~ ’ SACRORUM CONCILIORUM NOVA ET AMPLISSIMA COLLECTIO • ; cujus JOANNES DOMINICUS MANSI ET POST IPSIUS MORTEM FLORENTINUS ΕΓ VENETUS EDITORES AB ANNO 1758 AD ANNUM 1798 PRIORES TRIGINTA l NI M TONOS EDIDERI NT NUNC AUTEM CONTINUATA ET DEO FAVENTE ABSOLUTA • ' ιΓΒΛΧΤΙΒΟ JOANNE BAPTISTA MARTIN HACKRDOTK. PROFEMORE ffl CATHOLICA LXIYKRSITATK LlOPl XEXM ■* " ET R. P. LUDOVICO PETIT K COXORBGAT1OXK AlGVmSIAXA AH JlMM MPT1OXK. TOMUS TRIGESIMUS SEPTIMUS 1720-1735. PARISIIS MDCCXCV EXPENSIS HUBERTI WELTER, BIBLIOPOLAE. - X A A it Ji Ji Ji fli ifc A A A A A A A it A« , • · ""i w - ' , J PRAEFATIO. Tandem prodit mi publicam lucem exspectata diu Ad orientales quod attinet, ubi primum laborem omniuniqqe pruditorum voti· expetita I. D. Mansi Amplissimae coHci/iorum collrctiom» continuatio ; hunc suscepimus, statim nobis mens insederat, ut quae utinam sustineat quam sui concitavit exspec­ tationem. Quae praeponere huic volumini consti­ tueramus prolegomena de auctoris vita et scriptis, de variis conciliorum collectionibus etc., ea satius visum est in aliud tempus differre, eum totius omnium totius Orientis ecclesiarum actis synodalibus, quotquot in codicibus manu scriptis vel editis invenire potuissemus, describendis et in praesenti collectione- edendis ^operam, daremus. Quod cum efficere vellemus, incidimus in quod­ dam pelagus laboris paene infiniti, unde vix post operis supplementum adornandum erit; in prae­ unum qlterumve lustrum littus cernendi spes afful­ sentia de huius voluminis consilio et subsidiis tan­ tum breviter dicemus. < Iperis elucubrandi quae fuerit data occasio sisset. 8i quidem bibliothecarum longe dissitarum foruli revolvendi erant, variarum linguarum instru­ menta persefutanda, archiva' consulenda, libri editi, propositumque consilium, benevolis lectoribus ita excutiendi : quae res molesta et intricata non ab iam exploratum habetur, ut nobis supervacaneum videatur de re notiesima multi· praefari. Cum ab­ hinc annos V vir cl. Hubertus Welter, bibliopola uno homing, eoque aliis curis impedito, sed sociata 1‘arisiensis, Amplutimmn eoneiliontm colhctiotum a constitueretur, utque legitimis eorum querelis, qui symbola· dederant, fieret satisv atque bibliopolae nostro, cui onerosi iam erant effusi.* iique haud levissimi, sumptu·, opitularemur, ststuimus lectori­ I. D. Mansi olim elaboratam noris typis recudere statuisset, nova haec editio maius pretium ut haberet, nihil ab eo qui curam eius assumpserat doctissimorum ex omni parte virorum opera com­ modissime perfici poterat. l't autem finis aliquando praetermissum diligentiae fuit, quo accederent cum emolumento acta et documenta ad idem argumen­ bus benevoli· permittere opus, quod diuturniori tum spectantia, si qua nondum ' edita servarentur in bibliothecis et tabulariis, aut typis iam vulgata, ab Amplûutnta, ut aiunt, peregrinarentur. Ad amicos litteratosque viros intra et extra Galliam datae litterae sunt, quibus urgebantur ipsi, ut suas confidimus; idque procul a iactantia, nomina nosÿra mora politius integriusque evulgari potuisset. nos expedituros gratissimo fenore. At Namque opus ipsum, quslecunque prodit in lucem, si spectetur, quis ad hanc ubertatem materiae rerumque varie­ tatem importunus accedet? Kcce enim ad manam pro humanitate veluti symbolas conferrent ad no­ bene multae ecclesiae orientalis tabulae publicae, vae editionis amplificationem. Laboris auxilium multi undequaque spoponderunt, attulerunt pauci. quae aut in bibliothecis et tabularii· hactenus latebant, aut, per innumeros libros dispersae, ne Interea manus ultima editioni Parisiensi im­ curiosis quidem harum rerum innotuerant, maximo posita fuit, ac tribue tantum interiectis annis sin­ gula XXXI volumina, quibus constat Amplissima sane eruditorum incommodo. Quanti enim mo­ menti sint acta illa ad historiam ecclesiae orien­ cnHretio, in lueera prodierunt, non novis quidem talia accuratius exquirendam, ad illustranda· re· typis iterum excusa, sed lithographies imagine ita expressa, ut cum voters illa editione prorsus con­ etiam civiles Graecorum, Serborum, Russorum. Rumenorum, ad exquisitius cognoscendum ius grueret recens effigies. Mox etiam, eadem - ad­ orientale cum civile tam canonicum,' viro cuique hibita arte, quattuor volumiha, e Nicolai Co|eti sylloge deprompta, recudi curavit bibliopola Pari­ perito apertum est atque manifestum. Theologis multa suppeditant, quibus res abstrusas explicent, sienais. Utroque opere feliciter absoluto, longius pro­ cedendum erat ac totum opus ad hanc usque ieiuna· exornent; historici·, quae in chronologie aetatem continuandum: res sane multi laboris et cive ordini· pertinent, exponunt. curse. Materiae ingentis provincias sic inter se vel geographia spinosiora suat, extricant: quae ad ritus, mores, dignitates st officia ecclesiastici UtSensimus deni­ que immerito iam tot saecula neglectas esse apud partiti sunt qui operis continuandi maximum onus occidentales has doctrinae iurisque Graecorum, ut in se receperunt, ut synodos oriegtales L. Petit, ita dicamus, reliquias, quamvis extrema demam occidentales J. B. Martin edendas curaret. Qua vero ratione in hoc primo volumine editoris mu­ clarissimi populi aetate in ipsa paene barbaria nere utarquo fpuctns est, paucis dicendum/ •nlm haec et mirantur omnes eordeti viri. natas. Nec nostro sane egent praeconio: norunt XÏ PRAEFATIO ' Synod»·, ' quae re· Rutenorum in Transilvania •pectant, edenda* curavit Carolu· Aunbr, in «emi- Alia* etiam turn in appendicibus exaggarendi·. editione· nominavit, quotquot 'perspecta* habere libro» nario catholico Buc»Te»Hmo profemor;' quem hohoris potuit'; et gratiae causa vegab ipso operis limine nomi; synodo aliqua instituitur, hic iljic in partem voca- nare decet. Ceteras omne·, in quibus de negoni» Orientalium agitur, ipse adornavit L. Petit,, adiùvantibus nonnusquam sodalibus suavissimis Iulio Pargoire et Sophronio Petride. quoruA prior sin- gulas efiam plagulas qua maxima potuit diligentia contulit. Textum in codicibus vel libris editis exhibitum intactum reliquimus, correctis tantum vit; reeentiorea, in tjuibu» sermo * de ipsos denique fonte*■ adiit, quo accuratior prodiret editio. . * Rem quoque attulit gravissimam et ili edertdis reeentioribus conciliis plane novam : synodos sci- licet dioecesanas, quotquot invenire valuit, reli­ giose commemoravit, etsi nulla huc usque agitata est «ynodorum huiusmodi .mentio. Atque Mansi apertis libnriorum mendis et mutata interpuqt^ ’ quidem noster, Labbaeum secutus, dioecesanorum tione. Quorundam actorum'summin tantum pro­ coetuum.t qui antecedunt annum p. Chr. MCCC, tulimus. eorum scilicet quae certi loci, non' uni­ acta integra in suafti collectionem recepit, ceteris, versae ecclesiae res Videbantur continere; librum quae postea edita sunt, consilio neglectis. enim sine necessitate augeremus, · si omnia acta autem abesse nefas, quia non desunt inter synodos Quae vero ad gravissima dioecesanas tales, praesertim rccetltiores, quarum integra exscriberemus. quaedam negotia, ad unius alteriusve ecclesiae mores, iura, doctrinas, ad patriarcharum historiam spectare videbantur, ea integra edidimus, adiecta etiam interpretatione latina, non philologorum causa, sed eorum quos res, non verba curantes, "b ex verbosissimis Byxantinorum ambagibus labo­ riosa lectione sententias eruere taedet pigetqup. In adnotationibus, praeter codicum varietates et rara explanationis conamine, etiam scriptorum locos qui vel respiciuntur vel conferri possunt, quos qui­ Haec decretis ad usum transferuntur quae a synodis Libro­ provincialibus, quas vocant, sancita sunt. rum. quibus acta ista continentur, descriptio uberrima consulto allata est. adiecta etiam biblio­ thecarum significatione, 0 Cantari ' 1706 novembri. — .Synodiis. Constantinopolitana 367 if 16-1727 I.ondinenses et Constantinopolitanae synodi pro ineunda concordia Anglio*noè inter et orthodoxos Orientales ‘. 369 1716 augusti 18. 1. Condiciones ineundae concordiae Britannos inter et Graeooa ab injuratis episcopis oblata# ■ < 383 1717 octobris^. 2. injuratorum epistola ad Bustorum imperatorem 393 1 3. Tpbbaitidos metropOlitanus ad injuratos/*' • ' 393' 17)8 aprilis 18. 4. Patriarcharum responsa ■ . ad ptopoaitiones 395 1722 maii 29. 5. Graecorum responso re- I 1725 aeptqpabria 6. 30. Guileldri Wake, archiepiscopi Cantuarieasia, epistol^Chtysantho, patriarchae Hierosolymitano 691 . 1727 janiüirii 19.131. Chrysanthi, patri­ archae ' Hierosolymitani, ad superiorem' _ epistohun responsum ■ 596 32? Addenda et emendknda ' ■ 597 .1726 me 1786 aprilis 24. — Synodus dioecesana 1'rbevetpna * 623· Ù726 aprilis 28 - maii 5. — Concilium provinciali Firmanum z 625 junii 9.9> - Synodus dioecesana.t?apuana IV ’ -646 junii 9-11. — Synodus dioecesana Capuana IV' 1021 junii 9-12. — Synodus dioecesana Neapolitana · .. 647< junio. — Constantinopolitana synodus 647 julii 14. — Synodus dioecesana VarmienSis' Heilsbergensia 647 julii 31 - augusti 1. — Synodus dioecesana Pisana ΠΓ . 647 augusti 15, — Synodus dioecesana SanctiSeveri 647 augusti 18-20. — Synodi^ dioecesana Oppidensis 649 Septembris 15-8. — Synodus dioecesana Anconitnna 649 octobris 21-3. Synodiis dioecesana l.uceoriensis 649 . novembri. — Constantinopolitanae synodi sententia de episcoporum translatione 649 decembri. — Constantinopolitana sy nodus in qua Ilieremias patriarcha sede sua de­ jicitur 655 Constantinopolitana synodus 677 januario.'— Synodus Constantinopolitana in qua sedes Olenensis in archiepiscopatum evehitur 677 et 1627 januario. Synodus Constantinopolitana 679 et 1021 februario. — Constantinopolitana synodus in qua Graecae ecclesiae fides sedefim ar­ ticulis repetita declaratur 887 aprilis 2. — Synodus dioecesana Suessionenais 679 aprilis 15.---- Synodus dioecesana Umbriati-, . cenais Π 674· aprilis 27. Synodus dioecesana I rbevetana 681 aprilia 28-30. — Synodus dioeçeeana Cre­ monensis 1029 maii 4-6. — Synodus dioecesana Benogalliensia 681 maii 26-7. — Synodus dioecesana Aeaina 681 maio. — Constantinopolitana synodus 681 junii 1-3. — Synodus dioecesana Syracusana 681 junii 1-2. — Synodus dioecesana Triventina II 683 augusti 16 - Septembris 28. — 1. Concilium provinciale EbredunSnse 693 2. Bibliographie 693 et 827 31 Acta 687 4. Appendix 813 5. Supplementum 827 scriptum Britannorum .471 1726 6. Ritus sacrae communionis cum ab Anglia tum- a Graecis post ihitain concordiam j 1726 adhibendus 491 1726 1722 maii 30." 7. Injuratorum epistola The­ baidos metropolitans 519 1726 1722 maii 30. 8. Injuratorum epistola sy­ 1726 nodo gubernanti Russiae 521 17.22 maii 31. p. Injuratorum epistola co- ' 1726 miti a Golovkin, summo Russiae cancel­ lario 523 1726 1722 junii'II. 10. Thebaidos metropolitan·' epistola injuratis ■ 525 1726 1722 septembris '20. II. Protosy ncelli patriarchici epistola injuratis , 527 1726 172 A decbml|ris 9. 12. Thebaidos metro­ politan· epistola ad injuratos 527 1726 1723 janiiarii 28. · 13. Injuratorum epistola ad Thebaidos metropolitanum ''^.529 .1726 1723 augusti 25. 14.‘Thebaidos metropoli­ tan! epistola ad injuratos 531 1723 februario. 15. Russicue. gubernantis synodi epistola ad injuratos 533 17 24 februarii 2. 16. Rusaicae gubernantis synodi epistola ad injuratos . 535 17 23 septembri. 17. Orientalium patriar­ charum epistola ad sacram Runicam sy nodum „ · 537 1723 septembri. 18. Orientalium patriarcharuni epistola ad injuratos ’ ■ 541 17 24 junii 3. 19. 1). Caaanno epistola 471. injuratos 579 17 24 junii 3. 20. Injuratorum epistola ad archimàndritab Gennadium 679 1724 julii 13. 21. Injuratorum epistola ad Thebaidos metropolitanum 581 1724 julii 13. 22. Injuratorum epistola ad sacram svnodum gubernantem Russiae 58Ï 1724 julii 13. 23. Injuratorum epistola ad summum Russiae cancellarium 583 1724 julii 13. 24. Injuratorum apocha protosyncbllo data pro acceptis libris a patriarcha Hierosolymitano missio 586 17 25 msrtii 8. 25. Schedula ad d. Caasano missa . ■ 586 aprilia 11. 26. .Injuratorum epistola ad saeram synodum gubernantem 587 1726 aprilia 11. 27. Injuratorum epistola ad summum cancellarium Russian 587 1725 aprilia 11. 28. Injurati ad Thebaidos metropolitan 689 1726 septembria 16. 29. Bummue RuTiiae cancellsrtns ad injuratos 689 mdrtii 12-3. -y Synodus dioeceèàpa .Caleni . ' ’ 633 apVilis 10. Synodus dioecesana,Suessio- nonnis 623 1726 1726 1727 1727 1727 1727 1727 J727. 1727 1727 1727 1727 1727 17.27 1727 ■ Γ"7— χ’νιπ 1NDHX CHRONOLOGICVS TOMI XXXVII XVII Λκκο Chbisti 1727 augusto. ~ Constantinopolitana synodus a qqa christiani olrthodoxi ad opem sancto Sepulcro, ferendam pollicitantur " 683 1727 augus(o. ' ■ 1727 septv.mbris 2-4. viaina •1727 octobris 4. 1J27 1727 - - Constantinopolitana synodus , *■ 1029 SynodusTlioecesapa Tat4* 909 Constantinopolitana «ynodu· 909 oetobri· 12 - decembri· 21. — Concilium * provinciale Tarraconense · 91 1 Constantinopolitana ■ynodu» de in<>n»chia· 931 hagiotaphitis Constantinopolitana Hvnodua de episcopo 931 et 1033 Heli Constantinopolitana «ynodu· de monasterio Deiparae in Fonte Aureo 931 et 1031 1727 Sÿnodus dioecesana Apruntina 1727 circa. — Synodus dioecesana Montistiaconis et Comet^nsis III 933 1728 1728 931 januario. Constantinopolitana synodus de. monasteriis Acri ta 933 et 1^35 februario. Constantinopolitana synodus de scholastica palaestra Atheniensi 933 et 1037 martii 15. Constantinopolitana synodus de Sophronio Cephaleniae archiepiscopo 935 martii 19. — Synodus dioecesana Suessionensis 935 junii 21. — Synodus dioecesana Vauriensis ; ·*·Μ Synodus dioecesana Ri- f septembris 18. “- pana . ' ’ x 95T 1729 Synodus dioecesana Praeneetina 1729 Statutu dioecesis Taurinensi» Statuta dioecesis Tolosanae 1729 Synodus dioecesana Tullensis 1729 1730 Synodus dioecesana Vrbevetana . Januarii 19. — Synodus Achfidensis 1730 1730 1730 1730 1730 1730 1730 Ί' aprilis 8. — Synodus dioecesana Algarensis et Cnionuin 935 1731 1728 aprilis 11. Synodus dioecesana Vrbevetana ~ t 937 aprilis 11. Synodus dioecesana Vulturariensis et Montis Corvini ! 937 1731 1731 1728 aprilis 1B. — Synodus dioecesana Aeduensis 937 maii 1-3. Synodus dioecesana Murana I 937 junio. — Constantinopolitana «ynodu» 1728 junio. - 1728 4 728 1728 1728 Conatantinopolitana synodus 939 julio. — ('onstantinopolitana synodus 939 septembris 1. — Synodus dioecesana Valen­ tina in Gallia 939 septembris 8. — Sy nodus Belgradiensis in Serbia super jejunio a métropolite sol­ vendo 939 1731 1731 1731 1731 1731 4 17 32 1732 septembris 13-5. — Synodus dioecesane Kugubina 945 17 32 1728 octobris 6. nenaia 17 32 1728 1728 1728 1729 951 Synodus dioeeeiisana Eporediensi» ” dioecesana- Bosensis Januarii 10. — Synodus Syi________________ 1041 955 1043 martii 12. — Hierosolymitana synodus 1043 martii 29. — Synodus dioecesana Suessio 955 aeneis aprilis 25. — Synodus dioecesana 955 nensis augusti 29. — Synodus dioeeesana Aaten955 sis I 955 Synodus dioecesana Antbianensis Constitutiones dioecesis Constantiensis 955 Conatantinopolitana synodus 955 februarii 23. ■ Conatantinopolitana synodus 957 aprilis 16-7. —Synodus dioecesana Corto­ nensis I 957 maii 9. — SvnodusdioecesanaSan-Deodatensis 957 junio. Constantinopolitana synodus 957 augusti 24. — Synodus dioecesana Bene­ 959 ventana l x augusto. — Constantinopolitana synodus 959 959 Synodus dioecesana Ambianensis Synodus dioecesana Canarienaia I junii 16-7 - junii 22 - 4. sis I 1728 Synodus dioecesana Ambiu945 oetobris 19-20. — Synodus dioecesana Secusiensis ■ 1041 novembris 4(15)-7(18). — Synodus dioeeesana Fogarasiensis ecclesiae Rumenorum unitae (graeco-catholicae) in Transilvania 945 atque Rungaria, Kolosmonostorii «eptembri. — Constantinopolifana synodus 953 septeinbri. — Hierosolymitana synodus a qua nosocomium in sancta civitate instituitur 8y nodus dioecesana 1 'areluunenete 1729 ; martio. — Constantinopolitana synodus 935 1728 Synodus dioecesana Aquensis ' li*4l . 1729 1728 17.28 1728 maii 1 -,3. - · Svnudus dioecesana Tauri-<■ nensis Svnodus dioecesana Bobiensis maii TL* 1041 junii 12. 17 29 de Svnodus Sioè^ésana Nuessio951 ; aprilis-'»». nensis 1729 musicae 1727 1728 1,729 1729 Constantinopolitana avnodue gymnasio 1728 , 1729 Dovembri. — Constantinopolitana synodus in qua de approbatione ordinarii ad con­ 925 fessiones audiendae decernitur 1727 1727 1729 augusti 24. ventana II septembris 24 rentina 959 Synodus dioecesana Suana I 959 Synodus dioecesana Casalen1<*43 Synodus dioecesana Bene­ 959 Synodus dioecesana Flo­ 961 septembris 28 - 30. - Synodus dioecesana Fogaraaiensis ecclesiae Rumenorum unitae (graeco-eatholicae) in Transilvania atque Hung aria 961 1732 septembri. — Constantinopolitana synod.ua in qiia Paisius patriarcha sede sua de­ jicitur 1 965 et l*s43 oetobri. Synodus dioecesana Vivariensis 965 1732 Synodus dioecesana Ambianensis 965 1732 Synodus dioeeesana Ferentina Synodus dioecesana Politiana U 965 1732 967 XIX INDEX CHRONOLOGI0US TOMI XXXVU Anitf 1'lBIHI Chbibti 1733 ,■ aprilis 1,5.— Synodus dioecesana Sueaaionensis 967 1733 ’ , i 1733 1733 z 1733 aprilis 19-21. — Synodus dioecesana Septempedana i 967 aprili. — Constantinopolitana synodus' in qua, Hieremia amoto, Seraphim patriarcha inauguratur .^67 et 1047 maii 1-3. — Synodus dioecesana Alexan- ' drina 1 a 1049 maii 18 - julii 1. — Concilium provinciale Tarraconense , 969 J734 1734' 1734 1734 1734 ' decembri. — Constantinopolitana synodus 10Ô9 Syqodus dioeoesana Ambianensis 1009 1734 1733 junii 9. — Statuta dioecesis Lingonensis 993 1733 junio. — Constantinopolitana synodus 993 1733 augusti 4-5. — Synodus dioecesana Plocensis 993 1735 1*33 oytobris 20. riensis Synodiis dioecesana Viva993 ‘ 1735 17 33 novembri. — Constantinopolitana svnodus 993 Synodus dioecesana Firmana 993 1734 17 34 1734 julii 6-8. - - Synodus dioeoesana Feretrana 1007 augusti 24. — .Synodus dioeoesana Bene­ ventana I 1007 octobris 20. . riensis maio. — Constantinopolitana synodus 991 1733 7 maii '27. — Svnodus dioecesana t^sulana 1007 main. — Constantinopolitana synodus 1055 1734 1733 1733 1734/ xx 4>ao Synodus dioeoesana Viva1009 1734 Synodiis dioeoesana Nivernenais 1009 1734 Synodus dioecesana Virdunensis 1009 1735 aprilis 20. — Synodus dioeoesana Baiocensie 1011 aprilis 20. — Synodus dioeoesana Suessionensis 1011 main. — Constantinopolitana synodus Ή qua Athanasius, Arcadiae nuper episcopus. depositionis poena absolvitur 1011 et 1055 995 1735 junii 26. — Synodus Aehridensis janu«rio. — Constantinopolitana synodus a qua Athan uius, nuper Arcadiae episcopus. gravissimis poeftis multatur 995 et 1049 1735 junio. — Constantinopolitana synodus 1013 1735 Synodus dioeoesana Virdhnensis februario. - - Constantinopolitana synodus in , qua Mareus Eugenicus, Ephesius métro­ polite. inter sanctos ’ refertur 995 maii 4 -6. —» Synodus dioecesana Vrbinatensis 1007 maii 5. — Synodus dioecesana Suessionensis 1007 1057 1735 augusti 28. — Synodus dioeoesana Canariensis II 1013 Constantinopolitana synodus 1013 Synodus dioecesana Albarracinensis > 101.1 17 35 Synodus dioecesana Ambianensis 1013 17 35 Synodus Synodus Svnodus dioecesana Nivernensis dioeoesana Trojana dioecesana Virdunensis 1015 1015 1015 1735 1735 1735 r \ ' - - ’ ■ *..... I ’ - . . ■·■■■ ■ _ . ............. J»..,-·,-. ____ τ·.„. < : ' ' M J : INDEX ALPHABETICUS TOMI XXXVII. · Achridensii avnudua. 1'30 januarii 19 Id., 1735 junii 26 1043 CiviplebatiG aynodua dioeceaana, 172Γ circa 111 1057 ConttaHtienw dioeceaia constitutiones, 1730 . 955 AUxandrina I avnoduadioeceaana. 1733mail Γ-3 1049 Aedutnsit aynodua dioeceaana, 1728 aprilia 16 937 Attina aynodua dioeceaana, 1727 maii 26-7 681 Albarracinentit aynodua dioeceaana, 1736 1013 Algarentis ft Unionum aynodua dioeceaana, 1728 aprilia 8 935 Ambianenw aynodua dioeceeana, 1721 oetobris8 111 Id., 1722 117 Id., 1728 octobria 6 945 Id., 1730 955 959 965 1009 1013 Id, 1731 Id., 1732 Id., 1734 Id., 1735 -. Anconitana aynodua dioeceaana. 1726 aeptembria 15-8 * 649 Antferpieneis dioeccaia congregatio archipreabyterorum. 1720 menae martio’ 105 Apnmtina aynodua dioeceaana, 1727 931 Agnensit aynodua dioeceaana. 1129 junii 12 1041 Attenti. I aynodua dioeceaana, 1730 auguati 29 Anrimana aynodua dioeceaana. 28-9 1721 955 aeptembria HI Avenionmee concilium provinciale, 1725 octobria 28 267 Baiocentie aynodua dioeceaana, 1735 aprilia 20 1011 fiarbontreneit aynodua dioeceaana, 1723 octobria 17 1017 Belgradientie in Serbia aynodua auper jejunio a metropolita aolvendb. 1728 aèptembria 8 939 Beneventana XXXV aynodua dioeceaana,’ 1720 Id XXXV111, 1723 auguati Id. I, 1731 auguati 24 Id. II, 1732 auguati 24 24 107 1015 959 959 Id. I, 1734 auguati 24 1007 Borgomeneie II aynodua dioeeoaana. 1724 aeptembria 4-6 ,1017 Bobieneie aynodua dioeceaana. 1729 maii 11 1041 Boeenei» aynodua dioeceaana. 1729 januarii lo Brioceneie dioeceaia atatuta. 1723 mai 5 . / 1041 ' Caleni aynodua dioeceaana, 1726.tnartii 12-3 623 Catneneneeneia aynodua dioeceaana, 1724 (’anartotM I aynodua dioeceaana. 1731 4 227 1019 959 Id. II, 1736 auguati 28. b>13 Capuano IV aynodua dioeceaana, 17’26 junii 9*11 645 et 1041 Cataleniitl aynodua dioeceaana, 1732 junii 44-4 1043 CaialatMenM aynodua dioeceaana, 1749 CcHeletiw »y nudus diuoeesana, 17°1 963 W’5 Constantinopolilanae aynodi adversus Christianos provinciae Antiochenae qui ad catholicam uni- * tatum redierant, 1722-1744 117^ Id. aynodua, in qua Methodii Anthracitae errorea damnantur. 1723 augusto 227 Id. aynodua pro eligendo patriarcha Alexandrino. .1723 aeptembria 12 245 Id. aynodi epistola de Serborum religione. 1723 de­ cembri 245 Id. aynodua,. 1723 251 Id. aynodua in qua orthodoxorum cum catholicis societas prohibetur, 1724 251 Id. aynodua ad continuandam libertatem mona­ sterii 8. Eliae, in insula Sarno, 1725 maio 267 Id. aynodua a qua Methodio Anthracitae ad orthodoxiani redeunti venia «Jatqr, 1725 julio l‘»i| Id. aynodua. 1725 novembri 367 Id. et Londincuse» aynodi pro ineunda concordia Anglicanes inter et orthodoxos Orientales. 1716-1727 369 Id. aynodus. 1726 junîo 647 Id. synodi sententia de episcoporum translatione, 1726 novembri 649 Id. aynodua in qua Hieremiaa patriarcha aede sua dejicitur. 1726 decembri 655 Id. synodus. 1726 677 7H mnrtii 15 935 II* •*x»‘ CeasiiMttiwpeMsme synodua, 1728 martio 937 939 93» Id. synodua, 1728 junto Id. synodua, 1728 julio Id. synodua 1729 eeptembri 953 Id. synodua, 1731 februarii 23 957 id. synodua, Ί 731 junto Id. aynodus, 1731 augusto 957 959 Id. synodua in qua Palaius patriarcha aede ena dejicitur, 1732 aeptembri 985 et 1043 Id. synodus in qua, Hieremia amoto, Seraphim patriarcha inauguratur. 1733 aprili 987 et 1047 id. eynodua, 1733 maio 991 fd., eynodua, 1733 junio 993 · 993 Id. eynodua, 1733 novembri Id. eynodua a qua Athanasius, nuper Arcadiae episcopus, gravissimis poenia multatur, 1734 januario 995 et 1049 Id. eynodua in qua Marcus Eugenicus, Ephesius metropolita, inter aanctoa refertur. 1734 fe­ bruario 995 Id. eynodua. 1734 maio 1055 Id. eynodua, 1734 decembri 1009 Id. eynodua a qua Athanaaiua, Arcadiae nuper episcopus, depositioni» poena absolvitur, 1735 maio 1011 et 1055 Id. eynodua. 1735 junio 1013 Cometenfie III et Montieflaconi» synodus dioeceaana, 1727 circa 933 ( ortoncnei» 1 16-7 synodus eynodua dioecesana, dioecesana. 1731 aprilis 957 . 1727 aprilis 1029 Kbredunense concilium provinciale. 1727 augusti 16septembria 28 693, 813 et 827 Fporedieneis synodua dioeceaana. 1728 951 Fugubina synodus dioeceaana, 17 28 septembres 13-5 945 Ferentina synodus dioeceaana. 1732 Feretrana synodua dioeceaana, 1734 julii 6-8 Fetulana synodus dioeceaana, 1734 maii 27 965 1007 1007 Firmana eynodua dioeceaana, 1733 993 Firmanum' concilium provinciale, 1728 aprilie 28 maii 5 625 Florentina synodus dioeceaana, 1732 septembrie 24 961 Fogarasiensis synodus dioecesana universae eccle­ siae Rumenorum unitae (graeco-catholicae) in Transilvania atque Hungaria, 1725 februarii 26 253 Id. synodus dioecesana ecclesiae Rumenorum unitae (graeco-catholicae) in Transilvania atque Hungaria, Koloamonoatorii, 1728 novembris 4(15)-7(18) > 945 Id. synodua dioecesana ecclesiae Rumenorum unitae (graeco-catholicae) in Transilvania atque Hungaria, 1732 .septembrie 28-30 961 Fulginaiensis aynodus dioecesana, 1722 junii 21-3 115 Gneenentis synodus diqeeesana, 1720 augusti 26 105 HeUebergensis-Varmieiuis synodua dioecaeaaa, 1726 julii 14 > 647 Hierosolymitana aynodus a qua nosocomium jn aaacta dvitato iaatitaitar, 172» aeptembri 1043 ...-ο.,..·, a»»»—----- ί ----- IpftngiftUM ooaetitutioaeo «ynodalo·, 1721 936 Id. synodua 1728 junto frenaonenet* 28 - 30 »»v INDEX ALPHABETJCÜ8 TOMI XXXVH ..... 1015 Ko/osmoeostoro, synodua dioeoeaaaa Fogaraaieaaie eeeleaiae Rumanorum unitae (graeoo-oatholieae) in Transilvania atque Hungaria, 1728 novembris 4 (15) - 7 (18) 945 I Lateranense concilium, 1725 aprilie 15 - maii 29 265 et 1015 lêngonensis dioecesis statuta, 1733 junii 9 993 Landinenaet at Con»tanlinopai>tanae synodi pro in­ eunda concordia Anglicanoe inter et orthodoxos Orientales, 1716-1727 ' 369 Luceoriensis 21-3 synodus dioeceaana. 1726 octobris 649 iMcionensis eynodua dioeceaana, 1724 augusti 30 1017 Messatunsis synodus dioecesana, 1725 aprilis 15 1019 Monspessalana synodus dioeceaana, 1725 maii 15 267 Monti» Corvini I et Vulturarien eis synodus dioece­ sana, 1728 aprilie 11 937 Montisjlaeoni» et Cometensit III synodus dioece­ sana. 1727 circa 933 Mnrana eynodua dioecesana. 1722 225 Id. I, 1728 maii 1-3 937 Namureensis statuta dioecesis. 1720 1<>7 Neapolitana synodus dioecesana. 1726 junii 9-12 647 Niciensie synodus dioeceaana, 172o 109 Niverneneit synodus dioecesana, 1722 Id., 1734 225 ’ 1009 . Id., 1735 Oppidensis 18-20 1015 synodus dioecesana. Pisana 111 synodus dioecesana. augusti 1 1726 augusti - 649 17 26 julii 31 , 647 Pistoriensis synodus dioeceaana. 1721 junii 7 109 Placentina synodus dioeceaana. 17 23 septembrie 2-4 1015 Ptoceneie aynodus dioeceaana, 1733 augusti 4-5 993 Petitions synodus dioeceaana, 1732 967 Poenanienn» synodua dioecesana, celebrata Vareaviae, 1720 februarii 27-8 I05 Pratmùlienme synodus dioecesana, 1723 Praenestina synodus dioecesana, 1729 1017 953 Pratensis synodus dioecesana, 1721 (circa junii 7) 109 Ripana sy nodus dioecesana, 1729 septembrie 18 951 Romano - Lateranense concilium, 1725 aprilie 15 ■ maii*29 » 265 et 1011+ Raueontm imperatori» Petri I ordinatio ecclesiastica a cunctis Russiae episcopis suboeripta, 1721 januarii 25 1 Ruthenorum synodus provincialia, celebrata Zamoaciae, 1720 augusti 26 - septembrie 17 105 Sancti - Seseri eynodua, dioeoeaaaa, 1726 augusti 15 647 San - Deodatmuis synodua dioeceaana, 1731 maii 9 ’ 957 Secusiensrs aynodus dioeceaana, 1728 octobris Ut-20 ItMl Senogailienms synodus dioecesana, 1727 maii 4-6 681 Septempesiana synodus ii» 1 rusas, 1733 aprilie 19-21 967 fc—· 1 «mmuhm, 17M juatU 16-7 INDEX ALPHABETICU8 TOMI XXXVII flbmwwiMuu «yaodua dinmanaa, 1720 —«ta »1 106 Zi, 1799 —«ta 97 111 H., π» —«ta i» m AL, 1794 aprilto 6 1017 U., Zi, 1726 —«ta 29 1726 aprili· 10 loi» Zi, 1797 aprili» 9 »79 Zi, 1798 martii 19 935 Zi, 1799 aprili» 6 961 Zi, 1790 martii 99 965 Zi, 1733 aprilia 15 M7 «S3 XXV! ZZarirwtwane·· ZZ cywdua diaeaaaaaa, 1797 apriB» 15 «79 ZZrdwateM aynodu» diet»—, 17M aprife 94 «93 Zi, 1717 aprilto K «81 AL, 1728 aprili» 11 »37 Zi} 1799 9H. C'rhiMtoM» aynodu· dinijt—». 1734 maH 4-6 1007 Fatonto·· in Gatta aynodu» dioaeaaaaa, 1728 »eptambri» 1 939 F«mw«aw» ZZ«üii»rj»wa« «yaoda» dioeeeaaaa, 172« juKi 14 »47 Zi, 1734 maii 5 1007 FtMtrwMÙ «ynodna dioeceaaaa, 1729 junii 91 961 Zi, 1735 aprili» 20 1011 d« Fie* aynodu» dioeeeaaaa, 1791 111 Sfracutaxa aynodu» dioeceaaaa, 1797 junii 1-9 « TemwMUfttf -5-30 _ «81 provincial», 1799 maii 113 Zi, 1797 octobri» 19 - decembria 91 911 969 concilium ■- Zi, 1733 maii 18 - julii 1 ' Tanititta 2-4 aynodu» dioeaeaana, 1727 aeptembri» 909 Tlmm'nmri» aynodu» dioeoeaaaa, 1728 maii 1-3 * Zi »tatuta dioeceab, 1799 Tolotatiat dioecesi» atatuta, 1799 loti 953 953 TVitvnfma ZZ aynodu» dioeceaaaa, 1797 junii 1-9 »83 Troiana »ynodu» dioeceaana, 1735 1015 miftui» aynodu» dioeceaan», 1799 955 Fi«nMMû in Gallia lynodu» djoeceaaaa, 1730 apri­ li» 25 955 FirahMWMÛ aynodua dioeceaana, 1791 Zi, 1729 Zi, 1723 Zi, 1733 Zi, 1734 Zi, 1735 Viftrüetuù aynodu» dioecaaana, 9-11 111 225 loi? 995 10O9 1 015 1724 noaembria IOI9 Fiearianau ayaodtu dioeeeeana. 1732 octobri 965 Zi, 1733 oetobria 90 993 Zi, 1784 octobri» 20 I0O9 Vuitimrinuù tt Moon· Corvtm 1 »ynoda» dioeca­ aana, 1728 aprili» Il 937 SACRORUM CONCILIORUM NOVA ÉT AMPLISSIMA COLLECTIO. tomus trigesimus' septimus. PETRI I, RUSSORUM IMPERATORIS. ORDINATIO ECCLESIASTICA ANNO 1780 CONFECTA ET A CUNCTIS RUSSIAE EPISCOPIS SUBSCRIPTA, DIE AUTEM 86 JANUARII 1781 PROMULGATA. Compertum nobis eat, non defaturos ease, qui mirentur, quid nobia in mentem venerit, ut Petri Magni, Russorum imperatoria, decreta quibua per­ petuam synodum ad imperii aui ecclesiam admini­ strandam instituit, in boe conciliorum corpus rece­ perimus. Cum enim diplomata illa unum Petrum auctorem habeant, profecto a provincia nostra aliena esse videbantur. Verum ii, ai consiliinostri ratio­ nem paulo attentius consideraverint, una et id, quod facimus, probabunt, et nullam aliam a nobia hac in re viam tenendam fuisse judicabunt Non quidem ignoramus, ex sanctionibus istis synodum non con­ fici. ai synodi naturam ac rationem ita circumscri­ bimus ac definimus, quemadmodum ex nostrae potissimum Ecclesiaj consuetudine soliti sumus. Verum apud Orientales coneilii nomine non solum ii hominum coetus significantur, ia quibua episcopi tantum intereunt, sed coetus quicunque, in quibua ecclesiastica negotia' potissimum pertractantur quo­ rumque acta, ab ecclesiasticis viris, cojuscunque demum sint ordinis ac dignitatis, propriis nominibua firmata, auctoritate, ut dicitur, normative potiuntur. Jam vero illi·, quas Peints I ' condidit, sanctionibus hujusmodi auctoritatem semper attri­ buit Moschica eeelesia; illis cuncti istius ecclesiae praesules, metropolitan, episcopi, monasteriorum praepositi, chirographa apposuerant. Recte igitur facimus, cum insigne illud documentum, quo uni­ versa totius Ruaaicae ecclesiae administratio ex­ ponitur. hic reeudi curamus, nullo ad id respectu habito, utrum idem ab ecclesia sponte promul­ gatam fuerit an ecclesiae per vim impositum. Fatendum enim est. summam illam et indepeadentem episcoporum potestatem e diametro pagnara cam jare majaatatioo circa sacra, quod antecessores Petri 1 neu neglexerant hic autem gloriosissimus imperator singulari studio sibi vindicavit. Cui eiwm· V* ' «MM IMIRs·, « WW JVMI M C·—. .1 II· un XXXVU. ' totum suppresserat patriarchatum. statim ab obitu Hadriani Moaquensis patriarchae undecimi, qui anno 1703 contigerat. Vix nqml,ne ac ille cosceeeit fatis, patriarchae nomine dignitateque ab­ rogata, graviora ecclesiae fiegotia a se summo jure moderanda censuit imperator, ceteris, qasp-qullius erant momenti, remissis ad etaphanuynJavoMti, metropolitan· Reunensem et Murnmfinsem. quem dioecesis Moscoritieae exarehl et Mosquenets eccle­ siae administratoris titulo decoravit Hoc autem munus 8tephanus gessit ad annum 1791, quo ineunto Petrus novum instituit administrandae ecclesiae modum, ut nempe ecclesiastica quae­ cunque negotia apud synodum perpetuam Mnsquensem undecim viris conflatam tractarentur, eut métropolite unus praeesset, quem Tsaras designaret, itemque vicepraesides alii duo, cum consiliariis quatuor et assessoribus quatuor. Ceterum, de singulis hic nobis est supersedendum, quoniam inferius statuta ipsa, quibus praedicta synodus instituitur, evolvendo leetor benevolae canet· per­ lustrabit. Hanc tamen iterum monemus, quam aliena · divina Ecclesiae constitutione sint quae in eeriraràsriea ista OrWiwstiauç statuuntur de omni­ moda sacerdotii dependentia ab imperio civili. Per hoc edictum enim Petras 1 collegio suo sessure· •dministrationem et rsram omnium ad religionem et ecclesiam pertinentium citram ita eommisaam voluit, ut ipsius synodi caput et supremus judex sit ipse imperator, exigendo etiam ut unumquodque synodi membrum, cum adit efficiam suum. jure­ jurando testetur, ex animo so agnoscere summam illam imperatoris in res ecclesiasticas auctoritatem et potestatem. Atqui statuta illa, quas ut easJsaMMdùum Patri 7 legal am en tum nuncuparentur, obtinuit usus, auem rem veram habuisse serimus Theophanem Proeopo. rimam, h. a. Prueopti filium, antsbM esBsgii KieI *PETRI I BU88ORUM IMPERATORI8 viens» praefectam, tune PtaeedvteaMta st Narvensem arehiepteoopum, vinun siaguteri pita> eruditions orantem st a tautaetistaiiniMm, sod ' insigniter hitberaaiaaatem atqno imperatoria gratiam Msentatiuneulis aucupanda extra modtan intentant. Proeopovieii luenbrntaM opna Petrus ipse recognovit^ id modo adangeas vel inunutaaa, modo intactam servans. Cui regia manu ita emen­ dato episcopi, archimaadritao, senatores, impostor ipse die 33 Februarii 1790 subscripserant. Haec omnia a Proeopovieio narrantur in epistola, paulo post latice script·, cujus fragmenta placet hio referre: .Absolvi denique pro collegio seu con­ sistorio ecclesiastico generali oonstutionea vulgo Rcyulamenttr»», ubi octo ista tractantur capita . . . Omnes regulae sunt fere trecentae. Scriptam hoc sua Majesta· sibi jussit perlegi, et, aliquibus paucis mutatis ac de suo adiectis, -vehementer approbavit, tum in senatu legi jussit, ubi aderant fenaforas et sex episcopi; Resanensis, Smolencensis. ego Plescovienain. insuper pater archimandrite Theodosius et duo alii archimandritae. Lectam erat bis, et duo­ bus diebus, atque iterum adhuc novis aliquot ob­ servationibus auctum; tum manu suscripserunt episcopi et archimandritae, et e regione senatores omnes, in fine subscripsit ipse imperator. Duplex factum est exemplar scripti istius, et utrumque dicto modo subscriptum ; quorum alterum missum est Moaquam. et in loca alia, ab omnibus qui hic t- Petropoli) non aderant,] episcopia çt primariis archimandritis subscribendum. Ad quod negotium vestri quoque episcopi Cxernikovriensw et Pereiaslawiensis forte propediem Moaquam evocabuntur. Cumque ita omnium subscriptionibus munitum redierit, typis imprimendum mandabitur et incho­ abitur collegium, seu illa perpetua synodus guber­ natrix. Quod faxit Deus! (Epietolae Theophanie ProkopoeriU, Mosquae, 1776, p. 38—99.) Exemplari per provincias misso cuncti episcopi atque praecipuorum monasteriorum praepositi chirographa intra annum 1790 apposuerant Quo facto, Regulamentam typis evulgatam est aano sequenti, ut mox dictari sumus. Jam .vero inde a principio ejusdem anni 1731, et quidam die 14 mensis Februarii, post actum missae sacrificium in ecclesia sanctissimae trinitati dieata synodale illud collegium munus suum suscepit, hsbita prius a Proeopovieio auspicali oratione: netes enim erat summam hanc laudem ab alio dari, quam a viro, qUi Petro mutuam operum ad negotium illud perdleiendum tam studiose contulisset. Regium autem diploma, quo. praedicte synodus instituebatur, die 95 Januarii Petrae jam promulgaverat Ita Ordinationis illius origine breviter, pro nostri operis conditione, memorate, restat ut do ejus editionibus pauca apponamus. Prima eodem anno, quo perpetua synodus initium sumpsit, Petro­ poli lucem adspexit, hunc praetereas titulum : Gratia ac muericordia Dei homieem amantia. Carie et mandato Petri Priai, e Deo dati, a Dot capientia praediti, Domini neetri, Ternie, mayas Duoie, mmetarum Rumiarum imperatorie, eta. etc. cto., ta sonata fttiiïini MetitutaM wt mwAmIfvinb wti wi wt, eyiwAriw vwmb φ*η·> Rueoiarum cwMtnram tien nanti atguo diroetorio mnatu, ΛΟτοροϋ, m uris regia, aaae a Cbriota ente 1797, die 14 mentio februarii. (fetio erres) Mao quibus lu oeribendo ntnatar Russi rsosutiorse. Rscunda autem editio, quas aano sequenti, dis 83 Februarii, Mosquae prodiit, itsmqns tertia, aaao 1793 Petropoli publici juris facta, typieeecirristens, swaps stavouieie vulgatas sut De ceteris editionibus, quais admodum numerosae sunt hic disputare aupervacsuseum est Hoc uum lectores monemus, nostras editionis textum accurate et ad verbum descriptam esse ex editione Mooquensi, quae aaao IMI e typographie synodal; prodiit. Quod ad versiones in peregrinas linguas attinet, non est cur de iis fhsius tractemus. Germanice editam est Regulamentam Petropoli, eodem tem­ pore quo prima editio rustica; quam editionem ptaree aliae secutae sunt inter quas memorata dignissima eat, quae Dantisci, anno 1794, prodiit. Anglioc excudi curavit Londini, anno 1799, Thomas Conaett, vir eruditissimus, in opere quod inscribitur : The preoent State and Regulatione of Du Church of Ruuia uMuhrJ iy the late Tzar’e Royal Ediet. Vix memorata digna est gallica veraio, qua exstat in altera parte Anecdoiorum Petri I, anno 1745, editoris nomine et loco suppresso, evulgatorum ; multum autem ea laudanda est quam anno 1874 Parisiip .edidit vir cl. Caesar Tondtni, -e Barrtabitanun societate, qui prolegomena, uberrimas notas, optimum rerum praecipuarum indicem, rusaici prototypi exemplar, necnon latinam. de qua mox. Karpinakii versionem addidit; quo ex libro velut ex largo fonte plurima nos hausisse aperte profitemur. Praeter translationes jam relatae, ea demum commemoranda est, quam latine curavisse fertur Hyacinthus Karpinskius archimandrite, 'quamque typis mandavit princeps illustrissimus Gregorius Potemkinus, Alexandri filius, hoc titulo inscriptam: Rtetatass enaorwctim risv eedeeiaelieum Petri Magni, eulyo Regulamentam, m sancte orthodoxa Raetorum Eceleeia praeocriptum ot «netam eub praela mtdtotiee in tomacula vecetam ; nuw tandem ex Roeeiea lingua >n farinam tnuufumm ae impreeeum, auopieiie tmjMMMfiM wr«mwwm rrÙMcipU Grtyorii Al^ximdridin PoteuMm, interpretationem paeeim perluetruntem L. &. Petropoli, typis Academiae Imperialis scientiarum. 1785, in 4*, 157 p. Siglis L. 8, nomen indicatur Lucae Sitchkarevii, Potemkini interpretis, qui, versione statuti retractata, edictum ac juramentum ipse primum latine reddidit. Non autem dubium est, quin prior statuti translatio Karpinskium, mo­ nasterii sancti CyriUi praepositam, auctorem habeat, tosto apographo, quod Petropoli in bibliotheca sancti Alexandri Nevskii etiam nunc servatur. Jam vero, qum Karpinskius hujus modi opus Po­ temkini jussu fUerit aggressus, cumque Mosquae apud synodalem Mensam per multos annos munere tanctus faerit, - priusquam concederet fatis, quod anno 1798 contigit, versionem illam publica aucto­ ritate gaudere perspicuum eat. Quae eum ita sint, officio aoetre deseco videremur si, ista seposita, novam aggrederemur. Etsi enim mendis haud paucis depravatur aaperrtmoque termino conflatur, quod tamen ab homine publte· contecta est. nulla alia a nobis illi praeponenda flrit. Nam eo do opero agitur, oqjas tantae est anetor tamque grave argumentum, ut rationi dissonum foret, si non sub magne quodam ot publico nomine etiam latine divulgareter. Per vocem «netam, quae in Karpinakiniaaae editionis titulo tegitur, tat designantur doeumeata, quae ia novissimarum Rotati editionum appepdioe inveniuntar. Lsgee quidem, qnibae syasitat ipea instituitor, datae eunt 96 Januarii at 14 Februarii ann· DemM ÎTU, die 1· menefo RydNatefo. Prhw ORÜIXATIO ECCLESIASTICA 6 I imperti Mi aeelaaiam eaMtedan testavit St quivkani lege die 17 Fabraarti date trigtataqae BoaHkOVM MNWVh^lMk· erteiwvMfMf WetinraM toi m*üm teataa a Nobia efflagitabat, curaa. ut • poxa Hamero, a nponuxb nojvtaHKbixb Haul, populum N oatrum, ite alia ditioni Noatrae aubjecta PocyAepcrab, nocxorpa a mt J^yxoam^it nm.. Regna emendandi, cum obtutum Noatrum in ordi­ a bba> wb b«mt> xaoro aecrpoexia a eeoatiy» nem etiam aaerum deflximua, »tque in eo multa m> Alutara ero cKyxoCTb, ho eyeTBuh Ha coahcTB ■perperam et prepeetere agi. magnamque in ejua HameM aoebax-hna Mu erpaxb, a» ho asaxca rebu» gerendia ineaae imperfectionem deprehendiHe&iaroAapaa Bumuexy, ante, toabmui οτΐ Hero mua; non vano certe in conacientia Noatra metua noaydarb (tearoaocirhuieçTaa ao aonpaaaeaia aumua pereuhi, ne advenue aupremum Numen ism. BouHCKaro, Taab a rpaatAaHcaaro uaua, ingrati eaae videamur, ai Noa. qui ope ejua inatructi, npenefipeaceHb acnpaaaenie a Haaa JlyxoBHarti. tot tamque egtegioe in re militari et civili reforH KoFAa HeaauetThpHuM Oh-x CyAtn, aocnpocarb.. manda feterimu» progreaau», omni «aeram ordinem orb Han. otbAtb o Toaatcotrb Haxb on. Hero limandi expoliendique curA auperaedebiinua. Ad npyueHHOMt - npacTaaneuia, Aa He OyAetrb haec extimeeoendum Nobia erat, ne coram Judice OesbOTahraa. Toro pain oCpaaoxb npeamaxb, ab omni peraonarum atudio longe remotiaaimo, ~xain. Bb BeTXoxb Tam. a n Honoxb Saarh-rb, tantae a ae Nobia demandatae provinciae rationem Βπβγοτογτββμχτ. HapeM, aocnpiavb uoneuenie o a Nobia exacturo, redderemur inexeuaabilee. Qui­ acnpaBaeaia hmh» ^yxoeaaro, a ae bha· aye b ocnyiDaaie HaKaaaaiexb npoTBBb cunque tandem aint Ordinia nive apirituale». aive «oculare», eccleaiatticnm huncee Magistratum magnae npoHaxb Kon.ieriB. Auctoritati», magnaeque Poteatati» eeee agnoecant. Ad illum in cauaia apiritualibua tranaigendi» ultimo provocent, decreto deciaionique illitu acquieeeant; definitiva illiua aententia Sibi aatia fleri perauaaum *> Malia» KiimiaaM iatarpee·: te »»qfcar cem> "PernauemA* m> nepaott. nacra, m ocauomt. a ocMotra nynntsxt., oro {IpeaBAeara ποαβμββτβ aaara tyay ciioea βροτίχ, ciecra TofiatAO Konaeria, ame Sh rb neu-b aaarao norpAmwra; roro ροπή oupeAAnaesra a roaocb onouy nuATb βΑ«ΗΤ> προnui paaaH*. HuAnrrb a» bcA vnomt cea Konnorin, 'npa BCTynneaia m> caoe aAao, ynaanra npacary, ana o6Amaaie npeav» CnaTMUT» EBannameara, no npanoraenuoM φορχΑ npacara. Bb nerepCyprA, n 25 Aena reaaapa 1721 roAy- ΠΕΤΡ7>. <ιμι·μί» JyxoBwa Kouorii. Aa-b, nnyteaxCBOBauBMii, ofiAntasoca a KJiHHycs Buexorymntra Borox-b, trpeAT» oirruub Ero EaaBrenioMb, ντο Aomuera ecxb, n no αολtaenc-rny xorqy, ■ acavecBn Ttuavuca 6yAy, «"b oonAraxv, a cyAaxb, n bcAxt, αΑπβχί, cero AyxoBuaro npaaarenbCTBymmaro Codpanix, ncKaTb acerAa caxua oyiiiia hcthhh a caxua cymia upaaAU, ■ αΑΜοχβοββτβ oca no HannçaHHMx-b rb Ayxoadosrb PernaxenrA ycraaox-b; a ame aia a unpegs oorsaciex-b cero Ayxoenaro lipa-’ BMTOJibcma, n conanoaeHiewb I^apcnaro BennvecTaa onpeAAaenH CyAyrb. Cia am nça 6yay xAMcrBoearb no oorhcra MoeM, ne'paQoTcnya. nnuenpisTin, ne OonAaaya > . npa*Aon, Banncrlxt, yopaucrnoMb, n npocro, HBKaaoBMM· lee turbnaaca CTpaèrbua, no co crpaxowb Boamnra, acerAa nuAa ra nauan neyuMTHwil oyAt Ero, co netcpenHem Bora n danamaro antSoaùo, noaaraa bcAstb Mucaau% ■ caoBBMb a AAMcrniaui uonu-b, aao nnny nonevaym, coany Bomiat a cnaceitie Àynn, xenorhxecKirb, a need I(epKBn ooanAanie, ne uckîM, ante χα«, ho aan> Pocdoas lacyca. Kaaayoa ate Borotra atanniub, ντο -acerAa, naua-rcTBya CTpainnoe cdobo Ero, .apse lean scans ascopae dnao Eowis es - aatpaaàeaiaaa,' acaaosra aAbA cero npaaaTeabcTayxtidaro CoCpaaia, ano n aAaA Boada, xoabtb Oyay OeerhaocTHo, co Bcatcnsra npanAataeietra, no KpaMued uoeM cnaA, npeHedperaa ncaaia yroAia bo · habeant; omaibaa iUtae mandatia plane peufiMteque ebsequaatw, sub mata iagantb poenae ob denogaina ebeoqatan subeundae; habita ad aha juridiee OeOegia1) roapoeta. OeBegU istim otia* eot, at Ragulamsutum Mam navit in poateaum regnlie, quae variae varie­ ra* negotiorum efaoumstaatiae tant poatalaturae, locepletata* eurot: taama boo, non nisi Nootra accédants approbatione, taeare non debet Collegas autem ad hoeoe collegium constituen­ da* deaignamua, qui hic recensentur: Unicum Praeaideat, duoa qui Praeaidis vicem gerant, qua­ tuor Oonuliarios et quatuor Ameasorea. Quum vero in statuti hujus prima parte septimo et octavo paragraphic commemoratum fuerit Prae­ sident si forte se gravis alicqjus sceleris alligaverit judicio collegarum suorum iri subjectum; ea gratia decernimus ut Praeses unicam, eamque aliorum parem et aequalem sententiam ferendi jure gaudeat. Porro Collegii istius soOti munus silum auspi­ caturi, mox coram sancti Evangelii volumine juxta adnexam hic loci juramenti formulam, se se jure­ jurando obstringant necesse est. Petropol. Jnnuar. die XXV. MDCCXXI Anno. Rods susju aodmcuao Uapceato Bs jusserasu ebdcuiosMoto pyxuo Ilpura * Subeeriptio, quam Sua Regia Majestae propria manu adjecit, ita se habet: PETRUS. Jirumti· ttUegun utrituUs ctilagti. Ego inferius nominandus bona fide recipio, et per omnipotentum Deum, praesentibus sanctis ipsius Evangeliis juro, debere me, et pro eo, ac debeo, velle, et impensissime esse conaturum, ut in consulta­ tionibus, in judiciis et in singulis hujus spiritualis Regentis Collegii negotiis meram puram veritatem iustitiamque indagem, atque omnia iuxta prae­ scriptas in spirituali "Statuto* et in posterum ex huiusce spiritualis Regiminis consensu, adstipulante Regiae Majestatis voluntates praescribendas regulas, quantum in me erit, exsequar. Haec autem singula et universa sancte religioseque praestare, non personarum studio addictus, nec simultate, neo invidia, neo pertinacia laborans enitar. Imo, ut simplieioribus verbis me exprimam; nullis affectibus, sed solo Dei timore, et quidem perpetulun nullis muneribus corrumpendi judicii illius, et sincerae erga Deum proximumque charitatis habens memoriam, agi me patiar. Praefigens metam omnibus cogitationibus, et dictis et factis meis, utpote causera finalem, gloria* Dei, anima­ rum humanarum salute* et totius Ecclesiae aedi­ ficationem, non quaerens quae sint mea, sed quae Domini Jssu. Juro porro per Deu* vivum, me, nt semper illius tremendi effati: .Maledietua, qui opus Dei facit negligeater,* foro memoro*; ita unumquod­ que huius Regentia collegii opus, utpote divinum sedulo, gnaviter, cum omni solertia exerciturum, quantum ad summum meae vires valeant, post­ habitis omnibus vitae meae commoditatibus suavi') Jus indo ab sane ΠΙΑ *rMs Mfoshieas rstpobUeas sarib mklatte, navo* OsUegia institasml host quae ia rsnm lubUsMu· adrataMaatiaes Iqoum sOuversdt Illas ORDINATIO ECCLESIASTICA ■ yaoaoMM mo·. R ue «ygy «pmojwn m>* msbsecns; w> aaaa η ww* ■ mxopduM mo· Oyxm, Mnwa eonaye· warn ypaaysrhei· a-'ataiai· or* C—aiaaaiin., Hawaii, a npanura Cofiopetixa, a eoraaei· apaaaan Mimn ywMii. Kaaxyea aaaa BeaMoryamra Boroir*, ντο xomy, a Aoaamra ac·· Moray opapoaaoMy a ■CTMBHoMy Hap»' a Tocyxap® ΠΓΓΡΥ ΠβρaOMy, Boepoccilcnoxy Crâoaapaay a opoaaa, 10 tatibraf··, we adhi igaoraathai MaiHhdabo, »e4 •ieabi Baeep· Ιμμγβ, βΙνμμι iatoffi(«atiM »t MMtoti·· ex «aera raiptaM M eoaoiHorna eraonib··, ax utMiaonun. deaiqne augnanua Doetoram MMMH haarieadM, «petant Mvabo. Jam Mnam p«r Doaa.oauripoteateni t«II« me, law More, Ragi, ntpota gaauino mao Domino, PETRO Primo totia· Roam·· Auetoeratori etc. et poat Earn oaMaaimia aaaa Ragiaa Majeetetia legi­ timi· haaradibaa, ex benaplaeito at ex enprema aaaa Ragiaa M^jeetati» poteatata nuneupatia, at in poatenun auneapandia, et ad obtinendum colium pro idonei· reputandi·; nae non tuae Mgjeatati Dominae Raginaa CAT ARI NAE ALEXI ADI ‘), tdeiem, probum, dioto audientem cerrum due et •ubditum. a no Hew* Ero llapcaaro Baaavacnm Bmoosoimt, suonian Hacatuunmura, aoropHo, no an· aoaeaiio a OraoAepataaaol Ero Uapestaro BaaaneoTM aaaera onpeaiaeaM, a anpcAi oopajdkaaoMM, a tr* nocnpiarto ΠρβττοΜ yaocroMiM CyayT*, a Ea BeaMàacray, TocyMpiurb Uapan* ΕΚΑΤΕΡΙΗΈ AAEKCBEBITB w*pnMM> .v>6puM% a nocaynuiMMi pafioMb a noAA»HHUMb 6brrb. H ack kt> BHcoaoMy Ero Uapcnuxi BenaOmnia, quibuceunque Auguctiuimae Suae Regiae vecrea CaMOAepataacray, cea* a aaatrra upa- Majectatic Monarchia, ralor et potentia gaudent, HaAneatainia npaaa, a npeporarara, (aaa npea- jura et prharogativaa. aancitaa, aut deiacepa canMymecraa), yaaKoneaaMM a anpea* yaaaonaeMMB, ciej>du, prout in atrictiuima cumuntur cignificatione. no apalnoMy panyM*ai®, cash a aoaMoantocra pro modulo virium, et quantum maxime potuero, npeAoereperaTL·, a οβοροηητ*, a bt> tomt, ma­ praeaervare, tueri, nec vitae meae, cieubi exigat s nor· caoero bt> ποτροβηοΜΤ. cnyva* He maAHTb. nececcitaa, parcere. Π npa TOM-b no apaünel M*p* craparnca Adctringor eimul ad curandum et properandum cuocrrhniecTBoaaTb ace, ντο kt> Ero Uapcaaro ea. quae fidele servitium et Suae Regiae Majectatic Benanecraa B*pnol cnyw6* a πολββ* bo bcs- commodum in quibucv» octuionibuc a me requi­ κβχέ cayHaaxit κβοβτηοη Moacerb. O ymepfi* runt. Ad damnum autem, detrimentum et jacturam ate Ero BenavOcTB· airrepeca, Bpexh a yfibiTK*, eorum in quibua commodum Regiae Majestatis est Kairb caopo ο tomi yB*ja®, ae tokmo 6λ·γο- situm, simul atque rescivero, non colum opportune apeMeano. o&baaaaTb, ho a bcmkbmh M*paua detegenda, sad etiam quo minus fiant, ad impe­ dienda et prohibenda. OTapamaTb, a He jonymaTb τπιβτβοη 6yAy. Si quid autem secreti, vel si quid saltem pro Koraa ate κ-b cayiafi* a nonbs* Ero BenaaecTaa, arta Π,βρκοβΗοί. aaaoe ralnoe a*ao, mjib secreto habendi, ad servitium tamen Regiae Maje­ stati debitum pertinentis, utileque ait, vel Edelesiae kbkoo fits OHoe hb Chao, κοτοροο npaaaaaao M>rfc GyAeTb Talao coAepucaTb; a to coAepacaTb prosit, meaeque fidei sub titulo secreti non divul­ gandi fuerit commissum, alto silentio tegam, nec bi. coBepmeaHol tbIh*, a Haaoxy He ο<γβηβλητη, Kony o tout. β*α»τη He HaxiteataTb, a ae 6y- secreti quempiam, tcujuc scire nihil refert et cui Aen> noB«vt*HO ο6τ»ηβαητβ. non est revelandum, faciam participem. Confiteor porro, et jurejurando assevero supre­ HcnoB*Ayx> ace era juibtbo® apalaaro Cyni» J^yxoBHHa ceu Koaneria, 6wt· Caxaro Bcepoc- mum huiusce collegii judicem ease Ipsum totius cilcKaro Moaapxa, TocyAapa aamero Bce- Rocsiae Monarcham Dominum nostrum clementisM βλοοτηβ*Μπιβγο. cimuni ’). Juro insuper per omniscium Deum, haec omnia Knaayea a erne BceBHAantaM-b Borox-b, hto aea cia, mho® hhh* o6*maBaexas, ae hhbko a me promissa non secus corde me interpretari, Tonay® bo yx* xoex-b, aao nporhntaaan yernaxa quam ore profitear; et quidem in eadem signi­ ficatione et sensu, quam significationem et sensum mob mm, ho bt> το! can* a paayx*, axosy® cany a paayx*b ηβπηοβηηηβ ba* cnona tTyiuiM’b a hic scripta legentibus et audientibus perhibent. cxttinainHM'b aanitnrb. Roboris stabilitatisque juramento meo concilian­ yTBepacA*» kahtbo® Moen, 6yA· mb* CepanenaAeirb Bora, o6*maaia Moero Ο·ηα*τ«λβ, dae causa, haec profero verba : Te cordium Scrutator aao Henoacaoe ecTb. Ante ate ecTb noacHoe a ae .testem appello ! juramentum meum scilicet, ease a no cob*ctb Moel, fiyAM μη* tott. ace flpaeo- frauda alienum. Si vero id dolo malo · me sit factum, vel non per omnia cum conscientia con­ CyAHul OTMCTHTeAb. cordet, volo Te justissimum severisaimumque ulto­ rem experiar. Coronidem tandem huicce meo jurejurando Bt> aatunoHeuie ate cea xoea kjiktbm, n*ny® impositurus, verba crucenique mei deosculor Sal­ Cao·· a Kpecxb CnacBTeJia xpero. Αμηκβ. vatoris. Arnen. Badcsiast LapsaaMaa· (1MB—1T3H Pstras Μ·· ΠΙΙ Janüssn», at Catharina· istam, Alsxii Miam, none tsesrst ·) OrqvissiaM base vsrba ia ·» sols invsaisstar mers■ento. qaod a Cellsgii ccelsslastici sodalibas sxigitar. PETRI I RfsisORUM IMPERATORIS 11' ? 1» 4 ΚΒβυίΑΜΕΝΠΤΜ ΡΕΓ1ΑΜΕΗΤΒ uf ymn a>xmmm mutrl·, aUMaa aMuatta aaBa*. M> ΚΟΒΜρύφ MMM «MBM 4ΜΝΜ|Μ·Μ 0«M> · djyeMMM* VMM) MMJW * W Musty omM yapesasnèe AgaoaaaMf M NfM MWMM ·· MM^MM*MNÎII 4MB C^MUM ΜΜΜφΜΜΜ NUMMNM» i mnmî* fiiüiM HUI ijMiNKy jmAm tCcJflÛIlfïn MV MM JMMÎVMM aparataaab' *a>*r4a‘neh', aiWrmyauabar, fua dtmfuf retinit eeUtfùtm ntfttia ad w ptrtmaidia Mt Cbm autem Regulae oirc* triplex spiritale ob­ PasAbnaerou ate Peraaxem ceM aa τρη nacra, no tacjiy rpiex-b AyxoBBMXT. aywxb, jectum partim ' speculandum, partira ad praxim B-fcatHia λοοτοΜηηχέ a ynpanaenia TpeOynnuun, reducendum versentur; tres inde earum parte* KOTopua cym : emergunt prout objecti sequens innuit divisio: I. Definitio et legitimate causae ejusmodi Re­ I. Onncanie a saanibu bhmh nucoaaro npagimini*. aieuig. II. Negotia, quae illud Regimen cibi vindicat. II. Jltaa ynpanneaito oexy noAaewamaa. ΙΠ. Eorum, qui Regimini administrando admo­ >111. CaMuxbynpaBBTeoefl AonwHocTb, AbHcTBO h cuna. ventur, munia, modus munia illa exsequendi et auctoritas. A yupaiuieHU ocMonairie, to ecTb, aaKom. Porro juridici Ecclesiae Regiminis ftindamentum, fiowiii. bt> ('BameuHOM-b Ilacania npeAAoateaauit, nempe lex Dei, quae in sancta scriptura exhibetur ; TaKow-b KanoHbi. H.ia npasitaa CoOopabia Caa- item canones in sanctorum Patrum conciliis asserti, tuxi. OTen-b, μ Yr-raBH rpawABHCKie, caoey Bo­ et civile* constitutiones a Dei verbo non abeuntes ttom cor.-tacHhio. ooCcTBeHHOÜ ee6-h κηηγμ τροβν- peculiat,indigent libro, neque hic comprehenduntur. lorb. a :tAit,He bmAkiuotch. '{ACTE ΠΕΡΒΑΗ. PARS PRIMA. Mto ecTb Ayxoenee KMaeriysru, n itaseux* cyn» Quid sst spirituale callegium? Et quae sunt Ispitiaut* hujus roqimlnis Causae? MMMM BBHM ΤΒΒΟΜΓ· iqMIMBia? Koaneriywb npasBTenbCKot· ho ίτο hho «Tb, TOKMo npaBBTt'.ibCKoo co6paaie, κογα* A?uia ηΊχΚΙΗ COBCTBeHHHB He CABHOMy «Buy, MO MHOruMb K-b Touy yroAHUMT., b oTb BbixOtafitneh B>ia<*TB yvpewAeHHHM-b noxnewarb ko ynpaΒ.Ί·-Ιΐίκ>. Hho wi· <μ-ιί. Kooaeriyx'b eABHOBpexeHHoe, mho we βΟογαηιχιηοο. EAnnospexoHMoe em, KorAa Ha oabho H-hKoe c.Ty ToMy Anna. TaKOBUH cyTu-JI.epKOBHue Cvhoam, a rpawABHeKie ipetl'boOu'iaUnue poaucKB. τρκtiynaJiM a cobAtu. BcerAaiuHee we Koaaeriywb eoTb, κογα* MMHHIIHM-b ηΑκ1ΒΜΤ> AduiBM-b» HBCTO HAS ΒΟΘΓΑ* Bl. oTeieeTBb SxBaeMHMT», onpeAbnamTca ko oHux-b ynpaBaeHÎBt hbo>io hAkoo αοβομβμοο xyaoth. TaKoBoe Omao U,epnoBHoe CvaeApiovb bt> βοτχο;ιμιΗιτηΊιΜ ιχβρκΒΒ bo lepycanaxb, a* rpawAaHcKin eyA’b ApeonarBTOBrb s-b Aoaa^rb, a KMbU βί> to M b we ropoAb npaBBTeabCTByntnia coApaHia, Hapauaexua J^ûauTupia. ΠοΑοβχλ a BO MHOrarb BHUXTt ΓθθνΑ»ρΤΤΒΛΧΤ> KbKb ApeaHHXb, TBKb B HHWhmnXT>. . TaKOBMH patbiKiHMa KoÆBerÎB,. no paaaaBiat aA-tb a Hvwj-b rocyAapcTBeHHxx-B; AepataBsbiiuiih H,apb BoepoeciMcaii, IIETPTt IlepBMÜ n pettya ph Ha nosboy orevecTB* AepacsBU caoea ycTBBKAb Bti ,τΑτο 1718.. . A hho XpicTianeKiM TocyAapb, npaaoabpia an* a Bcanaro βή HepaBB CbbtMI -'Knaroaania (Inax TMTwib, nocMOTp-fcrb a mb AyxoBBxa ayatAbi, a B. aicaro nyniuaro ynpaBaeaia orixx-b BoeateaaM, KaaixtBoawTb yeraBBTa B J^yxoBKoe Ko.’UleriyM'b. KoTopoe 6x npujiiuKso b BenpocTKaao aa&uoAaao, ewe Ha noabsy HepKBB, ab bcm no vaay 6ubbrnrb. n a* Be 6ynjrrb HecTpoeuiH. ewe ecTb ateaaHie AnocToaa, ana naae Caxoro Bora GjiaroBoabnie. Quod rnus moderandis praeest Collegium nihil aliud est,/quam Synodus sive consessus jure ex­ ercendi Regiminis praeditus, ubi nempe quaedam negotia non unica persona, sed multae ad hoc idoneae a suprema potestate constitutae, sibi demandata administrant. Discrimen tamen inter Collegium oecasionale et perpetuum intercedit. Prius constat ex idoneis Collegis, qui in unam aliquam causam, vel etiam in plure*, haud interrupto tamen tempore deciden­ dam inquirunt. Ejusmodi sunt Synodi Ecclesiasticae, extraordinaria civium comitia. Inquisitiones. Tribu­ nalia et Consultationes. q Quum autem certa quaedam negotia, quae in Patria saepenumero, vel perpetuo eveniunt, discer­ nenda et in ordinem redigenda certis viris et qui­ dem frequehtibua demandantur, illorum consessus Collegium audit perpetuum, sive Synodus perpetua. Ita se habuerat Synedrion in vetere Ecclesia Hierosolymae, civile Areopagitarum Tribunal Athenis, nec non alii in eadem civitate Congressus Dicasteriorum nomine conspicui, quodam Regiminis jure instructi. In aliis pariter regnis tam antiquis, quam nune florentibus similia observantur. Ejusmodi varia Collegia pro diversa negotiorum neoessitatieque ratione Augustissimus totius Rossiae Thar, PETRU8 Primus,, suae patriae, cuius habena* moderatur, consulturus commodis, anno 1718 sapienter instituit. Quatenus antem Rex Christianus verae reli­ giosis bonique in sancta Ecclesia ordinis observandi studiosisaintus, habito rei Eocleaiaatioae respectu, deque meliore illius gubernatione sollicitus appulit tandem animum ad Spirituale Collegium sive Syno­ dum instituendam, cujus intereeset perpetuam strepuamque operam ia eo, ut Eccleeia* commodi* consuleretur, at omnia debito ordine procederent, collocare, ad. hunc utique scopum vota Apostoli tendebant, imo ipa* Deoa ia hoe aoqui*ecit. (I. Cor., XIV, SS, 40.) v IS , ORDINATIO ECCLESIASTICA A* au acuum an mto, hto eie ynpaaaeaie ae yroxao «era, a aynne 6m exaaoMy nny JThaa Ayxoaaiu Boero oCajecTaa apaaara. aaoate aacTRMxa erpan, aaa EaapaiV xfcaa ynpaaaaaxra iriiano oeo6e Enacaona. UpeuaraaiTC· sxk aaannta aaait, aoropua aowaayaiTk, hto cie npaamaie CoQopaoe acerAAaiaee, a aaa acerAAaiaiit Cvaoxa ana CvaeApioww, coBepateaaWlmee ecTb a ayamee, aeateaa eAaaouaaoe npaaaτβαηοτΒΟ, naanaae an an> Tocynapcra* Moaapmecaotn·, ikoboo ecw» aame Poccilcaoe. 1. Bonepaux-b 6o aspicTirhe aBHcayerca BCTasa CoCopHMMi, cocjioaieMT,, HOweAB egaηημέ ΠΜΐιβΜΈ. J^poBae nocaoaie eert» Γροaecaoe: naeuaue» aydpataat eyau noue aapnr.r»*,· το κοαβμμ n&ae dommc.ih Maorie, o oabhomt* A-fcrk paacyataanwie. MyApbilmie 6yAyn. naae οαβηαγο. CnyaaeTca. hto bt> iritKoe* TpyAaocTB ycMOTparb Toe ηοποβ^κτ» ηρ»κτΗΜ, aero ho ycMorpart khhikhhH a ocTpoytutuM; to Kam· ae Hyatwo eert CoCopHoe ΠρΒΒΒΤβπΒΓΤΒΟ, bt> κοτοροΜΤ» npeAnoareHHyn Byway paaCapaam, ywu Maorie, a hto οληβτ, ne nocTaraen», το ποοτΜΓΗΜ-b AP.vrie ; a aero ne yeHAnn, ceii, το ojTb yBHABTb? Η tubo setul cyMHaToAbHaa a aaehr-TH-be a cKopie ο6·μη·ημτοη, η κακοββγο Tpeôyen. onpeAbnema, He τρν.ΐΗΟ noKaweTca. *2. A HKO BBatcTie m* natHauia, thko u cana onpeA'taeHia .Thna (χνικπιβη ujb οοτβ: ποhcwo Bamtue ko yB-hpeHÎro a ποβηηοβοηι» npewiOBaerb nparoBop-b Co6opHHÜ, newenu «λκκοπβηημΗ y Kan». bt, MoBapxoBb babcti. οντι> caMOAepwaBHaa, koTOpUMb ΠΟΒΗΗΟΒΗΤΗΙΉ l'UM'b Bori> aa COB'hcTb noBejrhaaeTb ; o6ane οοβ^τηβκοβτ, cboHXT, nuiloTb, He tokmo paAB ayniuaro ηοτηημ BsucKauiH, bo ab6m a ne κλοβοτβπβ HenoKopaBHe HenoebiiM, h to ce, h.i a oho eano» naae a no npaxorau-b cbobmt>, HKweAK cvaomh, a BCTBHoio aanovbAyerr, Monapxb: το KoabMB naae BT. ΙΙ,ορκοΒΗΟΜΊ, npaBAKHia, FA'S npaBBTe.TBCTBO h» xaaapmecKÔe e CHAV yCTBBAeHÙO ero OTbHTH, Hero ho Tam. aoaxoryrb. r.ib on. CofiopHaro eocAOBia onja'A^AeHÎe npoaexoAHTb. 3. Ce we ^anane cbabho ecTb. κογαβ Κο,ΤΛβriywb npaBHTejibcKoe no Ab /I,epwaBHNMb MoHapxoMT. ' ecTb 4 on. Monapxa ycTaeneno. Sb% 6<> 34b, hto KoAAeriyMT. ae ecTb ηΆκββ Φβκαιη, TaÜHbiMT. Ha Hhtopeer. cBott eonsoMT. i'îkdbbbtuaaea, bo na AoCpo o6mee noBeAhHieMb CaMo- 14 Ne qaia vero hanece magistratum nulliu· erne uraa »ibi perauadeat, Eeeleaiaaque, n aunuaa rerum BOB aeeue atque penes singulos Episcopos stat, ju· singulas sibi concreditas provincias sive dioeceses gubernandi, esset penes unum, magis exppdire somniet. In Regno siquidem praesertim Monarehieo. quale audit RoasiMum. Regimen boece multis col­ legis injunctum, utpote continuam Synodum seu Synedrion, praestantius illo Regimine, quod unica sibi vindicat persona, et perfectius essa liquido constat ex rationibus, mox hic adferondu. 1. Vbi frequens congregatio in perscrutanda sudat veritate, certior haec magisque perspicua, quam si unius personae subjiciatur examini redditur. ,PMi*riortt rois» eoyrtotiouM sapteaftores talent em,* juxta vetustum Graecorum proverbium *). Nonne consultationes potiore jure multorum super eadem re deliberantium circumspectissimas fore asseveremus’ Non insolens eat. ut in rebus obscuris idiota subinde id penpiciat, in quo literati et sagsces caecutiant. Porro quum in Gollegio circa propositam causam deliberandam multa desudant, ingenia, evenit, ut quod unus non advertat, alter assequatur : etenim si quid huic ait obscurum, illi fit perspicuum: proinde causa, licet ait dubiis nonnunquam intricata, facilius expeditur certiorque evadit, et quid tandem super ea sit pronunciandum. facili colligitur negotio. Quin igitur spiritualia necessitatem t'i^llegii in dubium ausit vocare' 2. Porro quemadmodum certior hic causae tractandae comparatur notitia, ita major in ea decidenda sese exserit auctoritas. Quoniam sicut ad fidem faciendam, ita ad exigendam obedientiam plus valebit decretum, quod a Synodo proficiscatur, quam unius certae personae mandatum. Monarchae etiam, quamvis absoluta gaudeant potentia, quippe quibus secundum divinum prae­ ceptum : obedientin eitra redamationem debeturJ), a consiliariis tamen, non eo solutn fine, ut in veritate investiganda felicius proficiant, sed ne homines quoque pervicaces hoc, aut illud per vim potius et ex affectu, quam jure et legitime a Monarchia praecipi calumnientur. minime abhorrent. Id autem magis quadrat in Ecclesiasticum Regimen, utpote absoluta et indépendante potentia destitutum *), adeo, ut ipsi quoque Ecclesiae gubernacula tenenti dominatio in clerum denegatur*). Ibi si quid unus pro libitu decreverit, vires decreti eo ipso putantur enervari quod malevoli placitum illud ad unam personam suos referre natales criminentur. Alias ubi scilicet singulorum totius congregationis Colle­ garum suffragia ad causam decidendam concurrunt, ejusmodi calumniae praeripitur occasio. 3. Cum certum sit spirituale Collegium haud esse quandain factionem, quae clandestino consilio, privatis nuis inserviendi commodis, inito coaluit, sed ex viris mandato et decreto Monarchae. nec non aliorum etiam suffragio designatis, et in comniune bonum intentis constare: necease est. ut ' *) Vetas sane proverbia® ex Esripiiie napis®. Hipp 440 ai aevrrpe/ νβ»ς yperr/Se^ cai id aliae est: *> AUaïit Petras ad illud ÀpoetoU, Rom. XIII, λ : ssWat· Mote, soa Mea l^*r*er tnt®, eed Λ prvptrr owwewetn® .· al aallibi, qaod seiaeas. sacrae sertptarae doceat, reges ju/e potiri pro suo arbitrata de re aliqua Metseddi. Cetera® reniso* textas bob bebat siéra roote® Misso®, sad tanta® recta comoMm sen, at oa® Apostolo loqsaaar. prefer eenwwetie®. ·) la ranioo texte: feed press ssssre eoe eet. . Assevit Petree BoelssU® Christi ab nae eoa regi neo ossaaraKa® esse. ·> Alludit, at t®»erito, ad Hind . .Vsyos doesAsasM- •<3. IS ' Petri i russorum imperatoris aepsqa, ■ eroarb ca πposamb paaCMOTphaieMT, crâpamutt uqa- Eme am a ce saataoe ecsa, hto n muonpaBneaia nacro ffiuaerb xha> npoAomaeaie, ■ οοτβηοβχβ aa caynaaotuaMaca npaaaTea» ηοο6χοαβμμμη ayauana a aa aeqyroirb a tartani». A xorxa bt> anurb ae craaera ero, to a uaxe npqphqatoTca xfcaa. Haaao bt. apaaaeaia Co6opao>n>: ne npacyrcTBynmy βχβaoiiy, *aiqe 6h a uepaAlmeMy natty, xtitarayayra xpyrie, κ jytao um aenpeciaouHMb reveuieMT·. \ 4. ββηηομτ, F·. Ho ce naanaae noaeaao, hto bt> Koaneriyut, ne o6p%TaeTca trtcro npacrpacTUO, aoaapcray, anxonuHOMy cygy. Kaxo 6o Moryn, «■.loataTHca bt> aacrynnenie bxbhoX, aaa bo ocyatxeaie aeaaaaoM οτοροΗΗ, rjvk ame a -6yAerb eaaa-b m hhxt> Kb aaqy cyxaMOMy npucTpacTeab aaa epocTea-b, ofiane xpyriN a TpeTÎü a iipouin ott> nrhsa a npacrpacTia Toro ι-Βοόο,ΐΗΗ ? Kaxo ate a uaga oaojiAtb Moatera, rjtfc ite no babcth, ho no upaiiunuMi a BaarHNM’b . npHHHHaUb χλΠΟ BepUlHTCa, Η CUBE Apyruro (am« taarocnoBHott Mnimia csoero BBHM ne uoKaaeeTb/ aasopaTca. xa He oixihsht» Cyxen 1 bo ΜΗΑοηρίκΜοτΒ^ cBoewb? Ce ace aannaie, • r.ia Ko.i.TeriyMb coctohtck βτ> τβκοβηχί» .tbuaxb, KOTopuM-b OTHX>Ab HeBOHMOBCHO TaÜHO βι-Λμί. çjiaraTBca, cieerb, aiqe 6yayn> nuua paa-‘ naro hhhb a anauju : Enneuonu, Αρχ^ΜΛΗ,ιρΗΤΗ. τβκοβομί» i» augaa·- Collagio, praeBerfim inXa, qaoaiam a Moaaraha dep«adBt, nuusqa· iffi aooeptaa fert ongiaanx, boMtaa μμΧβγβ credeaM». 4, 8i itidan freqnaate· nagottonm ad uaia» pmoaa· Regiaaaa pertineatiun proeraatiBatioae· et iatenaMoMe, Hferareka aaatpe alii· inelucta­ bilibus earia, ral morbo et iBXnaitate detento, maxitae voro vivi· erepto (ia hoc enim eaau om­ ni· oogotia jubeatur penitus cessare), consideres: contra voro si Rogimon plnriuxx, quorum uno quamvis primano Collega abeonte, alii praesto sunt, et negotia non interrupto cursu promovent, intuearis: nonne msgni momenti ratio isti Remmini stabiliendo conciliatur? 7 6. Si utilitati· ex hoc Collegio proventurae ratio sit habenda, ia eo haec praesertim eluoet. quod affectibus, dolo, et turpi quaestui locus dene­ getur. Quomodo enim ad defendendam partem iniquam vel ad insontem damnandam consona ferre possint suffragia? Έ1Ώ, unus eorum studio, aut ira erga eum qui accusatur, afficiatur, alter tamen et tertius indignatione et amore, transversi minime aguntur. Qua itidem ratione donis possunt cor­ rumpi, ubi non pro libitu, sed ex legitimis et justis rationibus derivata pronuntiatur sententia, et alter ab altero sibi timet, ne tanquam donis esse cor­ ruptus, nisi fide dignam pro sua stabilienda sen­ tentia attulerit rationem, deprehendatur? Prae­ sertim autem si Collegium ex personis, ad clandestinas conspirationes penitus inhabilibus con­ stet, si nimirum Collegae sint diversi ordinis et statds, ut Episcopi. Archimandritae. Hegumeni. nec llrvMiHbi a orb BnacTeH 6taaro Γβηιηιήοτβλ. non e sacerdotum ordine praecipui *). Re quidem ; BoHCTHHHy He BiixaTb 3Α%, ΚΒΚο TBKoBue gpyrT, vera ne cogitari potest, quomodo ausint alius cum Λρντν η οκρΗΒΒΤΗ .lep.'iHyTi. Koeapnoe HitKoe alio quasdam insidiosas machinationes communicare: VMNnineHie, He τοκμο ητο coraacBTBca Ha ne- tantum abest, ut impia molimina 'candido calculo HpaBOCTb. . probanda praesumant ! •i. II re Toiiyarb ποαοΟηο, hto Konneriyxcb 6, Non abludit a praecedentibus sequens ratio : cBoôo'AHkSuijii Ayxb Bb cetS-fc HMkerb Kb npa- Collegium scilicet ad justitiam exercendam liberioris Boey,iix>: He tbko 6o, hkohco οληηολβηηηΜ esse animi, utpote quod metui, quem praepotentes iipaBMTv.ib rirhaa euabHuX-b Cobtcb: noaeace a solent minari, non perinde stque unus Ecclesiae liputHHbl HpOHCKHBaTb Ha μηογβχέ, a eme pas- Moderator, succumbit. Nec etiam aeque facilis • HocTawttnbixb oco6t>, ne TaKO ygotSHo ecTb, κκο multos eosque diversi ordinis homines, quam unum mi e.iHiiaTo HeaoBkKB. calumniandi occuyit occasio. 7. Porro admisso hujus Collegtii^egimïne, 7. Bc.tbko a eie. hto .orb CoCopnaro upaiuieHiH He onaeaTBi K oTeiecTBy MareateX a «Mytnenia. Patriam a discidiis et turbis, quibus ciendis. ab­ HKOBbie UpOHCXOAHTb OTb eAHHBtO ΟΟδΟΤΒβΒΗΒΓΟ solutus Ecclesiae Rector interdum suppeditat occa­ upaBHTeiu gyxoBHaro. H6o tspocTott Hapoxb ne sionem. sbcuram reddi, nonne magni est momenti? Bkiaerb. kbko pa-iHCTByerb ImiacTb Ayxoaaaa Siquidem promiscuum vulgus discriminis inter Re­ oru CaMoqepMtaBHoX; ho, Benaxon BucoHaXmaro gium et Ecclesiasticum jus intercedentis est ignarum, flacThipu necTix) . a cjibbo» yABBJUteMHX, no- contra vero magno supremi Pastoris honore et •Muui.TBerb, hto tbkobhX npaBKTeab ecTb to pompa rapitur in admirationem, et Hierarcham ita BTopuX Tocyjapb CaMOAepatqy piaBHOCBabHHX, se habentem Regi aequiperari, imo vix non pmeβλη" a Coabuia ero, a hto xyxdBHbitt hbxi> ecn. minere, fpsique adeo spirituali ordini alterum et .ipyroe a jiyniuee rocynapcTBO, a ce caM-b co6od quidem longe praestantius dominium competere Hapojb tbko yMCTBOBaTH oCuiurb. arbitratur. Ίτο ate erab eme a nnesenuua BaacTooio6nHanc quidem opinionem vulgus nullo praeeunte hu\H jjétoBHUxb paaroBopH upattoataTCH, a cysuasore solet fovere: quid tandem futurum putas, xoxiy xBpacTi» ογηβ noAaoacarb? Taxo προ- si ministri Ecclesiae jnter colloquendum xisania <·τ η η cepacia Makaiewb cïmi paa^paiuanTCK, falsae persuasionis disseminaverint? Tgnep sane hto He TaKb Ha CaMOAepacna CBoero, axo hb aridae materiae admovebunt. Eo usque nimirum ' BepxoBHaro flacTupa, ^ bt> χοβχτ ,τκβο xkrfc simplicia credulaque corda depravantur, ut minorem cMOTparb. , H κογλβ yc-iunrxTca akaaa· ueaiAy Monarchae, si quid exequendum praecipit, quam oiibiMH jjacnpa, bcu XyxoBHOMy, nane, aeaceaa Pontificia habeant rationem. Simul autpm atque MipeicoMy npaBKTejiio, atqe u e.Tiiio n npeOeiiyMHO simultatis quidquam inter eos intervenerit, magis eor.iacyxirb, a aa Hero noCopcTBoBaTB a 6yayo- huic, qui ad Ecclesiae clavum sedet, quam illi qui BaTBen Aepaaorb, a .TbCTHTb ce6e. okaaHBHa, in. regno saeculari rerum potitur, quamvis caeco hto ena no CaMoxrb Bosk nofiopCTBynrb, a impetu, et mente rapfi adstipulantur. Partes spiri*) Malia·, ai propria vsrbors· MaMatia.«piisstua: —e* ·«■ eatav ·*· ΑίροΜΜ. Apa4 Baaaoa ia alaraa XiaMr ·*«·, ' qai M>s4 M saiiWsrii; tàftr satam, qai tattos mors rvparf larit appaUaaaa 3 18 ORDINATIO ECCEB8IA8T1CA pyra caoa ne ocraepnanrrt, no ocaamagn-k. ame 6h a ra «poBonpoorrie ycrpexBJiBCk. Tasoxy an ara ttapog* xxinint aegaxu para a ae npocnie, ao noaapmM tMotinu; fia βο, aa rocygapa caoero apaamyDta», era* y*uUTi ccopy Tocyrapa <*a nacmpeira, noumuon το sa Αοβρχΐ caynaM aaoM caoei, a non nnnox-b IlepaoanoM peaaorra. ne cyxnaTca noraornTk pyra ne XpâcuM FoeaadM,- a ra Toxyan* fletsaaoniD, aao m> ilay Boadn, πολββμβχττ· np<>cToit napon. ll toute. noria >w u Caxt. IlacTHpb tukoo cofth Hajxeirb Mwdmiex’b. cnaTb ae noxouien·? Hapeut· TpyAHo, aonaaoe on-io^y (MijcTaie fiMBaerb. Il ne bhmhcau to Tun, 6x Βογε. ίτοΛέ ο cewb AoxxnuiHTHca τιετεκο xoiubo fiw.io. no caxo» Bemuo hc cabhokam bo xaoi-axb locyjapcTaaxT» cie iioaa-uuioca. Bhmkhvte TonbKo bo HcTopiio KoxCTHHTBHoniKibCKy». „>■*»' Ivt-raniaικιβηχέ Bpexea*b. n xaoro tofo nonaaccTca. A* η IIatia ae ηημχέ chocoGomt» τολβκο npeΒ03ΜΟΙΈ. B<* ΤΟΠΙ» FoCVAlipCTBl PuMCKlB* 110.1X111 npec+te. a cvôdi ne-THKy» uacTb ποχητη. ho bheu TocyjapcTBa e.ina an .10 xpattuaro paaopeHia hb e.iBHoiKju noTpHce. bumx taalea propngaar·,’ Ragi rebellare andent «ibimer ipaia Bale tani faleo perraadeatea, partium Dei' m fore defeaaorea. amauoqae HUB. «i faribradi Ban­ gui·* rwsperweeiat, aandtiSeatam iri: tantum abeat, at eoatamiaari bomaat. ' Rtatim vero ae ejaamodi opinio plebem prole­ tariam inflcit. qai etiam .onpra vulgus oapiant. ted veraipeUea. eam promptiaaime animo amplectuntur Hi enim erga principem auum male aWeeti, manu* uiu ad perimendum CdrutaM ftomini1) extrudere nulli ubi religioni dueeat iptumque. quod eaaet inter Regem et Hierarcbam dimidium pro commoda tuae malitiae perpetrandae arripiunt occasione, fer­ vorem iBeitatum<|ue studium defendendae Eccleeiae praetendentes, ad eandem impietatem «algus pro­ miscuum. tanquam ad obsequium Deo praestandum incitant. Quid quod *i ipse Iliernrcha eadem datu* opinione.. hujuunodi occasione raptandae invigila­ verit’)? Quanta et quam larga periculorum segea inde sit expectanda. dictu difficile. Nec in eommenti* fabuliaque hoc habendum c*t' duntaxat .Illu­ deremur. Deo eventum avertente), sed rem ipsam iniqua fata multorum regnorum temporum proba­ runt. multi id ^eiiu* eventu*. H> Bantinam *ult>-m historiam temporum quae Justinianum sunt sub­ secuta. perlustranti occurrunt. 1‘utasne alia ra­ tione Romani Pontifici· potentiam in immen*um i revisae’ Qyi non aolum ex Romano Imperio in duas parte* Haao multa» provineiaà^rapta* «ibi aaseruvrat. sed ali* itidem regna tumultibus im­ plens. plus simplici vive funditus fere eversum iverat·). r1« HC BOCltOMUHyTCH ΙΙΟ.χοϋΗΜ» U V MCI Nostratium vero proterva tnolimin*. quae simile ÔUBiuie aaxaxB ! quid portendebant, silentio supprimenda statui Porro synodale Ecclesiae Regimen ab etusinodi Taaoaoxy · etv bt> ('οβορηοχτ jyxoBHoxi» lIpaBBTWlWTBil ηΉττε M-bcTH. II60 -HficTE tjb malo est securum. Quoniam ne ipse quidem Praeses n na vaxoxi. Ι1|η·3κ.ιοητ8 BCJiakia. a Hapo.vb huius loci justo majores, quibus vulgus rapiatur in VJHB-'lHlOluiH C.1BHH, HficTb .1HIUHÎH «'irfcT.IOCTB B admirationem, sibi arrogat praerogativae, nec su|«erIKMop». Itlu'Tl. BHCOKaro o HVMb MH%HÎH. HH MO- fluum prae ae fert splendorem ac pompam, qua rvri. aacKaTeaa 6ο»χ%ρΗΕΐΜΒ . uoxsiuiaxn bohho- possit sese jactare. Nemo majorem, quam par est. chth oro. Il oh ente BTO.TB60 τβκοβημέ IIpaBBde eo concipit opinionem, nec adulatores laudibus TKibCTBoxT* Aidipoo xhjweTva, ne boomobcho cab- modum excedentibus possunt eum extollere Quid­ HOXlV Il|HMBA»'HTy BOCUBCOBaTBCB^^ ('aMOB BMH quid enim laude dignum ab hocce praestatur HpcauAcHT^- «e ropAoe ecTb, ne naoe 60 ντο Regimine. Praeses sibi soli non potest v indicar*. :iHaMH ηημΜ o hvmi. faatu* ac insolentiae, nec aliud .significat, quam BldCoKO HOMHUlOaTB. A ΚΟΓΛ» eme BBABTb HS- eum, qui praesideat aliis. unde ' nee i|>se de se. po.TE. ντο CoCopBoe cie [IpanHTembCTBo M>>- nec alius quispiam de illo possunt alta sapere HaptUHM E VKUHOWb U CeHBTCKBMTE ΠρΗΙΌΒΟροΜ b Cum denique populus hocce Regimen mandato ycTaB-ieHo wtk; το a uavo upeiyAeTb Bb Monarchs*. Senatu adatipulante, esse institutum KUOTOCTB CBoeK. a Becbxa oTaoatnTb Hajoamy intellexerit, magis pacifice se geret, omni nempe MmIti ouxomi kr> ΓινΗΤΒΜΕ cbobxt· oi-b unna ape auxilii a spirituali ordine ad tumultus ciendos proventuri destitutus. jyxoBHaro. 8. lior spiritualis Collegii Regimen Ecclesiae, 8. Eme n cie ynuie Π,βρκΒΗ a FocyaapcTBy tex-b 3HBTHO qorprhmarb, ne τηκ> aarb tate xfeeTca, rxfc e.iarb ' caxonaacTax* naoTxpb regendae Eeeleaiae jure potitur. Hic enim judieio BAaxheTb : b6o om. ae noxomen. ora ao- Episcoporum, qui sibi sunt subordinati, se teneri Qugmvi· autem invito diea Apyanburb ce84 EuncHonoBi cyAnraca. Ame minime patietur. are 6x m> Toxy a npnayauenb 6u-te. to o6aae dieatur, plebs tamen, quae legis gnara temerarii* w I '1 Ixpteatsrra tatallig·, asa uaasa ssaMas paswnas mc quorta aUam ia abqas ·*«*· Hnarahias grada rs)l«eatam. r> Cirmitlsea aütar ialaayes·, rasai rs tanto· babstav: Qaa* hX ad tBeem Xambaisvib·· taaiaedB· aMnaaatar a ragis aaotavo. tacti* prabaada «nat. COBOL, amnran luxe· XXXVIL « PETRI I RUBEORUM IMPERATORIS . 1H η uapoxfi npoorotra npaaocynfa Matetyntatn, ■ uirhao pascyaiAax>mex> raaonril eye* 6mn 6h noAoapaTMHurii ■ nouoeexim noxMpama■hM. On aero «berça, tto as aaaro mwoMro βΛ»«'>*Λ»<-Γ·τβΛ· ayatAa «era ομμμτβ Cofop* CeseaesUt, ντο a c* Maaaom acaro orevecTaa TpyAaoerim, a c* ae MUion aauaaeaiaM* 6xaaen a n atarhauria Bpexeaa (noraa aocTO'yiHe riarpispxu non iron Typcaax* ataeyrb, a Typaa namoro focyxapcna aanUna, aoatexa npemae onacaxrres) στηηχη xbxtcs 6htb He aoaxoatao. 9. Haaoaeirn n> Taaoaox* ΠρβΒβτβχχοτΒ* Οοβορηοχ* Oyxen ana atataa maoan npaaaeaia AyxoBHaro. . H6o on οοοβηιβηΰι xaornrb a paadavHHn. paacyawemM, a oork-rorb a AOBOAorb npaaanbHburb, xxobhxt. aacnu xfaia rpeOyxrrb, acaxb on cocfcABTeaelt ynofino Moaten HaytHTaca AyxoaaoM πολβτβκβ, a uoaceAHeaaHm ■CKyccTBOM-b aansncayTU, aan 6x ayante AOWb Boxciii yupaanaTb aoaMom; a noroxy caauu yroAirMtmui on vacas ttoa-reros-b, ana cocbAaT«>.ieU ocoObi bbhtcu aa c-reneHb ApxiepeMcTBa aocxoABTb aoctoMhhb. H tbbo n-b Poccia, noxoutiio Boacien, caopo a on AyxoBHaro vaaa rpy6oτ<·μ: nepenfl poAt Afarb ofime ncea HepKBe, Kam> AyxoBuoMy, Tin, a uipcKouy MHHy, η B<-hMT> neananx* a xaauwb vuhobhhx* cTeneHawb, τβκοηγε a psAOBHM-b ooofoxa nyarhhxt>, rafi Ha6a»AaTb noAoftaerb, sute nee npanBAbno no aaaouy XpicTiaHCKoxy «heres. M anu· ντο OHoxy nporaaao ofiphraerca, a rbcTb an aoea cnyAocTU bt> aacTBBneiria XpicTianaay Bcaaoxy noAoCaiotuewb, o vex-b xaao BHHte ολοβο CyAeTbΗτορχϋ poai, A-iuit codcTnenaHiCb naaox% noTpefiHHxi». 'Ibhh ate oaue tuTOHatuteHau» cyrt: 1. EnBCKonn. II. ripecpvTepw, Aiaaonx a upo.uill KJlBjn» - U,epaoBHHit. III. Moaaxa. IV. JXoxx yvanniUHMe, a no> Hin ywaTesa a yHeaaaa, Taaoarb a uepxoBHue nponoBfataana. V. Ooo6m xipeaia, noesaay yaacTHH cyn. Hacraaneaia AyxoBHaro, sxoBoe caywaerca o npaBBjnmxxT, a HenpaaanbHMXTS 6paxan a npovnxT» afaian, ao oarhTcaaxb αβ>ΑοΜ aecammaxes. O cnxb nchxb nopsAaox-b, ντο ecTb naanioe, 3A"h npeAAurserca. Quae in eensum veniunt, et spirituali Collegio tractanda injunguntur munia, duplicis sunt generis. Ad prius revocantur, qua* toti Ecclesiae sunt com­ munia. tam spirituali, quam saeculari statui, non minus supremi quam infimi ordinis classibus, nec non privatae conditionis hominibus. Horum intuitu spiritualis Collegii interest circumspicere, utrum omnia ad legis Christianae regulam sese confor­ ment? Nonne a legis norma quidpiam aberret? Nonne denique doctrina, qua singuli Christiani sunt imbuendi, de quo inferius est dicendum, in aliquo deficiat? Ad alterum genua munia certis ordinibus pecu­ liaria referuntur. Hi ordinea quintuplice numero comprehenduntur : I. Çpiscopi. II. Presbyteri, Diaconi et reliquus Ecclesiae *\ clerus. I III. Monachi. IV. Bèminaria, quibus adjunguntur 1’aedagogi, Discipuli et Concionatorea. Personae saeculares, quatenus Ecclesiasticae disciplinae abjudicantur. Quod fit in casu . Isgitimortua, vel cura canonibus pugnantium matrimonionun, caeterorumqne negotiorum ad saeculares spectantium. De siagubs oorum, quo ad praecipua puncta ooweideratia, ordine hic disceremus. V. A*aa ofaMa. 3a1 aboc cxoTphTb noAoCaen no axinenacaHuoxy upeAAoaceaim. ΠβρΒοβ, ante ace npaawtaao i no aaaoay XpicrisBcsoxy Ahema, a ne Afa rea aa, ντο a rjrt asKoity oaoxy nporasaoe. Βτοροβ ate, amo Aoaoaaaoe XpicTicnoxn. aacraBaeaie ynorpeOaaerca. Deo hic, ut superius proposuimus, sunt obser­ vanda. 1. Utrum omnia decenter, et convenienter legi Christianae flant? Nonae etiam quidpiam huic legi edverseturt et quid nominarim? r 1. Utrum doctrina ad Christianos instruendos sit sufficiens? I. I. Kb nepaoMy aacxoTpeid» spcadutyamie Ut se, quM ad primam classem pertineat, melius ayauTH cyn notnefaus: expediantur, sequentia digna suat notata. μ___ ___________________ ■sssniMUMdwamMtamBMbMMsaM , ai aa ORDINATIO EOCLBBIA8T1CA 'I. Powcam eso» oMonw ■ exaraarsue Auaemorx, ■ bbm· cayarita ■ μοβοΑμμ, οστορΜ· niBSM Bb UUMUd ΟρΟΙΪΜΟ B» MMOÜ PoCCÏB caoamaw cyr* me Manon «utcao, cym aa oum oaniwri· flacon» Caadunoxy oonMbbm? a ne Buteoru «a rivro ro ce6b caoay Borân npomaoe, an xova utero aeapacrokaoe a upeaxuocaonaoe? II. Tncoan. oapejhaara, Tro obhb MnorovacaeaaHa Moaeaia, xon 6h b upsMHa 6wu, oABBBo ao cyra MBBOMy noaansua, a no mai acaaaro (Muri, » w n ooSopfc nepaoaaotra ynorpoAarn» οβηχέ mouibo, as6m ho apoaeaa ae Bonux rfc uaaoirx, b contera 6m veaoBbyocBog ne OTarotuaan. III. CuoTpteb HcTopiM CnaTMXb, ne cyra aa irteia m hbxt> aoacao uniHmieuui. cxaaynmia vero ho 6mao. mb b XpicriaacaoMy npaBocaMaoxy yneui» nporanuu. mb 6exxtei>B>M B cxtey aoctoHbhb uonrteTB. H TBBOBHB nontera οβήΊΒΤΒ b aanpetueni» npoABTb ôo o&baaaosieM-b sacs bo -obhxi> o6p%-, TaexoM. H6o cyn> tbkobhb bbctbcbho aoacuMa « SApasoxy yveai» upoTBsaxia. H* npabchp-b, bt> ’ acaTÎB Εοφροοβηο Ilcxoacxaro cnop-b ο aboMctbobhoxt, Aajuuyia πΑΒιβ βββο αοκημΜ eeri», a on, ataoero 6β3χΚπΕ·ΒΧ» βμχηβιαθβημΜ, m> uovopox-b, Kpoxh caxaro TtueTHBro AorxaTa o Aaoeaia AaaaayU, o6pbra»Tca CaaeaaieM, HecTopieaa B bhUb epeca. H xotb. UBTop-b tote nentemcrnoM-b norpteuajn» : o6are AyxoBaoxy npaBBreabCTBy ne nojo6aen> «MMUCjiort τηκοBuxb Tepirkrt, a exte-ro SApaaoV ayxoBHO* πβιη,β orpany .m.iewb npogcraanarb. Hasnane. Koraa npocToif napoAb Be mobcote xeatAy awhmme B my«x% paacyMAaTb, ho bto as6o BBABfb η κββγΊι BanacaBHoe, τογο xptenco a ynpaMo AepatBTca. IV*. ΟοβοτΒβΒΒο ace a npantetao poaHCExnaTb u<>Ao6aen> naue bmxmcxm, ηοτορχο unaontea bA H«Ao6pyn npaitraKy ana gteo Bogyrn, a ofipaab ko cnaceni» βοοτημΜ npeaaaranTb. Ha npuxbp-b, Be irhaarb bt> πητοκτ, b -npaaoBOnattiex-b npoBOAOTb, b ‘cxanyxn-b. ντο turraaua ΓΗ-fcBaeTca as BenpaaABy»maxr>, a ct> aeuniaiwb Ha ohmxe ate yrpoateHiewb Hac-rynaeTb. Taxoarb nOCTHTBCfl irkKIBXb HXBHHMXb ABaHBAecaTb I. InqairsmdjuB ant in hyauBos, qui dudih-rtw’) Toeaatar, ntpoto non eodesui· teutuli, qai da novo vol tost compositi, vol otiaamam eomponkatar, nee bob in alio· eoelnaiaatieoram hymnorum comprocatiooamquo HboOoo, qui naîtra praoaertia aecnoria in Parra RomU magno numero BMt eon•areinati, Una kaoe opaeeula eam Hecrn 8criptara concordent? Nomo qnidpiam. quod verbo Dei advena fronte repugnet, rei eaitem ineptum «t et Altile, eoatineaat? II. Decreto itidem nanciendum ont, ad multifarian illae procant formulae, etiam ei a euaa doc­ trina non abeant, non quemlibet antringi, wd pro libitu eujueque, et quidem intra privatoe parietee, non in pubHeo totius Ecclesiae conventu eas posse ueutpari, ae succensu temporis vim legis obtineant ; hominmoque conscientiis sint oneri quavis Aetna graviori. III. Recognoscendae luat sanctorum etiam Historiae, ne forte aliquaé earum fabo excogitatae ea, quae ne fando unquam addivit quiaquam. vel quae orthodoxae ' Christianorum doctrinae repug­ nant, vel saltem futiles et ridiculas narratiunculas in medium proferant. Hae igitur narratiunculae redarguendae sunt, èt detecto, quod in iis latet, mendacio, prohibendae. Bunt enim aperte falsae et a sana doctrina alienae. Exempli gratià, disser­ tatio de duplice AUehsja in vita Euphroeini Pleeooviensia pronus est falsa, a quodam nebulone con­ ficta. quae praeter vanum de duplice Alleluja dogma, Sabellianam, Neetorianam, ahasque haereaee comprehendit1). Quanquam vero auctor ille per ignorantiam erravit, spirituali· tamen Regiminis internet talia commenta minime tolerare, ne scilicet populo venenum pro salubri spirituali alimento pro­ pinetur. Potissimum vero ideo, quoniam plebs, utpote. quantum distent aera lupinis, ignara, omni­ bus scripto traditis firmum assensum praebet, nec non etiam mordicus ea defendit. IV. Ex professo autem et data opera in ea commenta, ex quibus homines pravam consuetu­ dinem. et quidem sub falso possidendae salutis praetextu contrahunt, eat inquirendum. Exempli causa: Quidam die Veneris, qui dies a male sanis Martyri Parascevae falso tribuitur, ab omni* opere feriati tempus otiosi terunt, iras et minae tremendae sibi a Paraaceva, nisi diem ipeius festum egerint, imminere causantes*). Quidam, certos quosdam ‘1 'ixaS.ot», hyanss ia honorae Priparaa, eoetn «aedo, nos eewHaoio, demutabo rer ab aqbam ConataasmapoUtaaam a Barbaris servata·; otia· mbs asMato post quartam quadrugsrimae dsasiaiiaai iiatrai. habetqne aqnd Ori totales grati salmi plurimam siguitmtieeam Que de oeasa famam est, st aoa eolsm BseiMmao Virgtai, ead oatori· etiam eaustia alia matise, usMl ternam Imitantia, item tutar Innumeri bQnsmadi hymni pease Basses «mdumar. * Butbragml· Peeestamto meaaehl IIM-ISSI), vitam enarravit Basilios quidem, Bsphrsspai nerrne; hujus vitae compendium s siarisis itimmeelh eruit Martinov lu sue sruditiastes spars; Aanee OMimisiSimm gnaoeeeloednM, Bm~ xelHs, 1MB. p. IM. OeSeram. quae his de dupiioi sIMam dicantur, ad Maruveneram see Beshtiaieiram eeateariem spoetaat, qui Msarieao nrrtetineht Hhrovqa Wurgieerum cires unam ISM e pedites Basosrum Meieste Hesses trust; a Starovarete bte. s rsUqate MsMbni tar tesatm vea aUsMa pew vww·· rw* *1 Qu Misa Jede tit slim teste VI. hahdemadis V«c« osrvq, h. a preasrtefe, erat. qand nsmpa eu die pamrartar asMsearia, no prents tarn sdessndi ah open die eabhati vtetaraar, vembuium Mpnoirrrq jam pre qua Uber tqria VI. eujMvte.hsbdemadte mmMar. Qum o Oneate »«r«a»»n, a Mavis aerate dteW, a vens sen, feteqsev h. a, quinta pees dastinieam hebdomadis dies Jam vera eodem asm lue sppaiteiar apad uuamqM geaMm atm qassdam ·· 93 PRTRI I RU88ORUM IMPERATOR» ornunrb, » to am xiorm riltfnnt» ■ gy. npto6pkrexi*; Taxoat* oodeTsexxo, an •aanrh*mix nano mix* Bpexmrk, oayadSH noι·τ·τ·, OMabd Baaixwfcweatay», Ρτρββο BocKpeoeacayo ■ Betepno IIcrkaeorraanH. χο··η» t Cia, HanpBxkp-b, aocnoMaaaajTca, b6o onia a προοτΜΧ» noapMUWrra. Xora a ' o aeMBornn ■ o ejijoir» Spark aouœo ecn> MM-hTb noueuesie, A· a· coSaaaaunoa to*, eroan paaa XpacTocb yxpe; odane cyTk cut ace noAoSaaa yteuia. aoropaa a aecrrMbuira aaaam a* an apocTOTy akpotmta Shtb mhbtcb, a no Toxy apeABkMmaa cyra. H Taxoaoe Kieaouetepcitaro xoaacTupa npeaaaie, ντο norpedeabu* τ·χο neaoBkxb, xotb 6u a dea·· noaaaaia yxepcrb, cnacen dyAen». H nun· aaaeie cia a «■uy uoaoôbsu norkcTa otboabti, on. nyrx cnacBTeabBaro, scan», xora Bexnoro ynenuo npaaocxaBHOxy aaBHiqnit, so ΑοβροΒ corhcTB Hc.ioehrb, acnorhcTb ae Seat, BÔBAHXBHia. βομβογχχι V*. Moryrb odpkcTxca akxia a ’ aepexoaia BenorpeSaua, ana a BpeABSta. Cahuutc·, bto βέ xtuio* Poccin, n> nonxy 0TapoAy6caoMT> n> A«Hk ypeseKHU* npUABxaaM* boabtt, acoaay npocTonaacyao boat. axenexT, Πβτββπαη, a βοαχτί, Bb xoAk uepKoBHOMT. (ecTb tin το noBCTXHirh cKaayiorbi, a npa qepKBB qecTb oao* otamt% aapoAT, c-b AapH a co ynoaamext. akaia noabax. TaKOHTb a· bboxt, xkcrk uonu c-b HapoAoxx, xoneScTByioTb npeAT> Ayfioxi», a skTbaa oaaro Ayda iiotrb napoAy paaAaera ea SaarocaoBeaie. PoaxctcaTb, Tam. an Akeron a BkAamn xa o ceM-b xkcrb oHwxT. Enncxonx. Ante Co cia a cnxT, noAoCaua oSpkraioTca, eeAyn> ntoAe* m> bbuoc b CTKjsw nxoAocnyaceaie. VI. O xodAaxT, cBBTxx-b, rxk xaaia bbutcb CxTb cyxBBTeabaiu, poaxcKnaaTb: xnoro Co a o oexi, aaaayraao. Ha npaxkp-b, npeAxarabjtcb lyacAbia itkxia: CaaTaro nepsoxyaenaxa ΟτθφΒΒβ Tkno aearan a ' bt> Benenia aa npearpaxia, bt> xonacntpk BeneAXBTxacaox%, n aepKBn caararo Teopria, a n Paxk b* aaropoftao* uepBBB cBBTaro JlaapeMTia ; Huron xBoro ΓΒΟβχβϋ atpeora TocnoAxa, a Macro xaexa ripecaaTbu BoropoAXHH no Hfaaix, a anm cbmt. noAoCnburb dea% aacaa. CxorpkTb. ate, nkcTb ne b y hbct. Taxoearo Ceaokxix. 94 di·· et qaidem di·· Veamri» ax eorum mente Paraaeevae tribute· jajuai celebrant, corpori» et aaiBMB MMBodi* Boiüoet Bae ratios· eonMltari. Qatyun daaiqae Boaaalla, quae in divino cultu pHMBtando tuurpautur, officia alii· «juadem g«n«ri· praeferant officii·, at Uturgiam die Rvaugeliami, prece· matutina» in Reaurrectioni» Chriati aolennitate, at reepertina· preoe· in PentMoatea feitivitate celebrari aolita». Haec pono dici· eatud, quia pauci» iiaque rudioribua aunt offendiculo, adferuntur; quaequam non multorum duntaxbt, rerum univa quoque fratria, pro quo Chriatua e»t mortuu», ratio eat habenda, ae offendiculum patiatur. Nihilhominua tamen aunt ejuadem farinae alia nonnulla, ad quae tanquam credenda homine», alia» minime contemnendi, aed oOrde «implice» credulique pereuadentur. Inde majori· «candali emergit occaaio. Hqjuamodi eat Peciarienaia Kijoviae monaaterii traditio, hominem licetai nullam i» ■ delictorum. »uorum egerit poeni­ tentiam, aed quia in eo «epulturae honore· meritu» eat. «alvatum iri. Quam autem longe a Chriato hae et hi» aimtlea narratiunculae abatrahant, qui­ libet rei mediocriter in Vhriatiana «chola veraatu». rectae tamen oonacientiae homo, «uapiriia ex imo pectore ducti», fatebitur. ' V. Dari etiam deteatandaa, et quae offendiculum ponant, caeremonia», non eat improbabile. Rumore siquidem aocepimu» in Starodubenai Parvae Roaaiae districtu, certo feativo die faeminam passis crinibus, sub nomine Parascerea, cum pompa in templo |et quidem tempore transportationis specierum Eucha­ ristiae procedere *)| (»i credere fas est) et ex templo exeuntem veneratione muneribuaque a plebe, spiri­ tuale· profectus inde sibi expectante, honestari. Dicuntur etiam, alibi sacerdotes circumfusi multi­ tudine apud quercum orare, deinde frondes ex quercu decerpta» populo dispertiri et omnia fausta precari. Explorandum est, utrum haec ita se habeant, illoriimque locorum Episcopi noverint ne? Alioquin ad haec et horum similia connivente» ■urdaque aure praetereuntes, populum in apertum et pudendum deaatrorum cultum prolabi praecipitemque ruere patiuntur. VI. Nec minus in Mnctorum reliquias, sicnbi dubiae appareant, eat inquirendum. Res enim ista triearum eat plenisaima; nimirum incertae pro certis substituuntur ’), Corpus aaacti Protomartyria 8tephani tam intra Veneriarum suburbium in Benedictinorum monasterio in «ancti Georgii templo, quam Roma· extra urbem in aede Laurentio dicata repoaitum viditur. Plure· identidem crucis domi­ nie·· clavi. Multum lactia beatiaaimae Deiparae in Italia obtruditur. Sunt denique alia ejuadem furfuris, quae numerum excedant. Perscrutandum igitur, non­ ne id genua ineptiae apud nos etiam inveniantur? virga et Martyr, ao ta·· lh«riadu», quad 8tavi forma fsaÜBlM Pix»·»» BtBBtar. bda mti» apparet, cw NaaeUca plaba IMsa» pra sanata iua»H· amapaatit m ritibn» aeluarit aaparatraM· plaai· Oataraqaia phaas la aatandarii· ratUruatar PUrsaoavs»: PalaMaaia, ad W Omabri»; laaataxta, ad «aadem dia··; TantiHeaafa, ■ ad 14 qjaadMi «ari; qaarta, qaaa sab Aataaiaa paaaa «at, ad M aat S· JaUis qaiat· daalqaa, martyr 1 «■»·», ad K Manii. Qaaa asaiai· raati» tateladaatar, ah iatarprat» lati»· addita mat PsrbaU» oamiaa., Ipai «aia» Tridsatiai Patra· ···· ^ds la^tM^d, as^ien^B· ^laarSs^^M», ^iMnxrs^tiiB^ô »· ia >lla «caWa alia aspaaatsr taaalita la^e aat bhu raHqaia. •b «piaeapa aea approbata. At ax «»«mpHe laba «dati» HqBM. Patra· aat PraaapavW·· pra »aa arga Mamaaea isridla latM rittbaa abtnatars rabais·· qui aha kagaeda, aba vara Mad· Maa vsris aataMBη saaass la ΙμΒμπββ «•tUMilia· aialph. Satia· ·ββ» Mt, ««a···»·» «nhodoxoraaupaaatM··»· «Bip···. • i» OR1HNATIO ECCLESIASTICA Μ VII. Quaatuai ad aaaetaa attinet imagines. id VU. O raoaan camm CMOTpbm TOTO, ντο bo ofrfcrnaain nocraaaaeMim Eraeaonora ipeum, quod Epiaoopia ordiaaadb in formata jura­ menti praooenhitar, aet obaerraadam *)■ ■aaacaao. VIII. Cam nonnulli, Epiaeoporum, at sublevan­ VIII. Earn pie utawTi, ayeranri, Ran eo ipao, quod fortuito eeeet reperta, miraculia apa bctovhkuA, a naouy oaya> aa canoe elaram erne aao teatimomo aaseversanont, ne oAphteaie caaiThTeaacraoBana Awra ayAo- idem ipaum in postorum fleri permittatur, sedulo oavendum. nopayn. IX. XyAidt a Bpexauï a mcmm AoronpoIX. Ipei quidem eleriei mania aaa perfunctorie τβββμΜ oAbivait ameira, cnyatAu tjepaoaHwa a obeuntes. psalmodiis eeelrtiaaticia rt preeationibua MoaeAn A>oeraacao a MHororaacao trbrb, Tara votivia duplioe. vel multiplice timui lectione, vel HTo yrpeaa aaa Beiepaa, aa vacrn paaoApaaa, cantatione decantandia ita, ut antelucanae aut aapyra ora μηογχχτ, noerca, a A»a τρβ veapertinae precee discerptae a multb una pera­ MoaeCuH aapym ate ora ΜΗατκχτ, trhanara a gantur, et duae aimul treeve votivae precationes a ueriiovb oqaepmaarrca. Cie turhaaaoca ora multis cantatoribus et lectoribus absolvantur, de­ rrhaoera aaapa. a aomao ao oAbraa*. a ko- derunt oocasionem, et consuetudinem invexerunt. aeaao aoAmcho ecTb nepesecTb τβκοβοο Boro- Quia. tamen haecee more recepta insolentia, utpoté per socordiam introducta, est vitiosa, noxia et Dei noaeaie. institutioni pronus opposita, ideo talia drvina ofliieia absolvendi consuetudo penitus est anti­ quanda. X. Beaaua opaxaoe a cie oAp%Taaoc« (Kara X. Refricandae memoriae' causa, ne hoc qui­ caaaynn*) μοπβτβμ atoaewb, aaaeie otcto- dem esMheaetereundum. ut quam alicubi' conaueautHMb, ipe3T> nocaasHaKoar» HXb Bb uianay tudinese^mtostandam viguisse rumore accepimus, aaaaTb. J(aa πβμβτη cie namerca, ητοΑι βκογαβ experimento aliquando doceamur, ’necdum yam OTB'h.iaTK, euxe aa cie .There». abolevisse. Ferunt scilicet more fuisse receptum, ut precee ad puerperam lustrandam eamque ab­ sentem. per certum hominem,, quasi pileo niarsupiove excerptae, transmitterentur·). Ho a.rh He Hyataa nctu^aaTb aca Henpaaocra; Sed non est. cur omnibus et singulis erroribus caoaowb peine, πτο naAo uueneMb cyerbpia recensendis immoremur. Paucis dicendum est, aapeuiaca Mowerb, ciecTb namaee, ko cnacenin quicquid superstitionis nomine comprehendatur, ae norpeAuoe, ua HHTepeer, roabito caoii m. quicquid nimirum supervacaneum ait, ad salutem .utuewhpoB-b BHMumaeHHoe. a npoeroB Rape.it. inutile, a simulatoribus lucri causa excogitatum, upeabmaatmee, a rkm crhaciuie aaicbTH. npa- quicquid homines decipiat, et instar niveorum oumx acTHHbi ityreiTb hath BoaApananuiee. JBce tumulorum obstet, quominus rectam viam incedant, Toe kt· cetiy aocMOTpy npaaaraeTca, aao aao id omne sub hanc cadit censuram, utpote commune oAmee: nonewe bq acaaaxb "tnuaxb oAp-hTUTaca malum, siquidem eqjusvis conditionis homines potest Moaterb. A iwh rbKaa tokmo npeaaaraiOTCH .t.th inficele. Hic vero loci quaedam tantum pro exemplo npawhpa, ητοΑτ» orb can mouxho ΑμποηβΑιποαβτι, adferuntur. ut caeteris cognoscendis facei^ prae­ a upovaa. ferant. Haec itaque aunt munia prioris generis. 11 ce nepawii bbat> ecTb xhn-b oAmuxb. II. Βτορυ# ate oAmaxr· xhm. brat. ecTb, aaoate npeApeaeca, ocuoTp-hrb, ecTb aa y aacb Aoaoabaoe ko HcnpaBaeaiio XpicTiaacxouy yneHie? HAo xotr aaa^cTao ecrrb, hto canoe CaameaHoe Ilncaaie coaepacaTb bt> ceA+ι coBepmeHHue π. Ad posterius pertinet, investigare, prout dic­ tum eat. utrum literarum studia apud nos ita vigent, ut Christi gregi erudiendo satis sint. Quanquam enim certum est, sacris literis adae­ quatas leges, omnibusque numeris absolutas et ') Ia Mei HMIo, qui ab tleeu in «viscopstan· iegiiar. ssael apM Oraseos. bis apud Roseos 4s sacris lasaginibss inslitaitar sanas. It videm prias vies aovw spiMopas dicit : CWIor seni AsMa, »td as»> IsTris, Mcrervaa st esse* eandwwe «'Mpseses s/esas CXeuri << psrsMMWs et mwism Msereesab st ad proraSjps csHm μπμι mvsyrvs.· •Kier mUMs sswtwntos a< pnavc οράκηΤΜ mperto. Altera vics, st qaidsss apad solos Baesol: £a. q. » «1-4»·. \ rt «7 pétri i auæoRVM saxons n aaxhra no cmacen» uanmny nysaure, no raacy Attacroaa, li Τλτοοοβ 8: wbobm> incaaie. Borogoxnoeeqwn, u noaeauo em no ysenin, no o&xxeoai», no nenpanneamo, n nauaaaai» eam rb upanxb, » oonepmen Çyxen Boari* ueoontab, na ncanoo «fixo (taaroe yrorosaxa:“ ηβοιο noneme BeMBOtde yithmn score kbbfb, -a ora nutun neMBone Moryrb noa co6paru ora Hncaaia, aam cyn> nymirUtmaa xo cnacexi»; toto pajtn rpeSyam pytMnoAcraa coaepiueutrfcilman Myare*. Toro 6o pagn nacTMpcxi* vns-b ore Bora ycraanemb^ ga6ii ore Cnanienaaro Hncaata naysajru nvhpeBBoe ceM eruo. A noneare Mano em, nporanno ronaauno PocciMcxia Uepxne MaoronapoAia, TaaosHxe npbchaTepe*, κοτορυό 6w naxaybTb worn· npononhAaTb αογμβτη a aaxoBM Cnataeanaro Πη. canta: το ncexoaeuaa ayauta cctx, BM-bra Hrixta xpaTxta a npomure «λοβΑχομτ. ypaayMBTeaeHUH B HCBbU KBBatBAbl, Bb KOTOpUXb 3ΧΧΠ»ΗΒΤΟΗ neo, ito m> napoAHOMy aacTaaaeiti» Aononeao «Th; b τυβ KHaataqbt npowTOaaTb no uacTeMb η-b HoAhnbiiue a-npaaABUHBue ahb, bt> uepsah IIMAT* HàpOAOMb. I \A xoth n ecTb Taxonux-b κηβγπ» AbBo-ibHoq, cieoTb, Owonoria, nan ^Hcnoabjanie □ jiannoe“, Taxoare · irtKinxT, seaaxBXe yMBTeai;* CnxTHX-b TOAKonaTenbBbu BecfcAbi C.Tona h ynnTenbMua: ofiaue ce ecTb neyAoCHoe «wuy, xaxnase npocroMy uapoÀy yueaie. 1I6<> Kunra cnonhAaxu npanoexanBaro xé Manna ecTb, a aah yoro we πβμμτβ npocTHX-b uenorhirb xeyAoCb BWbqtneMa, a nacaao nenpocTophiHO, b aax τογο n Mwb ae neabMB Barren. Taxoarb a κηβγβ βρλβκβΧτ. yxBTenett, SaaToycTaro θβοφν•laicra a *npoun nncanu cyrb~ Ejuuhcioimi, b TOKMO aauirb nnArnu cyrb ; anMHcKiV craxb Teuen-b, n M-herca orn ueaortarb n Mb BentuxaMb OTH»Ab H cnepxb toto toakobcnia μβογο nwiuoTb cnoe* ynorpepoay nuymaTb nchx-b 06y Suani» uepKMx-b, Toro nenarb 6h » imperatoris Meeeeurias ad- nostram eatate· promissiones com­ prehendi, >xta Apostatam: .Omni· eeriptura divisitae inspirata, utibs eat ad docendum, ad argues- ,» dum, ad', cerrigeattam, ad aradiendum in justitia, ut perfectae ait homo Dei ad Omne opue bonum inetructae* (Π Tin*., III, 1β, 17.); sed quia non omnes in libri» legendis feliciter vaeaantar literatonunque pauci apti eunt ad ea, quae apprime ad aalntem possidendam feriunt, ex verbo Dei deli­ genda, atqile hoc nomine perfectiorum manudnorione indigent. Eo etenim fine ordo Paetorum a Deo eot institutus, ut ex Sapre Scriptura conpreditam aibi gregem docerent ‘). Porro collata Ecclesiae Roeaiacae multitudine, cun^ -ejusmodi sacrorum legem memoriter enarrent, paucitate, ineluctabili» instat neceaaitas, sicut habendi όοπφοηάϊοοο· ali­ quo», rudioribus tamen intellecta facile» et per­ spicuos libello», omnia ad instituendum populum necessaria complexuro», ita quoque eosdem domi­ nici» et feetiri» diebua in eccleria populo per parte* recitandi. Dantur quidem frequente» ejusmodi libri, ut „Homolôgi·* sive „Orthodoxa confes»io“ ’) nec non < quorundam magnorum Doctorum «anctorum homiliae hermeneuticae et orationes, non tamen haecce doctrinaf universo, praesertim rudi populo instruendo, e»t accommodata. Siquidem liber „flomologiae“, utpote non exiguae moli», difficilior est, quam ut rudiorum hominum memoriae insinuetur. Quatenus autem grandi stilo est conscriptu» *), «ublitpier est, quam ut a plebe intelligatur. Libri itidem ex­ cellentium Doctorum Chrysostomi, Theophylacti, et aliorum in hellenica lingua sunt conscripti ; in hac igitur tantam tantar lingua, facile percipiuntur, in RomicamlingUami tranatati hominibu» etiam literati» legentibus multum facessunt negotii; tantum abest, ut imperitae multitudinis captui accommodentur. Accedit ad hoc, hermeneuticas illas Doctorum homilias multis theologicis sublimibus mysteriis esse referta·, non pauca ejusmodi quoque continere, quae variarum gentium indoli, nec non diversis temporum circumstantiis competerent, «x quibus tare. -, Cum e contrario rudibu» hominibus etiam atque etiam, ea praesertim, quae àd omne· gene­ rarim ac universe, et ad unumquemque singulatim, •poetato ipeius officio, pertinent, sint inculcanda. Laudati satem libri mint adeo rari, ut oppidani·, iiaque divitibus, excepti·, templa nutica non poasideaat. Consentaneum igitur eat, ut hbminum in­ firmitati curandae alio modo provideatur. Dum isthaec scribimus, commode ie se - nobia offert, hoc concilium: ai fandameatalibu» fidei ' nostrae articuli» omne· meat inetrufti, «i cogno­ scerent Dei oeconomiam quae ad nos salvando· requirebatur, d denique Dei praecepta, quae a • MiaMiftM μΙμνΜι to 11 Mato to· Boston tutu tolssts ««talk MhsM·». rnopsTa fiaaroe; το Aoaoxkaoe fiat χμ*-6μχ<> MCTmwio A «eruta 6h aro a npa raaoaom t «fixfcain paaapantan npa6iun>; to cbm* 6*i tbaoaidk 6un stpags Borojra eoaoratreva, a ne hhbt. aacTHpcaiit, cnaoeni» ero xo6ph caywmii H roro p*AU a^KAMo octb oowaaaTi* τρη ■aaatattH mmia. . tlepsym o 'raanaUmax* enacarennix* αογ- Maran rkpn aamea; raaoan> a o Mnoafenax* Boattax*, a* Aearrocaoaia aaatuoaeiouu*. Bropy» o rodcrneaaMxi· acaaaro aaaa jioxataocrax*. Tperi» Taaoayn, b* aoropo* cofipaaaua 6yAyrs c* paauMxr, ('utun yxareaeM hcxim nponoatAa, Kara o raaarUtantra αογμβτβχτ*, Tara a kaanaae o rpkura a Aoepoaferomira, a «oficTaeaao o Aanaütocrara acaaaro «aaa. Hepaaa a «Topaa aaaatana aickra CyAora AOBOAH caoa on. cAuaro Caameaaaro Π Scania, ho bhatiuu actui, a tepentia. bt> 30 ORDINATIO ECCIÆ8IABTICA ■» Tperia ate on. Cbsthxt. Oren* Toean., nepaoM a no «τοροΜ noynato man. hto y-renie ate akaatatn» ohuxt. tskobhmt. nopaepaAHO. Bb Aeae BocKpecHHii BAH BT> npaBAHBHHutt MB ΥτρΟΗΜ UpOHeCTb HBCTb xaAyto on. nepaoM, a in. ApyroM pam. nacTb on. ΒτοροΜ KHaatamifa bt> τοη. ate Aeup no yOhAua nponecTb caqbo on τροτβΜ annutam· o tout, ate cauou-b, o homt. yrenie 6uno a ae ΥτρβΗβ. H Taxo θαβηο a Toeate y Heme, cammauuoe ae Υτροηκ a noATaepatAeaaoe it* OfifiAHM, women. Aynnie βί> π*μητβ cAismamnx* aaraepABTaca. A Tarb sen ohhb htomhm hbctb paaAiwiHTb, hto6* act τρη KHB*xp,u worn* Curb npoHTeau B-b ποτηορτι. γοα*· H6o tbko yejiunian. HapoAT. ecu ayataaa caoa BacTaBAeuia HeTupeatAH βη» γοα*. a Boauoaten. cAHtnannaa AoOpt naMMTOBaTb. Ho a cie elite Cyan nae-bcruo, hto nepsyn a BTopy» BHaatagy Moryn. a ni>T· yHBTb a.n> HaHaaa 6yaaapaaro cnoero yaeaia. » A xoTa oHHa khuikmum CyAyrb hmcaomt. τρη ; oCane Moryn. bo oahoM aeOoaamo* aaark boh -rpa βμΑοτβτβοβ, πτοβ> μββημτ. bma«aeaieM-b μογαβ 6xTb xynoaams, a ne tokmo bt> Aepaaarb, ao a βτ. aomAxb acaxaro oxothbkb -Oeâb Tpyna ynoTpeftaaeMBi. βακομτ. πο*αθττ> Etua esese e ,βΛ^κη dtaaes, guet M 0 WMO dOJJMM £w* aaesto 4KMMI, ΙφΜΜΜΜρ*, *«ΜΠ S «pétri*. buIo revocate· alliciunt ad faciendum bonum, cognita penpeetaqae haberent, «ati· eruditi eate crederentur. Alioquin Pastoribus Btreaae humanant procarantibas salutem, vitio non eat dandum, si quis tanto cognitionis lumine abutens, et in sua perseverans improbitate pravitateque animi, locum excueatibni in Dei conspectu non invenerit. Hinc oritur necessitas concinnandi tree exiguae molis libello·. » Primus principalia salutaria nostrae id«i dog­ mata. aimulque divina Decalogo comprehensa prae­ cepta, continebit. Secundus' peculiaria unicuique officia exhibebit. Tertius denique collectos variorum unctorum Doctorum intellectu facile·, ut de principalibus dogmatibus, ita, et quidem maxime, de peccatis et virtutibus, et tandem de peculiaribus uniuscujus­ que officiis sermones complectetur. Primus quidem et secundus liber, documenta a soif sacra scriptura ad sui confirmationem brevia illa quidem, sed cujuaque eaptui accommo­ data, mutuabitur. Tertius vero sententias ad idem ipsum, quod in utroque superiore libello docetur, colliniantes ex sanctis Patribus .hauriet ’). Series voro in eorum librorum lectione. optime se ita habebit: die dominico vel festivo in matu­ tinis precibus exigue primi libelli sectio prae­ legatur, ex altero autem libello altera lectio instituatur. Eadem deinceps die pan ex tertio libello in I.iturgia de eodem argumento, de quo mane dictum erat, est legenda. Hoc itaque modo idem ipsum, quod de mane instillabatur auditori­ bus, asseveratum dein in sacra Liturgia, altas in memoria eorum aget radices. Libelli .vero, qui eunt legendi, ita trifariam possunt dividi, ut omnes tres simul trimestri spatio absolvantur. Ita enim populus omnia, ad ae erudiendum necessaria.- qnater per annum auditurus est, et audita firmiter memo-, riae mandaturus. Id insuper est animadvertendum, in primo st secundo libello ediscendo posse etiam pueros, simul atque prima discunt elementa, exercitari. Quanquam autem laudati libelli tree sint numero, nihilominus uno parvo volumine possunt compre­ hendi. ut tenui pretio comparati, non tantum Eccle­ siarum necessitati, sed etiam privatis cqjusque rei istius cupidi usibus inserviant. Dùrimas d« qf/ens gttat «foewsos ebligent, ttfMMtttr jett elia i* Medium eisrewda, od ysme Epittopi, hrtebfittri, UtoteEi et rvfiftu' adetritfêniitr. Aim MtenMMa. ■«nia tgMialia. Hi-»· ,WJA EiiHCKonon». ■URIA. RHeCOPOBUM. O Ertacaonan cia 3Ai noœrkAbiomaH cy-ra rtaiaia αοοτοΜκββ. De Episcopis haec scitu digna sunt, quae in sequentibus proponuntur: M l-3. ·) Nsa dagute, qees MU peaseseibuMar. stati* p«es«i* •nat. Ateas bsra* quHsm spaasaian* prisse* saw inti PstTsysU Ium* adspsxil, ItaiassriHe*: AkswsSsns j tfuUa ttftt ttteti tssMediassa jsssa PsSri I sdta*. a PsesepevMs sate* ssapMtam. JUueu* «bm* tjj* sUvssisis evulgatu* est abis Itas bas tuiti* thuis (attesta*: qns saas ITI· amatu*, a Oabrisls PstrspsNtaas tt HeMee Mtsqetasi *itrs>elitit eaUeota* s* atque lia toittipta·: 31 PETRI I RUMORUM IMPERATORIS 3S I. Janata· cyrs Enicwai aufers boskt, y . I. Cuai aaieaiqaa epuooponia iaeumbat, at ce6e codopu oeaeacaie ■ nosrfecniMe, * uro ao . exactam ConeUiorcim tarn oBeamenioorani qaam proxiariaUma, ootsabqa·, quae ià lie statute aunt,' ohhxb aanoarfenaao, «an m ate caitan uuty, r»jrb ■ Boeuy nanpy Aoaamoe, anars ropaaAo, nee non muaeris turn eibi, turn elertai· i^joncti ητο ue Montera 6mtb 6en npuxfeatnaro ■ uacraro notitiam comparet, quae vero non eoeea, quant diligente et frequente intercedente lectione obtin­ MTeaia. git: ideo Episcopi codices ejusmodi ut semper ad manus habeant, oportet II. Episcoporum etiam eet, gradus sanguine et J,oj»Ha uaanaue βηβτβ ctohohu oahoPoactbb ■ cpoAoTB*, a KaxoBUS Mor-yra BMfeCTKTB cognatione junctorum digncecerfe, qui nimirum >rb cefrfe cyupyinecTBo, » KKKOBHB ae Moryrs, obstant, quominus ineatur matrimonium, et qui, ivi h u<> aanonfeAu BoadeM wi> κκκγκχτ, Jlearroum quominus id\ contrahatur, nullo sunt impedimento: r.iaaa 18 nnn-uo uepKOBHoB, m> «woHun o-re- idque vel juxta divinum XVIII Levitieorum prae­ ifCKBx-b a aapcKMxi. Caua 6m cie βΑαβαβ, a ceptum, vel juxta decretum Ecclesiae ex sanctorum He na ηηβγο κογο cuycKaaacs, XOTH 6si a 6um> Patrum canonibus, et Regum legibus pendens. Quamvis enim homine juris perito non destitue­ y HHx-b acKycHuit Bb ceirb veJOBfetrs. rentur Episcopi, ipsi tamen, non aliorum judicto freti, haec debent' intelligere. » (111. A uoHeate ksk-b nepuaa, THlrb a BTopaa, III. Cum autem nec primum, nec alterum ante outawwMiHyTiu uxb AojivtuocTb ae μοχλτγβ memoratum officium eorum satis potest, nisi ac­ Λούρ-b iiHM'Mtt 6htb 6ea-b npanfeataero ητοηϊβ; a cedet diligens lectio, innotescere, nec itidem con­ Gv.iei-b aa acaicb oxothkicb ko ίτβηΙ», aeaa- stat, utrum unusquisque studium operamque suam hIh-tho: roro pa^a πο.ιβητ» Cyaen. BcfeMT. EnacKoad legendum contulerit, idcirco omnibus Episcopis uaMi. οτ-b KoJineriywb J^yxosuaro Υκμέ, 'i-roCi. spirituale Collegium mandato praescribet, ut ad y Bi-BKaro npa ero -rpaueafe HTeaie 6uno ksho- cujusqud Episcopi mensam canones ad eum perti­ iioBb eefife Ha.wviKauiaxb, a paaafe Toe mot.to6-b nentes legantur, nisi celebres solennium festivitatum Hlloraa OTCTaBKTBCH BO AHH BC.IKKBXB ΠρΒΟΑΗΗ- dies, vel insignium Personarum hospitio exceptarum κοΒ-b. ana npa rocTux-B aikt-oShuxt., b.tu aa praesentia, vel aliae legitimae interciperent lec­ uitym »Πκν«> Buuy npaBuasuy». tionem rationes-. . IV. kcTbxa KaKÔBbtlf -xiy EnlicKony, ana ko uuoxy multae probataeque experientiae virum scribat, Kouy HCKycuoxry: a ποτομβ, cctbah 6m m ram. consilium petiturus; deinde, animadvertens sibi HejoBojieHi. 6mabP naeain» 6m kb JlyxoBHOMy hac ratione minime satis Heri, ad spirituale, quod Ko.i.ieriyMi> m> UapcTByioiuiit CaaKTnerep6ypn> eat in Regia Petropoli, Collegium deferre llebet, «cun. a aokabaho, a οΛοτοητοληηο. omnesque disertis verbis describere .circumstantias. V. 1'vTb KBHoHM aanpeiwuouvB Ειιβοκοπκμβ V. Non desunt ('anones, qui Episcopos extra Αο,ιγή- B|wmh MeniKHTb aufe cBoeb Enapxiu, Ιίτο proprias dioeceses diutius justo morari non sinant, OTb COÔOpHO# . ΚΗΒΓΒ HMBTB BCHKB BfeAaTB). quod ex Conciliorum codice cuique liquido constat. Ectbau >Ke ηιόΛχολβμβκ aaÜAeTB uyatAa, nufe Si vero. ineluctabilis urgeat necessitas, quae extra Enapxiit ero Aepataiura, oaepeAh, aa npaufep-B, dioecesim ipsum retineat, uti est sacrorum in Regia c.iyaè-HÎH Bb HapcTByumeM-b rpa^fe, ana anna Petropoli administratio1), quae per vices sibi evenit, npaBKAbMaa unpa, τβκοχ» ucrwui a aeuom,b aliaque legitima causa id suadeat: »i itidem gravis npixAe-Fb TaatKaa. a ynjgfruuTB AfetrB mcbmb ue- morbus incessat qui eum, ne suo munero fungatur, uonycKaannaa, (afio τκκο aeMoiuxN*, paairfe ano penitus impedit, ita enim morbo implicitus pro a iiebpacyTcraynudit octb): vb Taaoaoxcfe cny- absente reputatur: in hoc casu Episcopo certus vir tafe Aunmea-B Enacaoa-b, kpowfe o6mtkMhmx-b prudens et vitae honestae praeter alios, qui prae­ Aomobmxb cboux-b ynpaBKTeaefe, onpeAfearrs κτ> cultae .domus dirigendae de more curam gerunt. AfenawB trfcicoero yaearo a amrieM-b uecraaro Archimandrite aut Hegumeaus est designandus, A uyata. ApxaMaHApaTa a#· Hrysteua, npaASJBT. eique alii aliquot homines soieries in subsidium ex kt. Hexy n uomouib ■ jpyrax-b afecaonaao monachia, aut ex Presbyteris, sunt adsciacendi, qui yMHHXT» ace xeaortun. ott. Moaameeaaro aaa de omnibus magni momenti negotiis Episcopum cBauieaHanecKaro xaaa; a baa 6u euy Enacaony, absentem per Uterus, aegrotantem vero, si ei per bo oTaywfe cymeay, bbhchub xkaa aa aacbM-fe morbum licebit audire, verbo certum faciant. anafecTBoBajia, a aeMomecrayaimeMy aa caoaara Subortus vero obmm, de quibus ipsi illi Directores 6bi. Aoaocaaa, ecTana aa ηβμοιαβ Mimerb cay- sententiam pronuntiaturi ambigunt, ad spirituale mam. A 6yAB cAyaBTea Afeaa, ynpaBaTe^ewB Collegium referant, non aecus quam Episcopis est ohmm-b BeAoyxfeàaMa - m> p4meaia>, to 6m oaa praescriptum. , nacaaa o tomb kt> ^yxOBBoay KoAAeriyMB, Kam. Bbime pe xpattsae raeMomai·, 6m* hb* AMBAh xyamaro àApaaia,' τ»η πτο AOBamocrait cbohxt» οτμβαβ ynpMwrb etsy ne nOsMoatgp cru«n; ί n iy nopy Kucaotn, Bpoxrh bm* menoxMByrHX o6MHaMBHx ,HpM * na trhero ero ogpeÂtaemutxi * ·«τβαβϋ, * γπρ jonen oub* AyxoeMowy Kcuueriym. Ame are a 6h Eniceoin. πβοβτβ o eeA « se ttoxoTtara, το ofiaae ynpuareaa ero aôosbm6 * o Beta * nacaTk. A n> AyxoaaoMi>c KoaaeriyM * 6yAera paacyacAeaie, hto xtaaTb, αβτβ ma noero AambΗΒοτρητορη ao oay» Enapxin, aaa hobbto Enacaoa» ποοτβββτβ. VIII. ΟΜοτρΉτ· are Aoaarera * , Eancaoa Hero cMoTptTh oChmaaca καατβο» h* caoexi nocTaBneaia, ciecrb o μοββχβχ* , ab6h ae boaoHuacb OeanyTHO,. ab6h abuibbxt, 6e3nx>ABHXT> HepaaeM- ae crpoeao, a«6h «xoiiua Cbbthmt» aoamuxr, * uyAec aê βημηομοβο. Taaoanr o iuiKKymaxT>, o rhoecaxi, ΜβρτΒΜχτ, HecBMA’kTwibeTBOBaHHUx-b, ■ npOHBX-b Bcero toto AoCp'h Ha6anABTb. cstmmi \ 34 reatitueadae «anitatia * ape auperatite, eat viribna debilitatia fractiaque eouaqae, ut muneri auo obeundo ae imparem eaee sentiat, praeterquam qUod extra ordiaarioa nuper memoratoe Directorea deaignaaeet, apirituale Collegium certam facere tene­ tur. Quod ai vero ipae Epiacopua de ae deque valetudine cua minnk commoda deferre recuaaret. qui-^unen ad negotia dioMeeeoa obeunda ab ipao aunt deaignati,. per ecriptum nunciare deberent. Ia apirituali pono Collegio deliberabitur, quid erit faciendum: utrum adminiatrator mittendue ait. aut novua Epiacopua ait rreandua. ( VIII. Obaervandum eat Epiaoopo, quod obaervandutn, dato jurejurando aimul atque ordinabatur, in ae recepit, aeilicet ne monachi erronee vagentur, ne templa auperflua populo carentia exatruantur, ne aaactia imaginibua falaa miracula affingantur. Sciat denique mulietgulaa, quae in furorem actae monatroaoa quondam aonoa edunt1), et corpora de­ functorum, de quorum aânctitate certo ηοη,οοη-, atat’), aliaq'ie id genua non debere tolerari. Ab hia nimirum omnibua aummopere eat illi cavendum. Quo autem faciliua haec omnia reapse perfici­ antur, intereat Epiacopi mandatum oppidatim di­ vulgare. ut boni ordinin Inapectorea de industria ), * instituti utpote spirituales investigatores haec omnia circumspicient ad ipsumquc deferant Epis­ copum, alioquin id genus nefas apertum silentio occultantes, poenam subibunt, gradu scilicet move­ buntur. IX. Ad reformandum Ecclesiae statum maxirnopere confert GymnAsium, quod cuique Episcopo suae domi ve) prope domum ad sacerdotum aliorumque filios, in spem sacerdotii obtinendi erudiendos, est instituendum. Huic porro scholae paedagogus ingeniosus et Jiene moratus praeficiatur, qui pueros non tantumpure, clare et exquisite legere libros (quod licet' Bee ace Toe, htoüt, yAoCate aonuo bt> Ahao, yicaaaTb Aonaren-b Euhckoiit, no erhu-b ropoABM , * HTofi-b aaKaiUMKH. n.TH aaponao onpeAhJreHHùe kt> Toxy SaaroHBBHbie, axs 6u AyxoBHiae BcKanu, too ace HaACMaTpBBana, a etty 6w Enacaoay aohocbab. Ecteak 6u tiikçboo h-Shto γαΆ npoaeanocb, boat, bxhoo KSBeputeitis, kto 6u yraBTb noxo-rt-Tb·. IX. BecibMM ko acnpaaneaiio Il,epKBM noaeaao ecTb ■ eie, hto6t> bcbkt, EnacKonb awiun» n ,τ,οΜ-i. Μ.ΊΒ npa josi cBoewb inKony Ana jiret eBxiueHHBHecKBXi.. naa a npoHBxr,, bt> ηβα»»ΑΥ cBHmeacTBa οπρο,τΚτοΗΗΗχτ,. A bt> niKOjrh toM 6h,tt> 6h yniTeAb yunufi n HeeTHwtt. kotopwΜ 6u AbTefi ynacrb ae toaeko hbcto, 'arao b tohbo no κηβγβμτ, necrb (hto xoth HyacHoe, o6ane eme ne AOBonsaoe aAho), ho . necessarium est, non tamen utramque facit paginam) y h bat, 6bi necTb a paayirfrrb. doceat, sed ut lecta simul quoque intelligent,. det operam. Si itidem fieri poterit, duo priores ante memoH ecTbAH M01U.HO a aaaaycTb ηκτβτβ A»h nepBUH BbimeuoMBayTHii aaaacanu : oAuy ο λογ- rati libelli, alter de dogmatibus fidei, alter de Marhx'b B-kpu, a Apyry» o AoaacaocTBFb bcbkbxt, cujusque ordinis officiis, qui in posterum edentur. HUHOBT,, ΚΟΓΑΒ TBKOBHH KH BBC11 IJH BSAUH H 6y- sunt ediscendi. Ayn>. Si quis autem discipulorum fuerit boedtici A KOTopuft 6h yaeHBK-b 6bun> KpaÜH-h Tytn,, bau xoth h ocTpoyMea-b, a· paaepameH-b, b ingenii, aut quamquam soler*, sed perversus et ynpawb a uenofrfiABtroM rhaocra, tbbobhxt, 6u, contumax et inexpugnabilis pigritiae, ejusmodi no AOBcuibHOM·» Hcaymeaia, oruyCKaTb on discipuli, fhcto sufficiente experimento, a sehola inKoau, οτηηβϊ. bmi bc» naAeaiAy waaa caa- sunt ablegandi, sublata prorsus omni spe sacer­ dotalis ordinis. nieaHHwecKaro. X. Tskobmxt, are eABBMXT, BT, mnoirh X. illi porro soli, qui in praesulis sehola eru­ ApxiepettcKott pacTaaJieiiHbixT, yneHaKOBT. (κογαβ diuntur (si tandem opem ferente Deo frequentes yare aa noxonQ» Boacie», Aoeonaao κχτ, hbcao extiterint), sacqrdotii munere sunt ordinandi. 8i uoKaacoTca), npoaaaoABTb aa caanieacrao; apa qui vero monasticam vitam amplexi ftaerint, Archi­ »n« kto orb HBx-b MoaamecaiM hbbt> aBÔepera, mandrites et Hegumeni . sunt creandi ; et, nisi το bt, ΑρχΗΜΒΗΑρΒΤΜ, ana KryiMBM, paawii 6h gravi aliquo scelere ftierit quidam infamis, ab hae η» κοτοροΜΤ, UBAaca aaataaa aAfaa βμββ, toto dignitate minime removeatur. exy eenonycKantnaa. *1 Per amUtu· verteras seponit iatsrprss qao4 rasio* ano verte sssvyiss exprimitur, e vos* usam, plens àMiewn; eaod quidem latino nao pariter verte roMi poesM, temps prajü·*, esi tamen discrimine quo4 prafaeo a4 IsMutaa^ra mortuam ooedoMteamr, dem apnd Basso* mobene iOa* spent*, non' paceain eondaotne, site aon mortui· ergutenti) Msut, res tatres et insuas et frivola* pmsasarum mote porngoetaa *) M«Hm juta tutam : te puerum osrtd Jta· ·“ »»»«*«, h. a te euorcm «rigta* sali* tinjfiistte^tetar. ■) RmBjs iàtailig», devrai dis IT Martii 1T14 teto iastitato*, qpi, at priatipi grntifioanMar, delntonm modo dsdsreteat enoseuMM ras ad pria ripsm ' 1 f : ; > , 4: 1 · . ' · ' ( i - r ' - ί .36 . · 1 ■ »XIV. BlAaJTb 6u Bciurb EnacKoa-b x’kpy tecTH cBoea, n He bucoko Abt o Be* mhmmi, a ,Λμο“ y fa i Beciaxoe. ho tecTb BHBaKOBaa, note­ rait B'b uuraHiB anaTHaa ■onpteA’Knena. AnocTojrb, patpytiiaa xirteie KopBaeaaova, o eBOHXT> uacTupaxb KHtaulaxca, cxaayen, hto Mho naCTupt’Koe ax-ben sen noctrhx-b a ηποχτ. on ' / PETRI I BÜ88OBVM IMPERATORIS A ecTMM Eratwom eeyveHaro bo oho* mnojrb Honestata nooTBBBTb n caauptaan, «» b* xonamecni* creneBs, xnyn ymaaro, a 6wb Blau npManuroi; to noftaeaum βββμββϊ», ηβοβοθ onpexfcneao Oyaen. n ^JJjtxobbomt» Koaneriyicb. XI. Ho ab6m «e 6>uo poursuis on poxaτ«λ«Μ yHOHKtecKBXb aa aeaaaiM obuxt> somn na y ■ aa upourraaie cn»on c^oin, A*nexe on Aoxy CBoero yàaixaxca: nofloOaen, ττοβτ. yieHHKH ■ KopuneHH a yaean 6mab Tyne ■ ua ΓοτοΒυχτ. KHsraxi· Επβοβοποββ^β. A 4to6t> cie xorno crarbca, o cexr. paacyiKAeHie ec-ru TSBOBOe: on aaaTaMtiuan BT* Enapxia xonacrape* Spars acaaaro mM* ΛΒΒΛίιβτγ» a προπΗΤΒΗί» b «Hum HyacA*xi> (oxtaau He Kb tncjrh), TOMBoe 6bi >tnc.no yuenaBon cs noTpefiHHMB cjiyatHTetibMH -6bino. A caxaro ytaTens B.m yntToaeü AoBonserBOBa.Ti, 6h 'EaacKoirb κορχοχτ a ΑβΗβκίιο» pyγοκ> uirb ApxiepettcKO* Kaaau, Bars nô paa<'y>K,ieHi«> xficTa ohpeirknan Jlyxoaaoe Kooneriyx-b. XII. TaKOBbte ace rs xoaacTHpeH a c-s aeMc.1l. lI,epKOBHUX-b ποβορυ Hl XSJIO CKyaOCTB Hu cAiuiwt-b HepKBSM-b a MOHacTHpem, TOttb•Kofi-i. 6ηπο Aofipoe a nfipHoe y ohhxi aoMoeTpoeHie. H no sea roAu EuacKony AananBfrb Bfi.TfiHie, Koe sucno bc-ηκλγο x/rtiCa coCpanocs ;.·a EuacKonb 6u naACMarpumurb, CAb oho* xjtMIt» noj-hBaeTca. κοτορκΜ bchkîk HaneacaiqiK HyatAM AOBonbCTBOx-b cbonx-s npenocxoAin. H Toroarb paAU, Aa fiyxyn bt> Konnenyx-s JI.yxoBHox’b KHiira npnxoAOB-s a pocxoAOBi actx-b itfaTKfcitmHXT. xquacTtape* bt> Poccia. 0 . poexoABX'b ate' caobo βαΊ» peTb o6hhhuxt> a BceTABiuHaxi., a He HpeBBo6Mua*HUXi> anyaaeMbix-b, «a upaxbp-b, aa Hyatuot crpoeaie a up.iaaa. ( Hiate a ua TaKOBbte ypesioCHtaMaxe pocxoAÜ noAo6aen ytaaaTb Kb Katuteriyx-s paacxoTpaTeAbHue Aoraxx προτΗΒΈ ηυβιλέ βοηκβγο, MOHacTbipa a nppran npaxoAon. XIII. A tTO&b EnacKoaa He Boapoirrann, Cvato bx-b yCbiTOKHo 6yxen pyacaTb ytrrena bah ytHTOJieM, yKaayerca Bwb, tTo&b aaanuura cAyaca-re.-tea He AepatajiB, ne syanuin cTpoesi* He jIumi ^(pasnb crpoeaia npa6wtsHUB, hb npax'fap'b.. xeobHBaH · a nponpii); τββοβτβ cbmuieHHaro cetVk οαΊμηιη a csoero naaTba aan uoAo6a»igyx> hocth cBoeh uoTpeCy Be yxaoacajiH. H<> A.ia aytutaro ec-fext* ynpaatiexu, 6uTb KHarax-b sat. EnHeKoncKHX'b npaxoAOB'b n JXyχοβηοηή .KoHJienyxi. Hpoaee-o ytHTenaxT. u yHenia Γ>>α<·ττ>βη»βο HH eBOewb XitCTh. J ' · - "À ' i 3« Bpbeopat rero, ai heaine·. qai ilhid Oyauiaaitun aaperaataa erat. panua peaai habito eradito, ad aacetdotii ordine·^ aat ad aaoaaBtioasi celebre officia·, bob data legitiau ratioae, promorerit, anbibit paenan ex aeateatia apiritnalia Collegii irrogandam. XI. Oportet Epiaeopum alimenta et libroe grataito praeetare, ipeoeqae adeo diacipuloa a pretii aolutioae pro doctrina iauauneo habere, ne patentee eoram magnum aamptum tam Paedagogo auatentando, quam codmendia libria, filiiaque auia procul à propria domo in Oymnaaio poaitia alendis impendi, conquerantur. Vt autem votia reapondeat erentua, in hunt modum coqjectare licebit: ab omnibua in dioeceai oelebrioribue monaateriia vigesima omnigeni fru­ menti para, ex Eocleaiarum autem agria para omnigeni frumenti trigesima reposcatur, et habita quantitatis frumenti, quqt personis alendis, aliisque rebus" necessariis praeter vestimenta suppeditandi», illud sufficiat, ratione(, totidem discipuli cum neceasario famulitio sustentandi aunt. Paedagogus vero unus vel plurea, afihientum et stipendium ex Praesulis aerario obtinebunt, prout . spirituale Collegium, spectatis loci circumstantiis, mandato praescribet. XII. Ejusmodi monasteriis et Ecclesiarum agri» irrogatio nullum monasteriorum et Eoeleaiarum reditibus- infpret detrimentum, si modo rei familiaris administrandae strenua et fidelis cura adhibeatur, si insuper singulis annis Episcopus super copia, quanta frumenti esaet collecta, certior fiat, si Episcopus denique dispiciat, cuinam usui frumen­ tum, quod postquam omnibus necessariis usibus est satisfactum, residuum impendatur. Hoc ipso fine spirituale Collegium codices accepti et expensi, omnium inclytorum in Roasia monaste­ riorum habebit. Expensae hoc loco intelliguntuf quotidianae, et quae solito more fiunt: non vero extraordinariae, ut necessariae instaurationes et caetera. Nihilominus tamen habita tum redituum cujusque monasterii et Ecclesiae, tum necessitatum ratione, spirituale Collegium etiam quantum attinet ad extraohiinariaa expensas, prudens inibit cdnsilium. J XIII. "Ne autem Episcopi queruli mussitent, sumptuosum et. eum suo detrimento fore unius vel plurium Paedagogorum sustentationem, jubentur superfluo famulitio nuntium mittere, in construendis aedificiis modum tenere (nisi ususfructus ex aedi­ ficiis, exempli'gratia, ex mola et similibus expor­ tetur), et. t^n a sacris, quam ab iis quae in quoti­ dianum usum cedant, vestimentis pluribus, quam decet et expedit, augendis abstinere. His tamen omnibus moderandis commodius poterit provideri, si Episcopalium redituum tabulas spirituale Collegium praesto habuerit. Caetera, quae ad Paedagogos, et ad literarum ludos pertinent, inferius et quidem suo loco dicentur. XIV. Quilibet Episcoporum non debet ignoraro, quo modulo suus honor sit metiendus, nec nimi· arrogantem de eo animo foveat opinionem. „ OptM* quidem esF maximi momenti : utrum verdpraeclarus aliquis honor ei annectatur, ex 8acra Scriptura fere non eat definitum. Apostolus Corin­ thiorum, qui praerogativis suorum Pastorum super» \ AlMit sd hsse Apsstsii vsrhs: Si feit MdmU.JaemB spas daaMaral- (l Tlsa ΠΙ, 1). bsmm opts i • W· μ 'UaAMffiam ) * w. (IRDINATIO BOCÜBIASTICA cavaro Bor·, n> cepxnan TMosiucxm rtjk.-rayM>maro. .Am, pew, Mendum, Ita imi» «■μ·, Sm mm H noroxy aaaojum, tro sa Bospsuueuie cia waoatay UBBaawe ocTaeTca noxaaaa. .Tfejaaw as aarnxn^aa* «caw Ml M> MMpMQMMl 6mS»* A nacTupei napauaeru tove are, JKVMAMJM £mmAMM 0 €0φΜ·0*4ΜΜΙ M0N Toabso 6u .· Ma amas snpme* npefibLU. Tonin awhinnee xtao nacrupcsoe ecTb »csy&·,>’6o ,f»- 4cmp«jmm·*, ■ oCpaAX Tann CnaTMn crporra. ,Π,Κτο ace mtyrpeHHee, e»e otipaiuaT· cepAUa Kb nonaanin ■ o6aoaaeKin aunia, eerb enaaaro Bora, 6aaroiaTiio caoen vpeeb caoao a TaMaoiAMcTaie ttacrwpeit, aaa spear, opydis nebbabvo AhUcmymniaro. XV. Ge aw~Toro pane upeAaaraerrca. «ιτοβτ ,νκροτ<τη nay» metemb atecTOKyv EnneKonoBb c.iany, sTofrb οημχτ, noAb pyra, aoaecrh ate ajpaaH eyTb, ne aoaceno, i n wu.im 6u ohuhî noApyutaa flpana ue raaHB-TBCb. 1} ohmv noKnonHanx, cbvoxotho a HaxaJibHo CTennTca aa aex.m. Λ» .τνκηΒΟ, n-rofib ι-τοποηε HCxoAaTaMcTBobstk cefrfc HeiocToiiHbtit. ντοβι Tain. η<·η<·τοβ EimeKotrb ho 6u.tt. Acpaotn, u CKopb, ho αοπγοTepu-KaaHb a pancynaTe-Teirb bo ynorpeCnenia b-tscth ÿBoeü cM3STe»bHoM, το eerb bo ornysenia B auaeexh. »/ods de Γοοηοά» mo ran <φο at coluOaiut, a ne aa pasoparâ,* raaronerb AnocTonb. 2 KopHHOKHOWb 10. H .naxhpeHie Toroan. ys«Tea« HapoAOBb Γιν.το npejaTH KopaBosHBHa kbho rpAmsnaa carairfc ,tu tuMundanie awe, npaanabsoit B1KU ' noicaaaia a cutmb Eaxapacrin 6oabme, ro.iy ae npieuaerb; ana sto.tb6o ssoe TBoparb <~b BBHMMb iasoHa Boaria pyrafenacrnoMT. a Mebaat, opiaiooea· tatractaraa. docet opens Paotonu· uivenaua profeetaai e< fraetam dopMdera a Doo, ia booüaaai eordihae oporaace. .Aye, ia«juit, ptanteei, AftUt irrifteit, tti Due ittmu»· has «Mit.* *) Idcirco etiaai iafart, aaUam hoaùai pro hoc iactaaMato laadeat eapereeee fiUHte/i Ht eÜyMNl, φ yai iarriatihiai dot, Dose*/.* \ \ Pastores aatern ibide* appellat : ,Dti MjJutnM, it μιιβηsaw aspatOneeaei Das*).* daamodo ia ilk» opere ^Utltt ftntttrtut" *). Pastore· igitar opns est externa· : , jxesdiœra, maters, tncrepors appor­ tans Mpppertaar *AH et sacra mysteria admiaiatrare. Opes aero internam, id est corda ad resipiscentia·, et ad sitae renovationem conver­ tendi, est unius Dei, cujas gratia, verbo accedente per Pastores administrantes sacramenta, ac si per instrumenta, operatur. XV. Id wn> ea gratia praescribitur, nt Kpis-. coporum fastus minime tolerandus reprimatur, nec illi aliorum manibus sustentati, quamdiu incoltfmi frauntur valetudine, incedaat: nec miram illis subordinati fratres humi «ese prosternant. Hi etenim adoratores Ultro et omni pudore diniiseo humi «esc provolvunt, sed vafro falla«-ique animo, ut quem non merentur dignitatis gradum, hoc pacto eblandiantur, proterviam et dolum suum dissimulaturi. Verum quidem est. Pastorum opus (dummodo illud strenue exerceatur), licet externum, non tamen exiguum esse, utpote Divinam legationem. Deus itidem ,^rtcifiUnt, pu Acus praesim/, ss/wh pu labonmt eccatorem Satanae dedendum esse judicat „m Mteritu· corni·, nt tptrüno talon» tü.* (1 Tor. V. K.) Haec igitur potestas, ut jure usur­ petur. duo sunt notanda. · ' Qitodnam facinus hac paena luendum sit^ Episcopfi hanc paenam sumpturus, insistere tenbatur ? * cui viae (Db ABanutaurg.) In definiendo crimine ejusmodi esto judicium : Hi quis aperte nomen D*i| vel Sacram Scripturam, vel Ecclesiam vituperet, vel publicus ait peeoator. qui pudore facti non suftusditur. imo illud jactat, vel ai quis nulla data justa ratione diutius biennio nec peccata in sacerdotia praesentia confiteatur, nec sanctae Eucharistiae fiat particeps; vel si quis aliud quidpiam faciat, aperte sugillans et ludibrio *> I Car. UI. ·. •i ihM. 7. ·> I Cer. IV, I. ·> ihM. t. ·) n-tto. IV. i ·) I Tha. V, w. 39 PETRI I RUMORUM IMPERATOR» nocM-haniewa, τοβοβηΜ, no noarropeasoira ■*■manui·, yupawb » ropATb npeOMWk, nocToun cyAUTaca tobbboM kmxi, H6o μ προοτο an rphn noekeatara aaaaetrfc, «ο sa axaoe a ropAoe upeephaie cyga Bead· ■ bbbct· QepaoaaHa eb βοαβββμι cofiaaaHOMb BexoutBuxb βρητίΐ, a hto tuco Bohm deafloatia aagaerb on bt> OaaaaiM Aeiib upaaAHHHHuM npaneeb OTuy AyxoBMOMy noKKHuie, ■ npamun* 6h enuTHMÙo, a ups-. hbctbach 6h EaxapHCTi· CbhtoM npu uapoxb, HTo&i. uro HaMtaenie hbho ctbiio b oofaaaHb 6u pa-iopunca, κ Ha Αποβοτηκη caoa ue BoaapalUane'a 6n. H ame cie c.Abiiuanb ββηοββτηΜ, iioKopuTca a ποβοιγΙιββθμοο coTBopBTb, „aptoόρ»Μ Eitecsoas Λ/KMta çtotto", a Cojibiue irtnero A-h. laTb. 40 legum divisam exposons: ejusmodi homo post-^ qaam somel iterwnqne praeventas admonitione, obstinatas et eoataaux este perseveraverit, dignas emo jndicatar, qui tanta paeaa castigetur. Si qaidem non quia simpbeiter set poecator. ana­ themate eat feriendae, sed quia contumax ex pro­ fesso Dei judicium, et KmImu potestatem, et quidem cum magno intratorum fratrum offendiculo, contempsit foedumque impietatis odorem exhalat. Series vero hgjus negotii legitime exequendi ad hune modem disponetur. Primo quidem Episcopus ad illum hominem mittet sacerdotem, qui ipsi est a confessionibus, et qui remotio arbitria exprobret ipsi flagitium, blande cotniterque admonens ut a suo desistat facinore. Et quoniam per apertum peccatum et' contumaciam offendiculo Ecclesiae est factus, obsecret ipsum sacerdos, ut proximo festivo die, non gravetur peccata in sacri ministri praesentia rite detestari impositaeque ex censura Ecclesiastica paenae sub­ mitti, sumatque in multitudinis conventu sanctam Eucharistiam, ut ipsum ad frugem jam rediisse. et scandalum esse sublatum liquido constet, utque ipse ad suum vomitum non revertatur. His aure perceptis reus, si morigerum se praestiterit, et jussum ' fuerit exeeutus. lucratus est Episcopus fratrem suum ‘), nec quidquam faciendum superent. Si vero legatio illa ivit in cassum. Episcopus aliquo tempdris spatio interjecto, invitet eum ad se. honorifica praeveniens rogatione; et de eodem illuni privatim unico praesente sacerdote, qui a confesaionibus, et qui prius legatione fuit functus, admonebit. 8i itaqud obsecutus fuerit, lucri factus est frater. 8i vero invitatus ad Episcopum ire recusaverit. Episcopus, eundem sacerdotem, additis aliis eccle­ siasticis et saecularibus personis; praesertim illius amicis, mittet ad eum. mtn secus ac prius ad­ monendum. 