­ incursis, necnon obligationi restitutionis damnorumque cretum Sacrae Congregationis de Propaganda Fide pro refectionis obnoxii hucusque permanserunt et perma­ negotiis ritus orientalis Insignem Sacram Aedem diei II nent Martii 1882. plurima, eaque eximia, beneficia contuht in Patriarchatu et/ Ecclesia Melchitarum. Cum vero. p Ad miserrimae harum personarum conditioni suc­ progrediente aetate, quaedam difficultates exortae fue­ currendum Summus Pontifex articulo 28° Concordati, rint, ac dubia proposita circa applicationem articuli inter Sanctam Sedem et Italiae Regnum nuper initi, sexti citati decreti. Summus Pontifex Pius divina Pro­ pro Sua paterna caritate, voluntatem Suam pandere videntia Pp. XI, qui idem Seminarium singulari amore dignatus est sacrilegas bonorum ecclesiasticorum usur­ et benevolentia prosequitur, rem diligenti studio per­ pationes et possessiones condonandi et consequenter tractandam iussit auditis interesse habentibus; atque horum bonorum detentoribus ecclesiasticarum poena­ praesenti decreto Sacrae Congregationis pro Ecclesia rum remissionem indulgendi iuxta normas tradendas in Orientali, statuit ac decernit ut haec, quae sequuntur, , peculiari instructione ad Ordinarios mittenda. omnino serventur. Itaque Sacra Poenitentiaria. de expresso Summi 1. Firmo manente decreto < Insignem Sacram Ae­ Pontificis mandato, haec quae sequuntur, iuxta Ipsius dem » et iis quae ibidem statuta sunt, declarat a. 6. SSmi mentem, statuenda et declaranda censuit : ita intelligendum esse, ut Seminarium immediate de­ 1. Nomine et auctoritate Summi Pontificis Sacra pendeat a S. Sede, seu a Sacra Congregatione pro Ec­ Poenitentiaria solemniter declarat SSmum condonatio­ clesia Orientali, quae ad idem munus seu officium nem plenam omnibus bonorum ecclesiasticorum iniuste iurisdictionis exercendae in Seminarium delegat seu detentoribus benigne elargiri, exceptis tantum aedifi­ deputat Delegatum Apostolicum Palaestinae pro tem­ ciorum sacrorum possessoribus, quibus Ordinarii con­ pore exsistentem. sulant iuxta instructiones Sacrae Congregationis Con­ 2. Seminarii cura commissa est Congregationi Miscilii sionariorum Africae, qui vulgo audiunt Pères ΒΙαβα. 2. Ordinariorum erit nonnullos pietate ac doctrina 3. Restorem Seminarii eligit Sacra Congregatio pro praestantes deputare confessorios quos adire debeant Ecclesia Orientali, ex tribus sacerdotibus dignis atque poenilentes bonorum Ecclesiae possessores, qui, con­ idoneis, doctrina, virtutibus et prudentia praestantibus, donationis beneficio donati, propriae conscientiae per e Congregatione Missionariorum Africae, ad praesenta­ absolutionem a reatu et poenis incursis consulere ex­ tionem Superioris generalis eiusdem Congregationis, optant Confessarlis vero ab Ordinariis selectis, ut mu­ auditis Delegato Apostolico Palaestinae et Domino Pa­ nus eis commissum rite explere valeant haec Sacra triarcha Antiocheno Melchitarum. cui primum, per Poenitentiaria omnes tribuit facultates necessarias et eumdezn Delegatum, peracta electio notlficabitur. opportunas. 4. Rector Seminarii constituitur ad sexennium; et 3. Confessarius memoratos poenitentes ad se acce­ hoc tempore exacto, poterit ad id munus iterum adsudentes rite dispositos a culpis et poenis quibus ligan­ mi. Mutatio Rectoris ante expletum sexennium uni tur in foro sacramental! absolvant, imposita tamen Sacrae Congregationi pro Ecclesia Orientali reservatur. congrua poenitentia salutari necnon aliqua elargitlone 5. Novus Rector, cum primum ei licebit. Dominum iudicio ipsius confessarii favore causarum piarum ad Patriarcham ceterosque Ordinarios personaliter adibit respectivum Ordinarium aut directe a poenitentfbus ut eis debitum obsequium praestet aut per confessarium quamprimum remittenda, et ad­ 6. Patres Missionarios qui in dirigendo Seminario dita quoque iniunctione ut, si quae vasa sacra aut pre­ Rectori praesto sint, vel in eo munus docendi expleant tiosam suppellectilem, aedibus sacris olim pertinentia, Superior generalis Congregationis Missionariorum Afri­ apud se retineant, eidem Ordinario statim reddant. cae nominat, audito Rectore atque constitutionibus pro­ 4. Poenitentibus ita absolutis confessarius ingens priae Congregationis servatis; iidem vero approbandi condonationis beneficium a Summo Ecclesiae Principe sunt a Delegato Apostolico. elargitum iuxta iam allatam Sacrae Poenitentiariae de­ Ad petitionem Rectoris Delegatus Apostolicus no­ clarationem recolat et explicet, vi cuius nedum Ec­ minabit sacerdotes Melchitas qui litteras arabicas in clesiae bona ab ipsis possessa in liberam et plenam Seminario tradant atque sacram Liturgiam exerceant proprietatem adipiscuntur, sed etiam ab omnibus one­ audito tamen eorum Ordinario, et Domino Patriarcha ribus ratione vel occasione eorum possessionis contrac­ Antiocheno Melchitarum. tis necnon ab illis forte eisdem bonis quavis ratione 7. Neque Rectori Seminarii, neque cuipiam e Mis­ inhaerentibus omnino liberantur. Nihilominus quod ipeciatim spectat ad onera Missarum aliorumque id sionariis Africae Seminario addictis, licebit eparchias Patriarchatus Melchitici perlustrare ob causam delec­ genus suffragiorum, quamvis, supplente SSmo de the­ sauro Ecclesiae, et ipsa sint quoque remissa, confessa­ tus alumnorum aut aliam huiusmodi, absque venia De­ legati Apostoliei. qui, si casus ferat, audiet Dominum rius tamen poenitentem. Ipsius SSmi nomine, vehe­ menter hortetur ut semel saltem pro sua pietate ac Patriarcham. religione et Ipse aliquid conferat. 8. Singulis annis Rector relationem mittet ad Dele­ gatum Apostolicum Palaestinae de statu et conditione 5. Impertitae in foro interno absolutionis et since­ Seminarii, seu de eius profectu, de insti/tutione eccle- fi rae promlssionii a poenitente factae mandata fideliter siastica, litteraria, scientifica, atque de admlmstratione exequendi scriptum testimonium confessarius eidem oeconomica. poenitenti tradet; ad cuius ostensionem superior etiam in toro externo eum absolutum declarabit. Huius vero Item singulis annis relationem mittet Domino Pa­ documenti pro sua suorumque tranquillitate poenitens triarchae atque Ordinariis de suorum cuiusque alum­ authenticum exemplar petere et apud se retinere po­ norum indole, pietate, vocatione atque profectu; eisterit. que insuper indicabit qui Missionarii. quique sacerdo­ Haec, quae de SSfhl D. N. mandato et auctoritate tes melchitae in Seminario degant, quibusque officiis in eo sint addicti. Sacra Poenitentiaria statuit. Ordinarii utriusque Cleri in Regno Italico eiusoue Coloniis vxtantes confessariis 9. In alumnis admittendis Rector procedere debet rite lectis et adprobatis pro eorum notitia et nor­ de consensu Delegati Apostoliei, prae oculis habens ne­ ma communicare et explanare non omittant. cessitates singularum Patriarchatus dioecesium, loca in 1055 1056 3 1929 MAI 30 PIUS XI, ADMINISTRATIO CIVITATIS VATICANAE Seminario vacantia, atque Seminarii redditus, audito a Delegato Apostolico super iisdem necessitatibus Do­ mino Patriarcha. Nullus adolescens in Seminarium admittatur, nisi praesentetur vel commendetur sive a Domino Patriar­ cha pro sua dioecesi particulari. sive ab aliquo ex Rev­ ois Ordinariis, Episcopo aut Instituti Religiosi Supe­ riore; vel ab iisdem in scriptis declaretur nihil obsta­ re quominus admittatur. Si super alicuius admissione non omnes conveniant seu dissensus exstet, rem dirimet Delegatus Apostollcus. 10. Feriis aestivis perdurantibus, sive Rectori Semi­ nani sive sacerdoti ex Missionariis Africae ob eo de­ lecto. licebit adire Ordinarios locorum ad examinandos adolescentes pro admissione in Seminarium, salvo prae­ scripto art. 7. 11. Alumnus ln Seminarium admissus pro una eparchia, non potest pro alia ordinari, inaudito proprio Ordinario si memoratus alumnus adhuc sit laicus; et absque consensu in scriptis dato si sit clericus. 12. Alumnis, antequam curriculum studiorum per­ fecerint, non permittitur e Seminario discedere absque venia Rectoris, qui eam non dabit nisi gravis morbi caussa, aut alicuius extraordinariae necessitatis. Prudenti tamen Rectoris iudicio, iuxta particularem legem Seminarii, atque audito consilio Rmorum Ordi­ nariorum, permitti potest, ut alumni post primum cur­ sus theologici annum peractum, feriis aestivis, per quindecim dies apud proprias quisque familias quoli­ bet anno degant, dummodo id eis nullo modo noceat. Reliquum vacationum tempus in suburbano Seminarii transigant. Cum alumni extra Seminarium degunt sub­ sunt vigilantiae et obedientiae Ordinariorum, salvo praescripto art. 13, 14, 15. 11 Si quem alumnum sive non idoneum, sive forsan indignum Rector iudicaverit, cum Delegato Apostolico denunciet, qui, Ordinario alumni certiore facto, vel decernet de alumni expulsione, vel quid sit agendum iudicabit. In casibus vero urgentioribus, ipse Rector decernet de expulsione, certiore statim facto Delegato Π Apostolico atque alumni expulsi Ordinario./ 14. Cum alumni ad Ordines sive minores sive maio­ res promovendi sint. Rector Seminarii tempestive mit­ tat supplices ordinandorum preces ad Revmos Ordina­ rios alumnorum proprios, ad litteras dimissoriales pro sacra Ordinatione obtinendas. Eos Rector doceat de oratorum vita, moribus, pietate atque doctrina, simulque suum iudicium exponat Si quis Ordinarius litteras dimissoriales denegave­ rit, et cum Ordinario in idem non conveniat Rector, Ls rem definiendam committat Delegato Apostolico, qui. omnibus perpensis, poterit ipse litteras dimissorias con­ cedere, audito, si casus ferat. Domino Patriarcha. 15. Firmis ceteris de iure vel de consuetudine ser­ vandis, Ordo Lectoris, sive Anagnostae ne conferatur nisi primo cursus theologici anno completo, Ordo Subdiaconatus, nisi expleto secundo anno. Sacer Diacona­ tus Ordo ne conferatur nisi expleto tertio theologici cursus anno; tandem Sacer Presbyteratus Ordo nulli conferatur ante quartum theologici cursus annum com­ pletum. Quod si, vel servitium liturgicum Seminarii, vel alia quaepiam gravissima causa id postulet. Delegato Apostolico facultas est permittendi ut unus vel plures alumni, servatis servandis, promoveri possint ad sa­ crum Diaconatus Ordinem post completum secundum theologici cursus annum. 16. Quod attinet ad rationem studiorum atque ad disciplinam Seminarii nulla notabilis immutatio fiat absque consensu Delegati Apostoliei, qui, data oppor­ tunitate, audiet Revmum Dominum Patriarcham. 17. Ordinationes sacrae singulis annis peragentur in aedibus Seminarii a Revfno Domino Patriarcha, vel ab Episcopo quem ipse Patriarcha, aut, si casus ferat. De­ legatus Apostolicus expresse designaverit In designandis Episcopis pro Ordinibus conferendis quaedam ratio servanda suadetur, ex. gr. respectu ha­ bito ad prioritatem consecrationis Episcoporum, ad nu­ merum ordinandorum propriorum. De venia Delegati Apostoliei Ordinarius quisque rais subditis Seminarii S. Annae alumnis, sacrum Pre­ sbyteratus Ordinem extra aedes Seminarii, seu in sua dioecesi, conferre poterit. 1057 n. Ml 18. Firmis conventione inita inter Gallicum Guber­ nium et Card. Lavigerie die 30 Martii 1878 et decreto S. C. de Prop. Fide diei 8 Februarii 1878, si quae do­ natio aut fundatio fiat, sive inter vivos sive mortis causa, in favorem Ecclesiae aut Seminarii S. Annae, Delegati Apostoliei est eas acceptare, sedulo attendendo ad mentem seu intentlonem donatoris aut fundatoris, utrum nempe fiat in favorem ecclesiae S. Annae, ex. gr. ad ecclesiam reficiendam, ad quasdam functio­ nes ecclesiasticas inibi explendas: vel fiat pro servan­ dis, reparandis aedificiis aut novis extruendis: vel fiat in favorem ipsius Seminarii pro Melchitis, ex. gr. fun­ datio pro studiis/ (vulgo borsa di studio, seu bourse 674 d’étude); ideoque firmis iisdem conventione et decre­ to, ei diligenter curandum est, ut voluntas donatoris vel fundatoris religiose servetur, atque, si de fundatio­ ne agatur, ea fiat in forma etiam iure civili valida. 19. Alumnus Seminarii S. Annae, qui post susceptum S. Presbyteratus Ordinem, Seminarium reliquerit, om­ nino et exclusive subest plenae iurisdictioni et obedientiae proprii Ordinarii et Domini Patriarchae iuxta leges pro Melchitis. Necessitudo vero gratitudinis et venerationis gratia inter eos qui alumni Seminarii fue­ runt et Seminarii Superiores vel magistros nullo mo­ do plenae ac debitae Ordinariorum sublectioni noceat vel praeiudicium afferat 20. Sacerdotes, qui alumni fuerunt Seminarii S. An­ nae, cum in proprias dioeceses redierint, tenentur offi­ cia a propriis Ordinariis ipsis demandata acceptare: quod si renuant. Ordinarius casum deferat ad Dele­ gatum Apostolicum vel ad Sacram Congregationem pro Ecclesia Orientali. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. Romae, ex Aedibus Sacrae Congregationis pro Ec­ clesia Orientali, die 15 Maii 1929.—Aloisius Card. Sin­ cero, a Secretis. H. I. Cicognani. Adsessor. Adn. NrT 57 (1930) 168. 901 1929 MAI 30.-PIÜS XI, CONST. AAS 21 (1929) 309-311 De religiosa ADMINISTRATIONS CIVITATIS VATICANAE PIUS EPISCOPUS Servus Servorum Dei - Ad perpetuam rei memoriam Ex Lateranensi pacto et convento, ab Apostolica Sede cum Itali Regni Moderatoribus haud ita pridem confecto. Civitas Vaticana constituta est, in qua Nos quidem plenissimum principatum tenemus. lamvero, quamvis Vaticana haec Civitas pars sit Romanae Nostrae Dioecesis, cuius Episcopus ipse est Romanus Pontifex, id tamen opportunum Nobis vide­ tur, ut. Civitas Vaticana, quemadmodum propria qua­ dam civili, ita etiam peculiari quadam religiosa administratione regatur, ab ea quidem distincta qua Nos reliquam Romanae Dioecesis partem moderamur. Quapropter ca quae sequuntur statuimus: I. Antistitem, qui pro spiritualibus rebus in Civitate Vaticana vicaria Nostra potestate in posterum funga­ tur, Sacristam pro tempore Pontificalis Domus per hanc Nostram Constitutionem eligimus, eldemque fa­ cultates omnes tribuimus quibus opus erit, et/ eas Va- 310 cante quoque Sede permansuras, et in religiosas etiam familias extendendas quae in ipsius Vaticanae Civi­ tatis territorio degant In harum facultatum numero haud illae computan­ dae sunt quae ad iudiciariam rationem pertinent; quod si casus occurrerit aliquod instituendi iudicium. singillatim pro oportunitate providebimus. II. Vicario Generali Civitatis Vaticanae alii cx Or­ dine Fratrum Eremitarum S. Augustini sodales, ope­ ram navabunt; quos inter Parochus Civitatis Vatica­ nae eligetur. Subsacristae officio sublato. Idem Vicarius Generalis Antistes in Pontificia Va­ ticani Domo habitare perget; alii vero religiosi viri augustiniani in Civitate Vaticana ad Sanctae Annae, communem, iuxta Ordinis sui regulas, vitam agent a Moderatoris Generalis potestate, ad regularem disci­ plinam quod adtinet. non exempti. 1058 y α. 902-903 SACRA CONOR. RITUUM ET CONCILII ΙΠ. Ecclesiam S. Annae in paroeciam Vaticanae Ci­ vitatis erigimus; ac praeterea mandamus ut templum ipsum baptismatis fonte instruatur, ibique paroeciales omnes perfunctiones, funebribus non exceptis, posthac celebrentur. IV. In aedibus S, Annae duplex statuatur officii se­ des; altera Cunae Vicariali destinata, altera Paroe­ ciae, ubi acta utriusque officii tabulaeque serventur. V. Augustinianis sodalibus cx Vaticana Civitate vi­ ris rara quoque esto de Pontificiis cellis (seu capellis) quae sunt in eiusdem Civitatis territorio; itemque de iis quae in Aedibus villisque sunt infra (n. VII) re­ censitis. VL Ab iurisdictione Vicarii Generalis, quem dixi­ mus, eximentur: a) Basilica itemque Canonica S. Petri, iuxta veteres earundem Constitutiones, adhuc vigentes, regendae ; b) Seminarium Aethiopicum, quod, ut antea, sub Jurisdictione erit Eminentissimi Viri, Sacrae Congrega­ tionis pro Ecclesia Orientali a secretis, parochi munere fungente Moderatore pro tempore Seminarii eiusdem. VII. lurlsdictio praedicti Vicarii Generalis praeterea 311 extendetur:/ a) ad Pontificium Palatium Lateranense, iuxta Bullam decessoris Nostri p, r. Leonis ΧΠ. kalendis No­ vembribus anno mdcccxxtv [Bull Rom. Cont. L 8 p. 232-243] datam: b) ad Pontificiam Domum. Castri Gandulfi sitam, continentemque hortum, exceptis quidem domunculis Castri Veteris; c) ad Villam Cybo, Castri Gandulfi pariter collo­ catam. popularibus domibus quidem exceptis iisque ubi Sodales a Scholis Christianis atque religiosae feminae. Magistrae Piae appellatae, in praesens incolunt; d) ad Villam Barberinianam Castri Gandulfi. domi­ bus Castelleto, ut vocant, exceptis. Baptismata, matrimonia ac funebria incolarum, in territoriis versantium quae sub litteris b), c) et d) huius articuli numerantur, in Pontificia paroeciali aede Castri Gandulfi posthac celebrabuntur, in eiusque libris de more inscribentur. Hacc mandamus, decernentes, ea. quae sunt in hac Constitutione Apostolica, firma, valida atque efficacia semper exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere, non obstantibus contrariis quibuslibet etiam specbli atque individua mentione dignis. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxx men­ sis Mail, in festo SS. Corporis Christi, anno mdccccxxix. pontificatus Nostri, octavo—Petrus Card. Gasparri, α jecretis Status. Fr. Andreas Card. FrChwirth. S. R E. Cancellarius. Ioseph Wilpert, Decanus Coll. Proton. Apostohcorum. Dominicus Jorio, Protonotarius Apostolicus. 1929 IUN 4-5 903 1929 IUN 5.-SC CONC., NOTIF. AAS 21 (1929) 49I-5W AD R. P. D. ACHILLEUM LIÉNART, EPISCOPUM IN5ULENSEM, M QUODAM CONFLICTU INTER OPIFICES HEROSQUE OPERARUM B REGIONE SUBORTO Illfiïe et Renne Seigneur. — Cette Sacrée Congré­ gation du Concile, saisie d’un recours de M. Eugène Mathon, au nom du Consortium des Patrons de la région Roubaix-Tourcoing, et priée de donner son jugement sur le conflit qui s’est élevé entre ledit Consortium et les syndicats ouvriers chrétiens de la même région après un attentif et mûr examen de la grave et délicate question, a pris les délibérations suivantes, qu’elle com­ munique à Votre Grandeur, dans l’espoir que, notifiées aux parties intéressées, elles puissent faire cesser le différend et opérer la concentration de toutes les for­ ces des catholiques contre les ennemis de la religion et de l’ordre social. Avant tout, la Sacrée Congrégation juge opportun de rappeler qu’on ne saurait mettre en doute b compé­ tence de l’Eglise en pareille matière, sous le prétexte qu’il s’agit d’intérêts purement économiques. Léon ΧΙΠ proclama cette compétence lorsque, envisageant. dx-j l'Encyclique Rerum novarum (ASS 23 (1890-91) 6414701. les rapports entre patrons et ouvries, il déclarait: < C’est avec assurance que Nous abordons ce sujet, d dans toute la plénitude de Notre droit >. De mtoe Pie X, dans l’Encyclique Singulari quadam, du 24 Sep­ tembre 1912 (AAS 4 (1912) 657-662], disait: < La ques­ tion sociale et les controverses qui s’y rattachent rela­ tivement à la nature et à la durée du travail, à b fixation du salaire, à la grève, ne sont pas purement économiques et susceptibles, dès lors, d’être résolues en dehors de l’autorité de l’Eglise ». Il sera par consé­ quent utile, et même nécessaire, de rappeler aux par­ ties. dans leurs grandes lignes, les principes de b doc­ trine sociale catholique et les directives pratiques d’or­ dre moral, émanées de la suprême Autorité ecclésiasti­ que en vue de régler les organisations et l’activité des syndicats chrétiens. I. — L’Eglise reconnaît et affirme le droit des pa­ trons et des ouvriers de constituer des associations ra­ dicales, soit séparées, soit mixtes, et y voit un moya efficace pour la solution de la question sociale. < Les maîtres et les ouvries eux-mêmes peuvent sù< gulièrement aider à la solution, par toutes les œuvra < propres à soulager efficacement l’indigence et à opé« rer un rapprochement entre les deux classes. . Mau < h première place appartient aux corporations ouvriè< res qui, en soi, embras/sent à peu près toutes les £ « œuvres ... Aujourd’hui, les générations étant plus cul< tivées. les mœurs plus policées, les exigences de b « vie quotidienne plus membreuses. 11 n’est point dou« teux qu’il ne faille adapter les corporations à b coo* A4 F. R. in A poli. 3 (1930) 32-33. < dition nouvelle. Aussi est-ce avec plaisir que « voyons se former partout des sociétés de ce genre, toit « composées des seul ouvriers, soit mixtes, réunissant i < la fois des ouvriers et des patrons; il est ά désirer 902 < qu’elles accroissent leur nombre et l’efficacité de lew < action » (Léon XIII, Rerum novarum, 15 Mai 1891L « Quand il s’agit de se grouper en sociétés, il faot 1929 IUN 4.-SC RITUUM, 1NDÜLT. PART.· < bien prendre garde de ne pas tomber dans l’erreur. < Et ici Nous voulons parler nommément des ouvriers. Modus imponendi sacrum numisma miraculosum < qui ont certes le droit de s'unir en associations afin PLURIBUS SIMUL FIDELIBUS < de pourvoir à leurs interest: l’Eglise y consent et b < nature ne s'y oppose pas » (Léon XIII, Longinque Puscis - Bealioime Pater, Franciscos Verdier. Superior < Oceani, 6 Janv. 1895) [ASS 27 (1894-95) 387-399]. Generalis Congregationis Missionis, ad pedes Sanctitatis vestrae humiliter provolutus, prorogationem postulat InIL — L’Eglise, dans l'état actuel des choses, eitnse dulu die 16 iunii 1909 concessi, et die 23 mail 1919 ad moralement nécessaire la constitution de telles associa­ decennium renovati, quo omnibus sacerdotibus, facultate tions syndicales. benedicendi et imponendi sacrum Numisma miraculosum nuncupatum praeditis, conceditur, ut. quotiescumque sa­ « Jamais assurément, à aucune autre époque, on œ crum Numisma mulUs fidelibus simul petentibus impo­ « vit une si grande multiplicité d’associations de tout nendum est. non sacerdos illud imponat, sed fideles ipsi < genre, surtout d’associations ouvrières. *D où viennent ubi imponant, dicente sacerdote formulam praescriptam « beaucoup d’entre elles, où elles tendent, par que&e plurali numero. « voie, ce n’est pas ici le lieu de le rechercher. Mau Rzscr Sacra Rituum Congregatio, vigore facultatum « c’est une opinion confirmée par de nombreux indices. sibi specialiter a Sanctissimo Domino nostro Pio Papa XI tributarum, petilam prorogationem ad novum decennium et < qu’elles sont ordinairement gouvernées par des chefs facultatem, de qua tn precibus, benigne induisit, servatis « occultes et qu’elles obéissent à un mot d’ordre égaletamen clausulis et conditionibus praecedentis concessionis. < ment hostile au nom chrétien et à b sécurité d« Contrariis quibuscumque non obstantibus. Die 4 iunii 1929. —C Caro. Lunuom, S. R. C. Prae/. Angelus Mariani. < nations: qu’après avoir accaparé toutes les entrepri« ses, s’il se trouve des ouvriers qui se refusent à enS. R, C. Secr. < trer dans leur sein, elles leur font expier ce refus • Co.-^r»s«t!onl Mlwionte LE 43 (1929) 4B9-490. < par la misère. Dans cet état de choses, les ouvriers 1059 106Û 1929 IUN 5 SC CONC., RELATIONES INTER OPIFICES HEROSQUE OPERARUM < chrétiens n’ont plus qu’à choisir entre deux partis : < ou s’inscrire dans ces associations périlleuses pour la < religion, ou en former cux-mèmes d’autres et unir < ainsi leurs forces afin de pouvoir se soustraire har« dimcnt à un joug si injuste et si intolérable. Qu’il c faille opter pour ce dernier parti, est-il personne. < ayant vraiment à cœur d’arracher le plus grand bien « de l'humanité à un péril imminent, qui puisse avoir < là-dessus le moindre doute? (Rerum novarum). ΙΠ. — L'Eglise exhorte à constituer de telles asso­ ciations syndicales. < Nous exhortons en premier lieu à constituer parmi « les catholiques de ces sociétés qui s’établissent un peu « partout à l’effet de sauvegarder les intérêts sur le < terrain social. Car ce genre de sociétés est très adapté < à nos temps: elles permettent à leurs membres d’avi< ser à la défense de leurs intérêts en même temps « qu’à h conservation de la foi et de la morale > (Pie i X. aux Archevêques et Evêques du Brésil, 6 Janvier I [lunil] 1911) [AAS 3 (1911) 261-264]. Le même Pontife exhortait le Comte Mcdolago Alboni, par une lettre/ du 19 Mars 1904, en ces termes: « Continuez donc, cher fils, comme vous l’avez fait < jusqu’à présent, a promouvoir et à diriger, non seu< lement des Institutions de caractère purement éconoI mlque. mais encore d’autres qui leur sont apparen< lées. les Unions professionneUes. ouvrières et patro< nales. établissant entre elles la bonne entente; les i Secrétariats du peuple, qui donneront des conseils < d’ordre légal et administratif...; les encouragements t les plus réconfortants ne vous manqueront pas ». Et aux Directeurs de VUnion Economique Italienne, il adressait ces paroles: « Quelles institutions devrez« vous de préférence promouvoir dans le sein de votre < Union? Votre industrieuse charité en décidera. < Quant à Nous, celles qu’on appeUe des Syndicats « Nous semblent très opportunes ». Benoit XV écrivait, le 7 Mai 1919, au chanoine Murry, d'Autun, par l’intermédiaire du Cardinal Secré­ taire d'Etat, qu’il « désire voir faciliter l’accès des syn« dicats vraiment professionnels, et se répandre sur c toute l’étendue du territoire français, de puissants < syndicats animés de l’esprit chrétien, rassemblant en < de vastes organisations générales, fraternellement î associés, travailleurs et travaiBeuses des diverses < professions. Il sait bien qu’en formulant ces encou< ragements, il sert tout ensemble, avec les intérêts les « plus sacrés de la classe ouvrière, ceux de la paix so< dale dont il est le suprême représentant, et aussi i ceux de la noble nation française, qui lui tient tant à • cœur ». Le Pape Pie XI, glorieusement régnant, faisait écri­ re. le 31 Décembre 1922, par le Cardinal Secrétaire d’Etat à M. Zimheld, Président de la Confédération française des Travailleurs Crétiens: « C’est avec le plus < vif plaisir que le Saint-Père a appris le progrès de ce < groupement, qui tâche d’obtenir l’amélioration des « classes laborieuses par la mise en pratique des prin• cipes de l’Evangile tels que l’Eglise les a toujours ap« piqués à la solution des questions sociales». c Le Saint-Père forme les meiUeurs vœux, afin • que les membres catholiques de vos groupements • aient toujours à cœur de maintenir leur foi vive et < leur piété fervente par la fréquentation régulière des < différentes pratiques religieuses catholiques dans les< quelles ils puissent, avec les moyens de sanctifica< tion personnelle, les ardeurs du zèle et du dévouement < qu’ils témoignent dans les associations syndicales... » IV. —- L'Eglise veut que les associations syndicales raient établies et régies selon les principes de la Foi et de la Morale chrétienne. < On doit prendre pour règle universelle et constan< te d’organiser et de gouverner les corporations de • c façon qu’elles fournissent é chacun de leurs/ membres < les moyens propres à lui faire atteindre, par la voie « la plus aisée et la plus courte, le but qu’il se propose, < et qui consiste dans l’accroissement le plus grand < possible des biens du corps, de l’esprit, de la fortune. < Mais il est évident qu’il faut viser avant tout l’objet < principal, qui est le perfectionnement moral et reli< gieux: c’est surtout cette fin qui doit régler toute « l’économie de ces sociétés; sinon elles dégénéreraient < bien vite et tomberaient, ou peu s’en faut, au rang < des sociétés où la religion ne tient aucune place » •Léon XIII, Rerum novarum). 