8i vel hoc m κ b ceC-h Hecruo cb npomenieMb, a ToeatAe iioHTopa-n· exy nacTanneaie BTaÜH-h, ' npacyTi-Tayaiuiy roKMo eABHouy AyxoBHOMy, κοτορκΜ Kb iieuy XOAU-Tb. Ή âme υοοΛ^ιιιηοτη, „npiodp*MM A 6yAe ho uoÜAeTb Kb Enacxony asaHUbitt, το EuacKonb Toroatb AyxoBHaro eb Apyraua ahaiauH hhcthhmb ocoCaMa AyxoBHUua a MipcKUMa, nasnane eb npûmwibMa oaaro, nomnerb kt» HeMy VB-hmesaTb Taub, κβκτ> a nepnhe. II 3A-h.. ame npeKJioHBTca, a no HacTawteBia éoTBoparL·, nepmanoeb Aiuio. A ecTb.AU u -vain. nenpeioiOHeHb upe6yAeTb Si denique ita obstinatus contumaciam m>n a ropA’b. a eme Momao noHOBHTH Taaoearb no- deposuerit, poterit denuo iterari similis priorum (ΧΧ1Μ-ΤΒΟ. ^legatio. Ecrans iae Bce m-ye ποΒλοττ., τογαβ Enacaonb Postquam vero haec omnia iit irrituin reeinoBtuiBTA, npoTOAtaKony ba> upaaABBHBHh AeHb derunt, festivo die in Ecclesia jubet Episcopus per B-b HepKBp UtB-hcTBTb HapOAy CBMB BAB ΠΟ- Protodiaeonum, hac vel simili formula populo AotlHHMH C.AOBtS-U: ( promulgari.,'le.AOB-hirb, β%αομμΜ naub (BMapetra), tb„Haud ignotus vobis homo (N. N.) ille ejus­ KOBHMb-To aBHOrjrbmiewb βμθηηο coCnaauae-Tb modi publico flagitio (N. N.) est Ecclesiae offen­ U,epx<>Bb. h npoaopnuirb ruhaa Boaria BBoaeTca, diculo, iram Dei vili pendens, Pastoris admoni­ n HaeTaaneHie nacTbijicKoe, Re eAsaoatAU eny tionem plus simplici vice iteratam cum sanna noBTopennoe, <*b pyraTeAbCTBowb OTMeTMym»; regeeit. , Idcirco Pastor vester (N. N.) vestram toi-ο paAB naoTMpb eaurb (axaperb) M othocko, ab bch uoxoABTeca o orandum misericordem Deum, ut cordis illius duri­ neM b fuAaroyTpoônoMy Bory, ab yxarHBTb ero tiem emolliat,' eor purum creet in eo. ad resipis­ wecTocepAie, b Aa cepAUe hbcto coTBopBTb n cendum moveat Si qui vero sanguine vel amicitia HeM'b, h npeiuioiiBTb ero κτ> uonaaniio. A ko- estis propinqui, hortantes privatim singuli, et omnes Topue (MiBacaMmee cb ηβμβ βμϊοτβ coofrmeuie, in communi, et obsecrantes, ut resipiscat, solertem yBtmeBahTe ero. b yxonahTe b βαββοπηηβο date operam, aimulque certiorem ipsum facite, BCHKb B Cb npOHBMB ΟΟΒΟϋγΠΗΟ CO BCBBBM-b futurum eme. ut, nisi ad frugem ante certi tem­ ycepAiex-b, ah npnneoeTb ποκΒβκίβ; B AORoatBTe poris (gwo^ potest pro sridrio οβηρηοη) decursum eny. hto ame HoncnpaBneBb b upeaopna-b upe- redierit, ab Ecclesia rescindatur. * SyAOTb Ao TaKoro BpexeBB (npexa ypenenao fiyAoTb qo paacyacAeiiin), το noAnaAOTb saBepHteHÎM on. HepKBB.k H ecTbjiu yate n' no cesrb HenpeunoHeHb b Hia omnibus peractis licet si praefracti» et ynpawb- npefiyxeTb apecTytmarb, το EiiBCBonb ferreus esse perseveraverit transgressor, ‘ne tunc b TorAa ne upacrynarb eme ra aBaeexb; uo quidem Episcopus homini anathema vibrandum npeatAe o soexb ToMb, Kaitb Ahaaoea, ΗΒΠΒβΒτχ statuet, sed super omnibus istis, quaecuaque acta Bb AyxoBBoxy Kooneriyxb; a ora KoiuteriyMb sunt, certius faciet spiritale Collegium. 8imul 41 ORDIXATIO ECCLESIASTICA noaytan oouaaoaeuie b» uucMrh, npeftwr» uno rptatuu» wMexi, eocfaBU* Tastyso, uni noAoCay·) ^ofityxMVf «J» o6p«bee>, ■ προτοAiaaoay ara typumt upa uapoxh upovecrB no-ae^hn: ,Ποηββ» μμμη* «am ίμοβΙμπ» (atuipen) Τββοβμμβ-το c«o«m mum aanoua Bontia □pecTyna«aieMi> oofiaaaaam I^epitoan.. ■ neoano; χροτηοβ uMTMpcaoe yrkmaaaaie, η» nouauin «το Beiiymee npespAn; nocjrKl· me a oraepamtie ero on I^epn·, ante ne nouaeroa, n cayra napona aartmeaaoe yaawroataax ttpefiH* naen» Aoceirh n> MecTocepxiu caoem, Be uoam aaaeatAH ncnpaBaeaia cnoero: τογο paAU Π·CTupa aanra, no aanoatan XpucroaoM, Aaaaoa> cefifi on Toroauo TocnoAa Baacrie, uanepraen» aro σττ» ofiiaecTBa XpacriaircRaro, a aao HenoTpe6naro mena, on, rtoia I^epune XpacToau oTciuaera, βτΑμί» npaaoa^pawm naarhcraya ο ηομτ». ίτο out. HenpanacTear» KTotty ecn. Aapoan» Bowiaxr», kjhjbîd Cnacnreaa a Γοοποαβ uamero lacyca Xpacra ιιρίοΓιρΑτοΗΗΗΧτ» nam», aohahwh hcthhho on. eep.ma ne nouaeTca. H τογο ρο,ιη aanpemeHT» a He (waroc-noeein» ecm etry bxoa*b HepaoBBuM, KoJibM· naue cmtoü ■ cTpamuoü τβΜβη EaxapacTia a nposiax-b Τ*βητ> Cbhthxt» n Tpeth, I^epnoHHMxi, y*tacTHum> ou-b 6mth ho Montera nam» 1Tb uepxiix, ram» n B-b aomv cBoeu b n na Koewa ,th6o rromt» wicrh. ’ H. ame 6u bt> ]J,epKOBb obt» auttun» th H ho bjib h ubho, ho canon; το 6onHui«»My ocyntaeHi» non.iemhtt», a mhombo nane. am« stoBapuo h-ih hbcnnbHo Tanira Cbhtuxo npuiacTBTBca nep-iHerb, CBXUleHHHIlH MO AB HIXTÔpaBBlbTb OMV BCUHOCKH BxoAB l^epKOBHaro ; n auje He Moryra BorôpaHHTi. cmv P«AU CMU ero. το κρθΜ-fi Jlutyprin, .la npecTanrb ott> bchkoü c.ivmGm U,epKOBHofi, .lOH.ieute He HlM.ieTb. TaKoacb CBMlueMHHUU na He xo.iHTb kt. HeMy .en MonBTBon. finarocnoneHiewa η ('βητημΒ Τβηηοτβμ iioat» .inuieuieMb caua cBoero. BActho ace M'hua 6yAU, ίτο oht» «HMitpeK-bi cawa tohîx» e.iBBoJtnurh auaoeMh ceH noifteacHTa. ho un Mena, HH .tKtb a km προ «lia ,10MauiHÎn ero, paae'h 6u b oaaie nopeBBoaaTb 110xorfinn ero HeBCTOBCTBy, a aa ciio BanoaceBHyn Ha Hero kmtbv Aep.3Hy.iH 6h ropno a ηβγτβοηηο y.KopHTb U,epKOBb Bomin." CeM «na BHutj κβκοβμΗ aa pa:w v*ieHiu ' Kanneriyua ycTaBBToa anaoeMM <>6pa.3eiia. n<> npouBTaHÎB npatrhaneHa ja ftynerb Ha nsepaxa U,epKOBHUxa, oabhoU Πρ«<*τοηΒΗ0Κ, ann u bo Bchxa Enapxia toM U,epKB*it, pascynara Konneriyua. IIoTowa ace, octuth BaaepMeHHuh npianerb sa uyacTBO, n noxoinera npaaecra nonaasie,- το AonaceHT» fiyje-n. caxa, βλχ, ante eaua He eoaMOHtera : to apeaa tocthuh bhmb Mna npasecTn CBOe noKBHHie co BcaKBMa CMBpeHieua nyCAMRBo na U,epKBH EnncKony, h npocaTb paapAmenia co ncnoBhABHieua rpAxa eaoero a ropAaro npeaopcTBa. Π τογ.ιβ^ Enncnpna npenaoMBTa euy Bonpocbi: ante a pane npomenia rphxoaa, 6ôaca rnhaa Boana H npoca Boatia Mnnocepnip, naeTca; a ame Bhpyera, hto anacTh RacTHpcaaa, eace phtnara a BaaaTa, eerb He cyemaa, ho eniibHaa a AhMcTBaTtyibHaa n cTpamHaa: a ante 43 aatam atqa· par Collefii Mriptaat bmukUcbm tioaat, peccatorem in KMleaia ftvqaeate andhladine dins pabliee darorebit, fonaala ad hune Tel ÛBt>leni. atodaa eoBeÎRMta ; ,Οβοβμμ notus Vobis hoaao (N. N’.) ejaseiodi saa pabHea legis diviaae traMgrsssisae seandata· dedit Kaeleeiae, H deerstiua Pastoris, qai earn maltoàes ad paeaitentiaai sxataas, adanaait. deatani ae ab Keeleaia, nisi resipaerit, ease resciadendnaa. pabliee praamlgatiua panua peasi habens aaqae in praeeoas, calk» quasi obducta perdurat, nullam prae sa fereas spem correctionis ideo BOster Pastor, juxta Christi praeceptum, concessa sibi ab eodem Domine potaotata, ejicit eum s Christianorum communitate, et tanquam membrum inutile ab Ecclesiae Christi corporo resecat, unireraius^eehrodoxis notum manifeatnmque faciens, illum ab hinc non case disinae gratiae, quae Sal­ vatoris et Domini nostri Jesu Christi sanguine nobis est comparata, quousque serio et ex animo non egerit poenitentiam, participem. l*roinde pro­ hibetur et arcetur ille ab Ecclesiae introitu, tan­ tum abest, ut sacrosanctae et verendae Eucharistiae, caeterorumque mysteriorum, et Ecclesiae beneficio­ rum. tam in Ecclesia, quam domi, alibique locorum particeps esse credatur. Hi forte in sacram aedem clam sive aperte, idque per vim'intraverit, majori damnationi succumbet; maxime vero, si per frau­ dem, vel per vim de sancta Euc|taristia susit par­ ticipare. Ministri porro Ecclesiae ab ingressione templorum penitus eum arcebunt, alioquin violentiae illius, ubi seae in templum intrudit reprimendae im­ pares, nisi exiverit, ab omni precum officio. Liturgis excepta *), Resistent. Sacerdotes pariter ipsum non adibunt preces fusuri, vel ei benedicturi, vel Sacra­ menta impertituri, alias sui muneris privatione punientur. „('ertum sit omnibus, unicum illum hotainpm (Ν'. N.) praecise anathemate teneri, n boat» naira paspAtnenie. Tbbk, noy un ero o acnpaaaeaia atari·, (aaaoaoe noytenie xoatera nocjrt oouawraea), yaaawn exy ypewbhmM irfcaiM neas npaaxanuM*, no acnoabAania upexa Ayxoaau» OTqetra, npiara r* npnHarri» Cdhrux EaxapacTin. A ecTwra BsaepaceautM, ae nonanes, yuen eme pyra-ra BHseexy I^epaoanyn, nan em· ■ nsKocTSTb Eucttony, nan nnoxy jtpnry, n rora» Enacaona nomaera o tomt> neaoCarayxj kt, JlyxoaaoMy Konaeriytra, a Koaaeriyira, poSHCKasa MCTMBy, OyAera ca nacroanieira npocaTb eyaa y noao6aa>meM xipcaoM babcth, aaa a y caxaro Uapcaaro BeaBuecm. Cie ToabKo Enacaonaxa HSKpfcnao yicaatera Ko.i.ieriywb, ντοβι, on, aaaa BHaeexH, itura B pa»p4>menie, ne A-taians paAa npnObuiB cBOeM, B.1B nHaro noero coCcTBeHHaro UHTepecq, a ucn.m6 b B-b Toaa bbbchomt. .Ttart, „ae «mn reos, ao jure Γοοαοάα locyed" TbkobuU .ikaa cero iioerynoiri, wn npaanab»uii. caoey Boari io coraacHbti a noAoap-bitin ne no.i.ieatam>M. - Ho ce caobO 6uao o annoewh, eace ecTb upoWJSTie, sasHb cxepTB nojoOnaa. AnaoeMon 60 oTckKaeTca nanorhiri, ora UHcaennaro rkaa XeneToBa, το ecTb on> I^epaan, ,κ m» -roxy se XpncTiaHHH-b npeOMaaet-a, oTtyatAemb HacJrhjia Bckxb fciarb, cuepri» CnàcBTeneBO» nam npioôpkTOHHbix-b. To 6o «BJiaeTca m, cjioBecr, Boatiux b' „6y,m refik hko a3Hwam> a XMTapt,* a nnoAoT>aerb TaKonaro ηροΑΗΤΗ carairh,u u npoiaa <·βμτ> uoAoflnan. (oB-b oT.iranu.) EcTb ace b-b qepKBfe CbbtoU b xeHbmee uaK&aaHie, uapauaexoe oraynenie aan aanpemeaie. Ce ace ecTb, κογαβ ne npoAaerb’ «ano rplmuica UepuoBb BH&oeM-b, a Be naronaera ero οττ> ctbao XpucTOB»; ho Tonbao cxapserr, ero omyieaieira ora cooCmenia ea npaBOBkpHMxn ao oAninxa MoauTBaxa, ne qpoxTb bxoabth bi> xpaxn Boacio, n «a irkKOe spexa aanpemaerb exy npanacTie Cbbthxt» Taajrb. Κρβτκο peina, Hpeai» SHaoexy Henontarb ποΑοβοΗτ, ecTb yCieuKoxy, a oTnyseniex-b ana aanpemeuiexT· ποχοβοη both sa apecTb bshtomj^ (>6οηχ·β chxt> aeaHKoii a xeumoit aasan oCpasbi cyTb aa I^epKOBBUXt* ooCopaxi, rnk epeTHKaxb caasyeTca asaeexa. A npecTynaanii coOopHHx-b ppaBH.-n> oTnyieniexi. nanaayoMH cyTb. ■ Basa xeabmott nasus, το ecn> orayneaia AOCToMaaa, ecTb riaiM eemuriM B annarit rpfara, no He caxoe Coabmoe anaorpAmie, o anoBotra Bbime ywe caoao 6uao. Ha npaxApr», botab rro sbho CeanaacTayerb, HXAoaak orb Η,θρKOBHaro nknu yxanaeTca, aano ββο6βα*βι>, iffli oCesHecTHBi» sane necTHoe, npomeaia ne πρρ- 44 poatanm m Artarna* esae IHnni BeeMae obedientenu ne Pastorum poteetatis eoaten^torem ? Poetqaaai ad haM- oauiia, aadieate popalo, dederit responsa, jubebit enm Epineopas Dei nuserioordiam sperare, quae propter Salvator» passiones eonfertnr peccatori, ad frugem redeunti, ipeomque, recitata oratione, solvet ab anathematis vinculis Deinde admoneas ipsam vitae corrigendae (eujuomodi adhortatio ia posterum conscribetur), certum aliquem festivum diem assignabit, quo, postquam praesente sacerdote poenitentiam egerit, sanctam eucharistiam sit participaturas. Si vero njeetaneus ille nullam agens poeniten­ tiam, ausit insuper anathema, quo ab Ecclesia est percussus, convitiis prooomdere. Episcopo iiyuria» aut aliis ex elero inferre. Episcopus tunc temporie per supplices litqrae rem ad spirituale Collegium delaturas est. Collegium demum, explorata veri­ tate, a saeculari potestate, cui ille rejectaneus est subordinatua, aut etiam ab ipsa Regia Majestate instanter flagitabit, ut jure in illum animadvertatur.Id tamen spirituale Collegium quam maxime Episcopis mandato inculcabit, ne illi tam anathe­ matis vibrandi, quam solutionis impertiendae cau­ sam, quate- illorum quaestum, aut aliud peculiare commodum redoleat, commingantur; nec in tam magni momenti negotio, ma rant, nd gnat Demim Jam, qaatraai.u (Phil. Il, 90.) Ejusmodi istius negotii processus est legitimus. Dei verbo consonus, nec suspicioni obnoxius '). Diximus de anathemate, seu execratione, quae est extrema diris devotio et paena. quae morti asaimiletur; quoniam homo’ anathemati innodatus, prorsus a mystico Christi corpore, id est. ab Ecclesia rescinditur, nec ultra audit Christianus, cum sit exhaeres omnium morte Salvatoris nobis acquisitorum bonorum. Id enim illa verba Dei sonant: „8it tibi ut ethnicus et publicanus* (Matth. XVIII, 17); et „oportet talem tradere Satanae* (I Cor. V, 6); caeteraque horum similia. (Dx urrxxDiCTo.) Habet etiam sancta Ecclesia leviorem paenam, quae est temporaria excommunicatio, quae interdictio alias, seu exclusio ab Ecclesia ad constitutum tempus, dicitur. Hae quidem utitur Ecclesia, ubi peccatorem 'non adjudicat solemnissimae illi exe­ cration·, nec Christi grege penitus exturbat, sed humiliat ipsum per temporariam separationem a fidelium in commune orantium communione, pro­ hibet eum templorum Dei aditu, et, quo minus per certum aliquod tempus sanctorum sacramen­ torum sit particeps, interdicit. Ut v0rbo dicam, anathemate percussus homo ad mortuum, separatus vero, ad oareeri inehuum proxime accedit. Utriusque tam gravioris, quam levioris paenae exempla ex ecclesiasticis peti: possunt Conciliis quorum decreto Haeretici quidem diris devoventur, canonum vero synodieorum transgressoribus paena separationis irrogatur. Causa, quae leviore paena,- id est, temporanea separatione luitur, consistit in aliquo gravi et aperto flagitio. non tamen in ipsa maxima et euonpi impietate, de qua supra diximus. Exempli gratia: si quis multa et quidem sciens prudensque contra fas et jus feciat, diutius publicum divinorum in Ecclesia officiorum exercitium devitet, aperta •1 IU sans haberet, nisi uaenatar splwepi, hae UgaaM potestate nsa ad, nisi jpost Itepetrela· per litteras a Made ■yw4o UiiBtliB, at sapre jjitun est, quae qaMaa nisptlr aaUe teataaMBte «Mma ORDINATIO EOCbEMABTICA ■eertt; Tanosuura Εββεμοπτ, oun οοβοη, ua upon xyxomma noynjwa, npturfcuutiM-b posHCKowa. Ame 60 aenounuvi noro oraywara, a rora nonniera aa ero cyAa ar> KoaaeriyM-B, aaaaaaaa Enacxon 6yAen>, no paacyacAemn KonsertyMi» J^yxosnarb. Buno mono aume noA*a "lacnoMt EnncnonM CMorptan, xpaturroa ab no Enapxia ero on npecaarepe* a μοκβχοβί» b npoHKx-a Aoamiu ohhxt, aauonhAB, a XToOa BMiun» aa cie AyxoaKuxa φΒθκοπο*τ>. O6ane noueate cie ae aouoni.no «ctb; udo a φΒοκοαΜ oh we, jpyaca cbobmt» daaroAhTeneMi, sng waAy omab, MHoro yraeaaioT-b : Toro paa· ποΑοβββττ. EnacKony bt> roat, βαβ m. abb γοα* οαβηοικαη ofrbBTB b nodiTBTt Enapxim caoio. H octi. cero, icpowh MBoraxa bhmxb, aeseai* ofipana Ilaiuia AnocTona, aaoate anxaerca m. ΑΆβημΧί. ra. 14, ct. 21, 22, B Jjh*Hi* ra. 15, ct. 36, PbmahHOWb ΓΑ. 1, CT. 11. 12, 1 KopBHOSHOMT. ΓΛ. 4, ct. 12. 1 CoayHHHOMb rn. 3. ct. 2, t ('onyHBHOWb r.i. 3, ct, 10' . Κακό J*T xymae mmcmm ta» ne wocaiasair, nocxadyrose·* pcsyxH cysts aoatpadaHg.' XVII. ocmhmt», bto6t> mjaria hetMBtaai beatiawa qaidem aMciat, nt taarat âM enlpa reasittatar. ana caret. tyMnodr peccatore* Ipieoopae propeia freta* peteetata, rol *aeef4ei·, KsapTapoio, Haanaae γα* τοροα» molestus sit Clericis, aut Civibus,' praesertim in tenuis conditionis oppido. ytSorid. 2. Πο nprtaAl cboCmt. Enacaotn* as apyroi 2. Postquam venerit Episcopus, secundo vel aeai> h.t« sa τρβτίϋ, oodpaaa rpaxcsax-b a tertio die, collectis urbanis et rusticanis sacerdoti­ cexbcKax-b npecBBTepoBT», caanteany» JIuTyprico bus sacram missam celebrabit: hac abadluta, cum coBepmBTh, a no Λ arypria oo bcAmb caamea- omnibus simul preces fundet pro AugustiMimo hbkb oruoera wonedeHT. o BApaaia a uofrhAb Monarchs, ut sanitate et rictortia potiatur; tum JlepataBBhdmaro Moaapxa, o acnpaaoeaâa a quoque pro Ecclesia, ut bene se habeat, et in (faarocToania > ΙΙ,βρκΒβ*, o oGpameau pacaoabHK- ^omnibus proHciati pro schismatici· convertendi·, KOB-b, o fciaropscTBoperis aosAyxa, o oduda pro commoda aëris temperie, et terrestrium fruc­ tuum abuadantiai orabit. Hac gratia peculiares πλοαΟβτ. aeMHHXT» a npoaaa. H oodcraeaaM* nanon oocraaaen b Cyaen», nanda ayauiM coaep- preoea singulis necessitatibus accommodatae, sunt auuui*. A eonointiandae ’). 3. Τογα* ate, no coaepmeaia ncero trkaia, 3. Bimul autem atque sacro officio perfunctus exoso cnasterb m> CBsmeBCTay a aapoxy yia- fuerit, sermonem ad sacerdotes populumque de TeAMioe o noaassia botkbhomt·, a aoasaro, naa- vera paenitentia, atque de uniuscujusque, praecipue naae ate csameanaaecaaro nana Aoonatocrera. Eocleaiaatici ordinis munii· rite obeundis habebit; H Tax-b ate npaXoanrrb ys-ktuasaHie, ττοό-Β ewy monebit insuper, Ut si qui·'de spiritualibus negotiis *> JMm, «ai mlpa· ateisit, swsfrssariuai iBtsUigs. *) 'dpxts tsxtms: Osa··, (us «wwijsss, fuqMssifW· ·««·.sarf^· sis^i ai^t^sis^^tst, •ssysastsr. V··· «aasais hs* ia Uss sswtim· ittargisu· «aMm, qaH ·* norms ria· •ariptmaa sautisesw·. nmna h uwvsm «sa«M sdaa mrfüsm..a^ wms te tasaasia. 47 . PETRI 1 RUSSORUM IMPERATORIS DpeMowm, bto nxierb , κ-hxia AyxoMku HywAH ■ cyxurenaBMo naaeata couicm, tuκοΒΈ ■ ito rxi bbabtcb bt> IfepnonBOx* tipnYrb Reienpuiuo ■ npovaa. A noseane e· saura Enaenom xomoTt ; Toro pui ιιαχοβοβη ■> flyxobhoxi» Koaaeriym Taaonoe cnono ooxbmbtk, b to 6u Etutcnona ra aochutaexaura Ilapnan trpoiaroBM·. 4. Moaterb Enncnom ■ tsIho y Meuun υ,βρΚΟΒΗΒΚΟΒΊ», ■ UU« BTO BMH* yTOABUl noKaiKeTc·, cupaniusaTb, Kara amayra npacMTepti ■ jiaKOHu. H xora Aoaomeauo acaaaro ae ooαοΛλοττ, aApaTi> riropo, o6axe aynmaa yarn noKaweTCH npaxaaa kt> phacxorptai» a acnpaaaeHia>. 5. IIoKaxAcTb EnacKotn, AoaecemiMX-b Ahtn. ho ynpanarb. ποτά a cam» a-b oe&h rocTeM ae aoaoaoTb, a aaaaabdi Kb khum-b ae noMAera, iToflb He oCoabOTaaca' τρηκτηχοΗτοχτ,, aaa none ποΛοορΑκίΗ 6u aa cede ae no«an-b, hto oin> cyabtt> no npacTpacTiu sa yxoaoaeaie caoe, 6. Ectbab fliuio xbhtcs ioararo Bpexene TpeCymmee sa aeapacyTcraiex-b οββα^τοαθΜ, aaa aa rhumb ηΑκϊηχτ, npetUTiexb ; to ôaoe xhno lauucaub. οτηοικηττ, ao ynpaa.TeaiK> bt> aomt* cboII. A to abb Toro, Troth. exy Ha «αηηομτ. uberti ae ΛΟ.ΤΓΟ rocTHTb, a CTaalS^b eby apOxean κί. iiocbuteHÎD acea Enapxia. i. Ectwib Enacaon-b ποχοω,οτ-ι. saaTb m> eefrh roirreh, to Becb 6ρ< τοη> TpaaTaxean. cbovmi KaaHoio «TnpaaJia-Tb, a He HaJiara.Tb Su noSopy aa eaimeHCTao, aaa Ha xoaacTUpa. Il He MLOKin-b BSBKHHTHCa ySOHteCTBOMb iIhohmb; u6o ne no aoary, ao no cboSoaboN cBoeh Bona :ιβ»τι> πκτβϋ ana ae aeaTb SyAerb. H. Haua Alula a nocTynaa, Kam. caameHCTBa, TaK-b n upaxojcKHXT» niOAeU, xoryrb fiuTb VTaeBaeMUH npeAT. EnaeKonowb, xoth a aeaua η apoAy <*VTb: a ο τβκοβηχ-β tb#ho a Hctcyeao προΒ-hAHBaTb. A cie ne xoacerb yrauTUcu, vhTaei-i. .th ' CBameHHBK-b Bo ahh npaaAHKHHxe HacTaBUTeuibHUK khbucbum, o Kovopwx*b Buuie ■ c.iobo 6wto. H ecTbAB κοτορχϋ He VHTaen» 3a .TfcHocTÙo. toto npn npouax-b CBauteHnaKaxb uaKaaterb no paacywAeHitO. 9. CnpocBTb ace Enncxoirb «BameBeraa b npoΊΒχ-b HejioB-fcirb, ne AdtaatoTca η γαΆ cyerhpia? He oBp-hTaioTca ah KAMByma? He npoanoaerb .τη κτο αλβ cKBepuonpubijTCTBa aoamuxi, vyAce-b npn HKOHax-b, upu. KAaAeaax-b, hctoyuKa.vb? ■ npoiaa. H τβκοβμη (fesAtaia aanperan. co yrpoaceuiex-b tuurrax ua npOTBBiuuouiHxca ynpaxnova. 10. O npaBAeuin b noaeAenia taaataur· (ante γα1> cyTb) xoHacTxpeii nyume cnpamaaaTb n rpaAbxi· B cea-hx-b on> CBamettcraa B xipawb, neaouiH βί> caxux-b xoHacrsipaxT· o Tox*b aie npOHCKBBBTb XOUtHO. 11. A vTofrb EnncKotrb ue aanoxHU-b, Vero Aonaceirb ηβ&ικιαβτβ arb HOChmaexMXT, U,epxaaxr> b xoHacTxpax-b ; toto paAH inii» 6x oo6oto> cnBcaHHMa AommocTB xoaamecHUi b caauieHHMnecKia, KOTopua aft-h uaace cjhAyxiT-b. VI. Kphmto an sanosrhABTb Emscxom Aoaaceirb cjiywarejiex-b caosirb, HTofrb B-b nocduttaeMHX-b rdpOAKTb B MOHSCTHpaxT. (ΙαΒΓΟΗΧΒΗΟ H Tpeuao npeOwBaaa, t ne ^BopBJtufrb ootixanMa; nannane ace ae Aoxonunca βχ y unnxova 'n y 48- vult ae percontari, vdi de dubiis oonocieatiae easibaa coueulere, vol super clericorum perfttnetoria mueris adnunistrationeeet eertaa, base omnia et id genue aba, aecam ceathmioeL8ed quoniam non qnihbet Episcoporum tersae eultaeque orationis concinnandae eat peritus, ideospiritualia Collegii refert oMucribere hujusmodi homiliaat, quam Episcopi in Eoelealis lustrandis perorent. \ 4. Potest etiam Episcopus inferioris ordinis clerieos, rei alios, ai qui idonei- visi Sierint,, de sacerdotum et diaconorum vita et conversatione, secretp percontari. Et quamquam noh quaevis fldem protinus meretur deletio, commodior nihil­ ominus inde oeeasio ad dispiciendum et corrigen­ dum arripitur. \ 5. Episcopus priusquam negotia ad ae delata expediverit, nec alios ad se invitabit hospites, nec\ invitatus .conferet se ad convivium, ne hospitali­ tate decipi patiatur, aut certe ne concipiendae de se suspicioni, quasi lauto exceptus convivio affec­ tibus in judicando indulgeat, fenestram' aperiat. 6. I bi causa inquirenda justo diutiorem moram; nempe testibus absentibus, vel alio obstante impe­ dimento,· postulat. Episcopus inferens eam codicillis differet ad reditum, ut domi dispiciat. Idque ideo, ne in eodem loco diutius haerbat, habeatque tempus, quod toti peragrandae dioecesi sufficiat. 7. 8i Episcopus studeat adornare convivium, ad quod hospites invjtet. totus sumptus ex ipsius im­ pendatur aerario, nec sacerdotes aut monasteria in expensi partem sinar venire, ,nec penuriam ob­ trudat se purgaturus, utpote non necessario, sed pro arbitrio vocaturus hospites, vel missos facturus. 8. Quidam casus et eventus tam sacerdotum, qüam plebis, vel apertissimi vulgo, possunt sub­ terfugere Episcopum ; caute Igitur et secreto ii sunt indagandi. Ista autem non possunt, non in ipsius venire notitiam : doctrinales libellos, de quibus sapra verba faciebamus, praelegitne sacerdos festivis diebus? Si quis itaque negligent lectione supersedeat, in hunc caeteris sacerdotibus praesentibus prrt Episcopi arbitrio animadvertetur. 9. Quantum attinet ad 'superstitiones, ad py­ thonissas, a'd miracula, quae turpis quaestus causa imaginibus, puteis et fontibus, aliisque locis falso adscrihuntur, potest Episcopus, nonne id genus commenta tolerentur, de iis a sacerdotibus et ab aliis hominibus haurire notitiam, et ejusmodi ab­ usum prohibens pertinacibus praevaricatoribus ana­ thema minabitur. 10. Quomodo diriguntur, et quomodo se habent Monasteria, faciHiu est percontari a proximorum oppidorum et villarum sacerdotibus et incolis, quam ex ipsis monasteriis expiscari. 11. Episcopi est, regulas officia Monachorum et Sacerdotum, inferius descripta ‘), complectentes aecum circumferre; idque eo consilio, ne oblivioni tradat ea, quae in Ecclesiis visendis suqt obser­ vanda. 12. ' Maximopere refert Episeopi tam inculcare servis suis,-ut in oppidis et in monasteriis, ad quae ventum erit, honeste se. et sobrie gerant, quam eos a praebendis offepdiculis, maxima vero ab extorquendo per vim a Monachis et a Sacerdotibus ') Usa h I*» triixs Ortturim, sta te sppsutese si . --------- ------ a.·.; a. .............................................................. \ _ J L- · 4» BO ORDINATIO ECCLESIASTICA noBon nymaxba ■ mtm, ■ Koucuaro nopxy annuuro. Room*· naw Be Aepaaxnfib rpa6m nom mon mecronaro Haxaaasia. H6o cnyra ApxiopeMcme oinnw Smbmm·» xaaoMiM cbotbhm; ■ TAh aaxarb naacTk caoero uaxuu, tbmt* μ,ηββο» ropAOCri» ■ eeacTyxiexb, *ara tbTape na noxameaie ycrpexna»Tca. < k 13. Jia atari* ate Bean. Euncnonb-KaicoaMii oH-b ■■ ecTh creneuexs, npocToi an Eubcbobt*, nan ApxienucBooT*, bob ΙίΒτροποηΒΤΐ*, ττο όητ Jlyxoasoxy Ktutneriyub, ·ηό nepxoanoM aaacn, noamaein* ecm, yicaaoBb oaaro cayman., cyay noaxeacaTb, n onpeAtaeeieMT* ero aoaoabcTBOaaTbca Aoaacen. H Toro pain, ame hto BxaTb aa 6para cnoero Apyraro EnncKona, ο6ηαβμί> on oaaro, uoao6aerb exy ae caxoxy xcTBTaca, ana» xaeaet»m«, Hance noataTbun, xora 6m a HCTnaaua 6u.m, rphxosb ero. nance noymeuiexb cnAbHMXi* H-baiax-b .Tant αυχοβημχτ* nan xipcicnxb Han­ nave Aa He aepaaerb Heflpyra caoero Enncaona upeAaaaTb aHaoewh; ho o6uam caoa Aa npeAJiar*en AOHomeuiexT* JlyxosHoxy Kojuieriyxb. a raxo cyAU ce64 ,\a npocuTT*. 14. Toxy « cio «'.ThAyeT-n, ντο ncaxoxy ApxnxaHApnTy, 'Hryxeuy, Οτροητοη», npaxoncuoxy cnamennuKy, Tasoan* a AiaKOHaxb n nponiuxb npUHeTHnicaMb cbo6oaho b βρληηο npocuTb y Jlyxonuaro KojiAeriyxb cyxa hb cbocto Enacxona, «me mro n-b Hex-b orb Hero auaTHO uao6niKeirb 6yxerb. TaKoarb, auie κτο eyAovib Enucuona \ cnoero ne AOBonbcmyeTca, nonbHo exy HunuTb' HpoBoKaiiin. cieCTb, nepeHocHTB xtuio Ha cym J^ÿvtoBHaro Kon.iwiyxb ; u Enacxom* τβκοβημή ua' cê6e μολο6ητΊΗκ»μέ u acTttaxb AOAaceHb ci» CBofioAyXnonycKBTb. ■ Ho γΑβρικΒηητρ «»Ί>> HH»e yrpoacaTb. unate, ιιό otuioctbîb oiiuxb Kb JlyxoBHtiMV KÔAAeriyx-b, nevaTUTb H.TH rpaônTb AOMH OHHXb. \ H«> ab6h cie Be ποαβαο XHorBXb bbhm Kb 6eacTpacTi» n upeaopcTBy caoaxb uacTupefi, yçTaBBt-b JlyxoBHoe RqaaeriyMb Hexaaoe hbKaaaHie ua rbxb, κοτορΜβ 6m noathuixT* aohomeHiexb nacTMpeU CBOBxb TpeCosaTb gepanyas, nan ecye on cya» EnncnoncKaro né cyAb JVyXoBuaro Koaaeriyx-b yHKHaaa6bupoBOKaiii». 15. Hauonem AonateHb 6yAeTT*\Bcan Enn--· cuon-b A BeatAH Bb rOA'b (bah Kam, ymuuoTb o ce Mb Koaaeriyxb) npacuaaTb ao KoaAenyxb penopTw, ciecTb neBbutenia o cocToniu n noneAeuin Enapxin cnoeii, ece nu Ao6pfc, agn utiKoe ReucnpaaneHie ecTb, HOToparo osb ne cTaBBTb Be xoaten*. ' A XoTs6b nce AoOph 6mao, to o6ane Aotiutem* EnncKom* HantarxTb Bb KoAAeriyMb, hto euans Bory nce AoOph. Ho ecTbAH 6m MnataTHAT*, hto nce AoCpi, ■ OTMHyuy 6m noxaaajiocb, hto wBhto bb Enapxin ero Atarca cyerhpHoe, b.im h anno δοτοπροτηΒΗΟβ ; EnncKOira 6m, vhAaa Toe, yTsiun* a ao Koaa»· riyxb ne AOHecjib; το oaxaro ero ttouonon* hb cVAb n o»6fi KoutneriyMT*, a. no αοβοαβηομί* ynnnenin, noAsepucerb ero Haxasaiti», axonoe ycTuaneno 6yAeTb. ; copiosiori, quam opus eat, cibo, potu et equorum pabulo deterrere; tantum about, at rapina· fieri patiatur, qainimo aeveriasimam paenam ibteatabit raptoribaa. Siquidem Epiaeoporam. aeryi, ut pluri­ mum helluonea, gurgites, abdomimque auo nati, sicubi anum Dominum intelligent praevalere, cum vehemente arrogantia et impudentia, non secus ae Tartari in praedam diripiendam agmine facto in­ volant. 13. Persuasum sibi habeat Episcopus, in quo-' cunque tandem dignitatis gradu fuerit collocatus, aitne Episcopus tantum, an Archiepiacopus. an denique Metropolitanus, se spirituali Collegio utpote aupremae potestati ease subordinatum. man­ datis illuta obsequi, a judicio pendere, et decisionem illius ratam habere. Ideo ai quid habeat advenus fratrem suum alium Episcopum, qui illum affecit injuria, non debet ipse ulcisci, nec affingendo illi vitia, nec etiam vera flagitia disseminando, nec subornando potentes personas, spirituales vel saeculares, prae­ sertim vero non suait Episcopum suum inimicum anathemate percutere; sed de injuriis sibi illatis apud spirituale Collegium conqueri, ct ad illius judicium provocare. 14. Inde hoc-etiam sequitur, cuilibet Archimandritae ve^Hegumeno, vel monasterii Praeposito et Sacerdoti parochiali, immo diaconis caeterisque clericis nihil obstare, quo minus ' advenus suum Episcopum, si quis magna affectus fuerit ab eo injuria, Xconquerantur apud spirituale Collegium. Nec minus ii,\ qui Praesulis judicio aibi nnn satis­ fieri arbitrantur, pdssunt libere ad spiritualia Col­ legii judicium provocare. Episcopus porro talibus provocatoribus et sceusatoribus id libertatis debet indigere ; nec eos côêrcere, nec ejs minari, nec domus eorum,, postquatn ad spirituale Collegium sutit profecti, obsignare vel diripere poterit. ' Ne hinc tameii multi debitam reverentiam denegandi suosque Pastores despicatui habendi arripiant occasionem, spirituale Collegium in eos, qui falsa delatione suis Pastoribus mplestiam facessere, et Praesulis judicio sibi minime\satisfieri temere putantes, ad spiritualis Collegii tribunal provocare non dubitbrint. severe animadvertet. 15. Postremo, quilibet Episcoporum quovis anno (vel quemadmodum spirituale Collegium praescribet) certum faciet spirituale Collegium, nempe scribet relationem suae dioeceseos statu et aliis necessariis circumstantiis, omnis ne bene se habeant? vel aliquid vitio sit obnoxium, ad quod tamen emendandum sibi Vires deficere? Quamvis ro omnia bene se haberent, interesset tamen Episcopi spirituale Collegium certius facere, omnia scilicet, ex Dei gratia, bene se habere. Si vero ex illius relatione omnia bene se hebere dicantur, aliunde nihilominus innotescat, alicubi in ea dioecesi quaedam superstitionis vel aperte impietatis, ipso etiam Episcopo conscio quidem, sed dissimulante, nec ' ad Collegium deferente, ex­ stare indicia, ipsum Episcopum spiritale Collegium ad judicium citabit. luculentiMimisque documentis convictum, paenae, qualis decarnetur, obnoxium esse pronunciabit. 9 <· 9 4- AOMbl t'MlUHIUHUE K M> HllXb ΥΗΗΤΕΧΗ M VHEH^KM, TAKOXl ■ UEPKOBHUE ΠΡΟΠΟΒΜΗΗΚΜ. AKDKS IN QCIBUe PAKDAfiOOI, DISCIPULI NIC NON EOCLB8IASTICI CONCIONATOBBS HABITABUNT. Hastamo een aeexy Mipy, towonaa citynocrb 6ma» mmmktm PobciMcttaeo, cwm Roseorum copiae regulari disciplina antea dastitutae, quam indigae imbecillaeque tyerint; eae » ,ù.i bomouu* s. PETRI 1 «ÜBBORUM IMPERATORIS oHoe w> uM-hxo ttpanaawutro ceM yuexix, ■ KaKb McttpaaàwMO yaawanuMc». eu» «ro, a ηβαηβοβϊ· ««η·» ■ orpum ovau, mta» AepatMUrWtiBiii aam-b Moaapra, -Ero Uapcao· BejtHvecTso IIETPTb Uepaûii oipm oxoe l - ΜβρκΑΜΜΜ· perymutn. Tear* paaytebn. ■ o •pxa*e*ryph, ■ ο npaxencrxi, g o box·*·· neatoteb apaMrrencT·* a o ndMn» npown Atnaon. H «agnaae -roearb pasyirh-rb o yapaaaeaia llepxu: motA» trfrrb crtr» yxexix, ae imi \ 6hts Aofipouy Ιξορχηβ noMAeoim, . «e xua ' Ghth xec-rpoeai» · MHoravra cwfixa αοοτοΜβημέ cyeudipuirb, e«e «re · paaAOpaM-b a npeGeayKHUM-b epeoeMi». ‘ Jypno, MHorie ronopam, tro yneaie ··Hoiuioe hcts ppecett: n6o κροκ-b Apenaan on> ropAaro raytrema, a ae on» yteuia GhcuosaBtuaxL-a epwTKKork, BaaexTauovb, Maxxxeowb, Kaoapox-b, Ebxbtom», JJ,onaTxcTOB-b a npoaax-b, KoTopbix-b Aypocra oqacymrb HpnxeM, Επ·φ»κιΜ, Aarvi-TMH-b, HeoAopaTb a onue, namn ate Pycxie pai KoJlbUiKK· He on> rpyCocTB an a HeebwecTBa Tn-H. atec-TOKO BoafibcaoBaaaca? 59 . tame· ips··. postquam ab Augustissimo nostro Monarch·, potentiaaimo Zaro PETRO I, »4 eximias regulas sint adstrictae, quantum robur, quanta· vire·, quant» incrsmeBta aoosperint, qoam supra cqjosqoe apem omaibqa hostibus ■ formidandae era· serin|, univorso quam |ate patet orbi eat perspi­ cuum. Idem Mt intett tombuxt», ne- omnia illis temporibus, quae spissis ignorantiae acena B-b CBhTnuxb ynenieM-b apeMeuaxT.. tenebris involvebantur, fuisae deteriora, quam tem­ poribus, quae lace literarum, coruscabant. Episodpi per quatuor saecula arrogantiam de­ Hu caecaanancb ταιπ> Enncnonn ao *rro · ytaxxcb sex Apeaxia imo alio· qaoqu· lado literarum interclusissent. asm· ytuTeAS xe tokmo Cnaiaaaaaro Ilxcaaia, Contra aihüomia»· videmus omne· nostro· anti­ xo u eiriuaaeii ,Φχαοοοφίχ. B kpoirt Hioran quo· Oeoteres, no· solum sacrae Scripturae, sed nxbix-b, cjiamrNimi· οτολπμ UepxoaXM· ποβορ- etiam proisna· philosophi·· operam dedisse. Pro­ cToyxxrb ο o oarhmxeM-b yvexiu, a awexxo: fanas titeraa, nt mottos alio· missos faciam, celsis­ BacxjtiM boaskiM n exoadt cxoeiea Λ» gMwouee· sima· et firmissima· Ecclesiae columna·, nominarim >ta.iedMuam, Hna-roycnrii n KHxrax-a 0 ms···- Barihos magnos sua ,ed poaros nuiitutitiet* ora­ rmsa, ΓρητορίΙ Βοτοοχοχη rb exonax-b tmoara tione, Chrysostoms» libris „Λ* etta msitasCie·", Me l^jùùae Ληιιη·— Ho κχοτο 6η roaopXTb. Gregorius Theologus sermonibus „m Jubaman Ajx>-date ° eAÔnoM-b cexb aapoaxoe 'cnoeo 6hxo. stofam" propugnant. Longus essém, si de hoc tantum ex professo verba essent facienda. Υβο yxeuie AoCpoe ■ ocuoBSTeflbUoe ecTb. Bona itaque et solida li doctrina pro bcskoU' uoAbaH, xatrb orenetrrna, τ·κτ>'μ Ilepne, semine, radice et fundamento o quantum ad aita Kopem. b c-hwa · ocuoaanie. Ho cie aa- Patriam — . e«t habenda. et Ecclesiam attinet, utibta KphnKo uaCnnA»*b noxoftaera, w*o0>' 6suo Id tamen est providendam, at vere, rit yaeuie Aofipoe ■ oCBoaa-reJtbsoe. H6o aer» bon· jet solid». _____ Interdum T._ enim ____ t doctrina, yaeme, aoropoe ν^ηκοχα -roro ubaoctoIbo ten; indigna tamen qua· ita nansupetor. \Uoet sl ab perspioa• 00·*· ,iW'ib xtwte0 ■ ··*· ■ · jfMBanflbr ao ■ *oro honüaibm edoM· quidem, sed mi ■aiiL.·* ORDINATIO ECCLESIASTICA U 64 Odwuao Bonpoamaon» M»oa«: n itompun Vulgo' »olet quaeri, quibus artibeu liberalibuB aiaoaan 0sun obcha»? H uorxa ycaiipum, - eat imbutu» hie aut ille! Audito autem, illum ντο Sun on n PeTopnxh, a» $*aocofiti a Rhetoricae, Philoeophiae, aut Theologiae operam an> Boroonoaia; aa exaaita Tua w«u bmoobo ■ naTame^^el oh >ola ilia nuda nomina magni CTaaan veaoahaa, bt, eewa aacro norpbma*>n». aestimant hominem. sAtimet ipsis non raro im­ H6o a on xoepuxv. νχΒτβηβϋ ae aca Αοβρφ , ponentes. 8i enim gnari paedagogi non universos yvarca, oao aa τγποοτκ yxa, oao aa trhaom» discipulo» reddunt erudito», ingenii nimirum ob­ caon; Ktutkua nave ι$ογα> a yvareaa dy^ere stante tarditate vel inertia, quid sperandum tan­ n Aferit caoeMi. uado, tnaa a aaace imuio dem ubi ludi magister parum vel nihil, quod acaÿcerb. suarum.- sit partium,. inteUigat ? BhXaTS aw πηχοβηοττ», ντο οττ. πμτβοοτββγο Porro sciendum eet. temporis spatio, quod inter ΛΟ WTHpeHaAecap^oraaro rosy, ciecTi. apeara quingentesimum et inter quadringentesimum supra Aenam, con> λ+τέ bo need Enpotrh sea nouerait mille decucurrit, nongenti» videlicet annis, per totam yreais bt. βο-ίβηοΜ ctcyAocTB a aeacaycrah Europam universa literarum studia rara et horrida 6mab. tbkt> hto y e»M«n> ayamaxT. Αητοροητ», jacuisse, et quidem ita, ut in optimorum illius bo ohms npexeaa navasmaxi», ocrpoyxie ββαχμτ» temporia auctorum scriptis multum esset acuminis, Beaaaoe, a ca-fcra μαβκβγο ae ββαβμτ». sed luminis parum. Πο leTUpecoTHOWb ηβαή TMcavy Γοχΐ noQuadringentesimo supra mille anno elapso, um upoaujurracx .ia>6oaUTvkMmiB a no Yoxy solertiores, ideoque peritiores pedetentim emerge­ acKycH’hümia υτητολβ. a noxasy xHoris Akb- bant literatures, .et multae Academiae sensim in­ Aexia ropaaxo Hwinnyto, a noiBTaS on xpea- crementa capientes, supra antiquam Tere illam suxb- oHUxt AerviTOBbix-b xin> 6oxbiuya> easy Augusti aetatem caput extulerunt. Hoc tamen non BoaMM-Kna: MHoria ofiave yinaama bt. npeameM obstante, plurimi literarum ludi sordido squalebant TBirb wraxBCb. THKb ITO y OHHXT, ΡοτορΜΚΒ, A veterno, tantopere, ut rhetorices et philosophiae ΦηΛοοοφίη a. npovaxr, ÿaeaiM ηχοηιι τοτίη cym., aliarumque scientiarum corticem nucleo cassum a χΚτο ae too. IlpavaHH toix> pa;uuvaHa cyTh, habere putarentur. Variae hujus rationes darqmus, aoTopHH 3χ·Κ aa KjjaTKocTb ae BocnoXBuan'Toa. nisi temporis angustia ab iis recensendi» revocaret. Ejusmodi porro imaginariam, iit sic dicamn», TaaoBaro ace, tbko peujH. npanaA^naaro a, μοητ»τηαι>ηβγο yvoHis BKycBBUiia venoBhuH inque nudo persuasionis errore sitam literaturam r.iyirhüniiB ’ 6ηβλ»ττ> oit» HeyneHUXT». H6o qui degustarunt, 'illiteratia evadunt stolidjpres; BOCbua tvmhb cytu,v. μηηττ» ce&t 6utb coBep- quoniam lumini» penitus expertes apicem perfec­ moBBHXb, a noMHiuAsa, ντο are, mto ah6o tioni» ’attigisse sibi videntur; et ae omnium, quae­ 3BaTb XXUKHO, UOqUBJlB, HO XOTHTb. HO HUHCe cumque sciri possunt, perscientissimoa esae persua­ AyxantT» HeeTb κηηγη. u Combine yvBTBCH. sum sjbi habentes, librorum lectione et studio Korxa BonpeKM npauuHb yienieMT» npoceh- . supersedent, imo ne in animum quidem inducunt. meHHblii ΤβΛΟΒ^ΚΤ. ΗΜΚΟΓχα CblTOCTB He HU'heT’b Cum e contrario mortalis genuino doctrinae himine ΒΈ noauaiiiH cboomt». ho hh npecTaHen» ηηκογαβ praeditus, lieet si vita sibi diutior, quam fuerat aw vh-bthc». χοτΗ 6u ΟΗΤ» a Maeycanea’b a-ticb Mathusalia, fuerit prorogata, nunquam desistet a nep«*>KHin». discendo, nec unquam cognitis satiabitur. Ce ace aejibMa GhxHo. hto UMeHoBaHHbie hooHoc pro maximo incommodo est reputandum, enoanTeabHUe MyxpeAU au TocibKo ae ΟολκΒιμ, personatos illo», solida eruditione destitutos sa­ ho a Be.TbMH HpexHH.eyTb a xpymecTBy, a otcpientes, non solum non prodesse, sed potius obosse •cecTBy, M 'U,epKBa: πρβχτ» MaOTbxa HaXT>wbpy societati, patriae et Ecclesiae. Illi in procerum cMHpmOTea, ho Ayaaao, ττο6τ> tskt» yapacTb conspectu supra modum humiliantur, sed lupi ovi­ MBJiocTb axT>, a npojrtaTb aa CTeneMb ηοοτηηΜ. nam pellem induti favorem ab optimatibus emen­ Ρηβηβγο naaa jnoxeM ηοββββαβττ»; a octbam dicant, ut eblandiente suffragio in honorifleum kto bo yneaia noxsanaeirb eoTb, τογο acaveoxB officium possint se intrudere. Aequalis ordinis Ttua-rcH πρβχτ» aapoxoM-b a y aaaoreM oCkecTB homines odio habent. Si qui» vero ob doctrinam a oxyaBTa. Kt, OyaTaxT» cMohhu, Bocnpiexns in. luce celebritateque versetur, ut hic ab optima­ aaxeacxH Bbicoaia. Korxa ^orocxoaCTayarrb, We tibus et a populo male audiat, convitiisque oneratu» abas hmt> ae epeTHHeCTBoaaTb : aa aeBrkarcn»oMb> exponatur ludibrio, et pro vulgi fabula habeatur, 60 γβοβμτ» yxo6b nporoBoparca, a MHtaia cbo- adlaborant. Spe fortunae ' faventiori» incitati, proero aapeHeaaaro nepeu-kaaTb οτηβαη ne xotîtt», pendeht in perduellionem. Ubi de Theologia dis­ ητο6έ ae noaaaaTb ce6a, hto ae Bee aaaayri». ceptant. non possunt, quin haeresim eructent. A Myxpis xyane cie ueatAy co6ok> yTBepxua Facile enim, utpote illiterati, argutantes labuntur: nocaoBie: traydpow w-waaaa cbAomo «cbm nm-MH ne vero indicium suae scientiae non ad omnia extensae prodant, suae semel prolatae sententiae sunt tenacissimi. Cum e contrario eordati viri communi assensu huic adstipulentur proverbio: „Safitntu Mt matarv ssntenttam." Cie npexaoaarra cyxaAocb se ftnaro» aro Huic loei haud inconsultum esse duximus haec ecTbaa IXapcwoe BeoaxecTBO noxomen» ocaoBara allegare, 'si Augustissimo Regi visum fuerit erigere Λκβαομϊο, paacyatxano flu JIyx0BH<* Koaae- Academiam, spiritualis Collegii intererit dispicere, riyM-b, KaaoBHxnb acnepaa ynaTejieiC onpexi- eujusmodi paedagogi designandi fudrint, et quae ABTb. B κββοβηΜ yqeatH oCpaar. noaaaaTb normh docendi et discendi fuerit praescribenda, oauiib, ab6h ae. nome nomao Tocyxapcaoe ne in caseum regius sumptus abeat, et pro com­ natAnaeaie. a βμΑοτο.τββηηοΗ noabau, ne 6μαβ modo quod expetitur, ridicula prodeat jactor». Où TineTa, cwfcxa xocroMnaa. A bcm· 4m m c«m «mm» a aeapene npiwairii, Ut «alsus seats si cirewmspsete in hoc asyotio •srumur, asyasntss rsyale» nmi sdotssos: (on Μ/ΛΛΜ0Β.) (Da aestuatu.) 1. He aaxoM aenepa» Mïonun. ynarexeM, 1. In ipso initio multi paedagogi noa suat ne­ bo mjibmM γοα» «wmm» exiwiro Ma A»oa» cessarii; primo enim anno unus et alter sufleiant, λ..™':·...·.''V.? , .ί,ν.·;γ( W.··. »■ .·;■ ■ ). μ* ■ PETRI. 1 RUSSORUM UtPRRATORIS Z' M KoTopue <5h yrunu 1'pauuaTuirb,, mecn cnn ' <]«( Gramtnaticaai doesaat. qui miaitnum latinae npanhnbHo snart. ΛβτκΗαάΙΙ. unn TpeeecniM, val ^taecae linguae vel utriusque intelligendee regula· explicent g,TS οβη *3MKlh> ' ’: II Sequent·) biqpnio, et deinde alii· anni·, ad II. H* Afiyroli γολτ>, u τρβτίϋ η προηΙΜ, uocryudH ιη> OotuuituMT. yaduiaMa, m i ttep- sitiores grsdatim «cientia· ascendentes discipuli, urn-o ne ornaraur Aaa uonuâa yweramwa βοπη- pluribus opus habebunt doctoribuà Adsciti itidem mee dncno a yua¥eheii upaxacrca. > ‘ ' de noto disciptfii in tyràinio linguarum sunt exer­ cendi. '■ , > III. 'UqaymaTb neateca·, icaaon vi.xtarb IU. ' Ut de futuro ludimagtstro, utrum suo mucuoeMb' ecTb, 'kto xomerb 6uTb yartau, manati. neri exequendo par Sierit, liquido constet, ex­ Ή a upHwbpt, attwtaa vhASTb, ncsycem» aa n-b quirito opus eat experimento. Exempli gratia, si MuuK-fc jIhtuhckomt,, netrbTb exy caoateaie Py- volupe, eat noscere, peritus . ne ille eat latinae cKoe uepeaecTb Ha JlaTHHcgoe, Taapan» Λητβη- linguae, injungatur ipai aliqua ruthena oratio in ckov c.tobo «haoero cjtannaixi n-b aatitrh tomt, linguam latinam transfundenda; latina pariter AnToua, uepeBecTb tta PycKoo ; a iwrkri. ncKyc- alicujua inclyti auctori· oreqg^in rossicam trans­ hum' dtMOTp-hTb u ocBHAhTxuibcTBOBaTb uepe-’ ferenda; quam utrumque vcrsionem recognoscere bo.tu ni,. H tothbct, uoicaateTcji, coBoumom, ai et testimonia pro illa ferre ponunt periti homine·. <··π„ b.tb cpeAHiM, ana n tofo «atome, una Unde protinus patebit, perfectu· ne ille e*t an BCvl.Ma HBHero. CyTb Mte B HHUXb ynmiB CBOÜ- mediocria, an denique pronue ineptus. Non desunt iuihhhuh BeKymenia. KoTopua mouxho 6y.T,eTb etiam alii· ecientiia. quibu» explorentur, . coneeniH-oOeHiiu cnBeaTb. tafl|pi experimenta, quae alio tempore possunt adferri. IV. A xoth h neHCKV<< H-b n-b Tja-CyeMOMb IV. Quanquam aliqui· literaturam. quae in ipso yuviiin noKaweTca^—ufiaHe mouiho τηλτβ, hto requiritur, non u»que adeo callet, certa tamen oeTjioyMeHT. vcTb/το àpuTHO ont :ta jrtmocTiio, acumini· praebet indici·, ex 'quibus colligitur Β.Ί1Ι :w\(ln. amo yngTenn xoutOTb 6uTb. velit creari, in auctoribus illius scientise peritisTo.Ti.Kowb cie AdmaTb aa cKVAotTb ,τ»,ι«Η, d simis legendis per id temporis se exerceat. Id .TVHiiiv ftu na raKOBUx'i. He ηβλΊμιτηιή. / quidem in meliorum penuria faciendum suadetur, • * . / alioquin* praestaret aquam e pumice non postulare *). V. OupeAiuieHHNMb a .qoôpUMb ynuTpaexn. V. Magistri strenuam operam navantes prae­ npMKa^uiTb. hto6u ohu uenepna cKH-iUBHgu yne- monendi sunt, ut in ipso addiscendarum. artium HiiKaMi. eaoHMT, BKpaTirh, no hcho, khh cuna limine discipulos stricta, sed exserta exhortatione eeTi. HacToaluaro y nenia ΓρηΜΜητηκΗ, na upa- certos faciant de eo. in quo singulae artes sitae M-bph, PuTopaKH, .Τογηκβ h uponaa ; u Hero sint. v. g. Rhetorica, I.ogica' etc.: et ad quem xouieM b .locTBi-HyTH npeirb cie ana onoe ynenie, scopum attingendum haee aut illa scientia viam ΗΤοΓη. yHeHBKB bbaImib deperi., kt> KoTopowy sternat: ut hac oratione discipuli tam de littore, unoByrb, a avimyio 6u οχοτγ aosiairtan, a ad quod ferantur, sint certi, quam profectum in uoanaBtijia 6u noBcenneenyio npndiuib eno», dies crescentem et illius defectum cognoscant: indeque majore studio inflammentur. THROW!, Η ΐη*Λ<Μ'ΤΒΤΚΗ. VI. Auctores in unoquoque literaturae genere VI. IPifipaTi. HapajIirhlmaXT, bo bchicomi» ' yMenin ΑητοροΒΓ», κοτυρκβ oaaa^TenbCTBOBaHH •eligendi sunt, qui aliis palmam praeripiant, et in cyTb BT, cAuBHUXb AKaAeiaiaXT, : bmckho ate, n celeberrimi· Academiis candido calcule sunt notati^ riapHwh. noBwrhHieM-b KojMHta JhoaoaHKa uer- exempli gratia. Grammatica latina jussu regis BepTaro najeciiTb, tukt, κρητκο, a copepmemio Ludovici XIV Parisii· ita succincte in compen­ aaiuilo4eHa -Ίβτβηοκμ TpaMMaTuna, hto MOUtHO dium est redacta, ut unius anniMflatio discipulus absque dubio optime latinam linguam ediscere ηηαΊμιτβγη ocTpoyMHaro yxeHMica aa οαβηχ, roxb coBepmenHo naynaTb aauaa oHaro, aorxa y.aacb possit*). Cum e contrario nostrates quinquennium aa rptTb a aa mecTb nhn> mmo kto nocTaaaen,. aht sexennium illi percipiendae impendentes haudΊτο momcho aHUTb no Toxy, hto cryxeHTb en quaquam optato fruuntur auoceuu. Quod quidem φκ.τοοοφΪΜ, una Borocnoaia BBmeAmiit, ne mo- verum esae, nostrarum scholarum alumni suo com­ acerb nepeaecrb a cpeAuaro craaa JlaTBHcaaro. probant exemplo; siquidem Philosophorum et Theologorum titulis condecorati, latinae mediocris stili orationi ratheniee reddendae sunt impares. MadpasT, y6o, «Route peueca, ayumarb n Selecti igitur, quemadmodum monuimus, optimi • Γρβ.ΜΜΗτηκΜ, ΡκτορηκΒ a BT, προΗΒΧΉ yneaiaxT, in Grammatica, in Rhetorica, et in aliis liberalibus AsTopoeb, noABTb m> AaaAeMÎX) ■ npMKaaaTb, artibus auctore· commendandi sunt Academiae, hto6t> oHUxb pyitoBoACTaoMi», a ne bhuxt, yneea lege, ut horam primipilorum, non aliorum vestigiis in scholastico cursu insistatur Ho BT, mito-Tax-b. VU. Bt> BorocnoBiu coCctbombo npaaaaaTb, VII. Theologiae professor peculiariter est mo­ HTod'b yueHo γββββμκ αογμβτμ uhpu uamea b nendus, ut praecipua fidei nostrae enarret dogmata aaKoH-b Boatiü. Hem, Ou yHBTeab Borocaoaeaili et legi· divinae pr.yecepta; ut Sacram Scripturam ■) Jaxta tutum: Λ· fsHtm sliw aat «am •K drgsfam, sfmAm ft: /nfft «Ua> Mssaisdi tsmisites em eayldsv·. ■) Man Misai sat, diseeptationym. quae in Ecclesia .exortae fuerunt^ ua” upoTBBBua . epeca. , H6q -cyrh Apenaie yua- occasione, cum oppositis hseresibo» conflictante», Texu co6cTB0Htfi> o Aoruaflucb, τοττ. o comt., a scripserunt. Sunt etenim antiqui Doctorés. alter de illo dogmate scripserunt: exempli gratia. _jrocAoBCKBX'b. ■ Aery- . Gregorius Nnxianienus de Trinitati» my sterio theonatm vjToaarb cbohxt. BorocJi· •TBHT., BT»· KHBraXT., o Tpmmt _____ ■ o Boaterredt logici» quinque orationibus, et, Augustinus libri» Cmhs Boacia. Kpoic-h obuxt. AoaHacitt βοακκιΜ de-jTriHitate et de Filii Dei divinitate: praeter hos Athanasius . magnus de Spiritu» Sancti divini-·· bt. πητη KHaraxb ua ApiaHt. ο ΒομοχτβΉ Cbhtate quinque libri» contra Ariane», et Hasiliu» tbto Ayxa, BacnniK Βο.τηκιϋ in. πητη KHHVaxb y aa Ebuomîh. O \*n<»-Taea Xpacroeoil KupuuAi. magnus quinque— libris in Eunomium. Cyrillu» AaeKcaHApificKiii ua Hecfopia. O ABoatrh Alexandrinus do Christi hypostasi, oratione in wroCTB-t. m> XjihctK AOBUflbHo ·>λη<> noc.ianie Nestorium. De duabus denique in Chaste naturi» .'Ii-oHa, Ilanu Ρβμικβγο A'< «tbianiaua H,apt- unica —’Leoni» —:- Papae '»------ ** Romani ................................. epistola »d -1 TFlavianum "--;------De rpajcKaro IlaTpiapxa. O rpfixfi nepBopoAHOM'i» Patriarcham Constantinopolitanum sufficiet. u o (νιβγοαητβ Bonoi-ii AurycTHHb b<> μηογηχη peccato originali et de gratia divina Augustinus KHHrnxb na IlenariaHbi qj^nposan. Kl. Tu.vivam plerisque libri»'contra. Pelagian»». et cacteri. Ad TfiJio noneinjj jrhHHin h [lànismopu Β··ολ··ηοκβχτ> haec plurimum conducunt tam oecumenieoruni. u nowhcTHtJxi) CvihvaoBb. quam provincialium neta et consultatione» Con­ ciliorum. * II oth> TaKOOHX’b ynuTejieii upu CimuteHHoMb Ejusmodi praesidii», praesertim vero Sacra·· lumine adjuti. theologicae scientiae Ilucattiu ne Tutetiioe (îyjieTb yneHÎe. Boroc-iiin- Scripturae I Doctore» non ludent operam. OKI»-. , Quanquam Theologiae doetori a recentiorilm» 4 A xoth u Mowerb BoroeJioBCKiii ynuTenb u . orb noirhUuiuxT. iiHonfipnux-b ynuTejieU iioMouia ιetiam heterodoxi» ductoribus licebit interdum mu­ UCKHTb: HO ΑΟΠΒΛΉΙ. HH yHBTBCB OTT. HBX’b B Ituari subsidia, non tamen oportet illum placiti» nonaraTBcn ua hxt. ckhakb, no τοηπκο pyKOBOA- ·eorum adhaerere, nec narratiunculis eorum «'qui­ CTBO UX’b UpailBMaTl., KHKBX'b OHB OT1. IIueaHUt 'escere. Hoc non obstante eurum manuductioni. u o-rt. λ[η'ΒΗΒ.χι> ytsixvieli aoboaobt. ynorpe- ιquibusnam illi ex Scriptura et ex antiquis Patri­ • fciHtoTb. Haajia’te bt. ^V'l’MaThX1·· Bb Kirroj^tax’b bus desumpti» documentis, praesertim ad dogmata ci. iiaxt^ UHOH-hpubi cov.tacHH ' eVTb ; a oahhKo nobis et heterodoxi» communia propugnanda utan­ AOBOAaMT. BXT» HO JlerKO irfipUTb. HO nOCMOTptlTl.. 1tur. potest insister··, caute tamen fidem eorum ecTwiu TBKoBoe m. Ilacanin, una. βτ> κηβγκχι. iallegationibus adhibebit, sed Scripturam ipsam, oTeqecKHX'K e.loBo. B TV»> ΛΒ Bwhirb ea.TV. et. i psoaque Patrum libro», utrum textu» allegatu» HKoHoii »HU npii'M.isiTT.. Μηοπνκ,ύη 6o avvtt. inveniatur et utrum in eodem sensu, in quo adfertur, positus ait. consulet. Frequenter etenim vih-iioau on Ne. h nero ne buaajio πραηοΛΗΤΊ.. MiioiaiKAU we ejioeo hctuhhih· paaapamaioTb. hi domini hallucinantur. testimonia, qnae nusquam Bv.ib a.yh οληηο. Ha npnufip-b, ο.ίοβο Γoeno,me. reperiuntur, adducentes, Non raro etiam textum Kb îleTpy: ,,Λμ momucc» ο med·, da ne pcsydtscM sincerum detorquent, Habe vel unicum «pro Ëpo eapa meos,*· peneuo o IleTp-b aepcoHMbHo. o exemplo hoc Domini verbum ad Petrum. Dictum eat neu-h flerpoB-h, a JlariH· tutexyrb oaoe orari pro te, ne deficiat fidet tua.1 Kb Han't cBoeMV. kuboah ott» τογο. ίτο Ilana Petro, quo ad solam ipsius personam in individuo: ne Momen. norphiuHTb βί> nfipfi. xotb 6u xo- Romanenses tero ad suum Pontificem detorquent, rtun>. J,oJuaewb y6o yuBTeqtb Βοιχχ·ποΒΐ·κί# He colligentes inde Papam non posse, quamvis velit no HytBBMt. ctcaaKawb. ho no cBoeuy B-KrhHiio in fidei articulis peccare. .Doctoris igitur. Theo­ yHHTb, a Uhovas aafipaai. coficTBeHHOe spews.- logiae est ea, non quae ex alionun commenti» noKaaarb m. KHavax-n a vveHHxaio. cbohmt., hauserat, sed quae exquisite novit, docere;- immo 4Το6ί> a ohb aaB'facTBbi cauta 6uau, a He cvmhh- opportuno tempore discipuli» etiam ille indicabit ■iHeb 6h, npaBAy nu roBoparb. ana .iBterb yuH- in libris, ut illis pariter constet, et dubium, vera Tejtb axx. . ne an falsa doceat, tollatur. VIII. Πο. cayuaio aAfi eb upaunnu mhmoVili. Fortuito ex occasione scilicet allatorum ‘ uieAmaro ορβΐτη BocnoMaHaerca, ίτο πρπ ιπκο- monitorum, hic loci mentio est injicienda Biblio­ mxt> HaAAtUKUTb 6uTb CafwiioTetrh αοβοββηοΜ. thecae. quae ut perquam est necessaria, ita debet Hfio 6eoT> fiaCjtioTeaB, Batch 6β3ΐ>“ Aytuu Aba- esae usibus scholarum sufficiens. Quoniam Biblio­ AOMia. A Ao boa i.By io finfuiioTeKy mouibo KyniiTb theca pro anima Academiae est reputanda : quae aa airb tmchuxb pyfineU. BufuiioTet» νπβτβ,ιοΜ-Ε / nisi adsit. Academiam spiritu vitali destitui, neno sea AHB a nacu ico ynorpefinem» Heaon- cessum est. Porro Bibliotheca duobus rublionum cumomt. ') Ka itéra· tabes serpente· Refuraatora· de snctont*ts seriptarM dostriaa·. •y Id s BetBaaaasibas ·1ηίβ» geetiaa sawrimr^ deeest tti· jadM»· Rowsai Futile* ta· ew latsiltibU»· Idst ragalaa. ta» a cslbsdra loquitar, id est. ut verb* Vstieaai ooueilii utamur, ou» osais· ehristiaaoru· pastori» et doc­ tor* ·βΜη fiugeae, pro Mpreaa sea apostoHca saMoritats. dnetriaa· do Me vel aeribas sb suivons BooMa tsands· detail. Coast, dog·. Poetar aoMms, cap. IV. *"■·1 PHli ' f- ■w 5» PETRI 1 RV8SGKÜM IMPERATORIS V ••k ■» Cpaiuia, TtwibÀ» 6u khuit, no nejutiaju-b ue paa- millibus comparata videtur sufficere. Bibliothecae fiapann, no fiu ouna bt> catioU Ca&nioTOVHoM copia magistri» quotidie et, omni |ora Hlutfs in . ipsius Bibliothecae depromptos ad loca. In qttibua KouTopdt. ' . degunt, deportandi copia conceditur. Studentibus vero et alii» Bibliotyecae visendae A yxeunxaMb n npouikWb οχοτηηκηΜ-η otaopsTb finfiaioTercy n ypeuenuiae Ana u tacj. cupidis bibliotheca certis diebut-et horis patebit. 11 xoaunfrb B-b eataioreny, κοτορφβ «nam Riguarum periti Bibliothecam certis horis et yu-fisOT-b, u b .ocofieunae ypounoe npewt. assignato tamen tempore,:adibunt. CupautMBaab 6h acanara eno* yuurMb, koLudimagtster unumquemque suorum discipu­ Toparo out Airropa VTerb, η ντο npo-terru, a lorum - de auctore quemnam' ille -Iggat, - quid ex eo uto njtWMTb : a ecTwtu nero ne ypaaytriurb, τοβτ» excerpserit, percontabitur; et lecta non intelligent! Aty ofi-bacHen'b yinretib. Cie neJtbMn nonuano 'explanabit. Id magnopere prodest, et hominem n cKopo’ ueaosAica skh ' npernopaerb m> nnoro, incultis antea praeditum moribus in plium trans­ format. * xoTu 6bt npeucAe rpyfiptxT. 6bun> ofibinaeirb. , IX. Ofipamasca kt. mnoabnuirb ynettiairn, IX. Scholasticorum studiorum si habeatur ratio, cie BujHTca (frsTb eeabun OnaroyctrhniHo, , H.TH Ha uejtexrhHy <>6a rh ynesia. , Otia'te. noneate IleTopito tecTp 6et-b β^λΊήΙη ΓοοΓρβφοκΒΓΟ, ooTb xaicb 6u c-b ;«ana:aiHHHMH r.TaaaMH no ynuuaub xoabto: τογο pa.iH ajpabuü cotrh-rb ecTb ro.Tb, I'paMMaTuirb onpcxh, .tohhhU. paiAdwiHTb Ha .iB-h '(aera; n nonixija UepBoc yxuTb Γρ»ΜΜ»ΤΗκν, ni Γοοτρηφίο», <χ·οΓμηιημΝ B-b Hexturb ACHb onpojr&utH, B-b κοτορυϊ na Kaprt fiyjerb yiHTcnb noxaaueaTb ηηρκγΛι», ιι.ΤΒΗΒ<·φ«·ρίΗ u yuKBepcatiHby» euTyauim wipa. A oui·' .'lyHiue 6u .yfinaTb cie Ha rnoCyeh, u Tatcb o6yΊ»τι. cTy/icHToBb, '<τοβτ> Mor.Tu nepcTOM-b nona• .taTb, Kor.ta kto cnpocnrb hxt>: γλΉ Aaia? γαΊ» Αφρκκ»? r,rb Eapona? u Kb κοτορΗΜΈ οτοροηβμτ, rio.rb Haun muKnrb Axepnica? Taxoacb u la-oflb o TocyxapcTnax-b: rjtfc Ετνπβττ»? r.rfi Xana? i-Ab Hopryranib? H npouaa. A jpytw mutroxa Aanarb n> eitaepQMitia uepeBoiaTb, IleTopito yunnepcaabny», Aa KpaTuy», ToahKo ' 6u Cutrb Αητορτ» nncraro aauna JIuTHKcKaro,. hkobuü ecTb IGcTBHb ncTopun, a MouiHo fiyAeTb uocjrb ApyrnXT, ycMOTphTb. H <*> ueabun noaeano; n6o yveunuu Msoticoe ko ynenin BO3T>aM-fi»Tb aofipoxoTCTBoJ norxa ,·ί 'ί ·?- ^ί> Honecenoe autana yueuje Toab neceuurb ttipa, n MBMomoAUXTb B-sEanph ata-b uoanaaiesrb pacTBopeno «ai SyaeTb; n&iopo on nnxa rpy- fiocTb omaACTb, u etue upn fieperb nouerait yMH.iniUHOM-b ne stano xparnxb Tonapom* o6pamyr-b. X. lluHb yuenia τβκαηΗ* ΑοβρΜϋ nancerca: 1. rpaMMUTUna xynno ea Γοοτρηφίβ» n Hi-rapie». i. ApnoMe-niKa c-b ~ ' Γ«"οκβτρίβη>. 3. JIonuca ana /lianexrnxa, H ewuo το Mo·· MVHHO· yxenie. 4. Ρητυρηκη nynno un paaAA-ibuo o cmxoTBopHHira yuenieMT*. h. Φμ»ηκ», npncoaoKytu κρ»τκγκ> Μοτηφη3HKy. et ex hac lingua in patriafp transfundendum in­ junxit, sese exercitaturi ad Grammaticae regulae astringantur, possunt moneri, ut membratim. sive solam Geographiam, vel solam Historiam, oainque profanam vel ecclesiasticam, sive Geographiam et Historiam alternarim transferant. Sed quoniam inter Historiae lectorem Geo­ graphiae ignarum et inter erronem obnuptis oculi* platea» peragrantem parum sit discriminis, pro­ ficuum adfertur consilium. Annus Granrtnatieae impendendus in duas partes poterit dispesci : priore quidem dimidio Grammatica et Geographia expli­ cabuntur ita, ut .Geographiae unus in septimana dies detur, quo magister circulo» et universum mundi situm in charta demonstret; magis vero expedit, ut in globo haec ostendantur, et discipuli ita erudiantur, ut interrogati, ubinam Asio, ubi Africa, ubi Europa, et cui regioni America, quae nobis subjacet, respondent. Et singulatim de regni», ubi Aegyptus, ubi Sinae. ubi Lusitania, et caetera, digito valeant indicare. Altero autem anni dimidio, discipuli in Historia universali, compendiosa tamen, et a purae latini­ tatis Auctore, qualis audit Justinus *1, et qui alii eadem laude conspicui visi ftierint, conscripta, trans­ ferenda exercitabuntur. Hinc magna expectanda est utilitas; siquidem discipuli ex tristi taediique plena linguarum doc­ trina capientes molestiam, eamque laeta mundi et eventuum, qui in, mundo retroactis temporibus accidissent, contemplbtione dempleentee, propensis­ simo in Hteras animo ferentur; et extemplo explosa rusticitate, in primo fere literarum littore. satis pretiosarum mercium expiscaturi sunt. X. Ordo in Hterarum studiis observandus hic prae ali» commodus ao profaturus eme videtur: I. Grammatice docebitur simul cum Geographia et Historia. 3. Arithmetica 6t Geometria. 3. Logica si’s Dialectica, utpote eadem ars duplici nomine insignita. 4. An oratoria simul cum Poesi vel seorsum. Physica cum compendio*» MetaphySioa. ·) Aaator akaria» a ChrisU tascali, calas piMalMsm habctar HisUriaa ulvarsaba »smp■■**»■, k» IsMriftaa·. MWsrisn·» mUffiene, Utri JUF· . - m * ' ■ < A,.,” Wh « » ♦ ‘ . · ί t y'iai-b. Kavb nofloAaei-b. \H to.thihu Ροκτορτ, « oh 1wi«> Aeh mao-ECCLKRIASTICA fil ΠρβφβκτοΜΒ nootrraTb Bb hcaORDINATIO .iij. » m> Apyrym ηη.τΚίχι .-^ivria λβϊ. u τηκτ, u•npoiia ttpyroMb. A Koivta Bb iuko.iv npia^yn,. β. Παπη^Βκη^ΒρβτκΒΛ ίΙγφφοΗΛαρφοΜί. ante t>. Pufendorfli succincta Politica G. si o|>erae yuBTenb upa cygrrca hbx-b yaHTb « . ohb c.im- pretium· e*se ridebitur: quae forsan [toterit etiam oh* ποτρββηη <5mtb,6yVierb, b uowott oh* trpnui»th. xoTa Hpon. nonnam: τβκοητβ a nonpo- Dialecticae adjungi. coaoKyiiBTMCH re> ,Ιι^τόκτΗΐτΚ. '\ *■ cnMB οτβΉ.ίοβητι. ... yo HHKoBb. anaaiTb .th. hto 7. Theologia. , . ' ■ 7.· BoTocnonia. V ya«>IlepBHe ΛοΛίκΗο uiecTb Am hub no ihbtb rosy. HMuyn,. a lioroPriores universae sexennium, sed Omologiu <.in ■ ♦ cAoeia Ana boaa. K6o xora h scanoc. yvonie, Kpowh >(ianeKTUHe0caro η - Γ|>*μΜχτητο<·κ*γ«· npoerpaitHoe pctb; oAane bt> ιπκοΛλχτ. coupametra" TpaKToBaTB bbaoM, b rnaBH-bWuiui τοηβκο HacTH rioctrh caWa λοπγβμτ. ητοηιημτ, b ηρηκTBKOSi coBepuiHTcS. κτο Kain, Aofipoe pyitoBo.ictbo nonyHBTi.. \ λ te sola bipnaium aibi vindicabit. Quanquam enim omnes scientiae (ai a^Dialecfica et Grampiatieq discesseris) ad remotos excurrunt termino*, in scholis tamen iikqompendio, et quidem praecipuae illarum partes suntnudendae. Ipsi enim discipuli ejusmodi fausto usi auspicio, prorogata legandi assiduitate et prnxi.j exquisitam comparabunt cognitionem. Ητηκτ. Γρο’ητκίΑ^ a EapeUcaiti <μ·τβΛκ 6y'Hebraea et Hellenics linguae (dummodo ad­ ayn. νκητοΛΗ). ueatay uhumh yHOHin ypoano·· fuerint, qui doceant) inter caetera studia pecueefrb speua upiaMvrb. . liares sibi hora* postulabunt.. XI. Rector et Vraefectps solertiae eruditionis­ . XI. PeKTopa a ΙΙ^φικτ» ycMOTpbm tip«jrhacHMX-b· HenoBtucb. κοτορυχι. yneuiq a que spectatae eunt eligendi. Hos spirituale Col­ τργ,ΤΗ ywe BiH-boTuu. yaanceT-i, aui> ,’lyxoBlegium, ut in suo munere exequondo gnaram uoe KiwiueriyMi. TiuaTonbUMMb AuTb bt> strenuamque ponant- operam, jussu obstringet; <'BWMb or. τηκοΒΗΜΙ, y rpomenieM-fe, hto outehu quinimo minabitur ipsis judicium, in quod, nisi hohbhùo tioUayrb yMema\u HefiBaronocn-htuHO: bonus ordo in docendo observatus fuerit, et nisi literarum studia laudando cum profectu exculta to OHB mm ey.iy noana^Tyrb ur. /lyxoeuoM-b Kon-TeriyuT*. II τογο paa CMUTp-hTb .pi.TlKHH, fuerint, rationem spirituali Collegio reddituri accerxoASTb na rfcer/ia m. iuk y ynaTenu, u τβκτ» santur. Eorum itaque intereat observare, frequen­ tant ne scholas Magistri, et eam ne. quam debuerant, in docendo sequantur methodum. Rector et 1‘raefectipe binas scholas una hebdomade, altera* binas altérai hebdomade, et sic porro caetera* XII. Ectutb κ-ru oti. y'iHToneit ηροτΗΒοητ. nuKn»ceT<-H Akhacmbukumt, ycTaBairi.. u «enpeK.tohcub hucthb-touîio 1’eKTopcKOuy. raKOBaro PeKTopt ofxbHBBTb bt> Jlyxonou Kon.tertvub: ii no cjrb.ioBauiB ori-raBJioH B uXn n»m»iu 6y,κ·τβ no paacywAeniio. XIII. Mouino b 4>ncKaJioBb onpeAdMHTB, k<>ropHe όυ Η»<·Μ»τρΒΒ»ΛΗ. B<*e Jll BO ΑκΛ.κ χιίΗ llOpHJOHHO. XIV. O yHeHUKaxT, cie paacytKAOBio: ΑΟ,ηκΗΗ Ben ΠροτοηοηΗ. B ftoroTinin b nuis Cbhuiohiiimij Abreh cBOBXi, npncHJtSTb ao Ακοαγμιχι. Moutno Toeacb yxanaTt. ■ rpaACKBMT, nyaniBub npuKasHHMt,. «»WMb: a o ytnopajctixi,. kbkt, «■ofk-TBeHHaa sona 6ya<‘Tb U,apcKaro Βοπβηοοτβμ. XV. IlpaxoABUtie me T«e yHeunxa 6μπβ6β npB Ακβαομιβ ao Bonna BC-hxT, yncHiii. a ae oTnycKaTb ott> maonn, PoKTopy fert Bayions TlyxoBHaro Koatreriyx-b. A βοτκπη Am Ροκτορτ, Hau ΠροφβκΤΒ, βπβ bum* κτο omycTiun, yneHBKa orati aa M3Ay no.taayx>. a an Tsttoro np^οτνΠΗβκ» οπρβ.τΠπΜΤΒ acecTOKoe nammaaie. XVI. Bchui, noncngy b3b%ctho 6yjn. hto i-.i-h Cyxen. nenonhin» ynenHli no Arajeuia, ■ on. Anaaeuiu cnnAhTejn^TaonanuuM τογο na erenenb «yxoBHMa uut rpaatsanoKui v«qs ue uoaen ynpegm, HeyneMM# ra βηλμκμμτ» urrpa^OMi. na aaacTW ohms. uompkia 6u uuano cxhnattn. scholia ordine visitaturi sunt. Scholam ingressi, ludimagtstrum se coram docentem audient saltem per semihoram. Propositis itidem quaestionibus tentabunt discipulos, utrum ea, quae pro tempori* ratione capere deberent, sint assecuti. XII. Si quis docentium academici* regulis inficias iverit, 'nec Rectoris monitis morigerum se prae­ buerit. de ejusmodi male morigero Rector certiu* faciet spirituale Collegium. Reus proinde in judieio convictu*. scHola movebitur, aut cx judicii sententia paenam-subibit. XIII. Poscunt »tiam constitui Annotatores, qui advertant anithum. utrum omnia in Academia de­ cente ordine procédant. XIV. De discipuli* ejusmodi esto judicium. Protopresbyter:, et tum lautioris tum tenuis con­ ditionis sacerdote*, filio* suos mittent in Academiam. Eadem lege ii,< qui in tabulinis Perscriptores, Notarii, vel Tabularii audiunt, et id getius alii, tenebuntur. Quantum autem ad Nobiles attinet, id a propria et peculiari Regiae Majestati* dependet voluntate. XV. Discipulos in aeademieorum civium nume­ rum cooptatos Rector non potest ab Academia, spirituali Collegio inscio, in perpetuum dimittere. priusquam studiorum cursum absolverint: alioquin tam in Rectorem, aire in Praefectum. quam in quemvis alium. qui muneribus corruptus discipulis abeundi facultatem induisent, utpote transgressorem, severe animadvertetur. XVI. Omnes et singuli, ubivis loeorum positi, pro certo habeant, hominem in Academia eruditum, et Academiae commendatitiis iiteris ornathm. omni­ bus, qai in officinis scientiarum non suat exculti, in obtinendis tam spiritualium quam civilium dignitatum gradibus palmam praeripere. Gaudentes vero quadam potestate, contrarium molituri, mulcts afficientur. XVII. HoaoBpBnteAmaro vuenasa orwbaaTb natasTb h ocrpoyuie, u ecnuui nonaaterca aecbua Tym, ■ ne npxxiMiru m> AaadteMÙo; XVII. Tyro diecipulua, si facto sagacitatis et memoriae periculo, proreua tardus apparuerit, in Academiam minime admittetur: quoniam annorum *) Pufenilorti. qesm aagni MsUaabat Patres l, ««II— opes bw titula iaMriUMr; m4 m^Jîmn UmS. libram !>· offrit· h»»M· << «M· Ue kb if—tirs BMUn asas. , 'ETRI I RUMORUM IMPERATORIS 63 Μ aOo .TbT* nonfoaerb, a unxero im tayierda; a .jacturam facturus, oleum et Operam perdet; superba . <>6aAe aoarbmrierb. o c®frh Mnhyie, ντο on .tamen, ao ei ipse esset .sbpiens, .intumescet opinione, MyApMÜ, ■ on. TanoMtrb whpTb Foÿuuurb' 6ββν florum pebulorium geaere nihil est deteatabiliua. AtAbHucorb. A VTO&b BOTOpuM aa\npnnopatfb Ne quia porro a literqrum Studii» abhorrens, hebe­ ce6e Tynocra, menas oTnyCny tb xoin>, nan tudinem sibi eo aqimn, ut ad patrio* redire penates •Ao Apyrie npuTBopamn. rAaecay» n^xoiUb Ora Hedat, perinde' ao tyronsa, qui simulato morbo mili- coAAaTCTB*; aenymeuiro yu* ero trim ■ roA» tiam . conantur eludere, affingat, testando illius nonowjrri>S--lLAtoaceTb—yuma* yvnri b upa- ingenii acumini annuum spatium, tribuitur. Imo M^c^itTb ciioco6m ncqymenia tukobim, Konurb sagax paedagogut poterit ejusmodi ’ ‘ ’ ” ’ad’ periculum ’ ‘ faciendum modos comminisci, qui solertiae et out. nomtaTb h yxnrpgTb ue Aoanaerca. ’4 astutae sceleronis sint impervii. J XVIII. By ac noaaamrca αΑτμββ nei XVIII. Si puer Aierit obefinetab malitiae, ferox, aae"uot aao6u, cBup-huuii, ao Apattn creopu loaoe BcTHBK-b, Hpnonopnrb; n 6yA® vpeav. ' upeMM un ytrhmanin, hu acecTOaaMH na oAotrhTb euy ue SoaMoamo: χοτηΟι, n ocTpoyMcn-b dum», BHCAaTb Β3Ή AaaAeaia, ντοβτ. M>uieHOMy neta ne άλτη. XIX. MhcTO ΑκηΑβΜίη ue m, ropofth, ' no n-b rropoirb ua aeceaoMb MicT-fc yroAnoe, i'A"h H-fet Tb napoAHaro inyxa, name vacTUa oaaaaiu, κοτορΗΗ o6u\ho whmawr-b yveaia u naxeABTb na oie. ντο Hoxnmaerb mmcah mocioauxt. lenoβΑκί>, m npnniuKaTb yueuiewb ue nonyc«»en>. XX. He H*AO&h xBansTHca Auajeuiu, uo 'nuiKe CMOTphTb Ha Toe, ντο μηοιό yveHHKOBT. UMim; cie 60 necbM* cyeTHo ecra: uo ruo· TphTb, κηκτ. μηοιό ecTb ocTpoyMHHXi n AoCph yvautaxes. cr> Ββηηκοκι πολη-ίη uaAeatAoro. η KSKb ί>Μ IlHUSb AOAepaCUTb tllHTOKHUUXb ao KoHita. XXI. H cie ecTb oTHioAb ueuorpuGuo. nave wv h TUteTHO, ντοβτ. eryAcHTOBT,, kskîo un Upin.lVTb, UpHHUMaTb H» ΠΟΑΟΗΗΜΗ Aenura rocyAapesH. lIpuxoAHTb fio MHorie ne a.ts yveuia, ho »>me UHHe ■ HeciiocoCuHe uo npnpoAK Ana iKaaoeanba toahko, hsiuotho» uyatAen saenouu. Hhhc ine n cn, écrans dm odita cnoero ne acnoaanaa . 6eea xpaMaeM HyatAH. ' H Taira Moatno dyAera, ohmks, no. ooneplueuin uiuoAbHOMa, npeaeuToaaTb HapcKoxy BeauiecTay a, no Ero Beoavecraa Ynany, onpeA'hânTb onaix> na paqaua nlwia. XXII. Ho ντο nave noero, n novirraM mxso ecTb norpedno a nooeano, 6bm> npn Αβ*α·ΜΪ·, uhs s-b navairh ■ AnaAetun CeiMhapiytrb A*u y venia n nocu ia Abreii, «ude suuu· ui.ieHoueMa.vo no au MMMX CTpanax b. hîomt. apedOBaasasaiM. (o <· ' unaria.) I. HocrpoMTb AdM-b .oGpaaom MoaacTMpa, auube n sons kt. Koroparo npocTpaa aim a npoviatra ayautaan □pennTauim, a p m vues* Ab?·# (aaaonoe npxnacu OuAufrb n no boam llapcaaro BaaaveoupeAdwteno BMimn Ατκ a^th m X Br> Aouy VW» s Gudbiuai BoapacTa Kutoou, no oci.mh ad rixas proclivis; calumniator, contumax, qui mo­ nita et atroci* verba ad ae emendandum, per annum adbibita, superaverit, boet ingenii acumine polleat, ne furibundus ense asmatu» graasetur, expellendus , est ex Academia, XIX. Ne tumultus vulgi aliaeque variae occa­ 1siones sint melioribus literis impedimento; neve in ' ' oculos juventutis quippism incurrat, quod teneras < mente» a literarum studiis avocet, Academia non 1 intra muros, sed extrinsecus in loco amaeno idoneo i 1 eat erigenda. . \ ' XX. , Multitudo discipulorum non praebet ansam Academiae gloriandi; haec enim vana omnino est | gloria; nec numerus, sed qualitas in censum venit: nimirum observandum est, multi ne sunt solertes. et quot sunt, qui laudabiliter cum conspicua utili­ tatis spe literis operam navant. Providendum etiam eat, ut illi benemorati ad extremum a vitii» immunes perseverent. XXI. Res prorsus inepta, immo etiam utani» esset, si discipuli undequaque advenientes, iy Aca­ demiam et quidem ex aerario Regis sustentandi, admitterentur. Multi enim intrudunt se in Academiam non eo animo, ut erudiantur, utpote eX natura ad liters* inepti,, sed spe stipendii, quo - diurno victui con­ sulant, utpote pauperculi^ Quidam autem idonei quidefh sunt, aed tamdiu manent in Academia, quundiu ipsis libet; deinde quocumque et quandocunque velint, abeunt. Nulla inde utilitas, sed solum est detrimentum. Admittendi equidem sunt discipuli probatae solertiae, qui itidem se chirographo obstringant, se scilicet in Academia, usque studiorum cursum con­ fecerint, esde mansuris, et grandi mulctae, si suum promissum absque summa necessitate interversum ausint, fore obnoxios. Hi peracto studiorum cursu poterunt sisti Regiae Mgjdatati, ex' cuius edicto ad varia munia astrin­ gantur. XXII. Expedit equidem, imo praecipuum et unie· maxime aeesesarium esae censetur, ut semi­ narium Academiae adjungatur; vel itidem, ante­ quam Academia ddmpeerit principia, illud instituatur tenerae aetati sduoaadas profuturam ; prout multa ejusmodi in extranei* regionibus sunt 'usu reqepta. tUM* (Da Saturanto.) 1. Domus ad modum monasterii est asdideenda. cuius amplitudo et intra asm domicilia et omnigeni ad vietum et amictum ad aKaaque necessitates re­ quisiti apparatu*, nec non idonei homines, tam qui curam gerant, quam qui famulantur, ahunaorum multitudini, quanta ex Regiae Majestatis placito definite fuerit, sufficiant. 3. In iH* domo pueri, quinimo provectiori» aetatis adolescentes. oetoai vel nevsai sub eodem r 5 w 6ft ORDINATIO ECCLEHIAHTICA βΗ . ' μλβ ao Aenan petto»*** n bauboH bb6*. . tecto habitabunt; ea tamen cautione, ut pueritia, Odone m> T*toiM*'pacnono*eBievb; fionumie ao adolescentia, et. juventus separatis conclavibus » ' · ■ «ABHofi,. cpejnie ab apyroM, 'Maaue. n> τροτίοϋ discriminentur. uaM. A Quilibet ad parietem nutrietur lobum quasi 3. flauK>»iy m*cto onpeA*aMTb up· criurit »m*cto cn&Tneanolt κοητυρΗ, γα* «n> ctoht* peculiare enbieulum, ubi statuatur lectulus, qui ita Kpoaarita ctcaaÀHaa, ivTodb sb Aeas noroanuta diurno tempore componatur, ut leetulu» esae minime :maTb ue fiumi: Taaoan. ιηκοφβ aa khuuuch ■ appareat, repositorium libri» aliisque rebus servan­ dis upturn. et sedile ad sedendum, ‘ au us netuntua. » vryauAb aa» c****i*. 4. 1’nicuique habitaculo, quotquot fuerint, in- . - 4. Bo ncuKoli aatrb (cnonbuo jihhxt» fiyAerbi uxÙTb 6»iTb Ιίρβφοκτι», kg· naACMoTpmnKb, spector praeficietur, homo quaptqiuun norfliteratus. ocaoabtra xoth MoynenH#, ofiate lecTuaro mafia,' probatae tamep. vijsc. non fetvix, intra ,30 et 50 ToabMo&b ae βολβμμ /napfiuHii a b« Menaaxo- annos. Illius est inspicere, ne Heminarii shhnni (seminaristae vulgo dicti) altercentur, ne vellicent; nUK-b, adrra^U «η «ο ftO-ro rosy. A .xbao ut ab obscenis putidisque sermonibus omnique oaatxi eie: ηβλ<μ»τ tu, λτοΛκ mmka.v ΟμβuapHCTH (Taira BoynnToaaeMHe no aom.v τομέ petulantia abstineant, ut unusquisque assignato napauXiOTcs K ue ΗΛΟ CCOp-b, ApaKH. l-KW'piKj- tempore suum munus exequatur, ner ullus alumno­ BMaiM 6e3H«Hia, η «ιτοβτ. bo rum ex habitaculo^ absque illius licentia egrediatur, cAoaia,. a wa Bruin. αΆπβλτ., ντο αολικηο. idque indicata ratimie, quorsum et quo fine exeat. ypeueHHHe uac A scutra 6h ( yMMHapaerb «a* aafiu onoeii fie rb ero fijtarxM'noti^Hia Ue HcxoABtra, a to co oôkUBneuieMb nputuHU, Ky«u a Aas uem HexoABTb. 5. Intra easdem miimione» debent esse saltern tre« homine» docti, monachi »ive saeculare». ')<<<->runt pritnux Rector vel totius domus Director, duo posteriores vocabuntur Examinatore», id oat. Inqui­ sitore» studiorum, quomodo unusquisque in doctrina proficiat, iiegligenter an industrie. fi. Penea Praefecti arbitrium eat paenam infligere subordinates ; hoc nihilominus discrimine, ut' parvulos ne ‘.i. OupoAlmuTb npoMeua uo BcnuoMy jbay u uoKoMi CeMuuapucTtiMb. KorAa cnaTb .XoarUTiem, Koi'AU BocTanaTb, uojiUTbca, yBUToca. kthto aa Tpaueav. i-yauTb n npoqaa. H ac» 6h ohhv hbcu KoiioKoaMieub oauanaTb, n bcu fiu ('euaHapaiTU, κβκέ eoAAOTU ua fiapafiaUHoil 6oi^ Taicb ua κολοκολμιοβο γολοττ., upnunuanneb aa . Α"8λο. uauoe Ba nacr. ypeueuHofi ua-tuayiHo. U>. He oTuycKBTb in ÇeMBUapiyM'b Bb ro-. poAH. bob KyAH ira ecTb. m> cbobmo irb xoctb, noua CeMHuapncTb He ofiMKuerb, npefiHBaa m* CeMHUapiywb, a He omyTBTb 3HÎthoM πολββη TaKoBaro BociipTanin. a hmbbho: ao Tpexb a-hrb, no npaxoAb maxaro bt. CeMMHapiyU’b, h·· uenycKaTb unuyAH; a a no TpeTbewb ioav. hv fioAouie ABawAH η γοαί» noanoaBTb bhatmtu n*b ioctb u-b ροΑ·τβΛ«Μτ> nan epOAHBXOMis u to ho Aaneue oTOTonmeirb. Tatra MTo&b ne fkwtbme ceAbMH ABeii npomno on Baiuecrnia ao ftoBBpameHia n cauwfi jnwx (’euaHapiMetafi. 11. A κοί’Α» H Tuifb «enymetra 6y;ierb n roefn OeMBHapaCTb, το ofiaue upaAaeaTb oHouy uecTBaro Meaovbita, ηκο (IucneitTopa hab nafi»· ABTeaa, χοταρΗϋ Cxura 6w nj^i hcmt. β<μαΆ u BoerA· ■ ΠΡ· βοηβηχή enynaax-b, b uo mxtapaIU.OHÎB Aaaan-b 6h penopn* Perropy, ito αΑλλοοκ. A ecTbiui 6m τοτ-b npBAatuiHfi HBcnerropb, no■opoaa euy, yTSJurb irhvro xyAoe, ■ Teaonaro tuyra 6aTb ropaaAO. A mokho 6yAen> roe uoattaTb ■ uo oeuy, hto aoaBpaTM»miiicii Com·,w„., xxxvtl. ’ objurgatione castiget. Hi qui vero minus morigeri exstiterint, eos apud Rectorem deferet. 7. Eodem modo Examinatores panos, mediocre» et provectiore» tractabunt. Rectorem pariter cer­ tiorem facturi. 8. Rector in Academia omnium est suprema potestas.' vario castigationum genere corripiendi jure praeditus; jure tanieii ablegandi a Seminario eum. qui nullam ad frugem redeundi spem prae se fert, nisi prius spirituale consuluerit CoHegiura, privatur. '!>. Horae cuique negotio exequendo et capien­ dae quieti, qua itidem eundum «st dormitum, qua surgendum. | orandum, 'discendum, qua eundum est pransum, ab opere cessandum, et caetera, sunt assignandae : de unaquaque hora ex dato per campanulam signo constabit, ut omnes discipuli sono campanulas perinde atque milites tvtdpano provo­ cati. opus certat* horae attributum aggrediantur. 18. Alumni priusquam vitae in Seminario du­ cendae assueverint perspectamqUe ejusmodi edu­ cationi» utilitatem »ibi habuerint, ex Seminario iri oppidum aut aliorsum apud consanguineo» hospi­ tatur· non sunt dimittendi. Et quidem a tempore, quo in Seminarium erunt recepti, ad triennii de­ cursum promus· non sunt dimittendi. Quinimo, elajiso triennio, alumni ut apud parente» consanguineoeque, qui non tam longe distant, ut eorum-exitu» regressusque in Heminarium diutiore quam bebdomado tempori» intervallo indigeant, ho»pitentur. non ni»i semel per annum possunt veniam impetrare. 11. Cum vel hac lege hoapitaturus alumnus abeundi facultatem nactu» fuerit, adjunctum tamen •ibi habebit comitem exploratae virtutis tanquam inspectorem, qui illi ubique, semper et in omnibus .occasionibus praesens adsit. Rectorem a reditu de omnibus, quae acta fuerint, .certiorem Iheturu»; alioquin. iste additu» inspector si indulgens alumno aliquod n^fas celatum, iverit, ejusmodi veterator verberibus probe excipiendus est. Factans autem Cibo 'pariter attaqué possunt refici, Rectore ipso ποτρηητοηύτη nxa Moamb, ca*toMy. apncyrcrdy- vel ExaminateAm uao praesente, pro conditione nuteny Perropy ui OAUOMy EucairanaTopy, no . persoabrum., < \ paacyutAOHUO «Β1Π>· , ·: 13. TanoBoe μμακχβ uonoaten; murie xawotcb 6utb CTyatMTenbHoe ■ mutamuen» utaHHvecKOMy noAoSuoe. Hô χτο οΟιπαΝτϋ ran WBTb, χοτβ upeea eAMsrb γοατ>, roxy . uecbua cjisaxo fiyAerb. OCave xo Bpauebawo c.xyxx, noctrhAcrBymuu· pel-yam yroAMU cyTb. . t PttpiH κβ tptnttaeao àtfn.) ~ >13. Hujusmodi tenerae' aetati» jrita molentiT quidem et captivorum carceri non dusimili» esse videtpr; aed q^ vel unico anno confecto huic vivendi rationi assueverit, nae ia magno ejus ca­ pietur dulcedine. Taedio autem 'tollendo sequente» ' inserviunt regqlae: (Rtgtdat iordio Mittit < A. (14). He npuftuxarb ao CeMHHapiywb, A. (14). . Pueri in Seminarium qui non aint' To.Ti.Ko Maniaxb Ateeil οττ> AecaTaro ao nrr'a- intra" decem et quindecim anno» non admittentur. naAocmraro roAy noapacra, a amne tofo pawh ■ Natu xvero- majoribus, nisi homines fide digni, eos aa npouienieM-b vecTHM» «utra, cMAteenacrny- in paterna dothb honeste et in timore educatos »>mnxb, ντο οτροκτ, bbt> aom+ poAnveanoqtrb 'esse, testati ftierint, aditu» intercluditur. utK.Tb bt> repack n AofipoMi HacMOTptaiu. ■ ' B. (15). Ha ncairb Aent A·* vaca oopeAb;mTb na rynsHbe CexuuapucTOM-b, a xueirao: no ofi-faAh <( no néuepn, c τοΓΑηβη ηο"%οϊπ>ηο hbKoxy ysuTucaA» nuate khbbîkb bh pyvtaxr. B. (Ifi). Binis horis cuipsque diei.' prandio scilicet et. cSOna sumptis, discipuli ■ omni prorsus opere, ita ut hoc temporis intervallo non solùm z discere; sed etiam librum legere non liceat, vactf HM-fiTb. A rynanae ewno.fiu arpaxu uecTHHMi n ThnoABnacnuifA, Ateoirb nt caAh,..a auto» rt> choeh ate uafib. H6o» cie n. ajtpauuff.WheeHp , ecTb u cxyxy orronaerb. A eme Jiyunie faxo-. buh aafiupaTb, KOTopbU ct, uorhxo» noAamrb noneauoe ntatoe nacrauxenie. Taxoe, na npuxhpb, ecTb uoAHoe na perynapauxb cyAarb naaeame, ΓβοΜΟτρχνβοκύ paawhpH, crpoenie perynapnuxr,. KpbnocTeli u nponas. bunt. Hoc vero otii tempus honestis ludia cyni corporis motu, aestate quidem in horto, hieme ^qro sub:tecto, ubi degunt, transigent. Ita eniin valetudini eorum servandae' et taedio discutiendo consuletur. Satius vero ejusmodi ludi sunt eligendi, ex quibus discipuli inter ludendum non nihil profuturae exercitationis addiscant. Pro exemplo sit natatio cum directa ad regulas na­ tandi ad ipsiu»que instrumenti artificium atten­ tione, dimensiones geometricae, arcium simulacra ad regulas extracta, et caetera. C. (16). Licebit discipulis semel iterumque intra menstruum tempus, vel maxime aestate, insulas, campos et amaena loca, item in suburbio regias aedes, et saltem semel per annum Petropolim visitare. C. (16). Mobcho CABHoatAbi BJIB ABaatAM Ha stari,, Haunate ateou-b, npoteAHTbca Ha. ot-rpoBU, na nona h irbcTa oeceniaa, KT> ABopakiT» MropoAHHsrb TocyAepeabiWb, > χοτβ eAnsiSmAb* bt> roA"b bt> CaHKTnHTepfiyprb. D. '(17).. Bt. obo HcTOpiit BOHHCKKTb, OBO ItepKOBHMX-b. A BA Hamurb Bcaxaro Mteaqa vpear. abb sun τρ· akh htomm ab CyAyrb norbcTM o uyacax-b, no yuem· npociaBmKXb, o IXepxoBHMX-a aentntra yweoax-b, Taxourb B o Apesmccb η «ατΑπηικχή'ΦΗΑουοφ*χτ>, AcTpoBOMarb, Pvropax*, HcTopuxax-b a npouaa. Ηβο TBBonurb nontere* emunaaie ■ ' cauAKo ecTb, b n noApaatamx> Myxpuxb onux-b tuoxeii noompaerb. E. (18). Woaoio me eme AnaauiH *» roAi ■an CoAMoe'AteaTb Hteia amu·, ABcnyTM, nofceA>B, paTopcsia exaeptumia. Η το 0o nrhao uoseano n> aacraaaeaiio x xr> poaoarosua, ciecra tecTHoM cirteocT·, nanoMta rpeCyerb nponoahAb cnosa Bonn·, n Ateo noooxxcxoe, xo ■ Bocenyn nepewteaxy ataaxm TanoBHa axain. F. CeMBUapiyMT* a mfcoau b. • * · · yHMToaa .Cygym, το Ακκλομμ a CeMBHapiyxi» •irbcrb ÇyAOTb. A Aaa ynonnitoBb npoaian», ΗοτορίΜ, ae ποχοτχη» am »b CeuaBapiyM-ti, Moamo norrpoMTb nhcsonBO Utiunut arb CombxapiyM> a nycTara a* βμμτ> οτ^αοβτομι». V 11. In Seminario debet erne templum, medi­ camentorum ofReina'et medica·. Scholae porro •int in proxima Aeademia. Si vero «oholae etiam fuerint in S^pinario. Aeademia et Seminarium ibi­ dem lori habebuntur. Si qui autem diaripulorum in Seminario noluerint habitare, ' jK>muht extra Seminarium aliquot aede· erigi. quaa'ptTtiii con­ ducturi i4uh· operante· inhabitabunt. . 42. Peryati yw^aeM. yaeaia a yxeuntosi, aaune ao Aaaaep^ia onacaaHMB, a affb xpAHBTBcg AoaacHH. 44. Quaecumque ad docente·, ad diacente· et ad ipaa «fudia pertinente· regulae oupnt, ubi de Academia erat aerino, aunt traditae, hic etiam eunt observandae. 43. -Diacentinm in Seminario quidam forte erunt ■48. (leMBHapsoTu cjhbb CyAyrh a*>a> yfiorik, « a ths, no MWWTi U,apea*ro BenunecTua, upe- inope·, ideoque ex Regiae.Majestati* liberalitate ηητΒΒ» a oA’hsuie a npoiaa uyutBaa noabXMtxm.. victum, amictum, caeteraqtte obtinebunt: quidam . A ApyneporaTHrbanAMi aAtb, xoTopue AonatHH alitem divitum parentum liberi, ideoque ad aolven■ fiyayn» naaTB’ri. aa Kopw-b a oAdutnie, a u+n^ dam pro alimenti· et veatibua pecuniam astringun­ Curb oabhoM,- iiaBCoraa oupeAtuieKHoil. tur. Solutioni* porro pretium vel aemel detinire •uffieiet 24. Kind. upisAeTb ('«MBBapaVTb bt> coaep24. Qui in Seminario imbuitur literia. «tatim, ' meHHuM paayw-b. a tea AoBbuiawb yiOHMiMt ac ad maturitatem ingenii perveniet gradumque ΑοοτΒΓΗβττ>; to Aonatewb ynunuTh rb nepKaa ad altiorea arientia» promovebit, debet ae in Semi- ' CeMBHapibcKoi npa προτίβϊ Oparin csoeii narii templo praeatfntibu* auia condiscipuli· jure­ npacary Ha tomi, bto xomm out. 6uti> BhpenT> jurando ob«tringere. dabitque fidem ae velle eme . ' IJapcKOMy BertuHoCTBV b Ero HacAhAHBKy. u Auguatimimae Regiae Maje«Cati llliusque Haeredi Τοτοβέ m. cayatM, aq κοτοροϋ ytvijent is'tj,. B fidelem ac promptum ad servitia praestanda, ad quae erit idoneus, et quibus ex Regio mandato uoaaaHT» Cyaen. Υκβκομί* TocyAapeaHtiri,. obeundis addictus fuerit. 45. CoBopuwBiiiBxca bo yieHia CeMBHa25.1 Discipulos in Seminario scientiis exquisite pac-roBT» 'ne OTnycTBTb Ροκτορτ» οττ. Οι»· exculto· Rector, inconsulto spirituali 1'ollegio. HapiyM-b, nona π|ηοκ.ιο ho OOBhoTHTb ao Koano-· misaos facere non potest Siquidem Collegium eo· . rivMb ^yxoBHaro, a Κολλογιυμί» npeaouToBiiTb Regiae Majestati prius conspiciendi» exhibebit, oHux-b Cvaoti. ll,a|H'KOMy BwiBHecTay. H no- deinde potestatem abeundi eis indulgens, literas. TOM i. jacTb «hum's aOmarb oo cgaabTeabtyBOM b eorum in studiis laudabilem profectum testaturas, BcKycTaa Bx-b. impertiet. 2H. Educati in Seminario, stadio literanim de­ 2K. A KOTopue CoMHHapacTU, no coaopmeMin ynonM; yniAHdtüyiia nonaaryTca m· nimy «y- cursi*. si qui ad exequenda spiritualia munia magia xoBHOMy. ■ onafh. y EnncKonosn. 6uah Annatail- idonei exstiterint, illi in obtinendo ab episcopis UIIH KO WXK1MI ΓΤΟΠΟΗβΜΤ, BJMHTOAHHlKBMb quovis priorum dignitatum gradu aliis licet aeque lta‘ npoHÎHXT», XOTB 6u B paBBO OHUM-b vulgari· literaturae peritis, non tamen in Seminario BCKVCHUX-b, ΗΟ >l<> Bl. (’eMBHapiyMT. ΒΟΟΠΒΤΒΗ- educatis, praecedent : nisi perspicuum et grande, Hux-h, paash Ou niuciM βηβτβιβΙΙ noporb Ha Ce- idque a calumniatoribus non confictum vitium ob­ MBHapacTh noKaaaJica, η to ne 6u.n> 6h ohoN stiterit. Cum calumniatoribus autem et osoribus nopoK-b on> κηθΒΒΤΜ. A Ha .aaencTHUKorb H summo jure est agendum. k K.ieBerHHKoBb onpeAiuiBTb ikoctokoc* HBKaaanie. ,’^o BAb « CeuBHapin. M mowbu anpt>Ab Hactenua de Seminario. Posaumua etiam plura Oyawb Ooai.iuv upaAyMaTb, ana orb bhobom? excogitare aut ab aliis extraneis celebrioribus He­ HHrb .TyaiuBXb CeMBHapioarb BH^opuania minariis mutuari institutiones. ΠροΒΟΚβΤΗ. A ott> TaKoaaro βοοπητβημ a ywnia noacTHHHy Ab educatione porro et literarum studiis hunc Haj-h»TH0Î bbabkoM uoAbau oTeiocray. in modum institutis magna profecto Patriae utilitas est; praestolanda. ,ΧΧΠΙ, 0 apoMM»dm»ui rxuaa fioana aacabdy»«*ύ* P—fJ" ββμμβμ epu»: XXlll. JVxMdiOBtoribiM rerbi dirini ssyMitts· rsgMlec proMmt.- IO UPonOBXAHBKXXbJ (Dt IhUBDICATOBIBCe..) 1. HaKToaw ab AopaaeTb uponoabAaTb hv n coit ΑκααοΜΪβ yawwi, a orb KoaaeriyMT· JJjr- I. Nulli publico Concinnatoris manere (Ungi, qui in hqjusce Academiae Hteraram officina non ΧΟΒΒΧΓΟ ae. Ca^rtTMbCTBOMBHMil. Ho «ΜΤΜ·, eaaet excultus nec spirituali· Collegii testimonio rro ywnoa y MBurkpHOarx. τοτ-b 6u saan-b coAe munitu·, licebit. In beterodoxarum vero scholarum npeatA* ara ^yxoaaoMi» Koaaeriyxra, a rmo ero alumno· spirituale Collegium, ceins examini at se ■ acnHTaTb, raun. acwycoBT. bt. Οβ»αομηομτ> Πβ- •istant opertet, inquiret, utrum ejusmodi literatus caain; a cnoao 6h cxaaaarb ο τομ> o lewi ewy •aerae Scripturae sensum intelligat ; deiade coanoaa«m> Koanertyx-a: a octmui acayoerb no> eioaem de argumento sibi a Collegio assignato irxyreTCB, το λ·τχ exy γββα^τοπμιτβο, hto, ante dicat. Hi itaque sui muneris exequendi iadustriam »· • 71 · ... . ■ ■ V ' , ’·. ■ PETRI I RU88ORUM IMPERATORI# » 79 n<>xom,erb 6htk m> hkv cBanteHBaHeenoMk, ■ prM .se force Visus fuerit, commendatitiis liter» •fine, ut ilH ad aaoardotij ordinem promoto Heeaf MoiuHo eay npouorK»»Tb. * * i. conoionpri, isstruetw. , d 4.. IlpoaoadiAMM Ou nponoarhnaana TuepAo; 9. Oportet ut praedicatore· solido sacrae Scrip­ ci. a>b<>aomt> CnameHHaro Hncaaia 4,'iioaaaaia. turae innixi fundamento condonentur de poeni­ υ ucnptuueaiM acuTia, o uonaTUiia anaoTei, nave tentia, de vitae renovatione, de honorandis pote­ ace cbmoU BHcoaaVmeM ajtacra ΙξηροκοΗ. o statibus, maxime' voro de ipsa suprema Regia A'lnuiiiTUb acaaaro aaaa. KeTpe&ounrthi 'potestate honorpnda, et de cuiusque, ordinis munii·; eyeu-hpie; aaopeaauG» bt. oepAOB ax>Acaia ut exstirpent superstitione·, hominum oordjbus Dei cTpaxii Bowiü. CaoaoM-k penta: acnbiTOBaanfrb timorem verbo insinuent. Ut. rem paucioribus ab­ ('MtueHHaro' liteauia. „«ao seam sm/ Ammsb, solvam, debent scrutari.et probare.ex sacra Scrip­ eaaauu, ytodaax a cooep«HMnU,epKBe. '. Ho H koCab nponeoeTca o facta rçentione. Si itidem turpis quidam de cuius­ HhKoeub itnuh HOAoCpuh rrfeKiti οηνχτ», o cewb dam personae facinore rumor disseminaretur, prae­ B.'in ΟΗΟΜΤ» BMOHHO Γρ+χΐ, Η ΤΟΓΑΗ nponondlA- dicator id flagitium silentio in concione praeteribit. Η Ηκ-b ' Aeantem, ο τλκοβομή rp'hx'h uonvaTb na Simul enim atque illius facinoris, nulla licet per­ caoirfc· Mfio ecTbttn βοοπομβηοττ» rptixb toM, sonae nominatim injecta mentione, meminerit, ex xoth 6u n ne BocnoMUHaJTb .thus ημοηη»; ofiaue populi conjectura concionator sanna illam personam noMMi'AUTb HapoAi·, hto aa oHOe .mue rpoM'b- impetere credetur; quo fiet, ut ejusmodi homo ■roiiKu-tb. 11 raK<> oHomv yuHontBTca iienaAb. H acerbiore affectos dolore, non ad frugem redeundi, <>>rb He <> eeoeMi, acnpanJieHia, ho unie o Miueniu, sed ultionis a tali concinnatore sumendie studio lia raKoearo uponoBbAHUKa ay Man. eranen». tenebitur.· Quid igitur inde commodi? Peccat ne ’iTvwb H.rb voro nonbuu? Ectwim vid i-phxb aliquis graviter, divinam legum habens despicatui, Be.'inKÎÜ, e-b npeaptmieMb uaboiia Boikîm, cauo- et suum peccatum consulto et superbe jactat, epis­ xoTHo orb I'prhiuHHKu ropaaro hbaoht. CyAerb: copi interent ea ratione quae ihter episcoporum to ere Eniu Koiiy, a he Koeuy an6o UpeçasTopy munia, ubi de anathematis diximus vinculo, prae­ lllTpaipbeaTb, ΤΒΚΗΜΈ cnoeoÔOM b, KaK-b'BblUlO ro- scribitur, non itidem cuiusque praeshyteri. in illum BopH.bK'b tn. .Tfeaarb Επηικοιηκηχβ o aHaoeMp. animadvertere. 4. IKSbinatt trhicinM-b iiponovhAHHKau'b ecTb, 4. Quidam contionatorum deprehenduntur haoce ame κτο ero bt. ucmt, uporifhHBTb, Ha nponyBb.iu gaudere consuetudine, ut ab aliquo ad iram pro­ laoeii MCTarfc ohomv. xoth He hmchho TepaaH vocati condonantes ulcisci conentur: et quanquaiu eaaey ero, odate Tam, conopa, ?to mojkho c.iij- •appresso nomine alterius famam ealumnientur, ita maTeaHMT. anaTb. o komt» p-bHb ecTb: a Taxoaue tamen ut auditores facili negotio, ad quen)r* sermo upononhAHKKH caMue 6e3ubab«HKH cyTb, H ohmxt. dirigatur, colligant. Hujusmodi concinnatores sunt Ah HteeTOKoMV tiaKaaauiio doABepraTb. , profecto nebulones nequissimi, atrocique paenae sunt subjiciendi. ό. Heuparoace βο,τΚΜβ upoiiosbAHaKy, naa6. Magno dedecori 'adseribitur eoneionatori ua'ie toHOuy, roriopHTb o rphxax-b nnacTBTeub- praesertim aetatis haudquaquam provectae, si im­ cKHX b, ham ofijurtHTenbH-h kt. anuy canina-reaeH. periose peccata quasi praesentibus auditoribus Tam. Ha upawfapr.: ,He avhere cTpaxa Boacia, exprobrate annitatur; si, exempli causa, jn hunc H-firi. y boot» π»6βπ ho (fciaanieMy ; HeMHaocepAHH modum loquatur: „Deum non timetis, non amatis ecTe, ApyvT, Apyra οβπΑ·τβ.“ Ho aoaeem. nane invicem, crudeles estis, alteri in alteros estis inbt. nepaolrb aau4, no MHoatecmeHHOMT. unmrb juripsi.*1 Sed magis congruum est, ut in prima TSK-b ronopuTb: „He βμΊκμί, erpaxa Boatia, plurali personae profenft in hunc modum: „Deum Hbrb y nacb λιο6β« ho AnnatneMy; neManocepAtra non timenyis, mutuae erga proximos charitatis ecuH, Apytr, Apyra oAhahmt»? H6o oeM oCpaar. sumus experte», sumus immisericordes, alter alteri cAona κροτκίΜ ecTb, noaeate a caM’b nponosrhA- invicem sumus ' injuriosi.“ Haec enim formula HBK"b rb uhcao rphmHBKom, ichinaeTb ee6e, loquendi est mitior, utpbte concinnatorem pecca­ KMCb-To a castaa bctuhb eera: .aHtosp Oo ,csipn torum numero complectens : quod quidem esse um>ms ece*'. H τηκο Ilaaem, AnocroAb, oAsavaa verissimum, ex . eo „ In tnnttii tnitn ofmiixiu y vuTeaeit, κοτορΜβ, evana οοβη bhcobo, ho caoeuy Mnnff^ (Jac. III, 3) evincitur. Ita etiam Paulus HMeua yueHHKaM-b cbohmt, HapauaTaca leejiaaa, apostolus eos doctores, qui alta de se concepta ae BocnoMaaaa οηηχτ, ημημβο, ua cefia anaCH opinione tumidi discipulo· de suo nomine nun­ Batty Tyx> npioMaerb, si nepaom nocaaaia m> cupatos volebant, redarguens, suppressis nominibus, KopaueoMT. wb raaafe uepeoit, vanoarb a ua quasi sibi suisque soeiis Petro et Apollo culpam ApyroBT, cBoarb Πβτρο, Anonaoca.- ' „, illam imputari patitur: nUiiMgNMg«<, .inquit, peve, mm ear· uomimm.· cjs yds sejst Poe,IMS, am sestruM didi: Eye yasdarn sum Âali, eye antan ace AaoasocMS, am jsw Pu^Ms, am aw Xpicewos. Afflit, ago sero Cspiae, ms Miam CAridi. £da pasdnjuca Xpttmocel* ode Pbeaas peouanea ao ZMmaus f*t Ckrittntf fftunfnin Penhu eneifirut oocs, dm so uju PneJoeo qwcuMMawa?* a npo- ut fro eeMsF stat to aomtoe Penii Uptinh uaa. A hto om> anay mm npenecirx aa cede a fetitf" (I Cor. I, 19. IS.) Hanc autem culpam aa Apyraxb, caMb cnagtaeabenyeri. Ηβο αοογο in se atque in aUos transtulisse ipse testaturο τομή noronopura, ru» «a roavh ποηορτο* Fuse etenim de boo disserens, tandem fatetur : BcnoatAyerb: ,ρύ> qns, SpasHo sm, npsodpasaos „Hefc aulne fratru tren^iguraai to a» d Apollo ae cvd< a AatMjoco sors peda, du mm am» snpea profttr easy ut in uM» disMtis, nt tupra guam •■oca ae new ayiiptmeoemaa atarawmief, a npouaa. serÿtom ut wnm aduna» altuun ùÿhtu pre alio,” etc. (Ib. ΓΤ,,β.) β. Cuiusque conoionatoris rsfert, Hbros sancti 6. Jlaaxein, Battra nponoviMiaa*i> axrlrra y céda xaara caavaro ctaaToycTaro, a npatrhatao Chrysostomi ad manus habet^, inque iis diurna * X • t . · "g· « . γ·\ · >. s 1 * • " ’ UeCTB OHMS'. bGo TBKO Upio6yMHiy« CKHaMTh ηβοτΑΙ tnw" g «cnAMiuee caôbo, χοτμ ■ ne 6yawn> UnaroycToxy paBBixe; » tcoanojABiuBorh ner«oMMCaHMBkm, BBXOBMe ΗΒΒΠ^ΊΟ ΠθΗΙ><κί«· f>M, BaMXTl», HO ΧβΛΤ. 6h, 't . ’ -7. Am» npojioBKnHBin. hbah3*b un c.tobji ΟΒΟβΓΟ Bl> RapOAA'UOAbay, AÛ Hé'XUUUtBTCH TMX-b. Ame'«e Hé BBABTb, λ» h« <*pABTyt’Th, ■ λ«>λοΜ Λ cie u le noHOCBTb. JXAao m octh iobopBTb : a otipaoiéHie eepneirb HOJiorfcnecKHx t». aA-to Bowtie ecTb. aarodur», Abomoc· mbou, Ko» ν ’ - <4U>WATtO ECUUWIAHTIUA 78 * . ----------------- γ. , Q· . ■ - . ' U nocturaaque manu evolvendi» exercitari. Hoc etenim modo cultiori* et clariori» concioni» con­ cinnandae/ quant) QftR (Thryeoetomi operi ueutiquam aequiperandae, faeriitatem comparabit: a futilibua'vero concionatoribu» toeutuleie. cuiuamodi •unt qujdam !*<>loni. legendi* abetineat oportet. 7. Concinnator ei aunm populo prodeeae con­ cionem »ciat, ne glorietur; rive aciat non proieaae. -, ne Ruccenaeat nec auditore» ealMmniettir. Con­ cinnatorum* eat loqui, converter?' vero corda I>ri opu» eat» ,»ÀÿO penteri, nyw»/. wro (I Cor. 111. «.) WM «NfNMMMl/' . \ [ ' > t , H. BeayMHO TBopHTl. npotlOirhAHHUH. KOTopUV βρΟΒΒ C.BOB noAHBMaKtTb, B ABRXKeHÎe paKeH'l. ΜΒΟΑίΟτί» ΓθρΛ<Κ·. H Bb CAOBA ηΑ·ΙΤ<> TaKOe ttporoBapBBa»n>, οτ-χ. ter» ,m<>«ik> uo ihsti., ht<> ohb eaten ceflA ' yAHBAHKiTCH. Ho fiaaropHoyMUMN yHBToJlb, βΛΒΚΟ ΜΟΙΙζΚΟ, AB TUXBTCB H '-.1OHOM>, n ecero -rAna λΑΗι τβ^μ», τβκοβαγο <»Λ· xiokhHHBBTb, HTO oirb HRXKé ΠιιΜΜΧΠ.ΤΗυΓΒ ο CBIK-Mb ocrpoyMÎB bah «pucHopAsin. 11 Toro pa;iB 1ΙΚ*Τ" ηοΑοδβοτΒ xAuxaTb κρητκΐΗ oroBopKB <-i> niu· peHHMMT· hAkîbmt» <·*χ«ιη ceGe ποηηβοήκ'μί.. Ha npHMA|xb: .Mo.no Baiuy .txoGobi. ,ui to· τρπτο, KTo rnarwiuTb; ·ιτ<> G<> eaMi. ■> ceGA 3BCBBjAT XOVV BaM b. pBHBA HKO rpAineH’h ιχ-Mb? BApyÜTe c.iobv Bomia»:' bGo oti. ΠηιληχΒ. CBHiueiiHUxb. a no on Μι»·π> bmmwc.i.i nOTinyca.1· b chut. no.ioGmui. I». Ho hoaoGho njMinoBAAH^iiv iiianiTbi-H I bxmxbmb, Gy.'iTo B'b < y.inA Becxioxx. t-peGoTl.. Ho hbaoCho pyKaMu Bcn.nH-KSBBTb, bi. Gokb yimpa· tbch, ποαγκβκηβατι.. ι μΑιιτική, λ» hi* hk.iooA h pUAHTb: HO XOTH Gbl 11 Βο:1ΜνΤΒ.Κ·Η ,l,VXb. ΗΒA'oGA, Ι'ΛΙΙΚΟ moujho. yuHMHTb <·.ίο:»η; bch Go I in J1HU1HHH n HoGjiarooGpaoHn cvti». n e.THitxaTo.ieii Boaxytnatorx.. Ιο. Πο i-bobA, ame npKxryMHTcii βτ> rocnix·». *Γ>ΗΤΒ. anu Bb KixKHXh HH octo GXH'A.xaxx. <■·». .TXOAbMU, He IXOAoGaeTb npolloBt.fHHKy BOCIIO.MIIP^.^jjarb ο ι-λοβΑ <·βο<>μτ>. b ho tohîb» tyiosa CBoex-o xuaxiiiTb, "xto ex'Ti. χημχβκοο GeacTyAie. bo xx ne oxyiKAarb ΐ'βΜοχοτηΑ: bGo οοκβηιβτοη, hto oh b Bb iioxb&aA C-7OB» iwen> tbkobhmi. cihxioGomi.' noompiieTb npoiixixi.. A χοτχχβι. κτο η οτβ.τι> XBBJIBTb ΟΛΟΒΟ ero. ΤΟ ΙίρΟΠΟΒΑΛΗΒΙΠ. .ιοΛικηητ. noxaaaTb lia eeGA, ·χτο e.MV cAiaxuaTb to ctuaho. B BPHHeCKB OTBOABT1. 0Tb IIOXBaTb H BaBo.XHTl. HHym (ieeAAy. H., IndetMire mepteqtu* »? gerunt concinnatore*, qui *ua attollunt »upercilia, humerorum gratibu» MUperbiqnt. ijMiaqne pernratipn? tale quidpiam pro­ dunt, ut aui ipaorum admiratione capi videantur. Prudenti» porro ductori* eat. quantum potuerit, peroratione et totin» corpori» habitu talem m· v\hib^re, ut de «ui ingenii acumine aut de eloquentia ontentandi». ne cogitare quidem credatur. Idcirco non rajo interponendae »unt ejuamodi cum qua­ dam propria concinnatori» huntili extenuatione excuantione*: exempli cauaa : ’ r< tbaevro veatram pietatem, ut non habenti» rationem verba facienti», quid enim de me poaaum aliud dicere, quam me peccatorem eaae fateri'* Verbo Hei fide» eat ha­ benda, quoniam ex Macri» l.iteri», imn vero ex meo ingenio depromptum» «um ea. quae protemm.** et id genu». U Dedecet eom-ionatorem nimium motitari, ne celocem remo agere videatur ; deijeeet manu» coni- . plodere, lateribu» manu» submittere. ex»u)tare. tn tinum solvi, nec etiam lacrimari. Liret «i v«m turbaretur animus, oporteret eum pro virili a lacrimis abstinere : haec enim' omnia eunt super­ flua. a decoro aliena, et nmi'cam fastidiumqur . pariunt auditoribu». U». I'oneionatori »uo munere perfuncto »i con­ vivio vel faniibaribiw intéresse contigerit colloquii», nulla suae imm-ioni» facienda est mentio nec illa est laudanda: id enim magnam arguit impudentiam; nec de industria est culpanda divinare siquidem inde licebit, illum occasionem alii» subministrare · suae - concioni» laudibus efferendae Quamquam voro proruperit non nemo in conriomitori» laudan­ dam concionem, oportebit ut concinnator indicium det »e non posse audire encomium, quin rubore suffundatur, sermnnemque a laudibus alionmm data opera retorquebit. · 1 · 8 5. MtPCKU OCOKM. noMHKV JHACTHU ι'ΥΤΙ. HACTABAEHIH ΛΤΧΟΒΗΑΓιι. SAKLULARKS 8BU MUNPKN1 QCATKNUS SPIRITVAUS DISCIPLINAE SVNT CAPACES. ΧότΗ Η ΒβΜΗΟΓΟ ΒΤ> Ce Η HBCTBuA Ιο Bop MT 1. HaA.TexKBTb; oGano nonoGaeTt. ιιρο.τιτρΛοχκΗτι. M*.'ioe npeABcaoBiMue m> jiyimoMy ypaayMAHin: uoaexy Mipane Hapamuorca Mipaae. a Bb "xem. on HBHB AyxoBHaro bmAkxth pa:«ucTBie? Cie axa, .xipT.-, Bb TpoMcTapHixoMT. paiyuA yuoTpeGnaexo <>cTb. 1. Mip-b HapaxiaoTCH bch ποαιόλβοηηβμ, orb ηβλοβΑκτ» oSBTaexaa, ho lie bt. coxt* paayxA hbaobAum, cnyxaeaia uep^toanaro ne BMytxxia. Hapaixaxyrca .xipane1*; bGo b cBatueansiecaiM HBITb B-b TOMBUB CT> DpOHlByB XipA MBBOTb. ‘4. Mip-b opiexneTca aa moaett npoc-ro, aao cyrb TBapa rtaeciiaa, no paayxnaa. H ae no oexy xipy xipan-b axeayex-b, κοτορυο bbA npvrra CTywCu nepKOBHua cyrb. Tlonexe b OBameaasBT· ■ κιΜ λβ6ο πρΜΗβΤΗΜίπ. Be no somen* orpenpica, BapanaTBca .xipaaBn-b1* Bb Quamquam pauca qitne dicenda sunt haec sectio complectatur, ut tamen dilucidius innotescat, qqare saeculares homines mundani nuncupentur et per quod a spirituali ordine differant brevi indigent praefatione. Hoc vocabulu· atMadas triplici sumitur signi­ ficitu. 1. 1'niverau» terrarum orbis, qui a mortalibus inhabitatur, muadiw. vocatur ; non hoc tamen aenau homines munii» ecclesiasticis non ornati dicuntur mimttam, quoniam et spirituale» una cum nliia ejusdem mundi sunt incolae. ‘4. Mimdw .xxmitur .implicitu^ pro hominibu·,’ prout »unt rreaturue corporeae, ratione nihilominus praeditae. Nec hoc rutuum sensu homine· ecele•iaatico clero bob addicti mundem vocantur; nulhu quippe aacerdo· aut clerieu· aegre fert hoc •en.u ..mum/omM- appellari. Ubicumque uim>4· 'îh rm» I RUMORUM IMMKATORM TaBOttOM* pagytefi. K n CM«fr4p fMQFM* OTOOT* ■>u xipa, r<* abero xofipoe ^o>twh« snsy, H* npaxtyb: «ama· ftm MMW*· x* '40 404 JB^p0 C0M •cm" H ae qt» cero xipa aindx· MpUMma; ίβο loanrb tonner» ae a» crinteamy, «o o6m· m. XpacTueoxi». Η anoure our» raaroaerb Mxare «ko ontur», loaamaxv xbrem*; cie «en ico bc&mt, MMBTo aospacM. H ae ax ettaearb, mohbxb nan ut» nepaonanaa. IIoAoOirfc, antoare a cie uxx AyxouBxfi, aoTopoe nporaaao ectb xipy, n Tperiex» cewb paayxii yno-rpefiaaexoe, ae xoaaxovb cbxmx» ■ uepaoBaaaoa» noaaayvrb y Hui» Anocroaa ai> nepeoxi* ttocaama Kb Kopanoaaowb, n raaab •τυροί npa tcoairii ta* on «Aynteaaaro* a „&yxpeuaro* teaoaAaa oopaacyacaaerb. W6o tuxt, V,ayineaHaro“ xapaqaerb Toro, κφτορΜϋ 6en ArtaroaaT· ^yxa Caararo cawb oo0oa> npeaao,(hcht> e<*Tb ho acaaoxy uy, a ko BoroyroAHoxy A<>6py » Ayxoaeirb ocra, H noToxy rierp-b cuTuit a kmk cataueacraa juum ae ej·HHM b AepKoBHUxb Hoofime ncfixb Xpucrianaxb. 1. Πβτρ. raaaa 9. »Bx peds usepum AJM44 C00M6, <40^4 004000044, 40V du -dodpodeemm «wuecwi—y are mas··· secs aft»· eu···» sydnu· £» raw" ΠοΑοβηί a Ano- tuavueacb, r.iaea 5: «oemeqpmM eenx mm Sotoev [ 0“Ρ· · W*·.**. . Cie iioAoCajto npexaoaum. au τογο, ito μ aea^A^aiexb cero xaoraa a gbareca a caacyama Aypocra gymenaryduu. Cero ae nbgafi eeaortiK-c. xipcaiM, Ayxserb* aaoraa, rro exy cuacthcm ne Abu au Toro caxaro, *tro on> ae Ay* SobhhM. ho xipcscii ecra. Cero ae bAmU anedl xoHarb'HaroMpauerb Apyraro ocraaara areny, Hafla, poABTeaeM, a HeHaaKA'hTB an; ooaeae, pete, aanoatAb axaxx : «μ ·Ημμ χφβ, e aaw cyaM «· Ho noxexy xipaae aapaABBrrca? Orafrra: Iloaeace ttoAoOaao 6btTb onpaAUeaBMXb yteaia Ayxouaro cayatarepairb a ynpaaareaax-b, aaoaia cyTb Επμοκοηη β apecBXTepx; Tore paAB, no npeaaamecTBy atac^qr, aocapuuM oaa ryray AyxoBaaro taaa. A pBAK cayaceaia eeeapoantoa arepTBH aapaiuuOTca np upeauaracrey a CumeHHBHH. H BoTùxy ya» aporia, aoTopwe cAxmaTeaie a yaeaaiw oawn Cyra, Xapanaarrca npocro xipaae. > < Petema : orb itoero y6o an Tpien putaeaΜβηοΒΒΚΜΜη paayxon wipe, xipaae tnao aapanaioTca? 7« •M^aM beat HMtar, smm· ataMit, at 4®t « 0H44fc44p 00 ' 440ta* 3. Jknxh· ftayMMar HgaMeat amMUa· beoriMB 4t 044te4ll4Bp Wl l|NM0l kMBfaM0 φ0|Μ0Ι pravo· ot vâMB, pro«* Jomm apoMohw 044ta ΛΛίφφ ' 04mAb4p 004 00t 4A0FÎ0|^ ' •t 00P0rA|0 0400 404 400 40 ' 44^ 44 tmaWe ·<“ (1 Joao. 11, 15. 18.) Nee taawn ab boo ouW« significatu ^aaafiBal** aoaiea matuntur. Joanne· enim bob ad naoe aaribit Moerdotee. ned ad oauie· chnstiano·, utpoto ad parente·, ad juvence et ad puero·, id eet, ad ornai· aetati· bominee verba facien»; nec enim dieere poeeumn· bieoe verbi· monasticum aut eeclesiastioam statum ab Joanne illi· commendari. Pariter hoc quoque vocabulum ,,^ρΜΙηβΙ··**, quod exmdatio in tertie significatione usurpato opponitur, non >4>nacbis clericiequo tantum Paulus ad finem secundi capitis primae ad Corinthio· epi­ stolae tribuit designandi·, quo loco Apostolos »«piriiualem“ cum .animali'' homine comparat. Porro-'«animalem' illo loco appellat eum. qui gratiae Spiritu Sancti expers et propriis viribus relictu omnigeno malo perpetrando est deditus, cum e contrario «ad bonum, quod Deo placeat, operandum naturale· illius vires prorsus sint ineptae; cuiusmodi sunt universi quotqunt sunt noa renovati *). .Spiritualem** contra vocat eum. qui illuminatus et renovatus a Sancto Spiritu du­ citur. Ideoque sive sacerdo· sive quis ex plebe sit pravus, est .animalis' ; et vice versa sive ■ecerdu sive mundanus Spiritu Sqncto ducatur (ad Rom. VIII. 14), est .spiritualis*' *). Haec est causa, cur sanctus Petrus titulo Mcerdotu non solum in cieram relatos, sed universos in genere christianoa comprehendit. . Vo», inquit, ijffttu fhettUH, rtftb f*tu Mnetn, popu/M ■cytrissÜM··,- at etrritfM mmimtwtu ejus, φή d* tttubrit focmt rot i» odatinMh lumra ssnun.** (I Petr. II, 9.) Idem (ere ipsum in Apocalypsi legimus: „Ftcùti noe Dn nattre rsye· et tactrdetau" (Apoe V. 10.) Id quidem ideo praemittendum erat, quia hoc ignorato, multa fiunt et docentur deliria, quae animabua'pestem inferant. Homo saeculari· hujus ignarus nonnunquam opinatur se <>b id ipsum quod non sit in clero, sed .mundanus', non posse salvari. Ηιϋψ itidem inscius monachus alteri uxorem, libero·, parentes relinquendo· esse et odio habendos persuadet, utpote praeceptum illud: .ATon dUifU/t tmunitttH, ittftu ·■ fsaw —Ml in •wade,1* (I Joan. Π, 15) »ibt injectum praetexens. Quare igitur «mundani** vocantur? Reepondeo: Quoeisun oportebnt, ut spirituali· doetrina admiaietraada et dmpeuaaade eertb quibusdam de­ mandaretur, euiasmodi 'suat epiecepi et preeby teri ; idcireo per quamdam sxqoliesrtiaai titelum .spiri­ tualis ordiui·* unat dltopti, Quia autem incruen­ tum admiaietraat sacrificium, sacerdote· per Ex­ cellentiam audiunt. Consequenter reUqei, utpote auditores horam et diaeipuli, simpliciter saeculare· ■eu «mundani* nuncupantur. Quaere· ferte quo sensu, cum triplex sit alla­ tus, .meBdaai' ita appellantur. netura, ut asm CUMbs IsqueMr, sM ·ΗΗΙμβμΗ· preiMBBiBtb 4^40 0^00 0ÎN0i00lBb nomt 10«.S.-H-Mi; --■·· e.···.·. ■ -ait. n ORDINATU· ECCLESIASTICA bn ci· nxeaoaame pasyxy wropoxy spxan So ■ cmokbun a a· caamaaumx -cyn xipaxo, το «n waioataM. Ho ne raaawa ■ouch aapaaaarrca „xipmae* apocro: aoaaaay m «yn> yspaaataaa a cayataraaa onpexdtxeanxe xyxoMmro yueaia, wo csumsTeaie. juhm, H yate xrbvro cxaaaTb daAOfrh ο "Xipatuum,* noeawwy waAaeautrt» own n AyxoanoMy ynpaamaiat. 78 Bipnaitn, bane Aaeaariaariaaaai ed>aecandum Maaua pertinere. Oaaaaa siquidem aat'artiataa e< tttvB MMBt IMMftdsBiq videttovt iMflBINWM ‘ ate „maadaai* marine aaefrriorii abaaiate privan­ tur, «tri qaateeas sohua ata aaart miaietri a* diep sass teras delegati ad apiritaataa deetrimaa, sod aaeoahatorea *). Tandem nonaihil eat dieeedam de "mamdaaia* quatenus spirituali regimini subordinatis I. BchxT» rKaioMO cie ar» nepaura A· CyAorb, I. . In primi» omne» pro eejto habeant, qaemacan Xpucrianuur» AoaateuT» npaaocaaauaro libet qui Christo nomen dederit, in orthodoxa yneuia caymaTb on. caokn nacTHpet. Snowe doetrina a rato pa·toribut- eme erudiendam. ■60 nacTHpie ae nacyn», sate oaem» caoan cao- Qaemadmodum enim pastore», - aiai ove» verbo nox% BoxiuxT» ae πκτμοττ»: raao a obum ho Dei nutrient, non creduntur paecere; ita quoque -cyTb obah, «0 ncye tbko nqpmvuOTca, ante ae ' ovea, orium nomine abuaae, non sunt inter'ore· xothtt» nacoMx 6ητβ on nacrmpeM. Toro paAX numerandae, niai pastorum suorum pascuis ■ velint ' emna 6m kto npeaapaait a pyram, ana hto se refectas. Idcirco si qui» nulla premente neces­ ropme, T«anoa 6h ae Aonycrurb ητοημ, ana sitate, sed sola contumaci motus malitia, verbum '. np^oorbAB cnona Bowin Gear. apaVaeM ayatAH Dei duceret despicatui vel cavillaretur vel, quod aa eonay rhuyto ropAeoutnyn anoÂy ; Ton natta- peju» est, data opera obstaret, quo minus illud aauim H,epaoanot necbxa on Carraro Ilpaxactîb yAaaaeTca, rtui caxHWb aansen ce6e. hto He ecTb BT» Tkjrh XpacTork, ciecn, ne ecTb coofimnarb Ilepnna, no pacaoxbmntrb. H iriicTb nynmaro ansMeaia, no oiwM* on* cyxott*, aorupuS ero wirbert· nocaaTb bt> J^yxodnyn Koaaerin. IV. Iloaesao octb awfiTb bt> Koaaeriywb sfix-hme, ctKNibKo bo Btrhx* Enapxiax* o6p*raeTca pacKoabmuoB* ; cie 6o κο μκογημτ», paacyatxeHia TpeCymnaw-b, cayHaau-b noMomao ecTb. V. ΒβηκκίΜ rpfixb ecTb a HeTepuauti* xoa•ιιικύ» .tyxonHUx*, ito irhxuH MÎpcKÎe. rocnoxa, a-b vaoaxi o6aacTaxi> Bduaa paoKoabUtaKOB*, noKpuBanrb axx uaxu, but. noxaoHoli. » MMMBtV. MhUta· 4βί·| φφβΦΐ MMBt. whÎMMbÜ· st stisis ssst ttl WMlledttetiB vdsÎHtMl isHStSBtSï St qaaatte AMxiad· poaaawt om aflbtaaM Mwrib. M etiaa» «aioahroa ab owwm deHrü* abhonwtaa omniba* iao4b ewat ορ^χίΑΜ. Qaod equidem multorum Me digaorum teetimonii· fbcile com­ probatur. III. Epieoopaa poatquan aibi de echiamatieo ex praefoto modo vel ex quapiam alia ratione oonatiterit, eum, ad cuiua pertinet judieiutn, debet per literaa de echiamatieo certiorem facere, qui «A apirituale Collegium iUum miaaurus eat. IV. Cum ad multo· caaua in Collegio delibe­ rando· conducat achiamaticorum, quot in unaqua­ que dioecesi inTeeiantur, notitia, haud inutile itaque eat, ut spiritual»· Collegium eam curet habendam. V. Nonnulli saeculares praediorum poaaessores grave peccatum, quod spiritualium rumpat silen­ tium, committunt; siquidem schismatico· in suis . praediis . habitare noq ignari, turpi nihilominus <|uaestu in tranavenum acti sinunt eos abscondi. 11 not Xiwio o pacKoabiuaaax-b HUHUXb; u6o Seeus se rea habet in causa schismaticorum, ori. rkx b aanaeTK tianc-raca ue aaxoftao: ho qui conaulio tales se ease profitentur, quippe a piu KojibmaKOHb. tioxb βμαομέ npaaocaaaia »■- quibus minus periculi est formidandum. Contra eyiuaU b. uoKpHBHTb eie xiuio βοηβοχάβΜΤ. caep- si quis schismatico· sdtTTirthodoxoruin larva latiAam.ee. II ■*« eie xonarun cyTb EnacKotia pea- t.TBtes abscondat, faetidum liftpietatis edit facinus. HoaaTb. a AÔHOCKTb o cewb kt. ^yxoauoMy In hoc éaau ardena studium episcoporum sese ex­ Koa-ieriya b ; a Konaeriyu-b, no lyxoaHoMb po- serat, oportet. Illi super hoc casu spirituale Col­ aucirb, τχκοβηχτ. roenoq-b. am·· ae ποχοτχττ, ht. legium certius facient ; , deinde Collegium facta Tumi. acnpaaaTbca. Moxcerb npexarb unaoetrh. spirituali ritu inquisitione, eos proceres, nisi facinus jbyx<»BHuh aie poaucn. ηβα.τμκηπ. 6ητβ tsko- ' emendarint. jiotest percutere anathemate. Series bum’i. ο6ρχ.τοΜΧ>: AoaouieHie noxam EnacKom. • vero in inquisitione instituenda haeece observabitur. hi. ^lyxoBHyio Konaerin Ha Ttipcicaro ιχΜ-ποχΚΗβ Episcopus apud spirituale Collegium per supplices He upocTo, ίτο y Hero pacKtNibWUca offpltTariT- literas oonqueretitr non nude, schismaticos vide­ <·«■; ho ίτο ro< noAXH-b tot* i-axbHo hk xony- licet. jn praedio certi alicuius possessoris manere, <κ»»ττ. ciuiineHHBKv npuxoxa owaro, axa ■ tao- •ed illum dominum obstare, quominus parochialis ixivhhumt. ApxiepetieKKM b cHcaWMTb a oCxanaTb sacerdos aut ii, qui a Praesul»· mittantur, schis­ pacKibTi.mBKoira, a*b βοτίηη* eno npeffaiBaKTUiax'b, maticos in illius praedio delitescentes in lu»*em η βμοηοβχηη GyxyTb BT* AOHomeHiw xocTorhp- ' possint protrahere et quatenus tales divulgare. hmm cBHA'bTenH Toro. A KtwuieriyM*,. cayman* Teates itidem fide digni nominarim in iis litteris cBHA+Texeii. HMamcTp yaiiuiaTMbai wo oaowy allegandi sunt. Porro Collegium auditis testibus rocnoAnHV. ττοβτ. nonycraar. οηοβοχιιο ciacKa- dominum illum scripto monebit, ue schismaticis in BBTb paCKoiibiiiBKoB-b BT. cooefi botwkwA. H ipsius pfaediis libere investigandis intercedat,- Si Syxe. nocayuiaerb rocnoxtnrb, το ero OoaMwe ae monitis paruerit, plus negotii non est facessendum; yTpyatA»Tb; 6yxe ate npecayjaaerb, το a cam* sin minus, eo ipso non obscure, prodet se parte» A-KroMb o cefrh aecaaxATexbCTBywrb, tto ow* schismaticorum tueri. Proinde Collegium eodem pacKonbrnaaoa* an-rynaale*. ecrb. H τογαβ per omnia modo, qui anathemati vibrando supra Koaaeriywb npacryaarb ■ m> xyxoBHoxy ero praescriptus erat, ad ecclesiasticam paenam illi aaKaaaain ncfiM* rfim. nupanaotru, mura' sume irrogandam aggredietur. Hoc modo procedendum n^Ban ο βηαμμΑ. A xiao eie ae ο ΧΒΗΜΧΉ, erit in eo easu, si schismatici non fuerint ejus­ ho ο ταΝηηχ* pecKoxbUUunrb. κβκβ οβ-ΜΒΛβκο modi, qui se palam "aperteque tales esae fateantur, Buuie. ecTu-TB οηη apocToV aapojra cyra: ecTbaa •ed dandestini, et suat quidem rude vulgus. In an· yiHTeaa. a aaa 6u naerupie pacKuAMtaae- schismaticorum vero primipilos, qui tanquam I'Kie cyTb, ο τΚχτ. aairb ταΜμϊχά, ταιγη χβμμχτμ pastores rive clam sive etiam palam doceant, χ-Kao cie ecrb. TawoaHM* a» oOpaaoMr» cyxaroa praedicto modo eat inquirendum- Eidem judicio H AyxoBHue, «oTopue airkatrb aa οοβοη nox- spirituale· etiaau qui rura paarident, sunt obnoxii. xaHauxT.. , Vt. 8ehiamatiei ab omnibus officiorum tam* VI. , Πο aceii Poccia aaaoro orb pacaoxblUMKoa-b ae aoBBOAKTb aa jmactw. ae tokmo spiritualium quam Meeularism etiam infimorum xyxoBHMa, Ho ■ hk rpeatABMcsia, Xante xo no- gradibus' in universa Rosais »unt prohibendi, no caiiAHaro HBMon«m; ■ otunm «My Mecroeo· un wane ria, «erum 6w nocurh ay rm·—n» «a aura kmmm, b nogUWTMI «MJ ■» TOM% CM·» p/WM»· Bn> ate onaro ci· ton: aMm rro aur­ atura xhaotrn cnomrt, coynopurt, ce6a Hfmoaphuua, u npaackpa: «ate βχβοταβ xhrhn. κτο oftaaxera 6yaert kbbhmb Aoboaomu, totab.tbkobh* noxoeptei» pacMoaaanecTM nOAxentm. A eerwnr oexy gporuMtoe rai βββτοβ, to EnacKona AOURpa o rowa citopo nacaTb ra Aj^aaoN Koaneri*. 'VII. ΟτοβΑ to Ghth y tiipcKxxr, aa y koto (apoiri φΒΜΒπί· Uapcaaro Beaaxccru) aa aotrhra Bepaaaira a apecToautra ποπβμτ,: ηβο cis Aamaee ecrx, « on oabumb cirbcn Aierca, a AyxoBBOMy vnny y aopareuaoe. Xoamb 6m rocnoA» va uepauMT, npBXOAcxuMb, a He ctmABxaca 6m 6hth Cparie», xora a apecraan ooarb, bo o6ux«tb+ XpaoTiaacrkM-b. „0 Xf»eam He htogt» non pnft, aa et/MC raaroxera Aboctoa>. j VIII. Κογαβ npaxoacaae aaa uotrbiuaKX, κοTopHe atasyra bt> Boranaxa caongi, nafiepyra veaorhK· art iiepaaa cbocM ai cuattteHBBKB : to Aojihchk n AOBouieaia caoewB aacaajrbTejibCTBOUTb, «το oaoii ecTb vesoBhin, atBTia Ao6paro a aenoAoapareabHaro. A κοτορΜβ πομΑιββκχ bt> rhxi, cbobxt, botmuhbxt, c»mb He acxByra oaoe ( Ba.vhTenbCTBo <> τβκηιέ xioAaxa noABUTt aa>A«Mb h KpeeTbHHutra axa, a n xoao6aTHMxa nacHTi, ΒΜβΒΗυ. Kaau euy pyra fiyAerr, a.ia :wm.th. A BH^pauHbiii 6h TaKate npuoauurb pyay. hto om. tod pyro» ana HeMxen xom 6btTb Aoaojiea-b, a oj-b Bepxaa, κοτοροϋ nocMwn. He oTxoABTb Ao CMepra. A eatcaa oh uh ηβρΜΗΜϋ, np«AT> Eubckobomt, Hnarva m> suram nOAoaptaia ana paCBoirh, a oubto xaaa toaoctouht,, cie ocraBnaerca sa paacyucAeuie Enuciconae. IX. Boaoxauiaxi-H uouoaa He npuKKMaau6k rocnoAB kt. ee6b n Ayxoaaaa·. H6o caatneHhbkt. aaraaaa sa npecTynaeBie. ana cBoaaonbHo caira oerramtn npyuouay» <«64 nepttoBX, yarn noxara* a Be eumeaaara eerb, a aenaaitt rpAxa npieMaera, AUeraya caameaaxaecaaa. A npieMjintni* ero rocnoAxar, roMyara /•pXxy y wTHam,.. eerb, a cyryCo: a6o a aoxoiBBava j^Bxy Towy. a npaaaem» IlepaoBHOxy nporuânra vcth. ' He noay*Aaaa6% caataMVMipaae cumeaHBKOBT, Bt AOMH CBOB- UdAXTb au «pemeHin MAaAeanoa-t, bo hocuut, rkx-b B-t nepaoat, paaait ,6m mumb 6agtea> 6ma% uaaxeaeqv ana anu alutaa aaaptaa ayauta aamu 6h. X. Caaayan-b, bto bbotab rpaatAaacBM yopaBBT««B, a BBMe BXaCTB, T««OBtT> CBUBHe ΠΟm-MXxxb b·* oayaaaaH>Mca irtxveMT· jfcjrk. Ay* xoanaro nacTaaaeaia Tpa6y»umra, ae χοτβτβ noaaaoaaTBce EuscKonOMt, at ao-roparo κτο Euapxia atanerb, orroBapaBaaca τ4μ> tto EubCMMTb. OBMMB. B· WTWpt. MaOMO MB BCitTB 6yAB, «το Bocxa aoero m6o «a» tenorktra ■BAaaaam »a AyxoaaMXb αΑββχτ, cyay roro Emm, rb Boropero eaapxia BpeSMawra, mam aa «o* apaÎuaaera· ' ' Oamm «am mac Xnm. Μ M ipBBax, aH àm fcm». axMratar. Aaà nfc··* ·■■■■* ΠΜΙ eMfWWMB· Prae- Μ·φΜΜΜΙ wl» MV igitar Im «Hreftaph· a· at etetriagat, B«e«a saae «at.. Caaww baraat Abeam UeeMt ex ae^amtibaa, A «ai· aoilhat exMttia taiaaribaa s «eaaine— aaapieieiAt 4a aa eaacipfajadaa pmebaaeb; exaaapK eaam, qai eeiapar a aaaetaa Baebarietia· partieipattoae, bbIIb legitim aMata ratiaae, abbermra ei deatqae elmatoeyaam aohtariia aehiaauttieoram BMUMionibaa elargiatar, at caetera. Honua igitar thetnenun dilaeidia eonvietiHi doeaawntia in «Bepicioneta incidit, ae nampe •ohtansatieonuB partibaa fovere, ifieubi auto· bin praeacriptM contrariam Seri reaeiverit epiaeopne, extemplo ad apiritaale Collegia» per Hteraa deferet. . VII. Saecydaree a privetb ia eornn denaibnt ad eceleaiaetiea officia celebranda exatraendia eacri· aedibiM et « aaobrdotibue domèetieia habendi» ab bine jubentur abatinere; familia Umen Regiae Majeetatia excipitur: bee enim eat aapertuam et •oli «uperbiae bum debet natale·. Oportet at optimate· parochial·· eoeleaiaa frequentent, nec pudeet eoa eaae fratre» anoram «ubditorum in ohristianornm communitate, h Ckritto anfot Jaae •en ttf atrvtu »»fHe .Mtr, inquit Apoatolu». (Oalat. Ill, M) VIn. PoBaeaaore· praediorum in praedii· com­ morante· et caeteri eodaaiae certae . addicti hominem, quem auae eceleaiae velint «aeerdotre ordinari, electum per Utera· «upplice» ad epi»copum mittenda· teatabnntur: illum nempe eaae probae inculpataeqne vitae hominem, alienum a •uapicione. Si qui vero domini in praedii· non habitent, «ervi et aubditi eorum pariter teatabMter. In Uteri· «uppHcibu» planimime eat atipendium in­ dicandum vel junta agri quantité». Eldctua antam promiaao atipendio vel agri donatione «e fore' eamtentum, dato chirographo aaaeverabit, aeque ab eocleaia, cui ordinatu» adhaerebit, non eaae, yndlt diu vixerit, abitum» promittet. Si veru elaetUB ille epiaoopo aliqua auapieione aut «chiamate labo­ rare viaua fuerit, ideOque aaeardotii ordine indigna·, praeaulia arbitrio acquiaanendum erit. IX. O|>timatibua aacerdot·· erronea a eonfoaaiohibua e··· non debent, quoniam aacordoa ob eommiaaa facinora eocleaia motu· aut qui ecelekiam aibi concreditam aponte deaaauit, jam fere eat exaacetdoa et «aera administra·· jpruvitar peeeat. Qui igitur illum amplectitur, ejnadam peocuti eat particepa, imo bia poecat, aiquidom et peccanti cooperatur et eceleaiaatioo adveraatur regimini. Dedecet potente· aaecularea aaemdotibua nego­ tium foceaaere, at aa in domna aneum, aahrtari aqua infante· tinetari, conferant, aed infante· ad •aeram aedam aunt apportandi, niai por gravem morbum aut per aliam quasdam rationem noa lieuerit. X. Fama aaditiooequ· aoeepimu·, eoa, qui oppidi· praeteiuntur. aboaque, qui munia eoaapicua obeunt, et potaut·· praedion··» pamaaaaraa ia diapieieadi· oauaia a apirituaii jurifoetfoM mdee peodentibua epiacopia, ia quorum dioaeaei manent, 6eri interdum male morjgero·, qui nimirum illo· . epiteopo· non eaae anea pnatoflm eananntur. Sed eontra certes» ait omnibna, unamquamque outaalibet conditiom· bemtnein iUitta epdtee^^i j^t^beia, ia ettiua diunaeai manat, tantia^gr dum permanet, •me «bnexium. ■ *■ ■ ’.i . » ' t » ms» IUWMUH nanoutou J μ XI. Ho MMMM MifMnf» «MÎMt* oeyWMDVQe pBK*p *0*MOI VMNNN*,^MQF 4MJRVBBI ; 0W0, T· a· m^euewb waa ίμμμ^ιι -i^Maa / ‘ aeaamiaca a» noaeaphata oyn> aaapaaaxMtaro cowraaia. HACTB TPETIH. SpHtaaHe itaque Oellegii eet peenfiare hieoa eaaibM axqtaeit· deHbetaadie tea^ae iatpendere, et- ootidum, ntarinun Sanaa Seriptarao eeafeme eoe aoa etartadatoram aatiquoram doetorum en· tentiie regtnnque «tatatie eoneonmu, ad oamea M 'géant dtfBeahate· eaodaadaa aaflMoak etataare deatetam. . ■ ΧΠ. Licetai autem matrimonio ineundo dubia aoa oooumat, aoa ta»»·· doeonun oMreaiaaeque eet, ut commeatum rite peragatur ia Uh» eoeleeta, «ai neutar aiatrimonium ineuntium eet addicta·; multo miaiM id Ueebit ia aliena diôoeeai. ' !fee itidem-eaeerdoe ex altera eedeeia eut ex aliéna (Hoaoeai ad benodieendum matrinoaio mt areeaeaadaa; per id «aim praotat^aam quod proprii paatorè·' ooatataaantar, ipai qui matrimonium oontnümat i» «aipicionem illegitimi tori renire eredaatar. , PARS TERTIA. Caawx» yapaaaruM· mmowct», xaderaa ( ■ OMU. , gMItpUd MflMUMMM ■I. Hacxo oco6» npaaxToawrrayxMtqu» xoaoaaaoe ecra 19. Bura an axqaM» paaaaro uxa: ApxiepeoM», ApxxMaaAparoM», HryMeaoxna, Ilporonoaoira, m MOToparo uaoaa, rpau» ApxiepeoM», a aponiax» vtaon, caoxaxo aopoparo χοοτοϋχΗΧ» ctunMoa. IL CwoTpara oero, ττοβ» ApxuMaautpuTM a Προ,τοαοΒΜ ύο 6acao ra way oero ooSpaaia, aMopwe troxpyxaa cyra ataoeny Apxiep«a>, a» omra am ooOpaxia oAptaraxauaMyca: a6o «aaotin* ApxaMaajpar», aaa Πρστοοοη «arab . ' «aora oaa atramaMaanuaawHm, «ae qyra, Jteaar «ocra, xblcrao a oaaa. O aeaaotr» oco6» abero aoroaopar». Taupae ÿaat métat, *t üt ftà reywtûN a/, «utar, «a gutbae aeaip· tpùriHufa eon«tet CtUtfitM, I. Ad spirituali» regimini» corpu» componendum duodecim ponoaae euflteiuat, quae quidem, at dirent liat ordiai», oportet: I. Metropolitani, Arpbiepieeopi rei Spiacopi; 3. Arehimandritae ; 5, Hegameni; 4. Protopreabyteri. Quorum troa ex prtao ordine, retiqui ex alii» ordiaibua, qai digni judicabuntur, eligendi »unt *)■ n Cavendum oet, ne arehimandritae et protopreebyteri huie collegio intentat, qui epiecopo, qui qjuedem OeOegii eeein· «adit, etat «ubordinati; quoniam hujaaawdi archimandrite rei protopres­ byter legam taeimeueeam tibi datam exiatimabit, ut eandem ia jadbaadn parte·, qtabua ipaiua pon­ tifex Caret, tnahtar; protade duae Tel tree penouae ta nafomn queei hoadnom eoOleeoeet. Oeihrum diapUendum oet ia que muaue »piritmdfa VoBegti eoaatatat; qaamodo illnd et qua mtthe do «it ebnuMtam; quinta ri et authoritate •d aegntie doeÜeetda OeBigtam ait inatruetam. Haec taia titalo hada parti pnemimn rempreh»» duatur, quae eaat: antae eea oflMa, exeentio een •xereitium, via aeu «Mea eia·. De ttaequeqae aeparutiaé nonnihil eat die «e dum. I ORDHAT4O KCUMUanÇA t1. rapAMTUdl jiacnocTh . I. Πορηοο a Kin»lwojyimi«w> pnro Antouaate OpamnuBMeua stas·», ab oywa Λίΐί—ur»··. ■ jKta» odra XgamfaM, Β οοβerwnM» Chmmmm», Uporanwpoa» «uatpowsMB nopwnosMini «aynraeaoMa, ' mimmwmh, . yaeroBeb B yBMUDU*} ΤΜΚΜΠι ■ MÈpOMDfl» 4ORC*} ®φ·βη^Γ «m Btomiaai· jQnMMM* yatenmM qyt*. H TOTO P*KB *B* ΒΟύΒΜΒΜ (fait acta* ΟΒΜΒ* mon «moon. B xoaaHn AysoamM Ha*· «eriyx» satamus», ara note» n*naquis tootin npeCHnavru, .· noTptanlpam ηοονηβηβν» b ■BKUHBBTb. OtatB utafe ΠρΒΒΒΤβΒΜΤ·· cero xoaaoroeni a po6ctmsbo urk npsMivuoToc. Ili OtehcrsTi. bas ttySaunaaTb^Lr» 96040 XpsoriaupM», .noero asta bbsb, *ro xoaoto ocntoxy, ycMotptea rtvro n ayxtnexy yiipaBaeuin Uepm uobmbm, aobocsvu na aucaxh Jlyxoaaoxy RoaaeriyM»Ta*», nm> oobmio bcbpoxy Aeaeam» Cenary o upaasaMcxx» wpuCxaex» rocyAapcraotnu·**· A KoaBwiyie» Ày- ■VXU MB OfflCU I Prinmm ot fere uniora bsjBoœ aptotaaaMo ^t^touil^t^^lie^^ ^tgiiBOtqii; ytr^tr^bjiioei etem mil^lte^i el^i^^^i,. BWBBaM, aotalarum IqMMgtotri at dtae^ab, aoo otaexM, east aetata!* qaaodam mbbmmr iBwiai ortara artute dmeribuntuB. Spiritualia igitar Collegii tetaroat oboorvaro, utrum qnWbet •ae atamm rile feagahr; aboqute ànknquoat·· heetitaondi aant at nartigaali Seat MbUomtena *4 quae peueotaada boeoe ipoam Colle­ gia· obatriagitur. At quaqte •int, me is mediam proferattar. / uobbbM» U. UaWeraM at aisgulto euiuateo ordini» et «ioaditteei· chriatiaai· Wvulgaadra eet, - poaee quemvte deferre apirirtab Synedri· per liter·» 1d, quod ad meliorem eoctaaiaatiei rogiminia profectam eoadwMt; aoa aoeua atque ouiqae beet deferre •onatui de angendi· regal commodis. Spirituale raro CoDegium, apoetata eoaaitti utilitate vel inutilitate, utile quidem amplectotur, posthabito minua utiH. 'xoanoe paacyxvn, bobmbhM «b, saw BeuoaMKM* oostorp; b βοβμβμ* npiar», » ueaaneaBtt* apospta» 6ya«tk III. Opua ahqaod theologici argutanti a quoIII. Ante rro o«mi Borocaoaeitoe ancaxo ooHBwan, b roeta no ueuatai», qo nepate npo- eaaquo cooapoaitum, priuoquam CoDegio oblatuat aesTOBBtk irk Koaaeriyx». A Kosaeriyin» paa- feerit, aab typographie· prêta non mittatar. Col­ CXo4ptes AOBBMOf >rtr* BB WBBOWro B» BBCatrh legii vero arït dtapieore, noue Wad acriptnm emaea quadam opinione orthodoxae doctrinae obox» norptarente, yteni» IIpMacHUMO praebituro· citare et inquirere, ude poorit AhTeAbCTeoaan aoaMOryr*. veritae indagari. Vk Calumnia, ai qui· alterum vocaverit (obteV. Ante sto «tux> nopewrs, sso pacwoaauiBK-b, un Boaaro rtatoero yaesia BaoSptoMeaa mattcum aat nova· cuieedam eectao coryphaeum, erra, cyjurrk too a* JtyxoBaoark KoùnriyM-a. te apiritaali Coltagio oot judicanda oc decidenda., VI. Noe deaut quidam oonocientia· rata, VI. iCajrworçK BaaoyMtaaHe stato naxeant » coahcTB, Ha ttpstrbp», uro xtaais, uorxa «το, v. g. quid eat tboiendam, ri qui· rem aBenam WoxBTBBs wyatxee strhate, xon|er> ao ae Momera ferto ablatam capiat reatitaere, non tuBma pt toot, bearo aoenpanrra, bbb newt bmb crpaxa, quia pudor vol meta· ebotnt, vol quite rai abtetan ass ντο oaaro nana, y.aoro yapan, yam ne pomemer vivi· eat ereptu·-, quid itidom We fee­ craao? Η ντο xtaara roxy, aoropoxy oay- turn· cot, qui poatquam ab teddbUbua captiva» WBxoes 6*m y soruHTt at. βμοβΚ b abb cao- reteatua feiaaet, eupidua vero Ubertati· recupe­ Soam cBoeM deadoaasy» onaors whpy npsnsra, a randa· eorum impietati adhoMimet, deteeopo ad noTOtr* o0pamaeroa no ucmoataasMO Xpaeriea- chriatiaaam redeat religionem. Haoc abaque, dnbte caotty? Cia s utta nautoyxtaia npunocwra n ad apiritnalo CoUegium aut deferunda, ab ooqu AysoaaoMy KoMeriyM*> a ora nero apostatae deliberanda «aat et eohrenda. paaeymAMMhurs s ptamnno dim. \ • VII. Ad ptuaulta dignitatem promovendo· VII. ΠροΒΒΒΟΑΒΜΗή na ApxiepeMcTBo Tyra nepote ocsnxtaesMnoBM*, ae cyra an eye- evebeudeequo apirituate Collegium primum explo­ rhpttH. sanata, CBarosyaaM, rxh n Baira stans; rabit, nonae laborent utperwwfoM; nonae aiat AonpocsTb c* CBaxtaeaaeTBOMV ora vero βο- impootoroo; nonae impiae ox Cbrteto audinatiooi r*Tmo exter», écran bto renonxl uoBaamrot. obnoxii, ubiaam et quomodo vixerunt. 8« itidra opibea abundent, quaerendum eat, udo divitia· eompereveriat, et queatte teotimonte eat ex­ pedienda VIII. Si quia judicio epiaoopi ’ patet aibi aoo VIII. Ha cya» AyxouBaro Koaaeriyμ» οτηοcwTfc eyAM Esnoatmoa», oenas aro oaxxa ae •attaberi, ad apiritaali· CoBegii judicium provo­ AOBoaaw». Ataa me cyxy °®xy noxaentera <àa cabit. Oaaaao ia hoc judtete doeidoaHteo eant nxesno: MAoyMtasiM dpsaa, unx poaaonoa» anmiaetim aequent··: mateimoate dubito ia tricata, epawam, otaAM anpy, an MOBacrxptn pn divortterum eaneae, injnria clare vel menaoterin cnoero Ebmmbb sanecoanxa, otaAM, «txtaaauMa a ape epiooepo illata, fejnrte qua eptoeopua epis­ Kuncaosy «n xpyruro Kuncnoaa. ■ sperno copum afcoerit; at puncto notii oemphetamar, ροοαηβ,. nat ru xtafe uaropHB m cyay Herpiap- •mnoo Wao coaaeo, quae oub patriarcharum oon•ma cadebeat. MUKMMRMB. IX. ÀoBauu» KoBaeriym puexorphn, siro IX. Ad apiritaata CoAagfami apeotat diapicaro. B' ran emuta» uexanxa sepmimrxn, b syAM, qufo oi φΜ ratione a^yea Jheletene pemideot ; ’ : r;. . MfflU 1 BDMOBDM IMPBBATOBIB iO·^ 1 MfripMntt'’ npttttib wtftt' ιημπμι mtabtar ab eBqqo potante aaMK opptteMs, qnaaqeam eoe Ia spiritual OeDagfa, aid ia Justitiae neriyjck Ayxoatentn, no w* Détends RtMumriy», CoUegio, aut ia eoae interversae aeqsdtatis in aaa nocirteuxe n» Omni yopanm notam Senatu expostulare jubetur, consentaneum tamen goM; oAMsoarn at AyximuuMy Roaneriyara est, tam oppresso, ut de sua iqjuria oesnua‘faciat uyatgy enoto otcjmkt* ofiajWMMfi. H torga spirituale CoUegiam, quam spirituali Collegio, ut Προβηχοητη u noe Koxxeriywu, not^^boMomt- praeses imo totum Collegium fratri nuo injuria oCagaMOMy cnoeity Opary, nonutxrra oru cede affecto subventuri mittant a sua parteviros hone­ Myaceit «teoHiMn npocaTb exopo ynpaait, rgfc stos, qui judices illud negotium tractantefi moneant, najnescBTK ' . ■ ut citius rausam, discutiant. XI. Si testamentum, id eat, ultimsi morituro­ XI. Banfrrn ua gyxonaauM siariur» ooofra, ' atu,e noxatayTM 0»m wi> uem cyutrtitna, rum magni nomini* Hominum voluntas, (dubiis labo­ ofraanaen ohim n J^yxosaoe Roaneriywn a ir*> rare videatur, spirituali Collegio et Juatitiad Col­ JOcmurn Konneriytr*; ■ o6a oià Konneria paa- legio est .exhibendum. Utriunque porro Collegii, cyAsrb, a onrpegiaeme aaaoatarb. in propositam causam intenti communis decisive sententia expediet negotium. XII. O nogaama iiaaomaa xoaatao KonXII. Quantum attinet nd distribuendam eleemo­ neriyxt, Ayxonnoe οοτχμβτη aacraaneaie; afo synam. eum in boc casu multum omnes peccemus, n cetra ne trano norpfanaetra. Maorie 6eo- odmOliitkme aliqua opiu* est. Multi enim circum­ gtauanan, npa coaepmenaotrx Mpaaia, aa .Th- ventore· integrae sanitatis, otio marcentes, audent HocTb caoao nycaaarrca aa npomeaie muoctmbb, mendicare. stipeutque impudice colligunt Non de­ b no wipy xoaoti. ' OeecTyASo: a anue an n sunt etiam, qui se in nosocomia intrudant, et qui­ OoraAtemnn. noeaaxrrca nocynaxa y crapocn, dem numerata paecunia nosocomii praefectum cor­ ντο eCTb eorotrporaaaoe a boomy 'Oreveorny rumpentes; quod non minus Deo displicet, quam Upegaoe. Iloneffiaaen. homo. Bon ,^aw *■« nocet patriae. Deus nobis praecipit, ut ,m rodor» jsw aautsso", ciecn on> npowMcaoan npaneAmdtw nostri ponant, justo scilicet varioque labore uux-b a paaaavnuxT. τρνΛοητ. aera xtrfifrx, Bhtui comparatum, cpawdoMMs* (Uen. Ill, IV), Utque rnaaa 3; η αΉαβτβ Aofipoe ae Toanao au co6- bonum operemur, non ' tantum ut nobismetipsis cneuaro ttpetnmaia, ao eme .vmeds «aus jbm nutriendis provideamus, sed etiam Aatao«no aodaiMMS e sspvdponut·*, ciecTk yfionum. smm, gvsd epsma, id est pauperibus, forytomnr" Ilocaaaia n> E^eceetn rnana b. H aanpemaen (Eph. IV. 38). Cibum etiam homini „labor»t t*bBorn, .da apatdswe vaNoaas mnae βμμ*. S Ποο- ttrfufinti" abjudicat Apostolus (II Theas. TII. 10). xaaie tn. Cooyaaaqim, rnana 3. H norowy s»pa- Mendici idcirco robusti «imulque decides Deo sunt sia, a trtatamn ppomaaa, Bory npoman cyrx. exosi. H ante aro casCix-baaer* ouuxr., η τοϋ eon Proinde qui in eo· »ti|x»ni erogat, sicut vitae jtuo ' nowomaan, tubo a yvwrtin oawx> tae Corum nequiter agendae adjutor, ita peccati quorpbxa ; a ντο aafio as Taaoay» cyerayut wa- que eorum fit complex. Quidquid igitur impendi­ Aoerruam anAOpataaaem, neo to norme exy, a ae tur male collocatae ejusmodi eleemosynae, frustra bt> noaaay Ayxonayxt. Ho avn τηχοηοϋ gypaol abit nec ' ullam spiritualem adfert utilitatem. xanoosTUU emo a OTeuecrûy, qaome prtatown, Praeterea haec imprudenter effusa liberalitas aenuidii apoAT> gberoa; on oero βο n mpiun magnum patriae, uti diximus, infert incommodum, cayioora, a Aopor>> 6iuaen xnfifrn. PascyAU imprimis penuriam et frumenti caritatem. Peracatm daaropasyMam*, omin>BO TMonam n* Poccia [tendat quilibet prudens, quotquot millia in Rossia _ odphTaeroa risiwix* raaoaMX* npomaarurs, . ejusmodi pigrorum sunt mendicorum, totidem millia tutaxom nionp nriumuMa, xsoroay hominum · esso, qui subterfugiant agriculturam, at­ rbra or» mmxt> . npaxogy xaMaaro. A odow que adeo eoe ad rem frumentariam augendam non aaxaswraowa a aynaamm ctoqteaieM» vynAwe facere; eum tamen illi e contrario eum effronté TpyAH UCKAaem, a noroxy Mmodff XJrbSa pae- protervia simulque eam pravae animi contritione xojro norme. Χηητητή 6ii maooMica Mtonÿ, a alienos labores devorent. -Magna igitur frumenti ra Atatato, admaira ttpaoramtm. copia idcirco frustra perit. Oportet, Ut ejusmodi repti ad publiées damnentur labores. Α· ΟΤΊ> rfin an apomaaoam xfierod ydoratra Hi itidem mendioi in meadioos proprie dictos acraamura aeaaaaa otaAs; taio maumno oBMtra. sqnt injuriosi. Quantum enim illis tribuitur, tannoAaerca, Toaaao upaxMic*. yfioratm ontnunrieu. tandem inopibus, <|»i jure merite inopes sppellanA eme eeaAtauauunt omte, noaean axpaaM cgm, ,tnr, detrahitur. Cum itidem pauperes infirmi vix. cadpo ao ttuaocTMaa apuMrextra, satraa ae- Imo moveantur; mmN toto eorum fere netaiMouunte aamie ocraateea, agma an woay- nmrtui ia plateis pMjeeti, praoterquam quod morbo Mepram ttovarafi u ynqtn nam, a npa distorqueantur, taw contabescant; quin imo non cuoefi (kurhaaa a rxaxoMT, tensunon. Cym an donant ejusmodi, qui quotidiani pania indigi, pu­ a TaaoMse, uro a AdcaaoM ttantn «uwimmw, apo- dore, . quo miaus osttattak > vocem amittant vol earn onuurroa. Ante >ro aeratnaym tuter* manum extendant, nAsndaatur; verberones iUi jrrpody waaocepgia, > ρβοβμί* osa oc-Thntunoi-b, .pysa cBopunaanT», a natie xnentt paaapantaiDTB, ττοβτ, Cuna npauHe nantie a MaxocepAÎa aoctoHhm. Boaeraany η+ττ» CeaaaKOHBrfcMmaro nun· nnAeii! HaAtrerejm. yCo aennaaa AonacaocTb AyxoaaoMy Konneriyu-b, npMnterao o cetra xyttaTb a coateoaaTb, κιμ«>βημτ> Cm ayimau-b cuocoôomt, aao nie rànopeaaTb, a aoCputt stain, mbaocthhb onpenteaTb ; a onpeAbaan-b, npocuTb I^apcicaro BeaaaecTaK jbCm saaoanm Ϋβμομι> cnoBtcb MonapmaMb yTaepaaTb. ' XIII. H ce ne uaaaa xoaataocTb, κοκ» Ch CaauteacTBo orb csMonin a CeacTy.maro Haxajibctbb oTapaTBTb. Kb cexy noaeano eerb cAteaTb corfarb μηογο Aaoporb Kb oanoMy npaxoay onpeAteaTb, ot, aoTopuxb anaaiii Ch aaeaab τβκγκ>-το kmcrho nojaTb CanutencTay a upotatcb πρχΒβΤΒΒΚΒΜτ, uepKBe caoea, aaCbi ona eoaepmenaoe no trbp-b cnoeii iu1i.ii aoaoabcTBo, a anpexa Ch ae aoMoraaaca anareuca aa Kpeuteaie, uoi-pefienie, BteuaHiv, a ■rponaa. OCaae cie onpenteeme ne aoaCpaaserb A<>CpoxoTHMMb senorbKOMb noABMTb CaamettnaKV. caoiib μηογο «το no mejpocTK caoeit noxouterb. CoficTneaeo ncsKb KoaneriaTb, narb tlpenaAenrb, Tara b nponin vb nava-Tfe npuTin ng Ha caoero, AonatBH ynaasTb upacary, hto B-bpeub ecTb a fiyaerb U,apcKOuy BeaBuecmy; nto ae no CTpaCTBMb cnouu-b, ae ΛΜ MaAonpiuMCTBa. no am Bora a uoobSH juoackoH, eo cTpaxoMb Bontinub a «οβροη conterto, oyanTu Atea ■ coe-hTonaTb, a .tpyrngb βρητίη çnoefl MirbHia s coB-hTH pascyatAaTb, npaaaMaTU sab vrnepraTb fiyaerb. H itaaTBy TaaoBym aapenen, ua cede ηοΑτ> BMeBBHWb rnTpa^otcb aaaeeMH, b rteecaaro βΑΒββββϊβ, ante βπ noert nporBaes» npnc«cb CBoeit uoACTopearea-b a ysa veut 6ηχ». Cia Boa sa* Muncauaaa, uepate can-b BcepoccilicKi* MoaapXT., Efro Hapcnoe ÇaauvMnrMItaioe BeanvecTBo, utymarb πρβχτ, oMoao Trou··. paacyatAar» are s BcapaaaaTb βαητοΒοακίΓ» cero 1740 r«Ay, ΦοβρηΜ 11 abb. A noTOMb ao VaMy Ero BeaenecT··, npeocaanwntHe. Apxi•pen, ApxWMaaftpaTM, xyaao are a npaaaTBàbCTBya>ein (fesaropii oaytBBAB are, a poaeywAaa’ aeupaanMoi earoar» ΦαάρηΜ 3S Ana. Tare· a» ymrepwAiiaie '■ n wnreniMwi» aretpaaorenw·, 00 ajteteneate’ wrâ* apacyrenyiMum, Ayxo·- Μ qaod elite UH graaaatar·· ytitesdam îbmüm» et inapte its· p urite eaatiJete tequ· cure rianUte guteta in volgi eeaMraa rieeaatate rade· et anale teina in jarejaram eatOMate inaaniare ; ob id taaen ipeam larga «rip· eawtaiaatn·. Uaiveraa, qua· ab Me vuteratarib·· perpetrantur mrommod». ' qais rnrepaadinan description· eeanpleetatnr! In viaton· latrocinii·, la iaebla* iaeeediia graaaMtur: rebelHbua e) proditoribus ««are v«b»te·, explorntomin habitant induti, offerant operain ; viro· ad honoram fastigia eveeto· calumniantur, quin Imo ipeam flapreaurin Poteetateai eoavitii· prtrecinduat, et infimam plebem ad optimate· vili faciendo· excitant; ‘ ipri intorte ab omnibus, ad qnae «inguli fidelium adatriagnntar, mante promu· abhorrent ; populi in templo oranti» conventui intereaae opu» a ae alienum’eaae, centra veto ana· plane parte· ae obire, ai templi veatibulum con­ tinuo i'..|ue incondito flebili impleant clamore, antumant perditi. -j ' Quae vero de prava eorum conacientia et plua quam ferina erudelitate narrantur, fidem auperant : infantibua ex ae progeniti· oculoa eruunt lumen­ que adimunt ; manu· contorquent aiioeque artu· vitiant, ut eoa veri nomini· paupere· et niiaericordia digno· efficiant. Re quidem vera non e«t .hominum genu· magia •celeratum profligatumque magi·. Oportet igitur apirituale Collegium Hoiertiaaime ad hoc eme inten­ tum. conailiumque. qua ratione hocee malum faeiliu· •it extirpantem et congruae largiendi· eteemo») ni· praeacribend^p aint regulae, inire : tandem* rogans ut Regia Majflata· illa· Regio auo edicto rata· ewe habenda» praecipiat. XIII. Summopere intereat apirituali» Collegii a aacerdotum ordine arcere •imoniam et impudi­ cam proterviam. Ex|>edit «npi r hae re connilium ■ cum Senatu inabtuere, quotnam «ciliret domibu· •eu familiia juatuv parochiae conficiendae numera· ait definiendu»; "χ quarum ainguli· aaeerdotea et reliqui eocleriartira mania adminiatrante· certa· obtineant obventionea. ut pro ratione «ui «tatua decenter queunt «uatCntari; ne in poaterum pretium •olvendum pro baptiamo, pro «epultyra. pro matri­ monii benedictione, et caetera, exigant. Non tamen per hocce «t»bit decretum, quo minua benevoli homine· «acerdotihua, quantum cuique libuerit. » «pontanea liberalitate largiantur. Quivi· collega, tam Prae··· quam caeteri mu­ nus »uum «ggrenturi. dato jurejurando concepti· verbi» promittent, »e fore fideli» Regiae M»je»lati ; nec affectibu» indulturoa nec doni» in transversum ' actum iri; sed propter Beum hominumque utilita­ tem cum Dei timore et bona cotecientia in judi­ cando vt consultando, in aliorum «uorum Collegarum •ententii· et consilii» acceptandi» vel rejiciendi» m eme gesturo» flor porro juramentum praestabunt non detrectaturi anathemati" vel civilis supplicii paenajn. »i 'contra juramentum quidquam patrare annotati êt redarguti fuerint, subire. Ista universa btc scripta antea Ip*e totius Rosciae Monarchs, sua Regia aacni M«je«ta», in sua'praesentia lecta benevole andire. deliberare et emendare non eet gravatu·, huju» 1740 anni Febr. 11· die. Postea ex «tue Regis· Majestatis mandato Emineatteimi Antistites et Archimaadritae rimnlqae regentia Renatu· Collegae audi­ ta deliberante·, itidem emendaverunt, ejuadesa Febr. SS* die. Deinde ut rata habeaatar et aba­ que ulla mutatio·· adteplaaatur,' potaquam m·· aaasM tam apiritaalM quam regaate tenata» Coi- ΡΜΤΒΙ I MUMOBUM DtHDUTtMUB »1 ·* ............................... mo» ’ ’ ■ - > Compter»· mpeo·*, ■ «w» Ero UaptmoaBMinwnw noon·» orfonauoe py*m> Wilinn. Cxapaoxirit Οτοφηη, Marpoeoxm m»· CTojtnxk Pmmck*. Cxapeaaxit Cmnumcrp» MarptOKuntra Cm®. MMkil. ■' 1 Cxapeaaxk CtaqtMOUi* poACKÜt. Cxapeanuk Cxapeauxu βηοφηη Iua»n HanacaUL n«TMpMMT> Euonn Ebouaro- Baffe» Μψ»*»*1 MbwilNiwt t), P*te*R. ·* m* prepria maan HtemiM» Stephan·» Métropolite»·· indigna» BfeHuanlia Syiteater MatropoHtaa.ee BpoteMewxa. HumiÈ» Theophane· Epiaeopua PleacovienSia. - Humilia Pitireann» Episcopus inferiori» Novogrodia». Bapoaax·» Enacaon TaepcidM. · Humili» Bariaam Epiaoopn» Twerenaia. Aapoa·» Ehîmh> KopaùcaiM. Humilia Aaron Episcopus Caroline. Theodoaiua Archimandrite Alexandri Nevenai». ΘΜΑ001 ApuuMupm AmtKMUtpomnmriM. An-ronik ApxxxaMApun· BsaToycToaoil. Antonius Archimandrite Ctaryaoatomi. . Kaaaacxaro Cnaccxaro HpeoApameoeataro x®· Monaaterii. Caaanensia Tranadgurationi· Sana­ «acTupa ApxnxaiiApm loua CaxwmriMn. toria Archimandrite Jonaa Salnikiev. Mocxoncaaro CsMoaoacitaro xoaaonipa ApxxMoaquenaia Monaaterii Simonie Archimandrite Petru». t n»upin Herpi». ('xapenuxii Πηχοχίϋ Μκτροαοα·η BopoaeiKHumilie Paehomiua Metropolitan» Voroneaenai» cxik ■ Eaeuxik. et Elecenaia. Tpontutaro VnaTcitaro xoaacTxp· ApxuxaHMonaaterii Trinitetia et Hypatii Archimandrite Αρητ» ΓΜρΰυη». Gabriel. Dofienaia Monaaterii Archimandrite Hierotheua. AoMcaaro MOX^TMpa ΑρχΒΜκΗΑρκη» lepooek. Ααμ·ρ&οέ Γρ«φΊ> Anpancain*. Mari» Praefeetü» t'omea Apraxin. PHfeiœriua Cancellarius Comes' Golovkin. KaHqnep?· Γρβφτ. Γολοχχχιγι., ' Kuaah Ηχοητ. Âoarepyao*. Princeps Jacobus Dolgorucoy. l*rinceps Demetrius Goljcin. . Kxaat» ΑχητρβΜ Γολβαηβτ.. Come» Andreaa Matveev. Γρηφα. ΑΒΛρβΜ MaTvhem». PetruA Tolstoi. îlerpb ΤοηοτοΜ. Bapom. Πβτρτ. LUa^apon.. BaroMPetrua Schaphirov. (JWcmeMxt»» Άο Unpenaiti tfpscuaaumo BupneOMM ptflun aoôuacaao: ΠΕΤΡΈ. Avpnoa eriaiasüMW Stÿiat ilajttiatii monna anfeerijptio ita m Aobri.PETRCS. 4e aa £app«M>», Apariape· o ppema Jfuuea»» sanat •mImmmmi imio> Jn DioacMibtu itidant PrauaU* et eattari, ipiritMlti paraonoe. atthacripaereni ita: CxtupenuM* IlraariM MuTponoann. CapcraM n HoAoncniM. CMnpeHKud Teopritt Enncnom - PocToacmM. Ομ»ρ«ηηηΜ Hapiaatm EnxeKom. Cyaaaju.CKiH n MlphoacaiM. CMapennuii loannnniM Μκτροηοαη·η> KonoxencniM. CuBpennuii Ilaeem· Enacnoira Boaoroncadit. ('uapeHH&tit K»p*Ajn> lUyMmaucxiM Ennctcotra DepeacnaBCioit ' HeAOCToÜnuM Apxieuncatoirk Hepanrononi* ■ HoBropoAna Ohnepcxaro Αχτοηΐϋ. CxnpeaxMM Taxon·*. Μητροηοαηη Kaaaxcxi*. CxnponnHii AjiewrMi Enacxon* BncniM. CxapennuM loaxnx·» μαοοτοΜβηΙ Emicaom AcTpaxaxcxi*. ■ Cxnpenakrit BapxaaaEnxcxoirbXonxoropcxit. CxnpeKHHÜ Boroshm» Enacxont· Χοτχηήηά*. Humilia Ignatius Metropolitan» Sarensia et Podonensia. * Humilia Georgius Episcopus Koatovienais. Humili» Barlaam Episcopii» Suxdalensia et Jurevieneis. B Humilia Joanniciua Metropolitanus ('olomnonsia. ΓοΗΒΧΑίΜ ApxxxaMApxTb HyAoxotiM. CepriÜ ApxxxanApxm. Hoaocnacmk. CepanR>m> ApxnxaXApaT* ΑίΑροήιΜκηϋΚ. JleoBxx* ApxxxaxjrpnT* ΠοτροίνοκίΜ. JlaxpeHTik ApxxxaaApm ^oribni*. *■ laacxatn» ApxxxaxApam BotxMMMKndl. ('epanion ApxxxaaApara Hnaxearcsii. ββοφΜηκτι» Apuxanjcpm CnacxiM. Maxapii Hryxen BonxumatwaiM. CeuMcrpt. Hryxeir*. Hoamcxaro χοηχοτΜρη. Maxapik HryMem* JpunaonadM. Humilia Paulus Episcopus Vologdenais. Humilia Cyrillu» Sehumlanaki Episcopus l’erealavienaia.V. I Indignus Archiep^acopua Csernigovienais et Novogrodiae Sieveriensia Antonius. Humilia Tycho Metropolitanus Caaanensia. Humilia Alexius Episcopus Viatoenais. . Humilis Joachim» indignus Episcopus Astrachanensis. Humilia Barnaboa Episcop» Cholnogorenais. Huxailb Bogoiepna (Βχοχρχιτή;) Episcopus Vatiusenaia. Geanodina Archimandrite Cxudovenaia. Bergin» Arcbim»»drita Salvatori» in novo (loco). Serapio Archimandrite Andrvaüenaia. Leonidas Arehixxxferita Patriae». Laureatius Arehimaadrita Doaenai». Hyacinth·» Archimandrite Thaophanionim. Serapio Arohiaaaadrita Eaaarcnenais. Theophylaetua Archimandrite Salvatoris. · Maoarias Hegumenn· Elevationi» cruci». . Sylvester Hagumena» Novinenai». Macarius Hegumenua Danielis. . · .. OBDIMAW SOCUBUSncs CMTo-nommro Cepriana Μοηβηφ· Apxntsanxparu Tnxosra. ■» Cy«MM* Cnaca Ee^auieaa Monacnspa ApxnManjiparb Kaptart. - BaMptripexaro Pnutirruiueusro Monacrupa ApxaMMUiparfc [wo**, JIearb ApxBManxpm Popunxaro ttosacrstp·. Hat Poctom Boroenaencnaro AnpeMiena mo· aacTHpa ApxnxanApdrb Axpian. Hat Spoouuuu Cnacxaro xoBacTMpa ApxsxaHApaTt KnpiaMt. Jlyareiptaro MoBacTupa ApxnMaHApBTbCeprid. MoHacTHpa Cbbbu Cropoatenotaro ApxxManjp«Tt CejixaecTpt. Bocttpecencxaro uonacTHpx ΑρχηΜΜυφΒτη Anronit. Hat Bopoacxa IlathHyTbeaa uoeacTupa ApxaMaH.ipaTt ApceniM. Ioca$oaa MOHac-rupa Bo.tomcaro ApxHMUHjtpart TepMaHb. Cnaooaa MonacTupa ct Pnaanu ApxBManApntb Maaaan-b. BonoxonaMexaro HtiuMnuxiro MOHacTwpx Ap- Moeastoeii Munitae TriBrtpti· «t Harfii. Arehi■MBdrtta Tycbo. Saadaleaaia Hwaaetartf Saltatoria at Kathyaui Arehuaaainta Cyriaeaa. VladhaaraaaM «KwiBatertt Natiritatia Arehiateadiita Oadaoa. . Leo Arehiatoadrita BMMMatartt Gorieanato. Boatorieama «aonaatorii Tboophaaioram at Abrahaaui Anhiatoadrita Adriaaaa. Jaroalavianaia anaaatarii 8ahatori« Archimaadrita Cyprianua. LuMeeaeh monasterii Arehimandrita Hergina. Monaaterii Sebbaa da cuatodiia Archimandrite Sylveater. Monasterii Resurrectionis Archimandrite An­ tonius. Borovwanaia monaatarii Paphnutü Archiman­ drite Araenhis. Volocensis monaatarii Joaephi Archimandrite Germanus. Kiaxanenais monasterii Salvatoris Archimandrite Miaael. Volocolamensis monasterii Voamensie Archiman­ MaHftpaTb loaca$-b. drite Joasaphus. Aanianoaa uonacrups. hto Bt HepecAaBJrh Perealaviae. ultra sylvam monasterii tinnietis Burix'KOMt ApxBMBBAparit Bapnaaut. Archimandrite Barlaam. PoCTOBciearo BopnoornMcxaro MciÿacTHpH Roatovieusis Monasterii Burisi et Glebi Archi­ ApXHMBHApBTb ΙοΌΒφΤ». mandrite Josephus. Co.lORBHCKaro MOHaCTUpH ApXBMBHApBTt Monasterii Solocaencia Archimandrite Isaaeius. HcaaKiU. Ilepev.iaMM 3a.TbcKaro Ηβκβακβγο uouaPereslaviae ultra sylvam monasterii Nicetae UTbipa ÀpXBMBHApBTb ΙθΟΜφ1>. Archimandrite Joaephils KoaoBaaro MOHacTbipx hto at Moacattcicy Moxaiacensis monasterii Colncensis Heguinenus Hrywetn. Taxont. Tycho. . Haaonan yrptuncKuro MonacTHpx Hryaent Cgreachensis monasterii Nicolai Hegumeiius θβοφΛΗ'Χ. Theophanes. H:n> JXMHTpoBa Bopxror^6cKaro uonacTHpa Dimitrovienai» monasterii Borisi et Glebi Archi­ ApXBMaHApaTt AApiaat. mandrite Adrianus. BwcottKaro MonacTupa, hto st (Vpnyxos-b, Berpuchoriensi» monasterii Vysocensis Archi­ ApXBMaHApaTt feparaMt. mandrite Geraaimus. BnaAUHHa MOHbcTupjt. hto at Cepuyxoxh. Berpuchoviensis monasterii Despotae HeaumeΗγυμρβέ HaBeJTb. nue Paulus. Borocnoncxaro MonacTHpa, hto Ha PtiaauH. Riasanensi» monasterii Theologi Archimandrite ApxBuaHApBTt AapoHt. Aaron. Ury went JleoBTiit et Vitata Maaapiena »>· Vnsensis monasterii Macarii Hegumenus Leon­ nacTUpa. tius. HpBHapxt ApxHMaHApHTt KapBAoaa uoHaMonasterii ( 'yrilli Archimandrite Ennarchus. crupa. loua ApxaMBHApKTt KaMuHHaro MOBacTupa. Monasterii I'amenensis Archimandrite Jonas. ApceaiM ApXBMaHApaTt Π parryanaro aonaMonasterii Prilucensis Archimandrite Arsenina. cTHpa. θβοφΒΧΒΒ^Β ApXBMaHApBTt IlaMOBB MOHHMonasterii Pauli Archimandrite Theophylaetus. CTitpa. . Maxapih AftxxMKHApBTt KopttaxieBa μοηλMonasterii Cornelii Archimandrite Macarius. <*TMpa. Φκχηπιγχ Hryxent θβρβποΗΤοΒΒ Moeacrupa. Monasterii Therapontis Hegumenua Philippus.. ^auacaaat Hryxeat MOHacrupa ΜμχβΜαοβ- . Perejaalaviae monasterii Michaelis Hegumenus exaro nepeacxaecxaro. Damascenus. Patpaant Hryxeitt Cnactcaro SoaoTOHoexaro. Zolotonoschae monasterii Salvatoris Hegumenus MOBacTHpa. Raphael. EacTpaTid ApxBMaHApnrb EneiuuM HepanCieraigovme monasterii Elecensis Archimandrite roacinii. Eustratius. ΓορΜβχτ» ApxBMaKApsTb, Cmto · rpoamciM Caernigoviae monasterii Sanctee Trinitatis et . HnbncxiM HepuBroacxitt. Heliae Archimandrite Germanus. J ΕπΒφΒκΐϋ ApxBMaBjtpnTb Haaapera BagroNixini monasterii Annuntiationis de Nasateth rhmeHcxaro Htanoaaro. Archimandrite Epiphanias. IepoMoaax-a Hut. Hrysien-b xonac-rbipa CbbMecoschae monasterii hierarchae thaumaturgi τβτοββ Hyxomopua Xpaeroaa Hxxojiaa MoxoNicolai Hegumenus hieromonachus Nilus. BuoteBaro. lapoMomaxa. 3oc*Ma Hryxera Hytieuxaro Lubeceurie monasterii Antoaii Hegumenua hioroΑβτοβμββ Moaacnm. monadiM Zosimas. Cnarroi mbxxo* Hyxoraopnoli Jlaapw Ilexepflanetao magnae fhasmsriirgaa Latme ■ Kiievo- «M* JSmnmII . ApnwjyBva ' loanatni*. : poeeariMMis Arehimandrita Juneititat. PETRI I RU8BORUM IMPERATORI» 96 Μ- Jfod^vdmria WMMttantf Shawn·· MraAammtdrilo Kiieviee mnaaaterii 8. Miehnelb Zolotoverehovii CnaTOMuxaitnoacKaro âaaTOaepxoMro Kiencxaro MOucTHpa Huàcnm lopoMoaan Γβ- Vicari·· hieromoaachua Gedeon. χβοη. Kiioviae moneaterii 8. Iffehealia Vidubioenai· CmrroMuxalUoncmbro BaAyfttuinaAo μομβ/ CTMpa Kiencunro HoMtcmva ■ lepoMoaaxb Vicarina hiaromonachua Bwedietua. Beuexnrrb. Kiioviae atoaaaterii Mexigurenaia, quod omboOtSuieaaTMMiaro KieeoMencuropcKaro woaaaro Moaacnipai Hjirtcnm Γυηkeviea. ropiM Toonteaavt. Kiioviae monaaterii 8. Nicolai Eremitici Hegu('Mroaixoactaro MOHMTHpa nycnannaro Kieacuaro HryMem, Χρηιτοφορτ, HnpayTcmK· tnenua Chriatophorua Cxarnucki. Kiioviae monMerii Epiphaniorum aoeietatia CnaToOoiouaencicaro epaTcuaro Monac-rupa Kieacaaro Bnueperrop-b Ctuiunecrpb Ποχοηκίϋ. Vicereotor Sylveeter Pomovaki. Kiioviae monaaterio aanctae Trinitati· et Cyrilli CBNTo^Tpouucaro Kapuabcwo Kjeacaaro mo Praepoaitua Joaaaphua Tomilovica. aacTUpa Hacroaresb Ioac«pb Toxasoaau. Sviaxanenaia monaaterii Deiparae Arehimandrita ('aiaaccBaro Boropôaamcaro xoaacTHpa ApxaSimeon. MaHAparb Caxeotn,. Caiani Monaaterii Cixicenaia Hegumenua Joa­ KaaaHCKaro Kunniecimro Hoaacrupa* Hry- ' aaphua. Meiib loaca$%. Inferiori· Novogrodiae monaaterii Pecaarienaia Haatuaro HoaarpKT.* Ilenepcuaro xoaacrupa Arehimandrita Baraanuphiua. ApXMMaHApBTb βΛρΟΟΗοφί#. E» inferio ria Novogrodiae diatrictu monaaterii HnuteropoACuaro yh.iAy,Tpo· unare Maaapieaa Macarii de Fulva Aqua Archimandrite Philaretua. IKoaroBoxcicaro· ApxHMaHApaTb Φιΐ3χρι<ττ>. Bonoroipcano Ciymamcaro Md^àcrupa HryVologda· monaaterii Gluaehioenaia Hegumenua Joel.· MCHbloa.Ib. Magnae Novogrodiae monaaterii Tiphinenaia BejtaKaro. IloaarpaAa Taxaima xionacTupa Arehimandrita Barlaam. ApxaMaHjparb Bapnaaub. 7 / » J- * KXKCUTIO SKU BXKRCITIUM. .rdtCTBO .IVXUBH14H ΚΟΛ1ΕΠΗ. O dnàcaaMaa dyraamia gn.timia ' codcmMMo ad» ne Mnucaao; qoaaara Uapetoe BeMneemoo npeuuuoM g · dnermaoaaa» ao ^Γβιηρηπι,ΗοΜγ PernuueiiTy**. De mtuuoreat opiriiualie Collegii adimpletione et ezecutione ipeeietiat hoc loco mom traditur, ftunmm Regia Jfqjoeta* in mondatû dedit, ut generate! omnh bue Collegiie juridicie preocriptae regulae^kic rtiaeu oiaerrxirMtfurV· — V - • S3 · « 3. ojUAjyxiiBHua KiuxKriH. VIS 8IÛ BFPICACIA Cnay we Jtyxonnua ttojuieri· Ero Ilnpcsoe BennuecTao BMcottoAepamsuom caoeao aaacTito faaronanoaiurb A»Tb ratoays,. «tconaa aanaerai an nmennoarb Ero Beknueona Ynaph, n nanaurb cero PeraaueaTa nanenaTanotcb. Tanoarb ■ n _ uante noaôatettuuxi> Ero ΓοογΑ·ρβΒΜΧ» Peeoamuiax b, KoropiM Ero Bomneerao 'οοβοτηοηηοη cnoetfr BucoaoMonapmeto pyaom aanneam nanoavnf aa upeAnomeutu ErO Beutecmy Jly* Quantum vero attinet ad vim, potentiam aeu auctoritatem, quam apirituali Collegio Auguatiaoimua Rex ex aupretna aua Regia poteatate indulgit, de ilia Iqculentur eonatat non aolum ex peculiari auae Regiae M^eatatia regulamento huicce praemiaao mandato, aed etiam ex Regio beneplacito, quod in aolutidnibua infra poaitia apae exaeruit, cum nimi­ rum Potentiaaimua Monarch· ^Quae*tioneau a apiri­ tuali Collegio aubmiaae aibi propoaitaa expedient, benignam «uam voluntatem propriae regiae manu· •ubaoriptioae exprimeret, ipaiqae apirituali Collegio ut „aanetiaaima Regena ajaedua* nuncupetur, titu|un) impertiretur. xoasoM Kooaeri· ,Πγη™·, r) Vanam anMaandMa omWt latiaa· *iacan*raa, aam jaata textam adjaciatea Simae iUe.arcMauadrita jam iatnr mb Invaaitar, «ai primam II pauKTeabcTHymmaro JlyxonHaro 'oo6pama vb HpaanTeabcTuynmiii Cenarb, Turnaaute a wu Koaaerin, a on> ηηχτ> ' n JJyxoauoc coSpamie naKoBMWb oCpaaowb nncbMeaaoe o6xo*geHie HM-hTb? A Ha HqTpiapme ημη 1Γκμομ> hh i«y;iy h« npncwiaaocb ; J^yxonnaa ace Koueria awfcTb tecTb. cany a enacn. narpiapntecaym n.ts e^na a ne 6onbmy«Xy uoueatç coSopm. Bb Qattairb B-bAeuieMT> h aa adAnncanieM-b nph*b;Za n> Koaiieri· rura mm m Ceaara' uniuyw-b, n ;ia uoAnHcanieM^ Toatno Ceuperapchnwb. In casu instantis necessariae spiritualia Collegii eum Regente Senatu vel etiam cum Collegiis aut e oontrario eorum' cum spirituali Collegio per lirtraa communicationis, qua norma utendum eat? Si­ quidem Patriarcha ab omnium cunarum man­ datis fuerat immunis; spirituale autem Collegium honore, vi et potestate Patriarçhâe convenientibus, quiaimo putioribus, utpote congregatio, eat praeditum. R. Cum Senatu per literaa nomine aatUia* nitas. et quidem, omnium'Collegarum, subacri ratas habitas^ eum Collegiis vero per mandatum tarii dumtaxat manu munitum, per­ scriptum. ne in Senatu fieri solet, instituenda est inde ôo co6Bb npoaAHw Επαρχία n «yxoanoM pâma MnOnpaTb .an n Apxiepen, a nozgouotneΰκ> IXapcjtoxy IIpecarbeaoMy Benxçeny, ohuxt. L K-b nocraaneni» η n irheratra triuurrb na? BtriÿpaTb uo Avh nepconpi a HOTopym onpemaTb a on HTb. «*»■1 Pro viduis dioecesibus Praesules in spirituali Collegio aunt ne eligendi? Rt poatq'uam a Regia Majeatate mandatum eoa ordinandi per literae im­ petratum fuerit, ad suaa sedes aunt ne designandi? R. Duo candidati sunt eligendi: Nostro autem probatus suffragio designandus eat et ordinandus. 3. Uarpiap ; ApXiepeMcKUi u MOHacrapcma Praedia quae fuerant Patriarchae, item quae h h upaaseuiewb, aoropua rfcPraesulum et monasteriorum sunt, quorum direetio aomm vb Moaacntpcaotn· npBstaefc n a -Curia sic diets monasteriorum dependebat, spiri­ Ayxoaaoil KoaaeriH B-tutara an. roro tuale ne tantum Collegium directurum eet reditusολ jrtuta, Tro oasu on rpamgaacnax» ynpaawreauM. que oollectunun? Idque ideo, quoniam saecu^ree npamn an caygocrb a uycrory? A J^rxoaaa· oeconomi ea praedia ad egeetatom redegerant; Koaaeria npacaap» oCaaajtaeb aain> m. nrhpaocTH, spirituale vero Collegium jurejurando non' minus UOTIHHM, *) Βλ CsiMcti··· ΜΤΪφΑ· ttlM Sia u Mnarii ywfsritm as sokMao Mme; M sis iemritamar: dbmmoe «Misas· dr syaeda owdsMmm I. VI (ST»S). Far vessm «Misai· iuMMum imsiemn vsvMm AOUAffb, fVV VffwWf Jmw^BeH·· WJWwilll sb so ttmsyMstan. Is sMMtas quaoMram ohm oeMnee, ret|Mmiaoee ibm daatar; Ms oars sHas past akm mMbemas, bttiu atglo *, quo MitoMnr kneeroMis imyrnaa. / Οίκο, earns n rom» XXXVII. T , wwmmo HSMTUAB βΠΚΝΝ M . ■ : ____ τ«η ■ so itMiti ητφΜ Ufapoamro Brawaicraa αροην» apoua»* Koaaoril μ μμβ. A a» Γιι·ιιιι·ιΙ Aywuiii μμμμ, w> vaaoe ap»Miaia M^Mm *° Απμμν· Km«eria._________________________________________ . Bhti> no catty. IM ______ a_______ — - ---------- qaem'aKa Cdfagia fam «4 ddsRfafam isrv»mfa· qasm ad reus peeaafattamRagfas Majestati debitam ,ex mm proeefaadam «fatefat··. fpiritaato draigas «Biffa·infam* atve Rfatatam iJumîî dlraeifoMm spirituali OeBegio a<)adiMt R. Brie. AB ORIENTALIBUSdPATRIARCHLS CONFIRMATUR PERPÉTUAE SYNODI INSTITUTIO. I. JTAMMA EPISTOLA TOI’ IMHEPÂTOPOÏ Ι1ΕΤΡΟΓ Tt)f uraror PETRI PRIMI IMPERATORIS •i Hitreaieu ;iavion*»· ΟμμΜ»Μμρ«Μ····ι. Xfiif r}fntnf»fw KitmntinrtilHK 'hffuttr. Τώ<π·νβγί«»τϋτρ σορ»τάτρ τέ xUl λβγ:·ι4*τ OExnptvtxf Πβτρ'.ίρχή Νέβς'Ρώμης, Κυρίφ ΚυρΕφ ‘IsptpEp. Τψ έν ΧριστφΉμών Πατρί. τέ άνήχον σέββς χβΕρν.9 άίιλφιχώς προσβγορ«ύομ »ν. 'Q; ιύπ»ι&ής Mi Τής ■ πιριποθήτο» ήμών μητρύς. ίρΟοβόξου χβΐίολιχής έχχληοΐβ;, &βτηρών πίντττ» 8aneti»»imo, »apienti»»imo ac doetiaaimo xniTeriali patriarcha’· novae Romae, Domino Domino Hieremiae, noatro in Chriato patri, debitam reverentiam fraternamque «alutem. ■ Obeoqaioai more filii dilectiaainue noatrae matria, orthodoxam ■ dirimo» eatholicamque eeeleaiam, in τήν ίύλάβ«ιβν πρ4ς τήν 'Γμιτέρβν ΠβΈβγιίτητβ ώς Hanotitatem Veetnun velut in primum vummumque πρώτον «ύτής τής ύρθυδύξου χβίΗλιχής έκχλησίβς ejxadem orthodoxae atque catholicae eccleaiae pa·4ρχιποΕμ»νβ χβΐ xtrcd πν«Ομ·Ήμών πβτέρη, έχρΕνβμ»ν torem Noatnunque patrem secundum spiritum reve­ ιένβγχβίον γνωστοποιήσω τβΟτα. Έιαιίή μ»τηξϋ τών rentiam semper servare volentes, haec Vobis nota πολλών χβτέ τέ χρέος τής παρά <Ηη δοΙΗΪσής Ήςιΐν facere necetsarium existimavimus. Variis obstricti έξβσίχς φροντίδων π»ρί τής β»λτιώο»»·ς τής πβρά .ΉοΟ curis atque negotiis ob potestatem quam a Deo έγχιιρισίΗΕσηςΉμΓν β«σιλ»ί·ς xnl τώνύποχΜμένβινλβών •ceepimfa, ut imperium Nobis a Deo concreditum έστρέψβμίν τούς ΛφΟβλμού; xai τήν προσοχήν ‘Ημών subjeetique populi in melius proveherentur, cum ocu­ χαΐ «ίς τήν έχκλήσιββηχήν διιίκηαιν xai ιίς τά Ειρη- lis aaimisque ad rea, quae ipedesiae gubernationem xstov, χβΐ ΕΜνως tv βύτφ oùx ί^γ«ς έκβτβστβσΕβς ipsumque clerum spectant, conversis, eas admodum xai τάς ύποάέσίΐς «ύτοΟ ούχ έν όφ»:λομένή ιύτβξίμ, perturbatas neque in- ordine debito consistere où μέτβρν έν»λ4βομ«ν tv τή> 'Ημών συνηδότι φόβον. animadverterimus,' haud vanum conscientia concepi­ Ινβ μήπως φβνώμ»ν όγνώμον»; τή ’ πβνσόφφ >ΗΕφ mus timorem, ne forte in sapientissimum Dei numen προνοΕρ, «Επχρ τοσούτων έςιωΗντχς πβρ' βύτής ste- ingrati videremur, ni post tot bonos eventus ab eo δώσ»«ν ΊΕς τήν ^«λτΕβκην δσον κΛ trtperwcxa τόσον acceptos in restituendis rebus nostris tum militari­ xai TOO πολιτικό τόγμβτος, «ήι<λήσομ»ν τήν &φϋ«κην bus tum civilibus, earum .rerum, quae cleri e«F>eτής τ» έχκλησιβσηκής διοιχήσχως xad τοΟ ΕιρβττΕου, siaa(iciqu· regiminis emendationen\ spectant, nd$lixai Ινβ μή ιΟρί&ώμιν άνβποίίχητοι, δτ» i Απροσω­ gentes essemne, neve inexcusabiles inveniremur, πόληπτος κριτής μέλλη ζητΛν πβρ’ 'Ημών λόγον ç«pi cum judex, nulls personae ratione habita, tantae τής τυσβύτης πβρ’ βύτοΟ έγχιιρισΙΗΕσης 'Ημίν έπιστβ- Nobis demandatae provinciae rationem a Nobis σίβς. "Obsv χβτ* τό χβράδώγμβ τών πρώτ«·ν έν τ» posceret. Quocirca priscorum veteris novique τή πβλβιφ xai έν τή vif &*Η*1 «ύσββών βωπλέων Testameati principum, qui pie se gesserunt, vesti­ ώναλββόνης φροιηβ· xai ζήλβν Iwxa τής τ» έχχλη- gii· insistentes, curam studiumque contulimus, ut σιβσπκής διορδώσκως uni τί Upvniou xai μή έχοντ»ς .ecclesiae clerique negotia emendarentur. Quod ut »(ς τότο όρμόδιώαρον μέσον χβρά τήν συνοδικήν oMfiememus, efficacius nihil adhibendum,duximus διοΕκησιν, Μ τοΟτο μ*τά πολλήν ίρΜ|ν xplmv quam regime· synodale. Unde re diu recteque βουλήν μ«ώ τ« τ· ί«ρ«τ*{· xai rit* τών λβϋχών οάγ^ perpensa atque oxomm, de seateatia tum · clero μβτος τ« ’Ημοτέρβ ββσιλχΕου ΙννχρΕνβμον συστήσ®- tum · laieerum ordia· nostri imperii virorum, eccleπνχυμβπιχήν σύνοδον. Ισοδυνβμύσβν τοίς πβτριίρχβΐί, siasanm synodum, patriarchis, aequalem, id eat, δ iott, μίβν àvwtdta|v πνίυμβηχήν Αοτχη-πχήν όμή- summum qaoddam eedesiMtieum gubernem Col­ γυριν, ιφδς κυβέρνηαιν τής ’Ρωσσιχής (χχλησέβς όί legium · eleriris eoastaas oemmendatione dignis 'Ημχτέρου ββσιλχίου χρώτβς *πύ ίξιβ Εβρ·μέν« ύπο- Nobisque subjectis, sive spisespi sint sive caenoxetpava faxupfatv τ« xai χοινοβιβρχών Αποχρώντβ biareba·, instituare decrevimus, · quo Russie· regii τήν 4ρι»ρόν. xai διιτάξημιν 'Hpcripf Ησπίσμβτχ neutri imperii ecclesia .gubernaretur. Quapropter πβσι τοίς (ΜΓηχ&χς ‘Ημών, χληριχβίς χ> xai λβΙΧοΙς, mandato Nostra praecepimus cuncti· subditi» Nostris, λογΕζτσδ® τβύτην αββησμίβν xai Ιχβνήν διοίχησιν sive clerici sint sive fasso», ut pro sacro ac legitimo xai ύπήχοιν βύτή τή ουνϊδφ έν π<σι τοίς έχίιλησιβ’ haberent Collegium illud, atque synodo UM obtem­ σηχοίς πρώγμβσι, χβΡώς όπχτώσσοντο Τοίς χράαρον perarent fa omnibus eodesiastiois rebus, qaemsdπβτριίρχβς πώσης ‘Ρ·»σσ(βς· τβύτ, τ» τή tapf xai modum prioribM totius Russian patriarchis obtem­ έγιώαΰη euvMf ScMploapav &ά τής γχνομένής faa- perarunt. 8oeiis qaoque saetae istiae MUttimimes τίξτιος. δπως {ΐΜχέΜ τήν Αγίιτν έχχλήοΕβν έν πώχν qae synodi membris lege data aiaadaviatas, at έπβρνίλλέχτ»»; χ«τ* τ* δόγμττβ τής ώγίβς όρΡυδόξ· sanctam enefariam in omnibw pia·· regerant ex χβ&ολίχής έχχλήβίβς ta ίνβτολιχοΟ Μγμβτος xai praeceptis Muratae orthodoxae catholicae eocleeifa. ιοί . urenruTfO pnmvAB rynodi 1« tefrte tA UÿywR* mr^ît AKAwButoh τή; Ιχχλησι—«χής ΙΐΜχήοΜΚ. fig' φ fit' dp-quoin; Μ» τή; Aytac «ώ·ολι*ήί έχχληούς A—Ηνα; ή·Μ oriotataMB. prottatar Mm*. Ημ*ι ήώοαι hakaraat pio «Mia ooaMataH rafiautaa vagata; •4 φΜ· ΚΓΠΗμΙ* i· MMt* ·β·Ι·^· TtM* τ4ν τήκον mmpta Mt Οκχ^Μς δαογραρέντβς. tamxpdwMW tavtà$ «ic «fw. HeaeOapav -dv, fia ΝΑ^ΜΒ'^ΛΜΜβίΒΒλΜ •ekewUbÜwe· ■μ iffatr fera, «ft 8μμ·Μμ Yraftra, «μφμη· mu·•μ fetbsÀMu* raftbMfera «ft^«e Mfcrattefei railrafe· ' poattfox. Naetnua ham aaaatitattwMta imtfeataMχνιυματιχήν σύνοβον χΜοχήοαντη; «ρβλαγφβκτι βί- qaa oataaatatataM· ooUagta· aa,—■ agooeem xmov χώΙ —ρέ tata kcxMvÀora τοί; ÀetmC; μαχα- οοήοο ita n ootaroa btettaMoee patrtarakaa, Ata,ρινηώτοι; Μφώρχ·;. *Φ « ‘ Αλίξανβρβίας 'Avuo- xaMriaw· aatapo, AMtaeheoaai ot H'râroeoljrMtaaam. oorttaraa taooro digoaOtr. X«tac xta Ί*ροβολύμ·ν. ÎxnMy Ù 'Hpsi; χαατιμχνώς προσχτέξαμτν τούτη, Coai aatoot Moe eoaottaaiaaaa kata ooataataatioM xi Aywtatf πν<υμ«ταχή .ουνέ8*,|χχιν |twd *ή» '* tu' •ynodo .baaogafaatae ia^raravariaiaa, et «ta ooiaiboa τέρας Παναγιίτνιτος Αναφοράν xta Αλληλογραφίαν ** eontataâatirit aogotib ad 8aaetitab— Votarem reterat Μ—ς tut; έχχλησ«στιχαΤς ύχοΜο—ι, ΑξιαΟμς» xta et aeribat, SaaetitataprVMtraai paritor ragasraa. at τήν'ΓμηΙραγ ϋαναγιιίτητα, fat; ίΜοχήσανβ; &«- ad haao ayaodae amtaan, aeriptioaeai rotation—τηρήτ* μ*τή τή; euvdte τούτης Αλληλογραφίαν xta qne narrate ÿigaetar «ta c—atU rebaa'eoataataatieta. dvapcpdv xspi ta« aveupattni; fitcoHotM. ion συν- quae ad eeetaatae boaaai conférant, and— rattoae τιλίσιν si; ta συμφέρον- τής έχχλησίας, Itamp xta qua id dabat oaa toHua Raaaiae patriaretaa Bi npdapov taxe fimrqpefn μττή τών ««κριαρχών ▼era bonam, quaecanque dMaawt ait, oaatoatiaaa ad Μσης 'Ρώσσίας Ei 3έ βοτ* έξαχτήσΜντχι ‘loxpi eocleaiaa utSitato·* metioremqne odauaiatrBtMa— ■ τής 'Ipotfpa; ΙΙαναγιίτητος έποίαν ίήτινα χολήν amquaaa expaatataat, 8—ctitatemVeatnua precamur, , 'συμ^ιλήν χρός ώφολος xta χροίττονα οικονομίαν τής ai id eveaerit, at id illia tribuat ad oomaiune artita^ έχχλησίας xopxxxWptK έν τοιαύτη mpcetaaac μή «taxera· commodum; Noeqae riebeim pro Montra ΑκχξιΟβχι adroù; touts &Α ta xoctav συμφέρον τών •iogutari erga Bmetitatem Veotram benetolentta έρΡοβΑξαν,,Ιφ' Φ 'Hptl; F*T’ 1&«ζ»σης πρός τήν 'Γμο- pollicemur poatutatia Veetrin promue bbnequentce τέραν Παναγιώτητα sùptvefa; Ημών ύχοσχίμούα Non praestatur»·. évfittxvûttv —σαν ,συγχατΑβασιν ηρός ta 'Γμέττρα ζητήματα. . . . ’ ■ ‘Εν τοσούτη» χοινοποιούμχν ορός τήν Ί'μέτέραν Interim Sanctitatem Vestram de hoe etiam ΙΙανάγιίτητα χαΚ,πιρΙ TOO, 8τι ΑφΑτοι; χρίμασιν ί monemtw, inedabiii judicia Deum altiaaimum pro Οφιστος büà; xxta τήν πρός Ήμώς ύπιρβΑλλουσαν sumina eua in Noe utteerieordia divinam muub . «ύτοΟ τύσπλαγχνίαν ηύδώχησ* χαρίσασώβ 'Ημίν ta mineratiouem Mobia tribuere dignatum eoae. Non Μον αύτοΟ Ολοι, «ύλογήσα; xta χαροποιήσα; ΗμΑς populumqne Nontnim benedicendo ac laetificando. τ» xta τίν Ήμέτ*ρον λαών έπιιίή χατά ta Iwata; Hoc aaim anno, die SO menaia augusti, longum illud fro;, τή SO Αύγουστου, ί 'Sixpxfca; μβταξύ Ημών •aevumqae bellum, quod inter Non Sueeoequo a xta τή; Σ,Μχία; πολυχρόνιος xta οχληρός πίλχμος viginti et amplius annis trahqbatur, per fort—ata υπέρ τήν ιίχοσαχτίαν ίιά τών ιύτυχών xta τροπχιο· Mostra victrieiaque arma feliciter confectum est ooB«■ φίρων Ήμιτέράν ίπλων IXxptv. αίσιον τέλος έν τή greMU «q>ud Neapolim (Nystad) civitatem habito. Ibi συνίΛΐϋαν. τή γ«νομένη έν τή πώλιι Nslordx' Sii γάρ enim legati ab utraque pute cum ploaa potentate . τών πληρχζβσίων ύποχοιμέννν Αμφοτέρών τών μιρών misai perpetuata (meem inter Nos Suectamqae com­ τυν»φβ>νήθτ(’ μ«τ«ξύ Ημών xta τής 2ρ«χί«ς αιώνιο; posuerunt, eaque ratione Buecia Nobis concussit, ut ιίρήνη. xta τοιβτοτρέπ»;' ή S^txfa παραχώρησαν ΉμΙν. . provincias armis Nostris juxta Baltic· maria Httus, Τνχ Sii παντός χυριίϋωμιν ta; Sii τών βχλων 'Ημών quaeaitM in perpetuum poeaidqre—ia, Livoniam πολιμηιΗίσας τοπαρχία; xata tav αίγιαλάν τή; Βαλ­ ' nempe, Ealandiam, Ingermonlandiam, partes ali­ τικής θαλάσσης, Ληίίονίαν, Αίστλανβίαν, Ίνγιρμον- quot Kareliae atque Fintandiae principatus eum ÀavSiav, xta μέρος τι τή; Καριλίας xta τκ πριγχιπάτ» - omnibus civitatibus, tractubua, portubua, majores τή;' Φινλανίίας συν πάσαις «fl;-«4λ«σι xta χώροι; scilicet civitates atque caatella, qttae in hisce pro­ xta λιμέσι. τχτέστι ta; έπισημοτίρα; έν τούτοι; ταΐς vinciis inveniuntur, Rigiim, Dipamenitam, Pernovium, τοπαρχίαι; πύλ*ι; xta φρβρια, 'Ρίγα, λιναμένό, Ι1«ρ- Hi vehunt, Dorpatupx Narram, Viporchium, Kekνύφ. ‘Ριβέλι, Δ'έρπτ, .Χίρ^α, Βίπορχ, Κ«χσγύλμ. Ούχ agolmum. Non dubitamus autem quin ÿaec inter Non 4μρι^4λλβμ«ν 8έ, βτι αδτη ή συμφωνία Ημών τή; mansurae pacis compositio atque ea, quae inde se-. παντοτιινής Ηρήνη; χα! ή έπαχαλαΙΗ^σασα τψ "Ημ«- cuts eat, finium imperii Nostri propagatio Vobis, τέρψ ^ασιλ*ίφ αΟξηρι; Ιστοί «ύχΑριστον xta χαρφ; qui preces pro Nobis funditis supremus pontifex, • 4ρύξ«νον ΤμΙν ώς «ύχέτη 'Ημών xta ivwtat* ίρχι- pergmta sint laetitiamque afferant. Speramus ποιμάντορι· έλπίζομιν δέ μΛΑ παραχλήση»;, 5τι autem atque obtestamur, ne Sanctitas Vestra une ή Ύμηέρχ Παναγιώτης « &αλαίψητ* μ<»’ ΐλ» τοΟ cum cuncto clero unquam cesset ab emittendo ad ίιρατΐίσ Αναπέμπκν τφ πανυφίσρρ Ρ«φ ύμνον xta altiaaimum Deum laudes et grattas pro tanta in (ύχαριστίαν Ινβχα τσΟ Ιχχυώέντβς 4φ" 'Ημώ; τοσούτου Nos effhaa ipsius miseratione, atque » supplicando Μα Ιλέβ; xta όΓ λοιπβ ίχ«τ»ΰκν τήν ίπιιρον αύτοΟ in posterum infinita* iUima bonitati, ut imperio ώγαΜτητα ύιώρ . τ« βαρηώήναι τφ Ήμ<τέρφ.χρ4τ·ι Nostro firmitatem, pacem, tranquillitatem concedat. tùataStiav, Ηρήνην xta γαλήνην; Τού» Itaxa 'Ημ«Ις Quapropter Sanctitati Vestrae gratos, ut decet. Nue 6ποχρ«ούμ«ώα ίποδοΟναι τή 'Γμ»τέρμ Παναγιώτητι τήν praestaturoa eme pollicemur, parem Vobis gratiam Αφαλομένην «ύγναμσσύνην, έπαξί»; 4μ«ί^οντ«ς 'Γμίς. ■ digne referentes. Hoc igitur modo in perpetuum manemus Sancti­ Ούτβ τοίνυν &ατ*λοΟμ«ν πάντοτ» τής 'Γμπέρα; ■ Παναγιώτητος, τβ xata πν«Ομα xatpt;'xta Avortant tatis Vestrae,' Nojtri secandum spiritum patris οίχχμ«νιχοθ· Αρχιχοίμινος 4 xata πνιΟμα ύίά; xta mu—lique aç aniveraolia patriarchae filtas secandum spirit—i atque oMcfosMsimns. . πρώ*υμο> · Potam Petropoli, dta >0 Sept—beta 1ΤΉ. Έξι&έΑη έν Ππρβχώλϋ, τή SO ϊίχταμΡρίχ 17SJ. Huius opietolas originali russiea dia­ Té τβιοΟτον έν τή /ασιχή Βιαλέχτφ χρχτώτυχον γράμμα ή ΑύτοΟ Βασιλιχή Μ·γαλ·ιώτη; ·&ηρ«- lecto exarato Regia saa Majestas manu propria subscribere dignata est. στήώη tatoypltyat ίδιοχ«£ρ·κ. ,■ xol ή 'Γμιτέρα Πττναγιέτης, Ας χρώτΟς Αρχ«μ«ώ; νή« dpboÛfu χαώολιχή; Md ώναταλιχή; έχχλφίας, ci 'Ημέτηρον afte tadtnypa xtd τήν συστηΜ—v ιο» πΜητππηο hbhmcai eïnow Π. . · ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΛηντΛία» unu»' ι<* 1. ‘laptpiejzIXiy >»βθ Αρχκχίοχβχος Kwvop^vxivcuxdXtm; xal elxouptvixà; / ««χριΑρχης. - Ζ1 μτφιΑτης ‘H|fcAv Μ xgi χΑρ«χ*ί xd AfadsK xd χ*λ*χηρχιχβΑ *wA|Mnac' taxupd, xd Axapdvm xapd tdk. EftaapaotAvtu xa! ΓηλχνονΑτβν AùxoxpAxtpoç, Αγίου {Γ·αιλί·ς «tafc Μβοχββί·^, ptxptï μ'. Xtuxgf ‘Psaeoiaf Md itdvrmv x*v ÿêpaiskv, A*aχολιχΑν. Bunxftv xd Αλλ*>ν mUdkv.paptkv x*f*{auataoxoO, Κυρίου Κυρίου Ilixpou'AXtJidiou, 'IpxapAtopo; TOO xatcA icwOfUt vi *Ρ·Φ> Αγ·*Ί' xoO xd «χρικοΡήτου «Μ|ί, icaptettfaev σύνοδον iv τζ ‘Pwm:x| Αγίρ ρ«γΑλ? jtanÂriqi *1ν« xd λίγ*σί>«: ‘Hptxip· tv Χριάτφ Μ*λρ4 Άγί* xd ΊιρΑ Χύνοδος xapA tcAvtmv χΛν stoaJSAv xd άρ>οΜξ«ν XpiortavAv, !*ρ**ρίν<»ν τ* xd ÀdxAv, Αρχόντ**ν ad Αρχομ4ν«*ν, xd iità mvxA; xpoiAxa Aft««pwRxeO' xd i/ti ABttav xtxtTv xd ituvaXalv βοβ oi xtooapM dirooxtAixti ΑγιΑχβχοι xxrptxpytxol «pdver voulKvd, ΛχΛ «avuyiou, Mpatva! xd itctxdtrat «Οχήν, fva BuuguXAxxg xpa*t ΑπηρησΑλητ*, <»η xd xxvdvq; xriv iapAv dxoupavtxAv Αγίβν iicxA ’ ouvdimv xd Αλλβ βσ« ή άν*χολιχή Αγί« έχχληοί* &«χρ«τ«ί. — xd Buqrivç »ίς dAva τΑν <π«Ύτ« dMpaudXauxo*. *Η Μ ταΟ ΜχβΟ χΑρ«; xd «ύχή xd <&ογί« T»); *Ηρ6ν paxpiÿrqto; «Γη ψκΐ AàxH,·. ,βψχγ·, Sanx«p)pfou χγ*. ‘Itpspie; έλέφ »*βθ Αρχίΐχίβχοχο» Kwvsxavx:vexdxata; χ·1 tv Χριατφ Αδιλφίς ‘ΓμΑν. 2, ’ΛPavio:ο; έλί* PtoO χβνριέρχη; xV ρ«γάλη; PtouttdXtta; Άνχ:οχ<ίβ; xal 4 xdovtç Άνβχαλής. Ή paxptixv,; ijpAv St* xg; χΑρνης xd,tC&>oi«; ■roO Mvarffou, vwoicetoO nd τ»Λ*ν*φχιχοΟ xvrip«ro« •inxxuptf, ^«JSmd xd dxopdvst rgy «apA mA KAoaJtoxdxoo xd r«Àqvedxoo AdtexpAmpet, Λγίφι Jmet* Usk χΑΡης ΜβαχοΐΜβς ptxpd; xd Xtuxg; 'Pmoufa; x^ ttdvmav χβν Repetar*, AwmtaAv xd krnbrnv dxitav ptpAv xnratouomoaeA, xupiau [Uxpcu 'AAagtA8oj. x»0 mxA ttvaOpa «& Aytev AymrqxeO xd' twptχοΡήχβυ «btgc 'Ipxaptbxnpoç. fcopwAvteuv «Avelev tv x) 'Pmaotag Afi* pefdXg Bambdp «turn xd MpaePai Hpaxipe tv Xptot* ώβλψή. Afin ad tapé oAvoΒος xnp* icAvwv χ«ν.*6οφΡν xd âpAeUÇmv Xptema* vAv, iapaapdvatv xt xd IdMbv, ΑρχΑκκν xd Αρχοpivtav, ad Aid Mvatf Xpacdaau AOtatpontmO- ad |χ*ι Atatav ixtxsiatv do* d dooapaî dmaxaXtad 4γχΑτ«το< Mwnpxtxd Ppdvoe vouPaxat, Agpmwf ad ixtxdxxat tva StapuXAttg xd xp«t AteapeeAIruxa IPi) xd xevdvac dk lapdv oixoupavixAv Aplmv fed ouvdtaav xd Αλλ· gea Avrmhx^ Ay(a ixxXV da Btaxptntf, —-xd luqatvg alf aUkva dv AxapeoAXsoxsi. Ή U xoO Heb χΑρι; xd ή xd ΓΪλΐγίη xg« HpAv pctpdrqtoq rfq pax' AfrtîÈ· .ψχ/, ZtxxapPptou χγ*’)Λ KPI8T0LAK 8AXCnMt*0*ÜM ΡΑΤ*1Λ*€ΗΑ*0Μ •d SeMtitifaiMH· 8y*o4uB* ■ ' I. ■ . .. Hieremia* divia* miaovatione arehiapiacopaa Ceaataatiaopolitanua ae aaiveraaii* patriarcha. Medtoerita* Naatra, laattiaaimi, viviAci, aanotitd,apiritn* gratia ae pateatate, aaawit, atatait, decernit, at avaedaa, a piiaaimn «araaiaaimnque Anetoerator*,'muaeto totia* Mooooviaa rage, atinoria at albae Baaaiae atque «metar*·* aaptantrionalium, arieatalium, oeddbntaHtua araltarMque alia* rum partiam principe aaauao,. Dentine DominePatro Aleriade, dtiaoto aaA aeeundum apiritum aaaetam eariaaimoqpe Imperatore1), in aacro atagaoqaa Raaaoram imperio iaatitata, Noatra ia Orieto aarar, aaaeta aaeraqaa ayaodna a ennotia pie reeteqaa aeatieatiba· ehriatiaai*, «ire cjariei •ia* dva latei, tire priaeipe*, riva subditi, aat in aaal|b«< digaitata eonatitnti, dieatar at ait, jaaqae babeat fatieadi ae pOrflcteadi, -quaeeanque a quataor apeetoHeia, aanetiaaimia, patriaroiratibaa aadibtw -guat ae perAoiaatur: earn, laonat, hor­ tatur, jabot, at aaeroram aanetorumqae «eptea» univanabum. Coaeiiiorum instituta ac decreta eeteraqae omnia, quae a aaaeta Orientali Ecclesia aervaatar,, ineoneuaaa aervet ac retineat ipaaque per aevum oaue servetur ineoncaaaa. Gratia autem a Deo atque a mediocritate nostra votun» ae benedietio ait cum ilia. 17'23, 43 Septembri*. Hieremiaa, miseratione divina archiepiaçopaa Conatantinopolitenu* veaterque ia Cbristo frater. i. Athanaaiua miaaricordia Dei patriarcha magnao Theapeleoa Antiochiae et totiua Orienti*. Medhieritaa Noatra per gratiam et poteatatem «anctiaaimi, vivigoi et aanetiAei «piritu* uuicit, •tatuit et Aeeemit aynodam a piiaaimo aereniaaimoqae AaétoeratorO, aaecto rege totiua Moeooviae, mineri* et albaa Ruaeiar atqae cunctarum aepten* trieaaliam, orieataliam, occidentalium abanmque partiam principe mammo, Domino Domino Petro Alaxiada, AUaeto ano eariaaimoqa* eoeundum apiritam sanatum imperatore, in aaero magnoqae Haa•oram importe inatitutaaa, oaee et dki Moetram in­ ebriate aaeerOm, aaeram aaaotaaaqae aynodum six omaibua pi* Mteqae aeatiantibu* christiania, elerieia et iaida, ptina^Atm et «ubditia, et a qaovi* in <Νφ·ίΜΜ|*· À MA----■CW* Jm kiWfty qMOfiun MNMttMftMtap psIVÎATOltt* tlU— Wbn**â ^*em^^R*mi g mm··* mvwv*j barhahar, JAbd» ■* toeaniaea* aenei ae teneat Mcmr*m «MetMwmqM uaivasaaAam septem coaeiborwa inatitolu *t Aaarrta eatmraqaa wnda, qaae a aaaeta Oriental >eaat*dn ratinaatar, — tpaâqaepar aevum omn* haeaaaaam perduret Dai aatem grati* Kaatcaoqne aaedioaritati* oratio et benedictio ait cum IU*. 1743, 33 Septembria. ') KaMqaanm paariarabwam ttmaae ma Wmmr. Ate *) m* tttoMB *i* Cierim FUnéi etamriM* 1r tlm* Atternti ΑμιΙμΙν·Ι aafaa taamats qa* amkaa Mhe arimea fcanmt, vtina emt •fodiat» CÎm ' Alin anil ba adaat ataem*mM*mm aaaam amlama otvanaa malim In IrnM Coam, pmt varia xrpu>»edree e . STATUTADJOBCB8B NAMURCBK8I8 In-4*, 3 part» 4 f--4âl ρ,Ί f-, 4 t-exxxjx p. — (GaaA Uaiversitd d'dtat; Paris, RM. eat. B. MOO). (Pm;· 1-40;) -Decrete ot «Writ synorB die·hm»ii Namuroearis, dia nm mesMis jrijj MM miDosimi ' qeingentosimi saptuagaaimi, poutüeatas faetbs. ia Oristo patrie ae dqmbd noetri P|j ?ttriaa provldantia papae V anno quints inohoafa eV die daodeeima ejusdem mearis juhj ejuedem aani eoaelaaae.* (Pag. 41-136;) «Décréta synodi dfaceeunna -, ‘Namareaaab [die 90 mentis ootobris) anno Domini MDCIV. ia ecclesia cathedrali celebratae, praesideat· reverondiaaimo ia. Chria*» paire et do­ mino 4. Francisco Buiaaeret, episcopo Namurconsi.* (Pm· 137-6φ;) -Decreta facta per reverendis­ simum dominas Francrscum Buiaaeret. episcopum Namqreeneem, m. capitulari congregatione ronriHj Geldontensia in Gallica Brabaatia, eodem reveren­ dissimo domino praesente nee non. rererendis dominia archidiacono et archipresbytero ecclesiae cathedralia et decanis aliorum conciliorum cum sibi adjunctis pastoribus ab eorum concilio depu_ tatis, die quarta mensis junij, anno millesimo sex. centesimo duodecimo? (Pag. 157-80:) „OrdUmta per reverendissimum dominum Joannem Dauvin, epneopum Namurcensem, in congregatione aynodali habita die [95 et die] ‘16 martij 1615.“ (Pag. 181-4;) „8tatuta per reverendissimum dominum d. Joanaem Daurin, episcopum Namnr' eensem, in congregatione aynodali habita die octava aprilia anni 1696, decretis et ordinatis in synodo praeteriti anni adjicienda.* 110 (Pag· 185-91;) «Constitutiones sen ordinationes fatae et decretae per reveroadfamum d. Jonanem Danvia, epbeepum NamurMueam, in aynodo dineee mm Namnrci habita et celebrato die [trigemma et) trigesima prima martij anni millesimi sexcentesimi vigeriuri septimi.* .(Png. 193-9Μ;) -Decreta synodi dioectoanao Namnreefaa auui MDCXXXIX.* » (Pag. 993-366. titules:) .Decreta e* statuta synodi dioaoesanae Nssiurfasie, die quarta maij amto MDCLIX in eceleeia cathedrali saaeti Albani tractari inchoatae et die sexta ejusdem mensis et anni a meridie absolutae, praesidente in ea per­ illustri revtho ia Christo patre ac domino d. Joanne a Waehtendonelr, epiacopo Namureeari, cum selec­ tis congregationum aetia illustrissimi ac reveren­ dissimi domini Ferdinaadi, comitis de Berlo de Brus, moderni episcopi Naniurcensis. //ssiyite./ Namnrci, typis Caroli Gerardi Albert, typography jurati, sub Cygba viridi, MDCCI? ■(Pag. 387-491:) .Acta selecta congregationum sub illustrissimo aê reverendissimo d. Ferdinando, comite de Berio de Brus, episcopo Namnrcensi, ecclesiae eathedralis Leodiensis canonico, ia eadem majoris Campaniae arehidiacono, etc., in palatio episcopali Na»uret habitarum, feria quarta majoris hebdomadae annis 1696, 1699, 1700, 1701, assisten­ tibus rr. admodum dd. de vicariatu nostro et de­ canis . ruralibus . .*? (Pag- 4*11 :) mentio habetur congregationis archipresbyterorum dioecesis Namurcensia. celebratae die 30 Mensis aprilia anni 1719. SYNODUS DIOECESANA NIC1EN8IS 1720. Statuta synodalia edita in synodo dioeceaana Niciensi, celebrata sub Francisco Martinengo, epi­ scopo Niciensi. Hae constitutiones habentur in opere cui titulus : Constitutiones synodales dioecesis Nieiensis a per­ illustri et revtho d. Francisco Martinengo, episcopo Niciensi, loci Drappi comite. Niciae, apud Pranciseum Castellum, 1790. ln-4* — (Nice.ville. //***soeasdp. SYNODUS DIOECESANA PISTORIENSIS 1721 junii 7. Synodus dioeeesatta Pistoriensis et Fretensis, celebrata die 7 mehsia junii anni 1791, sub Co­ lumbino Basso, epiacopo Pistorienri et Pratensi. Exstant constitutionee synodales in opere cui titulus: Synodus dioecesana Pistorien., 5b illustriss. et reverendius. domino 4. Columbino Bassi, episcopo Pistorien. er Praten.. habita in ecclesia oatbedrali Pistorien., nonis junii anno salutis MDCCXXI. [Intifat.] Pistorii, ex ofllcina Joaanis Silvestri Gatti, improasorie episcopalia. De superiorum fa­ cultate. Bine anno.' In -.4*, il t. -19 p. (index) - 994 p. — (Paria, Bibi. nat. B- 3379). Pag. 195-967, habetur appendix documentorum* ad haae synodum attinentium. De. hac synodo ef. etiam opus sequens: Synodus dioecesana Pistoriensis et Pratensis, ab illustrissimo et reverendissimo A d. Marcello Maaiantio, epiacopo Piatorienaium et Pratensium, ss. d. n. Leonis pp. XIII. praelato domestico et solio pontiSeio aasistente, habita Pistorii in templo maximo; an. MIHX'CXCIl. diebus ΧΠ . XIII., XIV. octobris. Pistorii, ex tvpogrâphia episcopali fra­ trum Braealinm, MDCCCXCIH. In - 8 *, 9 t. - XXIV - 303 p. — (Roma, Vittorio Emmanuels.) % Pag. I: -ab anno 1791 quo decessor aoster Columbians Bassi duas synodos, alteram pro dioe­ cesi Piatorieesi, alteram pro dioecesi Profari, nul­ lam legitimam synodum habitam esse.* SYNODUS DIOECESANA PRATENSIS 1721 eirea jnnii 7. Bynodus dintnssens Pratensia, celebrata anno 1791, sub Columbine Basée, episcopo Pistoriensi st Pratensi. anni 1791. ‘ Vide synodum Pistoriensem 7 junii Ill 8TNODU» DIOBCMARAAVXIMAMA 119 SYNODUS DIOECESANA AUXIMANA 17*1 Mpteabrh 88-9. Synod* Hho(mm AuriaMm, iitabwta dfeb* '8. Onuphrii ». R. ·. prssbyta* cardinali Bpada,. Μ Μ M at*ris «aptembri» anni 1M1, sub Hwutio sptaoop· Auxtamuo, 1b anthadmli aocMa oslebrata Philippe cardinali Sprit, spiMsp* AuxiaMM. 4Mb* XXVIII. at XXIX. aaptambris .MgCCXX!. Butant constitution* synodal* ta 'ops* ari Lucae, MDCCXXII., typi» Loimardi Véütarini, it tituhw: superior*» Sontia. Auxtmana synod* ah oritaontisata* st rovola -4·, XXIV* 318 p. — (Roma, Boon) rondiasimo domino Horatio Philippo, sais. div. tit. SYNODUS. DIOECESANA AMBIANEN8I8 s' 1781 octobris 8. I__ _ Synodus dioecesana celebrata Ambiani » Petro de Sabatier, episcopo Anibianensi, die 8 octobris anni 1791, · Exstant constitutiones synodal* in: Actes évêque ds Mmobs. RouveOs éditioa «rite p* bratas die 97 monds martii uni 1799.” 118 .. COMCHJÜM PBOTmÇIAUt TARRAOOMEM8E 114 CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE 17» MÜ 5-30. ΒΙΝΙ*μ**Ρ^** Acta et deereia taenneat eeemUortua neeatienaa ttUttUt Laeeaeù, (IMS), VI, »11Λ et (1870k I, 783-8. Aet*. • Convocavit concilium Tarraconem eiqae prae­ fuit illdius archiepiscopus d. Emmanuel de 8uuniego et Jaea; affberunt veru illfti domini d. Simeon de Guinda et Apestegui, episcopus Vrgellensia; d. Bartholomaeus Camacho Madusào, episcopus Dertusensis; d. Thomas Broto, episcopus Celsonensis; d. Andrew <(e Orbe et Larrestegtu, epieoopue Bar­ cinonensi·, et procuratores UHhi domini d. fr. Francisi de Olasso Hypensa, episeopi Illerdensis, et ilWii domini d. Raymundi de Marymon, epi­ scopi Vieen., cum aliis multi· abbatibus, prioribus, syndieia et procuratoribus monasteriorum, conven­ tuum, capitulorum et communitatum provinciae ecclesiasticae. Vndechn sessiones a 5 tnaji usque ad 30 ejus­ dem menais celebratae sunt. . Penratio arekiepiecopi. Jure optimo, rr. patres, provincia haec nostra ' Tarraconensis inter omnes totius Hispaniae gloriari potest, se spiritum Dei. apostolorum et ecclesiae sem­ per aequutam et fortiter tenuisse, dum in congregan­ dis conciliis, quorum auctoritate erroribus depulsis vera dogmate stabilirentur, et quorum decretis mores hominum salutari disciplina coerciti, vitam redo­ lerent Christianam, omnibus hucusque saeculis in­ defesse laboravit. Id enim verum est, sive anti­ quiora, sive moderna aevique, nostri tempora intueamur. Jam porro si antiquiora, immo anti­ quissima ipsiusquemet nascentis ecclesiae primordia respiciamus, invenidmus saeculo sexto, tempore Theodorici regnantis in Italia et Hispania, Hor­ ni iada summo pontifice, a patribus Tarraeonae con­ gregatis, memoriam honorificam fieri conciliorum, quae jam dudum hic in nostra provincia congregata fuerunt, et quorum decreta max imo honore in uni­ versa ecclesia pro tunc celebrabantur. Si vero ad tempora nobis reoeatiora oculos con­ vertamus, ad tempus nimirum sacrosancti concilii Tridentini jubentis, ses·. 34 ds rqforaetiotM cap. 3, concilia provincialia, sicubi orni···, pro moderandis moribus, corrigendis excessibus, controversiis com­ ponendis, triennio saltem renovari, ubi quaeso, qua ‘totius Hispaniae metropolitan· ecclesia, si nostram Tarraconensem excipiatis, sanctio haec Tridentina. ea qua par est constanti disciplina, observata et obtemperata sett Certe unum vix alterum conci-, lium provinciale Hispanicum post Tridentinuin oocumenicum «..generale invenire licet; sola haec noetra Tarraconensis provincia morem hunc apostolicura fir­ miter asseruit et religiosissime retinuit. Ilii soli inter omnes Hispaniae, illi soli, hic honor, haec laus, - haec gloria immortalia debetur, et applauditur, ut , primum quippe orbi christiano. decretum Tridentinum de congregandis coacili» provincialibus innotuit, ex­ emplo obaervaatissjma haec provincia Idipsum quod multis retro snais laudabiliter coeperat, laudabiljus et constanter prosequuta est. Hac autem sancta consuetudine, quid non bani ‘ gelpnblicae Christianae allatum ? Quibus moribus qaamvis deperditis, quamvis depravatis, remsdia opportunissima et etRoaetasima non adhibita? Quae leges, quae saactiones pro diaeipliaa ecclesiastica, pro virtatibas christiania stabilipadis son promulgatae T '■ Memo sans qui concilia noetra evolverit, infitiabitur, Abii novi drame, nihil novi desiderari ad bene beateque vivendum, uibil a majoribus nostris omis­ sum tum ad recte sentiendum in Ide, tum ad prae­ dare agendum in opere; non opus ease novas leges coudsrb, sed promulgatas observers pleno ore faten­ dum est. . Eeee ad1 litteram adimpletur iu nobis misisse noa Dominum metere quod aoa laboravimus neque se­ minavimus; alii laboraverunt, et nos- ia labores eo­ rum introivimus. Ergo absolute non egemus novis conciliis, sufficiunt instituta majorum, nisi dixerimus oportere antiqua instaurare, oblita refricare, impe- t ratis jam reipsa parere, injuste inobservata redinte­ grare. Hoc opus nostrum est, rr. pp^ hic scopus, hic finis, hac enim causa, Deo disponents, hic con­ gregati sumus; accingite ergo, patres, et estote robusti et duces imperterriti; Deus cujus gloria convenimus pro nobis est, ergo quis contra nos? Pastor' bonus Dominus Jssus illuminabit mentes nostras, ut per viam pacis incedentes, amotis offen­ diculis, inimicorum incursibus superatis, gregem su­ um a se suo sanguine redemptum et nobis concre­ ditum, in portu salutis feliciter collocemus. Ego certe post Deum, totam spem meam in vobis, rr. patres, reposui, in vobis, inquam, usu et expe­ rientia rerum peritiasimia, sapientia et sanctitate venerandis: ad me quod attinet; sincere paratus' eeee adsum, a quovis vestrum doceri et emendari, quin hoc in me ullum humilitatis testimonium prae se ferat, sed confessionem tantum ingenuam pro­ priae imbecillitatis; et quis miretur ms ita loquenteih? Miretur potius magnum patrem Augustinum de se ita demisse sentientem et nos omasa do­ centem; cum enim episcopus nomine'Auxilius velle* peccatum cujusdam patria ia filiis quoque et ia tota familia punire, et Augustinos illi redamaret, prae­ fatu* episcopiis gravia acerbaque verba dedit Augu­ stino. cui ille modestissime aeque ac sapientissime, •i kabe», inquit, ds hae re oeateaiima writs rwhiottibeu eel etriptemnu» teetiaioaii» ojpZorala«, aw guoges docere dipaerie. · Eh adsum.' eoatt · jesses eospiseepo, et epiteopue M annorum a esllega.we· dum aHusculo paratae sum diteere. Ceus. »4 ,. 5, cqp. i· Si kabee. 8i ergo Augusti···, ad quem tamquam oraculum sapientiae undique terrarum do dubiis consulturi confluebant amne·, ai Augustinus senex a juvene coepiacopo, si Augustin·· tot an­ norum episcopus ab episcopo unius anni paratus est discere et doceri, quid ni ego, cui conditiones Auxilii episcopi, non Augustini, conveniant, paratu· sim · viris utique doctissimis et prudentissimis do­ ceri et dirigi ? Ita. sane, ita sane, quinimmo hole unum mihi in re adeo gravi quam molimur solaidtn est, vestris operq, consilia, doctrina poesa.uti. Character vester, rr. pp., sapientia et caritas triplex ille funiculus est difficilis rumpi; ipee concilium inchoavit, ipse diriget et ipse perficiet Deus; Ule^ cujus natura bonitas, vere pius, vere misericors largam benedictionem suam super nos omnes digne­ tur ex alto largiri, ut cuneta nostra oratio et ope­ rarim coaeiHuin quoque nostrum, ab illo semper in­ cipiat et per illum coeptum firiioiter finiatur. Arne·. /Arisstetie arcA'wpiscept. Et statim dictus illdiea et rihna domisas Tarra­ conensis archiepiscopu, Hispaaiaruin prima·, dixit * ' ' , ’ | J J j ι . . f' COXCHJUM PROVINCIALE TARRACONEN8E 118 11· tirais saecularium, docleoiastieae discip immo et scandala possit, per se patst. Summopere igitar f» t episcopi prae oenBs semper habere tionem XI. memorati concilii Occan­ et juxta decreta concilii Tridentini tem, esse valde praejudicialem et gravatoriam suae dae cqh illmae et rffiae dominationi suaeque sanctae eeeleL o. IIL et TV. de reform., in illius ex­ •iae metropolitans», eo quia ista,! e* non ilta, nec, ue observantiam incumbere, nullum ad primam alia altera eet Rispaaiarttm prunas; propter tonsuram et sacros ordines admittendo sine diligenti et exposuit dicto s. c. p. narrativam contentam in dicti» et saprstasertis litteris prasfiui iMti et r&i domini oommtasarit generali» saaetae erueiatae, qua. nominat eceleaiam Toletanam Hispraiarum prima- absque animo praejudicandi suam arehie palem dignitatem Tarraconensem, nec hon c*nd*m 'qualis sub Tureis eo hactenus fait atque adhuc est, hucusque non prospere cessisse: siquidem obtrec­ diligentius paulo observetur. Et *an£' miramur tatione» et invidiae, quae ex stirpe morentur, inter Graeeos, quo* tamen cacoitho* Scribendi robustiores ease solent. Id tamen negotii ne ha­ onfni aevo mirum in modum tenuit, neminem exbeamus in perditis ac desperatis: fieri enim hon titime, qui hanc provinciam irffse susciperet, cum pbtest, ut pax, quam Christus suo adventu mundo qui fecisset, non jtarvum indo nomen comparare sibi . impertitus est, cui ecclesia a Christo edocta semper potuisset. Quod cum neglectum ab ipsis sit. eo studuit, rursus inter Christianos aliquando non majori cura atque industria in id incubuimus, ut affblgeat. Atque nihil sane est in quo vir catbo- patriarcharum orientalium acta circa re* fidei so Heus cogitationem omnem et operam , laudabilius morum in ampliante ista conciliorum collections 'insumere ae ponere, valeat, quam in parandis viis, ad manum haberentur; non quidem ea ex causa, quibus ad catholicam unitatem redeant, qui misere quod no* eruditione in rebus graocia alti* vendi­ olim ab ea decciverunt, it qui «umu* uno bapfis- tare cuperemus (absit), sed quod utilitatem maxi­ • mate 'abbati, una quoque, ipsis redeuntibus, .fide mam religioni ac litteris inde provenire posse constricti, unanime» honorificemus Deum, sitque existimaremus. Nam si hie dicendum, quod te* populo ad aeternitatem vocato una fides meqtium est, Deum immortalem! quas nugss, quae somnia nonnnnquam, cum sermo de ecclesia hodierna et pietas actionum. Cui negotio ut felix exitus contingat, quem Orientali incidit, vel h<>die audimus * multis etiam optamus,, haud param prodest, quae singulis aeta­ eruditi* proferri! ^tque haec quidem, 'quae nobis scribentibus tibus Graeco· inter et Latino· acta sint, ea probe dignoscere ac perpendere. Horam autem actuum exciderunt pluribus verbis, quam praeloquti ratio, ea maxime conducunt, quae in explicandis diver- paucioribus, quam causae dignitas postulat, eo -mtatibua et proprietatibus utriusqu· occle*i*e ser- animo conrilioque confarre eum lectoribus volui­ murtar, quorum non paaoa an ablam ex eathobeeraat, sed et e* 'ipeoraauaet *chimn*tirnrnm dicti· mus, quo plue ettitsudnm est, ut a Romana accle•ia depellatur inyidid iOa, qua laborare-solet apud ' 119 OON8TANTINOPOLITANAR 8YNÜDI, 1799-1794 Orientale», quod nee paete eoneiMandae eaata quidquam vebt audire) nee sibi multam cordi sit, quid Graeci sgaaA eut quid iu ipsorum oBm eentigerit aut hodie contingat. eiwleeia, quasi ipsn Oraeoorem eoefosiam qjusque'/rites, 'nvesueteir..Me· M vitio Latinae eodesiM vetti debet, quod agri aBqaot . inculti, ipeorem eoteaoram vtewriate, ndfoti thariab Verum ne nimie longa praefatione tectorum detine­ amus, ad rem camuunqee Jam nobh veaisakhm eat. 1» solium cotes rutins··, Damante de solito mere sedit ad diem nsqae Januarii ‘qumtam anni 1790, qua ' ·"* Hose prsfessines, ίνίιχτιώτήν έχχληαίαν Ιπρίσταξχ _νά τοΟ popdeouv τάν μαν- νος ϊβ’; episcopi vero, qui illi subscripserunt, isti: ϊύαν χαΐ νά ψάλουν‘τύ "Αξιόν iaxt, xul Ανίβη *1ς + 'Itpaptat Ιλίηι StaoO ίρχιιπίσχοπος Κωναταντάν θρόνον χαΐ «ύλόγησ» τού; «<>ρ«·4ντβς itpb της τινουηόλβνς νέας 'Ρώμης χαΓ οΙχουμ«νιχ4ς χ·ιρ4τονί«ς ώς · πατριάρχης. Μ*τΑ τοΟτο fowAav 4 πατριάρχης. Κύριλλος *ad 1χ4λ«σ« τρ(1ς μητροπολίτης, xul χβ·ώς 4" i . Μπριάρχης Κ»νοτα*ζτινουπόλ«<ος πρώην ’Αθα­ ήλ3«ν, τ4ν 1χ·ιρβτόνηα«ν dt τάς 9 Ιουλίου μηνά/ νάσιος. Mox vero Cyrillus, qui id temporis . adolescena b έλέρ 9toO πατριάρχης Κ·>νοταντινουπόλ·»ς decem et septem annorum emt, a Constantinoπρώην Κύριλλος συναποφα!ν«ται. pulitana synodo depositioni· poena plectitur, et in -|- 4 Ί·ροοολύμ«ίν πατριάρχης Χρύσανθος συνα- . eju· locum Neophytos Haman, quem supra memo­ mpatvipabu. ravimus, subrogatur morne novembri ejusdem anni 4 Ήραχλιίας xol ‘PotisnoO Καλλίνικος. 1679. Quem poet anno· duodecim •ummu'dignitate 4- 4 ΚυζΙχΜ Αύξέντιος se abdicantem runa» excipit CyriBua; quin tamen cer­ . 4- 4 NiaopqteÜK Παίσιος. tamen alterius cum plteto conquiescet : imo vero toto 4-4 Νιηαϊας Γ«ράσιμος. biennio.acriter inter ·· conteaduat. Utriqae autem 4-, 4 *Abptarçuit4taat 'Αθανάσιος. accidit quod veferi proverbio fertar: aUi^t· peri esr· χ 4- 4 *Αμασ«ίας Αιονύσιβς. tant», smm»< terims. Namque anno 1686 superveniens 4~ 4 Λαρίσσης Ηορθένιος. Paqlus, Damasco oriundas, monasterii sancti 8abbae + 4 Μιτολήνης Νιπόβημος. Hierosolymitani praepositu·, ad patriariJtalam se­ 4- 4 Αρύοτρας Ί»ρόθ»ος. data avehitur, Athanasii nomine sibi assumpto. Nee 4- 4 'Ελασσώνος 'Αθανάσιο;. tamen a pugnando desistit Cyritius; sed bh intra Graeci memorato libello grafiter accusant annos octo' amissum patriaiehatnm tandem recu­ perat anno 1694 mense oetobri, Alhannein Alepi Kuthymiam cunctoeque catholico», quod, orientale» metropolitan· ecclesia donato: Rem otenem narrat ritaa neglexerint aut permutarint. Quae vitu­ Antio- peratio eum seaeentia* ifedem verbi» in doemneuAthanasius ipse in Catalogo a se Vindo- th'infra adducendis ht reddenda. Me a nobh dili- . chenoram patriarcharum, qui in bi ‘gester excutienda eet, ut rmn ex veritate aequus fjxmmwi asservatur1). Tum Cyriihss *) KtthbTe Vm*m» CaaMMU A l> HU, t. I, lit CQNSTANTWOPOLITANAR 8YNOIH, 17M-17M IM reasu, e per ntUa peaseae per le dette Preei ri Iwter Mttaut posait. Algite ai 4« uno. JhrthjMe ' quaestio habiter, '.eam ab' «rati asnpi feeria la mgramsutuli Treamataasiesieaa, ÿovtA eieM hrnnunem-no* Mseultrocoafitetaur, earn V. 8. istraira gü orreatiooa fer twuiwt, dm b head paaoos rites ab orioetafi eoderia udbibitae ferae drib Ooeeeerasioae unieausoato ooariste nolle ortbodoxaeqoe fidei mirime adversaaias atbiteta parole iatitrite da Geafi Cristo per b mederims, a mo daabraari*. Pom ilia agendi ratio, cum a nee gib nolle Prod, cbe non beano atao Antore, Romans eedesia no· semri fowit reprobate. hand ebo gH aomUH, cbe I'hanao composto. ■aaa vitio toti ecclesias rethoKoe» verti debet. Quanto al aoeeudo Queaito maaam s'approva, 0aaa omnia at okra speetateqae fiaat, aos ipMe cbe si levi H Bito Mate inveterato, *“ * commune quorum intereat audiamus, Buthymlum nempe nova nelb CMeea Green dlnfoadore Γ aequa calda nel sibi «umentem, Romam autem vetera custodientem oaKce gib eonsogreto, per eoaer qaeoto Rite pari.inviolata ‘). ,mento da&a 8.8ode eonooriuto, e permenso a' Greet Anno 1716 tub die 6 februarii *d instantiam sacerdoti sache in Roma, e umggiormeate, cbe Euthymii, archiepiscupi Tyri et Biduria proposita significando questo Rite ehianuneuta 1'ardors della fuerunt infimseripto dubia rab raaetaa memoriae fede, cbe deve aocaadarri verso na tanto miatero, (lemeitte XI'circa aliquas consuetudine* Graeco­ reeto pib facile il modo per addottrinare I) FrSdeli, rum videlicet: e sopernro 1'oatiuaaione de aemici. > 1. Chq Ia' trasmutuione nel Sacrificio non con­ sista nolle parole solite della Coneeeraaiona, ma in una certa oraiione, cbe dicono i Greci 8cismatici alio spirito canto, dob: F» gtitato Fmt Corps ersuadersi, cbe il solo selo per la puritb e santitb deila ('attolica Religione, e deUa Disciplina della Chieaa abbia eccitato V. 8. alie variarioni, ed itinovasioni espresso ne' Quesiti, che in numero di «ei ha qui transmeari: uulladimeno non pub dissi­ mulare il sentiment», che ne ha concepito, perché prima di venire alii fotti, non abbia V. 8. con­ sultato 1'oracolo deila 8. Sede per ricevere una sicura ed Mcertate regula alie sue risolusioni, e per schivare ogni periculo d'errare. Le serva dunque questa avvertensa in altre occasioni, che le potessero occurrere, accib. sensa riprova delle sue operasioni, s> posea lodare l attenxione dei suo Pastorble officio. Cui epistolae adjuncta filit instructio, in qua habebatur, ut sequitur: La materia de' Quesiti sopraccennati tocca li Riti, ed uri deila chieaa Graea riveriti, e pragticati rin' ad ora dalla medeaima: e- peri* qui pon s'approva primieratqente, die si tolgnno e ei caasino daÛe Liturgie Greche le Preci, che sono comme-, aemente crarione suddatte cattoKoo in uso posteriori alia forma deila Comoistitelta da Geeb Cristo, per assers le Prod stato esaminate, e spiegate ia seuoo nel Concilio Generale di Fiorensa, e non riprovato dalla 8. Sede. Ohe se alcuni per igno- Qase mqaaatar demmprimas n iasCractico* & Caagregatimis fit prsfagsota Ms sab M U amite; 17* e* asaudsi. Nel terso, e quarto Queaito aemmeuo s'approva, cbe eontro 1'uao si antico cbe moderno della Chieoa Grèce si introduebino novitb pregiudisiali elb boons armonia, ebo devono avers asoieme le Chieee parti­ culari Greehe cattoKche: giaeehb sogliono per h» pib le novitb eseer cagiori di confusione, e di contrast); e percib dove escer ana cure il non permetterle, socio non siano motive di scandalo, e d'avvenione. Bopra il quinto Queaito non s'approva la per­ missione da V. 8. date per li pibi di Pesto anche ne' giorni, e tempi eommnnemente non usati dalla lodevole consuetudine della Chieaa Green, montre pub ben V. 8. avvederri, ehe una tai peragimione non pub so non recare seandalo, e motive di deri­ sione a aemici delta noatra 8. Fede, li quali unioamente devenu rester convint), e allettati ad adoraria. e abbraeeiaria per la «ua veritb. e aantitb, e non par la rilasaaaion* delle astinense de' cibi vietati. Al aesto ed ultimo Queaito non approve questa S. Congregatione il di lei sentiment», con cui biaaima la proibisione delle noase nel qparto grado di eonsanguinitb, ed aMnitb tra contraeuti gib stabilita nel Concilio Generale ImterapeuM, e gib prescritta dalla 8. 8ede a' Greei stossi. Nb questa 8. Sede pub rimuoversi dalle regule e iatraaioni, cbe sino a questi tempi ha praticato di dare tutte le nationi Cristiane anche dell' Oriente. Onde b necessario, che V. 8. si conformi idle medorime, e col suo selo conservi uns legge ri sauta, e commune, quale è questa di non permettere li matrimouj tra le persone nongiunte, in quarto grado di eonsanguinitb, ed aHnitb a V. 8. ben note. Cuetgtt* idem arehicpùogpiu. KathyauiH jtatta ng>plicaa*rit pro rsaelutiM* trium ssysMutium ortieulorwm, Srilicst: 1. Quod unus sacerdos post ahnm possit cele­ brare missam supra idem altore in eodem die, ‘2. Quod illi, qui sunt confirmati a simplici sacerdote schismatico aut catholico, possint iterum reconfirmari, saltam sub conditione, ab episcopo, 3. Quod quis, mortua prima, secunda et tertia sua uxore, si velit, posrit pubere cum quarte. Decretum fuit safe die prima et nonq junii 1718 scribendum esse ad primam instantiam juxta reso­ lutionem factam sub die H februarii 1716 nempe. nihil esae innovandum, «ed monendum oratorem, ot hortandum, ut servet et custodiat ritus et caerimonias, quas communiter in praxi servat de prae- ' «enti ecclesia Graeca. Quo vero ad necandam inetaatiam, responsam fuit, rescribendum eeee oratori, quod confirmati a rimpHei sacerdote debeant itera» confirmari ad enutriam ab episcopo, juxta testraettoaem traditam a sanctae memorias demeato VIH pre Greeds, ■iri doceant do aliquo privilegio a m ssde apo.Λω, ,,,Λιν la. ■ *i.i-.wai Aaafita ias • COR8TAMTIMOPOI4TAMA· 8YM0BI, 1793-1794 «at eogendi ad dean· MNeipiMdum tale SMCNM*· tum itiwWt ti •x tafi mmmAmm Mandrin otiti UM •4Mb dtafil MVNti lWt. M.yMatoMbMw: Mm· - sncrnmentsm nscssritntfe· Et quand tartiuak, doeaat popalncn, non aaea prohibit·· aaeundaa, ferti·· ot quart·· aaptiM, sioque daineaps anacaarire alias aaptiaa iis, qui da jure aaMa posaanL nt ΛΛ&9 - mnpmmIs fit MttMH *111 elmuM Juxta autem tenosem dictorum deorsiorum et tnepemtet, debent omnino MH: et, riadajt aHqua respective inrirnetioaum ae Btturarum trndita Mt mala eredulitaa, instruantur fideles. Ad A 'jam provjaam par instructionem euprade omnibns .par «noyeUcam epistolam notitia snperiotibua missionum Tana· Banetaa, Dnmnsd, dMam merae congregationi· sub die · februarii 1718. * Tripoda et Sidonis. Ad A Jam provisam per praefatam instruc­ Deinde relatae thereat aliqua· proporitioa··, tionem die fi februarii 1716, quae apud aliqaoe ia iliia partibus eireamfer»· Ad 6 et 7; Servetur ritus, et tollatur erronea bantur. et «apt, quae sequuntur, atque da anao credulitas. Ad & Servetu. ritus celebrandi tempore qua­ 1799 et 1798 a praefato arobiapisoopo Euthymio dragesima· in diebus sabbati et dominicae tantum, , propositae, videlicet: 1. Quod sabbato sancto apud Oraeeos lampas prout alia· decretum fuit per sqcram congrega­ locatur subtus altara, et deiade poet aliquas preces tionem sancti officii sub die 13 aprilis 1895. ■ patriarcha seu episcopus, ingrediens sancta sancUn Ex adductis testimoniis comperitur, arehirum, candelam ex ea lampade accendit, populo dicens, epwoopum Tyri et Bidoqjp quadam prurigiae labo­ id esae lumen divinum procedens ex Christi sepulcro. ra··· eoolbsiae Graecacfetius immutandi, Romam a. Quod foria V coenae domini magnus pania autem M modo hunc pruritum non fovisse, sed sacrari solet,. at deinde suburi sc_ cantori, usque •dari pro viribus ei sedando ac tollendo incubuisse. dum in farinam redigatur; qui postea a presbyteris Qua· ai diligenter perpenderent Graeci, ‘non id distribuitur, et ab unoquoque eorum in quibusdam omnibus orimini darent, quod uni viro tantum'vitio sacculis indecenter asservatur ad eomiUunioandoe verti possit i fideles infra annum. Sed jam ad propositum revertamur. Cyrille 3. Quod credunt Eucharistiae sacramentum in itaque vta thneto, Antiochenam sedem iterum dicta feris V coenae domini confectum dignius 'oapearivit Athanasius, qui post restitutam Cyrille esae eo, quod in reliquis inni diebus conficitur. aedem anno 1694 ia Alepi metropolim translatus 4. Quod pariter credunt, illieitnm esse in uno fuerat. Inde porro inimicis motibus tumultibusque ■ eodemque die plures missas ad idem altare cele­ extrusas et peregrinar petere oras coactus, anno brari, hac falsa ducti ratione, scilicet, quod ipsum 1700 in Valachiam venerat, ubi a Joanne Constan­ altare, calix, cassia aliaque sacra indumenta pro tino Branoovsno, Valachiae principe, non modo priori missa adbibit·, jejunia frangunt benigne susceptus habitusque, sed conscientiae t>. Quod anathematisant atque detestantur eoe, etiam suae moderatoris dignitate. ornatus fuerat. qui credunt* per verba consecratoris consecrari Coustantinopolim reversus, Cypri insulae ecclesiam panem et vinum. apocSpixA; gubernaverat; quo titulo post aliquot β. Quod in principio liturgiae adjiciunt hostiae annos spoliatus, tandem ineunte anno 1790 patri­ plures particulae, quae nuncupantur Msridrs, pro­ archa Antiochenus a synodo Constantinopolitana ferentes verba consecratori· supra omnes, quas rursus creatus est. Quem 'litteris ad ehristianoa in fine missae alteram ab altera separant, dicentes, Antiocheno· datis diligentissime commendavit Hieunam factam eoae corpus Christi, aliam corpus remiaa patriarcha Constantiqopolitanus, his verbis. bmae Virginis, alias coipus sanctorum, in quorum incipiens: Gsidxawv, 6ψηλάτ«νον, σιβΑομιίν r» xal commemorationem oblatae filmant. dvapudov dpoXcyoupdvtst 6rtip τι βλλο παρά τφ 7. Quod itidem credunt panem et vinum per Xpmsvdptp πληρβμβτι âvra; τά btoMpqtov τής verba consecratoris fieri personam patria, per verba ΑρχιχρΜούνης Asservatur haec epistola una - invocatori· spiritus saucti fieri personam filii, ac cum altara, qua Christiani illi orthodoxa dogmata denique per fafiaaiouem aquae calidae ia ealieem fieri •docentur, in codice Coastantinopolitano, cui tsQ personam spiritus sancti, et perfici sacramentum. Κριτίου nomen, peg. 97, 96 *). Athanasii electio eo 8. Quod pariter credunt licitum non eoae tem­ absente, ut videtur,'theta est; nam in alia Hierepore quadragesimae missam celebrare, nisi diebus miaa ad Chrysaattatm, Hierosolymitanum epistola, sabbati et dominio··. quae haetenua inedita inter schedas nostras deli­ Supra quibus rescriptum fait, ut .aequiter: tescit, boae leguntur eub die 31 martii 1690: Ad 1. Fidele· instruantur, miraculua lumini· *HX*a obv fiufr trnl i ouvd&tlpo; paxapdranoq Αγιος fruit unit itaeaae figmaatum schismaticorum, uulbunquc mereri 'dwuptat adseait Dt credulitatem, neque sanctam oatbeMhi fidem ia- ' tittitu· uuiiiit siatieefenM; qaae verba ad Athadigere falsis miraculis et mandaeMa, ut probetur vera. narium profecto spectant.' Hunc alii catholicum Ad 9 ot 8. Servatur décrétant lanooantii IV, in Mae· aaserunt, abi orthodoxam; melius omnes ejus litteris apostobms super ritibus Graecorum, itivfasent eam catholicum simul et orthodoxum incipiens: oatdeb'ces, num. * ibi: Aahririaa fitisae, riacvopiaris srihost, animo atque ingeaio ♦M dfo MWNM AnWÎMÎ MlUNWWfhNÎI ' IIOflM 4HÏ 4MMN* graeco,' temporibus fiuniMarique rei suae iaeerrion·. ίφίπβοΓΜ», irt 4É* iSt WM* Catholicorum partes medo tutgtus cat, modo im­ mwricont, «oa. rsssrsaif. Isceat tamas efe pre in- pugnavit; episcopos cum Romanis unitos alios sedibus praefecit, nlioe amovit, infideHum gratia ac divs, st ws Itifiti «MNpMds spdtie, esoetrears, ns praesidio‘freta·. Magis quidem orthodoxus (si ita . per Mas· tpriw rsesreorissssas «Miratis/srsttea* loqui fea est) quam catholicas vixit; magis vsro gMdshMt roddsrir urinae fiaHb ad nasri·, bari cathohoqs quam orthodoxus animam afflavit fiiPfrdlep, sd fi(^8snei·-«Sfqptv eeriUB. «t^mfite nm^mecd^ iy gmpmgsis sB anfiha aan eitumnssi (Wfedianfrsii· CON8TAKTIXOPOLITAMAEffTMODÏ, ITM-ITM qaidma ssorti p*oximas ve*srod ht sathotieo· irisai •J*-^ a«4L»W _,La Piha» jiayÜJl 0*3/* «J· S-’.r* “^sc* Se^ *«“3 figfe««* f3 a.*yA» Ua J A*?· Asj£ jjj *·* <*s^* wJ·. A^AAUXt JUj ivn AXw J JUsi» ·*Ο~ΙΙ Liter iidti Pttn ttnitli for ttt tepttiiit it orta scAisasafes Mtr eedttiai orfeataisra et sceidsatalvss, ai pmi tanta ssayaes Aaÿvs psrtwrAetioais potita «it in anpiiitatt tpittaptrtnn Bsosenensiem pra/tretrii «ai printipatat ; attaiit trleonitio ai ommm tertat Dei it titania aperta a ternit i-tii ia IHtet toelttiit tritntali6at. Perfreta* tat hier août· φ*> ia tinyrai erotica it art* « Dea enetaiUa Stiff ttaiia pairit atnaraUlit ithanaeü patrierriae Antiacktiri antta CkritU 1U1'}. Hoe eum, quern «para­ verat anetor, exitura liber iste habuit; quin etiam controversae schismatico· inter et catholicos de tide quaestiones acrior·· evaserunt. Commotam procellam, ut evitaret Athana·!·· atque «ederet, Constantinopolim aufugit, ceterorum patriarcharum praesidium imploratura». Qua de causa Bysantii habitum eat conciliabulum exeunt· anno Chriati 1729 a patriarch» Hieremia ConstantinopoKtaao, Athanasio ipso, et Chrysantho Hierosolymitano, praesentibus duodecim episcopi·; in quo adversu· Latino· libellus, a Chrysanthe, qui concilii et mons et calamus fuit, confectu» «st atque transmissu· gruere et arabice ad cuncto· Antiochenae provinciae chriatiano·. Graviasimum hoc opu· multi memora­ runt, legerunt pauci; hucusque enim luce publies caruit. Primus inter erudito·, 'quantum «cio. libelli mentionem fecit Jot. 8im. Amemanua (Btttitthtca Oritniali, t. ΙΠ, parte prima, p. 639), qui etiam uniuscujusque quaestionis argumentant retulit. Ex AsMmano >ua· de hoc synodico scripto hauserunt notitias, qui de historia Graecorum sive ecclesiastica sive dogmatica fusius eger·. Qaibua vero in codi­ cibus Amenanus ipse scriptam illud viderit, param certa opinio eat. Eo enim codice quem in Bibliatktea sua GrvmArit notat, epistolae «ynodicae com­ pendium tantum continetur nec repraesentantur episcoporum nibacriptioa··. Codex iste arabieia litteris et sermone exaratus, Romam ex Oriente ') Hilairs de Bareatoa,' Ιλ fnunct tMeUfiie <·> Orient, Paritila. 1SM. «. 170-18«. *) H tam· iMterm aoeendi sait, qnod aoadsa aahnadvertsrant viri docti, hoc-ora· rra·*·1’ i«^·* Athaaasd fetum noa es», ssd pnram · gra·» ia arsUsum traaoUtiseem HbetB aaÿMdam H»ti·· Mhiiatas, oondeestMis «eodyr··»·· femsstosimi, «si Upsi·· t·*» 171* prisqs· «titas smHa» Mwsf· h»Mt «diticM». Haras optima ea ti, «um Vistiriatira «rMos st latiM tmtt «st sub ho· titnlo: Zepâs «fhaiKvsIi piintat «safraNrsHr «serati· IM ιΙΑμμμ advectu·, -signata· pria· 1% unae 161, thartanue eat, «·, MBs <· isastaa·. AMb Ή4· «jNte MbI· ' ete^ite···. wAwmi* ···· «te* M», t. IV, p. WL Ita vere inacribitar, arahiee ΜΠΜβ* hi ■ tejtewte· teMteteej JSn* hbî ttNéfwe o tamia «yasih CtMdamfeqpeMnM raieras ht eBevte* JBt yNfflik tetertwu JÛl ^9 4^90999 •prieras· ossyi. •tsammska·· WOTewV SWio ara«m > aTerso haee leguntur: JMMM·** ^WwWW· a^M^aM a--,*—... HWFV WfwBMMW —a W 4μνμ* OteyHMtlte MjpteiteÎMMMp ^μβμμμ «dtvht m erd· rapie, «trat etitrit ntalrit fratrütu artUprtt· ifhrà teattail it tara tattrpitnia it^tit rvi, etc. Qaae «i eeefcràatar cun text·' graeco a aobte infra exhibendo, «tati» perapieitar arabicam aerménem graeco loage coatraetiorem «va·. ' Ad graefun igitur lermoaera, arabieo relicto, reverteud·· eet Hune nobis integrant aappeditavit eodex Hiaroaolymitaaui patriarch. 2SP, chartaceo· saec. XVIII, em. Ο,ϋχΟ,Ιβ, eonateaa 69 folii·, quo nihil praeter «yaodjcaiu nostram epütotam continetor. Hqjw textum praecedit fol. 1-3 index totius operi·: Ιΐίνηξ τβν. «ΰρϊοχο(dvwv tv τφβ· rÿ. dylip ΙγχύριΒΙφ; qui ram non endequaque accurate·'sit nec satis opa» uoatram deacribet «jusque argumenta determinet, eum relin­ quendum eaae dnxtan··. Loca «cripturae sacrae, e quibus libris sont* desampta, in margine adscripts non omnia quidam, sed tam«n potior· indicantur; e· ao· in notis diligenti·· «ignnvimu·. 'Ad variorqm scriptorum foco, quotum copia mt per qnaa magas, quod attinet, quaedam nimia generaliter «itantur, plura omittantur, haud pauca perperam momoraatar. Malo huic mederi volente·, oinhes. qaoram mentio in ip»o lifiello fad&*est «criptore· adivimos, nec sine molesto nonnnnquara labore locos et re· ex iis excerpta .indagavimus ac nota­ vimus; quaedam majori» lucis ergo nostra sponte adduximus. Ne qua in re catholici theologi munsri deesse videremur, nere qui» vitio nobis verteret schismatici, imo haeretici operis editionem, eaasq·· sinistro oculo intueretur, in votis erat animad­ versiones subjungere antirrhetieas refutandis libelli, istius argumentis. Id vero spatium aon permisit nec. inis nobis praestitutus in adornanda ista con­ ciliorum collectione. Theologis igitur subtiiiua haeoce studia versantibus accuratius refellenda •ehisraetiooram sophismata relinquimus; idque eo libentius quod praesertim hac nostra aetate-iremiai theologorum formidabilia haberi- queant obtusa Graeculorum arma, poet ea quae variis temporibus rpsponsa ac disputata sunt a nobilissimis plana scriptoribus photiaaoram objectioaes repellentib·». Hunc libellum, illa virtute theologica, quaecun­ que est, praeditum, ooaservavit nobis «Iter codex, qui Romae in supellectile litteraria Laonb Allatii asservatur in bibliotheca Vallioelliana. numero tigiiatus 309 (CXXIV), Hoc apographon non foiase ipsius Allatii, anno 1669 vita functi, vel ipsa temporum ratio·· comperitur; e quo vero proveniat, dednirv non valem··. Rjus collationem ram Bodies illo Hierosolymitano instituendam oporaa' pretium srae daxteas. Sed cum Romam adire 'noa possem··, atiornm uti cogebamur opera st iadv-‘ strif. Virum hac ia re hamanissimam aacti amans, JGqolmua Festa, ia uaiversiUt· Romaaa professo «s, «n.'tife"'" Jdan, «sç11»*·»— »··, «M raram ramalsHnsquc rstetnri. fco,deqas y-—. QLu,agRsut, eodio· epistola nostra-synodis· a foL 1 ad M α *■*■*«! m T*» **“ **·* «>■** CONBTANTINOPOUTANAE 8YNODI. 1722-1724 127 128 neque quaestionum argumenta perstringantur, ne- Tranas, sororis Euthymii 8idoaensis filium, patri­ que episcoporum subscriptiones referuntur. Ambo archam «ibi creaverunt. Qui presbyter eam tantam oodices, tametsi no· adeo multi· profande Uten­ asset, episcopus ordinatas est di· 90 septembris tibus mendie sentent, habent tamen itaoisasoa tot, *1794, Cyrilli nomi·· sibi assumpto. Silvester tamen, quot in libris recentiori aetate perarati· ease soleat agentibu· Graecorum primoribus, Turearum sultani Ejusmodi menda notarim·· interdum : plerumque, auctoritate aedem retinuit, st a Graeci· omnibus quando nihil habebant quod Idem receptae lectionis schismaticis habitas est patriarchae loco. Hqjus labefactare posset, omisimus. artibus cedere coaetas est CjyriHus, Libanumque Transmissa ad ohriatianos Antiocheno· synodic· montem petiit, ubi paucis quibusdam praefuit epiilla epistola, pugna catholico· inter et schismaticos •cqpis, quos omne· Constantinopolitana synodus vehementius exarsit Atque vir quidam oatholioua, diris minis prosecuta est per litteras encyclics·, Alepo oriundus, cui nomeu Abdallah Zakher, libello qua· infra tertio loco dabimus, exordia catholici libellum opposuit, hoc significanti titulo decora­ Antiocheni patriarchates nova luce illustraturi. Cyrilli in patriarcham Antiochenum Graecorum tum: ΛΙ-tafnid lil-Majumd tl-Aaiti, i. c. electi consecrationem validam et licitam habuit Romqnus Pontifex, postquam praefatus Cyrillu» emisit coram sanctae sedis delegato professionem fidei catholicae ac juramentum non immutandi in ■e suisque subditis absque praevia participatione sacrae congregationis de propaganda fide et,ora­ culo praefatae sanctae sedis aliquem ex ritibus seu laudabilibus consuetudinibus ecclesiae Graecae, atque promisit se curam omnem ac operam impen­ surum, ut in pristinum reducerentur ritus ab Euthymio arohiepis^po Tyri et Sidonis, consan­ guineo suo, et forsan ab ipstunet Cyrillo immutati, juxta instructionem eidem transmissam a sacra congregation· christiano nomini propagando die 31 martii 1729*): cui instructioni ad verbum fere consonent litterae apostolicae Benedicti PP. XIII, die 13 augusti 1729 datae’). Hacc omnia dili­ genter Graeci perpendant, ne Romanam ecclesiam de neglectis Orientalium ritibus invidiose crimi­ nentur. ayuodi confutatio; quo emisso volumine catholi­ corum partes mire tutatus est. Mortuo Euthymio episcopo Tyri ac Sidonis, qui obiit Damasci die 8 octobri· 1723, unioni cum Romanis ineundae strenuam operam navarunt Gabriel Ibn-Findm, episcopus Balae prope Alepum; Neophytus Nasri. Sidnalae episcopus ; derasimus, archiepiseopus Alepi, ab ipso Athanaaio ordinatus die 215 decembris 1721 : Neophytus, qui anno 1713 Silvestrem Dahan in sede episcopali Beryti exceperat; Euthymius, Fursol episcopus. Qua de causa excommunicationis ac depositionis poena hi omnes a synodo Constantinopolitana plectuntur, ut ex diplomate hactenus inedito novimus, quod secunde loco infra collocabimus, ut historia rpnaacentis apud Graeco· Melchitas eccle­ siae catholicae integrior habeatur. Tres quatuorve menses post latdtn illsrp ex­ communicationis sententiam,’ Athanasius patriarchs supremum diept obiit exeunte mense julio anni 1724. Morri proximus, 8ilreatrum,‘ protosyncellum suum, designaret, qui'sibi «decederet: quae electio mox a synodo Constanrinopolitana sancita est. Id aegre, ferentes catholici, coacto Damasci coetu. Seraphinum *4 .4rf . Etsi non destitit unquam Satan, horrendus ilk· nefariusque serpens et cemmunis humani generis hostis, sanctam Christi ecclesiam singulis aetatibus variisque modis oppugnare atque excidium piorum orthodoxorumque fidelium propensius exquirere, adhibitis valut aptissimis instrumentis ad hoc suum facinus perpetrandum maleficis quibusdam potentiis, nec rursum tamen pro parte sua Deus optimus desinit ecclesiae suae sanctae provida gratia oppor­ tune emitper* collaetator*· validos studiosoeque propugnatore·, qui daemonis, communis generis nostri inimici, diabolicos impetes insidiasque fortiter propulsent. Cum hic compertum habeat, (faecipuam animae laudem inviolabilemque thesaurum atque necessariam ad salutem scutum ac muni­ mentum id esse, ut nos, pii fideles, sane, recto, ■ine lapsu servemus sacram nostram immaculatamque fidem et sacra nostra dogmata ad apicem usque illsesa «ineereque teneamus, circa hanc praeeipue partem, ut quae potiaaima ait maximeque * * Μ spdMe X^ttatitatiunspitaitash, fiM Mhb—dhftaAj I · osta» VMMnUm· AMn» «e (PÜHV) fcl 1-4« (- , WN8TANTISOPOUTAMAB 8YNODI, 1793-1794 1» xupdkapov xad Ανεηκευότερον δβκράζη νά Ααψουλεύετεη τό γέχο; ήμέδν. "Οθβν καί Ανεφύησαν <ν«*«ν Η *«rtc ** tt toO Χριστού έκχλησίφ τοσαύτκ M/ftfoi olpdatt; καί ^λβαφήμίαι περ^ τό όρθόδοξον ήμών aiuiiouaei νά διψούν τούς inÙMnrtiftttt al; τά τή; ψυχική; Απώλειες ^Ιάραθρον, τά; totdet ή προνοητική σοφία τοΟ εύσπλαγχνικωτάτου θεού διά μέσου τών Ιερών τή; έκκλησή πβττέρων AvartpAψε»α Ασύστησε τήν εύσέβειαν. ‘Αλλά κεϋ κεπά τούς παρόντα; καιρού; άκούομεν «U τά μέρη αότά ήτοι Λ; τά; έπαρχίε^ καί πολι­ τείας τών όρθοβόξων χριστιανών τάς ύποκειμένας ύπό τόν άγιώτεττον πεπριαρχικόν καί άποστολικόν θρόνον τή; ’Αντιόχειας νά Αμφωλεύουσι καί vi είναι Αγκατεσπαρμένα λεληθότ»»; il; τάς ψυχά; »al *‘»· vote; τών χριστιανόν τής λατινική; κβκοδοξία; xol χακοφροσύνης ■ xi δόγματα ή μάλλον είπείν νεεττερίσματα xal τή; Αληθούς πίστεω; ήμοψτημένα χαί Απεσχοινισμένα φρονήματα, τών όποιων λατινικών δογμάτων ά Αρχηγοί *) καί διδάσκαλοι εύρίσκοντες αύτόθι τι vi; χριστιανού; εύεξαπεπήτους 8ι' Αμάθειαν καί Αγνοιαν τών όρθών τής έκκλησίας δογμάτων xal τούτους διαφόροι; οοφίσμασι μηχαναΐς τε xal ,κακοτ«χνίαις Αξαπατώντες, καταπείθουσιν αύτούς Αποστατι’ν *) μέγ τή; Ανατολική; τού Χριστού έκκλησία; καί τών όρθών δογμάτων καί πατρικών παραδόσεων, πιστεύειν·) δέ καί ώ; Αληθή παραδέχεσθα: τής λα­ τινική; Απάτης τούς νεωτερισμούς. Όθεν δ τοΟ πατριαρχικού τούτου θρόνου τήν Εκκλησιαστικήν Αρχήν θεόθεν κληρωσάμενος μακαριότατο; καί Αγιό­ τατο; πατριάρχη; Αντιόχειας, Αν άγίφ πνεύματι αγαπητό; ήμών Αδελφός καί συλλειτουργός, κύριος κύριας ’Αθανάσιος, συναλγών καί συμπάσχων έπί τή •τηλικαύτη ψυχική Απωλείφ τών ύποκειμένων αύτψ . χριστιανών, Αλθών τε ήβη σωματικά; Αν τή ■ βασιλευούση τών πόλεων καί Αδελφικώς συγγενόμενο; ήμίν τε καί τιρ μακαριωτάτφ καί άγιωτάτφ πατρι­ άρχη Ιεροσολύμων κυρίφ κυρίφ Χρυσάνθη», ήδη Αν τή βασιλευούσή διατρί^οντι, κα1. τή περί ήμάς*) τών συναδέλφων Αρχιερέων συνόδφ έκτραγφβήσα; τε καί βηλοποιήσα; τήν τηλικαύτην δυστυχίαν καί ψυχικήν ' ^λά^ην τών είρημένων χριστιανών, , εί; λύπην ού μετρίαν καί συμπάθειαν καί ήμ4ς·) προύκαλέσατο, ώστε κοινώς·) τε καί συνοδικό; μετά τή; αύτοΟ μακαριότητα; σκέψασθαι καί ^Ουλεύσασθαι περί τοΟ προλειμένου κακού, καί περί τή; θεραπεία; αύτοΟ προνοησαμένου; γράψαι καί φανερώσου ύμίν πάσι τοίς αύτόθι χριστιανό!;, μή Αξαπατάσθευ ρφδίω; μηδέ Ανοίγειν τά ώτα ταί; τών Λατίνων κενοφωνίαις, άλλ’ ουδέ παραδέχεσθαι τούς νεωτερισμούς αύτών καί δσα κατά Απάτην ψευδή κεώ όλέθρια δόγματα μέ σο­ φιστικά Απιχειρήματα σιρεύδουσι νά Αγκατασπείρουν εις τά; ψυχάς ύμών, Αλλά δντε; ώπλισμένοι μέ τά όρθά τής εύσε^εία; δόγματα καί νοήματα νά άποδιώκετε τό ψεύδος χοεί νά μένετε εις τήν Αληθή καί πατροποφάβοτόν σας πίστιν. t» necessaria, geoeri nostro insidiari eontendit. Hinc tot tamque variae haereeea m blaaphemiae j*mdudam et ob ioitio ia kcImîs Chriati «tortee eiree reetam aoatrom rabgioM·, ad id aanitaatea, ut simplicior·· aaimaa ia parditjoaia gurgitaa abri­ piant; quibus par aaactoa oeoleaiae patraa aubveroia, miaarioordiaaiinua Doua prorida ma qapieatia raligionaia eroxit. At noatra bac aetata fama aoeipimux. per re­ giones illa», scilicet per orthodoxorum Christia­ norum provincias civitateaque. sanctissimo patriarchah et apoatotico throno Antiocheno subjectae, in fidelium animas ac mentes irrepere occulteque diffundi l»tinorum perversa insansque dogmata, seu, ut melius dicamus, innovationes et a vera fide : alienas ac sejunctas opiniones. Qui has I»tinorum persuasiones moderentur ac docent, cum ibi quos­ dam fideles invenerint deceptu faciles ob reetorum ecclesiae dogmatum ignorantiam atque inscitiam, hos variis oommentia, fraudibus, malis artibus elu­ sos impellunt, ut a seae rejiciant quidem orien­ talis Christi ecclesiae rectas opiniones patrumque traditiones, latipi autem erroris innovationes sectentift ac tanquam veras apprehendant. Quapropter qui ecelesitsticam patriarchal!* hujusce aedis guber­ nationem, divinitus accepit, beatissimum dicimus sanctissimumque patriarcham Antiochenum, dilectum nostrum in spiritu sancto fratrem et comministrum, dominum dominum Athanaaium, cum tantam fide­ lium sibi subjectorum spirituals^» perniciem con­ questus ac commiseratus urbium reginam ipse jam petiisset ac fraterno more nos adiisset beatisaipjumque ac sanctissimum patriarcham Hierosoly­ mitanum, dominum dominum Chrysanthum, jam in urbe commdrantem, nostrumque confrattyim epi­ scoporum coetum, post tantum dictorum fidelium infortunium spiritualemque damnum flebilitet nar­ ratum, nobis etiam dolorem baud modicum commiserationemque ita concitavit, ut conjunctim ac synodaliter una cum Beatitudine ejus instans illud malum perpendentes atque conciliantes hujusque remedio prospicientes, vobis omnibus, qui illic eatis, chriqtianis scribendo praecipiamus, ne facile decipiamini nec Latinorum vaniloquiis aurea prae­ beatis, nedum ree illorum novas excipiatis ac falsa omnia exitialiaque dogmata, quae captionis fucatisque argumentis in animas' vestrae tentant epar- ' gere, sed sanae pietatis opinionibus cogitatisque instructi mendacium repellatis atque veram et a patribus traditam fidem retineatis. CAPUT I. Primatus Petri supra apostolos et Romani poutificis supra reliquos patriarchas et episcopos, ejusdemque in rebus fidei infallibjlitas et in principes saeculares auctoritas impugnator, ususque ferendi signatas cruce crepidas damnatur.* Τό δέ αίτιον κυρίως δπού Αναγκάζει τού; Λατί­ νους νά κάμουσι τά; τοιαύτας κεκνοτομία; καί τού; νεωτερισμού; βΑν είναι Αλλο παρά νά συστήσωσι τήν «ex') »· Λ. ά.νοαεαηί»* Λ. ν,βιήίίο· Α. 4μ«ς· Αμ«ν Λ. •I j»M»v Λ. ·( vafre; A Praecipua autem ratio, qua Latini coguntur ad; hujuscemodi innovationes ac mutationes inducendas, non alia est quam ut papae principatum stabiliant. '1 ·> **| ·) · " . ..... ν· ·——- -----• lamias' in B xs nutat, in A habetor saqUMs : Εόγο« Htfi «’erit r*f aena- CON8TANTINOPOLITANAE 8YNODI, 17Î2-1TM 131 έ r 139 μοναρχίαν τού πάπα καί νά ΑποΜ{ουν *), fat μόνος Atqoa, exe papa «ohn oit, «t ipoi Aieaat. ocdexiae δ πάπα; *ντ«ς, καθώς «ότοί λέγοΟΛ, καθόλου, χα- uivanao aaivarMa oapat Chriïtiqae ricariu», u«a φαλή τ»>ί καθόλου έκχλησίβς καί βικάριβό «Ο Χρι­ Aaaiiap· m totiMa orbw epiMopaa ■ «»pra oettroa στοί) χαΐ μόνος κύριας xal έπίσχοπος τής οίχουμένης patriarebas omMaqiw apioeopaa eoaatituttrè, eanόλης χαΐ taspAvss τών Αλλων πβτριαρχών «ai πάν­ q«e paoeare non panait un^xan a«o in nitan των Αρχιιρέων, xal ότι δέν Βύναταί «ra «λ Αμάρτη «rrarom incidere, concilii* tan jenamlibu· tam xd νά- ξιπέση «£ς χαμμίαν sfysaiv, «ai Su «bat partiealaribu eam laporrit epteritque omnibu» itaύπ«ράνω τβν αυνόδών oi«oufuw«*v τ* «ai τοπικών, poteatj**imi dominatae privilegii· ganAoat, qune ilH > καί Sa· Αλλα προνόμια τυραννικής tfouoia; Αποβί- ab «ia oollata iaftn pereenaebiann, idcirco evincunt δευσιν «l; «Wx τΔ tait· θέλομβν Απαριθμήσαι et probare temptant, eum omnia pooee; quaocumκατωτέρω. σκ·ύδουσι vi ©ίξουν, ότι πάντα βύναται que vero jubeat ae doceat vera mm, certa, a nemine δ πάπας, xal βσά χομοθτΜΙ xai StUtnut slvai Αλη­ exploranda, a fidelibu» omnino metuenda et aboque θινά «ai βέβαια xal άν«ξίταστα παρά «Αντα»ν, «ai ulla inquieitione probanda. Super monstruosam ότι tlvai Ανάγκη ei ·ύσιβ*Ις yi ύποτάοοώνται «al bane inoolentemque papae auctoritatem cuncta* in­ . vi δέχωνται Υαύτα χωρίς καμμίαν έξέτασιν «al Απάνω novatione* *ua* mutationeaque moliuntur, «implicieαις αύτήν τήν Αλλόκοτον xal τίτυφωμένην Αρχήν ΧοΟ reoque decipiunt, eoa a pii* eocleaiae Chriati dog­ «axa θνμαλιόνουσιν όλος τΑς καινοτομίας xal τούς matibus deducendo et .in abyssum perditionis mi­ ν«μ>τιρισμούς αύτών xal έξαιώιτώσι τούς άπλουστέ- sere abripiendo. Primum igitur hac de re nobis ρους, ιύγάνοντέ; τους Από τά «ύα«βή δόγματα τής est disputandum atque evincendum, tyrannicam τού Χριστού έκκλησίας «al σύρνοντές τους άθλίως illam papae potestatem ac monarchiam commen­ «ί; τόν βυθόν τής άπωλκίας. "Οθ»ν καί ήμ<Γς κρότον ticiam esse ac' falsam ; qua potestate utpote precaria π«ρΙ τούτου τού μέρους θέλαμιν συντύχίΐ καί θέλομιν sublata, fabile deinceps exstirpabuntur quotquot ex άποδ·ίξ«ι, ότι «ίναι Ανυπόστατος xal ψ*υδής ή τοιαύτη -ea succrescunt pullulantque pravae doctrinae ιίτυραννική έξουσία. xal μοναρχία τού πάπα·, «al zani». ταύτης ώς Ιπισφαλούς Αρχή; Αναιρ*θ*ίσης,. θέλουν συναναιρβθή έκομένως xal μ«τ’ «ύκολίβς xal ia· έκ ταύτης τής Αρχή; Αναφύονται xal παραβλαστάνευσι τής κακοδοξίας -τά ζιζάνια. Λέγουσι λοιπόν πρώτον, ότι έπιιδή δ μακάριος Dicunt igitur primo, cum beatus Petnis ceteroΠέτρος ήτο πρώτος xal κορυφαίος τών λοιπών .Αποστό­ nim apostolorum primus.ac principe fuerit solusque λων χαΐ-αύτόν μδνδν Ιχαμςν δ Χριστός Αρχοντα ni- a Christo ddmtnus totius orbis creatus et successor σης τής οίκουμένης χαΐ τόν Αφήχ* διάδοχον, διά ipsius, idcirco papae utpote Petri apostoli succes­ ,τούτο πρέπχι χαΐ δ πάπας ώσάν διάδοχος τού Απο­ sori ea omnia tribuenda esse privilegia, quibus στόλου Πέτρου νά έχη*) δλβ' έχιίνα τά προνόμια, Petrus ipse potitus fuqrit. όπού ·1χ< καί δ Απόστολος Πέτρος. Ad haec respondemus, boatum Petrum non Άλλ’ si; α$τό Αποχρινόμ«θα, δτι δ μακάριο; ΙΙέτροό δέν έγιν· μοναχός Αρχών τής οικουμένης solum orbis principem fuisse a Christo institutum, Από τόν Χριστόν, Αλλά κα! οί Αλλοι Απόστολοι, κα­ verum etiam et reliquos apostolos. Id sacrae lit­ θώς τό μαρτυροί xal ή θ<1α γραφή' δ μέν θ«Ιος Δα- terae testantur. Et divus quidem David in psalmo βίδ ιΐς τόν μδ’ ψαλμόν λέγων·)· Καταστήσ«ις XLIV : Coiutittu» «os, inquit, principes mper αύτούς Αρχοντας έπΐ πάσαν τήν γήν,'«1ς τό oamsm tarram; Quibus verbis, divo Basilio inter­ όποιον, καθώς έξηγοί δ θ*1ος Βασίλχιος, iwott τούς prete, sanctos apostolos subaudit. Iterum in alio Αγίους Αποστόλους. Καί il; Αλλον πάλιν ψαλμόν1)· psalmo: h omntm terram exivit sonas eorum et in El; πάσαν τήν γήν έξήλθι.ν δ φθόγγος αύ­ fines ortis terrae verba eorum. Salvator autem in τών xal αίς τά πίρατα τής οικουμένης τά sacro evangelio: Estates, ait, in mundum universum, βήματα αύτών. ΤΟ δέ αωτήρ ·1ς τό Upôv <ύαγ- prasdieats evenfelium omni creaturae ; et alias : γέλιον’)' Πορ»υθέντ«ς, λέγ«ι, »1ς τόν κόσμον Situi misit me pater, et ego mitto cos. Ex quibus Απαντα, χηρύξατι τό «δαγγέλιον πάση τή intelligitar, orbis principatum religionisque praedi­ χτίσιι. Καί ΑλλαχοΟ*)' Καθώς Απέσταλχέ cationem ad omnes simul apostolos, non ad unum μ» δ πατήρ. κΑγώ πέμπο» ύμάς. 'Από τά Petrum pertinuisse-, quod ex eorum etiam operibus όποια φαί Ητοι, δτι ή Αρχή τής οικουμένης καί τό evincitur. Novimus enim Joannem in Asia fuisse prin­ κήρυγμα τής ιύστβιίας ήτον *) κοινά «Ις ©.ους τούς cipem evangeliumque nuntiasse ac cetera apostolici Αποστόλους καί όχι Ιδια τού Πέτρου, χαθώ; καί τά muneris opera libere absolvisse. Eadem egit An­ έργα αύτών μαρτυροΟσΐ" διότι γινώσχομον δ Ίνάννης dreas in Peloponneso, Petrus Antiochiae ac Romae, πώς ήτον Αρχών ·1ς τήν ’Ασίαν καί.’ κηρύττών τό .Paulus in Graecia, Thomas in India, alii alibi. ιΰαγγέλιον καί τά λοιπά τοΟ άποστολικοΟ έπαγγέλ/ ' ]ΐατος έργα άν«μποδίστο>ς έχτχλών. ΤΑ βότΑ έκαμαν δ Άνδρέβς αίς Ηιλοπόννησον, δ Πέτρος <ίς Άντιό' χαιαν καί -’Ρώμην, δ Παύλος αίς τήν 'Ελλάδα, δ Θώμάς αίς ’Ινδίαν, xal άλλοι Αλλαχού. Ex quibus liquet, quod sicut Petrus infer apo­ Èx τούτων λοιπόν φαναρόν γίνατβι, δτι καθώς δ Πέτρο; δέν ήτον μονάρχης άνβματβξύ «Ις τούς Απο­ stolos princeps non fait, ita nec papa* ullam con­ στόλους, ούδέ δ πάπας δέν έχιι καμμίαν πρόφασιν sentaneam rationem habet insolentem illum princi­ αδλογον νΑ άντιποιήται τήν ύπ«ρήψ«νον αύτήν μο­ patum sibi vindicandi, beati Petri successorem sese ναρχίαν, προβάλλοντας ·) πώς ιίναι τού Αγίου Πέτρου asserens ; cum praesertim quaecumque beatus Petrus ') h ·) ·) *) • * . Ftl oan. B. ni fytt λ. A'; cf. P·. prw 4. . «an. Μ, IA ') {«·»· 4(011 Ar Ü,' ISS CON8TAKTIKOPOUTAHAB 8YXODI, 17SS-17M διάδοχος, imUiom όπού *ai toe προνόμια αίχαν'ϊ άγιος Πέτρος, αύτά τούτα αίχασιν xsd οί λ«ποί άγιοι trnb-. στολος τ* δηοΐα Ιλαβον καί ήξιώΑησαν xotv·; üm παρά too &δασχάλου Χριστού. Διά τούτο xol χανώς έχλέγονται1) tutf' αύτού. Λέγαι ' b Ί«·άννης· Ο4χ 6μαΤ; μα έξαλέξασδα, Αλί’ έγώ έξαλαξάμην 6μβς έχ τού χόσμου’. Καί προαχαλούνται ίσοτίμβές. Ματθαίος1) ■ Δαύτα ôitiots pou, xal κοιήσ· ύμά; άλιαίς ένδρώπων. Kai δνομάζονται d*dστολοι. Λοοχάς·)- Kai έξαλαξάμανος άπ’ αδτών δώδαχα, ο)1; xal Αποστόλους ώνόμασχ. Καί έξουσίαν λαμβάνουσιν έν τή δαυτέρφ παρουσίφ. Matboto;*)· Όταν χαΑήσή 4 υίάς τοΟ ΑνΑρώ- IM privilogia haboit, «a ipoa etiam' habuerint reliqai «mati αφοαέοΚ, omeibêa «mut » Chriato magiotr· tradita et «otiata. Qaapropter omaee «ma ab illo eligaatw. Jmu« tivit: Ifae om aw tltfM·, »td t/ο «ippi eae d* etewde. Ad parem bonorem admaveatar. Matthaeoa: Venit p* wm, «4 /ocoam eet jaeeaterm beaaaama. Kt apostoli vocantor. Lacaa. JSItfii dw^eim m ίρ*ύ, yae* ti epotUle* aMnaa•ii. Eandem adipiaenntw potestatem in altero ad­ venta. Matthaeus: Cum «edrrit JUmm Αμημμ i» tnejotieit on, wdrdsiw tt eoa ««por uin daedane· judiosaias duodeeiai tri*M ierwai. Simul mittuntur ad dooeadaa baptiaaadaaque omasa geatea et pari donantur potestate in spiritui immundos iaque ho­ minum peccata liganda atque solvenda, nee non et eodem i sacerdotio, teste Luca: AodpUt at μη<Ιηeait: kot est eorpaa watm; Aoe ettom facitt m meam eomasem<, ligabil tnim quod ligari oportti, τέχνα χαί Αίαλφοί- τού μέν έμού δρόμου τδ et soteet quod txptdii solei, tanqnam qui tedetiat τέλος έγγύς1’)· τούτο γip χαί ήδη μοι Ιγνω- rtgulatn ad liquidum nooerit. Discant ergo papistae, σται. Κλήμαντα βή τούτον έπίσχοπον ύμίν qualem ligandi solvendique potestatem beatus Petrus fjrxYywirei A ; cf. Juli. 15. 1«. Maith. 4, Ik Lac. 6, 13. Matth. 19, 9Κ. A. Λ h* B. γ χαΓ fr A- Alterum ant« po*itaiu ohi. A. •j Io», n. i». ·) Aagurtia. ia.Joh. tract. 47, A **) an AB. qaae «eateatia quid ▼aieat o ·) ·) ·> ·> TJ * ι^α^:λυ..ι...ι'·^,ΐ··.;.·λ. ... ' ...i;... , J.:··: .' .. ' . .·.'■■■ « W**7**qn 133 ' . ! ‘ " - (ONfifTANTINtlpOLITANAE SYNODI. 1722-1734 136 ......... ” *— ~ . Ζ ' ' χειροτονώ1) οήμίρο* ψ χαί τήν έμήν τών Clementi tribuent: non solvendi quidem ac ligandi) Καί κατωτέρω*' temere et utcunque, sicut nnno ab illis de papa Λίγων έπίστευσα' κΐαθέίραν. Α:δ- αϋτφ μετ·β(8·μύ τή» έξουσίαν τού τ_- aaoeritur, eum omnia posse (βμνιά πδτεστ)).'sed ea ίεσμέίν καί >ΰ·ιν δήσει γάρ δ 8«ί βεθήναι tantum quaesolutu ac ligata digna'ftierint, ton­ χαί'λύσει πάντως δ 8ε! λυ^ήναί, ώ$>τδν τ1{« geam, inquit, qui ecdetiob regulam 'qp*ua« «oesrit. ""εκκλησίας κανένα καλώς «ίδώς. Άς μάθν»ι Nam conciliis canonibusque singulos subjici oportet: λσιπδψΛί παπίρται, ποταπήν έξουσίαν TCO δερμείν' neque vero papas, ut quidam imaginantur, conciliis xai λά«Γν^Κί*Μ*ϋ^_β άγιος ΙΙέτρος τ^'Κλήμεντι, δχι atque caoonjbus supereat ' . άπλώς καί ώς έτύχε, καθώς αυτοί τώρα λή-ονσι δ·.* • τδν πάπαν. δχι ομνια πότεστ ήγουν πάντα δϋναται, άλλά νί^ύη καί νά δένή xi λύσεως καί δεσμού άξια, ώ; τϊν κανόνα, λέγει, τής έκκλησίας καλώς «ίδώ»· ήγουν πρέπει vi ύπόκειντχ: δλοι ταίς συνό- · ; δο:ς χμί κανόσι, χαί δχι καθώς τινες φαντάζονται, ΐτ: ό πάπας είνα: ανώτερος τών συνόδων χαί κανόνων. ’Αλλά xa: δταν, λέγουσιν ti παπίσται, δτ: μόνδΪ^Ζ* Insuper papistae cum contendunt beatum Petrum ό μακάριρς ΙΙέτρος ήχον jiixdpto; ήγουν ίπιτροπος τού solum fuisse Christi vicarium seu procuratorem, a Χριστού, ,έλέτχοντχ: itti tb* άγιον Άμρρόσιον, ό sancto Ambrosio redarguuntur, qui in commentario' όποίος'ΤίΓτήν έξήγησιν τήί πρδς Κορινθίους πρώτης primae ad Corinthios epistolae in illud : Dei enim έπιστολής «ίς χδ’) Ηεού γάρ έργάτα: έσμέν operarii eumut et quae sequuntur, haec dicit: Hoc καί τή, ίξΤ,ί λέγε*.· Τούτο ^τροσήχε: τοίς άπο- ad apoetolorum pertonam pertinet, quo» contint Dei στόλοις, οϋς δήλόν %στι θεώ συνεργάζεσ- etee adjutore», quia eicarii eunt Chrieti. Vffies >ατ·)* tίσί γάρ Χριστού έπίτροπο.ι. Βλέπεις, apostolos ab eo absolute dici Christi vicarios, non 4τ: τούς άποστόλους απλώς λέγε: έπιτρόηους Χριστού autem unum Petrum. κα: όχι μόνον τδν ΙΙέτρον. Kursus cum asserunt papistae. uni Petrv culla"Οταν δέ πάλιν λέγουσιν oi παπίστα:, δτ: μόνου*) τού ΙΙέτρου έδόθη ή προστασία καί ή κυ^έρνησις τής tam esse orbis euratn ac gubernationem, eus mentiri 1 licit enim divus Chrysustomus: οικουμένης, τους άποκρινόμεθα. δχι ψεύδονται, διότ: respondemus. λέγει ό θείος Χρυσόστομος·)· Καθάπερ οικίαν Quoti domum unam orbem Mum dietribueute» apo. μίαν τήν'οικουμένην δ : ανει μάμενοι οί άπό- tioli, ita omnia adminietrabaut, ut omnium ' yui in στολοι, ούτως άιίαντα διηκονούντο καί τών mundo went curam gererent, dum hic illam, ille άπανταχού έπέμέλοντο, δ μέν τούτο, ό δ’ aliam partem mhi tumeret. Quoniam vero Petrus έκείνο-λα^ώκΛό μέρος. Καί έπειδή ό ΙΙέτρος δέν hujuscemodi praefecturam non sidus habuit, neque είχε*) μόνος τήν. τοιαύτην προστασίαν, μήτε ό πάπας papae ita tribuenda est. ut tetius orbis unus sit πρέπει νά τήν ίχη. τουτέστι’) νά «Ινα: κυβερνήτης gubernator, edrater. dominus. μόνος καί έπιμελητής καί αύθέντης τής οικουμένης. Cum autem ut papam extollant, id .adducunt, ’Αλλά καί όταν διά νά υπερυψώσουν τδν πάπαν έπ:φέρουσιν ·), δτ: καθώς υπερείχε*) τών λοιπών quod quemadmodum Petrus ceteros apostolos ante­ αποστόλων ό ΙΙέτρος χαί ουδείς ήν Ισος αύτώ. ,έτζ: *·) cessit nullumque sibi aequalem habuit, ita neque ουδέ τώ πάπφ έστί τ:ς άλλος Ισος τών λοιπών quivis alius reliqUorum episcoporum papae sit άρχιερέων. άποχρ-.νόμεθα μέ τδν λόγον τού άγιου exaequandus, verbis saneti Cypriani ad eos re­ Κυπριανού, δπού λέγε: εις τήν τρίτην πραγματείαν spondemus, qui in tertio tractatu de eaCerdotum περί τής άπλότητος τών ίερέων Τούτό γε eimplicitate ’) hqpc habet : Hoc erant utique et ceteri πάντως ήσαν καί οί άγιο: απόστολοι, δπερ apoetoli, quod fuit Petra», pari gratia et contortio Divus quoque ήν ΙΙέτρος, τή ίση χάριτ: κα: δωριά χικοσ- praediti et honori» et poteetati». Ρημένοι τής τιμής καί τής έξουσιας. Καί Chrysostomus Petrd Paulum exaequat in commen­ δ ΙΗΙος Χρυσόστομος τδν ΙΙαύλον ισότιμον λέγα: τψ tario cap. I epistolae ad Galatas: Quid hoc animo, ΙΙέτρω εις-τήν έρμηνη;αν τού α’ κ·φ. τής πρδς Γαλά- ingjiit, pottit et»e mode»tiu»? Po»t tanta tnmque τας έπιστολής “)· Τί ταϋτης ταπ«:νοφρονέστι- prawlara ge»ta, eum nihil opu» haberet Petro, nec ρον γένοιτ άν τής ψυχής; μ«τά τοσαύτα καί illitu egeret coce, ted honore par euet illi, tamen τοιαύτα κατορθώματα μηδέν Πέτρου δ«δ- attendit relut ad majorem ac teniorem. 0 ,μ<νος μηδέ τής έκ μόνον B. · Chry»o4it. in epi«t. ad Titan, caj». I. homil. 11. 1: 1’atr. tnnffyf A. ‘ ■·) fri·. B *‘l la cap. I epi«t. ad <«aL $ 11 ; l'atr. <»r. UXI, 381. ’·) nvtûl· A. ') MaUtfc fradafttiN dt «mefafr otfdfti&f, νιψ. HI. Htyna eain libelli h titvlo variaat coAL maa H editt. AUi . Itt tMÜett oocitoiae oatibotice*. cotttra A«er<àieu« ot «dUma/ân* ; atü: Advermu Aocrttaiutm, alii : Dr j»v«detomm. CONST ANTICI tPOl.ITA NAE 8YNOD1. . ISS, ----------------------------------- — .... - -J xxüÙK πάλιν δένοντί; χαναν.κώ; τού; ανθρώπου;, nequeunt. Hanc metaphoricam clavorum aignifieaκλ*ίουσι τούς ούραναΖ^ καί· δέν δύναντχι vi «ίσέλ- tionem explanat etiam ('hrieoatomua in Matthaei tk’jv. Kai τήν τοίχύτην μιτχφοριχήν τών xÀtiïimv cap. VH. homil. XXIII: Cwr wton, ait, Uli· dome σημχσίαν σαφηνίξίι χχ! ό Χρυσόστομος «Ις τδ κατά dedit? Num »i ‘judicaturi wen .tent, nullam habe­ Ματ»α!ον χγ’ .όμιλφ χχφ. ζ’ λόγων*)· 11 ώ; ii bunt .euctorifoiem, et fruttra ligandi atque toloendi αύταίς ri; κλ«!; Ιδωκ»;, «ί γ*ρ*μ*ι μέλλουσι auctoritatem acceperunt. Dicitur etiaifi ta Chalceκρ'ίναιν, ^πάντων έσοντάι άκυροι χχ! μά- dunenai conetliu canone IX et apud Theodorum την τήν έξουσ.ίαν τού δισμίΡν χχί λύ«ιν Htuditam : No» matrrialee effieri beato·commiσι. Κχ! £ έν» ΧαλκηδόνΓ σύνοδος «ίί_τδν ait, aed aermonia nwctoritalrm *>, μΆανόνα’ι, xx! ά Στουδιττ,ς Η«ώδορο; λέγ«ι· Ο'ύχ , ■ ûÂtxÀî κλ«!; έν«χ«ίρ:β« τώ μαχαρίφ Πέτρω, ' . . αλλά τήν τού λόγου δύνχμιν. * "Οτχν δέ^διΙΌχυρίςονται.·) cl πχπιβται, «V. Xp·. .tint τφ Πέτ^ηι*)·’ Χα: δώ.σω τι; Petrd.dixiaae: Tibi dabo dart·, illum dieimua hae xÀtî;, λέγομ«ν 3τ; μάνφ τά «ÿi*7· *λλ' «ûSù; ^ν. quidem »oli Petro prumiaiaae, non autem illico •too τά έδωκιν. διότι δέν «Ιπ«· Σοί δίδωμι, αλλά tradidiaaie. Etenim non ilixit: Tibi do, «ed tibi Σ«1 δώσω- έδωχι δέ τχύτη μ«τά τά,ν ίνάστχσιν dabo. Eaa ver» poat reaurrectioneni Petro una v Πέτρφ σύν τοί; λοιποί; άποστόλο:;, όταν ΓΙ!π«νΙ cum ceteri» apoatolia tradidit. quando, inquit, durit ένιφύσησιν xx! λέγιι αύτσ!;·)· Asijittt in tot et 'dicit rit: Accipite tpiritnm eanctum: πνιύμα άγιον άν τινων άφήτ« κτλ. Και δέν yoonimcwayaeXrrmum/»* etc. tjuae Verba non uni τδ «Int πρό; μόνον τόν ΪΙέτρον. αλλά πρό; τού; Petro dicuntur, aed umnibua apoatolia. Hoc effaάποστόλου; άπαντα;· τδ όποιον ίητόν έξηγώντχ; κχ! tum explicaiia Theoph) lactua. nit fyuauirit raie ο ««αφύλακτο; λέγ«:·)· Ei γάρ χα’.^ πρό; •oli Pttro dictam tit Dabo tibi, ommbut brmen Πέτρον μόνον «Ιρηται τ4 δώσω σοι. άλλά apoetolie au pofeetai conceteu rtt. Sanetua quoque π>βι το!; άπαστόλοι; δέδοται. Κχ: ό ί«ρδ; Auguatinua dicit: tdarc» hoh ami. t>-d ccmararitati '· Αυγουστίνο; λέγι: ’)· Tx; χλιί; ούχ ίνί, χλλί drdit Ckritlas. τ tj έ ν ό τ η τ : έ ϊ ω χ « ν ό X ρ;. σ τ ό ;. Kuraua a papiatia objicitur illud Cliri>ti ad Λέγουσιν έτ: ο: πχπίστχ: τό ^ητόν τού Χρ:στού πρό; τόν ΙΙέτρον’ι· Σύ t! Πέτρο;, χχ: έπ: τχύτη Petrum awvrtum: Tu rt Prtnu, rt »u/>rr hanc τ^ πέτρχ. οικοδομήσω μου τήν έχχλησίχν. ^petram ardijicabo tcclrtiam mram: quibua verbia, κχ: μέ τούτα έφχνέρωσι ιλέγουσ:νι ό Χρ:στό;, βτ: ό aiunt, oetendit Chnatua, Petrum eaae apoatidorum ' Πέτρο; ' tivx: πρώτος κχ! κύριο; τών χποστόλων. primum Matth. 1«. IK / ■> Joh. *>, Λ. ·> TheophyL 1’atr. Or. CXXIIl. :M0. ’> Alludere frtdeutnr ml illud Angnatini. Senn. iVSrV; ciarti «β· i»·»® *MMM. 9fn rrrl»a afferwnL Hare it* h*brnt. i tifrvk. XV Ifaitarffii «I» su μ ’ Α»ατ| rà«* toi ro^b^tuoi twi «TtMreiwr II <(*·»· Ami rtwç; ttiitot y» ii At·; Àdi/At, »<% «à *«·' iittr <'f. E. Aimy, TkfoHttn I^iuiiiu pmritooUt ptrva PaririU. 1H01. p. M. < Atq«« aliter «Cùu· citaalar · J»*epbo Metho·. /Vo f'lomt. cap. V, Pair. Ut. t'LIX. ΙΜλ t». *i Quantum·· illae faim» Athaaarii prarfrniwt noaea. H jure inter eparia rejevtae «unt ab eriitoribna. V»4eri« MitfW. /Wr. «r. XXVIII. 712. Λ· 13» ν\ , ·.) *&? V . · ' " CONSTANTINOYOLITANAE SYNODI, ΙΓφΜ/Μ ·&- . '■' ·. |Λ . .? -V χ. * * k , 140 ... ......Ai-.··—-P·--------------------------- -»■■ « · ί ·* ' ' ♦ i: it πίστν. χαί στχρρώ; χαί άνινβδτ·»; Ιχ«:ν πρδ; τά; ix πειρασμών έπαγΐμένα; -'πληγά;. Καί πάλικ/λέγηι ■ ΙΙάντι; οί χώ- poOvxt; τήν τής lisdxqxo; γνβσιν διά x8 μέγ«3ο; τοΟ νοΟ χαί τΑν 4κδ τοΟ νοΟ πράξ(ών τ«τ«λ»:β>μΧνο: τφ ύγιηί βί<ρ τά 4χρ« • ίσί τώ» à pi» y. Λοιπδν 4x8 τ8 βιγτδν «8τδ τοΟ άγίου'έμάΙΗμιν, δχ: ή ixf^oia τοΟ ΧριρτοΟ ψχοδο- μήΟη έπάνω tï; τδ Μμίλιον xSV άποβτδλων, ·τ8 ; δποίον acristm* ju·· A sa pr^fitateter amulitudiaed, semer· rit· Mjinifft», aertieee «ml uiiiÎtiiMU^Tix hi· igitur sancti doetoris ,v«rbb idoMmar, ChrMi Ecclesiam «me aedificatam aupra fundamentt^' apodtajoram. quae eat recta in Chriatum fidea, atqae sanctos monte» esse apostolos, qui aupra fidei in Chriatum conmaionem ejua ecclesiam aedificarunt; unum vero ex aauctia illâa montibus fais·· et-beatum Petrum ; efenim anima ejna petra erat, non potissimum quidem' ac re vera, aed quasi in ^fide eaaet fundata sttqpe omneq tontationes, vexatione·, angustias perferret; qua ratione quicunque_ divinitatis cognitionem percipiunt, recte sentiunt, in fide fundhntur, di monte· aampti ac1' petrae dienntur. Et "Motus Baailius Seleuciensis . in orationeaua in illud: Çurm bm.diruat 8om»; χαί «ίνα: xsxtXsimpivo: ti; τήν eet, Petnuè Homiftat. Sanctus vero Isidorus Pelu- πίστιν, λέγονται δρη άγ:α χαί πέτρα:. Λέγ<: δέ χαί •iota in quadam e suit epistolia asserit. Petri con­ δ τή; Χιλιυχιία; 4s!o; Βασίλνο; t:; τδν λδγον άκαΐ> fessionem fuisse crepidmem. basim ac fundamentum, χάμν·:· Τίνα μέ λίγουα:ν οί dvttpwxo:’)^ super quod Christus eecleainin suam exstruxerit. EN»: .iptpi; χδ tbatov xaî γιννν,χή; 4μο:ραν φύχιω;. Τ»ύχτ(ν χήν δμολογίχν χίχρχν χαλέοα; ό χϋρ:ος, ΙΙέχρον δνομίζί: χδν πρώχω; x»8xr(v δμολογήαβνχ». Kx: ô 4γ:ο; Ισίδωρο; ό ΙΙτ,ίοσχ-.ώχη; tt; μίαν χου ίκ:στολί,ν λίγ<:·ι, δχ: ή ομολογία χοΟ ΙΙίχρου ήχον ή χρ:π:; χαί χδ βάΟρον χαί χδ ϋχμδλ^ν., t:; χδ δχοίον έττάνω·) 4>χοδώμζ«τν i Χρ:σχδ; τήν ίχχληαίη xou. "tiret άπδ xi «ίρημένα φχνιρδν 1γ:ν<ν, δχ: ό μαχάρ:ο; Ιΐέχρο; îiv ήχο ή χυρίω; χαί άλτ,ΙΗ,; πέτρα, ίλλ 4 Χρ:σχδ; μδνο;, έπίνω t:; χήν διτοίαν φχοδδμηο· χήν έχχλητίαν χου*>. ΛίγουΛ'.ν άχδμ: οί Ί'ωμάνο:, δχ: ô Χρ:στδ; t:; μδνον χδν ΙΙέχρον^ tîittv·)· 11οίμα:ν< τί πρδβαxd μου, χχί δ:i τοΟτο αύχδ; μδνο; var ··■ X·) Job. W, IX ’) Job. 11. U·) Msre. te. te · , *. SO, M. Dicunt insuper Romani. Christum soli Petro dixisse: Paece oeea mea», ac propterea eum solum fiiisse ceterorum apostolorum dominum ae prin­ cipem : idcirco papam, tanquam successorem ejus, dominum esse reliquorum patriarcharum et epiacoporum. At hac in re sciendum est. pastorem eum dici qui hominum .animas custodit * et curat : hujus ordinis homines fuerunt apostoli et episcopi, et quicunque spiritualem curam gerunt ecclesiae Christi; pastor vero praecipuus ac universus solus est Christus, sicut ipse dicit : Bip> eam paetor ixmae. Sancti autA> apostoli omnes ex aequo fuerunt pastores, ut qui a Christo domino in omnem terram missi fuerint, suscepta ab eo potestate erodentium animas pascendi ac gubernandi, quemadmodum Christus dicit: Ite m mimd«m/ et docete omnes prnttet; et rursus: Qaorwmata^e remieeritiepeccata. et quae sequuntur. Et Lucas in Actibue: Ificit ipiteer—eie Attendite tnbie et cuncto îïmlpmns, ea verba quamvis sidi Pétro dicantur, Mtnen ad cunctos apostolos spectare. Ita et ..jjlip. quibus tinum' Petrum alloqujfur: Ego roga^, ne dejiciat Jidet tua, cuncti subintelliguntur apostoli ac orthodoxa > tuta Christi ecclesia. cujus ' fides neque defecit) unquam neque deficiet usque ad consummationem saeculi. Quin etiam eum beatus Petrus, solus per suam negationem episcopali honore ae dignitate excidisset, idcirco Christus, excusso primum per trinam interrogationem negationis vulnere, deinceps pastoralem dignitatem iterum ei contulit, illum singillatim alloquens: Huc* osr» naras. Id etiam Joannes Chrysostomus caput XXI Joannie inter­ pretans asserit: .Sitam/ ostemtetts «i oportere demcep* Jiilere, quari abolita negatione, fratrum ei prurfecfuram cotimittit. Ad ■ Petrum, inquit, ab omni de facta negatione metu liberandum atque de culpa deleta acceptaque poenitentia admonendum. ei dominus fratrum praefecturam committit, scilicet ' honoris ac primi consessus primatum, non autem summum in fratres principatum: unus enim Chri­ τήν άρνησιν, xai ô:à và τ4ν πληροφορήσω πώς τ4 stus apostolorum dominus appellabatur, ut ipse αμάρτημά του τό έξάλ«·.ψ« χα! τήν μβτάνοιάν του τήν dicit: Vo* vooati* memagittrumae dominum, et. έδέχ>η. τού έγχ«:ρίζ«ι·) τήν προστασίαν τών αδελ­ bene dicitie; tum etenim. Imo vero ne quispiam φών ήγουν τ4 πρωτιίον τής τιμής χα! τής πρωτο- eorum ita vocari audeat prohibet dicens : Fiu χαίΗίρίας, χα! όχι τήν δ«σποτ«ϊαν χα: έξουσίαν χατά antra* nolite rotari rabbi: unut eri raim magitter τών άδβλρών, 4π«:£ή χα! μ4νσς 4 Χριστός έχαλβίτο Verter, nempe Chrirtur; omnes autem eos fratre* χύριτς τών αποστόλων, χαϋώς αύτός λίγ«: ’) · Τ μ « t ς cetie. Et patrua nolite vocare vobi* in terra; .unus ρ ω ν « ! τ έ μ« 4 χύρι ος χα! 4 ΐιίάσχαλσς, «st enim pater verier, qui in caeli* «st. Nec voceχα: χαλώς λίγιτι- «ίμ: γάρ. Μάλιστα χα! τούς mini moyietri: ana* enim eerier eti mayirter, nempe παραγγίλλ»: *) và μήν τολμήη) τ:νά; và όνομασΟή Cbrirtu*. Ac rursus ut illis'ostendat id ethnici, non ττιοϋτος, λίγων·)· ' I' μ « ί ς ϊί μή χλη»ήτ« fajljli·, christiani moris esse neque apostolicae professionis, dicit: Seitir guod principe* gratiam domiaentar UK*, if ύμc!ς' iδ<λφ et qui magni eunt poteetatem eMreeant in «os. ,Vsn π» . ·;^ί· «U 7»Ρ ita .vero erit inter vor, red quicunque voluerit inter ούρανοίς- μη- ros maynue fieri, vit vejier minitier. Comperitur ergo, eos qui hujuscemodi potestatem ambiunt non ί χαφηγητής, i Χριστός. Κα! πάλιν «Ήλοντας Christi discipulos, sed ethnicos esse, mundi gloriam và τούς Scc'S/g. δτ: τούτο «Ives iSvtxôv χα! όχι χρι- gloriae Dei praeponentes. Henetos autem apostolos στιανιχδν ουδέ τού άποστολιχού έπαγγίλματος, τούς beati Petri aequales fuisse honore ac potentate, id λέγ«ι“)' Ο!διι>δτι οί άρχοντις τών έ«Ίνών testatur et Paulus apostolus in epistola ad Galatas, cap. II: snim operatur eet Petro in apoetolatum αυτών οΰχ ούτωβέέσται eircumeugonie, operatu* eet et mihi inter gente*. iv' ϋέλ^ έν ϋμ!ν μέγας Qhod si Paulus pari honore ac Petrus no.n fuisset, έν ύμ!ν ών διάχονος. Φαν«ρόν.«Ινα: hunc non ausus esset increpare eo loco, * ubi dicljt : λοιπόν, ότι *·) Ixsivoi όπου ζητούσ-. το:χύτην έξουσίαν Cum autem venirtet Petre» AntiodMm, ia faciem ei δέν «Ινχ μα^τ,τα! τού Χριστού, άλλά έϋνιχοή προτι­ reititi, quia 'reprebentibili* erat. Et inferius: Dim, μώντας μάλλον τήν δόξαν τού χόσμου ή τήν δόξαν ait, Petro coram omnibut; Si tu, cum Judaee* sis, τού ΙΗού’ οί Çjt άγιοι άποστολοι ήσαν όμοιοι xai gentiliter viri* et non judaice, quomodo gentee cogit ισότιμοι χατά τήν έξουσίχν μέ τόν μαχάριον Πέτρον, jedaitare f τί όποιον μαρτυρχ! χαί i απόστολος ΙΙαύλος «!ς τήν πρός Γαλάτας >’ έπιστολήν *·) · 'II γάρ έν«ργήσας τ<ρ Πέτρψ «ίς άποστολήν τής πιριτομής. ■) Job. ». 1\ ·) ûyealà ■) Lae. 88, 88. ùirervs* Λβ · ) Cbrysost. in Job. bomil. Mt, 1. ·» fir Innelit A. ’I Job. 18, 18. *) xapuyn&si A. ) ·) ityer A; ef. Mattb. 88, 8-H. '·) eaileu* A. n) Mattb. 80, 8b. '·) GaL 1. 8. »· Τνι «ι·ιιν»ι«^ιιΐιΐ|ΐιι, ΐΜμι ι,ιι ι.ι HI •' » ÿ ■ - r i '^jnrrAsruiurviAia ίνήρΐ *01 »V ίν ίμοί «ί« τ* ΙΜ* -, 144 SYNODI. ΠΏΜΤΜ ' ι ο · Καί Λν 4 Ilrtlii «ν ήχον Ισότιμό; μ τόν Κίτρο», 8ίν ήΗλβ Jt ‘ τολμήσω νά τδν'ίλήγξω ί»*! 4πΛ λίγχι·)· Ότ« 8ί. ί,λ»3 ΙΙΙφί si; Άντιόχ«ιαν, κατάπρίσβπον αύτφ άντίστην»), 8τι κατ<γν·σμίνο; ήν. Καί xoxtmipw λίγιι*)· ΕΙπον τφ Πίτρφ ίμπροσΙΗ» πάντβν El «&’ Ίουδαίσ; ύ.πάρχων ί»νικώ; ζή; καί ούκ ίουδαίκώς, ηί τά ίΟνη άναγκάζιι; ίουβαίζν.ν; Praeterea a Latinis asseritur. Petro dixinse Έτι λίγου'σλ οι Λαίίνοι; δτι. 8 Χριστά; Λτ« τψ Πίτρφ*)· Ε'μ»ν, Χίμ»Λ ίβοί» 4 Χατανί; Christum: Simon, Simor, sees iSWaned expetivit ros, (ξωτήσατο ύμά; τού συνιβσαι w; x4» σίτον et cribraret rient triticum; red «yo mmi pro te, nr ίγώ δί ίδ«ή»ην π«ρί σού, fva μή ίκλ«ίπω deficiat fidet Ira; et ta aliquando convertat tonfirma ή ιτ : αχ ι ; σοψ· καί σύ ποτχ ίπιστρίψας, στή­ fratre» loot. Illud igitur contendunt. Christum ριξα» τού; άδίλφού; σου. Λοιπόν λίγονσιν Petro dixisse confirma, ut apostolorum 'dominum «ίς χυτό. ζτιχά στηρίζω τούτο τδ «ίπι» ό Χριστά; ac principem eum designaret : si quis enim '‘alterum ,πρό; τδν Κίτρον, Ηλοντα;») νά τδν βιίξω κύριον confirmat, eum altero praestantiorem esse conse­ χαϊ αύίΗντην τών άποστόλω», 8·.ότι ϊνα; άνθρωπο; quitur. όπού »ά στηρίζη άλλον.. άχαλαυθ^ vi tlvxi μιγαλήrspo; xr.i, αυτόν. ■, . • At nos ad explicandum dictum illud dicimus Άλλ' ήμιί; »ΐ; τή» ίξήΥησιν xo° ί»,"-'* τούτου λίγομιν. δτι ο κοινό; ίχίΐρό; διάβολο; μίλοντα;, vi quud, Mini diabolus, communis oiuiiium hostis, βλάψω και vi σκανδαλίσω όχι μόνον τδν Κίτρον, damnum > scandalumque non solum Petro, sed ilJi καί τού; λοιπού; άποστόλου^ καί vi σηχώση‘) etiam cederis apostolis inferre vellet, eosque ab τήν ύποταγήν. καί άγάπην οπού ιίχον si; τδν Χριστόν, obsequio et amore, quo Christum prosequerentur, καΜ»; τδ ίκαμχν si; τδν Ιούδαν. διά τούτο λίγ»; ό“ divellere,, eo <|uo cum Juda egisset modo, idcirci» Χριστό;· Εξητήσατο ύμά; τού συνιάσχι. Christus dicit: Hxpetivit cos, ut cribraret. Iterum Καί ίπτιδή πάλιν Οταν ίρώτησιν ό Χριστδ; τού; cum Christo ab apostolis quaerenti : Fos autem αποστόλου;’)· l'pst; δί τινα μί λίγιτι sl- queo» me csss dicitie, primus Petrus respondisset ν αι ; άπακριύχΐ; πρώτο; ό ΙΙέτρο; χϊπ<· Χύ si ό dicens: Tu et Chrittue filiut Dei ciri, propter hanc Χριστδ; ό υιδ; τού ί>«ού τού ζώντο;1·, διά αυ­ fidem ac confessionem Christus dicit: £p<> roquri, τή» τήν πίστι» καί τήν ομολογίαν sirs» ό Χριστό;· ne deficiat fidet tua, quae quidem in nancta ejus ’Εγώ ίπαβακάλίσα, ϊνα μή ίχλχίπω ή πίστι; ecclesia, nec defecit unquam npc detipiet. Kursus σου. ή οποία καί ποτβ δίν ίλιιψι oûxs Ρίλ»ι λιίψιι cum Christus, 'ut qui animos noverit, beati Petri άπί τήν «ύχίαν του ίκκλησίαν; Καί πάλιν ίπτιδή ό lapsum negationeniqlie. quam posterius passurus Χριστδ; ώ; καρδιογνώστη; προγνωρίζοντα;·) τδν esset,^praevideret, prius ei dicit: Et tu aiiquamlu ξιπβσμδν χα! τήν άρνησιν τού μακαρίου Κίτρου οπού eoarertut, scilicet convertere per poenitentiam ίμχλλτν ύστβρδν vi πά^η, τού ir.posir.iv δτ·., ,,Καί σύ amarasque lacrimas, et, cum fueris conversus m· ποτ« ίπιστρίψα;", ήγουν ίπίστρβψον δια μιτανοία; negationis istius Culpae poenitueris, confirma fratres καί πικρό»» δακρύων, ήγουν ά^όντι; ίπ:οτρίψ«ι; κάί tuo», eos nempe quavis de te concepta sollicitudine μιτανοήσιι; από τδ αμάρτημα αυτό τή; άρνήσίω;. expediendo; eos corrobora, ut in eadem, qua tu στήριξον τού; άδιλφού; σου. «ύγάνοντά; ·) ’ τού; δη­ me prosequeris, dilectione ac fide permaneant. λαδή 4πδ κά£« αμφιβολίαν οπού ίχούν διά λόγου Hanc igitur sententiam habet illud confirma, actum σου· pspxieiaai του; vi μίνιοσι» si; τήν αύώ,ν άγά- nempe con%nnandi, adhortandi, admonendi.suadendi, πην καί πίστιν, οπού i/si; καί.ίσύ πρδ; μί. Καί non autem Petri in ceteros apostolos principatum, τοιαύτην ίννοιαν i/si τδ στ,ήριξον ήγουν στη- auctoritatem, imperium significat, quemadmodum a ριγμδν καί νουίΗσία» χαί παραγγαλ/αν «αί συμβου­ Latinis asseritur, uni scilicet Petro datam essa λήν. δχι αρχήν καί ίξουσίαν καί κυριότητα τού potestatem alios apostolos confirmandi ac roborandi, Κίτρου πρδ; τού; άλήου; άποστόλου;, χαϋώ; οί Λα­ atque oh id consequenter papam pari officio pol­ τίνοι λίγουσιν, ότι μόνου τού Κίτρου ίδόθ-η vi lere in eeteroa patriarchas. En quomodo temptent στηρίζω χαί vi βοβαιώνή τού; άλλου; άποστόλου^ tyrannicum quoddam imperium papae tribuere καί άκολούί>»; »·) καί ό πάπα; τού; άλλου; πατριίρ- Quod si Petrus qualis a Latinis dicitur, is fuisset, χας, χαί μί τδν τρόπον τούτον σπουδάζουσι vi τού atque Christi in apostolos dotes ab eu fuissent δώσουν μίαν τυραννικήν μοναρχίαν. Καί iv ô sanciendae, quin ullum robur ac firmitatem habue­ Κίτρο; ήτον τοιούτο;, χαδώ; λίγουσιν οί Λατίνοι, όπού rint nisi assensu ejus comprobatae, consequeretur αύτδ; vi βτβαιώνη τά χαρίσματα τού Χριστού ιφδ; Petrum non aolum primas habuisse inter alios ιού; άποστόλου; καί χαρί; τήν β«βαί«σιν άΜίνην vi apostolos, sed etiam Christo superfuisse : quod μήν 4χ·>σι τδ κύρο; καί τήν ισχύ», άαοχουΜ ό nemo nisi insanus dicere auderet. Imo vero ex Κίτρο; vi ήτον ού μόνον τών λοιπών άποστόλβ»» aetibut apostolorum, quorum auctor est sanctus πρώτος, άλλα καί αύτού τού Χριστού άνώτιρο;, τδ' Lucas, eomperituV, haud ullam Petro supra sanctos δποίον ούδχί; νούν ίχ»>ν ήδολί τολμήσω vi τδ βίκή. apostolos potestatem auctoritatemque adfuisse, sed 'Αλλά καί άπδ τά; Ilpdfsi; τών άποστόλιον, τά; primas tantum ordine ac consessu eum tulisse όποια; Ιγραψι» ό άγιο; Λουκά;, γίνχται φβτ»βρό», βτι Dicit enim : AntrpSM Petrae m medio diseipulorum ') f) *) •| *) *) ibid. il. rfrritfriv B. ibid. 14. Lee. ». ». Mareae B. avaria» A. ή Mattk 1β„ IMt ■ ri «SOyvsqiCsserac A. *) adydesrsbec A. ··) dnodeMs; Λ '*x U.S .* ■ ' . / . i ΟΟΧβΤΑΧΤηΤΟΡΟΙ^ΤχΧΛΒ SYNODI, 1722-1724 ' Ι4β ό μακάριος ΙΙίτρο; δίν ιίχι χαμμίαν ίςοΰβίαν xai dûnit (tratfu* turba nonuaûta tintai ftn crnttua ai&rrcitr» *) άιιάνρτ tli τδύς rfibv; ■ ίν.αστ£1&υ;. rigMi): ' V'iri .filtra», apofitul im/Jfri tcri/itunun Αλλά μόνον vi itvoi πρώτο; τή τάξιι χαί τή πρωτο- liflac, yiMM />re«Wùn< tfiritut tanetut prr ut David κα&ιδρίφ7 λίγιι καί γάρ*)· Αναστά; Πέτρο; iv it init, pai /Mt 4iïr ü« ipù. euatfnhnuiemit μίσιρ τών μαθητών ιίπιν (ήν τι όχλο; όνο- Jetant; φΰα eooplaltu erat in muairuat iüitntfi μάτων i'jsi τδ αύτδ ώς ίκατδν ιίκοσι)' et eartitue erat partent niàtltrii 'iig», et qu*é Άνδρι; άδιλφοί,/* lilt πήίρρώΑήν■ ι τήν · se<|uuntur. Sçopn» autem hujiif «oncionia Petri i« «■γραφήν τηύτην, ήν προιίφι τ'δ πνιύ|»« τδ erat. Ne duodecim epoatolorum coetu· poat ex- . ϊγιον iii στόματος Λα^ίδ πιρί Ιούδα τού puliütn JudambroditerAn imperfertu»· > numero γινομένου . οδηγού τοί;' συλλαβούσι τδν relinqueretur, pTiU» in eju» loeum iuboti|uendu· Ίησούν: δτι άατηριΑμημίνο; ήν οι,» ήμΊν, erat : idcirco cuncti· ad hunc eligendum coeuntibua καί Ιλα^ι τδν κλήρον τή; διακονία; ταύ- apoatolia, Petrua ineipif pritnuiuvnedum alloqui. τη;, καί- xi ίξή;. Ο «δ σκοπό; τής βημηγορί»; Atqui, "i Petru·, ut Datini vojunt. Chriiti >oliu ταύτη; τού Κίτρου ή τον τοιούτο; · ίπιιδή ό προδό­ procurator unuaque vicariu· fuiuet, ei «oli alium τη; Ιούδα; άπιρλή,Ή, άπδ τδν χορόν τών δώδικα apoatolum in Judao locum manifeato eaaet eligen­ άποστόζων καί μίνοντα;’) ό άριϋμδφ? ίλλιιπής, dum atque creandum;'eum dicere oportuiaaet. ■><■ Ιπρ«π« vi βαλ<>ή άλλο; ιΐ; τδν τόπον ixtivoin διά talo, fie jubeo, juxta praeaentem papae, qui »«»<· τούτο συνάζονται όλος ώ άπόστολοι vi χιιροτονήόουν Petri aurceaaorem profitetur, agendi rationem, ne­ άλλον χαί άρχιται πρώτον 4 Πίτρο^χα! δημηγοριί que eaaet cuncti· apoatolia conveniendum. At enini. ιί; τήν σύνοδον. Φανιρδν ιίναι λοιπόν,· δτι 4ν ό id geueria poteatatem cum Petmx non ^haberet, Πέτρο ; ήτον μόνο; ίπίτροπο; καί μόνο; ρικάριο; τού idcirco cuncti convenerunt; ac Petrua quidem id Χριστού. καύιιι; λίγουσιν οί Λατίνοι, ήίΗλιν ίκλίςη egit, ut primua aynodum alloqueretur: auffragium χαί χιιροτονήση μοναχό; του Ιλλον άπόστολον ιί; autem ac Matthiae electio a cuncti· apoatolia aimul τδν τόπον τού Ιούδα καί ήΐΗλιν ιίπή· Εγώ έτζι ♦) facta eat. Dicit enim Lucaa in aetibtu, cap. I : Et ,ύίλω, ίτζι προστάζω, ν.αύώ; τδ κάμνιι τήν σήμιρον etaluennit dnuv: etatuit non dixit, ut eoa a cunctia i πάπα;, οπού λίγιι πώ; ιϊνα: διάδοχο; τού Κίτρου, atatui ac eligi oatenderet. Quoanam vero? Juerph, χαί δίν ήτον ανάγκη vi συναχϋώσιν δλοι οί από­ Art. 1. 1Λ. /«Xiwrrftç A. •1 fria B. ·> .VarMbv ftaUvior A. ·) tbtf A. Act. 1. H3. ') ibid. M. ·) léenter B. ·) bnev itciii R ··) r«J| A. ··» Art. 4, ββ. “) Art.·,· - ττ’’ WR 4 COS8TA5TINOPOLITANAE SYNODI, 17^1754 147 'σύνοδος τών αποστόλων xal ή έχχλησία τής Ίιρου-.. ένης ojv στάσιως. χαί ζητήσιως Paulo ac Haruabae adversas illot, stotwnmf to six ολίγης τώ ΙΙαύλψ xal ttp Βαρνάβρ πρδς Siseem/er’et Paulae it Barnalnp et quidam alii rd' αυτούς, έταξαν iva^jivetv Παύλον xal ■ Mit ad apgetolo» ac preobgferoe Hieqpeolyihaai taper Βαρνάβαν χα: τ:νας άλλους έξ αυτόν πρδς τούς άποστίλ-ους xal πρ*σβυτίρ|μς «ΐς Ιιρουσαλήμ ijspi τού ζή^ήματβς aoütoti, Kai πχζιν, αφού·) έμαζώχΙΡησαν, λέγι:· Άνβστά^ Πέτρος tint πρίς αυτούς- Άνίρις άΐίλφοί, xa: ri έξής. ΕΙτα λέγι;· Μ»τά ïi τά σ:γήσα:*) αύτούς, άΛ.ιχρί&η Ίάχωβος λέγων Άνίρ»ς , άίιλφοί, άχούσατέ μου,.χα! τά. .λοιπά. ΝΑ { ’br.or» xal ό I «χώρος πρώτος ίημηγοριί, xal λέγον­ τας τήν γνώμην του μήτι 4 ΙΙΙτρος τού έναντ:ιίτα: μήτ« άλλος απόστολος, 'άλλα ξλη ή σύνοδος “των αποστόλων χαί πρισρυτέρωύ άπ<φάσ:σαν xa? έπιμψαν ' τήν έπιστολήν <ϊς τήν Άντιόχχιαν π*ρ:ίχουσχν τήν γνώμην τής συνόδου, χαίΚΐις φαίνιτα: «ίς τάς Πρά-' Ant τήν 4πο:αν έπ:στολήν φανιρίν·) γίν«τα:, ξι ίτ: 4 μαχάριος Πέτρος δέν ήτον χΰριος .xal δϊσπότης τών άποστίί&ν μήτ» ίξουσιάζων αυτές 'μένος νά χρίνη χα! vi άποφβσίζη τάς χαΜλου ύποΙΗακς τής . έχχλησίας, αλλά δλο: 4μοΟυμαί4ν οί ,άπάστολο: συναζόμένοι ixptvov χαί έβ*β«!ον«ν αύτάς. Katgkir.· ίΐν Jftov- ύποήιΐμινο: οί απόστολο; «ίς τέν ΙΙέτρον, ’ τδ μαρτυρ»! χα? 4 Παύλος 4 όποιος έγραψιν ταΐς δ»χατέσσαρα:ς ·) έπιστολαίς, χαί 4 ’Ιωάν­ νης 4 ΙΗολόγος τήν χαϋολικήν του έπ:στολήν, ίμοίως χα: Ιάχω^ος 4 ά4<λφ41Ηος Xal 4 άπέστολος Ίούίας, χωρίς τήν «:ίη«ν xal προσταγήν τοΟ ΙΙέτρου, ίπιχίή χαί ο: ίγ:ο: άπέστολο:, χα&ώς έδιδάχΡησαν* άπέ τ4ν 4:4άσχαλ4ν τους τίν χΰρ:ον ήμών ΊησοΟν Χρ:στ4ν, iiv έγύριυσαν πρωτεία χαί έξουσίας χαί 24£αν ματβίαν, τά 4nola σήμιρον ζητ«1 4. πάπας, άλλά .έσπούίάσαν’) νά χηρόξουν τ4- ιύαγγέλ’.ον χαί νά έπ:στρέψοον τούς άνί^ρώπους «:ς (Ηογνωσίαν, χα: 2έν (ίχον άναμιταξύ τους Χαμμ:αν| 4:αφοράν, χλλά άδιλφ:χήν :σοτ:μ:αν χα! γροντίία χο’.νήν τοΟ · ιΰαγγ»λ:χοϋ χηρύγματος. Εις ixsivo 44 4ποϋ λέγουσ:ν οί Λατίνο:, ίτ: δ ΙΙέτρος ήτον άνώτιρος βασιλέων*) χα! πάσης Αρχής χαί έξουσίας τού χδαμου, χαί Sti τούτο χαί 4 πάπας ών 4:ά4οχδς του πρέπι: ■ νά jdva: το:οΰτος, φαίνον­ ται ψ«υϊίμ»νΜ άπδ τήν άγίαν γραφήν, έπκβή χα! αυτές 4 Χρ:στδς έί'ι:ξιν ύποταγήν *£ς τούς βαβτλϋς, ίταν άπιγράφη ι:ς τήν άπογραφήν τού Καίοαρος,. χαΟώς 4 <ύαγγιλ:στής Λουχάς μαρτυρβΐ «ΐς τδ β’ χαφ. Καί πάλ:ν ύπιτάγη, ίταν έπλήρωΜ τά ίίδραχμα, χχϋώς 4 Ματθαίος·) <:ς τ4 :”. Αλλά xal δ Πέτρος έτζ: μάς νου#ιτ<£ άίς τήν πρώτην τού έπιατολήν λέγων’·)· Ύποτάγητι πάση άνάρωχίνη χτίσι: ί:ά τδν χύρ:ον, «ίτι βασ:λιί ώς ύχιρέχοντ:, ι:τ« ήγιμ4ο:ν ώς 8:' βύτού πιμκομένο:;, 8τ: ούτως έοτί τδ άέλημα τού >ιού. Καί 4 ΙΙαύλος πρδς Ρωμαίους γράφι:")· Πάαα ψυχή έξουα:α:ς ύπιριχούσα:ς ϋποταοοέο*ω- ού ') Act. 11. XK. ■) Act. 1&. It ·) u'fev' art··* A; ef. ibid. 7. *l A ή IWi. 1A *) B. *) A. ’) ZajrwrériÇ·» A. *1 A. ·» Mattlu 17* M ’M Petr.l !M< Aoc 'qudbtUoae. Rursus autem, conventu facto, dicit: SurgeOt Pttrue, dixit pd eo»:,Viri fratrie, et quàe sequuntur. Poste*. dicit: £4 pottqaam eoMtidiisseto, reèpaudit Jueobu» dieeei; Viri fratre», audite me, et reliqua. En habes etiam Jacobum primum contionante'm. quia ei seqtentiam dicenti , Pe.trus aliusve apostolus adversetur. , Imo re a cunctis apostoli* préxbyteriaque dijudicata, episto­ lam, qua 'concilii sententia .concludebatur. Antio-, chiam- miserunt, ut ex actibur liquet. Qua ex epistola comperitur, .beatum Petrum apostolorum principem ac dominum non exstitisse, neque uni­ versas ecclesiae causas judicandi ac dirimendi jus ipsi soli competivisse, sed eas a cunctia una con” venifentibus apostolis'esse solutas ac sancitas. Apostolos vero in Petri ditione non fuisse, id testatur Paulus, qui Petri injussu ac inscitia quatuordecim . epistolas scripsit; item Joannes theo­ logus, qui catholicam epistolam scripsit, nec non et Jacobus frater Domini et Judas, apostolus Nam sancti apostoli, ut a magistro suo domino nostro Jesu Chrjsto fuerant edocti, primas pbrtes, impe­ rium, vanam gloriam, quae hodie a papa affectan­ tur, non ambierunt, sed in evangelio praedicando hominibusque ad Dei cognitionem reducendis ela­ borarunt, nullo inter sese admjdso discrimine, sed fraterna juris aequatione parique 'evangelicae prae­ dicationis cura. / Quod autem attinet ad illud Latinorum asser­ tum, Petrum nempe regibus praefuisse ae cuivis mundi potqsta'ti et saictoritati, ac idcirco pu|:am. eum cuni excipiat, talem esse oportere, a sacra scriptura mendacii arguuntur. Etenim Christus ipse obeequipm in principes praebuit, quando in Caesaris descriptionem relatus est, sicut * Luca evangelista narratur cap. Π. Rursus oboedivit cum didrachmum solvit, ex Matthaei cap. XVII. Quin imo et Petrus idem no*, monet in prima sna epistola: Subjecti, inqnit, **M* mmi kuuumat «raatora* propter domiman, *έ*« regi fuaoi frmaecUmti tiot ducihu tauquam ab oo nisNÎs, ftoo tie ott oolautof Hei. Patrius quo­ que ad Romano* scribit: Oatait eaiaia poteniatibut tiMiationbut eubdita tit ; non ett *nh» potteta» ui»i a Deo; quae autem euui, a D*o ordinatae eunt. Itaque qui neietil poteetati, Dei ordiuatûmi rriiulit. CONSTANTINOPOUTANAB SYNODI, lîua nu 150 . ' ?· ., ■·. r , γίρ iatav ίξουσίά ιίμή ίπδ ^«δύ· ·\ δί om/om ipti »ol< d«mHnti'àcyiiniMt :■ βύαβΓέξβοοίβι ύπδ »«ο0 τιταγμίναι tieij. no· «mm »i»« ewM jfladnmt portat ; Dm mtim m(ού βιίταγ-ή ίν»ίστ>|Χ«ν·'οΐ γίρ ίν^«σττ(- St ottmximii, ait, koe onomiM imptnri, taemnioiitiu χόνης «iwl; χρίμ· λήψονται· où γίρ «1«ή otiem ft mottetkit, dicit: Omnia «ninnysubdita ait, τήν μάχαιραν φδρ»!· »«οΟ γίρ βιίχονίς ctçi apoctohu »it, ctd rcaaythrta ct prupktta, rtd ίστι. Τδ. όποιον £ητδν ,έξηγώντα; ί |ρίος Χρυ- foim» aKtu: mpa nil iaor mtifcetw pjctatcm χχόαόστομο; λίγοι1)· Καί δχιχνΰς, δτι πίσι τβύτα ccrtit. Ncr dmpiiriior Heit Aoediat, »rd aubdita διατίττοται χάί iapsüojr χαί μονίχοίς', λί· ait. -Vidoa quotnodo aancfSa effatum illud ^inter­ γιι· 1110« ψυχή ΰποτασσίβΙίω. xiv ini· pretetur, apoatdloa nempe et prophetas et alium ατολος <, xiv «ύαγγιλιστής, xiv προφήτής, quemvis pOteetati subjiciendos esse. Petrus ergu xiv όστισούν- ουδέ γίρ ίνατρίπιι τήν «ύ- ceterique apostoli si potestatibus saoeujaribus erant, βί^ιιαν- βδτη ή υποταγή- χαί ούχ ίπλώς subditi, qua fronte ’ Petri successores declarare λίγοι πν.ί>έσ»φ, ίλλ’..*) ύποτασσίοΚω, Ί8οί» audent, jua aeae solos habere orbis regna delimiλοιπόν πώ; έςηγ«ί τδ ^ητδν τούτο ί ' ίγιο;, δτι χαί tandi, regendi, judicandi, imperia decernendi, res , ίπόστολοι χαί προφήται χαί χάέΗ ίλλος «ρίποι νί non ecclesiasticas solum, sed.et civiles moderandi? ύποτάσσιται χίς τήν έξουίίαν. Άν ό’ ΙΙίτρο; λοιπδν χχί οί λοιποί ίπόστολοι ήσαν ύποηταγμένοι «ί; τά; ίςουσίας τίς χοσμιχάς, πώς ίποτολμώσιν ci 8:ί• δοχοι τού ΙΙίτρο» νί λέγουν, δτι ήμ«ί; δρίζομον μό­ νοι χαί έξουσιάζομβν χαί χρίνομιν τίς (Ιατ.λίίας τού χόσμου χαί διαμοιράζομε τά; έξουσία; χαί xupopνοϋμον δχι μόνον τί έχχλησιαστιχά, ίλλί χαί τί πολιΐιχά; ■ Quin etiam alia privilegia quotquot a papi.tis Λλλί χαί όσα άλλα προνόμια τήν σήμβραν δίδουα·ν οΐ παπίσται οΐ; τόν πάπαν μέ πολλήν ίδια- summa imprudentia hodie papae tribuuntur, ea χριαίαν, φαίνονται φανορά. δτι οίναι ίχτδ; πάσής comperitur a quavis pia sauaque sententia esse oùoojsoia; χαί φρονήσιως υγιούς. Καί πρώτον μίν aliena. Atque primum quidem Drum taper terram τδν όνομάζουσι Ηοδν «ί; τήν γήν, τδ όποιον χα- illum appellant, quam vocem nullus unquam per­ νένας β-οοοο^ή; ποτο δέν τδ έδέχίΗ,χε, ίλλί ώς tulit religiosus vir, sed tanquam impiam Deoque ρλάσφτ,μον χαί -ίντίΙΗον φωνήν τδ ' ίποφχύγουσι, infestam a sese abjecit, si unum excipias luciferum πόρος μόνον ό έωσφόρος διάβολος, ό όποιος ιΐπχ’)' diabolum, qui dixit: Ponam tolium meum taper Ηήσω τδν θρόνον μου έπάνω γών νιφιλών uubte caeli et mmilie ero altieeimo. De eo fhnstux : Videbam, inquit, Satanam eicut fulgur de caelo cu­ τού ουρανού χαί ίσομαι δμοιος τφ ύψίατορ· Kursus cum Christum tentaret dicens: διά τδν όποιον χ«ί ό Χριστό; λίγοι‘1 · Έβ·οώρουν dentem. τδν Χα.τανίν ώ; αστραπήν ίχ τού ούρανού Haec omnia tibi dabo, n proetratue adoraverit me. ποσόντα. Kai πάλιν δταν έπιίραζχ τδν Χριστόν tunc ei Christiis: Vade retro, Satana; tcriptum eet λίγων’)· Έίν ποσών προσχυνήσής μοί, ταΟτά enim: Dominum tuum adorabit et illi toli terriee. πάντα σόι δώσω", τδν οίπον ό Χριστός· 'Γπαγο Imo vero Adam ob eandem divinitatis cupiditatem όπίσω μου. σατανά- γέγραπται γάρ· Κύριον e paradiso pulsus haec a Deo audivit: Kcce’Adam τδν »οόν σου προσχυνήσοι; χαί αύτφ μόνφ gueiti unat ex nubit faclut ett, Quomodo ergo λατρούσοι;. Άλλί χαί ό Άδίμ διί τήν έπι&υμίαν papa, homo cum sit nihilque aliud nisi terra et ταύτνν τή; »οόττ,τος ίβιώχΙΗ, άπδ τδν παράδοισον pulvis. Dei nomen sibi vindicans tanquam Deua e χαΐ ήχουσον άπδ τδν μβόν’^· Ιδού Άδίμ γέγονον suggestu praedicatur, adoratur, colitur? Etsi ob­ ώ; ο!; ίς ήμών. ΙΙώς λοιπόν οΐχοιοποιοίται ί jiciant papistae. Ileum ipsum Moysi dixisse: Erce πάπα;, ίνίίρωπο; ών χαί ούδίν ίλλο οϊμή γή χαί conditui te deum Pburaonit, tamen ostendere non σποδός, τήν όνομασίαν τού ΙΗού χαί νί χηρύττοται valent, Moysen sese a Judaeis deum vocitari un­ ίπ' άμρωνο; χαί νί προσχυνήται χαί νί λατρούοται quam exegisse, quod nunc a Romanis papa reposcit, ώ; ,ύοό; ; Έίν δί προράλλοισ-.ν oj παπίσται, δτι χαί nec comperitur unquam ullum Hebraeorum de ό <Ή4ς οίπο τφ Μωύσή’)· Ιδού ίγώδέδωχά σο Moyse declarasse et ad populum praedicasse, quod *οδν Φαραφ, ίλλί δίν ,ίχουν νί δοίξουν πώ; ό esset Deus super terram. Quin etiam Moyses ipse, Μωύσή; νί ίζήτησέ ποτο νί δνομάήοτχι ίπδ τούς ut in quarto Deuteronomii capite videre egt. Ju­ Ιουδαίου; Οοός, χαϋώς τήν σήμερον τδ ζητοί ό πά­ daeus docet ne alterum praeter unum ht solum πας ίπδ τούς Ρωμαίους, .οϋτο φαίνοταί ποτο χανίνας Deum agnoscant. Quod si papa vocari Deus velit. άπδ τούς Εβραίους νί ώνόμασο χαί νί έχήρυςον οΐς Dei opera faciendi copiam forte habet, juxta illud τδν λαόν τδν Μωύσήν πώς οίναι JH4; οΐς τήν γήν · quo a Romanis deificatur δμνια πότ·στ, scilicet μάλιστα αύτδς 4 Μωύσής, χα*ώς φαίνοταί οί; τδ omnia potest. Cum autem Dei opera perficere non τέταρτον τού Δβυτορονομϊου, διδίσχβι τούς Ιουδαίους possit, quod verissimum est. ipse sese habeat pro νί μήν γνωρίζουν ίλλον παρά ίνα χαί μδνον iH4v. . una e Dei creaturis, ut sunt ceteri homines, nec Καί ίν δ πάίΠΤϊ Ηλ^ νί όνομάζοται (Ηός, τάχα divinum nomen exquirat. δύναται νί χίμή χαί τίς ένοργοίας τού *>οού, χαθώ» οί Ρωμαίοι τδν ίχΦαιίζουσι μέ τδ όμνια πδτοστ ήγουν πάντα δόναται. Άλλ’ έπβιδή τίς ίνοργοίας τού ΙΗού νί χάμνι δίν δύναται, χαβώς οίναι χαί ή ίλή^οια, ίς γνωρίσγ τού λόγου του ώ; οίναι χαϊ αύΜ (’hrysost. in ejHitt. «4 R>’Ui. Iiuinil. LX. Η1Λ. •I βέλλ* Oli. A. ·) I*. 14, 13. Lw. N* 1H, ·) Mittb. 4, MU ·) gm. a, aa. 1: Pair. <«r. i, ' * ., ’ · .* ; ·■ ..