1061 n. 903 « Tel est précisément le motif pour lequel Nous < n’avons jamais engagé les catholiques à entrer dans « des associations destinées à améliorer le sort du peu« pie, ni à entreprendre des œuvres analogues, sans les < avertir en même temps que ces institutions devaient « avoir la religion pour inspiratrice, pour compagne et c pour appui » (Léon ΧΠΙ, Graves de communi, 18 Janvier 1901) [ASS 33 (1900-01) 385-396]. « Quoi qu’il fasse, même dans l’ordre des choses « temporelles, le chrétien n’a pas le droit de négliger « les intérêts surnaturels ; bien plus, les prescriptions < de la doctrine chrétienne l’obligent à tout diriger < vers le Souverain Bien comme vers la Fin demiè< re » (Pie X, Singulari quadam, 24 Septembre 1912). V. — L'Eglise veut que les associations syndicales soient des instruments de « concorde et de paix, et dans « ce but elle suggère l'institution de Commissions mixc tes comme un moyen d'union entre elles. « Ceux qui se glorifient du titre de chrétiens, qu’ils < soient pris isolément ou en tant que groupés en as« sociations. ne doivent pas, s’ils ont conscience de c leurs obligations, entretenir entre les classes sociales < des inimitiés et des rivalités, mais la paix et la chac rité mutuelle » (Pie X, Singulari quadam). « Que les écrivains catholiques, en prenant la dé« fense de la cause des prolétaires et des pauvres, se < gardent d’employer un langage qui puisse inspirer au « peuple de l’aversion pour les classes supérieures de « la société... Qu’ils se souviennent que Jésus-Christ a < voulu unir tous les hommes par le lien d’un amour < réciproque, qui est la perfection de la justice et qui c entraîne l’obligation de travailler mutuellement au < bien les uns des autres » (Instruction de la Sacrée « Congr. des Affaires Ecclésiastiques Extraordinaires, 27 Janvier 1902) [ASS 34 (1901-02) 401-413]. « Ceux qui président à ce genre d’institutions (ayant « pour but de promouvoir le bien des ouvriers) doivent « se souvenir... que rien n’est plus propre à assurer < le bien général que la concorde et la bonne harmonie < entre toutes les classes, et que la charité chrétienne < en est le meiUeur trait d’union. Ceux-là travaille« raient donc fort mal au bien de l’ouvrier qui,/ pré- 493 « tendant améliorer ses conditions d’existence, ne « l’aideraient que pour la conquête des biens ephémè« res et fragiles d’ici-bas, négligeraient de disposer les « esprits à la modération par le rappel des devoirs « chrétiens, bien plus, iraient jusqu’à exciter encore « davantage l’animosité contre les riches, en se livrant < à ces déclamations amères et violentes par lesquelles < des hommes étrangers à nos croyances ont coutume < de pousser les masses au bouleversement de la socie« té » (Benoît XV à l’Evêque de Bergame. 11 Mars 1920) [AAS 12 (1920) 109-112]. «... Que les droits et les devoirs des patrons soient < parfaitement conciliés avec les droits et les devoirs « des ouvriers. Afin de parer aux réclamations éven« tuelles qui s’élèveraient dans l’une ou l’autre classe < au sujet de droits lésés, il serait très désirable que les « Statuts eux-mêmes chargeassent des hommes pru« dents et intègres, pris dans son sein, de régler le c litige en qualité d’arbitres » (Léon ΧΠΙ. Rerum no­ varum). « Les associations catholiques doivent, non seule« ment éviter, mais encore combattre la lutte des clas« ses comme essentiellement contraire aux principes du < christianisme... Il est opportun, utile et très conforme « aux principes chrétiens de continuer, en principe. « pour autant que cela est pratiquement possible, la c fondation simultanée et distincte d’Unions patronales c et d’Unions ouvrières, en créant, comme point de < contact entre elles, des « Commissions mixtes char« gées de discuter et de trancher pacifiquement, suivant « la justice et la charité, les différends qui peuvent « surgir entre les membres de ces deux sortes d’unions c ouvrières » (Lettre du Cardinal Gasparri à l’Union Economique Sociale, 25 Février 1915) [AAS 7 (1915) 138-140]. VI. — L'Eglise veut que les associations syndicales suscitées par des catholiques pour des catholiques sc constituent entre catholiques, sans toutefois méconnaître que des nécessités particulières puissent obliger à agir différemment. « Les catholiques doivent s’associer de préférence à « des catholiques, à moins que la nécessité ne les con« traigné à agir différemment C’est Là un point très 1062 n. 903 - SC CONC. RELATIONES INTER OPIFICES HEROSQUE OPERARUM 1929 IUN 5 c important pour la sauvegarde de la foi » (Léon XIΠ térêts des ouvriers, confrontant ces intérêts avec les siens, discutant en toute liberté et en toute indépen­ aux Evêques des Etats-Unis, 6 Janvier 1895). dance avec les organisations patronales; celles-ci com­ < Quant aux associations ouvrières, bien que leur me ceux-là devant étudier les causes de désaccord en but soit de procurer des avantages temporels à leurs toute équité, en toute justice, sans préjudice des senti­ membres, celles-là cependant méritent une approba­ ments de charité chrétienne qui doivent animer le cœur tion sans réserve et doivent être regardées comme des uns et des autres. les plus propres de toutes à assurer les intérêts vrais et durables de leurs membres, qui ont été fondées La différence consiste en ce que le Consortium esti­ en prenant pour principale base la religion catholi­ me que. jusqu’à présent, les syndicats chrétiens ne sont que. et qui suivent ouvertement les directions de pas vraiment chrétiens, en d’autres termes, il estime l’Eglise: Nous l’avons fréquemment déclaré Nousque dans l’exercice de leur activité ils n’ont pas été même, lorsque l’occasion s’en est offerte dans un effectivement fidèles aux principes de la morale sociale pays ou dans l'autre. Il s’ensuit qu’il est nécessaire chrétienne; et à l’appui de cette affirmation il apporte d’établir et de favoriser de toute manière ce genre un certain nombre d’allégations. d’associations confessionnelles catholiques./ comme on Réserve faite des intentions et de la bonne foi da les appelle, dans les contrées catholiques tout d’abord, recourants, on voit aussitôt combien est grave l’accu­ et aussi dans toutes les autres régions, partout où il sation. Aussi la S. Congrégation, avant de prononcer paraîtra possible de subvenir par leur moyen aux aucun jugement, a-t-elle ordonné de multiples et atten­ besoins divers des associés » (Pie X, Singulari qua­ tives recherches: elle a recueilli, de sources très auto­ dam). risées, des informations pleinement dignes de foi, pour VII. — L’Eglise recommande l’union de tous les ca­ apprécier le bien-fondé d’un si grave reproche. tholiques pour un travail commun dans les liens de la Cela fait, la S. Congrégation croit devoir déclarer charité chrétienne. que, selon des documents irréfragables et d’après les < Oui. la situation le réclame, et le réclame impé­ preuves recueillies, certaines des allégations sont exagé­ rieusement: il nous faut des coeurs courageux et des rées; d’autres, les plus graves, qui attribuent aux syn­ forces compactes. Certes, elle est assez étendue la dicats un esprit marxiste et un socialisme d’Etat, sont vue des misères qui sont devant nos yeux : elles sont entièrement dépourvues de fondement et injustes. assez redoutables les menaces de perturbations fu­ La S. Congrégation, toutefois, ne nie pas que les nestes que tient suspendues sur nos têtes la force syndicats chrétiens n'aient commis quelques erreurs de toujours croissante des socialistes > (Léon XIII, Gra­ tactique et que certains de leurs membres n’alcnt em­ ves de communi). ployé publiquement des expressions qui ne sont pas de < Que les ministres sacrés déploient toutes les forces tout point conformes à la doctrine catholique. de leur âme et toutes les industries de leur zèle, et C’est pourquoi elle veut que les dirigeants soient ex­ que, sous l’autorité de Vos paroles et de Vos exem­ hortés à pourvoir plus efficacement à l’éducation syn­ ples. Vénérables Frères, ils ne cessent d’inculquer aux dicale chrétienne de tous les membres, en utilisant les hommes de toutes les classes les règles évangéliques moyens que louablement ils mettent déjà en œuvre; de fa vie chrétienne; qu’ils travaillent de tout leur secré/tariats, semaines syndicales, cercles d’études, SI pouvoir au salut des peuples, et par dessus tout, réunions de propagandistes, semaines d’exercices spi­ qu’ils s’appliquent à nourrir en eux-mêmes et à faire rituels; afin d’imprégner l’action syndicale d’esprit naître chez les autres, depuis les plus élevés jus­ chrétien, fait de charité, de justice ct modération. Et à qu’aux plus humbles, la charité, reine et maîtresse de ce sujet, en vue d’une formation sociale chrétienne plus toutes les vertus. C’est en effet d’une abondante effu­ complète et plus adaptée de la jeunesse, la S. Congré­ sion de charité qu’il faut principalement attendre le gation suggère que dans les patronages et dans les di­ salut; Nous parlons de la charité chrétienne, qui ré­ verses œuvres d’éducation l’on donne un enseignement sume tout l’Evangile et qui, toujours prête à se dé­ social proportionné à l’intelligence des jeunes (ce qui se vouer au soulagement du prochain, est un antidote fait dans quelques diocèses avec d’excellents résultats): très assuré contre l’arrogance du siècle et l’amour cet enseignement aura pour effet, non seulement de les immodéré de soi-même: vertu dont l’Apôtrc saint prémunir contre les erreurs auxquelles ils sont exposés, Paul a décrit les offices et les traits divins dans ces mais encore de leur faire connaître l’action bienfai­ paroles: La charité est patiente; elle est bénigne: sante de l’Eglise dans le domaine social. elle ne cherche pas son propre intérêt; elle souffre De plus, on devra apporter un soin particulier à ce tout; elle supporte tout > (Léon ΧΠΙ, Rerum nova­ que tous, spécialement les dirigeants, aient aussi une rum). connaissance pratique suffisante des questions techni­  h lumière de ces principes et de ces directions, ques, professionnelles et économiques. on voit clairement le chemin qu’il faut suivre pour Pour ce qui regarde la constitution, à titre excep­ porter un jugement équitable sur la question. tionnel, de ce que l’on appelle un cartel intersyndical, Et pour commencer par les syndicats ouvriers, on ne entre syndicats chrétiens et syndicats neutres ou même peut refuser aux ouvriers chrétiens le droit de consti­ socialistes, pour la défense d’intérêts légitimes: qu’on tuer des syndicats à eux, distints des syndicats patro­ se rappelle toujours qu’un tel cartel n’est licite qu’à la naux. sans toutefois leur être opposés. Cela surtout condition qu’il se fasse seulement dans certains cas quand, comme c’est ici le cas. ces syndicats sont voulus particuliers, que la cause qu’on veut défendre soit juste, et encouragés par l’Autorité ecclésiastique compétente qu’il s’agisse d’accord temporaire et que l’on prenne selon les règles de la morale sociale catholique, dont toutes les précautions pour éviter les périls qui peuvent l’observation s’impose aux adhérents, de par leurs sta­ provenir d’un tel rapprochement. tuts, dans leur activité syndicale, où ils doivent s’ins­ Ces remarques faites, la S. Congrégation déclare pirer surtout de l’Encyclique Rerum novarum. qu’elle voit avec faveur se constituer de ces syndicats De plus, il est évident que la constitution de tels ouvriers vraiment catholiques d’esprit et d’action, et syndicats, distincts des syndicats patronaux, n’est pas elle fait des vœux pour qu’ils croissent en nombre et 500 incompatible avec la paix sociale, puisque./ d’une part, en qualité afin que par leur moyen on puisse aussi ob­ ifa répudient par principe la lutte des classes et le col­ tenir le bon résultat qu’indiquait et se promettait le lectivisme sous toutes ses formes, et que. de l’autre, ils Pape Léon XIII, à savoir de préparer un sûr refuge admettent 1a forme de contrats collectifs pour établir pour les ouvriers inscrits aux syndicats antichrétiens des rapports pacifiques entre le capital et le travail· 2ui sentiraient le devoir et le besoin de se libérer d’un Et les industriels ne doivent pas y voir un acte de en qui. pour des intérêts purement économiques, rend défiance, spécialement dans les circonstances présentes, esclave la conscience. < A tous ces ouvries, les sociétés quand apparaît clairement le besoin de promouvoir et « catholiques peuvent être d’une merveilleuse utilité: de favoriser, à l’encontre du syndicalisme socialiste et • si hésitants, elles les invitent à venir chercher dans communiste, des syndicats où les ouvriers chrétiens « leur sein un remède à tous leurs maux, et si repuissent traiter de leurs légitimes intérêts économiques « pentants, elles les accueillent avec empressement et et temporels, sans dommage pour leurs intérêts spiri­ « leur assurent sauvegarde et protection > (Léon XHI. tuels et étemels. Rerum novarum). Sur ce point il ne semble pas y avoir divergence Passant ensuite à ce qui concerne directement les entre les deux syndicats en conflit De tait. M. Mathon, industriels du Consortium, la S. Congrégation a pris dans son deuxième rapport, déclare que le Consortium connaissance avec un vif plaisir de tout ce que le des syndicats patronaux souhaite ardemment la constitu­ Consortium a fait pour le soulagement de la misère des tion de syndicats vraiment chrétiens, défendant les in­ ouvriers, ainsi que des magnifiques œuvres de bienfai1063 1064 1929 IUN 7 CONVENTIONES CUM ITALIA since patronale qu’il a déjà organisées, spécialement par le développement des a Allocations familiales », œuvre de haute charité en même temps que de justice sociale. Ce/pendant, s’adressant à des catholiques, la S. Congrégation ne peut pas ne pas les inviter à réfléchir que. dans la question entre industriels et ouvriers, pour maintenir la concorde et une paix durable, il ne suffit pas de faire appel à des « solidarités professionnelles » et de multiplier les œuvres de bienfaisance inspirées par une philanthropie purement humaine. La vraie con­ corde ct la véritable paix ne peuvent s’obtenir que par l’adhésion de tous aux principes lumineux de la morale chrétienne. De même, la S. Congrégation félicite ces industriels d’avoir senti et compris le besoin de constituer eux aussi une organisation patronale, afin de procurer plus efficacement la paix sociale. Toutefois, elle n’a pas pu ne pas relever c^ue, bien qu’individuellement les dirigeants du Consortium fas­ sent ouvertement profession de catholicisme, ils ont constitué de fait leur association sur le terrain de la neutralité. A ce propos, il est bon de leur rappeler ce qu’écrivait Léon XIII: « Les catholiques doivent s’as« socier de préférence à des catholiques, à moins que < h nécessité ne les contraigne à agir différemment < Cest là un point très important pour la sauvegarde < de la foi » (Léon XIII, Longinqua Oceani, 6 Janvier 1895). S’il n'est pas possible, pour le moment, de former des syndicats patronaux confessionnels, la S. Congré­ gation estime cependant nécessaire d'attirer l'attention des industriels catholiques, spécialement de ceux qui font partie de l’Association chrétienne des Patrons du Nord, sur leur responsabilité personnelle dans les réso­ lutions qui sont prises, afin qu’elles soient conformes aux règles de la morale catholique et que les intérêts religieux et moraux des ouvriers soient garantis, ou du moins ne soient pas lésés. Qu’ils aient particulièrement à cœur d'assurer, de la part de leur Commission in­ tersyndicale, les égards dûs selon l’équité aux syndicats chrétiens, en leur faisant un traitement sinon meilleur, du moins égal à celui qui est fait aux autres organisa­ tions nettement irréligieuses et révolutionnaires. Ces réflexions faites au sujet des deux sortes de syndicats, la S. Congrégation veut que les défiances dis­ paraissent, que le différend cesse et que des relations justes et pacifiques, conformément aux principes chré­ tiens, s’établissent désormais entre les deux syndicatsQue les membres de l’un et de l'autre se souviennent des grandes responsabilités sociales qu’ils ont comme catholiques: car les deux syndicats doivent donner l’exemple de cette collaboration des classes que de­ mande la morale qu’ils professent. Etant donné que le Consortium s’est déclaré disposé à discuter sur les causes éventuelles de dissentiments, en pleine liberté et indépendance réciproque, à la lu­ mière des principes d’équité et de justice, cette S. Con­ grégation verrait avec plaisir qu’on établisse un mode S3 régulier de rapports entre/ les deux syndicats par une Commission mixte permanente. Cette Commission au­ rait pour mission de traiter, dans des réunions pério­ diques, des intérêts communs et d’obtenir que les orga­ nisations professionnelles soient, non des organismes de lutte ct d’antagonisme, mais, comme elles doivent l’être selon la conception chrétienne, des moyens de mutuelle compréhension, de discussion bienveillante et de paci­ fication. La S. Congrégation ne peut pas ne pas louer les Revmes Ordinaires de la région du Nord, d’avoir con­ fié à des prêtres compétents et zélés le soin d’assister les dirigeants et les membres des syndicats au spirituel ainsi que pour les questions dans lesquelles se trouvent impliqués des principes de morale; elle fait des vœux pour que dans les autres régions industrielles, les Evê­ ques nomment des prêtres < Missionnaires du travail », comme on les appelle, dont l’apostolat, outre qu’il pro­ tégera les populations contre le mal de l’indifference et du péril socialiste et communiste, sera aussi un té­ moignage de la sollicitude maternelle dont l’Eglise en­ toure les travailleurs. Benoit XV montrait à quel point la chose est non reniement opportune mais nécessaire, quand il décla­ rait, dans sa lettre déjà citée à l’Evêque de Bergame: < Qu’aucun membre du clergé ne s’imagine que pa1065 n. 904 « « < e • • < « « « reille action est étrangère au ministère sacerdotal sous prétexte qu’elle s’exerce sur le terrain économique: car c’est précisément sur ce terrain que le salut éternel des âmes est en péril. Aussi voulons-Nous que les prêtres considèrent comme une de leurs obligations de se consacrer le plus possible à la science et à l'action sociale, par l’étude, l’observation et le travail, et de favoriser de tout leur pouvoir ceux qui, sur ce terrain, exercent une saine influence pour le bien des catholiques ». Enfin la S. Congrégation invite les uns et les autres, patrons et ouvriers, à s’élever à des considérations et à des sentiments d’ordre supérieur. Les progrès si im­ pressionnants du socialisme et du communisme, 1’ apos­ tasie religieuse provoquée dans les masses ouvrières, sont des faits incontestables qui donnent à réfléchir sé­ rieusement. Profitant des misères réelles des ouvriers, le socialisme et le communisme ont réussi à leur faire croire qu’eux seuls sont capables de promouvoir effica­ cement les intérêts professionnels, politiques et sociaux, et les ont groupés dans des organisations syndicales. Il est donc urgent que tous les catholiques unissent leurs forces afin d’opposer une digue à un si grand mal, qui entraîne tant d’âmes sur la voie de la perdition éter­ nelle, et sape les bases de l’ordre social, préparant la ruine des peuples et des nations. Qu’on écarte donc tous les dissentiments ; et que, avec une concorde mutuelle, avec une confiance réci­ proque et surtout avec une grande cha/rité, on suscite 5îh des institutions qui s'inspirent des principes de la mo­ rale catholique et assurent aux ouvriers, avec leurs in­ térêts économiques, la liberté de se déclarer chrétiens et la possibilité de remplir tous les devoirs qui en dé­ coulent. Je prie Votre Grandeur de vouloir bien, en exécu­ tant les décisions contenues dans cette lettre, employer les moyens les plus efficaces que son tact et sa pru­ dence lui suggéreront, afin d'atteindre plus facilement le but que s’est proposé cette S. Congrégation, pour le plus grand bien. Je serais reconnaissant à Votre Gran­ deur de nous informer de tout ce qui aura été fait Veuillez agréer, Monseigneur, l’expression de mes sentiments très dévoués en Notre-Seigneur. 5 Juin 1929.—D. Card. Sbarretti. Ev. de Sabine et P. Mirteto, Préfet. Jules, Ev. tiL de Lampsacus, Secr. Adn. G. de SCHEPPER In Apoll. 4 (1931) 96-123; A. LIÉNART In CM 18 (1929) 723-726; Æ MULLER In NrT 56 (1929) 720-737 A. VERMEER5CH in PrM 18 (1929) 237-244. 904 1929 IUN 7.-CONV. CUM ITALIA. AAS 21 (1929) 295 Ratihabitio conventionis inter s. sedem et italiam Processo Verbale dello scambio delle Ratifiche I sottoscritti, debitamente autorizzati, si sono riuniti oggi per procedere allo scambio delle Ratifiche di Sua Santità il Sommo Pontefice e di Sua Maestà il Re d'Ita­ lia relative ai seguenti Atti stipulati fra la Santa Sede e lltalia 1’11 Febbraio 1929: a) TRATTATO con quattro allegati: il. Territorio dello Stato della Città del Vaticano. 2. Immobili con privilegio di extraterritorialità e con esenzlone da espropriazioni e da tributi 3. Immobili esenti da espropriazioni e da tributi. 4. Convenzione finanzîaria) [LE 880]; b) CONCORDATO [LE 881 ]. Gli istrumenti di queste Ratifiche, essendo stati trovati esatti e concordanti, lo scambio è stato eseguito. Le Alte Parti contrahenti. nelTatto di procedere alio scambio delle Ratifiche dei pattl Lateranensi, hanno riaffermato la loro volontà di osservare lealmcnte, nella parola e nello spirito, non solo il Trattato. negli irrevo­ cabili reciproci riconoscimenti di sovranità. e nella de­ finitiva eliminazione della questione romana, ma anche 1088 CONCORDATUM CUM BORUSSIA 0 Concordato, nelle sue alte finalité tendenti a regolare le condizioni della Religione e della Chiesa in Italia. In fede dl che, i sottoscritti hanno redatto il présente Processo-Verbale e vi hanno apposto il loro sigillo. Fatto in doppio originale, nel Palazzo Apostolico 1929 IUN 14 Vaticano il sette Giugno millenovecentoventinove.— PIETRO Cardinale GASPARRI. BENITO MUSSOLINI Adn. Vide CONVENTIONEM Inter Sedem Ap. et IttUam i.5 die 192D Feb 11 initem: LE 8S0 «t CONCORDATUM infer Sfdca Ap. et Itall&ra diei 1929 Feb. 11: LE 881. 905 1929 IUN 14.-C O N V E N’TIO SOLLEMNIS AAS 21 (1929) 521-M1 INTER S. SEDEM ET BORUSSIAE REMPUBLICAM SOLLEMNIS CONVENTIO SEU CONCORDATUM Vertrag des SOLENXE COXVENZIONE ERA LA SANTA SEDE E LA PRUSSLK freistaates preussen MIT DEM HEILIGEN STÜHLE Sua Santità il Sommo Pontefice Pio XI ed il Mi­ nistère di Stato Prussiano. concordi nel desiderio di conformare alie mutate condizioni la situazione giuridica della Chiesa cattolica in Prussia, hanno risoluto di regolarla nuovamente in modo stabile mediante una solenne Convenzione. A taie effetto Sua Santità ha nominato Suo Plenipotenziario Sua Ecccllenza Reverendissima Monsignor Dr. Euge­ nio Pacelli, Arcivescovo di Sardi e Nunzio Apostolico in Berlino. ed il Ministero di Stato Prussiano ha nominato Suoi Plenipotenziari il Signor Dr. Ottone Braun. Présidente del Ministe­ ro di Stato Prussiano. il Signor Professore D. Dr. Carlo Enrico Becker. Ministro Prussiano per la Scienza, l’Arte e ITstruzione Pubblica, ed il Signor Dr. Ermanno Hoepker-Aschoff, Ministro Prussiano delle Finanze. i quali, scambiati i loro rispettivi pieni poteri e trovatiL4 in buona e dovuta forma, hanno convenuto negii articolf seguenti. Seine Heiligkeit Papst Pius XI. und das Preusssche Staatsministerium, die in dem Wunsche einig sind. die Rechtslage der kathollschen Kirche in Preusscn den verânderten Verhaltnissen anzupassen, haben beschlossen. sie in einem formlichen Vertrag ncu und dauercd zu ordnen. Zu diesem Zwecke haben seine Heiligkeit zu Ihres Bevollmâchtigten Seine Exzcllenz den Herrn Apostolischen Nunzim in Berlin und Erzbischof von Sardes Dr. Eugen Pa· Articolo 1 Π Govemo Prussiano darà protezione legale alla li­ berté dclla professione e dell’esercizio della religione cattolica. Artikel 1 Der Freiheit des Bekcnntnisses und der Ausübung der katholischen Religion wird der Preussische Staat den gesetzlichen Schutz gcwahren. Articolo 2 1. L’attuale organizzazione e circoscrizione dioce­ san della Chiesa cattolica in Prussia rimane conserva­ ta. ad eccczlonc dei seguenti mutamenti Artikel 2 1. Die gegenwartige Diozcsanorganisation und Zirkumskription der katholischen Kirchc Preussens bleibt bestehen. soweit sich nicht aus dem Folgenden Aenderungen ergeben. Stuhl 2. In Aachen wird wieder ein Bischoflicher — w errichtet und das Kollegiat- in ein Kathedralkapitel umgewandelt Das Bistum Aachen wird den Regierungsbezirk Aachen sowie die Kreise Grevenbroich. Gladbach. NLGladbach. Rheydt, Krefeld (Stadt und Land) und Kempen umfassen und dcr Kolner Kirchen­ provinz angehoren. 3. Dem Blstum Osnabrück werden die bisher voo seinem Bischof verwalteten Missionsgebiete einverle:bt Es wird in Zukunft Suffraganbistum des Metropoliten von Kôln sein. 4. Dem Bischôflichen Stuhle zu Paderborn wird der Metropolitan-charakter vcrliehen: das dortige Kathe­ dralkapitel wird MetropolitankapiteL Zur Paderbomer Kirchenprovinz werden ausser dem Erzbistum Pader­ born die Bistumcr Hildesheim und Fulda gehoren. An die Diôzese Fulda tritt die Paderborner die Bezirke ihres Kommissariats Heiligenstadt und ihres Dekanats Erfurt ab. 5. Das Bistum Fulda überlâsst den Kreis Grafscbaft Schaumburg dem Bistum Hildesheim und den bisher ihm zugehbrigen Teil der Stadt Frankfurt dem Bistum Limburg. Wie Fulda so wird auch dieses aus seinem bisherigen Metropolitanverband gelôst, abcr der Kol­ ner Kirchenprovinz angegliedert CELLI und das Preussische Staatsministerium zu seinea Bevollmâchtigten den Herrn Preussischen Minister-prâsidenten Dr. Otto Braun,/ den Herrn Preussischen Staatsminister und Minister für Wissenschaft, Kunst und Volksbildung Professor D. Dr. Carl Heinrich Becker und den Herrn Preussischen Staats-und Finanzminister Dr. Hermann Hopker-Aschoff emannt, die nacb Austausch ihrer für gut und richtig befundenen Vollmachten folgende Bestimmungen vereinbart haben. 2. In Aquisgrana sarà nuovamente eretta una Sede Vwcovile ed ü Capitolo Collegiale sarà trasformato in Capitolo Cattedrale. La Diocesi di Aquisgrana abbracccrà il distretto governativo di Aquisgrana. come pure 1 circondari di Grevenbroich, Gladbach, M. Gladbach. Rheydt. Krefeld (città e campagna) e Kempen. ed apparterrà alla provincia ecclesiastica di Colonia. 