· { ‘ · CONBTANTDfOPtHJTANAE 8YNODI, ITW-17M IM V . IM Tic Iva χτίσμα too IHoO, χαΑώς «ίν«η χαί βί λοιποί dvttpwxoi, xoj if μήν ζητή τήν δνομασίβν τής Ηότη«ς. ‘ ’ Oionnt in«uper Romani, qoem^ue, cum «ua pec­ Λέγουσιν έτι οί "Ρωμαίοι, ίτι δταν τις ύπάγή νά έξομολογηίΤή «ίς τδν,πν«υμβτιχδν του, πρώάον νά όδν cata pate&otunw confeaiarium - adit, priua* ab eô έρωτά >), Αν πισηύη «ίς τδν πάπαν- χαί «ίμάν δμο- ·«·· percontandum, num in papam- credat: et «i λογήσ«ι βτι πιστ«ύ«ι, τότ« νά τδν δέχ«ται χαί νά τδν" · •e quidegi credere aueruerit,. tunc excipiendum eue έξομολογή- ιί δέ μή, τδν Αποδΐώχν«ι ώς Αρνητήν. Τδ ac^peoêâta confitentem audiendum; Ain mtàua, relutόποιον χάμωμά τους δχι μόνον «Zvai Απρ«πον καί apoatatam abigendum. Quae iliorum agendi nitio παράνομον, Αλλά χβί βλάσφημον σιμά «ΐς τδν όίόν, ' non «olum indecent videtur ac iniqim, «ed etiam έπιιίή χβί ή λέξις αύτή τδ πιστ«ύω δέν έδόάη impia eonun Deo, quandoquidem verbum illud rrtdv Αλλου πνδς χτίσματος οΰτ« όρατού ούτ« Αοράτου, haud cadit in ullam rem creatam «ire viaibileni αλλά μόνον τοΟ έν τριάδι ύμνουμένου β«ο0. Διά «ive invitibiiem, sed in unum Deum in trinitate τούτο δέν πρέίιιι νά τδ οίχιιοποιούνται ο! Ανθρωποι laudandum. Quapropter homine» non decet illud^ sibi assumere nec ceterop, ut id ipeis tribuant, cJti νά βιάζουσι τούς ανθρώπους «ίς τοΟτο χβί vi τούς κάμνουσιν ΑνΜρωπολάτρας, καΒώς τήν σήμιρον cogere ac anthropolatras reddere, quemadmodum κάμνουσιν οί Φραγκοπάτέρ«ς, _οί όποιοι ίιά vi πλα- id nunc fit a Franco-patribua, qui fideles-decepturi, νώσι τούς χριστιανούς χβί μάλιστα τούς «ύσ«β«ίς χβί maxime vero nostrae Graecorum gentis pios et àpît-οδόξ^υς τού ήμιτέρου γένους Γρβιχούς μικρά τ« orthodoxos, parvos pueros, mulieres et aliam quam­ παιδία χβί γυναίκας καί κά!>« Αλλην απλήν’) χβί vis simplicem aetatem, primo quoque colloquio Ακαχον ηλικίαν, τούτο μόνον κατά πρώτον λόγον τούς eos hoc unUiu docent ac num in papam credant ■ίιίάσκουσι χβί. τούς ζητούσι vi π;στ«ύουσι τδν πά­ percontantur ; alia vero peccata, quotquot ilii .com­ παν χαί ίσα Αλλα κακά χαί iv ίχουσι, τά παρα­ miserint, negligunt ac condonant ; eis summam dant τρέχουν χα! τΑ συγχωρούσϊ, χαί τούς ίίίουσιν Αδίΐαν licentiam sacra jejunia ceterasque ecblesiae tra­ «ι; όλα vi μήν γυλάττουσι τΑς Αγίας νηστιίας ούτ« ditiones non retinendi ,ac apertam quandam, latam, τά; λοιπός παραδόσίΐς τής έκκλησίας, χαί τούς δ«ίχ- liberam viam ostendunt, seu, ut melius dicamus, νουσι μίαν Ανοιχτήν χα! πλαταίαν χαί έλ«ύ#«ρήν prona in perditionis praecipitium declivia. Quid­ στράταν, χα! διά vi «ίπούμϊν χαλλίτιρα, ένα «ύχολον quid vero e pravo suo arbitrio efflagitant in- κατήγορον «ίς τδν κρημνόν τής Απωλ«ίας·). Καί sipientes illi atque infelicissimi fideles, quorum όσα τούς ζητήσουν «ΐς τά κακά τους ί>«λήματα οί peccata excipiunt, id in totum indulgent, dummodo ανόητοι έχίίνοι καί δυστυχέστατοι χριστιανοί όπού se in papam credere fateantur. ~ Haec in papam, «ίς αυτούς έξομολογούνται, ίλα τούς τό συγχωρούσι, ut uno verbo dicamus, fides ac professio miseri» μόνον vi όμολογήσουν, ίτι πιστ«ύουσ·. τδν πάπαν. illis christiania, ^μϊ deceptoriae Francorum patrum Καί ίιά νΑ «ίπούμίν μέ έναν λόγον, ή πρδς τδν arte» non vident, causa evadit ac via in quamque πάπαν όμολογία καί πίστις γίν«ται «ϊς αυτούς τούς iniquitatem spiritualemque perditionem. Atqui ea άθλιους χριστιανούς, δπού δέν γνωρίζουν τήν Απάτην est recta "bptimaquc confessio, ut Christianum pec­ καί τέχνην τών Φραγκοπατέρων, αιτία καί στράτα r cata confitentem percontentur confessarii, num in «ίς χά&« Ανομίαν καί άπώλίΐαν ψυχικήν. Λοιπόν ή sanctam trinitatem, in verum Deum credat, num νόμιμος καί καλή έξομολόγησις «ίνα: νά*) έρωτώσιν sanctae ecclesiae obsequatur, sacras leges custodiat, ο! πνίυματικο! πατ«ρ«ς τδν έξομολογούμίνον χριστια­ atque alia quaecunque ad confessionem referantur ; νόν, Αν πιστίύη «ΐς τήν Αγίαν τριάδα, τδν ΑληίΗ) tie autem quaerant, num in papam credat, quae <Ήόν. Αν ύποτάσσ«ται «ίς τήν αγίαν έκκλησίαν, âv quaestio praeterquam quod poenitenti haud ullo γυλάττη τούς ίίρούς νόμους, καί τά Αλλα·) ίσα άρμό- modo prosit, praeterea multum, ut diximus, dam­ ζουσιν «ίς έξομολόγησιν, κα! ίχι vi τδν έρωτψ, Αν num affert spirituajemque perniciem. πιστ«ύη τφ πάπ?, τδ όποιον κοντό οπού χαμμίαν ώψέλ«ιαν δέν δίδ«ι «ίς τδν έξομολογούμίνον, γίν,ται ακόμη αιτία πολλής βλάβης καί ψυχικής ίπωλ«ίας, ώς «ιπομίν. ■ Αλλά καί ίταν λέγουσιν οί παπίσται, ίτι Αδύνατον «ίναι vi σγάλη _ πδτέ ό πάπας καί vi ξ«πέση «ίς χαμμίαν*) Αμαρτίαν καί αίρ«σιν, ψ«ύδονται γαν«ρά καί έΐς τούτο- έπ«:ίή κά»« Ανθρωπος, Ας «(ναι χαί δ μ«γαλήτ«ρος Αγιος, βύναται vi ξίπέση, καθώς γα!ν«ται Από τδν Άδάμ, τδν Δαβίδ καί τδν Πέτρον καί δχι μόνον Ανθρωποι, Αλλά χαί οί Αγγρλοι, χαί τδ μαρτυριί ό έωσφόρος. "Αλλά καί. χϊπιδ«ς. ούκ όλίγοι έξέπ«σαν «ΐς αίρέσίΐς, χαΜ»ς ό Μβρχίλλίνος δπού έγ·.ν«ν «ιίωλολάτρης *), καί ό Λιβέριος χα! δ κβ’ Ιωάννης οί αίρττικοί, κ«Α δ ιίάπ«ις Ονόριος ό μονοίΗλήτης, καί Αλλοι πολλοί, τούς φποίους παρατρέχομ«ν, διά νά μήν πολυλογούμίν ματαίως διηγούμενοι τά γαν«ρα". 1έστ« χαί δ πάπας καί χίΗΗ Αλλος Ανθρωπος δύναται νά ξ«πέση. Καί Ας παύσωσιν άπδ' τδ νά φλυαρώσιν οί παπίσται, συγχλω»ο/τ«ς τά άσύγχλωστα χαί «ίς τά φ αν«ρά Αντιτ«ίνοντ«ς. ’) ’) •ί ·) *) *) Ί *Ί ίροιή Λ. ά.τΑ«ν flftAwç ΛλχοΑ»,«( Λ. ni ο·. Β. «ΑΑ«· <"Α« Λ. νψίη ΛΒ. .WpMAt««c Λ. «Ζίφλο>ι*τρ«ς <Α. ■ ’ , Irntini vero cum asserunt, papam non posse unqttam errare neque in ullum peccatum aut haereûm labi, tum rursus aperte mentiuntur. Nam quivis homo, etiamsi sanctu» sit omnium maximus, excidere potest, ut ex Adae, David, Petri exemplo comperitur; imo vero -non homine» tantum, sed etiam angeli, ut testimonio est Lucifer. Bed et papae haud pauci in haereae» inciderunt; ita Mar­ celliana idololatra evasit, Liberius et. Joannes XXII haeretici, Honoriua papa monotheleta, et alii multi, quo» omittimus, no frustra copiose disseramus, rem manifestam expediendo. Quocirca et papa ut alius quivi» homo errare potest. Desinant ergo nugari papistae dissociabilia consociando vac perspicui» re­ bus reluctando. (ON8TANTINOPOLPTANAE BYNODI, 17Î2-1ÏM 153 . Αλλά χαί δτχν Ηλουσιν οϊ παπίσται νά δίίξουν Ην πάπαν άνώτηρον τών συνόδων μέ τό vi ήτβν, ώς λέγβυσι, .χαί 6 Πέτρος ûxspdmi πάσης συνόδου, μήτβ «ις αύτό'χαμμίαν*) άπόδ»ιξ:ν δέν έχουν έπχιδή χαί ούτ« «ίς τά πραχτιχά τών συνόδων οΰτι -«ίς tip Ιστορικός βίβλους - ιύρισιώται πο'υάτνά ό πάπας vi ήτον τής συνόδου άνώτιρος, άλλά ίλοι οί iftitpali τής παλαιάς Ρώμης ύπιτάσσοντο <ΐς τούς όρους χαί χανόνας τών άγιων συνόδων χαϋώς χαί αύτός ό μα­ κάριος ΙΙέτρος, χχ&ώς φαίνιται «ίς tip ΙΙράξιις, διότι λ*γ«ι’)· Άχούσαντίς·δέ οί έν Iιροσολύμοις απόστολοι, ότι δέδιχται ή -αμάριια τόν λόγον τού »«ού, άπέστ*ιλαν πρδς αύτούς τόν ΙΙέτρον χαί |ωάννην, ο"ϊτιν«; χατα(ΐάντος προσηύξαντο π»ρί αύ’τών, όπως λά(ίωσ:νπν«ύμα ίγιον. Είτα λέ·ρ«ι*)· Τότ« έπ«xibouv τάςχιίρας έπ' αύτούς, χαί Ιλάμβανον πνιύμα άγιον. Ιδ^ύ λοιπόν ή έξουσία τής συνόδου, όποϋ στέλλιι τόν ΙΙέτρον <ίς ύπηρισίαν, χαί ή υποταγή τού ΙΙέτρου όπού ύπαχούιι χαί ύπάγι: «ίς τήν ύχηρισίαν. Καί àv‘l ό ΙΙέτρος ήτον ίνώττρος τής συνόδου, οϋτι έπρο'στάζ«το ούτ< ύπιτάσσιτο· ώστ« φαν«ρόν «ίναι, δτ: αί. σύνοδοι χατ<ξόυσιάζο·υσ:ν άπάντων χαί διοιχούσι τήν έχχλησίαν τού Χριστού· τό όποιον pipato: χαί ό λ»' χανών τών άγιων αποστό­ λων λέγων’Γ Τούς έπισχόπους έχάστου Ιχ­ νους ϊΐδίναι χρή τόν έν αύτοίς πρώτον χαί ήγ«ίσί>α: αύτόν ώς χ«φαλήν χαί μηδέν τι πράττιιν πτριττόν άνιυ τής έχιίνου γνώ­ μης, έχοίνα δέ μόνον πρίττιιν έχαστον, όσα τή έαυτού παροικία έπ:?άλλ«: χαί ταίς ύπ' αύτήν χώραις' άλλά μηδέ έχ«ίνος·) άννυ τής πάντων1) γνώμης ποι<ί.τωτι· ούτω γάρ όμόνοια.έστα: χαί δοξασΐ>ήσιται ό h<ός διά χυρίου έν άγίω πννύματι, ό πατήρ χαί ό υίός χαί τό πνιύμα τό άγιον. Ni λοιπόν ό χανών ούτος φανιρά προστάζι:, ότι μήτι οί έπίσχοποι δύνονται vi κάμουν*) τι χωρίς τήν γνώμην, τού πρώτου, μήτι ό πρώτος, ι:τι πάπας ήΙΗλιν «ίσ^αι ’) ό τοιούτος· ι:τι πατριάρχης <Γτ< μητροπολίτης, δέν ήμποριί νά χάμη τι χωρίς τήν γνώμην τών έπισχόπων. Αλλά χαί ανωτέρω έδιίξαμιν άπό τάς ΙΙράξιις τών αποστόλων, δτι τό ζήτημα χαί τήν αμφιβολίαν τής ποριτομής,’ οπού έσυνέρη αίς τήν Αντιόχιιαν χαί Συρίαν, ή σύνοδος τήν έλυσι, χαί όχι μόνος ό ΙΙέτρος, ό όποιος ήτον χαί αύτός Ινας τής συνόδου, πρώτος μέν τις τήν τάξιν, ύποτασσόμινος δέ χαί αύτός ιίς τά δσα ή σύνοδος άπιφάσ.σι· χαί διά τούτο λέγαι ΐχιί ό Λουκάς**), δτ: ό Παύλος χαί ό Σίλας δ:ιποριύοντο τάς π ό λ ι : ς χαί παριδίδουν αύτοίς φ·υλάσσι:ν ti δόγματα τά χιχριμένα ύπό τών άποστόλων χαί πρισ{1υτέρων,' τουτέστιν ύπό τής συνόδου. 'Οτι δέ αί σύνοδο: (ίχον έξουσίαν χαί χατά τών πάπιδων χαί πατριαρχών χαί πάντων τών άλλων αίριτιηών, ή Ιχτη σύνοδος φαν«ρά μάς τό άποδιίχνιι, άνα»*ματίαασα έξ αύτών τούς αίρατιχούς. Λέγιι’ χαί γάρ*1)· Τάς δέ χαινάς χινοφωνίας χαί τούς τούτων’ έφιυριτάς πόρρω που τών . έχχλησι αστικών πιριβόλων έχ^άλλομιν χαί τ φ άνμΦέματι δικαίως χα^υποράλλομιν, φ a μ έ ν δ ή Ηι ό δ «άρον τδν τής Φ«ρίν, Χίρ- •Runm popntM cum probare eontendunt, papam eo eoaeili» praeeeae, quod Petnu, ut aiunt, euivia a'ynodo praeatiterit, nique hac iu re ullum argu­ mentum proferunt. Nam nee in Coneilioram aetia nee in hiaptrieia operibua alicubi reperitur, aynodo papam praefniaee, aed cuncti aenioria Romae epiaeopi aacrorum conciliorum' legfbua ae decretia aatringabantur, hpnd aeeua acTpae beatua Petrua, ut in AetibiM videre eat. Dicit enim: Cutu mttm aadiawnt apoiMi .fui treat Hitrutolymit, yt»d rtttfuMtt Samaria aarmonem Dri, atitentni ad tot Prtruta at Joanntat; φύ cum dtneadtbitat, oraomat pro iptit, at aeciportat tpiritil* taaetaar. Poatea vero dicit: Teae iatpoatbaal. mamw tuptr illot, aecipMentgat apiritum aanctum. En igitur ay nodi poteataa, qua Petrua ad negotium mittitur, et Petri obaequium, quo ia oboédit et ad negotium ae confert. Quod ai concilio praeeaaet Petrua, nec mandaretur, nec obtemperaret. Comperitur .itaque sypodoa in cunctoa dominari ac regere eccleaiam Chriati. Ad illiua rei fidem en verba canoni» XXXIX sanctorum apostolorum : £pixcopos ytatium ningularum m irt conoenit, âv Air A. ·) Apoetül. autos hic üWnt’tnrt 39 dicitor, îjtfttw A. ’) sarrtpr* .lerru»»· B. MtAtrot*r A. ·) A’ tiattu B. Aet. H. 4. M) Mita» 1« oura*. Gnaauk «om» XXX Va. IM rut 34. ■ 11 imi , « CONSTANTIN» >1*<)I.ITANAE SYNODI. 1Μ9-17Μ γιόν t« χα! Παύλον, Πύρρον έμχ χαί Πέτρον ιού; Κωνστα-ντι νουπόλιω; προιδρίύσαντας, Iti 8i xxi Κ.Ορον τδν τή; Αλιςανδρέων άρχιιρατιύσαντα χα! σύν αύτοί; Ονώριον τδν τή; Τώμης ’ γινόμινον πρόιδρ,ν. ’Αλλά χαί τδν Δάμασον πάπαν μιρ-.χή σύ,οδτ; τδν άΟώωσι, xs! Αέούτα τδν όγδοον χα: Ίωάννην τδν ιΐχοστδν τρίτον έχάβ"ηρ», χαδώ; i Πλατίνα;’ι μαρτυριί. Άπδ τά όποια φανιρδν γίνιται, 5τ: χα: πάπ:δι; χχ! χάίΗ άλλοι άρχιιριί; ύπιτάσσουνταν τα:; συνίδοι; χχ! αί σύνοδοι ιίχον έξουσίαν χχί νά τού; χιιροτονούσ. χχ: νά τούς χαΟήρουσ.ν άναςίου; φχνίντχ;. · ΑέτΟυσιν άχόμη ο! Λατίνο:, βτ: έπι:δή χα: ό μαχάριό/ Πέτρο; έχυσι τδ χιμά του «:; τήν Ρώμην χα: έχιί έμχρτύρησι, διά τούτο vi ίχη τήν προτίμησ.ν ή παλαιά 'Ρώμη χχ! ό πάπα; νά ιίναι πρώτο; χχ: μονάρχη; χχ! χιφαλή τή; έχχλησία;· Αλλ' ιί; τούτο τού; άποχρ:νόμιί *·α, οτ: άνίσω; δ:ά τδ αίμα τού Πέτρου πρέκι: ô Ηρόνο; τή; πχλχ'.ΐ; Ρώμη; vi Ιχη τά πρωτιια χχ: τήν αύίΗντίαν, δ:χα:ότιρον ήτον vi Ιχη τήν το:χύτην προτίμητ.ν χχ! τδ μιγχλιίον ό *ρ<5νο; τών Ίιροσολύμων, ώσάν όπου έχιί έχύϋη τδ δισποτ:χδν χ!μχ τού αωτήρο; Κρ:στού. δ όποιο; άσύγχριτώ; ύπιρέχι: χχ: ι!νχ: μιγχλήττρο; από τδν Πέτρον. "»)itiv αϋτο: μέν ψέύίοντα: ιί; τούτο, χα: μάλιστα όπου ό πρώτο; îspôvo; τού μα­ καρίου Πέτρου ήτον ή Άντιδχιια χα! όχι ή Ρώμη. Άλλ’ ή άληίΗ,ς αίτια όπού ήπροτιμήϋη ή ’Ρώμη ΰπδ τών συνόδων δέν ήτον διά τδν Πέτρον, αλλά διά τδ βασίλιιον όπού τότι ιύρίσχιτο έχιί, χαθώ; τδ * μαρτυριί ό' χη' χανών τής έν Χαλχηδόν: οίχουμινιχή; δ' συνόδου, ό όποιος îftti- έτζι’)· Πανταχού τοίς τών αγίων [πατέρων] βροις έπόμινοι χα! τδν άρτίω; άναγνωσ&έντα χανόνα τών ρν' ϋιοφιλιστάτων έπισχίπων τών συναχΒέντων έπί τού μιγάλου Ηιοδοσίου έν τή Κωνσταντινουπόλιι γνωρίζοντις, τά αυτά χαί ήμιίς δρίζομέντι χαί φηφιζόμιΟα πιρί τών πρέσβιίων τής άγιωτάτη; έχχλησία; τής αυτής Κωνσταντ:νουπόλιω; νέας Ρώμης- χαί γάρ τφ ϋρόνφ τής πρισβυτέρας 'Ρώμης διά τδ βασιλιύιιν τήν πόλιν έχιίνην ο! πατέρις ιίχϊτως άποδιδώχασι τά πρισβιία, χαί τφ αύτφ σχοπφ χινούμινοι οί ρν’ ώιοφιλέστατο: έπίσχοπωι τά ίσα πρισ£ιία άπένιιμαν τφ τής νέα; 'Ρώμης ) * άγιωτάτη» φρόνφ, ιύλογον χρίναντις τήν βασιλιίρ ) * χαί σβγχλήτω τιμη&ιίσαν πόλιν χα! τών Ισων άπολαύουσαν πρισβιίων τή πρισβυτέρρ 0ασιλίδι πόλιι, χα! έν τοίς έχχλησιαστιχοίς ώς έχιίνην μιγαλύνισ^αι πράγμασι, διυτέραν μιτ έχιίνην ύπάρχουσαν. Άπδ τδν όποιον χανόνα φανιρδν γίνβαι, δτι ή σύνοδος τών πατέρων έδωχι πρώτον τά Χρωτιία τή παλαι| Ρώμη μέ τδ νά ήτον έχιί βασιλιίχ, χα! πάλιν μιτά τούτα ή" σύνοδος τών πατέρων έδωχι τήν ίσην χα! όμοίαν τιμήν χαί τφ Φρόνφ. τής Κωνσταντινουπόλιως μέ1 τδ νά ήζιώώη χαί αδτδς βαοιλιίαν χαί σύγχλητον, έπιιδή χαί έτζι τδ λέγιι όητώς δ πα­ νών, δτι τά ίσα πρισβιία άπένιιμαν τφ τής νέας 'Ρώμης άγιωτάτη» Φρόνφ. Τά αύτά λέγω χαί ή έχτη σύνοδος )· * Άνανιούμινοι τά παρά τών ρν’ άγίων πατέρων [τών] έν τή ώιορρ»λάχτφ ταύτή ρασιλίδι συνιλΦόντων χαί ■ * 'τών χλ’ τών έν Χαλχηβόνι συναέΓροισάέντων νομοάιτηδέντα δρίζομιν, ώστι τδν Κωνσταντινουπόλιως Φρδνον τών ίσων άπο*) Platiaa· UWr ‘toMs ia otttaM· Orhatb php» άώταώ· pHM·»· a«a Μ. , ·) ΜμμΙ, ΟωκΛΟώώα. VIL Μ». . ·> 'Moot «·.. A®· ·) /nn'îhir AB. ·) <Χ JtaA Ο·"* CMtat- XI έ» C ' IM àrùwrHM «μίχτομώ», et < a * «ttû Beuariuui Jftù fuit Berne» fnu»l. lacaper Dobmom papa t portieolari «ynedo fait abaolstiM, Loo aotom oetan» ae Joanne· vigaataaa terti·· depoaiti, taste Platina. E quibus perapieanm eflMtnr, papae atque alioe quosque episcopos conciliis fabae subditos, con­ cilia vero jua habuisse eos ereondi et, si indigni visi fuerint, deponendi. Asserunt insuper I-atini. beatus Petrus cum Romae sanguinem suum fuderit ibique martyrium pertulerit, idcirco veterem Romam praelatione gau­ dere paparnque haberi primum, monarcham, eccle­ siae caput. ■ Ad haec autem respondemus, quod si forte propter Petri sanguinem sedi senioris Rumae primatus tribuendus esset ac principatus, hujus­ modi praelatio ac praestantia Hierosolymorum sedi aequius |u-opterea concederetur, quod ibi dominicus sanguis salvatoris Christi effusus sit, qui Petrum longe su|>erat ac antecellit. Vnde illi quidem hac. in re mentibntur. eo vel magis quod prior beati Petri sedes Antiochiae fuerit, non Romae. At enim vera causa, eur concilia Romam praetulerint, Petrus non est, sed imperium quod ibi tunc aderat, quem­ admodum id asseritur canone XXVIII cpncilii Chalcedonensia oecumenici IV. cujus haee sunt verba: Sanctannn (patrem) decreta ubique eequentee, at MNoaem, qwi auprr lecltui eet, centum et quinqua­ ginta Dei aaumtiteimaruin epitroporum qui Cmuitautinopoli eub Theodotio magno convenerunt agnoscente», eadem quoque et nos decernimus ae statuimus de priailegiis sanctissimae ecclesiae ejusdem Constantino· polea» aoeaç Bornaet Etenim antiquae Romae throno, quod urbs illa imperaret, jure patres privilegia tri­ buere. Et eadem consideratione moti centum quiuquaginta Dei amaniistimi episcopi sanctissimo nocae (Romae) throno aequalia priniegia addixerunt, recte judicantes, urbem, quae et imperio et senatu honoi-ata tit et aequalibus cum antiquiori urbium regina privi­ legiis fruatur, etiam in rebus ecclesiasticis non setas ae illam extolli ac magni fieri, secundam post illam exsistentem. ✓ Quo ex canone comperitur, patrum synodum seniori Romae praestantiam primum dedisse, quod ibi adesset imperium; iterum vero patrum synodum postea tribuisse parem aequalemque dignitatem etiam Conataati»opole' ί» 4 τής Άλιξανδρέον μ«γαλβα4λι·ς άριθμιίσθα») θρόνος, ιίτα 4 τής Άντιοχέον, χαί μιτά τούτον 4 τής Ί«ρ<οσολυμιτ·ν πόλ««»ς. Τά αυτά λέγβ χαί ή έχαιοστή vtapà τού "Ιουστινιανού τού βαάλέι·ς ) * - Οισπίζομιν κατά τούς τΛν Αγίαν συνόβαν βρους τδν άγίοτατον τής πρισβυτέρας Ρώμης έπίσχοχον πρώτον «ίναι κάνταν τών Ιιρέον, τδν δέ μαχαριώτατον έπίσχοπον Κανσταντι νουπόλιβς νέας Ρώμης διυτέραν τάξιν έπέχιιν. μιτά τδν θρόνον τής πρισβυτέρας 'Ρώμης, τβν δέ Αλλαν πάνταν προτιμάσθαι. Ίδοΐι λοιπόν σμφέστατα έδιίχθη, βτι Από τάς συνό­ δους έλαβι τδ πρατιίον τής τάξιαις ή παλαιέ 'Ρώμη διά τήν βάσιλχίαν χαί ίχι διά τδν Πέτρον. Άφίνομιν vi λέγ«»μιν τά Αλλα Ατοπώτατα προ­ νόμια δχού δίδουσι τφ πα'πφ, ήγουν τδ vi έχη έξουσίαν vi {Ιανη τδ σχήμα τού τίμιου σταυρού Απανα «ίς τδν φιλάν τού ποδός του χαί τδ vi μ ταλαμβανη * τδ σώμα χαί τδ αίμα τού Χριστού καθιζόμενος, χαί δσα Αλλα παρόμοια I * γέμοντα πα’σης Αθιίας χαί Ανιυλαβιίας χαί σατανικής ύπιρηφανίας Ιργα, έπιιδή χαί rivai «ύχολον ϋς χάθι ιύσιρή νούν vi τά διαχρϊνη χαί vi fi γναρίση πόσης έχονται Ατοπίας. Καί ταϋτα μέν έπ! τοσούτον θιιβρήσαντις χαί ψ«υβή χαί Ασύστατα Αποδιίξαντις, καιρός rivai vi έξιτάσωμιν χαί τάς λοιπά; καινοτομίας χαί τους VIWττριόμούς, δπού έπινόησαν οί Λατίνοι διά vi συγ­ ) * χύσουν τήν έκκλησίαν χαί vi ^α’ψβσι τήν ιύσέftatov, Ανατρέποντις τά υγιή χα! ορθά δόγματα χαί τάς παλαιός παραδόσκς τής έχχλησίας χαί τών "Αγίαν πατέραν. ' I» ut ya· tit until ftU Hluut. Λα jw« moyiMM jUsmmdriaeeitei neitatu tttunUif ttmtu ,* ititit Ântiaekiee, at feet «ναι Biaeeaeifueiteuue ««««Mi·. Farts» qaoqus deeondt eantmima dnetiniaai im­ peratoris aovella: Saorâm·· aecuadwa· Mariorwm MWtMMMMI jftWMMF «piirapasi /n’iaaa ««aa omoMun, aeftrJetuui, leutie· «mmmi »ar * ifiaeefuai CetutaatiuefeKt, «ses» Statut, feet etftrit Hteu xim untioe tenue kaitrt, retiftie tare eeuuku fneftrri. En igitur habes apertissime probatam, ordinis praestantiam aeniori Romae a synodia ftiiaae concessam ob imperium, non propter Petram. Silentio praeterimua inepta alia, quae papae tribuuntur, privilegia, facultatem scilicet pedibus ferendi signatas sacra cruce crepidas. Christi corpus sanguinetnque considendo suscipiendi, cunctaqup alia jura omni impietate iheverentiaque referta, diabo­ licae superbiae opera; liquident piae cuique menti facile ^est ea diacemere ac quantae aint inaulaitatia perpendere. Atque hia quidem eouaque excuaaia, commentitia ae temera eeae cum ea probaverimua, tempua eat ceterae quoque perecratandi novitatea ac immutationes a Imtinia excogitatas ad miscen­ dum ecclesiam religionique nocendum, aana recta­ que dogmata ac antiquas ecclesiae aanctoramque patrum traditiones aspernando. CAPUT IL Processio spiritus sancti ex. solo patre asseritur et vox illa filioque a Latinis symbolo adjecta rejicitur.· Harum novitatum priM est additio, quam Από τά δπυϊα πρώτον rival ή προσθήκη, όποΟ ΙΗλοχα'χιος χαί ήμαρτημένβις παραισοίγουσιν ύς τδ malevole ac immerito in fidei wymbolum induxerant, σύμβολον τής " πισινός, λέγοντας τδ πν·Ομα τδ tfUH dicentes spiritum sanctum e patre filioque pro­ cedere. v νά έχποριϋηαι έχ τοΟ πατρδς χαί έχ τοΟ υίοΟ. Hoc autem 'additamentum exitiosum esse, prae­ *Οτι δέ ή προσθήκη αβτη έπισφαλής έστι, διά νά μήν πολυλογώμ ν * παρά τού δέοντος, ίγίνοντις·) τάς termissis, ne plus aequo garriamus, adversariorum ματαιολογίας χαί χαχοτέχνους πιρι«ργ»ίας χαί παρ- vaniloquiis, astutia industriis ac discrepantiis, id <ξηγήσ«ις τών έναντίνν, ίρχέτδν rivai <ίς β(βα!»σιν certo probare satis est ore servatoris Christi vera­ τής άλήόιίας τδ άφκυδέστατον στόμα τοΟ σντήρχ cissimo, a quo ia evangelio de spiritu sancto ita Χριστού άποφαινομένου έν τφ ιύαγγιλίφ πιρί τού decernitur: Qui α fetrt prortdit. 8i ergo aeterna πνιύματος τού άγιου·)- Ό παρά τού πατρδς έχ- haec ininitiabUis patria sapientia, verua Dei filins, πορτΰιται. Άν λοιπόν αδτη ή άίδιος σοφία τού ita sentiendum de spiritus sancti processione nos άνάρχου πατρδς, δ Αληθής υιός τού frtoO. μάς δι- edocet, quaenam probabilia nobis est causa hac de re δα’σχιι ο0το> νά πιστ<ό»μ ν * τήν έχπδρ υσιν * τού ' disceptandi aut adversariorum additamento evangeάγίοο πνιύματος. ποίαν ιύλογον πρόφασιν έχομιν νά licam domini disciplinam sententiamque emendandi T άμφιβα'λλωμιν ’) πιρί τούτου ή μέ τήν προσθήκην τών ivavriwv τάχα νά * ώ(ν διορ μ σ« τήν ιύαγγιλιχήν τού κυρίου διδασκαλίαν τι χαί άπίφασιν; Huic salvatoris doctrinae consentaneum a prima ΧυμφώνΝς τούτη τή τού σωτήρο; διβασχαλίφ χαί ή έν Νιχαίφ οίχουμιχχή πρώτη σύνοδος άρχισι·) Nicaena oecumenica synodo socrum symbolum scribi èettfuttta A. Trita illa lexifl oestiss apart Oraeeos recantato, quae mu Nov. C, Md I XXXl eap. 8, cMtisstsr. s«««|MM- x«ero|M Aνν * οιτχέ· A‘ dpqssmc AB. Jok. ΙΑ m. AR. ·) ien·· Λ. t ') ·) taawu *) *) *) ·) ’) * • ·------- ia A ric Moripitur: .Airet (t. Oft tmeereet* ni iyin mifMte;. h B ssllm· babstw, ssrt h SMrpiae astatur i. s. pri»i»i, yasamietari vi*star art «Horna pristia sapiito lacam. yas Sovas m hythas iri»lnstinmi miiinMw· II· 159 i CON8TANTÏNOPOIJTANAE SYNODI, ITSWM ίγρβψ» τδ («ρδν σύμβολο» καί ή iv Kuwtuwa»xs£Ui Bauvipa «ΙκούρΜνική σύνοδο; b«4 ntaodtwv dyimv Mi Buey^R * > * ηπ^ συγκροτηθ^σαι t«ÜaKMv τδ tapie σύμβολον τή; ifÎMfpi «taaa *C' λέγουσι· K·1 «l; τδ «ν 0μ· * ti Αγιον τδ â * MOÿtaaa, WemqM Men·· usthuAeMu Mai uyuabeta· a aumntda CoMtaaÜMpalÜaaa noewaaiea •ynedo ohaatntum aa *. Dirant onetna iBi to * aaaetia aa diviao muaiàa aMatta eaaataatou patribns: A ia 4JMFÎINM MUCÎIm· * jMÉFV JNWMdMo Poat τού πατρδ; δκποριυύβ νον. * Mttft U τήν δ«υ- alteram vug * iHam ayaadaaa oatara tarn ootaciKa τίραν Μύτην σύνοδον ai λοικάΐ Αγι« eixouptvtxol oocumeaica ad aeptbatua tteqne aacram ilium aymσύνοδοι μίχρι τή; ίβδίμη; 4κ»8έξ«ντο *) τδ *ρί δν \bqjum, a primo incoeptum at ab alteri» abaolutam, probavere; atque non solum ae quidquam addatur τούτο σύμβολον, βπ«ρ 4ρχισ«ν ή πρώτη καί ittl«l«w v * ή β«υτί$α· xal δχι μίνον νδ προσθίσουν ή νά άφαι- . detrahaturve omnino prohibuere, verum etiam eoa, ρίσουν τι τδ παρβίπην δδν ήθίλησαν, άλλά καί τούς τολμώντας προσθήκην ήντιναούν άπ·τγορ«ύ«ι βητβς'Qpmt γάρ, φησίν, ή Αγία σύνοδο; μηδ«νΙ ίξιίναι προστιθίvat, καί τά λαιτά. Συμφών»; τή διδασχαλίμ τού XpïÿoO καί τή νομοθισίφ τών οίκουμινικών συνδδβν ΑχολουθοΟντι; χαί οί lapel χαί ίΗοφόροι πατίρ»; τή; ίκκλησίας μί; ίδίίαξαν’) ix τού πατρδ; ίκπορ«ύ«σθα·. τδ πν«ύμα τδ άγιον. Καί πρώτον i μίγα; * ■! θ«!ο; Διονύσιο; 4 Άρ«οπαγίτη; «!; τδ ΙΙ«ρΙ ήνωμίνη; xal δ : a χ« χ f t μ i νη ; θχολογία; λίγκ·)1 Καί σύ Βί i αύτδ; ·£ )., * χαί τά πν«Ομα τή; άληθιία; τδ δν; £ παρά χοΟ πατρδ; ίκπορ«ύ«ται·). Δ«ύτιρον ί Ιουστίνο; xal φιλόσοφο; xal μάρτυ; tl; τδν λόγον δποΟ ίπιγράφ«ται· Έχθ«σι; xspl όρθή; Αμολογία;, φίροντα; ) * τδ βητδν τού Αποστόλου ΙΙχύλου λέγ«ι· Τμ«1; δέ.ού τδ πν«ύμα τού κόσμου δλάβ«τ«, άλίά τδ πνιΟμα τδ ix τού θιού χαί πατρό;. Είτα λίγ«ι χατωτέρο» * ΤοΟ υίοΟ τδ πν«Ομα τή; άληθ«ία;,.β παρά τού/ πατρδ; ίχπορ«ύ«τα:. Τρίτον δ ρίγα; Άθανασιο; «ί; τδ Sytav αύτοΟ σύμ^ολον’)· Τδ πν«Ομα τδ ίγιον 4πδ τοΟ πατρδ; ίχπορ«υίμ«νον, cù δ«δημ:ουργημίνον οδ.τ« γ«γ«νημίνον, ίλλ’ ίχποριυτίν. Καί άγχ«λΔ·) οι ίναντίοι ίπιχ«ιροδσ·. vi διίξομν, δτι 6 ίγιο; Άθανασιο; μί τήν προσθή­ κην χαί ίχ τοΟ υίδΟ ίγραψ * τδ σύμ^οχον, 8μ«; ίλίγχονΧα: ψ«υΐδμ«νοι, τούτο μέν δτι τά σφζύμινα παλαιά χειρόγραφα βιβλία τού ίγίοο τήν τοιαότην προσθήκην δϊν τήν Ιχουσι, τούτο Si δτι 1ν «Ιχον τοιούτον ίπ:χ«ίρημα σφοδρδν xal ίσχυρδν οί Λατίνοι πρδ; βοήθαια’ν tou;, τήν μαρτυρίαν δηλαδή τοιούτου άγιου, πώς δίν ίτδλμησαν vi τδ προβα'λλούν «ϊ; τήν ίν Φλώριντιρ χαλουμίνην σύνοδον; 'Αλλά Bii vi μήν ίλιγχθώσι Ψ«υ44μ«νοι ·) ύπδ τών τύτ« ix«t «ύρ«θίντων, τδ ίσιώπησαν. Έχτδ; δ* τούτών xal ti τά * μ ταύτα d; τύπον ίχδοθίντα τοΟ άγιου Αθανα­ σίου βιβλία γραιχολατιχχΔ «ίς τού; φχα’ φαίνονται «ί; μίν τδ ίλληνιχδν dvau προσθήκης, χαθώ; δ άγιο; χ«ϋ τδ δγραφ· *«1 τδ ίφρδν», «ί; δ * τδ λατινιχδν μί τήν προσθήκην, χαθώ; ίκ *Γνα δχού τά ίμ«ταγλήττισαν ήθέλησαν vi τδ vohtüoouv. Αλλά xad άπδ ίλλα βητά σπορβίδην «ύρισκόμ«να τού άγιου φανορδν χαί Αναμφίβολον «Ivsu, δτι ίχ τΜ usrcpb; ίδόξαζ«ν έχπορ«υόμ«νΟν τδ πν«ύμα καί ούχ ίχ τδύ υίδΟ. Πλήν δΰΐ ν*ί *ν ίπιστόμίσ««μ ίξ ύπβρπλίου τού; qui quicquam addere auatinuiaaent expreaae cohi­ buere: decrevit rarae, inquiunt, eocra ayapdw non liem cmquam adjicere *), et quae coquuntur. . • Chriati doctrinam conciliorumque oecumenicorurn sententiam plane sequente· «ancti quoque ac divini ecclesiae patrea noa docuerunt spiritum ■anctum e patre procedere. Atque primo quidem divus ac magnus Dionysius Areopagita in libro De unita IMoays. Araopag. «F< idatmt; λίγη»)· Κ·1 ίν πν«ύμη 4π *··» ιήν Οπορξιν Ιχον χ·1 8<’ υίού παρηνδς tetj Ανφρώποις11). Μ» τάν étteftv τυμφώνως χαί 4 ♦«ολίγος Γρηγόριος «Ις τδν «tpi *ύτ*ξί·ς λόγον·), Δέον, φηβίχ 4ν· »*4* *«τίρ· γινώοχ«ι» Αναρχο* χ«Ι Αγίννητον, χ«1 υίδν Ινα γ·γ«ννημ4νον 4χ τού πατρός, xnl πν«ύμ· 4x ♦«ού τήν Οκαρξι» «χό*. παρηχώρούν κατρί μίν Αγ«*ν<οίας. υίφ 84 γ«ννήο«ώς. Κηί βις τά* π«ρί τού Αγίου πνιύμητος λόγον ,λέγ«ι·)· Τά πν«ύμ· τά Αγιο», 8 παρΑ τού πητρδς 4χπορ«6«ται. Καί Αλλαχού 4 ·ύτδ$·)· Ημί* »1ς ♦«ός. «τι μία ♦ «ότης. χ«1 πρδς i» τά 4ξ αύτού τήν ΑναφορΑν Ιχ«ι, *8* τρία πιοτ«ΰηται. Καί ό Αδ«λφδς αύτού ΚαιοΑριος «£ς τήν τρί­ τη* Απόχριοιν τώ* ίρωταποχρίαναν αύτού λίγ«ι·)· Τδ 84 »«£ον χαί πανΑγιον π»«ύμα ού γ«ννητδν μ4ν, ίχποριυτδν 84 χαί αίτιατδν 4ξ αιτίου? τού πατρδς 4χπορ«υόμ«νον. Ό 84 μίγας Βαοίλ«ιος ·1ς τή* ίπιστολή» δπού χΑμμοι π«ρί ουσίας χαί ύποστΑσιως λ4γ«;’)· Επ«ιδή τοί»υν τά πνιύμα τδ Αγιο*, Αφ’ οδ πΑσα 4π) τή» χτίσι» ή τώ» Αγαόώ» χορηγία πηγΑ,«ι. τού μ4* υίού ήρηται, φ ΑδιαστΑτως συγχατ«λχμ^Α»»τ«ι, τής 84 τού πατρδς αίτίβ» 4ξημμ4*ο*·) ίχ»ι τδ «!*αι. «»** Χ«ί 4χ·. πορ«ΰ«ται. τούτο γ*«ρ·.οτιχά» τής χχτΑ τή» ύπδστασι» ίδιδτητος σημίίο* 4χ«ι, τό μ«τΑ τδ* υίδ»·| χαί σΰ» αϋτφ γ*<·ρίζ«σ»αι »«'■ 4χ τού πατρδ,ς ΰφ«ατΑ»χι. Καί, Αλλαχού ό αυτός1·)· Έσνι μ4» ό πατήρ τ4λ»ιος Ιχ«* »4 ,ίνχι χαί Α*«*δ«ίς, ίίζα-χαί πηγή τού υίοδ, χαί τού αγίου πνίύματος. Καί 4» τφ πβρί π·.«ύματοί λάγ<ρΊ»>- 0484* έχο* 4» 4αυτφ 4πίχτητο». Αλλ’ Αϊβίβς πΑ»τ· 4χΟ» ·« πντΟμα »<ού χαί 4ξ αύτοΟ ποφηνόί αίτιο» αύτίν 4χο» ώ’ς πηγή» 4αυτού, xAxoiSt* πη· γΑζο*. Καί ό <Ηΐο» Χρυοόστομο» 4» τφ π»ρί Αχαταλήπτου1·)· Ο18α βτι τδ κ*»4μα 4ξ αυτού“), τδ 84 πώς 4ξ αυτού ούχ έπίβταμαι. Καί ô Νύοάης Γρηγόριος «ίς τδ λ»'-ο* χ»φ. χατ Κ4»ομίου· 'Οτι τδ π*·ύμα τδ Αγιο* 8ι αυτού μ4» 4χλΑμπο* (ήγου* 8ιΑ τού υίούή τή» 84 τήζ 4ποοτΑα«ώ» αΙτία» Ιχο» 4χ τού πρωτοτύπου φωτός (ήγου* τού πατρδςή Ό αύτδς 4» τφ χ«ρί »«ω»υμίας λόγηι* 11ώ» 4* τριοί προοωποις «ί; 4οτι »«4»· ΤΑ τού Α*»ρώπου, φηοί, πρόαωπα πΑ*τα ούχ Από τού αυτού προαώ- ‘l CeMsr loess, 4e φοο satira rraratal Oortitsàssm Mquienm·, itueert. prima Dmmucen. t A VMrait etiasi Patr. iit. X. ββΑ ·) it «k» at»qs« A •1 Urmrar. Nsalaas. Oral. XXXII. 0. ·) IA Orat. XXXI, A ·) Orat. rft. e. K ·) Vamer. MsL I, rasp 8. PMr. tir. XXXVin, *» A \ ’» Bsoil Bta- XUH; Pair. Or. XXXII. S» »'· ·) -À. /ffffil 8?i·* Aï >·) Bta Contra HabeUisara HamiL XXIV, | i; Petr. Or. XXXI, ·» B. ’·> BmîL Bni*. Uk V, o^. «tt. i·) jtfA· “) CVy··* »s tansprab.taU.ASi mtr.Ur.Xl.VIII. 104. “) et aini am. A. ■■ . . COMSTANTOlOPOUTAKAE SYNODI, 17SM7M ICI . · ■ . t«t ' PtMterMuwixaiAÜuaMÎamAiTMOrefonMXeu- ••■•MiMri· ia Bb ett ip*o erue ; geumodo ante·* ex ipto tit netcio. ' Gregorius Nyssonus cap. XXXV contra Eunomiem1): Spirit*» «anet** per anm guide*· retpleedel (scilicet per Alium), prindpi*·* ante·* hgpoeiateo* habet e prototgpo I·*»* (videlicet o patre), idem libro da Ditina nonunatione1), georeodo m tribu» pertteit ■ use· ait Deu*. Iu honunibut, inquit, perttnae omnra nen ab eadeu· pertona teeundnt* eeat*·**·* hâtent ette; wrwm haec guident ex illa, haec autet* ex illa in multa M tfitma etie taper causati· attat causa·. In eaucta autet* trinitate non ita; earwm' una eedtmgue pertona patrw e guu Jilin* generatur ac- tpiritu* «meta pracadit; unde propria unem causam cum ti· fua« ex'ea tant uauri Dtu*· cocan aude*·*». Vide quptkodo etiam hk unum idemque principium dicit, patrem seilieet, filium autem ac spiritum duo principiato. Basiliits ') Lecus Ut« abi Ut. wrapartasi aabis use sal alttura. ti MsteatUM, non rerbs speetas. sArat Mb. I realm Esamn. npsA Migss, Petr. Or. XLV. MS A. *) Ùlttoülf* dit ροειταμα« m xev χατ4φ4 χρββ·χ4ς Ιχ*» τ4 tivat*) [dUd t* μ4» 4* τούτου, τ· 84 if ixtlveu *ίς χολλ4 xai tidpepa alvat) spit τοίς atriavotç xal rd ·Ηι«·Ι»Ι Η τής Αγίβς τρι48ος ο4χ οήτ·ς*|ν χρ4β·χον aai rd aùtù τοΟ χβτρίς, if ·6«·ρ 4 ·Ι4ς γ«νν<τβι xal «4 xvtbpa <4 dyiav 4χχ·ρ·4«τβι· 8ιδ χυρί·ς xal τ4ν I»· βίτιον ptrd rAv if ai·. τοΟ *1τιβτ·ν Iva ·*4ν ρομ4ντ«··ρρηχ4τ«ς. 'Ορβ κΑς χ«1 ivt«M« Iva «ai pdvov Uyat rfuov τδν χ«*4ρ«> τ4ν Si ul8v Ml τ4 aveOpa Me tttatnd. Ό 84 ρίγος Ββοίλβιος’)· TA 84 «vttpn τής 4λη·«ίος ix τοΟ xarpic ixxop«4»e>at 8ιδ«χ·1ντ«ς, ix τοΟ ♦teO tivat 4μολογοβμ«ν moi», im-im 4* Am ww im mwNmmia datlartt;. Κύριλλος 4 Αλ»ξ*ν4ρ«ί«; x*pl τοΟ nvéSpatv;*)· Oyrillu* Alexandrine* de apirite: St pr^»HKai χροχςΓτβι piv ήγουν’îxxoptdtrat χ<- inr yaaiaa a*** jerecadil PMfâaai a /oal* a Dt» MWMWtM f9T jUttMl· • drtrp 4x4 «ηήής το° *‘ea »«1 »«τρ4ς· it JMtMp tfÜMtVF χορηγΟτβι 44 τή χτίο*ι*) 8ι4 τοΟ uloO. Ό Idem epiatola de anioae qaae in actibua eet aaerao ’ «ύτδ; ·ΐς τή» ίνβτιχήν ίχιστολή» 4χοθ «ùploxtrex aynodi terti*· : - XaUe awdo jearianr, at ai aiipae ιΐς τ* xpnxuxd τή; ίγίης τρίτης ouvdBou λ4γ*ι*)· jKat ifla eaaa'ta a·* JUti tfathabn» eoaearialar; Κβτ’ oùîiva τράχον β<λ«ύ<α·*ι' πβρ4 τι?·» IMfllf ΦΝ*Μ Mit ΛοΟφ tût «41ί ΦΜΝΜΦ ettBFI wt INMMt 4ν«χ4μ*Α· τήν 4ριο·«Το·ν χίοτιν, ήτοι τ8 McWlMI iSî JHMÎtWI Mit MMMI *9^° τής χ£οτ«·ς ούμβολον, ο0τ« μήν^ Ιχιτρί- laiam praMrtra parmêttûaaa, aemarM ÿn* pai 4&it: χομ«ν ίηντοίς ή ίτίροις ή Xiftv 4μ*ΐψβι Me tnaafara* iennino· aatiqnoa, que· poauerant , τ®»; 4γχ·ιμίν·ν ixetoe ή μίβν γοΟν χβρβ- pâtre·'toi. Mon «xta» ipai lecaA' tuiti, ttd iptt βήνβι συλλβ?ήν,μ«μνημίνοι τοβ λίγοντος1)· tftrüti Dti et fttrit, φΰ fnadit ftUttt tt ipta; Μή μίτβιρ* dpta aUvtp, S Idavro ol χχτίρ*ς οον· Mt aataé» aaa alûna* a jîlio. où γάρ ήσβν χύτοί οί λ*λοΟντ«ς, 4λλ4 τ4 xveëpa τοθ·«οθ xal χ«τρδς, J 4χχορ·4• rat μ»» if χύτοιΟ, 4ατι 84 ούχ Αλλίτριον τοΟ υίοΟ. Kai 4 μβχάριος Δχμβσος χ4χβς «Ις τήν ixirroBeatne Damaiea papa, epiatola qu»m acripait λήν δχοΟ γρ4ρ*ι χράς IlauXtvov τδν inisxoxov 0*ο- ad Paelinum epncopum Theaealonicenseml): Si οχλονίχης λίγ*· Et τις ρή tfxot τ6 χν·0μ· paw, inqnit, >M iOtrii, tpirituat Mutctam it τ4 Αγ ιον 4χ τοΟ χβτρ4ς etvai 4λη*Ας xal fuira tara eOra, ai prtfrit, tieui ai filùmt, muχυρίβς Ας xal tùv-uliv. 4»4>tpa Ιοτ·. Ό Uama ait. Diva* autan Hiaronymu·, epiatola 84 8etoc Ίιρώνυμος «Ις τήν Ιχιοτολήν δχοΟ ypdpat quam ad Damaaem acripait: Oraütuu ai m apiri. χρδς τδν Adpaoov λίγ«ι· Πιστ»ύομ«ν xal ·1ς tan auautuet, yui a patra oatarna procadit. τδ χν·.δμο τδ 4γιον, 8 χο'ρά τοΟ χοτρδς 4χ«οριύ*τβι 4<8ί·ς. , < Τούτοι; αυμρΑννς xal 4 Ιιρός Άμ0ρ4οιος Α4Hia etiàm oonaentaaei aanetua Ambronua, γοοοτίνος t«*)'xai Έχιρ4νιος Κύχρου xal Γβρμβνδς Auguatinuaqne et Epiphanie* Cyprin* et Germane* Κ·νστ«ντινουχ4λ·ι·ς 4χ τοΟ «βτρίς δρολόγοΟάι τήν Coaataatinopolitaaai prooeaaionem apiritu* e 'patre τοΟ Χνούμχτος ixxùpeua v· Αοβ6τ·ς 84 uti 4 ΑοΙος oeettentar. ■ Diva* itidem -Damaacenu* patrem Δβμχσχηνδς σβφ4στ«τ< τ4ν xaeipe ρ4νον ahwv Ml maMa loeia Mam apiritu* cauaam, principium, 4ρχήν xal xpopoUa τοΟ xveùparo; ΐν χολλρίς τάββις prolatarem apertiaaim· declarat. Quibua adde άχοφβ£ν»τ«· «ρ4ς 84 τούτοις 4 tâtoc x«i 1«ρ4ς Μ4- Ahram, etiam Maximam qui Romae venabatur ξιρος i 4» ΡΑρί «4ριοΐκ4ρονος βίς «4ν xaipàv Map- temper* Martini papae anni* poet Chriattun na­ τίνου τοΟ κ4μ οίς τούς χρ' χρόνους 4x4 Xptawtt tam DCXI». Hio enim epiatoU ad Marinum Cypri - γ*ννήθΜ*ς. Ο4τος λ*«4ν 4ν τ| «ράς Vaftavf U- apimepum expücaaa quonam modo occidental*· oxoaov *) Κάχρου Ιιαατολή ρονορΑνοντβς ‘·) «Ας 4*4- magiatri, VidaÛoet Auguatiana, Hioronymtu, AmOUV οί δντιχο! SiMomàm ήγουν 4 Αύγουνήος, ΊορΑ- teeatea, Leo et eeteri, divna itidem Cyrille·, apiriννμος, Apjlpimoç, A4·» xal ol Aamai, tn Mjuii 4 taa «anati paooaaaleaam iatelligéreat, ooa fantur •aloe Κύριλλος, τήν ixaipeueiv τοΟ Αγίου «νβόμΜος, omnea .unum idaaeque <1H apirituaquo principium λ4γ«, βτι *4νΌς ixlanuov Iva «ai p4vo» efnèv τ*ν agnepeerej patremt dieit enim:' OmeoMatMi Xariaxaeipa τοΟ vloO xal χνοίρβτος· ηρφ< γΑρ* Ζνμ> P* νονς χβρήγβγον χρήοβις Τ·ρβ(·ν ’*) aa- 'j <ÜU *4 fdv — *4**0« afro· «m ÀR qem vota . tamm *4 aaamtaii *aa*aqeaMiam aanto* Mqatauetar. ·) ML WM.CXXV, *; PMr.er.XXXn, Μ» α V) ty»a Atanrt. IpM. *4 aMMakea 4* 8)Π·Μ*; Meari, («aubiiT, em •taam cÿrÜK AiaamadrM an dnara Junidration· *) Bria apiriai*·, qaa* e Th**4arrt* (ffiri. aaaL V, 11) rariMr, (Mm trim «ppaatre* art; M airi dlcamm ban* ab 4ai*ae eariaauvntt, ae abetiniB 4* aaaaa, a* nt baa DalMiri ♦) arjrat A ·) CytO. lln. Rri*· * *4 Jam. XMiMh.; PMr. άή LXXVH. UM> D. ’) Prata,* ') π ml *) Pro Muawr lag* optapirttar; al, PMr. Or. XC3. MdA mmMM mh^mMm Mbm tiMzMWa -HMb urtM Mt h*o VIM SwwMI HMi mMm .mm M wrts * eroaeb aaaMp pratMa■•*8 Maori, Carnjb v*B*at. IB, IK D. IU CONSTANTISOPOLITAKAE SYKODI, ITU-ITM tipcsv, |ti 7* μήν xal Κνρίλλον1) ΛλχΙβνfipslag <« τής «ovqfrsleq; α&τφ «ρβγμβτιίβς •ίς τόν *ύβγγ*λιοτήν 'Icsdvvqv, έ{ ών οό« alxlav τόν ulfrv χβιούντβ;·) τού πννόμβτο; βρ*ς airob; όχέββιξβν μ(«ν γ*ρ Ισβσιν οΐού sal πνιϋμβτο; τόν πβτέρ* «Ιτίην, tab IM M· i^^WIWwM f* «Μ* Mm amJuMA MMt aaw eaaeam w ao aacterur. /Ham qpiritM /erwv ecfc»dsnat* Vnnm fctip.rf JÛU ae gpirifui eeute» >hm*nmt patrem, Utut ■ genders secandum peneratreriom, μέν «at* τήν γίννησιν, τού Si «at* τήν έχπόρχνσιν. Έποιίή λοιπόν al dyiai olxoupsvtxal αύνΛα, xal Cum igitur Morar ooeumenieae synodi ac sin­ «I χβτ* μίρο; dytoc πβτίρ«ς·) oOws ΙφΛλον xal guli Macti patres'jd oocinerint, tenuerint, docuerint, ούτο»; έπίστχυον «al έδίίβσχον, ία τό Javtbpa τό. Mnetum nempe iritam e solo patre non e filio ita sentientes haeretici ftreriat dyiOv.tx toO πβτρό; μόνον ixxopcûttai «ai oûx ix procedure, nec τού uioO, xal βμ*κ ϊέν ήσ«ν alpcuxol «ni σχίομβ- et ab univema isti ecclesia segregati, neque nos τιίιοί fini τή; χ«Ηλου τού Χριστού Ιχχλησίβ; οΟτω ergo quotquot imus ae sentimus quemadmodum φρονούν»;, ofruApf; dp« ta» πισ»ύομ<ν «al ppo- dicti patrue schismatici ac haeretici sumus. νούμτν χβόώ; οτ^τίρημένα τρισμβχόριοι πβτέρχ; , Sacrum illud/symbolum, quod hucusque ab orien­ έσμέν σχισμηαχοί nei «Ιρταχοί. Τούτο ti dytov tali Christi ia sise additamento servatur, olim σύμβολον, όπού, φι»λ*ττ«τβι μέχρι τή; o^Mpov cl; etiam concinebatur ab ecclesia senioris Romae et τήν Ανβτολιχήν τού Χριστού έχχλησίβν χωρίς προσο­ U cunctis hujasoe sedis sanctissimis pontificibus, a χήν, έψβλλτ τότι xal ή τής πβλ«*ς Ρώμη; έχχλη- Damaao v. g., a Byricio, Anastaaio, Leone, Zosimo o(a xal icdvrn; c( ύπό τόν frpdvov éxctvov *γιώτοποι viro Graeco, Celestino ac ceteris. Post multos «fixai, &ntf i Αόμησα^ Χυρίχιος, ΆνβστΑσιος, autem trsnssctos annos novitatem excogitare eee|>e- . Λέων, Ζώσιμο; 6 Γρβιχό; «al ΚιλιστΓνος xal ol λα- ruat. Atque cum Latini quidam ecclesiae doctoren, aol, xal μ«τ* «apiîguuiv χρόνων -πολλών Βρχισβν ν* ut sanctus Augustinus in opere de Truntatf et alii itatvooOei τήν χχ'.νοτομίαν. ΚβΙ έπ»ι8ή ήσόν αν<; quidam, spiritum sanctum affirmarent' sicut donum ΒήττιχοΙ 8ι8*σχ«λο; τή; έχηλησιβέ λέγοντχ;, τό «vtOpa dari, tribui, mitti, effundi e filio, idcirco Imtini ■té dyiov χ«Η ίώρον ΐωριίτβι, χορηγτΐτ», πέμπχτοκ, putarunt spiritus sancti gratiam, donum, munus *ν«^1λύζτι έχ τού υίού,' χβ&ώς i Hio; Αόγοοστίνος idem eeee ac personam ipeam ct. bypoetaaim spiritus έν τφ π<ρΙ τριϋο; xal τιντ; Ιλλοι, 8ι* τούτο οί sancti. Errore igitur oapti ac donum hypostasis A'advot ένόμιζον, βτι ή χόρι; τού πβνβγίου nvsü- loco habentes, immerito asserunt spiritus sancti μ«το; xal ή fratpl* xal ή' Mt.; stvai τβύτάν τή 6πο- hypostasim etiam o filio procedere, Atenim errant ; στ*σ«ι xsd τφ ivi προσώπη» τοΟ *γ<ου πχΰμβτος. nam spiritus sancti gratia, operatio, largitio, cum ΚβΙ λοιπόν dxatqMvTt; xal τήν Sssptdv dvd τής res sint Mactae trinitati oommunee, a tribue quoύποστίσ«ω; Ιννοήαχνας λέγοοσι,ν ίσφβλμέν·»;, βα ή . que personis communiter emittuntur, et hoc modo ύπίστβσις τού dyiou ‘ πνούμοτο; ixxopsdetat «al ix spiritus etiam a filio mittitur, spiritus inquimus τού υίού- άμβρτίνουσι fri, Iτι ή χώρι» *«1 ένίργτιβ operationem, quae alia est ac hypostasis. Etenim xal fresps* τού âyiou πνοΰμβτος μΐ τό ν* tlvat χοι- hypostasis proprium quoddam est, non commune; *val τής frp'a; τριάίος, χ«νώς πίμποντώι xal ίχ τβν in sancta autem trinitate communia propria non Quapropter et τριών προσώπνν, xal χ«τ* τούτο πίμπτι Xal 4 ulé; fiunt neque propria communia. τό πν<ύμ« τουτίστι τήν ivdpytiav τού ππύμβτος. ή testimonia quotquot nobis a Latinis objiciuntur, όποίβ tlvat <λλο π«ρά τήν ύπιίστβοιν, έπαϊή xal ή quibas ecclesiae patres videatur dicere spiritum ύπόστβσις tlvat Ifriov xal βχι xotvdv, xal ' έπΐ τής sanctum per filium procedere, profundi, donari, da *γί«ς τριίβος τ* χκν* 8όν γίνοντβι iî'.a odii τ* omnia a sanctis patribus accipiuntur pro spiritus tfria xoivd, ’&σα «al βσβ; μβρτορίβ; προβ*λλουσιν sancti gratia, largipone, operatione, aequo vero tl; ήμ«; ci Aadvoi *πό τούς xxtipe; τής ίχχλησίβς, pro ejus hypostasi. Atque praesertim cum Latini tl; τ*ς όποίβ; φβίνοντβι ν* ιίπον, τό «νύμβ τό βγιον haud ullum discrimen fSeisat inter auUtn, quod όχποριύττβι ή άνββλϋζιι ή Slfrovm πβρ* τού uloO, pro gratis sumitur, se procsdsrs, quod adhibetur iativeu ΐλβι ίννοούντβι ΰχό τών όγίων dvd τής pro hypostasi, facile decipiuntur et ab accurate ‘ χάριτο; Steps*; ta xad ivtpytia; τού όγίου πν«ύμ<τος. veritatis ratione aberrant, ού μήν fri xtpl τής ύχοστίσΜβς βύτού. ΚβΙ μάλιστβ όπτιόή οί ΛβτΙνοι .Sév xdpvouv*) itapopdv τού πέμ­ πτο, όπού Xapÿdvetat έπΐ τής χόριτος, xal ixπορέύώ, όπού λβμβώκτβι έπί τής ύποστ*σ«νς, ιδ«ολβ κβρβλογίζοντβι «al τής dxpipda; xal dXqfieia; frtapaptdvovet. Kal *πό μέν τών dyiaev xtnôpssv τής έχχλησίβς «al τών οίχονμτνιχών uuvôfretv, ht 8ό xal «ύτής τής ίύβγγολιχής φντνής τού σβτήρος φβνορόν ίγίκτο, βτι ή όχπΐρβυσις τού dyiou πν<ύμβτος ή ύποστβτιχή xal ούσιώόης tlvat ό« μόνον τού «βτρός. Έπτιβή βό οί ΛβτΙνοι Ηλον»; ν* «ιητήσονν τήν olxdav τους βόξβν, προβόλλουσιν άς datplav #ήτ* τινβ τής Ηίβς γρβφής, τ* éxota πβρίξηγούν»; xal χβτ* γνώμην όβονών όρμην«ό·νΜς σπβόϊονσι ν* ίχχτήσοον τούς ϋπλοοστέρονς «al όμβΗστόροος, ΙΒού έν συντόμμ φέροντχ; tl; μέσον βότ* frlfroptv τήν πρέπουσβν dxdvtqotv xal όρ>ήν έρμήντίβν. ■) ·) ·) *) AdfiUev A ssugrrm AB· aeeimM A odpeM B. Atque o Mactis quidem ecclesiae "patribus et oocumeaicie conciliis, praetores etiam ex ipM cvangelios Salvatoris voce compectum eat, spiritus sancti personalem m mnentislem prnsemiansm ease « solo patra. Cum autem ad firmandam suam opinionem adduetia quibusdam sserso scripturas dictis negotium faoesaaat, quibus fiotortis ac prae­ postors interpretatis simpliciores imperitiorooque decipere nitantur, hic m aammatim producimus apta reepoasioM rectaque interpretatione 'adjecta. CÛX8TAMTOÎOPOUTAKABβΤΕΟΙΜ, 1TM-1TM 1er Hprirar xp»0d»<>fa τδ βφτδντοβ «δβγγβλί·»*)· ^VWliV Όταν ίλ», « «αρΑχλφτος, Ιν Αγά «*μ>· 6μΓν. ΛΒγουσι λοιηΑν, In 4π·ι*ή I ufa «ή»««, ' Λβ··^ Ml · im* ^Aa/w£?%MT«f tfîrt^î dvmripm “f * rtvm χρ<ί· «•ριττόλογίας, lit Βήλαβή th «ipxatv W τής χΑριτος Myrtes «ai οδχΙ.ΙκΙ τής 4«μ«6ΜΝ(> Aràttpov i Χριστός rinay’î’.'Ex te· <μο4 λήψ·ται ««I Αν·γγ«λ»ί δμίν. Έπηβή, λέγηυσι, τδ xvrtpa Αχ τοΟ uioOλαμβΑνη, dp· «ai Ù αύτοΟ 1« U·!·· .ντ·ιΙ·ρΙΜΙ« ethMI ttb M JpMMdkM1*· H Mtoa aath oxpVoaàa· oot oapra aoe oeporVMM00 oonaoM UAij^i, vortaui Map· aMoro d» gratia ooeipi, χοα do KypootaoL 8ooaa4o Ckriotop* Aieit: D* «wo ace^pM < «axaaMaAït nAm. Si, inqaiani, spirite· · BBo aoeipit, profato «x ao sptoqae proeodit. •V' » At dtetun iOxl intarpratantar aealoaiM patre·, Attaaaiu· Magaap eolioqaio eu· Maoedomo: IUa Aa aed oooipiet, faajM-d· pafa «wo. Bute •aByaajii .· Ornai·' quae patri» rant, aea «uxt. Aerip«r* aafai vifoa dôrit, mw « ipaeraaA·, ·«< gaad qpAvfa eparatvaraq «t pratiaa ad oacfara· τδν αίτιον Αγ«ν τήν τοΟ πν·4ματος ίνέρ- rqfaat. Eu igitur dieit qubd iüe gratiaaa aoeipit, γι:Αν τ· χαί χΑριν. ,ΊΒοδ λοιπήν τήν χΑρ-ν Μγ« non hypootarim. Divx· autem Chryaoatoniu· eomπός λαμβΑνκ χαί ούχί τήν ύπόστασιν. Ό Β4 Htoc mentario in evangelium: D< «·· aeripM, inquit, Χρυσόστομος «ί; τήν δξήγησιν τοβ «δαγγαλίου*)· Έχ nmmjm 4« /retia gaa* i» eem»m arfrairii, aiM d« vere hypoγτιαν τού άγιου «ντύματος ούχ! δέ τήν ύχόστασιν. ■taaim. Dicit Athaaaai» magnus quaeotione XXIX : Ό μέγας 'Αθανάσιο; τί; .τήν χ»' έράταχόχριαιν Spiritum «metum cum oocot, non eancti qnrit» λόγοι “)· ΙΙντύμά άγιον όνομάσα; ού τού indieet hppootoen· (hoec enim erat ante, ri eet, et άγιου «ντύματος τήν ύχόατααιγ (αύτό γάρ erit), ted epérit·! eonoti donum, yuod pori aocenήν ττ άτι χα! έατι καί Ισται), άλλά τού ctiuwm decimo, pori raourractionom ocre ymnyouK άγιου* χντύματο; τό χάριαμα, βχτρ χατά perimo die emit super dioriputes CAricti. Et oanctuo τήν δβχάτην ήμίραν τή; άναλήψτβ;, «τν- Cyrille· in Thesauro: A>ri recurvurtienom · ttortuit τηχαστήν δέ τή; άναατάαττι; έχ! τού; Χρι­ intpircnit diteipulit euit dieettt: Accipite spiritum στού μα»ητάς χαττφοίτήατ. Κα! '4 ίτρός sanctum, » rqformati ad prittiuom imapâtem eonΚύριλλο; έν Ηηααυροί;*’)· Ηττά τήν έχ ντ- /oranoe ereotori netur· per participatioeun· tpiritue χρΐν άναβίααιν έντφύσηστ το!; αύτού μα- /oram». Et Baoilius magnus ad Amphilochium: ,»ητα!ς ,λέγτον ΛάΒοττ «ντύμα άγιον, tva Aootin» ranooe» Aominom riqw iterum reddent χάλιν άναμορφβ»»έντο; τί; τήν έ-ξ αρχή; gratiam, quam etr gffiatu Dei acceptent amiteret, λ ·) ■) ·) *1 ·) * ·) Lae. 11. »Κ ΡκΜ, 14. Lao. 1, 4L BmOL ouatro Rnaoai. V; Pole. Gr. XXIX. 71α •«x-—- tv-|—■ —G. M: Potr.Gr. XXVI11. 4WtC. a ’) αοοαΡΜκαρόααν. ·) *4 τέν A: »4 toi B. ·) C/eil Ttaw. XXXIV ; Pole. Or. LXXV. 4T7 A. **) JoA. ύΟ. n. ■*) Atteoo. ‘frni~~* · ia Nov. Toot; Pau. Or. XXVIII, m C. Pt· «·’ hfHor ia aUovn oo«m: ■ή (.yra.ntoow.XXXIVi PQU.Or.ULXV, Μ» A. cu«i,«Mw.wmnira. It coiorrArmOPOUTAXÀB BYNODI, ΠΜ-1ΤΜ π* ιίηόνα «fippoppot ηκδτι «ιλ τή; »·»***·♦· ’♦ «««·»«· ια«, taûtqv πάλιν άκοδιβοδ; έμφυσήσα; *ξς τδ πρδσωκσν τ·ν μαντών, τί φησι; Adjirw κνιύμα άγιον. ΙΙρΛς τούτοι; αροβάλλοοσιν, 8« τδ ΧνΛμα ν* άγιον λέγιται πνιύμα τής άλήδιίας*), 4 84 Χριστό; έστιν ή άλή*«ια κατά τδ «Ipnpdvev»)· Εγώ «ίμι ή 484; καί ή άλήώιια καί ή ζωή· δτι δέ χαί πνιύμα Χριστού κατά τδν άπδστολον Εϊ τις πνιύμα Χριστού ούχ 4χ«ι*)· »αΙ νού; Χριστού κατά τδ»)· Έξαπέστιιλιν ό »<4; τδ πνιύμα τού υίού «ί; τά; χαρδίας ήμών·). Έπιιδή \wtte λέγιται πνιύμα άληδιίας, πν«ύμα υίού, πνιύμα Χριστού, νού» Χρισρδ, 4χ»τορ«ΰ<τ«ι Objiciunt praeterea, aanetiua «pirihun diei ifirilam wnteKi, Chrioton autem veritatem eme «eeundam illud: Ege wm «ia, write* ti jwta; m prae­ terea etiam «pintam CluitH aeeuadam iUad Apo«toli : 8i giti» ifiritw* ChriiH non Mit, et mentem CAriiK juxta ittud: Jfiait Mit ^iritu»i jtbï tui iu corda uottra. Atqui cum apiritua veritati* dicatur, apiritua filii, mena Chriati, profecto procedit quo­ que ex ipeo filio. Ιρσ χαί 4ξ αύτού τού υίού. ’Αλλά τούτων πάντων τήν λύσιν ίχανώ; δίδωσιν ό μέγχ; 4ν’ ίΗολογίφ Γρτ,γύριο; «ίς τ4ν π«ρί τού άγιου πνιύρατο; λήγον, Ivita ^ησίν’)· Εγώ μ4ν φρίττω τδν πλούτον έννοών τών χλήσιων χβί κι»’ ίσων όνομάτω\ άναισχυντούσιν ·ί τφ πνιϋμ»τι άντ:πίπτοντις· πνιύμα Ιάιαύ λέγιται, πνιύμα Χριστού, νού; Χριστού,Κινιύμβ χυ· ρίςυ, πνιύμα υίοίΜσίας, πνιύμα άληΟιίας, δάχτυλο; Βιού χαι τά λοιπά, «ί; Ιμφβσιν οίμαι τού’ όμοουσίου. Καί 4 άγιος 'Αναστάσιος όΧινχΛη; ιις τδν πιρ! όρϋών δογμάτων λόγον·)· Τ4 πνιύμα τδ άγιον λίγιτσι πνιύμα »«ού, πνιύμχ Χριστού, πνιύμχ υίού, 4ι·.χνύντος 8ι όλων τού λίγου τήν φυσικήν συγγένιιαν τής ίέιδτητος. Κα! ό ίΗϊος Δαμασχτ,νδς «ίς τδν λόγον τού μιγάλου σακάτου.·)· ΙΙνιύμχ άγιον τ"?ύ >«ού χαί πχτρδ; ώς έξ αύτού έχποριυίμινον, δπ«ρ χα! τού υιού λέγ«ται ώς δι’ αύτού φανιρούμινον χαι τή χτ.ίσιι μιταδιδόμινον. οϋχ 4ξ αύτού τήν ϋπαρξίν έχον. Καί* πάλιν 4 αύτδ; «ίς τδ ιγ’-ον χιφ. τού a’ ρψλίου '·)· Τδ πνιύμα τδ άγιον πνιύμα πατρδς ώς έχ πατρδς 4χπορ«υόμινον, υίού δ» »ν«Ομα ούχ ώς έξ αύτού, άλλ’ ώ; δ: αύτού41) έχ πατρδς 4χ ποριυόμινον μόνος γάρ. αίτιος ί πατήρ. Έχ τών ιίρημένων λοιπήν μαρτυριών τών άγιων φχνιρδν έγένιτο, δτι τδ πνιύμα λέγιται υίού πνιύμα ίιά τήν οίχιιότητα τής φύσίως χαί τδ δμοούσιον, ούχ! δέ διά τδ υποστατικός έξ αύτού 4χπορ*ύ*σάαι, χαάώς οί Λατίνοι φρονούσιν. . Sed harum difficultatum idoneam aolutionem praebet Gregorius, vir in theologia magnua, ora­ tione de spiritu sancto, ubi dicit: Eguidtut iptr ad tantam nvnunum copiam, udwria* yuam froutcm perfritant pm tpiritui adttrtanlur, totut tohorrttco. 8j&ïtut M dicitur, tpiritut Chritii. mani Chricti, tpirHut Domini, tpiriiut adoptioni», tpiritut vtritati», digittu Dei tl ettera, ad oftmdetuiuHi, ut opinor, guud a/wdam rttmtiat iit. Et sanctus Anaatasius Sinaïta. tractatu de rectis dogmatibus: Spiritu» nanctu» tocaiur rpiritu» Dti, ipiritu» Ckritti, tpiritut Jilii, quibu» omuibut demontlrat diaimu termo naturalem cognationem divinitati». Divus quoque Damascenus oratione in sabbatum sanctum : Spiritu» tunctu» Dei et patri», tauqitam ex ip»o procedent; gui et filii dicitur, ut qui per eum manifeetetur et creati» rebut impertiatur, non tamen ex ipeo exeietentiam habent. Ideiwcapite XIII libri I : Spiritu» functus spiritu» patrii, ut gui ex patre procedat, quin filii quoque tpiriUÎ dicitur, non taUyuam ex ip»o, sed tanquam per ipsum ex patre procedens; solus enim pater auctor eet. Es adductis igitur sanctorum patrum testimoniis pro comperto habetur, spiritum vocari spiritum filii ob naturae proprietatem ac consubstantialitatem, non autem quod ex ipso, ut sentiunt Latini, hypostatice procedat. Εί 84 χα! ήίΗλαν έπιφέριι πάλιν «ΐ; άπορίαν, δτι «ί ούτως ιίχιν, lupin» καί 4 υίδς νά λέγιται υίδς τού πνιΰματος διά τήν αυτήν οίχιιδτητα, λέγβμιν «ίς τούτο, δτι άν δέν συνυπαχούιτο «ύάΰς μέ τδν υίδν ό πατήρ, έγίνιτο χαί ή τοιαύτ^ άντιστροφή. Καί μφκοί τδν λόγον 4 ίιρδ; Αύγουστίνος έν τφ mpi τριάδος*’)· 04 λέγομιν τδν υΐδντούπνιύματος, ίνα μή πατήρ αύτού νομισφή τδ πνιύμα τδ άγιον βιδτι 4άν άντιστρέφοντις ήΦέλαμιν ιίπή δ υίδς έκί τού πν«4ματος, Atque si quidem ad negotium facessendum iterum objiciaht, filium ipsum, si res ita se habe­ ret, dicendum fore ob eandem proprietatem spiritus filium, respondemus, quod locus, hujusmodi con­ versioni um daretur, nisi statim cum filio pater subinteUigeretur. Quod argumentum firmat sanctus Augustinua, tractatu de Trinitate. Ifou dicimus filium epiritue sancti, n* paler qfiu iniMgatur epiriiu» eauctu». Çucuiemt et »i mcieeiat tpiritut diceretur filius, «tatim eubaudtretar s* eue patrem ·) ’) ·) *) ·) Basil, ds Spirit. Sanet. XVt, »; Petr. Or. XXXll. 140 P. Job. ia. tn. Job. 14, ML flf - où igfi. Bom. ft, ·. Kent ni τύ AB. Mfifoç 4^··’. θ·*· A A ·) , I *) Gregor. Nu. Onrt. XXXI, ·) Awte ont. I ds 88. TrWtnto. W; Pntr. Or. Lxxxviu, ta» Λ. r-mm—i *-■-*■*■ “—■ “.♦»«» rinrnaa w) Dammrnu. Ps MeoribsAHb.!, esplï (ma 14); Pntr. er.XOV.M8 B. / O**» A. Π4 COSWAHTmoPOLFTAMA* 8TMODL, 17W-irj4 ; «ΑΑΑς tvveeftp»», δτι 4 «ατήρ 4«t< τού »··· tl ην*ύμα, χαί «0t«{ ήΑ*λα» #·♦! ·4· *·τέρας <·« “,#0> ·»»Ρ «Ρ·Τ·*Α« *βτι βλ·’· φημία· "Ext λέγαυ*», δη τύ πν«ΰμα λέγτΜκ ίδιον «Λ υίού, χαί έπηδή έαην Hio» αυτού, Αμα Mi έχποpdtta έξ αύτού. JUU, tt Ht A» ftirtt tttntt JUii, fut4 Itt 4fo»- Hpuitu ioMipor Aieoal mm proprio· (ÜL 8i Mt«â ejoo propriiux eot, profecto οχ eo ηοοηΜ proeoAit A4 ootooimdom ootem quid Imo iu N teruk -* Αλλ' (ίς φανέρωσιν τής ttapi w4wu άληΜώς φέρομ*» «ίς μέσον τδν Ado» Κύριλλο» χαί τδν μακά­ pit, divum Cyrillum m bootum Thoodoretum, qui ριον β«οδδρητον, οί δποίοι ήααν Ιξαρχοι mJ κρότοι legati m praoeidM tertiae synodi inerant, in mo­ τής τρίτης συνδδου, διά νά γίνη γτ·«4ν τοίς <4* τί dium prodiuoimua, ut euiquo «it exploratum, quid έδδξαζ«ν ή χαΜλου έχχλησία «*ρΙ τού ΙΝοο xqÎ τής de epiritue «ancti proprio ac proeemione nniverea Dicit igitur «anctu» ('yriUua έχπορ*ύα(«»ς τού άγιου μντύματος. Λίγιι γούν 4 eoctwia «eneerit. άγιος Κύριλλος \ίς ϊν τών φ' χ«φαλαίων1)· Τδ capitulo quodam e duodecim capitibu»; djpiritao πν«ύμα τδ άγιον ίδιάν έατι τού υίού· Απο- Mnetw βίη ttt frtprùu. Quae verba «ic vellicat χρίν«ται (ίς τούτο δ Ηοοβώρητος*)· Εί μέν ώς Tbeoderetue : Si ftUtet at foedem eum tt naturae άμοφυές χαίέχ πατρδς έχπορ«υδμ«νον έφη, tt tx patrt proctitnUt» dixit, tutpniiniuir, tt tam συΐομολο^ήσομιν χ«! ώς «ύσ«0ή δ«ξύμ«4α eoeem tanqMm piam odmitiexnu. Si» hte'atttrit, τήν φωνή· »ί δ» ώς έξ υίού τήν ύπαρξιν tex^iem ex JUio txittttliat» habret, tthtt bltuphtΙχον, ώς ^λάσφημον τούτο χαί ώς δυσσ«βές mum Aoe imptumyxe rqieitimu; Jidtm tnim adάπορρίψομ«ν· πιστ«ύομ«ν γάρ τφ Χριατφ kibtbituu dietnti CSritto, tpirihu» n patn prt· λέγοντι, τδ αντάμα ix τού πατρδς έχπο- etdtrt, nre non dito Itodo tittUHtr lofttnti: Afee ρ«ύ«σ4αι, χαί τφ 4«ίιρ Παύλιρ δμάίως φάσ- auttm non eptriium mundi aeetpituM, «ed epiriium χοντι· Ήμοίς δ*, où τδ πντύμα τού χδσμου q*i tx patrt ut. Quodnam ad haec reaponaum έλάβομιν, άλλά τδ κνίάματδέχ τού πατρδς. reddidit Cyriliua? Prixtdü ni» tx Dtt tt patrt Τ: δέ πρδς ταύτχ Απ«χρί4η δ Κύριλλος; Εχ- ipiritiu taxcttit ttemtdat» «aleatori» eoeem,· («d non πορ«ύ«ται μέν fif έχ τού ΟιοΟ χα! πατρδς ut alimu a yUio. Quocirca divu« quoque Cyriliua ’ τδ πνιύμα τδ άγιον χατά τήν τού σωτήρος fetetur, e «olo patre «piritum panctum procedere, φωνήν, άλλ’ ούχ άλλάτριδν έστι τού υίού. . cumque non alienum eaae a filio, «ed eju> proprium ’Q fcfW AwMi A. . ( >··. : rV/ coiraTÀimMopouTAjUM sr^oDi, inwM 17» ' τούτο έχπορεύεται * al i* τής ύπορτάοΜβς toO uiott, βοΑήσονται1 δύο άρχαί 1x1 τής paxaplac tptdloç, 4 πατήρ xal 6 ιιίός, too Αγίου πνεύματος, td tanta xal τά δύο rivat βλάσφημα xal άτοπα. Arixrtm dpa th έξ αύτοΟ và έννοήσαμεν τοΟ xatpit, ή Btev έχ·ν -τδςέξ αύτοΟ διδδμονον πνεΟμαού^παδδ ύπδατασις, Αλλά χαδδ δώρον xal χάρις')· ’Ext προβάλλουσιν εις Απορίαν τδν Αγιον ’Κπιφάνιον δποΟ βίς τδν Αγχυρέκδν λόγον λέγει )· * ΙΙναφμα ΦεοΟ xal πνεΟμα πατρδς xal ttvtft * . μα uîoO ού χατά five βΰνΦεσιν χαύάπερ iv ήμ!ν ή ψυχή xal th σώμα, Αλλ’ iv μίσμ πατρδς xal uioû lx too πατρδς xal toO vioO τρίτον τή δνομασίφ. Άλλ' ΙνταΟΡα ό σχοπός τοΟ άγιου riva: φαν«ρ4ς, βτι ούχ έστι διά τήν 1χπόρ«υσιν, Αλλ' δττ τά πνεΟμα «Ιναι τρίτον 'τψ— δνομασίφ. . a 'O αύτάς άγιος πάλιν λέγει·)· Ούβε! ς οίδε τδν πατέρα «ιμή % υίδς, ούδέ τδν υίδν είμή ô πατήρ- τολμώ λέγιιν ουδέ τδ πνεΟμα' τι» οίδιν ιίμή ô πατήρ χα! δ υίδς, παρ' ού λαμ' βάνεμ Λέγουσι λοιώδν οί Ιναντίοι- παρ' ού υίοΟ έχποριύχται χα! λαμβάνει, Αλλά ψίύδονται «ίς τούτο· ού γάρ έννοεί 4 άγιος παρ' ού uioO, Αλλά παρ’ ού πατρδς έχτ:4ρ«ύ«τα: χαί παρ' ού υίοΟ λαμβάνει, χαϋώς χα! Αλλοτε λέγει 4 αύτάς )· * Τ4 δί πνεΟμα παρά τού πατρδς έχπορ«υόμτνον χα! έχ τού υίοΟ λαμβάνον. -βΙώς δέ έννοείται ' τδ λαμβάν«:ν, έσαφηνίσϋη Ανωτέρω «ίς τί Έχ τοΟ έμοΟ λήψ«ταί. Έτ: δ:ίοχ·>ρίζοντά: οί Λατίνο: π^ρί ίχ χαί δίά προ!Ηα«<βς, δτ: έν τοίς ΙΗίοι; παραλαμβανδμ«νβι νά «ίνα: ταυτδοημ®'· Α^· άμαρτάνουαι τά μέγιατα, έπ«:δή χαί μ *γίοτν ( διαφορά «Ιναι τών δύο τούτον προΜοιον. ΐάτέον δμος, δτι ή ίχ πρίΐΗοις 1ν τοίς ένδον τής ίΗολογίας mytaivti αιτίαν ίδιχήν χϊί ύποστατιχήν έπί· μύνου τού πατρδς. δοτις μόνος χαί γ«ννψ χα: ίχπορ«ύ«: χαί «Ιναι μόνος αιτία χα! πηγή τβ>ν λοιπών δύο ύποστάα««ν · ϋς δέ τά Ιξ« σημαίν«ι μίαν aîtiav μ:Λς βουλής χα! ίΗλήα«ως τής άγιας τρ·.ίδ»ς. Αιαφίρτ: δέ ή ύποστατιχή αίτια τής"αίτίας τής βουλής, δτ: ή ύπόοτααις γ«νν^ χαί έχπυρ *ύ«ι 4μο:α χατά τήν φύοιν ίαυτής, ή δέ αίτια τής βουλής riva: κρ:νή ταίς τρ:σίν ύποστάα«Λν, πατρί υίψ ν* *“ί πνιύμαρ, ή δποία χτίζ«: χαί δημιουργεί, τδ όποιον δέν «tvif φύοαως Ιργον, Αλλά 4<λήαί««ς * διά τούτο π· in tutam eoalooeate ae praptecsa spiritum etiam ex hypostasi tW pvaaadara, vel duo dari ia beata trinitate apHtaa saneti principia, Xtdeboet patrem ac flhum; utntmqno vero impiam eat ae abaàrdam. Rehaquitsr ergo illud er tpae de/patre iateUigeadum, videlicet proprium habeus^apiritum quod ex ipao datnr, non quatenus hypostasis, sed quatenus donum Ac gratia. ftobterea ad quaestionem movendam sanctum Siphaaium iadacahy qui in Anoorato ita scribit: irihu Dei et epiriiu patrie et spiritus filü, neu comywwtioM oitgusb/quraaorimedmu m ttoUe mimi St corpus, ssd inter' patrem /Ifomqus * auditu, er peti t et filio wllttmH ttrtau. . At hoc in loco perspicuum est sancti proposi­ tum: processionem videlicet non cogitavit, sed de­ claravit tantum spiritum esse appellatione tertium. Idem sanctu» iterum dicit: Xrmo novit petrrm niti filiae arqu» filium tusi pater, ita audeo dicere, mfue tpiritma eiei pater et filiae, a quo procedit et a φη aceipit. Porro dieunt adversarii: A quo filio procedit ac accipit, sed mentiuntur: non enim vult sanctus dicere a quo filio, sed a quo patre pro­ cedit et a quo filis» accipit, quemadmodum et in aTio loco idem posuit: Spiritae eaectue qui a patre procedit et e filio accipit. Quid vero vox accipere significet. jam supra declaratum est in illud: E meo accipiet. Latini insuper contendunt. prae|Hi»itionc« 5: i et i* , cum in divini» usurpentur, idqm significare. Sed errant quam maxime; maximum enim intereat inter ambas illas pràepositione». / Sciendum eat ergo per voculam lix, in iia quae intra trinitatem aguntur, causam nottiri propriam ac hypostaticam iiniua patria, qui solus gignit ae pro­ ducit soiaque exatitit cauaa ac foni ceterarum am­ barum hypostaaeon: in iis vero quae foria, unam designari causam unius sanctae trinitatis cunsilii ae voluntatia^^fim^utKem interest discrimen inter causam hypostiakiam atque cunsiln, ut hypostasi» generet ac producat sibi natura similia, consilii autem cauaa tribus personis, patri, filio, spiritui, sit communia: ea est quae creat aq condit, quae quidem operatio naturae non est, sed voluntatis; χαί τά' χτίαματα δέν «Ιναι δμοια τψ δημιουργφ. ae propterea ree creatae creatori similes' non sunt. Τήν οποίαν διαφοράν διδάσχ»: χαί 4 μίγας ’Αθανά­ Hanc differentiam adatruit etiam Athanasius magnus σιος «ίς τόν διάλογον ,δποΟ χάμν«ι πρδς Άνδμιον χαί ' in' dialogo, quem ocripait adversus Anomium et Άρ«ιαν:στάς λέγοιν )· * Ότι ,τά μάν (ήτοι τΛ Arianistas: Atia quadra·, ait, (nempe 'rr.s creatae) χτίσματα) έχ τής έντολής αύτοΟ δημιουργι- emi er ipeiae amedato ffir aroatmum, 'filiei vero * iptim fifpaetetei per peaeratmma ; qurihu cero χώς, 4 δέ υίδς έχ τής ·ύποστάσ,<«ές γ»ννη- a τώς, τδ δέ πν«0|ΐα έχπορ«υτώς. Καί 4 δαίος per preoeeemme. Divus quoque Damascenus libro I : Ααμασχηνδς «ίς τδ πρώτον βιβλίον )· * Ή μέν γίννη- Qeeeeredia ftidmi iaMem non hoist eeeepiterm^ue σ;ς άναρχος xal άίδιος φϋσ«ο»ς Ιργον ούσα eat, st quos uolurae eit opace taqua ipsius suhstastie χαί έχ τήςλοβσίας αύτοΟ προάγουσα, ή ίί prodeat; ereaiit eeeteee «n Deo cum sil eolmtati» χτίσις έπΐ >«οθ δ«λήσ«»ς ίργόν ούσα ού ppm, Deo profecte oomterm usu eet. ♦ συναίδιδς έστι τφ ♦«’φ; Praepositione autem διά significatur causa effi­ * Ή δέ διά πρδ»<σις σημαίν : * at’riav παητ.χήν, ·’ αιτίαν μ«σΐτ«ίας χαί αιτίαν τάξΜ»ς. Καί ποιητιχήν ciens, .causa intesjeota, eaaaq ordinis. Atque effi­ . μέν αιτίαν ίν .τοίς έξ«» χαί ύς τά χτίσματα ώς ciens quidem esiusa.ia iis quo· foris aguntur et in τδ Έχτισάμην άν»ρ·πον διά τοΟ ♦sott’’), rebua cieatis, sient looo illo: fsssedi hemûwm per xah' δ σημαινόμινον' λ«φιβάν«τΜ ίπί τής ta- Deme ; qua significatione adhibetur pro designanda λήσ««ες τής , άγιας τριάδας, ήτις έστί ποινή τώ» voluntate sanctae trinitatia, quae, tribus personis ’) ι·ί(Μ» A ’) Bptphaa. Aneorav »· S; patr. Gr. ΧΜΠ. SW ·) Μ, .ορ. «it a. T8. M. ep. fa. a. 7; PMr. Gr. t. «it 88 A. . *) Athaaaa. * ei«. Triait cBaL l·, «; Fstr.Gr. XXVm. 11M A ·) Damaaosp. De 'Me erthod. tib. I, «ap ·; Pair. Gr. - . XCIV, 813 A') O» ( 1. Ύ , . / - 4L- 1Π ΟΟΜΤΓΛΜΤΙΜ<*ΟΙΛΑ»Α« 8Y1ÎODI, 17W,17»4 Φ*ν *« «IrV**· ΠαραΜίγ- μβτα U τούτ»υ έπί μέν τοβ ««^8; BmXoc KcptvSÎwi*)· Πιοτό; 6 ♦«<«, ·«' ·* w«c tlf «otumvla» xofi υίοΟ αύτοδ* id Si no υίοΟ 4 «ύαγγκλιστή» *l*«dwq«*)· Πάντα St’ «ύτοΟ έγέν«τ«·- W Si wo 4γίου xvcùpaxo; ΠαΟλβ;*)· 'Hptv Si i fitS; ά««χ4λύψ« Sci τ«0 πν«ύματο; αύτοΟ· ~ad πάλιν «pic KopcvMov;*)*9 μέν Sci τοΟ πνιύματο; βίβοται λίγοι σοφία; κ. τ. λ. Αιτίαν δέ μαητιία; oqpoivti ή Sc«t 8ταν λαμβάν«ται ·£ς ένδ«ιξ·.ντή; οίχκδτν,το; χαί δμοουσιδτητο; toO άγίου κν«ύρ«το« πρδ; τδν υίδν χαί WO υίοΟ πρδ; τδ nvtOpo, κα>«»; é μέγα; Αθανάσιο; te; τά» χατά Μχχ<δονίο-υ λόγΌν λέγιι1)· Ti ■*»»»»· tà ίξ αύτοή τοΟ πατρδ; Sci τοΟ υίοΟ έχχυδέν, καί ô Otto; Δαμασκήνδ; ai; τά ένδέχατον χ«φ··τοθ πρώ­ του βιβλίου·)'· Τδ Si «vtOpa τδ άγιον χαί ix τοΟ πατρδ; λέγομ«ν x«l πν«Ομα πατρδ; δνομάζομιν ix τοΟ υίοΟ Si πν«Ομα οδ λέγίμ«ν, irvtOpx Si υίοΟ δνομάζομιν (it τι;Ί γάρ πν«0μα ΧριστοΟ οΰχ έχ«ι, φηβίν. δ ,ΡΗο; άπδστολο;), χ»! 8:’ υίοΟ ««φανά^ρώσΟα: χαί μχταδίδοσ&αι ήμίν όμολογοΟμ«ν ‘Εν*φΰσν,β« γάρ, φησί, ««! *^π» xsî» μαΡηταί; αύτοΟ*»· Adÿtxt πν«Ομα ίγιον. Έχ ταύτι,; τή; μαρτυρία; χοΟ αγίου μαν»άνομ«ν πρώτον, Sx: τδ πν«Ομα τδ άγιον έχποριΰιται έχ τοΟ. πατρδ;· λέγχι γάρ· Τδ Si πν«0μα τδ άγιον καί ix τοΟ πατρδ; λέγομιν Stàxtpov, δτι «ίναι όμοοϋσιον χφ πατρί· Καί πν«ομα πατρδ;' δνομάζομιν· τρίτον, δτι δέν ixxoptûtxai έχ τοΟ υίοΟ· Εχ τοΟ υίοΟ Bi πν«0μα ου λέγομ«ν χέχαρχον, 8τι tîvai όμοούσιον χαί τφ υΐφ· llvrOpa Si υίοΟ δνομάζομχν, τδ ,δποίον jlejiaiof χαί έχ τοΟ 11αύλου· Εΐ χι; πνβΰμα ΧριαχοΟ ούχ ίχ·ι· πέμπχον, δτι ή χάρι; χοΟ πνιύματο; φαν«ροΟται χαί SiSoxat ήμίν διά ΧΟΟ υίοΟ’ Έντφύσν,σ» γάρ, φ η σ ί, X. X. λ. Έν. σημαίνιι ή διά αιτίαν ένώσιι*» χαθώ; ο ίιρδ; χαί Οιίο; Μάξιμο; ίν τή πρδ; Μαρίνον έπιστολή λέγκ*)· Ότι οί xixt »«ολ4γρι τή; παλαιά; Ρώμν,;, χα»ώ; Αύγουστίνο;, Αμβρό­ σιο;, Ήρώνυμο; χαί λοιποί, δέν έννδουν αιτίαν τδνυιδν τοΟ πνιϋματο;, άλλά μίαν έγνώριζον, πάντ«; αιτίαν τδν πατέρα τοΟ υιού χαι τοΟ πνίΰματο;, τοΟ μέν χατά τήν γέννησιν, τοΟ δέ χατά τήν έχπδριυαιν έλ«γο.ν δμ»; χατά λέξιν έχ τοΟυίοΟτδ πν«0μα, ΐνα, φησί, δι' αΰτοΟ προ’.έναι βηλώσωσ: χαί ταϋτήτδσύναφέ;τή;ούσ:α;χαί άπαράλλαχτον παράστήσβσιν, ήγουν διά νά φανχρώσβισι τήν ' δμοουσιάτηχα χαί τήν Ινβσιν τοΟ πνίύματο; πρδ; τδν υίδν χαί τοΟ υίοΟ πρδ; τδ icvtOpa. ΟΟτνκ έννοίίται χαί τδ ίητδν τοΟ άγιου Τ κρασί ου δποΟ λέγ« *·)- T4' ϊΐνχΟμα τδ ίγιον διά χοΟ υίοΟ έπκδρουοται άί'δίο»; ή χατά τρόπον μ«σιτ«ία; ή ένώσ««; (ώσ«ί έλ«γ« μιτά τοΟ υίοΟ) îj τάξ««»; («; μττά ;δν υίδν), ήγουν πρώτο; Ô πατήρ τή τάξοι χαί όνομαοί^, δχϋτιρο; ό υίδ; χαί τρίτον τδ πνιΟμα. *Uaxt τοοαΟτα σημαινδμίνα Ιχ«ι ή διά, ούδέποττ δμβ»; σημαίν*ι αιτίαν έχπαρρέώΜ»;· , ·) ’) ·) — ·» . ·) I Cot. I, Λ Job. i. a 1 Cox. ». CO. I Cox. Id, Λ ACluuuu. evatr· Mocwl dial I. 0; l’ait· C’t. XXVIII. IS** B. ·) C-Xlrra I>t Me orthod. lib. I. tap. H; fact. lit. XCIV,· «MB. tt t<; — οώτ ήμ», Roou X «. Π Job. SO, SO. •I Maxia. ai Mario. Pbtr. Gt. XCI, IM A f) Taraa. apod Mifae, Pott. Of. XCVUI. l'«*t C. 178 coMMaia oat, at oapra dirtat ♦«<. H«jao roedocaawata oappodifMr pro potto ««ideal a Paolo «4 CmMÎMoo: JMedSt Arm, per poeao reteri' «adi» μ «Miotatom Jiiii pro ibo voro a Jeoaae ovaogwiiate; Oxum per iptao {Ki*· n*t; pro apiriM voro a Paah» Xeite iMm roMieett per aptrÜMR ana, et itorm aecebant ■ taepuna fpiritae emuam, ud tmom //<< ac «piritae eenaam patreee aoeeraat omnee, alieritu pudete pueratiom» eudv, alteriae ure preeeeeioeie; aiebeat tamen eerbw tenue «prritum eg filia eeu, at (inquit) />er eum prodire lipifiemt, eaqae ntioae conjunctionem eabeiaetiae ac omni­ modam eiuifittedùuu demon«trorent ; videlicet ut conaubatantialitatem unitatemque «piritu· cum filio ac filii cum «piritu oatenderent. Eodem modo inteliigenda aunt illa «ancti Taraaii verba: Spieitae Mncritt, ait, per JUtmn aeterne prœedil ul ■ ietfrpuitionie eel nnitaiie (ac «i diceret eum filio) vel ordinie modo (vehit «i diceret poet filnuo); «eilioet pater primu· eet ordine ac appellatione, «ecundu filiua, tertiua «piritu·. Haec igitur «ignificat vo> διά, nunquam tamen proeeaaioni· cammm. 179 coiwrrAsrwopouTAjrAK symodi, itm-itm iao Πρ4ς ταοτα λίγονσιν et Aaxtvei, ·α μ! «$μΙ Àd k«M boort Lotiai, «bmb Mi μ φΜΜ· μίαν ίμολογοβαιν «Μαν τδν «ncipn TO# uteO «et «mmb prônai · ·· ηααφΜ «gaeoai, ·ΜΦ· ήΜ* τού nrôpatxot, xrô ptv ««t* χήι» yfiwqmv, w* 9* ’4MB fW'fBMMtÎMMfc àliMteB WfQ nsftd τήν hueigeteon· eha ip-rÀprvet, :ιίμή 4tÀ ri à*MB. ΙΜ*λ·ρ si ti· ^MMMVénrf Mt eptetaM λΑγουαι m! τδ» uibv sMov «rô rôrôpraf, dmnpi* OMMMUB ttMB ttim |MT*ÉtMBiWy pAtNNBj vevxat, fin i χατήρ b» τφ γχννβν ixotatvqat xrôrqv Mmb i-o-H ai datât·* ittaai ooauoaaidp tovoptv τφ υίφ xrô humgatan τδ tcveOpo. eaaa·, apiritua a—p a aoüttaaAi. . ' Αλλά πρδς τούτα τούς tpasrikpsv χαί ήμοίς* Ή δύναμις ixrivi) φυοιχή ήχον ή ύοηοτατιχή; Η μίν t!«-oi φκσιχή, if ΑνΑγχης Axojeu4ri vA ήχον χανή πατρδς, uloo κ«1 πν*4|4Μ»ς* An· γδρ tA φιχχχΑ xotvri ιίσι ritv xptbv diroevAetav xirtd xi» μίγα» t At vero «t aoa ak da p«reoataaar, nu» nataraiu «it virta» iBa aa hypootatieo. S arôaniaaa qaMaai «taxât, aaaaaaari» eoaoeqnitar eon mm patri, βΒο ac apHtai «aàuaaaa*; emota oaiM aabuafia eoeaadam BaùHaai Magaaaa tribaa parΒαβίλκον, χαί οΟτ»ς ή»«λ«» |χ«ι τούτη» τήν βύνα- •onio aaat eoauaaaia; atqaa idao aaadaai haao μιν χαί xi πγχύμα xi Αγιον, ΑαΧ« νδ btmprôfi «·!. drtatoin «piritui oaaeto tribaaadaai eaaa, ita at m rôti ίαυτδ, xi 4χο<ο» stvat βλάσφημο». Et U stat­ ipM emittat, qaod impiam Mt. Qaod ai virtatam ut»; «xi ή δύναμις ίχάνη shot ύχοστατιχή χαί ίδιχή, Ulam hypaatatieam «Mcaat ■ ac propriam, aaqaitar tax® xi ιφδό-πον toO πατρδς »* Tλl t» μ«Α parwaam patria eandem flari ae SKi partoaam: xoO uioO· 6v γΑρ μία ή ύπιχκατιχή χαί ίδιχή brip- quorum enim uaa nt hypoatatie· propriaque ope­ γ«·.α, τούτον μία ή ΰπίσχασις χαί xi optasκον, χαί ratio. horum hypoatam· ae pertona ana eat: qaae xcOxi 4στι» ή τού Χβψολλίου οίροσις. opinio Sabellii baareaia eat Έχι ΑπορσΟσι χαί napi τής τΑξβνς τής μαχαρίας τριΑβος, χαί λίγοι»» · Καθνις 4 υ(4ςίστι δβύττρος τξ τάξιι Απδ xi» πατίρα χβί ίχιι xi st»® τής üxooxd<η«ς ίξ rôxoO, «Oro» χαί ri κνιδμα τρίτον τή τίξχι ίστίν Απδ xi» ·υ!4»· iid τούτο ίχ<ι xai xi stau τής rôxoO ύποσχίσχως ix toi uioO χαί btwopsûsx® ίξ αύτοΟ. · . · ' ί'.' QuaMtioneta imuper de «ancta trinitate movent aiuntque: Queamdmodum flliua ordine aecondua Mt a patro et ah eo aubatantiam accipit, ita et epiritna aanctua a filio ordine tertii» Mt; ideireo aotdpit aliam aulwtantieni auam a filio et eX eo procedit. Λίγομιν 44 χαί' πρδς τούτο, δχ·. ή τίξις «δτη Ad haec autem dicimua, ordinem illum exter­ »ί»α; ίξ- χαί χα»' ήμίς χαί ΧΡ«»«χή,. χαί δίν •Αχο­ num eoM, ex arbitrio noatro, temporalem, neque λουίΗΙ, ίπχιδή xi πνιύμα slvot τρίτον *) τή δνομαοίρ, ex eo quod epiritua appellatione tertina ait, inde vi ixiTOprôotat δι* τούτο χά! ix τού «Uo- ί» γδρ eum conaequi etiam e filio procedere. Etenim in v τοϊς Ινδόν τής ίΗολογίας ούχ ούτ«*ς ίχ»ι ή τΑξις. ipaa intima trinitate ordo non ita »e. habet, aed Αλλ’ txst 4 πατήρ λίγχται πρώτος «ς αίτιος, 4 44 pater ibi dicitor primue tanquam cauaa; filiua au­ • υίίς χαί xi πνιύμα 4rixipa &i aitiaxi χαί Αμα xi tem ac epiritua aecundi tanquam cauaati et ambo δύο ίχ τού πρώτοι»· xi δποίον διδάσχχ: χαί 4s Ηο- aimul e primo prodeuntea. Id noa docet et Gregoriua theologua in canninibua auia, ntatpt «oa a λδγος Γρηγδριος ίν χοίς taatv*)· D*o patrt ttemdat teter». Quod autem ambo . Ü5 4« &« oto xi δχύχχρα πατρδς Ιχουοιν. ’(hi 44 Αμα τά δύο ίξίρχοντ®, ΑγχαλΑ χαί χατΑ διάφο­ aimul, licet diverao modo, prodeant, id a aanctia ρον χρδιχον, οί ,»xto·. παχίρχς κανχαχοΟ χδ χηρύχχοιχκ. patribua nbique praedicatur, aed manifeatiua a Daχαί σαφίσχχρο» 4 Δάμασκη»4{ 4χοϋ λίγχι·)· Άμα δ 4 maaceno: Stand parra, ait ille, et Silii er patre χαί ή χοά ιιίοϋ ίχ χαχρδς γίννιισις *αί ή χοΟ ' peeeratia, et epirittu tatteii praceeeia eri. Quomodo Αγίοο «νούμαχος ίχηδρονσις. Αδχΐ) Xoirôv ή vero et qua ratione ordo. ille in divinia conatiχΑξι» πώ» χαί xta χρ4πφ χύρίσχοχαι Αν χοίς Ηίοις, tuatur, nobia compertum nqn eat nec comprehendi Αγνχχπδ» 4σΧι»’ ήμίν χαί Axataviipo», χφί Αγία« potMt, cum a sacra scriptura diverse exhibeatur filiusqua primus ponatur, uttaint ista: Ego et pater γραφής 4ιαφίρ-ς «Μ ΧΡ-»^*ί«*) προΧι»«ίστ(ς, ώς χ4’)· Έγ* χαί 4 χ«χήρ 4» ίβ· «mna'sumas, e* illa apoatolrr» Gratia domati nostri μ«ν, χαίχδ χοΟ Ακοστδλου·)· Ή χάρις χα-0 χο­ Jette Ckrûti ri eariras Dei et coannuùeatio epiriiett ρίου ήμών ΊήσοΟ Χριστού χαί ή ΑγΑχή <οο ssweti. Quod autem secundum externum ordinem »toû χαί παχρδ,ί χαί ή χοι»·νία τοΟ *χίοι» spiritus tortius dicatur, , non idcirco sequitur eum - πνιύμαχος. Όχι δ4 χ«Α χή» ίξ· χΑξιν-xptxo» e filio procedere. In intima vero trinitate nullus λίγχχαι χδ πνχΟμα, δ4ν ίχχχαι διά χοΟχο »Α 4χπο- ordo datur secundum divum* Cbrysoatomum in ora­ ριύχται ίχ χοο υίοΟ." .Έχί 44 xftv Ινδόν ούδί «ίν® tione quam habet in illud Ahrahae: Pons monioH χΑξις χαχά τδν »dov Xpurôoxopov d« xi» λδγον tteom saq»r frener moaim.· J^raedieetar epirihu 4ποΟ χΑμχι «Ι; χΐ Ρητίν τοΟ 'Αβραάμ’)' β4ς τήν tanetet, eraUetter imipomtM, flmjiohir pater. χιίρΑ σου ίχ! τδν μηρίν ΚηρμΧΧί®*— Nette patet dipniteteet «esrii, m primo eptritum χνοΟμα Αγιονί ύψούσ»* μίίφογονής. βοξα- (NMMMMMFVMMfp eri ;ίσ»· 4 πατήρ, μηβοίς Αν*ΜτρΑρ»·ι·) prime JUnem, deinde patrem. Bpoe tpdppe digditae τήν Αξίαν νομιζίτ-, «ί πν'»ύμβτο« χρ·τον ordiaan noa - fiebri, noa pt mordiaata, eed ut or­ μνημο»*ύθμ«ν, »ίϊ« utoO, ·ΐτ· Χ·τρ4ί, ή dinem Mpsrnns. Item Dionysius Aroopagitt cap. V : υίοΟ πρ&τον ή πατρδς· οδ γ*ρ Ιχ«ι χ*ξ«^» Odiar® non Arôof dïerno natane. Sanctus etiam αύχ ώς Αταχτος, Αλλ’ώς 4π»ρ?αίνομο® Καί Maximus et Georgius PachymerM dictam illud ’> οβϋ. Λ. · •ί Gn^por. 'Νβι. Can·. Π1 ί· Spirit· Κ ▼. Μ» •ι IXuMwea. I* Me oHM· ·>*■ 1 *· θ'· Χι IV. «Μ Α- •1 xfifKfW Λ. , •ι Job. 10.» ·» ne®.ί* w. .. . . Ί CtenoMrô Oirôo, · X·» wofcrter .porta U MHorikw >i· rô— -*■ < f·»» θ'- LTI· “* u ·) (ta·. M, »; rov xopir tw A ·) amrrivi*·® ‘ dvojvr»*»·® AB. * MI (XMCBTANTWOPOLITAKAE 8YMODL ΠΜ-DM 4 AMMfowc 4 ΆρΜπαγέτη; m*. aipttwv·)· 04» 4χιι τάξιν Ί *«ί« μύσι;, χαί 4 *fta« Μάφμο; «Μ TMfôr»; 4 Παχυμέρήί έβηγ»4μ«νος 04χ 4;4τακτ·;, άλλ' Ac t4 ίτι 8 *Ρ“ί Χβ1 ’“1 8x1 τών φών προσώπων λέγονται * χαί γάρ χατάτδν 4*4ατΑον*)' "Ο 4ιδ; άγάαη έστίν. El·#’ 4 Ηδς Αγάπη, «ΰδηλόν δτι χαί τά τρία πρόσωπά Μάρτν; δέ al; τούτο καί Διονύσιος 4 'Αρ*οη«γίτηί ai; τδ πέμπτον «îap., π«ρΙ fitfwv όνομάτων ■ ώστ« xal τούτο αυτών τδ έπιχιέρημ» σαύρόν. , Άλλ' οί Λατίνοι ίταν <ττχνοχωρη»ώσι xal μένουν IM iotarpoatMtoa : Xm futi atf «αατάίωαάα, a«4 poa4 obAUmm ααμβτώί; AMoom ÀiM μνναώΧΧ, oaa ooxfÜM yxiutii, ραία reti* 'leneii frtetu*. Hmc prMtMM diflkmltatcaa moveat Latia·: Cm> apiritiu MMtu proprie vocitetur patria tliiqae aaaor, protecto ex atroqae proeeiil. Ad haoe otiaaa rcapoademoa, aaaoraa earitatem^ue do tribu peraooia dici. NamqM aoeoodwh apoetohua Arar aoriter «ai. Atqai ai earitaa Deae, trea quoque panonas caritate»· eaae patet. Id* teatatur, Dioayaiaa Areopagita cap. V Ae diemtr eoauariw. Itaque’ et iatud eontta argameutun inane eat. Latiai vero qnando eoaretati nequeunt reeponxa Αναπολόγητοι «ή: άποχρίαη; xal Αδύνατοι «ί; τδ vi aua detendere ac novitati propugnandae impare· συστήσουν τόνν«·τ«ρισμδν αύτών τούτον, τδτ« »ατα- commorantur, tone ad pontificiam auctoritatem con­ φίύγουσιν «ι; τήν Αρχήν τού πάπα λέγοντ»;, δτι fugiente·, rem ita ,a papa aolatam eoae atque ita οδτω; 4 nixa; üpiotv, οδτω opinai vi ιαστίΰωμ«ν a nobia abaque ulla inquiaitione amplectendam Αν<ξ«τάστω;, έοιιδή xal δέν «!ναι δυνατόν vi ξ«πέσή^ aaaerunt, cum ille u veritate errare non ponit. ixatvo; τή; Αλη !»<:«;. Αχύτίρον προστρίχουσιν ai; τού; Deinde ad occidentale· eecleailte doctorea Auguδυτικού; διδασκάλου; τή; έκκλησία;, Αυγουστίνον, •tinum Hieropymumqie recurrunt, eoa producente· Ίβρώνυμον, κρρβάλλοντί; του; ώ; ίμολογούντα; τδ quaxi spiritum e filio procedere tenuerint. πνχύμα ίχ τού υιού έκκυριυίμτνον. 'Αλλά napi . Ad boa autem quod attinet, aut de apiritua τούτην «ίπομ«ν xal âvncipu, ήτ: ή xi χαρίσματα doni· locuti «unt. ut supra jam diximu·, quae a έννόούσι τού πνιύματο;, xi οποία κοινώς πέμχονται tribue perwnia' tuta in ree creata· mittuntur, aut τήν κτίσιν xal napi τών τριών ύποστάσχων, ή dixerunt apiritum e filio procedere, ut «piritu· filii­ διά vi δχίξουν τδ όμΟοϋοιον τού πνβύματο; χαί υιού que con«ub*tantialitatem ««tenderent ; non autem tlnov τδ ηντύμα ix τού υιού έκηορ«ύ«σ4αι, ού μήν •piritua causam filium intellexerunt : prueeertim δέ έννόουν αίτιον τού πνχΰματο; τδν υιόν xal μά­ ciitn ei» contentio·» diaceptandum enaet advenu» λιστα Αναγκαζόμχνοι vi διαλέγωνται άγων.στικώ; temporia illiua haeretico·, qui filii creaturam ac πρδ; τού; κατ' ixsjvo χχιρού αιριτιχού; λέγοντα; fetum apiritum dicerent, hunc e‘filio quoque proτδ πν«ύμα κτίιμα xal γέννημα τού υιού, <1πρν vi cedere affirmarunt, ut ejiia cum filio conaubatentiaέχπορχύιτκι και έχ τού. υιού, Sii vi συστήσουν τήν litatem affirmarent. Id igitur contentio·», ut dixi­ όμοουσιότητα αύτού ηρδ; τδν υιόν. 1έστ« Αγωνιστι­ mu», non dogmatice contenderunt, quemadmodum κό»;, ώ; χΐηομέν. έλιγον τούτο, xal δχι δογματικά; teatatur praedictu» Maxima·. Ponamu» tamen, ut Καί μαρτυ; «ι; τούτο ό ηρορρηΙΗΙ; ΜΑξιμο;. Πλήν* Latini volunt, docture» illoa occidentale· cogita··» έστω χα<* ύπόΟισιν, δτι έκιίνοι οί δυτικοί διδά­ apiritum e filio aubatantialiter procedere, non decet σκαλοι vi έννίουν·) τδ πν«ύμα έχ τού υιού έχπο- neque aequum eat ito» uniu» plteriuave patria ρτύεαύαι ύποοτατικώς, καθώς οί Λατίνοι λέγουσι, δέν. •entcntiain amplecti, »ed potius nobia praeferenda «Ιναι πρέπον ούτ< δίκαιον vi άκολουέΗ,σωμτν γνώμην e»f divina 'acriptura. «aerae avnodi. divi eccleaiae ένδ; ή δύο πατέρων, Αλλά vi προτιμήσωμιν τήν docture», qui omnee cum ex laaiata ■oat tampfe; «h,pepepta» aie 4p *C> ·« » * oasMm deeMmet CMkK a» 'mtoraman ptonan, fai μόνον ob λέγ·μ·ν tôt», * λλ aal «ab« .ma * eemmrisuto·Wwüiwàai «aattam apaWwa. «prttov >βρρφοβντας tf lava·» daevolp * · «a Ada eeKemami·· fusniam * at ne sHe toote «etferti «afafrttac trtv ♦«(·» λο· mhsmsi mari art », * M fiUa» mardi «rw * γ(«ν «pivapsvaal ** ·τ« * ΐήτΑς τής »«·λ· * duris» smyw dtosdritom» sedjMsfab fto «art «Maître γ(βί tot» Xptetob uni, t v * XotwAy «aetpmv, wdlRf MMUM/ «•torso acre gui prostor hose towtnatf, *oo Dti en· torttfw Aattos ossa soiatfeissius. Si φιΐ» pratitr hos sosrta» spmbsiam artati ssosoribore out Htnc tMtrt tti ot/opro ouom fturit ae de· jiatortoem aawouperv prasNMnpasrrt, Ue -eb laetem Λ tAriflifolMI (ΝΝΙΙΜΦ Mfnfetne ac demyte atuMama rit. caput * Αλλ’ ή ptv συζήτησι; wtpl τής έν tf tj-bp mipβΜφ χροαΜ,χη» «atvotoplaç τβν Arriva Ας έν αυντόμφ χατ * tb ttapbv Λ«φ» tbv οροβήοοντα Urr χον χαί τήν λύαν· λέγουαι 8' έχβμένβς <4 Aattvot ν«·τ«ρίζοντ»ς, δτχ ή βλή τή; rttfac Xtoteupytac, Μς τήν άχοίβν ΛκτουργοΟας «ρέχ» ν * γίνπαι μέ CRipri, λέγοντχς 9α 6 Xptorie tfr *T * Μ<λχι»Μ Αντβς tspabe τοΟ bsoo toe bftotou μ Ινζυμον ίρτον Upoipytt, μΜ$ frtvotm ·Ις τ* ιΚ-αν μ», τής *)Γ ν4θΜ·ς Kai Μιλχώ(Βέ« βασιλοΟς ϊβλήρ * ξήν·γ»«ν Αρτους χαί οίνον ήν ispsbc τδΟ ^οοΟ τοδ 6φίάτου. ■ I ·) ·) ·) *) m. Fermentum in consecratione eaeharistiam, axymo rejecto, probatur. * * 8e haobsnwi quidem disceptationi de su. te nuper a Latinis saero symbolo solutio congrua ooefatatioae breviter data est Praetor·· vero •evitatis e»p * eoateaduat UH, materiam, quam ·* athaan aaorirtaiam adhibent, ex asymo eoatetoadam essa * * f»· Christa·, aiunt, dum sacra mqjaris hebrtsmadaa fcria qntarta sancti· discipuli· mrrsmmtwm .traderet, hae eum aaymo pane oonfseorit· Baac M em * quMstia a principle aobis e* t laveatigaada, at veritato Htartrata meednoium confatotur. . Melohisadae, a qua * Christo· praefigurabatur, toato David: fb m Mssrdss μ erismam escandam ordinem JNsieAssedssj Dei altisrimi sacerdos cum esset, tawMtato pane metum leeiebat, ut ex Generis cap. XTV constat: JU essu Krfrrtiesrfsr rac Satem ffetd9 jsanee at maeua · eeat œem eaeeedee Dei attMati; opjus sacrificium ■eoundum Athaaa- ««psytorac reaev Α · Cf. Maori, ep. «tvt XV, &1· P. Pa 11», h Oea. 14, ia • In B no»» Vm totar; Ia A toem iweriMtar: .<·)«(/-·« a»pi vwr *(Αμμτ. IM IM OOMOTAKTINGPOUTABABBTWODI, 17*4-4734 Teo taota ·μΙ· Mt* τδν μέγαν ‘Abovdoiev Ml Ttadwqv τδν Atgwmogviv ήταν time Mi βΜνιαμα*) τής pMCtxfc Mi dvmpdimu «Miae tob Xptetta Dtr» mMc fw* 4 ttatc Mi ή «fata pt Α«ζνμ«ν> hÇt Mahratf ** ·**· Ml th «hMvtÇipmmv. ‘Aiii Mi tt <-ov Mp tut Ίίξέδου Mr»1)· £!«* «Aptet *0C Μ·Οβήν a«l Άαρών 4 μήν οδτβς tpiv Αρχή μήν·*, I 4χ«ος Mtà tt* Xpuo&Kepev ήτσν 4 pApttet, Mi «it efttb* «ftetCit t «tu· BMftMi βέ Αομμοι ΙΜμμοβ έγρΜ «αέ ae β(«Μ «ρέΜ Μτμ·Κ<|Μ ooeriAoii Curiati. QaaaaaftanAMr igitar typea ae taaogo eta· ta«MHMte tait, ita ήβο^Μ'ΜΜ Agorataaa eeateta^ Xoi«t* 4 t«tt rt Ϊ«χδτή τοΟ paptitv vt «Apo* ·* «ρέβατο* xel ,l»f τής BtxAt^j τοτέρτης νδ τδ φυAdmuet ««I χρδς leitipav vt tt otgdgaKi. Kai δγ- χαλδ urt τ4* λογβρίβαράν τοΟτον ή t««fR ·*τα'ρτη να μηνάς ήτον ή μβγΑη ««φασχίυή. «ίς τή» έσπέραν τής δχοίας ήτον ixélovtov vt οφαγή 4 Αμνδς χβτδ τδν (immMv vépov, βρ«*« έπ«δή «ίς τδ Aïufttxtv») προσταζ»; i Ηάς ή δρχ», τής ήμέρας νδ γίν«ται 4φ" έσχέρα,-, Set τοΟτο frev δναγχη χαί b Χριστδς vt χΑμη τδ χαλαιάν ιαίοχα «ίς τδν 4βια* ρινδν ·) τής πέμπτης, 4 δποίος ήτον Αρχή τής δ«χΑτης τίτδρτης Ifrouv τής μ«γδλής παραοχιυής. *<«Hv ο( μέν 'E^pdtoi έμϊλΛον ή vt σφδζσυν ttv δμνδν «ίς τάν έσπ«ρινάν Τής μ*γχλης χαρασχ*υής· 4 it Χριστάς τήν μέν ήμέραν έφύλαξ» τοΟ νομιχοΟ κΑοχα, τήν δέ Αρον 8έν έφύλαξ» διδ τήν αιτίαν 4χοΟ «!παμ«ν, AUt έχρ4λα0«ν 4φ έαπέρας τής μ*γΑλης πέμπτης χαί έχαμ« Tt νομιχάν πΑσχα, έιαιβή χαί «ίς τδν έσπ*ρινδν τή: μιγΑλης χαρασχχυής ήτον προ^ομένον vt σφαγή x«l vt Ουσ-.ασδή έπΑν· «ίς τδν σταυράν,Λοιπάν «ίς τδν (βπιρτνδν τής δγίας πέμπτης, άποΟ έχαμ« τδν διίπνον b χύριος, ήσαν x*i Tt ένζυμα χαί τά δζυμα ·) · πλήν τδ μέν ίζυμα" TÀ «Γχχσι xporrotμασμένα διδ τήν «Qpcov ήγουν τήν έοπέραν τής χαρασχχυής vt τά φΑγουσι μέ τδ xpéjtarov χαί μέ τάς πιχρίδας, χχ»ώ; 4 Ηδς χροατχζ»:·)· Ένχρχδ· μινο: τή διχχ’τη τ«τ«ρτη τοΟ μηνάς 'τοΟ χρώτ.ου άφ' έσπέρχς, Ι8«αΑ« ίζυμβ Ινς ήμέρχς μ:<ς χαί «ίχδβος τοΟ μηνάς Ι«ς έσχέρας. Τά δέ ένζυμα τδ «!χον διδ νά τά ρα'τ·>αι τήν ήμέραν έχ*ίνην τής κέμχτης χ«ά τήν ουνήtaiav, τδ δέ Αζυμα τδ έιρϋλαττοή Ϊιδ τήν ήμέραν τής παρ«σχ«υής, Ας «Ιπομχν. Τά δχοίον ραρτυρ»! χαί b Ηιοφϋλαχτος *·) έξηγβντας τδ ιβ*-ον »φ. τοΟ χατδ Μιέρχον χαί λίγαι δττ Ιΐρδτην ήμέραν τ«ν δζύμβν, τήν κέμκτήν») λέγιι, ήτις πρδ τ*ν δζΰμ«»ν ήν· τδ γΑρ Αζυμα τήν παραοχιυήν ήαΡίοντο. Λοικδν έδαίχΑη δχδ τδ κάσχα τδ νομιχάν, βτι 4 Χριοτδς μέ ένζυμον Αρτον έξιτέλκη τδ δ«£χνον τά μυοτιχάν. Πρδς δέ τούτκς ή Μ« γραφή χαί βλοι οΐ Αγιοι χ«τέρ*ς δταν έννοέΜι Αζυμα, διδ τής λέξινς ταδβής τδ άνομαζουν χαί τδ χροφέρουν ΡητΑς Αζυμα· βταν δέ ιαίλιν έννοΑαιν 'ένζυμον, τδη δνομΑζουαιν Αρτον, χαί δέν ουγχέουοι τδ ένέματα, οδτ« λέγουαι τδν Αρτον Αζυμα οδτι τδ Αζυμα Αρτον τδν βέ μυατιχδν βόΐήνον τοΟ ΧριατοΟ 'βλοι χοινάς έχ συμφώνου μέ ·) «Mh·» ' atarard· A. ■> Bwd. U 1. ·) MI. A *) MA« - . ·) Uvttto. «·, M. ·) «δ teanpodr Λ. t) Ipitjtov À· ·) dea» md «d fc(»*M ™ »ta«·. *«· A. «1MM.1A Λ «) TMaehyL «Mi «PA ta» ta cxxm. em «J ri» atamw - «Se JtfMV M A, Ooaras, Qonaaaa. τα·» uXVU. v μ ttUet St lata: ® aaraototi· «mm oapw oA fMrtaaatafaiMM Awm math /«tai. Jabot igitar Doaa Aio Aeetaea apartii agaaat parari, aA AeMnam qaortaa οβήΜ aeraagi ot aâ vaa^lraai 'iaaetari> QaaaavM aatom jaxtarooMpataioaMna baae Aeeta» paarta meaaia la aapjoreai teiam wxtam iamAerit, qaa veeperaareate agate Meandam aaoeaieaat le­ gem immolanda· eaaet, tameo a domino eam in Lovitieo pmeeipiatar, priacipiam. diet a veapera compatari, ideireo Cbriato agendam tat veto· pencha nab voopenua fepae qaintae, qai decimao quartae diei, oeilieet mqjoria feriae oextae, prin­ cipiem eet Unde Judaei quidem agnam macta­ turi erant aab jveaperam majoria feriae aextae; Chrintea vero diem quidem legitimi paachae aervavit, nun antem horam, propter illam, quam diximua, cannam, «ed ea praeveraa a veopern feriae quintae legitimum paacha egit; etenim aub veeperum «nqjovin feriae nextae, nient prinn de­ finierat, in cruce moetandua ae immolanda» erat. Ifeque feria quinta veeperaaeenta, quando caenam fecit domina», et fermentata erant et aayma; tamen aayma quidem parat* «errabantur in diem coquentem, ncilieet ia venperam feriae nextae, ut cum' agpo lactuci«qqe agrentibu· comederentur, aicut praeceperat Deua: Atom meeen, gaiertad«c«iM At* wait ei ·αρβηκ,\ emetietit o«pme mpna .ei Htm mperimom primam «juedam Aeaei* ei enqpnram. Fermentata vero paraverant ad manducandum, ai­ ent connueverant, die illa feriae quintae, axymi» ■eponitin. ut diximua, ad feriae nextae veeperum. Id tentatur Theophylaetua, caput XIV evangelii aecundum Marcum interpreta» : Avmom, ait, diem eoputorim·, ^evem ^eetiete dicit, qei mt eet» etjpee: e»fete «nim ftrie »dete comednAanMr. B legitimo igitur paacha probatum eat, Chriatum ad caenam 'myaticam perficiendam pane· fermentato unum eaee. Hia adde divinam aeripturam eunctoaque aanetoe patre·, quando aayma cogitant, hae voce ea deeignare ac nomine proprio eepm· appellare; nun» autem, quando fermentatum aecum reputant, tunc illud vocant panem, née perturbati» vocibua panem dicunt aayma neve aiyma panem. Ad myaticam vero caenam Chriati quod attinet, eam omnee ex ■ ·■ . ' . « - .· ΟΟΝ8ΤΑΝΤΙΝ0ΡΟΕΓΓΑΝΆΕ 8YNODI, 1TM-1TM \ 188 ··.'.·'■■■ .* '4' ' W1MMMM ρβΙΜΜΒ H - MAtdlMM Î' Αρτον τά * Λομιίζβιιβιν. 'Q μ ν * Moatatag1)· Aa * βών 6 Ίηοββς τδν Αρτον χαί «ύχαριστήβας, IxXeds χαί Ιδίδουτοίς μα ηταίς. * JW i - JPkNÜW prieui imI Παύλχ «Ις τήν «ρδς KofwMeuî») α ·φ * Mytt, ta CotiatMoo: JttaataM Jmm CtaitM, ait, «a nette i χύριος Ίηαούί Χριοτδς ta t> «v««l t «<· ρ·δΙδοτο·) «ίλαρ·ν ; Αρτον xal «ύχαριατή- pptafi, ote. Item et Imm; *m tita AMt, oom αας x. τ. λ. Khi 4 Aoundg taatatf, Ml χβνοίς ύν oaym oampoteoo. ’ Diviaao «oripteoae ooaooni λέγ«, ta α'«β» «ζυμβ. ΧυμηΑνβς τή tap γραψή pastel eteMao, Jaootao οβκρο Dei frater ia xal al xanipt; τής ΙχχλήβΙβς, 'Uxaapeg 4 AlaXpdtaoc litwgia mm, Dioayafao Areopagita eap. 1Π Keoi·«i; τήν λ«ιτουργίαν w, Λιανώαιος iApeexarytnjg «if τ4 aieatwo * teerwaAio·^ Da8i)|ao otia * agnua divae* γ’-ον xtp. τΙ>€ ·β χλΐ)·ι·««»ΐ1ί * ί·ρ·ρχί·ί. ta qao Chryopotema. ia «aeria «tda Htargiie, Oregoriu· 84 xal 4 μίγ·ί BooÇImoç x«d 4 tateg Χρυαίσταμος «Ις Nytaeaaa «Kique uniti Macti patre· «ecram McriτΑς Αγίας taw Xartouftiec, χ«1 Γρηγ4ριο» 4 Νύοαης floiw * eem pano oonuaeni βοή tradiderant. Atque xal Αλλοι χολλαΙΑγι®1 βι* ’““ν®® ta"»® βαρά· •aaotus Isidores Pelusiota libro I epistolarem: Bt * proprtaa iaSenun ytvwtai τήν tax» Xtmuffim. , 'O 84 Αγιύς ά» aaysiwa awMa Mwumawai jiaae Ίαί8««ρος 4 Πηλαυσιώτης «ίς τδ α’-ον βψλίον τών oarnolMMi· ÇM eetftu retUetu tpirihu ' mttiu. έπ:στολών λίγ«ι )· * Kai ix! τής τραχέζης τής Conunimem panten cum dicat, comperitur eum μυατιχής τδν Αρτον\δν χοινδν αώμα Ιδιχδν loqui velle de fermentato ac fermento. Praeterea τής αύτού ααρχώο»^; Αχοφαίνον τ4 πανά­ divus Damascenus dicit: Quia fo üwm * eonemtade για» κ»«Ομα. Κο<»4»άρτο» λέγ·»»τας, φ«»«ρά» ftri ut panem «dent «tnea^ue «t Ofuem bibent, U«!»χι, ta τδ» Ι»ζυμο» xal άνά^άτον ·) Ivvoat ‘Αλλά eiree eon/uncte cum ittie tue dieiniiete bnec eerpa» xal 4 tao» Δαμασχηνίς Μγ«·)· Έχ«1 4’ Ι ος * «t «enyunwm «tnnn /scit. . En et Mactus ipse τοξς Ανϋρώποις Αρτον 4α1Η«ιν ύδβρ τ« xal aperte loquitur de pane itsu recepto, qui ab homi­ οίνον χίν«(’ν, αυν4ζ«υξ«ν αύτοί; ΐήν #·«4· nibus comeditur; asyma vero nec usiteta sunt nec τν,τα xal xixolijxtv αύτά αώμα xal «Ιμα comtntHtia. χύϊοΟ. Ιδού χα! αύτδς 4 Αγιός φαν«ρΑ ,λέγκ τόν αυνηΙΚσμΙνον Αρτον δπού tpd^oumv «ί AviipaMCor τά 84 Αζυμα ούτχ συνη#ιαμΙνα «Ιναι ούτχ κοινά. Kai λοιπδν χατΑ τήν «ύαγγ«λιχήν τούτην ttδααχαλζΑ xal τήν παράδοσιν τών ifitn xovipew χχ ίλη ή τφ Χριβτού έχχληοίβ χβτά χΑααν τήν οίχαυμίνήν |ξ Αρχής ί«ροόργ«ι μέ Αρτον Ινζυμον xal * ούΜχοτ μ| Αζυμον·)· xal όΰ μάναν ή Ανατολή, «ή ίποία xal πρώτον 4β4χ·η πάντα τά μυατήρ·.· ά«4 τ4 χήρυγμβ τών Αποστάλβν, Αλλά χβ! Αίγυπτος xal ' Ελλάς xal Εύρώπη 8ι' ένζυμου ίβρουργούσι. φυλάττουα® τήν Αρχαία» τώ».άποστ4λ·»» xal τώ» πατέρα»» παράίοαι». ΆλλΑ xal ή έκχληαία τής παλβιΑς Ρώ■ μης μέ Ινζυμον Αρτον ίχρουργαύαχ πρώτον·), χαάώς βλοώοί ιστορικοί τών Λατίνβν, ίσοι Ιγραψον τούς ÿÎIK τΑν πΑπιδον, μχρτυροΟαι ' „xai μ«τΑ τβΟτβ «ίς τ4ν χχρόν τοΟ πΑπα 'Αλεξάνδρου τού πρώτου ίαήχωαβν1·) τά Ινζυμον xal Αρχιοβν τά Αζυμβ, προββλλοντ«ς τοχβ τ4 Αζυμο * νά «Ν® χβλλίτ«ρον xal χχ&βρώαρον τοΟ Ινζύμου. ΆλλΑ τοΟτο 8Ϊν |χ«: χχμμίβν πιΡβνολογίβν, Ιπιτβή ,-xal ούτ« χχτΑ τήν ύλην ούτ« χβτΑ τδ «Ιίος ούτ» χβτΑ τήν Μργ«βν «ίνβ: χβλλ!τ«ρα τΑ Αζυμο 8x4 τΑ Ινζυμχ- μίλιστβ τΑ Αζυμο «ίν» χοχ4χυμβ χαί μλβπτίχά, 4 84 Ινζυμος Αρτος «Ινβι «ΰχυμος xal Ρρ«πτιχ6ς· «1 84 xal «Ιπούμέν 8ίΑ τήν χάριν xàl πνουμβτιχήν 4ν4ργ«ι«ν, xal έχ«ίνΤ| «Ινβι 4«ia xal ή βύτή «Ιτι ιΐς τ4 Ινζυμον «Γτ« «ίς τί Αζυμο», xal * 84» «ivat fcayopà ΧβτΑ τούτο. Aoixè» 4 πίκβς Αλέξανδρο; -84» «Ιχ« xapμίχν ιύλογον αίτιον νΑ oqxtajp ‘0 τδν Ινζυμον χαί ( τέλ *ιο» Αρίο» Απ' Ιναντίας τή xapaB4a«i τών ΑΧοστίλ»ν χαί τής έχχληαίας, μήτχ «!χ«» Ιξουοίον μδνος 4 πάπβς νΑ ΑνατρΑψη μίαν”) τκούτην κοινήν τής 4χχληαίας κβρ«(8αοιν χ«τ4 τοϋς. χβνδνας τών Αποατ4λον, ΑλλΑ btftm μ4 κοινήν γνώμην τής Ιχχληαίας ·) Mana. as. M >1 H ot. 11, M. *) A. ·) uti". fMm. BpbL Ub. I. cap. 100; Patr. Or. LXXVHI, MC. *) sra^nsr À: srr/tersv B. ·) nuMsusa. Ds Ms ατφοά. lib. IV. cap. d»; Patr. Or. XlTV, 1U1-11M. ’) emte9ttfi4nr k: it·* Ua. >M *) Αξνμ·»' Αξνμα A. ·) »«<·»« Â. »») tefesMar B. '·) n»M| AA ··> A. Secundum ergo evangelieam hanc doctrinam Mnctqrumque patrum traditionem univena Christi ecclesia per totum orbem a principio ad Mcriticanduin adhibef fermentatum panem, nunquam autem aaymum. Neque vero Oriens solus, qqi primus ab apostolis praedicantibus cuncta'sacramenta recepit, sed Aegyptus etiam, Graecia et Europa prisca apo­ stolorum patrumque traditione servata sacrum eum aaymu conficiunt. Quin imo senioris Romae ecclesia prine adhibito pane fermentato sacrum fecit, quod cuncti Imtinorum historici, quotquot paparum vitas conscripserunt, testantur. Postea vero tempore Alexandri papae primi rejecto fermentato primum aayrna adhibuit, aaymum simulans fermentato melius ac purius esae, - Quod haud ullam probabilitatem habet. Etenim aihe materiam spectes sive speciem sive virtutem, aàyma fermentatis meliora nullo modo videntur : imo vero aayma mali succi sunt ac noxia, fermentatus autem pania boni succi aptusque ad olendum. Quod si gratiam spiritualemque virtutem perpenderis., haec una eademque videtur tum in ' anno tum in fermentato neque ex hac parte ullum invenitur discrimen. Itaque nulla fuit Ale­ xandro papae probabilis causa fermentatum perfectuasque panem rejiciendi ooatra apostolorum eodesiaaque traditionem, neque uni papae potqstas 'dabatur ex apoatelonun canonibus communem illam ecclesiae eoasawtudiBe * iaaurataadi, aed hujusmodi qUaeatio uaiv.e··· probante eedeaia perpendenda fuisnet. Quod nete * dicunt aayma puriora esae, id non vere loquuntur, evun. aayma aaius ejusdemque sint ac . fermentata substantia·, imo minus integra videntur. 188 CON8TAHTINOPOUTANAK 8YN0DI, ΠΛ-17λ4 . ΙΜ> «λης vi 4ρ«υνη *ή ή τβιβύτη ύ«4·ασις. , Τί δέ νά λέγωσιν, «τ» τά. <υμα Λ« καΒαρώβρ·, δέν άλη•«fcvmv, taaM «ai tiw μιβς «al τής βύτής «Mac pi τά tv&pa, ρΛιατβ dum «ai dttMrapa, Mr. «Ivat χ· *ρΙς ώροζύμής *) «al Aawc «al δροιαζουσι pi rt «ορρέ, taoO «Nat χωρίς φοχήν «ai *«®v· . at qOM, xbaqae «ala ae Nrmeato eam tint, cadavarte imaginem referant, quod anima menteqae caret. ». Χωρίς 84 tedtssv «4 ή àj<« έκχλησία ώς άχρη­ στα τά άαφαλΑ Kal 4 μέν ,β'-Η ***** * · d«oστάλων λέγω· Et τις έπίσχοκος ή χρ«σβύτ«ρος ή διάκονος νηστ«ύ·: «αΐ <ορτάζ«ι ριτά Ιουδαίων ή δέχοιτο nap’ αύτών τά'τής έορτής <ένι«, st» * άζυμα ή- τι τοιοδτον, Αα4αιρ«!σ4ω· «ί Si λαϊκός, άφορ·.ζi«δω. Kai 4 λη'-ος κανών τής έν Aaeitxiip συνίβου λέ· χ«ι· 04 8«t «api τών Ίουβάίων Αζυμα λαρ{idvtiv ή κοινωνιΤν τβίς4 άσ«Jiat «diς αυτών. Αλλά καί 4 βαλσαρών πατριάρχης Άντιοχ«ίας έξηγώντας τδν άχοστολικόν τούτον κανένα λέγ«ι ’) ' ί· ί γάρ τδ άπλώς φοτγ«ϊ * άζυμα ιουδαϊκής έορτής κα»αίρ«σιν έπάγ»ι ««! άφορισμίν, τ4 ρ c τ « λ «μ Ji ί ι * αύτών ώς κυριαχοΟ σώρατος καί itapipotw; έκ»ίνοις 8:4 τούτο * τφ Adde qnod eanota eedeeia ea at inania reepuit Atque eaaoae quidem apoetolorum LXX. Si fit, Ûtq 4JNM0JNM Alt MtthUt êHi £IMN JudMÙ eel ftttnt eft Hu η λο:πίν·) ix τών «ίρημένων; ίτι πρώ­ τος 4 Χριστδς χ«ύ ριτ' αύτίν οί Απόστολοι καί οί άγιοι πάπιξές τι καί πατριάρχαι, άρχιιραίς τ« χ«! {αμαΐς τήί τού Χριστού έκκλησίας, καδώς reow καί ή παλαιά 'Ρώμη, έλωτουργούσάν μέ ένζυρον χβ! τέλκον άρτον Από τόν χαιρόν τού 'μακαρίου Πέτρου xai τών διαδόχων ixtEvou έως τδν καιρόν τού natta Άλιξάνδρου τοΟ «ρώτου, 4 όποιο; ini λίγου του κινηίΗις χωρίς σύνοδον έσήχωσ»·) τόν ένζυρον άρτον xai ϊφιρι τά άζυμα xai τά παρέδωχ«ν·) «ί; τήν έπαρχίαν του Ρώμην, χ«1 έκαμτ τοιαύτην καινο­ τομίαν ·| παρανομώ; καί σχίσμα καί σν.άνδαλον «:; τήν Αγίαν τοΟ ΧριστοΟ έκκλησίαν· άλλ’ ή κα#’ ήρβς ανατολική τού Χριστού έκκλησία Αποστριφορένν, τάς τοιαύτας καινοτομία; τών Λατίνων, φυλάττουσα τάς παραδόσιι; τών αποστόλων καί τών πατέρων, έπιτιλιί τήν Αγίαν λειτουργίαν pi ένζυμον και τέλοιον άρτον, δ οποίο; |χ«: πέντ« «ιδη, άλ«υρον, προζύμην. ύδωρ, άλα; καί πΟρ, τά 4ποΙβ έχουσ: κάποιαν μυστι­ κήν Ητωρίαν τά άλίύρ: σημαίνω τήν σάρκα τού κυρίου απλώς, τήν όποίαν αύτός παρομοιάζιι μέ τόν κόκκον’) τού σίτου·)· ‘Αμήν Αμήν λέγω' ύμϊν, έίνμή 4 κόκκος τού σίτου π«σών βί.ς τήν γ"ήν άπο ίάνς|, * αύτύς μόνος μέν«ι· έάν δέ άπο&άνη, καρπόν πολΰν φέρ«ι. . Τ4 προζύμι σημαίγοι τήν ψυχήν χαΐ ζωήν τής αυτής σ«ρχ<5ς· Χό δωρ σημαίντι τί χαρίσματα τοΟ έέγίου πν«ύρατός· τό Ιλας σημαίνοι τδν νοΟν, χαθώ; 4 τύβγγίλιστής λέγ«ι·)· Τρ«ϊς έστ» τά 4λα; τής γής, xai A ΙΙαΟλος πρ4ς Κορινβίους··)■ Ό λίγο; ύρών 4λ«τι ήρτυμένο;Η). Τ4 81 πΟρ σηρβίντι τήν ίΗίτητα τοΟ ένάν&ρωχήσαντος ΊησοΟ. * Ex dicti· igitur liquet, Chrintum primum ac pooteu apoatoloa, sanet»· papas ac patriarchas, episcopo· «acerdoteeque ecclesiae Christi hec non et ipsam olim veterem Romam.' fermentato ad­ hibito perfeetoque pane sacrum fecisse a temporibus beati Petri ac successorum ejus ad aetatem usque Alexandri papae primi, qui «porte sua inconsultoque consilio cum fermdntatum panem sustulisset, aayma induxit invexitque in provinciam suam Romanam: qua novitate contra leges facta, schisma scandalumque sanctae Christi ecclesiae ■uborta sunt. Nostra vero orientalis Christi eccle­ sia, hisce futiliorum novitatibus repudiatis ac servatis apostolorum patrumque traditionibus, fer­ mentato perfectoque pane divina mysteria conficit, qui quinque constat elementis, farina, fermento, aqua, sale, igne, quibtie mystica quaedam signi­ ficatio subjicitur: ferina Significatur tantum Christi caro, quam ipse cum frumenti grano comparavit: Aasea Αλλ4 έπωδή Ιως τώρα συντόρως μέν, άλλ’ ίχανώς ίσον πράς «ύσ«β ») derqpfesc AB. ·) TltalM is A 1st· ponitar: Air·» l *s· Or»t ntuettetev ii sol sssersti»ter. IM ΟΟΙΠΓΓΑΝΤΙΝΟΡΟΗΤΑΝΑΒ SYNODI, ITM-ifM 191 xri όσυβτόηυς tri»; λατινικούς vMrapupafic, Mura* νό 4{ctdmipev dxdpi xal adamarç ΟΛιχς wmμίβις αύτών, 4πσβ bpeOpe* όναντίον τή χοινήτής ίχχλησίας παραδόφιν nid πρώτον ** χαδαρτήριο* πύρ όχού BoldÇoom, τό xri πουργατόριον^χατ' M' νους λιγόμινον. ΔιαιριΜι xri -γόρ Ms ρηχός *·» τβλιυτώνταν οίς/τροίς τάκους, xap*11·** ·Μ·*Μ» χόλβσιν xal κουργβτόριον· xri «apdfiemt fit rfvrn ix·! 4πο0 όναχοΜντώ ri φυχαΐ t·» iutahw, χόλααις M but 4eoO xqiMpMktai ai φϋχβΐ τών όραρτιόλών,'χαΐ πονργχτόριον ixM 4xo0 xritapt&vtai 8tâ ώυρός.αί ■ ψυχαΐ biitvot, al ômtat aîvai figue tmofcqc tqu»fiat· TSxttta λίγουσιν et 'pMpatoi, *** ♦ κόκας Ιχ« ίξουσίαν νό ϋνοίγη «ai νό σφαλή τόν τόκον ixtivou τού πουργατηρίβυ xai νό ΙλιιΜρώνή Mc φυχός Mv άμαρταλών fâà τιλιίαν ίδιχήν του βύδτντίαν «ai ίξουσίαν, βάλλοντας γιουπυλαίον ·), χαδώς αύτοί λίγουτιν, ιίς τός ύποχβιρίνβς ίχχλτ,σίαϊ της 'Ρώμης <ίς μίαν τόσην χρόνον ΐΰρίοδο», xal όλλα; τοιαύτας φλυαρίας μυδώδβι^ ’Αλλ' ήμώς οί ιύσ«ρ«1ς όχολουδοόντις τήν όλή>ιιαν xal τός τοιβύτας καινοτομίας .όχοστρηφόμινοι, δύο μίν τόπου; Sii τός φύχός τών όκοόαμόναν, παρίδιισον xal χόλασιν, διό τούς δικαίους xal αμαρτβιλοΰς, χαύάς ή δτία γραφή μός βιβόσχ», όμβλογοομιν χαί ίκοδ«χόμ»»α· τρίτον 84 τόκον xal κουργατόριον ούβόλνς σάργομιν. ίχηίή χαί οότ» ή γραφή ούτ· οί bito·. πατίρνς τοιοΟτόν τι μό; ίδίδαξαν. 1Ιιστ»ύομ*ν όρος, ίτι οί 8ύο βύτοί τόποι Ιχουσι κολλάς χαί Βιχφόρους μονά;, χα#ώς ό Χριστός λίγιι *)· Ότι πολλά! μοναί ιισιν ίν τφ ο!χφ τού πατρό; μου* τ4 όποιον xal 4 Ίνόννης 4 Δαμααχηνός BiStfoiui λόγον ότι, Πολλά! pova! «api σοί, σώτιρ. πιφΰχασι κατ' Αξίαν κβσι μ»ριζόμιναι. ’Αλλά καί Ιουστίνος ό’ φιλόσοφος xal μόρτυς τούς δύο τούτους τόπους σαφώς μαρτυρι! ιί; τήν ο·'-ην έραταπόχρισιν λέγ»»ν·)· Ούχ ή» Ιχοί»-' σιν αί, φυχαΐ ίνταΟόα μ«τό τού σώματος χατόστασιν, ταότην δχουσι xal μιτό τήν 4ντ<0*«ν Από τού σώματος Ιξο&ον- ιύδύς γίνεται τών Βιχαίνν τι xal τών.όδίχνν ή διαστολή- Αγονται γόρ υπό τών Αγγίλ·»ν ιίς Αξίους αύτών τόπους, βί μέ» τών 8ιχαίνν φυχαΐ tl; τόν παρΑβιισον, «I Si τών Αδίκων φυχαΐ ιΐς τούς 4ν τφ |δφ τόκους, «αί «ίσιν 4ν τοίς 4(ίοις αύτών τόπο-.ς φυλαττόμιναι <«ς τής ήμέρα; τής Αναστώσι·ς χαί Αντβποδόσιώς. Καί ούδϋς τών δι· δασκάλαν τή» Μχλησίας «opttwMv ή Ιδίδαξι τό τοιούτον κουργατόρτον, Λλλύ δλοι (να xal μόνον τό­ πον τιμαρήηπάν λόγου*, τόν ίδηχ χαόώς «Μ iva φατβνόν χαί λαμπρόν διβόσχουσι. τόν κβρώβοισον, Έχουσιν δμας χαί ςί 8ύο τόποι μονός διαφόρους, ώς ιίπομιν χαί ίπιιδή βί μίν τών Αγίαν «al τών 8ιxeidv φυχαΐ πφγαίνβυσιν Αναμφιβόλος οίς τύν κβρόδ«σον, ai η τών όμαρταλών «Ις τήν χόλασιχ όχό τούς όποιους όμβρτάλούς οί μόν όσίφιΐς xai όσόγγναατα όμβρτήσβντις κολάζονται ιύπίνς οί δό συγγναστό xal μίψιβ πτ^σβντις ίλκίζουσιν τυχών έλιυθχρίας xarti τήν όφ**·* «ύσπλαγχνίαν τοΟ ·μο, διό τούτο ύχόρ τών τοιούτ··», τών μέτρια δηλαδή χαί συγγναστό όμβρτησόνταν, γίνονται καρό τής όχχλησίας βί προσιυχαΐ χαί 8βήσ«ς, λβτουργίαι τι χαί μνημόσυνα xal ίλιημοσύναι, διό νό λφκιν αί φυχα! ixilvoi ώφίλιικν χα! όνοσιν. Όδον χβΐ,δταν ή όχχλησίβ προσιύχιται διό τός φνχός τών χιχοιμημέναν, όλπίζρμιν μίν νό γίνοται όφ*σις «api δάθθ •Ις τούς τοιρύτους, 8μ»ς όχι διό κυρός καί αβυργφτο- y*«*1wJLeR»r *. ·. r.t *^ r»qtp Cif vi aMaa ή«άοΜ· ·*· βανώβόοβ, ηοαι «oatn oooh ■HHMQt ' tNkdftfaMi ' flMNNMti < ρατρβαόβΜβ·; βόψΜ prierai ηοΜβαι piaeaiaron, ή«0Μ opiaaatar, igara, ήΜ at patgatoriaai apo4 ra dieitar. Kam daftraieraai aaMra ia tra ioda· dteporitaat, patadtoem aampa, iafenrai ri purgxteriaai: atgoa poraMaoa qaidoaa, MM jaitonai aataaa ooaqaiooaaat; iatoaam veto, aU poocxtom anima poeaam aoivaat; pargatoriam extra, ia quo antaaa illae, gaaa k«jaamodi aappHoiam ■Mraorint, ignlbaa parpoliaatar. Daiade a Romani· MMritar. papaa auetoritata pollora pwgaterii iatiaa loeam aporiandi ao oiandeadi poeeaterangae anima· pro MBuno auo imparia ae potentate tibogandi, jabilexm, ut ipai loquuatar, ad eeeloaiaa Romae anbjeetaa poet tot aanurxm apatiam mittendo; alia· etiam iatinamodi eommentieiaa nogaa afferant. At no·, qui veritate pie «tanra· ilbugae novitate· aapernamur, duoa quidem loeoa animi· demortuorum deatinatoa, paradiaum ae infernum,, pro juati· et paecatoribaa, quemadmodum no· divina aeriptura dqpet. profitera·» an reeipinra ; tertiam autem ae­ dem purgatoriumque minime admittimu·, eum ne- A que aeriptura neque divi patre· quidpiam mmile eoa deeuerint. Cradimua. tamen duobus illi» loci» multae eaee variaâque manaionea, sicut Chriatu» dicit .· Z« dooto fotrit i»»i um»w>o>m· multo» nmt. Quod et Joanne· Damascenus docet, dum scribit: tkdia» afuti U, tttltator·, momiout» tmtmtt cuifut pro swnlo dupertumtee. Praeterea Justinus mar­ tyr ac philosophus ambos illo· locos esae clare testatur responsione' LXXV: Λίοα futm statum hie koitut mimo» eum empore, eundem ritom habuit eum · corpora mipruwrmt. Stàfim fit juttomm et igpiatorM· diatmetH).' aguntmr, taim ab angeli» m iota aiU conaamcntia, justorum ptadem anima» in foraditum, iipustorum autem animae in inferorum leta; ae m îoeû tt digni» autodiuntw nmpie ad dism rtemmetieni» si rsuHMerwtionü. Neque ullus ecclesiae doctor istiuamodi purgatorium essa tradi­ dit vel docuit, sed unum' tantum quisque agnoscit piacularent locum, infernum, sicut et unum lucidum nitidumque tenet, paradisum; uterque tamen locus divenas, ut diximus, mansiones habet. Atque cum venetorum quidem justorumque animae paradisum, / peccatorum vero infernum certo petant, quibqa^e peccatoribus qui impia ac irremissibilia peccaverint aeterne psmiaatnr, qui autem remissibile· levioreeqae noxas ataiacriat, libertatem apereat adipiaci eeeeadum InoaMvabUeta Dei ndaaratraem, idcirco pro hteoe, qui leviora nimirum ae ignoweada pec­ carunt, pveees ab itrlwia tari, deprecationes, miss«e, enmiaemwatieam, eleamoaynss, ut utilita­ tem iode ao rwariaaioaém animae iBae percipiant. Quapropter quando preeea pro dedbaetoium anitnabu» ab oeelerib fisaduatur, eeaidtara quidem veniam eis a .Deo dari, non tamen per ignem ac purga­ torium, aed per divinam misericordiam, prout in­ finita Dei bonitas noverit. ' r · r .·, COffeTANTHiOPOUTANAX BYNODI, 173-4-1734 IM 1»4 piau, ώΗ Μ τής Μας φιλανθρωπίας, κα»· tv τρόπον ogee*) 4 Απβρος’) «Ο Oeofr^wHwji. 'Αλλ' έπκίή a Aaffvot .ok β·Μ·σιν τής τβι, αδαής αδτ*ν Mfr «^Λλοβο» καί τινα fai. mptfrotaMg «ώτΑ, φέρ» *»’ έξοτΑσαμ*ν τά ύπ' βΜη Sjrrfa*·· Kai πρώτον προβδλλουστ τδ frôv τοΟ Παύλου δχοΟ γρδφα ·£ς τήν πρδς Κβρινθίους πρώτην faστολήν χ«φ. γ'-ον·)- βιμίλιον Αλλον οδδιίς βύναται »«ίναι παρδ.τδν χ«ίμ»νον, ίς έστιν Ίησοθς 6 Χριστός- tl St τις έχοιχοδομΗ . έχΐ τδν θιμέλιον τοΟτον χρυσόν, Αργυρον, ' λίθου; τιμίους, ξύλα, χδρτον, καλδμην, ίκίστου τδ Ιργβν φ·*·Ρ*» γ«νήσ«ται· ή γ*ρ ημέρα δηλώσ*:, δτι έν κυρ! Αποκαλύπτε­ ται, κα! έκδοτου τδ Ιργον, δποϊόν έστι, τδ χ«,0ρ δοκιμΑσοι- «I τίνος τδ Ιργον μονοί, 8 έπφκοδόμη'σ», μισθόν λήψοτβι- οΓ τίνος κατακαήσιται τδ Ιργον, ζημ:ι*θήσ«τα:· αύτδς δέ σωθήσιται, ούτως 81 ώς διδ,^υρές. ΤοΟτο 88 τδ fato ίξήγ·ντας·)' δ Οο|ο« Χρυσό­ στομο; τδ ίννοοί Sii τήν αιώνιον κα> δτολούτητον χόλασιν, χαί ίχί διδ τό καθαρτήριόν πθρ· τδ όποιον «ίναι φανβρδν κα! -έξ αύτής τής τοΟ λίγου Ακολου­ θίας, 8ιότι λίγοι· ό Οομίλιος κατ*βλήθη, δ όποιος οίνβι αδτδς δ ΊησοΟς Χριστός xal ή οίς τδν σαρπωθέντα ΙΗόν πίστις- xal διδ τοΟτο Αλλον δέν «ίναι δυνατόν νά βΑνωμιν, οδτο τήν πίστιν νά ένδλλΑξωμ*ν, Αλλ" οίς αύτόν Άπχντος νδ πιστούβμον ‘K Άλλ’ ίποιδή ή πίστις Ανου τών Ιργων νοχρΑ έστι, διδ τοΟτο πρέπ*ι vi ίποιχοδομήσβμον οί; τήν πίστιν ΑπΑνω χα! τδ Ιργα χαί τδς ιφδξοις, τδ όποια διαιρΚ ίύθύς οίς. δύο, χρυσόν μίν χα! Αργυρον καί ■ λίθους τίμιου: όνομάζων τδς Αρ«τΑς, ξύλα δέ χαί χαλάμην χαί χόρτο* τδ; κακίας, χαί τδς μίν δροτδς διδ τήν αιώνιον ζωήν, τδ; 81 Χαχίας διδ τήν αιώνιον χόλασιν δέν ίβαλον δμως χαί τδ τρίτον μέρος ό Απόστολος διδ τό πουργατόριον. Έποιτα λέγίΐ' Έκαστου τό ίργον φανιρόν γονήσοτβ:, {Wv« 81 χαί τό πότο. σημαδεύοντας τήγ,τολουταίαν ίχιίνην ήμέραν τής βουτίρα; τοΟ Χρ-.στοΟ παρουσίας χαί τδν μέλλοντα ίχοίνον αιώνα, ήμέραν*) χυρίου χαλούμονον χατδ τόν αυτόν Απόστολον Αν χή πρό; Ρω­ μαίου;1)· Ή νύξ προέχοψον, ή 81 ή,μέρα ήγγικεν, οίς τήν όποιαν ίχοι νδ άποδώσή. ό θεός, τδ κατ' ίξίδν έκδοτου, διδ τήν όποιαν χαί δ μα­ QuU vero ad probandam hanc ipoorum eententiaai qaaadam dicta prava detorta a Latioia ad-' dwnntnr, agednn accurate qaae ab eia dicantur perpandaaiaa. Atque primum ol^ieiiuit effatum iUpd a Paulo aeriptujn epiatola prima ad Corinthio* cap. UI: Icademoxtnm αλΜ nomo jwlmt ponetu j»nôoter ad forni fttUum H, pood art (Brutae Joatu. Si ptlio tatam auperaaijBita taper Jimdamratum tor, awrwm, arpontam, Afntae jutataoM, Bpna, /ooman, ita^utam, taMueq/uofae qpao maaf/mtitm Jiet.· sito tom it· cUraM, nam ptr ifurttt roeoiaiitar, tt tmiaoctijuofae ojnu ftot tU ifftie prodaltf. S eufa pptu woxcÙt ftei fu/ftrariijittni^it, idprctdrm erripto; ei Offa °P“· •'toit, doirtmontam patitor, iptt cero toraiitar, Ua ternox nt ptr ipama. Hoc autem effatum interpretatu diruo Chr^eoatomU*. de aeterna perpetuaque damnatione illud intelligit, non de purgatorio igne. Quae «ementia ex ipaa termoni* runjunetione patet; dicit enim: Ftoitotatata potito· »*t, ftoi to Ouritot Jtot at in Deum incarnatum fide*, ideoque aliud ponere aut fidem commutare non poiiaumua, aed nobia omnibua in eum vredendum eat. Cum autem fidea aine operibua ait mortua (Jac. II. 20). idcirco auper fidem nobia auperaedificanda aunt opera et actua ; quae opera atatim diapertit apoatolua in duaa apeciea. virtute* quidem vocan» aurum, argentum, lapidea pretioao*. vitia rem ligna, atipulam. fudnum ; atque virtntea quidem proptef aeternam vitam, vitia autem propter aeternam damnationem; tertiam tamen, partem ob purgatorium apoatolua non poauit. Deinde- acribit : Umucq/Mfue opao woxiftotua Jfot; . tempna etiam notar deaignando ex­ tremam ' illam alteriua Chriati adventu* diem filturumqua illud «aeculum. quod dio* ixuuiti dicitur aeeundum eundem apontolum epiatola ad Romano·: Jfat praeertoi, ito nato» apprtpi»· foaeit, qua Deua cuique digna redditura* eat: ob hanc ellam diem beatu* Petru* prima epi*tola: iirtiito toito, inquit. Uti dottoi nient far in •etit, i» ft»· caob' magna tapota trmuitont. Sub­ κάριος Πέτρος λίγοι οίς τήν πρώτην Ιπιστολήν*)· dit apoatolua:. Ipù ille ntoueujutfne opru qnalt Ήξοι 81 ή ημέρα κυρίου ώς κλέπτης έν tU protoUt, «Ha quidem illuatrana, alia vero comνυχτί, έν ή οί ούρανο! βοιζηδδν·) παρολού- burena una eum eia qui haec ’ egerint. Etenim σοντάι. Έποιτα λίγοι- Τό πΟ,ρέκείνο έκδ­ cuncti eccleaiae doctorea et praeeertim Bqailina οτου τδ Ιργον δποίόν έστι δοκιμάσει, Αλλα magnua commentario in illud paalmi XXV1I[ Po* μέν φωτίζων,. Αλλα 81 κατίχαίων μαζύ μέ έκείνου; Demam intoeUmtin jtoeaato iptit, ignem illupt δποΟ τδ έκραξαν · διότι βλοι el διδάσκαλοι -ίής geminum eoae aaaerunt. ut qui duplicem vim habeat: Εκκλησίας καί'μάλιστα δ μέγας Βασίλειο; έξηγώντα; Unum quidem iUuminatorium ae fulgentem abaqoa τόν κη'-ον ψαλμόν1·)· Φωνή χυρίου διβκόπτον- natione, qui juatia aortitur; alterum adurendi vi τος φλόγα, πυρές, τό πΟρ έχοίνο διπλοΟν τδ praeditum abaque aplendore. qui peccatore· manet λέγουσι νδ οίνοι- διότι έποιβή καί ίχοι δύο 8υνδ- Quapropter dicit àpoatohu: , Vninto^ntpnt tpnt μοι;, καί τδ μέν φωτιστικόν καί λαμπρόν χοιρί; τήν fitot tU ignit prMil. Quorum enim opera raperχαδσιν νδ Αποχληροοδή τοίς δικαίοις, τδ Û καυστι­ aunt, neo comburuntur, imo vero igni· aplendorem κόν χορίς τήν λαμπρότητα νδ Απομοίν·| οίς τούς illumianadique virtutem adipiacuntur, ut quae ftdΑμαρτωλούς, διδ τοΟτο λίγοι δ Απόστολος, καθονός geant et aplAndoant et ipaa pariter ac aurum, τδ Ιργον, 8τι λογή; οίνος τ$ πΟρ θέλοι τό δοχιμΑση- argentum, pretioai lapidee; ejuampdi, tnquimua, διότι έχόίνων όποδ μέναυσι τδ Ιργα χαί δέν κβίον- operum artifice*' mercedem accipient haeredeaquo >) otar* «ta* A. •1 taweo X, ·) ICor-a, lt-IA •I itetax A. *) MI ·* oM» -> dtoftoter ao*. A. ή A tatal* Al < tam- **> n’litau.XA •J 1* VWl· ·δ Mk “) BaoB. Puta «*. XXX. ta ·. f . · ι ' " - ..· ■ '■ ' . ' Z'.':.·' - · ■■■ ■ - ; CONBTANTINOPOLITANAE SYNODI, 1799-1794 195 19β tai, ■ ijJA μάλιστα ΙνώνΟνται .'μό τήν φωτιστ>χήν doQt detorna· gloria··, ia qnoram ver· opere ίνίργναν Md λαμπρότητα τού χυμός, ta φωτ«ινά eduendi virtute· eaaai igni· exetnebit, eo good χαί λαμπρά χαί ίντα χαί βμοια μ* vbv χρυσόν imagine·· ferant Ugal, atipal··, forni, reram bempe "'χαί τόν ίργυρον χαί 'tabe τιμίους λί·οος, αύτοί flamada igni· tail· abanmieniarani, hi pravorum λσιπόν οί όργάται τΑν τοιοάααν Ιργνν λήψοντ® Md iatiaamodi operum operarii poenae «olvent; aon τής αιωνίου Μξης κληρονόμοι γ«νήσοντ·η' «ίς ίσα tama quxtenu» pruva illa opera igne aboumeada ii Ιργα Ηλ«ι ?«ίξη τό πΰρ τήν χαυσαχήν του •Ut, eatena· abenmendi qui haee egarant; *ed ipai ένόργ«ιαν μί τό/ vi όμοιάζουν1) μέ τά ξύλα xad τόν 'malorum opifice· aupetaunt ae «ervamtur, flammie κάλαμον χαί τόν χόρτον, τά φκοΐα. γίνονται ύλη aeterne exerueiandi; ae propterea dicit a^Mtoiua: «ϋχολόχαυστος τού χαίοντο; πυρός, οί ίργάται λοι­ Si atjtu tp»t en»rii, drtrhaanAnu fetitipr, iptt πόν τΑν τοιούτων χαχών Ιργων ζημιωάήσοντια· •aitem aolaabata, ita taown art par ipnam; vox ίμιας ίχι χα5' βν τρόπον Ηλουν ΑψανιοΑή τά ■eilicet illa «otaiitar idem «onat ac «upereat πονηρά ixstva ipya ύπό _ τού Χυρός, ϊτζι Ηλουν aeterneqne in igne aervatur. άφανισί^ή χαί ixatvei όπού ti Ιπραξαν, άλλά αυτοί οί ίργάται τΑν χαχών ίιαμένουσι xad σφζοντβι, |ν τφ πυρί αιωνίως χολαζόμ«νσι· xad 8ti τούτο λ|γ«ι ό ίπίνηλο;) Et τίνος χαταχαήσ«τάι τό ίργον,* ζημιω&ήστόαι, αύτός Si σω>ήσ«ται ούτως ώς ίιά Χυρός, ήγοΰν τό σω»ήσ«ται Μλ«ι «ιπη ίιά|ιόν«ι χαί σφζ«ται αιωνίως iv τφ πυρί. Καί αύτη «Ιναι ή ίρβή χαί ΙληΗ;; ίξήγησις τού άποστολιχού όητού κατά τόν Ηίον Χρυσόστομον χαί. ίλλους πατίρας τή; έχχλησίας. χαί όχι χαΗ»; τό έννοούσιν οί Λατίνοι τό σω^ήστται άντί τή; άπαλλαγής χαί ΙλτυΗρίας άπό τής χολάσιως Sii ττύ πυρός, Ιοιόή χαί τό σψζ«σϋαι «ίς τήν όλληνιχήν γλώσσαν σημαίνΓ. τό ίιαμέν«·.ν, τό όποιον χαί ή Ιννοια τού άποστολιχού όητού φαν«ρών«ι·ζ ίιόγι «πιιίή τό φυσικόν ίίίωμα τού πυρό: βϊναι vi φΗίρη, îmîvôi ît όισΛ κολάζονται αιωνίως ίέν ρΗίρονται όιότ; iv ίφΗΙίροντο, Siv, Ιμίύον αιωνίως iv τή χολάσ«ι. χαί Îià τούτο λέγιί ό απόστολος, !τι οί χολαζίμ»ντ: σωΗ^σονταρ ήγουν Ηλουν μίνή·) χαί σώζισΗκ αιωνίως ίν τφ χαίοντι πυρί. 'Οτι όί ό λόγος τφ Παύλου iiv «ίνα: π«ρί χαίίχρτηρίου ·πυρ.ός, βίναι pavtpiv πρώίον μέν χαί άπύ τήν ϊιαίρισιν όπού xipvt:,· ίπιιϊή χαί iiv ίιαιρ«ί . τάς' ^χα'χίας «ίς Ηνασίμου; χαί συγγνωστά;, όπού vi γένη ρίριίπ τού πουργατορίου, άλλα iiarptt ίπλώς τά ίργα τί; άρ«τά; χαί κακίας, τά; άξιος τού παραόίίσου χαί τή; χολάσ«ως, ώ; «ϊχομ«ν· itjttpov ii χαί από τόν καιρόν οπού διορίζκ τής τ«λιυτκας ήμέραςί τό' Ü πουργατόριον ίοξάζουσιν οί Λατίνοι πρό τήγ .χρίσ«κ χαί τ«λ«υτσ£ας όχιίνης ήμόρας χαί τό ΐιορίζουσιν ουτ« ·ίιά τούς πάντη δικαίους x«d χαΗιρούΓ ούτ« διά τούς πάντη άμαρτρλούς χαί χαταχρίτους, αλλά iii τούς μέση; τίξιας όντας xad Atque haec eet’ apoatolici dicti recta veraque ’ interpretatio aecuudnm divum Çhryaoatomum alioaque oedeaiae patre»; non autem, ut · Latini· intelligitur, vox illa aalvabitur pro migratione poni­ tur ao liberatione a cruciatu quae per ignem fit; nabi verbum σφζ«ούαι apud Graeco· etrvari aignifieat, qui aenra· apoatolici dicti aententia probatur. Cum enim invita virtute igni· corrumpat, illi vero qui aeterne cruciantur non corrumpantuV (nam ai corrumperentur, aeternae damnationi non aubjicerentur), idcirco apoatolua ait, cruciando· salvatum iri. •eilicet in adurenti igne perpetito superfaturo· esse ac servatum iri. (lixpi χαί συγγνωστά πταίσαντας, ΐιά τούς όποιους οϋϊ«ίς λόγος γίν«ται όνταύΑα iii τού άποότύλου, ώστ« «ύϋ Μρί τού πουργατορίου. Αλλά Md ή λίξις τού ζημιω»ήσ«ται φανιρά τούς αίώιόΑς χολαζομίνους ίήλοί, οί όίτοίοι ζτ,μιούντοκ . xqj ύστ«ρούνται . τήν μ«τουσίαν τού Ηϊου φωτός, xad ÜV άρμόζ«ι «ίς ίχ«ίνους όπού χαΗιρίζονται «ίς τό χουργατόριον, χαΗ»ς λίγουαιν οί Λατίνοι* ίιότι αύτοί χοντά ίπου iiv ζημιώνονται χαί μ*γάλως, χαί μ«γάλ«*ς ώφ«- - Quod autem Pauli' sententia de purgatorio igne non ait intelligenda id primum quidem comperitur e divisione ab illo facta; non enim vitia dispertit in mortifera ac leviora, ut locus purgatorio detur, aedi opera in virtutes et vitia tantum distribuit, quatenus paradiso vel damnatione digna sunt. Secundo o diei ultimi tempore, quod definit: purgatorium ν·Μ-^α Latinis ponitur ante ulti- . mum illum judicii diem 'atque «b eis ad ho- I mine· reaervatttt neque' omnpio justos et putos neque plgn· peccatores damnatosque. sedad homine· intermedii ordinis qui leviora ignoscendaque peccarunt, de quibus cum apostolus ne verbum quidqm hic fecerit, profecto de purgatorio non est locutu·. Praetere· voce ζημιώνονται aperte deaignantur perpetuo cruciandi, qui' detrimento suo diviai lumiai· participatione privantur, non vero congruenter illi indicantur qui in purgatorio pur­ gantur, ut a Latinis dicitur; namque tantum abest ut grave illi detrimentum accipiunt, ut contra magnum lucrum faciant, qui vitio depoaitb indutaque .munditia digni paradiso efficiantur. λούνται, άποράλλοντ«ς τήν κακίαν χαί Ινίυόρανοι τήν καθαρότητα χαί γ«νόμ*νοι Ιξιοι τού παραόβσου, Έτι ii ϋστιρα άπό τό £ητόν τούτο τού άποστόλου π?(£άλλουσιν si Λατίνοι χαί <λλα τινά όητλ τΑν V Praeter illud apostoli effatum a lAtinis objiciuntur et aba quaedam ecclesiae patrum dicta, . ■ ' *· Λκ·<«ζ·νο< Β. ·> sHc«v>·' *; >*·"* #»»<»·«·. *) Λ. Λ * '1 · · r Lket verisafiasan ait, sx vsrUs PsaU Ishithauai deteci „srΗ·κ«· *Hl praeter sacaeatoai Bappheii deceri ecstemtamt, scilicet dsamslo· is igne sos eanhui Mela cinar·· . rediύ ya, prueuaeturr atyne, ut ita 4icaat, ioponii ewis rxceueruat, ms y»«ia iM fotuMan» tonna oftrout, pnirttnnitoi officii ne» «iocriM ptrinfirftw rtpuiat ae ettauntiuimut domimu «ks ae peti erdf et iit quo» confiidit ta royotas prVMStors yams «alati ijuorum dsndunmf : ac tuar demum inffeetitar, ost mortem fructum animae ca­ piant ex orationibus eleemoaynisque ob infinitam Dei misericordiam ec bonitatem, id profitemur; tertium vero purgatorium expiatoriumque locum, quem Latini tenent, non admittimus, cum et a sacro evangelio de divite et luxaro addiscamus, hunc quidem esae deportatum nl> angelis m sinum Abrahae. divitia autem animam in tartaro intentam fuisse ac in tormentis, alium vero locum praeter ‘ has duo paradisi damnationisque seilrs. ubi transi- toria sit damnatio, non dari, sed ingentem imperviumque hiatum. Sed rK ilregorius theologus oratione quam habuit (rroptpr plagam grandinis ait : Satin» eal nuat cattigari 'ite purpam ynern ad emeiaitan ilhuu trajunitti, nuo jam potnar tmpu trit, non purgatitou». Statuit aperte. |o>s; mortem purgatorium ignem non ease. Imo prorsus itnpro- babile videtur, animam post mortem corpore solu­ tam materiaeque expertem, antequam pfoprinm corpus resumat, cruciari atque materiali coqotreoque igne purgari. Iteniquv adde quod purgatorii dogma istud fidelibus causa fit remissionis ac ne­ glegentiae eosque deducere videtur, ne omni opera in hac vita enitantur, ut a peccatis abstergantur, aed alterius post mortem expiationis apem affert. qua ape concepta ad quodvis peccatum perditionemque impelluntur. Quapropter ■ uncta Christi cccleaia rejectum eat, 'non aeeus ac Origanis doctrina, quae cum in medium quasi produeta Itei nnseri*) U-iu hic pristactas non a Dionysi.· deaanipla. eat. "M a Johanne Itatuaaceac. op. Zhr Air fw m /i4r dorwurcMar. u. A, Patr. ttr X< V. UM a ' ' ■ ■ ■ COK8TANTINOPOLITANAE 8YNODI, ύ*Μ*Μ’ 198 ■/ *»- xal prta τήν teurittp vd (nXbeMkv afe oordta omnium.ta priattaum .«tatam. rMtttattamee» xd»i dpaptiav Ml dxAXmev, M tdtaa «bm d>4- damaaftiutagMfiaum vataarit aa maritam at ipau [Λητόν dxi tip Arlan/* te» Xpûm» Ικχλη^αν, u«*tac Mgtageuttam pardH»namfiua U«ft« tahcerit,·» xal t» ίάγρβ τοΟ Όργανο»; lu·» 0tXt* taw«al ■■ aaalaata mu Misai ripudiata eat, eed altam a otaoiv xal τέλο; xeMowc, ηρ·^Λλέμ«ν·ς «ίχβ tip aaera et oecac.Mtoa qntata aprade tauguam lmτο» «té» yutavfiputttav, dig ufctov mI «M tounit»; pia· error aa«tb»raatiaata. Bed baee pita· ad ^βυμία; mî dttatalu; d; talc dtaapali ·* F*»*» Latinorum pargatorium evertendum aatta . 4»{Λή«η dal tip έχχλήβίβν, έλλέ xal tac dÿamc ^σφημος dvaltpatiota} xepd τής Αγί·4 *&*'*μτνιχή; ιτέμχτη; ουν48ου. Kai ta»M μέν dpuotav ιΐς dvalptm? too λατ.νιχο» ικυργβτορίου. CAPUT ▼. Beatitude «anctorum, et poena damnatorum ueque ad communem resurrectionem differtur.* liapl ταβτ· St xal ixtfvo ούχ IpMc ή £«ομα':Χή έχχλησί· tupi tt)c τών Sixatar» «χβλβύοΜς, λέγουσβ Stt al ψυχ«1 τών 4γί«·ν 4χέλ«ψον ήΒή tip ηλιίαν μακαριότητα. ‘Hpttc St raetaùcvta; τή Ι^Ί" 8»iy xal 4ποδ«χ4μ«νοι tip βιβασχαλίαν τών fialuv χατέρών έμολογοΟμιν, ϊτι ol Αγιοι Six άχέληυοβν ίτι «λιίβ»; tip μαχαριότητα, Αλλά μιρχΛζ· τήν 81 tcltlav μακαριότητα daeXapjMvouoiv 4v τή dvMTMtt, xata; i dttitmAof Παύλο; λέγκ*)- "Οτι dn ό­ χι,τ·! μοι 4 τή; δικαιοσύνη; στέφανο;, Bv Ακοΐ,ώσιι pot xüfio; έν ixil^ï τή ήμέρφ 4 Sixain; χριτή;, ού p4vov fit έμσΐ, Αλλά -xal itOyi τ·1; ήγαπηκόσι τήν έκιφΑνιιαν αυτού. Αλλά xal 4 tipi; Αυγουστίνος λέγιι· AÎ τών Αγίων ψυχαΐ ούχ οΟτβ τιλιίως Α«ο· λαύουσι τή; »ιία; «ιβρία; κρό τή; dva‘ στΑσιω; ώσπιρ μιτΑ ταβτα. ΕΙταλέγβ τήν αίτίαν k ένωσι; τή; ψυχή; xal τοΟ σώματός έστι φυσική xal ούσιώδη;· ούχ ένδέχιται τήν τή; ψυχή; φϋσιν τιλιίαν Ιχιιν τήν μακαριότητα, χωρίς το» σώματος αυτή;, ÿ ένούται ούσιωδώς xal φυσικώς. Kai 4 μέγα» BaolÀf.o; d; tà ’Hütxd του λ4γ«ν’)· Tb μ»ν γάρ xpàownov itpi; πρίσβπον xal ή τιλιίβ iitlγν«σ·_; τή; τοΟ »ιοθ dxaTUiiiXTS J μιγβλ·ι4τητο; ίν τψ μ4λλοντι·) aiôvt τοί; djloi; d«oi’s»fivat ίχήγγιλτβι· νΟν St xdv IlaOλό;· τι; ή, xdv Πέτρο;, ^λίπιι μέν. dXqfita; xkl ού κλ·ν4τ·ι «υβέ φβντΑζ<τ·ι, 8ι’ ίσίχτρου·) Si xal St’ βίνίγμβτο; xal τ4 ix μ4ρ:υ; χορίου »ύχ·ρίστ«»; ίχίίχιτβι. ’Αλλά xal 4 itito; Χρυσόστομο; ίξήγώντβ; τ4 ιβ-ον χιφ. τή; κρ4; 'Ερρβίου; ίπιστολή; üi τ4ν xÇ-ov λόγον λίγκ·)· Tl; οίν 4 μισ»4; xfif τοσβ^τή; Ιμοι?ή;; τί; ή 4ντβχόϊοσίς; ούβίχ» Ιχέλββον έχιΐνοι· χρόνου; Ιχουαι τοσβύτου;, νιχήσχντι;, xal o4S4xa> Ιηέλββον Ιμ·(; 84 4ν τφ άγώνι 8ντ·; 4σχΑλλ»τ«; ίννοήσβτ» xal 4μ·1;, τί ίστι xal β·ον 4βτΙ τόν Αβρβάμ χ·»ήσ»βι xal τ4ν Αχόστολαν ΠβΟλον, xtpiμένοντβ; χότ< β» τ·λ·ιι·»ή;, Γν· Suvqtataei τότ» λβ0«ίν τ4ν μίσ»4ν. Ε!τ· xarwxtpM λέγ«ι· Ένβ ώρισι χβσι τών otipdvtev tbv xaipSv, xal ό «ρ4 τοσο4τι·ν χβιρών vkvixqxta; μ·τΙ σοΟ λβμΜ*·* tkv ·τ*ψ·νο*· τ! Τ*Ρ 4ρ®0 Εοξβσ»ήνβι μιγίλή ήΒονή. Ό βύτ4; ·4ς τήν χρΰΚοριχΜοχ a’-ήν Ιχ,στολήν λίγκ*)· Kdv μένή ή ψυχή, xdv μυριόχι; dfidvatô; 4·τ»ν, ·) π Ti*. t a. ■) BmîL De fide, 1 A. ■) A* ·) dVramtMv AB. > ·) ueymu. ixiptat a* B*, homil. XXVIU, 1 ; M». Gr. LXin, Μ Λ * > · '■ «) (Vpo*. ix ta*. I W C«r. kouil XXXIX. »: W». Ot. ΙΧΙ,,Μ» D. • . ·· I - rjjiîgàflafcitgfli grmîomi 1 win Praeter id autem eeeleota rnmaaa et Illud de juatorum perfiruitioa· non recta aeatit, laaetorum •oilieet anima· perfectae beatitati· participe· jam filet·· ewe. No· autem fide veritati adjecta ae •anctorum patrum doctrina probatu confitemur, •aneto· nondum omnino beatitate perfrui, «cd partieulatim ; perfectae» vero beatitatem ab ei· poet reeurreotiouem eam adipinoendam, quemad­ modum Pauhu apoetolu· dieif: Quia rtpotita nt mt*·, μτομ jMtitM·, juem r*d anuttui at rorpôrù nataraU» tit ae ιηΛ-, t^etialit, aeiatet eatera ptrftetatn iaatitattat omu*ftti non faint aiagat two carpor», cui nAUtintialUer M^ahlitrrftu coq/Mptaur. Et Kaailiui inagnu· in Mondibu· aui« dicit: .Vam proauMam ttt fort at faeitt ed faeiatn et parfaeta nutjtttati» I)ti ixeompr^atuiMit eoptètio ii· yui digni habiti f»*' rixt ta futero nteula txhümda «it; nunc wro «·· Ihntbu gm'a tit. nm >Wnu, videt quidem van qua» videt, et non errat ei noa' imaginatione laditier, etd tamen per tpeenlnm et in aenigmate et quod de Deo et parte eet eum gratiarum aetioàe uueipit. Imo vero divu· Chryaoatomua cap, X) eputqlae ad Hebraeo· interpretan· oratione XXVII dint: Çtaaa «af trpo merce» tantae retributioni»? paw remiuiaratao? Nondum aeeeperunt illi: tot «eat eam «t quo vioerunt, «t nondum acceperunt; tM'autam dum adhuc eertaiù, menta' ettitt Cogi­ tat» eo· fnOgu· guid «t guantaun lit ndere Abraham It Pbutaun apoiMum, meepectamtee quaetdo tu fuerie •oniummetau, at tame ponmH aceipere mercedim. Bt poet pane·:. D^Uait omnibut unum tempo» coronarnm; ei yui tami maM· aut» te anni» vicit, tecum aetqpit roranam. Quad enim timui glori­ ficantur, ma/ua «et qgiupto». Idem ta epiatolam primam ad OuriaAtae: Si mangat amùùa, ait, ·< miüiee et .immeriaii», ageut ad mtra, abaqgm ooru»^. •en eeejpwt boue Ote iuqfdbilia, tient nequ» punie* tau*. Ômnie «nim enaÿwtatamhir en*· tribunal Chrifti, ut amipiat uauiyuiiyiii que» per ctrpn» fait tin taie aie· mule. ' CON8TANŸINOPOUTÀNAE HYNODI. 1ÏÜ-1ÎJ4 901 *« Aoxap ούν χαί 4στι, τής σαρκίς χωρίς «0 ' «4κβ14**™< «* Απόρρητα *γ·** ώσπ«ρ «Ον «481 κολασ*ήσ«ταΐ' ταύτα γόρ φαν«ρω*ήα·ται |μ«ρσ«**ν* τού βήματος τού Χριστού, tva ΙκαστΟς κομίσηται ’* ·>*.· τ«ύ σώματος Α Ιπραξιν, tlta ΑγαΡΑ «Ιτ» χχχd»). Σύμφωνα μΐ τούς «ίρημένους αατίρας καί 6 μέγας Άύανώσιος καί Ιωάννης 4 Δαμασκηνό* χχί Αλλοι πολλοί π«κ4ρ*ς διδ4σκο·υ«ν, 4« 8*ν Απόλαυσαν Quod ai quidam eeetoaiae doctor®· dùere videnΑχόμι τ«λ·ίως «ί δίκαιοι τήν μακαριότητα. El 81 χχί φαίνονται τιν*ς βιδΑσκαλοι τής έκκλησίας* νά λόγβυσιν, tar, aanctorum anima· beatitati· jam compote· esse ■ «τι Απόλαυσαν αί ήυχαί τών Αγίων τήν μακαριότητα χχί δτι διώγουΛν έν τήι ούρανφ χχί κατ’ αύτόν τδν χαρΑδκσον, Αλλά χχί ούτοι πΑντχ; έννοούσι τήν μ«ρι~χήν χαί ΐχι τήν τ«λ«ίαν Απόλαυσιν, κχΔόσον ti τών Αγίων ψυχαί βλίπου» χαΜ φυχαί τήν μακαριότητα χαί δόξαν TOO 4<ού χαί Ιχουσιν ιύφροσύνην χαί αίσΑησιν τού παραδ«ίσου, χαί τούτο λόγτται μ*ρι«ή Απάλαυσις· τήν 81 τ«λ«ίαν Απόλαυσιν Ιχουσι ν* Απο­ λαύσουν έν τή Αναστ4σ«ι μ»τά τού Λύματος αύτών, καύώς Από τά Ρητέ τών ήμττόρων πατέρων τής έκχλησίας έμ48ομ«ν, «ί; τΐ όποια ΑχολουΟούαα χαί πισττύουσα ή xafr' ήμίς Ανατολική τού Χριστού ίκκλησία όμολογχί μ«τ! τής Αληό«ίας τήν τ*λ«{αν Απόλανσιν τών Αγίων έν τφ μίλλοντι αίώνι χαί Αποστρέφ«ται τήν δόξαν τών Λατίνων, όπού λίγοι πώς Απόλαυσαν ήβη οί Αγιοι τήν τιλχίαν μακαριότητα. stqu· in eaolo ipeoque purodiao commorari, hi profecto particular®··,' non integram beatitudiaem cogitant, qnatenae «anctorum anitaae, prout animae, Dei beatitatem gloriamqae vident atque paradiri gaudio m voluptate fruuntar, quod particularia perfruitio dicitur; ad perfretem autem perfrui­ tionem quod attinet, eam in resurrectione una eum corpore adipiaceatur. quemadmodum ex dictis noatrorum eeeleaiae patrum didiçimu·. Hi* dicti*, •tan* et eredena orientalia nostra <’hriati ecclesia perfectam sanctorum in futuro «aeeulo fruitionem secundum veritatem profitetur atque Imtinorum •spernatur opinionem, qua sancti perfectae beati­ tati· compote* jam ement facti. caput vr Suffocatorum τιβοβ interdicitur.* Καί όχι μόνον αίς αύτάς τΑς πέντ« διαφοράς όπού ΑπαριΡμήσαμ«ν Ανωτέρω καινοτομούσιν οί Λατίνοι χαί Αν ατρέπούσι τά <ύσφή χαί όρόΑ δόγματα τής τού .Χριστού έκκλησίας, Αλλά χαί Αλλος παραδόσιις τής έκκλησίας ϊώαιωμένας παρά τών Αγίων Αποστό­ λων ·ί«ρών συνόδων « χαί **ίων πατέρων ΑίΗτού* καί π«ριφρονοόσι χωρίς καμμίαν συστολήν καόώς ρέρ« tiiuiv συγχωρούσι τό νά τρώγω» πνιχτόν καί αίμα, χαί μί δλον ,δπου ό ξ?-ος κανών τής έν Τρούλλφ συνόδου ίήτώς τό Απαγορ«ύ«ι λόγων ·) · Ή Otia γραφή ήμίν έν«τ«ίλατο Απέχισ&αι αίματος καί πνιχτού χαί πορνιίβός. ΤοΙς ούν διΑ τήν λίχνον γαστέρα αίμα οίουβήποτ« ζφου τέχνη τινί χατασκίυΑζουσι ν όδώδιμον, χαί οβτ.ω τούτο όσΟίουσι, προσφόρως ίπιτιμώμιν. Πώς λοιπόν'δόν αίσχύνονται οί Λατίνοι, φανιρά Ανατρίποντ«ς τήν παραγγίλίαν τής 8«ίας γραφής χαί τδν συνοδικόν τούτον κανόνα; Neque vero hi*ce tantum quinque diwriminibu· quae aupra recemuimu·. novaa rea inducunt Latini, piia rectiaque Christi eeeleaiae dogmatibua rejecti*, verum etiam alia* eeeleaiae traditione· a «ancti· apoatoHa, «acria «ynodi·. divi· patribu· probata· evertunt et abaque ulla verecundia deapiciunt. Ita verbi causa «uffoeatum aanguinemque come­ dendi* licentiam largiuntur, lieet canone LXVII Trullaai concilii id diaerte prohibeatur : Om»· •eriptaro, ait, nofr* maadewf, e «aajmtn* *t *q^oente ft /bruinriion· alutûun. Eft trft fti prepttr Ifitin» tt arnfenx emuanmpu· αηώηβίώ •σαρίΝηωη art* oligM ««cafeWua» enndnmf at ioftmaat, ft arc ilia acaeaaiur, at par rrt, cartifomut. Quomodo ergo Latini divinae scripturae mandatum •ynodalemque hunc canonem aperte evertere non verecundantur? CAPUT VH. Sabbati jejunium perstringitur. Denique notantur Latini, quod parvulis post baptismum eucharistiam non porrigunt, - neque eos ungunt sacro chrismate, neque oleo ungi per­ mittunt nisi infirmos.·· Έτι νηατ«ύουσι τό σί{ψατον έναντιούμ«νοι τψ Praeterea aabbato jejunant contra LX VI eaaoξς'-qt κανόνι τών Αγίων Αποστόλων ό όποίος λόγο1)' nem MMtorum apostolorum:' Si φνα» airricM·, ait, El τις (όρ«*ή τήν. κυριακήν ήμέραν νη- inwnhn Jatril iit deminte· «vd «aMato, mapH· ■ στ«ύων ή τό αόρατον (πλήν τού ίνός μό- ' fen turn uno, j^taaai, itptaaiar; ti fitrrit lainu, v«v)„ al μίν κληρικός, καόαιρ«ίσύω· «ί, 81 ttprrpttar. Namque aabbato quidem pro creatione, λαϊκός, Αφ·οριζέσ>ω· διότι τό μίν σόββατον «ίναι ' domiaiea vero die pro reawreetioue gratia· agimua. •ύχΜίστίά τής δημιουργίας, ή 81 χυριακή τής Ανω- .Quod autem die· illi resurrectioni· prooemium fuerint, σταστως. Κχί ότι aifrm ai Ήίρβι προοίμιον rivai id certo aeimua, quoniam ad infero· aalvator deaeenτής ΑνχστΑσ·ως, ΑλήΑώς, 1ιί·ιδή καί κατέβη ό σωτήρ dit .liberationem afferen» ac resurrectionem ; ideireo «ίς τόν $8ην καί.ίβωσ* τήν έλ*υ*«ρίαν 'καί τήν Avd- hisce diebna jejunium fleri indecorum eat Vno στάσιν, κχί 8cd τούτο δίν «Ιναι πρόπον νά γίν«τχι 1ν . autem magno sabbato jejunemus, quo dodiinicum ·) <£ il <'«.&, to/ 1 Kami, CcodL CoU. XI, T7S €. ·) ApaaMt «sa. M/aflm to; ς χαί xi άλλα xi άίΗτησαν. Πρδς τούτοι; ·) βαχτίζοντ»; ri βρέφη, >*ν μ«·διδόασιν ri; αύτά xi ίχραντα μυστριά, έλλά μέχρι πολλών έτών xi taxtpoOeiv άχδ xbv άγιασμύν 'fcaiw»· άλλά «·! χ«ρΙ« χρίσματος έκτβλοΟσι xi M** τισμα. δστι πολλοί βαπττζόμίνοι νά τιλαιοΑντάι xal và άποΒνί,σκουσι χάρις χρίοματος xal χ«ιρΙ;'τής μ»ταλήψ««ς τών μυστηρίων. ‘Αλλά xal Μ» τήν μ«τάδοσ:ν τών άχρέντ»·ν μυστηρί«ν χαινοτομοόσι χαί μ«τχλαμβάνουσι τούς πιστούς χριστιανούς σώμα μόνον, χαί όχι αίμα, έξ» άπδ τήν παράβοόιν χοΟ Χριστού, • τών αποστόλων καί απλώς τής χαΒόλου άγίας τού Χριστού έκκλησίας. ΙΙρδ; Bi τούτοι; ή) διέφΒ«ιραν καί τήν παράδοην τού άγιου «ύχ<λαίου καί λέγουσιν, if. βέν χρϊίΜι vi « 4M ■'--------- ---- ———•---r : -^■■-r— . Λ . .·■■■ οοτμοο fai oopaiero jaeaft exaam·. Lattai voro qoi ooMio aaioot aoo oedeaioatiei ordinu ae traditiooU ήΟίοφΜΜ ‘ roHoqoent illibatam, ut et alia, aie et hoe «abvertemot. ’ laaaper baptiaatia infantibiu aacrodf eenimunioMM noa praebeat, ted per malto· anaon eoa dOfraodaat dape iUa Maetiloa. .Imo vero in conBeiendo baptiamate ebriam noa adbibent, ita ut multi baptbati vita diMedaat ac moriantur, quin ebriam eueharittiamqae auaee|ierint. Hue accedit quod in tradendi» divini· myateriia novitate· in­ ducunt fldeleeque ehriatianoe aolo corpore, non •anguine paaeunt, contra Chriati, apoatolorum at­ que, ut uno verbo dicamu». univeraae «anctae Chriati eccleaia· traditionem. Tum etiam Mneti unguenti traditionem adulterAte·, aaaerunt illud aegrotantibua non eme γίν»ται ri; τούς Αρρώστους, Αλλά «ίς τούς άποΒνή- adhibeadum, «ed moribundi». Cum enim,, inquiunt, σκοντας, ΐιίτι, λέγουδιν, έπ«ιδή τδ «ύχέλαιον άφίησιν unguento abluantur peecata, ideo in exitu vitae αμαρτίας. δ:4 τούτο μόνον «£ς τδ τέλος τής ζ««ής tantum dandum eat, ne quia iterum, ai auperfuerit, πρέπ«ι νά γίν«ται, μήπως καί έπιζήσα; τινάς ξανα-’ pOoeet. O abaurdam Latinorum atoliditatem ac Dicit quidem Jacobua αμάρτη ύσττρον. X/ τής άναισΒησίας παραλόγου falaum praejudicatum! τι χαί {σφαλμένης ύπολήψίως τών Λατίνων. Ο μέν domini frater- /M^rawfw φαί» m robi»? inducat Ίάκωίο; ό 4δ«λφό9αο; λίγ«ι·)■ ΆσΒ«ν«ί τις έ'ν prcAgtrnr rccimia», et orent neper eum, unguenter ΰμίν, προοκαλισάτω*) τούς πρ«σβυτέρους mem alto in nomine domini, et oratio fidei ealvabit τής έκκλησίας, καί προσ«υξάσΒωσαν έπ’ ieefireeetem, et alterabit nem domi'mu; et ei iu peccatis αύτόν, ά\«:ψαντ«ς αύτδν έλα'!φ έν τφ δνύ- nt, dimitteatw «i. Comperitur ergo, «aerum un­ ματι τού κυρίου, καί ή (ύχή τής πίστέω; guentum vivia adhiberii ut. uncti vivant ac muqdati σώσ«: τδν κάμνοντα καί έγ«ρ«ί αύτδν ό κύ­ commorentur, quod et Chriatua parallticum docuit: ριο:, κάν Αμαρτίας ή πιποιηκώς Αφ(Βή- Deeeeetteeseteer tibi peoeata tea; surge et ambula; et: α«ται αύτώ. Ίέστι φαν(ρδν «ίναι, δτι τδ Αγιον Ecee beuetet /actus' et, ne posthac pecces. Et alibi : «ύχέλαιον γίνιται διά τούς ζώντας, Λστ« χριόμίνοι νά Et ungebant oleo mseltot aegros et sanabant, atque, ζώσι καί vi μένωσι κακαΒαρμένοι · τδ όποιον καί ί ut «upra dixit domini frater, oratio fidei saltabit Χριστός έφανέρωσ«ν «ί; τδν παράλυτον λέγων·)· infirmum. Latini e contra dicunt, aegrotantem Άφέονταί σοι αί άμαρτίαι σου, καί Ιγιι· tunc erae ungendum, quando morituru» eat nec ρα:’) καί ·π«ριπΑτ«ι. Καί· Ίδι, υγιής γέγβ- ullam «pent habeat ex morbo convalescendi. νας, μηκέτι άμάρταν». Καί Αλλαχού·)· Ήλ«ιφον έλαί<>> πολλούς Αρρώστους χαί έΒιράπιυον. Καίχα,ύώς Ανωτέρω «!π«ν ό Αδ«λφόί>«ος, καί ή »·ύχή τής. πιστιως σώσ«ι τδν κίμνοντα’). Οί Si Λατίνοι έξ έναντίας λίγουσιν, βτι χρίιται δι* νά ίπόΜνή, καί όταν Siv έλπιζα vi σηκωτή *·) 4 νοσών. BPILOGU8. Άλλέ, κα»ώς ιίπομιν, όχι μόνον xà δόγματα τής (ύσ>βούς πίστιως, άλλέ καί τές παραΒόσιις καί τοίξ«ις τής έκκλησίας ένέτραφαν καί διέφίΗιραν οί κατέ πάντα κ«νοτομούντ»ς Λατίνοι, έναντιούμινοι χαί τή «ΰαγγιλική διίασκαλίφ χαί τ&ς άποστολικρίς χανόαι χαί «ίς τά; ίιράς συνόδους καί άπλώς rixtN (ίς τούς πατέρας τής έκκλησία; καί τές έξ άρχής ρυλαττομένας παρ* ήμών πάντβν τών (ύσοββν παραβόσας τή; έκκλησίας. Καί δτι μέν αύτοί έ>«λοχ4χ«·ς άμαρτάνουσι καί έναντιοΟνται (ίς τήν άλήΙΗιαν, καΒώς άρκττά τδ έφαν«ρβ»σαμ«ν μέχρι τούϊ·, ούδχίς vottv Ιχων άμφι^άλλιι. Μόλον τούτο έέν Ιμ·ιν· τδ χακδν «ίς τού λόγου τους, όλίγον μβς Ιμ<λλ| νά τούς opivaquv καί νά τούς χαταχρίνβιμ«ν, ίσάν όπού δέν προξ«ν«ί’) «revomi B. *) Lemma iu *: Ueg) sir Αγίαν μιικΛοαιν. ■) Lemma ia Λ-. Iktfl ιΑμίάίοΓ, ‘Maa.A,l«-l& ’ Non aolum autem, uti diximus, . rectae fidei dogmata, Md etiam . eecleaiae traditione» ordinationea^ue everterant ae adulterarunt Latinh qui omnibu· in rebua nova moliuntur praeter evangelii doctrinam, apoatoloram canone», aacra concilia, et. ut atunmatim loquamur, praeter ecdeaiae ‘ patrΛ ac traditionea, quaa omnee no· a principio pie aervavimu·. Quod iati quidem oommlta malitia errent ac vero adveraeetur, ricut hncuaque aatia oatendimua, id nemo aanu» in dubium vocat. Ma­ lum tamen iatud ai taatnm albi habuiment, non multae curae nobia fhiaaet aententiam damnationem­ que in eoa ferendi, ut qui nullum inde fructum percepturi atnj, cum inaana protervia contentione- . *_ # *) ngeoaulaeüeb» K. ■ s■' ' *) JA. M4. •y fymft AB ·) »·««. a, ta. iBMfeüiÎhiiiiÎiii I ni ·■. 4 MB . . · CQMTAXTOtOPOUTAXAX 8YBOD1. iro-ΠΜ · JM rmia τούτου xappia Αφέλεια') εις εώτεύς, «i «mi« φεο ab aaivana »«A*iia Bhoeaaaiia* tot^aa ia ltd xatapa «ri «ά»κ άλογον άσχίσάη··* d*à tip laetae Moi Bojuatib·* troàftioaibaaq·» uptiitioaoo tuAÜM» baXiflltn «ri ixavôqeov «atverapM ao xevitataa oxeogHariat. Cat* aa**· nupirtw· «ai νεωτερίφεύς tk tà τής «taafMc «tant* Μγ> aoHt ait, oao oaM, o« propria· owAa· ptavaaqaa part «ri ηρώΜαεις. 'Αλλ' Ιπείΐή «ai βλίπβμεν, VpMMHUB TIMM· CMW···* •tt τά Horiv τους xaxàv «al tb paÿpdw τής xano- aaotri, orioatabo ampo ChrMi aodootao, îraMi δοξίας twv pxaMeumv ώσάν δφ«ί UMpat «è tà ao&rii lotpialoi iafbaifaai ίΒοοηαο Motia artibao μεταδώσουν «al εΙς τούς άπλοοσώροος χρναβνοάς eorrmpaat ao ia porâMaaio gaigitm baiathraan τού ήμετάρου γάτους, τής Ανατολικής ΙηλώΙή τού ήΜ aütoro abtipiaai, Meireo aaiato morin αίηοο Χριστού έχχλησίβς, xai μ4 τρόπους άχατηλούς *4 τούς 4o aoolrio Mabbat oaDieito hitea Bttorio ea oaoiΙιαφΙείρεΜί «ai νά,τούς σύρνωσιν 4»λίως είς tà* mtiu protaiiaut* qaae orioatali* Chritti eeehoia κρημνόν xri tà βάρβώρον τής άπεελαίας, Μ τούτο oeatit ae taaot, axporiti» oja» taab ractbqao 4egλυπούμενοι «ai φβοντίζοντ·ς τούς ίδιχούς μας χρι- aiatibaa «or aoa et aovitatibae taUaeboqae pravae σπανούς ίγράψαμεν xai ίφανερώσεηιεν έν τφ χαρόντι Latiaorm opiaioab, at idele» ia religion* firaiiorea μί συντομίετ» txtfva όπού φρονεί xai δοξάζω ή Ανα­ eflbeti I« umneo, chritthmi, quotquot ■anctÎMÎmae patritrvludi ÀatiuchentiiuB «edi •ob­ diti eotia, minor*· et au^oreo, eqjaacunque ordini* •itia ** dignitati·, paterae tpiritualiterque admone­ am·, nt magna diligentia fidem a patribua traditam retineati·, definitieaibea orientali* Cbrbti ereleoiae firmiter perotaate·, quae jaahdudum et » principio queounque edocta aeeopit a Jeou Cbriato. «ancti· apoatolia, tacria concilii*, divi· patribua, non aeeua ac cunctaa aanetae Cbriati eeeleoiae traditione· •cripta* et non «cripta·, ea'inponctwaa iUibataque •erravit ac aerrat; atque a novÿtatibu· mutationibuaque abhorreatia .Latinorum, 4·· .baud ullum eecleaiae dogma rei fhyaterium aut traditionem praetermiaerunt, quin illud corruperint et adulterarerint. Quod ai ita quidem agente· Vectra reli­ gione a patribu· accepta |>entiteriti·, a' Deo quidem "uberrimam mercedem, " vitam aeternam animaeque aalutera, · cuncti· vero eocleai·· patri­ bu· et a nobia oratione· apiritnaleeque benediction·· accipietia. Quiaquia autem veatrum, orientalia Cbriati eocleai·· dogmatibua repudiati· et «orum quopiam labefactato, pravae 1«tinorum opinioni·' aliquam novitatem et fallaciam meedaciumque admiaerit, ia certo aciat »e mortifera peccare, ut qui religioni· .fine· tranaeut, aeternae damnationi obnoxium fieri ac obligatam, veluti impium haereticumque Deo habitum iri, quod Cbriati, apoetolorum, conciliorum, cunctorum eceleaiae aanotorum doctrina traditione­ que perfracta »c contempta, in eorum exaeerationea incurrerit. . Τ4 ίσο\ τών πατριαρχιχών υπογραφών χαί λοιπών 4ρχιερί*ν άπαράλλαχτον. dpoÿrqpàu·· per omnia timih · nitcriplimml petriarcherum c*t*rnnuny»t fpittoponms + Ηρεμίας ίλίφ θεού άρχιεπίρχοπος Κωνσταν­ τινουπόλεως νίας Ρώμης kai οικουμενικός πατριάρ­ χης άποφαίνομύ καί όμολογώ, ταύτην είναι τήν δόξαν χαί όμολογίαν τής άγιας άνατολιχής τού Χριστού ίχχλησίας περί τών ίνταύθα ίχτεθόντων προβλημάτων. -ψ- Αθανάσιος ίλόψ θεού πατριάρχης τής μεγά­ λη θεουπόλεως Αντιόχειας συναποφαίνομαι καί όμο- -|- Hieremiaa miaericordia Dei urebieptaoopua Conatantinoppleo·, novae Romae, et patriarcha oecumenicua aaaero et confiteor, hanc *··« opinio­ nem et 'eonfiaeaioaem aanetae Chriati eceleaiae orientali· eirea quaeationea hic expoaita·. ') μαρά*»’ ωσίλΐναν ΛΒ. ·) ttyint Μ. ·) Χορεία**» aai aatappawav AB. $ Mt 4nMI tdU VMBmB·»··» , Athanaaiu· miaericordia Dei patriarcha mag­ nae Dei urbi* Antiochia· oaaero et confiteor, hanc CONSTANTINOPOUTANAN SYNODI, 17Μ-Π94 907 at ttnfcwitiaim aeneta* Çkriati •oejtaiae orientait· être· ηοαβοΜοΜα hie exporitas. mm «ρΜοΑΜ λογΑ, τούτην rfvoc tîjv δόξαν χΜ δρολογίαν MK *γ(ας Ανατολικής τού ^pcotM έχχληοίβς «api τΑν <νταύ·α txxsHvratv αροβλημώΜ·*. 4 χ^ύοονύος «μ* *·*> *«φ#χ|ι; Μβ *Τ{·« πόληκ Ίιρουοαλήμ καί «daqc Παλαιστίνης ώκοφαίνομοί, τούτην abac τήν δόξαν καί όμολογίαν της' ώγί·« 4ν«τολι«1Κ τοή ΧρατοΟ taxAqatqc «api τβν ΊνταύΑα έχτ*Ηντ«·ν χραβλημώτ···. ' 4- Έγαγν ΉραχλΜας «ai TMoowO Ke^Ulvmo* τά κροβληΗντα όχοδιχόμτνος ουμιρρανΑ «al ουμφΗγγομαι Τοίς 4γι«»τ4τοις ηατριΜρχαις, χαί θύτης δμολογΑ χαί βοξΑζι» καρδίφ «al στόματι, xafithap καί ή τού Χριστού ώγία καδολική χαί Αχοστολιχή Ανατολική έχχλησία χηρΰττχι. 4 Κυζίχου Αύξέντιος τ* χροβληΜντα Αχηβχχόμινος συμφρονΑ *) χαί συμφδίγγομαι τοίς tytstdMi; πατριΑρχαις, χαί οϋτβς δμολογΑ χαί βοξίζ·».χαρβίη καί στόματι, χαΜχτρ καί ή τού Χριστού άγια χαδολ·.χή Ανατολική Ιχχληοία χηρύτττι. -I- Ό Νικομηδ«ίας Παίσιος τά χροβληΗντα Α«οδιχδμινος ουμφρονώ χαί συμφδέγγομαι τοίς 4γι«τΑτοι; πατριΑρχαις 'xal ούτως δμολογΑ μέχρι» 4σχΑτης μου Αναχνοής. 4 Ό Νίκαιας ΓιρΑσιμος trap! τΑν τηδ* έμκ«ριιχομένων αύμφρβν ·ίμί διόλου τοίς άγιβτίτοις χβ- ' τριίρχαις. • 4 θ Χαλκηδόνος ΙΙχρΙΗνιας τΑ.κροβληΗντα Αηοδιχδμινος συμφρονΑ χαί συμφδέγγομαι τοίς ΑγιωτΑτοις πατρ'.ίρχαις, χαί ούτως δμολογΑ χαί δό­ ξαζα καρδί* «■! οτόματι, xataixtp ή τού Χριστού άγια Ανατολική έχκλησίά χηρϋτττ». 4 Ό. ΓΑνου χαί Χώρας Γρηγδριος τά ώροβληδέντα Αποδχχόμχνος συμφρονΑ κα! συμφΗγγομαι τοίς Αγιατα’τοις κατρια'ρχαις, χαί οδτΜς δμολογΑ καί 6οξ<ίζα> καρδίφ- χαί στόματι, χοΜχαρ χαί ή τού Χρι­ στού άγια καθολική Ακοστολική Ανατολική έκκλησ£α*) χηρύττβ. 4 Ό Σοφία; Άνασβίσιος*) τ* χροβληΜντα Αποβαχδμχνος ουμφδέγγομαι τοίς Αγιατηίτοις χατριάρχαις, καί οδτας δμολογΑ χαί δοξΑζα χαρδίρ χαί οτόματι, xaMmp χαί ή τού ΧριατοΟ Αγία καθολική Αποστολιχή Ανατολική ’δχχλησία κηρύττν.. ,' 4 Owyoanth·· xherlwMi» - Del ptrtriareha sanet*· eiritati· Hiernaalem et tétine Pateetiaae aaaero et confiteor, haM oeae opinionem et eoaIhaaionem annota· Chriati eeoleaine orientait· oirea quaeatioae· Me expoottae. 4 Nfi° quidem Heracleae et Ifhedeati Callini­ co· quae proposita amt excipiena conaentio et concino eam sanctissimi· patriarbM·, atque ea corde et ore credo et profiteor, qaae et «ancta ChrHti catholica et apoetoliea ecchxia orientalia praedicat. 4 Cyiici Aaxeatia· quae propoeita auat ex­ cipi··· consentio et concino chtn «aactiiaini· patriarch!·, atqae ea credo, et confiteor corde et ore, quae et «ancta Chriati catholica eccleeia orien­ tali· praedicat. 4 Nicomediae Palaiu· quae propoaita aunt excipiea· conaentio et concino cum lanctiMimi· patriarch!· et ita confitebor ad extremum uaque •piritum. Λ ■ 4 Nicaeae Qeraaimu* circa ree hic compreheaaaa promue «um conaentaneua cum Mnctiasimia plttriarehia. , 4 Chalcedonis Parthenio· quae propoaita sunt excipiens 'conaentio et concino cum sanctissimi· patriarchis atque ea profiteor ac teneo corde et ore, quae et sancta (pristi eccleatx orientalis praedicat.' 4 Oani et Chorae JQregoriu· quae proposita •unt excipiens consentio et concino cum sanctissi­ mis patriarchis atque ea profiteor ac teneo corde et ore, qaae et «ancta Christi catholica apostolic» ecclesia orientalis 'praedicat. 4 Sophiae Anastaaiua quae proposita sunt excipiens concino, cum aanctisaimi» patriarchis et ea profiteor ac teneo corde et ore. quae et sancta Chriati catholica apoatelica ecclesia orientali» prae­ dicat. II. / SYNODAUS ADMONITIO AD OMNES ECCLESIAE ANTIOCHENAE FIDELES DE RESPUENDIS LATINORUM ERRORIBUS ATQUE RECTA ORIENTALIS ECCLESIAE DOCTRINA RETINENDA (mees· aprili 1724).· 4 Ι«ρ«μί«» ίλέ* >«aO έρχΛχΙακαχος 4 -Htsrvaaa* amerricoMta 'JM arehirpiecopas Κ«·ναταντινουχδλ·|»ς νδας "Ρώμης Ttal ol-' OoMteatmopoispe, news Sente», tt patriarcha oscwχουμ·νιχδς «οατριώρχης.4 Ίαρώτοττ» μητροκολίται ο! tawMlpavot τψ 4 Sacratissimi enetrepoUtae, saoctissiaiae apo­ tytsttkqt Αχοατολικρ καί χατριαρχικώ hpdvq» τής stolic·· „ae patriarchal· Dei wMs Aatiochiae Ηουχδλ»·ς Άντιοχχίας, έν 4γ1φ ιτνχύματι ώγαΑητοί ■edi· «uifragaaei,. dilecti noetri in spiritq sancto *) «vgjWh· eW. ·> ·) Νμνβ aalûta· «Β. «Λ te Mite» MB fatah eri )mm vmwm teaM rimgM a^aaaomm 1Λ tempori·· AasaMiam Map: M ··"» JTW· ■*·· m·^ 1 a· M, ia toeam Gngarii, «aie na «· U «fiarism μμΑ A>etL mdhetas. ad Mun» 174* mq»· vixit· Neam maio Indm saxi 174* sum «ae«ri< Xalkimn. VH» paMMehalh tabularii eoAema A μ *4, st aottmm A F TO- • Buts* eghtris WtA ··. AmI matta Ia «e*m lC*as<*e. «ri ia itabalario fatrianhat·· (Jaastsatiaagalimai ansrvatar. a μ*. 1M at »·*· ta>i iatap* vmo babWar ia »*« Cts«liaHhi|ilil»ai «anati «agaierf *M fri. «***, «asm «n««awr; Vari•ales bapu asMs Isaiiaam Mitem A aMtriai MMam'.C ' {riMMM* ■ te ■ A MMtete ' MMHMB tetywlMl M *flb*t*i : KiEtà rrir dqsstaxta oai Awing*«iqedrros dr eÿ a*deg vf* ItrnswM; i* C riin tanti *i*eAMf'ta*4c sefc **Μν··*·ές red aufsaMsaed HsMttrib* «d ρφ tatmsggeotî·*, dut rihpaMvnMw «4 dg*ie e^tat «ft X»a»sAafit fihaigsM. tam mh arari· arari narim **■· trito* afihta.w vas» orariam a*jatto araaaa, «totrim tam · astora Cririi·· aritt (X>N8TASTmOPOUTANAK BYMODI, 17M-17M WV NtXgei xai αηλλφουργοί ήμών, «<η! ίντιμάτβτοι κληρικοί τοΟ w κατριηρχιχού τούτου bpfiveu aoi «·» (κΜΜφΙ**** «Λτφ pqtpon&msv, όοιώτατοι ΧαΒηγούρβνΟί VftV «U τά «Λτ4»τ imfinapiwv μβν·· «tqpitw «ad «δλαφίστατοι tspelç, βύγτνόστβτοι ίρχρντβς, χρήαψοι «ρβγμβττχτβ! md Xmttol ίιΜξίχαντης ηδλογημίνοι χριστιανοί, τόκνα 4v xupiqt άγακητί τής ήμ*ν ββτριότήτος, χάρις «h) ûplv ditam aol «ίρήνη M hsoO «ai wap' ήμών τϊχΑ, ίόλογία xsd αη^Φ rt*S*). , . i \ a 10 ftatraa ot oomnintetf, honorxtiaiimi cleriei μαtriareialU hajaoev «adix ae matropolaoa ai »ubjoetarwa, «aaetMoû praapooiti reoaratHÎam repioaû iUiae moaaaterionun, r^igiaaiaaiari aacar* datée, ekrMaü preeefea, aegoeiatoree praeataatieeiàâ, eaaetiqM oetori baaodieti fldelo·, dilecti in doarito Hlü mediocritati» neatrae, gratia voirie omnibo» et pax n Deo adait. et a aubi» votum, benedictio atqae condonatio. Christianae profeaeioai· primum, maximum et egregium opx» ac ieaigne fides est pura et imma­ culata at^ue ia Deum pietas, quae voluti thesaurus τήν όκοίαν ώσδν’) Iva φησαυρδν ίσολον «pi κόσ­ quidam inviolata» perpetuamque animae decui cunc­ μον τής ψ«χής ίναφαίρβτον ίναγχαίως npiiut và tis illi» fidelibus omnino servanda est. quibus est φυλάττώσιν IXm ol χύάαββΐς 6«οΟ ίχαγγίλλοντβι *) laudi, verum perfeetumque christianismum tenere, νί Ιχ»»σιν ίΧη*ή «ai tiiatov χριβτιβνι^ιόν, «ai và nec quidquam, quantumvis exiguum ipsis videatur, μή κροδιδόασί4) χώκοτ» ούδέ τδ φαινόμβνον μιχρό- omittere, sed ea omnia, quae ad religionem fidem­ tapov αύτσίς·), ίλλί và ίντίχωνται lia·) τί τής que.. pertinent, integra,' incorrupta, inconcussa in «ύσχββίας «al χίστχως σφα «ai ίνόίΗυτα «ai dit·· aevum omne custodire, quemadmodum promulgata ρασβίληντα ’) ai; τδ πανπλίς, xoH>; ίνομ«*<τήφήσαν de sancita sunt a primario ipso magistro et sal­ . «ai δ·.»τ’ίχ»ησαν 6«* αυτού τού άρχιδιδασχίλου lyi vatore nostro Christo necnon a sanctis ejus disci­ , σωτήρος ήμών Χριστού «ai τβν άγίων ·) α&τού μα­ pulis apostolisque ac ceteris sanctis ecclesiae θητών «a! ίχοστόλων χαί Àotaôv ίγίων nvcipwv patribua,' atque ea corde sentire et ore profiteri, • τής ίκχλησίας, «ai αύτί và φρονούσι4) τή χαρδίφ obsequenter communi, omnium matri parente», χαί và όμολογούΑ **) τφ στίμβτι, ΰποτασσόμανοι sanctam inquimu» Christi eccleaiam orientalem, τύχχιΙΙώς τή χοινή μητρί,. ίγίςι τού Χριστού δνατο- atque ei, qui huic praeeat; spirituali ipsorum pa­ λιχή “) ίχχλήσίφ, xai τφ ίν βϋτή Κροΐστβμίνφ itvari- stori.’ qm capitia partes agit, velati sana ac pia ματιχφ ,αύτών «οιμόνι^ τφ λόγον κοφαλής ίχοντι >*), unius eceleaiae corporis membra. E contra vero ώσίν μέλη ύγιαίνοντχ xai τύσχβή τού ίνδς τής qui -verq religione abjecta paterna quidem recta- ’ ίχχλησίβς σώματος ■ ίς Ινβντϊβς ίί ίχηΓνΛ^όχού ,à«o- que fidei nostrae dogmata communesque ecclesiae σχιρτήσουσιν **) ίχδ τήν τύσίβχιβν xai ίφήσουσι *·), traditiones deserunt, ih nova» vero1 absurdasque μίν - τδ χίτρια χαϊ 4p»à τής πίστιως ήμΑν δόγματα sententias ac hétérodoxes' mores' lebuntur ao χα: τδς χοινίς χαραδόσηις τής ίχχλησίας, Μρι- feruntur, religionis veritate depravata atque ad­ ιτίσωσι δί χαί ίξολισδήσονσιν «}'ς νχακχρι^μούς xai ulterata, hi amplius v^ri christiani neque sunt ίλλοχότού; ΰκολήψβις xal ίί>η ίτχρόδοξα xai χαρα- neque vocantur, sed ab 'ecclesiastica christianaque χαρίξωσι χα! voOttowoi τήν τής «ΰσ»β«£ας ίλή**ιαν, integritate abscissi segregantur, e sacro ovili ut. οί τοιούτοι ούτ» πλίον ι·) tivai ούτο όνομίζοντατ τή seabiosae oves putridaque membra ejiciuntur, ex­ δληθτίρ χριστιανό’, àiji’ ώς ίτνρόδοξοι χα! vasttapi- tremis. vero maximisque ecclesiae poenis obnoxii σται- ίχχόπτονται χαί χωρίζονται τής ίχχλήσιαστιχής divinaque gratia promu» destituti ad aetemo» χα! χριστιανικής όλομ<λ»ίας *’) xai τής Εχρδς μάνδρας cruciatu» cuni diabolo damnantur. ίχβ&λονται ώς λρόβατα ψωριώντα χβ! μέλη στση«6τα *·) χα! τα!ς ίσχάταις χβ! μ«γ£σταις τής ίχχλησίας παιίτίαις χαΙΚιπο^άλλονται, χα!' τής τού Φοού χάριτος *·) χαντχλώς μαχρννδμχνοι, μ*τδ τού διαβόλου τή αίωνΐφ χολάστι”) καταδικάζονται. Τού χριστιανικού ίκαγγίλματος τδ ttpbrav «al μίγιστον χαί έξα!ρ«τον Ιργυν «a! γνώρισμα qtvm ή «aèapi «ai ίμώμητος «tant «ai «ύσέβ«ια ιίς fieàv, ') Totum hoc prooemium om. <'■ ’) «det' OIL C, ·) AC. *) Γ. ·) βύιοίς' αντης. ·) ίξ ein C. ’) ux*1fCMâitvt9' ηκβρβχβρβχτα C. «Jj-t’otr' fpuFfimri C. ύμ»λοχ«<ΐί C. artrrdiUjrÿ om- C. '·) Ιχοηκ C. V) C. M) άφC. *·) <»e*à xal ît«p«A>MMtt tototor. ^torfa «to > ΠΜΠ» 4 COMOTÀNTOÎOPOLFTASAS 8TNODI, ITM-lYM an Έ«βΗ| tetrw^v Md τ* vOv ήΜύοαμβν xal ipdbepev, de τινές Md exalte el «tav b τφ dynrndt* χατριαρχιχφ Md Apaetefaf τ·4τφ •ptey τής Avn«x*Uc aadtotç tiemipivaïc «teÿ μητροχόλαοι Md *ΜρχΙ«ς tépwxeptowv χρ«Μ** birt toO qbœepeb utd xmgastdami. fau^jdMi · ΙβαβΜ* λιοΗντας, Mpûaeoev etc ·«*#» Mi·) x«>autotdtqv îfftvnitt» φύχής, ata dglemrtac τ* ** ··*··»·*’) mi tèc χ«νός») ηαραΜΜι; τής όγίας toO ΧριατηΟ dvoroiiχής toaAqtlei, «fa td *»*· Ml ΙρννήίήΜν Md ίτρόφηοαν. έξέχλιναν4) «*ί «Ρήρνβ^ς wd Η*·**· ψυχιχής dMOdac, «ta alxtoonatqodpsvei rd tapty M« Ml λαπνιχό wanaplqprai tub dMtavtemc λαηνόφρονος Kaxetùpcx» «ta dh Itowtav Boooapfav όμογνοόμόν·ν·) ούτού*), ήρχιοαν vd xtovoropobm xal vd dvtrtpdwewt ’). τούς «ρους «ta χανάνας xta rd; xctvdc «αραίόββς τής ανατολικής^) έχχληαΐας· ata πρώτον μϊν .dte puXtraevoi «de βιαττταγμίνας νήβττίας, τής τοΟ XpurroO ήμΑν γτ»νψ>Μ»ς. dtyevda, τής ôMparlac*) *mtîmo «ta τ*ν djttav όχοστόλβν1·), xord vty όρχαίαν Xaivty Mpdleaiv teuO nopUaÿav dvoodav ή Tob„Xpt«TOb ίχχληοΐα, μή φυ•λόττοντας ,προαότι1*) μήνα τήν”) vqetslav Md dxoXty “1 τής ιχθυοφαγίας xotd tty pardXqv ταοααραxoirtty ata τάς λοιπός ττίρόΐας xta Μραϊαχ«υάς too ίλοίι ένιαυτοΟ, ixqlre; ίιςλαίή 4xoO' puôdnovta» χοινώς dxà «Çwc τούς δρόοίόξοος χριστιανούς “), όλλ’ bùii“) tty dpifcpty ttav taooapd«pvta ήμρΑν Ιπί“) τής να xupleu ήμβν γ«ννήσα»ς ώοαότακ1’) xai i«l '·) τής ί»ιαρ«γΙ«ς *·) teerôxou «al ttav όγίαν «κοστόλαν xord tty έχχλησιαστιχήν ftfepdloàv φοÀdrtouev’*)· Jn β* τολμΑσι \d xdpouv τηραγαμίας' xal λλλα σννοιχέσια όχηγορβυμίνα xal «κλυόμτνα ύκά ttav ίαρβν νόμαιν, ;xta ίλλας 8ί τίνος’*) *ορα&ο«ις Md Wv( νόμιμα τής άιχλήσίας ddrcoOai xta dva^dxovm ”)- Πρύς W τούτα;*·) «al «Ις τήν χρολαβόνηβς dxletetoav xta σταλΠίβαν 4φ’ ήμβν σννοΙιχώς ΜρΙ τβν *ύσα0Αν τής dpMMfov χ£βτ«α·ς «ογρόταν’*) Ιγγραρον ΒιβαοχαλΙαν *·) «al νον&ταΐαν χρισπανιχήν ούίτμίαν tùiudtyiav xal ύκβταγήν 18<ι{αν, odtt τις τήν τύΗίαν όΜν τής (ΰοτβαΐας dad τή; , «ροτόρας πλίνής ίχιστρέψαι xal ΛχολοοΡήααι ήΗλησαν, dû' ôaiûp dM»i«ùÔT«; κρόβοτα d; τό ίχότος τής άκότηί xal «Xdv»;; πλανιόνται xal Μρ<ατρόφανται, dxoÀeudeOvrtç xal dwotyxtytvei td μιαρό Mapar igtar m4Mmm a· Cmm aitopiwM, ymdm, Imo ιοψίΜΐ Hmm part·* mho «tari* MtaftovMOf ήνΐ di ooMtiMtaMT pataioNdoii ot ·Φ^* •«οΒβα fate AMtoatoMM ««d· «tyM «·ΜμΚ« mMt·* pafataN μ yevriMifa dagoot, ab tarrida otadlgMgM dtaAaty MpptaatataM la tratraodatai gMtfaafaMM^M ΑΒ&ΗΜΒ9 *' pü® patatafaqM ariiwdoaa* aoatr·*' Mai< dogaaMfa· at «MMMMltaM aaawtM CWoti «Mtoaiaa wriaatadfa taaditiataibM, la qaitau at. aati at aatriti tfaanat, ad gaigtta· apteitaalte parditiaafa baiafaMaqaa ineabafaM, atqaa jam «oeiti» paragriafa latlafaqaa povitatitan pravi vità daftmeti Tyrii, Latiaoraai faatorit, raH^OMOOHiM impior»· aaatatoraai ejao, èaapteM aova ,moliri ae daerata eaaaaeeqaa at rommaaaa aeplaaiaa oriaetalfa tniditioae· >abvertore. Atqaa primam qxideai eoaetitata jejunia, vkiolioet' Chrioti nontri nativitatia taactfaataaa Daiparaa «aeetorumque apoatolorum, aoeundum votarem omeiam traditioaem jamdadum a Chriati eeeleoia accaptam, hand earvaat, rajecto quoque jejunio et abetineatia a piaejba» par magnam qnadrageoimam oeteraoqxe quartaa ac eextae feriae Botina anni, .quod quidem ab 'omaibM orthodoxie chrietiaafa vulgo euetoditur, imo non retento qddtagint» dierum numero jejunii tempore nativitatfa domini noetri, eanctiaeimae Deiparae, aanotorumque apoatolorum juxta oeeleeiaatieam tradi­ tionem. Praetaroa quarta matrimonia aliaque ooanubia a ' «aorta legibne prohibita ae vetita inire non verentur, apretie etiam ae aubvertie alita quibuadam traditionibua legitimtaqne eeeleeiae ritibus. Hae aeeedit quod aeriptae institutioni ehrtatiauaoque admonitioni oiroa aaera orthodoxae Bdei dogmata‘nuper *a nobia syaodaliter editae ae tranamtaaaa haud uljam obtemperationem obeequiumque praeatiterunt nee priori errore relicto rectam rehgionta viam tenete voluerunt, aed veluti oves a grege . aberrant* . in fallaciae 'errorisque . caligine vagabundi circumaguntur, exceptis -ac probatis nefariis novitatibus pravi illius, quem diximus, episcopi Tyrii, cujus nomine inter se dissidentes et in perplexas pravasque opiniones discedentes, discordias, alternas lites, insectationes, detrimenta sibi invicem attulerent, ita ut elato novissime cervice’ se mota rebellione adversus 11 Aoty vsl °·* t‘. .. . ·) rqi de«»4ajer tywr xiewn sas. C. ·) setriic ms?C. ■ ‘ ·) ^/«JUoxv.B. ·) iarwr Srssi^aiv C. ·) sitaeC' osa C. Ί sm«lssM<' C. ,*) dravoXMve «a. C. ·) «vUrrsioi r«·■< C, ■·) M v·* ty··’ *M»r ia C. •H *«vâ rjr — Oitsrvere·»· ds’trsrrlot V»»ty»»·· rg «(,/s<7 s«r«edst< tie /nie^tee & “) »/»wr am. C. . V) aav^Uxsax. C. PM tew aMaam vocsas base «Mmtar ta C: retd sdrra qol Mwsvoastev·* sol rev wveoMW sol listy·» VM"tartar ifwrsiavOL -) Kfie Λ tokmc· Iri ta C. “) PM temtatav C betet; sta tastee*a«nmiv napo· tasamn i did . _ .. ‘ 818 CONffTANTtNOPOMTAlU· BYNODl, WM-17M . vearaptapae· τ·β iq·**’*· * **) )' km* Kaaetdpou, Ή ««t taaapeMvtag * •k ) * mpiàtainf MmMta. έκροξένηο·»·^ ta»·· ' μκΰξΑ «ώτών δ«χ·νοΙας μΑχας ta ΑλλχΜλλήώυς «ai ^'•Μβς toO tatata» >un«|M^MÜ4vt *$ *τκ«βρ·μ>Ας «ai ζφί«ς, *2« τόοβν βτι.έχτρ«χηλιΑ»·νtat taXautatav aal tacuMt γχνόμ«ν« έπβνϊοτηοβν aatà toO πρΜατώτος ) * aal τής κβφαλής «Wri, too pamapnatdtou δηλονότι aal Ayiaawfco» *) ««πριέρχου Άναοχ<ί«ς aal ouvoSAÀpou ήμών aupiov ÀOetaota» ), * ««•ύδοντας prtA πολλή; ένοήαΐας aai ΑΗοφοβίβς vA συστήσώσιν Αλλον μαηριΑρχήν tai νΑ ήμποροΟοι1) vi ad|UMt ti πονηρά aal «mut tout Ηλήμβτ·· aal προσκαλοΟσι μέ έπψουλήν·) τήν αότοΟ μακαριό­ τητα vi έλβη ait τήν iapaeaiv tai vi τοΟ έπιφορτίοουν τά χρέος τών ioaporv, τΑ tacota έξοβ<ύα·ντας αυτοί tai «tata) *) έδικΑ του; aal xtiapata ·) * Ti ζητοΟοι τώρα Α8ίκ»ς Από τήν αΟτοΟ paaaptitifta μί μέσον κακοποιών ttvotv aal SoÀtorptaoov Avbpàxwv u). ΙΙαρΑ Si ταΟτα**) έτόλμηααν vA χειροτονήσουν Αρχιapia τδν ivlapov aal παράνομον Κβχογββριήλ "lavt ΦινΑν *·> λ·γόμ·νον, τδν όποιον αδτδν ’*) 6μοΟ pati τοΟ Χαλ»πίου Κακογ·ρασ(μου aal τοθ“> Kaaoaapa * palp, Αν«ψιόθ τοΟ ίΗνόντα; Κακοτϋρου, aal ta·' ΒερουτΙου Κ«χον«οφύτου τούς έχομχν κα·ηρημένους τοΟ Αρχιερατικού αξιώματος aal Απο^λημένους τής τών χριστιανών όμηγόρ·»; ώς λατινόφρονας aal έτ·ροδόξους. ΤΑ όποια αύτά άτοπώτατα κα} Svooapa(«t γέρον­ τα έργα ΑναραΟόνΛ; aol (UjiatwiHvtt; καλώς, δχι μόνον έλυπή&ημ(ν μεγΑλως «ίς τήν τοιαύτην *·) ψυχι­ κήν Απώλειαν τών τοσούτων χριστιανών, ΑλλΑ aal δικαίως Αγανακτήσαντες aal μή δποφέροντ·; νΑ παρα^ίλέψώμεν ΑδιόρΙΗυτον ■ τό τοσοΟτον κοινόν κα­ κόν του εΙς τΑ avfiik * ’) χριστιανικού γένους,'γράφοντες διΑ τοΟ παρόντος γνώμη “ι τοΟ peaapiMtAtou χά! άγιβιτάτου πατριάρχου Ιεροσολύμων.1·) κυρίου κυρίου Χρύσανθού °), τοΟ έν αγία» πνεΰματι Αγαπη1 τοΟ καί περιποίΗ,του ΑβελροΟ καί συλλειτουργού τής ' ημών μιτριότητο; ’*), Αποφβινόμο·α συνοδικώς pati τών πιρ'ί ήμίς ΐερωτΑτων συναδέλφων Αρχιερέων aal ϋπερ τιμών, πατρικώς ta aol πνευματικώς ”) συμ}ίουλεύομιν καί μαραγγέλλομέν όλου; ΰμΑς τούς αύτόΑι iv τώ άγιωτάτψ πατριαρχική» 8ρόνη> Αντιόχειας καί ταίς ύτχκν.μέναις αύτώ έπαρχίαι;’*) ευρισκομένους *) (»»,Ι>Μ·ΓΟ^’ 1· η ?<;· *αί e. ·) np^a.Tzoxot > xezo^ottfitra,' Xït) x«x«»Aa»^oi ς μ »·«/«,· . k *.Ί(ίθ$*· ζ<ί«Γ Γ. » ·) x«r«' tot Tvfl»>irc « etc. f) C, ·( ·) on. C. nùt ttoxyotr àw A« xf'&n (.’. *·!) Γ haec habet: ura/tar. t·'. ^ov^tv nAlnotf. »*) Port 1? ’addit; xc/ n»»· ΐΓυ/λοι υι Xft r<»r xdrer^xove» i«*i« πολλές v **) ι«<φ« M ravra' X|»ov A ιώ-ιοι^ M) 7i«r< fiFvee Ç. . \ *·) avrdv m C. ’·) ΚκΛογί^ΛοΙμοι' tuti tor utu. C. *·) rr ApXMptav καή intffrltttV iin^airiiu^· ««τρΜώς. Part artaparuita k··· Aakaatv ia Ci'»·»·»<·«'a·****·!· JI* Aae«a a·»· «apat·)» ioMUtexoriat, baatiaaiaMua teqataao «aaotiiailaaaMin· pataiarahaai Aatioeh·M·, fratn· n a atra», iotaina» Atbaaaaiua, aiΦ» aalta itwaaia at iaaptotete alta» patriarch·» inotitaor· ooatoaioriat, φέο inpraha praTaqao ooaoiHa oxaaqui vatarapt Atqa· Baatitataaam ·]·· dole·· ragaM at Damaaaa» ·· oaafmt, ia hamaro· ejaa aa· «Hana» impooitari, qaod ab ip·» ia propriam capidiaen m ptaoriaaei·» tapaamua bwm a Ba«titadiaa «jo· injaria exigant, adbibit» qaibuedam •o«leί* ^5ή» όά Λφί- ‘»c ritibus circa immaculatum rectae nostrae fidei σίτε χχι^-»«<ρίλλΐ’< xdfrt λατινικήν καινοτομίαν καί cultum relictis et abjectis. paterna veteraque com­ <χε;ΐδοξα δόγματα ?α:-ίΙ*σ/) κιρί ,τδ. άμώμητον munis matrib, sanctae nempe Christi ecclesiae1 *έ^α; τή; όρίΗδόξου ήμών πίστεως, καί vi φ»λά^τετε orientalia, instituta sincera, servetis, cum quae ad ανόθευτα1' τα πάτρα χαί 3ψχβ|<·) νόμιμα τή; *&:- pia dogmata «imitent, tum quae ad communes ϊή; μνΜί ’Λ3» τοΰυ Χρίστου άνατοί**ήΓ-έ»»Αησΐκ;. ecclesiae traditiones, scriptas aut noi^ scriptas, re- * xi'îç?. £■; τά εύσεμή δόγματα1) όσον χ^ί <ί; xi; ferantur. 1’ro’nde jejunia quidem. Christi intpiimus Χ'ζυλ; -παραδόσε*.; τή; εκκλησία; Ιγγρί^; τε καί nativitaris, sanctissimae Deiparae 'kauctorumque άγραφους. Kai λοιπόν xi; μέν v^rxeia;. 'τή;·) τού apostolorum, sarta tecta teneatis, integro servato Χριστού γεννήσεως’ι δηλαδή, τή; ύπεραγία; Θεοτό­ dierum numero, quem orientalia Christi ecclesia κου χα: τών άγιων αποστόλων, vi νηστεύετε xxi vi jatndudum accepit, |>er magnam tpiadragesimam άττετε σφα; χα: ανελλιπείς·)·μέ τδν ίρι^ιδν τών quartasque et sextas ferias totius anni piscibus ήμερό» όπο·ύ παρέλα^εν άνωθεν ή ανατολική τού abstinentes secundum disertum h posto)i···»rum ca­ Χρ-.στού έχκλησια. άπεχόμενοι χαί τή; ιχ^Λφαγία; nonum interdictum. XjStn etiam abstineatis ab χαζά τήν μεγάλην τεσσαρακοστήν χα: τετράδα; illicitis quartis matrimoniis et ab alio quovis ronχα:’παρασκευά; τού όλου έν.αυτο^τήν οποίαν ρη­ nubio sacris ecclesiae legibus prohibito.* Imprimis τό»; οί άποστο/ ιχο: χανόνε; άπαγορεύουσιν · έτι δέ vero proba totaque mente obsequamini beatissimo û απέχετε άπό τήν παράνομον τετραγαμιαν χα* aanetissi moque Antiocheno patriarchae fratrique όσα άλλα συνο:χέσ:α είναι χεκωλυμένα υπό τών *«nostro domino Athanasio tanquam omnium vestrum ίερ<·)> νόμων τή; εκκλησία;· πρδ δέ πάντων να ύπ^ spirituali pastori, domino, capiti, paternas ejus adτάττετ»>ε μετά πάχη; <ύγνο»μοσύνη; τφ μαχαριωτάτω moniriones, hortationes, institutiones obsequenter και άγιωτάτφ πατριάρχη Αντιόχεια; καί συναδίλφφ et ex amore suscipientes, sedulo caventes ne ullo ήμών x jp-ίφ Ζν*α>«σίφ. ώ; πνευματική ποιμέ ι καί modo lentitudini ejus adversemini neve cum im­ όεσπδτή χλ·. κε,^αλή υμών πάντων, καί να άπο- petatis ac lacessatis ob memoratum Damascenum ÔQt*r»H μετ’ εύπειίΗία; χαί αγάπη; xi; πατρικά; debitum, quod ab eia solvendum est. qui ex pro­ αίιτού νουί>εσ:α< παραινέσεις·) τε χαί διδασκαλίας, pria cupidine ac pervicacia illud contraxerunt, mm προσέχοντε; χαλά»; να μή άντ:φέρ«σί>ε οίφδήτιν· autem a Beatitudinc ejus injuria exigendum: neve τρόπίρ τή αυτού μαχα^ιότητι. ούτε vi τδν κατατρέ­ ullam aliam insectationem adversus eum moveatis, χετε χαί νά τδν ένοχλήτε ή διά τδ προειρημέναν *·') έν sin minus et Deus justam in vos iram conciperet Δαμασχώ χρέ,;. τ| όποιον πρέπει vi τδ άΛολογηΐΠΐ)- et mts iniquum in Beatitudinem ejus detrimentum σ:> έχείνοι οπού διά παΙΗ, χαί πείσματΧ έδιχά του; non sustineremus. Praeterea quos supra memora­ τό «προξένησαν χα: δχ: να τδ ζητού^π άοίχω; άπδ tos deposuimus. Alepi pravum Derasimum. pravum τήν αυτού μακαριότητα, μήτε άλλην riva καταδρομήν Seraphim, nepotem o)im Tvrii, BeVvti pravum vi τολμήσετε κατ' αυτού, διότι χαί δ ΙΗδ; δικαίως Neophytum, hos ab universa «trientalis 1'hristi *ίλει σΐ; 0ργ:σ1*ή. καί διά τούτο και ήμεί; δέν ecclesia nobisque omnijms depositos a« segrega­ ύπο ςέρομεν τήν άδικον ρλάρην τή; αύτού μαχαριότη- tos ut impios et episcopali .rhrisrianoque or­ το;. 'Ex: δέ τού; προειρημένου; κα^ηρημένου;. dine amotos, nernoo eurum sectatores a« fautores, τδν Χαλεπίου Καχογεράσιμον 1ιι χα: τδν Καχο- aeque et vos omnes una rejiciatis et n«m modo σεραφείμ. ανεψιόν τού ποτέ'Ίυρου 1,ι. και τόν Βέρου· pro episcopis, sed ne pro christHriiis quidem pror­ τ';ου Καχονεόφυτον. ό»; ανίερου; καί άπορερλημένου; sus habeatis. X από τ< τή; άρχιερωσψνη; καί τής χριστιανική; τάξεως. και όσο: άλλο: είναι όμό|ρονε; καί δμογνώμσνε; μετ'1’· αύτού;. έπειδή κοινώς ή ανατολική τού Χριστού εμκλησία καί ήμ<·ί δλο: τού; έχομεν καί>ηρημένου; και άπορερλημένου; 14ι, νά τού; άποστρέ- f 4 tt Muvtf·. c»j. Γ; p»wl ;/ρο, τ/τς IwWlt · Ηίχμοί,' χα'ι μ/;·»’ζ<ο\·. •i Xiu xai iH‘ftn>nyiot\ · ’i > a xai ta Γ. »\·χ«ία χ«· rω. haec ίο Γ habentur: xtii r^; xtuttt}· r^.' xt (o«r. <)//«>'»· 'ftaroxw >(t(xn' m. » r^stu ttt. m a; xai r»,>' i γ«ό· a^otituitav xfc i à etc. ·) «.’»->ÂÀian\·. èrwtifv ·, toi- .\\natal· ίκχλ^ιΐα »·«’ yrÀfcrrb. χαί ce j<$»· ré; «vaT|»Xx»te μί μόνην r>(» Hταήμί· o»· >r« Ai »·« «se'jpr* r^»· ταγάι «i/ior et«, t ·) xal ïiai>a»vt. >·« rô »'.i<(ΐ;««#<·<»· e.xairet te Aixatov, aZzij» r«»*]; at’rot* / Χριστού ανατολική; έκκλησία;. ή τώ e<*cleniae orientalis, aut in beatissimum patriarcham μακχριωτάτψ πατριάρχη ύμών απείθειαν Χ3;- κατα­ vestrum quamlibet detrectationem insertationem ve δρομήν ήντιναούν ·ίξ«'ί. ή τού; καί^ρημένου; agentes, aut episcopos, quos , ut Latinorum fautores ___ „ περι. . novatoresque decisu unus., qu«hia modo tuentes et άρχιερει; ώς λατινόφρονά; και νεωτερισίά; πο:η«*είτ< ·) καί ^ίφδήτ: : τρέπω' καί συγ-^ adjuvantes vel eorum novitates participantes, quin κοινωνέ,σετι ci; τού; νεωτερισμού; χύτών. αλλά καί «S etiam arabica volumina. qupe nuper pravi Ta ni τά αραβικά *ρ:?λία Οπού φέρονται τυπωμένα*) έπ* nomine edita circumferuntur, «m quaecunquc hujus όνόματ: τού ποτέ Κακοτύρου κα: δσα άλλα τοιαύτα modi alia, quae orientali ecclesiae contraria -oint, εναντία Tt dv»WAixt έκκλησία όττ.; τά άναγινώσκει si quis legerit, probaverit, rata habuerit aut inventa ή τά φρονεί καί zi πιστεύει. ή όπου zi εύρήσε:·ΐ comburere rernsarit; imo vero eccUmtastirum scrip­ turn nostrum, quo nuper s\nodali sententia a<δέν νά καύσει. έτ: δέ κα: εί; τδ εκκλησιαστι­ κόν ημών σύγγραμμα. οπού προλα^ίόντω; συνοδική cognitione illuc misso discrimina, quibu- orientalis γνώμη ·’ άποφάσε: έστείλαμεν tt; τά αύτό^ι και ecrlesia a latina dissentit, declarantur. Latinorum φανερώνει τά; διαφορά; όπου ίχιι ή Ανατολική έκ- novitates firisaeque opiniones refelluntur a< subχλησία μέ τήν ΣυτικήΧχαΙ άποράλλει κα: ανατρέπει vertuntur. si quis pius christianus verum esse n«>n τά; τών Λ ατίνων^ καινοτομία; κα: κακοδοξία;. δστι; putaverit neque proba obsequmeaque mente susce­ εύσερή; χριστιανό; δέν τδ ,π:στεύ<: καί δέν τδ απο­ perit. aed illud abjecerit ac despexerit hi omne*, δέχεται μετά πάχη; ευγνωμοσύνη; κα: προθυμία;. άλλά quotquot qualeaque fuerint, qui nostrae huic eccle­ τδ άποράλλέ: κα: τδ καταφρονεί. — όλο: λοιπόν >·| siasticae synodaliquv sententiae atque paternae ο: τοιοΟτο:. δσο: κα: οποίο: ήθελαν ή alta: ιιΙ οί φαινό- apiritualique admonitioni obstiterint, sint excomμενο: **) έναντίο: ι·) τή παρούση έκκλησ: αστική κα: συ­ inimicati a sancta, ^maubstantiali. vivifica, indivisa νοδική ημών άποφάσει πατρική τε καί πνευματική Trinitate, uno natura solo Deo.· et maledicti et νουθεσία. έστιοσαν άφωρισμένοι παρά τή; άγ:α; καί nullius veniae capaces et insolubiles post mortem, όμοουσ?>υ καί ζωοποιού κα: άδ:α:ρίτου τριάδο;. τοΟ et in hoc et in futuro saeculo, saxa, ligna, ferrum έ /δ; τχ φύσε: μόνου »>εού. κα: καταραμένο: καί άτυγ- solventur, illi vero nequaquam: (tiezi lepram et χώρητο: άα: μετά θάνατον άλυτο: έν τώ νυν αιών: .ludae laqueum adipiscantur; scindatur tellus eosκα: έν τη» μέλλοντ: * α: πέτρα:, τά ξύλα καί ό σίδη­ que absorbeat vvluti Datan et Abiron; hona eorum ρο; λυ^ήσοντα:. αύτο: δέ οΰδαμώ;· κληρονόμε ίσε: αν atque res funditus tollantur a<* deleantur; pars την Ιέπραν τού Γ’-ΐζή κα: τήν Αγχόνην τού Ιούδα* eorum sit cum pmditore Juda cumque Judaeis σχ'.σίΗιη ή γή καί καταπίη αύτού; ώ; τδν Δαί*άν Deo repugnantibus, qui dominum crucifixerunt: καί Αρειρών τά πράγματα κα: υπάρχοντα αύτών devoveantur diris sanctorum trecenta decem et είησαν ει; παντελή έξολό>ρευσ:ν κα: άφαν:σμόν ή orto patrum, qui divino numine afHati Nicaeae μερ:; αυτών μετά τού προδότου Ιούδα καί τών »Ηο· convenere, vetemruinque sacrorum conciliorum; ne μάχων Ιουδαίων τώγ σταυρωσάντων τόν κύριον* έχοιεν unquam per totam vitam in ulla re proficiant, sintκα: τά; άρά; τών αγίων τριακοσίων δέκα κα: όκτώ que rei ignis gehennae «ybjectique aeternae ex­ Ρεοφόρων πατέρων τών έν Ν:κα:φ κα: τών λοιπών secrationi. Quod si post hanc ecclesiasticam ob­ άγιων συνόδων, καί προκοπήν ού μή Γδοιεν πώποτε jurgationem < astigationemque ad sanam mentem επί ζωή; αύτών και ειησαν ένοχοι τού πυρδ; τή; redierint atque a memoratis indecentiis impietatibus­ γεέννη; και υπόδικο: τώ αιωνιφ άνα,Ήμαν.. Κα: tt que prorsus abstinuerint, tum. ut decet, condona­ μέν σωφρονισΙΚύσιν ο: τοιούτο: μέ τήν παρούσαν tionem veniamque ab ecclesia consequentur Hin εκκλησιαστικήν έπιτιμησινΗ) κα: παιδείαν καί κά· autem posthac in malitia sua rursus perstiterint, hi μωσιι,ι τελείαν Αποχήν τών προειρημένων ατοπη­ probe sciant, nos civili castigatione in eos usuros μάτων καί δυσσερημάτων *·) του;. »>έλουν αξίωσή vase ac libellos adversus eorum nonnullos potvntis- *1 ·) 1> ·> *) *·) r»<» in <’ rejicitm r c.toho» « ora. ’ *cp/» Γ. γνημϊ ttui om. < Kfu^ôv on. Γ. ζ«/«.ι<\·.λ·.. y ’·) «·< <αοοαί»r»i’ /iaî Quae hic uberiori sennom* exsecratione* iu voiifiuusces feruntur, eae in ι panel* its complectuntur iiaviint ^erpovuat' utro^ri^r nai^ar^i· ·(μ<ρ'ιν Kuthfttfci·. eureeoa»· «<,ζ in C uns »««*? >A»u(rnLiihtU4 . Àjÿv» ut.ki',. CuNClU Gkmkjuàu toMVS XXXVH. CONSTANTINI WOMTANAE SYNODI, 1722-1724 * 219 μ«τΑ za'xg· τή;· έχχλησία; τή; πμοσηχσύση; iyisita; χχ: συγγνώμη;· f- il χχ! μ»τά τούτο έπιμένσυσ: _. πχζ:ν ____ ... »!; τήν ,, κακίαν ___ του;. i; ήξ«ύρουσ: ,, _r___ μ«ταχ«:ρια^ή κατ’ mrtàv καλώς. δτι ΐ*4λομ«ν έξωταρίκήν πα:ί«ίαν χαί Ηλομαν δώσ«: 8iA paptxoù; τοιοΰτου; Αρζια «!; τήν χραταιΑν βασιλχίαν, πώ; ,!νχι ίτ,ρόίος;: χχ: Anv.lHt; τή ανατολική έκΛησί^, χαί τότ« Οέλουσ: παιί,υϋή *) μέ μφοίμοτΑτην.βασιλι■>0,» πχιδ,ίαν καί ίίαύ όπού τού; τδ προλέγομιν, JiA, vi «ίμασΟ» πλέον αναίτιο·. «ι; ί τ·. κακδν ήΟχλαν άχολουΙΕήσι: κατ’ χυτών. Γμαϊ; οϋν’ι ποιήσαττ Απαντ»; ώ; γράφομιν, υπχκούοντ,; ιύπ·:0ώ; το!; *ν^ τώ παρδντ: γ«γραμμένοις, ινα χχ! ή τού ϊώού χχρ:; χχ: ή «ΰχή χχ: ή ίύλογίχ τή; ήμών μ,τριότήτα; tfr, μ«τχ πάντων υμών. Εν Ιτι: σωτηρίφ ,αψχδ', μην! άπριλλιω- •imo imperatori daturo», quibxx significetur eceleriae orientalia doctrinam auctoritatemque eoa recaeare. et jam tum acerbiaaima poena ab auguata principe caatigabuntur. Id igitur eoa moaemua, ut jam ex­ cusari non poaaint. ai quid mali * illi· acciderit. Voa autem omnes, ut aeribimus. aie agite, huic scripto obsequenter oboediente», dientea. ut utgratia et votum atque benedictio nostrae mediocritati» sit eum vobis omnibus. Αι>ιυ· repamhie xaltitiw JIIM’CXXIV. - Hprili. , -|- Ιΐρ«μ:'χ; έλίψ ί*·ΐτ·> αρχ:«π:σκοπο; Κωνστχντινουπόλίως. νιας Ι’λιμης, χχ: οικουμιν.κδ; πατριάρχη·;. ή 44-|4 /4 ÿ 4" 4444- inrnst· .< 4- Hieremia».' miseratione Hei iirchiv|>ii>copu» l'onsbintiimpoli». novae Remue, et oecumenicus patriarcha. 4- Ego t'hnsanthu» Ilierosohmitanu» simul decerno. I 4- Neoph) tua Caesariensi». t 4- Callinicus HeraNeensis. 4- Auxentius Cyxicenu». 4- Gerasimus Nicaeensis. » 4- Parthenius Cbalcedonensis. 4- Macariu» Berrhoeensi». 4- Oreguriu * MeaembrietiaK 4- Callinicus Anchialensi . * 4- Serapbiiii Dnatrcnii . * 4- Daniel <’hit»ns»h». Ο Ίιροσολύμων Χρύσανθο; tjvxco;χινόμιί^χ. <· Ο Ο Ο <· <> <> <· <· Ο 220 Κα:σχρ«:α; Χιόφυτος. Ηρχχλ(:χ; Καλλίνικος. Κυζίκου Αυξέντιος. Νιχχία; Γιράσιμος. Χαλχηρόνο; llxpiHv.o:. Ββρροία; Μακάριος. Μ(σημρρία; Γρηγόριος. Αγχιάλου Καλλίνικο Δρύστρχ; 2«ρχ^«:’μ.· Χίου Δανιήλ. III. ('YRILLUS IN ANT1OCHENFM GRAECORUM PATRIARCHAM ELECTUS A SYNODO CONST ANTINOPOLITANA TANQUAM PATRIARCH ATUS, INVASOR EXCOMMUNICATIONIS AC DEPOSITIONIS POENA PLECTITUR i tueuse decembri 1724).· 4- )tpt;i:x; i λ έ ω it t ο ύ άρχιιπίσχ'. no; K ω νστ x v τ : νουπ i λ«ω;. vix; Ρώμη;, χχ! οικτυμίνικδς τ. χ τρ : χρ γ », ;. 4" Ι«ρώτατοι μητροπολίτα: χχ! ύπέρτιμοι ci ύποκ,ίμ,νοι τφ άγιωτάτω άποστολική! πχτριχρχιχφ Ορδνφ τή; μ«γάλη; ,Ήαυπόλιω; Άντ·.οχ«ίας, έν Αγΐφ πν<4μχτ: αγαπητοί σ·υλλί:τ·5υργο!, Ιντ'.μότατο: χληριχοί ττϋ άγιωτάτου τούτου θρίνου χχ! τβν ϋκοχ»:μέν<»ν χύτφ Ιπχρχιών τι χχ! μητροπύλ<«»ν, \χα! «ύλα^ίυτχτο: :tpei urbin Antiochiae agiti». dilecti in •ancto apiritu comminiatri. venerandiaaimi clerici hujuace aedi· necnon metropoleon provinciarum­ que ei subjectarum, religioeieaimi aacerdotcs cum cuncti· pagis tubditi·, praeetantiuimi procere· et aene· atque reliqui omne» benedicti christiani. filii in dominb dilecti mediocritati· noatrae, gratia vobi· et pax atque miaericordia a Deo omni­ potente, a nobi» vero votum et benedictio atque venia adiit. Qui vere chriatiani aunt, hi· primum et maxi­ mum et studioaieaiinum quod agitur negotium pia e*t ac immaculata eocleaiae Christi orientali· fide· : quam qui diligenter custodiunt, quemadmodum illam jamdudum ab ipeo Chriato domino ejuaque •anctis discipuli· et apostoli· necnon sanctis eccle­ siae patribus edocti sunt et acceperunt, hi vere h jrai J>4À»i na«àei->o·«λ/ντθίί o«x>αολι/ατα^; t. Π (PstrafoH. ΜΗ), p. 9ΛΜΛ9: loco· praeopto· reeadit etiam Caltinieae ItettauMM in »ao opere •aper edito et · aobb supra uMaorale p. WMMi, aui CON8TANTIMO^>IjIYANÂR «rjftlDI. ΟΛ-1Ϊ24. . έχείνωι sfvat xed λέγονται τή άληθεί^ί χριστιανοί· «une et dicuntur pii urth^doxique rhrisriani •ύσεβείς κεά όρθόδωξωι χαί γίνωνται μέτωχο: τής θείας δόξης λλΙ χάριτος. βυναριθμωύμενωι έν τή τάξει τιήν έαλεχτών"·ωσά^ λογικέ πρόβατα τής ίερές τού Χριστού . μάνδρας* έξ ένανπας δέ δσωι άθετωύσι χχί παραβαίνουσι τά πατρωπαράδότα δόγματα τής άνατολ^χής τωύ Χριστού έκκλησίας χχί πίπτωυσιν'είς έτεροδόξους χαί χαχόφρωνας έννοίας χχί άκολ^υθωύσιν είς τδ ψεύδος χαί άπάτην, τών οποίων όδηγίς chat ό διάβολος ώς πατήρ τού ψεύδους, οί τοιωύτωι όχι μόνον μακρύνουν gai χωρίζονται άπϊ τήν χάριν τωύ Χριστού, ό όπωίος εΓνα: ή αύτωαλήθεια, καί γίνονται υί^ί τού σκότους χαί υπεύθυνοι τής μελλούση; αιωνίου χωλάβεως. άλλέ χα: έν τφ παρόντι βίφ λαμβάνουσι τήν μεγίστην χαί χαλεπωτάτην παιδείαν παρά τής έκκλησίας* χαί κόπτονται μέν άπδ τής έκχλησι αστικής όλομελεία; ώς μέρη σαμρά χαί ακάθαρτα χαί διώκονται άπδ τήν συν αναστροφήν τών λοιπών ευσεβών ώ; πρόβατα ψωριώντα, παιδεύονται δέ χαί μέ άλλα; σκληρές παιδεία; πρδς σωφρονισμόν χαί ύπόδειγμα τών πολ­ λών, διά νά μή γίνωνται xg! εις τούς λοιπούς όβθοδόξους πρόσκομμα χαί κακόν απώλεια; παράδειγμα. "Ενθεν δή τοιγαρούν χα: ό μακαρίτης πατριάρχης Αντιόχειας κύριος Αθανάσιος. έν. ζών χα: διατριβών αύτδθι εις Χαλέπιον, έκαμε διαθήκην χα: παραγγελίαν όμού μέ’ τήν γνώμην χα: ψήφον τών άρχιερέων τού θρόνου τούτου χα: τών έν αύτφ ευσεβών χριστια­ νών, καθώς* είναι γνωστόν εις δλους σας. δτ: νέ γένη διάδοχος μετά θάνατόν του ό πρωτοσύγγελλός του χύρ Χιλβεσφρος, αφινοντα; χα: φοβερές άρέ; εις εκείνους, όπωύ ήθελαν έναντιωθή εις αυτό. *Όθεν κατά τήν διάταξιν και παραγγελίαν τής εκείνου μαχαριότητος, μέ τήν όποιαν προύτρέπχτο κα: έπαρα· κίνει διά γραμμάτων τήν τε ημών μετριότητα και τδν μαχαριώτατον χαί άγιώτατον πατριάρχην τών Ιερο­ σολύμων χαί περιπόθητων συνάδελφον ήμών κύριον Χρύσανθον καί τήν περ: αύτήν ίεράν τών συναδέλ­ φων ήμών άγιων αρχιερέων σύνοδον τού οικουμενικού τούτου θρόνου τής Κωνσταντινουπόλεως, νά άπωχαταστήσωμεν τδν κύρ Χίλβεστρον πατριάρχην Αντιόχειας, έχειροτονήσαμεν χα: ήμείς τδν αύτδν χϋρ Χίλβεστρον πατριάρχην ’.Αντιόχειας γνήσιον καί νόμιμον καί κα­ νονικόν κατά τδν τύπον και τήν τάξιν τής έχχλησίας. Ο δέ εις τά αύτόθ*. ευρισκόμενος Καχοσεραφειμ, ανε­ ψιός τού θανόντος λατινόφρονος καί προχαθ^ρημενου Καχοτύρου, εύρίσχοντας εύχαιρίαν μετά τήν πρδ; κύριον έποδημίαν τού είρημένου πατριάρχου χύρ Αθανασίου χαί θέλοντας νά έρπάσφ) ληστριχώς 6 ανίερος και ανάξιο; τού πατριαρχικού θρόνου τής Αντιόχειας καί νά φθείρη καί νέ άπολέση τδ έν αύτψ λογικόν τού Χριστού ποιμνίων μέ τές λατινικές καινοτομίας καί αιρέσεις, ευρίσκει όργανα πονν^ρά καί όμόφρωνα αύτφ τδν Καχογαβριήλ Ίπνι Φινέν έπδ Ρεμλίου καί τδν Καχονεόφυτον μητροπολίτην Σαϊδανάγίας. οί οποίο: μέ ψευδώνυμον χειροτονίαν έπεχατέστησαν ένα τρίτον τάχα αρχιερέα εις όνομα μιΐς κώμης έγγύς Δαμασκού, Φούρζουλ όνομαζομενης · χαί αυτοί οί τρείς έχφωνούσι χαί όνομα'ζουσ: τόν Καχοσεραφείμ τούτων, μετονομασθέντα δωλίως Κύριλλον, πατριάρχην Αντιόχειας, οί άνίεροι τέν άνίερων, καί έκαμαν οί δυσσεβείς Χαί ανόητοι τδ μέγα καί υψηλόν τής πατριαρχικής τιμής καί άξιος χωμφδίαν τινά καί παιδιάν καί γέ).ωτα, παιζοντες οί ανόητο: είς τά θεία χαί ίερά. "Οθεν βλέποντες ήμείς χαί δ ήδή θείω έλέει μαχαριώτατος καί έγιώτατος πατριάρχης Αν­ τιόχειας κύρ Χίλβεστρος, ό έν άγίφ πνεύματι άγαπητδς έδελφδς καί συλλειτουργός ήμών ώς γνήσιος χαί κανονικός πωιμήν χαί προστάτης ^τωύ θρόνου τού­ του, χαί ή περί ήμ&ς τών άρχιερέων όμήγυρις, χαί μή ύποφίροντες τήν τοιαύτην αύθαδειαν τού βηθέντος Κακοχυρίλλου χαί τών όπαδών του χεά άχαλούθων αυτού, σχέψεως συνοδικής γενομένης περ^ αύτών, πρώτων μέν έπροσδράμαμεν τφ βασιλιχψ χράτει, χαί gloriae et gratiae participé* Hunt, quippe qui uti spirituales sacri ovilia Christi ove· electorum ordini adaeribuntur, ' (Contra vero quicunque. dogmatibu· a patribus traditi· orientali· (%riati eccle­ siae aspernatis ac. transgressi^ in peregrinas prava·* que opinione· labufitur atque mendacium errorem­ que MMUantur, quorum dux diabolus ret tanquam mendarii pater. hi nng modo « gratia Christi, qui est Ipsa veritas, digrediuntur ac segregantur, necflon caliginis Hunt filii ·<· futurae aeternaequr dam­ nationi obnoiHL *ed etiam in hac vita maxima acerbiasiniaque poWia ah ecclesia afficiuntur atque segregantur quidemX ab «»cclrsiae Cui^wtre tanquam putrida itnmundaqu^ membra et a ceterorum fide­ lium societate ut scabiosae oves expelluntur, aliis vero acerbi· «astigatioiubus puniuntur, ut ipsi melior»·· fiant ceterisque sint in exemplo, ne reli­ qui»· orthodoxo· offendant pravunopo' » oleantur perditionis e.xemplum. divi- πμ Quapropter patriarcha Antiochenus mm ita pri· dem defunctus, dominus Athanasius, dum adhuc vivebat ibique apud Alepum commorabatur, testa­ mento mandatoque fact»», assentientibua ac suffra­ gantibus hujuste sedis episcopis piisque christiani». ut robi· omnibus notum est. sibi qui post mortem succederet elegit protusvncellum süum dominum Sil-* vestrum, eis, qui rem impugnarent, horrenda mala precatu·. Hinc Beatitudinis illius jussa ac mandata exsequentes, quibus mediocritatem nostram et bea­ tissimum 'sanctissimumque patriarcham Hierosoh mitanum, dilectiMimum fratrem nostrum, dominum Chrysanlhum. atque sacram, qua comitamur, fratrum nostrorum sanctorum episcoporum synodum oecumenicae hujus aedis I 'onstantinopolitanae. per epiettdas inducebat excitabatque. ut dominum Hilvestrum patriarcham Antiochenum designaremus, eundem dominum Hilvestrum creavimus et nos genuinum, justum, legitimum patriarcham Antio­ chenum secundum ecclesiae ritum et ordinem. At qui iethic degit pravus Seraphim. Latinorum fauto­ ris illius olimque exauctorati. mod»» vero defuncti, pravi Tyrii nepos, post migrationem ad dominum lauilati patriarchae domni Athanasii opportunitatem nactus, ut optarat profanus ille et indignus, patriarchalem Antiochenam sedem' praedonum more invadendi, ejusque spiritualem Christi gregem La­ tinorum novitatibus haereeibusque diripiendi ac perdendi, adhibita opera improborum hominum •ecumque convenientium, videlicet pravi Gabriel Ibni Phinam a Ramla oriundi et pravi Neophyti. Hidnalae metropolitan!, qui fictitia ordinatione ter­ tium alium renuntiarunt simulatum episcopum titulo pagi cujusdam prope Damascum, cui nomen Ph»»ursoul, a tribus istis, a sacrilegis sacrilegus, pra­ vus ille Seraphim. Cyrilli nomine dolose assumpto, patriarcha Antiochenus declaratur et creatur. . At­ que ita quidem summum illud amplisaimumque patriarchal!* dignitatis decus vulgi fabula et ludi­ brium a»* deridiculum factum eet impiorvin istorum stultorumque hominum opera, quu divina quaeque et sacra stolide deridentur. Quae )»erpendente· nos et qui jamnunc miseratione divina nuncupatur beatissimus et sanctissimus patriarcha Antiochenus dominus Silvester, dilectus in sancto spiritu frater noster a<· comminister, ut qui legitime et secundum canones electu· sit sedis illius pastor ac patronus, et qui in aula nostra versantur episcopi, neque tentam memorati Pseudocynlb ejusque asseclarum et comitum impudentiam sustinentes, rebus hisce synodaliter cognitis, primum quidem perfugio ad 15· • ; <23 - . Κ . · · . U- ‘ CONSTANTIN*JPOUTANA® fcVNODI.' n!)|-l7U4 αύτσύς μέν τούς έργάτας 4άούς καί σύνεργού; τού το:ούτου κακού ϊζητήσαμεν .va έξορισβώσ·. διά βασιλιάχού ίρισμού-Ζίτίειτα δέ έκρίναμεν εδλογρν, χαί άπεφηνάμεί>α ρ*ώμή κοινή συνοδιχήε,Λ παιβεβ·ώισιν οί τοιούτο: xai μέ έχχληαιαστιχήν. παιδείαν, οί μέν τού Ιερατικού τάχα λογίζέμενοι καταλόγου διά "ίτονοδιχής καίΙαιρέσεως,, ίσοι χαί όποίοί είσιν οί τοιοΟτοι, οΐ“ϋ Τής τών λαϊκών τάξεως άφορ:σμφ Λϊ έξώβε: τής Χριστού έχκλησίας. πρδς σωφρονισμόν χαί παράδειγμα τών λοιπών χριστιανών. - "Ο#ε>-γρ<ίφοντ»ς Stà τού παρόντος άποφκνόμ»μα / συνοδ-.χώ; μετά τών περί ήμίς ίερωτάτων ^χιερέων χί:· ύπερτίμων. τών έν άγίω πνιύματ:,>άγαπητών I ήμών άδελφών, !να«4 £qit»!; πρδτερ^ον μέν Κακο' σεραφείμ, ύστερον δέ μετονομάστε!; Καχοχύριλλος, όμού μέ έχείνους οπού τδν ώνόμασαν χαί τδν έψήφισαν πατριάρχην Αντιόχειας, δηλαδή τδν Καχογεψριήλ Ίπν: Φινάν χαί τδν Καχονεδφυτον Χαΐ8ανάγ:ας χαί τδν εις δνομα Φούρζουλ χειροτονηίΗντα ύπ’ αυτών χαχοεπίσχοπον. ώ; ψευδώνυμο: χαί άνίεροι άδ4χ:μοί τι χα: άνάξιο: χα! φανερό! αίρετιχο! χα: λατινόφρονε;. <τ: δέ χαί ό .Χαλεπίου Κϊχογεράσιμος. ό όποίος κοντά εί; τά άλλα σφάλματα χαί κακουργήματα <ίς τήν λατ:ν4φρονα αίρετ.ν χα! απάτην του. δ'.ά τά όποια χαί πρδτιρον ύπεύ!>υνος έγένετο παρ' ήμών συνοδ-.κή χαι*α:ρέσ»:. χατεπάτησε πρδς τούτο·.; χαί τήν προγεγονυίαν κατ' αύτού έχκλησιαστ.χήν ταύτην παιδείαν τή; χαΐ»α·.ρέσιως χαί έτόλμησεν ύστερα άπδ τούτο νά ένεργή άνυποστδλως τά τή; άρχιερωσύνης, γενίμενος φανερώς άποστάτης χαί περιφρονητής τής μιγάλης τού Χριστού έχκλησίας χαί τή; ιερά; συνόδου, Ίτι δέ και ο: δμογνώμονες χα! όμόφρονες χα! συνιργοί χαί συμ(ίοηί>ρ! τούτων ίερεϊ; ώς άρχηγο! χα! προταίτιο: τής ψυχικής άπωλείας τών χριστιανών, δηλαδή 4 χούρι Βόχπε 4 άπδ Λϋδδης, 4 χασί; Απτελμεσΐχ άπδ τού μοναστηριού τού άγιου Γεωργίου Τέϊρ-'Εχμέϊρε, 4 χούρι Τάτρο; καί 4 χούρι Ούτράος άπδ τά πέριξ τής Δα­ μασκού, ό χούρι Απτελμεσΐχ Ζιμπάλ. 4 κασίς Χάννα Χουμπίγιε άπδ Δαμασκού, δλο: δμού οί άπηριθμημένοι κατ' άνομα ψευδώνυμο: άρχιιραίς χαί ιερείς μετά τού ρηίΗντος Κακοκυρίλλου τού τάχα ύπδ αυτών χα! πατριάρχου χ«χ«ιροτονημένου, χα^ηρημίνοι ύπάρχουσι πάση; άρχ-.ερατ-.κής κα: ιτρατιχή; ένεργεία; χα! τάξεω; χα: έκπτωτο: αρχιερατικού χαί ιερατικού κατα­ λόγου καί άπόρλητο: χα! ξένοι καί γεγυμνωμένο: τής θείας χάριτος, μηδεμίαν άδειαν, έχοντες άρχιερατικήν ή ιερατικήν ένδ'υθήναι στολήν, ή άρχιερατιχδν καίιερατικόν έχτελέσα: ύπούργημα ώς χαί>ηρημένοι χαί άνίέροι ■ χα! μηδε!; τολμήση συμφορέσαι αύτοίς ή συλλειτουργήσα: ή ώς άρχιερείς χαί ιερείς τιμήσαι ή τήν μιαράν αύτών χείρα άσπασ^ήναα ή εισόδημα έκκλησι αστικόν πολύ ή όλίγον αύτοίς δούναι ή. συντρέχειν καί βαη*είν αύτο!; καί υπερασπίζεσαι άλως, φανερώς ή κρυφίως, έμμέσως ή άμέσω;. Έτι 8έ καί άπδ τής τάξεως τών λαϊκών, έχ μέν τής Δαμασκού 'Οστά Μανσοϋρ, έχ δέ τού Χαλεπίου 4 Άπτάλλα Ίπν: Ζάχερ, ώς 4μ48οξοι καί συγκο:ν»νο! καί συμβοη^οί τών είρημένων δυσσεβών εάρετιχών, α'φωρισμένοι ιίησαν παρά τής άγίας χαί 4μοουσίου χαί ζωοποιού χα! αδιαιρέτου τριάδος καί κατηραμίνδι καί ασυγχώ­ ρητοι καί άλυτοι μετά Αάνεπον αιωνίως. ΑΕ πέτραι καί 4 σίδηρος λυ^ήσονται, αυτοί 8έ ούδαμώς- κληρονομήσειαν τήν λέπραν τού Γιεζή χα! τήν εέγχάνην τού Ιούδα- στένοντες είησαν χαί τρέμοντες έχ! γής ώς 4 Κάιν, χα! ή μερίς αύτών μετά τών ώεομάχων Ιουδαίων τών σταυρωσέντεεν τδν κύριον τής βάξης' ή 4ργή τού ΙΗού ε!η έπ! τάς κεφαλές αύτών, καί προκοπήν ού μή ίδοιεν πώποτε έφ' ο(ς βουλεύουσιν έφ' δλην τήν ζεεήν αύτών, χα! ύπάδιχοι Λιρκ» πάσαι; ταίς πατρικαίς χα! συνοδιχΜς αρ^ς χαί τφ αίεενίφ άναΗματι καί ένοχοι τού πυρδς τής γεέννης κεϋ έξω τής Χριστού έχχλησίας καί τής τών χριστιανών 4μη- V »M reginfti auctoritatem facto poatulaviniua. ut otnnev ' maii iatlu· auctore· ac fautore» regio decreto in dexulium agerentur, deinde veru aequum duxin»u», ut data a. tota «ym>do »ententia, hujuamodi homi­ ne· eecleaiaatiea etiam caatigatiune punirentur, ilii quidpm, qui e aacerdotum catalog»'ee*e.ferebantur, •ynodali depoaitione, quotquot qualexque fuerint, qui vero e laicorum erant ordine, exrummuni.ratione et'ab eccleaia Chriati exactione, ut ceteri» rbriatiania emendationi eaaent ac documento. Quapropter praeeentibue litteri· ay nodaliter cum ii», qui nobikcunr aunt. Mcratiaaimia antiatitibua et honoratiaaimia. noatria in apiritu «ancto dilecti» Iratribua. decernimini, ut qui non ita |>ri ,ηψχδ', μη·»! ίίχιμβρίφ 11. ' ®ί» non ignoscibilis insolubilisquc excommunicationi· a Deo omnipotente.. Ita ftat de mandato. MDCCXXIV„ men··· decembri ') Alteram depositionis libellum u i'yrillsri tulit mea>e Mraarài Ι72Λ ttryaanchu patriarcha Hierueoljadtaaa· ■ qnl UbeUup cum fuerit praecedenti fere oaaniM ainiuia, ram eonmlto Murimiu. Xou «Udem amararc ara· ralHakas UsUeaaes epietolam illam e codé» tfoaataatinopoUtaae aaneti uepnkri 411 ftA. 11 exscriptam W oakem adjecit rolamiaU. de you inpra meationem Mau. p. IM74WJ. Aliam etiam Chrysaathi istius epietolam ademtu Bathymiam. catholicam Tyri ae .'Udoni· episcopus. e tabulario Hierosolymitano crait ac publici juri· fecit A. PapadopoUloo-KerameM ik mtit .4»ολ·οτο·.· I»eooe*> 0<Λτ·Ϊς αΓοχνολο^βς. t. Il < Prtropoli. IltfMI. p. 314-3X11. SYNODUS D1OECESANA MURANA 1722. Bynodua dioecesium Muruua invoeptH ned non absolut* anno 1722. sub Acerno Guardienni Lûcano^ episcopo Mumbo. De hac synodo confer opus cui titulus; Prima dioeoeaana synodus Murana ab illustri»·, et reverendis·, patre et domino Dominieo-Antonio Manfredo, episcopo, ss. d. n. Benedicti pp. XIII praesule domestico pontifieio _ In - 8‘, H f. - 32t> p. - 1 f. (index). — (Le M*|»a, ■ . ville; Paria, Bibl. nat,; Paria, St-jMùlpice. ) F. b, ha<^ statuta edita sunt, ejttra synodum, dit/ 5 menaia-ynaii anni 1723. ( 0NSTANT1A0P0L1TANA SYNO.DVS, . in qua Methodii Anthracitae errores damnantur (1723 mense augusto). Praecipuoa inter errorea, qui labente‘saecqlo regrvMu» in patriam, ludimagtstri munere functu* XVII excitati aunt atque catholicam doctrinam eel Joanninie primum, deinde Caatoriae* demum vehementer labefactarunt, principem locum obtinere Siatistae, haud aine nomini» gloria ac discipulorum novum (ut aiunt) quietiamum, communia doctorum frequentia, quatn ipei, .conciliabat acumen ingenii* virorum eonaenaua iamdudum asseruit. Huius au­ graecae facundiae elegantia, philosophica nbvita». tem periculosae ac temerariae opinioni* auetorem Ille «prêta Peripateticorum doctrina vulgari et in principem extitiase Michaeletn dovMulino*. pres­ «choli» obvia, novum philosophandi genu» a Carbyterum Hiaflqnum, nemo eat qui ignoret. Hic teaio praeclarifteimo viro nuper apud Occidentale» Patacinae in Aragcmi* anni 1027 natus, post scien­ instauratum in Epirum invexit, ut quod in veteris tiarum saerSrpm. curriculum in Pampelonenai et Europae partibus effusius scatebat, hoc praeeuute i ■<'onimbricensi universitate elaboratunv, gnmi Jtitth coeperit in Oriente semina spargere. Virum illum Romam venit, ubi aub fucatae sanctitatis specie «awerunt libros Mfchaeli» de Molino» in graccum permultorum urriuaque sexus, etiam primariorum, vertisse et in errore» abiisse multos et vario», gratiam et familiaritatem aucupatus, doctrinam quod in homine acris, sed ancipitia ingenii atque suam late diffudit, tum praedicatione, turn evul­ exoticis opinionibus affluenti» mirum sane nemini gato libro cui titulus: Dux epirifaaiie, comfacesr* videbitur. In summam igitur plurimorum invidiam oninsds />er mα; 11«ρί τινο^ orthodoxo* sparserit. Qui* Methodius ille' fuerit et δ' ή τοιαύτη Ιρις; π*ρί φιλοσοφίας; π«ρί ίρ«σχ»λίας; quibus magistris usus, certissimis argumentis non 1ρρέτ*Μαν άπαντις ο! τ* ndütot χαί νΟν φιλοσοφούνττ;, plene comperitur. Eum Joannini* in Epiro e for­ of άρχάς χατά τί): άληΙΗία; έπιπλάστους xtMptvot. tunati* parentibus natum esse tradit Frocopius Ή tftv ΟνιχΑν φιλοοοφί* π4αα έχισχιαζομένη, πΛα*,' MoscbopoHtanu* ’), atque inde digressum ad plenis­ μάταιο; χατά τόν ούρανβ^άντορα, ή τούτων διάνοια simum scientiarum quaestum in Italiam migrasse, ύξυτάτη ηράς Τήν τής ματαιάτητο; Ηωρίαν, πρύ; îi ubi diu commoratum opinionem illam hatuisae, ex τήν τοΟ aUr(b»voO φωτύί χατανάηαιν έξημχύρωτχι. qua una scripta qjus eum philosophica tum theo­ Μία άλήΗια, Χριστύς έσταυρωμίνος ούίέν ίτιρον logica * synodo ConstaatinopoHtana damnantur. άληΜ; Ιν τφ χύαμη> τούτψ. Τ£ς κοινωνία φωτί ορός Htrenuam illum philosophiae ac rebus mathematicis αχύτος; Ixovêéi χικοπιάχατ», χαί τήν άμοφήν τών operam navasse amplissimis verbis narrat Balane* χάνων ύμών Ιχ*τ<· "()αα ήΜΙήαατ* έποιήαατέ μοιBasilopulus, qui ex discipulis ejus fait. Γη prae­ χατιφρονήαατ*. ϋ^ρίαατ*. ήτιμάαατ*, π*ρίψτ,μά μ* fatione adjecta.ad opus Methodii sati* egregium άνιδίίξατ* άχοτρδπαιον άν^ρώποις, ού μήν δέ ΙΗφ. cui titulus: ΜαΑημζτ-.χή ύβΐ;’). Studiis ab*oluti* *> Apud A. Fabricram, Hnh. it»), ’) V«Mtii», 174», t !, Oroarn, t. XI (Hmxui. ') Λ ι'Α AravaaU*» adit* la Brader·, t. XI, p M *q„ et iade a M. Cha**a4op<ü* NfMita ia Cea*taatiaê*oUtaa* •piMHMrH· cal tllalaa: t. Π p. 4Mb 4, '4119 CpNSTANTINOPOLITANA SYNODI S Τί 1τ: έπιζητεΤτε; τί πάλαι Ανακυκλούν καί τά; >ύπας ά|Μ%μο7ν; 'ΟρΑτε, {r. Ισν- χα! όφΙΗλμδ; ' bt&tRlïlK· Τούτα’ μέν *ώ; πατήρ- ύμεί; {i. κατά τά δακούν ύμίν ποιείτε. Ύγιαινοιτε.1’ Hactejius.'Methodiua. Qui tamen errori» cires . dogmata apud «patriarcham ai cuXayi», Constantinopojim in iua vocatus eat, ut oblatas A adversariis criminationes depelleret. At ille met semel et bis a Zosima, Sisanii praesule, admonitu», minime ob­ oedivit; quin etiam Sisanium 'relinquens Joannina 'jtpud concives suos aufugit, post missa» ad sacraiq ■ synodum littera», quibus se et sua facta et scripta exeu»abat. Procellam adversus concivem 'et magi­ strum commotam sedare tentàrunt discipuli, qui Joanninis erant, per epistolam datam ad Paisium. métropolitain Niçomcdiensem, qui Byxantii auctori­ tate multum valebafX Hunc rogabant Joanninitae. ut negotium et causdin Methodii susciperet atque foveret. Quam epistolam, cum ad rea Methodii dignoscendas non parum conducat, totum hic re'ferendain censemus ex editione non cuique obvia Ch. Aravantini'): \ ΙΙανιιρώτατε xai λογιώτατε μητροπολίτη τή; άγιωτάτη; μη^ροπόλεω; Νικομήδειας, χύριε κύριε ΙΙαίσ-.ε, τήν ύμετέράν πανιερότητα ν,·μ«ί; οί ίχ τή; πολιτεία; τών ίωαννίνων εύλαβώ; προσκυνούμεν, τήν αγίαν αύτή; δεξιάν Ασπαζόμενοι. Πλείστοι τών σοφών είρήχατ. τδν παρόντα κόσμον Οαλάττη όμοιοΰσίάαι, πανιερώτατε χα! λογιώτατε δέσ­ ποτα, χα! τούτο σοφώ; χαί μετά βάσεω; Ασφαλούς, έπειδή περισσοί πλέοντε; si; αύτόν, τόν ούράνιον λ'.μένα έλπίζοντε; προσορμήσαι «αυτού; χα! ε'ύρείν Ανάπαυσιν, υπό τινων Ανέμων σφοδρών, πολλών χα! Αγριων κυμάτων έξεγερέΗντων, χινδυνεύουσι ναυαγήσαι τά μέγιστα. Τούτ αύτδ Αντίκρυ; δρώμεν νά άσυνέβτ, εί; τδν αίδεσιμώτατον χαί λογιώτατον κυρ Μεθόδιον, ό όποιο; διδάσκοντα; τούς προσερχομένους τών μαθητών πρότερον μέν «ί; Καστοριάν, ύστερον ■δi χαί si; χωμόπολιν Χιάτισταν, χαί φωτίζοντας πολ­ λούς où μδνον μέ τδ φώ; τών έπιστημών χα! μαθή­ σεων. άλλά χαί μέ τό σέλα; τής εύσεβε-'α;. έπιστρέφωντα; πολλούς δι' έξομολογήσεω; «ίς μετάνοιαν, άνέστησάν τιν«; δίχην σφοδροτάτων Ανέμων Αλλε­ πάλληλα κύματα χαί χαλ«πά; τρικυμία; δι«γ<ίροντ«; ούχ'ι δ·.· Αλλο παρά διά νά προζενήσωσι ναυάγιον τή; ΑγαΙΗ); χαί χολή; φήμης τού βηΗντο; λογιοτάτου κυρ Μεθοδίου. ’Εμπη; Ας πνέωσιν όσον έΗλουσιν, Ας διιγ«ίρ«σι κύματα χαλίπώτατα, ούδέν άποτελέσουσιν. έπ«ιδή εΰρόντε; ήμ«Ι; λιμένα σωτήριον τήν ϋμετέραν σοφωτάτην χα! άγχινουστάτην πανι«ρότηχα, προστρέχοντε; εις αυτήν διά νά φυλΑξωμ«ν χωρίς ναυάγιον τήν άγαέΗ,ν φήμην τού λογιοτάτου κυρ Μεθοδίου, τδν όποιον γινώσκοντε; ήμεί; τρόπον τινά έξ απαλών ονύχων εύσεβή χαί χριστιανιχώτατον. μαρτυρούμιν «[ναι τοιούτον χαί «ίς τήν ύμετέραν πανιε­ ρότητα έν φόβφ «Ηού χαί βάρει τών ήμετέρων ψυχών, καί μάλιστα διά τήν έχδοέΗΓσαν παρ' αυτού έγγράφω; καί διά ζώσης φωνής ένώπιον τών λογιοτάτων διδασκάλων τή; ήμετέρας κοινότητο; ομολογίαν τής πίστεως, ήτις ύπάρχει κατά πάντα σύμφωνο; xai ούκ Απάδουσα τοίς δδγμασι τής ανατολικής έχκλησία; ■ ibsv χαί Απ«φασίσάη κοινώς διδάσκαλος τής πρώτης σχολής τή; πολ:τ*ίας μας. Καί έπχιδή οέ συχοφάχται έφτασαν χατηγορούντ»; τήν έκιίνου λογιδτητα καί «ί; αύτήν τήν πατριαρχικήν πχριωπήν, ύφ' ή; έπροστάχ^η νά Ανέβη «ΐ; τήν βασιλεύουσαν διά νά Απολογητή, παρακαλοϋμεν τΐ,ν ύμετέραν Αξιάγαστον πανιερότητα νά έμ- ’) Λ(*οχ>)(>αφ ta r^. p. »77*7». ■4*> ποδίτη τήν τοιαύ ην πρόσκληΟιν, δχι {·. Αλλο Γ.μέ, {τ·. υπάρχει ΑσΗνή; πα! Αδύνατος, χαί ρϋκ ίσχύουσιν αί γηραλαίαι σάρκες νά Αντιηαλαέεεσιν εί; τοιαύτην σκληρότητα οδοιπορίας τοσούτων ημερών. Διά τούτο, πάνιερότατε δέσποτα, έπειδή προ'στρέ^μεν ώς έκ μέρο'υ; τού λογι«»τάτου κύρ Μεώοδίου ως εί; σωττ,· ριον χαί γαλήνιο» λιμένα τήν ύμετέραν, πανιερότητα, νά, ύπερμαχήση δεόμεώα νά Αποδιοπομπήση [Η τήν όξυτάτην της Αγχίνοιαν τά-αντικείμενα φυσήματα χαί τού; λαίλαπας τών' ψευδεπιπλάστων κατηγοριών διεγερΗισών έναντίον τή; Αγαδής ρή|»»(ς λογιο­ τάτου κύρ Μεθοδίου, ό όποιο; υπάρχει, ώ; Ιφημιν, ευσεβέστατος κα!_ χριστιαν.κότατο;. Εί δέ φασι» οι υκατηγορούντε; «ίρηκέναι τ: ή -γε'γραφέναι Ϊσύμφων-.ν τοί; νοήμασι καί εύσεβέσ: διδάγμασι τής’ανατοκ-.κή; έχκλησία;, ΑληέΜ»;. πανιερώτατε δέσποτα, τδ το:ο·<τον προσετέόη ύπδ τών καττ,γοροΰντων. ή Αν <;ρητε’ τι τοιούτον. έλέχΙΗ, κατά τδν τρόπον τών σχολαστι­ κών κα: ούχί {ογματικώ;. Ταύτα μέν πρδ; τήν ύμε τέραν πανιερότητα- ai δέ Αγια: κα! <Ήοπε:*«ίς αυτή; εύχα! εϊησαν ήμίν ποδηγέτιδε; εις έτη σωτν,ρ’.όιδη ,αψκγ' <1723« Αύγουστου 15. Τή; Γμετέρα; Ηανιερότητο; έλάχιστοι δούλοι, Αναστάσιο; ΙΙαπαφίλου. Ιίάνο; Ιερομ νήμονο;. Αλέξιος Κερασάρη;. Κωνσταντίνο; ϊταύρου. ΙΙαναγιώτη; Νίκου σαράφ; Χάββα; λημητρίου. ΙΙάνο; Ηεοδοσίου. Ζάχο; Χελέκη;. Αναστάσιος Καραίωάννου. Αλέξιο; πανό. Bonum exitum et felicem mm habuit haec epi­ stola. quem auctore» optabant Eodem enim menae . quo confecta eat. Methodius semel et iterum ad' tribunal evocatus et cotnparere recusans. abaeti» judicatu^, convincitur, damnatur, atque eju» qua. terniones igne comburuntur. Verum id totum et dilucidjus ex ipso ay nodali decreto patebit, deque mox acendum. Hoc typis excusuro, sed valde lacunosum in­ venitur tum apud Athanasium Comnenum Hypsilanteni. Ti μετά τήν άλωσιν (145:1-1789), t'onstantinopoli, IH70. p. 310-313. tum apud Manuelem (led eon. Ανέκδοτο; έγκύκλιο; τού οικουμενικού πχτριίρχου Ιερεμίου I”, ibidem. 187’2, p. 14-17, qui variantes lectiones e codice Critiano desumptas adjecit. Tertius edidit Agathangelu», Hisanii mé­ tropolite. e locupletiori apographo exarato ab ip»o Zoairna. Achrideno arrhlepiscopu. ad quem libellus depositionis in Methodium latae missus fuit. Hanc editionem in ’Εκκλησιαστική ΆληΙΗίφ, t. 11. p. 495-500, voluti sepultam si quis cum reliquis contulerit, omnibus illam praestare facile concedet. Cum vero nos experientia docuerit, ipsum Agathangelum quandoque parum accurate se gessisse, edi­ tionem ejus iterum recognoscendam duximus, ut quae illi vitiose exciderant, heic, quantum fieri potuit, castigarentur. Quo vero facilius de colla­ tione a nobis instituta judicet optimus lector. Agathangeli editionem littera A, Hypsilantis siglo H, Critiae siglo K notavimus; siglo autem X apogriphum signavimus, quod apud Manuelem Oedeun, civem (Nmstantimipolitanum, asservatur. Ne vero alienis meritis ingrati videamur, pro­ fitendum nobis eat latinam translationem, quam haud sine labore limatam proferimus, deberi ex­ quisitae singularique benevolentiae Henrici Ociter, in alma Jenensi universitate professoris, viri ut multis litteris excellenter praeculti, ita et arctissimo nobis amicitiae vinculo copulati. Animo in claris­ simum virum decenter grato ejus laboribus lector t. II (Athesis. 1*57>. utatur felix. λ ■. -' . * ÙONfJTANTINÔPOLJTÀNA SYNODUB ■ . 28â IN METHODIUM ANTHRACItAM LIBELLI^ DAMNATORIUS. ~ 4- Ι·ρ«μί·ας έλέ* ΙΗού άφχκπίσκσπος Kwvσταντ·.νουπόλ<ως, νέας Ρώμης, χαί οικουμτνικδς πατριάρχης. ' ■ . ά . Μακαριώτατι άρχι.πίσκοπ, τής ' άγιωτάτης άρχι.πισκοπής πρώτης Ιουστινιανής Αχριδών καί πάσν,ς Βουλγαρίας, καί μακαριώτατ» άρχι,πίσκοπ, πρώην Αχριδών καί πρδ,δρ, ϊισσ/ίου κύρ Ζωζιμί,, κα) ίςμώτατβι μητροπολίται καί Μοφιλέστατσι Μσκρποι οι ύποκ»!μ<ν«κ τή άρχιιπισκρπή τα4τη, έν '' ώγίιρ πν.ύματι άγαπητοί άδιλφοί καί συλλ,ιτουργοί. καί έντιμότατδι κληρικοί τών αύτών έιίαρχιών καί ,ϋλαρέστατσι ί«ρ«ίς μηά τών’ι ΰποκκιμέναν αύταίς χωρίων, χρήσιμοι άρχρντας καί γέρβνττς, ■ κα! λοιποί «ύλσγημένοι χριστιανό!, τέκνα έν κυρίφ άγαπητά τής ήμών μττριδτητος, χάρις ·1η ύμίν άπασι καί ιίρήνη από ίΗού, «ύχή δέ, «ύλογία καί συγχώρησις παρ' ' ήμών’ι. Φτύ, ώς δτινδν καί δλέΟριον κσυφότης νσδς καί ψυχής άναγώγσυ, μηδ,μίαν έχούσης οίκοάτν πήξίν τ« καί κατάστασιν? κατά τού πρανούς έτοιμη φορά, ήτις μηδαμώς πιρισκ,πτομένη έαυτήν. άλλά τυφλώττουσα • τώ νο,ρφ δμματι·), έπιπροσθουμίνη ·) τ« τφ ζδφψ·) τής άμαίΗίας ώςπκρ οί έν βαίΗίφ νυκτί δδ«ϋοντ«ς, τίροσκόπτ»:’ πανταχού καί πρδς τδ φώς τής άληΟ,ία; έπιρλέπ«ιν·ι ούχ δία τέ-έστ.ν’)· 4 γάρ πτριπατών έν τή σκοτίφ ούκ ο!δ«·) πού ύπίγιι, φησίν 6 σωτήρ*). Τούς ούν τοιαύτην πώρωσιν '·) νοσήσαντας ό ηού σκότους άρχων καί τού ανθρωπίνου γένους πολέμιο; πρόσφορα καί κατάλληλα τή ίδίφ μοχθηρίφ «ύρίσκων ”) μέσα καί"*όργανα καί έαυτφ/πάντή ΰποποιησάμανος ούκ έν μικροί; ούδ’ έν το\ς τυχρύσιν *’), αλλ έπ' αύτό τδ κτφάλαιον τής σωτηρίώ; '·>, τδ τής ίιρά; καί άμωμήτου πίφτιως σέ^ας, ύποσκιλίζν. κα’. πιριτρέπ,ται “) κα! καταβάλλαι, — πτώμα έλ««ινδν καί έξαίσιον. Καί γ« ,ίκότω; τούς γάρ σαθράς καί διακένου όντας διανοίας, καί μηδέν. μέν ήθο» **· ή φρόνημα όρθδν έσχηκότας οϋτ« «ύσφκίφ καί δογ­ μάτων ίρθότητ: καταρτισμένους, λλά κατά τά άν«ρμάτιστα πλοία πλημμτλώς φαρομένους .καί παρ«κκλίνοντας, πρδς πάσαν τ« παραφθοράν ··) καί κυμά­ των έπιδρομήν έπιτηδτίώς έχοντας, τύαλώτουςίΤ) έαυτώ έπιγνούς, £$στα'έπιτ:θ«ται, κα! φυσήματος ··) πρόττρον έμπλήσα; *·) αύτούς κα! τύφου πολλού, τδ δοκτίν τ« πρό τού τίναι άναπτίσας”) διώκαιν, ούκ Ιτι*1) έντός τών ίδιων δρων μίν,ιν έφ, άλλά κατά τδν μυθιυδμανον Ίκαρον πταροίς τισιν άναπλάφας αύτούς”), ΰπ«ρνιφού; καί μιττ&ρου κατατολμάν πτήσ,ως σύν ούδίν! λογισμφ προτρέπιτα: ”) κα! τοίς υπέρ δύναμιν έγχ«ι') tint', 'inrrmr n»»· X. *) Totiun hoc prooemium m KH. ·) ημμαΐι K. *> A. ·» ;<><«.’»■ £<»<■»?«;* X. *) f-nejiriutv X. ’) rti'j ηιΛί Hflt A. •I Juh. Itf, 8Λ. ’*) KH. “I ti(fiaxnt A. ”1 οέ’Λί roi; rr/oùtfi»· H' <»(3 /»· toï, ri/. X. “I ϊλ o«»î, X. ’*» χα« K* λ(3 ■ il ί<(« U·. Κ. ί><*^ ’ QfFOtf Η. *·) X. .’»«««·’ tf Λα(/<τ< Zjofîw,' ml jri fifiitui· ίΐ'βΑώτΟές K. zri f ισιίματας ob. K. ‘V' H. *·) ittentivKi *tfo »<>■«/ H. •1) τύφοι rô ror rirai drentlaaç Aeur»?, K. '·) tu/.t: it^tv cbwftÀûeaç «νν·1ς jnrrà ’/*· K· . 4* .KitrtmU· mÎMTKordia dei archiepiMopua Con«üu>tiDopo)ia Novae Romae et univereaba patnarcha. 4* Beatiwime arehiepiecope. .tanetiMim! archiepîecopatu· * primae Juatinianae Achridenaium et totiua Bulgarian beatiaainfce -nuper archiepieeope Achridenaium et praeaea Siaanii domine Zoaima, aanctÎMimi jnetropolitæ et dei amantiaaimi epiacopi, huit- arehiepiacopatui aubditi, in aanoto apiritu dilecti fratres et oomminiatri, honoratiaaimi clerici earun^em provinciarum, joligioaiaaimi sacer­ dotes cum aubdifcia pagis, strenui primates et aenea et reliqui benedicti chriatiani, in domino dilecti ftlioli nostrae mediocritatia. gratia ait vobis omni­ bus et pax a Deo. oratio vero, benedictio et venia a nobis. Vae! rea profecto horrenda et perniciosa eat mentis levitas animaequo incultae, constantiam et tranquillitatem in se non habentis, 'ad prava directa declinatio. Quae nullum cautionis genus adhibens, oculo vero intellectuali caecutiens, obscuritate igno­ rantiae iqvoluta. nocte profunda peregrinantibus similia, ubique offenditur neque, apta est <|uae lumen veritatis intueatur. Qui eninf in tenebris ambulat, nescit quo se conferat, dicit salvator. Eos autem qui tali animi obstinatione laborant, tenebrarum princeps humanique generis inimicus ad prava sua consilia perficienda instrumenta ministrosque utiles et idoneos esae censens, pror­ sus in suam dicionem redigit. Quin etiam in rebus neque exiguis neque vilibus, sed in ipso redemptionis capite i. e. in sanctae immaculataeque fidei gloria eos supplantat, subvertit, pro­ sternit — ruina lamentabilis et ingens. Neque id mirum. Hominibus enim pravae vanaeque mentis ingenium constans aut rectum copailiuni non habentibus, neque sanctitate neque dogmatum veri­ tate nisis, uti navibus autem saburra carentibus, fluctibus in pravum agitatis et de via decedentibus, omni perniciei et fluctuum impetui expositis, facile insidiatur, quippe quos nullo negotio capere se posse cognoscat. Quos cum prius superbia et summa insolentia impleverit adduxeritque ad id agendum, ut videantur, non sint, intra suos fines remanqre non sinit, sed uti fabulosum illum icaruin alis exornans eos impellit, ut temere in sublime et ultra nubes efferantur, quae supra hominis vires ' · ‘ W -4M (WOTANTINOPOLITANA SYNoni'H V . ρε!ν καί ίπτεσθα: ών où Μμις, N δφλωσιν ·) αύτφ «unt MggrtMÎÙLntun πδ τών ιερών καί θείων ·) νόμων κολάζονται, καταλ­ vitati· at contra réÿgionem deliranti· furori· poenas λήλους τάς άντιδόσει; άκοφερό^ενςι, χαί το!* πάσι divinis legibus constituta· merito luunt, pari munera δημοσιεύονται χέχί ώς δυσαε^'ή στηλιτεύονται, έφ ÿ remunerati·' cuncti· enim omni probro denotantur μηχίτ: λανθάνουσι ’) τοιο&τοι δντες, χαί τους άπλου- et propter impietatem ignominiae obiciuntur. uti στέρου; τών εύσερών διαφθείρτυσιν*) ίφυλαχτους , ne ampliu·^ delitescant jetiua modi houiMie·, neve J τυγχάνοντας, χαί .διαδίδεται·)* ςδκακδν διαμείναν •impliciores fidele» nibi non cavente· eurrumpAnt, atque malum propter impunitate^» longe latrque άχόλαστον έ·). diffundatur. Verum enim \ero etiam nontri· tvmporibia^pΕπειδή-τοιγαροΟν χάν **) το!; καθ' ήμά; ήδη ”) χράνο',ς τοιούτόν τι άποφώλιον τέρας χαί άνεμώλιος paruit inonvtrum huiuacetnodi vaniloqUum et humo άνθρωπο; άνεφάνη χατά τάς έπαρχία; τής ^ηθείσης inani· in ipsis provinrii· dicti huius arehiepiftcupatue Achrideneium, qui contra dignitatem - utinam αρχιεπισκοπής ταύτη; *·) Αχριδών, δστι; καί παρ αξίαν ιώς μή ώφελε) τής ίερωσύνης έδράξατο, Μεθό­ ne factum etmet -- sacerdotium arripuit. Methodius διος· τούνομα, τδν δέ τρόπον κακομεθόδιος, μάλχον nomine, verum ai more· respicis, praius Methodius, et ineptus et δέ πρό; μέν όρθήν παιδείαν χαί εύσέρειαν άμέθοδο; imuio vero prorsus Inhabilis πάνγη καί αφυής καί άτεχνος *·ι. πρδ; δέ τά σφαλερά imperitus ad comparandam veram doctrinam <*t pie­ χαί πονηρά καί δυσσερε'α; γίμοντα μεθοδικόν τινα tatem. aptissimum vero ad fraudem, pravitatem et εύήθω; εαυτόν φανταζόμενσς, δοτι; αδρανή χαί κε­ impietatem perficiendam stolide »e ostentans, qui νόν**) είκοθεν χεκτημίνο; τδν νουν, ήκιστα τε*·) natura praeditus mente debili et inani minime apta ad πρδ; κατάληψιν χαί κρίσιν χαί τή; αλήθεια; έπί- comprehendendum tudicandumque et ad cognbscenγνωσιν ικανόν**), άλλως τε ουδέ*·) παιδεία; και dam veritatem, praeterea doctrinae et sanae erudi­ tionis dxpvrs, neque graeci sermonis bene gnarus, διδασκαλία; τυχών υγιούς ”), ούτε μήν ’·) τού καθ "Ελληνα; ”) λόγου πεπειραμένο; καλώ;*’), ώ; που ’·) quod volumina eius male digesta et soloecismo· μαρτυρούσιν αυτόν τά ασύντακτα κα: σολοιχίζοντα ’·) exhibentia demonstrant, etiam philosophiae quae συγγράμματα αυτού, άλλ”) ούτε φιλοσοφία;, όση’*) de -rerum natura agit prorsus ignarus, et quod περί τήν έξίτασιν τή; ρύσεως πραγματεύεται. είδησιν gravissimum e»t, theologiam et recta ei»· et vera Ιχων ήντιναεϋν. τδ δέ πάντων χαλεπώτατον. δτι ούδέ dogmata ne primoribus (ut ita diram) labri» gustans, τά”) τή; ιερά; θεολογία; καί τά κατ’ εκείνην όρθά sed primum in peregrinas terra» missus, ibique καί αληθή δόγματα’·) μεμυημίνο; εύδ άκροι; (δ male agens et eruditus, sive caecutiens sive malo φασι) χείλεσιν’·), άλλ' εί; ύπερορίου; τήν άρχήν consilio perductus, veritatem et sanctitatem plane σταλεί;’·) τόπους κάκείσε·1) κακώς άχθείς τε καί contempsit, mendacii vero et fraudi· plenus, sectam 'παιδευθεί;. τή; μέν αλήθεια; καί εύσε^Ιεία; είτε ' Molini deum spernentem et impiissimam amplectitur τυφλώττων πρός αύτήν είτε έθελοκαχών πάντη et in illa nuper e tenebris prolata et a diabolo excogi­ χαταπεφρόνηκε, τοΰ δέ ψεύδους καί τή; άπατης tata disciplina edocetur, quae omne· unquam commeδλος”) γενόμενο;, τήν άθεον καί ευσσερεστάτην innmtas haereses impietati* longe superavit, et aegre ’) ■ ôy ti/.IUtJlV Η· κ <αί tihj rnlp Λν»α/έέ»' — 'ίκνιύζ,ονίκ·' xui tu<\ <»»· ;tan»k xai ι ΐΛ.αΐιμ>ία!*αι roi; c.nly 3ι’> αμο , /»a />oo> ftrtn:Zt»frn/ toooiroi· xntaTttrtrtuxi'rai ^■^.^xdyftvrtai K. z o< ο»,»· H: dilute K. ti,f n'ot^ttav κ'ς tftâv K. *1 παροοϊας αηονοίας H. ·) xai α(><όι· X. Τ) AavUr·»«»<ο Η. H. ·) •| AiarWoiat ’ Ataât'Aatai H’·) xai tai^ ifitfi ih^ojiètOFiai, οποίοι m,· tirnijTHÿ'Uivm ιζς «rir, ♦<’ V* >4ή rni ç e.iÀo» ay ιλάχτοι i one;. xttaiira&at rÿ πρόζ ttïtorç ομιλία, Λι ίαμβοι toi xaxoi μϊταΛο&^ναι xai ά/.,οις Hxoznoroi Λα/οό-αιτος K. *·> xdv xal ♦ »· A. ·’> ^3^ om. H. *·) et tai'ti^ um. HK. ’*> âttfxoi' «ttlta* H. xnôv àatatov K. *·) illata tt oÎtt K. »’) hr«»<û X. ••ï (»»·<♦ X,« ’·) xal όιόαοχκΐύας xal· iytaivoioi^ ,ΜΜ«ϋχ«υΐ· K. **) aitt μί(ν' «ΑΓ oitt K. ■> ’*) χβ>* A. ·’) raÀtvç o*n> K. ··) Yot·· ;·* K. ’«) ιίυλθώ»/ζονι« · ttei>.otxttfi«vja(>a K. «) «U’ om. K. ’•l firtif· ·" H. ”) *·) ··) ··) a>) rà ο». K. xal tiif x. f. xal aAf*e»»- Λογμάίβον K. àxoyfvaâpfvoï K. tifx tnaktlç ob. K. , xàxflat as. K. ··) Îàm · ·?·ς X. Cornu» «oukak TOMUU XXXVIL 1« COXOTAXnXOPOUTAXA SYNODUS 236 αίρασιν TOO Μολίνου aipataK Ml At&Mntttai, <ν«γχος έχραγιίσαν xgd imvoqhataqM 6πδ TOO διαβόλου καί τά; πώπστβ μνημοναυομένα; τών sriptomsv άσυγχρίτως νιχώααν τή άαββ^φ^ φυγαδβυδνίσάν τ»1* ) μόγις ·) δβτν προήλδνν έχί προστίμψ Aavdrou. Τού­ της ούν *) όρμητήριον καί φορτίδα τήν κβνηράν αύτού·) ψυχήν xsd διάνοιαν·) έργασάμανος’), 1«· νήλδα μ·τά τή; δυσσαβοΟ; έμκορ<ί·; ·)· καί τδ «Ρ*τον «ί; Καστορίαν γ<νόμ*νος·), τφ λαν&άναιν δστι; ποτέ ήν σχολής έπιδράτταται καί τψ τής διδασκαλίας προσχήματι μαΙΗγπές παρί αύτδν *·) σνγχροτήοα; πρω­ τοπόρου; χαί άδιδάχτους νέους άπσλαΐς “) αύτών τΜς ψυχαί; τά ζιζ^Λα, χαί κατά μικρόν μιτοχβταύσας *’) zi δολαρά xai άχάδαρτα νάματα τής ής Ιπηγίχιζιι alpiattti *·), διέφδαιρ·ν δύχ δλίγους καί ψυχικής αυτών δπωλ«ία; παραίτιο; γέγον«ν, ύποσπ«ίρων “) καί ματαδιδοϋς Ολου; παντοδαπής γέροντας iitjitl*;. Kai γάρ έπιδ«ίξασ8·αι HÀuv έαυτδν νέον φιλόσοφον χαί ΙΗδλδγσν, δσα μέν άνωΰαν **| κατά παράδοσιν άρχαίαν οί ιύσιβϋς του ήμιτέρου γένους *·) διδάσχουσι χαί διδάσκονται,Τ) μαθήματα, έν μέν τοίς π·ρί φύσιω; λδγοις χα! ταΐ; θύραθτν έπιστήμαις, δηλαδή τά τής ιαριπατητιχής φιλοσοφίας έν δέ τή ίΗολογίφ τά; itpà; βίβλου; τών Ηοσόφων πατέρων τ« *·) χαί διδασκάλων τής τοΟ ΧριστοΟ έχχλησίας, τούτων πάντων τήν διδασκαλίαν καί άνάγνωσιν παρητί,σαττ χαί άπ·δοχίμασ·ν *?), ώς ούχ άξια ’·) κρίνα; τή; ιδία; άμαθχία; χαί ψυχικής πωρώσιως, τά δέ τοΟ Μολίνου δυσσέβή συγγράμματα τυρών, ώς έοιχ», λατινιστί γτγραμμένα, μπαφράσας ·|) τ» καί τντράδιά τινα”) συγχροτήσας, έν οί; νοΟς μέν υγιής οϋδαμαΟ, φλυαρία δέ πανταχοΟ, μίξας τα, ώς λέγαι φιλοσοφίαν ,Ήολογίφ 6 έν έκατέρφ τυφλός καί άμύητος, συνέχαα χαί σανέφΑαιρα πάντα, δθλοις άλλοτρίοις κατά τδν μυθικόν κολοιόν σαμνυνόμανος. δήλον δ' *·) έκ τή; άταξίας καί τοΟ χυχαώνος τών γη-ραμμένων αΰτφ, οδτα διρΗσΑαι ταΟτα «ίδώς οδτα χρίσιν ήντιναοΟν τών λαγομένων ποιοΰμανος *·). l) rtji ntitjith·4 xa'< Atwt it tirftqv for MoAitOt ff.l t r>jrr o9fi r«i K‘) tt om. K. μαΛ/ζ H. ·) <»i »■ xkI r«rfty> K. ·> tiff f-nttov xarrnMV H. •f /ai tWb ntar onu A. ’) ft-ltffyUiHiUtÎOi K. ·) f ‘ tnfivffH fitte: toi ih/tfarpoi .1«»· »<Α>ς *«' f Α<«α*»ίΓ«ι«β<ριοί K. ·) yfvofttvoi Ο·. H. '·) lartii» H. •H Ai tit nfkitov AatftOfMer /a? ô’tfr·χς «ί αΛΛέ/τβΐ’ί »>Ζοις rnÀ X(‘· iitwac Uir **> ri r·» .Msilw οιγτρο^,ακι· ·αέ,»ί« tarofisi fspi u*i«Ve·'·*’ A. ··) row fnee'·.» K. . ") «if «st- λ “) t » H. M) «Ιί·,μ’·ι.,· êatevf scfTfe'saasrsv *■< {·>»*; x»e«tf ttni t^r »<ν··<'νμη«ν ml»Mr ήαανχααάαι ^UevMMM··;' X »ërs v àrafte nie /vpe«M f‘'e^V, »· "·* osMai, ri» itifnitfttm’ ·νΛ rsrrs inaiagnrMs i a»A|«ec 236 Mb morti· poena unde prodierat eo detruaa eat. ('α­ ία» igitur propugnacahna et quasi navigium pravam suam Mimae· et mentam effieieao, eam improba merce rediit. Atque primum quidem Casteriam perveniens, omnibus neeotie cuius quondam scholae fuerit, firtno gradu constitit et specie institutionis discipulos circa se tirones et ignaros iuvenea congregans, delicati· eorum animis, aisania inseminavit, paullatimque aquas lutosas et immundas eius quam in­ stitit sectae, huc deducens, permulto· corrupit qui­ bus spiritualis perniciei auctor factus est, ineptias impietatis ple'nas dispergens et divulgans. Cupiens enim gloria novi philosophi et theologi nitere, disciplinarum quas nostrae gentis homines pii anti­ quitus e vetere traditione edocent edocenturque. scilicet in philosophia naturali et litteris profani» peripateticam philosophiam, in theologia sacros libros sapientissimprum ecclesiae Christi patrum et magistrorum, harum omnium explicationem et re­ citationem condemnavit et reprehendit, quippe quas mente sua illiterate et hebete dignas non habuerit. Impia vero Ifolini opera, inventa nimirum latine scripta, in graecam vertit linguam, quatemioneeque quosdam confecit, ratione plane carente·, nugis vero refprtos,, Philosophiam autem cum theologia copu­ lans, ut ipse dicit, cum utriusque imperitus et prorsus .rudis esset, omnia confudit corrupitqiie. alienis ineptiis velut fabulosa illa cbtumix glorians. quamvis neque bene disponere neque accuratius examinare dicta sua posset. Quod manifesto ordo perturbatus et prav., dispositio operum eius de­ monstrant. 237 CON8TANTINOPOLJTANA 8YNODIH χαί θεολογίαν, δδραν δέ πολυχίφαλον χαί χίμαιραν τερατώδη ή ίπποχίνταυρον. χα: δσα άλλα παισίν Ελλήνων μυθιχώς άναπλάττιτα: τέρατα *·ι· ούδό *·> γά£ κατά τι χαί (ίδιχώς άμαρτάνιι χαί τής άληθίίας άπσπ«πλάνηται ούδλ μιά *’) αίρέσιι χαί ωρισμίνη βλασφημία πιριπέπτωχιν, άλλ' ώς ούτως ιίπιίν μισγάγχχιά τίς έστ.ν, σύρροιαν ,ίχουσα πόσης σηπ«δόνος, βορβόρου τι χαί ακαθάρτου Ολης, σωροία τ« χαί συνάθροισις πόσης χαί παντοίας βλασφημίας τ» **) χαί αίρέσιως· οδτί γάρ τό itpà τής έχχλησίας μυ­ στήρια χανόνίς *·) τι χαί παραδόσεις ύπολαίπονται χατ' αύτήν, αλλά κοινός τίς έστι πόλιμος xal όρνησις πόση; τής έχχλησία; χαί τή; ίιράς ήμών πίστκος · έπΐ τοσοδτον γάρ ήχιν αβελτηρίας ό αλιτήριος, ώς διαχωμωδιίν τό θεία χαί παίζιιν iv ci παιχτοίς, χαταφιρόμινο; χαί αύτών τών άγιων τής έχχλησίας πατέρων*·). Αλλά χαί τής Επικούρου”) αίρέσεως δήλίς Ιστιν άντιχόμενος, από τ« τοΟ λόγ-.u χαί τοθ' τρόπου, ώ; ίγνωμτν, ήδονή τδ αγαθόν τιθέμενος **), καί πάντα τίς τοδτο φέρει αύτό. ί τι μή πάρεργου, οίά τις όμπαθ-ή; χαί φιλόσαρχος καί άγονός τών ήδονών ανδράποδου, άντιχειμέυως τή πατά Χριστόν πι^ιτιίφ χαί ταίς ιύαγγιλιχαΐς ιίσηγήσεσι διδάσκων t νν<*«ντ »ρ μμιγΰγκνιον mon αιρίώόβς val χβιιός ,-ίορ .toyor ώς οιφρωαι· άχηΡαρπ·»· ίΌβιω»· ιί; /(>■ iarr»r φι-χν» orymiioaoba>. ΐί.νως όια&νοϋαι viitn ζ κρότο- imvoç isr Κ. Μ ι’ςίΐβτθότων Λ; içrrco.Vô-rwr ι> χοί tfftaolh'v· τ<«> Κ. ·) expiai»; ΟΜ. Κ■) ftl Α. *) I7«οών ί’ςνai μήν αλλά ml K. *·) >ίς· ώς Α: ^ς Κι Ο<ί X· ” ) it ον ο*. Η, ·.·) ανγ*ίήΛ>ιν — «urj'xxawra 0«. Κ. ’·> <ι«< ών xatifaWotarai μ) τών ίορών μνο^^ίοη ml /miiiOKtOTimiv mvivwv ml m^tiiovotv καί «<τ·> rev iyion .vniftov rfe imlrn1·· mvo^fftmi. to •rtn i άλιϊόο*4* α«ί>ων vv ον veineti Κ. ’·) himvftlov Η. ") vttolf Κ. “) ml «a. X. 1·· COJCBTAKTIWOPOLlTAlfA 8T1TODV8 / > 939 προσ-.όντβ; %ifn έξομολσγήσο··; *t«f·^***) αντί tog ocsvoO m2 τιώλιμμένου τό l*rw» Mi φιλή­ δονου‘i state όποτιΜμανο; mi σατυρικόν ttv« (Mov hi άλλος τις -αρδανάπϊβλο» μ«τχρχάμ<νος Τούτα δή καί τί totatai Mi άλλαμυρέα τούτοι; παραπλήσια άτοπώτατα ·) χαί fiuooagsfo; γέροντα Ιστιν iitiv έμπιριιχόμιρα tot; fatetoi τιτραδίοι; «tao, άττα έπί λΐπτοΟ χατα).έγν,ν άπιιπάμι*α tia·» t* •rt τού λόγου μήκος χαί τά αισχρόν τής α'φηγήσα·;*). Ότι δέ ή μιαρά*) συγγραφή αβτη ίδια έστίν αύτοΟ*), μιμορτύρηται άπδ τι τών παρ’ αύτψ μα»ητ«υσάντΜν χαί άχροάσαμένων ίιρώμένων’) δντνν*) καί Ιξιοπίστων προσώπων χαί Απδ τών ών έπέστέιλιν·) di τά ώδι γραμμάτων, δι’ ών όμολογιί ?8ια μέν «Ιναι *·) ταΟτα, αδιόρθωτα δέ, προκάλυμμα11) τής δυσσιβάας τήν μιλιτωμένην αύτψ διόρ*ο>σιν προβαλλόμινος. Πλήν τίνα ίιίρΟωαιν **) δέξαιντο ίν τά ”) βιόλου διιφ Παρμένα χαί άναμίξ ταίς βλασφημιαις σομπιφυρμένα ούχ ήττον τής Άναζαγόρου πανσπιρμίας **) τά **) πάντα έν πάαι τι&ιμένη; *·), μηδέπττι διαχριβησόμινα11). ών τδ χαλδν *·) άπιστία χαί δβρις πβν δ πιστιύιται ; Αιδ*·) χαί νυχτός (ώς φασι) παριδίδου χαί ήρμήνιυι (ταΟτα δέ ήσαν’*) λαΟιίν τούς άλλοδάν ποίέτν έπιδημοΟντα;) έν σχότιι τά «Ο αιωνίου”) σκότους χα! πυρός”) άξια’·) οίά τι; .παλιγκάπηλο; τά χίρδηλα χαί ύπόχαλχα πιριχρύπτιιν βουλόμινος καί έν γνώσιι ’*) τήν άσέβπαν μιτιρχόμινος, ώς μτ,δέ άπολογτίσΟα·. τήν άγνοιαν**). 'Εφ οίς άγαναχτήσαντι;, ώς ιίχό;, χαί τηλιχαύτην ζημίαν τού ήμιτέρου ”) γένους παριδιίν ούκ άν<χόμ«νοι έπίτάξαμιν *·) αύτψ δι' ήμιτέρου συνοδιάοΟ γράμ­ ματος έλ,Ήίν’·) 12; τά ώδι παρασταίέήναί τι έπί συνόδου ·*) χα! ΪοΟναι άπολογίαν, ήν δέ, τινα Ιχιι, πιρί τών ^ηόέντων τιτραδίων έγράψαμιν δέ πιρί τούτου καί σοί·1) τώ συναδέλφφ ήμών μχκαριωτάτφ άρχιιπισχόπφ πρώην . Αχριδών χύρ Ζωσιμφ, όπως έπιτιμήση; *’) αύτώ έλίέιίν κατά τάχος χαί άπολογη,Ή[ναι **). Άλλ' αύτδ; χαίτοι έπιτιμηέΗί; όπό τής *) uni tni'i — xsl rai’; d/nxorrre; artiÿ K: n^tÂwr jre) toi\ «rrw M(*vo îf — rd «i Âdyvr ôrxÀ/rerrK gal r« Λύχνον X. ·) fuaçà osl A. ·) tn'toî fan fi: f-'on Ο*. X: iêia yvifaia ijv rer ΛΟΜΙ**” r*rr··· &Ηψτνρ·ί*ιι X. 1 ) xal r«vra bpw/fb»·*·»’ K. ·) ôyrwp o·. H. ·) H. l·) At' ttf per·? ifiokayil iiui »i**i K. **) A. ’·) rZr· «dç rZre ar K. » *·) A rr:' αυτά fi: «r Μλ K. ■··) riv çcîÿ feft X. / r«Ft« ’Ar«£«y·· i ri »·) te OB. L H. OJB. K: »’) ^tddwBrr iiti r*r /Μ<*τ«τ·νττ·< »··( ··) ri Mtler ’ r· β»μι»·τβτο» K. »») Λ' ô A» ··) 4) <««rr' driMrr B: m. X: ixtphta Uxt K. ’*) rof cmb. K. H : «a. K- ·*) V *) iÿinr H. iv yxtiaft' l*ftaNur«»r K. ··) ' A— Φ i/FOHr» «a. K. r. ,· K. ·<) ζιρώττ Mil t^petie *) Mti Awnifaarr K. ' ·*) «vrÿ ““ ' Ty ·*) hü nrUf' «bmnAmk K. ··) «·> a KL ·*) KL *) AabnHm a L iiMf K. MO CMMk corrumpit Μ pro angusta (porta) et arta (via) iatomporoatiam Hbidinnm eia commoadat, east ipae at novas Bardaaapahu vital· satyrieam *«*« Qaae omaia et milita alia eiusdem generis, qaae ineptissima et eoatra deam nefaria aunt, ia supra dietie voluminibus inveniantur, quae propter verteram amplitudinem et narrationis turpitudinem accurate enarrare omisimus. Foedam vero illam commentationem ab\^po conacriptam ease, id sacerdotum et virorum fide dignorum» ab ipso institutorum eique operam dantium teetinionid con­ firmatur, probaturque libellis quoi huc misit in quibus commentationem illam ae ipsum conscrip­ sisse, nondum autem emendasse confitetur, emen­ datione illa ab ipso mente ' agitata tamquam pro­ pugnaculo impietatis utens. Sed nonne abhorret omnis emendandi ratio a scriptis plane corruptis et blaapkemiis foede inquinatis, quae exemplo Anaxagoreae illius omnium seminum permixtionis, per omnia loco penetrantis, numquam vera a falsis distinguere possunt, cum impietatem decus putent et Christianam fidem ludibrio habeant Quamobrem noctu, uti dicunt, et in tenebris (haec vero fiebant, ut ab aliunde advenientibus se occultaret) ea quae aeternis' tenebris et igni digna erant, instituebat et enarrabat, uti caupo quidam qui merces improbas et subditicia· abdere conatur, sciens et prudens impietati operam dedit, ita irt ignorantiae ex­ cusationem adhibere nequeat. Quamobrem iusta ira perciti neque tale publicum incommodum poena vacuum esaF—austinentes, litteris nostris synodalibus huc venire?—synodo adesse et pro dictis quaternionibus defensionem quam posset dicere eum tussimus. Qua de causa etiam ad te, fratrem nostrum beatissimum, nuper archiepiscopum Achridensem, dominum Zosimam scrip­ simus, ut ei celeriter venire'et pro se dicere in- ΟΟΝβΤΑΚΤίΝΟΡΟυΤΑΧΑ 8YNODU8 ΜΙ «4C ‘) μαχαριόνητος Α«αξ xa! Xt, ·* *TV«P*V *"b γράμματος χύτης·), οΜάλι»ς ύκήχουα* «d tt» ήμ·Mpev tjvc&xoO mnatwPfdmpu γράμματος, xal ή*η ΑχΑρας αύτάΗν·) άΜβήμηαχν άλλαχόώι, Αχχιθή; φ«ν»ίς*) xa! φυγόβιχος, A?·) Imyvoù; έαυτόν Avsχολόγητον iodpsvov, χαί βύτοκχτάχριτος ή8η·) Αχό γχ τούτου έγένΓΓο. (>j tvcxs αχϊφΜ·ς συνοίιχής χροβΑσης’) juri τών συνςνίημούντ»···) ήμΓν ή#η·) έντχύθα μακαριντΑτ·» χ«| Αγι«οτΑτ··ν Χβτριηρχών, τού Άντιοχ·ίας κυρίου Άώανοηίου,χαΐ τού Ί«ροσολόμ«»ν χορίου Χρυσάνθου'*), ά«·φΑν#η καί έγνοιμο8οτή>η κοινώς, αύτόν μέν καθαιρέσ»ι καντχλτ! *·) τής (•ρώσύνης ûtwtwoeN, τά Si βηΗντα καχοτχτράβια **) αύτού Αναθίματι καώυχοβληώήναι *·). Τούτου χάριν γνώμη τών βηΗντβν μαχαριιβτάτβν ιτατρίαρχών καί συναόέλφτβν ήμών “) γράφοντχς άποφαινόμίίΐα συνοίικβ; ’*) μ«τά τών lupi ήμ<ί itpsr- τάτβιν άρχ'.ιρίη'·' χαί ύπ«ρτίμη>ν, τών tv ίγίγ πν«ύματι Αγαπητών ήμών άϊ<λφών καί συλλ«ιτουργών, Ινα ό μέν βηώχίς ΚχχομοΜβτος ώς έπΙ τοιαύταις βίασφημίαι; χαί tàfimat χαταχριΜς τ« χαί φ«·ραΜς*·>, λυμιών τι χα! ψυχοφώόρος τών ύρθούόξων γινόμινος ”1, άπιιθής τι τφ κατριαρχιχφ οίχουμινιχφ χαί συνοίιχφ χριτηρίφ*·) καί φυγόίικος, χαί Stà τούτο αύτοχατάχριτος ών, καθηρημένος ύπάρχι: χά­ σης ί«ρατιχής Ινοργιίας χαί τάξιως χαί Ιχπτντος τού ίιρατικού καταλόγου χαί Απόβλητος χαί γιγυμνωμίνος τής Μας χάριτος, μηίιμίαν άϊτιαν έχων ίαρατ'.χήν ένϊυθήναι στολήν χαί ίιρατικόν τι *·) έχτιλέσαι υπούργημα ώς χαθηρημένος χαί άνίιρος, Μιθόίιος μοναχός λιγόμινος χαί ώς «ίς τών ιίιοιτών γνωριζόμίνος, χαί μηόιις τολμήση συμφορέσαι αύτφ ή συλλτιτουργήσαι ή ώς ίιρέα τιμήσαι ή τήν χιίρα αύτού άσπασθήναι ή «ύλογίαν χαί Αγιασμόν παρ’ αυτού διχθήναι έν βάριι αργίας χαί άλυτου άφορισμού- έτι Si ύπάρχτι γ«γυμνβ>μένος χαί Αμέτο­ χος ’·) χα! τού διδασκαλικού Αξιώματος χαί μηδιμίαν 4δ»ιαν Ιχι: διδάΛιιν χα! παραβιβόναι 8λ»ς ”) μαθή­ ματα ούτι φιλοσοφικά ούτ» θιολογιχά, ώς iv άμφοτέροις χαττγνώσμένος χαί ύποπτος τού λοιπού γ·νόι) ·£,·' .ititor Η: «rotor Κ. ·) ώς — βι’νςς om- κ. •I «rruprr' όο ΜΙ* ν ΗΚ. ·) «cilli νφ μ! s/xOlKVVISW M(*,r «(·,’« Κ. ·) iit ' ώς Kctv Η. ·) «4« <*. X. ’) χρα.4««φν" Κ. ·) /vitlfMitrtw Κ·) ■ «ώ X. ··) «4« — .tÿvssr*sr via. Η. ·*) tarriAir ·■. X. ’·) nuntttftHtf. tttfUte Η. *·) ri.· )rpa»Wf« — «rPixa^if*v*<' ΐ$ς Irpwvir?; «irai ώς «ώ»τ«»άν md *·> α’χβρ'ατώ··* «Λέ» ·ί ftinr Ivpavâvr^c, «fUà mti raf Maairalurav «’{laHwtat ai* «au4v Ixfutir? ml rpvjtapOâpar râv M>#odav«r. (A A gflaep*» aol MvraAaxaac ftlai Ml ylMp/cc xaÙi« y^rarra M»r(rp*A« Mi οιγ. ; jajtfwrrr «vrai rà ttw pUaaapto' ί PaaAayiav pvvAà* ml Λς mtanxi ml ttpi· latpa ml fit ifttm mrflti ral« wr.àrrav xmmimftrm βΜΡώκπ mtrm^eitlr. /{aiaai tr ml dnmmt»*imt m«par rii rai Xftmv ml tit tin timfiir If< arianir fulit^ ml imyrtimni, ml raàs mifaimtttu «ira ini p«< **««*ft imljt«Mttmli hm/dut Μρης AxaAtfoi. ώς opt· Up»«par rav Inmi nitt Sine imitttttu arrr ar/px'**«< ml ax«A>o*a< x«p’ tinmmw ifnttemi, Irpvpirar J loSMi*. »ώς AvMaa, ^Aaapw^aj K. «» ftnim — i««v aa. KH. ··) etmitnii ml. Hae awia Mail H. ·») ώς mrmnifii 'f ml ροφ«Μς ixl ra«rrraν τδν κύριον τής δόξιγ;. Ύμ·Ις ούν ποιήσατ· άπαντχς Ας γράφομ«ν, ύπακούοντχς «ύπ«*Ας τή συνοδική ήμάν ταύτή άποφάβιι, Ινα καί ή τού δ«ο0 χάρις χαί ή «ύχή χαί ή «ύλογία ήμΑν «bj μ«δ’ ύμΑν. .944 itauihu «* ta IMuram «uapaata ait. DtaÜ vwe pt»«i qualarnlanai et MWK ehm, fate· pldfoeephtae aat tbMtagta· uomtae tawripti, «m «ata ;imh hupietatia, blaepbemtanm, Mgarm mutant·· prermm «atoatni οέ ραταίβέοοί «ομ νίέιοαέα», at oaototoroo ta nittMB Aaotrtaao Dow oporaoati· praecipitaat, Aaioaatfoat· aoteraao pooM taaoaatar, etioiaator ot proeol oogrogoator « Gkrioti «ootaAo Mgoo ob boohxiboa pii* oMwtaeatw vol legoatar; its ot M aotto qaidem oorota tot noqoo ooineeaoreatar, «od e«M daaure e chriotiaaonua metnori* toUaatar ot ab eonua ooauaaaioM oofaagaatur. Ne qoi» igitur ta fatunua orthodoxonun «aoerdo« vel laleu» dictae "ριχν»· Motbodium vol •acordotem vol magiatnua appqUaro aadeat nec dicto· pravo· quataraiona· et HbeDoa in manu» •umat aequa altae illitu praecepta doceat neque ab ipeo Methodio iUaai doctrinam doceatur aut ab alio quolibet qui eiu* diocipulue fuerit eiuademque vani· aotionibu» corruptu·, equio illi· impuri· et luto turbati· irrigatu· At. Quodai vero qui· prae•enti «ynodali decreto obluctari audeat vel hunc Methodium eacerdotem et magiatrum appellet dicto·* que libello· et quaternion·· alio· docere vel ipee quomddoeunque doceri, vel in manu· «umere, exa­ minare va) legere temptet, ille euiuacunque ordini· vel dignitati· «it, a «ancta oonaubetantiali vivifica et individua trinitate, natura uno et «olo Deo, ex­ communicato· et exaecrandu· «it; veniam ne acci­ piat, neque in hoc nec in illo mundo po«t mortem conaummatur, omnibu· patrum «ynodorumque diri· impreoationibu· atque aeternae excommunicationi obnoxina et igni· geennae reu« «if: aocietatem habeat cum Juda proditore et Judaei· Dei inimici· qui dominum gloriae cruci affixerunt. Vo· igitur omne· facite quae acripaimu·, libenti animo aynodico noetro decreto parente·, ut Dei gratia, noatraque oratio et benedictio vobiacum ait. ,χψχγ’ έν μην! αύγούσαρ (νδιχτιΑνος α'. Anno MDCCXXIU menee auguito indictione I. Έλέφ *«οθ ΆΑανάαος Άντιοχ*(ας βφαιοί. -j- Ό Ίίροσολύμνιν Χρύσανθος »ναποφαινύμ«·α. 4* 44~ 4* 444- 4444* + -44* 444~ Ό Ό Ό Ό Ο 'O Ό Ό Ό Ό χαί πρέαδρος Χισανίου Ζοσιμάς fitfitaot *·). Ήρ«χλ»ίας Καλλίνικος. Κυζ(χου Αύξέντιος. Νιχομηδαίας Πάύπος11). Νίκαιας Γιράαιμος. Χαλχήβόνος Παρέ^ένςος. Ασσαλονίχης Ιγνάτιος. Ίχονίου Χίλρ·στρος. Αιλιππουπόλ««»ς (Μχλήτος. Αγχιάλου Καλλίνικος **). ■) «rrrfaancrc ml eaxervttMiAa X. ·) td rkt X ■) L«em ut» ·ροέ K ia pramdanti parimha ratater; Λ. ι It. ·) «·*!( — α«Α1ς xftrtitrir X *) nifieri — AM«M«··» *it t»lf io rà sap/r» vil'lfciaif Av,taj*«r«vl i tti. Bte tolma· mad» daatatt ««dû X *) 'd>AK Mt am.X »n«mX •■jarnX ■Ί JCaOMaaet* JMaadpiec X Atbanaaiu· Dei gratia Antiochiae confirmat. Chryaantau Hierosolymorum idem decernit. Zoeima· qui et praeeee 8i>aaii confirmat. CaUtaien· Heracleae. Anxentin· Cyrnei. Palata· Nicomediae. Geraaimu· Nicaeae. 4* Parthenia· Chalcedoni·. 4- Ignottaa Themaloniooe. 4- flilveeter Iconii. 4- Theodetu· PhiMppopoteo·. 4- CaUinioa» Anchiali. M5 4 * 44+ * 4 44- CON8TAMTINOPOUTAJÎA HYMODIS Mpqc Καλλίνικος. Λήμνου Ίβαννίχιος. Μονβμ^ηίας Datai·:1). χρώην ΑρΑμας laaexaip’). Σοφίας ‘* )A. voetdoto: Ό Adpxarv Χιχϋημος. Ό Κλαυ&ουχάλ *ι·ς ). * Ίβαννίχιος Ό Ό Ό Ό θ 4- Calliniime Varna·. 4- Joannaeina tamni. 4- Pnlriu· Monembaaioe. < 4- Jeachini aopar Draaaae. 4- Anaatnains Sophia·. 4- Nieodmns Dsrej. 4- Joaaaimaa Claadiopoleoa Έν τφ χώίιχι Σιατίοτης μιτά τήν dv i· γραφήν τής Ανκτέρ» πρ4ξι»ς γέγρακτ i,,,αψχγ' voapjipiou χα’ χαί μ’ Ανχγνώοίη έχ bai rf αίας έν τή χολιτχίγ ταύτη Σ:ατίστη;,“ ') Παώ,·ς' *44 X. In eeiict Sietbio * fit Mprw Ade ede Atcrifte tetei: «MDCCKKIII XXI et XXV novembre ia «ccleei * huins civitati * Sistiatae haec perlecta aunt.11 7 / ’) «a. X. ·) om. X. ·) ωβ. X. «t e contra addtt : ô llexîiéfloi .. . i K·).JUor.vaAva»; ΊιιμίΛς. 8YN0DV8 CONSTANTINOPOLITANA pro eligendo patriarcha Alexandrino (1723 septembre 12). dum Alexandrinae eeeleaiae regimen iterum ob­ Mortuo Samuele Capaaule, patriarcha Alexan­ . * drino, alter antiatea ei aubrogandus erat. Hanc in tinuit anno, ut dixirnua, 1793. die 19 aeptembri finem Hieremiaa. patriarcha oeeumenictu, epiacopoa Cui Alexandriani redeunti titteria gratulati aunt Conetantinopoli degente·, clerico· civitati·, genti· Palaiua Nicomedienai·, Chryaanthu * Hieroaolymita* * primario ad * e conventu edicto vocavit'. Rem ita nua, Qregoraacua Ohiea aammua interpret, imprimi narrat Pallia * Nicomedienaia litter» ad novum pa- ■ vero univena epiaeoporum aynodua, eujua «yuodieae triarcham menae «eptembri 1793 dati· epiatoiae, 14 aeptembri * 1793 datae, aubaeripaerunt Καί λοιπύν συν«χρ4τησ« ή παναγιάτης αύτοΟ έξ Hieremiaa Conataatinopolitanua, Callinieua Heraeleϋίβί χαλοχάγαβίας αύνοίον ύχχρηλή, αυγ<8ρι4ζοντος enaia, Palaiua Nieomodienaia, Auxentiua Cyxioenua, αύτή τοΟ τι μαχαρι«·τ&ου χαί 4γιβτΑτου χατριάρχου Geraaimua Nicaenua. Ignatiu· Theaaalonicenai·, Άντιοχιία; χΟρ 'Afiavaoiou, Mtm6m χαί τού μα­ Parthenii» Chaloedonenaia, Theoeletua PhilippopoAltera epistola omnibus Alexandrinae καριότατου κατριίρχου Ί·ροαολύμ·η χΟρ Xpuodvfiou litaBua *). τήν γνώμην αύτοΟ Îii τά ένοχλι(ο»αι ύπύ κοίβλγίας provinciae ehriatiania inscripta novum patriarcham χαί μή ίύναο^αι ουμχαραγ(νέο·αι, χαί «ρμχαρύντβν . ampliaaimia verbis commendavit aynodua Conatanτβν έν^ημούντβν αύτύΑι συναίέλφβν 4ρχί«ρέ«·ν χαί tinopolitana, aubaeriptionibna hisee adjectis: 4- Itpapio: έλέφ fiaoO έρχιιπίοχοχος ΚχτναταντοΟ μ«γ4λου βραγουμΑνβο χαί τβν χληριχβν χαί »;, * τινουπάλ νέας Ρώμης, χα! οίχουμτνιχάς χατριΑρχη^ έκχρίτβν Αρχόντων τής κολιτ ία^ * χαί Αιαα·ρ4τ« αι * 4^· 1«ροοολύμ«ν πατριάρχης Χρύαανβος ονναχοτήν ύχ6 ·αιν * τούτην χαί Αιτοχατέατηοαν τήν ύμιτέραν φαίνομαι. μαχαριύτητα ·ίς τάν ίγιώτατον βρύνον τής ’Αλ ξαν* 4- Άντιοχχία: χατριΑρχη; ΆΟανΑαιος τής μ *γΑβρ·(ας τή ί«χάτη ** δ τού καρύντος. Είς τήν ίκοίαν αύτήν Ok&taaiv χρύ xdvxwv τβν ουναΒέλφβν 4ρχι- λης haouxiiaaK ϋποφαίνομαι. 4- Ο Ηραχλχίας Καλλίνικος. tfittv ονν«χ6νηα< χαί έσύνίρβμτν 6 αυν48»λφος Αγιος 4- θ Νιχομη4«(·ς Παίβιος. Ήραχλχίας, i άποίος κροοχυνφ τήν ύμιτέραν μακαριό­ 4- Ο Νιχαίας Γιρίσιμος. τητα χαί dandÇrtai τήν Αγίαν αύτής βχξιάν Μ· 4- Ό ΚνζΕχοο Αύξένηος. * Dati sulfragiia, patriareha creata * eat Coemas, 4- Ό ΧαλχηΜνος ΙΙαρΟέ,νιος. ciqoa vitae curriculum aubitia oommntationibua eni­ 4- Ό θιοοαλονίχης ΊγνΛιος. tet. Anno 1708 meoae aprih e hieromoaachorum 4- θ ΙΙρούσης Κύριλλος. (ut qhuit) ordine ad monti * Sinai arohiopiaoopatam 4- Ό Ίχονίου Σίλ^χατρος. evectu·, aedem hanc abdicavit anno 1706, ut arohi4- Ό ΝανχΑχτοο χαί Άρτης ΚΑλλιοτος. epiacopua Ctandiopobtaans fieret. Quo in munere 4- Ό ΒΑρνης Καλλίνικος. aedem Alexandrinam ambitio·· petiit ac ροοιιηΐη 4- Ο Λήμνου Ίβαννίχιος. Turei· erogata invaait. A christiania tamen Aegyp­ 4- Ό Σηλυβρίας ΠαρΗνιος. tii· pulaus, anno 1714 manae mortio oecumenicum 4- Ρ48οι> Νιύφυτος. ' ipaum thronum occupavit, a quo poat undetriginta 4- Ο Μ·οημ£ρίας Νιχίίημος. menaea ejoetas in montem Sinai relegatu· eat, ibi­ 4~ Ό Βιζύης ΆχΑχιος’). que lectioni ac meditationi operam dedit aaque ') ί»Λ μ Λ17β1«. ·) Jrlrtev rqt lerer SYNODI C0N8TANTIN0P0L1TANAE f epistola de Serborum religione (1723 menae decembri). Quemadmodum eodem * * Serbie splendid» testimoniia qomprobatar olim faiaoe cum aedo Romana unita, ita et Romanorum pontificum riagniaro •tadium fas Serbie ad roUgieuis tategritetsca rove- cand» post fnneatiaaimum utriuaqne eeeleaiae diaaidium manifesto compertam eet Quo in opere oonfieisudo atrenuo· adjutores habuerunt cum maltoe aana· doctrinae praeeone·, tum maximo Ogre- * βΥΜΟΙΗ OONWANTINOPOUTANAE 84Ï gio· societati· Jew sedate·, q·! soeenh· prasewti·· XVII at XVIII hetoe et «bmm >■—4Mi frac*·· perceperant Ohria saal quae varii· Hagai· aagno ' anaaero apparuerant, epera Materia·· hoae poHwrrimam illnetraMia. Bx iia lectori rorata aeaUeenua tepido aaam inticare suffecerit, Sguehotee videlioet, Oenipuute. ΙΚΗΛ. ΓΧΧ - IUM p. in-H’. Χυνοδιχδν δηλωτιχδν δτι τήν έχχλησίαν τή; Αρχιεπισκοπής ΙΙ»χιβυ χαί τδν ταΰτη; 4ρχι·π!σχοπον χαί τού; έν αύτή τ·λούντα; Αρχ:·ρ·Ι; μ«τά χαί 'τού; ύπ' αύτδύ; χρι­ στιανόν Σέρβνν δμόφρονα; οίβαμιν. 4- Ίιρ«μία;1λέφ ίΗοΟ Αρχκπίσχοπο; Κβνσταντινσυπόλ»β>^ via; Ρώμης, χαί οίχουμ·νιχδ; πατρι*ρχης· 4 Βδίλυγμα χυρίιρ χ»ίλη ψ»υδή, χαί τή; Αληδ»ία; ούδέποτ· χατισχύίΐ τδ ψ«ύδος· Αλλ' ούδέ 8«tται βσηδίία; ή τή; Αληδοία; ισχύ; χατά τδν iv Αγιοι; πατέρα *) ήιιών μέγαν Χρυσόστομον ■ χΑν γάρ μορίου; Ιχη τού; σρ«ννύντα; αυτήν, où μόνον ούχ Αφανίζπαι, Αλλά χαί δι’ αύτΑν τΑν έπηρ<4ζ»ιν έπιχηρούντων φαιβροτέρα χαί λαμπροτέρα *) iv alvj, τΑν (ίχή χοπτόντνν ϊαυτού; χαταγιλΑσα χαί*) μυχτηρίζουσα χαί έξοοβχναΟσα- γ|λ<*το; χαί γάρ έξονΗνιομού τ* χαί χαταχρίσ·ώ; ρίσιν Αξιοι οί ψ·υδολογούντ·; χαί πλαστολόγοι. ώ; Αχαλουδούντ»; τφ μισαχΑλφ διαβόλη* τφ πρώτφ 4?(υρ*τή τού <|χύδου;- αύτού γάρ4) τού δια­ βόλου πρώτον ΙφεΰρημΑ έστι τδ φ*0δος διαβαλόντο; *) πρδ; τού; γ«νάρχα; τδν ποιητήν χαί πλάστην αύτού δ»όν, ({πόντο; χαί ψ«υσαμένου· Τί δτι ·1π·ν ύμίν ό <>·ό;, ου μή φοίγητ» Ακδ τού ξύλου τή; γνώσ»»;; ήβ(ΐ γάρ δτι ή Αν ήμέρα φαγητ« Απ’ αύτού, διανοιχδήοονται δμΑν οί δφδαλμοί*) χαί Ιβ·σδ« i; δ·οί. Ό οδν τδ ψψδο; λαλΑν χαί πλαστολογΑν Αχόλοοδό; έστι χαί μιμητή;') τού παμπονήρου διαβόλου, χαί ΑδιόρδΑτο; pivssv i; τέλχ συγχατα&χασδήοίται αύτφ χαί τοί; σχοτιινοί; αύτού Αγγέλοι; χαί ταρταρούχοι; δαίμοσιν «ι; τδ Ασβ*στον πύρ τή; αί«νίου χολ4σ··Κ· Έπ*ιδή τοιγαρούν χαί τινκ τΑν δηροβόξνν βου- λόμινοι έξαπατήοαι τού; Αχλοοστέρου; ήμΑν τΑν Ανατολικών όρδοδοξαν*) χριστιανών, συκοφαντίαν χαί κατηγορίαν '|άυδ·πίπλαβτον χαί δλ·»; Ιξ· τΑν δορών τής Αληδτία; καί χΑντη ΑνΑρμοστον χατΛ τή; iapA; έκκλησίας τή; ΑγιντΑτη; Αρχιεπισκοπή; Παχιού *) Ί xareriau' Λ. *> Aamspwfr·' <1. Β) ν«ϋ md G. i) Mü rAp G. *> itoflaUôrrofi A. *) «i όρ««λ«*ώ i*>âv G. ') mU xueprsc ion G. ■) όρδ·4ό4Μ dvwtmJv G. ·) latte· Ma, MrteM PU. Pet, «ante· Ip*. urta Mtante» tomba·, auaMtear sa· raga· tabo «t MtateMM · ‘ atetbo omM» ΑμΜ ; «A· aato vatebateMtat tuMedta. 44· grand» atun Bornante naitetoo ab (rtA»d»jwi defaetoap. Exila aoriptam e eodie· τού Φ»τίου Κυπρίου, p. ΜΙ-Μδ, prima· edidit Manuel Gedoen in «ai· Kavevcnat; ΛιατΑξκι, t. Il (Cemtenttaepoli, IBM), p. <34-49·, indicato qaidem edition»· ano, non mea··. Hune ut reperiremu·, codicem maximae moUn adiimu*, Conatantinopoli in praeatantiaaima •aocti^Bepulcri bibliotheca «aaerratum, ohm 606, nune 634 signatum, cqjua fol. 340 recto ea, de qua modo agimus, epistola continetur. Amburum codicum lectione· non tantum in chronologie statu­ enda diversae sunt, sed plerisque locis. Posterior autem priorem auctoritate ita superat, ut eum aoAun sequi pOMumua, vel ' locis illis, in quibus Gedeonina editio meliora praebere videtur. Ut enim Critias, ita et Photius Cyprius non archetypa ipsa epiqtolarum, sed harum lineamenta tantum retulit. Ne, quis tamen nobia ignaviam crimini verteret, omnes variantes editionis Gedeoninae lec­ tiones littera G signatas in notis attulimus, codicis 633 varietatibus, a quibus recessimus, siglo A in­ dicatis. Spftiola OfHodalii, yuo doetaramu» atque agno- sctMM, arehiopueopatue Peeinuù teteoiaot ejuodemqus ereAtapiscopum necnon epiocopoe ia ilia degente» eimtd oc eAristiano» Serôos «is euiditoe noAtxcam sss« .concords·. 4- Hieremias miseratione Dei arehiepiscopus Constantinopoleos, novae Romae, et universalis patriarcha. 4- Xôomùtaiio dossino serte nteudaeia (Prov. 13, 33), nec veritas unquam a mendacio supera­ tur; immo ne auxilio quidem indiget veritatis robur secundum sanctum patrem nostrum Chrysostomum magnum. Et ai enim sexcenti sint qui eam extinguant, non .solum tamen non obscuratur, sed etiam per eoe qui comprimere illam teiuptant clarior fulgidiorque efficitur, illis qui sibi ipsi temere laedunt irrisis, . subsannatis, contemptis; etenim risum, spretum, damnationem merentur qui falsa, fictaque loquuntur, quippe qui diabolum, honesti oaorem st primum mendacii auctorem se­ quuntur. Ipse enim diabolus mendacium primus excogitavit, . cum Deum - faetorem creatoremque suum apud proauctore· nostros calumniatus ita falso locutus eat (G»n. 3, 1. 5): Qeted, pM oobi» dixit Deeu tee edeli» a ligno cognitioni» ? Seiebat «stem, {aeaiMK qaa die nuuedaeaoeritie de eo, aperi•xtar oepli eeotri et eicut dei eritù. Qui ergo men­ titur ac simulata dicit, improbissimi diaboli sectator imitatorque est, et ad finem usque inemendabilis si manaerit, una cum eo ejusque tenebricosis angeli· et tartar·»· daemonibus ad inextinguibile· aeterni supplicii ignea deturbabitur. Quoniam igitur heterodoxi quidam ad simpli­ ciores ex orthodoxi· aoetri· orientalibu* chriatiante decipiendos calumniam aeensationemqu· fictitiam et a veritati· feribus prona· alienam ac ineptissimam in sacram Mactissimi patriarohatus Peciensis eccle­ siam ejusque episcopos detulerant, illos scilicet non 94« USO SYNODI CONOTANTINOPOLITANAE xai τών τούτης Αρχκρέ«αν έξήν«γχαν, βτι δηλιίή ούχ έχουσι τδ φρόνημα τής *·*' ήμίς Ανατολικής Αγίας τοΟ Χριστού έχχλησίας o4t* xai aadoB aantira ac mmi» Orientalia «aera <Έηο<έ arrlaaia Me ejuadem mUmuu animi eaae ae opiaioaua, quae aperta eet eahmaia atqne vaoa abδμόδοξοι τυγχΑνουσιν ήμίν*), βπ«ρ συκοφαντία δστί aordaque accaaatio, ad aimplieiorea. nt diximua, προφανής χ«1 κατηγορία’) διάκννος χαί Ασύστατος?* dadpiendea excogitata (laudatae enim eanctiaumi πρδ; έξαπάτην τών Αχλουστέρων, Ας «Ιρηται, έκινοη- arehiepiacopotna Peeieaaia epieeopoa neenoa ohriSxioa — ήμιΐς T# τού; βηΗντας Αρχι«ρ«ί; τής atlaaoe Serboa in eo degentee orthodoxoe eonΑγιωτάτη; Αρχιεπισκοπής Ikxiou χαί τούς έν αύτή cordeeqne nobieeunt agnoeeimua enaque probe aciχριστιανού; Χέρβοχ όρόοΜξους χαί ύμύφρονας ήμίν mua vefe eentire ac credere quaerunque eeeleeia οΐίαμτν, χαί βτι φρονούσι χαί δοξάζουσιν Ας Αλη- noatra Orientalia eentit et credit: quaecunque vero #ώς·) βσα ή χαβ·' ήμβς Ανατολιχή έχχλησία φροντί adverane illea dicunt qnidam, ut heterudoxue eoa χαί βοξάζκ, τά δσα 61 τίνος λέγουσι χατ' αύτών^χαί accutantea, ea falaaa eeee calumniaa accuaationeoδιαβάλλουσ: τούτους Ας ««ρόφρονας συχοφαντίαι _«ΐσί que, quibna nihil veri eit): idcirco ex communi ψ«υδ«ίς χαί κατηγορία: μηδαμώς ΑληίΗύουσαι, — aynodalique aentantia bentiaainii et aanvtiaaimi pa­ τούτου χάριν χαί4) γράφοντές γνώμη κοινή συνοδική triarchae llieroaolymitani domini domini Chryaanthi τού τ« μαχαριωτάτου χαί Αγιωτάτου πατριάρχςυ una cum ucratiaaimia et honoratiaaimia antietitibua, Ιεροσολύμων xupiou κυρίου Χρυσάνώου χαί τών «ρί diiectia uoetrie in aancto apiritu fratribua et comήμάς («ρωτάτων μητροπολιτών χαί ύΜρτίμων, τών έν miniatria, deciaramua omnibua praeaentem epiatolam Αγίφ πνιύματι Αγαπητών Αδχλφών·) ήμών χαί συλ- lecturit aacratiaeimia et honuratiaaimia antiatitibua, λιιτουργών, δηλοποιούμαν πΑσι τοίς έντχυξομένοις τώ diiectia noatria in aancto apiritu fratribua et comπαρόντι !«ρωτΑτοι; Αρχι«ρ«ύσι χαί ύπτρτίμοις. έν Αγίφ niiniatria, pretioaiaaimia clerieia. religioaitaimia aocerπν«ΰματι Αγαπητοί; ήμών άδ*λφοί; χαί συλλ«ιτουρ- dotibua. primatibua atrenuiMimia. cunctoque populo γοίς, έντιμοτάτοις κληρικοί;, «ύλαβ«στάτοι; ίιριΟσι, chriatiano, atque affirmaniua, archiepiaeopatua Peχρησιμωτάτοις Αρχουσι καί παντί τφ χριστωνύμφ eienaia eccleoiam. turn ejuadem archiepiacopum turn πληρώματι, καί διαβ*βαιούμ«ν, βτι ή έχχλησία τή; epieeopoa ibidem degentee una cum chrietianie Αρχαπισχοπής4} ΙΙιχίου, δ τ* ταύτης Αρχι«πίσχοπο;’) Serbia eia aubditia, jamdudum et » principio ejua­ χαί οί·) έν αυτή τ»λοθντ»ς Αρχι«ρ«ίς μ«τΑ τών ΰπο- dem nobiacum animi opinioniaque eeoe. rectam κτιμένων αύτοίς’) χριοτιανών Σέρβων Ανώβχν χαί έξ noatram eecleaiae Oriental» aententiam tenentee. Αρχή; δμόδοξοι χαί όμόφρονές «ίσιν >^ιίν, έχονττ; **) atque confeoeionem orthodoxae noatrae fidei in τδ ήμέττρον όρΜδοξον φρόνημα τή; καθ’ ήμΑ; ανα­ omnibua aicut et noe profitent» ac credontee. Cum τολική; έκχλησίας, χαί τήν όμολογίαν τής όρδοδόξου igitur iiioa omnea probe noveritia orthodoxoe ease ήμών πίστ«ως όμολογούσι χαί πιστχύουσι κατά πάντα ac dogmata inetitutaque tenere eccleeiae noatrae Ας χαί ήμίίς. ΈνΟτν το: χαί γινώσχοντ»; αύτούς Orientalia, honore, amore, veneratione eoa proπάντας ορθοδόξους χαί φρονούντας **) τά τής χα»’ aequamini, ut decet et aequum eat. non eaa conήμάς Ανατολικής' έχχλησία; δόγματα χαί διδάγματα, tentionea, calumniae, aecueationee, quae'in illoe ab τιμάτι χαί άγαπάτι αύτούς χαί δκυλα^αίσΗ κατά hétérodoxie feruntur, attento fidoque animo <-onτδ πρέπον χαί δίκαιον, μηδαμώς προσέχοντας ή eiderantea. Sit agite tanquam pietatie fratruraque πιστ«ύοντ«ς ταί; ύπό τούτων τών έττροδόξων κατ' amantee, ut benedicti eitia a «ancta coneubetantiali αύτών έρ*σχ«λίαι; χαί ψουδοπιπλΑστοις συκοφαντία:; vivifica indiviaa inconfuea trinitate, uno natura aolo χαί κατηγορία:; *’). (Λτω ποιήσαττ Ας φιλαυααβοίς,r) Deo, et benedictio Abraham. Icaac. et Jacob ait χαί φιλάδ«λφοι, Γνα ύπάρχητ· «ύλσγημένοι καρά τής euper vos filioaque veatroa, atque «anctorum dmΑγίας χαί όμοουσίου χαί ζωοποιού χαί Αδιαιρέτου χαί ferorumque patrum vota habeatia ad ree veotraa άσυγχύτςυ τριάβος, τού ίνδς τή φύσα: μόνου SooO'*), augendae ac ditandae, regnumque caelorum con­ χαί ή «ύλογία τού Αβραάμ, Ισαάκ καί Ιακώβ ab) coquamini, quippe qui pietatie etudioaieeimi fiieritM έφ' υμάς χαί έπί τά τέκνα υμών, Ιχητι δέ καί τάς veritatieque propugnatoree. in Obrieto Jeeu domino «ύχά; τών άγιων χαί «ιοφόρων πατέρων «ίς αύξησιν noetro, cujue gratia immenoaque mieeratio aimul χαί . πλουτισμόν τών ύπαρχόντων υμών χαί Αξιω- ac votum et benedictio mediocritatie noatrae ait ϋαίητ* τής βασιλιίας τών ουρανών Ας ζηλωταί τής cum omnibue vobie. αύσάβαίας χαί τής ΑληΑ«ί«^ ύπέρμαχοι έν ··) Χριστφ Ιησού τφ χυρίφ **) ήμών, ού ή χΑρις χαέ τδ Απαιρον έλ«ο; χαί ή <ύχή χαί ή «ύλογία τής ήμών μιτριότητος «ίη μετά πάντων υμών. Έν Κωνσταντινουπόλει,Τ) ,αψχγ' μηνΐ δεχεμβρίφ ,τ4. Conatantinopoli MDOCXXIll menae decembri. *) «αίν «·72*ΓΜ*«ν G. ·) /Mteieleyie G. ') ία'ίς W· ri» Aor«e«<«» r«; »’(>/■ II- *·> '·“ ravr«,· xi Γ·ί'ς ι'ν tiVfi «·λ»δνια; χαί ιών έχ’ «vrvèç χριαηανών χίρ/ώ» έ«<ν •"'ϊ· veer«i-rt«ç tt «roi 3»^';evr«, w,' O. *) m< «Ok G. *) «'γκπ. mi .τ»ρ<»·»ν«··ν àitisftir. G. ·) ri; rar«t àfi G. ’) «i'Z- ««mot G. *) ai MO. A. •I έχ·α««αένων «vrai;' ' v αντο*ΐ; G. “) an-'p/arrat xarr« r« ata. G. “) xrarrAnrf ratf mi ravrev if. ara. xal mrv· r. htfUittr G. **) G «AAtt : M püàxpwtai. u) l'aotnwthw apÔA G: tvtMytftim .ναρνΐ xerpàt. liai x«i Αγών awA*a; Ηιόκλητος, — δ Άγχιάλου Καλλίνικος. SYNODI S (ONSTANT1NOPOLITANA in qua orthodoxorum cum catholici» soeiotae prohibetur (anno 1724). Catholicorum cum haereticis quamlibet in rebus divinis communicationem lege acerbissima prohiberi compertum eat. Non minorem sane cautionem ad­ hibuisse et diligentiam orthodoxorum orientalium duces ac magistros in arcendis a suis sequacibus viris catholicis, ex multis deprehenditur monumen­ tis, quorum unum hic in lucem proferimus. Id anno quidem 1 «14 editum fuisse tam certum eat quain quod certissimum ; quo vero mense, colligi facile non potest, cum metropolitan!»! (dolenter dicimus) quaevis subscriptio desit. Non enim ex archetypo aut ex publico codice eruit qui primus illud edidit Manuel Gedeon, sed e codice privato Photii Cy prii, p. ^57-368, apud' quem praecipui tantum actorum loci exhibentur. Illud tamen negligendum esse non duximus, siquidem non parum Conducit ad res utriusque ecclesiae illustrandas. Editio nostra, qualiscumque demum sit. tota pendet a Gedeonina illa quam videre est in altero volumine operis cui tituliri: Κανονικά! διατάξ«ις, p. 3iti-318. Επιστολή συνοδική άποκριτική π^δς τδν μητροπολίτην Άρτη;, δπού τους ixtl Φραντζίζου;, άν δέν άφήσουν τάς αίρίσιις των. νά μή τούς δίχωνται «ίς δςομολόγησιν οί δρθδδοξοι ί«ρ«ί; μήτ« νά τούς ίνταφιάζουν μ«τά θάνατον. 4- Ί«ρ«μίας δλίφ <Ηοϋ άρχι«πίσκοπο; Κωνσταντινουπόλιως, νία; 'Ρώμης, καί οΐκουμ«νικδς πα- KMcriptum a synodo ad mstrofsUitum Artae misran·, çuo francos itlir det/eatei*, niti haerete* suas missas faciant, <ιδ orthodoxi» saerrtlolibo» confitmU» (mdiri ac pott mortem trptliri oon po»»e dtdàratnr. τ?··#Χήί· -|- Κοινά,ν ύ;ιών αναφοράν έλιψομίν, δι' ή; προβάλλ«τ« xtpi τίνος συνηΙΗίας δποΟ «ίβάφρηιην «ί; τά αύτδ<>. κα! ίρωτάττ ζητούνττς παρ' ημών καί τή; tup! ημάς τών αυναδδλρων άρχιιρέων συνόδου τό ποιητίον. Τδ Ktfl συνηΙΗία; πρόβλημα «ιναι τοιούτον - Φραντζάζοι. δηλαδή δυτικοί, «ύρισκδμίνοι αύτόθι. Ηλουσ. νά έξομολογώνται άπδ δρθοδόξους ί«ρ«!ς καί νά μ«ταλαμβάνωσι τών άχράντων μυστη­ ρίων, έμμίνοντ»; τοίς δυτικοί; αύτβν δδγμασι, χαί ταφή; νά άξιώνται άποθνήσκοντ»; χαί τιν<; αυτών νά θάπτωνται Ινδόν τού ναού, τδ όποιον προξένβι, ώ; λ|γ«τχ, σκάνδαλον πρδ; υμάς où μικρόν καί ταρα­ χήν ού τήν τυχούσαν, χαί διά τούτο ζητχίτι τήν π*ρί τούτου άπόφασιν παρά τής καθ' ήμάς μτγάλη; τού Χριστού Εκκλησίας. Τούτου χάριν άποκρινδμ«νοι ύμίν διά τή; παρούσης ήμ*τέρας πατριαρχικής συνο­ δικής Επιστολής λίγομτν Exttvo, όπού «Ιναι καί γνωστόν τοίς πάσι καί «ύλογον, ήγουν Εάν θιλήαουν ο! τοώύτοι Φράγκοι δυτικοί νά παραινήσουν τήν λα­ τινικήν δόξαν ήτοι τδ λατινικόν φρόνημα καί νά άποδκχθοδν τήν πίστιν καί τήν δμολογίαν τής ήμίτέρα; άνατολική; Εκκλησίας, τότ« άν«μποδίστβ»ς καί Εξομο­ λογούνται παρ' ίιμίν τοίς δρθοβδξοις UpsOm καί μ«ταλαμβάνονσι τών άχράντων μυστηρίων καί Ενταφιά­ ζονται. Εί δΐ καί μΕνουσιν' «ίς τήν θρησκ«ίαν τους, πρΕπιι νά ήναι άκοινώνητοι, βτι ή αύτή Εξομολόγησι; καί τώ αύτδ ποτήριον τούς κοινωνούντας δμοφρονούντας «Ιναι βούλοντ», ούχΐ άλλοτρίους' τά άλλότρια καί γάρ άκοινώνητά «tot, καί δ μή Αν μ«τ' Εμού κατ' Εμού Εστι, τδ Ι«ρδν λάγ«ι «ύαγγόλιον, καί 4 μή συνάγων μ«ί Εμού οκορπ(ζ«ι. 'Basi ούν πρδ χρόντρν πολλών τδ *·ρο«αμα τής δυτικής Hieremins diviim miseratione arrhiepisvqms (Vmstantinopolis. novae Komae, et universalis pa­ triarcha. -|- Communem vestram relationem, qua circa consuetudinem quandam, quae isthi^invaluit, quaes­ tionem proposuistis, cum a nobis tum a fratrum nostrorum, episcoporum synodo rogantes ac requi­ rentes quid faciendum sit, accepimus. Consuetudo vero, de qua quaestio adducitur, haec est : Qui vitaiip ibi agunt Frauci. nempe occidentales Chri­ stiani, contendunt confitentes se ab orthodoxis sacerdotibus audiri ac sacrosancta communione refici, non repudiatis iis quae tenent Imtinorum dogmatibus, atque mortuos sepultura affici, immo intra eceleaiae septa humari, quae res vobis, ut scripsistis,' non levem offensionem tumultumque haud mediocrem concitat ; atque ideo rei solutionem a magna Christi ecclesia postulasti*. Quapropter praesentibus patriarchicis synodalibusque litteris vobis respondemus, illud, quod cuique notum est ac probabile, asserentes, hujusmodi scilicet Francos occidentales, si Latinorum quidem opinionem seu5 id quod Latini sentiunt abnuere, ecclesiae vero nostrae orientalia fidem ac confessionem amplecti voluerint, tum expedite ab orthodoxis vestris sacer­ dotibus confitentes audiri, sacra communione refici ac sejieliri posse. 8in autem in sua religione per­ stiterint, a societate vestra arcendi sunt; qui enim ejusdem confessionis ejusdemque calicis participe» fiunt, hos eadem, non aliena sentire oportet. Et­ enim alienati Mimi communia habere nequeunt, ut in sacro evMgeHo dicitur (Matt. 13, 80): Qtù non nweom ndssrinm sm Mt, *i jm nc· cogit tMcum tfarfit. Cum ergo multis abhinc sanis occidentalia oeeleeiae onerim a spiritwdi quatuor «anctorum pa- SYNODUS OON8TANTINOPOL1TÂNA sm ίχχλν^ας ιΗΐΜχίβ·^ fc» τής τΛν τ«<ΧΜίμ·ν Ayiev πατραρχΑν πνιυματιχής παναγίας χαί άπαοχοινία^ή «ai xpetotopu βΑγματα τής χαΜλιχής λχχληαίας xai rikv 4p*oU(««v Λλλ&τρια, Îr. A. Bunea, fUaj 1900. p. 9λ , ·) Apud Dr. J. Ardeleaun, Istori'a dieeeaei romane grfoo* caloüoe a Oradei Mari, pan C Gberi a 1988, » 73 et 188. Ralatioaem praedicti episcopi edidit etiam Tim. (Ipariu. Acte •i fragmente lattee romaneed peutru istori'a beeereeei romane mai aies unite. Bteaiu 1K65, p. 10. *) P. Maior, (storia beeéricei Romduilor. Budae 18(8. ». 38ft et Π>8; eftr. Nines op. c. p. 471, nota 1. h Bulla exstat apud NUtes op. c, ». 48849. *) NUtes op. e. 405. *) Hoc magis tenoteeoet considentia nota 9, col. 988. 17· 9M . ■ ■ 8 γ.fl >ni'8 DIOECB8ANA FOOARA8IKN8I8 . ) 956 srchipresbyterum quemdsm diructua. Ab bac edi­ editione principi, cqjua typi cyriliiei litteris latiaia tione principi acta deano typi» mandata sunt a reproducuntur. omissis spintibua et accentibus J. M. Moldovsuu, Acta siaodah ale baaerieei romane tonicis. rationali reddita interpunctione et sejunc­ de Alb' a inita ai Fogarusiu, 9 vol, Blaaiu 1869 tione verborum, integratis abreviationibns, correct» et 1879, vol. II, pp. 108-14: hinc denique transiere nendis manifestis et inconsequentiis, neonon ad­ in Nillea, op. c., cunj version» latina ab isto auc­ dita, in parenthesi, interpretatione moderna locu­ tionum obsoletarum. Translatio latina facta eaF tore facta, pp. 465-75. • Sequeu» impressio desumpta est^ex praedicta duce Nillea. (Pag. 378.1 Del» Hriatos bund sdndtate iqt poftiin qi dels nd blagoslovenie i(l trimitem Frd(if tale, Cinstite Protopoape M i c 1A u ç delà VMia. Intr'aeeste sile mal dena in te, strdngAndu-se c4|ί-va' (’insti(i Frap, Protopopl glurafi, tmpreuna, «i cu al(i preofi tn(elep(i fdcdnd Sdbor, aocotird (i isprdvirA nifte punturt pentru mu 11e socotele ale SAboruluf mare, care iktd Frdfii tale le trimitem In scrisoare. Pentru aceia. eum vel primi' Frdfiia ta aeiust* scriaoare. de'una (tndata) sA strÿngl 84bor deplin. qî poruncile areate foarte pe umAruntuI «A le ard(i ?i ad le dai a tute­ lage tuturor preofilor. iard popii tn toate satele Ia to(i oamenil. ca de acum lnainte sd ae (ie qi ad se plinescd aceste toate supt acele gloabe fi pedeA.se, oare care sA vor «fla seriae tnldunteo. F4td (sfarA) de aceste porunci ale 8aborului aâ albi grije Fr4(ia ts, cum DAjdile Vlddiceftl pAnA la Sveti Gheorghle ad ae atrAngd Inpreund cu talerul logofAtulul,.,i atuncl InlAuntru sA ae aducd. Venitul FrA(iI tale, pe cum au foet obiceiul tn silele altor VIAdici rApduaa(I. poti-le cere FrA'iia ta. A pol vefavé grije FrA(iia ta. de vel pune tn- catastiv toti popii, cari s ati hirotonit printr alte tdri fi pAnA acum n at venit la noi ad-fl ia blagoalov enie, nice delà noi tr'aü pAucenil (certificate). De acenti cdtl sAnt.ln Eÿarhi'a Frdtii tale ad-1 putem «tî. 8OCOTEI.ELE SÂ^BORUbUÏ MARE So/uton a Christo adprecamur et a nobis bene* dictionem impertimur Ttut f'rvttrnitattl Archipresbyter Nicolae r® Voila '). I Slapsts his diebus nonnulli Reserendi fratres ArcAÿreoôytort jurati cum aliis prudentibus sacer­ dotibus congregati et Synodum agentes, perpenderunt «t elaboraverunt qnaedam puncta pro multi» dftrdit magnae Synodi, quae hic scripto tonus et Tua? Fra­ ternitati mittimus. Idcirco Fraternitas Tua, statim post perceptionem hujus scripti, congreget oportet Synodum /denariam, et haec statuto minutissitnr nota factus omniLus sacerdotibus, sacerdotes reto omnibus fidelibus, in amnibus pagis illa publicent, ita ut amodo in posterum haec omnia adimpleantur et oboM^utur sub entendis et poenis1*), quae in hor scripto continentur. Praeterea Fraternitas Tua curam gerat oportet, quatenus competentiae episcopales simul cum thalero logothetae*) usque ad feitum s. Georgii*/ coadunentur et deinde huc afferantur. Tuae Fra­ ternitatis proventus sub aliis episcopis defunctis con­ suetos solus exigere potes. Hein Fraternitas Tua curabit caVdogo inscrit* omnes sacerdotes in tua eparchia degentes, qui ordi­ nati sunt in aliis proeinoiis, et qui ad usque non Semel praesentarunt coram nobis benedictionis acci­ pienda? causa, itec habent a nobis '^limonia. Quotquot hujusmodi in eparchia Fraternitatis Tva? inoeùiuntur, tot cognoscere volumus. DECRETA SYNODI MAGNAE. Anul 1725, lu»· lui Fevruarie, sile 26. I. Pentru ritadul Diiacilor celor tnpdrdteqti. -cari (pag. 3-79) se vor ecoate »5 vtUtuiascd1) (cercetese) pentru treba netoilor CliroeuluI, afydere *> Haagarice-. valiatai, iarestigar*. Anno 1725. menae februario, dic 16. 1. Quod attinet' officiales imperiale*, qui exmittentur ut de necessitatibus cleri4) investigent, necnon procuratorem ejusque tnercedem, cunySynoh VoiU est arcMipresbyteratiu (rraeco-cactoitea* in t-oiuitat« Kogarasienai. *) Kpistvpo jas emsperebst. deÜaqaeates ad andeta» œnftwmsre, sed «a Hge, st ssedhias ipd cederet, altera vero in MCeaeitatM eeclesiarM cMverteretar, Diptana. nuncupatasi secanda». LeopeUi I. datam dia ISinartli 1701, art.Vll et IX. apad NUIee op> e. p. W7. diptaaati· geaaiaitas anti* qaitae ja dabia» vocata fait; qeo£ faawia bodierna die aaapbne · bos boet, qsam yroSoeoUatio^eJaedeta ia Concellaria imperiali Viennensi, Menon dno traassampU antbeatica inventa nat. Nittee ep. e. p. »1. ·) Vectigal pto subsistentia episcopi erat «nias fioreai Mini, a qnoeas^ue presbytero aebjecto solvendi. IMploma praedietasa. art. Vil. 4) lafeltigendas ridetur secretaries deri. vos. ut veli Nil les op. e. p. 4M, procurator, cuja· stipendium neriuutur apud nonnulla monasteria, de quibus non constat an sint sacerdotes veri, habeantne facultatem ad­ ministrandi sacramenta ecclesiastica nec ne. et utrum benedictionem acceperint nec ne a loco competenti, et tamen vagantur decipiendo homines, qui suos legitimos sacerdotes in pagis constitutos deserunt, et adeunt tales monachos, quatenus pro illis celebrent liturgies, nec non alias functiones sacras peragant; intuitu hujus abusus Synodus decrevit, ut hujusmodi nequam monachi e proviucis exeant et nullo modo in monasteriis hsbitent : laico autem, qui deserto suo proprio et digno sacerdote praesumpserit beneficium suum cuidam monacho deceptori offerre, parochus nulla in necessitate, amplius functiones sacras administret. 11 Rectius, rameniee et latine: Procurator. *1 In archetypo. ramena, apud Maior l. c„ necaon apud Nilles rt MoMovaà, numerus 1, i. e. articulos primus, aonaisi bk ponitur. Sud quoniam imulo nate vertam JatAM'*. -primo". L occurrit., mendose numerus l *h iUo verto aqjnnctaa videtur. A Ratio qntland id suadet. Nam quae titulum sequuntur, nequeuat esse tata omnium decretorum; e contrario, tota phrasis, usque sd aunerum 2, unum efficit contextam, quia procurator, a Synodo propositus, procul dubio munere suo praecipae eorum officialibus ab imperatore specieliter depetatis ftiagi debebat. Titulus iteratus in archetypo etiam menda ridetur, et verbum ; primo, saperftms evadit, posito numero l. Correctas igitur legendum erit, at supra positam est. In archetypo tatas eet sequens: -Anni 1728, luas lui Fevftarie, sile 9A. Socotelele Sdboralnl nuta, AntUA pentru rdadnl Diincilor ... ei piata lal 1. AvAad SAbornl mare .. .* Lutat. .Aaao 17», mense Februario, die M Magnae Synodi decreta primo. pro officiali. tas . . . ejaaqne merrede. h Intylliuenilnni ridetur de , lerici» siar. A. Basse. Episcopii Petra Pnal An» yi DioaisM Noracovid. Blay lita, p. SO m. '1 Mitihr videtar hic tractaadi modus ram cleric» intrusts et rebellibus. At cum ipsi quoque, ntpole Ramosi, a nobilitas opprimerentur, neqae Ubertatem nisi per unionem consequi possent, decretam Syuodi circamateatiis' optime cmgrnebal 1. Cum SynodusTnagaa . . .* •l Ab huagarico elles, contra *1 Ab hûngarieo: realm, facere. ■ t. 3M enroDus nioBcraxMA rooARAsacrara 4. lai* paotni M«t· «Arfthd, enrate ah «fit •cuma de ewtad , Synodua etiam ceaaeit eoe, ' abieumquo ia Traaailvnaia inventi herint, sive aped laicoa, mve apud aaoerdotoa, aaferendee eme see permittendam, ■ ut ‘ab aliquo detiaeaatur; continent etenim multae doctrinae advenaataa legi ehrietiaaae et eacrie oonciliia, uti inde liquet, ubi dicitur, boetiam coaeecrari hia verbm: Fee ütu» put» eeeereüie eerpue Cbrieti tm ete., quamvie uaiverm mera Scriptura, Clavia *), Liturgie et alii libri fidei orthodoxae graecae oetendant et dicant, quod non illia verbia, aed ietie conaeera tur ·) : AceipUe, matuleatte, koe eet eorptu menai, lepie etc.; et calix iterum: Bitite e* ee amati etc. Propterea illi liberculi prohibentur, quia continent' dioponitionea contrariae doctrinia veri» 5. Et intuitu eacerdotum, qui vieitant popinae,, et conviciantur, aut bUephemant, vel verba male­ dictionis proferunt, prout eacerdotea dedecet, etiam statuit, ut promulgetur in omnibue eparchiis man­ datum, tenore cujus arehipreebyteri amodo sacer­ dotibus suis prohibeant, ne in (rosterum tale quid patrare aiidbant; si tamen acciderit, quod horum reus existât aliquis, archipresbyter illum mulctet, secundum quod in conscientia gravitatem peccati dijudicaverit Si vero constiterit, quod hujusmodi reo condonans nullam injungeret poenam, ipse archipresbyter puniendus est amenda a magna Synodo praescripta, nempe 66 Horenorum. Et sa­ cerdotes, praecipue in ecclesia, gestent oportet pileum, non' vero cucullam aut galerum: vestes quoque lungae sacerdotales sint, id est talia, qui­ bus discriminentur a laicia. 6. -Sic decrevit et intuitu sacrae liturgiae, quod speerdotes obligati sint ompibus diebus do­ minicis et festis peragere s. liturgiam ; et quidem secundum ordinem, ubi plures eunt eacerdotea. unus in una die dominica, et alter in altera. Et laici praesentes sint oportet omnibue diebus domi­ nicis et festis occasione celebrationis s. liturgiae. Quodsi neglexerint, mulctandi sunt primo tribus, ') Recole dicta ia prooemio. 1 *) Kst liber Slavonic. .Cluciu* nominatus, ruuienûp-vero .Chela iafelmnilnl*, .Clavis .intelligent!#*, impressus Bmarvstini aaao.-ltne. Continet 16 sermones, es quibus secundus Epiphaniae hae spectat, prout dicitur tu .Flosculo veritatis-, edito Romae ItMU. pp. A et M. Ibidem rocte notatur, quod et ia Pravila, cap. M (ed. e. p. It»), celebris sententia .livi ChrysMtomi citatur, secundum quam transsubatantiatio dt verbis Christi. *) Scllioet panis. *) Sententia libro .-^apte laine* exposita commani* fere evaait twae teaipuria iater Oraeeo·. Synodua igiter. illam impvgMBa. bo· levem i» eeeo ttalogiae lattaae prodit auc« toritatem. Kt Me aalmadverteadam eet, virtete diplomatie «ecemdi Leopoldiaai, epieropo enito aOctem tbeotogom Mtad Htm, velet .eaaoarem geeeratem anditorom*, ab arcluepheopo aomiaaadem. Tempore Synodi llk thed* loge· erat P. Géorgie· Regai 8. J. Nillee op. c. p. MB, nuta «. ·) Pravila, «d. c. p. 178, mejore· poenam dictat: «lar* preotal, care va NMÂma fi va batt pre ÎMmeeeeA mA pre aftep, aeota ta Be ttpeit de preofia tal an aa, fi ta la fi ait camm, poet fl metaail, fl altak atameae. cam va eocoti Arhiereal tai; iarfc de va hUrtftma fi Ta btüi |i a doa oart, fl vor startorùd mfcrtarü crediac&aae, ataacl flirt de akl o erttclaae i-«e ia dared.* «Preebyter. qai Natpàemabie et Deo atqae saactiA maledicet, eacerdotio privetar t*o aura, e^ae iaeaper alia paeaitcalia impoaatw, wti >jaaiem et oratioaee et alla «milia, ad bea epitritam eai epirêopi; ai veto aaeaada vie· blaepbemaHt et maledicet, tno abo^æ veaia eaepeadatar.” Qaead coavidaa ofr. capita IOB et ml tjaadem Pravflae. Fre> foeatatioaem oaapoaarm proUbeat capot PI et eaaoa Apoetolonua M, ed. e. pp. 170 et 81B. i MI SYNODUS DIOBCBSANA FOGAKA8IKN8I8 M2 (a doua oart) eu β. Peete neeate toate, pa la oncando nex pelis1). Praeterea generati· in festu efintele Pagtl tot omul mal mare de 7 anl sA se pascha Ii quisque, qui Jam aepttmwn sanum com­ ispoveduiaacA qi at se oumiueee; iarA earele an va plevit, peragat oportet n. pauaitentiani et com­ face poraaea aotaetA, dnoA i-ae aa ttapla unuia oa munionem; ai quis autem hoe omiserit, et conti­ aeelaia moarte, preotul nice aA-VprovudeacA (pro- gerit UÀ mori, sacerdos talem non comitetur ad hoddecAX nice aA-Ι tngroape tn tintirim. Peatru eepalturam, nec in coemeterio eum inhamet. De senate toate vest tn pravilA earn sice, Kata hia omnibus vide Pravilam, pagina 629, caput 77. (pagina) 629, cap. 77. ) * Ci ae cade sA ae pA- Docet enim oaeerdotea et laieoe frequentatio ecclesiae. saaefi sfhnta Beoereca qi de preoqi qi de mirent 7. Preofil afAnta CumineoAturA supt gloabA de 7. Sacerdotes sacratn aynaxim sub amends 12 Horinfl aA na o eateae finis In eaaa lor. ci ca 12 florenorum non audeant in propriis aedibus as­ banA socotelA fa rAclufe firumoase cerate, pace iarA servare, aed magna eolertia in capsula pura re­ tn sAculefuri de giolgia, aaA de pAnsA earatA, tn verenter collocatam, in saeculis linteis obvolutam beeerecA sA o tie. qi de acolo aA o ia cAnd vor in ecclesia asservent, et inde illam deferant ad merge la bolnavl, pi iarA aA u dacA tn loc, tnapoi aegropia, et revertentes iterum debita reverentia de ande o-aû last ce cinate nA o pue. IarA ende ibidem collocent. Sacerdotes hoc mandatum transae vor gAsi prsvqf ca aecia, earele nu va aseulta gredientea per arohipreebyteram amenda superius de porunca aeiastA, de una sA-Ι globeqcA proto- indicata puniantur, qui 'ex illa pecunia curabit popul cumu-l acria mal sua, (i eu banil aceia ai perfici loculb dignum in ecclesia, quo dein asser­ fact tn beae- (psg. 382) recA loc iacuait pi vrednic, vabitur sacra synaxis omni tempore ca aceia, unde sA ae fie sfAnta CumenecAturA tn toatA vremia. 8. Sacerdotes tales moribundos, qui adhuc lo­ 8. Bolnavii saû betegii cei de moarte nice cum popil sA nu-l cuminece fini de iapovedanie inAintre, qui possunt, nullo modo viatico provideant, omisso cari! vor pute grAi ; iarA cArora li-ae va legs graiul, sacramento poenitentiae; eum talibus autem, qui pentru aceia aA tnvete protopopii pe preofi, cum jam loqui non '. possunt, sacerdotes ab archipresaA facA eu uni! ce aceia. pi cum aA dealege au aA byteris instruendi sunt, quomodo sit agendum: an absolvendi sint nec ne. nu-i dealege. 9. Si-quis usque ad festum paschale e. confes­ 9. t'are om'nu "e va iapovedui panA la'paqti, adecA tn SAptAmAna mare, pi nu ae va priceatui, sionem et communionem non peregerit, tali dene­ ganda est Pascha’). aceluia nice cum aA nu i-se due paaca. 10. Cum inveniantur nonnulli, qui pro Pascha 10. AflAnduse uni! ca aceia. carii tn loc de paqti iaù de mloAncA mugur aaû alte erbi, pi se manducare soleant gemrnaa arboris, vel alias herbas, lapAdA de obiceaiul pi de porunca beeericit. de et consuetudinem mandatumque ecclesiae non ob­ aceia ae lapAdA pi besereca. oare pAnA cAndu nu servent, illos ecclesia quoque ignorat, quousque ae vor pocAi qi nu ae vor tntoarce eu umilinfA pi non resipiscant et non convertantur ad ecclesiam. eu aacultare cAtrA beeerecA. 11. Preotii tncA aA fie datori pexla sAptAmAna 11. -Sacerdotes quoque se usque ad magnam mare a ae iapovedui tn tôt anul; iarA carele ne va hebdomadam otpni anno obligatos esse sciant s. con­ gAai dupA paqti neiapoveduit. IntAiu aA fie globit fessionem peragere; quodsi aliquis eorum post eu 12 florinfl, édooara (a doua oarA) eu 24. a tria festum paschale impoenitens reperiretur, prjmo oarA aA i-ae ia darul.. Protopopii pentru una ca mulctetur amenda 12 fiorenorum. secundo 24, aciaata IntAiu eu 24 de fiorinti βΑ-ae globescA. apoi tertio sacerdoti» privetur. Archipresbyteri eadem eu 66, a treia oarA aA fie lipaifi de déregAtorie. ex causa primo mulctentur amenda 24 florenorum, secundo 66, tertio officio priventur. 12. Poaturile tuapatru. ce aAnt Intruri an, dupA 12. Quatuor jejunia annua solita, secundum con­ obiceiul afintei beaericil noaatre sA ae fie eu soco- suetudinem ecclesiae nostrae, oinni pietate obser­ telA bunA. ea fi pAnA acum. de tùfl oamenii; iarA ventur ab omnibus, prout hucusque servata fuere; de ne va tAmpla. aA fie cine-va foarte lipait. unul 'si vero contigerit, quod quis coactus sit (illa fran­ ca aceia sa-pi aile duhovnicul numai in vreme de gere), is adeat suum, confessarium. qui talem solummodo in casu magnae -necessitatis absolvet. lipaH mare. *1 Mendose ponitur in archetypo caput »>7. Eu ejus Sillea op. e. p. 471 verba: trvl lopAfl, latine reddit: tri­ tenorem (ed. c. p. 3ta) : .Carde rtrt de mev«e ae va lipai de bue palae plagie. Veram potias iatelligeada videtar bis χαβοbeseried fret sdptXmAal, aceia ed lie neprtoeçtait.- TA|c.- Carele dam malcts, verbi gratia. Iribus palis feaaeeeti. Diploma flrd de gréa nevoe eat o aaliaaire Are cum se va lipai dp 'enim saepias eitatam episcopo jus quidem roafert mak-taadi. beMriçfi tret adptAmAal. de va fi cliric. ad i-ae ia durai, iard at sou corporaliter castigandi. mirénnl ad ae aÂirieéacd*, .fini aine necessiUU* per très heb­ ■) t'irai hoc - Pascha * recole diris is prooemio. domadas in ecclesia deerit, illi denegetur communio. Glossa: QuieuuMpae abaque gravi necessitate vel diflkmltate quovis iuodo per tres hebdomadas in "ecclesia deerit, vi eat clericus, suspendatur, ai latau, excommnaketur". De aetate requisita pro confessione aie sonat caput 821 Pravilae (ed. e. p. 8U2) .Sftatel loua Chitrul porucdqte, cd cupii partes hdrbdtdMd dupd 14 ani ed hodbpovaddsol.... iard partes muerdscd itapd UT. .Saactua Joannes spiacopaa 1'ytri jubet infestes masculos post 14 auos confiteri ..., feminas vero post 12 annos*. Locus bic adductu· non reperilur. si bene legimus, in fiaqmaai· Joau hac oeeaeiaine prtamlpare aan potui ; pwmdo autm erit teueput ep fuMcandi, cerHoreut reddeaiut Fraterni­ tatem Taum. Haec eataia mmadnmua, gualmw reiipioee eoceeuttem aeeieehe, pmt tempta tenet, et idee eon- ■I Ipaiaaima mat haec verba Pravilao et. a p. M»-1. AMitua eat cam ei a BaaiHi at canae «M maoiMa paaitaa eat pro Te. ’) Ia archetypo, apoi Maior, m it, afcaU i» aMiane MoHovaa H NiUea üatiactlo «vanta tjpto inter miitilem eptacopi Palaki et 'decreta 8yna& Jaaevwo altieal phreoe» doauMoti attenta oonaHenada neta ayuaiaHa Mn vHantar tain own arthalo 14, prout tabent MoMovaa et' Nilka aed ranmnheudue adhac pineta aaqmteaa abi tama aanao ml de aabmriptioee et atgita m aotaa aftaaapi, and aamiuaa Nynodi aamabrorua. M aata IDa phnat» ad aptaaia· per­ tinet, tune apiaeapm Me detanrot, m man ata mbaaiipflana innaaae. See abetat vvrbem .tarie»!*, «earlpai*, nt habent Moldovna et NiDea, quba tn anbetypa tagtar SMatt, probaMHaa: oeriaul, vol aertacl, aeripaum aad. .etante tar material», Jaar errtww Mt. Oynodaat oelebrotam ■t Ownm tenta» oitaU iaveatatar in Pnvita ed. e. pp. 3M, 400,404,40» 4t 407. «gmavie taad eaaanaa, ataade otiaaa eoti, lange aevarioaw atet legibm aiviUbna la eadam Pnvila taerta, attaaaen taüe pmxta aildabtat tataear paamertta propter atalbarita atataam at eanm militat pre dtaolattan viaeali, Synodm, tana oautreverataa aagMgtat, at arehlpnahyteria prehibaaa, fuomiam «voatia datai noreat, abaaei pettai mederi potent. Immerito igtar Petrua Malor op. a. p 4M, Sy»1*»· baa in agmti rattan vitapemt. . . Joena Kpiteoput m. p. 4 CONCILIUM ROMANO-LATERANEN8E, 1726 apritia 15 M» 266 CONCILIUM ROMANO-LVFERAXENS E 17% aprilia 15 - maii 29. Concilium Romanum celebratum in bswiKea Lateraaenai a "Benedicto papa XIII., diebu· 15, 22 et 29 men»!· aprilia, 6, IS, 22, 27 at 29 menai» maii anni 1725, KbUagnphia. 1) Elenchus archiepiaooporum at epiacoporum qui in Romanum coneilium nuper a m. d. n. Bene­ dicto pp. XIII. pro dominica in albi· fatura anui iubilaei 1725 indictum convenir* tenentur, [in fat*:] Romae, typi» reverendae camerae- apoatolicae, 1724. 1 In-fol. plano, 1 f. — (Parin, Bibi. nat. inv. B. 1262.) ■ 2) Decretum concilii Romani, praecidente m. p. n. Benedicto papa XIII., depromptum ea ·«·aione habita in baailica 8. Petri, V. idue maii M. DCC. XXV. Decret du concile Romain, pro­ aidé par n. a. p. )e pape Benoiat XIII, extrait de la aeaaion tenu* à S. Pierre, le 11. mai 1725. 8. 1. n. a. (1725). nat. inv. B. 2505.) In - 4“, 2 p. — (Çaria. Bibl. 3) Concilium Romaniàn in aacroeancta baailica Lateranenai celebratum, anno universalia jubilaei XDCCXXV, a aanctiaaimo patre, et domino noatro Benedicto papa XIII, pontificatu· aui anno I. Romae, ex typographie Roechi Bernabô, anno MDCCXXV, aumptibua Franciaci Gjannini, auae aanctitatia bibliopolae. Cum privilegio nnmmi pon­ tificia. In -4‘, 10 f,- 317 p. - 8 f. (index), 1 fig. — (Carpentra», ville; Douai, ville; Le Mae», ville; Lyon,’ ville; Nice, ville; Paria, Arsenal; Parte, 8t-8ulpice; Piacenaa, communale; Rome, Caaanatenae ; Roma, Propaganda ; Rome, Vittorio-Emmanuele.) 4) Concilium Romanum in aaciOeancta basilica Lateranenai celebratum anno universalia jubilaei MDCCXXV. a aanctiaaimo patre, et domino noetro Benedicto papa XIII, pontificatu· aui anno I. Romae, typi· Bernabô, anno MDCCXXV, sumptibui Franciaci Gjannini, bibliopola· aune aanctitatia. Cum privilegio lummi pontificie > In - 8 ·, 18 f. - 464 p. - 11 t. (index), cum fig. — (Aix, ville; Avignon, ville; Lyon, ville; Nice, ville; Paria, Arsenal; Paria, Maaarine; Pia­ cenaa, communale; Roma, St. Louis-dea-Françaia ; Roma, Vittorio-Emmanuele.) 5) Concilium Romaaum in aacroaanota baailica Internaensi celebratum anno univeraalia jubilaei MDCCXXV. a aanetia. patre et domino noetro Benedicto papA XIII., pontif. aui anno I. Romae et Lueae, tip. Salv. et Jo. Dom. Mareacand., 1726. In - 8 ·, XXIV - 387 p. - 19 f. — (Roma, VittorioEmmanuele. — Zpef »m a»dt.> 6) Concilium Romanum in aacroaancta basilica Lateranenai celebratum, anno universali» jubilaei MDCCXXV. a aapetiaeimo patro et domino noetro Benedictu papa XIII. pontificatu· aui anno primo. Ayenione, apud Carolum Qiroed, excoli. dom. arehi•pteeopi typographum, MDCCXXVI. foKCiu aananau tomus XXXVII. Ia -8·, 8 f. - 106 (eorripa 116) - 52 p. — (Avignon, adminaire; Lyon, ville; Pari», St-Sulpice; Toulouse, ville.) 7) Concilium Romaaum, in aacroaaneta Latera­ nensi baailica celebratam, anno univeraalia jubilaei MDCCXXV, a qanetiaaimo patre et domino noatro Benedicto papa ΧΙΠ, pontificatu· aui anno primo. [IntigM·] Bruxellia, typi· Franciaci Foppena, M. DCCXXVI. Cum privilegio caeaareo. In-8’, 11 f. - 428 p. - 13 t. (index), 1 fig. — (Lyon, séminaire; Paria, Araenal; Paria, Bibi.-'nat. inv. B. 6811.) In hac editione ineat quaedam differentia in yiltimo tituli verbo cum alia editione ejuadem anni. 8) Concilium Romanum, in aacroaaneta baailica lateranenai celebratum anno univeraalia jubilaei. MDCCXXV., a aanctiaaimo patre et domino noatro Benedicto pp. ΧΪΠ., pontificatu» sui anno L Romae, ex typographie Rooehi Bernabe,. anno MDCCXXV, aumptibua Franciaci Gjannini, aune aanctitatia biblio­ polae. Cum privilegio aummi pontificia. Editio prima in Germania, ubi Omnia, quae ibidem itaiico idiomate continentur, in latinum verae, e latere appoeita inveniuntur. Monachij, aumptibua Joannia Jacobi Remy, bibliopolae, 1726, typi· Mariae Magda­ lena· Riedlin viduae. In - 4*, 10 f. - 284 p. - 6 f. (index). — (Paria, Bibi. nat. inv. B. 2489.) 9) Coleti (N.), Sacroeaneta concilia ad regiam editionem exacta, quae olim quarte parte prodiit auctior atudio Philip. Labbei et Gabr. Coaaartii, 8oe. Jeau presbyterorum, 'nunc vero integre insecti» Stephani Baluaii et Joannia Harduini additamenti·, plurimi· praeterea undecunque conquiaina monu­ menti·, notia insuper ac obaervationibua firmiori fandamento conciliorum epoch·» praecipue falcieatibua longe locupletior et emendatior, (1733), XXI, 1845-908. 10) Concilium Romanum in ·. ·. baailica lateranenai anno 1725 a .Benedicto papa ΧΠ1. Romae. 1751. , In-4*. — (Roma, libr. Boeca; Toulouae, ville. — Jjm· net» atdt^ 11) Concilium Romanum in aacroaaneta baailica Laterdnenai celebratum anno univeraalia jubilaei MDCCXXV. a Benedicto papa XIII. n*nc denuo recuaaum, regnante aanctiaa.d. n. Clemente ΧΠΙ. p. m. Romae, H. H. Laur. Barbiellini, 1764. In - 4 ·, XII - 193 p. — (Roma, Vittorio-Emma­ nuele. — /pa» non a»d«.) 12) Acta et decrelh sacrorum conciliorum recentiorum collectio Lacenaia, auctoribus proabyteria 8. J. e domo b. V. M. aine labe conceptae ad La­ cum, (Friburgi, 1870), I, 349-466. 13) Sacrorum conciliorum nova et ' ampliaaima collectio eujus Joannea Dominico· Mansi et, poet ipaina mortem, Florentina» et Venetua editor·» ab anno 1758 ad annum 1798, prior·· triginta unum tomo· ediderunt, nunc natem continuata et, Deo favente, abwluta, (1902), XXXIV, 1845-908. Haju» concilii textum vide in noatra edition· Manai supra citata t, XXXIV, coi. 1845-908. 