3. Alia Diocesi di Osnabrück saranno incorporati i terntori di missione finora amministrati da quel Vescovo. Essa sarà in awenire sufraganca delTArchidiocesi di Colonia. 4. Alla Sede Vescovile di Pad erborna sarà conferito il ca rattere di Metropolitana: quel Capitolo Cat­ tedrale diverrà Capitolo Metropolitano. Alia Provincia ecclesiastica di Paderborna apparterranno. oltre TArchidiocesi di Paderborna, le Diocesi di Hildesheim e di Fulda. UArchidiocesi di Paderborna cederà alla Dio­ cesi di Fulda i distretti dei Commissariato di Hclligenstadt e del Decanato di Erfurt 5. La Diocesi di Fulda cede alia Diocesi di Hil­ desheim il circondario dclla contea di Schaumburg e alia Diocesi di Limburgo la parte che finora le apparteneva della città di Francoforte. Come Fulda, cosl an­ che la Diocesi di Limburgo sarà staccata dalla Provin­ cia ecclesiastica di Friburgo. ma unita a quella di Colonia. 6. La Sede Vescovile dl Breslavin sarà eretta a Me­ tropol iUma. cd 11 rlspettlvo Capitolo Cattedrale a Capi­ tote Metropolitano. Il distretto della Dclcgazione di Bcrlino sottopoxto finora al Vescovo dl Brcslavia sarà cortltuito in Diocesi indipendente. 11 Vescovo cd 11 Ca­ pitote Cattedrale rlsicderanno in S. Edvige In Bcrlino. ΙΟβΤ G. Der Bischôfliche Stuhl von Breslau wird zum Sitze cines Metropoliten. das Breslauer Kathedral- zum Mctropolitankapitel erhoben. Der bisher dem Bischof von Breslau mituntcrstehende Delegaturbezirk Berlin wird selbstandiges Bistum, dessen Bischof und Kathedralkapitel bei St. Hedwig in Berlin ihren Sitz nehmen. 10« 1929 IUN 14 CONCORDATUM CUM BORUSSIA n. 905 8. Uno dei membri onorari dei Capitoli Metropoli­ tani di Colonia e di Breslavia e dei Capitolo Cattedrale di Munster sarà scelto fra i professori della Facoltà teologica esistente nella rispettiva Archidiocesi o Dio­ cesi. 9. La nuova erezione di una Diocesi o di una Provincia ecclesiastica od altri cambiamenti della circoscrizione diocesana, che apparissero eventualmente necessari in awenire, rimangono riservati ad un futuro accordo supplementa re. Questo accordo non si richiede per mutamenti di confini, attuati unicamente nelTinteresse dclla cura locale delle anime. 10. Per aiuto dei Vescovo diocesano sarà dato In awenire alie Sedi Arcivescovili di Colonia, di Bresla­ via e di Paderborna, ed alie Sedi Vescovili di Treviri, Münster ed Aquisgrana un Vescovo Ausiliare, il quale sarà nominato dalla Santa Sede ad istanza dei Vescovo diocesano. Secondo il bisogno potranno essere costituiti ncllo stesso modo altri Vescovi Ausiliari cosl per le «ummenzionate come per altre Diocesi. Quale residenza di un Vescovo Ausiliare non potrà essere stabilito un luogo diverso dalla sede dei Vescovo diocesano, se non dopo preso contatto coi Governo Prussiano. In Schneidemühl wird für die derzeit von einem Apo­ stolischen Administrator verwalteten westlichen Restgebiete des Erzbistums (Gnesen-) Posen und des Bistums Kulm eine Praelatura nullius errichteL Das zurzeit vom Bischof von Ermland ais Apostolischem Administrator mitverwaltete,/ frûher zur Diozesc Kulm 524 gehôrige Gebiet von Pomcsanien wird mit dem Bistum Ermland vereinigt. Die Bistümer Ermland und Berlin und die Pràlatur Schneidemühl werden zusammen mit dem Erzbistum Breslau die Breslaucr Kirchenprovinz bilden. 7. Das Kathedralkapitel in Aachen wird aus dem Propste, sechs residierenden und vier nichtresidierenden Kapitularen und sechs Vikaren, das Kathedralka­ pitel in Berlin aus dem Propste, fünf residierenden und einem nichtresidierenden Kapitular und vier Vi­ karen. das Kathedralkapitel in Frauenburg in Zukunft aus dem Propste, dem Dechanten. sechs residierenden und vier nichtresidierenden Kapitularen und vier Vi­ karen bestehen. Im Metropolitankapitel von Breslau wird die bisher dem Propste von St Hedwig in Ber­ lin vorbehaltene Stelle aufgehoben. In Hildesheim und in Fulda wird die Zahl der residierenden Domkapitulare künftig fünf betragen. 8. Eines der nichtresidierenden Mitglieder der Me­ tropolitankapitel von Kôln und Breslau und des Kathedralkapitels von Münster soli der in dem betreffendcn Erzbistum oder Bistum bestehenden theologischen Fakultât entnommen werden. 9. Eine in Zukunft etwa erforderlich erscheinende Neuerrichtung eines Bistums oder einer Kirchenpro­ vinz oder sonstige Aenderung der Diôzesanzirkumskription bleibt ergânzender spâterer Vereinbarung vor/behalten. Dieser Form bedarf es nicht bei Grenz- 525 verlegungen, die lediglich im Intéressé der Srtlichen Scelsorge geschehen. 10. Zur Unterstützung des Diôzesanbischofs wird in Zukunft den Erzbischôflichen Stühlen von Kôln, Bres­ lau und Paderborn und den Bischôflichen Stühlen von Trier, Münster und Aachen ein Weihblschof zugeteilt sein, der vom Heiligcn Stuhl auf Ansuchen des Diôzesanbischofs ernannt wird. Nach Bedarf kônnen in derselben Weise für die genannten und andere Bis­ tümer weitere Weihbischôfe bestellt werden. Zum Sitz eines Weihbischofs wird ein anderer Ort als der Sitz des Diôzesanbischofs erst nach Benchmen mit der Preussischen Staatsregierung bestimmt werden. Articolo 3 Scnza pregiudizio delle disposizioni delTarticolo 2, gli uffici ecclesiastici potranno essere liberamente eretti o mutati, qualora non siano richiesti pagamenti dai fondi dello Stato. Il concorso dello Stato nella fondazione e nel cambiamento di parrocchie o di altre comunità ecclesiastiche avrà luogo secondo direttive, che saranno stabilite d accordo coi Vescovi diocesani. Artikel 3 Unbeschadet der Bestimmungen des Artikels 2 kôn­ nen kirchliche Aemter frei errichtet und umgewandelt werden, falls Aufwendungen aus Staatsmitteln nicht beansprucht werden. Die staatliche Mitwirkung bei der Bildung und Verànderung von Kirchengemeinden erfolgt nach Richtlinien, die mit den Diôzensanbischôfen vereinbart werden. Articolo 4 1. La dotazione delle Diocesi e degli istituti dioce­ sani ammonterà in awenire annualmente a March! (Reichsmark) due milioni e ottocentomila. Essa sarà rlpartita ira i singoli a norma di uno speciale accordo. 2. Le abitazioni d’ufficio e gli edifici che servono a scopi diocesani sono lasciati alia Chiesa. I diritti esistenti di propriété e di uso saranno su richiesta assicurati per mezzo della iscrizione nel catasto. Artikel 4 1. Die Dotation der Diôzesen und Diôzesananstalten wird künftig jâhrlich 2.800.000 RM betragen. Im einzelnen wird sie gemâss besondcrer Vereinbarung verteilt werden./ 528 2. Die Dienstwohnungen und die Diôzesanzweckcn dienenden Gebàude bleiben der Kirche überlassen. Die bestehenden Eigentums- und Nutzungsrechte werden auf Verlangen durch Eintragung in das Grundbuch gesichert werden. 3. Für eine Ablôsung der Staatslcistungen gemâss Artikel 138 Abs. 1 der Verfassung des Deutschen Rei­ ches bleibt die bisherige Rechtslage der Dlôzesandotation massgebend. · In Scheneidemühl sarà istituita una Prolatura nullius per i residui occidentali di territorio dell’Archidiocesi di Gnesna e Posnania e della Diocesi di Culma, retti altualmente da un Amministratore Apostolico. Il ter­ ritorio di Pomesania appartenente già alia Diocesi di Culma ed ora governato dal Vescovo dl Warmia come Amministratore Apostolico, sarà unito alia Diocesi di Warmia. Le Diocesi di Warmia e di Berlino e la Prola­ tura di Schneidemühl formeranno insieme coiΓArchidiocesi di Breslavia ia Provincia ecclesiastica dl Bre­ slavia. 7. Il Capitolo Cattedrale in Aquisgrana sarà costituito dal Preposto, da sei Canonici eifettivi, da quattro Canonici onorari e da sei Vicari; il Capitolo Cattedrale in Berlino dal Preposto, da cinque Canonici eifettivi, da un Canonico onorario e da quattro Vicari; in awenire il Capitolo Cattedrale in Frauenburg dal Preposto, dal Decano, da sei Canonici eifettivi, da quattro Cano­ nici onorari e da quattro Vicari. Nel Capitolo Metro­ politano di Breslavia sarà soppresso il posto flnora riservato al Preposto di S. Edvige in Berlino. In Hil­ desheim ed in Fulda ii numero dei Canonici eifettivi sarà in awenire di cinque. 3. Nel caso di svincolo delle prestazioni finanziarie dello Stato in conformité delTarticolo 138 capoverso 1 della Costituzione del Reich Germanico rimane come norma la situazione giuridica finora vigente per la do­ tazione delle diocesi. · Articolo 5 1. La propietà e gli altri diritti patrimoniali delle corporazioni, degli istituti e delle fondazioni di diritto Mbblico della Chiesa Cattolica sono garantiti secondo la Costituzione del Reich Germanico. 2. Gli edifici ed i fondi dello Stato, destinati a fcopi della Chiesa, sono ad essi lasciati come finora. senza pregiudizio di contratti eventualmente esistenti. Artikel 5 1. Das Eigentum und andere Rechte der ôffentlfchrechtlichen Korperschaften. Anstalten und SUftungen der katholischen Kirche an ihrem Vermogcn werden nach Massgabe der Verfassung des Deutschen Reichs gewâhrleistet 2. Soweit staatliche Gcbâude oder GrundstBcke Zwecken der Kirche gewidmet sind. bleiben sie diesen. unbeschadet etwa bestehender Vertrtge, nach wie vor überlassen. • ArUruli huius vl, si quando solutiones pecuniariae redimantur seu In aliud convertantur. Ecclesia farultatem ribl rwe? nî iunbus. quoad hanc dotatlonem, quae in veteribus drcumscriptlonls Bullis sancita sunt. 1069 1070 » CONCORDATUM CUM BORUSSIA η. 905 Articolo 6 Artikel 6 1. Verificandosi Ia vacanza di una Sede Arcivescovile o Vescovile, rosi il rispettivo Capitolo Metropoli­ tano o Cattedrale come anche gli Arcivescovi e Vescovi diocesani della Prussia presentano alla Santa Sede liste di candidati canonicamente idonei. Tenendo presenti queste liste. Ia Santa Sede designa al Capitolo tre persone, tn le quali esso ha da eleggere per votazione libera e segreta FArcivescovo od il Vescovo. La Santa Sede non nominerà nessuno Arcivescovo o Vescovo in­ terno al quale il Capitolo dopo la elezione non si sia prima assicurato presso il Governo Prussiano che contro di esso non esistono obbiezioni di carattere poli­ tico.· 2 Alia formazione delle liste dei candidati ed all’elezione partecipano anche i Canonici onorari. 1. Nach Erlcdigung eines Erzblschoflichen oder Bi­ schof lichen Stuhles reichen sowohl das betreffende Metropolitan- oder Kathedralkapitel ais auch die Did· zesanerzbischôfe und -bischôfe Preussens dem Heiligen/ Stuhle Listen von kanonisch geeigneten Kandi- ir daten ein. Unter Würdigung dieser Listen benennt der Heilige Stuhl dem Kapitel drei Personen, aus denca es in freier. geheimer Abstimmung den Erzbischof oder Bischof zu vvahlen hat Der Heilige Stuhl wird zum Erzbischof oder Bischof niemand bestellen, von dem nicht das Kapitel nach der Wahl durch Anfrage bei der Preussischen Staatsregierung feslgestellt hat, dass Bedenkcn politischer Art gegen ihn nicht bestehen.· 2. Bei dcr Aufstellung der Kandidatenliste und bei der Wahl wirken die nichtresidierenden Domkapituh· re miL Articolo 7 19 . 1929 IUN 14 La Santa Sede non nommera nessuno Prelato nullius o Coadiutere di un Vescovo diocesano con diritto di suc­ cessione, senza essersi prima assicurata presso il Govemo Prussiano che non esistono contro il candidato obbiezioni di carattere politico. Artikel 7 Zum Praelatus nullius und zum Koadjutor eines Diôzesanbischofs mit dem Rechte der Nachfolge wird der Heilige Stuhl niemand ernennen, ohne vorher durch Anfrage bei der Preussischen Staatsregierung feslgestellt zu haben, dass Bedenken politischer Art gegen den Kandidaten nicht bestehen. Articolo 8 1. Le dignité dei Capitoli Metropolitani e Cattedrali sono conferite dalla Santa Sede e, cioè, ove esistano due dignité, la prima (Preposâtura) ad istanza del Capitolo, la seconda (Decanato) ad istanza del Vescovo diocesano; ove esista una sola dignité (Prepositum ο Decanato), alternativamente ad istanza del Capitolo e del Vescovo diocesano. 2. Il Vescovo diocesano conferisce i Canonicati alternativamente audite Capitulo e de consensu Capituli. L’alternativa ha luogo separatamente per i canonici effettivi e per gli onorari. 1 II Vescovo nomina i vicari della Cattedrale audito Capitulo. Artikel 8 1. Die Dignitâten der Metropolitan- und der Kathe­ dralkapitel verleiht der Heilige Stuhl und zwar beta Vorhandensein zweler Dignitâten die erste (Dompropstei) auf Ansuchen des Kapitels, die zweite (Domdeka/ 53 nat auf Ansuchen des Diôzesanbischofs, beim Vorhandensein nur einer Dignitat (Dompropstei oder Domdekanat) diese abwechselnd auf Ansuchen des Kapitels und des Diôzesanbischofs. 2. Die Kanonikate der Kapitel besetzt der Dlozesanbischof abwechselnd nach Anhôrung und mit Zustimmung des Kapitels. Die Abwechslung findet bei residentialen und nichtresidentialen Kanonikaten gesondert statt. 3. Die Domvikarien besetzt der Diôzesanbischof nach Anhôrung des Kapitels. Articolo 9 1. In considerazione della dotazione delle Diocesi e degli istituti diocesani, assicurata in questa solenne Convenzione, un ecclesiastico sarà nominato Ordinario di una Archidiocesi o di una Diocesi o di una Prelatura nullius, Vescovo Ausiliare, membro di un Capitolo Cattedraie. Vicario di un Capitolo Cattedrale, membro di un ufficio diocesano, owero direttore od insegnante in un Istituto diocesano di educazione, soltanto se egli: a) abbla la cittadinanza tedesca. b) abbia ottenuto un attestato di maturité che abditi alio studio in una Université tedesca, c) abbia almeno per un triennio ·· compluto gh studi di filosofia e teologia in un'alta scuola germanica dello Stato, od in uno dei Seminari vescovili a ciô destinati in conformité dell’articolo 12, od in un’alta scuola Pontificia in Roma. Artikel 9 1. Angesichts_ der in di ese m Vertrag zugesicherten Dotation der Diôzesen und Diôzesananstalten wird ein Geistlicher zum Ordinarius eines Erzbistums oder Bistums oder der Praelatura nullius, zum Weihbischof. zum Mitglied eines Domkapitels, zum Domvikar, zum Mitglied eines Domkapitels. zum Domvikar, zum Mit­ glied einer Diôzesanbehorde oder zum Leiter oder Lehrer an einer Diozesanbildungsanstalt nur bestellt werden, wenn er a) die deutsche Reichsangehorigkeit hat b) ein zum Studium an einer deutschen Univcrsitât berechtigendes Reifezeugnis besitzt. c) ein mindestens dreijâhriges ··/ phllosophisch-theo- S3 schule oder an einem der gemSss Artikel 12 hierfur logisches Studium an einer deutschen staatlichen Hochbestimmten bischôflichen Seminare oder an einer pâpstlichen Hochschule in Rom zurûckgelegt hat 2. Mediante intesa tra le Autorité ecclesiastica e governativa si potrà prescindere dai requisiti enumerati nel capov. 1 lettere a, b e c; in modo speciale potranno essere rlconosciuti gli studi compiuti in altre alte scuole di carattere tedesco diverse da quelle nominate nella lett c. 3. Almeno due settimane prima della progettata nomina di un ecclesiastico a membro di un Capitolo Cattedrale owero a direttore od insegnante in un Se­ minario diocesano, la competente Autorité ecclesiastica darà conosctnza al Governo di tale intenzione e, con speciale riguardo al capov. 1 di questo articolo ed alVoccorrcnza al capov. 2 dell’articolo 12. comunicheré le notule personali dell’ecclesiastico medesimo. Subito dopo la nomina di un Amministratore prowisorio di 2. Bei kirchlichem und staatlichem Einverstândnis kann von den in Abs. 1 zu a. b und c genannten Erfordernissen abgesehen werden; insbesondere kann das Studium an anderen deutschsprachigen Hochschulcn ais den zu c genannten anerkannt werden. 3. Mindestens zwei Wochen vor der beabsichtigten Bestellung eines Geistlichen zum Mitglied eines Domkapitels oder zum Leiter oder Lehrer an einem Dlozesanseminar wird die zustândige kirchliche Stelle dcr Staatsbehôrde von dieser Absicht und, mit besonderer Rücksicht auf Abs. 1 dieses Artikels und gegebenenfalh auf Abs. 2 des Artikels 12, von den Personalien des betreffenden Geistlichen Kenntnis geben. Eine entsprechende Anzeige wird alsbald nach der Bestellung • Apostolica heee Sedes huiusmodi elenchis non odeo Unetur, ut nequeat, postquam eos mature perpenderit, sl necessarium id convenit!» duxerit, alios etiam elicere qui sint extra elenchos. pR.·"wxcrjüum philosophici * 1071 ac tneoioçKis stualls operam dare. swxndum eanonem 136S Codicis turis canocld. ΚΠ1 CONCORDATUM CUM BORUSSIA 1929 IUN 14 n. 905 una Diocesi o Prelatura, di un Vescovo Ausiliare e di un Vicario Generale, ne sarà fatta la relativa notificazione. eines Bisturns- (Pralatur-) Verwesers. eines Weihbischofs und eines Generalvikars gcmacht werden. Articolo 10 1. I Vescovi diocesani ed il Prelato nullius esigeranno per gli ecclesiastici, ai quali deve essere conferito un officio parrocchiale stabile, i requisiti indicati nel1’articolo 9 capov. 1 lett. α-c, e per gli altri ecclesiastici, che debbono essere impiegati in modo non transitorio nella cura parrocchiale delle anime, almeno i requisiti enumerati nelle lett. a e b. Per entrambi i casi vale 1‘articolo 9 capov. 2. 2. In caso di stabile collazlone di un officio par­ rocchiale 11 Vescovo diocesano od il Prelato nullius subito dopo la nomina comunicherà al Governo il nome dell'ecclesiastico, con speciale riguardo al capov. 1 di questo articolo. Artikel 10 1. Die Diozesanbischôfe (der Praelatus nullius) wer­ den an die Geistlichen, denen ein Pfarramt dauernd/ 530 übertragen werden soli, die in Artikel 9 Abs. 1 zu α bis c, und an die sonstigen in der Pfarrseelsorge anzustellenden Geistlichen mindestens die dort zu a und b genannten Anforderungen stellen. Für be ide Fâlle gilt Artikel 9 Abs. 2. Articolo 11 Sino ad un nuovo accordo, specialmente per il caso della emanazione della legge prevista nelTarticolo 83 della Costituzione della Repubblica Prussiana, la pre­ sentazione in base ad un cosiddetto patronato fiscale avrà luogo da parte dello Stato soltanto dopo preso contatto coi Vescovo diocesano o coi Prelato nullius a nor­ ma di una Istruzione da concertarsi separatamente. Artikel 11 Bis zu einer neuen Vereinbarung, insbesondere für den Fall des Er lasses des in Artikel 83 der Vcrfassung des Freistaats Preussen vorgesehenen Gesetzes. wird die Presentation auf Grund eines sogenannten Staatspatronats durch die Staatsbehôrde erst nach Benehmen mit dem Diozesanbischof oder Praelatus nullius gemâss besonders zu vereinbarender Anweisung geschehen. Articolo 12 1. Per la formazione scientifica degli ecclesiastici rimangono le Facoltà teologiche cattoliche nelle Univershà di Breslavia. Bonn e Münster e nelTAccademia di Braunsberg. I loro rapport! coU’Autorità ecclesiastica sono regolati in conformité degli Statuti in vigore per le Facoltà teologiche cattoliche di Breslavia e di Bonn. Artikel 12 1. Für die wissenschaftliche Vorbildung der Geistli­ chen bleiben die katholisch-theologischen Fakultâten an den Universitfiten in Breslau, Bonn und Münster und an der Akademie in Braunsberg bestehen. Ihr Verhàltnis zur kirchlichen Behôrde regelt sich entsprechend den für die/ katholisch-theologischen Fakul- 531 taten in Bonn und Breslau geltenden Statuten. 2. Der Erzbischof von Paderborn und die Bischôfe von Trier, Fulda, Limburg. Hildesheim und Osnabrück sind berechtigt, in ihren Bistümern ein Seminar zur wissenschaftlichen Vorbildung der Geistlichen zu besitzen. Der Unterricht an diesen Seminaren wird ebenso wic den kirchlichen Vorschriften dem deutschen theologischen Hochschulunterricht entsprechen. Die genannten Diozesanbischôfe werden dem Preussischen Minister für Wissenschaft, Kunst und Volksbildung von den Statuten und dem Lehrplan der Seminare Kenntnis geben. Zu Lehrem an den Seminaren wer­ den nur solche Geistliche berufen werden. die für die Lehrtâtigkeit in dem zu vertretenden Fach eine den Anforderungen der deutschen wissenschaftlichen Hochschulen entsprechende Eignung haben. 2. L’Arcivescovo di Paderborna ed i Vescovi di Treviri, Fulda, Limburgo. Hildesheim e Osnabrück sono autorizzati ad avere nelle loro Diocesi un Seminario per !a formazione scientifica degli ecclesiastici. L’insegna­ mento in questi Seminari corrisponderà come alie prescrizioni ecclesiastiche cosl anche all’insegnamento teologico nelle alte scuole tedesche. I suddetti Vescovi dio­ cesani porteranno a conoscenza dei Ministro Prussiano per la Scienza, 1’Arte e Vlstruzione pubblica gli Statuti ed il programma d’insegnamento dei Seminari. Come insegnanti nei Seminari saranno nominati soltanto ec­ clesiastici. i quali per l’insegnamento nella materia loro affidata abbiano una qualificazione corrispondente alie esigenze delle alte scuole scientifiche tedesche. 2. Im Falle der dauernden Uebertragung eines Pfarramts wird der Diozesanbischof (.Praelatus nullius) alsbald nach der Ernennung der Staatsbehôrde von den Personalien des Geistlichen. mit besonderer Rücksicht auf Abs. 1 dieses Artikels. Kenntnis geben. Articolo 13 Le Alte Parti contraenti elimineranno in via amichevole le divergenze di opinione, che sorgessero eventualmente in awenire fra di Esse circa la interpretazione di qualche disposizione della présente Convenzione. Artikel 13 Die Hohen Vertragschliessenden werden eine etwa in Zukunft zwischen ihnen entstehende Meinungsverschiedenheit über die Auslegung einer Bestimmung dieses Vertrages auf freundschaftliche Weise beseitigen. Articolo 14 1. Questa solenne Convenzione il cui testo italiano e tcdesco fanno medesima fede, dovrà essere ratificata e gli Istrumenti della ratifica dovranno essere scambiati quanto prima in Berlino. Essa entrerà in vigore il gior­ no dello scambio di detti Istrumenti. 1 ColTentrata in vigore di questa solenne Conven­ zione vengono nello stesso tempo abrogate le leggi e le ordinanze in opposizione colle disposizioni in essa contcnute. In fede di che i Plenipotenziari hanno firmato la présente solenne Convenzione. Fatto in doppio originale. Berlino, 14 Giugno 1929. Artikel 14 1. Dieser Vertrag, dessen deutscher und itallenlscher Text gleiche Kraft haben, soil ratifiziert, und die/ 532 Ratifikationsurkunden sollen môglichst bald in Berlin ausgetauscht werden. Er tritt mit dem Tag ihres Austausches in Kraft. 2. Gleichzeitig mit dem Inkrafttreten dieses Vertra­ ges treten die seinen Bestimmungen entgegenstehenden Gesetze und Verordnungen ausser Kraft Zu Urkund dessen haben die Bcvollmachtigten die­ sen Vertrag unterzeichnet Geschehen in doppelter Urschrlft. Berlin den 14. Juni 1929. Eccento Pacelli, Arcivescovo di Sardi, Nunzio Apo-stolico. Dr. Otto Braun, Preussischer MinisterprâsidenL Dr. Carl Heinrich Becker, Preussischer Ministerfür Wissenschaft, Kunst und Volksbildung. Dr. Her­ mann Hopker-Aschoff, Preussischer Finanzminister./ PROTOCOLLO FINALE Al momento di procedere alla firma della solenne Convenzione oggi conchiusa fra la Santa Sede e la Prussia i sottoscritti Plenipotenziari dovutamente auto­ rizzati hanno fatto le seguenti concordi dichiarazioni. che formeranno parte integrante della Convenzione medesima. 1073 SCHLUSSPROTOKOLL. Bei der Unterzeichnung des am heutlgen Tage gescholossenen Vertrages des Freistaats Preussen mit dem Heiligen Stuhle haben die ordnungsmâssig bcvollmichtigten Unterzeichneten folgende ubereinstlmmendc Erklârungen abgegeben. die einen integrierenden Be­ sts ndteil des Vertrages selbst bildcn. 1074 533 CONCORDATUM CUM BORUSSIA η. 905 £ 1929 IUN H Circa Varticola 4, capov. 1, proposizione 1« Nel determinare la dotazione si sono prese per punto di partenza le attuali spese dello Stato Prussiano per somiglianti scopi personali e reali. Si è d’accor­ do che per l'awenire, in caso di eventual! cambiamenti in questa materia, si dovrà tenerne adeguato conto nei riguardi della dotazione. Zu Artikel 4 Abs. 1 Satz 1 Bei Bemessung der Dotation ist von dem derzedigen Stande der Aufwendungen des Preussischen Suât­ es für vergleichbare person liche und sâchliche Zweck * ausgegangen worden. Es besteht Einverstândnis, darüber, dass in Zukunft hier in etwa eintrctende Aenderungen bei der Dotation entsprechende BerücksichUgung finden sollen. Circa l’articolo 9, capon. I, letL c. Lo studio filosofico-teologico in una Université austriaca dello Stato è pareggiato a quello compiuto in un’alta scuola gennanica dello Stato corrispondentemente ai principi, che varranno per altre discipline filosofiche, letterarie e giuridiche. Zu Artikel 9 Abs. 1 Buchst. c. Das an eincr ôsterreichischen staatlichen Univenitât zurückgelegte philosophisch-theologische Studium wird entsprechend den Grundsatzen gleichberechtigt die für andere geisteswissenschaftllche Fâcher gelten werden. Circa l’articolo 9. capot?. 3, proposizione I· Ciô non importa un diritto di veto da parte dello Stato. Zu Artikel 9 Abs. 3 Satz 1 Ein staatliches Einspruchsrecht wird hierdurch nicht begründet./ $ Circa l’articolo 12, capon. 1, proposizione 2* Il senso del 5 4 numeri I e 2 degli Statuti di Bonn e dei i 48 lettere a e b degli Statuti di Breslavia è il seguente; Prima che alcuno sia nominato od ammesso alTesercizio dclTufficio di insegnante in una Facoltâ teologica cattolica, sarà interrogato il Vescovo competente, se abbia motivate obbiezioni da muovere circa la dottrina o la condotta della persona proposta. Non si effettuerà la nomina o l’ammissione di un candidato, contro il quale siano state In tal guisa sollevate eccezioni. La chiamata che precede la nomina (capov. 1), vale a dire 1’offerta della relativa cattedra da parte dei Ministro per la Scienza, 1’Arte e 1’Istruzione pubblica, awerrà in forma confidenziale e colla riserva di udire il Vescovo diocesano. In pari tempo viene informato fl Vescovo. il quale è pregato di esprimere il suo parere, per il che gli sarà concesso un tempo sufficiente. In tale parere debbono essere indicate le obbiezioni esistenti contro Flnsegnamento o la condotta della persona proposta; è tuttavia lasciato al giusto giudizio dei Vescovo di decidere flno a qual punto egli possa ma­ nifestare le obbiezioni medesime. La nomina sarà pubblicata soltanto dopochè il Vescovo avrà dichiarato al Ministro che egli non ha da sollevare eccezioni contro l’insegnamento e la condotta dei candidato. Zu Artikel 12 Abs. 1 Satz 2, Der Sinn des § 4 Ziffer 1 und 2 der Bonner und des δ 48 Buchst a und b der Breslauer Statuten bt folgender : Bevor an einer katholisch-theologischen Fakultât jemand zur Ausubung des Lehramts angestellt Oder zugelassen werden soli, wird der zustândige Bischof gehort werden, ob er gegen die Lehre Oder den Lebenswandel des Vorgeschlagenen begründete Einwcndungen zu erheben habe. Die Anstellung oder Zulassunj eines derart Beanstandeten wird nicht erfolgen. Die der Anstellung (Abs. 1) vorangehende Berufuzj». d. h. das Angebot des betreffenden Lehrstuhls durch den Minister für Wissenschaft, Kunst und VolksbQdung, wird in vertraulicher Form und mit dem Vorbehalt der Anhôrung des Diozesanbischofs geschehea Gleichzeitig wird der Bischof benachrichtigt und um seine Aeusserung ersucht werden. fur die ihm eine ausreichende Frist gewâhrt werden wird. In der Aeus­ serung slnd die gegen die Lehre oder den Lebenswandel des Vorgeschlagenen bestehenden Bedenken darzulegen; wie weit der Bischof in dieser Darlegung zu gehen vermag. bleibt seinem pflichtmassigen Enr.essen überlassen. Die Berufung wird erst verôffentlicht werden. nachdem der Bischof dem Minister erklârt hat, dass er Einwendungen gegen die Lehre und den Le/ ss benswandel des Berufenen nicht zu erheben habe. Sollte ein einer katholisch-theologischen Fakultât angehoriger Lehrer in seiner Lehrtàtigkeit oder in Schriften der katholischen Lehre zunahetreten oder einen schweren oder àrgerlichen Verstoss gegen die Erfordemisse des priesterlichen Lebenswandels begehen. so ist der zustandige Bischof berechtigt, dem Mi­ nister fur Wissenschaft, Kunst und Volksbildung hiervon Anzeige zu machen. Der Minister wird in diesem Fall, unbeschadet der dem Staatsdienstverhâltnis des Betreffenden entspringenden Rechte, Abhilfe leisten. insbesondere für einen dem Lehrbedürfnis entsprechenden Ersatz sorgen. Se un insegnante appartenante ad una Facoltâ teolo­ gica cattolica offendesse nel suo insegnamcnto o nei suoi scritti la dottrina cattolica. owero commettesse un grave o scandaloso mancamento contro le esigenze della condotta sacerdotale, il Vescovo competente è autorizzato a darne comunicazione al Ministro per la Scienza, 1’Arte e 1’Istruzione pubblica. In questo caso il Ministro, senza pregiudizio dei di lui diritti derivanti dalla sua condizione di iunzionario dello Stato, vi por­ ted rimedio ed in particolar modo prowederà ad una supplenza corrispondente ai bisogni delTinsegnamento. Circa l’articolo 12, capon. 2, proposizione 4e La qualificazione si prova principaImente per mezzo di un lavoro scientifico corrispondente allo scritto per la abilitazione a libero docente nelle Université; se tale lavoro è di speciale importanza scientifica. si potrà anche prescindere dall’esigenza della promozione a dottore in teologia. Berlino. 14 Giugno 1929. Zu Artikel 12 Abs. 2 Satz 4. Die Eignung wird hauptsâchlich durch elne der akademischen Habilitationsschrift entsprechende wissenschaftliche Arbeit nachgewiesen; sofern diese von besonderer wissenschaftlicher Bedeutung 1st, kann von dem Erfordernis der theologischen Promotion abgesehen werden. Berlin, den 14. Juni 1929. Eucwno Paœlli. Arcivescovo di Sardi, Nunzio Apo-stolico. Dr. Otto Braun. Preussischer Ministerprâsident Dr. Carl Heinrich Becker, Preussischer Ministerfür Wissenschaft, Kunst und Volksbildung. Dr. Her­ mann Hôpker-Aschott. Preussischer Finanzminister,/ 5» Numzutcra Apostolica Germania N. 42009 Herr MinUterprSiident! Der unterzeichnete Apostolische Nuntius beehrt sich. in Ausführung eines ihm von Seiner Heiligkeit erteilten Auftrags Eurer Exzellenz folgendes mitzuteilen: Seine Heiligkeit nlmmt von der parlamentarischen Verabichiedung der felerlichen Ueberelnkunft des Frelstaates Preusscn mit dem Hl. Stuhle mit Befrledi- Nunziatura Apostolica Germania (Tradurione) N. 42009 Signor Ministro Présidente, Il sottoscritto Nunzio Apostolico ha Vonore di comunicare a Vostra Eccellenza per ordine di Sua Santità quanto segue : Il Santo Padre ha appreso con soddlsfazione la notizia dell’approvazione parlamentare data alia solenne Convenzione fra la Santa Sede e la Prussia e co107δ 1929 IUN 14 CONCORDATUM CUM BORUSSIA Π- 905 gung Kenntnis und 1st Sich der ernsten Bemühungen der Preussischen Staatsrcgierung zur Erreichung die­ ses Zieles bewusst. Er bedauert jedoch, dass der der Preussischen Volksvertrctung vorgelegte Vertrag im Gegensatz zu den wiederholt und nachdrückllch geltend gemachtcn Forderungen des Hl. Stuhles, die dieser aus grundsatzlichen Erwâgungen zu erheben sich veranlasst sah, keine Regelung der Schulfrage enthalt. Es darf diesbezOglich daran erinnert werden, dass die Preussische Regierung durch/ eine Note vom 6. Januar 1922. die der damalige Minister für Wissenschaft. Kunst und Volksbildung. Herr Dr. Boelitz, an den Unterzeichncten richtete, die verbindliche Erklarung abgegeben hat, sie « werde auf Ersuchen des Reiches mit diesem in Vcrhandlungen über die Regelung der religiosen Seite der Schulfrage im Konkordat eintreten ». Wenn der zitierte Satz sich auch in besondercm Betreff auf ein zukünftiges Reichkonkordat bezog, von dem in jenem Zeitpunkt vorwiegend die Rede war, so bekannte sich in ihr die Preussische Regierung doch ausdrücklich zum Grundsatz der « Regelung der religiosen Seite der Schulfrage im Konkordat », und zwar ohne dabei einen Unterschied zu machen zwischen einem Konkordat mit dem Reich und einem solchen mit Preussen. Dieser Unterschied ist auch in den der fraglichen Erklarung vorausgehenden Besprechungen nicht gemacht worden, welch letztere vielmehr Ihren Ausgangspunkt von einer Preussen unmittelbar berûhrenden Angelegenheit nahmen. Wâhrend der Erôrterungen mit den Regierungskommissaren schlugen diese im Auftrage des Herrn Mi­ nisters für Wissenschaft, Kunst und Volksbildung im Juni 1927 eine Mindestformel über die Schule vor, die vom Hl. Stuhle nur unter âusserstem Entgegenkommen angenommen wurde, vor allen weil staatlieberseits damais der formaljuristische Grund geltend gemacht wurde, dass diese Materie unter die Zustândigkeit des Reiches falle. Umso schmerzlicher bedauertc der HI. Stuhl die spâtere Streichung auch dieses schon so unzulânglichen Artikels, eine Streichung. die umso weniger als gerechtfertigt gedacht werden konnte, als aile Parteien, die das zeitige Koalitionsministerium bilden, auch im Januar 1922 im Preussischen Kabinett vertreten waren. Wenn trotzdem der Hl. Stuhl sich entschlossen hat, daraufhin die Konkordatsverhandlungen nicht abzubrechen, so tat er dies lediglich mit Rücksicht auf die von seiten der Preussischen Regierung im Laufe der Verhandlungen erfolgte Zurückstellung erheblicher Forderungen und vor allem aus dem ernsten Wunsche, den Katholiken Preussens die übrigen aus dem Konkordate sich ergebenden Rechtswirkungen und Sicherungen ihrer religiôsen Freiheit, sowie dessen günstige Auswirkungen auf ein geordnetes Verhâltnis zwischen Kirche und Staat nicht zu gefâhrden. Er vermag indes nicht davon abzusehen, fôrmlich zu erklâren. dass die­ se seine Stellungnahme niemals als Verzicht auf die Grundsâtze gedeutet werden darf. die ihn zu der Fordenmg veranlasst hatten, dass namlich, wie in den anderen Konkordaten der neuesten Zeit, so auch in der Feierlichen Uebereinkunft mit Preussen die Schulfrage miteinbegriffen werde. Der Unterzeichnete benützt diese Gelegenheit, um Eurer Exzellenz den A us dru k seiner ausgezeichneten Wertschatzung zu erneuern. Berlin, den 5. August 1929.—(gez,) Eugen Pacelli, Erzbischof von Sardes, Apostolischer Nuntius. nosce le vive premure del Governo prussiano per il raggiungimento di tale scopo. Sua Santità déplora tut­ tavia che la Convenzione presentata al Parlamento prussiano, malgrado le ripetute ed energiche insistenze. che la Santa Sede si vide nella nécessita di fare per ragioni di principio, non contiene il regolamento della questione scolastica. Al quai proposito è d'uopo ricordare corne con Nota diretta al sottoscritto dall’allora/ Ministro per la scienza, Tarte e la pubblica istruzione, Sig. Dr. Boelitz, in data del 6 Gennaio 1922, il Go­ verno prussiano émise la dichiarazione, avente forza di impegno, che < su domanda del Reich esso sarebbe entrato con questo m trattative circa il regolamento della parte religiosa della questione scolastica ncl Con­ cordato ». Quantunque Π surriferito passo riguardi più parti cola rmente un futuro Concordato per il Reich, de! quale in quelTepoca principalmente si parlava, tutta­ via il Governo prussiano ammise con esso esplicitamente 11 principio dei « regolamento della parte reli­ giosa della questione scolastica nel Concordato ». e ciô senza distinguere tra un Concordato col Reich e colla Prussia, distinzionc che non fu fatta nemmeno nei col­ loqui che precedettcro la dichiarazione in discorso, ed i quali anzi furono motivati da un affare riguardante direttamente la Prussia. Seiner Exzellenz dem Herm Preussischen Ministerpràîidenten Herm Dr Otto Braun ~ Berlin. A Sua Eccellenza 11 Sig. Doit. Ottonc Braun, PresidenU del iMnistero di Stato Prussiano - Berlino/ Der Preussische Mixisterpraesident IL PRESIDENTE DEL Ministero di Stato Prussiano Berlin, den 6. August 1929. Durante le discusioni coi Commissari govemativi, questi proposera in nome del signor Ministro per la scienza, Tarte e la pubblica istruzione ncl Giugno 1927 una formula minima sulla scuola, la quale non fu accettata/ dalla Santa Sede se non per somma condiscendenza, soprattutto perché fu fatto allora valere da parte dello Stato Targomento estrinseco che tale materia sia di competenza del Reich. Tanto più dolorosa riuscl quindi alia Santa Sede la soppressione anche di questo, pur cosi insufficiente, articolo, soppressione che apparisce ancor meno giustificata, se si consider! che tutti i partiti, i quali formano Tattuale coalizione ministeriale, erano anche nel Gennaio 1922 rappresentati nel Gabinetto prussiano. Se, nondimeno, la Santa Sede si risolse a non rompere in seguito a simile omissione le trattative concordatarie, ciô fece unicamente sia per riguardo al fatto che il Governo prussiano aveva durante i negoziati rinunziato da parte sua a rilevanti richieste. sia soprattutto per il vivo desiderio di non esporre a pericolo gli altri effetti giuridici e le garanzie della li­ berté religiosa derivanti ai cattolici della Prusia dal Concordato, come pure le favorevoli ripercussioni di esso sulTordinamento dei rapport! ira Chiesa e Stato. La Santa Sede medesima non puô tuttavia tralasciare di dichiarare/ formalmente che questa sua attitudine non dovrà mai essere interpretata come una rinunzia ai principii, i quali Tavevano indotta a chiedere che. corne negli altri Concordati dei tempi recenti, cosl anche nella solenne Convenzione colla Prussia fosse inclusa la questione della scuola. Il sottoscritto profitta delTincontro per rinnovare a Vostra Eccellenza Tespressione dei sentiment! délia sua più distinta considerazione. Berlino. 5 Agosto 1929. (f.) Eugenio Pacelli, Arclvescovo di Sardi, Nunzio Apostolico. (TYadurione) Berlino. 6 Agosto 1929 Eure Exzellenz ï Der unterzeichnete Ministerprâsident des Freistaates Preussen beehrt sich, Eurer Exzellenz den Eingang der Note Nr. 42009 vom 5. d. M. dankend zu bestatigen. Er würdigt durchaus die Erklàrungen des Heiligen Stuhlcs, bittet indes, bezüglich der darin berührten Frage unter Beiseitelassung anderer Erwâgungen darauf hmweisen zu dûrfen. dass die langjàhrigen, in der Presse geführten Auseinandersetzungen über den mut- 1077 Eccellenza, Il sottoscritto Présidente del Ministerio di Stato Prussiano ha Tonore di accusare a Vostra Eccellenza ricevimento della Nota N. 42009 del 5 corrente c di ringraziarLa per la medesima. Egli aprezza pienamente le dichiarazioni della Santa Sede; prega tutta­ via di potere, riguardo alla questione ivi toccata, omettendo altre considerazioni. far osservare corne le lunghe discussioni apparse sulla stamps circa il presunto conΙΟΤβ SACRA CONGREGATIO RITUUM ET CONCILII η. 906-907 1929 IUN 15-2» masslichea Inhait des Konkordats dic ôffentliche Meinung inzwischen so bee infl usst hatten, dass cine parlamentarische Mehrheit fur ein auch die Schule regelndes Konkordat nicht erreichbar war. Angesichts dieser Taîsache wûrde die Preussische Staatsregierung durch die Beibehaltung solcher Bestimmungen — auch in der Formel vom Juni 1927 — die parlamentarische Verabschiedung des auch ihrer Ueberzcugung nach fur die Sicherung und Festigung des religiôsen Friedens in Preussen bedeulsamen Vertragswerkes unmoglich gemacht haben Die Ausschaltung der Regelung der Schulfrage aus dem nunmehr zum Ahschluss gekommenen Vertrag wird indes die verfassungsmâssigen Rechte der preussiscben Katholiken auf diesem bcdeutsamen Gebiete, insbesondere hlnsichtlich der konfessionellen Schule und des Religionsunterrichtes, in keiner Weise sachlich beeintràchtigen, da die Preussische Staatsregierung es als cine selbstverstândliche Pflicht erachtct, die in der Rekhsverfassung ancrkannten religiosen Rechte zu wahren und zur vorgesehenen Auswirkung zu bringen. Der Unterzeichnete benutzt die Gelegenheit, um Eurer Exzellenz den Ausdruck seiner ausgezeichneten Wertschàtzung zu erneuem.—(gez.) Braun. La omissione del regolamento della questione scobstica nella solenne Convenzione ormai conclusa nen pregiudicherà tuttavia realmente in alcun modo i dfciti spettanti in forza della Costituzione ai cattolici delh Prussia in questa importante materia, specialmentc per ciô che concerne la scuola confessionale e Tistruzioce religiosa, giacchè il Governo Prussiano considera naturalmente come un suo dovere di tutelare e portare al dovuto effetto i diritti religiosi riconosciuti nella Co­ stituzione del Reich. Il sottoscritto profitta deirincontro per rinnovare a Vostra Eccellenza Tcspressione della sua più distinta considerazione—(f.) Braun. An den Aportollschen Nuatiui ErzbischoJ vor, Sardes Mgr. Dr. Pocdli Exzellenz tn Berlin. A Suo Eccellcnza Mons. Dr. Pacelli Arcivexoto Û Sardi Nunzio Aposîolico tn Bcrlino. tenuto del Concordato avevnno frattanto esercitato uni tale influenza sulla pubblica opinione, che non era pos­ sibile di ottenere una maggiornnza parlamenlare per un Concordato, il quale rego lasse anche la scuola. h vista di ciô, il Governo prussiano, mantenendo cnuli disposizioni — anche nella formula del Giugno 1927 — avrebbe reso impossibile l’approvazione nel Parlamenîo della/ solenne Convenzione, importante, anche secon- k do la sua convinzione, per assicurare e consolidare b pace religiosa in Prussia. Ada. M. 8IERBAUM ίη ApolL 3 (1930) 86-93: N HILLING In AKKR 115 (1935) 464-465; R. LEIBER in PrM 19 (1930) 136-10; A. PERÜGINI ia ApolL S (1932) 38-53; A. VAN HOVE in NrT 59 (1930) 127-142. Vide RATIHABITATIONEM wb dit 1923 Aog. 13: LE 924. 906 1929 IUN 15.-SC RITUUM. RESP. PART.· Circa formam paramentorum < Un distinguido diocesano bar celo nés recibiô, por via de donativo para una Instituciôn de Beneficencia particular que preside, un juego de omamentos para la Misa, y por conducto nuestro pidlô a Su Santidad licencia dc usarlos, a fin de no distraer. adquiriendo otros de estilo usual, fondos destinados al mantemmiento y educaciôn de asilados pobres, prometlendo forznahnente al Sumo Pontifice que en lo sucesivo no adquiriria ornamentos de h forma aludida por la Sagrada Congregaciôn. Y esta, por Decreto plenario del 15 del corriente mes, ha contestado < negatiramente > y < ad mentem >, siendo la mente que las ornamentos de forma gôtica se reduzcan a forma latina : mens est : Planetae formae gothicae reducantur in formam la­ tinam >. -y·· - Alio scopo portanto di prowedere alia retta e regolare amministrazione dei beni beneficiari ed eccle­ siastici di propria competenza, questa Sacra Congrepzione dei Concilio crede necessario impartira ai Rmi Ordinari diocesani dTtalia le seguenti istruzioni e disposizionL E ciô con la piena approvazione dei Santo Padre, il Quale si aspetta che ognuno dei Revmi Or­ dinari presti tutta quella diligente cooperazione, che h gravité eccezionale dei caso richiede per la gloria di Dio. Tonore della Chiesa ed il bene delle anime. Capo I. Consegna della gestione economale. Art. L — Appena ricevuta la présente Circolare. gli Ordinari diocesani dTtalia prenderanno gli opportuni accordi con TEconomo generale dei benefici vacanti e con i rispettivi Subeconomi per ottenere quanto prima, ed in ogni caso non oltre la fine dei corrente anno, b consigna della gestione economale circa i benefici va­ canti./ A Art. 2. — § 1. NelTintento di procedere alia soUecita prow ista dei benefici ecclesiastici vacanti, gli Or­ dinari procureranno che dalTEconomato venga anzitutto fatta a loro stessi, od a speciale loro delegato eccle­ siastico. Ia consegna delle relative temporalité benefi­ ciarie ed ecclesiastiche. • ΒοΙΛίη 4el ObtopWo 4« Bvcelom. 16 Jul 1929; llustrxiôn § 2. Nella consegna saranno anche compresi i Utoli 4edite e le corrispondenze ricevute circa 1’amministraone, la vigilanza ed il controllo dei beni beneficiari ed ecclesiastici./ Art. 11. — Alto scopo di completare 1'archivio am­ ministrativo con il relativo impianto contabile, gli Or­ dinari. appena ricevuta la présenté Circolare, inviteranno i capitoli cattedrali. i parroci e gli altri benefi­ cial! a trasmettere alia Curia diocesana, entro un con­ gruo termine di tempo: 1° una copia conforme, debitamente datata e firma­ ta, dei verbale ed inventario, compilati in occasione della loro immissione nel possesso delle temporalité beneficiarie ed ecclesiastiche ; 2° le risposte al quesiionario, formulate dagli Ordi­ nari stessi sulla guida dell’annesso modulo A, ed adattato alie condizioni delle singole diocesi. circa lo stato patrimoniale ed economico dei capitoli cattedrali. delle parrochie e degli altri benefici, nonchè delle rispettive chiese. Art. 12. — § 1. Tali risposte, secondo il canone 1522 dei Codice canonico, saranno date con vérité e preci­ sione da ogni capitolo cattedrale, parroco od altro beneficiato, compilandone tre escmplari, datati e firmati. 5 2. Uno dei tre esemplari sarà conservato nelTarchivio beneficiario od ecclesiastico, mentre gli altri due saranno rimessi. entro il prefisso termine di tempo, ailOrdinario diocesano il quale, ripostone uno nel proprio archivio, trasmetterà 1’altro — entro il prossimo mese di Dicembre dei 1929 — alia Sacra Congre­ gazione dei Concilio, con 1’autentica e con 1’aggiunta delle eventual! osservazioni e proposte. Art. 13. — La stessa procedure di cui nei prece­ dent! articoli 11 et 12 adotteranno gli Ordinari con i nuovi provvisti dei benefici ora vacanti ed. in caso di lunga vacanza. con i present! amministretori interinl Art. 14. Gli Ordinari, appena ricevute al riguardo nuove istruzioni dalla Sacra Congregazione dei Conci­ lio, invieranno pure analogo questionario ai rettori ed amministratori delle altre chiese, santuari. fabbricerie, confraternité ed altri enti ecclesiastici o di culto, invitandoli a rispondere nel modo, tempo e forma di cui negli articoli 11 et 12. Art. 15. — Per il regolare impianto contabile dio­ cesano si richiedono almeno: Ie un libro cassa, in cui si noti ogni operazione. che importi movimento di danaro. portandola a credito od a debito sui conto aperto per/ ogni beneficio, chiesa ed altro ente ecclesiastico o di culto; come nell’annesso modulo B; 2° una rubricella alfabetica. cioè elenco in ordine alfabetico di tutti e singoli i benefici, chiese cd altri enti ecclesiastici o di culto, contrassegnando ciascuno di essi con proprio numero di riferimento, da ripetersi in ogni relativo atto, contratto, inventario, verbale, fascicolo, ecc., e nel repisiro di cui al seguente n. 3e, indicandovi pure le corrispondenli pagine del medesimo; 3° un registro, diviso per ciascun beneficio, chiesa ed altro ente ecclesiastico o di culto, e suadnrso per ogni partita dei beni immobili e mobili, in modo che, a guisa d’inventario. risultl il relativo stato patrimo­ niale ed economico sl attivo che passivo come nell’annesso modulo C. Art. 16. — Il registro di cui al precedente articolo 15, n. 3°, sarà compilato in base ai relativi atti. con­ tratti, documenti, istrumenti ecc.: nonchè sut verbali ed inventari di consegna e di riconsegna delle tempora­ lité beneficiarie ed ecclesiastiche; sui dati ricevuti o richiesti in occasione della consegna di cui negli articoli 7; 2suile risposte al questionano di cui negli articoli 11-14; ed in particolare sugli accertamenti corapiuti dagli Ordinari e dai loro delegati. Art. 17. — Lo stesso registro sarà aggiomato, per ogni anno successivo, nella parte patrimoniale con l’aggiunta delle variazioni che modificassero lo stato pa­ trimoniale. beneficiario ed ecclesiastico, e nella parte 1062 e η. $07 SC CONCIUI, BONA BENEFICIALIA IN ITALIA economics con Taggiunta del riepilogo del rispettivo stato economico. Art. 18. — 5 1. Le variaxioni dello stato patrimo­ niale si desumeranno anche dagli atti e contratti di cui negli articoli 4042, e dalle relazioni di cui negli articoli 46-49. e riguarderanno specialmente: 1· gli atti e contratti eccedenti I’ordinaria amministrazlone di cui all’articolo 41; Je autorizzazioni ecdesiastiche e le eventual; civili di cui negli articoli 46-42, con la citarione degli estremi di ogni atto e con­ tralto; 2’ la rinnovazione dei titoli e delle ipoteche con 1’indicazior.e degli estremi di ogni atto; 3« le condizioni di statica e di conservazione degli edifici. e di conduzionc o locazione e di coltivazione dei terreni ; 4* Je mutazioni e condizioni dei beni mobilL 5 2. Il riepilogo dello stato economico si desumerà dal rendiconto annuale di cui all’ art 45 e conterrà il 39û riassunto deD’entrata ed uscita con la rendita nettaj Capo ΙΠ. Custodia dei btoli e calori. Art. 19. — $ 1. Appena accertato lo stato patrimo­ niale ed economico di cui negli art:coli 2-14, gli Ordi­ nari inviteranno prima i rispettivi bénéficiât!, e poi anche gli altri rettori ed amministratori a depositare, entro il termine di un mese, nella Curia diocesana tutti I titoli di rendita nominativa e gli altri valori appartenenti ai benefici ed agli altri enti ecclesiastici o di culto, dietro relativa ricevuta. 5 2. Dal far tale deposito sono esentati solo i ca­ pitali cattedrali, che diano sicuro affidamento, nonchè speciali enti ecclesiastici o di culto per gravi ragioni da approvarsi dalla Sacra Congregazione dei Con­ cilia Art. 20. — 5 1. Dettf titoli e valori, unitamente a quelli ricevuti nella consegna di cui negli articoli 2-4, saranno custoditi tn apposita cassaforte, munita di tre diverse chiavi e collocata nella Curia diocesana. § 2. Essi saranno amministrati, secondo le rette norme di contabilité, dal Consiglio amministrativo dio­ cesano di cui al canone 1520 del Codice di diritto ca­ nonico. Capo IV. Ammir.istrarimie dei benefici cacanti. Art. 21. — J L Veriflcatasi h vacanza di un be­ neficio, gli Ordinari adotteranno le precauzioni dei ca­ so. dando anche notizia della vacanza aiTUfficio distrettuale per gli affari di culto, e disporranno tosto per la riconsegna delle temporalité beneficiarie ed eccle­ siastiche. § 2. La riconsegna dovrà effettuarsi dal cessato be­ neficiato, o dai suoi eredi, al vicario economo, cioè economo spirituale di cui al canone 472 n. 1. o ad altro ecclesiastico incaricato deUamministrazione tempora­ nea dei beni bcneiiciari ed ecclesiastici, con 1’assistenza dei vicario foraneo dl cui al canone 447. o di un mem­ bro del Consiglio amministrativo diocesano di cui al can. 1250. o di altro ecclesiastico alTuopo designato, ed alia presenza del rappresentante governativo a norma dell’articolo 30, comma 3 dei Concordato. Art. 22. — Tale riconsegna si farà in contradditorio dei cessato beneficiato o dei suoi eredi, awertiti dei giorno e dclTora précisa con lettera raccomandata ; il 391 quale/ termine trascorso invano, si procederà d’ufficio anche alla presenza del rappresentante governativo di cul al precedente articolo 21 5 Z Art. 23. — La riconsegna si eseguirà mediante In­ ventario di tutti i beni immobili e mobili, compilato sulla scorta del precedente verbale ed inventario di consegna. ed in base alTaccertamento fatto, occorrendo anche con perizia, sui loro stato patrimoniale ed amminUtratlvo. Art. 24- — < 1. Della riconsegna si redigerà verbale in tre esemplari da firmarsi, oltre che dal cessato bene­ ficiato o dai suoi credi, dal vicario economo o dall’ecdwlastlco amministratore interino, da uno dei membri di cui all’articolo 21 5 2, nonchè dal rappresentante governativo di cui allô sterso articolo 21 | Z 5 2. Due dl detti esemplari saranno rispettivamente conservati nelTarchivio beneficiario od ecclesiastico, e nelTarchivio amministrativo diocesano; mentre 11 terzo sarà eonaegnato al rappresentante governativo. 1083 1929 IUN 2| Art. 25. — Se la cauzione di cui negli articoli 37 e 38 non fosse sufficiente per compensare I danni arreah per cattiva amministrazione dal cessato bénéficiai©, th Ordinari effettueranno la ritenzione della parte dei frutti promiscui, giusta il canone 1480, spettantl al ces­ sato beneficiato od ai suoi eredi e prenderanno anche gli altri prowedimenti del caso. Art. 26. — Le spese per la riconsegna delle tempo­ ralité beneficiarie ed ecclesiastiche saranno a totale carico del cessato beneficiato o dei suoi eredt Art. 27. — Procedura analoga a quclla di cui Dei precedent! articoli 21-26 gli Ordinari adotteranno pe la riconsegna dei beni da parte dei cessati rettori ed amministratori di cui all’art. 14. Art 28. — Gli Ordinari amministreranno I beni del beneficio vacante per mezzo del vicario economo ώ cui nei canoni 472 η. 1 e 473, o di altro ecclesiastico amministratore interino ; ed assegnato al primo, g:usta lo stesso canone 472 n. 1, ed occorrendo anche al secon­ do. un congruo assegno. destineranno il residuo reddito netto a norma del canone 1481./ a Art. 29. — Per Tamministrazione interina dei beri appartenenti al beneficio vacante si osserveranno au· logamente le disposizioni circa Tamministrazione de; bem spettanti ai benefici prowisti, di cui negli articoli 39-45, rimanendo di regola vietato durante la vacanza. a tenore dei canoni 436 e 473 § 1, ogni atto e contrats eccedente I’ordinaria amministrazione di cui alTarticolo 41. Art. 30. — Al termine dell’amministrazione tempo­ ranea. il vicario economo o 1’ecclesiastico amministratore interino. con 1’assistenza di uno dei membri di em all’articolo 21 5 2, farà la consegna delle temporalité beneficiarie ed ecclesiastiche al nuovo beneficiato, a tenore dei canone 473 § 2. Art. 31. — Tale consegna si eseguirà mediante in­ ventario di tutti i beni immobili e mobili compihto sulla scorta dei precedente verbale ed inventario di riconsegna di cui negli articoli 23 e 24. ed in base alTaccertamento fatto, occorrendo anche con perizia. sui loro stato patrimoniale ed amministrativo. Art. 32. — § 1. Delia consegna si redigerà verbale in doppio originale da firmarsi dal vicario economo o dell’ecclesiastico amministratore interino, dal nuovo be­ neficiato, e da uno dei membri di cui all’articolo 21 5 2. e da conservarsi 1’uno nelTarchivio beneficiario od ecclesiastico, e 1’altro nella Curia diocesana a nonna dei canone 1522 n. 2 e 3. § 2. In detto verbale, a tenore dei detto canone 1522 n. 1, dovrà anche risultare il giuramento prestato dal beneficiato per la buona e fedele amministrazicce dei beni beneficiari ed ecclesiastici. Art. 33. — Le spese per la consegna delle temporalità beneficiarie ed ecclesiastiche saranno a totale carico del nuovo beneficiato. Art. 34. — Il vicario economo o l’ecclesiastico am­ ministrativo interino sarà tenuto a risarcire i danni da durante la propria gestione, risultassero da esso arrecati. ed accertati, anche con perizia, a norma dei canoni 1476, 1477. 