1· \ » 9β7 < 8YNODU8 DIOMCMAXA MOWBPRB8ULANA, 1795 maii 15 SYNODUS DIOECESANA MON8PES8ULANA 1786 ma» 16. Synodua dioeesMoa Monapeaaulana, celebrata die 15 menai» maii anni 1795, sub Carolo Joachimo Colbert de Crpieey, opiseopo Montepeaeulauo. De hac synode eoafer opus oui titahis: Statuta et ordonnance» aynddalea du ‘diocèse de Montpellier, imprimées par ordre de monseigneur Chartes Joachim Colbert, évêque de Montpellier. A Montpellier, ches la veuve d'Honoré Pech, ira- primeur ordinaire du roy. de nosseigneurs dea états, de monseigneur l'évêque, du clergé, de l'université, et'de U ville, M. DOC. XXV. îd - 4 ·, JXXXII - 119 p. - 9 f. — (Avignon, ville). ' Pag. 1-99: «Statuta et réglementa ecclésiastique publies au synode du diocèse de Montpellier tenu par monseigneur Chartes Jdachim Colbert, évêque de Montpellier, le I^raars 1700, et confirmes dans eelui du 15 mai 1795. ι · λ. _ SYNODUS CONSTANTINIPOLITAN A ad confirmandam libertatem monaaterii S- Eliae, in gueula Samo (1725 mense maio). Monasterium Sancti Eliae, in insula Samo, ad australem partem civitatis Carlovaaiorqm situm, primus aedificavit Nicolaus Jacomou dietua, qui anno 18'46 in insula Chio degens illud in cliente­ lam monasterio sanctae Mariae, dicti Neamone, dicavit, ad quod etiamniun pertinere fertur. Hanc servitutem anno 1795 mense rtiaio confirmavit syno­ dua Constantinopolitana missa epistola, cujus prima verba haec aunt: Τή; ίιαμονή; χαί Λιντηρήσ»»; τών iv τφ μ«τλ σώματος τφί» βΐφ χραγμάτβν Xdfbv ίν. πλιίστον ito'.o6prvo:. Ei vero una cum Hieremia patriarcha aubscripterunt Callinicus. Heracleensia, PaTaiua Nieomediensia. Nicodemus Chaleedonenaie, Geraaimua Creteneia, Callinicus Anchialenaip, Οτβgorius'Monembasieueia, Daniel Veterum Patrarum, Nioodemua Dercenai», Constantin» Phersalenai·, Daniel Chiu». Edita exatat tum apud Conetantintim N. jCanellacem, Χιαχά AvoUextu, in - 8 *, Athenis, 1890, p. 583-588, tum apud Epam. J. Stamatiadem, Σάμιαχά ήτοι ιστορία τής νήσου Σίμου, in-8 , * Sami, 1891, t. TV, p. 334-338. CONCILIUM PROVINCIALE AVENÎONENSE, a Francisco Maurhio de Gouteriis, archiepiscopo uietropolitano celebratum, 28 octobris 1726. * > BREVE PONTIFICIUM BENEDICTI divina providentia papae ΧΙΠ, yuo prohalur comili^ con»oce»dat nfitodi fntiocMi * ' Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub aunulo Piscatoria die octava maji MDCCXXV, pontificatus nostri anno primo. C. arckityifeoptM Emiwmu. AwtMoiwMta. Venerabili fratri arohiepisoopo Avenioneâai Buxtucrve pp. xiii. Venerabilia frater, salutem et spostolicam bene­ dictionem. Ex litteris fraternitatis taaa laetitiam hausimus plane singularem, eam ta ad celebrandum istius provinciae concilium pro vigilantiae posterulis officio paratissimum ese» intelleximus et, quod pro­ posito hujus sancta» Bomaaae soclasiae Sxomplo, turgere in oaoterh provinriia nitimur, a aeduHtate tua jam pene repraesentatam esae perspeximus. Quae sane consolatio adventae tui desiderium leni­ vit et -uberi gaudio compensavit Dumo vero, qui omnium ecclesiarum necessitatibus apoatoBee sol­ licitudine adesse debemus, frutacnitatam taam, euris nostris sua edam stadia aodantant, minimo a nobis abesse reputamus. Adsit autem sporadic suis coe­ lesti» pater-fiuniHas, ut vinea» florentes, ipso dante benignitatem, dent fructum suam. Ao fraternitati tuae apostoHcam benedictionem peramanter im­ pertimur? INDICTIO ComUU provtaotalie Avenkmenst . * FnaiOKoa Mxvnrrro» Det et apoatoUmo aadia Statia aieMepiaeopu Avemoseasi» er aaettepsiitm. Praemonstrante nobis beatissimo patre et su­ premo pontifice nostro Benedicto XIII, qua studii in dies impeaaiorW assiduitate, quare sollicitudini» opem ooncreditia ovibus prodesse simul ac praeoaee debeamus, nihil tam sacro muneri nostro ■sagis ooneeatarieum dnxfama, tam dignitati pallii nobis. Beet immeritis, traditi, oongnnm magis, quam at ad tanti exemplaris formam noemetipaos fingareteua, votiaqn» ipsius in duplici apoctobca pagina ad nos demissa benigniter expressis' debi­ tam praestantes obsequium, ' celeri concilii provin­ cialia indictione responderemus, mqjoranque itidem, nostrorum caducs ae pene abolita vSstigia renovan­ tes, pergratam ’ sanctae Avenionensia ecclesiae ad fidelium aedificationem in unum congregatae spec­ taculum praeberemus. * Rajae MMilU temeta Armiimi qrpto asateas mat spate esi titula·: CmriMsm prevWala Avaatamasn a Tmarias· Maaritte te Geateetie, aratteptaoep· aietrspsihan·. takitan, sana M. DOC.XXV. Avmitai. sped Otnlam Oireed. SMepeiam st tppegiapbmi irtbirtas fflmirimtai et rsvenmiierimi areUepiempi, eta algae MbUstem aansvum. & a. luit·, «D- 1M-71 p, (sppeatat) - 9 t(Avignaa, atadMiis; Avignon, riUo; Cupaatma. rilte, Le ville ; Lyse, ville, ffim, vflla; Fteie, HtPriphi; Roma, Vhterie Itamsnnete: T» aleam, viDa 20» CONCILIUM PROVINCIALE AVKNIONKN8E, 172b ■270 Et aaae, eum, ea summorum pontifias* et octavum messis octobris anni 1726, factum aa. Si­ generabam ooneiKornm mone ab initio fiserit, ut monis et Jndae, ia baae aaaetam Aveoioaoasem quolibet triennio ageretur in unaquaque metropoli matropolitaaam ecclesiam, auctoritate metropoKtae, episcoporum conventas^ in quo et porfbeta ipsorum convocamus. Ut autem et reliquia, qui de juro cousenaieae. et totius cleri uuauima conspiratione vel ooaaastadine hujusmodi provinciab synodo revivisceret sacrorum canonum observantia, coag­ iatoreme tonentur, sjua celebratio plenius innotementaretur magis magisque in probatio fidei ac seat,' nove eorum quia ignorantiae excusationem disciplinae regulis concordia, taademque, uno af­ praetendere vel ae neglectum dicere ' possit : uni­ flante spiritu, una nobis fides -eooet mentium et versis et singulis abbatibus rominendatariis, capi­ tulis cathedrabum ac collegiatarum et cajuscumqne pietas actionum. Hinc est, quod tanti momenti officio satisfacere dignitatis et. gradua clericis, quorum quacumque , flagrantissime cupientes, triplici jam quidam paato- de causa intererit, etiam exemptis, intra tamen ■ rali visitatione ac una diooeesana synodo comitio­ fines provinciae nostrae positis, significamus, indi­ rum id genus defectum supplere pro nostra virium cimus ac denuntiamus provincialis nostri concilii tenuitate studuimus : at. obstante non semel rerum celebrationem, sub poenis et censuris ecclesiasticis temporumque calamitate, tanta nobis exsequi ac a sacris çanonibus adversus non accedentes latia . perficere non licuit, quanta, sollicitante agri domi­ atque decretis. Hi qui vero (praeter eos. ad quos ex officio intéressé spectaverit) sive ex reliquis nici celo, aninto 'conceperamus. Reddita tandem nobis incolumitate publica et clericis, sive ex laicis quibuscumque, pro justitia con­ privata, atatim ac longam nostri valetudinem ex­ sequenda, si forte quacumque de causa «eae laesos cepit pristinus animi eorporisque vigor, unum hoc ex'lptimaverint, accedere ad concilium vel procura­ nos consilium, unum propositum incessit, ut, datis tores mittere voluerint, id «ibi licitum esse. sciant, ad, .unumquemque comprovincialium episcoporum Quare his quoque," nec non civitatum et oppidorum litteris, eos de cogenda conciliari synodo prae­ quorumcumque consulibus, locorum piarum ac somoneremus, indeque condicta die in monasterium dalitiorum rectoribus et administria caeterisque sancti Martiali· de Gentjlino singuli conveniremus, provinciae nostrae, qui sua quomodolibet intéresse ibi scilicet, ccillatis simnl. in commune provinciae putaverint, praefati concilii celebrationem pariter bonum, ante habitis conciliis, cogitati operis quasi significamus bortamurque, ut, donec indictus synodi fundamenta jacturi.' At, quam in simili negotio dies advenerit, assiduis interim precibus aliisque agendi methodum quaerebamus, eam ex prae- ehristianae pietatis officiis ea nobis caelestia dona synodalibus concilii Romani, nuperrime absoluti, impetrare nitantur, quibus consultationum nostra­ foliis desumendam fore consuimus. Ex iis enim rum ac deliberationum fructus et salubriores et tam manifeste proditur pontificia mens, ut et fecundiores evadant. Quamobrem praesens edictum ad valvae nostrae ipsam sequi debere nos et discutiendarum rerum servatam distributionem facibus imitari posse cre­ metropobtanae ecclesiae aliarumque cathedrarium, diderimus. Selecta nihilo tamen minus ex archi­ collegiatarum similiumque insigniorum ecclesiarum, épiscopal· scrinio veterum coneiborum et Avenio- etiam exemptarum, affigendum promulgandumque . nensium synodorum decreta pervolvimus, ut suae mandamus, cujus affixio et promulgatio ita orniiee quisque dioeceseos potiora vicissim in medium et singulos, qui in eo comprehenduntur, afficiat et afferret documenta, quorum ope ac praevio in adstringat, ac si nominarim illi· et personaliter congregationibus examine instructi, quidquid ad intimaretur. In quorum fidem hoc ipsum edictum fidqi et doctrinae integritatem servandam, ad conficiendum, per nos et per secretarium nostrum ■ instaurandam ecclesiasticam disciplinam composi­ subscribendum nostrique sigilli impressione munien­ tionemque morum seu reformationem inducendam dum decrevimus. Datum Avenione. ex palatio nostro archiépisco­ profuturum arbitraremur, id omne provida cir4 cumspectione sibi vindicaret ventura synodus, et pal!. die prima Septembria anni 1726. - t F. M., archiep. Aveu, metrop. novo unitae virtutis robore firmaret conciliaris auctoritas. Philip., secret. Quoniam autem boni ecclesiasticae praesertim provinciae animarumque rectoris sit, non tam novis PRECES PrBUt'AK. legibus ac decretis subditam sibi plebem obruere 1. Addatur quotidie in missa collecta de Spiritu quam sapienter olim condita restituere et quasi sancto, et de eodem eo/emnis missa habtatur qualibet intermortua suscitare : Nos, qui in synodis tum pisto Aebdonsadae ftria, a du intimati edicti usque provinciabbus tum dioeeesanis, quas habuerunt ad eoncitii so/utionem. praeclarae memoriae praedecessores nostri, comZZ. Tribu» preavmie daatiiuai» aut» eearilium, i» . perimus multa jam opportune laudabiliterque fuisse orambft» ptnMi pofohu >mu»t»r ti mMur, ut sancita) ex iis praestantiora et utibora a tenebris iterati» orationibus et /rsquentiori sacramentorum oblivionis ad memoriam usumque revocare cona­ tum, yWswm concitii proeiuedaH» ezitim· impetrare bimur. contendat. Jam vero, cum omne bonum descendat a patre luminum, ad eum vota primum nostra ferantur CONCIO · neceese est, ut pubbeis^privatisque precibus intis ad synodum provincialem. notandis in suscepti hujus negotii regimen. ad­ 4uo. animo, qui monte vos omnes in hanc urductu», sa nobis ab alto subsidiorum commoda suppeditet, quibus freti juxta atque roborati, ahb bem metropolim sacnunque basilicam adunari et criori dehinc at socuriori animo ad praesentis publi­ congregari tam vehementer optaverimus, aat ex cae iadiotioais petitum exitum procedere valeamus. publica indictione provincialis hajusee synodi vobis Quapropter, ae tam necessarium tamque vehe- innotuit 8cibcet intellexistis, eo nos tantum colmeatfir optatam a praaiaadaSo aammo pontifies Hnoaro, ut pt propositum nuper ab optime nostro arebiopiaoopeJia aootri mihisterii opus «horia» pro­ poatifloe scopum attingeremus, ejusque praedoces trahatur, praemonitis iterum par epistolam revorea- eorum ae Trideetiai consilii patrum vota et monita disataris epâeopis oomproviâeiabbiM ooetria, eoe non longiori interruptione dÙabereatur, sed ad do- etiam praesenti nootrq edicto ad diem vigesimam _ bitam exsecutionem reviviscerent : et ut quanta is· CONCILIUM PROVINCIALI AVKNI0NKN8I, 1726 27 Γ esset in banc primariam provinctM Aveakmeasis cathedram totius sui olori devotio sabroramqtie suorum antistitum earn «to metropolita perfects in Ida ac disciplina oonaeaaio atque eommuaio, late pateret: utque indo, plaudentibus etiam hqj*· eceleaiae angelis tutelaribus, quaedam sanctae unitatis, qua apoetolieae sedi propina inhaeremus, nova quidem, sed grittissima species exhiberetur: ut tandem eum studio caeleetia diaciplmae reflore­ sceret ac vegetior fieret ia dice antique et recta eceleaiae diaeiplina, aanctonunque scientiae aanae etiam doctrinae praecepta jungerentur. Eo no« inspirante divino numine, per quod mysticum eceleaiae corpus aanctifloatur ac regitur, in hanc adducti fuimus sententiam: eo duoe ac comite, auaa haec quaecumque nostra finem in voti* habitum assequantur; et quem concilii noatri auctorem aolemni supplicatione mox invocavimus, eum sic operia perfectorem habituros esae confidi­ mus, ut habuimus inceptorem. Tanto siquidem obfirmati praesidio, tantaque felicis eventu» ape erecti, expectatione stimulati, laborem hunc, quantumvis arduum ac difficilem, fidenter aggredimur; grande profecto et grave opu». Quotquot enim episcopi .sumus, divinam hic Christi ac ecclesiae procurationem, ih nostra con­ secratione susceptam, agimus et, tanquam supremi numinis actores, ipsius jura sarta tecta pro viribus servare contendimus. At id nobis feliciter accidit, quod eo· in agro conducti ac constituti sumus, in quem olim ab ec­ clesiae nascent» infantia sanctos eosque peritisainio» colonos Christus immiserat, qui opimis vegetata sudoribus germina propriisque, ut ita dicam, mini­ bus insita nobis reliquere. Tamque opportuna fuit, quam rudi novoque solo culturam adhibuerunt, ut uberrimam inde segetem fructuaque, quemcumque laborem operamque nostram exsuperantes, nobis colligere datum fuerit. Nec mirum; habuit namque dilecta haec Deo Avenionensis provincia praecones ab ipao veritatis auctore eruditos. Martham scilicet Christi hospitio claram Rufutnque tanti magistri discipulum. Hinc primum aeternae sapientiae fluenta, puris immissa canalibus, in felicissimam regionem istam permana­ runt. Hinc habuimus Justum. Donatum, Maximum. Magnum et Agricolam, hujusoe civitatis patronum; habuit Carpentoracte suum Siftredtun, Orantium et Antoninum, Veranum Cabellio, Vario Quinidium: omnes mira sanctitate eolendoe, sacrorum dogma­ tum magistros, fidei ac disciplinae vigilantisrimos assertores. Nec defuere, sequentibus saeculis, varia 273 ne perutilia ex praeclaris nostrorum proxime prae­ decessorum gestis scriptisqne subsidia. Quid igitur ex tot taatisque praesagii» huic nostrae provincias auspicari aoa'liceat? Quid ex tot ad optima quaeque majorum nostrorum invita­ mentis inferendum restat, nisi quod ad tenuitatem nostram respicientes, ea fore omnia, quae tam provide, tam sanet» ad clericalis ordini· splen­ dorem statuta jam usuque firmate eomperimus, es, inquam, sanctis praedecessoribus nostris debere humiliter fateamur? Ita tamen, ut ad illorum exemplum indefesse atque viriliter in hoc intende­ mus, ut nempe a clero fidelibusque, nobis in fide ac devotione subditis, deciliter ac studiose ex­ cipiantur et religiose serventur, quaecumque a nobis, prout traditioni tantorum patrum addictis, in hac provinciali synodo statuentur. Quod vero potissimum majorem nobis spem ingerit perfectioris vitae nonnam facile inducendi, illud est, in quod mentium oculi, urgente fama, flectuntur; datum nempe' caelitus et nobis et orbi catholico numeris omnibus absolutissimum exem­ plar, Benedictus XII!.. in quo uno pontifice, gregis universi formam, qua perfectior praestantiorque exebgitari vix possit, duximus proponendam: »ic enim monstratam nobis ab optimo duce viam gnavitér sequentes, et synodum hanc nostram, adstipulantibu» comprovincialibus nostris, ac con­ spirantibus in commune provinciae bonum cleri populique votis et animis. Deo favente, celebrabi­ mus. et pari studio parique exitu, ut speramus, ad eum. quem sanctissimus noster in terris legis­ lator et doctor finem assequi voluit, propius acce­ demus. Sicut enim in alta ecclesiae specula a Deo positus, novit ipse,, quantae utilitatis quam­ que necessaria sint episcoporum comitia, ut canone», quibus ecclesiastica disciplina nititur, ad memoriam revocentur, ut, qui irrepsere, corrigantur abusus, comprimantur excessus, orta inter fratres com­ pescatur omnis contentio: ita nobis prospiciendum est. ne ab antiquis conciliorum provincialium prae­ finitis regulis limitibusque digrediamur, qui in hoc praecipue consistunt, ut in iis potissimum rebus immoremur, quae universae provinciae conveniant et accommodari possint ac in ea concorditer et uniformiter servari et exsecutione vigere. Rebus itaque omnibus in praesynodalium con­ gregationum serie perattente discussis, servati» ii», quae juita catholicam traditionem conciliorumque provincialium usum servari assolent, ac implorato prius supremo numine, angelorumque tutelarium auxilio precibus publicis expetito, jam id decreta, prout rea poscet, sancienda procedamus. CONSTITUTIONES CONCILII PROVINCIALIS AVENIONENSIS Anni MDCCXXV. Francincus Mauritius, Dei et apoatolieae sedis gratia sanctae Avenionensis ecclesiae archiepiseopns metropolita, de reverendissimorum d. d. coepisooporam nostrorum, qui in provincialem hanc synodum convenerunt. , concilio et assensione statuimus: , . TITULUS L De fide catholica et eiusdem protSesisas Prooemium. /Vosorrirneta ab astante eeelerieo CAristi /«adorio dmmftta /uadolori» moris otflM ooarifam ipiscerentur jura, risque pateret ia veri Dei tem­ plum ingressus ; sic omnino congruum est, ut nos omnes, quibus secretiora templi penetrare sanctas vocationis privilegio datum est, fidem, quam exi­ gimus, ipsi astruamus et, quam ex corde profite­ mur, ore etiam et opere confiteamur *). Hoc enim ·) PWm · «eris ss^d dupfas efltewm, sardis d «ύ^οατ: Cum sacrosanctae oatholioM ecclesiae mos ille fuerit ab initio, ut modo geniti infantes nonnisi per fidei petitionem beatae regenerationis ad­ «artis fsrisMia Asgust. Hb. ds M» st »r«b. (e. I- ·Μ tosm «ataatia >sm psal» ubertas ' mptisato repetitur. Opp. ·. Iqut ·*■ Bmttiil· VI, Ibi. A) 27S CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONKN8E, 1726 potissimum in mum (Wit, ear generalia mu pro­ vincialia concilia a fidsi profsssioa· initium aamerwt, prout majore· nostri proride 'sapienterque statuerunt Nos itaque laudabili patnun üsatituto, quam maxime poeatukraa, inhaereates, acta provinciali· hujus synodi aaactiaaimaa Trinitati· Mactaeque fide! catholicae nomine inscribi et quodammodo con­ secrari euravimus. Cum autem nostri sacerdotali» officii ait, nt, ubi de flde agstnr, volvatur obscurum nihil, aed evangelic· verita» in aua simplicitate eniteat et claraecat ; cumque sanctae synodo cura esae debeat, ut hujus provinciae clerus et populus in fide et fidei principii· sint omnino concorder: quaedam, quae notione apeciali ac majori animadversione digna vim aunt, quae airnul fidelibus, quos cura nostra complectitur, prodesse valeant, eadem sancta synodus hic praemittenda et inquirenda oenauit. Cui nempe credamus? Cui credendum ait? Quae fidei magistra? Quia ipsius mysteriorum interpres? Quocirca priusquam re· ad fidei tutelam defen•ionemque spectantes diatinctis pertractentur capi­ tibus, utque liberiori animo ac mente sinceriori profitenda» fidei publicum sacramentum enuntietur : haec, quae sequuntur, praelibare duxit opportunum, ut, tantae artio magistra ex caelestibus suis institu­ tionibus cognita, firmius ac fidentius ejus doctrinae principia teneantur, quo fiat, ut juxta d. Gregorii magni praescriptum in vera fide persistamus, et vitam nostram in petra ecclesiae, hoc est, in confessione beati Fetri, apostolorum principis. solidemus. Noscant itaque, quicumque sacrarum litterarum eruditione praediti sunt aeternaeque veritati assentiuntur. quod ecclesia catholica, ab aeterno in mente Dei concepta, in plenitudine temporum genita, haec illa nobis magistra a Deo data est, cqjus primaria et. princeps cathedra apostolic» sedes est, cujus doctrina verbum verbi, seu in saeri» paginis scrip­ tum seu apostolic· traditione ad nos transmissum. Ex quo, quanta fides atque fiducia tam egregio doctori haberi debeat, facile intelligit. quisquis ad ejus antiquitatem originis, ad magisterii dignitatem, ad divinitatis tandem consortium serio attendit. Hoc enim non humanae, sed divinae sapientiae sacrum, grande ac spectabile lyceum, ad addiscen­ dam scientiam sanctorum et ad veri Dei cultum ab increata sapientia ante saecula praeordinatum, totque saeculis insumptis saeculorumque consiliis perfectum, exhibuit tandem omnipotens artifex Christus, ut rationabilis creatura omnia, tanti- forma spectaculi allecta tantoque rapta mirabilium com­ pendio, ad contemplationem mysteriorum evangelicae fidei efficacius simul ac suavius traheretur. Licet enim homo, ad Dei imaginem effonnatus ac fictus, potior· Dei creatoris attributa magnifice, exprimere videatur: immortale tamen fidei ac re­ ligionis templum, quod sibi . aedificavit Christus, longe majora nobis exhibet bpneficae Deitati· ar­ gumenta per omnipotentem simul ac immensam ipsius misericordiae largitatem. Ad divinam autem providentiam spectabat, ut, sicut omnium temporum ac nationum ea ffiit sem­ per seu veta seu vana yeligio, ut naturae auctori delubra aedificarentur ac templa; ita; ubi divinitas ipsa, revelato nostrae reconciliationis sacramento per incarnation» mysterium, m prope totam, mor­ talium oculis exhibuerat, auctori etiam gratiae templum dicaretur, non quidem mana homini· tactum, sed Dei omnipotenti· dextera constructam, cui nec temporum nec rerum viosesitudinM nec potestatos tenebrarum nocere umquam poment, et 274 in quo ritu sanctiori incruenta sacrificia et ublationM mandas Deo sao immortali offerret gena saacta, populus slectus. Nec minus exinde necessarium erat ae con­ docens, huic sancto templo sacerdotem magnum praefici, cui sacrorum praecipua incumberet cura; cui in sancta sanctorum, hoc est, in proftiadum mysteriorum Dei seu in altitudinem divitiarum rMpientiae et scientiae Dei, pateret aditus : qui novae legis doctor ac interpres a Deo constitutus, et obscura interpretaretur et ligata dissolveret; qui subolescentia, latentibus surculis, errorum ger­ mina evelleret ac eradicaret etatim, ne in damnum agri evangeliei remedii tarditate succrescerent : qui pariter subortM vel excitandM ex causis majoribus et ex fratrum contentione interminabiles quaestiones ac controversias, jure summae et ultimae cognitionis, irreformabili stfo ex cathedra prolato judicio diri­ meret. Tanto autem ac tam necessario ministerio in- ' signi tum fuisse constat Petrum, sposiolorum prin­ cipem, qui primus sd apostolatum vocatus, prima­ tum, quem vivente ac volente Christo gesserat, ad successores transmittendum praesignaret, cujus ex novi nominis sacramento praedestinatio ad supre­ mum pontificium praemonstraretur, ut societate quadam nominis cum ipso angulari lapide Christo Jmu quaedam etiam societas potestatis innueretur. Nec cogitata haec sua quibusvis arcani involucria et quMi velis obtendi voluit Christus, qui ex pari­ tate tributi pro se et Petro solvendi collegam sibi in regendo ecclesiastico imperio, praecipuo Vicarii nomine, demonstravit ; qui trina petitione ejus ergs •e amoris a Petro pignus expetivit, paseendique agnos et oves suas curam suscipi, pro pignore ex­ optavit; qui Petrum in monte Tabor cum Elia et Moyse tanquam potiorem legis evangelicae, quae caeterarum complementum est, testem adhibuit, ut paternae vocis fidelis esset auditor, et Filii unigeniti dictis, ex ore Petri prodeuntibus, fides omnis- im­ posterum a fidelibus haberetur, fierentque Petri dogmata oracula orbis terrarum. Si qua inde superabundantia gyatianim dona consequutus est Petrus, his non invidit sacrum apostolorum collegium, quippe cui perspectum erat, revelata fuisse Petro secreta caelestia et reserata divinitatis arcana, ex quo inenarrabilem Christi generationem aperte confessus pro tota ecclesia primam fidei professionem, non expetito fratrum voto, nec expectato consensu, solus emiserat per haec divina verba, in ipsius ore a patre caelesti posita: ,Tn M Çhritttu, Jfilnu Dti siri. Quot autem et quanta Petro ejusque successo­ ribus *ad perfectum ecclesiae* regimen eam ob confessionem privilegia divinitus fuerint concesM, Mt ex sacris constat ubique paginis: cum non semel perspiciemus in, Mero evangeliorum libro, pro ejus dogmatum indefectibili veritate orasse Christum, datamque confirmandi fratres in fide praecellentem virtutem: : summam item salutis nostrae aditusque ad beatam aeternitatem expe­ diendi curam caeli clavium traditione ipsi commis­ sam, ooncessamque fortitudinem, ne portae inferi praevalerent unquam adversu firmam hanc petram, quam Christus ipse selegerat, ut in ea, tanquam ia inconcusso ac indefectibili fundamento, ecclesiam superaedificaret suam. Quis itaque, accurata his omnibus lance perpeneis, ponderatoque hoc toto, hoc vero, quod non humana ratio excogitavit, nec ulla forensia opinio adinvenire praesumpsit, sed quod scriptura sacra testatur, quod venerabilis antiquitas m profiteri gloriata est,, quod apostolic· traditio docuit, quod m CONCHJUJÎ PROVINCIALE AVENIONEN8E, π» sanctorum patrum, hac de re inter ne nunquam dissidentium, aenteatU innavit; quia, inquam, non utatur divi Ambrosii verbi·? Si df/etrinie non creMi» eaeerdeteim, 'eredotùr enacuK* Gkrasri *), Qui· non incuaet fciseriun et lugendam nostrorum tem­ porum conditionem, quibus, eum tam vasta terra­ rum spatia vanis gentium superstitioaibua ae haere ticorum sectis et sectatorum erroribus pateant, vix tutam stationem inveniat Petri'navis, vix terrae angulus verae religioni remaneat, in quo pacata ao tranquilla .quiescere possit? Eam enim in Oriente profugam, in Occidente pluribus etiam regnis novimus extorrem, undequaque turbatam ac lacessitam, in suo etiam centro vexatam perspici­ mus Addam, quis tam infaustam catholicae fidei vicen. non dbleat, eccldsiam non lamentetur, dum in ipso materno sinu filiosj per evangelium genitos, caelestium veritatum lacte enutritos, tam inter se discordes atque divisos videre cogitur? Sunt etenim qui selof ut ajunt. veteris discipli­ nae et antiquae doctrinae beatum illud semitarum justitiae'ac sapientiae medium deserentes, nec at­ tendentes ad vocem prudentiae, stant» supra sums in utadiis sswüw’j, novas sibi sternunt vias, nova evulgant dogmata, linguis loquuntur novis. Alii siquidem, congestis hinc inde quorumdam auctorum seu indubitatae seu incertae famae opinionibus, multiplici dissertationum editione vel inextricabi­ lium quaestionum ambagibus, lectorum mentem confundunt potius quam' erudiunt; feliciores sane ac laudabiliores, si, dum sapientiam antiqtiorum. . ut sapientes videantur, exquirunt, proprio sensui judicioque minus indulgerent, reoentiorumque nova­ torum fallaciis faverent minus; si. saniorum sanctiorumque ecclesiae scriptorum revolutis libris, eorum etiam more Deum, qui dat spiritum intelligentiae, consulerent, sicque tanta luce perfusi tantaque auctoritate, suffulti, gravi inde argumen­ torum pondere suborta dissidia compescerent vel saltem compescere velle, non asperare viderentur. Censores alii seu critici tanto propugnandi depugnandique pruritu aguntur, ut hostes quandoque, si desint, ipsi sibi effingaht. Ii autem, si intra fines academioarum exercitatiojium 'suos impetus continerent. 4>hilooophos, rhetores, poetas lacesse­ rent. devictam sibi litterariam rem-publieam habe­ rent totque debitores, . quot amatores bonarum artium. Sed nostra hac aetate ita scribendi furor exaestuat, ut mediocriter etiam eruditi, sanctiora scrutantes scrutinio ae secretiora eocleaiarum scrinia ayide perlustrantes, quaecunque ipoorum mentis aciem excedunt, aut se captui ad evidentiam non praebent, suaeve authenticae validitatis convictio­ nem ac pene demonstrationem non ingerunt, arbi­ traria decisione in dubium revocare non vereantur. Quo fit, ut antiquiora quandoque apootolieae tradi­ tionis monumenta tanquam apocrypha vel saltqm dubia' declarantes, canonicis etiam scripturae libris fidem demere vel imminuere audaci calamo prae­ sumant. Sicque sanctiora retro saeculorum dog­ mata ad injuriosam problematis sortem redigere studentes, tantam speet, - ut inquirendae iUuetra»daeque veritatis propositum, quod ementita specie «ibi astruunt, assequantur, nt haereticorum potius ac schismaticorum contumamao fhvsntes, ortho­ doxorum mentes, iqjectis dubietatibus, magno eum salutis periculo et religionis damno saepe vacillare compellant. h I) iJ^hato. ad MrUess pap. «piM. M. (a. A CsmMBt, Kptet. Ramaa. aratifc. st quas sd em ssripms «nat, saLCtl. M Λ,Parab. istem.vm, * . ΠΙ Sunt et alii, qui •aactornm’ patrum scripta a nativo auctorum idiomate, ecclesiae menti consono 'et accommodato, ad vernaculas loquendi rationes traducunt, eo spiritu ducti, quod pariter asserunt, Ut quisque possit de sua· religionis et fidei prin­ cipiis facilius imbui et erudiri, quasi deficiant ad radiorupi instructionem catechismi rudimenta ac symboli, quod edt credendorum compendium, ver­ naculae etiam explicationes, quibus nitide ac sim­ pliciter exposita selecta fidei dogmata patent om­ nibus. Advertant autem iHi mysteriorum explana­ tores, catholicam nostram religionem habere arcana quaedam, quorum intelligentiam sibi ipsa iisque, qui - ad interpretandi ministerium designati sunt, provido consilio reservavit.. Quod quidem sanctis­ sime ac providentissime constitutum est, ne mysti­ cae fidei veritates, fle quibus credere reverentius est quam curiose scrutari, ubi ad rudes indoctosque lectores pervenerint, nimis arbitraria explica­ tione vilescant et tanquam communis admodum et vulgaris merx publico exponantur - in foro, neve publicanorum, quod fere fit. tplonia' in superbas ac temerarias dogmatum cathedras erigantur. Alii tandem, religionis praestantiae eloquentiasimis scriptis magnifice plaudentes, parce tamen ac haesitanter de indefectibili sedentium in Petri cathedra summorum pontificum fide gjque doctrina loqiruntyr et scribunt. De hia autem hominibus, dum sacrosanctae ecclesiae aedificium, affectata unitatis professione, elogiis extollunt suis, si ad nimiam tamen veri, reticentiam attenderis, jure credas, eos ecclesiae fundamentum, licet in petra manu summi Dei robusta mole positum, subtracto infallibilitatie caemento, circum effodere velle ac inde, nutante basi ipsa, molem totam convellere et praecipitem funditus agere in ruinam ; tanta tamen soliditate munita est Petri sedes ac fides, ut eam neque novatorum malitia, schismaticorum perfidia, neque haereticorum pravitas quatere un­ quam vel corrumpere valeat *). Unde illud Hiero­ nymi grave consilium, ubi de orientalium scissuris agebatur, adaptari potest: Ideo mihi cathedram Petri et fidem apoetoiieo ore tmdatam ceneui con-. mdmedam*). , -, Bed illud sane dolendum magis, quod nempe tam cito e sapientum memoria dilapsa sint ac effinxerint saecula illa, pari sanctitate ac doctrina aeternitatem -ipsam illustrantia, quorum fausta serie ac gloriosissimis epuphis constat, quo veritatis telo, quo epirifa ducti sanctissimi doctissimiqne patres, in rebus quoquo modo ad universalis ecclesiae tranquillitatem spectantibus, non sibi ultro fidentes, Petri success orem consulere ambiebant*), ut. quae in sola episcoporum auctoritate atque consensione nitebantur, apoetoiieo Petri robore firmarentur, et,. quae ab ore pastoris universalis prodire contingeret ad omnes Christi fideles, qui sub caelo sunt, ea pro fidei regula tenerentur el publicam transirent in legem. Dolendum, quod viri, doctrinae nomine ac ipsa etiam doctrina praestantes, eut ignorent aut ignorare se, .fingant, quo humili et sincero cultu, qua veneratione pontificiae decretales ac Vaticani oracula uti fidei symbolum ipsum olim . ') Divus Leo, wm. S (st i) ia Assît. sssumpt. «use (c. 3. Opp. a Lsoab, edit. Bslleriui. t. [, ool. 18]. ■) Hierna. sptet. 47. a. I, ad Damassai papam (tXmsteat, , Kj>. Boa. poatif, ooL 444, B.J ’ ■) Arbitramur. «djuvante misaricurdia Domiat Dei aostri Jsa (ATisti, qui te st ngun «aaeuteatem «t araatem ssaadin difaatar, austeritate «mutitetis tuas, da ssnttenm suiptan- ' na aostsritato dsprvmpta, tMMm sus, qai tam parsema «t panHaae sauUant, êtes «asseras. AagusA aptet, «a. (a. A qstedta*, C». Brimu. pteMK, «si. CM, D.] .... 'lA' . . ■· . I -ïSite;,. 377 17H CONCILIUM -PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1725 excipiebantur*). Tunc siquidem sancti antistites, dum ae ab orientalium erroribus immunes ae Ro­ manae fidei concordes esse laetabantur, Petrum in Leone loquentem audire sibi gratulabantur ad inrioem,.'tealMfue apud m fiftbet trge utpreunun eaiMtn» cnlttu. «f oArsrvsustia, at ab iptint dscvstw esi Isiwi Mwa deefaors decurvat ssss Merilsfum etftu tmptum »i a etritete omnino iejienr·'). Si tamen ad tot tentoeque, I^eoni ipsi tum spostolico robore tum sacra eloquentia non impares, advertamus, quorum clara nomina in recentioribus etiam eeeleaiae fastis magnifies praedicantur, non eat, ear illarum saeculorum glpriee invideamus, aed nostrorum potius temporum-celebremus sortem, quibus permulti, sdnumernntur divi Leonis, Orogorii magni aliorumque id genus hominum digni haeredes, a' Petri -stipite nunquam degeneres ; qui­ dam in. albo sanctorum, urgente heroicae virtutis merito et miraculorum copia, publico cultu vene­ randi ; quidam, ' vel ex cathedra Romana vel per legatos vicaria papae auctoritate munitor oocumenicia conciliis praesidentes, haeresum omnium omniumque Christiani’nominis hostium habentur pro­ fligatores: plures tandem jurium ac libertatum universalis ecclesiae acerrimi defensores intrepidique vindices memorantur. Quo fit, ut verae sapientiae tenaces assertores, omnem fidem fiduciamque suam reponentes in Christi promissis, pretiosissimo ejus sanguine con­ scriptis. verbo ejus nunquam transituro obfinnatis ac valido testamento roboratis, ad seriem etiam Petri successorum a saeculis non interruptam attendentes, Romanamque Petri sedëm, ejus totque pontificum confessione sanctificatam,. tot doctorum fama illustratam, tot tandem oraculis, quot decre­ talibus. Christianum orbem in fide ac disciplina erudientem, demirantes, fateri non erubescant, Romam istam, antiquitate, dignitate, -sanctitate con­ spiciendam. aliud nihil esae quam novam illam Jerusalem, a coelo descendentem ac Dei claritatem habentem, de qua ob mirabile fidelium commu­ nioni!) foedus merito dici possit: Rirticipetio ej>n in idiponm1). Quis enim tam excors, tam a vero alienus, qui ecclesiam Dei,. eadem potenti dextera conditam, qua coelum terraque regitur, adeo improvide con­ stitutam credat, ut Deus ipse, cujus virtute firma­ tur orbis, fulciendae ac roborandae ecclesiae suae potentissimi brachii sui opem auxiliumque dene­ gaverit? ^uis voro eam. in urbe illa sacerdotali ac regia tam bene recteque compeditam, ibique sub visibili venerandoque capite conjuncta ad (■'hristi compaglm membra, apoatolatum unum con­ stituentia. suspiciens non agnoseat, pontificis auc­ toritatem ac primatum vere significari specie illa diadematis summi sacerdotis, in quo scu/pto oret Dei Hregmjfeewtw, tn enjtu esste poderis lotas erat ori·· terranun, rt parentum magwatia scalpta vuieAatitwrF*) Imo vero quis tam elegantem divini operis formam, Christi videlicet sponsam eamqne sine macula, sine ruga hucusque servatam, consi­ derans. ipsam nostris hisce temporibus senescere, ut aiunt novatores, vel alieni vicissitudini esse posse obnoxiam suspicetur? . 1 . ’) Quae apostolat)!· vestri «Cripta, ita at avaholuni fidei, qnuqtti· redeasptioais ascrsMts sos Mgligit. tabulis cordis ascripsit. Epist. Raveaaii st sUonun Galliae cpiacopoiwn ad Lsoa. pop. (Vide Cpisc. · Levais W. aL 7β. c. X. Opp. a laoaia «Ut. BaUsrini. 1. 1107) ’) Baron, ad san. te». sws». 44. ia Kpist. Gant. Salsa, st Versa, epirn. (Mliae ad Laos. pap. - ·) Psalm CXXL A *) Sap. xvm, M. Quia tandem tam rationis expers, qui excelso' ecclesiae throno, id est Petri cathedrae, hoc dene­ get voracitatis ae infallibilitatip donum, quod Nov ai cathedrae, docentibus scribis ae pharisaeia. a ' Christo*) ipso legimus attributum?*) ur). Aüpa qaoqae coucühua bar ia traclaüoaa. •8. Uo· Brno S «M «. & <*p. I, IM. CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1735 279 'Quiconque itaque ia hac provincia orthodoxi vocamur et ramus, non eases, ut aiunt, .obedienti·, aed rationabili obaeqaio, non ut ancillae filii, aed nt liberae, quae ex Petri eathedra émanant dog­ mata, non ut unius hominis aut humanae vocis to­ num, aed ut divini Spiritus, qui ia ea aede prae­ videt semper, germana oracula reverentor excipere gloriemur; unde, eum apostolo aaeerere nobia liceat, quod nempe arimns, em cradtmas, it arti ram». Hia tandem ad vane et rite erodendum, ad fidelium nostrorum eruditionem aie opportune prae­ minata, ut feliciter incepta feliciua prosequamur, nunc ad ea progredimur, quae de nostra deque fidelium nobia concreditorum fide atque doctrina certos non reddere valeant et a nobia qtque ab ipsis omnem etiam novitatum suspicionem amo­ veant. Mandat ideo sancta synodus, ut, ex antiqua conciliorum provincialium laudabili praxi atque consuetudine, post emissam a nobia publicam catho­ licae fidei profesaionem, juxta formam a fel. rec. Pio IV. traditam.'eadem ab omnibus ad concilium voratis et in eo astantibus publice etiam emittatur ac sacramento firmetur. Hic rmiiia at pubiica Jidri profiMta a palribiu caneitii rt conrocatil omnibut, habita rationi digni­ tati» et ordinit. ' ' TITULUS II. > CAP. t’aicvu. ConstitaUonis VNKiBîilTVsOementw pp. XI. observantia atqne obedientia commendatur. Emissa- jam ad praescriptum etiam sacri con­ cilii Tridentiui publica fidei. professione, nunc in-, stantibus ejusdem fidei necessitatibus occurrere ac providere vult provincialis haec synodus. Itaque, quamvis nos a die publicationis bullae, quae in­ cipit: l/nigmittu, omnem curam diligeiitiamque una cum comprovincialibus episcopis adhibuerimus, ut debitum et omhimodum ei, tanquam regulae fidei, praestaretur obsequium; opportunum tamen illa cehsuit novim hic et solemne antiquae nostrae obedientiae testimonium edendi occasionem non praetermittere. Quod eo libentius exsequimur, quo magis excitati sanctissimi domini nostri Bene­ dicti XIII. pontificiae vocis oraculo, in ttaperrima1) synodo Lateranensi emisso, ad sedulam et . integram praefatae bullae observantiam accendimur. Hinc, quae sequuntur, statuere arbitrati sumus: I. Nempe, quod bulla, quae incipit Unigmitui, Clementis papae XI., cui ab alto datum erat magni­ fice (ut ait scriptura) tractare sapientiam, per ex­ tensum annectatur in calce praesentis concilii, ut a cleri nostri memoria no.n dilabatur unquam, et inter alias fidei regulas mente et corde ab omni­ bus teneatur. II. Quod omni, majori diligentia et sedulitate e nobis nostrisque coepiscopis serio invigiletur, ne quis ex provinciae clero, tam saeculari quam re­ gulari, vel quoquo modo exterus ad ordines sacros, ad ' beneficia, maxime curam animarum habentia, et ad sacrorum quorumcunque dispensationem ad­ mittatur, quin de ejus sincera supradietae bullae Unigaitur acceptatione, de debita et omnimoda obedientia legitimis pro episcopsrum eonseientia et judicio constiterit argumentis. ') pena *vm> qta BuML ML tit. I, «p.< Z 380 TITULUS IIL rtdst professio qaapdo e* a quibus sit emittenda entra synodales ooavenMs. CAP. L Eodem inde, quo supra, consilio curandam esse censuit sancta synodus, ut non solum ab iis, qui ecclesiae indulgentia ac largitate beneficiis provi­ dentur, orthodoxae etiam doctrinae experimenta supamus, sed multo fortiori titulo ab iis omnibus, qui ad praecellens praedicandi munus ex toto clero ' seliguntur. Quapropter, sacri concilii ‘) Tridentini summorumque pontificum auctoritate suffragante, statutum est, ne quivquam deinceps ullius eccle­ siastici beneficii possessionem adeat, nisi prius coram provinciae ordinariis seu de eorum licentia coram eorum vicariis generalibus sanctae fidei pro­ fessionem emiserit,- juxta bullam felicia recorda­ tionis Pit IV. et juxta formularium Alexandri VII., in hac synodo jam propositum. t'AP. II. Id autem servare etiam debent provisi a Ro­ mano pontifice vel a protegatis ’) : Provisi vero de dignitatibus, personatibus. canonicatibus, tnm in nostra metropolitan» ecclesia tum in provinciae cathedralibus, non solum coram episcopis suis seu eurum vicariis ’) generalibus, ut supra, sed etiam in capitulo , idem praestare teneantur; alioquin praedicti illi fructus suos non facient, nec eis pos­ sessio suffragetur. t'AP. III. Cum pariterulleviando praedicationis apostolicae jugo, quod episcopis speciali titulo incumbit, quos­ dam de clero, > tarn saeculari quam regulari, in partem pastoralis nostrae sollicitudinis advocare contingat, qui -Christi legatione fungantur, tempo­ ribus maxime ab ecclesia designatis, quadragesimae nempe et adventus: hinc est, quod, licet ex ipso­ rum propenso in salutem animarum studio de iis non nisi bene augurari ac sentire posse videamur, hoc tamen decreto providendum statuit sancta synodus, ne quis exterus, seu de alia regione ac dioecesi, admittatur in posterum ad id npostolici ministerii genus et exercitium, nisi exhibito docu­ mento a propriis ordinariis aut praelatis subscripto, quo constet de sana doctrina, morum probitate ac sufficienti ad praedicandum idoneitate: ne tandem hia etiam munitus documenté huic ministerio se ’^accingat ‘), nisi obtento localis episcopi mandato gratis dando, fidei professione emissa, àc bene­ dictione pastorali recepta: Quomodo enim prfiedieabunt, niti mittantur ? *) CAP. IV. Quod de praedicatoribus, ut supra, statutum eat, afficit pariter sacerdotes illos, qui ideo mi«sionarii dicuntur, quia in plateas et vicoa civitatis, in vias et sepes mittantur, ut aaaiduo et ferventi selo evangalisent, semperque expediti et accincti reperiantar, ut compellant intrare,* et impleatur domus Domini : ex eorum siquidem cooperatione in procuranda fidelium nostrorum salute plurimos eolligi fructus, communi omnium judicio comper­ tum eat. *) Trta. assa M, de ret. cap. 12. BalL PU IV. t'ose. Beta. Ut. I, 1. Coae. Aves, nh Taarado. Ut. « de Sd. prodeas a ISM. 5) Idam Ram. Md. Idem Area. Md. ·) TrH. ease M, cap. 13 ds nt Idem Avan. ibid. ' ·) Mam «eau MA I ti Mam Avan. ibid. ■jymdi sd«aaa.K M. ' CONCILIUM PROVINCIALE AVEN1ONEN8E. 17*5 MI CAP. V. ' Regulares vero se monito· sciant, eo· Me in suorum ordina· eeetestie ooacionatorium officium poeee licito exereete, nisi petita a loei ordinarie benedictione ’), aee in alieni·, niai facultate habita, •eu mandato ejusdem ordinarii in scriptis obtento: quo deficiente, nuDna rectorum, in hae provincia quoquo modo eeclesiis prae|ioeitoram, regulares concionari permittat. TITULUM IV. De nnivemitate et ooUo *Ue. Kipndilnr saiversltatis et ooUagforasi atithas, et ne qaid in hi· nane doctrinae adversetor, fidei professio a professoribas ae lanreaadia exquiritor. Prooemium. Cum non minora damna intulerit fidei inflata olim cleri orientali· scientia quam occidentalium mox elapaia retro naeculia ignorantia et in in­ struendis fidelibus damnabilia incuria, locum inde spatiumque praebendo haereticorum fallaeiia. prout infelici prope modum experientia dignoacitur : numquam etiam aatia laudanda fuit summorum ponti­ ficum ac religioaianimorum principum cura ac solli­ citudo, qua nova· universitates atque collegia erigi curarunt, vel jam erecta redditibus ac privilegiis augeri. Hinc sacri antistites omne·, quibua aana doctrina ad fidei integritatem, tam a supremis ipsis pontificibus quam a catholicis principibus enixe adeo commendatur, omni studio praecavere debent, ut a talium collegiorum professoribus nihil unquam contra fidem ac bono· more· in publici· lectioni­ bus doceatur. Cum itaque in hac civitate ex pontificum muni­ ficentia erectae, jam ab antiquo ac etiam regum privilegii· decoratae universitati· beneficio fruamur, . ut proinde veterum antecessorum famae novua semper a successoribus per sanae doctrinae, pro­ fessionem splendor accrescat, utque provinciae nostrae adolescentes in omnium scientiarum artiumque facultatibus bonis principiis imbuantur: ad mentem Pii papae IV. et Alexandri VII. sancta synodus decernendum duxit: Λ» apootoKoM reverentiam ae obedientiam; eum enim certaminibus hisce litterarii·, ad discipulorum exer­ citationem institotis, idmt plerumque rudium viro­ rum frequentia, qui -ex objecti· ae rasponsis per­ verse intellecti· adduci peasant ad erroneas opi­ nione· param caute imbibendas: illud prudenti profeaeorum consilio vitandum omnino ridetor. IV. Laurea item doctoratus ') juxta laudabilem ac observandum morem nulli in hac universitate conferatur, niai prius emis·· in nostris seu procanceliarii nostri manibus fidei professione, de qua in privilegio doctoratus specialis mentio flat, sub poena nuHitatis aliisque in bulla Pii IV. propositis. V Hoc tandem summopere mandat simul et optat sancta synodus, ut in scholis, tam publicis quam privatis, intra provinciae nostrae fine· con­ stitutis, sana semper et sincera sacroeanctae fidei apoetolicae doctrina tradatur, quatenus fidele· no­ bis concrediti, sicut uno baptismate in spem vivam regenerati unum colunt Deum, sic una jungentur fide in terri·, ut fidei tnercedetn consequi merean­ tur iu coeli·. TITULUS V. De ludimagtstris. Qualitate· ·*' requisita praetk-ieadonuu ad hor nianaa'sb urdiuariirt diligenter inqairvwia. Prooemium. Cum prima litterarum elementa grammatistae doceant, ut pueros aetate et intelligentia crescente· ad collegia scholasve publicas deinque ad .studia praeatantiora disponant; cumque ipsis pariter in­ cumbat onus quaedam fidei rudimenta scholaribus tradendi: ideo pauca, sed utilia de ludimagtstri· decernere statutum eat. CAI». I. Prohibet expreeae, sancta synodua, ne talea pro­ fessores, ubi aere publico conducuntur, ad pbsaessionem seu scholae exercitium inpoaterum admit­ tantur, nisi prius' coram epiacopo dioecesano fidei profeoaionem emiserint, ac nisi de eorum suffi­ cienti peritia boniaque moribus legitimi· docu­ mentis constet. . CAP. Π. CAP. l’NlCÜM. Hanc ergo sanctae synodi mentem curent pa­ I. Quod * ) publici professore· tam injure civili rochi oppidorum consulibus manifestare, ut, quo· quam canonico, ad mentem memoratorum ponti­ ad tale magisterium eligere intendunt, eorum ficum. fidei profitendae constantem usum servent quemlibet suo primum ordinario praesentari faciant omnino, eademque lege teneaqtur regentes, qui ad effectum aupradictum. Curent insuper ac in­ philosophiam, artem medicam oaeterasque liberale· vigilent, ut ii, ad quos electio pertinet, semper disciplinas edocent: quae fidei professio, singulis prae oculis habeant rectam ac sanam puerorum annis, initio studiorum iteretur juxta decretum ul­ institutionem. Quodsi aliquid scandali vel parum timi concilii provincialis Francisci Mariae Taurusii, sanae doctrinae in ipsis ludimagiatris, etiam per tunc temporia archiepiscopi. nos vel locorum ordinarios approbatis, detexerint, 1 II. Qui autem sacrae theologiae edocendae’) statim praelato suo dioecesano revelent, ut oppor­ tam publice in universitate seu collegiis quam tuna interdictione aliisque juris remediis, bono ani­ privatim dant operam, censet sancta synodua, ut marum publico consulatur. ad hoc exercitium in provincia nostra non admit­ cap. III. ’ tantur, nisi prius catholicam fidem, ut supra, pro­ Quoniam autem multa oriri possum scandala fessi fuerint : qui usus singuli· anni· initio pariter in juventutis perniciem, ai puen et puellae pro­ studiorum servetur, adolescentia fideles imbuantur, ut inde mystica religionis arcana. quadam licet caligine obvoluta, maturescente aetate, faciliora intellectu et ad me­ moriam accomodatiora fiant. Quod ut perfici pos­ sit. requiritur etiam et certa quaedam methodus et magistri cum sedulitas tum solertia. qUibus puerorum voluntas ad ultro ediscenda sanae doc­ trinae praecepta promptius commodiusque flectatur lÀP. 1. ? Invigilare itaque debent episcopi *), ne potis­ sima jlla dominici gregis pars, quae Christianam exigit a pastoribus sitnul ac piis padentibus edu­ cationem, ullo unquam errorum seu novitatum pravo semine contaminetur. Ideoque perutile sanctae synodo visum est ad rudimentorum fidei uniformi­ tatem inducendam . quosdam deputare probatae doctrinae viros, in sacra theologia magistros et ex unaquaque dioecesi seligendos, qui ex concilii Tridentini catéchisme aliisque ab ecclesia jam appro­ batis primaria rerum credendarum eruant elementa, primaque artis artium, quae fides est, initiamenta ordine disponant : eaque compilata et apte digesta, prout adulescentum captus exigit, ad gallicum idioms traducant, ut postea metropolitan· et epi­ scoporum comprovincialium submissa judicio, ad juventutis usum publicentur. CAI>. II. Ilum* tamen hoc meditatum opus ad optatum perducatur exitum, curare ac invigilare debent metropolitanua respective et comprovinciales, ut non nisi per ipsos examinatis ac approbatis rstechismi libris utantur parochi aliique de clero, qui ex hujus provinciae capitulis, collegiatis ac semi­ nariis ad sanctum ■ catechistae ministerium deli­ guntur. Summopere item in hoc insistendum, ne ad erudiendas de fidei principiis puellas alii quam probatissimae virtutis et modestiae cleri(oi] adhi­ beantur, atque iis interdum praesideat sacerdos, cui catechisantium praecipua demandata sit cura. TITULUS VII. « De bibliopolis s* tmprsseorlbea. N» libri qsonodociusque exitiosi sfargaatar in valgas logea· tarve. episooporam vtgUaatia oxettatar. Prooemium. . Ad integritatem") fidei, servandam librorum ac eorum maxime, qui de religione utcunque tractant, praecipua inspectio episcoporum est. Quapropter, *) Ideas Aveu., Ut. 8 da Mai redtamtis, •\ mmmm Λ gΛ 0·· W4 M^vl^^nWWIb ■f ΑΠμ ■■■■» Him Assa, bea tMnto I. : awm MffiHDs IA *w» 384 cum eo processerit quoruadam scriptorum audacia, ut in sanctae 'religionis contemptum plures a su­ spectis auctoribus divulgentur libri, speciosa sanae doctrinae sive severioris disciplinae aut sanctarum precum aliaque id genus nomina praeferentes, in quibus tamen inimicus ‘homo in morum fideive corruptelam superseminavit sisania; ne talium sive quoquomodo noxiorum librorum contagio hqjus ecclesiasticae provinciae fidelium animi pervertan­ tur, sic statuit sancta aynodus: - I. Librorum omnium haereticorum aut alias s sede apostolica damnatorum lectionem ac reten­ tionem omnibus, qui ad id debitam licentiam non obtinuerint, prohibet. Π. Unusquisque bibliopola penes se habeat indicem^ omnium librorum prohibitorum omnibus patentem.. III. Nullus quemcunque librum, quamvis alibi impressum, iterum imprimere ac manuscripts typis mandare audeat, nisi prius per ordinarios eorumque vicarios" generales et inquisitorem diligenter exami­ nentur et approbentur. IV. NuUi liceat imprimere vel imprimendos dare quosvis libros de rebus sacris tractantes, nisi apposite auctoris nM^ine; neque illos in Alturum vendere aut etiam apud se retinere, nisi primum examinati probatique in scriptis fuerint a metropolitano respective et comprovincialibus. V Eorum officinas seu bibliothecas episcopi, prout ipsis expedire videbitur, vel visitabunt vel per suos duputatos visitari curabunt, ne quid con­ tra haec decreta fiat, neve se a poenis incurrendis semper immunes credant librarii. VI. Talmudicos libros et nefaria hujusmodi Rabbinoruin scripta legi, vendi, emi. teneri omnino prohibet sancta synodua, aub poenis quae constitu­ tionibus apostolicis continentur. VII. Cum ex novatorum artificio et contra sacri concilii Tridentini sanctorumque pontificum mentem impreaai fuerint quidam libri sacrarum precum, in quibua vulgari lingua inserti sunt ordo et canon missae contra decretum Innocent» XII., 17 Septem­ bria anno 1695. miaaale item Romanum galiico idiomate vulgatum contre decretum Alexandri VII., 12 januarii 1661: item horae Jansenianae sub ti­ tulo: Priirtr poor /eirr re ronsmum datu b» fam«U«< ekrituarut, damnatae ex decreto praefati pontificie 4 januarii 1661; item aliae quaecunque id genus horae, in quibus tituli superstitiosi ora­ tionibus apponuntur, ne in posterum similes libros venales apud se habeant hujus provinciae librarii, curabunt metropolitanua et. episcopi eos opportuno decreto monere, ut juxta praescriptum ab ultimo concilio Avenionenai, sub F. M. Taurusio, ubi ad eoa pervenerint librorum capsae, eae non aperiant, nisi vocato deputato ab episcopis hac in re specialiter praeposito vel inqhisitore. Item libros omnes, libellos seu folia quaelibet, vulgo Pbeto fitfitioot, impugnantes quomodoeunque bullam, quae incipit Uttifotubu, Clementis XI., quoe pro damnatis sancta synodus habet, eadem imprimi, vendi ac retineri prohibet. VIII. Invigilent tandem parochi in partibus provinciae, Oocitaaiae et Delphinatua positi, ne ab eis, qui venales circumferunt libros, libri ulli seu- libelli vendantur, in quibus aliquid oompererint vel contra bonos mores vel in religionis contemptum, quales sunt cantiones obeooonae, fabulosa miracu­ lorum. commenta et in genus similia; imploroturque etiam, quatenus opus sit, juxta usum provinciae, brachii saecularia ministerium. Haec autem vigi­ lantia multo m^ori titulo pertinet ad parocho! - ■υΊιιΙη^-1, CONCILIUM PROVINCIALE AVENI0NEN8E, 17 SB MB ‘ Hua et minus multi· cautionibus supradicto abusui maderi possunt. TITULUS yin. Do Judaeis. Coaeilii Aveuiomaxis, xnh Tunisie hsMti. morantur decrete, qnibu* raris a Jalseis, a Metibus bojas proeiaciae varia cirra JMssos exiguntur. Prooemium. Quo sanctissimorum pontificum mentem, quae ad Judaeorum conversionem *) unice tendit, dum eos in hac ecclesiastica ditione toleret, fideliter haec sancta synodus assequatur: ubi hebraicac linguae peritos*) ac professores reperiri contigerit, curent metropolitanua et epiyopi lectionem publi­ cam instituere, quae semel saltem quolibet mense in loco designato fiat ad eorum illuminationem, qui in tenebris sedent. Nec aliud in ea lectione argumentum tractetur, quam quo Christianae fidei veritas obduratis hominum cordibus ex sacrae scripturae, veteris nempe testamenti et propheta­ rum oraculis, dilucide demonstretur. Ubi vero de­ erit, qui hebraicam linguam calleat, gallioo aut vernaculo idiomate ad fidem catholicam morum­ que ipsorum rectam institutionem interdum eru­ diantur. CAP. l'aicuu. Ut autem abusus, si qui irrepserint ex eorum nimia familiaritate et consuetudine, penitus ob­ solescant, censet sancta synodus hic inserenda esse decreta super hac re edita in ultimo concilio provincial! Avenionensi. I. Omnibus prohibet sancta synodus cibum sumere -ctim Judaeis, carnes aut axyma ab illis porrecta manducare, in una ac eadem domo cum iisdem versari, ludere, societatem inire, praesertim improbum foenus exercendi causa. II. Medicus Judaeus a nemine, quantumvis gravi morbo laboret, vocetur: caveant omnes, ne eorum diebus festis aut nuptiis intersint: ne qua mulier Christiana*) Judaeis parientibue praesto sit; nulls item mulier Judaeorum infantes nutriat, nec contrit; nemo sub poena excommunicationis Judaeis inserviat. III. Judaei in diversis civitatum partibus ne maneant, sed in una tantum vicinia simul 'habitent. IV. In die parasceves et sabbati sancti lateant Judaei, ipsorum*) portis ac fenestris clausis toto eo tempore manentibus; diebus vero festis, dum celebrantur divina officia, nullus eorum, ex vico, quem inhabitant, egrediatur, exceptis patribus fa­ milias, ut victum emere possint. V. Sub. excommunicationis poena ne domus seu praedia et edjusvis generis bona ecclesiastica, tam mobilia quam immobilia, ullo modo Judaeis ven­ dantur pariter vel oppignerentur. VI. Stricte pariter eis prohibitum esse sancta synodus intendit, ne in diebus festis nostris quid servilis operis in publico 'faciant, nec commercii causa quid contractent vel vendant vel venale ex­ ponant vel circumferant; sub poena confiscationis mercium contractarum et aliis nostro arbitrio im­ ponendis; firmis item et in suo robure permanen­ tibus quibuscunque praedecessorum nostrorum ordi­ nationibus de hac re tractantibus. J >) Cap. ('«m ril. IS ι?. fortasse e. Qus s#. 10] Se Judaeis. •1 Hem «adi. Arra.. at. «8 de Judaeis. ■) De Judaeis α M haec. & 4» *) IHdMI ft QlMI . .. · ... . ■ Y ' : SM VII. Cum autem varia edicta: de mandato sa­ crae congregationis sancti officii evulgata fuerint ae publicari de novo possint, concernentia Judaeos in ista ditione pontificia commorantes eorumqne vivendi et agendi modum: stricte praecipit et mandat saneta synodus, ut omnino fideliter pera­ gatur, quidquid ia’ iis fuerit vel erit constitutum. VIII. Hoc tandem moneri debeat Christiani, omnes, ne licitum sibi esse credant ex Hebraeorum cordis duritie, eos quibaseunque contumeliis affi­ cere, quando Christus ipne nos docuit pro illis orare; tunc enim, quia nesciebant, quid facerent, nunc vero multo potion christianae commiserationis titulo, quia nova et densiori caligine involuti ac circumfusi in poenam deicidii, nec scire volunt, quae Christi sunt, nec quid facere debeant, edoceri. TITULUS IX. De haereat et hasreUota. Ab haere» abhorrenda», vitandi haeretici, quorum tamen ad matrem eecleaiaia regressio et expetentia precibus et exemplis raadeàtU. Adverras doctrinae novitates adhibendum in primis theologiae scholasticae prseaidinm. Prooemium. Detestanda praesertim huereaie, quam parit ac fovet superbia, quae verbum Dei nefarie atten­ tat, sanetae matris ecclesiae appetit jura, charitatis vincula dissolvit, debitam ac necessariam, qua in­ feriores e superioribus pendent,- ordinationem in­ vertit et soiutidri plerumque favet libidini. Fu­ giendus itaque, quisquis a catholica fide dissidet: hoc enim verae nostrae debetur religioni, ut disce­ damus ab ipsius infensissimis hostibus, et in erroris familiaritatem nunquam veniamus : hoc ' nobis ipsi debemus, ne, «i (dijrriiwi picent, mqumemur at ~l>· N. Nummo equidem Dei beneficio ac deiparae semper Virginis praesidio pontificia haec provincia nostra' ab omni haeresum labe hucusque fuit prae­ servate, quamvis non longe a suis confiniis per occultos meatus serpat adhuc veneficus torrens. At, ne hujus damnosis fluentis aggeres episcopo­ rum vigilantia · oppositi subedantur ac ' diruantur unquam, neve oves nostrae nimia haereticorum vicinia et consuetudine tamque foeda contagione miserrime corrumpantur, meminisse juvat oraculi, a quondam a regio propheta editi : Commiati swtt mter ÿsnies at tUdicanmt optra tarwa'). Ex illo autem effato edocti* ac eruditi monentur omnes fideles, ut ab infidelium ac haereticorum consortio extra necessitatis vel debitae comitatis casum ab­ stineant. Sed quia in vestimentis ovium quando­ que latent aut lupi rapaces aut effugiendae semper nec satis linquam vitandae vulpeculae, quae hoc saeculo nequam demoliri vineas nobia concreditas student: quaedam praemissis hisce admonitionibus addenda censpit sancta synodus, quae ad gregis, cui nos praefecit Spiritus sanctus, regimen ac tute­ lam hac in re conducibilia esse possint. CAP. 1. Provinciali hoc itaque decreto stricte inhibetur, ne quis deinceps exterum ullum cujuscunqus re­ gionis, aetatis et sexus seu in famulatum seu in artiam mechanicarum societatem sumere praesumat ,vei ei domum locare; quin prius certior factus sit •ut per schedulam baptismatis aut per catholicos fide* dignos, talem exterum esse vere catholicum. Quodai dubium insurgat seu suspicio de ?jus vera *) KmH. X1U, 1. 5 Psabn. CV, M. ·*? . va oomcilium raovnrcuuc ▲▼κηοιΠΕίηα,.π» fiotave reugwae, ad triduum taatom retiaeri went, statimque metropoUfaM· vol episcopis respective vol parocho loci doaaatietar, at iaqsirütar sodale, quid rai ait. Parochorum aatem «ara «rit easum, «N resciverint, praelato eue per epistola» diligenter exponendi. * nem veram; sacri· enim scriptam, quibas patissi mus insistent ae inniti se fingant, edocentur', · quod Deas non irridetur; neo ignoraro poeonnt, · quo fidelitati· sacraaseato in Denm praepoajtoaque a Deo pastore· et temporale· etiam dominos ob­ stringuntor l). CAP. Π. Ut autem haec aanetae synodi meae neminem lateat, universis ac siagaHs hajus provinciae paro­ chi» praecipitur, ut, mora nulla interposita, ia domlniealibua aoia concionibus, vulgo jerdase, de­ cretum hoe palam annuntient ae pubboeat, inti- ■ mantea praecipue, quod, ai quia in eo contenta neglexerit vel fraudulenter externe de haereri su­ spectos seu notorio haeretieoo ultra triduum in domo celaverit vel contubernales habuerit, canoni­ ci» eum poenia, a competenti judice infligendis, coerceri, metropoHtanus respective et episcopi cu­ rabunt pro modo culpae. CAP. 111. m CAP. V. Praeterea, cupi nolit Deus mortem peccatoria, sed velit potias, ut convertatur et vivat; cum Christus pro suis legisque'suae persecutoribus ora­ verit, eceleeiaque ipsa certas quasdam adhibeat preces, ai. rrroatsum corde rssÿieoMt rt eri evritetss rsdseat imitatim’). clerum plebemque hujus provinciae hortator sancta synodus, ut enixe el assidue divinam implorent misericordiam pro haereticorum ac schismaticorum sincera ad verae fidei semitam saactaeque matris ecclesiae sinum rbverrioae. At probis tamen moribus summaque vitae integritate ipea religionis catholicae sanctitas et excellentia comprobanda est : exemplo enim potissimum ducuntur homines,' quodsi bonum sit, a mato, si malum, a bono facile avocantur. Vult insuper ac in virtute sanctae obedientiae praecipit sancta synodus, ut, bis saltem in anno, hujus provinciae parochi, tam urbani quam foranei. CAR VL diligenter visitent suas parochias; et si quoa reRfstot, ut, quoniam hac potissimum aetate for­ pererint exteroa, qui domicilium vel jam ibi fixe­ tes bone multos cecidisse vidimus in Israël ob rint vel figendi animum habeant, ab iis schedulam immodicum novitatis amorem, tam noxiae pesti seu baptismati» fidem sibi exhiberi faciant; si opportuno hic. decreto rehiedium aliquod afferatur. autem in forma matrimonii vivunt, curent, tam ad Monitos ideo vult sancta synodus eos omne·, qui eruendam religionis, quam profitentur, notitiam, theologici· studiis dant operam, ne vanam sibi quant ad vitanda concubinatus, adulterii aeu polyaffectatae eruditionis supellectilem comparent, sans gamiae -scandala, etiam contracti matrimonii do­ theologiae scholasticae principia négligentes; rudi­ cumenta sibi proferri, revelantes'’ statim episcopo menta enim haec si minus norint, mox parum tuti suo quidquid super his'compertum fuerit. Quodsi ’ novatorum ludibrium fient, tum variis aestuabunt fecere neglexerint, et Deo rationbm tantae incuriae dubitationibus, recedent paulatim a fidei obsequio, reddituros se meminerint et praelato suo, qui a tandemque in insipientium errorem^mprudenter Deo positum ae novit ad indiligentium ac réfracadducti, nihil praeter religioni· caflMicae, quod tariorum canonicam correctionem. absit, nomen ac speciem retinebunt. CAR IV. Quoniam vero in quibusdam hujus provinciae parochiis, extra pontificiae- ditionis confinia positis, admixti adhuc antiquis catholicis repectuntur qui­ dam homines, vulgato nomine uenaraur rJtwis, qui plerumque dubium ingerunt, an ex artis poli­ ticae mundanaeque prudentiae legibus potius quam vero et sincero animo haereticam pravitatem ejurarint, quandoquidem neo sanctae nostrae religionis praeceptis parent, nec ulla novae regenerationis per fidem probabili* saltem praebeat argumenta; ideo sancta synodus, quae occultam tamen ■ ac internam pravitatem Deo judicandam relinquit, eorum majorem curam habendam esae censet, ita, nempe, ut, si qui sint minus fortes in fide aut a debita persuasione prorsus'alieni, salutaribus leni­ mentis allicientur, aut sanis roborentur consiliis, non minis asperi» ac immoderatis objurgationibus terreantur. Nunquam enim de obduratis St con­ tumacibus sio desperandum est, ut a eharitate, ubi reconciliatio agitur, deflectere fieeat. Quapropter episcoporum ac parochorum hujus provinciae stu­ dium impensum hoe sit, non amaro scio, sed pla­ cido, ferventi ac perseveranti animo tales quoecunque homines paternis bertationibus ae blaadia verbi» adducere, ut ad promerendam Dei gratiam, eceleaiae communionem et principia benevolentiam verbum Dei, ex quo omnis catholica veritas definit, assidue audiant, ditina frequentent ofltaia, caté­ chisme cum suis filii» intersint, servooqee tam sancti· documentis adesse ooganl; quibas scilicet institutionibus et bogi cives st fideles subditi et una omnes vero ratbohri mea Aceant : ut tendam TITULUS X. De btasphemls. is MssfbsiK·, · Dso i» sacris eorieite·, 4ein ooacilionuu decreti· ac priscipom legito» daaaates,* sataadvertitur, indrigentiitqn· » Leone X. conremi» nom· id genu; delator»» it jodtoe· rthratatar. Prooemium. Sic rebus circa haereticos ac Judaeos in domino dispositis, prout magis locorum seu temporum op­ portunitati congruere visam set, jam non minorem credit sancta synodus conferendam esse operam ad reprehensionem at amandationem scelestorum quorumdam hominum, qui,- licet in albo Christia­ norum inscripti sint, geatiKum tamen mores palam ostentant et sacrilegas paganorum expromunt vo­ ces: do bUsphomis agitur, qui, contumeliosis verbis peraiciota praebentes exempla nequitiae, et suum supremi numinis contemptam aperto declarant, et ipsam illius tremendam majestatem in omnium · despicatam addecere ■ velle videatur. D autem cum aeo severius puniri poasiat nec longius ab­ legari, de quibus·) letatas mf Deerimus ad Jfoys·», iKmm.- bomo, gen' utuUHatrii D»» ae, positoM peccatam mmm; st fai htoqpheaMNsrit nsmsn Dsarint, morti meriotar.- Iqpsdetas opprimet sum amnis mu/titado, siw Λ» eteis sins peregrius /writ. Quod sequenti capite statuitur, ' inprimis observandum eat. ■) U Hate. xm, Π. ■I Orni ta. VI in Parsmeve. ·) Lsvfc. XXIV, Μ,ΙΑΜ. , fiW CONCILIUM PROVINCIALI AVRNIOMKN8K, Π» MO finia nobis traditae potestatis? Quae tandem a CAP. Umcvn. Ut igitur ia tam sxecraadis mali· radiat·· nobis gesta sint vel ad nostrae eujusque dioeceseos evallendi· et ab -iathaa provinda penitus detur­ utilitatam agenda remaneant? Ut conaeiu· sibi bandis noa inutile stadium posât sancta aynodua, qniaqne nostrum tenuitati· suae, ea humili ora­ et ne talium «ealeram foeditate diutius tempora tione a Deo postulet, quae sus virtute operari ac aratra maoulantar, utqns vitenMr inpoaterum per- exsequi poeee non praesumit. ditiaaimoram hominum periculo·· contagia, qui aeCAP. IL faria taati aealerta oonacibntia polluti ia divinam Pe vHtstioee «t msediestieee psstonli. usque mqjaetatem suparbe ae erigunt: metropoliPerpensis deinde evangelic» Chriati verbis, qui­ taan* et oomprovinciale· epieoopi, sacrorum eaaoaam jure et aanctorum conciliorum sactoritate bus ipse prima apoetolieae praedicationis quasi innixi, crimen hoe, principem etiam legibus naac- faadamenta jecit mandatumqae nostrae procura­ tionibusq·· damnatum, ubi ia quacunque dioece­ tioni· aperte expressisse videtur: mutti ia wusvrnun sium suarum parte intra pontificiam ditionem poaita •MUMfoes, prosdieols magMua otaai enatare*'), revelatum sibi fuerit-vel deauntiatum, «averioribus duo nobis agenda potius quam meditanda e«M> poesi· atque cenauris a canone impositis coerceri facile colligitur: paucis siquidem ex verbis illis atque puniri .curabunt. Quodsi a parte regni innuitur nobia et visitandi et praedicandi munu·, ad quod digne sustinendum tam frequenter et Galliae, Dei aut «anctorum obtrectatore· denuntia­ buntur, metropolitan!» et comprovinciale· episcopi exempla regnantis summi pontificis nos provo­ suis respective officialibus foraneia stricte injungunt, cant ’) et consilia quaeque nos invitant. Con­ ut ad debitam punitionem viriliter procedatur. gruum enim est ac omnino necessarium, ut oves Praeterea, cum tam gravia delicti teatea ad lauda­ aspectu1) pastori· quandoque recreentur, utque bilem reorum delationem praemii· etiam spirituali­ ejus verba audiant, et amicae vocis sono assue­ bus excitandi sint. curent parochi omne· juxta scant Paterno autem potitu eloquio quam phale­ mentem hujus «anctae aynodi evulgare quandoque rato et ambitioao dicendi modo fidelium aure· indulgentia·, qua· Leo X., in Imteranenai concilio, muloeri debent, ut saluti· monita, quae ex paren­ aliique' aummi pontifice· tam judieibua quam dela­ tia ore qtrooedunt, audientium cordibus altius im­ toribus largiti sunt. Invigilent pariter omni ma­ pressa remaneant ad uberrimum optatumque ani­ xima diligentia, ne in aui· parochiis btaaphemiae marum lucrum atque proventum. scelus, quod' ad haereaim, quae summa blasphemia CAP. III. eat, proxime accedit, diutius impunitatis spe tolere­ Nos vertis tantam eed nesapiis prsedieest- epira*pi tur; moneantque parochiam» suos, 'teneri quem­ Duplex autem praedicandi genus, aliud verbo, cunque ad deferendum epiacopo vel eni de jure, Dum adolescebat adhuc Christi eum, qui blaaphemiaa haereticales1 impie protulerit. exemplo aliud. Quid autem ait id genu· blaaphemiae, hoc ab ipaia ecclesia, praedicatio ■ miraculis oh legis novitatem ^ fovenda erat ac quodammodo fulcienda; nunc vero caute et opportune edoceatur. adultae jam et ’ad virilitatem feheitqr. perductae non prodigiis, sed evangelisantium claris exemplis TITULUS XI. opus est: enervatur enim ac obtunditur sertao Dei, licet penetrabjlior omni gladio, ai, quae plebi De apiaeopia. nostrae fscienda proponimus, operibus non com­ Hir « »96 CAP. XI. strutionis ^ratio, quoties ab episcopis exigeretur, Vsris cires reetoa rireadi ratioteem ri classtria, agendi in reddi penset. Cum autem plurimum pendeat g capitularibus oosvestibu. Sow éoèksiastita adnisMrsadi, diligenti inventarii confectione expeditior comptxpia» fimdstioues ae atotato etocqaeadi. pnraa iheraieo eda- - torum redditio, et' apertius etiam innotescere possit . caedi, ac. aouunlla etiam circa chori disciptissto stotuuatar. ordinario proventuum capitularium ac mensae caQuanquam ex indulgentia summorum pontificum nonicalis status-' operae ^idcirco pretium .est, ut quliedam hujus provinciae canonicorum collegia praepositi, decani aliique, qui dictis collegiis, quofuerint a regularis disciplinae legibus bonigniter niodocunque praefecti sunt, ad -tam necessarii ne­ soluta, non inde tamen xistiinent id genus cano­ gotii perfectpmenr animum appellant, ne se gravis nici. se ab omni religioso ndi agendique incuriae obstringant crimine, neve ecclesiae patri­ modo esse proreus expeditos. Non enim in habitu monium "tn pejus, ruat magisque lie magjs deteretur. tantum nec in mehsa communi sumina regularitaiis IV. Cum pariter ex .munificentia pontificia ad consistit, sed in aliis mulri^ gravioribus, quae ad cathedralium et collegiatarum erectionem ac susten­ canonicos etiam )>ertinent : scilicet, charitate fra­ tationem addita mensis capitularibus fuerint plura terna, frequenti statutorum lectione ac meditatione.' beneficia, sive simplicia sive curam animarum ha­ laudabili singulorum' conspiratione ad utilitatem bentia: ita fructus inde prodeuntes colligi debent tum cqpituli tum ecclesiae, sincera tandem votorum ac dispensari, ut juxta mentem sanctorum ponticommunione ae societate bonorum opprum. Quod ficum nihil tniiUfiiThn |iinm desit neque parochis cum ita se habeat, statuit spneta synodus, ut infra. neque parochiis a mensa capitulari aie pendentibus. I. ('opitulares eonventus_(quod ex antiquo usu Parochorum autem portio, quam çongruam appel­ factum hactenus fuisse M* cum sedulitate laudabilis haec synodus; quae sit nempe natura rei bene­ ficiariae administrandae, et quo paeto jus ad­ ministrandi tradetur ab ecclesia, ad quam ratione oeconomiae generalis recta proventuum ecclesiasti­ corum dispensatiopertinet. Quoniam itaque pin­ guiores praebendae, de quarum proventibus dotatae reperiqntur ebclesiae dignitate inaigniorea, ex ponti­ ficum seu principum largitate proveniant; ideo sol­ licite pensandum atque curandum eat ab omnibus, tum canonicis tum quocunque alio titulo benefici­ ariis, quod, cum nullum nee a sanguine nec a lege jus fuerit ipsis quaesitum ante beneficiorum adep­ tionem. cavere debent, ne ea, quibus tanquam altarium servitio dediti fruuntur, colleta beneficia sic administrent, quasi haereditario vel proprietatis jure possiderent. Quapropter pleraque concilia generalia synodique *), seu provinciales seu dioecesanae, explicate et distincte statuerunt, ut in quolibet capitulo conficeretur generale inventarium bonorum omnium mobilium et immobilium, cujus ope facilius ac nitidius rectae vel malae adminiR..m ■»C t usus legendi statuta in capitulo publico, cui inter­ sint omnes a statuto designati, ut quisque corde recogitans advertere ^posait numquid Hat quod praescriptis regulis adversetur, cognoacantque sin­ guli, ea se lege teneri, ne in perjurium cadant. Iis autem, qui dicto capitulo intereunt, liceat de propriis juribus aut querimoniarum causia dicere, modeste tamen, ut unicuique ex aequo et bono post accuratam rei considerationem aanumque ac rectum juditfium satisfiat VII. Statuta ai fideliter serventur nec arbitraria vitientur interpretatione, non erit querimoniis locus : ipsius enim datae legis ope contentiones, si forte oriantur, definiri possunt faoilisque est praeterea ad ordinarium recursus in casu dubio vel obmiseo. De statutorum autem exsecutione litterali solliciti debent esse canonici capitulâtes, ne, qui de eccle­ siae gremio aunt, licet non de capitulo, compellan­ tur quandoque pulsare episcoporum aures molestia oonquestionibua, quae facile vitarentur, ai caaonicua quisque in suo se ordine contineret respieeretque caeteros praebendatos tanquam consacerdotes, i^t / ' ' . . ' • 197 *· ■ ; / -—„ ■? · - . J 2«*H CONCILIUM PROVINCIALE AVENIO^ENSR 1 ;25 * · ----------------------- eadem tecum 'ecclesia ad Hei servifium consociatos .ejusdemqite matris enutritos uberibus, quanquam dittpari gradu posito*. · VIH. Quoniam vero ad servandarar concordiam plurimum conferunt reciprocae simul Zohabitantium urbanitas et comitas, quibus scilicet charitas fra­ terna fovetur ac etiam augetur: in hoc omnem curHtèi adhiberi studeant digniore* scnio^esque capi­ tuli. ■ 8ic enim semota omni discordia, tranquillet undequaque animis, paceque mutuorum officiorum adminiculo fihniter coagmentata, facilius et effica\ cius rerum tanî spÿittialium quam tchiporalium bonae administration! vacari poterit. IX. Inter praecepta. quibus Paulus apostolus Timotheum ac TRtum informavit, illud praecipue tam ab episcopis quam a caeteris de clero, 'qui ft> collegii* seu chpitulis quoquomodo locum obtinent, memorandum est. quo monemur1) nullatenus osm» litigiosi nec cupidi, nihil enim magis indecorum est clericali orditfî «piam damnanda cupiditas ac ipsa etiam necessitas judiciaria tribunalia adeundi clamosasque fori contentiones insectandi occasione litium, quae plerumque sine controversia, sine molestia, sine dispendio componi possunt. Quo­ circa plurimum satagere debent, qui praesunt col­ legiis er capitulis, ne unquam moveantur lites, nisi tentatis prius earml>—praevertendi aut dirimendi viis, vel salteiq consulto actore capituli aliisque. quatenus 'opus sit. jurisprudentiae peritis. I bi autem de suscipienda lite agendum erit, decernit sancta synodus, ut de mure convocetur capitulum in quo saltem intersit canonicorum numerus super medietatem, utque suffragia adstantium quoque medietatem superent, ad deliberationis validitatem. X. Ne occasione optionis aedium rlaustralium excitentur discordiae, in ingressu novi canonici vel bene/iciarii in acta referatur statua talium aedium, sicque constet. quidquid in melius mutatum addirumve fuerit, vel saltem appareat, utriqn aliquid detrimenti illatum fuerit ah ultimis possessoribus, ut to titulo innixus canonicus seu beneficiarius Hucceaaor debitam ac congruam ab haeredibus de­ functi reparationem repetere possit. Canonicorum item consanguinei in primo et secundo gradu a conductione seu locatione bunornm capitularium abstineant omnino inposterum. sub poena nullitatis factarum pactionum. XI. Dies vacationum et pausae vulgo dictae, quae in statutis praefinitae non sunt, si aliqua­ tenus adversentur concilioa) Tridentino et ex solius consuetudinis instituto sint, arbitrio episcopi mo­ derentur. nec. nisi eo consulto, etiam praetextu rerum capituli gerendarum legitimae absentiae tempus protrahatur. XII. Invigilent delegati a capitulo ad regimen puerorum choralium. ut hi non solum musicam cantumve Gregorianum discant, sed et fidei ac grammaticae rudimenta doceantur bonisque infi­ ciantur moribus: quod ut bene laudabiliterquè suc­ cedat. idoneos ac probatae vitae magistros habeant. Id curandum insuper, ut nempe sacramentis pro sua aetate frequenter utantur. Haec autem omnia eo diligentius Heri optat sancta■* synodus, quod pueri choro inservientes, si ex praescripta superius norma educentur, spem majorem facient, se, ubji aetatem provectiorem attigerint, dignos futuros, qui ea beneficia consequantur, ad quae vi statu­ torum quorumdam prae raeteris omnibus com­ petitoribus sunt vocati, et jure sane ac merito; aequum enim est, eos, qui a primoribus annis Epiwt. 1 ad Tim. 111, 3 et ad tit. a, cap. W. ·» Trid. ses*. ÎM. cap. W. vers, /wwtersa. etc. ecclesiae alicujus servitio addicti a<’ quasi manci­ pati fuerunt. $c bene merito* aliquando ab eadem ecclesia nutriri certaque tandem hbonim suocum merrede donari. Onerat itaque nancta sy nodus conscientiam eorum, qui puçfia id genua instituen­ dis ac informandis praefecti sunt, censetque, supradictos delegatos extra culpam ease non posse, si tftmio parcimoniae studio vel indiligentia tanti momenti munus ab ipsi» negligatur. XIII. Cognoscant demum ac meminerint* omnes •dignitates et canonici, impoaitam >e«sey sibi necessi­ tatem quamdam enateris de clero praelucendi tam verbo- quam exemplo, in iis praesertim, quae ad sacerdotii dignitatem pertinent. , » TITI LVs XIII. D· laotien* work· aoripturn*. Iu mrtrupnlitgua euekoi* <·*4ΐ·.ηΐ(·η< h theologua inutitntsm «aerae mriptarae Irutiourin «ru ripli-ationeui noti «mittat hui<· veru kctMM intersint >**η<»ηυ i *<· benetieisfi. «uh puncCuatioms poena. Prooemium. Cum lectio sacrae scripturae per creitaie; tum «aurarum sedium, «acelloniiu ·<- oratoriorum decenti «tatui |»r«>ridetur ilecreiis opportunis. Prooemium. Domwi mea domws orattoais pocabitwr »J, aif Do­ minus. Quantum ergo pietatis ingerere, quantam reverentiam cuivis injicere debeat nomen hoc, quo fidelium ecclesiae insigniuntur, facile erit intclligere, si serio ac in fide cogitamus, quam tremen­ dus sit locus ille, quem Deus non in condenso neque caligine circumfusus inhâbitat. sed sua reali et augusta praesentia ac tota suae divinitatis maje­ state dignatur implere. Cum itaque omnis pontifex, ex hominibus assumptus. pro hominibus constitua­ tur in iis. quae sunt ad Deum4): ideo sancta syno- ’ )(Trid. sess. 6. csp. 1 de retona. *) Coae. Rom., tit. 1. cap. H. *) Mat th. XXI, 1». Hrbr. V. 1. f - — - ’-Γ __ ________ _______________ . ! ». U»I«# V ·* CONCILIUM PROVINCE LE AVEN1ONEN8E, 17!» ’ . dual ad decreta urn concilii Tridéatioi, a prae­ decessoribus noatria jam adoptata,' de reverentia ecCipaiia debita* atque praestanda ae âoeomodana, duo potissimum duxit advertenda: primum nempe, quod |>ertinet ad «tracturam atque deeenttam loci, alterum, quod spectat ad modum, quo fideles om­ nium ordinum in eo «e gerere debeant Cum enim templum omne in ecclesia catholica -corpua quod­ dam mysticum ait, ex materialibus ac spiritualibus partibua constans, i ia omnibus ut consulatur Polli­ cite ac 'provideatur, pastorale officium requiHt. i'AP. I. Quod ad primam inapectionem pertinet, nobis ipaia haud temere gratulari possumus de metropolitano hoc templo omnibusque ecclesiis cathedralibus, in amplam venuatamque formam e»%ctia atque constructis. deque aliis tum cotyogiatis hujus proyinciae tutu parochialibua plerisque. Eo vero major nobis inde laetitiae cauaa est, quod apem haud dubiam faciant episcoporum vigiluntia.fideliumque pia munificentia, fure, ut aedes sacrae magis ac magis in dies ornentur ac nitescant. Si quae tamen parochiales aut rurales ecclesiae, si qua oratoria aut sacella reparationibus forte indigent, pastoralis erit sollicitudinis, ut rectorum, communi­ tatum. consulunt cavterorunive, ad quo« de jure spectat, excitetur sedulitas, et quae ruinosa sunt vel incondita, pro dignitate loei resarciantur quam­ primum ai' restituantur. CAP. II. Ut autem, quae inter visitationem pastoralem tum a nobia tum ab hujus provinciae coepiscopis super hae re. decreta sunt, suam habeant exsecu­ tionem, neve rectorum aliorumque. de quibus supra, vel incuria vel contumacia negligantur: officialium, tam generalium^ qtlatn foraneorum. ac promotorum cura sit omnia juris adjumenta ac ipsam etiam fructuum sequestrationem adhibeftdi, quibus re­ fractarii ad obsequium redigantur, omni humano respectu posthabito, mimique vitata eonniventia. Vult praeterea sancta synodus, provinciae nostrae parochos omni maxima diligentia percontari funda­ tionum instrumenta et de sacellorum et oratoriorum erectione inquirere, ut episcopi, quorum intererit, talibus documentis aliisque, quae colligi (mtuerint, instructi, supradictos curiae ecclesiasticae officiales et' promôtores opera sua atque consilio adjuvent usque ad integram decretorum observationem. TITULUS XV. Ds altaribu^. beccuti sltarimu et oratoriorum coaMrnctiosi ac ornatui con«alitur. i. Prooemium. Altaria panctlla sunt templorum, cui major re­ verentia debetur ; non solum itaque apte constructa sint, verum etiam ea, qua decet, munditie decorata : absurdum quippe eat et - sancta nostra religione prorsus indignum, sordes in sacris tolerari, quae summo studio vitantur in profanis. Quapropter hortandos esse censuit sancta synodus canonicos omnes, parochos ac capellanos quoscunque, quos h»c titulo selari pro Dei sui gloria et cultu neccsse est, ut capellas suae curae commissas rite tueantur. Quia vero quorumdam altarium seu ca­ pellarum patroni necessarias quandoque reparationes negligunt vel ornamenta requisita suppeditare recu­ sant: statuitur, ut ab episcopia dicti patroni sive rectores incuriosi hortationibus ac monitis ad offiit reducantur. Tum si nastorali. — ■— - j bus consista obtemperare noluerint, cum illis egetur vi juris, ut cogantur ad congruam altarium supradictoruin seu sacellorum instaurationem et ornatum: nisi maluerint ad eorum abdicationem in favorem ecclesiae jure ipso compelli. * CAP. I. Prohibendum insupe^ensuit sancta synodus, ne in funebri pompa adfaria seu altarium imagines nigro velo tegantur ultra diem depositionis i.· m- vsaat cong niant que altarium, teuiplonun ascelloniwve digni­ tati. ad quenim ornatui» -unt destinstar. varia statuuntur, praecipitur item. »e adhibeantur ad nsn- protauos: rt [..-r transennam de altarinm ari* ex lapide -ivi- sm-ris lapidibus fit decretam. Prooemium. Sacrae imagines, quae non tam ad ornatum al­ tarium in templis collocantur, quam ut exciretur fidelium pietas, et ad memgriam revocentur reli­ gionis mysteria, suum etiam, approbante universa ecclesia, cultum exigunt: plurimum enim possunt res aspectabiles, ubi fluxae memoriae instabilitas oculorumque vage peregrinantium mobilitas sistenda est. Et quidem variiy, quae pictura -exprimit, no­ vae legis mysteriis ac sanctorum praeclare gestis animuh-pios affectus concipit, incenditurque facilius spectator ad veneranda et imitanda vel Christi vel deiparae vel caeleatium incolarum exempla, quae, cum oculis subjecta sint colorum ope. non me­ diocrem ad persuadendum efficaciam habent. CAP. I. Ne autem frustra sit tam sancta ecclesiae mens in imaginum tabellarum pictarum statuarumque usu inducendo, videndum maxime, ut in iis'*) nihil in­ sit aut parum pudicum aut profanum indecorumve. quod- intuentes offendet potius, quam aedificet ac pie detineat. Ideoque vult sancta synodus, ima*1 Coae. Area., tit. 97 de sed. «tract. ·) TriiL. seas, ifi, cap. S. f omsis, etc. l'onc. Aven., his' tit. Uti. 301 * ύί· t CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1;« >Κ2 gines omnes aliaque id genus altaribus 'destinanda, initio ad solum viatorum .commodum institutae siv^picturae sive statuaria· sive sculptura· opus ,'sitit, quotidie tamen civium catholicam fidem pro­ sint, ad sacrarum aedium ornatum non admitti in fitaotium comeasationibas, ebrietatibus, exseprapostqyam, nisi adumbratione, vulgo Matteis, epis- . tionibus aliisque depravati saeculi vitiis detur­ copo vel Vicario generali aut officiali foraneo ex­ pantur aut saltem, çum unicuique pateant, libidi­ hibita, ut consulto hac in re sapienterque provi­ nosorum interdum hominum perfugium ease cen­ ' . deatur. Quod vero sic decenter^pictum vel sculp­ sentur. CAP. VI. tum erit, non idcirco in ecclesiis publicae venera­ < Careant itaque atque omni diligentia invigilent tioni prius proponatur, quam episcopi vel ab ipso delegandi benedictione fuerit sanetificatum. Mo­ officiales, sive generales sive foranei, promotorefe neantur itaqüe quiconque parochi, fundatores et item omnes hujus provinciae, ut, simul atque ap ecclesiarum benefactores, ut talea inposterum ad­ probatione-mpntifieia roborata et publicata fuerint hibeantur ad sacellorum ornatum imagines, quae nostrae synodbyacta, decretum hop ex juris forrtta ' non ad pictorum libitum, aed ad normam in hac significetur se notum fiat singulis civitatum oppi­ provinciali synodo praescriptam sint efformatae. dorumque tabernariis seu cauponibus, qui jam nunc Caetprum hoc eodem etiam decreto vetatur, et in praemoneantur, ut praeparent se ad promptissimam ecclesiis appendi tabellae aulaeave acu picta, quae illius exsecutionem, sicque effugiant poenas pecu­ obscoenuito quid aut profanum exprimant, et cujua- niarias aliasque. episcoporum arbitrio in sua rujusquam effigiem ex vivo depingi xsub specie et ha- que dioecesi de transgressoribus repetendas. bitu sancti aut sanctae cujuscunque. TITULUS XVII. CAP. 11. Si quae vero imagines, statuae crucesve aut impetu ventorum aut temporia edacitate aut per­ ditorum hominum, quod absit, impietate dejectae, mutilatae, profsnatae seu Niolatae in hujus pro­ vinciae territorio comperiantur: eas parochi, in suis quisque parochiis, quam primum refici et pristinae decentiae restitui per eos, ad quos de jure spectat, diligenter curabunt, non omissa benedictione, cujus de novo Asciendae potestas ipsis parochis ab epis­ copo committatur. <’AP. IU. Quod pertinet ad aras ex lapide, quae vulgari nomine altaria portatilia seu lapides sacri dicuntur: videant quandoque extra visitationis pastoralis tem­ pus primae in capitulis dignitate·, parochi item ac oratoriorum capellani, aliarumque ecclesiarum necnon hospitalium rectores spirituales, et diligenter inquirant, an bene positae sint, ita ut nullum in­ stet periculum invertendi calices, an integrae, in ea maxime parte, in qua sanctorum reliquiae re­ condi solent, ad quam etiam sollicitudinem invi­ tantur regularium superiores. Et - si arae illae fractae vel inconditae sint, habeantur pro inter­ dictis, donec de aliis .provideatur: ad quem effec­ tum excitari episcoporum vigilantiam et charitatem superfluum esse sancta synodus credit. CAP. IV. Cum abusus quicunque longa nimia superiorum dissimulatione aut indulgentia aaepenumero in usum et consuetudinem abeant: illis praesertim occurrendum ac medendum, ai -invaluerint, qui reverentiam sanctissimae nostrae religioni debitam imminuunt et haereticis locum praebent catholi­ corum fidem ac mores jocum risumque faciendi. Hinc sanctae huic synodo pernecessarium visum eat aliquando coercere effrenatam illam taberna­ riorum et cauponum licentiam, qpa plerumque sacrorum mysteriorum vel sanctorum aanctarumve repraesentationes tabernis suis aut cauponie in signum palam appendunt, aedibusque profanis veneranda indere nomina non dubitant. CAP. V. Quocirca, ne id genua hospitia popularia opinio­ nis perversitate diutius credantur protegi sanctorum patrocinio, quorum nominibus insigniuntur, prae­ fatum intolerabilem abusum sancta synodus dam­ natum prvhibitumque declarat. Omnimode siqui­ dem absurdum est, diros adhiberi quasi testes tu­ toresque ac praesides domorum. quae, licet ab De sanctorum reliquiis. l’t ais constet sancturam reliqui» reverentis, dgurrnter et opportune praecavetur. Prooemium. Sanctorum reliquiae seu exuviae, animabus Ileo caris olim sociatae et per inhabitantem Spiritum sanctum quodammodo sanctificatac, suntmo semiter in honore a majoribus nostris habitae sunt : sub altaribus siquidem reverenter condebantur eo ec­ clesiae tempore, quo prima altaria memoriae mar­ tyrum d/cata sunt It tamen ordinatus in omnibus sit fidelium nostrorum cultus, utque nulla super­ stitioni aut falsae credulitati ansa praebeatur: ex­ presse prohibet sancta synodus, sub poenis cano­ nicis arbitrio episcopi infligendis, ne ullo pacto novae reliquiae in dioeceses nostras invehantur, nec invectae inter sancta et publice colenda re­ ponantur, nisi praevia episcopi vel vicarii generalia debita recognitione, in qua scilicet et instrumen­ torum authentica forma et admittendarum deli­ quiarum veritas indubitanter appareant. Austeram autem hac in re diligentiam ab hujus provinciae episcopis adhiberi, eo magis necesse eat, quod in hac regionis parte positi sumus, quam circumstant undique adulteratae aut saltem dubiae fidei ho­ mines, qui sanctorum blasphemantes cultum, quem aversantur, catholicos idololatriae insimulant et, quas veneramur, reliquias mera esse figmenta ad simplicium animorum ludificationem inventa, nefarie non minus quam temere asserere saepe non eru­ bescunt. Tam sacra deposita, sive in ecclesia sive in sacrario sint,. asservari volumus in loco decenti, non humido neque sordido: nec alia quam benedicta supellectili involvantur. Ixicus autem ille duabus clavibus ac crate ferrea claudatur, quarum cla­ vium in parochiis (omni consuetudine in contrarium, quam abusivam declarat sancta synodus, non ob­ stante) una saltem in manibus parochi remaneat, alia penes aedituos sit, vulgo HwyuiUitri : et, nisi omnino inops sit ecclesiae fabrica, 'coram insignibus 'sanctorum reliquiis jugem ardere lampadem condo­ cens erit, maxime ubi tam tenui impensae sufficere valent locorum consules piorumque fidelium largi­ tates ac eleemosynae. . CAP. II. Non frequentius, non facilius, quam sat est. in­ spiciendae reliquiae populo exhibeantur, sed diebus 11 Tnd. m··. lift. Ibid. tune. Ana. «it. Hoc tit. Λ. ' ” - 303 -«■··· —-- -τ··- τ. .nu , ■ ' MM-— ;· ·' CONCfUUM PROVINCIALE AVÉNIÜNEN8E. 1735· duntaxat solemnibns vêl aliis, quibus fit officium «eu conimemoratio «anctorum, quorum «ont reliquiae/^fon alibi exponantur, \uam in àltarf aire lateribus' altaria, decénte*. ad hot aptatis. Dum ’) reconduntur vel extrahuntur, unus «altem sacerdos, clerico faculam accensam praeferente? «aeram ear-· cinam, «i ferre ip«e non va)et, eomitetur. In pro­ cessionibus non circumgestentur, niai gravi de cauaa, nec ad infirmos, nisi in casu periculosae et urgentia ' infirmitatis. Corporalia vero ne in aegritudinis le* vameo-tieferantur aut commodentur, omnino sancta synodus prohibet. Denique caveant,presbyteri om­ nes ac sacristae. ut in procuratione seu contrec­ tatione reliqfiiarum a turpi ^quaestu fovendiaque superstitiosis opinionibus abstineant. CAP. III. Prohibetur insuper, ne de reliquiis sic appro­ batis et ad venerationem sic expositis vel fragmen­ torum quidquam deinceps excerpatur, detur aut datum accipiatur, vel sigillum capsis seu thecis appositum, quo scilicet obsignatae sunt, frangatur, sub' poena excommunicationis latae sententiae. In unaquaque autem ecclesia, sive metropolitans sive eathedralis, collegiate aut simplex parochiali* «it, sacrarum reliquiarum diligens inventarium scripto conficiatur, in quo mentio fiat de authenticis at­ testationibus ac de episcoporum eorumque praede­ cessorum decretis, super hac re publicatis. ·.■ " - 304 rio agere debent sacerdotes, cujus cauaa in sacra-^ rium itur;· atque idcirco inanes rerum humanarum^ cogitationes prorriu exjtellendae «unt, eaque tan- ~ tum animo versanda, quae aut ad sacra proxime celebranda praeparant, aut. debitae post celebra­ tionem gratiarum actioni reddendae conveniunt. $ CAP. I. Cum autem in comitiis provincialibus ea sunt potissimum statuenda, quae in tota provincia aequaliter servari possunt ac debent, ideo fixum ratumqUe sit hoc decreto publico: ut nempe ca­ lices, ostensoris, patenae, ciboria, capsulae, de­ ferendo sancto viatico accommodatae (quae prae­ cipua augustissiipae eucharistiae vasa sunt et sacrosancti sacrificii instrumenta atque adeo majori veneratione digna), non nisi ex argento et in interiori parte deaurata adhibeantur. Accedit hoc, quod posUdubs menses a decreti hujus publicatione, nisi hoc temporie spatium producendum episcopis videatur, caetera vasa sacre ex metallo inferioris notae pro omnino interdictis habebuntur. Hac vero monitione affici intendit sancta synodus capi­ tals omnia, quoscunque etiam priores deciinatores, quamvis regulares et reejores, qui huic synodo intersunt vel per se vel pel^ procuratores, ac etiam ipsos absentes: ut memores singuli onerum, quae suis beneficiis annexa reperiuntur, exsecutionem praesentis decreji nec negligent nec procrastinent in divini cultus detrimentum. . IV. Denique, si ex reliquiarum vel sanctarum ima­ ginum cultu aliquando contingat, ut rumor aliquis de miraculo recens edito concessave gratia mira­ culo proxima in vulgus prodierit: onerat sancta synodus conscientiam parochorum oiqnium, nisi statim de omnibus rei circumstantiis et adjunctis certiorem faciant episcopum, ut, .rite exploratis, quae de jure requiri in similibus debent, caute et opportune ab illo agatur. Studium autem omne in hoc adhibendum est a inetropolitano respective et episcopis, ne falsa commenta pro veris miraculis evulgentur in sanctae nostrae religionis dedecus atque contemptum. * titulus xvqi. Do sacrario. Sscr* «pellex ne desideretur in sacrario. Servetnr silentium. Vues augustissimae Eucharistiae destinata qualia esse debeant. Proventnx sacrarii ne in alios natu impendantur. Missarum fundatarum omnino vitanda reliquatio. Adscititiae caesariei inter sacram taciendnm interdictio renovatur. Prooemium. Ecclesiae sacrarium’) suo ipso nomine reveren­ tiam postulat ac providam tuitionem. Plurimum enim confert hujus loci decentia ad honorem debi­ tum templis Deo dicatis, quibus adhaeret, quorum­ que pars quaedam esse dici potest Itaque non modo instructum illud esse debet congrua M suf­ ficienti copia vasorum, indumentorum et ornamen­ torum, quae in missarum ac divinorum officiorum celebratione solent adhiberi: sed reverendissimis etiam episcopis plurimum commendat sancta syno­ dus. ut quisque intra fines suae dioeceseos sive in synodo dioecesana sive in pastorali visitatione ea decernat, quae sibi videbuntur efficacissime ad avertendum id omne, quo loci sanctitas temerare­ tur, praesertimque ad modestiam inducendam faciendumque silentium. Id unum enim in sacra’ » < t»nr. Aveu, civ hoc tit 46. *) ( one. Aveu. cit. hoc tit. 41. CAP. II. Intendere pariter m hoc debent capitula prae­ cipue eorumque administratores, ne sub quovis praetextu in alium quemcunque usum deriventur redditus atque proventus, qui ex fundatorum mente, legatis, statutis, dono datis vel ex jursf cappae, a canonicis et beneficiatis in adipiscenda possessione soluto, ad sacrarii specialiter et eccle­ siae utilitatem ae ornajum percipiuntur: ita ut nihil quidquam arbitraria interpretatione, inconsultove episcopo, in contrarium unquam attentari contingat. Ne tamen religiosis et aequi obaervantissimis conscidhtiis scrupulos sancta synodus hic injiciat, eadem mandat, ut de proventibus prae­ dictis fiat sjieciale inventarium, infra sex menses a publicatione praesentis concilii nobis tradendum tunique in archivo episcopali reponendum et asser­ vandum. Ne autem massae capitulari accedat, quod ex dictis redditibus provenit, provide prae­ tere» decernitur, ut quotannis praeter alios capituli officiarios unus ex canonicis eligatur, qui ait spe­ cialis depositarius et thesaurarius dictorum pro­ ventuum, de quibus in fine suae administration!* rationem reddere teneatur, separatim ab alia gene­ rali computorum redditione fieri solita. * CAP. III. Ut autein nulla detur occasio conquestionibus, quae saepe oriuntur ex eo, quod defraudari inter­ dum creditur voluntas fidelium, qui laudabili in deipaAAh Virginem sanctosve devotione adducti, missas ' votivas sibi celebrari postulant solitamque eleemosynam ob hoc sacerdotibus · solvendam tra­ dunt ’ sacristae: sancta haec synodus cuicunque sacrarii praefecto, sive canonico sive in canonici alteriusve locum substituto, praecipit et ex d. Caroli sententia fieri mandat, ut in «aerario liber sit, in quem *) diligentissime referantur missae omnes vo­ tivae, quae qualibet die ih certis altaribus desig­ natis celebrantur, in quo sacerdos ipse, qui ·) M. eccieaiae. Act. ecclesiae Mediolan, p, 4. Inwtrtict. »upeli. 306 CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1745 •aerum fecerit, ad indubitatam perpetrari sacrificii notitiam manu propria subscribat. \ * CAP. IV. Quoad missas, quaei filiationi» dicuntur, ser­ vetur usus, ubi invaluit, tabellas ib sacrario ex­ ponendi, in quibus sua ruique caflonico seu bene­ ficiario assignetur celebranda missa; at dictae tabellae non intereant, sed aupradicto libro adnectantur, ut i ex publico et 'perpetuo documento cognosci, possit, neminem suo muneri non satisferisae. Ner desciscendum a laudanda illa con­ suetudine, quam in omnibus' sacrariis, etiam regu­ larium, retineri deeeh majorem nempe fabellam eleganter descriptam et iri patenti sacrarii loco appensam habendi, in qua recenseantur missae omnosj anniversaria, benedictiones, orationes alia­ que id genus, vol ad deiparae cultum vel in de­ functorum solatium fundata, memoratis testatorum mominibus aliorumque similium benefactorum, nec omissa mentione anni et notarii, qui supradictas fundationes in acta publica retulit: qt |>erpetuo exstet tot legatorum memoria omniuinque oculis subjectu ut facile prospiciatur communis diligentiae gratique animi ac pietatis monumentum. z t AP. VI. Caetenim renoventur, in sacrariis edicta jam publicata, quibus prohibetur, ne qui sacerdos cum adscititia caesarie, vulgo psrrwya/, sacrum factat nec sine veste talari. TITULUS XIX Γ Da sepulcris at ooematarUa. De sepalcris^qaid etatursdnin *it, rideant rp»**opi h in vimtatioft? pastorali, prvat res poscet. judicent : nbnervetny tames a papae V. constitatio. De roeweteritl ^ecernastnr. quas ad eoram decentiam, ad dwërîlotnm fafteritas* amislentium yoipnkodiuu et ad isfsntinm bomatioterm pertinent Prooemium. Sepulcra, quae ex ecclesiae benignitate a» in­ dulgentia sacris etiam in templis construi licet, ea tamen esse debent structura et eu loco posita, ut nullurfi divino cultui afferant im|>edimentum. Qtmd autem hac re aut reformandum aut conceden­ dum videbitur. hoc relinquitur episcoporum curae, quorum est in visitatione pastorali ea cognoscere ei statuere, quae magis congrua et opportuna esse videbuntur. • AP. V. < AP. I. Jam vero, cum major sit missarum quandoque et anniversariorum, quae ex fundatione statis die­ bus celebrari debent, quam sacerdotum copia, et exinde fiat, ut, damno animarum in purgatorio detentarum retardatis ac reliquatis mortuorum suf­ fragiis. augeatur eum- labe conscientiae numerus missarum, ’ quae remanent celebrandae: hinc est, quod, sive damnum hoc procedat ex defectu tabel­ larum, de quibus supra, sive potius ex prava cupi­ ditate pinguiorem accipiendi mercedem seu retri­ butionem missarum, quae votivae dicuntur, tam grave malum avertere omnino volens sancta syno­ dus, ut sui muneris eat, praesenti decreto mandat et stricte injungit promotoribus, tam generalibus et urbanis quam foraneis metropolitan! et com­ provincialium: ut a die, qua ipsis innotuerit mens haec nostra, instent, juris ordine servato, coram nobis pro celeri exsecutione decreti: et ut infra duos menses, quos pro termino, peremptorio ex nuiii' assignamus, a quocunque capitulo tam metropolitanae ecclesiae quam cathedralium caeterarumque collegiatarum. ac parochiarum rectoribus dili­ genter inquiratur, qui missarum ex fundatione numerus suspensus remaneat: ita ut canonicarum et parochorum conscientia onerata sit, si in hoc opere perficiendo diligentiam omnem fidemque non adhibuerint. Praeterea, ut in eo examine vigilan­ tius agant, a die intimationis hujus decreti, nisi missas, ut supra, celebratas omnes fuisse pro certo habeatur, sancta synodus prohibet, ne canonici, Revocari tamen^J ad memoriam et observari praecipit sancta synodus, quaecunque in constitu­ tione sanctae memoriae Pii V.7) disponuntur vel prohibentur. VAH. If. bénéficiât! aliique presbyteri, servitio dictarum ecclesiarum ita addicti, ut earum etiam oneribus subjaceant ex. fundationum acceptatione, missam ullam votivam celebrent, nec in propria nec in aliena ecclesia, donec constet de celebratione praedictarum. Quoad parochos autem, quamvis minori indagine opus ait ad perquirenda funda­ tionum legata, ne tamen negligentiores fiant, pro­ hibetur pariter acceptio retributionum pro missi· votivis In virtute sanctae obedienfiae: et si in eorum parochiis adsint presbyteri aggregati, pari lege prohibitive, cum par sit legis necessitas, eos teneri, statutum est: reservato episcopis omni jure aliis etiam modis accelerandi exsecutionem decreti praesentia, censuris nempe, ubi non obtemperantes aut monitionum contemptores aut contumaces erunt ad obsequium redigendi. Quod vero ad coemeteria pertinet, de quibus specialem mentionem fieri convenit, stricte prohibet aancta synodus, ne quid intra illorum ambitum profani aut sordidi unquam inferatur vel ad tempus deponatur. Mandat pariter, ut parochorum et con­ sulum diligentia clausa sint ac parietibus tres sal­ tem cubitos altis circumsepta *), ut fructiferis ar­ boribus. moris aliisque, ex quibus annuus quidam redditus percipitur, consita non sint, nec ulli ani­ malium ingressui pateant vel incautorum parumve religiosorum hominum contemptui. Locus item in eis sit tegulis contectus et a caeli inclementia tutus, ut, quoties evenerit, cadavera pluvioso die inhumanda esse, possint justa funebria, ab ecclesia praescripta, decenter et nullo sacerdotum incom­ modo cdlebrari Procera etiam crux, seu lignea seu lapidea, decenti et patenti in I Metitulo*Varii abusas ' tolrtmtnr. patronorum beneficia ab initio snstituta fuerint ad aimplicium et radium utilitatem, in ridiculo* tamen joco* ludosque, saeculi pravitate omnia corrumpente^, ' Quandoquidemde structura eecleaia^de'prae­ desierunt. Haec* siquidqm omnia skncta aynodua ut cipui. eju* [«artibus eiqua adhaerentibus '-Mcrfo aupra [Trohibèt, ne in tota provincia fiant, aub poena )<>< >■. artum eat: nunc de reverenti* ei. debita et' suspensionis quoad, sacerdote», nive regulare* aiye de niodo, quo in ea ae gerere debent fideles, saeculares, talia in eccleaiia tolerante»: quoad, cabtractandum ac statuendum ewe 'cenauit saincta teroa vero laïco» in hi, opprq «ua vel conailio ad­ synodus I). Cum enim domum Dei deceat aancti- juvante», aub poena interdidi ab eccleaia et persuj^ petuae ^ihabilitati» ad officia aui aodalitii. tudo, humilia debet esae ac piua in eam ingressui quretaque ibi ac modesta commoratio. Compositio CAP. 111. . item corpori» aeriia animi meditationibus apprime Cqm vero in publici» supplicationibus parea joei, respondeat. Nullus intra eoclesiam-vel deambulare vel- confabulari audeat, piulto minue inanea pro- a religiosa caeremonia proreus alieni, interdum ex­ fanosque sermones cui» aliquo conferre, strepitum hibeantur, praecipitur omnino abesse a.functionibus" excitare, jurgii commovere, maxime quamdiu sacra id genus, quidquid ludi theatralis speciem habet, fiunt, aut de divinis rebus e sacro suggestu ad ‘ d Prooemium. pupulum dicitur. Fervidis siquidem nec interpella­ ti» ad Deum precibus pia fidelium vota sunt ei intimi cordis penetralibus exprimenda: ne, dum in loco sancto irreligiose ve) perperam' agunt, ira divina provocetur, iterumque Christus, xelo domus suae concitus, ad profanatorum vindictam excan­ descat. ^ · VAP. 1. \ TITCLI S XXI. Da aacroaancto mf—a sacrificio. Sacerdotes ut ihuKfnMm, »i»i iuumh> corde. praemi.-Maqne. si opus sit. cotjfeseione eacramentiüi, ad ajtarr ιμ/γοτοη/. ne saerificatioais pretium patiscantur, ne diutius tandem vijjeant abusus, uuvaram misaanim occaasione introducti, decretis seqtientibiu statuitur. Praepositi ' itaque, decani, pafochi caeterique ecclesisrujrn rectores invigilent, in metropolitan» maxime et TruL ttM. *6, 1* decreto sub fine. '1 Trid. ms* ». «it •1 Jerem. XLVin, 10. ’) Vide cardia. Boa* de sacriteio missae, cap. 4, | 2. CAP. Π. λ 3*W CONCILIUM PROVINCIALE AVÆNIONENNE, votum confitendi «miserint : sed* confessionem sacra• mentalem temper esa# praemittendam oogitent, incumbat illis ex officio celebrare, deficistqçe eon'fesaarii copia. Monitos etianu vult eadem sancta synodus, a supradicto. THdei^ino >.) eo ipso ex­ communicato· existera oori.omnes, qui contrarium docuerint, praedicaverint Vel pertinaciter asserere • rseu etiam publice disputando defendere praesump­ serint. , ΪΆΡ. Iit' Ut^ mandatis dicti concilii fidele-praestemus obsequiûm, et ut avaritiam omnem a sanctuario^ex­ pellamus, synodali decreto stricte prohibet sancta synodus omnigena mercedis ergo pacta et conventa. 'Pari lege improbat, quidquid pro missis novis cele­ brandis datur, ^tecnon importunas atque illiberales eleemosynarum exactiones potius ?[uain postula­ tiones aliaque hujusmodi, quae a simoniaco vel certe a turpi quaestu non longe differunt, suntque laicie saepe scandali' et conviciorum in clerum occasio. Quod igitur erogatur in eleemosynam missae Votivae, recipiatur humiliter; et in caeteris servetur sedulo id, quod apostplicis constitutionibus statutum est ac nominatim ih bullis Urbani VIII. et Innocenti» wXH.z) CAP. IV. Uutu autem variis saepe querimoniis accepimus, morem hunc viris christianis omnino indignum non­ dum obsolevisse, ut nempe inter ipsa novarum missarum solemnia ludicri ac theatrales joci ex­ hibeantur. qui. celebrantis mentem a tam sancto mysterio distrahunt adstantiumque oculos huc illuc divertunt, volitantibus uudequaque cdlumbi* ex alto immissis, magnoque acclamantium et jnsequentiuni strepitu ac tumultu excitato: sancta synodus, tam damnabilem usum ab hac provincia radicitus evel­ lere volens, rectoribus aliisque, qualicunque nomine vocentur, etiam regularibus,, quibus prima et potior cura divini cultus incumbit, [sub] poena suspensio­ nis incurrendae hoc decreto prohibituqi declarat, ne similia permittant; qua pariter censura irreti­ tum se esse sciat novus sacerdos, si talibus con­ sensum praestiterit. Quodsi quis post hujus synodi publicationem in tam insulsam et immoderatam consuetudinem redire praesumpserit, pro qualitate scandali et contumaciae ad interdictum etiam eccle­ siae procedendum certo sciat. ΓΑΡ. V. Hoc vero salutare decretum in quacunque ordi­ natione novis sacerdotibus denuntiari cupit sancta synodus, ut a parentibus et propinquis ejusdem mens non ignoretur, et in pias vertantur largi­ tiones inepti sumptus, qui in similibus nugis tam absurde «t irreligiose insumebantur. Patrinos autem a sacerdotibus recens ordinatis adhiberi in prima ipissae celebratione, omnino prohibet. ' 310, CAP. VII. Occurrit alius insuper abuys. qui. cum sordi­ dam' indicet parcimoniam aut turpis lucri cupidita­ tem, damnandjt* quoque ac interveniente decreti auctoritate praecidendus est. In hoc consistit, quod plerique parochi, pinguem aliquando mercedem per­ cipiente* ex taissa pro defunctis decantanda. quam­ vis possint ad decentiorem celebrationem vel clericos in sacris constitutos vol regulares adsciscere sibLut adhibere/ nihilo tamen minus acceptae pecurnae partitionem reformidantes, simpljcem adhibent cle­ ricum. ne pannosum famulum dicarim». mutuato clerici nomine speciose nuncupatum. Is. licet nec adhuc primoribus ordinum mysteriis initiatus fuerit nec unquam sit initiandus, dabnatica tamen seu tunica indutus, gravi cum scandalo plebis et astan­ tium irrisione sanctissima ridiculi* immiscet. Ut autem sacro cuique ordini suus honos sacraque sîia paludamenta reserventur, hunc abusum omnino improbat sancta sy nodus. Quodsi missae *t»lemne*. ut supra, erunt inposterum decantandae, adhibe­ antur primo secundarius, secundo clerici in sacris constituti, si qui sint, tum iis deficientibus, regu­ lares advocentur; at si eorum omnium copia de­ fuerit, epistulam missae recitare poterit in ch'>r<> clericus inserviens, cui tamen sacrarum vestium usus omnino interdicatur. < AP \ III. In celebrandis missis is ordo servetur, qai in rubrica et in misaali ( Romano praescribitur : nec quis audeat vel praesuipat, quovis alio pietatis prae,textu, collectas seu orationes ultra solitum numerum multiplicare aut caeremouiarum rituumve externorum minimam partem immutare vel omit­ tere, sub poena interdicti. Studeant insuper pres­ byteri omnes, ut uupradictos ritus ea compositione corporis et oculorum modestia eaque in omnibus gravitate peragant, quam hostiae- altaribus immo­ landae dignitas postulat CAP. IX. Ut autem supra statuti* obtemperetur. cum per­ necessaria sit sacerdotalium inunvrûm cognitio, lau­ datae memoriae cardinali* Tauruaii, hujus olitn provinedae metropolitan», decretum in provinciali sua synodo conditum1) patres hujus concilii reno­ vant. eongregationemque in aedibus tum archiepiscopi tum episcoporum sive in seminariis haberi volunt, in qua bis saltem quolibet mense diebunqne designandis dv cunctis ad missam et caetera di­ vina officia spectantibus graves expertique viri dis­ serant, et juxta rationem usumque a sancta Ro­ mana ecclesia receptum, cuncta perpendantur et ad uniformitatem adducantur. TITULUS XXII. D· dis domlnloa at fustis ritu ssrvandis. CAP. VI. Abusum alterum, quem indulgenter credimus incuria potius quam avaritia inductum in aliqua hujus provinciae loca, ubi ad sactmn faciendum minoribus hostiis, quas vulgo particulae dicunt, vice majorum interdum utuntur presbyteri, damnat omnino sancta synodus et improbat : taliumque particularum usum in re divina praeter casum ex­ tremae necessitatis, in quo populus satisfacere non posset praecepto missae audiendae, diebus neinpe dominicis et festi*.-sub poena suspensionis eadem sancta synodus interdicit. Triil. cimc. Mr»*. VA, cap. 7 [eau. H). *) * Cunei. I yd. Nuper a d. S3 dec. im>7. Oiei dominicae festoramque itoleiuuiun observantia ruiutueudatur et 'parwbonun vi^ilantiar et fidelinni pietati. Prae­ cipitur. ut’palam et*tet ia ecclesiis vel Mcrariis dirtnrain festorum catahnru" typi· mandandae. Prooemium. Postquam de sacrosancto missae sacrificio dic­ tum fuit, restat, ut de necessitate ac modo divinis assistendi deque festorum dierum observantia pauca quidem, sed utilia statuantur. CAP. I. Dies dominica religiose observanda est. eademqué ut *aer<> missae sacrificio quilibet intersit. h innc. Aven- hoc tit. 5M. .311- CONCILIUM PR0VÎNC1ALE AVEN1ONEN8E, 17% praecipitur. lior antiqua ecclesiae disciplina sta­ tutum est ■ et Manciorum patrum seu monitis seu monumentis exstantibus comprobatùm. Dominicam autem diem apostolici viri ideo feriatam ac solemnem agi voluerunt, quia in ipsg redemptor noster a mortuis resurrexit, unde domitiica vocatur. Hinc autem etiam conficitur, non «olunt a mechanicis servilibusque operibus, sed a saecularibus desideriis mundique ludia et oblectamentis omnino esse ab­ stinendum, ut gratiarum actioni pro acceptis in hebdomada beneficiis orationique et divino tantum cultui sit locus. CAP. II. 1‘lebem'itaque sibi commissam doceant parochi, festorum dierum celebritatem ad recolenda Dei optimi maximi beneficia, ad sacra ejus mysteria meditanda sanchmque dignis honoribus afficiendos institutam ense, ideoqut» piis tunc exercitationibus dandam case operatn. Catholici enim nomine in. dignum se praebet, quisquis tam nanctum vel nvgligit vel detrectat cultum, et est «acrilego pro­ ximus. quiconque, null^ talium dierum habita ratione. illicitis ac profanis rebus \acare non <1 u bitat CAP. 111. Praecipit jam sancta synodus, ut festorum cata­ logum. quem typis edendum pro qualibet dioecesi publicari vult et ad calcem hujus concilii adnecti, in sacrariis etiam vel aliis ecclesiarum locis pa­ tentibus semper affixus et expositus sit« ne a quo­ quam ignoretur. Parochi vero, quoties tale ali·· quod festum infra hebdomadam celebrandum ocurret. dominica die praecedenti, ut moris eat, inter missarum solemniA illud populo praenuntient hortenturque omnes utriusque sexus fideles ac praecipue patresfamilias.' heros et dominos, ut illud a suis diligenter observari curent, quod quidem fit sacrosancto missae sacrificio deinque vespertinis precibu* pie ac religiose assistendo. 3IÎ îjcet autem in hac provincia neminem quemquam esse arbitçemur adeo sacrorum canonum rudem ac imperitum, ut ve) ignoret vel ignorare vêtit, non posse eitra fiagitium aliquid mercedis exigi titulcf administrationia sacramentorum : hoc tamen apo»toli[s| dictum ab omnibus, praesertim pan>chi·. Naepius recogitandum ac quasi indesinenter reman­ dendum putat sancta syriodus: Orati» occtpiriis, gftitis' dat». Quapropter, nisi agatur de publi­ cationibus, ut mos est, faciendis ante matrimonium, vel de earum documento,-fulgo certificat, exactio­ nem umnein sive phetionem quaestuosam, quae cujusvis sacramenti dispensationem praecesserit, hocce decreto sub excommunicationi* poena vetat et prohibet sancta synodus. At si quid post ad­ ministratum sacramentum pie offeratur titulo elee­ mosynae, illud ea modestia, quae in percipiendis* oblationibus adhibenda est. accipi non improbatur, servata tamen taxa huic provinciali synodo ad­ jungenda. < ΛΡ. II. Demum, quae ad sacramenta vel ad sacrament$lia pertinent, ea diligenter a parochis observen­ tur ad formam ritualis, nec alio quam Romano utantur. Caetera autem monita ad dispensatores sacramentorum spectantia, ubi de unoquoque singillatim sacramento disseretur, non omittentur. TITCLCS XXIV. Da sacramentis In genere. ψιΐυΐ sint MUTAiur-nta. ipiae aim. qurni ac primum: quid plebi tuae debeant pana-hi. ut ad «acraim-iitorum cognitionem quisque deveniat iisqtie saut-te utatur m·-* religiose htrationem sacramentorum comitantur, id prae* mus. Tum per extremam-unctionem, quae peccatis sertim animadvertendum est. ut, quisquis hoc sibi reliquias delet, accedit quodammodo totius spiri­ muneris suscipit obeundi, non temere nimis ftdenter- tualis curationis complementum, et corporali sani­ que suscipiat, sed iis prius se doctrinae praesidiis' tati. prout 'animae expedit, restituimur. Jam vel munitum sentiat vel muniri curet, quibus tanto ordinis sacramento ecclesia suis altaribus ministros muneri par esse possit: ne forte, dum alienae parat, suontm mysteriorum dispensatorea. suppe­ sanctificationis ultro cupideque nimis satagit, suae ditat, sanctae suae religioni defensores praebet ’ - ’ ·-·’.· . ........ l··,- ..ΓΚ, hhtr roirimini asscriNperpetuitatem. Ac tandem V XI3 (’ONCILÎI’M » PROVINCIALE AVENIONENSE. .IÎ25 314 matrimonio fidelium «ibi obsequentium et rbpiam tumque, si in domo parturienti» non axlsint clerici, tuetur et numerum auget. verisimilius baptismatis materia, forma et in­ tentione requisitis edocti; si .clericorum defectu non succursi gnarus laicu», feminae etiam et obstetrices ipsae illud administrare poterunt, ea lAP.J. Haec autem omnia .sacramenta tribus perfi­ ciuntur, videlicet rebus tanquam materia, verbis tanquam forma, et peçsona ministri sacramentum conferentia 'cum intentiohe faciendi, quod facit errlewia - quarum trium conditionum ai qua desit, nullum eat «aeramentum. ' tameh lege, ut, revalescente infante, egeteri quam primum ritus, ob tempori» necessitatisque angustias praetermissi, juxta ritualia^raescriptum a sacer­ dotibus in ecclesia suppleantur. < AP. 1. ι'ΛΙ'. II. Quia vero interdum evenire potest. iit de in<* l’aïochi itaque sana et orthodoxa de sacra­ . faute sic baptizato dubium oriatur, an in bapmentis doctrina imbuti, quam ex conciliis aliisque tixando confectum id omne fuerit, quod ad «aera­ purissimi» fontibus hausimus. Cam indidem de­ menti validitatem requiritur: parochi omni dili­ sumptam adnitantur populo suae curae demandato gentia moraliter sufficienti inquirent, an apta fudrit sinceram integramque trudere, suumque primo .ani­ aquae materia** an i|ebita verborum forma cum mum ad hoc adjiciant, ut ex tantae sacramen­ 'intentione faciendi, quod facit ecclesia? Quodsi torum virtutis ac ' efficaciae data notitia fidllum de supra memoratis baptismi conditionibus ac con­ mentes excitent ad beneficum institutorem grato' stitutivis aliquid defuisse comperiatur, vel si vere ac reverenti animo recolendum: tum corda mo­ sit dubitandi locus tunc denuo. «uh conditione veant et incendant ad colligendas locupletissimas tamen, infantem praecipit sancta synodus bapti: opes, quas justorum ac vere paenitentium felix ex­ r.ari. Ideoque. ne in tam necessario ad salutem perientia docuit ex tam opimis thesauris effluere. sacramento quidpiam a populo ignoretur, maxima Secundo, continuo ac sedulo invdigent, ne qui in debet essi* parochorum cura, indefessaque sedulitas. re sacrumentali irrepant errores: quos u,t perfecte noscant ac detegant, sacrosl) concilii Tridentini i U* II. canones de «aeramentis in genere et in specie Funestissimos persaepe rasu» adducit damnaque saepissime prae ocujis habeant; sic enim tot ana­ nunquam sati» dolenda infert obstetricum imperitia, thematum (pinsi sono deterriti, debitum aliis ipsi tum in ii», quae ad infantium temporalem xitam. ae salutiferum terrorem incutere facile poterunt. tuin etiam in iis, quae ad eorqm aeternam salutem CAP. III. Hortentur pariter plebem suam,' increpent, ob­ secrent, ut tam efficacia tanique fragilitati nostrae accommodata ad salutem media non negligat. sed iis mute et digne utatur, maxime autem sacra­ menti» paenitentiae et eucharistiae: ut, qui ab in­ nocentia baptismali semel delapsi fuerint, ad ju­ stitiam verae et validae reconciliationis subsidio revertantur, deiuque eucharistia, postquam sese juxta apostoli monitum rite probaverint2), providumque et sapientem confessariutn consuluerint, reficiantur. x ΤΓΠΤΛ’Μ XXV. D· «aeramento baptismi. I bi, <|Uihslo et quando infante*, adulti vero a quo dut hap(irandi quid a baptismi administri». qualem*umfùe sint, tum urgente necessitate, funi citra necessitati* rasum requiratur quid ,de patriius ac matrini*. obstetricibus varii*l l>apti*ma pri tiuentibn* statuendum sit : bin· agit «ancta synodti* iu sequentibus decretis. Prooemium. Aggrediendum nunc est ad dicendum de bap­ tismo, qui. cum sit ip£Nuellaa et ex illicita copula gravida* (dum pudori ac famae conaulere volunt, tum legqm poenalium severitate tum parentum justo timore perterritae), nefaria vel meditari par­ ricidia vel patrare, foetum acilicet aut suffocando aut clam emiaaum immisericorditer deserendo. Quapropter strenue ac sagaciter faciant parochi, ut. ai qua* in au* patochia tam infeliciter temera­ ta· praegnanteaque puella* ease noverint, de con­ servando partu aerio et efficaciter satagant, nullam tamen summae prudentiae conditionem négligente·, ne malo, quod timetur, pejns occurrat ex inordi­ nato agendi modo remedium. ι'ΑΡ. V. , Censet in*u|>er sancta synodus. nec baptiamum differri debere ultra triduum ‘), nec baptiami occaaione dissimulari posse comeasatione* immoderatae, acclamatione* festivas. saltationes alioaque inde­ cente* gratulationum u*u*. qui revarentiae tum sacramento tum aacro loco debitae et petrinorum muneris dignitati nimie sane adversantur. Si qui vero majbrea abusu· damnanda consuetudine ve) incuria in hanc forte provinciam irrepaerint, eoa omnes abolendos esae nec iterum unquam suseitandos. sperat sancta synodus, parochorum accu­ ratae circumspectioni confisa. 318 byteris, *e quid unquam hae ia re audeant attentaro, niai nobis eOaaaltia, ot facultate · nob» scripto accepta. Excipitur toman aliter agendi •oeeaaitaa ex gravi et inataati morti* adultorum porieulo. CAP. VUL Infantibus proxime periendi* patrini aae|>ennniero absentes matrinaevo «eliguntur. Hi vero «i intra praescriptam triduum ab ortu forte-' ne­ queant advenire, ut spiritnalea atato tempore filio* •ive filia· e aacro fonte auacipiant ·) ; baptismatis mox dilatio dterumque praefinitorum prorogatio petitur. Quamvis autem tali hucuaque petitioni nunquam annuerint epiacopi niai probabilibua de eauai·, 1 cognita tamen fraude aut inconaiderantia parentum, qui et a concedentia mente aliquando deflectunt, et conceaao sibi laxamento legi· audacter abutuntur: aancta haec synodus, non aeveritate impulsa, sed prudenti patrum conailio et assensu atque ip*o rei momento inducta, declarat censetque, similes baptiamati* procrastinationes ease om­ nino inpoaterum denegandas, excepti* casibus gra­ vissimis, ubi «cilicet agitur aut de familiarum com­ ponenda discordia aut de alii* similibus. ex quibu* magnam quamdam utilitatem proventuram e**e arbitrentur epiacopi. CAP. IX.- ‘ Parente* itaque moneat parochua quisque in auia concionibus, ut parato* deinceps susceptores habeant vel susceptorum procuratores, per episto­ lam etiam designandos; sibique persuadeant, non •liter unquam. ac supra statutum est, ab episcopis agendum esse nec indulgendum. TITULI 8 XXVI. D· olela aaoria. CAP. VI. Oles sancta in loco tuto mundisque sc cougnii* vn.s.uli*. ••serventur. Recens consecrat· mature quolibet anno -Ohi comparent parochi, nec nisi nova in administrandi* sacra­ mentis adhibeant cogente tamen necessitate, veteribus uti possunt, Metropolitanae sut cathedral!* ecclesiae sacrista caveat, ne sancta olea ad parochos asportanda tradat, ni«i accipienti* scripto .diligenter nomine. Prohibet praeterea sancta synodus, ne impo­ nantur pueris baptixandis nomina seu profana seu ex veteri testamento deprompta: neve in patrinoa sive susceptores admittantur alii praeter eos, quos yredibile saltem est sufficienti mysteriorum fidei notitia esse instructos. Nullus etiam de clero in susceptorem adhibeatur, nisi habita ab epiacopo speciali facultate, de qua poathac parochua in actis publicis baptismatum mentionem faciat. Prooemium. MysticArum unctionum, quibus gratiae divinae significatur infusio, cum frequens sit usu* in ad­ ministration· quorumdam sacramentorum, cumque tam operose tamque solemn· ritu ab episcopis olea •aera conficiantur: non nihil de illis erit statuen­ dum, quo et proapiciatur reverentiae ipsis debitae, et variis casibus obviam eundi ratio perhibeatur. * CAP. VII. CAP. L Cum autem baptismus adultorum, qui ex gen­ tilibus. Judaeis aliisve sectis, divina operante gra­ tia, ad verae fidei professionem traducuntur, soletnniores exigat ritus, quibus et, debellato errore, triumphare videatur saaeta nostra religio et cre­ dentium persuasio confirmatior flat \ cumque multa cautione opus sit in vitanda erronum fallacia, qui specioso publicae ad Christianam fidem conver­ sioni* apparatu piae fidelium insidiantea liberalifati, quaestumque' majorem ex congerendi· hoc nomine eleemosynis tam nefarie quam fraudulenter aucu­ pantes, ad sacrilegam saepe baptismatis jam sus­ cepti reiteratipnem ecclesiae ministro· inducunt : neceaae est, ut talium baptismatum administra­ tiinem. si casu· obtigerit, nobis in dioecesi quis­ que nostra ' reservemus. Ideoque prohibetur omni' bus curam animarum habentibus daetoriaqne preo- Primo itaque videant epiacopi dioeceaim visi­ tante!, ut in qualibet Uccleaia parochiali designetur locus aptu· ac tutus, in quo vascula sanctorum oleorum recondantur’): vascula autem ipsa ex ar­ gento vel saltem e plumbo eandido stannove sint conflata : praeterea perpolita et ab omni mucore ac situ purgata sint, deinde grandiori capsula inclusa, tum demum sacculo serico superinduta. CAP. U. Quaecunque hac de re fuerint ab epiacopi· de­ creta. haec dbdulo ac citiaaime priore·'exsequantur. Parochi vero statim atque audierint, ''nova conse­ crata fuisse olea, sacerdotem vel quempiam saltem in ordinibus sacris constitutum mittant, qui ea de­ center recipere et aecum asportare valeat. Nec ') Cone. Arsa. dt Ime Ut U ') Coae. Avaa. dt hae tit. IS. ■) Cans. Assa, h·· ttt. IX ........... -m.