1479, 1523-1543./ S3 Art. 35. — In modo analogo a quello di cui cegli articoli 30-34 procederanno gli Ordinari per h con­ segna dei beni ai nuovi rettori ed amministratori di cui all’articolo IL Capo V. Amministrazione dei benefici proruisti Art. 36. — 5 1. Ogni beneficiato, prima di prendere possesso del proprio beneficio a norma dei canoni 14431445. e prima di ricevere la consegna delle temporalité beneficiarie ed ecclesiastiche di cui negli articoli 30-32. dovrà depositare nella Curia diocesana. dietro relativa ricevuta, una cauzione in titoli al portatore dello Stato italiano o garantit! dal medesimo, il cui ammontare se­ condo il corso medio della sett!mana precedente comsponda alTannuo reddito netto dei proprio beneficia 5 2. La cauzione sarà fruttifera a favore dei rispettivo beneficiato. § 3. Tale cauzione, mediante rcgolare dichiarazione da rilasciarsi alia Curia diocesana dallo stesso bene­ ficiato. rester à vinco la ta, come garanzia, alla dote del rispettivo beneficio. 5 4. Essa sarà restituita al cessato beneficiato oppure ai suoi eredi, sentito TUfficio distrettuale per gli affari di culto, solo dopo la riconsegna delle tempora- 1684 1929 IUN 20 SC CONCILII. ΒΟΝΛ BENEFICIALIA IN ITALIA n. 907 lità beneficiarie cd ecclesiastiche, di cui negli articoli minute o le copie delle corrispondenze spedite circa la propria amministrazione. 22-24. e dictro dcduzione dell’ammontare dei danni ar­ recati per cattiva amministrazione dallo stesso benefi­ Art. 45. — § LA norma del canone 1525 5 1, gli ciato, ed acccrtati. anche con perizia, a norma del ca­ stessi, entro il mese di marzo di ogni anno, dovranno noni 1476. 1477. 1479, 1523-1543. presentare alla propria Curia diocesana il rendiconto Art. 37. — Dctta cauzione potrà prestarsi anche della loro amministrazione beneficiaria ed ecclesiastica, con équivalente polizza di assicurazione sulla vita, precompreso Tadempimento dei legati di culto, per la ne­ feribilmcnte presso TIstituto nazionale delle assicuracessaria revisione ed approvazione, salvo quanto è dis­ zioni, da depositarsi nella Curia diocesana dietro relati­ posto al § 2 dello stesso canone. va ricevuta. e da vincolarsi nella forma di cui al § 2. In tale occasione rimetteranno anche alla mesuperiore articolo 36. desima Curia Telenco delle variazioni aggiunte, durante Art. 38. — Le norme, contenutc nel precedent! ar­ l’anno precedente, nel loro inventario e registro di cui ticoli 36 e 37. potranno essere applicate, secondo il pru­ all’articolo 43 n. 2 e 3. dente giudizio degli Ordinari, anche ai rettori ed am­ 5 3. Dovranno pure presentare alla stessa Curia, ministratori dl cui all’articolo 14. prima che essi asentro il mese di ottobre di ogni anno, il bilancio pre­ sumano il loro ufficio. ventive specialmente delle spese straordinarie per otArt. 39. — § 1. Ogni beneficiato. secondo il canone tenere la previa approvazione ed autorizzazione eccle­ 1476 fi 1. ha il dovere di amministrare 1 beni del suo siastica. beneficio a norma dei canoni 1479. 1523-1543, ed anche Capo VI. Vigilanza diocesana. di soddisfare agli oneri inerenti, specialmente a norma 3W dei canoni 1475-1477/ Art. 46. — fi 1. A norma dei canoni 1478 e 1519 gli fi 2. In base ai canoni di cui al precedente § 1, Ordinari, sopra i beni dei benefici si prowisti che va­ analogamente dicasi a riguardo del rettori ed ammi­ canti, delle chiese e degli altri enti ecclesiastici o di nistratori di cui all’articolo 14. culto di cui all’articolo 14, hanno il diritto ed il dovere di vigilanza e di controllo, che eserciteranno special­ Art. 40. — § 1. Gli stessi di cui al precedente articolo mente nelle visite pastorali, awalendosi dell’opera dei 39. nell’edificazione o riedificazione e nell’ampliamcnto canonici convisitatori di cui al can. 343 § 2./ 396 o restauro delle rispettive chiese e santuari con gli edifici ed opere annesse. dovranno attenersi al prescrit§ 2. Gli Ordinari in tale occasione od in altro tem­ to dei can. 1162 e 1164 del Codice di diritto canonico. po esamineranno, o faranno esaminare dagli stessi ca­ nonici convisitatori oppure da un membro del Consilio S 2. In caso contrario, essi saranno tenuti persoamministrativo diocesano, i due libri ed il registro di nalmente responsabili non solo delle spesse sostenute. cui all’articolo 43, apponendovi la loro approvazione ma anche dei danni arrecati, salvo le maggiori pene del con data e firma. caso. Art. 47. — In particolare poi gli Ordinari cureranno Art. 4L — 5 1. Per gli atti e contratti eccedenti Torche i vicari foranei esercitino la loro vigilanza sui predinaria amministrazione (acquisti. alienazioni, permute, detti beni secondo il prescritto dei canoni 447 fi 1. n. 4 donazioni. enfitcusi. affrancazioni di canoni e censui, e § 2, 1478. e che ogni semestre presentino alla Curia mutui, atterramenti di piante di alto fusto, liti attive e la relativa loro relazione a norma del canone 449. passive, ecc.), i beneficiati, i rettori e gli altri ammi­ nistratori di cui all'articolo 14 dovranno fornisi dell’auArt. 48. — § 1. Gli Ordinari prowederanno anche torizzazione ecclesiastica a norma del Codice di diritto alla vigilanza ed alla relazione, di cui al precedente canonico (canoni 1526-1543). articolo 47, dei beneficiarii ed ecclesiastici appartanenti allo stesso vicario foraneo per mezzo del vicario { 2. In caso contrario, oltre la nullité dell'atto e foraneo viciniore o di un membro del Consiglio ammi­ contratto, I medesimi sono tenuti al risarcimento dei nistrativo diocesano. danni arrecati a norma dei canoni di cui al superiore 5 1, salvo le maggiori pene sancite nel canone 2347. § 2. Analogamente prowederanno per la detta vi­ gilanza e relazione circa i beni beneficiari cd eccle­ Art. 42. — § 1. Gli enti ecclesiastici non beneficiari siastici della città vescovile. o di culto, a norma dell’art. 30, comma 2, del Concor­ dato. sono anche tenuti a fornirsi delTautorizzazione Art. 49. — Gli Ordinari cureranno pure di inviare civile per acquistare beni immobili e per accettare do­ ispezioni ordinarie almeno annuali, ed occorrendo an­ nazioni. eredità o legati, sotto pena di nullità degli che straordinarie, per verificare la consistenza patrimo­ stessi acquisti ed accettazioni secondo gli articoli 9 e 10 niale e la manutenzione dei beni beneficiari ed eccle­ della legge civile 27 maggio 1929, n. 848. siastici, ed in particolare la condizione statica e con­ servativa delle chiese. dei santuari c delle case canofi 2. Gli enti beneficiari poi, a tenore dell'articolo niche e parrocchiall. servendosi dell’opera del Consiglio 30, comma 3 del Concordato, sono inoltre tenuti a muamministrativo diocesano di cui al canone 1520, nonchè nirsi delTautorizzazione civile per gli atti e contratti di persone tecniche anche laichc, per poi adottare i eccedenti I’ordinaria amministrazione, specificati negli prowedimenti del caso. articoli 12 e 13 della stessa legge civile 27 maggio 1929, n. 848. Art. 50. — Le spese delle ispezioni. tanto ordinarie quanto straordinarie di cui al precedente articolo 49. Art. 43. — Gli stessi beneficiati, rettori ed ammi­ saranno a totale carico dei relativi beneficiati, nonchè. nistratori. per la retta amministrazione dei beni benefi­ secondo il prudente giudizio dell’Ordinario. dei rettori ciarii ed ecclesiastici, a mente del canone 1522 dovrane amministratori. oppurc delle stesse chiese cd altri no di regola tenere, sotto la vigilanza dei proprii Ordi­ enti ecclesiastici ispezionatL nari. due libri ed un registro, cioè: Art. 51. — § 1. In caso di cattiva amministrazione P un libro cassa, analogo a quello della Curia dio­ dei beni beneficiarii ed ecclesiastici, gli Ordinari, salvo cesana di cui all’articolo 15 n. 1, per ogni operazione la remozione secondo il canone 2147 fi 2 η. 5, potranno 265 di credito e debito, cioè di entrata ed/ uscita, per Tam­ anche sospendere a norma dello stesso canone il bene­ ministrazione dei beni appartenenti a ciascun beneficio ficiato dalla/ relativa amministrazione. affidandola ad 397 e altro ente ecclesiastico o di culto: altro ecclesiastico all’uopo designato, al quale assegne2® un libro inventario di tutti i beni immobili e ranno un congruo compenso, destinando il residuo red­ mobili, compresi gli arredi sacri, suppellettili ed altri dito netto a favore dello stesso beneficiato. oggetti, appartenenti a ciascun beneficio ed altro ente fi 2. Gli Ordinari non ometteranno di dare tosto ecclesiastico o di culto, salvo il suo aggiomamento con notizia dei prowedimento preso allUfficio distrettuale l’aggiunta delle successive variazioni annuali; per gli affari di culto. 3e un registro, analogo al registro della Curia dio­ Art. 52. — In caso di cattiva gestione patrimoniale cesana dl cui negli articoli 15 n. 3, 16-18, circa lo stato dei beni beneficiarii ed ecclesiastici, gli stessi Ordinari patrimoniale ed economico, si attivo che passivo, di applicheranno pure le norme dei canoni 1534 c 2347; ciascun beneficio ed altro ente ecclesiastico o di culto, ed. occorrendo, provocheranno anche 11 sequestro delle salvo il suo aggiomamento nella parte si patrimoniale temporalité beneficiarie ed ecclesiastiche dal rappre­ che economica. sentante governativo in conformité dell’articolo 26. Art. 44. — I medesimi, oltre il registro e gli altri comma 2, del Concordato. due libri, dovranno pure conservare in ordine, nell’arehhrio beneficiario od ecclesiastico, gli atti, i contratti, Art. 53. — Procedure analoga a quclla dl cui nel gli istrumenti, ecc.. nonchè le quietanze e gli altri do­ precedent! articoli 51 e 52 adotteranno gli Ordinari cumenti giustificativi, le corrispondenze ricevute e le con i rettori ed amministratori di cui all’articolo 14. 1G85 1086 SACHA POENITENTIARIA ET PIUS XI η. 908-909 Art. 54. — Prima di concedere l’autorizzazione ec­ clesiastica od. occorrendo. d’impetrare il beneplacito apostolico per gli atti e contratti occedenti 1’ordinana amministrazione di cui all'articolo 41, gli Ordinari, a norma dei canoni 1530-1542, richiederanno, oltre il con­ senso od il voto dei Capitolo cattedrale, il parere dei Consiglio amministrativo diocesano e, se dei caso, an­ che quello di un perito, a tenore dei canoni 1164 e 1530. Cureranno inoltre che, secondo 1’articolo 42» sia chiesta ed ottenuta 1’autorizzazione civile a norma del1’arL 30. commi 2 e 3, dei Concordato. Art. 55. — Gli stessi Ordinari vigileranno che, a te­ nore dei canone 1529. negli atti e contratti dei beni beneLciari ed ecclesiastici siano osservate ________anche nche le leggi civili e le lodevoli consuetudini locali, e che nelle locaziom dei medesimi si osservi pure il prescritto dei canone 1479. Art. 56. — Nè ometteranno di vigilare che i beni beneficiari ed ecclesiastici siano migliorati ed, occor­ rendo, anche bonificati, e che i fondi rustici siano provvisti degli occorrenti attrezzi rurali e delle sufficienti 393 scorte vive e morte a corredo degli stessi fondi./ Art. 57. — Sull’annuo reddito netto dei benefici an­ che vacanti e degli altri enti ecclesiastici o di culto di cui all’articolo 14. gli Ordinari esigeranno la percentuale del due per cento per le spese deU'amministrazione diocesana e per le opere diocesane. Art. 58. — Gli Ordinari poi, entro 11 mese di giu­ gno di ogni anno. renderanno conto delTimpiego, da lo­ ro fatto. delle percentuali di cui al présente articolo 57. alia Sacra Congregazione dei Concilio. Capo VII. Officio amministrativo centrale. Art. 59. — Presso la Sacra Congregazione dei Con­ cilio sarà costituito uno speciale Ufficio amministrativo per la superiore vigitenza e controllo dei beni appartenenti ai benefici, chiese ed altri enti ecclesiastici o di culto di cui all’articolo 14. specialmente per lltalia. Art. 60. A tale scopo la Sacra Congregazione dei Concilio invierà visite periodiche ed anche straordina­ rie. per accertare lo stato patrimoniale ed administra­ tivo dei beni beneficiarii ed ecclesiastici. Ia loro conservazione e manutenzione, specialmente riguardo le chiese, santuari, case canomche e parrocchiali. Art. 61. — Entro Π mese di giugno dei 1930 gli Ordinari diocesani dltalia presenteranno alia medesima Congregazione una relazione circa lo stato patrimo­ niale ed economico dei beni beneficiarii ed ecclesiastici con le osservazioni e proposte del caso, aggiungendovi copia conforme dei registro di Curia di cui negli articoli 15 n. 3. 16. Art. 62. — In appresso i detti Ordinari presenteran­ no alia stessa Sacra Congregazione durante un quin­ quennio, entro il mese di giugno di ogni anno una relazione suppletiva alia relazione di cul al precedente articolo 61. con le osservazioni e proposte del caso, ag­ giungendovi copia conforme degli aggiornamenti eseguiti, durante Vanno precedente, nel detto registro di 399 Curia di cui negli articoli 17 e 18./ Questa Sacra Congregazione nutre plena fiducia che gli Ordinari diocesani d’Italia, nell’interesse dei beni beneficiarii ed ecclesiastici, porranno ogni loro diligenza e cura nelTosservare. e far osservare, le istruzioni e disposizioni della présente circolare. Ed in attesa dl un cenno di ricevlmento della medesima. con particolare ossequio mi professo. Roma. 20 giugno 1929.—D. Card. Sbarretti. Vescovo di Sabina c Pogglo Mirteto, Prefetto. G. Serafini, Vescovo tiL dl Lampsaco, Secretario. ΑΛη. Ir AAS 21 (1929) 399-437 proponitur elenchai quaeatiohtMi tirt» nittriun buiui Circulari * S. C Coodli). 908 1929 IUN 23.-S. POEN., DECL. AAS 21 (1929) 510-511 DEC LAR ATIO CIRCA INDULGENTIAM < TOTIES QUOTIES » CRUCIFIXIS ADNEXAM Etsi iam ollas, decreto Sancti Officii die 10 Iunii 1914 lato (AAS 6 (1914) 347-348] et in solita obsequenti audientia a Ssiho Domino Nostro probato ct confirma10R7 1929 IUN 2J-24 to, expresse declaratum fuerit quo sensu inlelligenda sit facultas benedicendi Crucifixos ad adnectendam eis­ dem Indulgentiam, quam dicunt, toties quoties; constat tamen ex certis fontibus non deesse sacerdotes, hac fa­ cultate auctos, qui talem benedictionem impertiri prae­ sumant cum effectu ut omnes et singuli fideles Indul­ gentiam plenariam, ceteris paribus, consequantur, tories quoties Crucifixos ita a se benedictos deosculati fue­ rint Timens ne forte, decursu temporis vel etiam ex peculiari aliqua, quam nonnulli iactltant, concessione, de­ creto Sancti Officii quidquam derogatum sit infrascr;;· tus Cardinalis Poenitentiarius Maior, in audientia di 21 currentis mensis sibi impertita, ipsum Sanctissiir.ua Dominum Nostrum ad rem directe consuluit; qui res­ pondere dignatus est mentem Suam esse supra memo­ ratam Sancti Officii declarationem in pleno suo robore ac vigore permanere debere quod ad omnes ct singulas huiusmodi concessiones post eam quomodolibet elargi­ tas, sive per tramitem cuiusvis Officii Sanctae Sedis sive etiam ab ipsomet Summo Pontifice personaliter et vivae vocis oraculo; atque insimul praefatam declara­ tionem in Commentario officiali Acta Apostolicae Sedis denuo evulgari mandavit. Eadem ita se habet : « Facultas benedicendi Crucifi­ xos cum Indulgentiae plenariae applicatione, totiesquo­ ties nuncupatae, sive personaliter a Summo Pontifice, sive quomodocumque ab Apostolica Sede, per tramitem cuiuslibet Officii vel personae obtenta, ita ct non aliter est intelligenda. ut quicumque christifidelis, in articulo mortis constitutus, aliquem ex huiusmodi Crucifixis be­ nedictis, etiamsi illi non pertineat, osculatus fuerit vel quomodocumque tetigerit, dummodo confessus ac sacra Communione refectus, vel, si id facere nequiverit, sal­ tem contritus. Ssrhum lesu nomen ore, si potuerit, sm minus corde devote invocaverit, et mortem, tamquam peccati stipendium, de manu Domini patienter suscepe­ rit. plenariam Indulgentiam acquirere valeat. Contraria quibuscumque non obstantibus ». Datum Romae, e Sacra Poenitentiaria Apostolica, die 23 Iunii 1929.—L. Card. Lauri. Poenitentiarius Maior. I. Teodori. S. P. Secr. Adn. J. CREUSEN in NrT 56 (1929) 682; PrM 18 (1929) 909 1929 IUN 24.-PIUS XI. LIT. AP. AAS 21 (1929) 762-70 Apostolica erigitur nuntiatura apud italiae regem PIUS PP. XI Ad perpetuam rei memoriam. — Spectat ad Roma­ num Pontificem inter multiplices gravesque, quas pro communi christifidelium bono suscipit, curas, in eam quoque impensius incumbere, ut apud nationum Gu­ bernia ac moderatores constituantur Legationes, quibus provide gubernatorum et popularium erga Romanam Cathedram magis in dies observantia provehatur, atque ea ad Sanctam Sedem referantur, per quae spirituali­ bus eorundem necessitatibus consulatur. Quapropter cum iam ex Conventionibus die septima huius mensis confectis ab Apostolica Sede cum Italici Regni Modera­ toribus statutum sit ut apostolica etiam Nuntiatura erigatur pro Italica ditione: Nos. cum certa Nobis spes pffulgeat. hoc voluntatis Nostrae consilium tum maxime religioni provehendae, tum vinculis inter Italicam na­ tionem et Sanctam Sedem arctius obstringendis esse profuturum, haec quae sequuntur decernenda ultro Hbenterque existimavimus. Nimirum, auctoritate aposto­ lica Nostra, praesentium Litterarum tenore. Nuntiatu­ ram Apostolicam apud Italiae Regem perpetuo erigimus et constituimus, eique omnia et singula deferimus iun. privilegia, honores, praerogativas, indulta, quae pnestantiorum huiusmodi Legationum propria sunt/ Haec in Domino statuimus, decernentes praesentes Litteras firmas, validas atque efficaces iugiter exstare ac permanere, suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere, ipsique Nuntiaturae per Nos in Ita­ liam erectae nunc et in posterum perpetuo suffragari; sicque rite iudicandum esse ac definiendum, irritumque ex nunc et inane fieri si quidquam secus super his a quovis auctoritate qualibet, scienter sive ignoranter contigerit attentari. Contrariis non obstantibus quibus­ libet. 1083 1929 TUN 24 PIUS XI. MOTU PH. CIRCA PONTIFICIA OPERA MISSIONALIA Datum Romae apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die xxiv mensis Iunii an. mdccccxxix. Ponti­ ficatus Nostri octavo.—P. Card. Gasparri, a Secretis Status. 910 1929 IUN 2I.-PIUS XI, MP. AAS 21 (1929) 342-245 Dr PONTIFICIORUM OPERUM MISSION ALIUM COORDINATIONE PIUS PP. XI Decessor Noster p. r. Benedictus XV in Encyclicis Litteris Maximum illud, die xxx mensis Novembris anno mdccccxix datis [LE 221], ubi fusius de variis rebus agebat quae ad exteras Missiones pertinent, ob magnas ipsarum necessitates, bonos omnes enixe hor­ tatus est, ut, pro facultate, eisdem opem ferrent, ac praeterea aiebat: « Quare illa praesertim quae in sa­ crarum Missionum commodum sunt instituta adiuvan catholicorum liberalitate cupimus. Primum est Opus 3uod appellatur α Propagatione Fidei pluries iam a ecessoribus Nostris dilaudatum: ex quo ut vel maior fructuum optimorum ubertas exsistat in posterum, vo­ lumus sacrum Consilium chistiano nomini propagando diligentissime curet Maxime enim ex eo copiae sup­ petant oportet unde Missiones tum quae iam sunt con­ ditae tum quae posthac condendae erunt, sustententur : confidimus autem non permissurum catholicum orbem ut cum alii ad errores diffundendos abundent affluantque opibus, nostri, verum disseminantes, cum inopia luctentur. Alterum quod etiam vehementer omnibus commendamus est Sanctae Infantiae Opus, cuius est vi­ gilare ut infidelium parvulis decedentibus baptismus ministretur, idque eo est commendabilius, quia pueri quoque nostri ipsum participare possunt... Nec vero praetermittendum est Opus Sancti Petri, ut aiunt, quo educationi atque institutioni cleri indigenae Missionum consulitur s. Nos vero in Encyclicis litteris Rerum Ecclesiae, die χχππ mensis Februarii anno mdccccxxvi datis [LE 693], ipsum quidem praeclarum Missionum argumen­ tum tractavimus, utpote quae, pro Apostolico munere, tantopere Nobis curae essent; ibique, de Pontificiis Ope­ ribus, quae diximus, disserentes, haec scribebamus: < ... Operi α Fidei Propagatione, aliorum quidem om­ nium, quae ad Sacras Missiones pertinent, sane princi­ pi... ea Christianus populus liberalitate subveniat opor­ tet, quae multiplicibus missionibus quae nunc sunt, quaeque iis deinceps accedent, necessitatibus omnino respondeat . Operi autem a Fidei Propagatione princiX3 pi duo alia adiuncta sunt .. quae/ cum Apostolica Sedes fecerit sua. chrlstifideles prae ceteris Operibus, quae peculiare aliquid sibi propositum habent, conrogata colbtave stipe adiunvent ac sospitent alterum scilicet a Sancta Infantia, alterum a Petro Apostolo nuncupatum. Illius est... pueros nostros asciscere, qui peculium suum reponere assuescant praesertim infidelium infantibus, ubicumque eos proiici vel necari contingit, redimendis atholiceque educandis; huius vero et precibus et col­ lecta pecunia efficere, ut delectos indigenas in Semi­ nariis rite excoli et ad sacros Ordines evehi liceat, quo ipsorum tribules facilius, successu temporis, ad Chri­ stum traducantur vel in fide confirmentur ... Utrumque ane opus, quod recte subsidiarium operis principis ap­ pellari solet, ut Episcoporum sollertiae feL rec. decessor Noster Benedictus XV ... commendavit, ita Nos com­ mendare non desinimus... > Saepenumero equidem verbis scriptisque, occasione data, de Pontificiis his Operibus Missionalibus egimus, bonos omnes vehementer hortando ut eisdem subveni­ rent Ac libet hic Nobis publice profiteri plurimos sane foisse Episcopos hominesque ex utroque clero ac populo qui. ad missionaria haec studia excitanda, actuosissi­ mam Nobis navarunt operam; de quo apostolatus ar­ dore cum magna Deo grates solvamus, tum eos omnes debita ornamus laude qui tam largiter sollerterque hor­ tamentis Communis Patris responderunt Haec Nos conederantes, missionumque necessitates prae oculis ha­ bentes. opportunum esse ducimus, ad earundem incre­ mentum. quasdam ferre normas ut Pontificia Opera M:ss:onalia inter se coordinentur, quin vero in unum idemque coalescant; volumus enim ut unumquodque horum Operum sua iura suasque leges habeat, et iuxta proprium finem incrementa capiat. Ac fore confidimus 1669 n. 910 ut eadem, hac ratione atque ordine constituta, eo cari­ tatis spiritu fraternaque necessitudine succrescant, qui­ bus inter se iungi oportet consociationes quae et Pon­ tificio nomine gloriantur et propositum tam sanctum ac nobile communiter assequi contendunt. Itaque Motu proprio ac de certa scientia et matura deliberatione Nostra haec exsequenda mandamus: I. Secretarius generalis Sacrae Congregationis de Propaganda Fide, quemadmodum est Praeses generalis Pontificii Operis a Propagatione Fidei, ita Praeses Ge­ neralis esto Pontificii Operis a Sancto Petro Apostolo pro institutione cleri indigenae, sicut iam ab initio a Sacra Congregatione de Propaganda Fide statutum fue­ rat II. Secretarius generalis Pontificii Operis α Propagatione Fidei Consiliarius semper sit in Consilio generali Pontificii Operis a Sancto Petro Apostolo; itemque Se­ cretarius generalis Pontificii Operis a Sancto Petro Apostolo iure Consiliarius esto in Consilio generali Pon­ tificii Operis a Propagatione FideiJ III. Summum Consilium (seu Comitatus supremus) constituatur Pontificiis Missionum Operibus regundis; quod quidem constabit Praeside Operum Pontificalium pro Missionibus, Secretariis generalibus ipsorum Ope­ rum unoque Consiliario singulorum Operum a Consilio eorundem electo. IV. Comitatui huiusmodi Praeses Pontificalium Ope­ rum pro Missionibus praesideat; qui, prout res postu­ laverint, ipsum convocabit. V. Comitatus huius erit omnia providere ut unum­ quodque Opus ordinatim fructuoseque propriam actio­ nem explicare valeat, atque difficultates, si quae inter diversa Opera obortae fuerint, componere. VI. In diversis nationibus Director Nationalis Operis a Propagatione Fidei esto pariter Director Nationalis Operis a Sancto Petro Apostolo (ubicumque idem ex­ sistit). VII. Item in diversis nationibus Secretarius Natio­ nalis Operis α Propagatione Fidei iure Consiliarius esto in Consilio Operis a Sancto Petro Apostolo; et Secreta­ rius Operis a Sancto Petro Apostolo iure Consiliarius esto Operis a Propagatione Fidei. VIII. In diversis nationibus Comitatus sit nationalis pro Pontificiis Missionum Operibus, qui quidem consta­ bit Directore Nationali Pontificalium Operum pro Mis­ sionibus, quae sint in natione. Secretariis nationnlibus eorundem Operum, unoque Consiliario singulorum Ope­ rum a Consilio national! ipsorum Operum electo. IX. Comitatus huius, cui praeerit Director Nationalis Pontificalium Operum, mimus erit in unaquaque na­ tione ea curare quae ad commune bonum pertinent ip­ sorum Operum, intra Nationis limites exsistentium; itemque difficultates, quae inter diversa Opera in na­ tione exsistentia fortasse occurrerint, dirimere. X. Diversorum Pontificalium Operum pro Missioni­ bus unum sit Commentarium generale, atque unum in Nationibus singulis Commentarium nationale. Ut autem a lectoribus nihil desideretur de operibus quae utcum­ que ad Missiones pertinent, opportuna ac certa spatia reservabuntur pro Operibus α Propapatione Fidei, a Sancto Petro Apostolo ct a Sancta Infantia. Aliae pu­ blicationes (praeter Commentaria quae diximus) fiant ob peculiares atque non communes rationes, a Comitatu seu Generali seu National] probandas. Commentarium generale praeviae Sacrae Congregationis de Propagan­ da Fide censurae submittatur. Volumus ut in posterum - quod ceteroqui vel olim fuit - Pontificia Opera Missionalia Sacrae Congrega­ tioni de Propaganda Fide subsint, cuius quidem tam magna ca sunt adiumenta. Munus igitur sit Sacrae huius Congregationis praecipuam quandam curam dc Pon­ tificiis his Operibus habere/ dlHgenterque eorundem 345 progressui invigilare; de quo Nobis statis temporibus, vel quoties peculiaris aliqua ratio id postulaverit, re­ feratur. In tanto hoc studio atque sollicitudine, quibus Nos Pontificia Missionum Opera provehere contendimus, agnoscat optimus quisque quantopere Nobis intersit ut ea cotidie magis, ad tot animarum salutem, vigeant ac floreant, quamque grato animo eos omnes prosequamur qui quoquo modo eadem iuvant; Imprimisque sollerte· Episcopos cosque ex utroque clero homines, qui vel tn Operum Consiliis vel concionando alacriterque allabo­ rando. Nobis dant operam in regno Christi per ter­ rarum orbem universum feliciter amplificando. 1090 η. 911 PIUS XI, STATUTA OPERIS A S. PETRO APOSTOLO 1929 IUN 14 Quaecuir.quc vero a Nobis hisce Litteris statuta sunt, ea omnia firma dc rata esse iubemus, contrariis quibuslibet non obstantibus. Datum Romae apud Sanctum Petrum, die xxiv men­ sis Iunii. in festo Sancti loannis Baptistae, anno mdccccxdx. Pontificatus Nostri octavo—Pros Pp. n. animo grates agere tum sororibus e Congregation Franciscalium Missionalium a Maria Virgine, tum viro desideratissimo Iulio Tiberghien. Archiepiscopo Tit Ni­ caeno, qui generoso ut erat animo, nec laboribus pa> sit. nec privatis sumptibus, ut rem modis omnibus pro­ veheret. tum denique religioso viro e C. SS. R losepbj Drehmans. qui, cum prima Instituti huius aetate Se­ cretarii generalis munere fungeretur, in huiusa^i coepto operose elaboravit./ χ 911 Quod est reliquum, quemadmodum die m rnema Maii. anno MDcrccxxn ILE 4161, pio Operi a propogabx ne fidei regundo peculiaria tribuimus instituta dc kgt». 1929 IUN 24.-PIÜS XI. MP. AAS 21 (1929) 345-349 ita in praesens Operi a S. Petro Apostolo, Nobis quidrr. carissimo, quod iam firmiorem veluti aetatem attigi * laetamur, ut in posterum et paternae voluntati Nostra· PONTIFICIUM OPU5 CAS. PETRO APOSTOLO > et catholicarum Missionum exspectationi magis maps * PRO CLERI INDIGENAE INSTITUTIONE que respondere queat, propria item instituta ac lega PRGPP.nS ET DEFINITIS STATUTIS DONATUR decernimus ac definimus, quibus quidem, ut fore om­ PIUS PP. XI nino confidimus, maiora profecto in dies capiet incre­ menta. Itaque re mature perpensa, dc apostolicae po­ Vix ad summi Pontificatus cathedram evecti, pecu­ testatis plenitudine, motu proprio et certa scientia, liari quodam favore ac studio Pontificia illa instituta haec statuimus ac sancimus: prosecuti sumus, quorum est catholicas Missiones omni I. Pontificium Opus a S, Petro Apostolo, cx ipsa ope provehere, scilicet Pium Opus a Propagatione Fidei, natura sua eo spectare oportet, ut Sacrae Congregatio­ quod quidem primum hoc in genere locum obtinet, ni Fidei propagandae adiumento sit, in clero indiges itemque Opus a S. Infantia atque Opus a S. Petro rite sancteque instituendo ac praesertim in Semiraru Apostolo, quae omnia opportunam Nobis soUertemque maioribus vel minoribus excitandis» ubicumque rerum navant operam, ut lesu Christi Regnum usquequaque adiuncta id postulare videntur. feliciter proferamus. Π. A christifidelibus preces piaque opera eo cccOpus a S. Petro Apostolo, de quo hic agitur, suum silio postulet, ut caelestis pastorum Princeps qurr. duxit initium, ut norunt omnes, a piissimis quibusdam plurimus velit ex ethnicis nationibus iuvenes bene ani­ gallicis feminis, Stephania Cottin-Bigard eiusque filia matos superno quodam instinctu ad sacerdotium voca­ Ioanna, quae cum percuperent, pro summo, quo flagra­ re, itemque velit quos sua aspirante gratia ad huiusbant, religionis studio, sieris missionalium expeditioni­ modi inceptum sanctissimum allexerit, iidem scientia bus auxilio esse, in eam mentem venerunt ut ad clerum ac virtute praestantes omnino evadant indigenam fovendum riteque informandum et suas ip­ sarum preces opesque pro viribus conferrent, et a quam III. Postulet praeterea a fidelibus ut suam quisque plurimis potuissent, constituta in hanc rem sodalitate, opem pro viribus conferant, sive certam quoUrmu quaerere contenderent donando pecuniae vim, sive stipem in populo corro­ gando. sive aliquem e Seminarii alumnis, ut aiick At cum anno mdccccid pia. quam memoravimus, fe­ adoptando, sive denique annuum reditum, vulgo bons mina Stephania Cottin-Bigard e vita cessisset, eius filia di studio, constituendo, quo unus saltem e sacris hisce 34« Ioanna, quae infirma laborabat valetu/dine. inceptum levitis sustentari atque educari perpetuo possit Opus religiosae feminae Mariae a Passione - ad sacrum baptismatis fontem Helenae de Chappotin - et Sororum IV. Sedem principem Romae habeat in aedibus Sa­ Congregationi ab ea conditae, Francûcalium scilicet crae Congregationis Fidei propagandae, a cuius qui­ Mûrioaaltiàl a Maria Virgine, concredidit ac commen­ dem auctoritate, ut diximus, omnino pendeat davit Quae religiosae feminae, cum rem sibi concredi­ V. Operi praesideat universo Secretarius generali tam omni contentione provexissent, tum anno mdccccxx Sacrae Congregationis Fidei propagandae, qui, sicuti a Sacra Congregatione Fidei propagandae enixis pre­ ad munus moderandi Operis a propagatione fidei, ita cibus petierunt ut pium hoc Opus ac propriae quibus ad hoc pariter munus expresse a Summo Pontifice regeretur leges ab Apostolica Sede legitime probaren­ eligitur, quique Opus de consensu Emi Praefecti eimtur. dem Sacrae Congregationis regat, sessionibus Consilii lamvero fieri non potuit quin eiusmodi petitiones generalis praesit, eiusque deliberationes ad opportebenigne admitterentur; etenim, cum Emi Patres eius num exitum dirigat. Sacrae Congregationis rem propositam, sibi a proximo VI. Opus praeterea moderetur Consilium generale decessore Nostro f. r. Benedicto XV delatam, rite per­ Romae constitutum, quod praeterquam ex Praeside pendissent suffragioque muniissent suo. Pontifex iussil generali, constet ex viris consiliariis, qui a Sacra Con­ decretum ferri, quo Opus eiusmodi ea lege probaretur gregatione Fidei propagandae ad quinquennium eli­ ut, ab eodem Sacro Consilio fidei propagandae pen­ gantur inter sacerdotes e variis nationibus Romae de­ deret gentes, in quibus pium hoc opus iam vigeat Verum, antequam perutili huic Operi definitae ac VII. Si quis ex Consiliariis ad episcopalem ordinem perpetuae tribuerentur leges, opportunum visum est vel ad romanae purpurae dignitatem evehatur, boc quasdam nonnas constituere, quibus idem ad tempus ipso a Consiliarii munere cesset regeretur, hoc quidem consilio ac spe certa, fore ut Vili. In hoc praecipue, uti peculiare munus suum. rerum usus coeptique incrementa quid in posterum ap­ Consilium generale studiose incumbat: scilicet ut tius decernendum esset edocerent ac subsidia, quaecumque ad Pontifi/cium Opus perti- » Itaque factum est ut ab Apostolica Sede recognitum nent. - exempli gratia stips corrogata, alumnorum msac legitime probatum itemque a proximo Decessore sionalium adoptiones ac reditus (vulgo borse di stadio» Nostro et a Nobis paternae semper benevolentiae si­ ad ecclesiasticam eorum institutionem perficiendam · gnificationibus cumulatum. Opus a S. Petro Apostolo aequabiliter distribuantur. Curet praeterea ut Opus m inde ab anno mdccccxx laetiores in dies fructus cape­ singulis nationibus maiora quotidie incrementa capiat ret. cum christifideles opportune excitando ut, impen­ IX. Consilii generalis pariter esto peculiaria insti­ dis Deo precibus admotis, clerum indigenam numero tuta ac leges Consiliorum Nationalium, ut aiunt, excu­ et virtute praestantem a pastorum Principe impetra­ rent, tum corrogata stipe id efficiendo, ut iis omnibus tere ac probare, rationes ab iisdem quotannis redditis perpendere et regesta recognoscere. qui ex ethnicis nationibus ln sortem Domini vocati es­ X. Consilium generale singulis mensibus in unum sent. ad sanctissimum eiusmodi propositum assequen­ conveniat, ut pecunia resque aliae a fidelibus oblatae dum nihil omnino deesset Qua in succrescente felici­ ter bonorum fructuum segete, manifestum omnino cer­ aequabiliter distribuantur, eaque - probante quidem nimus ac miramur provldentissimi Dei auxilium, quod Sacra Congregatione Fidei propagandae - ad quas videtur, deprecando, uberius conciliasse sanctissima illa spectant accurate mittantur. Penes Praesidem ius esto virgo Theresia ab Infante lesu. quam Nosmet ipsi cae­ Consilium generale convocandi. lestem eidem Operi a S. Petro Apostolo patronam de­ XI. Consilium generale id decernat ac statuat, quod legimus atque attribuimus. maiori parti Consiliariorum placuerit Decreta vero» Placet vero hoc loco merita eos honestare laude, quae de rebus maioris momenti ferri contingat Sacrae qui Institutum usque adhuc actuosa cuiusque sua ala­ Congregationi Fidei propagandae et per eandem Sum­ critate fovere non desierunt; ac nominatim debitas ex mo Pontifici probanda subiiciantur. 1091 1092 1929 IUN 26 - IÜL 1 SC RITUUM - CONVENTIO CUM LUSITANIA - SC SACRAMENTORUM XII. Quotannis, cum moderatores nationales Pont Operum Missionalium Romae simul adsunt, in commu­ nem coctum conveniant, ut una cum Praeside ac Con­ siliariis Operis a Sancto Petro Apostolo in hac alma Urbe degentibus, ea. quae ad idem Opus pertinent, opportune pertractent. XIII. Omnes Missiones Sacrae Congregationi Fidei propagandae sublectae, prout earum necessitates po­ stulant, a Pontificio Opere a Sancto Petro Apostolo pro viribus iuvnndac sunt. XIV. Pontificium Opus a S. Petro Apostolo Secre­ tarium habeat generalem, qui. proponente quidem Con­ silio generali, a Sacra Congregatione Fidei propagan­ dae eligatur, eiusque ad nutum suo munere fungatur. Secretario generali certum quoddam statuatur ac tri­ buatur honorarium. XV. Secretarii generalis officium esto. Praeside ge­ nerali probante, ea omnia curare, quae ad ordinariam Operis administrationem pertinent. XVI. Idem, Consilii mandata diligenter exsequendo, res ordinet atque disponat in generalibus coetibus agendas; in coetibus tamen Consilii Generalis suffragii tantum consultivi ius habeat. XVII. Omnibus officialibus Inferioribus a Consilio generali, prout res postulat, delectis. Secretarius gene­ ral’s praesit, curetque ut iidem proprium cuiusque munus fideliter naviterque obeant, atque attente invi­ gilet ut Arcarius rem sibi concreditam accurate regat. XVIII. Thesauri custos arcam pii Operis diligentis­ sime custodiat, curetque ut, probante Consilio generali, pecunia tuto frugiferoque modo collocetur./ XIX. Quotannis Arcarius accepti et expensi accu­ ratam rationem reddat quae ratio a duobus censoribus in hanc rem a Consilio generali deputatis excussa at­ que probata. Consilio generali iterum probanda subli­ cia tur. XX. De collata a fidelibus cuiusvis generis stipe et de aequabili eiusdem partitione facta, quotannis accu­ rata et publica descriptio fiat. XXI. Pontificium Opus a S. Petro Apostolo in sin­ gulis nationibus ubi viget, proprium constituat Con­ silium nationale, quod quidem suum habeat secreta­ rium suosque officiales, circa quos, congrua congruis referendo, ea quae de Consilio generali statuta sunt, diligenter serventur; de Directoribus vero nationalibus ia Litteris Decessor Noster a Nobis hoc eodem die Motu proprio datis [LE 9101, iam provisum est. XXII. Consilia nationalia opes a fidelibus oblatas, quantaecumque sunt, - sive pecuniam, sive missiona­ lium alumnorum adoptiones, sive denique reditus (borte di studio) ad eorum ecclesiasticam institutionem conficiendam - secundum normas a Consilio generali statutas administrent, vel ad idem Consilium Generale transmittant [I. Consiliis nationalibus vetitum est proprio arbitrio distributiones facere, vel subsidia concedere, atque etiam sacricolarum adoptiones reditusque (borse di studio) ad eorum ecclesiasticam institutionem con­ ficiendam, alicui adiudicare. Quae omnia, pro recta totius Operis administratione. Consilio generali reservintur. Curo autem Consilium generale Operis a Sancto Pe­ tro iuxta normas supra datas nondum constitutum sit, pro hac vice nominationem Secretarii generalis eius­ dem Operis Nobis reservamus, idque munus dilecto filo Petro Coffano, Antistiti Urbano, hactenus Direc­ tori pro Italia Pontificii Operis a Propagatione Fidei committimus. Quaecumque vero a Nobis hisce Litteris statuta sunt, ea omnia firma ac rata esse iubemus, contrariis quibuslibet non obstantibus. Datum Romae» apud Sanctum Petrum, die xxiv mensis Iunii, in festo Sancti loannis Baptistae, anno joccccxxix, Pontificatus Nostri octavo.—Pius Pp. ». n. 912-914 promentis vota plurium Emorum S. R. E. Cardinalium, fere innumerabilium Sacrorum Antistitum, necnon Su­ periorum Ordinum et Congregationum religiosarum, praeeunto universa familia Monialium Ordinis Visita­ tionis B. Μ. V., ab infrascripto Cardinali Sacrae Ri­ tuum Congregationi Praefecto relatas. Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa XI - qui per Litteras Encyclicas Miser en tissimus Dominus, diei 8 Maii 1928 (AAS 20 (1928) 165-178], Sacratissimi Cordis lesu fe­ stum, expiationis et reparationis more, firmius solemniusque celebrari jusserat, atque ad altiorem ritum et nobiliorem solemnitatem evexerat - alterum quoque festum illi priori et digniori, veluti congruum addita­ mentum, latius amplificare cogitavit et voluit: nempe Sanctae Margaritae Mariae Alacoque, Virginis, quae divini Cordis fidelis discipula et amantissima filia se totam devovit eius honori et cultui propagando. Quare ipse Beatissimus Pater, votis et postulationibus sibi porrectis libenter obsecundans, festum Sanctae Marga­ ritae Mariae Alacoque, pluribus dioecesibus et piis religiosisque Institutis iam indultum, suprema ea apo­ stolica Sua auctoritate, pro utroque Clero ad univer­ sam Ecclesiam extendere dignatus est Insuper officium cum Missa proprium nec non Elogium Martyrologio Romano addendum, prouti ea in superiore prostant exemplo, ex Sacrae Rituum Congregationis consulto, ratum habuit et adprobavit: illudque in festo prae­ fatae S. Margaritae Mariae Alacoque, Virginis, sub ritu duplici, die 17 Octobris quotannis recolendo, ab universo Clero saeculari et regulari adhiberi decrevit; etiam fixe translato et reposito in diem decimum sex­ tum eiusdem mensis festo semiduplici S. Edwigis. Vi­ duae. Mandavit demum ut Kalcndario universali in novis editionibus Breviarii et Missalis nec non Marty­ rologii Romani, huiusmodi festum cum supradictis Officio, Missa et Elogio respective inseratur. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 26 Iunii 1929.—C. Card. Laurenti, S. R. C. Praei A. Mariani, Secr. 913 1929 IUN 29.-CONV. c. LUSITANIA. AAS 21 (1929) 341 inter s. sedem et REMPUBLICAM LUSITANIAE DIE 11 APR. 1929 INITAE Ratihabitio conventionis Essendosi fra la Santa Sede e il Governo della Rcpubblica di Portogallo conchiuso, e dai rispettivi plcnipotenziari sottoscritto, il giomo undid Aprile dei corrente anno un Concordato; oggi, 29 Giugno 1929. Sua Eminenza il Signor Cardinale Pietro Gasparrl Segretario di Stato di Sua Santità. e Sua Eccellenza il Signor Dottor Augusto De Castro Sampaio Corte Real. Inviato Straordinario e Ministro pleni potenziario della Repubbllca di Portogallo, riuniti nolle camere del Palazzo Apostolico dei Vaticano, previa lettura dei rispettivi strumenti di ratifica, li hanno trovati pi enamente conformi in tutti e singoli i loro articoli In seguito di che, hanno entrambi proceduto alio scamblo delle ratifiche medesime, ed in fede di tale Atto hanno sottoscritto di loro propria mano il présenté processo verbale in doppio originale, apponendovi il sigillo delle loro armi. Roma, dal Palazzo Pontificio al Vaticano, il 29 Giugno 1929.—Pietro Cardinale Gasparrl - Augusto De Castro Sampaio Corte Real. Adn. Vide CONVENTIONEM tub di· 1929 Apr. lh LE Ô94. 914 1929 IUL l.-SC SACR. INSTR. AAS 21 (1929) 351-362 912 1929 IUN 26.-SC RITUUM, DECR. AAS 21 (1929) 606 URBIS et ORBIS Officium, missa et elogium pro festo SANCTAE MARGARITAE MARIAE ALA COQUE VIRGINIS Ad humiles enixasque preces Revmi Domini Hya­ cinthi. Episcopi Augustodunensis, supplicia quoque de­ 1093 ISTRUZIONE Ai revmi ordinari d’italia, e per essi ai parrocl circa l*esecuzione dell’art. 34 del concordato stipulato l’11 FEEBRAIO 1929 TRA LA S. SEDE ED IL REGNO D’lTAUA. RELATIVO ALLA CELEBRAZIONT DEL MATRIMONIO AGLI ΕΤΤΕΓΠ CIVILI, SECONDO PURE α DISPOSTO DELLA LECCE 27 MAGGIO 1929. N. 847. SUL MATRIMONIO ll Concordato fchccmcnte stipulato Γ11 Fcbbraio 1929 (LE 881J tra la Santa Sede ed il Governo dltalia. 1094 η. 914 SC SACRAMENT, CELEBRATIO MATRIMONII IN ITALIA nell’art 34. stabilisée che lo Stato italiano riconosce al Sacramento del matrimonio, disciplinato dal diritto canonico, gli effetti civili. In esecuzione di tale convcnzione lo Stato italiano, con legge dei 27 Maggio 1929. n. 847. ha dato le neces­ sarie disposizioni al riguardo. Questa Sacra Congregazione. in conformite agli augusti voleri del Santo Padre, ad essa comunicati con dispaccio della Segreteria di Stato in date 8 Marzo 1929. dirige ai Reviiii Ordinarii e parroci dTtelia la presente Istruzione per 1’esatta applicazione del citato art 34 del Concordato, tenuto presente il testo deUa suddetta legge. principalmente nello spirito che la in­ forma. Per mtelligenza e norma degli stessi Revmi Ordi­ nari:. si promette che con la citata Legge, nel capo I, < Modifïcazioni al titolo V del libro I del Codice civile >. non si è voluto légiférait sui matrimonio re­ ligioso (a) quale sono attribuiti gli effetti civili) che. come tale, è solo disciplinato dal diritto canonico, ma sul cost detto matrimonio civile, al quale lo Stato non ha rinunziato. pur accostandosi ed anche uniformandosi. in materia (Timpedimcnti. al Codice di diritto 352 canonico./ Inoltre a facilitare 11 compito dei Revmi Ordinarii e a rendere uniformi in tutte le parrocchie dTtelia le praliche riguardanti la celebrazione del matrimonio disciplinato dal diritto canonico e le relaziom tra i par­ roci e gli uffictali dello stato civile, aUa presente Istruzione si unisce 11 formulario del quale le Curie e i parroci dovranno diligentemente far uso neU’applicazione delle nuove norme che regolano l’istituto ma­ trimoniale in Italia. 1929 IUL 1 gresso della chiesa, nel qual caso queste dureranw otto giorni con l’inclusione di due feste di précéda A norma del can. 1030. prima di procedere alb celebrazione del matrimonio, se non intcrviene (za grave causa, si faranno trascorrere tre giorni dalTultma pubblicazione, owero dall’ultimo giorno dell’afiissione. 7. - Sotto il nome di parroco, qui e nolle seguenti disposizioni. s'intende qualunque sacerdote che eserrit la cura d’anime con giurisdizione parrocchiale Icaa 451 § 2). non esclusi i cappellani militari, i quali han.-,) giurisdizione parrochiale, non territoriale, ma perso­ nale. regolata dai rispettivi decreti. Tanto l’Ordinario del luogo. quanto l’Ordinario mi­ litare possono in qualche caso avocare a sè l’esercizâ) delle suddette facoltà. 8. - La domanda, come pure 1’atto di pubblicaziooe. indicheranno : 1° il nome, il cognome, la professione, il luogo ώ nascita. il domicilio degli sposi; 2° se sono maggiori o minori di été; 3° il nome, il cognome, la professione e il domi­ cilio dei genitori. 9. - Le pubblicazioni saranno fatte dal parroco pro­ prio. a norma del can. 1023 § L 10. - A giudizio deUOrdinario (can. 1023 I 2) le pubblicazioni canoniche potranno farsi in diverse parrocchie. quando uno o entrambi gli sposi. dopo la pubertà. sian vissuti almeno sei mesi in altra parrocchia. Il parroco proprio farà la richiesta delle pubblica­ zioni al solo ufficiale di stato civile del luogo della Carol. Dell’obbligo per gli rpori cattolici di celebrare il ιοίο matrimonio religioso. 11. - Se il matrimonio si dovrà celebrare all’estero tra due iteliani o tra un italiano ed uno straniero, le pubblicazioni si faranno tanto nella parrocchia dell’attuale domicilio o quasi domicilio, quanto neUa propria parrocchia in Italia. 1. · I cattolici che intendono contraire matrimonio, sono gravemente obbligati a celebrare Π solo matrimo­ Se uno o entrambi gli sposi non abbiano più fl nio religioso, dal quale si ottengono gli effetti civili, domicilio in Italia, le pubblicazioni si faranno nelli non essendovi alcuna ragione, scusa o pretesto di ometparrocchia di origine o al trove, a giudizio deUOrdi­ terlo, attese le cautele di cui ta Chiesa Uha circonnario. a norma del can. 1023 § 2 sopra ricordato./ a dato, per rendcrlo in tutto alto a conseguire il suo 12. - Nelle pubblicazioni si farà espressa menzioce: scopo reUgioso e sociale. 1° se gli sposi, legati da qualche impedimento ca­ 2. - Qualora gli sposi cattolici osassero contrarre nonico, abbiano chiesta ed ottenuta la necessaria di­ dvilmente, sia pure con 1’intenzione di celebrare in spensa dalla competente autorité ecclesiastica ; appresso 11 matrimonio religioso, saranno trattati come 2° se siano intervenuti o una sentenza di nullité di pubblici peccatori e il parroco si regoleré a norma del matrimonio o una dispensa da matrimonio rato e non can. 1066. consumato o altri prowedimenti resi esecutivi; Capo IL 3° se. non ostante l’opposizione o le non concordait disposizioni di legge. sia stata concessa dall’Ordinar.o Delle pubblicazioni matrimoniali. la debita autorizzazione per celebrare II matrimonia 3. - La richiesta delle pubblicazioni nella casa co­ 13. - Qualora si dimandi la dispensa daUe pubblimunale, olkechè dalle persone indicate dall’art 73 del cazioni ecclesiastiche, o la dispensa sia concessa dal Codice civile, deve farsi in iscritto anche dal parroco diritto canonico (can. 1026-1028). uguale domanda deve proprio al quale spetta la celebrazione del matrimonio, essere fatta alla competente autorité civile per il tra­ a norma del can. 1023. § 1° (art. 6. capov. 2 della mite dell’ufficiale dello stato civile. Legge 27 Maggio 1929, n. 847). Nel caso che la dispensa civile non sia accordata Nel caso che il parroco sia impedito, la richiesta o si preveda che il disbrigo della pratica occuperà tan­ verrà fatta da chi legittimamente lo sostltuisce all’efgo tempo, il parroco, sentito l’Ordinario, potrà proce­ fetto delta celebrazione del matrimonio. dere alla celebrazione del matrimonio. 4. · Il parroco, peraltro. non richlederi, d’ordinario, Awenuto il matrimonio, il parroco non indugi. a le dette pubblicazioni, se prima non abbia adempiuto norma del num. 30 della presente Istruzione, a dentmle altre prescrizioni del diritto. riguardanti lo stato ziarlo all’ufficiale dello stato civile. libero degli sposi, ta dispensa da eventual! impedi­ Sappiano i Revmi Ordinarii che opportune istrumenti, la liberté di consenso, l’istruzione religiosa dei zioni saranno date dalla competente autorité civile su­ medesimi. i loro documenti di Battes imo e di Cresima. periore. affinchè nei casi predetti di dispensa canonica il permesso delta Curia nei luoghi dove vige 1’obbligo si faccia luogo nel più brève tempo possibile alla con­ di tale permesso e nei casi in cui questo permesso cessione della dispensa civile. Di conseguenza i Revml è richiesto dal diritto o dalla presente istruzione. Ordinarii non permetteranno la celebrazione del matri­ 5. - 11 parroco spiegherà agli intéressât!, che essi monio, se non nell’urgcnza di gravi cause. non devono chiedere le pubblicazioni da tarsi nella 14. - Potrà l’Ordinario per giusta ragione dispen­ 353 casa comunale prima che siano state corn/piute le sare da una delle tre pubblicazioni orali, visto che con pratlche da premetterai alia celebrazione del matri­ ciô resta integro il diritto delle pubblicazioni nella monio. awertendoll che senza la sua richiesta, la loro casa comunale, eguagliandosi or dinar lamente riguirdo non avrebbe effetto (Legge cit. art 6. capov. 2). 8. · Per clb che riguarda la durata delle pubblica­ alla durata del tempo in questo caso le pubblicazioni canoniche e le civili. zioni, se esse saranno tatte a viva voce dal parroco, dureranno ordinariamente qulndtci giorni (can. 1024). La dispensa da una delle pubblicazioni civiU è ac­ E* opportuno perd che gli Ordinarii, awalendosi cordata dal Procuratore del Re. da entrambe dal Pro­ delta facoltà loro concessa dal can. 1025, permettano ai curatore generale del Re. parroci. dove clb consiglino circostanze dl luogo e di 15. - Gli Ordinarii, anche in ossequlo all’art 34 del persone, di fare le pubblicazioni per affissione alV'in- Concordato, non concederanno dispensa, specialmcnte UM 1096 1929 IUL 1 SC SACRAMENT.. CELEBRATIO MATRIMONII IN ITALIA totale, dalle pubblicazioni, sc non per motivi assai gravi ed urgenti. 16. - Quando il parroco riceve daU'ufficialc dello stalo civile comunicazione di opposlzioni notificate o d’esistenza d'impedimento (Legge art. 7) egli ne infor­ mi subito l’Ordinario diocesano e non procéda alla celebrazione del matrimonio senza l’cspressa autorizzazione del medesimo, salvo il caso in cui l'opposizione fosse evidentemente destitui ta di fondamento. 17. - Se l’opposizione sarà motivata da una sentenza d’interdizione per infermità di mente (Legge, art, 12 JH n. 3) a carico di una delle parti, non/ si potrà in alcun modo procedere alla celebrazione del matrimonio senza l’cspressa autorizzazione deUOrdinario. In questo caso l’Ordinario. oltre a considerare la gravità delle conseguenze che possono derivare da tale matrimonio, tenga présente che di esso non si potrà ottenere la trascrizione agli effetti civili, salvo il prcscrltto del n. 38 di questa Istruzione e deU’art. 14 della Legge, capov. 2. 18. - Qualora l'opposizione sia fatta a causa d'un precedente matrimonio civile - ipotesi che non dovrebbe realizzarsi in regime concordatario (cfr. nn. 1. 2) contratto tra gli stessi sposi. il parroco procederà alla celebrazione del matrimonio, e benchè questo non possa essere trascritto agli effetti civili che già esistono. verrà denunziato egualmente aU’ufficiale dello stato civile, perché possa prendeme nota, secondo le istruzioni che saranno impartite dalle competenti auto­ rité civili. Qualora invece l’opposizione sia fatta a causa di un precedente matrimonio civile contratto da uno dei due sposi con altra persona, il parroco deferirà il caso all’Ordinario. Se questi crederà di permettere il ma· trimonio religioso, detto matrimonio non si potrà trascrivere agli effetti civili e diventa perciô inutile ogni denunzia (art. 12. nn. 1 e 2 della Legge). 19. - In tutti gli altri casi di opposizione, fatta per la minore età dei contraenti, per lo stato vedovile prima del decorso di dieci mesi, ecc., le ragioni deU’opposizione saranno esaminate diligentemente daU’Ordinario e il parroco non potrà procedere al matrimonio senza il giudizio del medesimo. Se il giudizio sarà favorevole alla celebrazione del matrimonio, questo produrrà gli effetti civili, non potendo l'ufficiale di stato civile negarne a suo tempo la trascrizione (Legge. art. 7, capov. 3). Per i mlnorcnni peraltro, quando anche non vi sia opposizione, il parroco si regolerà a norma del ca­ none 1034. 20. - Il parroco, prima di procedere alla celebra­ zione del matrimonio, si procurerà il certificate di cui all’art. 7 dclla citata Legge. 21. - Se il matrimonio non venga celebrato entro sei mesi, si potranno, a giudizio deUOrdinario, ripetere le pubblicazioni (can. 1030 § 2). Quanto aUe pubblicazioni civili si procederà a norma delle leggi civilL Capo III. Della celebrazione del matrimonio. 22. - Per ciô che riguarda il tempo, il luogo, la for­ ma canonica e liturgica deUa celebrazione dei ma­ trimonio, anche per gli Italo-Greci neUe parrocchie dei Regno, si osservino esattamente le prescrizioni XA deUa Chiesa./ 23. - Se il matrimonio si celebra fuori dei territorio parrocchiale. il parroco che ne dà la licenza (di cui al can. 1097, § 1. n. 3). insieme ai documenti comprovanti lo stato libero degli sposi, trasmetterà al parroco della parrocchia, dove sarà celebrato il matrimonio, anche il certificat© di cui ail’art. 7 deUa Legge. 