________ Λ S17 CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONENSE, 1725 morn * tU interponatur. quandoquidem veteribus oM· uti aoa debeat, ubi reeeatiora «appetere pos­ sunt Ut autem majori iapostenun securitati at deeeatiaa aimai ia sanctorum oleorum diapeaaatiooe aea distributioM parochia facienda provideatur, plaçait aaaetae synodo dao hie peraeoeeaaria sub­ jungere. < Al·. ni. Aedituus nempe sea sacrists ant aliaa in metro­ politans et cathedralibua ad hoc muneria delegatus librum penea ae habeat, in quo accurate scribantur I nomina eorum, qui ex parochiis mittuntur, ut olea supra dicta recipiant. CAP. IV. Quod attinet ad commodiorem ac securiorem sacrorum oleorum asportationem, bene erit, si inter parochos viciniores conveniat de eligendo ac dele­ gando sacerdote vel alio sacris ordinibus adstricto. qui unus pro pluribus parochiis sanctorum oleorum comparationem faciat eaque deferat in vasis non fragilibus, unde hauriat quisque, quod sibi ad annuam sacramentorum administrationem opus esse visum fuerit. CAP. V. A In dubio positum est. an, ubi non ex negligentia, sed ex legitimis obortis impedimentis sancte olea recens consecrata parare sibi non potuerint parochi, possint interea veteribus uti in administratione sacramentorum baptismi et extremae unctionis? Quaestionem definiere patres concilii, consultis theologis, parochosque iisdem oleis uti posse existimant. Quoad aquam vero baptismalem, cum ejus benedictio sejungi possit ab infusione, fiat aquae benedictio, deinque superveniente chris­ mate. fiet infusio. TITULIS XXVII. De sacramento oonfirmatlonto. ' ..nftrmAtiooi * trs.litur uotio. l^neroruni ad hnju * asenuueati phiveptionein canta institutio commeiMUtar. Praecipitur, ut more solito petrini ac matrinaa cosArnand» adsint, et a pa­ rochis sAhiitates sic contractae scriptis assulae maadeatar. Tandem vitandae in dispensanda continuatione ronfttsioais ratio episcopia proponitur. Prooemium. Secundum ordine sacramentum t apposite conhr motioni» nomine nuncupatur: per illud nimirum fideles, quos jam ecclesia suum in gremium admisit, contra quoscunque christiani nominis hostes con­ firmari solent ac roborari. Haec siquidem non otiosa (quod patet ex Tridentino *) caeremonia est, sed sacramentum gratiam 'conferens, qua instructi ii. quorum frons sacro fait uncta chrismate, tanquam fortes ac intrepidi athletae non debent evangelium erubescere, verum aperte et animose Christi nomen confiteri. Ut itaque tanti sacramenti digni­ tas et virtus fidelibus notae sint, satagat enixe quilibet parochus de pueris, ubi septem annos atti­ gerint, vel citius, si septimum annum rationis usus praecesserit, Christiana doctrina diligenter imbuen­ dis et ad recipienda spiritus sancti dona praepa­ randis. Eos autem potentissimis statrm hortationi­ bus inducat, ut haustam e sacro baptismatis fonte innocentiam integram inviolatamque conservent; et si de ea jam deperdita forte quid auspicetur, ab illis ope omni contendat, ut inaestimabilis thesauri jacturam sacramentall mox confessione resarciant; tum ea, ne quid obstet conferendae gratiae, opera sollicitudinis adhibita, statim atque promulgatum *1 Trifi. ams. 7, cas. I. de essfim. ' 31β fuerit proximae visitationis pastoralis edictum, in­ quirat ille, quinam m parochia sua sacramento confirmationis suscipiendo maturi sint. Habitoque eorum prudenti delectu, servandum codicem aptet cibi, in quo singula confirmandorum, parentum ae petrinorum nomina jiemeribat. Hanc ver» cautio­ nem dum adhibendam censet saaeta synodus, id sibi praecipue proponit, vitaadnm scilicet offendi­ culum, in quod incidunt multi, qui aut parum me­ mores aut prorsus ignari cognationis, quam in hoe sacramento patrinua et matrina contrahunt cum persona confirmata ejuaque patre ac matre, connubio nihilo tamen minas ant jungi deinceps volunt, relictis incogitantor impedimentis, aut reipsa jun­ guntur. ΓΑΡ. I'xtt'i'M. Quanquam diuturna experientia compertum est. non alio quam religionis amore ferri hujus pro­ vinciae fideles, quotieacunque sacramentum con­ firmationis publice dispensatur: eum tamen ex sfHuentis incomposite multitudinis festinatione plerumque fit confusio, vehementer optandum est. ut modus aliquis tam indecorae perturbationi sta­ tuatur, debitaque cum silentio inducatur reverentia. Solent quidem ob hoc in quibusdam exteris dioecesibus unum tantum sacerdotem omnibus con­ firmandis maribus petrinum unamque piam ac pro­ batae vitae feminam puellis matrinam assignare. At morem hunc pueris aiamno esse fatebitur, quis­ quis noverit, quae saepe sit petrinorum ac matrinarum voluntas erga eos. quibus tum beptixandis tum salutis chrismate confirmandis adfuerunt, quave amoris ac pietatis incitatione illis diligenter edu­ candis et in rei familiaris angustia sublevandis praesto sint, dum parentes multi, naturae et con­ sanguinitatis immemores. ab hoc se ipsi munere expediunt. Idciroo patres concilii a petrinorum ac matrinarum usu solito discedendum non esse cen suerunt. Hoc tamen a metropolitano et compro«incialibus agendum existimant, nempe, ut disper­ tiatur tempus dispensandae confirmationis, habitaque ad decentiam utriusque sexus ratione, primo maribus ac deinde puellis sacramentum hoc discri­ minarim conferatur. Hic enim omnia erunt ad tantae functionis dignitatem accommodata, maxime si praevia parochi monitio tumque pia lectio ^re hortatio fecerint silentium modestiamque astantibus instillaverint. TITULUS XXVIÏI. Do sacrosancto ouoharietiae aaoramento. Ile opimitatibus in caelesti epulatione ndligemlis strietim prino dicitur. Iieinde Christo, in tabernaculis cosusoraali Adeliumque adorationi paUa in altaribus proposito ac dewua publice tum in processionibus tum ad infirmos delato, qnae reverentia, quis cultas, quis apparatus debeatur, sancta \m<>dns dedant et statuit. Prooemium. Quoniam in quadam Christi Domini unitate cum ecclesia sua verae .nostrae religionis essentia posita eat, unde maximum suum decus ac splendorem ducit; hinc est, quod ecclesia ipsa eucharistici sacramenti immenso beneficio laetatur plurimaque ex eo praesidia percipit.. Per unius enim mensae communionem et fideles recdnset suos ut discernit : gaudetque, ubi filios adoptionis uno pane enutriri, uno salutari potu recreari, unum tandem corpus cum Christo fieri demiratur. In hoc itaque sacra­ mento administrando et episcopi et )>arochi et sacerdotes omnes, qua maxima possunt vigilantia ac sedulitate, eniti debept, ut ad fertiliseimam bonorum Mgetem in divina menae eolligeadam populum sibi concreditum invitent et alboiaaL M· 330 CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1736 311» CAP. I· Ut vero ad Christi iaetitatôrîe finem procedatur faciUusque et certius deveniatur, quaedam Me adaotat stataitque saacta sysodes. Cum aatem diviaa Wbnitas ae providentia, neoMsitatibne generis hnmani semper inteata, sacrosanctum caslmtium epu­ larem sacramentiim ao· ad boa taatvun instituit, ut fideles enutrirentur et, angelorum pane refecti, ia fortitudine cibi iUius ambulare moatisque apicem attingere possent, utque pastor pabulum (betas unum quid cum ovili quodammodo terat: rerum etiam, ut ex pronae illius ia aoa miaerioordise beneficio ac consilio templa nostra reali Christi salvhtoris praesentia decorarentur: ideo subsequentia decreta, ad cultum Christo Deo nobis appro­ pinquanti adbibendum pertinentia, ut accipiantur religiosissime aanctisaimeque serventur, sancta syno­ dus mandat. CAP. II. Veteris legis tabulas et manna continebat arca foederis: ipsum novae legis auctorem Christique corpus tabernacula nostra continent; arcam Deus volujt auro mundissimo intus et foris esae deaura­ tam *) : quid de tabernaculis nostris, multo majori reverentia dignis, sentiendum? Quid adhibendum, ut eorum ornatus ac mundities "dignitati hujus, quod in eis asservatur, aliqUstenus respondeant? Ea itaque, nisi sint ex marmore constructa, saltem ex ligno affabre elaborato compacta sint1), intus serico panno vestita, exterius vero put auro illita aut saltem in pauperioribus ecclesiis vel sacellis decenter picta. Horum ostium sit bene tutum : clavis argentea sit vel aureis bracteis circumfusa: in illis nihil recondatur praeter ostensorium (ai per loci capacitatem liceat), unam aut plures pyxides ad sacram eucharistiam dispensandam minoremque pariter aliam sive pyxidem sive capsu­ lam ad deferendum remotioribus infirmis sanctum viaticum destinatam. Sacrarum particularum con­ grua'semper asservetur 'copia, per hiemem quidem quindecimo quoque die. renovanda, verunreestate non ultra octo dieo retinenda. Mundum item cor­ porale non desit sacris vasis suppositum: lampas*) demuin coram tabernaculo diu lioctuque ardeat. Qua in re aancta eynodua conscientias onerat et priorum et parochorum,- qui nimia saepe avaritia aut incuria cultum divinum tam criminose negligunt ac etiam contemnunt, ut oleo parcant Christumque, quantum in ae eat, atria tenebris ob­ ductum pernoctare patiantur. CAP. ΠΙ. Quoties augustissimum corporis Christi sacra­ mentum fidelium adorationi palam erit proponen­ dum, congruae magnitudinis justiqne ponderis ceréi altari imponantur: ia metropolitans autem et cathedralibus ecclesiis duodecim saltem ardéent, quorum tamen numerum explore possint majores faces seu taedae, a clericis et confratribus societatis bancti sacramenti .gestari solitae: in collegiatis vero in­ signioribus decem minimum erunt : in, simplicibus tandem parochiis seu poenitentiam afioramve sa­ cellis octoni continue illucescant. At, no magno laicorum scandalo vacuum unquam adoratoribus sit templum, qnamdiu salutaria hostia in propatulo est, vehementer optat sancta synodua*), ut juxta lau­ dabilem plurium ecclesiarum consuetudinem aliquis semper ex capitulorum seu aggregationum gremio, ■) *) *) •| Band. XXV. II. Ceae. Aves. huc tit. IS. IbHam. Coae. Aviso, tit. 40, ds orat, qaadmg. her. habitu chori aut nudo saltem raperpellioeo in­ dutas, in infimis arae gradibus vel alio commodiori ac pateati loco adpratiene ae. divinarum rerum contemplatioae pio detentas immoratur. In cas­ teria vero parochiis, tura urbanis tum ruralibus, clericos omnes sacerdotesque, ai qui tint, quamvis nulla servitii conditione parochiae obligatos, quan­ tum in Domino potest, sancte synodus hortatur, at non modo ad laicorum hac m re laudandam reli­ giositatem eoae conforment, verum etiam ipsis pie­ tate antestent exemplumque et fidei et reverentiae luculentissimum omnibus praebeant. CAP. IV. Ubi vero cultui publico divinam hostiam objiei contigerit, vel ex fundatione vel ex peculiari eccle­ siae instituto vel ex metropolitan! et comprovin­ cialium edicto vel alia quacunque de causa: capi­ tulis, ecclesiarum rectoribus, monialibus earumve moderatricibus sive supériorisais curae sit. ut, dum posita erit ante oculos sacra eucharistia, in spiritu et veritate adoranda, aliquis adsit sacerdos, qui astantes leniter ac tempers moneat de modestia et gravitate coram Domino inviolate tenendis: baecque consuetudo perquam necessario inducenda, diligentissime observetur in metropolitans prae­ sertim ecclesia et cathedralibus ac collegiatis, per delegationem scilicet- gravis cujusdam ac prudentis viri, de ipso eapituli gremio aut de clero desumpti, qui, data occasione, silentium, decentiam ac reve­ rentiam et verbis et exemplo suadere possit. A( ai cujus eo forte processerit temeritas et irreligio, ut amica et salutaria monita neglexerit aut respu­ erit arroganter : tunc ex- sanctae synodi mandato yenitentis ac refriutarii nomen ad episcopum de­ feratur, qui laesae majestatis divinae vindex, in reos id genus arbitrio suo pro scandali gravitate animadvertat. CAP. V. Statuit praeterea sancta synodus, ut (extra ca­ sum majoris solemnitatis, quo nimirum divina offi­ cia sacraeque caeremoniae longiori temporie spatio ministros ecclesiae detinent) sanctissimae euchari­ stiae benedictiones in omnibus hujus provinciae templis ac sacellis dentur ante solis occasum, ne, dum in noctem protrahuntur, et peccato et scan­ dalo sit locus. Quod autem hic edicit nostra synodus, hoc et declarat intelligi etiam debere de solenmitatibus piarum sodalitatum earumque prae­ sertim, quas paenitentium nomine insigniunt. Hi nempe sodales in processionibus suis, per octavam corporis Christi fieri solitis, ne ardentium taedarum, facularum ac cereorum fulgori diurna lux officiat, impensarum aliquando suarum nimii ostentatores, urbem nonnisi noctu obeundam existimant. Hoc vero speciatim prohibet sancta synodus, et qua­ tenus opus est, sub poena interdictionis. Edictis praeterea de hac re jam publicatis ve) ad mentem synodi publicandis ut obtemperetur religiosissime, parochis et sodalitatum rectoribus praecipitur. CAP. VI. Jam vero, si cuipiam infirmo dandum-deferatur sacram viaticam, hortatur sancta synodus cives' omnes utriuaque sexus*), inprimisque nobiles ac primarios viros, ut ad decentiorem sacrae euchari­ stiae per vias gestandae comitatam, facibus aut cereis accensis instructi maximeque pietatis in­ signia vultu et incessu praeferentes, Christo dili­ gentem cultam adhibeant eximiumque fraternae charitatis officium praestent, solito indulgentiarum munere ditandi. Bin aliquo negotio impediti foerint, Coae. Avan, (tti. IS). -m..:.· 391 CONCILIUM PROVINCIALE AVRNIONEN8E, 1725 quosdam «altem ex familia «aa mittant ad hnaalandnm Domino dominantium, qui humiles ae in­ firmos «ibi demissiaeims «applicant·· respicit et visitando confortât altaque a longo cognoscit1), hos est, longe a as projieit vana generi· sat dig­ nitati· eehitadine elato· ac rapsrbieatos. Et qui­ dem scandalo atque impietati proximum est, tanto illo· famulorum labore ac incommodo assiduum «ibi servitium exigere, eoadomqae orbi· terrarum domi­ natori praestanda obçequia denegare. CAF. VIL .In hac autem materia, ne quid a sanctae synodi sollicitudine ac proapicientia desideretur, praecipit eadem, ut suum «it in unaquaque ecclesia parochiali non modo majus umbraculum, vulgo dots, •anctae eucharistiae in viis publici·, dum circum­ fertur, cooperiendae aptum, aed et alia minor um­ bella albi colori·, vulgo parafai, qua sanctissimum •aeramentum in angustioribus etiam vicis ac in ipai· infirmorum aedibu* tegatur et ab omni sorde labenti defendatur. TITULUS XXIX. De communione paaqbali. Quid cautioni» adhibendum, ae quiaqua» · communione pa­ schali refugiat; quid agendam cum iadecliaabilia hq)u prae­ cepti contemptoribus : quid cum poblici· peccatoribus ad sacrum epulum aoo admittendis; quid tandem requiratur ad sacram eucharistiam decentias et commodius dispensandam : haec se­ quentibus decretis comprehenduntur. Prooemium. Quamvis neminem lateat praeceptum ecclesia­ sticum de sacrosancto eucharistiae sacramento paschalibus diebus sumendo in propria uniuscujus­ que parochia, multos reperiri tamen certum est adeo propriae saluti* négligente·, ut impositae cuivis ebristiano legis observationem vel differant vel prorsus omittant, nulla censurarum nec ana­ thematum comminatione deterriti. Cam autem genus hoc perditorum hominum, laborem in prae­ cepto fingens et quaerens excusationes in peccatis aut diligenti parochorum inquisitioni se subducat malitiose, aut parochis ipsis omnem monition» ac reprehensioni· viam aliquando interdudat, objecto scilicet sacrilegio, quod se commissuro· esse aiunt, •i ad «aeram synaxim aerius adigantur: ideo con­ cilii patre·, tam inviolate servandi praecepti ne­ cessitate moti, nefario· illos augustissimae eucha­ ristiae contemptores ad officium suum reducendo» existimant, et ne sua vel parochorum conscientia alienis peccatis aut peccatorum impunitate con­ taminetur, sic statuunt : CAP. 1. Decreto itaque hoc synodali praecipitur, ut a quolibet parocho frequentes habeantur ad populum de supradicto praecepto sermones: et, si quos re­ perent cqjuvis condition» et sexus, qui paschalem aut negligent coenam aut effugiant subdole aut palam dediguentur, eos statim lenibus «micisque verbis ad resipiscentiam adducere nitatur et a so­ pore lethargico excitare. Tum, si haec frustra sint, alia juris adhibeat remedia tripUeemque monitionem coram testibus fide dignis juxta provinciae morem fieri curet : haec vero si nihil etiam profuerint, episcopo* demum'consulat, ut obsequium ecclesiae debitum canonica severitate exigatur. Nunquam autem et nulli sacerdotum in hac provincia liceat, nimia libera et arbitraria interpretatione regulae in rituali Romano praescriptas communionem cui­ quam quovis titulo publice denegare, episcopis ia- ·) Pasta. cxxxvn, A Bathum.» sapesdfct. pssta. S99 consulti·. Cum snim ex tali dénégation· plurima possunt oriri scandala ia saeerdotaMs ordini· dedscM ae detrimentum, naaquam satis hae in re prospectans atque consultum sese posse coaeiUi patras arbitrantur. CsVsaat praecursa sacsrdotss omnes, ut. siqnaado obtigerit Trid. MS· M, da nt eap IOt ta Idas» mm. Avus. hoc CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1ÎJ5 sas :>:«» lemni et vespertinis canonieis hori· cuin super- vertantqne praecipue, ne, dum constituitur patrimo­ pelliceo et bireto, adesse consuescat. Quodsi nium in favorem- unius cleriei, toti omnino clericali eorum aliquis, ordines «aero· petiturae, suo se «i- ordini grave damnum inferatur, excitatis scilicet •tere velit episcopo, non heeedat, niai munitu· at·^ daicorum querimoniis, qui interdum maledictis in­ testatione parochi sive rectoris parochiae, in qua sectantur clericorum parentes eo, quod hi filios clericalia ministerii partes assiduus implere debuerit. suoa ecclesiae devoveant, non sd augendum nume­ rum ministrantium in templo Dei. sed ad bonorum < Al‘. IV. suorum partem plerumque potiorem de taleis aliis­ Ad minore· autem ordine· promovendi aetatem que vectigalibus eximendam, in locis praesertim, a concilii· definitam habeant et «upradictis instructi ubi talis onera imponi solent super aes et libram. •int requisitis ac tali doctrina, ut non solum de Quocirca diligenter inquirendum est ac praecaven­ qualitate suscipiendorum ordinum eorumque ma­ dum, cum approbatur patrimonium clerici, ne teria, forma et munii· «int respondere parati, verum haereditatia portiones, ad caeteros de faqiilia jure etiam apem faciant moraliter certam meliori· in legitimae pertinentes, cum assignata eidem clerico diea profectu· in «acris scientiis et pietate non ficta. portione complicantur de industria ac commiscean­ tur. Hinc siquidem aliud etiam oriretur clerici < ΛΓ. V. grave incommodum: sacerdos etenim factus, alen­ Quia vero aubdiaconatua majorem exigit in­ dos haberet ac sustentandos parentes fratresque et daginem, eum ait janua sacrorum ordinum, per familiam totam, injusta patrimonii constitutione quam licet introire in «ancta, et unde ad saecu­ depauperatam. Quae omnia offendicula ut tutius larie vota non. datur regressus, ideo pluribua ex­ vitentur, utque vera, si quae sint, tum ex re fami­ perimenti· ac diligentiori disquisitione prius opus liari tum ex ordinandi moribus impedimenta facilius esse visum est, quam conferatur: vocatio siquidem detegantur, praecipit praeterea sancta synodus, tres ordinandi eat exploranda, et, quantum fieri potest, iu posterum fieri dictorum patrimoniorum publica­ compertuni esse debet firmum ejus propositum tiones in loco domicilii vel originis illius, qui pa­ satagendi, ut per bona opera certam suam voca­ trimonium constituerit. tionem et electionem faciat *). Ad subdiaconatum itaque nullus admittatur, nisi peracto anno in ali­ <’AI‘. VHI. qua domo clericali sive seminario, per episcopum Sacer presbyteratus ordo caeteroruni sacrorum designando, nec praesentetur, nisi annum saltein ordinum complementum est‘) ; unde fit. ut summam integrum in theologicis studiis insumpserit: ut sic requirat et ab episcopis ipsum conferentibus et ab probatus ‘ac paratus, quod sibi tradendum est, ecclesiasticis Viris ad tam praecelsum ministerii ministerium fideliter impleat dignioremque se gradum aspirantibus cautionem ac diligentiam praestet, qui . ad diaconatus ac sacerdotii gradum Quapropter, ne prinus apti ae idonei administri evehatur. ad cooperandum nobis in dispensatione mysterio­ CAP. VI. rum Dei temere et inconsulto adhibeantur, in hoc Praeterea, quieunque titulum sufficientis bene­ maxime insistendum esse censet provincialis haec ficii non possidet, cum ex decreto patrum Triden- synodus, ut in praevio examine de vita et mori­ tini concilii*) a^ ^ Wl .TW·. / Caetera, quae ad praedictarum domuum discirninam aut condendam aut firmandam augendamve m melius conducere possunt, metropolitan· respec­ tive et comprovincialium judicio in visitatione pa­ storali disponenda relinquit sancta synodus. ·"■ ■ I suonu-is. belieti.inriis ac pi-arsertini psrovlu- prae, ipitu." residentia. Legitiituo- ab,entiae rati., praebuitui Prooemium. • Quanquani observanda» renidentiae variis in locis provideat aancta haec nostra synodus, uhi scilieet de episcopis, de canonicis, de parochia mentio est; cum tamen a Tridentini· patribus tam explicate ae • distincte vetitum sit, ne quis assiduae in propria ecclesia cotpmorationia immunitatem sibi arroget nonnulla hic etiam super hac re definienda videa­ tur. Prae caeteris itaque caveant parochi, ne a parochia sua tridui spatio diuturnius unquam ab­ sint, nisi permissa sibi facultate, ab episcopo seu vicario generali scripto et gratis danda. Haec autem scripta facultas causas memoret longioris absentiae nec petenti concedatur, nisi subrogato idoneo et approbato sacerdote, qui absentis vices gerat. CAP. Cxicvm. , Quoad canonicos et beneficiarios inquirat epi­ scopus quisque in aua dioecesi, an dies vacationurp, quibus illi de consuetudine a residentiae lege so­ lutos ae credunt, excedant limites a Tridentino praescriptos, ut, si forte quid praeter jus fuerit usurpatum, prudenter et ex aequo recidatur, salvis tamen statutis capitularibus, quatenus vc fuerint a aede apostolica confirmata. Prohibet insuper aancta synodus, ne uaquam fiant ex horia dies, neque ex diebua et horia menses absentiae seu vacationum, de quibus in decreto Tridentini, sessione XXIV., cap. ΧΠ., nisi in ecclesiis, ubi ex fundatione, pri­ vilegio apostolieo aat statuto a sede apostolica specialiter confirmato aliter ftserit ordinatum. -..... th CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONENSE, 172'. 333 TITULUS XXXV. Ooaatitutto d· vite et hoaeatete olertooruoa. Prooemium. £r perycwau «rfititate tott/orni* m tota proctttcui AstvpfmM courtuditur, pmetiam m hoc etiam concilio toot atatuoada, a4 citam et houeotatem clericorum poiafont, fuamme hac Ac rt in unaquaque Aiooceei cautum fuerit. Fuit quidem u metropolitano et comprovinciali* bus episcopia caute et opportune in unaquaque dioeceei publicata constitutio, qua quiaque pro sua pastorali vigilantia eam Vivendi regulam observan­ dam clericis suis proposuit, quae et clericalis ordi­ nis dignitati foret consentanea, et ecclesiasticis viris laicorum laudem ac existimationem conciliare posset. Nihilominus tamen reverendissimi concilii patres, tum unanimitatis manifestandae tum maxime perfectae morum convenientiae in totam hanc pro­ vinciam inducendae rausa, leges quasdam ad cleri­ corum vitam et honestatem pertinentes hic astruen­ das consuerunt. Perlectis itaque Tridentini1) con­ cilii decretis statutisque, in synodis praedecessorum nostrorum olim conditis Ό- haec, quae sequuntur, decerni ac definiri ctimniodufi duxit sancta synodus et pernecessarium. CAP. I. Ih‘ habitu clericali. Vesti* talaris deferatur ab ii*. qni in Macri*, dignitate, bene­ ficio etc. couatitnti *uut. Poena *n*prn*ioni* atque etiam trravior cuntumacibu* proponitur. Pallium brevitu ne ad­ hibeatur. nisi urgente caeli inclementia. Profanarum vestium u*u* prohibetur. Omnes ecclesiasticae personae, quae aut in sacris sunt constitutae, aut dignitates, personatus, officia seu beneficia qualiacunque obtinent, si post publi­ cationem praesentis synodi unam saltem talarem vestem nigri coloris diu noctuque deferre ne­ glexerint, suspensionem incurrant, etiam pro prima vice, juxta Tridenttni menteq^1). Pro secunda et tertia, si semel correcti monitique fuerint, priva­ tionibus aliisque canonicis poenis ab eodem Tridentino inflictis omnino subjaceant. Prohibet in­ super sancta synodus, ne confessant similibus tribuant absolutionem, quam nimirum episcopis et vicariis generalibus tantum reservatam declarat. Ad decentiam autem clericalis ordinis, maxime in hae civitate aliisque episcopali residentia decoratis, praecipitur etiam, ut deferatur pallium ejusdem' coloris et longitudinis, sub poenis pro qualitate locorum et personarum arbitrio episcopi reposcen­ dis. Tempore vero incommodo et diebus, quibus caelum inclementius est tum ex vehementi ven­ torum impetu tum ex densis imbribus, usus pallii brevioris, at choris ejusdem, indulgetur, dummodo tamen talaris vestis demissa semper appareat. Cum autem aliquorum* de clero tanta sit audacia, ut vel itineris faciendi vel licitae aucupationis causa sive occasione profanas induant palamque gerant vestes, laicorum indumentis haud absimiles: hoc etiam vestium genus, ecclesiastico instituto parum consonum, clericis omnibus, supra citato concilio inhaerens, sancta haec synodus omnino interdicit. CAP. II. Ite cauponi* et tabernis. Cauponas frequentantibus suspension» poena ac ip*a etiam trnetau» beneficii privatio denunciator: excipiantur tamen iter habentes, at itineris conditiones praefiniuntor. Si quia cauponas seu tabernas4) praeterquam itineris faciendi causa adierit, suspensionem in, ’) Trid. ae·*. S3, de rst, cap. 1. ·) Aven, ooncil. hoc tit. 88. Trid. mas 14, cap. β, de ref. Bulla Sixti V. 93, quae incipit: (Amm MicroscmcfaiM, etc., 9 jau. 15^9. t'onc. Avan. ibid. *) ('one. Avan. ibid. currat, episcopis reservatam ut supra, etiam pro prima vice.; hoc enim popinonibus clericis jure dici potest· quod inordinate Gomecsantibus Corinthiis ait apostolus1): Atanfiwt domos nom Àa&eris ad madiMMktm tt idadoa? Ad Mbtda M witoMiiitu!1 Iu casu vero repetitae ac recidivae culpae postque trinam monitionem ad privationem etiam fructuum beneficii pro tempore arbitrio episcopi . procedi, sancta synodus mandat. Ut autem omnis arbitrariae interpretationis tollatur occasio, dum aditus ad cauponas permittitur rarione itineris, intelligendum hoc est de itinere saltem unius diei sive diaetae legalis, coque non ad simplicem oblectationem, sed legitima de causa suscepto. t 'AP. III. Ite *pectaculi* rt ludi* publici*’i. Ab*tine«uit clerici » *pectacuki· ac indi* publici* mu minii*, canonici* |**eni* aliisque arbitrio epimopi indigendi* lunl· fando* Mt* «ciaut. Seven»» etiam cum ii» agetur. qtii larvam *ivt perwonaui alienatu induerr aut chorei* interenne auei fuerint. Si quis item speotarulis. vulgo npera, cowtrdiaa, seu ludis publici*, vulgo brelanda, billard*, jeux da pauma, seu hortis, in quos convenire so­ lent quivunque lusore*, interfuerit, cenontei* ille poenis, justa sacrorum conciliorum severitate in­ junctis, aliisque arbitrio episcopi pro qualitate transgressionis et scandali injungendis se noscat obnoxium. Hed rigidiori animadversione ferietur, quicunque clericus larvatus aut personatus per civitatem incedere aut privatas etiam sic adire domos, choreas, ducere vel frequentare ausu teme­ rario praesumpserit: suspensionem enim incurret pro prima vice; quodsi a aimilibu* non abstinuerit^ fructuum etiam beneficii seu pensionis privatione multabitur, donec inemendabilis indolis suspicionem iterati actus paenitentiae non fictae prorsus diluerint. < Ai*. IV. Ite balnei*. Qui balnei* «ive lavatione utuntur luinu* m<*le*te. canoinee puniantur. Item, si quis clericus ex medicorum consilio vel ad corporis munditiem balneorum beneficium experiri debuerit, eis utatur caute ae modeste et in ‘locis, quantum fieri poterit, a feminarum et laicorum intuitu atque consortio remotioribus ; si secus fecerit, pro inobedientiae ae immodestiae modo canonice puniatur. CAP. v. Proponitis sapra legibus ac pwni* subject»* rear declarat «ancta xynodn* clerico*, ecclesiasticam penrioucui possiden* tes, quae summam conficiat acutorum Hti. His ita definitis, iisdem obligari legibds4), eadem supra statutis obtemperandi necessitate, premi, iisdemque poenis, si jussa neglexerint, coerceri mandat sancta synodus clericos omnes, pensionem ecclesiasticam possidentes, modo summam attingat peutorum aexaginta monetae patriae. <’AP. VI. ' ' Touaura vel niiuoribu* ordinibus initiati nigram aut «altem baeticam vestem gerant. Simili* etiam vestt* tuus concedi­ tur clericis, de beneficio, capellania aut pensione proviiiy quamdiu inferiore* scholas frequentant. Quisque tamen ile» ww « nm ) plebeiis commisceri et in Contemptionem adduci ‘ putent, nisi ab omni ecrlesiastiearnm legum seu rituum observatione, in matrimonii* potissimum celebrandis, cum eis dispensetur, quibus tamen legibus ^eo lubentius obedire. eo reverentius sub­ jicere se debent, quod in reh^me praesertim a<^ religioni» professione exemplum ab. ipsis multi­ tudini praeberi convenit, eosque maxime decet ejusdem esse fidei, quam cum alii» profitentur, studiosiores et tam verbo quam opere praecipuos assertores: eos ergo sancta aynodus monet et mo­ neri saepe a parochia confessariisque praecipit, ut. semota natalium vana ostentatione, sibi persua­ deant. nunquam melius dignitati ac claritati ori­ ginis" esae consultum, quam cum fideli sanctarum legum exsecutione nobiliorem homini» partam, quai* anima est. prae omnibus familiae irtsignibus aesti­ mari diligique ostenditur. ΓΑΡ. It Quasdam "autem inanes persuasiones sive prae­ occupatae mentis delirationes, ex muliebri quidem credulitate ac imbecillitate potius quam ex animi prayitatp procedentes, aj in hop tamen super­ stitioni proximas, quod certi quidam hebdomadae die» (unum pro omnibus exemplum satis sit) contra­ hendis matrimoniis infausti existimentur, damnat ac improbat sancta synodus: hortaturque parochos hujus provinciae, ut ridiculas illas opiniones peni­ tus aboleant et eradicent ab animo fidelium, qui nimia simplicitate in errorem adddeti, dum mulier­ cularum somniis ac fabulis temere credsfct, gratiis , ’) Ephea V. M ■( ’ 3S7 CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONKNHE, 17Λ ex aacrameato prodlr· solitis privantur graviton}·· peccant in Deum institutorem, qui aaaettficare conjag·· vohiit no potoat qualibet die ac horn, modo sint ad percipiendos «acrunicnti fructo· bone com­ parati. , CAP. HL Alius etiam tollendua eat abuiua, iaque corte graviasimua. Cum enim nemo promu· ignoret, clandeatina matrimonia a Concilii Tridentini patri­ bus’) improbata necnon damnata fuisse, noram machinata eat fraudem humana nequitia. Veaani siquidem amatore· cupitoresque inordinati conjugii captiose non minua quam .audacter parochia ali­ quando insidias tendere non dubitant, eoaque, ut auaceptuin negotium ex sententia perficiatur, varii· •ic artibus nefarie circumveniunt. Incautos nempe alieno tempore et indebiti· hori· adeunt parocho·; multa fingunt, aimulantque; testea aibi adsciscunt propoaiti sui conscios: expetitam puellam aecum adducunt; tum solitis verbis enuntiata coram mu­ tua nupturientium fide ac voluntate, verum se matrimonium contraxisse declarant; denique tan­ dem allegatis palam testimoniis, quibus conatat intercessisse praesentiam . proprii parochi, ausis confidenter fruuntur suis, c} de dolo malo tanquam de rite ac legitime facto gloriantur, quamvis eccle­ siam matrem pastoresque debita fraudarint reve­ rentia, sacrorumque canonum auctoritatem spre­ verint. Sancta itaque synodus, tam effraenatam licentiam in hac provincia cohiberi volens, non so­ lum corporalibus poenis, episcoporum arbitrio in­ digendis, sed censuris etiam ecclesiasticis talia committentes inpostenim vel attentante·, testes pariter et fautores ac consilium openjve in simili­ bus praestantes puniendos esse censuit. Tantum praeterea facinus tamque audacem irreverentiam in casuum reservatorum elenchum referri, mandant hujus concilii patres et ejus absolutionem episcopis eorumque ' vicariis generalibus reservatam pariter declarant, injungentes parochis omnibus, ut de ne­ faria illa in leges ecclesiasticas molitione statim conquerantur coram competenti judice, qui ad debitam castigationem, servato provinciae more, procedere possit. CAP. IV. Haepe etiam parentes (sive ingenii imbecillitas sit. Hivo 'dainnanda industria), dum filiarum suarum nti^rimoniuin cupide et ambitiose meditantur, incautin juvenes, eoa scilicet, quibus rem ampliorem domi esse^putant. malis artibus conantur seducere et arctiori oblatae consuetudinis nexu obstringere, ut liberae familiaritatis illecebra capti paulatim tirones incallidi, ad expetitum nuptiale promissum ^ac pactum deveniant, tandethque territi metu ju­ dicii criminalis, in nuptias-ipsas facilius certiusque conjiciantur. Him* autem cum tot oriantur scan­ dala, repudia, lites, familiarum discordiae ac ruinae: • tam gravi malo salutaribus ac efficacissimis remeN diis hiijus· sanctae synodi patres occurrendum exi­ stimant . le». quoties crimen hoc. lenocinio proximum, ex legitimis probationibus constare contigerit, in reos ut inquiratur ac pro modo culpae actio inten­ datur, diligentissime ■ curabunt. Vt autem tanti delicti gravitas parentibus innoteacat magia, ut supradicti pudicitiae proditores- terreantur, utque fiant cautiopea et religiosiores in urgendis filiarum suarum nuptîia, sic, statuitur: si pater vel mater illicitam propriae filiae copulam, etiam sub* spb futuri matrimonii, directa vel indirecta conaenaione adjuvarit, ejus absolutionem episcopis pariter esae reservatam, declarat sancta synodus. • ‘) Trid. mm. M. cap. de Ml. astriaL 338 t ap. v. Saepe idcirco moneri debent a parochia et confeaaariis filii- et filiae-familiaa, ut nunquam, inactis •t inconsultis parentibus, maritantor fidemye obli­ gent auam. Sicut enim, parentum expectato con­ sensu, diviaia humanisque legibus debitam reveren­ tiam praestant ac obedieatiam, cujus ipso polli­ cente Deo praemium eat longaevitas *) ; ita inobedientia in re tam gravi, cum praecepti violatio ait Deo et homiMbus exosa, origo et fons merito dici poteat. unde tot infausta connubia et conjugum fastidia, moerores, damna, odia scaturire vi­ dentur. CAP. VI. Quodsi in matrimoniis celebrandis vel eorum occasione alii pejores abusus nobis adhuc ignoti . forte irrepserint, eos statim atque notuerint, valjdis remediis corrigent metropolitan!·· resjiective et comprovinciales epiacopi. Comesaationes interim minus sobriae, quibus contaminari solet nuptialis laetitia, ai omnino tolli nequeunt, ut saltem in diem posteram remittantur et ad moderationem reducantur christiano conjugio dignam, hortatur aancta synodus et a parochis tempestive’ suaderi cupit; quod^-anim in matrimonio sacrum est. in­ temperantiae gaudiisque profanis et immodicis mis­ ceri dedecet. Iis autem ne intersint paror’.ii. etiam vocati, omnino prohibetur. < AP. VII. In hujus provinciae dioecesibuSKnaXrimonis nun­ quam. nisi dominicis featisque diebu·*). quantum fieri poterit, iis tamen intervallatis sive interpolat», et inter missae parochial» aolemnia denuncientur ac publicentur. Sponsi sponsaeque nomen et cog­ nomen clare et articulate exprimuntur; non omit­ tantur qualitates et indicia, quibus illi al> omni alio ejusdem sevum nominis et cognominia distingui ac discerni possint: vitetur fréquentions jiopuli concursus, etiam occasione expositionis sanctisaimi et benedictionis accipiendae congregati ; . nec factas publicationes scripto teatificetur parochus nisi p<»t elapsum ab ultima diem integrum. Quia vero, magno fidei publicae multorumqne honestatis dam­ no. evenire potest, ut. futuras nuptias dum pro­ mulgare habent parochi, contrahere volentium no­ mina confuse et submissa voce (sive an ait. sive negligentia) sic . proferant, ut circumstanti plebi prope inaudibilia sint, indeque inutilis fiat ac quasi nulla promulgatio: ideo monentur parochi eorumque vicarii, ne talia inpostenim attentent, poena interdicti - ipso facto incurrendi. Ad impetrandam autem publicationum immunitatem exhibeatur fidos baptismatis, unde eorum, qui proximum conjugium meditantur, patri» et matris nomen erui possit, de quo in posterum mentio habeatur in i}»is dispen­ sationibus concedendis. Haec vero cautio sollicite adhibeatur, ut vitentur errores pene inextricabiles, in quos saepius ex nominum praenuminumve aequivocatione et ambiguitate inducuntur bene multi, dum de .haereditate litem habent, quam procul dubio perdituri sunt, nisi, quaecunque ad descen­ dendam sive originem suam pertinent, manifestare possint. - , VAl·. VIII. Advertere etiam debent parochi, ne nimi^ata' suarum facultatum interpretatione credant, se posse ad matrimonii celebrationem procedere, inconsulto episco} o, vel sine ejus dispensatione *). si agatur ’> Exod. XX. 1». ·> Trid. ibid. •1 Trid. Ms». M. cap. *, dr nef 33» , CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1734 34b de exteri·; quandoquidem experientia nobis com­ pertum est, ex tali saepe arbitrio evhnire, at sped· legitimi matrimonii adulteria et ooaeabiaatM im­ pune tolerentnr. Et quidem, quamvis extraneorum vel vagorum hominum matrimonio interdam in episcoporum cancellariis justa opponantur impedi­ menta, eum tamen oppositiones illae rive inter; cessiones vix notqe esse possint parochia, facile est, hos deludi ac circumveniri, dum sibi a domi­ cilio in sua paroebia subdole fraudulentarque fixo aut ab exhibita falsa baptismatis stntaave liberi testificatione non satis cavent. Haec itaque causa est, curviimiam parochorum in conjungendis oonnubiis confidentiam improbat sancta synodus ac damnat poena interdicti, ut supra. I eathoboM fidei praeceptis imbnondam pertineat: hoc tamen parochis nunc etiam commendandum restet, nimirum ut aerum quisque, praeter gene­ ralem rudimentorum fidei expHeationem, puero· et puella· aetatis idoneae1) singulari studio edoceat ut edoceri faciat de iis omnibus, quae ad primam corporis Christi sumptionem assamario requiruntur. Ad. hoc vero curam oporamque 'suam conferat, quadrageaimali praesertim tempore, ut ad com­ munionem paschalem dignius deinde ac ferventius accedant. CAP. IX. Quodai ad rudium puerorum commodum utili­ tatemque attineat vernaculam linguam adhiberi1), ridiculis ac vilibus provdrbiis non utatur in dicendo parochus, sed potius ita sit memor dignitatis, qua decet praedicari verbum Dei, ut ab ea ne tunc discedat quidem, cum ad ingeniorum tarditatem accomodate dicere laborat. Aegrotos maxime cordi habeat, nec in propinquos consanguineosve suos ea sit voluntatis propensione, ut pauperes parochiae suae familias negligat, quas tamen in iis, qttibus urgentur angustiis, non modo paternae consolationis adminiculo recreare, sed (t et) eleemo­ synarum etiam subsidio interdum reficere debet atque sustentare. Talem autem dum se praestabit, patrem in pastore dignoscent parochiani, nec ei ad miserorum levamen sic parato convicia solita facient ob superfluentem ex proventu ecclesiastico pecuniam in nepotes alendos, egenis inhumane derelictis, impensam. Caeterum, si consanguineis ad rei domesticae curam famulatumve non utatur, ancillas ad minus quadragenarias sibi eligat (hoc autem omni pariter clero statutum esse intendit sancta synodus), quarum probi et probati sint mores, quas seorsum vivere juvet, et quae sodales puellas, si quibus familiaritate devinctae sint, in ipsa claustra raro admodum ac fere nunquam intromittant. Denique mandant concilii patres, ut puerperae, cum primum A partu foras prodierint, ad ecclesiam parochialem, Deo gratias acturae, se conferant, ibique benedictionem a parocho, quantum fieri poterit, juxta divi Caroli praescriptum, suscipiant. TITULUS XXXVII. Do ottoio paroohL Prooemium. ctfvTMtm MtarwN amore ac pratetft jxtrodbaa. Sacerdotes quidem omnes doctrina et sanctitate morum prae aliis eminere oportet, utpote qui augu­ stissima religionis mysteria tractant, conficiunt po­ puloque dispensant; parochos tamen, qiti in domi) Dei et sacerdotali charactere insigniti et ad pasto­ ralem animarum curam destinati sunt, insigniori quadam eruditione, pietate, studio aliisque virtuti­ bus atque animi dotibus instructos esae decet, ut tunto suo pares esse possint oneri. Cumque divini pastoris Christi Domini vices obeant, non solum, ne ab ipsis quidquam desideretur, quod ad pixH priarum ovium salutem pertineat, adniti debent, •ed etiam erga eas ita esse affecti, ut labores, vigilias, curas aerumnasque perferre ac mortem ipsam pro grege, si necessitas postulaverit, oppe­ tere ,parati viduantur, ejus scilicet, qui pro ovibus suis animam posuit, exemplum intuentes et ex­ pressam in se charitatem factis exhibentes. CAP. I. Fidelibus evsngelicmn puesi sssidse ftangat. Quia vero psuochiale munus non in eo tantum consistit, ut fidelium animae caelestium sacramen­ torum pabulo reficiantur, verum etiam, ut salutari doctrina verbisque aeternae vitae nutriantur, summo esse debet parochis ‘studio, ne commissae- ipsis plebi documenta necessaria opportunaque horta­ menta unquam deficiant, diebus maxime dominicis. Pastorales autem, persuasorios et praeceptis plenos, potius quam eloquentes sermones, habeant Di­ cendi materiam eruant ex ipso , diri evangelic'). Hoc breviter atque ita dilucide explicent, ut po­ pulus etiam rudior religionis nostrae mysterila,ÿro silo captu erudiri queat. Denique nec ea, quaa promulgari vel annunriari soleat inter missae paro­ chi*!» solemnia, tam cire* festos quam jejuniorum dies proxime imminentes, nec ea, quae ex officio, per modum deprecationis recitanda sunt, omittant. cap. ;i. Puer»·. qnsdvsgnisMli praesertim tempore, srariat sd primam corporis Christi ssmptiomnm. Licet autem jam, ubi de cateebismo actum est, data sint monita opportuna, quae ad juventutem ' I Trid. «esa tt, cap. », «t in dsersto de s4ssrvaaris.br osl. missas ,h—..... ,,.................. y. . CAP. IU. Verbi riviri ae deprimat dignitatem, dsm populariter caté­ chisât. Aegrotis sc egrais opportunam ferat opem. Nos alias femnlas ille, baud seras ac oaeteri de clero, quam probas •asqus mitem quadragenarias habeat domi. CAP. IV. Raras titra necessitatem vacetur. Alienis nunquam »se sit, ut aliquot saltem dierum otium non tribuat reficiendis viribus et firmandae valetudini: neminem etiam esse decet adeo sui immemorom, ut in aeternam suam salutem, multo sane intentius curandam, aliquando cogitationes suas non derivet. Canonicos itaque omiifis, parochos caeterosque de provinciae clero hortatur sancta synodus in Domino, ut quotannis in aliquam aut clericalem aut regu­ larem domum, per octo saltem dies, secedant, in qua meditationi ac orationi libere vacent et ad divini cultus animarumque studium atque virtutum ecclesiasticarum exercitationes magis magisque ac­ cendantur. Ne autem lucri cessantis 'species' de­ terreat quemquam, eadem haec synodus juxta mentem Clementis pp. XI.’) statuit, canonicos ac beneficiatos ex tali causa absentes pro praesenti­ bus habendos esse, declaratque parochos, quamdiu divinarum sic rerum commentatione ac recognitione sui detinebuntur, residentiae vinculi· esse legitime solutos, modo vicarium aliumve sacerdotem nullo parochiae damno in eui locum suffecerint. CAP. XIII. Isvtitmintar cosrentnq quolibet mense agendi, at is sis fami­ liare· de casibus «awrieatise sermones eoatbnmtar. Congregatio seu conferentia*) casuum conscien­ tiae, adeo parochis ipsis eorutnqus vicariis ad con­ scientiarum suarum tranquillitatem utilia, in qualibet provinciae dioecesi juxta episcoporum mentem et edicta, hac de re publicanda, assidue convocetur singulis'mensibus. Nec aegre ferant parochi quod hic instituitur, quandoquidem eo tantum animo fit, ut sacramentorum dispensatores saoerdoteeque om­ nes majori praestent muniorum suorum inteHigentia et ad res arduas paratiores evadant Menstrui autem illi congressus sive conventus in civitatibus episcopalis residentiae habebuntur, quantum fieri poterit, coram episcopo vel vicario generali^eisqlfe interesse ne confitentur omnes civitatis paroqni eum caeteris de clero ad formam edicti. ' I Trid. MS· S, cap. I, de ref. *) Lac. XIX, 3S: eciebat,' good ego Aeme mettrai eam. •I Esech XXXIV, 10. ‘I Clem XI, later gnmamsM·, «ab data Rem··, As 1 ftbr. a 1710. •rceae. Bom., Ut. IS, esp. 0. 344 TITULUS XXXVIII. Do qualitate praaRetendorum sxsroitio fonctionnas ouiiaUnas. KxpUeutar madlUmM·, rise qsiba· nesse exteras, rive mecalari· rit rive regalsris, sd «ecunduii vfcariiqne manna exerMadam sdmitteadn· eat. Prooemium. Jam de parochis et parochiali munere abunde statutum est; nunc iis, quae pertinent ad secun­ darios vicariosque, sive saeculares sint sive regulares, opportune prospiciendum. CAP. I. Primo itaque nullus inposterum sacerdos .advena in fanctionum parochialium exercitium admittatur, nisi testimoniales episcopi sui litteras exhibuerit, ex quibus pro certo haberi possit, eum esse suffi­ cienti et sana doctrina praeditum, e propria dioe­ cesi in aliam demigrandi legitima potestate in­ structum, nec censuris ecclesiasticis irretitum. . CAP. II. Nullus itidem admittatur, ut supra, ex regulari­ bus ad laxiorem vitae statum transistis, quin clara et indubitata testimonia tum episcopi, tum superio­ ris localis protulerit, quibus legitimae ipsius trans­ lationis veritas manifestetur, et authenticas litteras ostenderit novi praelati et superioris ad quem, in quibus et mentio fiat facultatis permanendi extra claustra, et illius facultatis causae absque fuci aut ambiguitatis suspicione perhibeantur. TITULU8 XXXIX. De quadragsaimaU aliorumque sacrorum jejunio­ rum observantia. Jejunii 'nsoearitas utilitaaqne demonstrantur. Pecrcto Annan­ tur comprovincialium episcoporum constitutiones de sanctae quadragesimae obaervatione. Cavetur tandem ne convivia, ultimo baccbanalium die -fleri solita, extra justos limites in ipsam quadragesimam protendantur. Prooemium. Inter plurima eaque, miserente Deo optimo, concessa nobis subsidia sive media ad salutem non infimum sane in utroque testamento locum obtinet jejunium. Tot autem illud sanctorum patrum effertiir elogiis, ut alia hic commendatione non sit opus, - sed satis futurum sit, si, inculcantibus verbi divini praeconibus, noverint fideles quae praeceptis, quae consiliis ecclesiae praestanda sit obedientia, ubi pia illa mater, de communi nostra salute sollicita, nos ad jejunationem, statis anni temporibus, hortari potius quam cogere videtur. Ne itaque tanto tamque efficaci medio abutatur plebs nobis concredita, neve saluberrimo jejunii beneficio in damnum suae salutis frustretur: haec, quae sequuntur, ad sacrorum jejuniorum observa­ tionem statuit ac decernit sancta synodus. ' CAP. I. _j> Cum ex ciborum immoderato usu non solum corpora quandoque infirmantur, sed animus ipse sua patitur intemperantiae damna: hinc est, quod ecclesia, nbscetw quantum et animi et corporis castigatione indigeant fideles, qui undequaque diverse tentantur, et quibus, quamdiu versantur in periculo, multa et valida praesidia necessaria sunt, quadragenorum primo dierum, ad Christi ejusque praecursorum exemplum, jejunium instituit ac de­ inde, cuilibet anni tempestati, solemnia trium dierum assignavit quoque jejunia. .Dum autem unusquis­ que annus, dum unaquaeque anni tempestas chri- Μβ CONCILIUM PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1725 atiano jqjunio sanctificatur: quaedam quasi primitiae regi saeculorum immortali et almo siderum ae dia­ rum ooaditori offeruntur, nosque ipsi salutari cor­ pori» maceratione et a Terreni» affectibus liberiore*' et ad festa solemniora religio·* colenda dignumque sacrorum mysteriorum usum paratiores fimus. CAP. Π. De hac ecclesiae mente *), ut Christiana plebs monitis et hortationibus edoceatur, parochorum et concionatorum selum atque charitatem excitari, superfluum esae credit sancta synodus, quando­ quidem ipsorum est officii ad omnis ecclesiastici praecepti legalem observantiam caeteros verbo et exemplo adducere. At dum hac de re ad populum dicunt, non id tantummodo curent, ut de recurren­ tibus publjcorum jejuniorum temporibus seu diebus commoneantur fideles, verum etiam, ut putus cibi­ que parcitate ad festorum celebrationem se accin­ gant, sciantque, quantum ad pietatis exercitationes conferat sobrietas, et quam alacri fide jejunia.ser­ vanda sint, quibus culpae, quas, dum hic vario tentationum impetu misere jactamur, debilitate camis et cupiditatum immoderatione commisimus', expiari aut praecaveri possunt. CAP. ΠΙ. Caeterum quoad ciborum qualitatem ac eorum usum dispensationesque. ex indulgentia antistitum quandoque pro corporum temperatura vbl infirmi­ tatum natura concedendas, hoc arbitrio episcoporum relinquitur : eorumque constitutiones, quae de ob­ servantia quadrageeimali quolibet anno publicari solent, sub poenis vi earumdem constitutis, sedulo serventur et exsecutioni mandentur. CAP. tV. l't vero vitetur inposterum, quod saepe fieri accepimus, protrahi nempe comessationes ultimo baechanalium die ultra inediam noctem: hoc pro­ vinciali decreto praecipitur et mandatur, ut tam in metropolitans ecclesia quam in cathedralibua caeterisque etiam ruralibus parochiis, accurantibus respective capitulis et parochis, pulsetur una ex majoribus campanis hora sexquiundecima vespertina diei ultimi baechanalium, cujus Campanae pulsatio continuetur usque ad primum hotologii publici sonitum, quo media nox atque ineuntis quadrage­ simae solemnitas annuntiantur. TITULUS XL. . Do paenMentium oonftatarnltatibua. , 1’aenitentium sodalitate·, e priatiM disciplina delapsae ac roepemunero ab epiacoponua ae parochonun reversatis deedacentes, variis decretis reformanda» esae, statuit sancta synodua. Prooemium. Quanto utiliores fuerunt recentes a sui consti­ tutione id genus sodalitates1) ad excitandam in laicorum animis pietatem charitatemque fraternam, tanto deflexerunt magis ab institutorum proposito, pietatis scilicet calorem progressu temporum im­ minuente. Et sane nec antiqua parhitminuu jam viget disciplina, nec ipsi multum curant adhiben­ dam adversus parochos reverentiam, quandoquidem infausto eoque frequeriti experimento docbmur, comfratrt» sive sodales ita se credere omnibus obedientiae legibus solutos, ut non alio quam suo arbitrio saepissime agant, curialibus interdum juribus ad­ versentur, contumblipai ac litigiosi obluctantur ■) Trid. ssss. », ds ref.de jejuniis. *) Coeo. Avos, hoc titl ββ [Mrnui-Coleti, Omc., (IMS), XXXIV, IMI). Conon. easmun. tomos XXXVII. Μβ parochis, ipaorumque nonnunquam episcoporum voluntati refragantur. Ideo hoc provinciali decreto renovant patres concilii, quidquid in synodia dioecesanis vel specialibus constitutionibus a metropolitano et episcopis respective jam statutum repen­ tur : superadditisque opportunis remediis, quibus varii abusus, hactenus forsan aut ignoti aut indul­ genter dissimulati, aliquando tandem tollantur, haec, quae sequuntur, decreverunt: . CAP. I. Conatitutionibas ab epiacopo approbatis munitae sint omnes. Prima, si quae confraternitates noviter in pro­ vincia institutae' vel exleges sint vel statuta ha­ beant ab episcopo non approbata, tam necessaria auctoritate quamprimum muniantur. CAP. II. . Hos anos <<>nventui* non agant sodales nisi post miaasw psrocbialem. hora certa et constituta celebrandam. Stcuoda, diebus festia ac dominicis, dum parothiulis misas celebratur, dutnque sacra oratio, vulgo prône, habetur ad populum, vetat sancta synodua. ne in pasmlentiuns sacellis celebrentur missae, neve officium beatae Mariae virginis aut aliae quaelibet preces recitentur; absurdum enim est, tune maxime portionem gregis aliquam abesse et alio distrahi, dum pastor ipse e suggestu tanquam e specula oves recenset, compellat et commbnet suas, quam­ vis omnes omnino in parochialem ecclesiam ex antiquo et probato instituto convenire debeant. Ideoque et parochos hortatur sancta synodus, ut certum tempus assignent parochiali missae cele­ brandae, et statuit, ut nunquam nisi post eamdem celebratam aupradicti sodales in oratoriis suis aut sacellis ad solitas spas quantumlibet pias exer­ citationes congregentur. CAP. III. In sodalibus ad officia eligendis, in reddendis rationibus, in sodalitii aere impendendo quaedam hic praetiiuta observentur. Tertio, electiones ofjiciariorw* tempoJ(p debito inposterum fiant, vocatoque parocho, in hunc effec­ tum ab episcopis ad nutum delegato, qui si aliis fuerit distentus curis, alium presbyterum in sui locum substituat. Coufratrr» autem excommuni­ cari vel blaaphemi vel vino intemperanter dediti vel alio quovis titulo inhabiles a muneribus exclu­ dantur *). Item rationes quolibet anno referantur coram parocho, qui tanquam ab episcopo specia­ liter delegatus habeatur, et coram aliis de more vocari solitis ; rata autem ' accepti et «expensi no­ mina non erunt, nec libdr existimandus erit the­ saurarius, donec computationibus nomen parochi fuerit subscriptum. ' Praeterea, si post recognitas rationes aliquid de coq/iraiermtudu fructibus redun­ dans in aerario reperiatur, nulla omnino impensa fiat excedens scuta quinque monetae regiae sine episcopi licentia, quae, consulto parocho, prout res poscet, opportune permittetur. CAP. IV. Sodalitatum fracte» ne in epulas el bompotatioaes,, *cd in pio» ac laudandos usa» abeant. Quarto, intolerabilem usum profundendi roafratonutaium redditus peculiumve, ex elehmoaynis aut oblationibus collectum, in convivia et pota­ tiones improbat omnino sancta synodus ac pro­ hibet, poena interdicti quoad oratoria et inhabilitatis ad munia coq/ratermtatum quoad ipaos coh/ralroo, bujusce legis violatores: jubetque eadem, ut talia inposterum pecunia in necessarias tantum '1 Coae. Ave». iMd. [Mana-Cohti, Le.). « . \ . Μ7 ■· CONCILIUM PROVINCIALS AVENIONEN8E, 1796 reparatione· et sacrae «upeHectili· aocrMonem •beat. Qui» tamen hic agitur de re ad pib· mu» destinanda, religiosa pani» benedicti, valge piUseu, sodalibus dispertiendi consuetudo servetur, dum placentarum numen» et qualitas debitae modera­ tioni congruant. CAP. V. Secr*e rapeUMtili· iaveetariu» live synopsi» fist Va» at inatnuMnt» sser» i» laeo talo daoeater ooaAita aerveatar. Sacella et «aeraria stat ad loci digaitalee ecMHunodate in­ structs. Hia ossnibe· aKIaqoe, ad . «) Lac. XIV. ». ·) P·. XXX, a. ·) II Cor. IX. 7. 3δ3 ■ Concilium provinciale avenionense, nas tem, aed ei· ex proventu «ubveniat .»uo, multarum quandoque ac confiscationum' pretium pro ratione majori· indigentiae adjudicet, restitutionesque in­ certas, qpae ultra certam summam episcopi arbitrio dispensandae reservantur, attribuat. ConcionatQree pariter, oonfessarii ac parochi moneantur saepe, ut de praemio misericordibus promisso verba palatu facientes, hospitium pauperum piis munificentiis *" juvandum fidelium miserationi commendent. De­ cretum tandem concilii provincialia, sub cl. mem. cardinali Taurusiu, tit. de hospitalibus, § ultimo l), iterum publicari et observari mandat sancta synodus. ΓΑΡ. VI. De conservaturus. i vnaeriOtoria nua in noviMimis curanda tmnt. Eorum funda­ tiones ac statuta episcopis intra mensem exhibeantur. Re­ ferantur quolibet anno rationes. Bonorum quomucumqu? iudex describatur. Spirituali talium domorum rectioni nemo se immisceat, nisi legitime delegatus. Moniales congrega­ tionis Viennensis, in urbe Avenionensi ad qnornindatu loco­ rum piorum moderamen adhibitae, quamvis claustris non detineantur, raro tamen foras procedant. Non dtashiQlr Accuratione indigent quaedam domus in hac civitate et provincia erectae, vulgo conwvatoria nuncupatae: quarum scilicet aliae ad servandam virginitatem, aliae ad ejusdem jacturam salutari paenitentiae ac solitudinis remedio resar­ ciendam institutae sunt. Eae itaque ut tam in spiritualibus quam temporalibus sumina sedulitate regantur, sancta synodus praecipit. CAP. VII. Quod ut ad mentem concilii facilius succedat, monet sancta synodus cujuslibet rOMaerroferit rec­ tores. ut episcopis intra mensem tradant eopùim authenticam erectionis seu fundationis concertatorii, cui praesunt, necnon exemplar statutorum: ut. si quid in eis pro temporum ratione immutandum fuerit (ubi in eia confirmandis auctoritas apostolica non intervenerit), mutetur ae reformetur in melius. Rationes item quolibet anno referant ad libitum episcoporum. Inventarium pariter bonorum omnium mobilium atque immobilium confici curent vel jam confectum saepe recensehnt, ut in ipso nova legata seu fundationes· inscribantur. CAP. VIII. ■ Conserratoria pariter, quae solis piarum per­ sonarum largitionibus ac bénéficia sustentantur, ita regi cupiunt patres concilii, ut eis majus in dies incrementum det Deus. Licet itaque de ta­ lium benefactorum conscientia atque intentione certa sit sancta synodus, providendum tamen cre­ didit. ne illi ullo unquam titulo directioni spiri­ tuali puellarum se ingerant, sed soli sacerdotes, ab episcopia delegati ve) delegandi, hanc sibi curam assumant. > Nulla item dictis puellis mater sive moderatrix, quamvis honesta, praeponatur, nisi eis­ dem episcopis consultis, ut de ,ejus probitate, ha­ bilitate, ut par est. plane constet. Nulli item sacerdoti, licet per episcopum approbato, fas sit inposterum talium puellarum confessiones audire iu ipsis conetrvaloriii seu conciones familiaresve de rebus divinis sermones habere sine episcopi vè) vicarii generalis licentia. Moniales item con­ gregationis Viennensis, quae in duarum ex hisce domibus regimen admissae fuerunt, quanquamc/oMMras voto non obstringantur, ad decentiam tamen regularis habitus atque professionis optat ' sancta synodus, ut rarojtn publicum prodeant, nisi • necessitas officium. postulaverit vel 3M debitum urbanitatis CAP. IX. De variis retas ad qnaecnnqne opera pis pertinentibus summstins hh*, tam demam de peregriauram huspitih «periatim statuitur. Perspectis hucusque quorumdam piorum loco­ rum necessitatibus, nunc ad quorumcunque piorum operum universitatem, attendente sancta synodo eademque approbante, haec statuta fuerunt: I. It saepe congregationes, vulgo frvrsattf, pro eorum bono regimine convocentur, quibus, cum praesidere per se ubique non possit episcopus, praesint officiales foranei in civitatibus suae re­ sidendae : in caeteris vero oppidis ac locis hujus provinciae decani capitulorum, si qui in eis sunt ; siri minus, parochi aliique ad hoc munus delegandi II Rectores curent, ut fundationibus missarum aliisque, si quae sint, diligenter «e fideliter satis­ fiat. Tabella etiam publice affixa retipeatur. in qua fundationes supradirtae. sint ordine et singulatim descriptae, memorato in ea nomine bene­ factoris, factaque mentione legati, anni et diei nominisque pariter notarii, qui de his instrumen­ tum confecit. III. Pessime inductam consuetudinem (prae­ sertim ubi nullum est hospitium receptandis in­ firmis aptum), distribuendi hospitalium redditu» rectoruijr seu consulum loci arbitrio, abolendam esse hoc synodali decreto concilii patres judicarunt , voluntque. supra dictorum mandata, vulgo billet*, pro nullis fiaberi in redditione sojita rationum, nisi fuerint etiam parochi nomine autographo subnotata huic siquidem perspectae magis esse debent suo­ rum parochianorum angustiae, nec tantum erit periculum fraudis seu praedilectionis. IV. (’mn plure» ad nos querelae delatae fuérint tam a parochis quain ab alus bonis civibus, quod in quaedam peregrinorum hospitia titulo hospitali­ tatis exercendae, at plerumque contra .mentem fundatorum indistincte recipiantur pessimae utriusque sexus personae omni alio vagantes incitamento quam sanctae peregrinationis a benefactoribus in­ tentae. tam gravi malo mederi volens sancta syno­ dus obtestatur consules locorum omnium hujus provinciae, ut, consultis parochis et «enjoribus, probos et integrae vitae viros praeponant custo­ diae talium hospitalium, nec praestari hospitiunr patiantur personis malae vel incertae famae, quando­ quidem primariq fundatorum mens est, ut aegrotis · piaeve peregrinationis causa4 iter fatientibus sub­ veniatur, non vero erronibus ignavis, vagis mulier­ culis caeterisvo hujusmodi sordibus. V. Tandem xelo omnium consulum, rectorum ac beiffifactorum supradictorum plurimum confisa sancta synodus loca eadem pia ipsis valide com­ mendat eosque hortatdr, ut nunquam. a prima caritate decidant, sed novae semj»er sollicitudinis ac ehrispanae liberalitatis ope . atque opera fa,riant, ut aegrotis, peregrini» seu cujuscunque no­ minis pauperibus pro ratione instituti deserviatur, nec eos quidquam deficiat tam de congruis ali­ mentis quam de medicaminibus necessariis. Licet enim oeconomia tanquam provida liberalitatis mini­ stra laudanda sit, cupit tamen sancta synodus, ut . publicarum eleemosynarum dispensatores, tanquam fidi voluntati» ac misericordiae episcopalis inter­ pretes, non solum pauperum indigentiae ac penu­ riae prospicient, aed ea etiam ipsis suppeditent solatia, quibus eorum maerores et taedia, si in Tunc. Aven.. th. «le hospitalibus, M, | ultimo [Mansi- totum tolli no'n possunt, temperentur saltem ac minuantur. <'oleti, I. c.J. 9 36« CONC PROVINCIALE AVENIONEN8E, 1736 CAP. X. Nullus administrator hospitalium caeteroramque locorum religiosorum electus munere prius fungdtur suo, quam in manibus episcopi vel vicarii gene­ ralia juramentum praestiterit *), quo fideliter M diligenterque munus suum exsecgturun; promiserit ac studiose invigilaturum, ne bona firaetuaque in alios quam legitimos et designatos usus impen­ dantur. . TITULUS XLJII. Do sanctimonialibus. Ex commendata S m. patritas vita monialium indaritur «aram ab episcopis habenda cura. lieingM nouulla de ipsarum tuar regulari disciplina tam regimine temporaH sancienda esse ■tatnit sancta synodus. Prqoemium. Quandoquidem de sanctimonialibus, tanquam de selecta dominici gregis portione, quae caelestem propemodum in terris vitam degit, magnifice dicunt sancti patres : hinc facjle argui potest, quanta a pastoribus hac in re sedulitas, quanta cautio, quanta prudéntja requiratur. Ideo, licet ab episcopis nihil hactenus videatur deftiisse. quo virgineaàllae Christo suo, cui se consecrarunt, conjunctissime semper ad­ haererent, nonnihil tamen provincialis haec synodus sanciendum esse duxit, quod ad earum regularem disciplinam ac etiam ad temporale regimen con­ ferre possit CAP. I. Nemo ingrediatur claustra monialium absque episcopi licentia. Quapropter sacrosancti Concilii Tridentihi sum- morumque pontificum decretis ad mdniales spec­ tantibus inhaerens sancta aynodys ’) declarat : quod, quicunque éx quolibet sexu claustra monialium in­ gredi praesumpserit, canonicas in bullis isummorum pontificum impositas censuras et poenas incurret, nisi prius habuerib ab episcopis licentiam, soripto et ex necessitatis causa'tantum concedendam. CAP. II. * Antecedentis capituli mens fusius explicatur tum cavetur de­ creto. ne pueri masculi, rtyuscunque sint aetatis, intrà mona­ sterii septa intromittantur. Invalescente in dies' erronea quorumdam opi­ nione. credpitium non ' violàrh claustra, rfuoties ailitus ad monasteria liber esse videtur vel ex janua fortuito casu aperta vel ex murorum ruina, sancta synodus,, errori timui et perieulo ad conscit'ntiaruni securitatem occurrere volens, juxta menteijj sanctorum pontificum eisdem censuris et poenis, subjacere, declarat quoscunque claustrorum temeratores, etiam in casibus su predictis, et quam­ vis nullo malo consilio inducti fuissent. Quapropter concinnatores omnes omnesque provinciae sacer­ dotes, ad specialem monialium directionem seu confeiMiionem delegatos, hortatur sancta synodus ac monet in Domino primo, ut illi suorum auditorum mentes a tam erronea ac futili opinione deterreant debitamque sacrarum virginum claustris reverentiam ingerant; secundo, ut hi (confpasarii nempe) con­ creditas suae .curae moniales serio moneant, ne ipsae in supradictis casibus aut assentiendo aut connivendo eisdem censuris et poenis reddantut obnoxiae. Vetat pariter sancta synodus, pueros ftiasculon’) cujuscunque aetatis intra monasterii septa quovis praetextu intromitti. ' ) < one. Aven., tit. de hospitsjitas, I ultimo [Maasi-Coleti, 1. e.}. Ί TriiJ. seas. A' cap. A de regularibus Cone. Ana. hoe lit. Ao [Mansi-Coleti,· 1. c. j *) Trid. seas M, cap. A d« raguiat. 356 CAP. ΠΙ. Banovaatw paxtitou st Madfioram decrets la pareatea, qui adhibita vt aat feaada mala litas aaaa ad aaadyfeautaai monadica· iaaifatam iaVitaa adigwat. Bswiim sane est at JuchhA**, htbitar· ploras in wtwm, joomaM Mit aseisdarit Doassmu tawdsetumeas tt titaet wqw in tateultit»*); ideoque beata jure dici potest puellarum ad claustra vocatio. At re­ ligiosae vitae institutum divino, non humano quo­ vis afflatu capiendum est, nec vera illa vocatio habetur, quae ex vi aut fraude adbibita procedit. Ne itaque audeant parentes a natura datam et probatam a canonicis et civilibus legibus paternam potestatem in tyrannidem vertere: neve ab ipsis compellantur meticulosae filiae vel seducantur quo­ vis pacto, ut monasticae disciplinae se addicant, sioque invitae votis solemnibus obstringantur, con­ suit sancta synodus, omnino observanda esse tum pontificum tum conciliorum decreta’), quibus tam atrox paternae potestatis usus tollatur penitus timore poenarum; neque enim paterno amori, ipsis feris commendato, nuncium impune remittere licet. Caveant ergo parentes omnes, ne maledicto sub­ jaceant, novum scilicet saeviendi genus subdole exercendo, quoties, adveniente legitima suarum filiarum aetate, dum illae adhuc de Velo sacro suscipiendo incertae sunt aut propositam veli susceptionem detrectant, eas illi assiduis molestiis de industria conspergunt domi et in claustra de­ trudunt, ut, omni matrimonii sublfita ape. taedio saepe Aerius quam xelo, secretaque desperatione potius quam vocatione, velum religionis ore petant, quanquam reapse aliud nihil velint quam inelucta­ bili necessitati cedere, non vero Deo inservire propriaeque saluti prospicere. ' CAP. IV. Puellas suae curse cotumiasas ad emittendo religionis vois n>>u inducant moniales. Graviter etiam peccare declarat aancta auiodua moniales illas, sive sint consanguineae talium puel­ larum sive earum parentibus amicae, quae, veteris hominis cum exuere debuissent affectus, eos adhuc in corde retinent carnisque et sanguinis fallacibus suggestionibus sic assentiuntur, ut puellas sibi ad educationem commissas suasoriis quandoque verbis et versuta saepe ac simulata t^unc severitate .nupe indulgentia ad morem pravis parentibus gerendum et ad vota tandem emittenda inducant ; unde series dolenda malorum erumpit, constitutionum nempe neglectio vel arbitraria nimis interpretatio, nonnunquXm etiam religiosae familiae confusio. CAP. V. In explorsadh puellarum vocatione non alienis facile credatur dktip, sed earum ipsarum mens sagaciter introopiciatur. Maxima item vigilantia curare debent epiacopi. ut. qui ab ipsis delegari solent ad puellarum sacroJ velo initiari postulantium explorationem, solerti indagine omnique humana ratione seposita, veros earum exquirant sensus nec qjoytialium dictis facile acquiescant. ‘ CAP. VI. Ile. canonicis monaaticisque, quibus obstringuntur, legibus doceantur monialeq a suis confessurus ac directoribus. Pst'XXII, 1. 8. *) T)id. esas %, oap. 1«, da tagalarih. ..' -,aiau·'. λ i CONCILIUM PROVINCIALS AVENIONRNSE. 17Î5 . ••t qnae ad earum regimen pertinent, moneantque, quam striate fidem ipaae obligaverint siuun, ae a monaaterii legibna nec indiligentia nec oblivione nee deauetudinia specie unquam discessuras. CAP. ΠΙ. Ia oontiaetibos, qaattea pesilae sd qeUgiosa· ttaailis· UK»· gaatar, eoaldesdis Balls* aaquaas slat pactisas» illicita·. Ner la puelHa adsdaoeadis abbatissae aat superioriasae cupi­ ditate laeri movaaatar. Dispositis juxta episcoporum superius expreaaam mentem puellis, ingressum in aliquod monasterium tam libere quam' enixe petentibus, episcoporum ac generalium vicariorum cura esse debet, ne in con­ ficiendis contractibus ullae unquam illicitae pac­ tiones ad parentum aeu moniaiium placitum ineantur. Scire enim contrahentes debent, dotes alimentarias, quad in ingressu virginum monasterio adjudicantur, eo solo ctibsilio ab ecclesia tolerari seu permitti, ne ex modicitate reddituum, qui assignari solent in fundationibus, sufficere non possint annui proventus ad congruam moniaiium sustentationem. Quapropter serio moneri debent abbatissae et superiorissae quaecunque, ut in re­ cipiendis puellis ad animi ingeniique dotes, docili­ tatem nempe, lenem indolem, pietatem et moralem saltem verae vocationis certitudinem, animum potius intendant quain ad turpem lucri opimaeqüe dotis nummariae cupiditatem explendam. De pensioniqftus vero, ad merum supplementum ob egestatem .monasterii toleratis, ea servari patres concilii vo­ lunt, \|uae quisque episcopus in sua visitatione sancte decreverit. ΓΛΡ. VIII. 4'uvetur, ne ulln* m< •Ήι»» audiat m<>nialiniu confessione*, ne rvncionejn apud illa» habent neve capellani ordinarii funligenter examinati» expensis et peculii monastici dispen­ satione cognita, certiores reddant episcopos de statu oeconomico cujuslibet communitatis, ut oppor­ tuna dentur consilia, ne male disperdatur, quod ex multiplici dotium accessione augeri deberet in melius. ΓΛΡ. XII Nullus sacerdos, saecularis aut regularia, quan­ AbbstiMse et Miperioriiuiae uon ineant contractu*. iuOtomJto tumvis generaliter approbatus, moniaiium confessio­ promotore men«ae epianqutlis. nes audiat, nisi specialem ab episcopo aut vicario Cum autem eveniat saepe, ut re famioari com­ generari approbationem et facultatem in scriptis obtinuerit, juxta decretum fel. recordat. Gregorii minuatur monasterium ex nimia moniaiium fiducia papae XV. Né quia etiam saecularia aut regularis vel ex minus diligenti perquisitione facultatum in earum ecclesiis missam celebret tanquam ordi­ eorum» quibuscum «gi debet de constituendis cen­ narius capellanu* aut concionem habeat, sine facul­ sibus seu capitalibus pro reinvestitione dotium: tate praedicta, scripto similiter obtenta. Prohibetur ideo, ne inposhfrunt falli vel decipi possint, stricte praeterea omnibus ctijuscunque ordinis moniatibus, sancta synndus^prehibet abbatissis ae supériorisais. ne ullum capellanum sive procuratorem aut quem­ ■"iie ullum contractum ineant, nisi consulto pro­ vis notarium ve) ei substitutum recipiant, nisi moture mensae episcopalis, ut fraus otrtnis^ vitaVi possit, utque consulatur simul bono regimi^ mo­ parem ab episcopo aut ejus vicario generali licen­ tiam impetraverint. Logea seu locutoria moniaiium nasticorum reddituum. tempore divini oftcii clausa sint, nec cuiquam in TITULI S XI.IV. * iis csnfabulari seu immorari liceat nisi consangui­ neorum causa seu propinquorum, qui exteri sint: Ds usuris. nec nisi raro colloqui ipsi puseini t um monialibus Ih>t«»ubile vitimu est usura, w «rvrriori sri<> pruflujaeds. quv sibi sanguine conjunctis. judaic^r nsqnitiae «imiliqr e»t. Innodantur exmmaainbti<»nr ♦ notarii, proxeneta*·, teste» esetririqur (oMiliort opera con* triCtibn* unnini· favente*. Quisnam censeedn» sit osuranns contractas, ('aveant notarii, nr quid ex oonniventia ii V. quae incipit ■' Supra gregem. 3 die fi martii ΙββΑ ') Cap. Ors» mftrmitae, M ds paenit. (V, 88). I 'oust. SU CONCILIUM PROVINCIALE AVKNIONKN8E, 1725 o^raiqH ideo observantiam ipsis praestandam Mae, ex obedientia et docilitate cleri nostri facile confidamus. Ut tamen caetera, quae vel ia synodis dioeoeeani» vel in nostris et comprovincialium episcoporum edictis et constitutionibus statuta jam sunt, in ano rigore ac usu remaneant, declarat sancta synodus, hanc pibi mentem fuisse, ut eorum omnium via et auctoritas augeretur, non imminuere­ tur, ia iis praesertim, quae hqjuaoe ooncilii decretis directe non repugnant. Ne autem, quae hio a nobis et eisdem episcopis unanimi judicio renovata, correcta ac in divini cultus augmentum et in stric­ tiorem disciplinae observantiam statute sunt, eo, quem intendimus, fructu eareant, praecipit sancta synodus omnibus praepositis, decanis, prioribus, parochis ~ et ecclesiarum rectoribus, ut, statim ac auctoritate pontificia ftierint exa&inata, probata et confirmata typitqute demandata, horum exemplar sibi comparent, penes se habeant semperque reti­ neant, legant et in eo conclusa observent. 8i qua autem difficultas circa decretorum sensum aut praxim occurrat, eam proprio judicio et interpre­ tatione solvendam ne existiment, sed eorum expli­ cationem seu declarationem usque ad proxime fu­ turam synodum reservatam esse noverint metropolitano et episcopis comprovincialibus respective: quod intelligendum est de dubiis levioribus. Quoad graviora vero et urgentiori explanatione indigentia, ea quilibet episcopus ad metropolitanum 'deferat, ut cum eorumdem comprovincialium voto et con­ sensu opportune provideatur, salva semper sanctae Romanae ecclesiae suprema auctoritate, cui omnia a patribus in hac provinciali synodo acta atque decreta-, ea, qua decet, obedientia et reverentia subjiciuntur examinanda, explicanda et emendanda. DECRETUM de oonollU conclusions ao diminuions. Ut tandem praedecessorum metropolitanorum et comprovincialium episcoporum veneranda traditio in similibus cleri comitiis servetur: expetita re­ verendissimorum coepiscoporum sententia, pastoralique sollicitudine eos jam ad suas ecclesias revo­ cante, ipsam, synodum merito dimittendam esse existimamus et praesenti decreto tanquam absolutam dimittimus. Dat. Avenione in ecclesia metropolitans, hac die prima novembris anno 1725. Ego Franciacua Mauritius, archiepiscopus Avenionensis métropolite, supradictis decretis provin­ cialis synodi definiens subscripsi. Ego Franciscus Maria, episcopus Carpentoractensis, consentiens subscripsi. Ego Joseph, episcopus Cavallicensis, consentiens subscripsi. Ego Joseph Ludovieus, episcopus Vasionensisi con­ sentiens subscripsi. Cl. Carret, eccl. metrop. cononicut, secretorius concilii.· ELENCHUS MINISTRORUM CONCILII. I. Promotoret Jiecales. } Hieronymus Barbier, i. u. d. et:mensae ahehiepiscopalis advocatus. Spiritus Josephus Dumas, i. u. d. et ejusdem men­ sae advocatus. 11. Secretariat. Claudius Carret, canonicus eeeleaiae metropolitanae, in s. theologia licentiatqs. III. 364 Mafittri caerMSMMnma. Spiritus Leget, canonicus ecclesiae parochialia et collegiatae s. Mariae Magdalenas Avenioneneia. Franciacua Ranehet, presbyter. IV. CmotUarim. Joseph Philip. i V. Notarim. Joannes Franciacua Mantillery. VI. Theologi tt omonietae. Pro parte Uluatriaetasi et tevereadiaaiad awtrvpotitae. Lupus Paulus de Sallières de Foseeran. i. u. d., canonicus eeeleaiae metropolitanae, vicarius et officialis generalia illustrissimi et reverendis­ simi archiepiaoopi. Josephus de Clero de Mollières, i. u. d., eeeleaiae collegiatae ·. Marthae Taraaeonenaia thesaura­ rius canonicus et officialia a parte Provinciae. Alexander de Fortia d'Urban, i. u. licentiatus eccle­ siae collegiatae e. Joannia Rdpiamaur. decanus et officialis a parte Occitaniae. Abbas Franciacua de Tullia, Tricastinenaia ecclesiae antiquus praepositus. Josephus Franciacua de Salvador, presbyter, i. u. d., superior seminarii N. D. a 8. Custodia Avenionenais. Claudius Fr^neihcus de Bellia de Roaya. presbyter, i. u. d. Paulus Antonius Bruyère, presbyter.P. Josephus Patin, drdinis Praedicatorum, a. theo­ logiae doctor et in academia Avenioneu.u pro­ fessor perpetuus. P. Lambertus Gaud,Ordinis Praedicatorum, a. theo­ logiae doctor et in academia Avenionensi pro­ fessor perpetuus,. P. Claudius Rousset, ordinia Carmelitarum, doctor Sorbonicua. < · P. Bartholomaeus Moiroux, aoc. Jesu, majorum scholarum praefectus. P. Ignatius Arnaud, soc. Jesu. s. theologiae professor. Pro parte reverendissimi episcopi Carpentoractensis. Joseph Franciacua de Jarente de Cabanes, s..theo­ logiae doctor, praecentor ecclesiae cathedralis Carpentoractensis. Ludovieus de La Motte d’Orléans, s. theologiae doctor, ecclesiae cathedralie Carpentoractensis canonicus theologus. Joseph de 8te-Marie, presbyter, i. u. d., superior seminarii S: Caroli a Cruce Avenionensis. Petrus Paulus Franciacua Tuaaanus de Cabanis, presbyter, doctor Sorbonicua, director seminarii s. Caroli a Cruce Avenionenais. Pro parte reverendissimi episcopi Cavallicensis. Ludovieus de Guyon de Crochant, s. theologiae doctor, canonicus ecclesiae metropolitanae et reverendissimi -episcopi Cavallicensis vicarius et officialis generalis. Jacobus, Gavotty, canonicus ecclesiae cathedralie Cavallicensis et reverendissimi episedpi- vicarius et officialis generalis. Laurentius Dominicus Bertct, presbyter. ’ 1’rv parte reverendissimi episcopi Vsaionensia Joseph Gabriel Barbier, i. u. lieentiatus. baccalaur. Sorbon., praepositus ecclesiae cathedralis* Va’ sionensis. Spiritus Petrus Julien, s. theologiae doctor, archidiaconus ecclesiae cathedralis Vasionensis. Paulus Joachim Barthoquin, s. theologiae doctor. «· . . ■ •‘WRII '·■ 367 OONCIUIjMPROVINCIALE AVENI0NEN8E, 17» BREVE SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI BENEDICTI divina providenti· pop·· ΧΠ1, yao praesentis concilii Anenioneneie constitutionef ratae habentor et pontijieia auctoritate confirmantur. Ββηρκή» pp. XIII. Venerabili· frater, «alntem et apostolioam bene­ dictionem. Provinciali» concilii constitutione·, qui­ bu· fraternitas tua ad vota nostrae sollicitudini· explenda aliorum solertiae antevertar· studuit, «tout a te missas libenter accepimus, ita a nobis merito comprobatas ad fraternitatem tuam grato iaetoque 368 animo remittimus, tuum et ooépiscoporum salum ac sapientiam dignis laudibus proeequentes. Easdem ' proinde «nae doctrinae disciplinaeque ecclesiasti­ cae muniendae et propagandae. Domino adjuvante, mirifica profecturas nostra etiam auctoritate con­ firmamus. Tibi autem, venerabilis frater, et com­ provincialibus episcopis, qui ad colendam vineam Domini strenuam operam per synodalia decreta contulerunt, caelestem mercedem supplices expos­ cimus et apostolicam benedictionem peramanter im­ pertimur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub annulo piscatoris, die XXV. februarii MDCCXXVIII. pontificatus nostri anno quarto. C., archiepiecopue Emieeenue. APPENDIX AD CONCILIUM AVENIONENSE. Braejatio. Probatis jam ex pontificia benignitate hujus con­ cilii provincialis constitutionibus, ac inde pari in­ dulgentia concessa nobis earumdem editione ac publicatione, quaedam in ejus appendice addenda esse duxit sancta synodus, quae uno volumine complexa ad manus totius provinciae cleri haberi possent et ad ipsius eruditionem paratiora fierent, quo promptiora; suntque selectae quaedam con­ stitutiones summorum pontificum seu decretales, quibus et apostolico robore firmarentur synodalia haec statuta, et contra nostrorum temporum novi­ tates ac errores inflictae [am censurae atque dam­ nationis provida recordatio clerum omnem reddere^ cautiorem. Quaedam item recenseri conducibile visum est, publica nempe documenta, et sua antiquitate spec­ tanda et gravissimorum antistitum auctoritati» pon­ dere veneranda, tum etiam alia ex veterum hujus provinciae patrum synodalibus comitiis excerpta, ut sic ad instar patris familias ad utilitatem plebis suae nova et vetera proferitntur. Epistolarum et constitutionum in appendice contentarum textum non dabimus, fuia inoeninniur i» bullariis, . sed harüm documentorum seriem hic notare, juvat. I. Constitutio l’ii V. contra 79 'propositiones Baii : „Ex omnibus afflictionibus . ... Romae, t oct; 1567/ II. Constitutio Urbani VIII. contra librum Jansenii : „In eminenti ecclesiae . . . Romae, 6 martii 1641/ [Magnum bullatium Bomanum, (Luxem­ burg!, 17:17). V.] [Bullar. cit., V, 369-73.) III. Constitutio Innocentii X. contra quinque pro­ positiones Jansenii: „Cnm occasione impressionis . .. Romae. 31 maii 1653.“ [Bullar. Cit, V, 486-7.] IV. Epistola cleri Gallicani ad Innocentium X.: „Optata pervenit ad nos/ Absque data. V. Constitutio Alexandri VII. in qua quinque propositiones ex libro Cornelii' Jansenii excerpta», ac in sensu ait eodem Cornelio intento damnatas fuisse declaratur: „Ad sacram beati . . . Romae, 16 oct. 1656.“ [Bpllar. cit., VI, 46-6.] VI. Constitutio Alexandri VII., in qua certa formula contra Jansenianam haeresim subscribenda traditur: ^Regimini· apostolici . . . Romae, 15 fe­ bruarii 1665.“ [Bullar. cit., VI, 211-2.) VU. Decretum Innocenti) XII. super fomulario Alexandri VII. die 28 januarii 1694: „8anctis»imu» d. n. d. Innocentius XII., auditis . . .“ VIII. Constitutio Clementi» XI. confirmans -praecedente» constitutiones Innocentii X. et 'Ale­ xandri VII.: ,,Vineam Domini Sabaoth. Romae, 16 octobris )656/ . IX. Constitutio Clementis XI. contrit librum Quesnellii: ^Unigenitus Dei filius . .. Romae, 8 sept. 1713.“ [Butlar. cit., VIII, 118-22.) X. ' Epistola Ravennii aliorumque «sscoporiim Gallorum, ad Leonem, papam : ,Perlant ad no«/ [Mansi, Cone., VI, 161-5.] XI. Epistola Ceretii, Salonii et Verani, epi­ scoporum Gallorum, ad Leonem papam : ..Recensita epistola/ [Mansi, Cone, VI, 81-2.] XII. Eusebii, Mediolanensis . episcopi, epistola ad Leonem papam: „Revcrsis, Domino annuente/ [Mansi, Cone., VI, 141-4.) XIII. Constitutio Benedicti XIII. super eccle­ siastica disciplina in Hispania: rIn supremo mili­ tantis . . . Romae. 23 Septembris 1724/ /Bullar. cit., VIII, 472-8.] XIV. Constitutio Benedicti XIII do immunitate ecclesiastica: „Ex quo, divina . . . Romae. 8 junii 1725/ [Bullar. cit., VIII, 482-5. | ’ XV'. Constitutio Clementis X. de regularium privilegiis: „8uperna magni patris-familias . . . Ro­ mae, 21 junii 1670/ [Bullar. cit, VI, 305-7.) b XVI. Epistola congregationis concilii Tridentini interpret is. ad archiepiscopum Avenionensem, super exercitiis ' spiritualibus singulis annis peragendis : „Inter gravissimas pastoralis . , . Romae, 1 febr. 1710/ SYNODI S CONSTANTINOPOLITANA , 1725 mense novembri. , Synodi istius acta memoramus tantum twpt»ργ!«ς xdptv, ut aestimare quisque posait, quanti ponderis negotia interdum agantur penes ecclesiae orientali» antistites, viros illos mhximae gravitati· stantinopolitani templo nova per totum ambitum sedilia a mulieribus occupanda exstructa essent, horum decimum quartum in parte sinistra e regione ipsius sedis patriarchal!· collocatura uxori domini et amplitudini». Cum in maiori patriarvhatusCon- ■Thomae Testabuia! medici eiusque haeredibus ex Λ- .. .... .... ■ , . ■ b . ' .2^,. » ' · L1 ’ · 3β» SYNODUS CONSTANTINOPOLITANA, 1725 370 totius synodi sententia ia perpetuum conoeseum. Καλλίνικος. — t Κυζίχου Λύξέντ.ος. ■— t Νιχομηeet. Diploma, quo itu illud datur, publici idrie 8<ίας Παίσιος. — δ Νιχαίας Γιρέσιμος. — ό Χαλχηfacit Georgiui P. Purnaraa apud Ath. Palaeolognm, δόνος Νικόδημος. — 6 Αδρ·.ανουπόλ*»»ς Αθανάσιος. — Ήμχρολόγιον τής ’Ανατολής τοΟ έτους 1885, Con- & Σηλυβρίας Μακάριος. — & ΙΙισιβίας Ματθαίος. — ό atantinopoli, 1884, p. 157-158. Huic subscripserunt, Άγχιάλου Καλλίνικος. — i Δρόστρας Σιραφιιμ. — ό una cum Hieremia patriarcha metropolitan tre- Χίου Δανιήλ. — 6 Παλαιών ΙΙατρών Δανιήλ. — φ decim, quorum nomina haec eunt: δ Ηραχλχίας Μαρων*ίας Αθανάσιος. L0NIHNEN8ES ET CGN8TANT1N0P0LITANAE SYNODI pro ineunda concordia Anglicanes inter et orthodoxos Orientales (1716-1725). Saepe quidem subinde actum est de ecclesia Orientali cutn Romana concilianda, sed' infelici semper conatu, Nee meliori sane fortuna prote­ stantes elaborarunt, quemadmodum multis depre­ henditur experimentis. Etenim ut silentio prae­ tereamus ingens illud intercommiuiioms (ut vocant) negotium, quod annis abhinc non multis summo labore susceptum gravi lapsu corruit, optime cui­ que notum est, quis exitus fuerit famosi illius per litteras colloquii, quod theologi Tybingenses cum patriarcha Hieremia anno 1576 et sequentibus ha­ buerunt. , Unitas instaurari non p’otest apud eos qui ab ecclesiq eatholiea recesserunt : ubi ut omnes a catholicis, ita a seipsis singuli incredibili odio dissident. Sola catholicae veritatis invidia coniunçti, caetera omnia toto caelo differunt, quasi Sampsonis vulpeculae, quae caudis colligatae capite in diversa tendebant, fui veritati comprobandae luculentum sane ac plane novum adducimus exem­ plum, negotium inquimus infeliciter gestum sae­ culo XVIII ineunte Anglicanes episcopos inter et Grseeos patriarchas. Qua rapone susceptum, trac­ tatum, confectum fuerit, id ex epistolis utrimque in eo obeundo scriptis satis aperto lectoribus signi­ ficabitur. Priusqualn tamen litteras ipsas aggrede­ remur. pauca quaedam, quibus res illustraretur, praeloquii causa generaliter praemittenda duximus. Totius igitur negotii summam hanc habeto. ' Sub initium saeculi XVIII Alexandrino patriarchatu fungebatur Gerasimus cognomento Pallidas, qui die 25 iulii 1688 summum illud munus adeptus, post annos viginti duo, ianuarii. 1710, sponte dimisit, cum aeris alieni pondere,-tum senio oppres-. sus. Eadem qua se removit die, Sampel Uapasules, genere Chius ac Lybiae metropolitanus, in eius iorum suffectus est, ae tertia die, 22 nimirum ianuarii eiusdem anni, in nova aede sollemni ritu constitutus. Vix iste patriarcha salutatus est, cum ad dissolvenda debita, quibus demergebatur Ale­ xandrina sedes, animum totum appulit ; atque ul­ tima atatim expertus, duos viros, Arsenium The­ baidos metropolitanum una cutn Oennadio archi­ mandrite Alexandrino, in Angliam amandavit, qui suo ipsius nomine pecuniam colligerent. Litteris commendatitiis, quibus eos instruxit, Annam Htuartam. Britannorum reginam (17(12-1714), rogavit Samuel, ut legatos blande suscipere ac prompte adiuvare, immo cunctis regni proceribus vehementer commendare velit. Ut autem quivis hac de re iudicare eo facilius" possit, verba epistolae ipse diligenter expendat, cuius potior loiMs sic habet *): iv Χριστφ άδιλφόν ήμών, τόν πανιιρώτατον χύρ Αρσένιον μητροπολίτην Ηηβαίδος. ύπέρτιμον χαί.' έξαρχον παντός napi Χιίλου έπαρχιας, ύποχχιμένης τούτφ τφ χαθ’ ήμάς άγιωτάτφ θρόνψ τής Αλ«ξανδρ<ίας, χαί τόν δσιώτατον Αρχιμανδρίτην τού αύτού ήματέρου θρόνου έν ίιρομονάχοις χύρ Γ«ννάδιον μ»τά τής συνοδείας αύτών. Καί πρώτον μέν παραχαλούμιν, όπως ένώπιον τής σής φιλανθρωποτάτης βασιλ·:χς «ϋρωσι χάρ.ν τής φιλοθέου Αποδοχής xai ιύμινού; δχξιώσιως (πρόσωπον χαί γάρ έπιφέρουσιν τού άγιωτάτου τούτου θρόνου χαί τής ήμών μχτριότητος, Από ν«αράς αύφών ηλικίας πιστοί χαί γνήσιοι π«φυχότ«ς θ«ράποντ«ς τής άγιωτάτης ταύτης τού Χριστού έχχλησίας)· διύτ«ρον δέ χα! ημάς μττόχους γ«νέσθαι τών πλουσίων δωρ·ών χαί Αφθονοπαρόχων Ιλιημοσυνών χαί ιύποιϊών τής σής μ«γάλοδώρου ρασιλιχής δ«ξιάς· μέγα γάρ (ό έφ' ήμάς δ«ινόν, ή τι απορία ϋπιρβάλλουσα χα! Αχρα ταλαιπωρία, ,ύφ' ών χαταπιχζόμ«νοι άθλιως ιι’ς βυθόν χινδυνέύομιν χαταντήσαι Απώλεια; τι χαί χαταφθοράς χαί τούτον χατασβισθήναι τδν καθ’ ημάς πατριαρχικόν θρόνον τδν iv μέσφ τής τοιαύτης χαί τοσαϋτης' άθχίας τούτων τών Αραβιχών μχρών χαί μάλιστα τών χατi τήν Αίγυπτον ώς άστίρα λάμποντα χαί χηρύττοντα, ού μέντο: άπδ χαχίας χα! -φθόνου τών έχθρών τού Χριστού «ίς όλεθρον τοσούτον φθάσαντα. Αλλ' ix τών ήμίν δμοιοσχήμων χινηθείαης τής χαχίας χαί τών ρχλών, χατήχθημεν εις χάος έπώδυνον χαί άθλιότητος χα! ταλαιπωρίας χαί χρέους βαρυτάτου ίπέχι-.να τών έξήχοντα πουγγίων, άτινα έδανιίσθημιν παρά άλλοτριών χαί άλλοφύλων συν τίχη> δβινοτάτψ. Καί τών μέν ispiitv σχιυών, πατριαρχικών άμφιων χαί πραγ­ μάτων ίχχλησιαστιχών τά μέν άπ«μπολήθησαν χα! τά λοιπά ένέχυρον μένουσι διά τδ χρέος. Τϊ,ν δέ αιτίαν τού τοιρύτου ήμών όλοτιλούς άφανισμού χαί τής πανολέθρου χαταδίχης. γνωρίμην ποιήσουσι χαί δήλην έν τυνό·|)ί·. τά τι μαρτυρικά τά έν χ«ρσί τών ήμιτέρων πατέρων, διιςοδιχώτιρον δέ άπδ γλώσσης αύτών χα! ζώσης φωνής· ούχ έδοξι γάρ ήμιν άρμόδιον έλέος χαί χάριν άπαιτούσ·. τάς ί<ράς άχοάς τής ύμιτέρας βασιλιίας βαρύνιιν διά τού πολλού τής διηγήσιως χαί παροξύνιιν θρήνοις χα! δαχρύων άποχατασταθτίην ι?ι. Datae erant litterae ex aedibus patriarchalibus aegyptiacis anno salutis MDCCXII, mensis fe­ bruarii 25, indictione V. 'A:i τούτα χα! ήμ«ίς τιθαρρηχότως έλπίσαντ«ς, ώ γαληθοτάτη άνασσα, πέμπομ«ν «ίς τχηιιΆ,ν προσχύντ^σιν τού ίιρού xal θιοφρουρήτου κράτους τδν Legatorum in Angliam adventum paucis narrat Wanley, vir tunc temporis magni apud suos no­ minis. Sua ipsius verba hic referre iuvat *): ,Gerasimus the aged patriarch of Alexandria resigned his office, that he might go and end his days at Monte Hanto (i. e. Monte Atbo). The people.elect Samuel archbishop of Lybia in his room; but (’osmas, archbishop of Mount Sinai, . purchasing the ’) Integram vide spnd Sp. lamproe, , h/.rôn tatop,irai r»,,' ’5AAed»ç. t. Il) (Alheuis. 1HHP) p. W22W7. *1 British Miuruiu. Hurl. X*·. U77H. fol. Ill. aphd t, liaau. Thr irrthadM· rAaccA tkr mat m thr riyHeerM· cestury, bondini, Iona, μ XXVil. 371 LONDINENBBB BT CON8TANTINOPOLITANAE SYNODI, 1713-1725 favour of the Grand Vicier, the church of Ale­ xandria ia go much oppressed that they Mod hither Arsenina, métropolite of Thebaia, and Gennadius a Cypriot and archimandrite, and cathoguBenoo of Alexandria, with four deacons, aa aaagnooteo, a cook and aa interpreter, to crave the assistance of good Christians.11 Graecos cum Loadinum appu­ lisse cognovisset Joannes Covel, collegii Christi apud Cantabrigienses reotoris, ad amicum Waele} scripsit, ,unum atque alterum argumentum contra catholicam circa tranaeubatantiationém doctrinam de Arsenio eiuaque cocio expiscaturus. Remisit ille epistolam indiciorum plenam, cui testimonium, quod a Graecia acceperat, incluait. Quod utrum­ que scriptum; cum ad rem nostram non parum conferat, lectori benevolo laeti ac hilarea imperti­ mus. Sequitur proinde primum epiatola Wanley ad Covel,' et ea finita, teatimonium Arsenif de tranaaubatantiatione ‘): 379 faithful copie of the badly spelt and badly accen­ ted original, which I keep by me. They would have put no data, nor no names unless I had particulary required them. The crosses (+) also wepe loft out, which when I asked the reason of, they said that since that ■ mark was not used in this Country, they complied with the fashion; but at my speaking they freely put them to. If you have any other service to command me, you may freely make, use of Reverend Sir, Your most faithful and obliged Servant, Humfrey Wanley. The last is 4 αρχιμανδρίτης Γεννάδιος, by way of the monocondylia. Autographo epistolae huius auctor Londtaensie . sequens apographon in margine subiecerat : —j- Ilapl τής άγίας ιύχαριστίας τού τίμιου Σώμα­ τος χαί αίματος τού Χριστού. 'Γποχίτω «ς τήν Coach Office, 21 December, 1714. frseipiaV τού άρτου χαί τού οίνου, <ίς τδ δχοίον tlvai Reverend Sir, άληθώς χαί χυρίως παρών, ήγουν χατά τδ πράγμα, According to your Deaire, I did (come months δ ’Ιησούς Χριστός, χαί χατά τδ φχνόμινον tlvai since) enquire of Araeniua the Métropolite of The­ άρτος, χαί ' οίνος, (ίδέ χατά πνβύμα Σώμα χα! αίμα baic, and of the Archimandrite Gennadiua. touching ΧριστοΟ. ούτος Ιχιι. the μχτουσίοισις, which word they seemed not to Κάτιτος ,αψιδ’·) διχίμβριου 21. understand: and afterwards owned thqt they had δ ταπχινδς μητροπολίτης Οηβαίδος ά^σ»νίος. neyer heard of it before. They said that in the -|- ,-δ άρχιμανδρίτης γιννάδιος. » Blessed Sacrament of. the Eucharist, they receive Christ s Body πνιυματιχώς, and declared that they - ·) — Here they mistook the day'of the month: and as would give me a Certificate of guch their Belief had as thia tlieif certificate is, it had been worse if they were when I should require it. This I did upon the th have drawn it from their heads alone .without the help of books; at least for Gennadins his part. Receipt, of yours of the 13 th instant, which I also Hactenus illa epistola, quae satis quidem accu­ communicated tp. the Bishop of London, who is much harrassed about them, and Cannot as yet rate, etai minus liberaliter, negotium Arsenianum get them to accept the t 300 given by our late "proponit ac pro ratione circumstantiarum de eo Ex qua aperte comperitur, Graeculos pious' Queen for their Departure. His Lordship disserit. had them to Dinner laat Saturday, and was plea­ illos gravibus Britannia brevi molestos et odio­ sed to have at that time some conference with me sos fuisse; atque hos quidem omni studio et opera and others, with or concerning them. The,Result elaborasse, ut peregrinsuites loco exturbarent. ia. the men (although we have reasons sufficient Illos vero a sententia nec transversum unguem to persuade and satisfy us that they are True and deflexisse, ex altera eiusdem Wanley' epistola ad Honest Men) must quickly be gone; we are against dominum Tudway, 24 decembris 1715 data;, pronum a Brief, or any General Collection for them; and est intelligere, in que Thebaidos metropolitan! ap- we do not like that the Universities should be pulsum ad Cantabrigienaea denuntiat, stipis colli­ pestered with them. The poor Archbishop cried gendae gratia: The Greek métropolite of Thebaie, out like a child, when my Lord of London told scribit ille, will como io Cambridge eoo» after him he must Depart. Only thus far he Relentdd Tweÿ-day oa pttrpoee to collect goar charitiee: (upon much Intercession) that they might petition pray acquaint the maeter (i. e. Covel) of this *)· to his Majestic (which he advised should be done Quin immo septem interiectis niensibus a scripts, in French* and not in Greek), and if that had any hac epistola Londinenaium compita rursus per­ good .effect, well; if nôt, to be gone. . They are vagabantur, cum menae iulio J716 uni alterive extremely necessitous, and live in much misery and episcopo pusilli Non iterantium gregis occurrentes want. I have lent them coipe pounds, since J saw vias plane novas sibi aperuere. . Qui fuerint ÎUi Nox taruatM ('Non jurors), cui­ you, and hare gotten them, some charities; and · yet their numerous Family consume all. On Mon- que rerum historicarum non prorsus ignaro notum / ' day, I got the following confession from them, eat Confestim a suscepto Angliae regno sub ini­ ' craftily worded. I told them I believed it was tium anni 1685, Jacobus sdsundus catholicos a ' taken from some book I had heretofore read: they tot annis crudeli iugo depressos voluerat libertati replied it is taken from the Liturgies of Basil and reddere. Rem aggressus, tam pervicaces animos - Chrysostoms. -I told cm roundly, the Question offendit, - ut inde famosa illa rerum conversio was not, about what Chrysostome or Basil believed traxerit originem, qua eoniuratione -inita et co­ but. about what they themselves believed ; · they mitiis generalibus pronuntiantibus Jacobum a iure Answered, they believe as those saints, did. regnandi excidisse, in Guillelmum Arausicanum Novo tamen principi I would have had them to declare against the collatum est imperium. μιτουσίωσις in their certificate; they said they sacramentum .dicere abnuerunt non pauci vel ex would not meddle wifh what did not belong to Anglicanis, Hinc' factum eat, ut in illa pravarum them, etc. I am therefore forced to-content my- religionum turba, quibus Anglia iatn in tot partes • self with r* you see~iir the margin, which is a scindebatur, nova secta surrexerit, eorum scilicet Humphrey Wanley to Dr. John Covel. *) Kxstat es Musso Britaaaieo, add. was. tt. ell, fol 148, apod G. Williams, kp. at., p. LX. ·) Cod. Messi Britssm.. Hart. WB, fol 1W; «.Williams, op. tit. XXIX. < ' 373 LONDINEN8E8 ET CON8TANTINOPOLITANAE 8YNODI, 1716-1726 qui JTm àraUn (Non juron) dicti sunt?* quorum numera·, etsi principio exiguus, ceevit tamen 'in die·, quando Arausicanus anno 1697, ubi aetum de pace generali, legitima· regni poeseseor renuntiatu· eet; item quando ia eius locum Anna Daniae prin­ ciple··, Jacobi Π fllip altera, anno 1709 suffecta qst, praecipue vero anno 1714, cum regnum capeseivit Geergius HannoVeranus. Sed quid ictud negotii cum mendicantibu· Graeculi·? Exstat quaedam pagina eaque satis brevi· D. Brett, viri cuiuadam ex Jio» i»ra»tib>u insignis, in qua re· tam luculente exponitur, ,ut hic integram exhibere pla­ cuit. Illa itaque a verbo ad verbum aie sonat1): In the month of July 1716, the bishops called Nonjuror», meeting together about come affair· relating to their little church, Mr. Campbell took occasion to apeak of the archbishop of Thebais then in London ; and proposed that we should endeavour an union a'ith the Greek church, and draw up some propositions in order thereto, and deliver them to that archbishop, with whom be intimated, as if he had already had some discourse upon that subject. I was then a perfect stranger to the doctrines and (orme of worship of that church, but as I wished most heartily for a gene­ ral union of aM Christians in one communion, I was ready’ to have joined with Mr. Campbell on this occasion : but Mr. Lawrence being in the room, drew me aside, and told me, that the Greeks were more corrupt and more bigoted than the Romanists, and therefore vehemently pressed me not to be concerned in this affair. Therefore I then declinedit. ' But Mr. Collier, Mr. Campbell and Mr. Spinkes joined in it, and drew up proposals, which Mr. Spinkes (as Mr. Campbell informed me) put into Greek, and they went together and delivered them to the archbishop of Thehais, who carried them to Moscovy. and engaged the Csar in the affair,, and they were encouraged to write to hie majesty on that occasion, who heartily espoused rhe matter, and sent the proposals by James, proto-cyncellus to the patriarch of Alexandria, to be communicated to the four Eastern patriarchs. Before the return of the patriarchs' answer to (he proposais,' a breach of communion happened among the' Non­ jurors here, Mr. Hawes, Mr. Spinkes and Mr. Gandy on the one aide, and Mr. Çollier, Mr. Campbell, Mr. Gadderar and myself on the other. So .that when the patriarchs' answer came to London, in the year 1792, Mr. Spinkes refused to be'any further concerned in the affair, and Mr. Gadderar and I joined in it. After Mr. Gadderar went to Scotland, Mr. Griffin, being consecrated, joined with us. The rest of the story relating to this matter may be gathered from the letter· and thq subscriptions to them. Mr. Collier subscribes Jere­ mies, Mr. Campbell Archibaldus, Mr. Gadderar Ja­ cobus, Mr. Griffin Johannes, and I, Thomas. , March 30“ 1728. Th°“" Bre“' 1 (■ Haber hie. lector benevole, totum unihnis ten-, tatae negdtium Anglicanes inter et Orientales summatim quidem, sed accurate expositum ab uno ex illarum rerum actoribus.. Quo vero facilius intelligas, quae fuerint actoris cu(usque partes quamque tandem fabula solutionem habuerit, operae pretium erit memorasse nudam ac simplicem rerum narra­ tionem ae seriem, ut ex illa discas actus, ut, vo­ cant, cuiuslibet argumentum et oeconomiam. Vix Notwatnmiss episcopi exiguitatis i*nandi rescriptum, quo.suam sententiam sati· tana sandtf sepulcri, unde diligentissime descripuperose confirmant, et Graecorum argumenta sol- tum publici iuris facimus. Euhi sinful ac alterum . vunt atque prolixe refutant. Quae omniages)a aunt _ Anglorum patriarchis rescriptum in Moscoviam - anno 1722 mensis maii die undetricesipm. asportavit Jacobus protosyncellus, quem Iniurati \ Ad optatissimam recodciliationem firmiorem fa- litteris etiam systatieis eodem tempore datis inciefidam, votum quoddam exposuerant Anglican! ιπτίΜΓ^πί, struxerunt, reni rem cwoiraenuancfiM commendantes cura cum merse sacrae rotiu» totius theologi, quod' fas esse putabant protestantes Rusaiae " ' synodo, ’ tum summo rei · publicae . ,· cancellario t. . postulare ab orthodoxis-nropositioitibu· scilicet comiti de Golovkin. 'Eiusdem anni die nona Sep­ schematis septima et oetatw^efpetierant divini cultus abqualifitem, servatis tambw singularum .ecclesiarum iuribus, pro viribus utrimque praestari, (luem propositum finem ut assequerentur. Anglorum lirurgiam iuaserant ad pristmam formem revocari passimque amplificari et emendari, quo propius ad < trientalium liturgiam similitudine secederet, rati et optantes, novum hunc ritum, immo dissentane­ arum partium congeriem, a Graecis abacisci posse. Hae in re prae caeteris desudavit atqde elaboravit Jcrcmias Collier, nova edita liturgia sub hoc titulo : A Communion Office, taketr*partly from frimitive Liturgie», and partly from the first English re­ formed Common-Prayer-Book: together with offcee for Confirmation, and the Visitation of ΙΛ Sick, London, Janus Bettenham, 1718, in-8' (British Museum: 3475 b. 40 |1]; t, «95 (6|; 11« e, 49; 117 g, altera editio eodem anno excusa a .I. Smipt, London, in-8° (British Museum: 4327 b). Jits etiam-"postea edita eat; ac primum quidem a I’. Hall, fragmenta liturgira, t. V, Bath, 1848, in - 1«· (British Museum: 3478 aa, 23); deinde ‘vero a J. Dowden. The Annotated Scottieh Com­ munion office. An historical account gf the Scottish Communion office and of the Communion office of the Protestait-Episcopal Church of the United Stalee of America, with liturgical note». /To wich in added a reprint in reduced facsimile of the edition of the Scottiih office of 1764 ; and alto reprint» of the American Communion office, the Scottish office gf the 1637, and the Nonjurors gffice (of) 1716. Edin­ burgh. K. Grants & Son, 1884. in-8*, XII-34« ρρ. (British Museum: 340« df, 2). Eum quem induxe­ rant ritum multis Iniurati tuiti sunt argumentis ac dissertationibus; quarum unam alteramve memora­ bimus. Vnam celato nomine protulit in lucerti N. Spinkes seqdenti titulo: No juet grounds for introducing the new Communion office ... by a • Non-Juror, London, 1719, in-8· (British Museum: 3475 b. 42 (4]1. Harum autem praecipuae Jeremiam Collier auctorem habent, qui in unum eaa collegit, titulo isto praefixo : A Collection gf tracte written by the late rev. and learned J. Collier, in - 8 ·, London. 173«. Insunt: 1) Beaten» for restoring some prayer» and direction» as Buy stasid in the Communion Service gf the first English reformed Liturgy compiled by the bithop» in the 3* and 3* year» gf the reign of the K. Edward Vi, second edition, London, 1717 ; — 2) A defence of the Boatone (etc.), beidg a' reply to a book entituled No reason» for restoring them, London, 1718; — 3) A vindication of ths Beaton» and Defence (etc.), part I: being a reply to the firet part gf No sufficient reasons (etc.), London, 1718; — 4) A vindication (etc.), part II, London, 1719; — 5) A farther defence (etc.), being an answer to a reply to the vindication gf the Rea­ son» and Defence (etc.), London, 1720 (British Mu­ seum: 3475 b, 22). — liberrimam hanc librorum notitiam mihi suppeditavit L. Baillet, O. 8. B., a Gallis apud Anglos exactus, cui gratias referre quam maximas mihi aequum ae iucundum eat Novum, illum aacri peragendi ordinem in Grae­ corum sermonem paucis immutatis transtulerunt Iniurati, cuius translationis autographum ipsum etiamnunc servetur in bibliotheca Oonatautinopoli- tembris Petrbpolim demum adventavit Jacobus, uti e'x epiatgla, quam inde in Angliam misit, comperi­ tur. Ea vero tempestate Ruasopim impbrator Mosquae commorabatur; eum autem illuc mense novembri se contulit Jacobus, Astracham Petrus iam petierat. Inde tamen Mosquatn reversus, statim Anglicanorum responsum Oriefitalibus patriarchis transmitti iuasit, illud quoque exoptans, ut unus alterve ex Iniq^g^ in Moscoviam se conferret, quo citius negotium absolvi posset. Quod regium consilium amicis Londinensibus protinus nuntiavit Arsenius, missis etiam in Britanniam conciliatoribus. Jacobo protosyni ello et Bartholomaeo Cassano, qui rem urgerent ac legatorum profectionem matu­ rarent. Arsenianae illi epistolae adscripts dies 25 augusti 1723. Instanto autumno, profectionem parat protosyncellus; sacra quoque Russica syno­ dus tfadita Jacobo epistola concordiam mox ab­ solvendam amplissimis verbis decantat. At veteribus negotiis nova quotidie accrescen­ tibus, annus ad exitum venit, quin Jacobus loco cedat. Interim ex < Irieute patriarcharum affertur responsum, alteri Britannorum responsioni opposi­ tum, in quo argum i ab Anglicanis allata in­ tacta relinquunt orth< vi praesules. Verum ne silentio suo futurum · ut protestantibus assen­ ti r i viderentur, tanquam fortasse recte opinantibus, ideo confutationis loco antiquatq (ne dicam anti­ quatam) Dosithei patriarchae confessionem exarant, nihil fere in ea immutantes, sed adiectis in fine propriis subscriptionibus. Immo data eodem tem­ pore ad Kussicam synodum epistola, eam rogant ne quid amplius Britannis respondeat. Litterarium potius cum peregrinis colloquium^ abrumpere quam verbis diutius contendere mb(uerant Graeci. Russie· vero synodus, durioribus hisce nihil territa, graecum quidem scriptum id Angliam trans­ mittit, sed Anglos iterum monet, ut e suis duo in Rusaiam se conferant, cum duobus itidem ex ortho­ doxo plero de unitate procuranda sermonem habi­ turi. Cui Russorum epistolae dies secunda fe­ bruarii 1724 adscriMMir. Eam Jacobus proto­ syncellus Londinum affert, duos inde viros ab In­ iurati· delegandos mox apud Russos traducturus. At inexpectata quaet^m negotio mora iniicitur; eorum enim, qui profecturi sunt, legatorum alter cum locorum distantia, tum rei familiaris impli­ cationibus prohibetur, ne aestivo huius anni tem­ pore iter suscipiat. Quin etiam d. Gadderar in Aotiam discedenti alius in eius locum subrogandus eet; qua de causa d. Griffin, is ipse qui )n post­ remis subscriptionibus sub Joannis nomine abditus latet, episcopus creatur. Procrastinationis istius culpam ut levent, multa excusatione utuntur Angli­ can!, missis in Russiam litteris ad Anenium The­ baido· metropolitanum, totius negotii ducem ac magistrum, ad sanctam synodum Petropolitanam, ad magnum imperii cancellarium. Quae litterae eodem tempore dantur, die scilicet iulii decima tertia anni 1724. Dum vero tempus ad agendunb idoneum ita conteritur, terribilis e Russia rumor per cunctas Europae regiones vulgatur: Petrum primum, potentissimum illum Russorum imperatorem, morte occu­ buisse. Inopinato hoc eventu, qui 8 februarii 1725 L 1 3» LONDINEN8E8 ET boN8TANTINOP< HAT ANAE 8YNO1H. 1716-1725 7 Mdidit, negotia per tot anno· protfàcta, concordia infecta, abrumpuntur. Etai enim litteris ad Arso­ nium, ad sanctissimam synodum, ad magnum can' cellarium, die undecima aprilis datis/Iniurati ex­ optent, ut coHoquia de unione instauranda olim repetantur, tamen ex epistola comitis da Golovkin, cui ^Sie· 16 Septembris 1745· 'adso^pta, satis «petty comperitur, ad calendas graecas rem dila­ tum iri. . < ' Eam huc usque tractaverant NoniUtnnte·. insciis, ut videtur, iis episcopis,' qui publicas. bcclesiae Anglicans» personas gerebant, φιοηιπι primus id temporis ordine, Gtrillelrtius Wake, archiepiscopus Cantuariensis. accepto tentatae concordiae nuntio, magnam o|ieram dedit, ut Graecos ab incepto avo­ caret. Hunc -ad finem Chrysantho, -patriarchae Hierosolymitano, perferendas inscripsit litteras, itf quibus popt actas pro libris quibusdam acceptis gratias, Graeco praesuli narrat, unde tandem originem duxerint illi qui societatem cum Orientali­ bus inire quaesierant. Multum sane in ista epi­ stola momenti est. quam propterea ex autographo ipso benevolo lecturi libentes communicabimus, adiecta eiusdem in graecuin translatione a Chrysantho expressa. Postremo tandem loco epistolam, quam t'hrysanthus Ajritanno viro rescripsit, luci committemus. Haec XIX ianuarii 17*27. ills VI septembris 1725 data eat. Thomae Payne, presbyteri illius, a quo Guillelmus Wake rei infeliciter ten­ tative nuntium accepit, duas epistolas Chrysantho inscriptae, quarum uni XIV iulii 17'24, alteri VI iunii 1726 dies adscripts est. in tabulario Metochii, ut vocant. Constantinopolitani sancti sepulcri olim exstitisse nos monuit vir optimus nobisque amicissimus Aemilius Legrand, quem maturius mor­ tuum merito omnes lugent. Eas multis abhinc annis a Georgio Constantinide subreptas in prae­ sentia detineri ab altero hominis istius parum verecundi genero audivimus: quarum coniam lectorityis facere non posse eo magis dolemus quo ex eis rerum indicia copiosius sane suppeditarentur. Atque ista ea aetate gesta et de concordia utriusque ecclesiae procuranda utrimque disputata sunt. Exitus vero alius non fuit, quam collo­ quiorum inter partes dissidentes susceptorum et initorum plerumque esse solet. Ne tamen merita laude fraudentur, exemplum posteritati reliquisse existimamus, quod de controversis in religione capitibus, semoto omni odio et acerbitate, agendum et disputandum sit. Quin etiam ex his actis non pauca, nec solum ex Anglorum, sed et ex ipsorurnmet Graecorum dictis et concessis hae in causa suppetunt, quae ad doctrinam catholicorum confir­ mandam apprime faciunt. In his porro perse­ quendis prior nobis in eo laborandum esse mens fuit, ut ad eerta doctrinarum capita niteremur singula revocare, ac velut in unum colligere, quae in toto ilio quaestionum responsorumve curriculo huc et illuc fusa et dispersa occurrunt; re tamen diligentius considerata, eam potius ordinis rationem tenendam, esse duximus, quam ipsi secuti sunt auctore· disputationum, a quibus .expetenda sunt ea singulatim, quae gravissimi in re nostra viden­ tur ease momenti. Qua ratione satis apte illi, quam agimus, causae consultum iri confidimus, si nonnulla capita, quae ad praemuniendam recon­ ciliationi viam exposuerat britannus theologus Thomas Brett, vir inter Nomstnmt·· praecipuus, hio appendicis gratia exhibuerimus. Sunt quidem illa anglico -sermone scripta; ne tamen lectori nimis prolixae rerum narratione· taedium forte pariant (quod nihilonimua factum iri suspicamur), latino tantum idiomate laudata capita referre visum est. i'owrrT. Gswmtau. rowrs xxxvn. Illa itaque sonant *) : dp verbo ad verbum 376 reddita sic . ..Capita, de quibus cum Graecia dispalandum est, haec stint: 1. Additamentum ab ecdiesia latina symbolo Nicaeno, immo Constantimqiobtano. factum adjecta vqce filiot/ue, quod- additamentum reformationis tempore a nobis «retentum hactenus adhibemus; promisimus autem vocem . hanc adiectam, » si · de ceteris rebus consenserimus, nos esse praetermis­ suros. ■ Quapropter non multum disceptandum erit. Quaedam tamen hac de re dicenda erunt ad proban­ dum rectam fidei nostrae rationem ac ostendendum semper nos nihilominus existimasse, putrem in di­ vinis unum esse fontem tinn filii tum spiritus sancti. Atqui Graecos putabamus sentire, e patre per filium, ix χχτρΛς 8ià ufo-j, procedere spiritum sanctum ; ita ut utrique crederemus spiritum sanc­ tum e filio .procedere, modo tantum ac verbq diaaidentes. Quae persuasio hactenus apud nos fere omne· constare videtur, ut ex ^jis colligere est, quae hac de re disserit doctor Watefland in sua Hietoria eritica eymboli Athanouam. Ex quo opinabamur nostrum hac in re cum Graecis dissi­ dium, ieiufiiym e«ae verborum certationem, utraque voce idem sonante, quippe eum existimaremus ix atque itd idém valere. At in eo. quod nobis miserunt, responso Graeci negant eandem esse vim praepositionum ix et tii, atque asserunt voculam ix nunquam sumi pro î:i nec vice versa 8.3 pro ix. Illud etiam affirmant, quod cum de spiritus sancti processione ' per filium sermonem habent, non eam processionem significaht quae naturalis est, aeterna, prior tempore, atque eam ob rem cunr de filio loquuntur neque praepositione ix neque praepositione 8:d utuntur. Non enim (inquiunt) fecundum hanc proceeeionem dicimu» nanctum epiritum ex filio nl per filium procedere; tient enim filiae non generatae eet a patre mediante epiritu nancto, ita nec epiritue nanctae procetnit a patre mediante filio. Secundum temporalem autem et ex­ teriorem procennionem confitemur procedere illum nive exire et emitti per filium tire mediante filio, et ex filio ad externa procedere ad eanetificandam rem creatam. Cum igitur ad rectam fidei noatrae ra­ tionem probandam cum Graecis disceptantes as­ serimus sanctum spiritum procedere ex patre et ex filio, non amplius possumus in nobis defendendis id argumenti afferre, quod ix et ï;i idem valeant sive valere possint, cum aperte illi negent, sive ite sive Sii isdhiberi posse, si naturalis et aeterna spiritus sancti processio spectetur, quam neque ex filio neque per filium fiepi annuunt; de· ea porro aeterna processione agitur in symbolo, cum ex altera processione, pro qua voculam hi probant, spiritus sanctus non significetur verus esse et aeternus Deus, quod tamen hoc symboli articulo esse declaratur. Pearson autem episcopus, qui percepisse videtur, qua tandem ratione processio per filium a Graecis definiatur, quam isti nunquam in aeternam ipsius processionem transferunt, argu­ mentum illud, licet vulgatissimum sit ac saepe s Latinorum additamenti propugnatoribus adhibeatur, omnino neglegit. Quapropter quod additamentum hoc retinuerimus ac retineamus hactenus, id Pear­ son episcopi argumento defendendum est. sacram scilicet scripturam, cum conceptis, verbis spiritum sanctum e patre procedere demonstret, ita pro­ cessionem illitu e filio potentialiter docere. Ille . - t— *) Ap«d (i. WUliama, «p. ciL, p. 1 Ai-140, · codice collrgii M. Trüütatb apod GlemUmond a d. Lyon ex ipda« Brett aatofrapho exarata. .# 37 ■ LONDINEN8E8 ET COJiSTANTINOPOLITANAE 8YN^DI, 1716-171» 380 eniml utpote e patre procedens, pSlris spiritus eorum lectos esae personasque in ,hac synodo (Mat®. X. 2<>) uc Dei spiritus (I Cor. XI, 12) vo­ gerere contenderunt, nullam ab illis legationem catur; atqui filii etiam spiritus (Gal. IV, 6) et acceperint. (Vide Cavaei Hist. Liter., tom. Il, Christi 'spiritus (Rom. VIII, 9; I Petr. I, 11; p. 260 (lege 649]). Quamvis vero -episcopus Ro­ Phil. I. 19) nuncupatur. 8i sanctus igitur^piritus manus legatos ibi habuerit, caeteri tamen episcopi 'Hvi et patris spiritus vocetur, quatenus e patre occidentales nec concilio interfuerunt neque eius procedit, sequitur illum, cum filii spiritus appelle­ decreta admittere volueAnnt: immo septem annis tur. etiam e filio procedere. · Idcirco de spiritu interiectis, atlno 794, synodum Francofurti egerunt, loquens Christus (Joh. XVI. 14, 15) ait: llle^de itr qua concilii illius decreta damnarunt. , Hic/causa meo accipiet. Cum In prototypo tum in vqlgStis imaginpm summa euro ventilata, conclusumque,tn editionibus legitur: ήμάς ίν χαινότητ: πν«ύματος. Riirn. XII, 11: Τφ χυρίφ δουλ«ύσντ«ς. Atque I These. I, 9: Δουλ«ύ«ιν θτφ ζώντι χα! άληΟινφ. Legimua btiam Num. XXVIII, 18: Ιίάν ίργον λατρ«υτδν où ποιήσιτι. Eadem pariter verba coniuncta inveniuntur Num. XXIX, 1, 7, 12, 35/ Hactenus theologus ille britannus, cuius elucubratio in eo saltem codice, quo usi sumus, abrupte desinit imperfecta; utrum absoluta unquam fuerit, comperire non potuimus. Eam tamen, qualiscumque demum sit, eo libentius referendam esse duxi­ mus, quo nobis clarius capita nonnulla elucidaverit, quae satis leviter Iniurati rescripto perstrinxerant. Neque vero notatu minus digna nobis videtur coaetanei cuiusdam Graeci pagella, qua articuli Anglos inter et Orientales praecipue controversi brevi comprehenduntur. Qqis fuerit ille, asserere nequimus; eum tamen unum et eundem fuisse ac Jacobum protosyncellum. cuius in ea causa, de qua agitur, partes iam lectori notae sunt, inde colligere est, quod se suo nomine rem cum Britannis trac­ tasse ipse fateatur. Id etiam nobis pro comperto habetur, quantum ex ipsa scribendi ratione per­ spicere est, eundem illum fuisse ac amanuensem, cuius opera prioris Graecorum ad Anglos responsi in codice Constantinopolitano sancti se^mlcri asser­ vati. una alterave pagina descripta est. Qualiscumque demum is fuerit, en eius opellam, prout continetur folio quodam adventitio codicis Constantinopolitani sancti sepulcri 828, in quod optima fortuna incidimus : Ti ίναντία τών Βριταννών χαί «:ς μ«ρΙκά ζητήματα όπού ΙΙίλουσ: συγχίτάΙΗσιν, χαί «ίς μιριχά δπού διστάζουσι. α’-ον. Έν πρώτοις (cod. πρώτης) χυ^έρνησιν καί συγχατά,ΐασιν «ις τάς αγίας τ«σσαραχοστάς, ούχί πώς νά τδ ίγύρ«υσαν αυτοί, Αλλ’ ήμιΐς, ίπ«:δή «ίς δσον καιρόν ίχάμαμιν αύτού, έμά5ομ«ν τήν γνώμην τους. Ήμ«!ς ήξ«ύρομ«ν μ«ριχοί>ς δπςύ τήν μ«γάλην τ«σσαρΚχοστήν χαί αύτδ τδ ' λάδι νηστχύουσι · τδ ρούτυρον μόνον δέν νηστιύουν, διατΙ ίδώ Iχ«ι *tô λάδι τίσσαρα ^ούπια τά 150 δράμια. p'-ov. Atùrtpov ζήτημα, χαί διά τάς γυναίκας δπού Ιχουν οί ίπίσχοποι, διατί αύτο! ρ»βριώνονται «ίς τδν λόγον τοΟ Παύλου δπού γράφ«ι πρδς Τιμό- dtov α'-ή, χιφάλαιον γ’-ον, στίχους ρ. χα· «ίς τν,ύττ al^t δυνατόν νά τούς Αποχρι^ή τίνος μί παλ^ιαίς . μαρτυρία:». γ'-ον. Πώς πρίπίι οί liftif νά πίρνσυν μίαν γυ­ ναίκα. χα: άν άπσ#4'ΐ ή γυνή X5J’ Αδ«:αν vi πίρνη Αλλην αύτο! το&το, ίχ: ίλοι. Αλλά μαριχσ! άν,/σταότ®, δηλαδή νά μ«ταυπανδρ4>,ντα:. ’ ί'-αν. Απόχρισιν χαί «ί; ταυτο, ί:ά τήν χέιρτο τονίαν (eod. /«igftcvc’avl τους, «·. μίν χα; «!να: «Αλόγαν νά μ«ταχ«ιρςτονσύντκ *ή ίχι'.λ «'-αν. ’Εχουν συνήίΗιαν χα: ξουρίζουν τά γ«ν«:α J ο! ί«ρ«ίς, λαή\στά5η μίά κακή συνή!Η:α, κα: όπτιος ίχ«: γέν«:α (cotL γίν«ιι τδν φωνάζουν πόρ«ρ ήτό,, πτωχόν. \ *r'-cv. Καί διά) τήν τ«τραγαμ:αν, άγχαλά ι cod. αν γχαλά) αύτόί λίγσυσ: πώς φυλάττςυν τά δρ:α τών άγιων πατέρων. ζ'-αν. Καί διά τήν Τυγγέν«:αν τού γάμου χαί τού ραπτίσματσ;. η'-αν. ,Καί διά τδ άγγ«λ:χδν σχήμα τής μοναχι­ κής παλιτ«:ας. / if-ον. Καί διά τήν ίξομολόγησιν ποια icod. ποια) σύνοδο; τήν άποφάσισ*. ι'-αν. Καί δ:ά τά μνημόσυνα τών S-ανόντων, άπδ ποδ έττάΙίη. :α'-ον. Καί διά τήν πρασχύνησιν τών ιιχόνων κα! τήν τιμήν όπου προαφέρνομιν τή Ο«ατάκφ. :p'-cv. Κα! διά τάς ίορτάς τών άγιων joù καθ’ ίνδς τήν ίορτήν ταυ. ιγ'-ον. Καί άπδ ποΟ ίστάίΗ,χαν . αί τέσσαραις τ»σσαραχΕστα: δπαΰ ήμ«!ς οί δρβύδοξαι νηστ*ύομ«ν. ιδ'-oy. Ηέλίυν χαί παράδοσιν καλήν διά .τδ άγιον ράπτ-.σμα, διά νά ραπτίζωντα; χαΟιϊις χα: ήμ«!ς, διατ: αύταί συνηθίζουν χα! κάμνουν Ινα σημιίαν σταυρού «ίς τδ ρλίφαρον χαί μκριχάς «ϋχάς, χαί ούτω τ«λχιώνουσι. Ti dtfa γράμματα τής παλαιάς κα! χαινής δια­ θήκης, ή μίν παλαιά χατά τήν ο' ίχδοσ.ν σύν ταίς ίρμηνιίαις Αχΰλου, Συμμάχου χαί Η«οδατ;ονος. Τ«τραράγγ«λον, Απόστολος (cod. Αποστόλων), «ύαγγίλιον, χαί Αλλότριχι jiljUo: γραφόμινα: μϊγάλαις γράμμαυι παρά τών παλαιών χρωμένοις. Τίν«ς ίχ τών χύχλων παρά τών Ελλήνων έΙΡνιχών (cod. ί&νηκών) συντ«8έντων. Τίν«ς ίχ τών διπλωμάτων (cod. διπλομάτων) ή , συγγραφών παλαιών, χα! α! τών γνωρίμων ανθρώ­ πων έπιστολαί. Τ:ν«ς ίχ τών ίν«ιλημάτων (cod. ί/«-.λημμάτων) πα­ λαιών ΰμ«νίνων. Τίν«ς ίχ τών γραφών τών ίν άγίοις πατέρων ήμών Ιππολύτου Ηηραίου (cod. Ηυραίαυΐ, Ιουλίου ’Αφρικανού, Qp-.γένους, χαί τά λοιπά. Ex ista pagella, sermone Graecorum vulgari conscripta, perspicere haud difficile est, non solum rei dogmaticae in hoc tractando negotio studuisse Britannos, sed etiam amanuensi, quisquis ille fuerit, mandata dedisse, ut pervetustos codices sacrarum praesertim scripturarum ex Oriente in Angliam re­ dux secum adsportaret. Facile inde crederes, operosum illud negotium, etsi praeter opinionem ceciderit, irritum tamen non omnino extitisse. Bed et istud, quod caput est, alte retinendum, magnum Dei donum esse vocationem ad lidem, enixisque proinde precibus a Deo implorandum. Quibus iam eius inquirendae pium studium et affectum incidit, ii profecto ab illis temperamentis cavent, quibus ad optatae concordiae viam praemuniendam accepta a maioribus probe constituti ecclesiastici regiminis forma conturbatur, convellitur, penitueque disiicitur. Nulla unquam sic est instituta aut sus­ cepta ineundae concordiae ratio, quasi ecclesia, aut de suis dogmatibus ullo pacto dubitaret, aut 25· . .■T' -r ·\.... '........ - - 383 * .·ϊ ' ·. ■ ,. ■ ■ - " ■ ..... ........................ --......... * .♦ ·' LONDINEN8E8 ET CONSTANTINOPOUTANAJ SYNODI, 1716-1735 u‘ν ' ■ 384 quo facilius extero· ad 'ae alliceret, vel minimum ' pretiosissimae, liturgiae scilicet ab Iniuratis conquidquam· de credito., «ibi deposito remittendum fectae ordo paene incognitus, necnon Una alterave ( censerer'’ Hac norma, hoc instituto in ea^defiqna Graecorum praesulum epistola, quibus ooqeiliationis ; agimiri, causa non utendu^^see exiatimanint pro­ tentâtes gesta dut illustrantur aut confirmantur. testante·. Quid, igitur mirum, si apes illa eva­ Huc accedit 'quod documenta ornaia clarissimus nuerit. quae- se iam laetior ostenderat fore, ut , editor angliee tantum produxit, quippe qui, ut in- J praemeditatae societatis ope - Britanhi, Graeci, genue fatetur, autographa ipsa Teperire non po­ Russi, ac permulti ouiufique generis dissidente· in tuerit;. idee graeca cum ab Anglia tum a Graecis eiusdem eeeleaiae sinum et amplexum revocurdhtur. conscripta, quae in hoc tomo edidimus, frustra Haec habuimus quae de negotio illo praefor·-. omnino apud Williams quaereres. Omni tamen __ Reliquum-est ut'in grati animi obsequium iure postulat aequitatis officium, ut magnopere praecipuos studiorum nostrorum fontes commemo­ praedicemus quanti nos illi' debeamus, sive in uni­ remus. Eius,, de qua agitur, cotQgoversise histo­ verso epistolarum commercio instituendo sive m riam primuii» ** quod sciamus, delineavit Thomas multis explicandis personarum aut rerum angustiis. Lathbnry. A hi»tory of the Nonjmror»; their controQua vero ratiope singulas operis partes insti­ eertie» and writing!; with remark» on tome of the tuerimus, opus ipsum declarabit: cuique vel primae ' rubrice in the Book of Common Prager, in - 8 ·, evolventi nostras 'pagellas perspicuum erit textum Londini, 1845. Qui vir integra· quidem Anglorum graecum esae ad unius aut plurium codicum fidem ad Graecos dogmaticas epistolas edidit, sed Grae­ summa religione expressum, anglicum ex Williams corum ad A nglos ' responsorum nonnulla tantum volumine depromptum: praeterea' singulis litteris fragmenta praestitit. * Ex illo deprompsit ac russioa praefigi argumentum et notas subiici, in quibus fecit quaecunque de hac causa protulit Porphyrius habetur uberior cuiusque epistolae notitia, codices­ I'spenskij archimandrite in incomposito opere que indicantur, ex quibus illa eruta fuerit. Ce­ nuper edito sub hoc titulo, quem e russico in Inti- terum ea solet esae editionis principis conditio et num reddimus : Alexandrina» Patriurchatu». Sgl- fortuna, ut aegre prodeat ex omni parte perfecta, loge rerum, indagationum aetorumqu» ad Alexandrini maxime si ex' unico exemplari, quod plerumque patriarchatu» hittoriam pertinentium. Edente im­ nobis aecidit, evulgetur. Vix autem veniam non periali academia tcientiarum cura Chr. M. Loparee, merebitur editor qualiscumque primus, dummodo Petropoli, 1898, t. I, p. 350-364. Litterarum vero constet eum nova proferre, nec fuisse in textu re­ utriusque missarum supellectilem fere integram cognoscendo indiligentem: quas quidem partes pro suppeditavit Georgius Williams, praestantissime virili adimplevisse nos absque invidia profitemur. evulgato opere, cui titulus: The orthodox church Porro iniqui simus, nisi praestantium virorum, quos , of the Eaet in the eighteenth century being the habuimus quasi operis collegas ac συν«ργούς, bene­ corretpondence between the eattem patriarch» and volentiam non praedicemus ad perennwn ipsorum the Nonjuring biehope with an introduction on ea- congenitae humanitatis memoriam. Eoruni quisque riuui project» of reunion between the eaetern church in notis cuique epistolae adiectis priyre nata lauda­ and the anglican communion. Rivingtons: London, bitur; hic tamen omnes nomine/saltem recolere1 ('onybeare et Oxford and Cambridge, 1868, in-8·,· LXXI-180 pp. iuvat, clarissimos dicimus viros F. Huic tamen spicilegio ceteroqui optimo summaque F. F. Vrquhart Oxonienses, X. Festa Romanum. diligentia collecto desunt gemmae quaedam sane Worth Londoniensem, L. BnilletSolesmensem < ». S. H. 1. CONDICIONES INEUNDAE CONCORDIAE BRITANNOS INTER ET GRAECOS AB INIURATIS EPISCOPIS OBLATAE (18 aug. 1716),· llpOHasi; τινές ti; τήν τών χα5ολιχών x«! άρ&οΐίξων τής έχχληαίας Βριττανιχής λιιψάνων μιτλ τής Ανατολικής καθολική; χχί Αποστολιχής έκκλησίας ουμφώνησιν. Proposition»» quaedam pro ineunda concordia inter catholica» orthodoxatque Anglicanae eccletiae reliquia» et catholicam apoitulicamque eecleiiam Orientalem. α'. Ή τών Ίιροαολυμιτών, ίκχλησία γνωριζίσθβ τών Ίιροσολυμιτών έπισχ4χφ τοβνχχα ή πρωτοκα6«δρ(α *) παραχωρ»ίσθ»> ίιπά ιτΑντων τών Αλλων χριστιανών έπισκέπων. γ’. Ταίς έν Άντιοχιίφ, τή Άλ<ξανίρ«ίφ, τή Κωνστχντινουπ4λ·ι έκκλησίαις ώς χαί τοίς έχιαχέποις I. Hierosolymitanorum ecclesia agnoscatur esse totius ecclesiasticae universitatis principium et alia­ rum ecclesiarum mater indubitabilis, ex qua sin­ gulae particulares eeeleaiae provenerunt, et cui honor excellens quidam debetur. II. Hierosolymitanorum igitur episcopo princi­ patus a ceteris omnibus christiania episcopis de­ feratur. IH.^lntiochenae, Alexandrinae, Constantinopolitanae ecclesiae itemque episcopis earum, qui sunt •1 ineigolut I'. ·) nt rjc W. *1 neoteua»e»eta C. • letad seksma tribas «euplia, (tmm. latlao, sagite», exarata* sst. Ac texta* qaideai sagitas* vids spsd William, ορ. cit p 4-11. Larias* sxsasptar Masyea* Astata* est, usds frustra qasssiviaas; quare aovspi iuterpratariose* adoraara uportsix Graeca* aetsgrapbu* ia quo AagUaa tabstario daUtMcat, coapsrire aos potui*us; eo sti*ar exsepto quod asser­ vatu ia oodteo CoaetaariaopsUtaao ssacti sspulori tt? (oli* W). pute altera, fol. 9-7 C), iadteatis etiam varietatibus, quae praebet oodsx Collegii Aedis Christi ia Aosldaada Oxoaieasi Arate. Wake gr. 89 (■> W), fol. IA Oxoaiaui·. oodtata aotitia* sintnl et collsttase* s sa rsügiosisriaM oosfeeta* tradidit mihi stagatari besevotaaria et haasaitate vir docUsstasM F. l’oaybesre, cal qaaataa debe·* diei vix petasi. ς 'S85 • LÙNDINEN8E8 ΚΤ Π >Ν8ΤΑΝΤΙΝΟΡ<) LITANAE SYNODI. 1718-17« - t - i 388 ............................... ' αύτών τοίς αύτού συνάρχουσι-τά 8ίχ®α, τάς έξοχάς χαί τά πρ*σβ*(β αύτών ri πάλ®ά πάντα χβί Ιχαστα άποδιϊόσ^η»σαή τά ύπδ,τών κανόνων «ταγμένα. δ'. Τφ της Κωνσταντινουπόλιως έπισχόπγ πατριάρχη Γσαπρ<σβ*ία χ«ί «φ τών 'Ρωμαίων έπι· σχόπφ άπον(μέσ*ωσαν, ' ώστχ έχατίρφ ' αύτών τήν αύτήν έξουβίαν χβί τήν «ύτήν. ύπτροχήν προσήχ<ιν παραχωρήται. t'. Ti τών Βριττανιχών έχχλη®ών λείψανα γν«αρίζοντα τδ χύαγ^έλιον παρά τών έξ Ίιροδολΰμων προσχλίϊόντων λήψασΟαι, πριν 1ν ή τή τών ‘Ρωμαίων έχχλησ’α ή τφ ,αύτής έπισχόπψ βπωσβήποτχ υποτα­ γήν®, χαί ωσαύτως τήν αύτήν άγίαν χα&ολιχήν1 πξστιν όμολογούντα τήν υπό τών ά;πο«τόλων παραîofrttoav χαί <ν ταίς παλα'.οτάταις τή έν Ntxai? xai τή έν Κωνσταντινουπόλ«ι συνόδοις διά τού συμβόλου έχτιίΗίσ», κρατούντα τής καθολικής έχχλησίας μέρος ττ ύπδ πάσης τής άνατολιχής έχχλησίας ήγιίσΡω, τδ μττά τών αγίων άποστόλων χοινωνοΟν χαί μηέ τών έν'ταίς πρΜίρημέναις συνόδοις συναθροισΜντων πα­ τέρων χαί τών διαδόχων αύτών. ς'. Τά τών Βριττανών λιίψανα χα&ολιχά τά προιιρημένα, τούτων συν,Ήμένων, έπαγγέλουσιν έαυτούς τήν παΐ®άν παιίιίαν δσίως άναζωπυριίν σπου­ δασμένους, δηλονότι ο; όλισΐΗίσαν έπανορθούν où μόνον πολύν ήδη χρόνον έπι&υμήσαμιν, άλλά χαί νύν 'άληΦώς ήρςάμτί>α. 7· Επί τήν βχβαιοτέραν ι) ένωσιν τής 8ιοσ<ρ*ίας ίσότης, δσον έφ ήμίν έστι, έχατέρω&τν άσφαλιζέσϋω, δηλαδή διασχσωσμένων τών διχαίων τών έν μέρ«ι έχχλησιών ώσπ<ρ χα1. έχάστου τοΟ Ibvou; συνηΙΗ’.ών χα! τών παρουσών πραγμάτων πιριστάστων. η. Ή τών λιιτουργιών άγγλιιαχών παλαιοτάτη παραυτίχα έπαναγέσϋω χαί ιίς χρήσιν χαίάημβρινήν χα8ιστάσίέω, έπιιδή μέν ταίς τών άποστολ'.χών έχ­ χλησιών συγγ«ν«στέρα ή έχίίνη ή νύν ήμίν’) ή>.σμένη · χαί προσέτι γίνέσϋω τοιαύτα έπιβλήματα χαί έπανορ#ώσ«ις, άτινα’ι χαί ταίς έχχλησίχς ταίς άνατολιχαίς χαί τή πρώτη χαί παλαιοτάτη, τή πασών έχχλησιών ΐΗμίλιφ χαί χάνον·., μάλιστα διοιχήσβι*) eiuadem potestatis participe·, ' iura. praerogativae, privilegia omni·'et ungula reddantur, ut canonibus statutum eat, IV. - Constantinopolitatto episcopo et patriarchae aequalia privilegia atque Romanorum episcopo tribuantur, ut eorum utrique potestas .eadem et eadem praeeminentia impertiri concedatur. V. Britannicarum eoeleaiaruni reliquiae, cum sejant ae accepisse evangelium a Ilicrosolymitanis ante quam vol Romanorum ecclesiae vel eiua epi­ scopo quovis pacto ae subigerent.^et praeterea eamdetn similiter aanctaio—eatholicnpt fidem con­ fiteantur, pb apostolis. traditam et - antiquissimis omnium aynbdia Nicaena et (.'onstantinopolitana ]>er symbolum -expositam, catholicae eccleaiae partem aliquam obtinere ab universa orientali ec­ cleaia agnoscantur, aocietatem videlicet cum aanctia apoatolia et aanctia patribua qui in synodis supra dictia convenerunt eorumque aucceaaoribua. VI. Britannorum catholicae reliquiae ' supra dictae, hia pactis, profitentur se veteris doctrinae pio excitandae cupidos, utpote qui lapsam erigere non modo iamdiu expetiverint, sed etiam nunc re vera coeperint. VII. Ad firmiorem unionem praestetur utrim­ que, quantum in nobis est. divini cultus aequalitas, servetis scilicet singularum ecclesiarum iuribus si­ cut etiam gentis cuiusque consuetudinibus et rerum praesentium necessitatibus. 1 . ' VIII. Vetustissima Anglorum litilrgia statim revocetur et in usum quotidianum reducatur; eat enim haec propior liturgiis apostoliearum ecclesiarum quam illa quae nunc apud nos in consuetudine est. Praeterea adiectionea et emendationes fiant, quae cum orientalibus ecclesiis ac praesertim cum prima illa et antiquissima, quae omnium ecclesiarum fun­ damentum est et regula, videbuntur convenire. συμφωνϊίν. >V. Τού πατρδς άγιου τού Χρυσοστόμου χαί τών άλλων έχ τών τής ίνατολ'χής έχχλησίας πατέρων ένδοξοτάτων όμιλίαι τινές αις τήν τών Άγγλων γλώσσαν παραχρήμα μ«τατιΜσίέωσαν, Ινα έν ταίς άγιαις ημών συναγωγαίς*) δημοσίως ·) άναγινώσχχσίέαι δυνηθώσι. ι’. Όποσάχις άν «ύχαί παρ’ ημών προσψέρωνται ύπέρ τής έχχλησίας τής χαβολιχής, μνημον«υέσ8ω πάντοτχ δ τών 1<ροσολυμιτών έπίσχοπος, χαί έν τή ήμών τής «ύχαριστίας ίχροποιί? διά παντός ύπίρ αύτού 1χ«τιΰσομ*ν χαί ύπέρ τών άλλων αύτφ συγχοινωνούντων πατριαρχών, μητροπολιτών παί έπισχόπων. ώσπ<ρ χαί ύπέρ τής δλης έχχλησίας άνατολιχής απαλλαγής χαί άποχαταστάσως. ια". Καί πάλιν μέν τά όνόματα τφν Βρτττβνιχών έχχλησιών λ«ιψάνων όρίέοδόξων χαί πιστών χαί τών έπισχόπων αύτών, όσάχις άν χαιρδς έστ® ή ήμχρών τινων . ταττομένων, έπί τού θυσιαστηρίου σχμνώς προσφ<ρέσ#ωσαν χαί τής έχχλησίας τής’) άνατολιχής ταίς προσνυχαΐ; δημοσίαις πχριιχέσί*ωσαν. ιβ'. Έπιστολαί τινχς έγχυχλιχαί χαί χοινωνιχαί έχατέρωίΗν άμοιβαίως π«μπίσ8ωσαν ·), χαί τά ύπό Πατέρων ψηφιζόμινα χαί „ T-*'irva τοίς 8ατέρΟις νινομισμένα έστωσαν. ·» fltiiaiwtiqitv W. ·) iplr CW. ·) ·> propr. '1 ·> ’) *) «rroa CW.' ώαιαήαιι in W Ban. remmtiori anpra vanum; msn. dsayun. om. C.