24. - L’Ordinario, il parroco o altro sacerdote legitthnamente delegato, che avrà assistito al matrimonio, dopo ricevuto il consenso dei coniugi, ne spiegherà agli stessi gli effetti civili, dando loro lettura, innanzi ai testi del matrimonio, degli articoU 130, 131 e 132 del Codice civile riguardanti i diritti e i doveri dei con:ugi (Legge, art. 8), secondo il testo allegato a questa Istruzione (All. Ill, mod. XIV). Tale lettura si farà in chiesa prima della Messa, se questa avrà luogo. Ciô fatto. il parroco che avrà compilati in precedenza i due atti originaU del matri­ monio, li firmerà subito e in pari tempo vi farà appor1097 n. 914 re le altre firme richicstc, avendo prima preparato quanto occorre aUo scopo; se ciô non fosse possibile o conveniente si firmerà l’atto subito dopo la predetta lettura neUa sagrestia. 25. - Il matrimonio celebrato secondo le leggi ca­ noniche sarà notificato entro i cinque giorni stabiliti dalla Legge al Comune. Eseguita la trascrizione, questa produce sempre gli effetti civili dal giorno deUa ce­ lebrazione del matrimonio. 26. - L’autorizzazione per il matrimonio dei mi­ nori d’anni 21 e delle vedove prima del decorso dei 10 mesi dalla vedovanza, è lasciata. corne si è detto (n. 19), al prudente giudizio deUOrdinario ed avrà gli effetti civiU. L’Ordinario perd non accorderà il permesso ad una vedova prima del decorso dei 10 mesi, se non avrà la sufficiente certezza che rimangano esclusi quegli in­ convenienti ai quali intende owiare il legislatore. 27. - Tengano presente gli Ordinarii che a norma deU’art. 7. capov. 3, della Legge citata, l’autorità giudiziaria civile, in ordine a qualunque opposizione ten­ dente ad ostacolare la celebrazione del matrimonio, pronunzia sentenza di non luogo a deliberare, appunto perché tale materia è riservata al giudizio deU'autorità ecclesiastica, ad cccezione dell’opposizione fatta circa gli impedimenti di cui *all art. 12 deUa Legge stessa e ai nn. 17 e 18 deUa presente Istruzione. 28. - Quanto agli ufficlali. ai militari assimilati, ai diplomatic! e a tutti queUi ai quali è vietato il matri­ monio senza speciale autorizzazione civile, potrà procedersi al matrimonio religioso soltanto. se gravi ragio­ ni di coscienza consigliassero l’Ordinario di permetterlo, ma non sarà denunziato agli effetti civili (cfr. Istruzione deUa Sacra Congregazione dei Sacramenti, 2 Aprile 1909) [·]./ Ciô va detto anche per le vedove pensionate e in particolare per le vedove di guerra (cfr. perô Istru­ zioni deUa S. C. dei Sacramenti: 20 Giugno 1919, 10 Giugno 1922 e 25 Gennai 1927) (LE 187. 424, 734). Quando in tali casi sia permesso il matrimonio re­ ligioso, questo, cessato 1’impedimento che si opponeva aUa trascrizione, sarà denunziato aU’ufficiale deUo stato civile per i relativi effetti. ad istanza di chiunque vi abbia intéresse (Legge, art. 14). Nel permettere tali matrimoni 1 Rmi Ordinarii procederanno con molta circospezione, potendosi verificare degli inconvenienti non lievi. Capo IV. Notificazionc del matrimonio aU’ufficiale di stato civile. 29. - A norma del num. 24, il parroco redigerà l’atto di matrimonio in lingua italiana ed in doppio originale che sarà firmato dagli sposi, a mono che non sappiano o non possano scrivere e dai testimoni che dovranno essere in grado d’apporre all’atto il loro nome e cognome e dallo stesso parroco. Uno dei predetti atti sarà compilato sopra 11 libro parrocchiale e 1’altro in foglio volante per I’ufficio di stato civile. Se il matrimonio viene celebrato fuori della Chiesa parrocchiale da un sacerdote delegato, il celebrante ne redigerà i due atti originali in due fogb volanti da rimettersi al parroco. U quale mentre ne rimetterà uno aU’ufficiale di stato civile, trascriverà l’altro sul propio libro parrocchiale. avendo perô cura di con­ servare in archivio il foglio originale. L’atto di matrimonio conterrà le seguenti indicazioni : Ie il nome e cognome, l'età1 e la professione. U luogo di nascita. il domicilio, il quasi domiclUo. ossta la residenza degli sposi; 2° U nome e cognome, il domicilio o la residenza dei loro genitori; 1 3° la data delle eseguite pubblicazioni canoniche o il decreto di dispensa, corne anche la menzione re­ lativa aile pubblicazioni civili; (· Vide apud C. ZERBA. Sxpkmtio /njtrvct *>xi9 · Sacroxarxfinn », Roma 1950. p. 75-76). * n parroco si assJcurerà pnm» w la data di msclta »egnata nei rexlstri dvill oorrisponda a qurlla srgnaU nel Ubro del battezzatl. J In caso poi di differenta tm U nctre dl beîtesüno e quello dello suto dr»·, dnrrvmo cwr» rtportatl neb l’atto arabeduc 1 norrd con la débita appoiixione deUa difîrrvnxa. cloè al civile e nel ZiW di baltetino. 1098 n. 914 SC SACRAMENT., CELEBRATIO MATRIMONII IN ITALIA 1929 IUL 1 4J indicazione di eventual· impedimenti canonici e effetti civili, dovendo il parroco farte per ragioni d'ufrelativa dispensa ; ficio, salvi i casi contemplati nei nn. 17, 18 e 23 e fl prescritto del numero seguente. 5e Π luogo e la data in cui segui la celebrazione del matrimonio; 41. - Il m.itrimonio di coscienza propriamente detta. di cui ai cann. 1104 e seg.. non deve essere notificata 6» il nome e cognome del parroco o di chi altri per al Com une. lui abbia assistito alla celebrazione del matrimonio 358 (Legge. art 91.7 Le parti perô possono in ogni tempo chiedere che il loro matrimonio sia notificato perché venga traserit7· h menzione dell’eseguita lettura degli articoli to per gli effetti civili, salvo sempre il diritto acqui­ 130. 131 e 132 del Codice civile (Legge. art. 10). sito dei terzi. 30. - Il parroco entro le 24 ore e in ogni evenienza 42. - Anche l’Ordinario puô rendere di pubblica ranon oltre 5 giorni dall'awenuta celebrazione, trasmetgione e notificare alTufficiale di stato civile per mezzo terà al Comune uno degli atti originali del matrimo­ del parroco un tale matrimonio, quando ciô sia neceinio. affinchè sia trascritto e conservato nell’archivio sario per evitare lo scandalo o altro grave danno, i dello stato civile. norma del can. 1106. Tengano présente i parroci la responsabilité che 43. - Il parroco négligente nella notificaztene dei assumono per 1 danni eventual· a cui possono andare matrimoni * ufficio all di stato civile, soggiace alia sir.· ineontro gli sposi. dilazionando oltre cinque giorni te zione penale comminata nel can. 2333. oltre alia grave trasmisslone delTatto di celebrazione del matrimonio responsabilité di cui al n. 30. all^ifficio dello state civile (Legge, art. 14. capov. 3). 31. - Il Comune a cui deve trasmettersi 1’atto del Capo V. matrimonio per la trascrizione agli effetti civili è sem­ Della convalidazione e sanazione in radice del matnpre quello in cui il matrimonio è state celebrate (Leg­ τηοηίο. Della legittimazione della prole e ge, art 8. capov. 2). de! privilegio paolino. 32. L’obbligo di trasmettere 1’atto di matrimonio al Comune incombe sempre al parroco (n. 7 pres. Istr.), 44. - Nel caso che un matrimonio non sia stato an­ anche se alla celebrazione del matrimonio abbia assi­ cora notificato e trascritto agli effetti civili e si scopra stito un altro sacerdote delegato da lui o dall’Ordiesser nullo, si procederà in conformité del diritto alla nario diocesano, o autorizzato dal can. 1098. n. 2. In convalidazione ordinaria di esso. 11 parroco trasmetcaso di legittimo impedimento del parroco, la trasmisterà/ alTufficiale di stato civile Fatto della seconda » sione sarà fatte dal vicario cooperatore, o. impedito celebrazione dei matrimonio eseguita nel modo sudanche queste, dal sacerdote che avrà assistito legittidetto cioè con la rinnovazione dei consenso dinanri mamente al matrimonio. al parroco e ai testimoni, previa dispensa dalle pubbllcazioni. se quelle fatte siano incorse nella decadena 33. Se l’Ordinario abbte celebrate 11 matrimonio, questi invierà gli atti originali al parroco dei luogo Se invece il matrimonio sia stato denunziato e tra­ dove è state celebrate, ed il parroco trasmelterà uno scritto agli effetti civili, e si scopra esser nullo, si degli original; airufficiale di state civile, a norma dei procederà subito, previe le necessarie dispense, alia n. 30. convalidazione ordinaria di esso e in tanto TOrdinano pronunzierà, se è il caso, a tenore del can. 1990. sen34. - H matrimonio celebrato alte presenza dei soli tenza di nullité di quel primo matrimonio la quale testimoni, a norma del can. 1098, sarà notificato dal seguirà il corso stabilito per le necessarie annotation: parroco alTufficio di stato civile al suo ritomo in net registrl civili (art. 17 della Legge). parrocchia; nel quale caso dovrà prima leggere ai coniugi. davanti a due testimoni, gli articoli dei Co­ Qualora non sia possibile la convalidazione ordina­ dice civile riguardanti i loro diritti e doveri (vedi ria, omessa la sentenza di cui sopra, si chiederà alb n. 24). Nel caso che il matrimonio fosse stato celebrato competente autorité ecclesiastica la sanazione in radice alia presenza dei sol· testi tn mortis periculo, il parroco del predetto matrimonio. ne dari comunicazione appena avutane notizia. Il rescritto della sanazione in radice, con la notizia 35. - Se il matrimonio sia stato celebrato per pro­ della nullité del matrimonio in questione, previo il cura a norma del can. 1089, o alte sola presenza dei consenso delTOrdinario e se lo rlchiegga Tinteresse parroco secondo il can. 1044 o dal sempUce sacerdote delle parti, sarà comunicato dal parroco aU’uffic.a> dl cui al can. 1098. n. 2, ciô dovrà essere indicato neldello stato civile e la sanazione dei matrimonio verri 1'itto di matrimonio. trascritta nel registre civile a margine della particoh dei matrimonio ch’è stato sanato in radice. 36. - L’ufficiale dello stato civile, entro 48 ore dal ricevimento delTatto di matrimonio, darà notizia al 45. - Quanto alia legittimazione dei figli, 11 susseparroco delTawenuta trascrizione. della data in cui è guente matrimonio, celebrato secondo la legge cano­ stata effettuata e deUe altrc eventual! indicazioni di nica. e trascritto agli effetti civili, rende legittimi i protocollo e registro (Legge, art 10. capov. 2): detta figli naturali anche ai detti effetti (cfr. art 194 Cod. comunicazione sarà conservata gelosamente nell’Archiciv.); perô gli sposi dovranno farne il riconoscimenta vio parrocchiale. e il parroco ne fara inoltre annotaziodinanzi al parroco. indicando il nome e la data di na· ne a margine delTatto di matrimonio compilato nel scila. affinchè ciô sia inserito nella redazione dell’atta 3S bbro parrocchiale./ di matrimonio, a condizione che non faccia ostacolo uz impedimento della legge civile. 37. Se nel predetto termine Tulficiale di stato civile non avrà trasmessa la comunicazione dell’eseguita tra­ 46. - Quando sia stato concesso dalla S. beoc u re­ scrizione, 11 parroco ne solleciterà te trasmlssione. e. scritto di legittimazione di figli non legittimabili per qualora 11 detto ufficiale trascun ancora, deferirà il susseguente matrimonio, il parroco potrà suggerire aile caso alTOrdinario. persone interessate di presentarlo alla competente auto­ rité civile per ottenere anche la legittimazione dvüe. Non manchi 11 parroco nei suddetti casi di tenere nota delle domande e deUe insistenze da lui fatte, per 47. - Per tutto ciô che riguarda il privilegio paoli­ le possibili sue giustificaziont no. rimangono ferme le norme contenute nel Codice di diritto canonico (cann. 1120 e seg.). e la pratica per 38. - Nel caso in cui a giudizio delTOrdinario si la trascrizione agli effetti civili sarà deferita alla SeammUe un interdetto per iniermità di mente alia ce­ greteria di Stato di Sua Santité daH’autorità ccclesalebrazione dei matrimonio, se la sentenza d’interdiziostica che detto privilegio avrà applicato. M sta stata revocata e la coabitazione dei coniugi siasi protratta per tre mesi dalla revoca della detta sen­ 48. - Parimenti ricorrendo il caso di presunta morte tenza. si potrà chiedere te trascrizione di tale matri­ di uno dei coniugi, se trattasi di militari dispersi monio agli effetti civili (Legge. art 14. capov. 2). nella grande guerra e vi sia la sentenza del tribunate civile che dichiarô la presunta morte, TOrdinano si 39. · Omessa te trascrizione alio stato civile per qualsiasi ragione, potrà tuttavia essere domanda ta do­ atterrà all’Istruzione del Santo Officio del 1868 [CICF po, in qualsiasi tempo, da chi vi ha interesse, purchè η. 1.0021 e. permettendosi il nuovo matrimonio, questo avrà il corso ordinario e sarà con la debita awertenn le conditioni per la validité delTatto. che susststevano al tempo dclte celebrazione del matrimonio, non denunziato allo stato civile./ siano venule meno, salvo peraltro il diritto acquisito Fuori di questo caso la pratica per gli effetti civil: dei terzi. (Legge. art. 14). dovrà esere deferita come sopra alia Segreteria di 40. - I contracnti non possono regotermente opporsi Stato. alla notificazKine del matrimonio al Comune per gli 49. - I prowedimenti e le sentenze di nullità di ma- 1099 1100 1929 IUL 4-6 SACRA CONGREGATIO RELIGIOSORUM ET RITUUM trimonio rese esecutive (can. 1987), sla che le relative cause abbiano scguito il corso giudiziario, sia quello anuninistrativo o economic© (can. 1990), c le dispense da matrimonio rato e non consumato concessa dalla Santa Sede ai cattolici o da matrimonio solo non con­ sumai© concesse agli ncattolici, quando uno soltanto dei coniugi sia battezzato (can. 1119), e cosi le dichiarazioni circa lo scioglimento del detto matrimonio rato e non consumato in forza della professione solenne (con. 1119), saranno d’ufficio trasmesse rispettivamenle o dal Tribunal© ecclesiastico d’appeHo, o dall’Ordinario diocesano, o dalla competente Sacra Congregazione al Supremo Tribunale della Segnatura. che a sua volta le comunicherà alla Corte di Appello della circoscrizione a cui appartiene il Comune presso il quale fue trascritto l’atto di celebrazione del matri­ monio (Legge, art. 17). 50. - Nelle cause di separazione si riterrà corne massima che possono considerarsi nei singoli cast quail ingiurie gravi l’aposlasia d’uno dei coniugi e il pericolo di perversione dell’altro. 51. - Le sentenze di separazione saranno partecipate dal Tribunalc civile che le emette aU’Ordinario dio­ cesano, il quale ne darà a sua volta comunicazione al parroco proprio dei coniugi (Legge, art. 19). 52. - La competenza del magistrate civile circa le cause di separazione riguarda anche i matrimonii ce­ lebrati prima del Concordato. 53. - Le sentenze e i prowedimenti relativi alla separazione dei coniugi, emessi daH’autorità civile, purchè non siano contrarii alla legge divina o ecclesiasti­ ca. hanno valore anche nel foro canonico. Perciô rispetto alla donna legalmente separata è applicabile la disposizione del can. 93 § 2. 54. - Le sentenze o decreti di separazione emanati dalla competente autorité ecclesiastica in qualche caso speciale, potranno essere notificati daH’autorità che li ha emanati, neU’interesse deUe parti, aU’autorità civHe. Capo VI Disposizioni transitorie. η. 915-916 La Santité di N. S. Pio Pp. XI, nell'Udienza accordata al sottoscritto Cardinale Prefetto della S. C. della Disciplina dei Sacramenti il giorno Ie Luglio, si è benignamente degnata di approvare la presente Istruzione e di dare ordine che venisse immediatamente pubblicata e dicenti esecutira a tutti gli effetti di legge dal giorno otto Agosto prossimo venturo. Roma, dalla Sacra Congregazione della DiscipUna dei Sacramenti. 1· Luglio 1929.—M. Card. Lega, Vescovo Tuscolano, Prefetto. D. Jorio, Segretario. Adn. J. CREUSEN In NrT 56 (1929) 673 674; ME 41 (1929) 206-211; 53 (1941) 295-298 Praebet eidem S. G de Ssawenfi» apud AAS 21 (1929) 363-383 document» varia pro Italia et For­ mula» quae utiliter adhiberi poxvunt In explendi» officii» ab hac Instructione pr»«cripli$. 915 1929 IUL 4.-SC RELIGIOSORUM, INDULT. PART." Facultas adhibendi tn electionibus maioritatem RELATIVAM QUOTIES LICITUM SIT VOTUM EXPRIMERE PER SCHEDULAS Preces - Beatissime Pater, Pater Procurator Ordi­ nis Carmelitarum Discalceatorum, ad pedes S. V. pro­ volutus. humiliter exponit: In Constitutionibus sui Ordinis, ad N. 600, relate ad electionem Socii vel Procuratoris ad Capitulum Pro­ vinciale, haec habentur: « In regionibus longinquis. Patres Capitulares, qui in Residentiis degunt, possint ad electionem Socii vel Procuratoris concurrere per schedulas epistolis trans­ missas, modo a Definitorio Generali praescribendo b. Cum autem in huiusmodi electionibus impossibile sit servare quod in iisdem Constitutionibus, ad N. 370, praescribitur, nempe ut ad electionem exigatur maiorltas absoluta votorum et in tertio scrutinio fiat quod dicitur v. ballottaggio. Orator humiliter petit, ut quo­ ties ad quamlibet electionem, iuxta Constitutiones vel peculiaria indulta, concurrere liceat per schedulas epistolis transmissas, sufficiat ad electionem canonicam maioritas relativa in primo scrutinio obtenta. Et Deus, etc... Rescr. - Vigore facultatum a SSmo Domino Nostro concessarum. Sacra Congregatio negotiis religiosorum Sodalium praeposita, attentis expositis a Revjno P. Pro­ curatore Gen. benigne annuit pro gratia iuxta preces et immutatio inseratur in Constitutiones. Contrariis qui­ buscumque non obstantibus. Datum Romae dic 4 iulii 1929.—A. Henr. M. Card. Lepicier. Praef. Vine. La Puma, Secr. 55. - Gli atti e le pratiche relative al matrimonio, che siano già state iniziate daH’autorità ecclesiastica prima deU’8 Agosto 1929, giorno in cui va in vigore la Legge 27 Maggio 1929 per l’applicazione del Concor­ dato nella parte relativa al matrimonio, non saranno sospese, ma seguiranno il loro corso ordinario e verrar.no condotte a termine nella norma e nei modi sq prescritti./ 56. - Nel caso che l'autorité civile in seguito aUe pubblicazioni o ad altro prowedimento abbia emanato una ordinanza o un decreto, fuori dei casi contemplati nei nn. 17 e 18. con cui la trascrizione del matrimonio venisse impedita o differita, il parroco suggerirà aUe parti dl far ricorso motivato dalla disposizione di legge • Prof. N. 3300/29: AOCD 4 (1929-30) 26-27. contro la detta opposizione aHa R. Corte d’appeHo (art 21 della Legge) e farà egli stesso ricorso al proprio Ordinario. 57. - Se le pubblicazioni canoniche siano già state 916 fatte quando andrà in vigore la suddetta Legge, H matrimonio potrà celebrarsi senza le pubblicazioni ci­ vili Se queste avessero avuto luogo o fossero in corso, 1929 IUL 6.-SC RITUUM, RESP. AAS 21 (1929) 509 non occorrerà chiedere la rinnovazione delle medesime, ma si farà luogo alla celebrazione e trascrizione ROMANA del matrimonio previo il certificate da nlasciarsi dall'ufficiale dello stato civile (art. 7 della Legge). Spetta Dubia de precibus pro rege et populo italiae aile parti interessate di chiedere aHa Corte d’appeHo Sacrae Rituum Congregationi pro opportuna solu­ la trascrizione di un matrimonio religioso celebrato tione sequentia proposita sunt dubia: anterionnente aU’entrata in vigore deUa Legge 27 Mag­ gio 1929 (art. 21). Il parroco presterà a tale scopo agli I. < An preces indictae iuxta art 12 Concordati in­ intéressât! la propria assistenza. ter S. Sedem et Italiam, pro Rege et populo Italiae, etiam dicendae sint si Missa Conventualis ab Ipso Epi­ 53. - La nullité dei matrimoni dichiarata daU’auto­ scopo pontificaliter celebretur? > rité ecclesiastica prima o dopo 1’8 Agosto 1929, su do­ manda di una delle parti, puô essere notificata se­ Et quatenus affirmative : condo le formalité di cui al n. 49. per ottenere lo scioII. « In quo loco ab Episcopo recitandae sint pre­ glimento del matrimonio civile, purchè la nullité sia ces? » stata pronunziata per una causa ammessa anche dal III. < An etiam in ecclesiis Religiosorum officium Codice civile (Legge, art. 22). chorale habentium, post Missam conventualcm prae­ Cosi pure, su domanda di ambedue Je parti, si potrà fatae preces sint recitandae? » ottenere lo scioglimento civile di quei matrimoni dai Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis Com­ quali si è avu ta prima deHa stessa data la dispensa missionis voto, mature omnibus perpensis, responden­ pontificia del matrimonio rato e non consumato. pur­ dum censuit: chè siano state osservate le formalité di cui al n. 49 (ibid.). Ad I. Affirmative. 1101 1103 CONV. CUM ROMANIA - COMM INTERPRES - SC S. OFFICII η. 917-921 Ad Π. Preces recitandae sunt, statim post Missam, ab Episcopo stante ad thronum, vel ad faldistorium, si throno usus non fuerit. Ad ΠΤ Non teneri, nisi adsit Capitulum religiosum Abbatiae vel Praelaturae nullius. Atque ita rescripsit et declaravit, die 6 Iulii 1929.— C Card. Laurenti. S. R- C. Praef. Angelus Mariani, Secr. 1929 IUL 7 - AUG I lorem excedunt triginta millium libellarum seu fran­ co rum. R. - Affirmative. Datum Romae, die 20 mensis Iulii anno 1929.—P. Card. Gaspar ri. Praeses., I. Bruno, Secr. Adn. F. M. CAPPELLO in PrM 18 (1929) 250-259» J. CREUSOi in NrT 57 (1930) 65 69; Ph. MAROTO in CpR 10 (19») 334-343 et in Apoll. 3 (1930) 233-243,601-616. REGAT ILLO χ 127.560.581.605.757; IP 9 (1929) 193-196; ME 41 (1929) 299-301. 917 919 1929 IUL 7,-CONV. CUM ROMANIA. AAS 21 (1929) 456 Ratihabitio conventionis inter s. sedem et romaniae REGNUM DIE 10 MAU 1927 ΓΝΙΤ.ΑΕ Essendosi fra la Santa Sede ed il Governo di Ro­ mania conchiuso, e dai rispettivi Plenipotenziari sottoscritto, il giorno dieci Maggio millenovecentoventisette un Concordato, oggi 7 Luglio 1929, Sua Eminenza il Signor Cardinale Pietro Gasp.arri. Segretario di Sta­ to di Sua Santitâ, e Sua Eccellenza il Signor Caio Brediceanu, Inviato Straordinario e Ministro Plenipotenziario del Regno di Romania riuniti nelle camere del Palazzo Apostolico del Vaticano, previa lettura dei ri­ spettivi strumenti di ratifies, li hanno trovati pienamente conformi in tutti e singoli i loro articoli. In seguito di che. hanno entrambi proceduto allo scambio delle ratifiche medesime. ed in fede di tale Atto hanno sottoscritto di loro propria mano il presente processo ver­ bale in doppio originale, apponendovi 11 sigillo delle loro armi. Roma, dal Palazzo Pontificio al Vaticano, il 7 Luglio 1929.—Pietro Cardinale Gasp.arri. Cars Brediceanu. Ada. Vide CONVENTIONEM sub die 1927 Mlii 10: LE 764. 918 Proscriptio libri ditlef nielsen < de historiske jesus > Feria IV, die 3 Iunii 1929 In generali consessu Supremae Sacrae Congregatio­ nis S. Officii, Emi ac Rmi DD. Cardinales, rebus fidei et morum tutandis praepositi, praehabito DD. Consulto­ rum voto, praedamnatum esse declararunt, iuxta can. 1399, 2, 3, 4. et in Indicem librorum prohibitorum in­ serendum mandarunt, tum in originali lingua dara, tum in versione germanica, opus, cui titulus: Ditlef Nielsen, Den historiske Jesus. Forlagt af H. Aschehoug et Co. Kobenhavn, 1924. Ditlef Nielsen. Der geschichtliche Jesus. Deutsche Bearbeitung von Hildebrecht Ho: nach dem erweterten dânischen Original. Meyer und Jessen Verb’ München. Et insequenti Feria V, die 4 eiusdem mensis et anni, Ssmus D. N. D. Pius divina Prov. Pp. XI, in solita au­ dientia R. P. D. Adsessori S. Officii concessa, relatam sibi Emorum Patrum resolutionem approbavit, confir­ mavit et publicari iussit Datum Romae, ex aedibus S. Officii, 27 Iulii 1929— A. Subrizi. Supremae S. C. S. Officii, Notarius. 1929 IUL 2O.COM. INTP. RESP. AAS 21 (1929) 573-574 920 RESPONSA AD PROPOSITA DUBIA 1. · Di utttris dimissoriis. 2. - Dr matrimonio acatholi- 1929 IUL 31.-SC RITUUM, RESP. PART.· CORÜM. 3. - Dy 1ΠΙΊΠΟ IX CONSECRATIONI ECCLESIA!. 4 - Dz Sn-VLTVRA ECCLESIASTICA. 5. - Dz ALIENATIONE BONORUM ECCLESIASTICORUM • WW* 1929 ILL 27.-SC S. OFFICII, DECR. AAS 21 (1929) 4» Emi Patres Pontificiae Commissionis ad Codicis ca­ nones authentice interpretandos, propositis in plenario coetu quae sequuntur dubiis, responderi mandarunt ut infra ad singula: I. - De litteris dimissoriis D. - An vi canonis 310 5 2, conlati cum canone 958 ί 1 n. 4. Provicarius apostolicus intra annum a sede vacante litteras dimissorias concedere possit R. · Affirmative. Π. - De matrimonio acathoucorum D. - An ab acatholicis nati, de quibus in canone 1099 S 2, dicendi sint etiam nati ab alterutro parente acatholico, cautionibus quoque praestitis ad normam canonum 1061 et 1071. R. - Affirmative. De Hodiernus Abbas Generalis Ordinis Praemonstratensis Sacrae Rituum Congregationi sequens dubium pro opportuna solutione humiliter exposuit, nimirum: « Quum Can. 625 C. I. C. dicatur Abbates regulares frui privilegiis de quibus in can. 325. excepto pileolo coloris violacei, quaeritur: Cuiusnam coloris debeat esse pileolus Abbatum Regularium, nempe utrum co­ loris nigri, vel coloris habitus regularis proprii Or­ dinis >. Et Sacra Rituum Congregatio, audito specialis com­ missionis suffragio, re sedulo perpensa, rescribendum censuit: « Affirmative ad primam partem, iuxta decre­ tum generale 1311 ad VIII, diei 27 Septembris 1659; et quoad secundam partem provisum in prima. Atque ita rescripsit et declaravit die 31 iulii 1929.—C. Card. Lau­ renti, S. R. C. Praef. Angelus Mariani, S. R. C. Secr, • Abbati Generali Ord. Praemostraleruium: PrM 18 (1329) 244-245. Adn. PrM 18 (1929) 245; 20 (1931) 143-144. III. - De ieiunio in consecratione ecclesiae D. - An ieiunium in consecratione ecclesiae, de quo in canone 1166 f 2, moderandum sit secundum commu­ nem legem Ieiunii ecclesiastici R. - Affirmative. IV. - De sepultura ecclesiastica D. - An praescriptum canonis 1221 extendatur etiam ad poitulantes et ad alumnos scholarum apostolicarum in religionibus. 574 R. - Negative./ V. - Dt ALIENATIONE BONORUM ECCLESIASTICORUM D. - An vi canonis 1532 I 1 n. 2 requiratur licentia S. Sedis ad alienandas per modum unius plures res eccksiaMicas eiusdem personae, quae simul sumptae va1103 colore pileoli abbatum regularium 921 1929 AUG 2.-SC S. OFF., RESP. AAS 21 (1929) 49« Dubium de masturbatione ad detegendam blenorragum Huic Supremae Sacrae Congregationi Sancti Officii proposito dubio: < Utrum licita sit masturbatio directe procurata ut obtineatur sperma, quo contagiosus mor­ bus blenorragia scientifice detegatur et quantum fien potest curetur ». Efni ac Revmi DD. Cardinales Inquisitores genera­ les rebus fidei ac morum tutandis praepositi, praehabl 1104 SIGNATURA AP. - SC RITUUM - CONV. CUM BORUSSIA 1929 AUG 3-13 to RR PP. Consultorum voto, feria IV, die 24 lull! 1929, respondendum esse censuerunt: Negative. Et in sequenti feria VI, die 26 eiusdem mensis et anni, Ssffius D. N. D. Pius divina Prov. Pp. XI, in audientia R. P. D. Assessori S. Officii impertita, rela­ tam sibi Erhorum Patrum resolutionem approbavit et publicandam iussit. Datum Romae, cx aedibus S. Officii, die 2 Augusti 1929.—A. Subrizi, Supremae S. C. S. O. Subst. Nota­ rius. Ada. J. CREU5EN In NrT 56 (1929) 671-673; ME 42 (1930) 324-325: PrM 18 (1929) 216-219. 922 1929 AUG 3.-SIGN. AP., CIRC. AAS 21 (1929) 511-512 Litterae circulares trimonii. AD NORMAM quoad sententias de no lutate ma­ ART. 34 PACTI INTER SANCTAM SEDEM ET REGNUM ITALIAE CONCORDATI Ai Reviïïi Ordinari Diocesani d’Italia, Poichè il giorno 8 del corr. Agosto andrà in vigore h Legge 27 Maggio 1929, n. 847 per Tapplicazione del Concordato fra la S. Sede e 1’Italia nella parte relativa al matrimonio (art. 34), questo ^upremo Tribunale ritiene opportuno indicare ai Rmi Ordinari d’Italia le norme che dovranno essere osservate, affinchè le scntenze e i prowedimenti, che dichiarano la nullità dei matrimoni, siano resi eseculivi agli effetti civili. 1. Le sentenze dichiaranti la nullità del matrimonio, tanto se il loro processo abbia seguito il corso formale di cui ai canoni 1960 a 1989 del Codex iuris canonici, quanto sc siano state trattate colla procédure eccezionaie ed economica di cui ai canoni 1990 a 1992. appena siano divenute definitive ed esecutive a norma dei cano­ ni 1987 o 1992, saranno trasmesse d’ufficio, in due copie integral! autenticate, a questo Supremo Tribunale della Segnatura, unitamente ad una copia di quegli atti del processo, che sono necessari per accertare la regolarità del medcsimo (v. comma 5). 2. Nel caso previsto nel primo comma dell'art 22 della citata lege 27 Maggio 1929, cioè di sentenza ema­ nata sia prima sia dopo il giorno deU’entrata in vigore ill della legge stessa. ma dichiarante la nullità di alcun/ matrimonio celebrato prima del detto giorno, la pro­ cedure avanti questo Tribunale, allo scopo di ottenere che la sentenza produca il suo effetto riguardo al ma­ trimonio civile contratto fra le stcsse persone, dovrà essere iniziata a richiesta di almeno una delle parti. In ordine a tale richiesta si dovrà fare la trasmissione della sentenza come sopra al n. 1. I Revmi Ordinari, ove sia necessario, esorteranno le parti di valersi del beneficio concesso dalla legge, allo scopo di impedire che tra coloro il cui matrimonio religioso è stato dichiarato nullo, permanga il vincolo del matrimonio ci­ vile. 3. Questo Supremo Tribunale, appena avuta notizia dalla Corte di Appello dell’eseguita annotazione della sentenza a margine delTatto di matrimonio nell’ufficio dello stato civile, ne darà comunicazione al Revmo Ordinario, il quale trasmetterà la notizia al parroco. nei cui registri è conservato 1’atto originale di matrimonio. Questi poi annoterà a margine dei detto atto le indicaiioni sia della sentenza che ha dichiarata la nullità del matrimonio, sia delTawenuta trascrizione della detta sentenza nei registri dello stato civile. 4. Sarà pure data notizia ai Revmi Ordinari, per gli effetti di cui al precedente n. 3. delle dichiarazioni di nullità di matrimonio emanate dalla Sacra Romana Rota o dalla Sacra Congregazione del S. Offizio e dei prowedimenti di dispensa dal matrimonio rato et non consummato emanati dalla Sacra Congregazione dei Sacramenti. 5. In ogni caso la procedure in questo Supremo Tri­ bunale sarà esente da ogni tassa. Dalla Segnatura Apostolica (Roma, Palazzo della Dataria), il dl 3 Agosto 1929.—F. Card. Ragonesi, Pre· fetto. F. Cattani Amadori, Segretario. 1165 n. 922-924 923 1929 AUG 10.-SC RIT., NOTIF. AAS 21 (1929) 570 Declaratur non authentica quaedam responsio S. C. Ri­ tuum CIRCA INTERRUPTIONEM MISSAE EX PARTE CELEBRANTIS Alcune Riviste di materie ecclesiastiche e liturgiche hanno recentemente pubblicato una risposta di questa Sacra Congregazione dei Riti concernente dei dubbi sulTinterruzione della Messa solenne. da parte dei ce­ lebrante, per attendere il compimento di alcune cere­ monie, con data 14 Novembre 1928. Si dichiara che tale risposta non proviene dalla Sa­ cra Congregazione. e che non sono autentiche le firme appostevi. Con questa occasione si rammenta che Tunica pro­ mu Igazione ufficiale per i decreti generali della Sacre Congregazione, è il Boüettino Ufficiale, Acta Aposto­ licae Sedis. 10 Agosto 1929.—A. Marian:, Segretario. Adn. RMponsio. de qua In tutu, data dicebatur sub die 1928 Nov 14, et ita sonabat: «Ad Sacrorum Rituum Congregationem tf^bii quae sequuntur pro opportuna solution * delata sunt: >Utrum in Missa solemn! liceat, finitis Secretis, Intervallum ponere antequam cantetur: Per omnia saecula socculorum, 1. · ve! ratione organi, quod post cantum Offertorii pulsatur: 2. · vel ratione incensationis chori nendum perfectae; 3. · vel in Missa solemn! cum assistentia Episcopi ratione circuli ad quem faciendum canonici e stallis ed thronum accedunt». Et sacra eadem Congregatio, audita speciali commissione, rescri­ bendum censuit: Ad I et II Negativo. Ad III Affirmative. Atque ita rescripsit die 14 Novembris 1928.—C. Card. LAUREN­ TI. Pro-PraeL—Angefus Mariani. Secr.». P. B In LE 43 (1929) 362-363. 924 1929 AUG 13.-CONV. BORUSSIA. AAS21( 1929) 542-543 Ratihabitio conventionis inter s. sedem et rj BLICAM BORUSSIAE DIE 14 IUN. 1929 INITAE Heute sind im Preussischen Staatsministerium Seine Excellenz der Apostolische Nuntius in Berlin und Erzbischof von Sardes Dr. Eugen PACELLI und für das Preussische Staatsministerium der Preussische Minister­ president Dr. Otto BRAUN zusammengekommen, urn die Ratifikationsurkunden zu dem am 14. Juli 1929 zwischen SEINER HEILIGKEIT PAPST PIUS XI. und dem PREUSSISCHEN STAATSMINISTERIUM abgeschlossenen Vertreg des Freistaates Preussen mit dem Heiligen Stuhle gemass Artikel 14 Abs. 1 dieses Vertrages auszutauschen. Nachdem die Urkunden vorgelegt und für richtig befunden worden sind. hat der Austausch in Gegenwart der Preussischen Staatsminister Dr. Hirtsiefer, D. Dr. Becker, Dr. Steiger. Dr. Hôpker Aschoff. Dr. Schreiber, Grzesinski und Dr. Schmidt stattgefunden. Zur Urkund dessen haben die Unterzeichneten die­ ses Protokoll vollzogen. Genchehen in doppelter Urschrift in Berlin am. 13. August. 1929. ·—Eugen Pacelli, Erzbischof von Sardes. Apostolischer Nuntius. Dr. Otto Braun, Preuss. Mlnisterprasident • Oggi Sua Eccellenza Monsignor Dr Eugenio Pace Hi. Arcivescovo di Sardi e Nunzio Apostolico in Berimo. cd il Ministro Présidente, Dr. Ottone Braun, per il Ministère di Stato Prussiano, si sono riuniti nelia rcMdenza del Mi­ nistère medesimo per procedere allo scambio degli Instru­ menti di ratiflea della solenne Convenzione conclusa tl/ 543 14 Ghlgno 1929 tra Sua Santitâ il Papa Pio XI ed il Ministère di Stato Prussiano, a norma dclTarticcIo 14 capov. 1 della Convenzione stessa. Dopochè gli anzidetti Islrumenti di ratifie * sono «Uti csibiti e trevati in regola. si è effettuato lo «cambio di essl alia presenza dei Ministri dello Stato Prussiano Signori Dr. Hirtsiefer, D. Dr. Becker, Dr Steiger, Dr. Hopker Aschoff. Dr. Schreiber. Grzesinski e Dr. Schmidt In fede di che i sottoscritti hanno redatto il présenté processo verbale. Fallo in doppio originale, in Berlin© 11 13 Agosto 1929. Adn. VId * CONCORDATUM sub 1929 limil 14. LS 9C5. 1106 α. 9-25-926 PIUS X. DE SEMINARIO R USS ICO - COMM. PRO RUSSIA 192$ AUG 15-N qui suis civibus fide catholica excolendis. Deo Inspi­ rante. operam navare cupiant; aliique praeterea iuvenes, qui, cx qualibet gente oriundi, ritu slavico-byzaa1929 AUG 15.-PIUS XI, CONST. AAS 21 (1929) 577-581 tino plerumque suscepto, se totos populis reipublkae Russicae ad unicum Christi ovile reducendis dedicare DE SEMINARIO RUSSICO IN UR BE firmiter statuerint. Hi omnes in Collegio Russico, pro cuiusque praeteritorum studiorum genere, apto anno­ Prus Episcopus rum numero alentur, iis philosophicis ac theologicis at­ Servus Servorum Dei - Ad perpetuam rei memoriam que etiam peculiaribus aliis disciplinis applicati, φχυ legitimi Superiores iis necessarias esse autumaverint, Quam curam de Orientalibus ad catholicam unitatem secundum particularia, mox condenda et a Nobis pro­ reducendis, ut sacram Nos hereditatem a Decessoribus banda, huius Collegii statuta. Potissimum vero in hj Nostris accepisse, haud semel, sed praesertim Litteris futuris Evangelii praeconibus instituendis curante Encydicis Rerum Orientalium [AAS 20 (1928) 277-288] erit ut, solida admodum pietate ac scientia in primii anno snper.ore datis, sollemniter testati sumus, ea Nos informati, apostolico zelo de catholica unitate procu­ ad nova pro illarum gentium salute excogitanda reme­ randa vehementer inflammentur et aptis ad id instruan­ dia semper impellit, quo citius et plenius optatus dis­ tur adiumentis ; qua in re peculiaris habenda erit ratio sitorum filiorum reditus comparetur. de propriis Russorum aliarumque Russicae ditiony Verum maxima prae ceteris Nos tenet pastoralis sol­ gentium historia et moribus cognoscendis/ de sacra te licitudo de nobilissimis Russicae ditionis gentibus, quas slavici-byzantini ritus caeremoniis digne addiscenda in profundum paene malarum detrusit lugenda omnium exercendisque atque de illarum regionum erroribos cum divinarum tum humanarum rerum ibi iam diu fuscite refutandis. 578 cens perturbatio. Nam cum teneris adolescentibus po­ Ad Collegii regimen quod attinet, cum Russicum tissimum diabolicae struantur insidiae, ut, iniquissimis apud Nostrum Institutum Orientale exsurgat eique ros doctrinis infecti, homines atque etiam ipsum Deum modo contiguum sed etiam affine dici possit, et fre­ (horribile dictu!) acerrimo odio prosequi consuescant, quens inter haec duo Instituta commercium habeatur nulla humanitus affulget spes fore ut brevi res in me­ necesse sit. eidem religiosae familiae utrumque coclius cedant. missum volumus. Quapropter decernimus ut Collégien Sed quoniam etiam contra spem in spem credere Russicum Societatis lesu Sodalibus regendum et (Rom., IV, 18) fides Nostra Nos edocet, quia non erit derandum tradatur ad eas leges, quae ex praescripti; impossibile apud Deum omne verbum (Luc., I, 37) et Pontificiae Commissionis pro Russia et ex peculiarte quoniam supremi regiminis officium Nos urget ut, quan­ statutis pro hoc Seminario a Nobis adprobandis, ser­ tum in Nobis est. omnia praesto habere curemus, quae vandae erunt ad novam illius gentis spiritualem resurrectionem di­ Dum igitur humillimas Deo referimus gratias quod vinae Providentiae consiliis, cum primum misericordiae haec perficere Nobis concessit, certam fovemus spem tempus advenerit, efficacius inservire possint, nihil fore ut hoc carissimum Nostrum Russicum Collegi aliud tam necessarium tamque opportunum ducimus, complurium sacerdotum secundum Cor lesu revera ef­ quam impensum studium de catholico clero instituendo, fectorum seminarium evadat, nec minus efficaciter ad cui huiusmodi cura incumbit et qui hodiernis sacerdoti­ Russi carum gentium salutem conferat, quam alia lectis­ bus pondus diei et aestus strenue portantibus, sed la­ sima huiusmodi Collegia in Urbe olim condita, ut vene­ boribus et aerumnis iam iam confectis atque etiam non rabile Anglorum Collegium et Pontificium Collegium sine quadam quasi martyrii palma m dies succumbenti­ Germanicum-Hungaricum, quorum opera quantum res bus. in auxilium veniat, et novos, quos cx miserentis catholica in illis regionibus magnas inter temporum ddDel bonitate firmiter speramus copiosissimos, animarum ficultates adiuta ct promota sit. publicae testantur histo­ manipulos colere et colligere et in horrea Domini re­ riae. ponere possit Cum autem Russicum S. Tercsiae ab Infante lesu Iamvero ad haec Nostra vota opere adimplenda, post Collegium, ut diximus, ad S. Mariae Maioris in Exqui­ diuturnas ad Deum preces et collatis consiliis cum di­ liis. ad Marianam scilicet Aedem principem et velat lecto filio Nostro Aloisio Sancti Georgii in Velabro S. sub materna Deiparae Virginis umbra exstrui contige­ R. E. tunc Diacono nunc Presbytero Cardinali Sincero. rit, faustissimum inde omen repetimus, quippe qui pro Sacrae Congregationis pro Ecclesia Orientali Secretario certo habeamus Immacultam Christi Matrem, cuius cul­ eodemque Nostrae Commissionis pro Russia Praeside. tus apud Orientales, etiam post miseram eorum ab Ec­ Seminarium seu Collegium Russicum in Urbe condere clesiae unitate defectionem, tanti semper fit, hoc Nos­ statuimus; in hoc. dicimus, totius catholici orbis centro trum Institutum in suam proximam clientelam feliciter et capite, unde romano spiritu omnino imbuti ad suos esse accepturam. Eidem praeterea adsit a caelo potens cives novi apostoli redeant. Proposito autem huic Nostro Missionum Patrona, cuius nomine Collegium hoc in­ tempestive propitia adfuit e caelis, quam nuper simul signitur, eiusque valido patrocinio, quemadmodum cum S. Francisco Xaverio Missionum omnium catholi­ coeptum est, magis in dies evolvatur et floreat carum Patronam ediximus, S. Teresia a lesu Infante; Volumus autem ut harum Litterarum transumpti dum enim haec animo volvebamus, sponte Nobis, ipsius etiam impressis, manu tamen alicuius notarii public Lexoviensis Virginis nomine, oblata est sat copiosa pe­ subscriptis ac sigillo alicuius viri in ecclesiastica digni­ cuniae vis. quae ad aedes Collegio Russico exstruendas tate vel officio constituti munitis,/ eadem prorsus trt- Sl instruendasque fere esset par. Quavis igitur abrupta buatur fides, quae hisce Litteris tribueretur, si origi­ mora, tam aperto divino freti auxilio, aptum ad S. Ma­ naliter exhibitae vel ostensae forent riae Maioris in Exquiliis locum selegimus, ubi supe579 rtore/ anno millesimo nongentesimo vigesimo octavo, Quae denique hisce Litteris statuimus, decrevimus, die undecima Februarii, in festo Immacultae Virginis indiximus, ea rata omnia firmaque permanere auctori­ apud Lapurdium visae, auspicalem novi Collegii lapi­ tate Nostra volumus, iubemus: quibuscumque etiam dem idem dilectus filius Noster Aloisius S. R. E. Cardi­ speciali mentione dignis non obstantibus. nalis Sincero nomine Nostro sollemniter posuit. Cuius Datum Romae apud Sanctum Petrum, anno Domim quidem rei feliciter tunc inchoatae gratam in aevum millesimo nongentesimo vigesimo nono, die decima memoriam, annuo Pontificatus Nostri nomismate id re­ quinta mensis Augusti, in Festo Assumptionis Beatae ferente, servari voluimus. Mariae Virginis, Pontificatus Nostri anno octavo.—Fx Nunc vero, cum novum illud aedificium in eo sit ut Andreas Card. Frùhwirth, Cancellarius S. R E. Aux· compleatur, perficiendae huic magni momenti rei ma­ stub Card. Sincero, S. C. pro Ecclesia Orientali Secrrianui admovere cupientes, vehementerque exoptantes ut rius. loseph Wilpert, Decanus Collegii P roton otarionun hoc Ipso Nostri sacerdotii anno quinquagesimo selectus Apost. loannes Zani Caprelll, Protonotarius Aposlolicus. clericorum numerus illuc recipi possit, ad eiusdem Se­ minarii wu Collegii iuridicam erectionem devenire sta­ tuimus. Quod itaque ad maiorem divini Nominis laudem 926 ac religiosae rei Incrementum cedat et verae Christi Ecclesiae inter slavicas gentes praesertim promovendae 1929 AUG 26.-COM. RUS. INSTR. AAS 21 (1929) 608-61« benevertat. Seminarium seu Collegium Russicum. cui Sanctae Tcresiae ab Infante lesu nomen indimus, in Instructio ad rr. patres dd. locorum ordinarios. Urbe conditum. Apostolica Nostni auctoritate constitui­ DE RUSSIS AD CATHOLICAM ECCLESIAM REDEUNTIBUS mus clque legitimi Pontificii Collegii lura tribuimus. Volumus autem ut in Illud adolescentes ln primis e Edito in Actis Apostolicae Sedis (6 Februarii 1929. Russka ditione ac ritu slavlco-byzantino recipiantur. pag. 94) Pont. Commissionis Pro Russia decreto « De 925 1107 1108 1923 OCT 16 SACRA CONGR. STUDIORUM. DR STUDIIS ORIENTALIUM Russis ad Catholicam Ecclesiam redeuntibus > [d. 12 lan. 1929 - LE 875], nonnulli locorum Odinani mature huic Commissioni significandum curaverunt se recte vim et mentem intellexisse decreti, utpote debitam ln re tanti momenti cautelam praescribentis, praesertim cum de personis vel parum notis vel prorsus ignotis agatur. Obiecerunt tamen aliqui aditum sive ad Pontificiam Commissionem sive ad Legatos Apostolicos plerumque, maxime in casibus urgentioribus, impossibilem evadere vel saltem in mora, uti aiunt, non deesse periculum. Quapropter rogaverunt ut sibi necessariae et op­ portunae traderentur agendi normae quibus in bonum animarum, nulla interposita mora quae ipsi dissiden­ tium conversioni obesset, ministerium suum explere valerent Laetatur quidem haec Pontificia Commissio tanta Ordinariorum in fratres nostros separatos, carissimos sane, cura et sollicitudine; finem autem et mentem eiusdem Decreti confirmat fuisse debitam commendare prudentiam, ut quaevis causa praecidatur Ecclesiam Catholicam calumniis afficiendi, quasi ipsa fratrum no­ strorum adversa fortuna abutens eos ad se attrahere studeat Quapropter admirabilem Ordinariorum zelum in Russos» quos idem Summus Pontifex tanta prosequi­ tur caritate, magnopere laudat atque commendat, iisque normas quae sequuntur, non pro clericis tantum sed etiam pro laicis attendendas tradit/ I. - De laicis Edicit Pontificia Commisio, cum de laicis agatur. Episcopi esse potestatem non in casibus urgentioribus tantum sed et ordinariis eos admittendi et recipiendi in Ecclesiae Catholicae unitatem, dummodo eos qui admitti postulant ita noverint ut prudens iudicium de recta ani­ mi dispositione deque sufficienti circa Fidem et Ec­ clesiam Catholicam cognitione efformare possit In memoriam revocanda sunt de validitate Baptismi et Confirmationis dissidentium responsa et decreta S. Officii. Praestat vero exquirere utrum in schismate matri­ monium contraxerint, quo modo, coram quo, utrum ha­ bita dispensatione super aliquo impedimento, qui eam indulserint Cuius fuerit alter coniux religionis; utrum celebratum matrimonium solutum fuerit, quibus causis et a quo; utrum novum contraxerint matrimonium. De­ nique omnia ita investigare oportet ut comperiatur quodnam matrimonium validum sit. Item prudenti atque circumspecta investigatione ex­ plorandum est utrum causae et argumenta, quibus ad unitatem Ecclesiae inducti sunt, spiritualia et su pranaturalia, an mere humana sint, prouti praesens eorum egestas et inopia: hoc enim in casu potius essent pro posse adiuvandi atque fratrum caritati valde commen­ dandi. Interdum autem ne reiiciantur neve derelinquan­ tur. sed prudenti committantur sacerdoti qui ipsos ca­ tholicam doceat doctrinam, praesertim de unitate Ec­ clesiae, de Romani Pontificis primatu, de Immaculata Virginis Conceptione, de Purgatorio, etc. Cum sufficienter instructi atque dispositi invenian­ tur. de ritus electione sunt monendi, quin contra eorum propensionem ad latinum ritum assumendum eos indu­ cere praesumatur. Satius erit dignitatem et pulcritudinem Orientalium rituum explicare, quid Ecclesia catholica de ritibus iisdem sentiat et doceat, et quantum iis favere studeat. Si quis tamen e Russis, omnibus recte perpensis, ritui latino adhaerere maluerit, eidem adseribi poteriL Formulam abiurationis et Fidei professionis ad Epi­ scopos in quorum dioecesibus frequentes habitant Russi et etiam ad alios Ordinarios qui petierint, remittendam curabit haec Pont. Commissio. His itaque normis obtemperantes non tenentur Revmi Ordinarii in singulis casibus huic Commissioni recur­ rere. Qui cum satis noverint personas de quibus agitur, necnon si casus ferat, statum earum domesticum, atque prudens efformaverint iudicium de earum recto bono­ que animo et consilio, deque sufficienti dispositione et doctrina, uti supra dictum est, possunt et debent ad unitatem Catholicae Ecclesiae eas admittere tum in eio casibus consuetis tum, immo ratione for/tiori, in urgen­ tioribus, exempli gratia cum sit celebrandum matrimo­ nium, servatis iis quae in abfuratione et mixtis nuptiis Apostolica Sedes servanda constituit Sciant tamen Revmi Ordinarii hanc Pontificiam 1109 η. 927 Commissionem semper esse paratam ad qualiacumquc, circa Russos in Ecclesiam Catholicam recipiendos dubia vel quaesita examinanda atque solvenda. Dum zelum prudentem Ordinariorum iterum atque iterum laudat eos vehementer hortatur haec Pont Commissio, ut sin­ gulari studio Christianae puerorum et adolescentium russorum institutioni incumbant, cum ipsi animos ad verum et bonum procliviores habeant Ordinarii autem quotannis de iuniorum reditu ad Ecclesiam Catholicam doceant Pont Commissionem, nec non de alicuius pueri vel adolescentis ad statum ecclesiasticum amplectendum propensione. IL - De clericis, scilicet sacerdotibus et diaconis Maiore procedendum est cautela si de sacerdotibus vel diaconis agatur; non diffidendi causa, quod absit omnino, sed quia in clericis diuturnior requiritur insti­ tutio; resque est graviore cura attendenda, praesertim quod ad futurum tempus attinet. Experientia enim Itaque praeter diligentiorem amplioremque inquisidocuit Itaque praeter diligentiorem amplioremque inquisi­ tionem quam, congrua congruis referendo, pro laicis requiritur, certiores fiant Ordinarii de eorum ordina­ tione. studiis; quae idiomata loqui legere scribere va­ leant, et quali perfectione: utrum latinam ita calleant Linguam ut possint praelectionibus S. Theologiae dog­ maticae et moralis aliquo cum profectu intéressé. Requiratur etiam cuius hierarchiae vel fractionis hierarchicae quisque subditus fuerit, utrum decursu temporis de una ad aliam transierit An protestanticae sectae adhaeserit eidemve adscribl conatus sit Utrum post ordinationem sacram absque ministerio ecclesiasti­ co. tamquam laicus vixerit Inquisitio insuper fiat circa uniuscuiusque mores et vitae probitatem. Qua expleta inquisitione Ordinarius casum huic referat Commissioni vel si res urgeat Apo­ stolico in regione Legato, qui iuxta peculiares normas sibi ad rem traditas sese geret De clericis in Ecclesiam Catholicam admissis Ordi­ narii hanc Pontificiam Commissionem mature mone­ bunt Datum Romae, ex Secretaria Pontificiae Commis­ sionis pro Russia, die 26 Augusti anno 1929.—A. Card. Sincero, Praeses. C. Margotti, Secr. Adn. J. C. in NrT 57 (1930) 72. 927 1929 AUG 28.-SC STUD., LIT. AAS 22 (1930) 146-148 LITTERAE archiepiscopos, episcopos aliosque locorum ordina­ rios DE STUDIIS ORIENTALIUM RERUM ET DE CATECHESI IN SEMINARIIS impensius excolendis Ad Illustrissime ac Reverendissime Domine, Quod catholicis hominibus semper fuit in votis ut quotquot in orientalibus regionibus a Romanae com­ munione Sedis dissident ad eiusdem unitatem Ecclesiae Matris tam diu revocati se recipiant, id sane cum pri­ mis Ecclesiae universae Pastori ac Patri. Pio XI Pon­ tifici Maximo, cordi est et curae praecipuae, tamque sollicitae ut iam inde a Pontificatus sui exordiis in id omnem operam studiumque contulerit Cuius quidem sollicitudinis documentum exstat praestantissimum in Encyclicis illis litteris Rerum orientalium datis die 8 Septembris anni 1928 (AAS 20 (1928) 277-288], de stu­ diis nimirum orientalium rerum provehendis. Hisce igitur Pontificis Summi curis votisque obse­ cundans, Sacra haec ecclesiasticis studiis provehendis instituta Congregatio, nihil sibi praetermittendum sta­ tuit quod ad mutuam illam populorum ignorationem et despicientiam, atque, ex praeiudicatis praesertim opi­ nionibus consecutam, diuturnam animorum alienatio­ nem tollendam conferre, penitioremque tum historiae, tum doctrinarum, ac theologiae, praesertim Orientalium cognitionem alere possit, quemadmodum caedem Encyclicae litterae commendant, apud clericos potissimum ac sacerdotes. Principio autem id generatim decernendum existimat haec Sacra Congregatio, ut in sacrae theologiae curricu1110 t η. 9-23-929 SACRA CONGR. STUDIORUM ET DE PROPAGANDA FIDE Jo universo earum peculiaris ratio quaestionum ac re­ rum habeatur, quae ad orientales Ecclesias ac populos quoquomodo pertineant. Quamquam enim maioribus tantum athenaeis sacris munus instituendi peculiares theologiae orientalis cur­ sus, seu magisteria propria, attribuendum videtur, con­ gruum est tamen ac paene necessarium, ut in ceteris quoque clericorum Seminariis, ubicumque iuvenum soboles in spem Ecclesiae adolescit studiisque sacris eru­ ditur, id minime negligatur ut instructi paratique pro­ deant nonnulli saltem ad eam quoque Ecclesiae por147 tonem excolendam, in qua primum Christianum no­ men exortum, fidei grandioribus factis inclaruit atque ad reliquum deinde terrarum orbem fama, virtute ac praedicatione processit Ii vero potissimum in orientalibus hisce studiis po­ nendam sibi operam arbitrentur, quibus vel sacrae theologiae vel historiae ecclesiasticae vel liturgiae ma­ gisterium fuerit proprie demandatum. Ita nempe, ut exemplo res pateat in ea quae de fidei praeambulis, seu fundamento, est theologia, quam propterea fundamentalem vocamus, explicanda atque illustranda, curent praeceptores ut quae contra prima­ tum Romani Pontificis eiusdemque infallibile magiste­ rium a dissidentibus Orientalibus obiicii ac lactari so­ lent, dilucide fortiterque disjiciantur. oppositis nimirum iis quae a catholicis doctoribus efficacius reponi consue­ verunt In reliqua item theologicae disciplinae parte, quam specialem appellamus, perspicue dissolvantur ab Orien­ talibus passim oblecta contra processionem Spiritus Sancti a secunda persona Ssihae Trinitatis, adiunctamque Symbolo fidei vocem filioque» contra doctrinas item sive de Immaculato Virginis Deiparae conceptu, sive de Purgatorii veritate singillatim. In theologia quae de Sacramentis est, fusius enu­ cleentur quaecumque ad Baptismum, ad SS. Euchari­ stiam (ad quaestionem, ex gr.t de epiclesi) ad Sacra­ menta cetera spectant In Liturgia haud minus accurata diligentia quam veneratione et observantia rituum catholicorum diver­ sitas explanetur. In historia denique Ecclesiae ea presse enarrentur, quae de septem prioribus Conciliis Oecumenicis sunt deque subsequentibus, Lugdunensi praecipue ac Flo­ rentlno: neque illa omittenda quae deinceps Romani Pontifices ad unitatem redintegrandam inchoarunt ac perfecerunt, in primisque aetate nostra Pius IX «anctae recordationis, cum occassionem nactus Concilii Vaticani cogendi, orientales Episcopos paternis litteris invitavit ac Leo XIII. immortalis item memoriae Pontifex, qui toties diuturni Pontificatus sui tempore, tam multa tamque sapienter in eundem finem instituit, ac denique Pius XI feliciter regnans, quem iisdem vestigiis tam alacriter insistentem conspicimus. Atque haec quae sum malim attigimus, salis decla­ rant studia orientalia quanti sint momenti, quantique propterea intersit ut ab Ordinariis omnibus in scholis praesertim theologicis, ea quidem via ac ratione, quam diximus, provehantur ln dies. Quod si quis inter sacrae theologiae alumnos animi, doctrinae, ingenii laudibus se praecipue commendave­ rit, spemque fecerit bonam fore ut aliquid in utilitatem Orientalium aliquando conferre possit, id sibi locorum Ordinarii persuasum habeant nihil se Romano Pontifici 143 gratius atque divini/ Regis Cordi sacratissimo sanctius acceptiusque facturos quam si eundem alumnum ad Institutum Orientale in Urbem transmiserint, studiorum curricula perfectius emensurum. Hanc opportunitatem nacta. Sacra