· ώ,μοαώις C. ti,- in W om. pr. man., add. recsntior. Litterae ntu» in W px correcutra. IX. Sancti patria Chrysostomi aliorumque cla­ rissimorum orientalis eccleaiae patrum homiliae quaedam in Anglorum linguam coqfeatim conver­ tantur. ut in sacria nostris concionibus palam legi possint. i X. Quotiescumque orationes a nobis pro catho­ lica ecclesia offeruntur, toties Hierosolymitanorum episcopus commemoretur; in nostra etiam eucha­ ristiae celebratione preces semper pro illo effunde­ mus ac pro ita, qui cum eo eadem communione iunguntur, patriarchis, metropolitan··, episcopia, necnon pro totius eccleaiae orientalis liberation· •c instauratione. XI. Item Britannicarum eccleaiarum orthodoxa· reliquiae et fidele· ac eorum epiaeopi, qaotimcunq·· occasio dabitur aut statutis quibusdam diebus, reli­ giose ad altare nomine proferantur, eceleaiamque orientalem publicis precibus eompleetantur. XIL Mutuae quaedam encyclicae et commune· epistolae utrimque mittantur, et quae ab alterutra parte decernuntur ac promulgantur, haec alien pro '■ ’ .I, intnr. 387 LONDINENSE8 CONSTANTIXOPOUTANàJE SYNODI,-1718-17*5 Τοιγαροδν Ινχ ή προλιγομέοη σύμφώνησις ή δμόvo-.a άνά μέσον τών έχχλησιών προ»ιρήμένων·β«βαιω&ή, άχρι; ού iv ή Ivomtt τέλιιος xai- δλδχληρος 'σταΜ,νβι. δυ^,σηται, οί έπίσκδποι «abeXiXçl οί έν 388- Quaçropter ut praedicta ' consensio aut conoordia inter memorata» eceleaiae firmetur, usque quo integra et perfecta .unitae institui poterit, oatholici episcopi · qui' in magna iftittanla vetefa rj μ»γάλή Βρ»ττανίμ τήν παλαιάν έκχλησιαστικήν eceleaiae instituta retinemus quique propterea violenδιάταξιν χατέχοντ«ς, xiv τούννκβ δυσχ«ρώς xara- ter opprimimur, capita aignifleare volumua quotδυναστ«υόμ«νοι, ' γνωοϋήναι β«υλόμ«Φα ri χίφάλαια, qnot Âientali eeclMiae aaaentientea admittimus, ώ; â συν τή άνατολική έχπλησίφ · όμονοοδνης έχ-, itdmqiie ea quae promus ut omnino comprobare δ«χόμ«#α, -δύτω; έξίσης* off rà πβφάπαν xai πβνύ- .nop poesumuf. Consentimus igitur: *ώς συγχφχΙΗσίέάι ού\δυνάμ«8α. SqVsudoxoQptv ούν · . a. ΙΙάσ» τοίς δωδ«χα τής κίστίωςάρώρβις, Acncap E In eunctis duodecim fidei articuli», prout jjj iv τβΐς συνόδοι; οίχουμ«νιχαΙς τή itpâtg καί',τή" δ«υ- concilii» oecunienicis cum primo -tum altero conditi τίρφ διατυποδνται · ήν. διατύπωσιν έν τφ αυμβόλφ sunt; quam conatitutionem in symbolo comprehenπ«ρι«χομένην πρδς τήν πίστιν dpxtiv ήγούμ«ιΙα. sUm ad fidem sUtis ésseύνωνται, τήν .αύτοδ βοήίΗιαν cilii regantur, eandem divinam opem et auxilium sperare posse. χαί έπιχορηγίαν ’) έλπίζ«ιν δόνωνται. V-I. In gratiarum spiritus sancti natura et nu­ Έν τή τών χαρισμάτων τού άγιου πνεύματος mero. φύσ«ι χα! τφ άριίψφ. VII. In credendo nullum aliud esse fundamen­ ζ*. Έν τφ π:στ«ύ«ιν ούδένα «ιναι άλλον τής έχχλησίας 8«μέλ:ον «ί μή μόνον τδν Χριστόν, τους δέ tum ecclesiae praeter unum Christum : prophetas προφήτας όμως χαί τούς άποστόλους ίΗμαλιους «ιναι, tamen et apostolo» fundamenta quoque esse, sed άλλ' ίδιώματι ήττον χυρίω*) ή ύποβολιμαίω, τουτέστι tantum vulgari dicendi genere minus proprio seu subditicio, hoc est per translationem. μόνον άναφοριχώς. λ’ η'. Έν τφ έπιγινώσχ«ιν τδν Χριστόν μόνον «Ιναι VIII. In recognoscendo Christum solum esse τήν τή; έχχλησίας χχφάλήν, δ άξίωμα ούν ούδ«νί caput ecclesiae, quam dignitatem nemini sane mor­ τών θνητών, ήχιστα δέ τών λαϊχών δπωοδήποτι talium, minime vero laicoruni, quoquo modo prae­ προέχοντι, |ξ«στιν ίαυτφ προσποι«Γσθαι · ού μήν stet, sibi attribuere licet. Non tamen negamus sin­ άλλά ούχ άρνοϋμ»8α Ιχαστον τών έπισχόπων ΰπ«ρο- gulos episcopos superioritatem quandam a Christo χήν τινα ύπδ τδν Χριστόν τήν πβράγωγον Ιχ«ιν, derivatam habere, utpote vicem eius et personam χα8άπ»ρ τήν άμοιβήν αύτοδ χαί τδ πρόσωπον έπί in terra vere gerentes; quapropter, in rebus spiri­ χ8ον! χυρίω; χομίζοντα- £8«ν έν τοίς πν«υματιχοίς talibus nulli unquam potestate subiacent. In orien­ μηδιμι| ποτ« έξουσίφ ύποστάσστται. Διόπβρ έν τή tali igitur ecclesia simul 'optatur ut patriarchae άνατολιχή έχχλησίφ τούς πατριάρχης χαί προηγου­ ceterique praepositi Dei ecclesiam in rebus spiri­ μένου; τήν έχχύ.ησίαν τοΟ 8»οδ έν rot; πν«υματιχοίς talibus ab omni mundana potestate liberam et άπδ πάση; έξουσίας χοσμιχή; έλ»υΗραν «Ιναι χαΐ solutam recognoscant, ac proinde episcoporum depo­ άνυπίταχτον άμα γνωρίσχιν έλπίζ«ται, χαό τοι τών sitiones laicorum decreto factae nihil omnino va­ έπισχόπων χα&αιρέσ«ι; τφ τών λαϊκών ψηφίσματι leant; utque articulus hic aperte et diserte confir­ Xοι θυμένα; άχολούϋως ούδ’ .δτιοΟν (σχύ»ιν· καί tva metur, obnixe flagitatur. τούτο τδ άρφρον φαν*ρώς χαί βητώς διαβιβαιούται, Ixttvtii; αίτιίται. IX. Ut omnes christiani ecclesiae se submittant ' "Ινα πάντ«ς οί χριστιανοί τή έχκλησίφ ύποτσσσωνται καί Γνα έπί πάσι τοίς ούτως ύποταχίΗίσι, et super omne» ita se submittentes, quicunque ait M In W Ιηινοίας pr. man,; man. recantior e«pra verran add. i». ·) /.τι^ορ^/άέ'αι· W. *) xt p/ty; W, ubi man. rec. vilt delere »· ' -a LONDINEN8E8 ET CONSTANTiyOPOLITANAE »YSO1>I. ΠΙβ-1775 ■ ' . \ "■ ’ 3·Μ· όποια δήποτε'αύτών ή τάξ'.ς ή ύπηρεσία, ή '^εκλησία eorum ordo aut miniaterium, utatur ecrleaia poten­ τής έξουσία; παρά teO Χριστού προσηκούσης άπο- tate ill· quae a Chriato illi data eat ad eorum λαύη npbt τδ,1) τά τών γραφών αύ$ών ή προσώπωί acripta vel ptoraonù aut prhhandum aut impro­ ή χυρούν ή άποδοκιμάζειν. «’ bandum. . , . Y; "(ht δει τδ μυστήριον W σώματος κα! τού ■ X. Ut myateriuni corporia et aanguinia Chriati αίματος tob Χριστού ΰπ' - άμφίτέρου ηιδαυς ίούναι aub utraque apeeie fidelibun impertiri debeat : itaque το!; πιστό!;, χα! τοίνυν ή τφ^ Ρωμαίων έκκλησία Romana ecclesia alteram apecieqi'populo auferens a . 8ν είδος τού λαού άφελο'ύσα άπδ τού χορίου προ- Domini praecepto aberrat. ’ άτάγματος άποκλίνει. ια'. 'Οτι τούτο τδ μυστήριον ωσαύτως χα! τδ XI. Mysterium hoc aicur et baptisma ense ad 'I ράπτισμα πρδς τήν σωτηρίαν σφόδρα έστίν άναγχαία, aalutem maxime necessaria, sed reliqua etiam omnia^ . · άλλi Χαί^δτ·. πάντα τά λοιπά μυστήρια ή ύπδ τού mysteria vel'a Christo ipso Vel «Ή apostolis iiistitimt. Χριστού ’αύτού ή ύπδ τών .αποστόλων έντεταλμένί, quae singulis non necessaria, tamen oum conveni­ άτι να έκάστφ ούχ άναγκαία, ούδέν ήττον μ«τά τής enti 'pietate aedundum universalem antiquissimam προσηχούσης εύλα^ειας χατά τδ έθος τδ καθολικόν consuetudinem ease danda et accipienda. χαί παλαιότατον ttrJ χα! λαμ^άνεσθαι χα! δίδοσθαι. ψ'. *~κόσμφ τφ έσομένφ ούχ έστιν Xlf. In vita futura non extare revera ignem άληθώς τδ πύρ καθαρτικόν, χα! ακολούθώς ούχ Ιστιν purgatorium, ac proinde nullam esse animarum ex eo ' ούδεμια τών ψυχών έκ τής φλογός αύτού λύτρωσις igne redemptionem per viventium intercessionem, ίιά τών ζώντων τάς άνταύξαις. κάν μή δοθήσεται αΰ- etsi: non detur illis immediate in caelum ascensio: > ταίς άμεσο; εις τδν ούρανδν άνάρασι;· ταίς δέ τών sanctorum tamen animabus non negamus recepta­ * άγιων ψυχαίς ούχ άρνούμεθα δοχείά τινα ι!ναι ή cula quaedam vel cellas subterraneas esse, ubi ταμεία κατώτερα, πού Ιως τής ήμίρας άναστάσεω; usque ad resurrectionis diem deversari possint et. μένειν δύνανται χα! πού αύτα! έκείνης τής ήμέρα; ubi illae eiua diei revelationem sperantes . .......... άποχάλυψιν έπ' έλπίδι προσδέχονται, έν τφ μεταξύ tent, cum interea precibus et gratiis inilitantis ad­ χοινωνούσα! προσουχών χαί εύχχρι ιτιών τής έκκλη- huc in terra ecclesiae fruantur. σίας έτ: ίπ! τής11 γής στρατευομένης. t ' • ΙΙρδς δέ τά κεφάλαια, οίς ο: προειρημένοι έπίσκοπο: Βρεττανιχοί παράπαν χαί παντελώς συγκαταθέσθα: έν τφ παρόντι ού δύνανται, αύτοί έπαγγέλουσι ■ , α’. Κάν τών παλαιών συνόδων κανόνας καί όρισμούς μετά τής προσηκούσης εύλαρείας αύτοί λαμράνουσιν, ού τήν αύτήν. αξιοπιστίαν αύτοί;. καί τή άγίφ γραφή τολμώσιν άπονέμειν, αλλά μήν άνείσθαι δύνασθαι, εί ή αγάπη ή ανάγκη αίτείτα: καί τοίς τής έκκλησίας ήγεμόσ: δόξει, πεπεισμένοι εισί. ρ'. Κάν·) τήν άγίαν παρθένον θεοτόκον εύλογουμένην προσαγορεύουσ. καί χρηματίζουσι, κάν γε μέν τήν χάριν θείαν τοσαύτης τής τιμής καί μίγαλοπρεπειας αύτήν άξιώσασαν έμπροσθεν τής έκκλησίας μεγαλύνωσι, μή ποτέ αύτήν τοίς άγαν ιύφημίαις καί έπαινοι; κοσμούντε; τήν τού ί)εού δόξαν τή κτίσει έστιν όπως άπονέμειν δοχώσιν, αίρούνται μάλ­ λον τόν θεόν αύτδν αινείν ώς έπ! υπέρτατη χάριτι αύτή δοθειση, ούτω χα: επί πάσαις ταίς εύεργεσίαις έντεύθεν έπ! τού; ανθρώπους χαταίαινούσαις. καί άμα μετ' αύτή; εύχαριστείν. γ'. Κάν ργδίως συγχωρήτα: ού μόνον τούς αγγέ­ λους, αλλά κα! τούς αγίους τούς μακαρίου; διά -τήν τού ένδς αμαρτωλού μετάνοιαν κα! τήν τού ένδς μετανοούντο; προκοπήν ούρανόθ: συγχαίρειν, κάν μέντοι αύτού; τών εύχών ήμών κα! θυσιών δεόντως τφ θεφ προσφερομένων κα! έν τή*) τής έκκλησίας κοινωνια όσίως διαπραττομένων έαυτούς ήμίν συνενοούν*) άξιόπιστον είναι δοκεί, ίνα δέ μή τής τού κυρίου ήμών Ιησού Χριστού τής διακονίας μεσιτευτιχής κάν σμιχρότατόγ τ: άφαιρείν ύποπτευώμεθα, εύσερής τις ζήλο; άπαγορεύει τδ άγιόν τινα ή τήν άγίαν τήν αύτήν μενούν γε παρθένον τήν άε! εύλογουμένην προσκυνείν έν τφ £ητώς η έπ’ εύθεια; έπικαΑείν, ούδαμώς' δέ κωλύει τοίς ούτω προσκυνούσι κα! έπικαλούσι τφ πνεύματι συνενοουμόνρυς μίαν σύν αύτοί; κοινωνίαν έν τελείς άγάπη άεί σπουδάζειν. δ'. Κάν έν τφ μυστηρίφ τού θυσιαστηρίου διά τή; έπικλήσεω; τού πνεύματο; άγιου έπ! τοί; στοιχείοι; τ: θειον ένείνα: πιστεύωσι, πόθεν τδ τού ·> ε»’ t« C vi W pr- ineu., veil uinrt. n-ivnt. »upm verviuu i", rn quod Mqnitar olu.vW. ’) r»\ om. ’) Hqjn> voculae litteruiu K add. in W man. recentior. ’··) M ,k *> «rr ·’·' Quod ad capita. (|uibu* prae dicti Britannorum epiacupi omnino ac preraua aaaennri iu praesenti nequeunt, haec ab istis declarantur: > l. Etiamni veterum ej nodorum canone* et de­ finitiones inti cum debita reverentia recipiunt, mm tamen, illie eandem auctoritatem atque «aerae «cripturae tribuere audent, immo «ibi perauaaerunt ea |H)«*e dirtaolvi, ei forte amor aut nécessitai) pos­ tulet et eccleaiae principibua videatur. H. Etiamai «anctam virginem deiparam bene­ dictam appellant et reputant, et»i divinam gratiam, quae illam tanto honore et magnificentia dignam fecit in ecvleeiae conspectu, extollunt; tamen, ne nimiiM illam benedictiunibu· et laudibus ornanti*· Dei gloriam quodammodo creaturae tribuere vi­ deantur, malunt potiu· Deum ipeum celebrare cum propter «upremam gratiam illi tributam, tum etiam propter omnia beneficia quae inde homiuibu» pro­ venerunt; et una cum illa gratia* agere. III. Etiamai facile conceditur, non tnudu ange­ los. *ed etiam aanctoa vita functo· propter umuA peccatori* paenitentiam et unius paenitenti» pro­ fectum in caelo gaudere; etiamai prveibu» noatria et sacrificii» Deu rite oblati· et iu ecclesiae com­ munione pie peractis eo» quoque nubi» »e adiungere credibile videtur; tamen, ne domini nostri Je»u Christi interceMori» officio ne minimum quidem detrahere videamur, piu» quidam fervor vetat nos •anctum queinquam vel nanctam ipsam quidem virginem semper benedictam colere diserti» a<‘ directi» invocationibus, »ed minime vetat ita adorantibu· et invocantibus spiritaliter se adiungere et unam cum illi» communionem in perfecto amore semper quaerere. IV. Etiamsi in sacramento altari» per invoca­ tionem spiritus sancti super elementa divinum quiddam his inesse credunt, unde Christi corpus ' \ ' 9 W1 . . 4 ' ' ζ. LONDINEN8E8 ET CON8TANTINOPOUTANAE SYNODI, 1716-1785 . ' - ■ . ·—........---------------------------------- - ■ - Χριστού σώμα καί αίμα ύπδ τών πιστών τφ δντι πρτσλαμβάντται, τούτο Si ού τοιούτως γίνΜθαι, 4στ» ύπδ τής ααρχδς χαί πνβύματο; κατανοχΠιώαι βύ'νασθαι.'Καί τοιγαροΟν ούττ έντοϊς γραπτοϊς ούχ« έν τή παραίόστι παλαιφ θχμέλιόν τίνα πρδς τδν τού τρόπου διορισμόν όρώντας, τοΟχον τοίνυν τδν τρόπον Αόριστον χαί Απαρέμφατον τίναι' δέονται, ϊνα έκαστος κατά τήν αύτοΟ Χριστού έντολήν χαί τδν νοΟν τή πίσττι στβάσμιον τούτο τό μυστήριον , λαμβάνει ν δυνη»ή χαί αύτόν τόν Χριστόν έν πνιύματι προσχυνή, αύτφ ώσπτρ Αληθώς παρόντι έμβλέπων, Αγια δή τής παρουσία; αύτοΟ σύμβολα ού πρόακυνών ούττ προσκυνιίν δ«δ·μένος. c'. ΚΑν πάντων τών πιστών ■ υπέρ τού Χριστού μαρτύρων' μνημοσύνην διά τιμής Ιχωσι ούττ χατ' αύτδ παράνομον τίνα; διαβτβαιοΟνται τή φαντασίφ τίχόσιν ή γλυπτά!» ή γραπταίς βοη-ίΗίν τούτων τών βαρτϋρων ή πράξτις ή παθήματα ένδοξα παρισταμέναι; ή τά πρόσωπα ψιλώς Αποφαινούσαις, σφόδρα μέν φο­ βούνται τδ ένττύθτν σχανδαλίζτιν ένίΗδτ τούς Ιου­ δαίους χαί τού; Μαχυμηδανούς, αυτόθι δέ τούς τής τύδοχία; χριστιανού; χαί τούτου; ούχ όλίγου;· χαί έτ: ύπόληψ.ί; τι; ούχ έλαφρά ύποφύτται, (ί χα! οί σο^ώττροι Ακίνδυνο: μένδυσι τοιαύτης τών τίχόνων χαταχρήστως άσφαλιίς, έχ τοΟ πλήθους τούς μέν άπαιδτύτου; έξαίιατήσ«σθαι χαί πρδς τήν λατρτίαν άστϋή χαί παράνομον άπρονοήτου; μ«ταβήσ«σθαι. Ούχδϋν πρδς τδ ταΟτα τά χαχά προφυλάττταθαι, τοίς τή; ανατολικής έχχλησία; πατριάρχαις χαί έπισχόποις πρςβάλλτται, ϊνα τή; συνόδου τή; έν Νιχαίφ δτυτέρας δ κανών έννατος πτρ'ι τών τίχόνων διά τή; φρόνιμης υμώνι) έπίΓ.χτία; τοιούτως έρμηντύηται, ώσττ πίν δίχαιον έγκλημα προφθάντιν καί τδ σκάνδαλον διά τή; λατρτίας όρθώ; προσοικτιωθτίση; άφαιρτίν. Κυρωσαμένη; τούτη; τής ξυνθήχη; μττά τινων έξαιρέστων καί συγχωρήστων διδομένων έκατέρω&τν καί λαμβανομένων, προβάλλτται Ιτι, ϊνα Λουνδινόθι ή έγγύς τού Λουνδίνου τδ ίτρόν τι οίκοδομήτα: τή διοιχήστ: προσήχον τοΟ τή; Άλιξανδρτία; πατριάρχου, 8 τΐ; διηντχέ; τούτου πράγματος μνημόσυνου δνο,μασΜ,στται ή τής Όμονοίας έχχλησία, πρύ καιρών τινων «ταγμένων τή λτιτουργία Αγγλική *) χρήσθαι, ώσπτρ ύπδ τού αύτοΟ πατριάρχου ή ύπδ τής Ανα­ τολικής έχχλησία; συνοβικώς παρασταθαίση; δοχιμασθήσ<τα: ή ρυγχωρη#ήστται τοίς Βρττταννοκα#ολιχοί; συμφωνήσασιν έξέσται. Έτέρωθιν δέ έάν ποττ άξιώση If θ·δς τήν έχχλησίαν Βρτττανικήν ήδη μττά τών έπισκόπων αύτής ύπδ τού σταυρού σττνάζούσαν έλττίν χαί Αποκχθιστάν·ιν, ούτοι έαυτούς σττρτώ; προσδέουσιν έχ τών ένδτχομένων σπουδάσιιν, δπως τφ άνατολιχφ έπισκόπφ ώδ« καθίζομένφ ή τδ μέρος αύτού Αναπληρούντι, ήμχρών τινων τακτών, έν τή βασιλική τού ’Αγίου ΙΙαύλου τού κατά τδ τών Ανα­ τολικών ήθος λ«ιτουργ·ίν έξουσί-α δοθή. Εί δέ μία καί αύτή λτιτουργία, χοινή έκατέρωθιν δοκιμασομένη έχ τών παλαιών λτιτουργιών έλληνιχών συλ-' λτγομένη, παραλτιπομένων μόνον τώνδτ τών πτριοχών καί ήθών, S ούσιώδη ούχ τίσί χαί ένί τών συμφωνησάντων μέρτι πρόσκομμα «ϊνα: δύνανται, χαί ή έντιύθτν παντχλώς Ιστται Ακατάγνωστος, Αμφοτέρω#«ν δοχιμασίΗίσα χαί χυρωΗίσα Ιστται, ούδέν δήπου μ Αλλον συνοίστι πρδς τδ ώς τή;. ένώστως, ούτω καί τής κοινωνίας Αρμονίαν- τινά καθολικήν προσάγιαδαι καί ένδιλτχίζτιν ή ϊνα τή τοιαύτη κοινή λτιτουργίφ δι’ δλης τή; μτγάλης Βρτττανίας ού μόνον οί 'Ελλη­ νας δτϋρο Αποδημούνττς ή ώδτ συνδιατρίβονττς, Αλλά " καί οί όμονοούνττς. Βρέτταντς καθολικοί καί όρθόδοξοι, τής τών πατριαρχών Ανατολικών προνομία; τύστβώς καί ήπίω; σνγχωρηθτίσης, χρώνται. ’) ημάν ’) àyythjtii CW, sed in W ret', man. t deleri volt, •I λοχιμααομίνην W. . 393 - —' et lângvi» a fldelibu· revor· adaumttur;. hoc tunea aon eiunodi ex carne et epintu intelHgi poofit. Et quidem ne^ue in sacri· libri· neque in * . vetere traditione fundamentum aliquod inveniente· ad modum definiendum; hune igitur modum in- ’ definitum et incertum eeee poatulant, ut unuequieque eecundum \peiu· Chriiti praeceptum et oomiliUm venerandum hoc «aeramentum fide acci·: pere- poeeit et Chrietum ipeum in «piritu adoret, illum tanquam vere praeaentem intuen·, quin aaera flraeaentiae eiu· «ynibola vel adoret vel ydorare teneatur. . . ··" V. Etiam·! cunctorum fidelium pro Chriato martyrum memoriam in honore habent et hoc paeto minime abturdum iudicant vel sculpti· vel pictis imaginibus phantasiae indulgere, quibus horum martyrum facta vel paaeionea gloriosae repraesen­ tentur vel tantum vultus eorum praebeantur: vehe­ menter tamen metuunt ne istic Judaei et Maho­ metan! scandalisentur, hic autem ohristiani bimae voluntatis iique haud pauci ; ct praeterea suspicio minime levis oritur, quamvis sapientiores periculo careant et ab huiusmodi imaginum abusione tuti sint, ne tamen rudiores homines e vulgo fallantur et in impiam vel iniquam fatriam imprudentes incidant. Igitur ut haec repellantur incommoda, orientalis ecclesiae patriarchis et episcopis propo­ nimus, ut synodi Nicaenae alterius canonem nonum de imaginibus prudenti vestra aequitate ita inter­ pretemini, ut omnem iustam criminationem praeve­ niatis et cultu recte circumscripto scandalum tollatis. Hoc foedere facto cum exceptionibus et eopcessionibus nonnullis utrimque datis et acceptis, proponimus etiam aut Londini aut prope Londinum templum aedificare Alexandrini patriarchae dioecesi pertinens, quod ad perpetuam rei memoriam Eccltήα appellabitur Concordia», ubi statis quibusdam temporibus, catholicis Britannicis concordibus factis anglica liturgie uti licebit, sicut ab ipso patriarcha vel ab orientali ecclesia synodice probatum vel permissum erit. Vicissim si quando dignetur Heus Britannicam ecclesiam cum episcopis suis iam sub oruce gementem miserari et restaurare, illi vehe­ menter se obstringunt pro viribus se curaturos, ut orientali episcopo hic sedenti vel eiu· vices gerenti, stati· quibuadam diebus, in divi Pauli basilica Orientalium more liturgiam exsequendi facultas de­ tur. Quod si una eademque liturgi· utrimque pro­ bata faerit, ex antiqui· graecis liturgiis collecta, omissi· tantum ii· quae in dicendi vel agendi ra­ tione minime quidem sunt substantialia, alteri vero consentientium parti offensioni esse possunt, et liturgi· ita facta omni reprehensione caruerit utpote utrimque probata et confirmata, nihil sane magia utile erit ut tam unionis quam com­ munionis compages catholica instituatur et per­ ficiatur, -vel ut hae liturgie communi per totam magnam Britanniam non modo Ûraeci huc com­ migrantes vel hic vitam degentes, sed etiam con­ sentientes Britanni catholici et orthodoxi, sicut ab Orientalibus patriarchis pie et benigne facultas concessa erit, utantur. • 393 V ■ : LONDINENSES ET CONSTANTlNOPOLITANAE 8YNO1H. lîlfi-1'25 3V4 'Λ Αλλά γ« 'ταχτίον elvot νομίζομχν," μή τιία ταύτης' -τής χοινωνία; ' 4πο<ηχρή<«σ»αι, tl' μ+j &ς ίχουσί<βς μχτέχίΐν ούχ 4 ν.ήα«ι. * ΤούναντΙον Μ σφόδρα έπιηόΚητίν >έστ: πάντα; »τού; ο0τ *> σι *μφ«ογήα«ντα; χατά τό δόνατδν σπουδάζί'.ν πάντ»ν τόν τραυμάτων αυτή; τήν ίχχλησίαν ί* ο>αι χα! παρά niât τοί; χριστιανό!;'ίμένοιαν Χα! ίίρήνην πανταχ'.ύ χατασχνοάζιιν χα! ■ xoptxttivtiv. Aat atatnendum eaae, exiatimanua, Be quia iata defraudetur communione, niai ea frui '.aponte ab­ nuerit. QuinNmmo vehementer exoptandum eet, ut omnea, qui ita inter ae convenerint, ' cunetia aiiia vulneribus ecclesiam sanare et inter omnes Chris­ tianos concordiam ac pacem ubique parare et propagarb pro viribua'studeant. ( Londinî, augusti die 18,. 1'18. 2: INJURATI RUSSORUM IMPERATORI (N oct. 1717;. ' A letter to the Czar of Moecorg (‘elating to the preceding propozuln. Ail Mofcoviae Tsacutn epietola de ettpenaribne pt#· poeitionibue. Sir. — The archimandrite, who attended the Domine, archimandrita ille. qui Thebaitidos archbiiibop of Thebais at London, acquaints ua , metropolitanum Londinum comitatus est. nos mo­ that your majesty is pleased to encourage the net. inaiestatvm tuam dignatam esse, unionis Grae­ proposal of union between the. Greek and Britan- cam inter et Britannicam ecclesiam ineundae con­ nick churches, and that your majesty has graciously silium fovere, et quatuor Orientalibus patriarchis offered to send the articles to the four Eastern articulos mittendi curam officiose sibi suscepisse. patriarchs. This welcome information has made it Quo grato nuntio impellimur ad maximas maiestati our duty, to return your majesty our most humble tuae gratias agendae, quod nos in tutelam recepit. thanks for the honour of your countenance. And Quoniam vero tanti principis menti a Deo iniectum since God hath put it into the heart of so great a eat consilium praestandae operae ad sananda ec­ prince to assist in closing the breach of the catho- clesiae catholicae vulnera et ad pristinum Chris­ lick church, and restoring the harmohy designed tianae institutionis ordinem instaurandum, negotium by the Christian institution, we hope the under­ speramus in manibus maiestatis tuae prospere suc­ taking will prosper in your majesty's hand. cessurum. / Some late practices with regard to church and Recentibus quibusdam tractationibus, quae ec­ state have reduced our communion to a few ; but clesiae ac reipublicae supervenerunt, communio your majesty knows truth and right does not XDHnEMM MT OOMBTAHTWOPOUTAKAR SYXODI, 896 fiM give you «a imperfeet irinuuf, ata feta you up Be enta ver· patriarehne sstias response non ads·· MM ΙφβΙ M wd φΝ)4 wife hope· which I myself de aet kmow the event of. Indeed fee putriareha dM not Hei au UWW sooner, which wan not owing to eesrissnpt, hat to 'qu «metandum M mo Kttaris ssonusruat Ad syno­ their bsiag takes up is ■ synodical examinati·· dum veto qnod attiast, stai beam de petitionibus of itv as they Worsted st· by Uttar; but as fee tiis vostris sperars mihi penmnseraat ae pmeuadent, conseil, tho' they have ata do give ms good hope· temperie tamen istius difficultate· non sinuat rum concerning your dsmaads, ' yet fee diffietetie· of tam expedito ad exitam pstduoere qnam ego st fee present time make it not to easy to. bring fee vos optamus. Quapropter asqaam duxi rem istam matter to a oonduriou co seen as yoa ata we eould with. I therefore thought fit to defer what relata· to thi· to another opportunity, aad to seta yea immediately tta answer· of fee patriarchs by James the reverend patriarchal nrotocyncelfas, who is fee penon that cartyta youM)uesti0M to fee patriarcha, and brought back feeir answers. Receive therefore both them gad him, my beloved, cheertally : receive them with that love and inclination which yon ex­ pressed towards me when present, and both shewed in words end conformed in actions.. For I will not •peek of the difficulty· I have endured for you: I say I will not mention my labour so as I can reap fee fruit of your harmony and agreement with us. When therefore you have received fee answer·, and given them a charitable reeding, send us your opinion, which we both pray and hope will be right. And if you desire eondesosntioa in' some particulars, not prejudicial to fee faith, this abp will be allowed by our mother, and those who preside in her; and m for 'what rerpaim I shall use all my endeavours both by word aad deed to perfect it ; and will neither sg^rr actor spm to tbtp, nor mint tft-lid* to dumber till I see this matter brought to a coaclusiaa. Receive the reverend protocynoeUus in the best manner yoa can, and treat his labours wife fee same beneficence, both of word aad action, you have formerly shewn to us. Farewell. From Petenburgh, 17'41, august 16*. The second decade of the mouth Mstwysttvtiv. Arsenius the humble metropolitan of Thebais, and your brother ia Christ. in aliud tempus differre as statim patriarcharum responsa vobis mittor· per lacobum, reverendum patriarehalem synocUum, qui vir quaesita vestra sd patriprehas detulit eorumqne retulit responsa. Haee igitur et illum, dilectissimi, benevolo animo excipito, eo scilicet amore ae propensa voluntate, quam mihi praesenti praestitisti·, quam vsrbis si­ mul protulistis ac foetis probastis. Molestias vero, quas pro vobis pertuli, commemorare nolo; non, inquam, referam labores susceptos, at mihi con­ tingat ex vetera nobiscum concordia unioneque fructum percipere. Itaque responsa postquam ac­ ceperitis ac benevole perlegeritis, sententiam vestrum nobis significato, quam rogamus simul ac spenunuq» roetam fore. Quod ai quidpiam in rebus fidei.anu damnosis vobis concedendum esso aven­ tis, id'a matrs nostra et ab iis, qui illi praesunt, tribuetur. In illud, quod supererit, studium omne cum verbo tam foeto impendam ut perficiatur, nec sinam ut oouii nwi «sansam copiant tt palpebro* mees demritatistwm (Ps. CX£U, 4), donec nego­ tium istud absolutum prospexero. Reverendum protosynodHum quam optime poteritis excipite, illiusqns labores eadsm in dicendo mingi et agendo beaefioentia tractate, quam olim mihi praestitistis. Valete. Petropoli, 1731, augusti h>. Mensis Mstcrytttvttivo; decade alters. Araeniua humilis Thebaitidos metropolitanus so vester in Christo frater. PATRIARCHARUM RESPONSA AD PROPOSITIONES 18 aprilis 1718 data.· 'Awoxpioti; τβν fivutoktxAv 4ρ·ο84ξ«·ν «pb; τά; iith Bpsttavlu; . fiuootektloa; ûutp ivthasts; xal ipovota; psxfi tt); fivutoktxfl; txuXqolu; upobie«t(. 'EnstSij tavtt; d 6p*dto|ot xte «fiosÿtf; χρι­ στιανοί, xal pdkiote, cl 4ρχι«ρ·1; ate ttoqsta; tt); ixxÀryjlafc ipsfkeuot ρή pbvov nuptlg wtetsbstv si; Bixaioobvgv, dkkfi ate otfiputt dpekoyatv si; omtqplev·) Mtd tbv gttov fiufctekev, Kph; 84 total; xal iroipou; wdvtots slum À6yov dwofitfidvut ttuvtl tf ipwttivti *«pl ti); iv ήρ(ν ΙλχΙβο;*) ate (tcspl) teetstK ta pivw; tt ate tastati; dmapfseotat, Mtv I8ofs xal ήρίν, ouvmpoupfivou taoO, htieto 8tfi TPtertt fittoapfom; ttvfi; apb; tdç fvetyjo; dwopevston; *1ς ήμΛς btoti; tk "pipouf tav iv Bpsttavfe tfc dpytea; *) ·) w««*twdr —’ Aetysssianrs ortbodoaorum oriontaliiun ad propoti- tioato *» Britannia tniunt dt union* tt concordia eunt orientait oeeUoia. (Jhoaiam omsss orthodoxi et pii chriatiaai, anti­ stites praessrtim et pesteras eoctesiae, debent non •ohm estas «rsdsrw ed fastitiem, sed etiam ors esqtari ta asfatom ex divi apostoli senteetis, praeterea etiam paroH ssmpsr «ses ta tatùfacMt gps et (fis) fide Kbeater shpul oVbeâigne re­ spondere; nsbis geoqae eenvsters duximus, Deo •tarante, Mit«rit mandar· tespoasicnn quasdam ad prop «sirise «e nuper nobis significatas sorum •eurine qui,’ ut ipsi ** ferunt, reKquias sunt ia Britannia rsHgiosisstai ex pristim/ orthodoxis. *·«· X» K et I Brt.' ZD, Uk • ■ ostim cinsuntisigsliten» ·** «(tari «7. (··*· stas, M. M· (- Ck M · «sdte Owstari Jtab CbrM. fct Mg gaam s··»· tu* smms«avtaa· qssmq·· A vtr 7. C. Csayhssrs tiagantisata· sasiWiM. Ml W. Omvtarisaam tes «•Mtips·· vertis ites titams ia tatam tsamtate athta» >«» tagutai ses tesasaMam vmtasm tnassriMsts «gantas «st Mstease Pstes, hi steysmttste bSMsa prtfeaue. sti smstins sghtes gmstaa .......... JÉL·. WT LONDINEN8E8 ST ΟΟΝΒΤΑΝΤΠΙΟΡΟυΤΑΝΑΕ 8YNODI, Πΐβ-ΠΜ pthaue^Avdfetfdvtev χατΑ tip tatvasv Avb’ ών imiM| «ta» «ocatv καρά τής γραφής έννβλλόμβΒβ, ofitm «bv ·*ή Αρξέμτηι tAv ÀÀyefMV k Έ aob" ήμώς Ιμάμης «OUapcvetedrq 3Ν Ομβ i(itar ite αοο (ara· αχ ομγο ocripter· i«boaoMd, roopoaoioaoe *A îBm iaitfau· eae Do· ΜΗΙΜΒ^Μή ΦΜιΜΜΙ 9 * Aoaete Boatr· at inapaaheBoibffia a* pariMtaM , «Ισος, τής Ανατολιχής Βηλίίή «ύο·βοΟς xol BpbaU» Maa, ooiaBtelfa vitoHooi arriaoiao, aaaqaaai abξου έχχλησίας, oMAwut Αλλόκοτα «al Αλλότριβ τής asrAa at a 4aetriaa| Daaatoi at Salvatori· aaaoi TOO κυρίου «ai σωτήρος ήμών AttamàMat έΒέξαη •Maoa dogaate aceapil; aod aa taahua aarrat at βόγρατα, Αλλ' tacha «ai μόνα Btanpowl «ai pulÿt* taatar «eepor, qaaaaaa^aa ab ipea aahatore Cbriato w M, Aaa aap' «ùroo τού οατήρος XpteroO έν taie ia aaoria at divtai· Hbri· praaeapte teat : aadam ·<·>I ItpaU «al Mais γραφαίς έ&δΑχΒη· d«sp δηλαδή Λ Uoat qaoe at apeatotf doaaaoaat at aaaotaa oacaTO Απόστολοι έδίδάξαν àud ai Αγιοι xal oixoupsvôtal maaieaa ayaadi aaaxaaaat at finaavaraat aobuq·· σύνοδοι έΗσκισαν χαί Ακύρωσαν «ai καρίδωχαν ήμίν, tradiderant, qaaa aateu aaa ad haao dime iarvaΑπ«ρ ήμαίς μέχρι TOO& «al έφυλΑξφτν xxd φυλότ- ▼imoa et aarvaa·· illaaaa at inodneaaaa. Quapropter τομιν ΑκχρΑτρωτα χαί ΑπαρασΑλβυτα. Αιδ «Βτη haec una eat iuate, vara, ρψ« et religioaiaaima. eam μόνη έστί βιχαίω; ΑληΒής, xabapà «ai ·ύσ<ββστΑτη, minime paeeiat haeretici et qui aliter «eatiuat vol μηδέν έχόντων δλως τών β!ρ<τιχών χαί τών Αλλως eadem dicere qua· no· vel ootatao «périra o· «uum φρονούντων ή Ας ήμ«1ς ctatv τι ή βλως δ<Αρ«ι τδ •t advena· illam loqui vel vituperationem aliquam στόμα χαί λαλήσαί τι iit' αύτής έναντίον ή μομφήν ei affingere; eat enim et permanet intemerata et τινα προσόψαι «ύτή· έστι γάρ χαί διαμέν«ι Ασπιλος poriaaima. Hanc autem unam, quae orientalium eet χαί χαδαροτΑτη. 'Οτι St Αδτη μόνη ή τών Ανατολι­ orthodoxorum (Hellene· quondam, Graeci nunc ot κών όρΒοδόξων (κΑλαι ptv Ελλήνων, νΟν δέ Γραι­ propter novam Romam novi Romani appellantur) κών χαί νέων 'Ρωμαίων Bit τήν νέαν 'Ρώμην χαλσυ- chrittianorum germanam fidem et unam •inceri»·!μίνων) χριστιανών κίστις έστίν ΑληΒής καί μόνη mam earn, apodictica epichiremata multa convin­ Α Αχραιφνιστότη, Βχίχννται έχ πολλών Ακο8«ιχτιχών cunt No· vero ceteri· praetermitti· tria tantum έπιχκρημΑτων. Ημ<£ς δέ ίνα τά κλιίω έάσωμιν, argumenta verum noetrum propoeituih adiuvantia τρία χαί μόνα obi iwp τχχμήρια τής ΑληΒούς τούτης ■fferimna. Primum quod fide· noetra plane concinit ήμών Ησηος κροτιΗαμχν. Πρώτον, Βτι σύμφωνός coin domini noetri Jera Chitati doctrina et nihil έστιν Ακριβώς τή τοΟ χυρίου ήμών Ιησού Χριστού omnino ex illa immutata eat *ed ex ipai· «acri· διδασχαλίφ χαί χατ* ούδέν δλως·έχ*ίνης παρηλλαγ- libri· deprompta. Quaecumque enim dicimu· praeμένη, Αλλ' έξ αύτών τών Μων γραφών ΑκοΒ·ιχνυ- dicamiwque et dogmattaamu·, haec omnia in «acri· μένη* όσα γάρ λέγομιν χηρύττομίν to χαί Βογματί- libri· congruenter inventant· expoaita, quae etiam ζομον, πάντα τούτα έν τοίς »(£αις γραφαίς <ύρίσχομ«ν •ancti apoetoH praedicaverunt et verbi· et acripti· ΑπαραλλΑχτως χτίμτνα, & χαί οί Αγιοι Απόστολοι •anctaeque oecumenicae aynodi «anxerunt et firma­ έχήρυζαν ' έν λόγοις to χαί γραφαίς καί αί Αγιοι verunt: ceteri· autem religionibu· minime licet οΐχουμονιχαί σύνοΒοι έδτσπίσαντο χαί έχύρωσαν, τθ( ■uaa quoque doctrina· ex libri· Meri· deprompta iiXtav Βρησχοιών ούδ' βλως έχουσών ούβέ τά παρ' oatendere. Nam at contraria illi· docent quomodo έαυτών διδασχόμτνα Απδ τών βχίων γραφών Απο- ex iltyt deduct· eme octendant? Exemplo aint δ·ίξαι· «ί γάρ έναντία έχχίναις ΒιδΑσχουσι, πώς-Αν no»tri temporia papiatae, qui cum euchaitatiae έξ έχτίνων αύτΑ ΑποΒβίξωσιν ; ΑΕ γάρ ΕΗΙαι γραφαί myderia fidelibu· non per duaa apeciee, pania 'αύταί έαυτάς ούδαμώς Ανατρέπουσιν. Έστωσαν πα­ •cilicet et vini, ied per unam tantum communi­ ράδειγμα οί νΟν παπισταί- «Ας γάρ Αν αύτοί τδ μή cent quonam pacto ietud ex divini· libri· obten­ μιταδιδόνχ τοίς πιστοί; τά μυστήρια τής «ύχαριστίας dant? Immo ex duabua aubatantii·! Domtaua ίιέ δύο ιΐδών. Αρτου φημί χαί οίνου, Αλλά Βι* ένδς enim noder &wut«, mtmdticatf, dixit, et BMi<> αί μόνου, Αχό τών δτίων Αποδιίξωσι >) γραφών, to oouut, et per utramque «peciem tradidit tenctia τούναντίον έχβοουσών1); Ό γάρ χύριος ήμών ΑΑ- •uia apoatoli· pretioMm corpua «uum ta cibdb et β«τ«, φΑγιττ, Ηχον, χαί Πίττ* έξ αοτού «Αν- vivificum «anguinem «uum in potum. Isti autem τ«ς, χαί St' Αμφοτέρων τών ·ίΒώ^ καρέδβιχι τοίς tamquam ipso Domino sapientiore· esse voleqte·, Αγίοις αυτού Αχοστόλοις τό τίμιον αύτοΰ σώμα βές supervacuum putant tradere laicis poculum; in eo­ βρώσιν χαί τδ ζωηρόν αυτού αίμα *ϊς «ιόσιν. Αύτοί dem enim Domini corpore mystico sanguinem quo­ St ό>ς χαί αύτού τού χυρίου βουλόμανοι ιίναι σοφώ- que contineri contendunt; quasi hoc Dominus non TOpci, φασίν ώς Βτι «ιριττόν έστι μτταΒιΒόναι τοίς intellexerit ! Quod quidem praesciens Dominu· Bibttt λαίχοίς τό ποτήριον· έν -αύτφ γάρ τφ μυστηριώΒοι inquit dt sp, et oouw· quoque addidit ne quis fide­ σώμάτι τού χυρίου πιριέχοσΒαί φασι χαί τδ αίμα, lium exciperetur huiuamodi sancti et vivifici laticis ώς τούτο Βήθον μέ νοήσαντος τού χυρίου- δχ»ρ χρο- communione. Quonam autem pacto' ex libri· sacri· τιδώς ό χύριος ιίχ*- Πί«τ« έξ αύτού, προσβτίς χαί ostendant decantatum illum papae principatum et τδ') «Αντις, Γνα μή έξέλωσί τινα τών κιστών τής eodeaiae caput eum ease, clamante apostolo capot τού τοιούτου θχίου χαί ζωηρού νΑματος μπαλήψχως. fedttiao dritiini tutf Vel quomodo demonstrent Ή πώς Αν έχ τών γρ.αφών Αποβοίξωσι τήν Βρυλλου- ex filio quoque procedere spiritum, Domino ipso μένην τού πΑπα μοναρχίαν χαί τδν αύτδν αίνοι diserte clamant*: Spirittu orritatû, pm «r petra χιφαλήν τή; έχχλησία^ τού Αποστόλου βοώντος *«' procedit t Quae ut ostendant divinos libros ad­ φ'αλήν οίνοι τής έχχλησίας τδν Χριστόν·); ulterant alios addentes, alios detrebeutes, velut ή πώς Αν ΑποΒοίξκαν χαί έχ τού, υίού τδ πναύμα fsceruat in «ecuadae «anctae oecumenicae synodi έχχοραΰασΒαι, τού χυρίου διαρρήδην βοώντος- Τδ tempore, fingente· «ibr fidem qualem volunt et ia χναύμα τής ΑληΒαίας, 3 Καρά τού κατρδς ea credente· quae ipsi adulterant Cetera omitti­ έχποριύιται·); >π«ρ έχχίνοι ίνα Απρβοίξωσι, τάς mus, ne molesti simus. Eadem illa ceteri quoque Μας νοότύουα βίβλους, τΑς μέν ιίροστιΗνττς, τΑς haeretici feeiunt omne·. Nos autqm non ita, *ed >) C. ■) ittfaavtair' ia W wm· «sa. na «*t ·) vi «m. C. ‘)WkV, M •)Jte.XV. M. pr asm, sH · rvttw aw LOMODOMMB KT ΟΟΚβΤΑΙΓΠΚΟΡΟυΤΑΝΑΚ 8YKODI, 171Α-17» 400 fit dmuoipsvei, Ας 4» tf ampÿ'W fieràtpw Ατ*·ς traniruptam emmi DraUai dutilnsm «* meta οίχουμτνιχής otafiw taefqmnq «λάτνονιος tarait πίστιν uH fMert» «sd «uraùevnsç tic ta* vo- titra iraratra Mraa «b ra «tbb tratita· taraaai φΜ ·βΤΜΜ· tt UMmIBMI VtfÎMI tfet· •sfibumv. 'EAprv ta λοιπά, ta μή <*eom*efa r»· νΑμα*·* Ata rata ara·* «ai atatc ti tarai xAv «tatate· ήρΜς tt °*X "tac, άλλά tqpsapm dtafioutev τήν τού xupiou βιδοβχαλίαν «ai τής ta’ αύτού iu*aS«tata)c ήμ»ν «tante taplCjtatx^wta xai patarMptv drapai·* τα «ed ttcap^tftetw Ας MMtfWt tt ftMMMB JMNtiMiMiBMUBt tlhtt ti^Mtte* βασιλιχδν Aqoaupbv «ai χαιμήλιον τιμαλρέστατσν, μηδέν προστιΗνχας, μηδέν άψάφούμτνοι. ta «ai Βυνάμα*· drattlfm βόήρ» ta Wv taira γραφΑ* Ας if· αύτΑν δηλονότι τΑν τούτης «ήγΑ*> if ta «al άνέβλυοα xai ποτίζα «ta τδ «pfararav τής χαδολιχής άποστολιχής ήμΑν τΑν όρδοβόξαον άναηλιχής έχχλησίας, 8t' ta ζβσγοναίται «ta ta χρισταπΑνυμον σύστημα,τΑν ipteMfra ήμΑν. Δαΰταρον δαίχνυται, δτι ««?’ ήμίν μόνοις τοίς όρ»οδδζοις Γραιχοίς, Ανβτολιχοίς δηλονότι χρισν.χνοίς, ή άληύής χαί άχραιφνασιάτη τού χυρίου ήμΑν 'lrtaM Χριστού «ίσης διαμέναι xal leap’ ούδίσιν άλλοις διιφυλάχδη. ΈπαΙ γάρ ή δρΙΗδοζος πίστις τού χυρίου ήμών πρδ χρόνων τινΑν, πριν δηλαδή τού ΛουΜ,ρου *) Ιμφαναίας, παρ' ούδίσιν άλλοις ita ύπδ τδν ουρανόν έδνόν ήν (έξέλιπα χαί γάρ παρ' butνοις- ού γ4ρ παρά τοίς αίρατιχοίς ήν πάντως, Ας δήλόν έστι χαί δμολογούμανον παρά πάσιν, άλλ' ούδέ παρ’ αύτοίς τοίς παπισταίς, Ας χα! Λουδήρφ συνδοπαί χαί τοίς ήματέροις, ούδέ οί ΛουΦηροχαλβίνοι ta' αίποιαν, ίτι παρ' αύτοίς διασψζατο μήπ» τότα ούσιν δτι ta χόσμφ), άνάγχη γούν έστνλίγαιν, ή 8τι ■ έξίλιπαν δλως ή πίστις τού Χριστού tx τού χόσμου τούτου, δπαρ χαί νοήσαί itrttv άσα^ές, τού χυρίου αίπδντος, δτι χαί πύλαι φδου ού χατισχύαουσιν αύτής’), ή πάντως δμολογήσαι, δτι παρ’ ήμίν μόνοις τοίς δρόοδόξοις άνατολιχοίς Γραιχοίς χριστιανοίς δ-.ισφζατο χαί βιέλαμπαν. "Ην Ας πρδτιρον χαί νύν ωσαύτως χατίχομαν άπσράτριπτον χαί άπαρασάλαυγον, χαί πρόθυμοί. ίσμαν χαί αύτδ ta αίμα ήμΑν έχχέαι ύπέρ αύτής- χαί «ύχαριστοΟμιν τφ &αφ, δτι ούχ έγπατίλιπαν ήμάς ούδέ ιίασιν έχλΔιπέναι τήν πίστιν ήμΑν, ήν δή χαί χρατούμαν .χαΓχρατήσομαν άχαινοτόμητον·) μέχρι τιρμ^των αίΑνος τις δόξαν αύτού. Τρίτον ταχμήριον Ιχομαν, δτι ή πίστις ήμΑν τΑν άνατολιχΔν αύτη xal μόνη έστίν άληδτστάτη χαί δτι αύτη έστίν ή' παρά τού σωτήρος ήμΑν χηρυχφαίσα χαί ύπδ τΑν ίαρΑν άποστόλων χαί οίχουμανιχΑν άγίων ouvrira β«βαΜ>*«ίαα χα! παρά ταύτην ούχ Ιστίν ίτέρα πίστις πλήν τούτης χαί μό­ νης, Ιχομιν δηλονότι -αχμήριον χαί σ«φ4στατον γνΑρισμα χαί ίπόδτιξιν, τδ τάς λοιπάς αίρέσκς xai τούς . ταύτης άποσφαλίντας χαί προλήφασί τισιν άλλοχότοις συναρπαγέντας χαί Λλλβς ή Ας Ιχ«ι τδ ΑληΗς πισηύοντας πάντα $άλ«·ν xivttv, Αστι ίαυτούς 4ποδι.'ξαι συμφηνούντας τούτη ήμΑν τή μδνη άληύινή «ίστ*ι· τούτο γάρ άπαβίίξανττς, ofovm Ιχκν τδ «ta χαί Ας ύρΜδοξοι «ta άλλοις »ν*σι χαί μά­ λιστα τοίς τούτην άπλουστέροις νομίζτσΑάι χαί τά oixtia διδάγματα τούτον μάλιστα τδν τρόπον τοίς πολλοίς ποιήσκν «ώτά «ύπαράδτχτα. Άχούοντχς γάρ οί άπκροι χαί χυδαιδττροι τΑν libro oe iadMaae qoidee atapant, iauao potio· at privatba at pobliM «mai· prana· eoatraria docuanit UH· qaae m faMaaima ilia eoafitaoa· eoa8eU MUit. Haiaaaipdi eonnuMi· anoUaM at ealumniu decipare oonati Mat populare· «ao·, imperi­ tiore· praeaertiai, at ex aoAria etiun, «i fleri poe­ ta, qnieitmqao noatra venerabili· et · Deo tradit· dogmata non norant penito·; aed ne ita quidem •liquid effecerant. Noatri enim oriental·· ortho­ doxi chrûtiani eum vidiaaent mentitam illam Confeamonem eamque legiment et abeurda quaedam faboqne et Deo contraria dogmata continentem inveniatent, illico verberaverant eam et commi­ nuerant ac dilaceraverant ftaudem<|ue in ea laten­ tem aperuerant, maniftaumque omnibu· fecerunt non modo no· haud ita credere ut illa doceret, immo puram · Deo traditam fidem aervare contra ' •c aubditicia illa et apuria Confeaaio calumniaretur, ■ad etiam Lucarem non talem virum ftiiaaei ut patet ex eiua aeriptia, hpmiliia, aermonibua. doctrinia, quae apud noa adhuc eiua ipaiua manu «cripta narrantur. Veramtamen quia orthodoxa ntara . orientalia et apoqtolica accleaia non modo haereti­ cum dogma recipit nullum, aed etiam auapieione· ipaaa reiicit iuxta illud : -Cave ab inaimulationibua. etiam ai fala·· •inC, idcirco aynodo convocata noatri Lucarem illum propter huiuamodi «uapicionem anathematiaaverunt libramque illum aubditicium anathemati «t igni tradiderunt, abeurda vero et fala· eiua dogmata longe a noatra orthodoxorum aula exturbaverunt et damnaverant. Talem proh calumniam Lutherocalviawtae contra noa finxerunt et typi· ediderunt in multorum deceptionem! aed nihil effecerunt: noatra enim orthodoxorum orien­ talium fide· fiilgidiaaim· et advenu· omne· calum­ nia· Alata eat et ubique aolia inatar refulget: qua­ propter huiuamodi nimbi· non ‘ obaeuratur aeque offuacatur, aed facile diaaipat ea et quam lougiaaime repellit Unde factam eat, ut noatrorum complere· divino fervore permoti multo· componerent libro· advenu· ea capita eubditiciae Maaeque Lucari· conftaioni·, imprimiaque praeclara» ille Hiero•olymae patriarcha dominu· Docitheua et beatu· in theologia Meletiua, qui et aubvertit ea capita at quaai telam aranearum fregit et diaaipavit, ae penitua falaa Lutheroeahrinictarum dogmata evertit libro pOnderoao ; qui typi· quoque aditu· ta Bucareatii in Ungarovahfchia anno MDCLXXXX. ticetqu· volentibua haec noaearo aperti·· libram illum in manu· aamere et legero. Haec igitur inepte geaeerant Lutherocalviaiataram aadtanrm; prudantioro· ooatr· conati aunt corrupta aua dog­ mata «ad«m eaae quae ab erthodoxi· oriantahbua eroduntur «t praedicantur damna·trmu. Quare et iterum na commenticium'illad pro varo defende­ retur, eompoaita ta a nobia pie crodentibua OrtÀadona Amina axponena et aingiBatim intarprotaa· noatra. a Deo tradito dogmate; improma autem aa aat impensu viri illi·· beatae memoriae •t roligioaiaaimi Paaagiotaa Nieuoii Othomanoram regni interpreti· magni, poataa varo axapUm axpHeata at «anctorum patrum ttaimoaii» confirmata improm ta a magiatro Bmaariapa Macro loanai- 408 LONDINKM8KB KT C0K8TANTINOPOUTA1ÎAE 8YN0DL 1Τ1β-ΠΜ bsoxapdfcta δόγματα, Ml domMq Μ tanti* νης τοΟ psmapirou darivou «ri -efie^wtriwe δνδρδς □βναγιάίκ Nmwriau τοΟ μαγΑλβυ IppqritK χής τ*ν ΌΙομιΑν μοναρχίας t«i «al fieîipw «tatA· mpov ΑνακυχδοίΜ «al Mmiipfmt vAv Mm mh*» BtVNii BhMMMÉÜ taBjNMÎi ■bM$M tetÎBB «Μ dhMÎB ή«ί ««pot ««μ ή«αέ·ατ iHb wWMw «et, * ήμΑν Ας xri μίαν μ·»' adire nos et fieri nobiscum spiritus unus, relut ήμών χοφαλήν Ιχοιν τδν Χριστόν xri μίαν γινΑσχβν unum habere caput Christum et unam agnoscere έχχλησίβν of xri χαλΑς χοιοΟντχς «ροβΑλλοναιν ήμίν ecclesiam. Hi recte agentes propositiones quaedam τίνος κροΗσοις, δι' Αν Αν σύν ήμΓν δυνήΜον*) nobia proponunt seu conditiones, quibus nobiscum δμονοήσαι. Έχοι μέντα τδ «ρΑγμβ toOto «ri τίνος convenire possint. Habet quidem et hoc negotium δυσχτροίας· οΟκι γΑρ «rix*p ούγνΑμονος δνττς «ri düfiêultateè nonnuBaa: hi enim, benivoli quamquam τής ΑληΜας βιΑχυροι έραστβί, δμας χροχβτχιλημμέ- ri fervidi veritatis studiosi, tamen falsis quibusdam να τνγχάνοντος ύχό τιντον «ρολήξΜΜ «Αλβι ouvro- opinioaibas praeoccupati quae antiquitas illis coa­ Οραμμένοον βύτοίς «ri συνηυξημέντυν, δυσαχοσχΑστχις luerunt ri concreverunt, diinngi 'nequeunt ab.illis; Ιχοοσι τούτον- διά xri τΑν xap' ήρΑν (ΟοφΑν δογ- quare etiam nostrorum piorum dogmatum nonnulla μΑτνν τινά μέν χροΑυμίαν ού μιχρΑν Ιχουαιν «ίς τδ qmdem accipere habd modice parati sunt, in quiκβραδίξασδβι, έν τι« δέ «ιγΜτΑβαβιν έκιζητοΟσι, hnsdsm aatom indulgentiam deriderent, quaedam τινά βέ τΑν έχ «ρ»λήφο«·ς χαλαιΑς έχταχέντΜ βύ- denique ex QHs dogmatibs· minime rectis quae τοίς ούχ δρ*Αν τή ΑλήΜμ δογμΑτΜ ούδέ βλας έχ- vetas enor in aaissia eorum impresait, nolunt om­ βαλτίν τοΟ νοδς βούλονται *« δή «ΟακιρροοΗντα τοίς nino deponere, ntpote qaae diuturna oonsnotudine τούτβν ψυχαΐς Ακδ Ιδους χολνχρονίοο. ΖήτοΟαιν obduruerunt Quaerunt igitur ad haaee propositas ούν ιΐς τούτος δή τΑς κροββλλομένας «ροδέσοις ♦«- conditiones remedium responsionum et emendatio* ραχοίας Αχοκρίαοις xri έχι&ορδΑοβις. ΤΑν δέ χρο- nam. Earum vero qaae proferunt propositionem, Houov, ές χροβΑλλοντοχ, ή μέν «', β', γ', δ* xri «' I, II, III, IV ri V sunt baeee: βύταί «Ιοιν ■ . ’) ifonMO·· CW. ·) W. *)* W. ·) Avy·** α .f 4M LONDINBN8E8 BT CON8TANTÏNOPOUTANAB SYNODI, ΐηβ-ΠΜ ΠρόΦεσις o'. Ή τΑν ΤεροβολυμιτΑν έχχλησία γνωριζέσθω είναι χάσης τής έχχλησιαστιχής ένότητος άρχήκασών τ» τΑν έίλλων έχχλησιΑν μήτηρ άνάμφισβήτητος, ής έξεγένοντο Ιχασται τΑν κατά μέρος έχχλησιΑν χαί ή έξαίρετός τις τιμή όρείλεται. 4M Propoaitio I. I. HitrttlfuiiteHtnan εεωίειίε opoMMtar mot Μμμ μτΜμΗμ» UHiwnitati» ρτάκ-ψί»» ft alj^. γμ· αοεΜαηκα ωοέ»τ ίαάαέίΐεέίΐίε, «κ ρωα ωαρωίαε ρατέΜειέατεε «εεέεοΐα· pratwwraiA, ώ λμ Aoaor tjt- Πρόθεσ.ς β'. Propoaitio 11. β'_ Τφ τό* ' ΊεροσολομιτΑν έκισχόπφ II. HifntoiifuiiltxonM ifihir tpitcopo /inuri· τοδνεχα ή πρωτοχαθεβρία«) παραχωρείσθω pntiu a cttm» treutibtu chri*tia»u tpitcopit ά«/<ύπδ πάντων τΑν άλλων χριστιανών έπι- rotar. σκόπων. ΙΙρόΦεσις f. j Propooitio 111. t’. Ταίς έν Άντιοχείφ, έν Άλεξανβρείρ, III. Aotiochtoat, Alttandrinatt Conrtantinoέν Κωνσταντι.νουπόλει έχχλησίαις ως χχί pnlilmat Mbtiet ittetftu tpiteogit «αταω, pwi τοίς έπισχόποις αύτΑν τοίς ^ού συνάρ- fmt tiiudtet fotuteti» partidpttjimra, pretrogaχουσι, τά δίκαια, τάς έξοχάς^ί τά πρεσ­ tira», pririltyia οωπάε tt tmyula /rtddtmhtr, ut raI βεία αύτΑν τά παλαιά πάντα χαί Ικαστα·) aom'ÔM ttaMum nt. άποβιδόσθωσαν τά όπδ τών κανόνων τεταγμένα. ΠρόίΗσις f. Propositi» IV. 8’. Τφ τής Κωνσταντινουπόλεως έπισχόπφ χαί πατριάρχη ίσα πρεσβεία χαί τφ τών ’Ρωμαίων έπισχόπφ άπονεμέσθωσαν, Αστε έχατέρφ αύτΑν τήν αυτήν έξουσίαν χαί τήν αύτήν ΰπερΟχήν προσήχ'ειν παρα- IV. Coutte»tiiioj>olitauo tpiteopo et patriarchae aequalia peieileyia atque Routauorum epieevpa tri­ buantur, ut eorum utrique poteaiae eadem et eadem praeeminentia coneentu ommwM concedatur. χωρήται·). ΙΙρόθεσι; ε’. t’. Τά τΑν Βρεττανιχών έχχλησιΑν λεί­ ψανα γνωρίζοντα .τδ ευαγγέλιο* χαρά τΑν 4ξ ’Ιεροσολύμων προσελΦόντων λήψασΦαι, πριν άν ή τή τΑν Ρωμαίων έκχλησίφ ή τφ αύτής έπισκόπφ δπωσδήποτε ύποταγήναι, χαί ώσαύτως τήν αύτήν άγίαν καΦολικήν πίστιν δμολογούντα τήν ΰπδ τΑ,ν. Αποστό­ λων παραδοθείσαν χαί αύταίς παλαιοτάταις τή έν Νικαίρ χαί τή έν, Κωνβταντινβυπόλει συνόδοις 8ιά τού συμβόλου έχτεθείσαν, κρατούντα‘τής καΦολιχής έκκλησίας μέρος τι ΰπδ χάσης τής Ανατολικής έχκλησίας ήγείαΦω, τδ μετά τΑν Αγίων άποστόλωε χοινωνούν χαί μετά τΑν έν ταίς προειρημέναις συνόβοις συνηΦροιαΦέντων πατέρων χαί τΑν διαδόχων αύτΑν. Άπόχριβις. Πρδς τούτος τάς πέντε προθέσεις μία Ισται ή άπόχρισις, έπεί χαί περί μιάς διαλαμβάνουσιν υπο­ θέσεις, τής τάξεως δηλονότι τΑν πέντε πατριαρχικών θρόνων· βούλονται γάρ (εΐ τούτα ούτως έννοούσι χαί ούχ άλλως, Ας δηλωΦήσεται κατωτέρω) οί καλού­ μενοι λείψανα τής παλαιάς έν Βρεττανίμ δρθοβοξίας περιαιρεΦήναι τήν ΰπδ τΑν όρΦοδόξων βασιλέων θεσπισΦείσαν άρχαίχν τάξιν αύτΑν χαί ΰπδ τΑν θείων χα! ίερΑν συνόδων έπιχυρωΦεΤσαν, μετατεΦήναι 8’ εις έτέραν καινήν ‘ τάξιν, Αστχ μηχέτι πρΑτον είναι τδν 'Ρώμης ή τδν Κωνσταντινουπόλεως θρόνον, Αλλά τδν τΑν 'Ιεροσολύμων.' ’Αλλά ραίη τις άν πρδς κύ­ τους · Ό λΑστοι, d δ λόγος ένταύΦα κερί δογμάτων έστί χαί κίστεως εύσεβοϋς, Αστε δηλαδή συμφρονήσεχ αύτούς τή όρφοδόξφ Ανατολική έχχλησί?, είς τί τούτο συντελεί, τδ μεταλλαγήν» δηλαδή τήν τΑν στατριαρχικΑν θρόνων τάξιν; Τούτο γάρ βσον*) πρδς εύσέβειαν ούτε’ συντείνει ούτε παραβλάπτει αύτήν δλως ούτως ή άλλως Ιχον, μάλιστα άνθ' ένώσεω; διάστασιν ______ > ') χραεΜειΦεάρώι C. ■) ίωί«σ Ci at riOetar W. *) παράχωρέαα· C. ·) lù» ’ MMV W, Propositio V; V. Britannicarum ecdeeiar^em reliquiae, cum edant ee aecepiooe eeanyeiium a Hieroaolpmitanie ante· quen» ad Romanorum ecrledae od due epieeopo quooie pacto ee eubiperent, ei pradorea eamdem eimililer eemdam catholicam fidem conjiteontur ab eepoddia traditam d andquiedmie omnium epnodie Nicaena d Conetaniinopolitana per epmbolum eapoeitam, cethdicao oodoeiae partem aHquam obtinere eb unieerea orientali eecieeia apnoocantur, eeddatem dddicet eum candie apoddie et candie patribuc qui «m eynodic eupra didie naeenerunt eorumque eueeeeeoribue. Responsio. Ad has quinque propositiones una erit responsio, quoniam in uno argumento versantur, quod est de ordine quinque patriarrhiearum sedium. Volunt enim (si quidem haee ita sentiunt, non aliter, ut infra manifestum flet) isti qui vocantur veteris in Britannia ortbodoxiae reliquiae veterem ordinem illum everti qui ’ ab orthodoxis regibus decretas a sacrosanctis synodis firmatus est, et in novum alium ordinem immutare, ut Romana vel Constantinopolitana sedes non sit prinoepp, sed Hieroso­ lymitana. Verum dixerit quispiam adversas illos: 8i quidem, , optimi viri, hic de dogmatibus et recta fide agitur, ut scilicet ipsi cum orientali orthodoxa ecclesia consentiatis, quid sibi ruit hoc, scilicet immutatio ordinis in sedibus patriarchicist Quan­ tum enim ad pietatem, minime illud otun roborat neque labefactat, aive ita sive aliter se habeat, immo potius pro consensu discordiam generat. Novitas enim non parva in re inesse videtur. Nostra vero LOXDISKN8S8 «T CONBTANTLNOÎOUTANAK 8YKODI, 17J4-17»* 407 40· προί«ν*.Γ* xmvewpÎa γ*ρ ού μικρά *) «ta rt *Τ*Π* ornataBa ooMaaia, inmanihta Doi apraag, aaDaai ScxsL ' Ή 84 ήμιτέρα Ανατολική έχχλησία ή taüot •oqaa* nevit·*·· Moapit ooqa· oaaaiao rocipü, τού Χριστού »ύμ<ή ούβέποτο οόβαμίαν amwwpâri γ>ιπ·Μρέα· Utaj aorvaa·: Ih iruuf^itri» Itnaion έδέξατο ούδέ ΟΪμ< xpooirwu, yuUnouM it λέγον fNW ittéb QMbQBMB MltMK ttWM Mt Ρητόν* Xi) μέταιρ· 8ριβ αιώνια, Λ |··ν'το oar Hiaroaoljradtaa·· total pria tn wo otot eoatoaοί πατέρις σου*). Καί 8ι4 τί ρούλοντβ πρώτον .tatT QoU (oiaat) ita oxiit oraatfota grata lox •Και τδν τών Ί«ρ·σολύμων »ρόνσν·( Έ*α8ή (ρασίν) •t voritaa iaxta iUad: i Sito «Λϋ <*a ri notai At­ Axslbsv έξήλ·ον 6 «ύαγγιλιχδς τής Χ*Ρ<«Κ νίμος ζ omi· o» flMHMata; prooioroa qaia ibi Doeini noatri ή Αλή·»ια χατέ τό* Έχ Χιών έξιλιύσιται νόμος pataio tata nt at murraetio. Vulual ifitar haiuaxai λίγο; κυρίου έ{ Ίιροοσαλήμ*)· Ιτι 84 xai modi ratioaiboa aapientior·· at prudentioret videri διότι 4χ«ί τδ πΜος τού χορίου ήμών έγ«γόν« χαί ή qua· illi fnerent qui alium et non hua« aedium ordi­ Ανάστασις. Βούλονται Αρα τούτοι; τοίς λόγοις σο- ’ nem atetuerunt, quaai inoontulte ilH et inepte talia φώτιροι χαί προνοητιχώτιροι ρανήν· τών Αλλην, decreverint. Quod ne quit dixerit! Illi enim · Deo Αλλά μή τοιαύτην τάξιν τόν ·ρόνων ·<μένων, ώςς •ffloti erant viri tapientet et prudente·, Chrioti men­ δήθτν έκιίνων Ασκέπτως. καί Ασυνέτως τά τοιαύτα tem "habente·, qui ita iudioaverunt, ita «anxerunt, ne­ ·<σμο·ττησάντων · 8 μή γένοιτο ‘ txstvoi γάρ θτοφόροι que poaaumua noa illia melioret et tagaciore· videri, Λι6ρα ήσαν πολυοιδήμονέ; το χαί Ιμφρονις, νούν et quae ab illia cum· meditation· et in concilii· Χριστού Ιχαντχς, «Ι χαί ούτως ixptvOV, ούττ»; 4·έσ- tradita aunt evertere tut etiam eorum ordinem πισαν, χα! ού δυνάμ*·α ήμχίς χροίττονος 4κ«ίνβ>ν immutare, ne aanctia quoque ipaia et.Deo ipti re­ φανήναι χαί συνιτώτοροζ χα! ΑπιρέχχΓνοι μοτέ" σχέ- pugnante· reperiunur. Nat» φή eoa aparmt, inquit, ψ«ως Απιρήναντο χαί συνοδιχώς, Ανατρέψαι τούτα •w apernit. Et hi quidem eunt qui chriatianae ή δλβις μιτχχινήσαι τή; τοΕξα«·ς, μή χαί tot; Αγιοι; eccleaiae univeraitatem pie compoaderunt. Poatea <ύρι·ώμιν άντιμαχόμινοι χαί αύτφ τφ ·βφ* Ό γάρ vero, ante aliquot aaCcula, maligni inipulau Rumae Α·ιτών (ρησίν) ύμΛ; έμέ Α·»τι!*). Καί ούτοι papa defecit et in abaurda dogmata It novitate· μέν ιισιν οί τδ σύστημα τής τού Χριστού έχχλησία; ‘) incidit remotuaque eat ab integro corpore aanctae •ύσιβώ; συγχροτούντις. Ύσττρον μέντοι πρδ χρόνων eodieeiae et reaoiaauo ; nunc autem eat ille tamquam τινών έιτηροίφ τού πονηρού i 'Ρώμη; πΑπα^ Απασ- abrepta lacinia ex integria velia apiritalia eccleaiae φαλίίς χαί «ί; Αλλόχοτα δόγματα χαί καινοτομίας navia, quae antea ex quinque partibua eompoaita έμπ·σών, Απέστη τής όλομολοίας τού σώματος, τής et conauta erant, nunc contra partea quatuor velo­ ούσοβούς έχχλησίας χαί Απ<σχίσ·η· χαί νύν έσπν rum aupra dictorum intacta manaerunt cohaerenti· οίβν διορρωγός τι τιμάχιον ·) τού βλου Ιστίου τής πν«υ- et oonauta inter ae. iiaque noa facile tranquilloque ματιχή; δλχΑδος τής έχχλησία;, δπιρ έχ πέντι πρό- tranaimua huiua vitae pelagua et leviter auperamua τορον συνίστατο χαί συνέρραπτο μορών νύν δέ τό haereaum fluctua donec in placidum talutia portum μέν τέσσαρα μέρη τού βηθέντος Ιστίου ένέμοιναν κατά perveniamua. Ille autem, lacinia integri veli quinta χώραν συνημμένα το χαί συνορραμένα, βι’ ών οόχο- para, avulaua ei aolua permanena, parva lacinia la­ ρώς ήμοίς διαπλέομον χα! ΑχυμΑντως τδ τού βίου cerati veli nullo pacto navigare poteet. cum praeτούτου πέλαγος ■ χαί χούφως βιαπορώμον τά κύματα aertim quotidie illum fluctibua .frequentibus et τών αίρέσοων, μέχρις ούν7) οίς τδν ούδιον χαταν- tempeatatibua- obrutum e longinquo videamua do­ τήσωμον τής σωτηρίας λιμένα* έχοίνος δέ τδ*) nec iterum accedat catholicae apoatolicae orientali πομπτημόριον *) τομάχιον τού δλου Ιστίου Αποσχισ·*!; irreprehensibili nostrae fidei et rursus assuatur χαί διαμοίνας χα·’ έαυτδν έν διορρωγότος Ιστίου velis unde olim abscissus eat. Ita enim servari μιχρφ τομαχίφ, ούχ έν ποτι διαπλούσοιο, xad διά poteat et ille quoque superaverit impetum spiritalis τούτο χα·' έχΑστην ύπδ κυμάτων Αλλεπαλλήλων χα! tempestatis quae adveraua illum coorta est. Nostra καταιγίδων δρώμον αύτδν πόρρωδον χαταχλυζόμονον, igitur Christi sancta ecclesia quatuor nunc fulta Ιω; 4ν< χαί αύδςς πρωσέλ·η τή χαάολιχή Αποστο- columnis,' quatuor Videlicet patriarchis, immota λιχή Ανατολική Αμωμήτφ ήμών πιστοί χαί συρραφοίη manet et ineoncuoM, primum ordine habena pa­ τφ ού πρότορον Αποσχίσώη Ιστίφ* ούτω γάρ Αν δια- triarcham Conatantinopolis, secundum Alexandrine σοοδοίη χα! διαπλούσοιο χΑχείνος τά; λαίλαπας τού papam, tertium Antiochenum et quartum Hieroso­ έπαναστα'ντος αύτφ ψυχικού χλύδωνος. Ούτως ούν lymitanum. Componunt autem et auatinent eam ή χα·' ήμΑς τού Χριστού ούσοβής έχχλησία έπί τέσ- eum hia etiam arehiepiacopi autocephali, scilicet σαρσιν νύν έροίδοται στύλοις, τοίς τέσσαρσι δηλαδή Moeooviae archiépiscopal qui et totius Ruasiae πατριάρχαις, χα! μένοι Αδιάσοιστος χαί iaAfyqtOi, patriarcha, et duo arehiepiacopi Iberiae aaiaticae πρώτον μέν Ιχουσα τή τοίξοι τδν Κωνσταντινουπόλοώς qui peculiariter a Georgian!· catholici appellantur, πατριάρχην, δούτορον δέ τδν πάπαν Άλοξανδροίας, praeterea Achridenaia qui et veteris luatinianae τρίτον τδν λντιοχοίας χαί τέταρτον τδν Ίοροσολύμων dicitur, et Cypriua qui novae luatinianae vocatur συνιστώσι δέ χαί έροίΒουα ταύτην σύν τούτοις χαί οί archiepiaoopua, et hio aubiecti paene innumerabiles αύτοχέφαλοι Αρχιοπίσχοποι, δ το Μοσχοβίας ό χαί •piaoopi et metropolitae, qui ad hunc diem con­ πατριάρχης πόσης "Ρωσίας, καί οί δύο Αρχιοπίσχοποι corditer retineat et fortiter observant recta orien­ Ίβηρίας τής έν τή Άσί? οί. χαί ιδίως παρά τοίς talis catholica· et apoatolicae nostrae eccleaiae Γοωργιανοίς καθολικοί δνομάζονται, πρδς τούτοις δ dogmata incorrupta at integra extra omnem novi­ 'Αχριδών καλούμονος πρώτης Ίδυστινιανής Αρχι- tatem et adulterationem. Igitur ai illi qui reli­ οπίσκοπος, δ το Κύπρου δ καί νέας Ίουστινιανής, quiae in Britannia veteris religiositatis dicuntur καί ό Ιποχίου άρχιοπίσποΧος, καί ο! ύπ* αύτού; τού- orthodoxae orientali eccleaiae accedere volunt et ’> οι) /uapd ia W oopn von·· add. :) Prov. XXII. W. ·) UH, A *» Lac. X, 18. *) ia W oapn vanna additw. ·) nw*df it· 0*00·· iafta’) avv CW : αέχρκ «ο οοαΜοΊφ·. ·).ύ »C. *) aoaavôfvar pr. naa. ta W aki ne. ooaa. add. μ» oqpa ■ WWBHk 40» tvuc ώεττχλούντες ούκ εύβρίθμητοι έηίσκοποι «si μητροπολίται, οίτινβς ρΑχρι τής σήμερον όμοφρόνως δ<αχρεττού<χ χαίβσταρρώ; διαφυλόττουσι τέ όρΜ τής Ανατολικής xaHAixAR xaü Αποατολιχής ή|Αν έχκλησίβς δόγματα Απαρϊέτρεπτα χαί ΑχαραμέίωίΜί έχτδς Μίαης κβνοτομίκ καί χιββηλότητος. Ei - 410 M1NDINEN8E8 ET COMOTAMTlSOPOIltAlfAE 8YNODI, 1ΐ1«»-Πι» ούν οί καλούμενοι«έν τή Βρ«ττ«νίγ τής παλαιΑς «ύσχβ<ίας λείψανα βδύλοντα: τή όρθτιδόξφ προσαλθείν Ανατολική έκκλησίφ χαί μ»»’ ήμών ένωθήν·, τί τήν παλαιών Ανβιτρέψαι τών πατριαρχών τώξιν έπιχειρούσι, πρΑγμα *ίς ούδέν κερί τήν πίστιν ούτ» λυσιτχλούν ούτ» βλΑπτον, ώς είρηται, χαί Αντινομοθττχίν τοίς άρχαίοις έκιίνοις αίδεσίμοις *) ΑνδρΑσιν, οί τοιαύτην τή έχκλησίφ παραδεδώκασι τοίξιν ; Εί γάρ δ σκοπό; αύτοίς έστιν δμδνοια χαί δμοφροσύνη, δέον έστιν αύτούς έβν κατί χώραν μένειν ΑπαρασΑλευφα τά Απαντα ΰπδ τών θτοστβών εκείνων Ανδρών παραδεδιμένα, χαί τούτα μηδέν άντιφάσκοντα τφ θείφ χαί ίιρφ εύαγγελίφ, Αλλά μή Αντιλογίας έπινοείν χα! κινείν σχίσματα, τηρούντας τδ υπδ τού Αποστόλου βηθέν ’) * II α ρ α χαλώ (φησίν) ϋμΑς, αδελφοί, Ινα τδ αύτδ λέγητε πΑντίς, καί μή ή έν ύμίν σχίσματα.' Εί 84 οί καλούμενο: λείψανα τή; Αρχαίας όρθοδοξίας δ:Α ν.να ίσως ίδιάζουσαν εύλάβειαν πρός τόν άγιώτατον καί ,άποστολικόν τών·) Ιεροσολύμων θρόνον βού­ λονται προτιμΑν αύτδν καί τών Αλλων έξαίρειν, τούτο οΰδέν κωλύει' καί γάρ καί ήμείς εί καί τέταρτον αύτδν Αριθμούμεν τή τΑξει, Αλλ’ ούν διά τιμής τ« δτι πλείστη; καί εύλαβείας Αγομ«ν χαί σεβαζόμεθα, ώς έκείθεν ήμίν Ανατειλάσης τής αυγής τής θεοσέ­ βειας χαί σωτηρίας χαί τής Απολυθρώσεως τών Αν­ θρώπων, χαί τού ευαγγελικού κηρύγματος Αναλάμψαντος τφ κόσμφ παντί, χα! διότι έκείσε ό κύριος υπέρ ήμών Ιπαθε κΑκεί χΑριν τής ήμών σωτηρίας τδ τίμιον αυτού αίμα έξέ,ζεεν 4ν τψ σταυρφ, Ινα έξαγοράση ήμΑς τής έκ τού διαβόλου δουλείας καί καταβυναστείας. Καί τοίς έν Βρεττανίφ ούν φιλευσεβέσι λειψάνοις, έπειδή τούτου έρώσιν, ci μόνον έξ Αγαθού τούτο προέρχεται σκοπού, έστω, δεδόσθω, συγκεχωρείσθω·)' μόνον τήν Αρχαίαν μή Αθετείτωσαν -τάξιν μηδέ ώς κακώς γεγονυίαν συχοφαντησΑτωσαν ·) ή Αποβαλείτωσαν * όρθώς γΑρ καί έμφρόνως αύτη χαί μετά πολλής τής συνέσεως διατέτακται παρΑ τε τών αειμνήστων βασιλέων χα! τών θεοφόρων πατέρων, ώς έχ τών ιερών χανόνων αύτών δήλον έγένετο. Έπί τέλους δέ σημειούμεν χαί τούτο, ώ; εί μέν σκοπός αύτοίς έστι παρά πίσης τής Ανατολικής έχχλησίας τήν τοιαύτην καινήν ·) τΑξιν χραττίν, ΑλλΑ μή τήν ’) ύπδ τών θείων ήμίν πατροπαραδοθείσαν ·) χανόνων. ούδ’ δλως παραδεξδμεθα τούτο* ci 8’ Αλλως τδ πρΑγμα έννοούσιν, δτι δηλαδή έπειδή έαυτούς παραδιδόασι τφ μακαριωτΑτφ πατριΑρχη τών Ιεροσολύ­ μων χαί τούτον έφ’ έαυτούς έφιστΟσ*. ποιμένα χαί πατριΑρχην, μόνον αύτδν αίρούμινοι χαί ούχ Αλλον, χα! βούλονται ένωθήναι τή έχείνου διοικήσει χαί έπαρχίφ, ώστε τους ύπδ τδν τών Ιεροσολύμων θρό­ νον χριστιανούς όρθοδόξους καί αυτούς τούς έν Βρεττανίμ χαλασμένους λιίψανα τής Αρχαία; «ύσιβούς πίστχως Ιν είναι χα! λέγισθαι λογιχδν ποίμνιον, ύπ' αύτού ποιμαινδμενον χαί διευί^ττούμενον κατά μίαν*) διοίκησιν, τηνιχαύτα δίκαιόν έστι χαί νόμιμον χαί χανονιχδν αύτδν χαί μόνον Αναφέρχιν έν πΑσαις ταίς ίεροτελεστίαις χα! τού έχ*ίνου μνημονεύειν κανονικού Bobiarxin eoaiaagi, cw cater·· potriarckarx· ordioea· avertere aoaaater, eaa iada, at dicta· eat, ad Id·· aihil boai aihil ·μΚ tedaadet, at itaaatare aa φαεΜ aatiqai illi viri aaaxaraat, qai talaai aeclaaiaa nrdiaea triteieraat! Hi aai· aoran propoaitan eat coacordia at eoaaenaaa. raiteqaaada neat illie Mania aao qatteqaa hm immota qaaa a piiaaimi· Ulia vine tradita mat, cum praeaertim aa minime laeroaancto evaagalio eoatradiaaat. non contra axoogiiaada· obiactioaaa et eicitandae diaaenaionea, iUud apoatoli aarvantibaa Oiaacro aoa, inquit, fratrtt, ut M iptm «tieati» onuut *1 non at'nt in tobit tcbutunle." Al ai ii qui veteria ortbodoxiae reliquiae dicuntur propter quandam fortaaee peculiarem reverentiam erga «aiictiaaimeni et apoatolicam Ilieroeolvtnae aedem volunt illam prae ceteria honorare et auper aliaa extollere, nihil hoc vetat. Nam noa quoque, etai ordine quartam numeramua. tamen in honore habemue quam . maximo et reverentia veneramur, utpote unde nobia lux religionia et aaluti». orta eat redemptioniaque omnium hominum et evangelica praedicatio totum orbem illuminavit, et quia ibi Dotuinua pro nobia paaaua eat. et ijn pm aaliite noetra pretioaum aanguinem atium effudit in cruce, ut ex diaboli aervitute et imperio noa redimeret. Britennicia igitur reliquiia quoque, ai quidem hoc deaiderant, ai ex bono tqhtum propoaito hoc pro­ cedit, liceat, permittatur, concedatur: dummodo veterem ordinem non evertant, neque tamquam male inatitutum calumnientur vel reepuant. Recte enim et prudenter et magna cum sagacitate ille diapoaitua eat ab aeternae memoriae imperatoribus et aanctia patribus, aicut ex aseris eorum canonibua manifeatum eat. Postremo hoc monenius ai illis propositum eat ostendere communem quidem hunc ordinem ab universa orientali ecclesia recep­ tum ease, aed minime traditum nobis eae divinis patrutn canonibus, nullo (tacto in hac re conaeqtiemua; sin aliter cogitant, videlicet quoniam semetipsoa beatissimo Hierosolymae patriarchae com­ mittunt et hunc aibi pastorem et patriarcham praeficiunt, illum unum eligentes et non alium, et volunt eius dioecesi et^ provinciae ae aggregare, ita ut chriatiani qui iain Ilierosolvmitanae sedi aubiecti sunt orthodoxi et ipai in Britannia veteria piae fidei reliquiae nuncupati unum efficiant spiri­ talem gregem qui ab illo agatur et dirigatur uno regimine, tum sane iuatum et legitimum et canoni­ cum est eum unum in omnibus sacris ministeriis commemorare, eiuaque canonicum nomen referre, sicut Hierosolymae 'ita etiam in Britannia, utpote iam in sacra illius ovili spiritales oves factos et sub illo nec sub alio pastore degentes et dispo­ sitos (quemnam enim alium appellent cum ille sit unicua eorum paator summus et patriarcha?). Hoc pacto non modo non contradicimus, aed etiam propositionem eorum laudamus et gratulamur 'et tamquam canonicam recipimus. Neoewe autem erit ut ille etiam in Britannia episcoporum elec­ tiones faciat; sanctissimo adiuvante spiritu, aut immediate aut delegate auctoritate, nemine ex ceteris ^patriarchis audente electiones in Britannia 1 ) ωώσύωις °ω- *-'· ·) I Ι’ον. 1, ία ·) rev* tiΟμ«ν μΙ 4δπαζόμ »α * μΙ Ας νόμιμον m2 m·' νονιχήν Αποδιχόμιώα · Αναγκαίας δέ χαί τός έν Βρ *ττανίρ χαρστονίας τών 4ρχι *ρ0Μν αύτδς txtgXfa * τή χΑριτι τού παναγίου πνβύματος ή 4μέο«·ς ή βι' ίχ*ως, δόσ μηδ«νδς τών έλλβν χατριαρχών τολμούντος iv Βρ *τταν!ρ χιιροτονίας ποιβίν παρά τδν Ίχροσολύμων χα: χατ>π<μβαίν *ιν αύτού παρ' ένορίαν. *σις Πρόώ ς'· ς'.' Τά τών Βρχττανών λιίψανα χαίέολ:χό τά προειρημένα, τούτβιν συνύιμένων, έπαγγέλουσιν (αυτούς τήν παλαιάν παιδ«ίαν δσ!»ς A ν αζωπυρέί ν σπουδαζομένους, δηλονότι οί όλισ&ιίσαν έπανορόούν ού μίναν πολύν ή δ η χρόνον έπ &υμήσαμ·ν. * ΑλλΑ χα! νύν Αληθώς ήρξάμιβα. l'ropoeitio VI. V/. BntaaworaM eatMieo * rtligxiae tupra dictat, ki» porto, prafitffitar tt ctttri» dociriaa» pit mitandat atpido», utpote qui lapomtt erigere non modo iamdiu erpetieeriat, red etiam ame re fera, eoepariat. Reeponeio. Α Άπόχρισις. ' ignoramus quibuenam paetie inti qui Britan-. Άπορούμίν τίνων συνθνμένών ΟΕ καλούμενοι λεί­ ψανα χαίέολιχΑ τών Βριττκνών υπόσχονται Αναζω- nurum catholicae appellantur reliquiae veterem ex­ * doctrinam ae polliceantur, an scilicet, ut πυρήσαι τήν παλαιόν παιδείαν; ή δηλονότι, ώς φασιν, citaturo Ιόν ήμείς οί ΛνατολιχοΙ Ανατρέψωμεν τήν Απδ χρό­ aiunt, ai noa orientales ordinem patriarcbicarum νο» Αρχαίο» βεβαϊώΙΗΐσΑν τι χαί παγιωόείσαν τίξιν aedium inde ab antiquis temporibus confirmatum τών πατριαρχικών θρόνων, δπερ δλως Αδύνατον. Εί A consolidatum everterimus? quod fieri non potest. τούτο ούτως έννοούσι, χα! ούχ ώς Αμέσως πρδ τούτου JBi hoc ita intelligent, et non potius, ut modo supra ιίρήκαμιν, ώς ιϊναι ού παρά πΑσή τξ καθόλου έχ- diximus, ut sit tninime in universa çatholica ec­ χλησί^ Αλλά παρ' αύτοί; χαί μόνο:;, δηλονότι τοίς clesia, sed apud eos tantum Britannos Hierosoly­ Βρχτταννοίς, πρώτον τδν τών 'Ιεροσολύμων πατριάρ­ mitana sedes ceteris ' proposita (id enim iustum et χην (τούτο γάρ χαί1) δίχαιον χαί νόμιμον χρίνομιν), '"TOgitimum iudicamus), non vero etinm in universa Αλλ' ού χαί παρά πάσή τή καθόλου ήμών έχχλησίφ, 'nostra catholica ecclesia: consequens erit et ipsi εΐη γάρ Αν έπόμινον χαί αύτού τού Κωνσταντινου­ Constantinopolitano praeferri et praeponi Hiero­ πόλεως προτεβείσθαι χαί προχαθήσθαι τδν Ίιροσο- solymitanum ; hoc autem contra ordinem antiquitus λύμοιν. τούτο δέ παρά τήν ΑρχαιοπαρΑδοτΑ||εΙνάι traditum esse patebit. 8i vero apud ipsos tantum φανήσιται τΑςιν. Εί δέ παρ’ αύτοί; χαί μόνοις τοίς Britannos (trimus habeatur Hierosolymitanus, ut­ Βρττταννοίς λογίζοκτο πρώτος ό Ιεροσολύμων ώς τής pote eius dioecesi pertinentes et eum unum agnos­ * pastorem suum et patyreham et in poste­ έχιίνου διοιχήσιως μέρος γιγονόσι χα! αύτδν μόνον cente ίδιον διεγνωκόσι ποιμένα χαί πατριάρχην χαί δικαιο­ rum iurisdictionem apud illos habentem, cum illi δοσίαν εις τδ έξής Ιχοντα παρ' αύτοίς διά τδ αύτφ uni se submiserint et eius oves spiritales habean­ χα! μόνφ ϋποχλιθήγαι χαί πρόβατα έχιίνου λογικά tur, hoc probamus et velut iustum et e legibus νομισθήναι, τούτο στέργομεν χαί ώς δίχαιον χαί χατά factum recte accipimus. Tum enim episcoporum * ille perficiet et nemo νόμους γινόμενον εικότως Αποδέχόμεθα ■ τότε γάρ , 'fuoqite in Britannia electione χαί τά; τών έν Βροττανίρ έπισκόπων χειροτονίας αύ- praeter eum, cum videlicet illa dioecesis Britan­ τδ; έχτιλέσε: χαί ούδείς έτερος παρ' αύτδν1), ώς τής nica peculiariter eius dioecesis facta et appellata διοικήσω»; τούτης, τής Βροττανιχή; δηλαδή, Ιδίας') fuerit, nihil differens a dioecesi Hierosolymitana, αύτού διοικήσεως γεγονυίας χαί ώνομασμένης. χατά immo ambae pro una et eadem habeantur valut in unam simul coniunctae. Praeterea etiam in μηδέν διαλλαττούσης τής έν Ιερουσαλήμ διοιχήσ *·»ς> άλλ' Αμροτέρας μιίς λογιζομένης χαί τή; αύτής, ώς publica quae dicitur eius acclamatione in ecclesia Αμα συνενωθεισών Αμφοτέρων είς μίαν. 'Αλλά χ4ν ediangentnr etiam verba JBt ornate Britmmicae in­ * et proclamabitur ab omnibus ibi futuri * epis­ τή χαλουμένη αύτού βημοσίφ εύφημίρ έπ * έκκλησίας suta * in Britannici * * civitatibu quemadmodum et συναφθήσεται*) Καί πίσαι ai Βρετταννικβ! νήσοι copi χαί έκφωνηθήσεται παρά τών αύτόθι έσομένων έκισκό- in Hierusalem et in uniferaa eius dioecesi fieri πων έν ταίς Βροττανιχαίς κόλεσιν, δν τρόπον χαί έν solet. Item omnes quas inciderint in Britannia 'έεροσολύμοις χαί έν πόση τή αύτού διοικήσει. Αλλά ecclesiasticae controversiae ab eo consequitor χαί πΑσαι αί έπισυμβησόμεναι έχχληαιασηχαΐ ύπο- examinabuntur st indicabuntur ut a proprio eius * regioni * existent patriarcha, niai forte quaestiones θέσεις έν Βροττανίμ παρ' αύτού έπομένοος *«Μρηώήαονται χαί χριΑήσονται ώς ίδιου αύτής χρηματί­ illae synodienm consilium postulaverint; tum enim ζοντας πατριάρχου, πλήν ιί μή ποτι χρήζοιιν αύται ad communem catholicae ecclesiae synodum defe­ συνοδικής δ:ασχέψ«ο»ς· τότ« χαί γάρ πρδς τήν κοινήν rentur et ibi iudieabuntur. Et de ii» quae sequun­ τής χαδδλου έχκλησιας σύνοδον Ανινιχδήσονται μ! tur dubitamus quamnam doctrinam nos docturi *) o«u *) παρ' αώον W, el epa< «oifiBeee MMU ne. κΗρώυ arrae. ·) Wifi C-. Mro; W pr. ma. «t vWetU; eapn vohmb voro ma. ne. ας «t vMatar aônilpAt. ·) «νααμ·>ί«ηα> CW ; «wapÂjoanai moMI fM*. L0NDINBN8B8 BT CONSTANTINΟΡΟUTAMAE SYNODI. Ι714-17έδ 41S 414 έναναχρ«»ήσσνται *)· Ilapl γάρ τών έξής άποροΟμιν, όποιαν ή,άΐ πβδβίαν διβάξουσιν. Εί μέν τήν lf« σοφίαν, άλλ' faufvqv dxoùopsv τοΟ Mou Παύλου τών τής καθολικής άνατολιχής έχχλησία; περιβόλων Μοδιοπομκουμένου· Ιέηβιίς έστω, λέγοντος·), 4 σολαγωγών ύμά; διά τής φιλοσοφία; aal »«· χής άκάτη; κατά τήν παράδοσιν τών άνθρώπων, «ari ri στοιχιία τού κόσμου χαί ού χατά Χριστόν. Καί αύθτ;·)· Ή σοφίί τοΟ •iat. Si «niai profaaaai «apientiiun. at illam «udi■wi iivipxm Paahun longa a catlmlieao orioataha eeelMiaa tamiaio eueieatam: lh yaw. ait, aaa Jtti· κόσμου τούτου μωρία έστί napi τφ θιφ. Où χρήζομον ούν ταύτη; άναγχαίως ήμιί;· ιί δέ xai rei mentis ardorem illimo qaoque eognitionem ac­ quirere vetimus, apud nos habemus ariatotalioua libroa eorumque interpretas et explanatores, et seholae sunt apud noe in nonnullia urbibus et oppidis, ubi illi libri docentur et explicantur, unde baud modieas sapientiae divitias haurire poasumua. Gratias igitur quam maximas illis debere nos pro­ fitemur pro bona voluntate et benignitate eorum, etiam ai res illa nobis minus expetenda videtur ut ad salutem non necessaria. Si autem iutelligunt non profanam sapientiam, sed interiorem *), hoc est theologiam, si quidem consentit ista eum nostra orthodoxa divina doctrina. libenter illam excipie­ mus; sin vero dissentit et discrepat a recta orienv talium fide, lana coronatam ad eius possessores remittemus illam, et antiquitus traditam evangelicam institutionem et doctrinam mordicus tenebimus donec vita nobis supererit. Hoc tantum dicimus, quod si piae Britannorum reliquiae volunt integra et sincera mente eum orientali catholica et apoatolica nostra ecclesia coniungi et consentire. Ileo gratias agimus, qui utinam huiusmodi maximi et omnibus utilis operis adiutor et effector exsistat ; hoc enim perfecto alteri alteros docebimus et alteri ab alteris discemus cum indulgentia et fraterna caritate quaecUmque sunt Deo cara et recta et divina dogmata et etiam profanae institutionis dis­ ciplinas secundum vurias scientias in libris multis et variis, quorum nonnulli ad hunc diem nondum in publicum editi sunt, servantur autem apud nos in variis templis, monasteriis et collegiis, praeser­ tim in amplissimis bibliothecis quae sunt Alexandriae, Hierusalem, Bysantii et in Monte Macro, quas in posterum communes hebebimus. Fiet au­ tem, Deo adiuvante. concordia et unio nullis aliis condicionibus quam dogmatibus maxime necessariis ei animae utilibus, quibus admissis firma nobis salutis spes erit, contra non admissis manifestum imminet animae periculum, euin scilicet opposita sit vestra doctrina Domini nostri doctrinae vera­ cissimae. At optimi viri Britanni ne habeant de nobis talem suspicionem, ut scilicet expertes om­ nino facti simus veteris illius patriae et consuetae institutionis; in quibusdam vero, Deo favente, me­ lius quam apud alios nonnullos adhuc apud nos illa servatur. ' At ne qiris murmurans nos haec stulta lactantia dicere opinetur, vera enim dicimus. Habemus enim Dei gratia ad hunc diem nonnullis in locis, ut dictum est, scholas et academies, in quibus quotidie graece tantum et profanae et sacrae disciplinae magna cum cura et diligentia traduntur, secundum patrum doctrinam in theo­ logicis et secundum Aristotelem in philosophicis. Concordiam igitur et unionem vobiscum expetimus quidem, o piae Britannorum reliquiae, sed non Jit doctrinam et sapientiam accipiamus a vobis neque ut sapientioree in doctrinis fiamus et eruditiores (haec enim, ut aaepe dictum est, utcumque apud χατά riva ικριέργχιαν xai πολυμάθ»αν ή νοδ; όξύτητα χαί ταύτη; τήν γνώσιν βουληΜημτν χτήσασθαι, έχομιν cap' ήμίν τά; άριστοτιλιχά; βίβλους χαί άλλων σοφόν χαί τούς τούτων ύπομνηματιστά; χαί έξηγητάς, χαί σχολαί ιίσι παρ' ήμίν χατά διαφόρου; πόλοι; χαί χώρας, έν ai; αύται διδάσκονται χαί διαλουχαίνονταί, έξ ών δυνάμ«*α πλούτον σοφία; οΰχ όλίγον άρρύσασθαι. Μυρία; ούν τοι αυτοί; όμολογοΟμον τάς χάριτα; τή; χρηστή; προαιρέσοω; χαί χαλοχάγαθίας, οί χαί μή τοσοΟτον παρ' ήμίν τδ πράγμα τοΟτό έστι ζηλωτόν, ώ; μή άναγχαίον πρό; σωτηρίαν. Εί δέ νοοΟσιν ού τήν Ιξω σοφίαν, αλλά τήν [Ισω], ίΗολογίαΛ φαμίν/ οί μέν σύμφωνό; έστι τή χα*' ήμάς δρθοδόξφ Οοοσοφίφ, προθύμω; ταύτην άποδοξόμο*α' οί δέ άσύμφωνό; το χαί άχατάλληλος τή όρθοδόξφ τών ίνατολιχών πίστοι, iρί<ρ στόψαντο;*) πρδς τού; χχχτημένου; αύτήν άποπέμψομιν, τή; δ' άρχαιοπαραδότου «ύαγγιλιχή; παιδιία; το χαί διδασ­ καλίας άπρίξ άν*οξόμο*α, έω; iv τδ ζήν Ιχωμον. ΤοΟτο μόνον φαμέν, δτι οί τά τών Βροτταννών φιλιυσοβή λοίψανα βούλονται οίλιχρινώ; χα! άδόλω; τή άνατολιχή χαθολιχή το' χαί άποσΐολιχή ήμών έχχλησίφ*) ένωθήνάί το χαί όμονοήσαι, χάρις τφ ΙΗώ, δστι; χαί γένοιτο συνοργδ; χα! τιλιιωτή; τοιούτου ύπορμογίστου χαί χοινωφολοΟς άγα*οθ· τούτου γάρ γινομένου, άλλήλου; το διδάξομίν χαί ύπ’ άλλήλων δ·.δαχ*ησόμο*α μοτ' έπιιιχο!^ χαί συν άδολφιχή τή στοργή τά δσα τι ίΗοφιλή χαί όρθά τών ΙΗίων το δογμάτων χα! προσέτι τά τή; έξω παιδιία; μαδήματα χατά διαφόρου; έπιστήμα; έν βίβλοι; πολλαί; χαί ποιχίλαι;, ένίοι; δέ χαί μήπω μέχρι τοΟδι «ί; τά Ιξω ΐχδιδομίναι;, φυλαττομέναις δέ παρ’ ήμίν έν διαφόροι; ναοί;, μονασττ,ρίοι; χαί φροντιστηρίοις, χαί μάλιστα έν ταί; χατ Άλοξάνδριιαν χαί ΤιρΟυσαλήμ χαί Βυζάντιον χαί "Αγιον 'Ορο; πλουσιοτάτχι; βιβλιοίΗήχαις, S; χα! Ιξομιν παγχοίνως ιίς τδ έξής. Γονήσιται δέ σύν ίΗφ ή ομόνοια χαί ή Ινωσι; οΰχ έπί τισιν άλλαι; προτάσισιν, άλλ' έπί τοί; άναγχαιοτάτοι; χαί ψυχωφιλέσιν δόγμασιν, ών όμολογουμένων. βοβαία ήμίν ή τή; σωτηρίας έλπί;· μή όμολογουμένων δέ, φανιρδς έπήρτηται δ χατά ψυχήν χίνδυνος, όταν δη­ λονότι άντί*ιτα ώσ·. ri διδασχόμονα τή τού κυρίου άψιυδοστάτή %δασχαλ!φ. Άλλ’ οί χχλο! χάγαθοί Βριττανο! μή ‘τοιαύτην υπόνοιαν έχέτωσαν πιρί ήμών, ώς δήίΗν άμοιρων διαμομινηχότων παντάπασι τή; αρχαία; έχοίνη; χα! πατρίου χα! έίΗδο; παιδιία;, έν ν,σι δέ σύν ίΗφ χαί χροιττόνω; ή παρ' ■ άλλοι; τισίν ιί; έτι χαί νΟν παρ' ήμίν διατηρουμένη;. 'Αλλά μή τι; ήμώ; τών μομψιμοίρων οίέσ»ω λέγοντας · ταΟτα ιίχαίω; έγχαυχάσθαι' τάληθέ; χαί γάρ λέγο- , μιν έχομιν γίρ iHoO χάριτι χαί οί; έτι χαί νυν έν διαφόροις τόποι;, ώς «Ιρηται, σχολά; χαί άχαδημίας, έν αί; διδάσκονται χα*' έχάστην έλληνιστί χαί μόνον τά το έξωτιριχά χαί τά Μα μαθήματα μοτά πολλής τή; έρούνη; τι χαί έπιμιλοίας, χατά τήν τών πατέ­ ρων μέν διδασκαλίαν έν τοί; ίΗολογιχοί;. χατά δέ MMNK ft ‘l Vocem. istsriorcw iiÿv fas») supplevimus utpote seuteatiae omaiao, nt vMetar, aeeessarisai. . <7v«ν Ασφαλιζέσ&ω, δηλαδή.δι·σ«σωσμένων τών δικαίων τώ*έν μέρ·’· έκχλησιών,' Ασπ«ρ χα! ixdotouj&vou;' συνηόιιών χαί, τώνπαρουσών πραγμάτων π·ριστάσ·ων. F/Z. Ad ^rOMOreai «xieaem preeeteiar otrimyu*, fueaima ia aotio «ei, diaiai talta* aajaalitaa, atraaiia acdieet aia/alanaa aedaaiaruat iaritaa aicat tHaat pratit odaagaa aauiaatadiaibau at praaaaatibaa raram aaeaaaiMitaa. Reeponnio. Άπύχριαι;. Propoaitio haee ohacara videtur et aenigmati Αδτη ή itpiiHot; Αφανής «bat δοκ«! καί γρίφ* τινί χαρίίχαζομένη ■ τίνα γάρ iv καί έλάβομιν *) aimilia. Quae enim ningularum eecleaiarum turn δίκαια τών έν μέρ« έκκλησιών, κοίας βΐ αυνηΜα; eaae eoniieiamna? Quae autem cuiuaque gentia con- ( καί έκάστου ίχνους νοήοινμτν, άλλά δή καί κιριστί- auetudinee intelligamua? Praeterea qua· praeaen- \ σ»ις τών παρ4ντ«*ν πραγμάτων; τούτα δέονται ααφη> tium rerum neeeaaitatoe? Explanatione indigent ‘ ν«(ας, ώστ« έντ«λώς νοηδήναι. Τούτο μόνον λέγομ«ν· haec omnia, ut recte inteiligi poaaint. Hoc tantum iàv ούν θτφ γένηται ή έλπιζομένη Ινχσις, τότ* χα! dicimua: ai Deo favente exoptata unio flat, tum' τούτα διορδώδήοονται, tiv μόνον «U τοιαύται wrfy· haee etiam corrigentur, dummodo talea conauetudinea ΙΗιαι καί τό δίκαια χαί a! xtpiaxdaet; μή riot κοντά* et iura.et rorum praeeentium neeeoaitetea non aint τιασιν έξαλλοι χαί έκ διαμέτρου καρηΧλαγμέναι χαί omnino contraria et tota eaeht^diatadtM et quae^ τήν έλπιζομένην όμόναιαν îuvdptvat βιαρρήξαι · τών ■peratam eonoordiam frangere |&aint Orthodoxo­ γάρ ' δρθοδόξων καί α( αυνήΗιαι ύφ«ίλουσιν αίνοι rum enim oomaetudinee quoque debent aeverae et ο«μναί χα! έπαιννταί, άλλ* ού γτλοιώβίΐς χα! χατάχ- laudabile· eoae, non ridiculae et «pernendae et τυατοι χαί μυκτηρισμού καί αχαιμμάτον τοίς χυδαιο- non ludibrii et facetiaram cauaa vulgaribua. At ne . τέροι; παραίτιοι. Άλλ ούβί οί τών πραγμάτων rerum' quidem neoeaaitatee prohibere pornunt piam . π«ριατίΜΐς κβλύτιν βϋνανται τήν «ύο«βή πίστιν χαί fldem et rectae opinione·. Ha arabaacaaraa, inquit, τό, όρΜ φρον«ίν. Μή έπαισχυν>ώμ«ν, φηαί, τό aaaagaUaaa Ctriati ata encan eiu», aed eeeundum «ύαγγέλιον τού Χριστού*) μηβέ Ην σταυρόν αύτού, David lapai dataaaau adaaraaa rapaa it tproaaoa at άλλά χατά Ην Δαυίδ*) λαλοίν δφοίλβμον έναν* "aaiaHaa amtaacan, at ille fecit. τίον βασιλέαν χαί τυράννων χαί μηδόλως αίσχύνισδαι, ώς Ικτίνος έποί«ι. Πρόόνσις η. η'. Ή όγβόη πρόδισι; έπαγγέλλϊ.ται' έπανάξ«μ παραυτίκα τή'^ ααλαιοτάτην τών Άγγλ«ιαχών λ«ιτουργίαν «ί; χρήσιν καθη­ μερινήν κα^'άποβαλ«ίν τήν νύν οδσαν έν χρήσιι καρό τοίζ "Αγγλοις· αύτη γάρ άσύμνός έστι (φασί) τή,άνατολιχή τών όρ«οδόξων λ«ιτουργί«, Ιχιίνη δέ ώ; δρχαιοτάτη συγγίνιστέρα έστί ταίς τών άνατολικών έχχλησιών ή έκιίνη ή νύν παρ' αύτοίς • ίδισμένη- χαί προσέέι γίνέσδω τοιαύτα έπιβλήματα καί 1πανορδώσ«ις, άτινα χαί / , , ■) όχ«>«ώίπ·τ· ·'■ «) drtidfn·· ί’·· ·/ ilAftaaatr CW. ·) Boa. Ι. ΙΑ •1 Pa CXIX, 40. Propoeitio ΥΙΠ. VIII. O^na pijNÜMtéNF BfitlttÎMÎMdMI Aaglaraaa Utarfiaa aiatua reducer· in uaum juéti(ImMIM M oAtÎOfW ίβ0Μ £MI M0W Anfii Nil ; aat aaûa haee (niant). diaerepnt ah ariaatadi ortJiorfffWFWfff KtMFyMg iüt ΜΐΙβΜ WÎNirtiMMMI fuae mme epad «0Μ in MMMÀaiin· aat. Praataraa adiaetiaaai at rmaadori'riwr fiaai guae cum orwnlaü&U4 jWVMÎJM MtVItiM· eoNMiure. LONÜINKN8R8 ST CON8TANTINOPOUTANAK SYNODI. 1716-17» <17 418 ταίς Ανατολιχαίς έχχλησίαις χαίμΑλιστβ τήχρώτη χααβν βιοιχήοτι *) συμρ«ν·ίν. îlpbi Άπόαρισις. *ί 4 Ανατολιχή όρΗ8ο(ος μΜΙ W·**, έχχλησία μίαν xd μόνην Λ* λβτουργίαν, xnpa BsStf^v^v piv fcwb 4*owAmv» 9u^fpeyoK9w 8è «H toO έν Ίτροσαλύμοις πρώτου (·ρ«ιμχήσαντος Ίαηώβ·· toO MÀfoHeu, συντμηΜσαν 84 bovapov fed th μήης mH μτγΑ^ου χατρός Bomldeu toO KormHoî ΚαχχαΒοχΖαςόρχκχισχόβου, xqpA 84 τοΟ χρυσού tip γλβσσαν 'Itsdvvoo toO ΚβνσταντινουχόλΜς Mrtpidpxou psxd τούτα In βυντομ·τέραν*) γνγτνημένην, αίς χαί dub τβν Βασιλείου ΜΙ Χρυσοστόμου χρόννν μέχρι τού νύν ή Ανατολιχή έρΗβοξος έχχλησία ΜοΜορένΐ) χέχρηται χανταχού xd 8i’ αύτβν ένττλχί τήν Αναίμαχτον ίτρουργίαν έν «Αααις τΜ; Απανταχού τής όρ*ο8οξίας έχχλησίβς. Δ4ον loti τοιγαρούν xd τούς χβλουμένους λτίψανα τής χαλαιΑς «ύσ«β<ίας ταύταις χρήσβνκ ΙνβΗντας ήμ«*. tva xdv τούτη» μή 8ιαφ«·νβμ·ν, Αλλ' Id ^ήτΜς μέν ήμέραις τή τού 3«σ.λ«ίου, xab‘ έχΑστην 84 τή τού Χρυσοστόμου χρβνται μ! αύτοί wHnj xd ήμ*!ς. Τήν 84 τβν Άγγλχιαχβν ήμχίς ούχ έχιατΑμοΟα λειτουργίαν ου γΑρ «I8epsva) κώχοτ· τούτην ού84 Ανέγναηκν, ύποπτον 84 αύτήν Ιχομτν, έχ<ι8ή έν τοίς μέρτσιν αύτοίς πολλοί xai ΪιΑφοροι Αν·φύησαν αίρέστις χαί σχίσματα χαί παρασυναγννγαί, μήτοι χαί*) d; αύτήν χαρ«ισήχ8η Αχψ8όν τι όήΡ* τή <&* σ<β«ίφ χορέ τβν αίροπχβν χαί vtvddsuxoi. ΔιΑ τούτο χροιά έστίν, Ινα χαί ημείς 18οηε«ν καί Αναγνβμεν αύτήν, χαί ούτβς ή έγχρινούμτν όρίβς Ιχουσαν ή Αποβαλούμεν ώς μή συμφωνούσαν τή Αμ·»μήτη< ήμβν πίστει. ΣχεψΑμενοι ούν αύτήν χαί εί τίνος βέο'.το 8ιορΜ»σ««·ς, 8ιορ*ώσομ·ν *) χαί τοίς γνησίοις αύτήν οί 8υνατόν έγχρινούμεν. Τίς χρεία 8με«ς έτέρας λειτουργίας τοίς Ιχουσι τήν ΑληΑινήν χαί ΑΛολον τού Μου πατρός Χρυσοστόμου είέισμένην ΑναγινώσχεσΜ έν πάσαις τοίς Ανατολιχαίς έχχλησίαι; τβν όρ*ο8όξων Γραιχβν χαί ‘Ρώσων χαί Ίβήιων ΆρΑβων το χα! μυρίων Αλλων «ύσεβοφρόνβν έΟνβν; Εί γάρ χαί οί χαλούμονοι λείψανα τής παλαιΑς εύσεβείας τούτην Αποδέχονται, ίσονται μάλ­ λον ήμίν ήνωμένοι xd’xcrA τούτο χαί προσφιλέστα­ τοι ■ b γόβ^-λαός ούχ οΰτώ χρδς, τά χοχρυμμένα τής « χαρδ&ς fcopg δσον <τρύς τέ 1{ω χαί πίσι φαινόμενα χαί παοιβήλως γινόμενα χαί τολούμονα* xâv ίδωσί τινα ΐιαφβνούντα τβν αύτοίς «ΗΚσμένων, ιύέύ; εις μίσος 8ιεγ»ίρονται χαί Αποστροφήν χαί 8ι4στασιν. Beep nano. Ad haee ita reapoadetan». Orieataüe oocleota ■mb taata· aatit Vtegio·, ab apostoli· tradi­ ta·, eoriptaai a Uoobu do! fratre φώ prioHB IBoroeolyxMW eooerdoe eoauaae Mt, ia nooapoadiaai Mado redaotaoi a «agae petra BMHo CMeaioae ia Cappadocio aroUeptaoopo et ab euroi otia lohaaao Coaotaatiaopolb patriaroba otiaai breviorem ttotaa. Hb iado a Baeüü et CbrjaootoM teiapotihu» ad aoetram eotateai orioatalb orthodoxa ooeteeia abiήοο utitur, et per illae portait iacreeetuai earHfleiuv ia oanibtw ubique ortbodoxiae ooeleeiio. Neoeeoe eet igitur ut ii quoquo qui vetari· pietati» reliquiae appellaatur eobiamt· ooaiaaeti illi· utaatur, Mt ia boe quoquo ooaeord·· eiaiaa, et etafie quidem diebu· Bamlii liturgia, quotidie autem Chn •oaiomi liturgie utantur et tpei beat et aoe. Aagiieorum autem Uturgium aoe ignora·ua; auaqaaai enim eam vidimus nec legimus, suspectam vero habemus eam. quoniam in illi· rogioaibus multae et varia· exor&e suat haareeee et «chiam·ta et conventicula, ne forte ia illam quoquo illatum ait ab haereticis verbum aliquod · rocta pietate alie­ num et illa ait adulterata. Quapropter opus est ut nos quoque illam inspiciemus et legamus, deineepe oui recte se habentem prdÿnmus aut reiioiamus ut noetruo irreprehensibili fidei aoo con­ venientem. Κτ •minatam igitur illam si cuius emendationis indiget emendabimus et si fieri po­ terit sincerum indicabimus. Tum quid opus est •lia liturgis veriim et riaeerum sancti patria Chr) aostomi babestibus? Quae legi solet in omnibus orientalibus- eoeleeBs orthodoxorum Graecorum et Roseorum et Iberu'm et Arabum aliarsmque innume­ rabilium piarum gentium. Nam si et ii qui veteris pietatis reliquiae vocantur illam aeoipieat, erunt nobia .magis coniunoti et ideo etiam cariore·; po­ pulus enim haud ita cordis secret» respicit sicut externa et omnibus manifesta, quae in omnium oeulis fiunt et aguntur; ac si quem videant alienum ab ea quam ipai servant consuetudinem, illioo in odium et aversionem et discidium excitantur. Propositio IX,. f 9·'. ΙΙρύΗσις 8'. Ή έννάτη πρύβτσις ' χροστχαγγέλλτται*), ώς χα! πολλαί τβνύμιλιβν τού 8<ίου πατρύς Χρυσοστόμου χαί Αλλαν Ανατολιχβν πατέρνν βίβλοι μτταφρασ&ήσονται τίς <ήν τβν Άγγλττν ΒιΑλτχτον χαί Βημοσίφ λαγνττσβήσονται. IX. PrtfMttc nona poMeetar /ore nl «tuUat hemiliet nmtti fetrit CbryMiomi aKonun^nt orituIsJims pafnan libri in Anylieorwwt linpuam coNoentaalar et pMir* It^atv. Άπύχρισις. '■ ’ Τούτο ού μόνον έπαινούμτν. Αλλά χαί Αποίτχάμ*8α . ώς χΑνυ κολβς γτνησέμτνον- έχ τούτου γΑρ πολλή χατΑ ψυχήν ώφέλτια προσγτνήστται τοίς τού­ τος Αναγινώσχουσι. Νύν μέν γάρ Έλληντς χαί Λα­ τίνοι μόνοι έξ έχτίνττν τβν ύμιλιβν ώφτλοΟνται, τηνιχαύτα 84 χαί οί μή τάς διαλέχτους' αύτΑς έχιστάμτνο: χαί μόνην τήν τφν "Αγγλβν βιΑλτχτον Responsio. Istud non solum laudamus, sed necipimus ut egregie erepturum; exinde enim ingens spiritalis utilitas accedet eorum loctoribua. Nsnc enim Graeci tantam et Latini ex illis 'homiliis utifitatem capiunt, tunc autem etiam earum linguarum ignvi et unam tantum Anglorum linguam intelligent*, dummodo aine fraude et adulteratione convertantur, * • ') Αα«ν·ν< W el ορού auuxiaee a··, ne- 4>·<»*««ι ') «ντταμώΐνραν W et ns*>. ne. ομ ■·((. ->Ζρ<>'· ■)i»n<*rW ‘ ‘) fufn mA W et ta uug. -ret ■·■. ne. *) ΑτφΡώααμ·» W·) gpeaeaayj-lJltrai W. w ’ m. " ·Μ ' . LojiDornoB jw · . . · οοββταντινοροιΛανλ· svvdvta^ ·* pdvev dutpH^tC Mi AwMwc f·»· φραοφήοβντβΐ ΧφβΙ( AVOfi Bή^d^faqÇ AffMfiAotaS; ή âUoiénw; ή AXbc WC> ΛΜ qu «unfit '«ti MAmc. 4M mrom, ιτι·.ιτ« ααΐα N aiitta valAttapta «al tamMa •βΒφΜή mA MtMtt ·ί / - ywataAt · D^A^MtC I* *ei AeA^^t·^» X. Pk^mMmAb AmAmm propotU·· aai, «tab t’. Τής texdtq; fifeMoM( «·«* *** *i «mbfiAu " Λμ β^π»·τΙ^ ' MihaJmraat ia Britaaaia rati natte vote at pracot B9l« o(d{Mv, Ml· xdltv oh- ai ta· Atot Boiaai ab octaoialtb·· ortbodexte pro Ha Hoe mum, «ob ab otraqa· porta Aa iogsatiΛν tied Mv Ανατολαάν ip>»W{iw.. Tofive, ywp< νης .aai AeqaltoMoqt τής huaiftrt pepfiv Αρανοίας bao at MMibat ooaeoriia ot ooaaaaaio eoaatitata u apt ipoqpoodvqç xapi m td Μγμ·τ« xal τΑ fibq, at aoaimata orit, lot ot oboorrabitar, altorte altolot* Μν»ς xal τψή*ήοη«ι, ftgpMif ifooNo- rot pabBeo comaMaroraatibae. epdvasv bunifMn trap’ burcdpoc«. ή j DpMwtf ta' aai Mt«pt*C* is'. Qta Avepoia votaq tai «at ή ta’ apttutc. Tà αύτΑ ofiv aai xspl βύτής aai ppoveOpsv aai U* rop*v xal χαήσομ·». «i μόνον iv Totf Mate aai lipor$ τής ΑχραιρνοΟς ήρβν «foveas; ουρφρονήοουοι δόγμαοι *) Λ τβΟτβ ζητοΟντ»;. ' Propotitio XI ot roapoMio. XI. Noa differt baoo a X propooitioBO. Sodom igitor do hoe qaoqwo mbÜbim, diofaBao, ot foctomut, damotodo ia taarte et Mactte iatomeratao aoetno ■ Adoi dogmatibat eootontiaat. nobitçam qni baoo pootalaaL ΠρΜαοις ιβ’ aai AnAxpaot;. Ulpi Αν ή ιβ' χρΜαοις έγχυχλίανν aai xotwsvtxfiv ίχιστολβν διορίζτται ·), ραρΑν tn τΑ Αν ταΐ; οννΜοις ήμών ' dxoqmvdpsva aai «ότοί; «ότΑ ταΟτα Μ γρο· φβν ii«8âaopr» aal τά aap’ iMvsav χανώς aai αυνο&χΑς BteptoMvta δ»ξόμ*Αα aal ρατΑ οχίφακ Ava^pdoopsv, aai ai odpqasvd sim τή Ανατολική ApPeMftp ήρβν arfovsi, aai 4χοδ»ξόμ«Αα aal χυρώcopav. Prupotitio XII et reopoMio. De ite qaao in XII propotitioae definiuntur circa eaevelioM ot eommanex epiatolae dtcinmt: not quaecmteqne in nootrit coaeiliit decreta erunt illit quoqae eodem per litterae trndemna, et quae eb illit ia nnapHte ot tynodit definita erunt accipiemus Mouratoqne examinabimus, et si fuerint convenien­ tia eum sottra orientali orthodox» fide, probabimus et confirmabimus. Τούτοι; ΑχολούΑης ο( aaXoüptvot λ«1ψ«ν< τής tv Bprtvavip χΑλαι xoxi ίρΑοδόξου Ιχχληαίας iv vtot apoxdotot BtaoapoOoi U xal έχτίίΗνται τά atpeUate, έφ- οίί dv aai oupfpmnftaasat pefi’ ήμών, Αν vtta pÂwv aal συνομολογουμίνβν, pqçrfv," Ιστ® «atvw; fvarot; xal όμόναα, χαί ών μή ipportpeviav épolofovpdvwv, ούχ Ιστ®. Poet haee ii qui reliquiae veteris quondam in Britannia orthodoxae ecclesiae appellantur in qui­ busdam propositionibus declarant et exponunt con­ diciones principales quibus nobiscum concordes fieri possunt; quibus firmatis et constitutis, erit, aiunt, omnino unio et concordia, contra «i utrimque non admittantur, unio fieri non poterit. Propositio I et 'responsio. IIpAAeat; «' aai dnixpottI. Approbamus, aiunt, XII fidei articulos, seu , a'. SuvevioxoOpsv ·), pool, τοίς ιβ' τή; «irruti ipftpot; ήτα τφ τή; airàa»; αυμβόλφ A; χαλΑ; fidei symbolum ut bone et pie decretum et firma­ aal ιύιχβώ; PsmetaMm xal xupaaHvvi. iv va τή tum cum ia prima tum in altera oecumenica sacra πρηνή aai τή 2«υτίρρ οΐχουρχνιχή Αγίρ συνόδψ, synodo, et non adatipulamur symbolis fidei variis xal où ουγχατατιΜραΑα TOt; χατά διαφόρου; χοί­ temporibus confietis in Latinis ecclesiis. — Hoc ροι»; συντιΗιμίνα; συρβόλοις «formel; itapA vat; nobis quoque plaoet; nam ne nos qulslem aliam τών Aorfvav ίχχλήαίαις. — ΤοΟτο xal ήρΓν συν- fidem aooipimus neque aliud symbolum praeter Soxat' ούδέ γάρ ούδΐ ήρ(Ι; Μραν ΒβχΑραΡβ πίστιν illud quod in prima et al^ra oecumenica synodo ούδ' άλλο τι όύρββλβν χαρΑ τό iv τή χρώτρ χαί expositum hit. A Latinis autem conficta nos reδ«υτέρφ οίχαυρτνιχή συνόδφ ixtatoipivov. TA U spuimas ot reiicimua; et si qua adiectio in hoc χαρΑ ΛατΙνβν αννηΗντβ 'tyat; dxofctôoprv xal symbolum illata est, non accipimus, sed tamquam ΑχοβαλλόρΜα, aai oùü tt τ»; κροαΡήχη iv τφ συρ- blasphemam delemus et abjicimus. 'Et in hac quiβόλψ votvy tcôptwAHtvai Αχο4«χόρ«4β, AÙ' ώ; ' dem re iam sumus vobiseum concordes gt coniuncti. ' ( βλΑαψηρον dvaxpîxoprv χαί Axe0tAMpa»e. Koi xavA τοΟτο ip« ήβη Aplv ouppttvoOptv 'aai ouvtvçùptPa. Hpô&ta; β' xal ΑχΑχριαι^ β'. Kai τά δτώτιρον iaaivMpav aai A; ί^Ηδοζον AxoitxAptAa, τό xtvaittv 8ηλαΒή xal αότού; val»; χαλουρένους τής ααλαιΑς iv Bptnavtp όρΑοίοξίβς λιίφανα pti' ήρΑν τό xvtSpa τό Αγιον ίροο&χον τφ κβτρί xal τφ υίφ· οί γΑρ ρή oCat» «Mtetovtac χατ* Ιτός*) χαρ* ήρΑν Ας ήρι4ρ«Μ xal paxtWvta xai avtupatopAgct xotvA; 4ν«Α«ρατίζοντ»χ. On 8i ■) Uyo«s> <■*· w·· "i **· "***■ *■*· mriptem est; lsa>c iUthat edraMi. » *) As«4(r« on. W: add. Mae. rse. ripa vanum *) sniytasaigsr’ svrsBssiéirr C. ·) W Irec. fwtemA; atbert doMteiaa pate» tssArs(Mtaas, qua nasMstHU trimapU raetea /Uri aivs ΑρΑο4»*ί»ν sstasailsr s ipiriχίστιι έν τφ χιοτιύιιν (φ«σί) τά χνιΟμβ τδ teai Mactem α patra autti «wAiatera jtüe. Kt · Αγιον τούτο δχδ πατρδς χέμχισδβι, μ»σι- ^INMNIo tfft ft τιΰοντος δέ τού υίοΟ. Έόν βέ «οτο έν έξο- «< froceui» wap a fii» tut üeatu, trihil amplàu μολογήσισιν ή συμβόλοις ήμβν ή έχχομχή üi otriit indituri uiunt p«am pumt «rwateUc «octeή έχχόριυοις αύτοΟ όπδ τού υίοΟ slvai λέ- ma umptr ctrtftuu ut rt Mac m pracmalrâ nmγ«ται, où, χλιίόν τι έντιΟδιν σημαίνιβδβι fitrtur, tcilieti a patrr turn precrdtrt ptr JUitnn. βούλονται ή Β ή Ανατολική έχχληαίά del ΰμολόγηχι χαΐέν τφ χαρόντι όμολογιΐ, δηλονότι Αχδ χβτρδς αύτδ Ixxoptùtcbei διό τού υίοΟ. , S Άχόχρισις. Reepoiuio. Ιΐρδς ταύτΑ φαμ»ν, δτι ήμ*1; ούχ όχοβοχόμτφχ ίττρον όρον ή tcopov ούμβολον χ«ρά τδ ύχδ τής πρώτης Αγίας οίχουμινιχής συνόδου όροδβτηδδν χα| «ύσιβέστατα έχττΜν, έν φ «opi τοΟ Αγίου κνούμβτος έΟχοκίαΦη, βτι έχ τοΟ χβτρδς έχχοροόοτβι- φηαί γΑρ· Πιστιύομτν χαί ιίς τδ κνοΟμα τδ Αγιον τδ χύριον τό ζβοχοιόν, τδ έχ τοΟ χατρδς έχxoptuôpevo'v. Διό χαί τους χροσπΗντας xd μικρόν τι μόριον λέξιβς, χολλοΟ xal. δ»1 λέξιν όλόχληρον, ή τρόχφ προσθήκης ή έξηγήστβς λόγφ xal ίρμηνιίας. b τούτη» τφ ίιρφ συμβόλη» ή Αφβιρούντας έχ τούτου ούχ άκοδοχόμ«*«' «ί γάρ τότο Αγιοι χατέρτς τούς ΑφβιροΟντβς ή χροατιδόντβς οίς αύτό λέξιν τινό ή μόριον λέξηος όνΜτμβτίζουαν. Όδιν οδδέ τδ τοι«Οτ· μδρι« χροατοδήνβι >ίς βότδ ούδόλιος ΑνοχόμρΜ, δηλονότι ή τήν διό ή τήν ta χρόδταιν, xal λϊγκν ή «al έξ υίοΟ ή 6,ιό τοΟ υΙοΟ, όλλό βουλόμοΦα τούς μ»δ' ήμΑν - ilvai aal xavavitv χχί συμφρανίΐν ήμίν. βουλομένους ΑνόΜυτον βδτδ τηρ«Ιν χαί όχίβδηλον χ«ί λδγτιν xal όναγινώσχχιν,. ώς έξ Αρχής ύχδ τών Αγίβν ouvôBav taolvav ουνττέΦη xal έδϊοχίσφη. Ούχ Αν*χόμο*« οδν βδτδ ή ίδίφ ή δημοσίμ μπό τίνος χροσόήχης ΑνβγινώαχοβΗι · Αλλ' ü xal έφόακΜ xapA τίνος χροστχδήνβί tiva λέξιν, έχβλήδήτβ τούτου aal μτνέτν Ανόδτυτον, μ; xal έξ Αρχής αυντγρόφη xal ■ μέχρι τής σήμορον, τοσοϋτβν χ«ρ«λΦόντΜν ένιχυτβν, όνβγινώσχττΒ: xal χιστιύοτβι xap’ ήμών. ΙΙτρΙ δέ τού δόγματος τούτου ήμοίς otica χιαττύομςν, βτι διττή έστιν ή έχχόρουοις τοΟ xavaγίου πνιύματος, ή μέν ΑΙ&ος xal Αχρονος ait aa*' δ «ρδς τό tea, xat ήν τδ Αγιον κνοΟμα έχ μόνου τού χαηρδς έχχορχύιται, χτρί ής χαί έν τφ συμβόλμ γέγρακται .xal ό χύριος ({ρηχόν*)· Kai Αλλον χαρΑχλητον χέμψβ ύμίν xapô το« χα<ρός«· τδ χνιΟμβτής όληδ«(«ς, δ χ«ρό τοΟ χβτρδς έχχορ·ϋ«τβι· ή δέ έοτι χρονική xal xat' δ χρδς Ad haec dicimu» aoa recipi a nobis aliam de­ finitionem vel abed symbolum praeter illud quod a prima sancta oeeumenica synodo deflnitum et religiosissime expositam, in quo de spiritu sancio decretum eat a patre illum procedere. Verba enim eunt haec: Osdimss «tsem sn qpirvtem Mactem dimnwim meiAeanu o putrt prutdmUm. Quare etiam parram dictionie particulam addentes, et multo magis integram dictionem, vel additamenti vel explanationis modo, aut delentes ex eo, nea recipimus; illi enim sancti patres addentem ia eo aut delentem verbum aut dictioni» particalam anathematisavsrant. Quapropter ne pprtieulas quidem huiusaradi inseri in illud permittimus, videlicet praepositionem ptr vel u, ,et dicere vel tt m JUit vel ptr JUiuu, sed volumus at qui nobiscum esse et communicare et consentire nobiscum velint, rineornm illud servent et non adultera­ tum ot ita dicant et recitant sicut ab initio a sanctis illis synodis compositam et decretum fuit. Non toleramas igitur at illud privatim vel publice Cam aliquo additamento recitetar; eed etiamsi antehac verbum aliquod ab aliquo adieetum aet, eüciatar, ot maneat iUad sineenua sicut a principio compositam eat et usque ad ' haec tempora, tam mnltb praeteritis assis, recitatur et creditur a no­ bis. De hoe autem dogmate uoo ita ' erodimus, duplicem ease sancti spiritus prot·usionem, aaiternam alteram ot tempore carent m et interiorem, coeundum qnapi ex uno patre opiritw sanctus pro­ cedit, quare et symbolo scriptum exstat et Domi­ na dixit: JGt alims pararirtam arittem ttUt a putrr, qptritea» uritetit φά a patre prandit; alte­ ram autem temporalam ot extariorem, aeenndnm quam spiritus soaetsA procedit, effunditur; exit, emanat ex patre et ex filio ad exteriora et sancti- <> Jeb. XV, M. f LONDINKNKKB |T COHBTASTINOPOUTANAX 8YKODI, 171«-ITM 4M «Η Ti <(«, xU' V τδ «wO|M τδ «m» wfipman. W** 6μΙ1ΜΜ·Ι WMtiMiO· QmA MIMI MT JWMptMttto χτιττκ, xpdttot, ntf*** *· *râpk *** ’«••0 ia pMiMàMÎ aaaoti opiritaa aiabo· aodpltar pro τδ Ιξ<· χαέ αρδ; *Π·αμδν τής «·Λ*κ· "θ» * ή ppaapoaUoiM ftr ααηαα v«na vio·, patot ηοΜαοο xpMsoi; M τή; fixmpetaats; vsO irflau «wA- •x aUb araNa, a«4 praoaartia· ab ipao ia theo­ logia MX··» loiaaao DaaMuma* ia Hb. I, cap. ΧΙΠ, ματος «Mirât* telapM*·** 1*4 Ίί ··* °4* dvdMtltv, Ιήλ·ν F** *■* H ®A*» «Λλ··» AW* mum thoolpfia· dieaata: SptrAd* ραέη'τ, loatyxom δή xal Απ' «ΔτοΟ τοΟ έν Ηολβγίφ psyioreo Istdwoo •a palra, «ο ptirt fruifat, at flii eattm iftrihu tsO ΑαμτκτχηνοΟ έν βφέίη» a’-φ τής αύτβΟ ΗβλβγΓ·; Μφ· νγ'-φ λέγοντας- Πν«θμα πατρδς Ας I» fttn fnatlm: toltu nia patàr M eaxoa. Vida· πβτρίς,έχ κβτρίς έχπ·ρ»ι»4ρ«νον, *·1 ”'β® qoemodo praapoaitioMU· par da iHo dieena ponat, praapoaitionaai «x exetadat Xaa m ipaa, ait, wd δέ πν·0μβ βύχ Ας έξ βύτοβ, Αλλ* Ας 8ι αύτοΟ, 4« τοΟ χατρδ; έχπορ·ιι4μ'νον- μ4· par tpaaat^ , 81 enim idem eaaet, quid vetuunet va; γάρ α!τι«ς 4 πατήρ. Ορφς βΜ«ς τήν μέν diear· etian ax fliio eum procedar·? Contra dixit, tid τίδήαιν ΜΛ τοΟ οί«Λ, τήν βέ έχ dxuyopsùat· •am ax pair· per filiam procedere. Noe tamen Ούχ Ας έξ αϋτοΟ, φηοίν, Αλλ' Ας It’ eîtefi. oriantaiea orthodoxi a patribaa edocti dieimue «pi­ Ούχ έστιν dp' ή έχ πρ4δ«αις ή «ύτή τή ltd «St» ntam «anctum «ecundam aeternam -et tempore αύ τούμπαλιν «2 γάρ ήν ή «ώτή, τί έχΑλυβ 'itattv carentem illam interioremque proceoaionem ex patra δτι xad έχ τοΟ κίοΟ έχχορ«ύ«τβι; Αλλ’ έφη, έχ τού taataan procedere, et haetenna de filio neque praeπατ;δς διά τοΟ uloO? αύτδ έχβορέύ«οδ«χ. Ήμ«ίς bpaaC poaitipne r* neque praepoeitione per utimur; non cl Ανατολικοί ίρδΜοξοι έχ τβν πβτέρβν βιίαχδένττς enim dioimu· «anctum «piritum secundum illam γαμέν, Ας τδ κν«Ομα τδ Αγιον κατά τήν ΑΙδιον xai etiam ex filio vel per filiutn procedere. Sicut enim Αχρονον έκτίνην xal xaV 8 πρδς τδ Ια·» έχπίρτυσιν filius non generatus est a patre mediante spiritu . έχ τοΟ πατρδς Απλός έχηορ«ύ«ται, χβΐ τηνιχαΟτα sancto, ita noe spiritus «anctu» processit a patre ούτ« τή έχ προδέαα χρΑμέδα έπΐ τοΟ οίοο οΜέ τή mediante Ilio. Secundum temporalem autem et δ tai' où γάρ λέγομκν Ας τδ ιτντΟρα τδδγιον έχχο- extariorem processionem confitemur procedere illum ρ«ύ«ται xai έχ τοΟ uloO ή βιδ τοΟ ι»ίοΟ κδτ’ έχ*ίνην* sir· .exire et emitti per Ilium, sive mediante filio, Ααπ*Ρ γάρ 4 κίδς δύχ έγτννήδη έχ τοΟ πατρδς, at ex filio ad externa ad sanctificationem creationis. μιαιτ*ύοντος τού Αγίου πνβύμβτος, οΟτννς ούδέ τδ Hane autem emanationem et emisaionem non dici­ πνιΟμα τδ Αγιον έχπ*πδρ*υται έχ τοΟ πατρδς, μται- mus processionem, ne in papistarum errorem inci­ τέύοντος τοΟ υίοο. Κατά δέ τήν χρονιχήν έχπόρχν- damus; cum-enim latina lingua exigua sit nec per α·.ν xal χαδ' δ πρδς τά Ιξ·» συνομολογοΟμκν, δτι aMud verbum possit significaro emanationem et έχπορ«ύ*τβι ήτοι πρδααιν xal έχπέμπ«ται βιά τοΟ emissionem, per aliud autem processionem, urto υίοδ, ήτοι μ*αιτ*ύοντος τοΟ υίοΟ, xal έχ τοΟ υίοΟ verbo utrumque appellarunt- procsssioxsm ; qua­ πρδς τδ έξω ϋς Αγιασμδν τής χτ(α«<*ς. Ταύτην δέ propter postea imprudentes pro temporali emana­ τήν πρό«σιν ή έχΜμψιν où χβλοΟμτν έκπόρ*ι»αιν, tione aeternam illaip processionem acceperunt et Ινα μή πϋΗχμαν δπ<*ς Ιπαδον xal οί παπισταί- ού- intellexerunt. Nos igitur ut homonymiam hanc σης γδρ τής λατινίδο; διβλέπτοο στ«νής xal μή vitemus, alteram ' dicimus processionem, scilicet δυναμένης δ»' Αλλης μέν λέξινς. δηλΑσαι τήν πρδ- interiorem et aeternam; alteram autem emissionem »σιν ή Ιχπτμψιν, δι' Αλλης δέ τήν έχπδρ«ι»αιν, έχάλ«- vel emanationem vel dimissionem, scilicet tempo­ ααν ούτοι Αμφοτέρα; προτζ«σιδν«μ· διδ xal Ιλα- ralem et exteriorem, processionem non vocamus. 1>ον 5στ«ρον, 4ντί τή; χρονικής προέο*»·; έχλβ^δνης Haec autem est- causa quare nunc vitiose opinan­ xal έννοήσαντ»; τήν βχρονον έχ«(νην έχ«4ρ<υσι*. tur Latini spiritum sanctum a patre et a filio pro- . Ί)ί»«ν ήμ*Ι; Iva τήν ίμβνυμίβν τβύτην έχρύγβμ*ν, cedere, quod contrarium est Domini et sanctorum τήν μέν χβλοΟμτν έχπδρ·οαιν, τήν πρδς τά Ια·» δη­ patrum doctrinae. Quod autem ex filio secundum λαδή xai itîiov ■ τήν δέ Ιχπζμψιν ή «ρδ*αιν ή 4«ο- illam aeternam processionem non procedit spiritus στολήν1), δηλονδτι τήν έν χρδνφ χαί πρδς τά Ιξν, sUnctus, audi eumdem patrem lib. IY, cap. Ill, ού χαλοΟμτν έχπδρουαιν. Καί τοΟτδ έοτι τδ αίτιον, suae theologiae dicentem: fyàritttm eadem sanctum δι' δ νύν αφαλιρΑς δοξίζουαιν οί Λατίνος Ας τδ et ea patre tecmtau et apirdum patria oppallaenu; πν«0μα τδ ίγιον έχπορ«ύ·ται έχ πατρδς xai νΙοΟ, ea JKie ratem epiriiam aoa dieiauu, et apiritwn δπ»ρ έστί παρά τήν τοΟ xupta» Md τήν τΑν 4γί«ν JUü appeUaaau ; aom ή qau, inquit sanctus aposto­ πατίρ·»* διδαοχαλίαν. ’Οτι δέ έχ τοΟ οίοΟ τδ πν·δ- lus, ^tritam Chriati aoa hebet et q. e. et per filium μα τδ 4γιον χβτά τήν Αχρονον έχπ4ρ*υαιν. έχαίνην reeoiataat nobia illum at coatatanicatum confitemur. ούχ έχπορ*ύ<τα<, dxouoov τοΟ αύτοΟ πατρδς β<^λί* Quid sermonibus istis chrias? Et de hoc satis. δ*-<ρ τής αύτοΟ ΗολογΙας χ«φ. η'-ηί λέγοντος*)· Τδ δέ πνΟμα τδ δγιον χαί έχ τοΟ χατρδ; λίγομ·ν χα! πν·0μα πατρδς ίνομέζομιν έχ τοΟ ιιίοΟ δέ τδ πν<0μβ βδ λέγομ«ν, πν·Ομα δέ .uloO 4νομάζομ»ν· ·1 τι; γάρ (φηοί) πν·0μα ΧριατοΟ oùx έχ*ι, ρησίν 6 »«1ος άπδατολος* χαί δι* uloO πιραν«ρΑα>αι ■ xal μ<ταδίδοσ*αι ήμίν δμολογοδμ*ν. ΤΙ τούτον τΑν λδγ*»ν oapirapov; Kai ταδτα μέν π*ρ! τούτου. ΠρδΗαις β* xal Απδχρταις. δ’. Τέταρτόν φαοιν «I χαλοδμανο» τή; Αρχαία; tùatjMa; λιίψανα έν τούτρ αυντυδοΚήΤν, - έν τφ πιατίύτιν τδ Αγιον πν«0μα πίλοι Μ ιΛ* προρητΑύ' χαί έποστύλον «ίρηχέναι xal πΑσαν τήν γραφήν Αγίαν διά τή; έαυτοΟ έπιχνοίβ; γιγρΑφΑα». ΤαΟτα *) «xMtfÀorlr W Μ ta aaiy. ΛΙ+Ιφ. ' η PMr. Gt. XCIV, mt. aaa. no p*·. do·- Propositio IV et responsio. IV> Quartam aiunt veteri· pistat» reliquiae se in hac re convenire, quod ctadaat spiritum sanctagt iam pridem per prophetas et apostolos locutum esse, totamqne sacram scripturam eius inspiratione scriptam esco. Hasc omnino recta et nobiscum ■< LONDIXBN8BB BT COH8TÀBTOIOPOLITASAB 8YNODI, 1716-Ι72Λ «*hn» 4pH xsl όμόφροσ· ήμίν· χροβΗτίον έν τφ 8tA τών^χροφητών χαί Αποστόλων «d τδ »■1 τών Ιιρών συνόδφν χαί ώβοφόρων πατέρων. 'Ορδώς 8’ έχωχη χαί où πόρρω τής άληΗίβς άφίστανται ή τι «’ χρόδ«σις χαί ς' xsd Ç t «toi 8' nfrtni. Πρόδ«οις oenaaetienti·; addendum team verbir p«r propAstM «< qpottofos hoe »tiam: et spsudo· it · Dsa qffatu pedm. Raete m habeat at minime a veritate abaaat atiam V, VI at VU proportion··; mat autem haae. Propomtio V, VI ς’ xal Ç. t'. Έν ·τφ πιστ»ύ«ιν, βτι τδ πν«Ομα τά Αγιον τφ'έχχλησίφ παρίστησιν έν τφ χαδσρίζ·ιν τά τφ χ(στ«ι προσήκοντα, χαί τοίνυν βτι al σύνοδοι χαί ptpixel χαί οίχουμ«νιχαί, έάν χατά τ4ν τύπον τής έν Ί«ροσολύμοις πρώτης άπ«υδύν·νται, τήν αύτοΟ βοήδ«ιαν χαί έπιχορηγίαν έλπίζαιν δύ- 4M μ VII. F. In to food crtdanl epirilum teustum eedeeiae udem ia dr^atmdM «μ quos fidei proernt, stemyw «prates tarn partieuleret quam esasarastoM, a qtedsm mwiarftiBi /nm»»i primi Hierotolymitam coueilii repeater, ramdem draaam apm it aurilium eperare pom. . νωνται. ς'. ^Εν τφ τών χαρισμάτων τοΟ άγιου πν«ύματος φϊισιι χαί τφ άριδμφ- ζ·. Έν τφ πιστιύοιν ούδένα «ίναι άλλον τής έχχλησίας φ«μέλιον «ί μή μόνον τόν Χριστόν, ·τούς 8έ προφήτας ίμως χαί’άποστόλους θ«μ'»λίους· «ίναι, άλλ- ίδιώματί ήττον χυρίφ ή ύποβολιμαίψ, τουτέστι μ,όνον άναφοριχώς. VI. mnwro. In T gratiarum ipiritui eancti natura et , ' ' « VII. In io quod credant nullum aliud em /xadaawatem ecdetiae praeter Chrietum; prophetae tamen et apotioloe quoque fundamenta em, ted l«xtem rulgari dicendi genere minue proprio eeu eubditicio, hoe lit per tranelationem. Re«poi»io. ' Άπόχρισις, Ad haee nihil contra dicere poMUmu·; pietati· ΙΙρός τούτα ούδέν àvnuwtv Ιχομ«ν· <ύσ«β«ίας γάρ χαί όρΙΜτητος έχονται χαί τοίς χαρ’ ήμών όρδώς enim et einoeritati· plena mnt, coneentiuntque cum δογματιζομένοις σύμφωνα χαί συμψηφιζόμ«να χαί -ii· quae a nobia recte credantur et aunt una eum απόδωσα. "Ο 8ί φασι π*ρί τών συνόδων, π«ρί μέν iltia decreta et recepta. Quod* autem de aynodia τών μολλουσών *) γ«νέσώαι έννοούμί'νον, χ«ίσδω· πχρί dicunt, ai de faturi· intelligunt, recipiatur; de iam δέ τών ήδη γιγ«νημένων ούδχμία άμφισβήτησίς έστιν, facti· nulla dubitatio eat quin divina inapiratione βτι βτίφ έπιπνοίφ έγένοντο χαί ' δτι τδ αύτό άγιον factae «int et idem aanctu· «piritu·, qui et aposto­ πνίΟμα, δπχρ τοίς άποστόλοις έπ«φοίτησ«ν έν «Γδ«ι li· aupervenit in apecie ignearum lingubrum, contra πύρινων γλωσσών, αυτό τούτο χάν ταίς οίχουμ·νιχαίς in septem oecumenicis synodis per ora sanctorum ίπτά συνόδοις διά στόματος τών τότ« Ωοφόρων qui tunc erant patrum a Deo afflatorum locutus άγιων πατέρων λολάληχ* χαί' τά θτία έδέσπισ* δόγ­ ■it et divina dogmata constituerit. Quapropter ματα. Διό ΙΗωρητίον χαί τήν η' πρόίΗσι^, ήτις examinanda est etiam VIII propositio, quae ad verbum ita legitur. ■ έπί λέξ·ως οδτω χιίται. ΙΙρό^χσις η’. η. Έν τφ έπιγινώσχ»ιν τδν Χριστόν μό­ νον ιίναι τήν τής έχχληοίας χ«φαλήν, β αξίωμα ούν ούδίνί1) τών »νητών, ήχιστα δέ τών λαϊχών δπωσδήποτ» προέχοντι*), έξ<στιν έαυτφ προσποιιύζ^αι.’ Ού μήν άλλά ούχ άρνούμι&α Ιχαστον ,τών έπισχόχων όπίροχήν τινα ύπό τόν Χριστόν .τήν χαρά-. γωγον Ιχ«ιν χα»άπ«ρ τήν άμοιβήν αύτοΟ χα! τό πρόσωπον έπί χΐ>ον! χυρίως χομίζοντα. "Ο»«ν έν τοίς πν«υματιχθίς μηδ«μι| ποτ« έξουσίφ ύποτάσσ»ται· διόπ»ρ έν τφ άνατολιχφ έχχλησίφ τούς πατριάρχας χαί προηγουμένου;, τήν έχχλησίαν τοΟ ά»ο0 έν τοίς πν«υματιχοίς άπδ πάβης έξουσίας χοσμιχής έλ»υ>έραν «ίναι χαί άνυπόταχτον«) άμα γνωρίζ»ιν έλπίζ«ται, χαίτοι τών έπισχόπων χα»αιρέσ»ις τφ τών λαϊχών ψηφίοματι ποιουμένας άχολού»ως ούβοτιοΟν ίσχύιιν, χαί Ινα τούτο τδ άρδρον φανιρώς χαί βητώς διαβίβαιώται, έχτ*νώς Propositio VIII. VIII. In eo good rMfwtauoa Ckriiten eohun em caput eediiiae, poem dignitatem nemini morta­ lium, m»tim· eero laieorum quomodocumque principi eUi attribute! liat. Non tamm mgamut tinguloo ‘epiicopoi euperioritatem quamdam a Chrieto derieatam habere utpote ticem eiui et aipectum M terra germtei; quapropter ta rebut epiritalibui nulli poteetati tubiaeent; in orientali igitur eceleeia patriarchae tt prauulei, iptam IMi ecdeiiam i» rsiw eptriialibue ν χ«φ·λή ίση quixqne. caput eet et habetur, (ubiectam univeraali χαί λογίζ«ται 6ποβ·βηχυΙ· τή πρώτρ.άα! χαΑόλου capiti et particulare particularium in «iugulia urbi­ χχφαλή χαί μιριχή τών μ*ριχών χατΑ ledit»; ίχχλη- bus ecclesiarum. Quare etiam XXXIV canon sanc­ σ.&ν. *Ofev xsl é λβ* χανών τών Ειρών Αποστόλ<»ν torum apostolorum caput appellat in episcopis χτφαλήν όνομΑξςι τδν ίν ίπισχόποι; πρ·>τ«ύοντ· λί­ principem locum habente#·, his verbis: Seyidanue γων- Τους ίπισχόπους ίχΑστου ίδνου; «ίβί- geetiem eeeee debext «vm ftu Ht i» illi» prinoepe ναι χρή τδν ίν αύτοί; πρώτον χαί ήγ«Γσ- et taetftiaiit caput reputare. Posuit enim spiritus »α·. αύτδν ώ; χχφα^ήν- ifeto χαί γΑρ τό πνίύμα sanctus episcopos et presbyteros relut pastores τί Αγιον τους ίπισχόπους χαί πρ«σβυτίρκ>υ; πο:μαίν«ιν ecclesiae Domini ad sanctorum perfectionem vitae ' τήν ίχχλησίαν τού feoO ’) πρδ; καταρτισμόν τών Αγίων, verbum possidentes. Igitur haud ' absurde capita λόγον ·ζ«»ή; ίπίχοντας, 'Ofev ούχ Απ·ιχότως χαί scilicet principes eos appellamus nostrpe sanctitatis χχφαλΑ; ήγουν ΑρχΑς αυτούς όνομΑ&μιν τή; ίν et accipere erodimus mysteria et .charismata spiri­ ήμΝ Αγιότητος, χα! πιστϊϋομ«ν λαμβαν«ιν τΑ feta tus sancti tamquam ab ipso Christo data, a proprio μυστήρια χα! χαρίσματα τού Αγίου πνεύματος ώς capite noatra, per antistites. Et sicut angeli saepe ίιΜμινα παρ’ αύτοΟ τοΟ ΧριστοΟ, τής κυρίας ήμών Domini personam assumentes' et divina oracula χ«φάλή;, διί τών ίιραρχών. Καί δν τρόπον οί Αγ- promentes ut illud est; £ÿo sum DoimmM Deue γιλοι πολλάχι; ίνδυόμινοι τδ τού feoO πρόσωπον hau (nam per augetor emisso «st let Dei), non χαί όμιλούντ»; τΑ feta ώςιτδ- ’Εγώ tipi κύριο; -ideo Dei naturam in se ipsos trahunt, ita qui 4 Ati·; σου·) (δι’ Αγγίλβν*) χα! γΑρ 4 νόμος sincere praesunt ecclesiis cum capita appellentur, τοΟ. διού ίλαλήδη), ού διΑ τούτο ,χαταβιβΑζουσι a vero cap*ite hoc nomen ipccipiunt et capitis opera τήν γύσιν τού feoO «ίς ίαυτοϋς, οβτω χαί οί γνησίως efficiunt, omnino ad illa referunt quae ab ipsis προΐστίμανοι τών ίχχλησιών λιγόμινοι χιφαλή λαμβΑ- peraguntur et minime ad se ipsos ut ad caput νοιρι τϊ όνομα .τούτο Από τή; δντ·»; χιφαλή; χα! proximum; quemadmodum Moses a Deo positqs * ίνχργούσι τΑ ίργα τής* χιφαλή;, ίμπη; «!; ixstvov in deum Pharaon»^ minime per hoc divina magniΑναβιβάζουσι τΑ ύπ’ αύτών fettioüptva, χαί ούβόλως Hcentia orbata, et apostoli lux mundi sicut Dominus «;; ίαυτούς ώς «ίς Αμισον χιφαλήν - ώ; χαί ό Μωύσήτ dicti sunt. Etenim etsi Christus fidei fundamentum xaTaoTofei; ίχ feoO d; feôv Φαραώ, μηδαμώς ίχ est, tamen prophetae quoque et apostoli secundaria τούγου καρασιΛηίΗίση; τή; feta; μ«γαλ«ιότητος, χαί natione fidei fundamenta dicuntur et sunt. Atqui cl Απόστολοι φώ; τοΟ κόσμου ώς χαί 4 κύριος cum antistites et presbyteri electi sint a Deo ipso ίρρίϋησαν. Καί 4 Χριστός γΑρ «ϊ χα! Αιμίλιον τής per ordinationem et adventum sanctissimi spiritus et πίστιω;, Αλλ’ ούν χα! οί προφήται χα! Απόστολοι sint Christi ministri et christiani populi pastores, χατΑ διύηρον λόγον fepiÀioi τής πίσΛβ; χα! λέγον­ externis potestatibus et mundanis imperantibus in ται χαί ΰπάρχουσιν. ’Οντα; ούν Ap%itptt; χα! πρ·σ- spiritalibus et ecclesiasticis rebus nullo pacto subβύτιροι ίχλίλ*γμ(|οι παρΑ feôv διΑ τής χ*ιροτονίας iacent; et sicut ipeis mundanis magistratibus epis­ χα1. τής ίπιφοιίήιΜΜς τού παναγίου πναύματο; χαί coporum ve) presbyterorum electiones facere veti­ διάκονοι Χριστού χαί ποιμίνις τού χριστωνύμου λαού, tum est, ita depoeitionee quoque antistitum vel Αρχα!; ίξωτχριχαί; χα! χοσμιχοίς Αρχουσιν ίν tot; sacerdotum decernere sacris legibus non est conπνευματικοί; χΑ! ίχχλησιατπχοίς ούχ ύπόχκνται ceasum; sed sancta ecclesiarum synodus et elegit δλως- Χα! ώσχιρ αύτοί; τοίς χοσμιχοίς Αρχουσι et deponit quippe nectendi solvendique potestatem χιιροτονία; ποι«ίν ίπισχόπων ή apta^rdpmv Απχήΐή- a Deo habeas ; solis enim apostolis et eorum sucται, oQ™ ' χα! χαδαιρίσος Αρχκρίών ή ί«ρέ««ν ίπά- cessoribus ex ordine' illnd datum est. In mundanis γ«ιν ύπο τών feiwv νόμνν οδ συγχαχώρητίκ, Αλλ’ ή autem et civilibus rebus, et in pecuniariis et crimi­ («ρΑ τών ίχχλήσιών σύνοδος χα! χ«ιροτον«Γ χα! Απο- nalibus, civilibus modo et mundanis, controversiis χ«ιροτον*Τ, ώ; τού δ«βμ«Γν Ιχουσα xal τοΟ λύ«ν τήν sine dubio subissent ; rages enim supremam habent ίξουσίαν παρΑ τού·) χυρίου· μόνοι; γΑρ τοίς Αχοστό- potestatem in omnes indicandi et insta castigandi λοι; χαί rot; bubnn δι«£όχοις Αλλήλοδιαδόχας τούτο delinquent·· praeter quam in rebus spiritalibus; in διδώρηται. Έν 84 tot; χοσμιχοίς χα! πόλιπχοί; χΑν his «nim opus eet synodis ecclesiasticis ut synodice rat; χρηματιχαΐ; ή δγχλημιπιαΜς. πολχηχΜ; δμ»; ab iDis iudiceatar et decetnaatur. Sed de hac -ut per compendium diximus, iamχαί χοσμιχοίς, ύποδίαχσι χα! μΑλα ύπόχίΐνται· οί quoque re γΑρ {ίασιλιί; ύπιρτώτήν* ίχουσιν ίξουσίαν ίφ' Απαν­ que ad eeteras sequent·· proposition·· transeundum τα; τού χρίνιιν καί παιδ«ύ«:ν διχαίας τού; πτβίοντα^ ext, IX, X, XI, ΧΠ, quae ita se hebent ‘ πλήν τών χν«υματιπών· ίν τούτοι; γΑρ χρ«ίαν σννόδ«ν δχπλησιαστιχΑν, tva συνοδιχώς χρίνβνται χα! συναποφαίνβνται ιαφ αύτών. ’Αλλ’ Apxat τούτα χαί πρδς τήν xapoOa^xpôfeaiv ώς ίν συντόμ*· χαιρδ; δί μτταβήναι χαί ίπί τΑς λοιπά; ίπομίνβ^ προΗσκ;, τήν tr. δ’, t’, ta’ χα! ιβ', oOttt; ίχούσμi. ■ ( •i act xvn. ». .*) Ast XX, Η·) ‘Ayw — ό 4«·ς eoe, Xx- XX, A *1 a’ AnAiav oeLtn. i». * > · ■ ' >'tTT W Λ «u,I -■............ · ' -—- . ' . — ~....... . .......... *... - L0NDmBH8B& KT COlWTANTnrOPOUTANAB BTXODl, 171M7S6 4ie 4M Πβό*<σις ♦', ι', ι·’, ιβ'. Proposition·· IX, X, XI, XII. »'. Τνα πάντις el χριστιανοί τή έχχληalp ύπβτάσσωντίμ χβί tve έπί κάσι τοίς ούτως ύποτα X»« ίσιν, δκοιαδήποτο αύτών ή τάξις ή ύπηρισία, ή έχχλησία τής Houalaf καρά τού Χριστού προσηχούσης Ακολαιώχ) πρδς τό τά τΑν γραφΑν αύτών ή προ­ σώπων ή χυρούν ή Αποδοχιμάζ«ι ν. IX. Ut σαΜβτ cAcistieoi μοΙμμμ μ ινέ·<ίίί·ιιί ft taper aauws ite se MhssiMtaM, fttamsgar tit Mna· «ta· eut miatavrntsi, Mater eoeietit peteetate iUa quae a Christ· HH data Mt M sérum eeripta H persanas eut prêta aa< improbet. ι'. Όχι δ«ί τδ μυστήριον τού σώματος χα! τοΟ αίματος τού Χριστού ύπ’ Αμφοτέρου 118ους δούναι τοίς πίστοίς, χα! τοίνυν ή τΑν 'Ρωμαίων έχχλησία iv Jot, m. λ - 1·) Jok. VL Μ. «" H· 431 LONDINEN8E8 ET CON8TANTINOPOIJTASAE 8YNODI, 1718-17S6 * «lit tot; Αποστόλοις*)· Τούτο ποι«Ιτ· «ίς τήν έμήν άνάμνησιν; lUtov Μ χβ! έξουσιν οί χρι­ στιανέ! τό μυστήριον τή; μ«ταλήψ *«·ς τοΟ τίμιου σώματός τ* χαί «Ιματος «ώτοΰ, μή δντος τού ίερουργήσοντο; χαί έχτ«λέσοντος αύτδ [«pfatç; Χωρίς γάρ ίερέως, ούί' Αν πάντες οί. Αρχοντ«ς χαί βαβιλΜς συνέλθοιεν όχι τό - αύτό ‘ή 8υνη ή«ν * τό τοιούτον ύπερφυές μυστήριον έχτιλέσαι χαί ίοϋναι τοίς πιστοίς. ΆλλΑ χαί τΑ λοιπά τέσσαρα χαί μάλιστα τό τού Αγίου μύρου χαί -τό τής μετάνοιας πείνυ ορός σ·τηρίαν «ίσ! χρειωδέστατα· χωρίς γΑρ μύρου οΰδε.'ς έστι τέλειος χριστιανός· σφραγίς γάρ έστι τής τού Αγίου πνιύματος δο>ρ *Ας, 8 χΑν τή παλαιφ ώς Αναγχαιότατον δι«τάχθη χΑν τή χαινή. Άλλ' έπειδή δεύτερον ού δίδοτχ: βάπτισμα, πολλοί δέ χαί μ«τΑ τό βάπτισμα αμαρτάνουσι, πώς Αν συγχωρήσεως τύχοιιν, μετάνοιας ούχ οδσης χαί |ξομολσγήσ«φς, χαί τού δεσμείν χαί λύειν μή·) Ιχοντες έξουσίαν; 438 nixi sit qxi leerificetura· «t effscturu· illud «at, sacerdos! Nam sine sacerdote m «i omn·· qui­ dam ragM at prineip·· ia uaumoonaeniaat, poaaint omnino taio «oblimo «aeramentum porfeon, quod nullo paeto ooaoaataneum «t fideHbu» quoque tri­ buar·. Sed etiam quatuor reliqua, praaaertim «aaeti ebriamati· et poenitentiae, «aoramenta plana ad ae­ tatem perutilia rant; nam aine obriamate nemo eat perfectu· ohriatiaau·, aignum enim eet iDud quo •ancti «piritua donum rignatar et Um in vetere quam in novo teatamento maxime neceeaariUm de­ finitam eat Bed quoniam alterum baptiama non datur; multi autem etiam poat baptiama peccant, quomodo iati veniam impetrent niai paenitentia et oonfeaaione et nectendi aolvendique adhibita po­ testate? Τό δέ καθαρτήριον πύρ τό ύπδ τών παπιστών Ignem autem purgatorium a papiatia confictum άναπλασθέν έπί τφ χρηματίζεσθαι παρΑ τών Απλου- ad pecuniam quaerendam ex hominum credulitate, στέρων, τούτο ούδ" άκούσαι Ανεχόμεθα βλως· πλάσμα noa ne audire quidem patimur omnino; fictio enim γάρ Χα! μύθος έστιν Ατεχνώς έχείνων γραώδης4), eat et anilia omnino eorum fabula ad lucrum et έπί χρηματισμφ χαί έξαπάτη τών Απλουστέρεεν έφευ- aimpliciorum hominum deceptionem inventa, deni­ ρεθέν, χαί δλως είπείν κατ' έπίνοιαν δν4), ούδαμού que, ut dicamua quod sentimus, nusquam neque in παρά τή γραφή ή T0'i θείως πατράσι φαινό­ sacris libris neque apud sanctos patre· apparens μενων ούδέ δλβ>; δνομαζόμενον, ' χΑν διαρρηγοίεν, οί vel tantum nomine significata, rumpantur licet ) * τούτο συμΧλάσαντες ή δεχόμενοι. Ημεί; δέ φα- quicumque illam finxerunt vel receperunt. Nos μιν, δτι ai υπέρ τών Αποιχομένων έντεύθεν γινόμεναι ■autem dicimus eorum qui hinc discesserunt bona «ύποιίαι χαί total λειτουργία: τ« χαί μνημόσυνα χαί opera et divina officia et commemorationes et preces οί υπέρ αύτών τής έχχλησίας χα! τών ιερέων δεήσεις, pro illis cum ecclesiae tum sacerdotum, haec omnia έχιίνα! είσιν ai μεγάλως αύτούς ώφελούσαι, χαί ού ease illis valde utilia, non purgatorium ignem, qui τδ μηδαμή μηδαμώς δν πύρ καθαρτήριον · χουφίζόυσι nusquam est; sublevant enim haec animarum poenae γάρ τά; τών ψυχών έχείνων δδύνας, Α; έχουσιν έν quas in inferis habent. Manifestum hoc est ex cen­ τφ Ιδη. Τούτο δέ δήλον άπδ τού έχατοντάρχου, οδ turionis exemplo, cuius filium dominus oh ipsius τδν παίδα δ χύριος διά τήν δέησιν τού αυτού έχαν- centurionis precem sanavit; item paralyticum prop­ τοντάρχου ίάσατο, χαί τδν παράλυτον διά τήν πίστιν ter eorum fidem qui illum ad eum tulerant sana­ τών προσενεγχάντων αύτδν πρός αύτδν έθεράπευσε vit et integrum reddidit; item ex aliis innumeris διά διόλης ιάσεως, χα! έξ άλλων μυρίων λαμπρό- exemplis sole clarius elucet. De hia ex Syrigi τ«ρον δ«ίχνυται τού ήλίου. Άνάγνωθι περί τούτου libro caput XVIII legatur. έχ τού βιβλίου τού Χυρίγου κεφάλαιον ιη'. Τνα γούν μέ, μαχρήγοροι φαινώμεθα, καιρός έστιν At ne nimis garruli videamur, accedamus iam έπί τδν μέγιστον χωρήσαι Αγώνα, έπ' αύτάς δηλαδή ad maximum certamen, ad eas scilicet propositiones, τά; προθέσεις, Α; ούχ ένι τού; χαλουμένους τής qua· dictis veteris pietatis britannicis reliquiis ac­ παλαιίς εΰσεββίας βρετταννιχά λείψανα παραδέξασθαι · cipere non licet; neque id mirum: nati enim et χαί τούτο ούδέν θαυμαστόν γεννηθέντες γάρ ούτοι •dulti in Lutheranorum et Calvinistarum opinioni­ χαί σύντροφέντε; τοί; Λουθηροχαλβινικοίς δόγμασι bus et huiusmodi erroribus involuti, iis sicut hederaχαί τοιαύται; όντε; προλήψεσι προκατειλημμένοι, ώς quercui adhaerescunt mordicus et aegre inde possunt χισσδ; δρυδς ’) άπρίξ Ιχονται χαί δυσαπόσπαστοί revelli ;.indelebilis enim color cum vestem aliquam είσι ■ χαί γάρ χα! βευσοποιδ; βαφή ίματίφ τινί έμπ«- infecerit penitus, neque elui potest neque reiici. et ) * σούσα κατά βάθος δυσέκνιπτός έστι χαί δυσαπό­ facilius vestis illa corrumpatur et dissolvatir quam βλητος, χαί βψον Αν τδ ίμάτιον έκείνο 8ιαφθαρ«ίη color ille indelebilia auferatur. Bed quoniam ubi χαί διαλυθείη ή ή δ«υσοποιός έκείνη βεαρή Απο- Deu· vult, naturae ordo vincitur, et ille est qui λειφθείη·) ποτέ- Άλλ * έπεί δπου θεός βούλεται, omnia convertit et corrigit, quippe omnipotens, in νιχαται φύσεως ηάξις, χαί αύτός έστιν ό μ«ταποιών melius, nos quoque spes nostra· in eo sita· haben­ χαί μετασκευάζων τά πάντα ώς παντοδύναμος «ίς τδ te· et illum ex imo corde fervide invocantes, tran­ χρείττον, «ίς έχείνον χαί ήμ«ίς έξαρτήσαντες τΑς simus iam ad rsspondendum ad ees propositiones, ήμετέρας έλπίδας χαί αύτδν έχ χαρδίας θ«ρμώς έπι- quarum prima haec est ad verbum: Χαλεσάμενοι, Αποδυόμ«θα ήδη καί πρός τάς αύτών Αποκρίσεις, ών ή a’ πρόθ«σίς έστι τοιαύτη έπί λέξεως· ·) Lse. XXU. 1». , *) Post ix! ti ani sUitar ia dtnqss oodies: OCX tr xnt. qnSs vsrta rsduadaal, st nets solat «4 Mrxiassi W ■··■· Hcsstior scrikseto: «ώ> ascitesr 4«rZ. Qssis setass sisstw—is C is Matas» ifsess rseqtt peat vsesn imUatu Us vertis, qsibes ssraeei· esaasqMatie prerses abnuapitan εδ μέν oAv Av serf xspiteev Aevi *) jri ***· P*· **·■■ t* W ; *44. «out. tec. septs vensas. ·) W ex oorrMtsrs. ·) in C. •1 tevtr CW. *) <»»·« W: Λινός C. •l Ctr. Fist. CM. IV, 7, p. 4M e. X. FM·. *) oxoxcSv/, in W pr. maa. ; tti ia aarg· ■“*- ”*· ·“?>tit: f( «>ποΛ«ρ·νίε. 438 . LONDINKN8E» KT CON8TANTINOPOUTANAE 8YN0DI, 171β-17ί5 . ’ ΠρόΑισις 434 Propooitio I. I. Büamti wtvraM tynoAram οακοαντ et Je· Κέν τΑν παλαιών σύνόδων «aviva; χαί όρισμούς μττέ τή; προσηκούσης τύλβ- fotiiiaete» ieti ctu» Mite rnerenti· neifùud, km βτίας αύτοί . λαμβάνωσι *), ού τήν αύτήν ίων» Ulù Hudm eeuteritatee» al^w «ocra* eerip· Αξιοπιστίαν αύτοίς χαί τή έγίφ γραφή turee triieere eeJent, ieteto »M feneaeenmt ee τολμώσιν Απονέμτιν, έλλέ μήν ΑντίσΑαι feeee JieeoM, û forte ένττς έΑέσπισαν τούς τοιο.ύτους κανόνας tv’ έχωμτν αύτούς ώς λύχνους φαίνοντας έν αύχμηρφ τόπφ*) χαΑΑ χαί ιές Ανίας γραφές- τδ γάρ διά τών Αποστόλρν, ώς προτίρηται, λαλήσαν Αγιον πντύμα, τδ αύτδ χαί διΑ τών Ατοφόρων πατέρων λιλάληχ» χαί ούχ Ιτιρον. Τούτο,'δ φαμτν, χαί αύτδς δ κύριος Απτφήνατο τίπών·)- Ό Αχούων ύμών έμού Αχούιι, χαί ό ΑΑττών ύμάς έμέ ΑΑβττί, χαί τέ έξής. Τίνι ούν λόγφ τολμήσωμτν ήμχίς αύΑαδώς χα: Ανυποστόλως ΑΑττήσαι χαί αύτήν τήν πολλοστήν τών Ατίων πατέρων διάταξιν χαί ΑτσμοΑτσίαν, χα: ταύτα μή ταΐς Ατίαις γραφαίς ΑντιφΑτγγομένην, χαί μάλιστα τών δσα πτρί Ατίων δογμάτων ΑπτφένΑησέν ττ χαί όμοφώνως έχυρώΑησαν; ΕΧ δέ •τίς ποττ συγχατέβασις «αΐ οικονομία έγένττο, Ισως έν δσοις τρόπφ συμβουλής πτρί έθη καί τέξτις καί συνη Ανίας μικρές '*) ψχονομήΑη,. Αλλ' ούχ έν δσοις πτρί πίσττως χαί δογμάτων ό λίγος, ώς λόγου χάριν τδ μή ίχΑυοφάγτΙν έν τή μτγέλή 'ττσσαραχονΑημέρφ νησττίφ- τούτο γάρ καρέ τοίς τέ· βορτιόττρα χατοιχοϋσι διέ τήν σπένιν τών Απδ γής“) βρωμέτων, βό­ τανών δηλαδή xal όσπρίων καί Αλλων καρπών, συγiafipûvevw C. . *) apoMen revrf C. *) *) ·) ·) tniflaUoOm C. / κ,ΜαςΜ’ : rvi a«e ICsr. XH, UB. ·) Il Petr. I, l». • ·) Lm. X, M. *’) (Uagdc C: W: m*f· «saiiott testa. ·*) àxi yis' diviai· dogmatibM aaaqcaia MalgaotiM vel ramlariaal At loeaa; kaae aoim iaaaawmaa aont et ab omnibna orthodoxi» tamquam iatraaafromibilie Ma·· rovotoatia oaato- Aiuntar; ot ri quia paoMam ia tua traaagrodiatar pro «duoauUioo et haarotioo daouaatw et aaathematÎMtar -et eoderiae oommuioae privata» apud omne» babetar. Haereticorum autem quari latrocinatorum concilia, ut fttit illud Arianorum1) Epheri («o» orthodoxam dioimu») et leoaomachorum et praeaertim papbtarum, noa recipimu», im­ primi» autem Florentinum Caiapha dignum eynedrium tanquam praedatorum congregationem violen­ tam, ubi nec apoatolicae Hieroeolyuitanae neo •eptem anteriorum annotaram oecumeniearam »ynodoram forma «errata fait, »od papa fait idem reo», in iu» eoilicet vocatu» et adductu», et index e tribunali iudiean» et edicen» ad libitum omnia tyrannice et 'inique. Eiuamodi igitur concilia •orumque novitate» et canone»· iniquo» minime aceipimu», immo aapernamur et 'damnamu». Quare ri volunt i»ti qui veteria in Britanni» pieta­ ti» rpliquiae appellantur nobiacum orientalibu» orthodoxis consentire, hac quoque in re nobisciun consentiente», qui vera sentimus et dicimus, recte facient Et haec quidem quari ^er compendium de hpc prima propositione sufficiunt; transeamus iam ad alfaram quae sic ad verbum ae habet. Propositio 11. Πρόόισ·.; β'. II. Etiemii tenctem firgintm dtipanm bentβ’. ΚΑν τήν Αγίαν. άαρίΗνον όιοτδχον ιύλογημένην κροσαγοριύουσι καί χρηματί- dietai» appMani et rspotont, atri diriitam gratiam, ζουσι, udv γ« μέν}ήν χάριν διί-αν τοσαύ- goaf illam tanto honoro ot magnificontia dignam fecit της τής τιμής χαί μιγαλοκρικιίας αύτήν in eceieeiae conofoct», oatoUunt, tamen, no nimiio Αξιώσασαν ΙμκροαΑ»ν τής έχχλησίας μ«γα- illam bonodiciionibou ot landUou omantoo Doi gloriam λύνωσι, μή κοτι αύτήν ταίς Αγαν «ύφη- guodammodo eroatarao tribaar» oideantur, molant μίαις χαί έκα(νοι{ χοσμούντις τήν τοΟ potitu Doom iptatn celebrare oient propter onpremam »ιτθ δόξαν τή χτίσιι (στιν δχ·ς Απονέμιιν gratiam illi tributam, ita etiam propter omnia fcex»δοχώσι, αίροΟντατ’μβλλον τδν Αιδν^αύτδν fida guoo indo hominibiu prooenenmt, et una eum T aivitv ώςΛπί ϋκιρτάτη^ριτι αύτή δοδιί- ille gratiae'agoro. ση, ούτω χαί ini κΑσαις ταί; ιύιργισίαις ίντιθί>ιν ini τούς ΑνΑρώκου; χα’ταβαινούσαις, χαί Αμα μιτ' αύτής «ύχαριοτιίν. , 'Aninguotf. .Ένταΰ&α 4ξ»στι ίιχαίώς Αναβοήσαι τδ τού Δαυ­ ίδ’)· ΈφοβήΑησαν φόβον ού ούχ ήν φόβος. 11ώς γάρ; Καί ήμιΐς τοσοΟνον αύτήν τήν δκέραγνον ΙΗοτόχον χαί ΑπχιπΑρΗνον Μαρίαν «ύφημοΟντις χαί Ιξαίροντις. ούδόχοτι τήν δόξαν τού όιού dimvripapsv δλως ή αύτή τούτη τή ύκιρίνδόξφ ή Αλλη τινί χτίσιι, Αλλ’ (να χαί μόνον διΑ κοντός γτνώαήομχν xai· «βόμχώα btiv, δημιουργόν xai χτίστην τών bpmpivMv itAvwv χαί AopAtssv, xad αύτφ μόνφ λατριΰομιν αΐνοΟμέν τι χαί βοξολογοΟμ»ν ώς Αχδν καντοχρΑτορ·' οίδαμχν γΑρ διαιρούν τήν κροσχύνησιν, χαί τήν μέν λατρουτιχήν ΙΗφ μδνφ Ακοδιδόαμχν, τήν δέ δουλικήν τοίς Αγίοις Αχοστόλόις, μΑρτυρι χαί διχαίοις χαί *ιοφόροις Αγίοις κατράσι, τιμώντις αύτούς ώς δούλους κίστους χαί φίλους Αλη­ θινούς τΟΟ bsoO, χΑν τούτφ τδν ίιροψΑλτην Δαυίδ έχμιμούμχνοι λέγοντα·)· Έμοί δέ λίαν έτιμή- ι ‘) Η» mF, ·) Ρχ UD, Λ , ç*i f ι* aaa· *’· ; * Responsio. exclamare : Quid •nim? Nos quoquo purissimam deiparam et semper virginem Mariam tot laudibus extollentes et bene­ dicente», minime Dei' gloriam tribuimus aut iDi ipri gloriosissimae aut cuivis alteri crosturae, sed unum tantum ubique reputamus et veneramur Deum factor»· et creatorem visibilium omnium et invisibilium ot illi uni servimus eumque laudamus et giorifteamus ut Deum omnipotentem. Scimu» enim venerationis genere distinguere, adorapvum Deo uni tribudntos, servilem autem sanctis apo- . stolis, martyribus et sancti· et beati» patribus, honorantes Λα ut servos Adele» et amico», sinceros Dei, in hoc quoque «aeram psalmistam David imi­ tante», qui dicit: MiAs osit«m eaUo honorati eunt amiei tui, Dotu ; quo» enim dominus amico» suo» et Hio jicet merito illud Davidis Perterriti ount meta rd euius metuo non «at. ') IWpdWsasniw, esa Arfassra· siri» ia la· fait; oajm sate arnm, bslfssiala· Mbsriaa· sb Bu^shM* faatori-, bm tbfam pstnrim. y LONDIXRNSBS BT COJfSTANTINOPOIJTANAE 8TNODI, 1Τ1β-17»5 4S7 4» ϊησαν ot φίλοι σου, t fl«d;· dbi fiif i κύριο; ' έχάλ«σ< φίλου; έαυτού «oi υίούς (φησί γάρ*)’ θ^Μ filio· oppaUavit (ait aaiai: Ifen feat om ten·* tfftUe, tté aariiM ttjKt» ti Imnfit), baa M Ιτι 6|ΐΑς χαλώ ίοάλου;, άλλά φίλου; «αί qaaqsa aarviKtar, m» odorativa, Ιμμτμμμ et vaaeruaiir et iatareeaaore· iavoeoam atpoM .attaR poet aerteae viveatee et Dei - pretia orkatoe, et qaoe ia ten· Seat videre et aadire peinât, lient ferme aageli· qeoqae datam eet. BeeoMaat Pam­ phili praeterea aedi qaid dieat ia lihre'Tl Mrato■u de vita Coeetaetiei magai: MepnM, iaqnit,, CtMtaatiaa* tae edMe ,nnrtgnun tt^efettiee, »i ieendet aea adatat, ecefewe odMaeat., Qaare’ Xoa Mt (inqnit) ao dt/imctie fnidtei Aoe mm taoirataai, ai eaitu gratia ooumo Mtaeaperaat Mont, ittam AoMtadem teiaeai. Domiaam veto aoetram υιούς χαί συγκληρονόμους), τούτου; «ai ήμ*ί; 'δουλικών ού λαιριυτϊχώς, τιμώμαν χαί προσκυνοΟμτν «ai «ί; πρ«σβ<ίαν έπιχαλούμ«δ« ώ; «ai μ·τά Μνα- τον ζώντα; «ai χάριν δ·ύδ»ν λαβίντας, ώστ» «ai τά ένταΟδα γινδμτνα bptt* «ai άχάλων «α*Α βήπουδ«ν «ai ot άγγ·λ«. Kai άχουσον Εύσ»β«ίου τού Παμφίλου τί φησι έν λύγφ’) β’-φ τφ·) ίίς τύν βίον τοΟ μ*γάλου Κωνσταντίνου· '0 μέγας (φησί) Κωνσταν­ τίνο; έν τφ πρΌατάγματι αύτοδ τά; ούσία; τών μαρτύρων, «ί μή έχοιον χληρονόμου;, ή έχχλησία χληρονομοίτω. Ati τί; Ού« έστιν πάντως (φησί) ούδέ τοίς άπ·λδοδσι τούτο βαρύ, «ίπ·ρήςέν·χα Χάντας ύπέστησαν πόνους, χλήρονόμον έντυχοί»ν ταύτην. Τήν δέ δέσποιναν ήμών Ηοτόχον Μαρίαν ύπορδουλιχώ; μ«τά δ·όν, ούχ όμως ώ; δ·όν, άλλ’ ωνς δ«οτόκον χαί μητέρα διού χροσχυνοΟμον, άλλ’ ού λατριυτικώς- μή γένοιτο; άπαγι τή; βλασφημίας- δ«δν γάρ χαί μόνον λατριυτιχώ; προσχυνούμον, αύτήν δέ πρδς τδν >·δν υπέρ τών μττά τδ βάπτισμφ ήμίν έπταισμένων πρέσβιν πρδς τδν δ·δν προβαλλύμοδα χαί δι αυτής έλπίζ'.μτν παρά δ»οΟ τυχών συγχωρήσω»; Τούτο λοιπδν μή ταραττίτω υμάς- ούδαί; γάρ, (ί μή πάντη φρ»νήρης »ίη χαί άσύνττο; δλω;, τή χτίσω παρά τδν χτίσαντα προσχυνήστιτν ή λατραϋσωτ, πλήν φ: μή τι; ϋη ιίδωλολάτρης, πολύδιο; χαί άφρων Λαντάπασι. Τιμώμαν γάρ χαί4) αύτού; τού; έπιγτίους^βασιλτίς χαί στ»φανούμ«ν χαί αύτοίς έν πολλή ταπωνώσω ύποχύπτομχν χαί γονυπττώ; αύτοδ; προσχυνούμ«ν. άλλ’ ού διά τούτο άνδρωπολάτραι χληίΗίημτν άν ούδέ ώς λατριύονης τή χτίσω παρά τδν χτιταντα λδγιαδοίημτν ■ δουλικήν γάρ προσχύνησιν αύτόί; ' άπονέμομχν, ώς δούλους έχλοχτού; δαού χαί παρ’ αύτού τττιμημένους, χαί διά τούτο δάοστωρώς χαί δντας- χαί χαλουμίνο-χ, χαί ούχ άν ποτ» ύπδ μομφήν τίημτν. ΙΙρόσδ·; δτι χαί βασιλτύ; αύτδ; δ έπίγωος δρών του; αύτοδ γνησιωτάτου; τών φίλων ή χαί ίΗραπόντων παρά τών άλλων τών ύπδ χοίρα τιμωμένου; τ< χαί προσχυνουμένου; γάννυται χαί δαψιλέφν έχτίνοι; τή; τοιαύτη; τιμή; άντιμοίβοται χάρισιν- ού γάρ τήν αύτήν έχοίνοις βασιλικήν χαί βασιλώ μόνφ πρέπουσα» τιμήν άπονέμουσιν, άλλά - τήν ώς φίλοι; βασιλέων άρμόζουσαν. ‘Ομως ώ τούτο αύτού; σκανδαλίζω, μή λαγέτωσχν- Τ π τραγί a ΪΗοτόχ·,. βοήδτι ήμίν, άλλά- Εύσπ.λαγχν· χαί παντοδύναμέ χύρι·, ταί; τή; παναγία; παρδένου χαί διοτόχου Μαρία; πρ·σβ·ίάι; βοήδτι χαί σφζ· ήμάς, tel άν χαί μρδς·) έχέϊνο ·) μχτά χρόνον συνίδισδώσιν. Άλλά μ«ταβώμιν χαί πρδ; τήν γ’-ην πρύδτσιν ούτω δι«ξιούσαν. * Πράδτσις γ'. Kjv βφδίως συγχωρήται ού μόνον τούς άγγέλους, άλλά χαί toù; άγίου; τού; μακα­ deiparam Mariam plea quam aerviliter poet Deum, non tamen aient Deum, eed eicut deiparam et-Dei matrem veneramur, eed non adorative (ne iatud fiat! apage blaaphemia!); Deum enim eolitm.adora­ tive veneramnr, illam autem apud Deum pro pdceati» noatri» poet baptiama facti· patronam poetram ad Deum delegamua per eamque a Deo indul­ gentiam eonaecuturoe noe eoae aperamua. Hoc igitur ne voa turbet; nemo enim niai omnino inaanua et atultua creaturam pro creatore veneretur vel adoret, niai forte ait aliqui· idolalatre·, paganu· et vocor» omnino. Honorante· enim et ipaoe terreno· regee et coronamu· et illi· magna Cum humilitate no· tubmittimM et flexi· genibua re­ veremur, aed-non ideo anthropolatrae dicendi aumua; aervilem enim reverentiam illi· tribuimu· ut Dei aervia electi· et ab eo honoratia, et propterea nomine et re a Deo coronati·, neque ideo vitu­ perandi aimua. Adde quod e|iam rex ipee terri nu· cum videat optimo· ex amici· vel «ervi· au» « ceteri· aubditta honoribau et reverentia affici, gau­ det et doni· copioei· talem honorem ili» rependit: non enim regium honorem. regi aoli debitum ilii· tribuunt, aed honorem regi· amici· aptum. Tamen ■i hoc illo· «candaliBet, liceat illi* omittere verba: Soadittitia tirgo, taceam noiit, et dicant potiu·: Mittricon tt otutipoint iciaM, ttmctittitte* cirgittit *t dtifem Mari·· inttntttM· tacettm tMit ti. no· mre·, donec tempori· curau et illud dicere aaeueecant. Sed tranaeemua iam ad III propo­ sitionem ita ae habentem. Ç l*ropoaitio III. . Kriamti Jacit* coatntitur non modo augeto*, acd etiam Mncto· beato* fropitr uniat· peccatori* pataiρίου; διά τήν τού ένδ; άμαρτωλοΰ μετά­ tntiam *t tuuat paemteatii prgfecteaa in caelo gar­ νοιαν χαί τήν τού ένδ; μττανοούντο; προ­ den; etiaatti pricibtu a aobi* et tacejficiit Dea rite κοπήν ούρανόδι συγχαίρτιν, χάν μέντοι oblati* et in eeeUeit* eooMnanioM pi* peracti* *·* αύτού;. τών τύχών ήμών χαί δυσιών διόν- gaoga* itabit n adi*utg*n credibile aidotar; laatea, τως τφ δ·φ προσφιρομένων χαί έν τή τής n* domM aoetri Jeta Ckri*ti ialercutori* of^eio έχχλή|σία;χοινωνίφδσ(ωςδιαπραττομένων, n· nunimMn gaidtm detrahen eideaatar, pia* gaidata έαυτού; ήμίν συντνούν άξιόπιστον ΗγαΓ fenor telat no* Mnctnni qwaaqataan **l taactaai, δδχοί. Ίνα δέ μή τής τού κυρίου ήμών iptam gaideat eirgiam entper benedictae* eeaerare ’Ιησού Χριστού τή; διαχονίας μισιτιυτιχή; diterti* *t directi» innoatioaiba* ; led taiaim* retat χ'άν σμιχρότατόν τι άφαιρτϊν ΰποπτ«υώ- ita adoraaiiba» et invocantiba» ipiritaliter n adimi>) joh. XV, ΙΑ ·> Λ> >),ώι'«η.»’. ·) «I οω. ta W pr. «αχ. oM. MC ωαα. ·) κμί ta W pr. wml, »(ώί mc. mao. ·) άωώφίλ . bONDINKNMB ET OONWANTINOPOLITANAE 8TNODI, 1T1A-1T» 459 440 μ·Α«, (Λσαβής τιζ ζ^λβ« 4παγορ*4·ι τόν ifib<» ttv« 1) τή» 4γ(α» τήν «Ατή» μ·νούν γα'παρβένογ τήν 4*1 ·Αλογ·υμίνην προσχυvstv iv τφ βήτβς ή i«’ (ύβ·ί«ς <«ιχαλ*ίν· οόδαμβς Si χωλύ·ι τοίς οδτω «ροσχννούσι xal ίπιχαλούσι τφ πν·ύματι «uvsvooupiveuç μίαν σύν «Ατοίς κοινωνίαν iv τ*λ(ίφ ΑγΑπη 4*1 σπουΑΑζαιν. pSTS (4 MMW ΜβηΜΜΜΜΗΜ Μ pSt^SCtO ΟβΙΟΤ* ΟΜφέΤ 'A«6xpi«p RwpoBoio. ΤΑ αύτά 4π*ρ 4νωΑ«ν tlxopsv, usd πρός τούτην Eadem qua* supra diximus, ad hano quoque τήν παρούσαν 4ποηρινύμ**« πρ&Αωχν. *0ν δέ φβσι pr^positiouem respondent». At quem ardorem se ζήλον, φαίναται (tvM ώς b ζήλος έχαίνων mpi ών i habete dicunt, patet esae qualia aemulatio illorum àtto; Απόστολος ώρηχαν1)· Μαρτυρώ γάρ, φησίν, d* quibua sanetus apootolus dixit: TMtimmntnt, αύτοίς, βτι xal ζήλον Ιχουσιν, Αλλ’ οΑ χατ' inquit, psriUAso iUi* juod esoialaltoasm Aeimt, p*4 ΙπΙγνωσιν. Καί συγγνώτ·*σ«ν ήών τοιαύτα φΑτγ- aoa ssctuMhwi soimtieai. Et nobis talia ad illo* γομένοις πρός «Ατούς* αδτοί γάρ φΑίΐχχ^Λ; έβυτούς loquentibu* veniam deat; eum enitn ipsi affirmant λέγοντις χΑν tot; tepat; xai ίΗιογραφιχαίς βφλοις ae pietatis amatores esse et in sacro* a Deo scrip­ xal iv τοίς τβν Αγίων πατέρων 4*1 έγχύπτοντ*; σνγ- to* libro· et sanctorum patrum tractatus et doctri­ γρΑμμαα χαί διδασχαλίαι;, πώς οΑ συνορβσιν, δτι nas semper incumbere, quomodo non sentiunt δίκαιόν έστι xai 1>*φ (Α«πόδ(χτον τιμΑν τού; Αγίους luatum esae et Deo bene acceptum sanctos hqpoχαί μάλιστα τήν Atotfxov Μαρίαν τήν χαρΗνσν xai rare, et in primis deiparam Mariam virginem, et πρέσας «Ατούς (Ζς συγγνώμην τβν χαώ' ήμίραν intercessores eoe ad veniam petendam peccatorum πλημμίλουμένων ήμίν ορός Χριστόν τόν >*όν τόν a nobis quotidie factorum apud Christum Denm, μόνον Αληώινόν μίσίτην τής ήμβν σωτηρίας xai 4x0- uniciqn* verum mediatorem saluti* noatrae et libera­ λυτρώσσως ίχ τής τού διαβόλου τυραννίδος, ίΓ ο δ tioni*' ex diaboli potestate, p*> quem rvcoq,nA«A' χατηλλάγημιν τφ Α(φ’)'χα1 πατρί χαί 8ι’ οδ •tonus Deo et patri et per quem Mtieuu acettHan? τήν προσαγωγήν έσχήχαμιν·); Έχ*ίνος xai Ille enim mediator est reconciliationi* nostrae cum γάρ μτσίτης imi τής .πρός τόν Αχόν xal πατέρα ήμβν Deo et patre nostro, quoniam nos, Dei inimico· χαταλλαγής, δτι ίχΑρούς ήμβς δντας Α*φ διά τήν propter inoboedientiam et transgressionem pro­ παραχοήν χαίπαράβασιν TOO προπάτορας ήμβν Άδάμ, genitoris nospi Adam, ille reconciliavit nos; neque χατήλλαξτν ήμ«ς· οδτ* γάρ 4γγ(λος ούδ’4) Ανδρωπο;, enim angelus neque homo, sed ipse dominus no* Αλλ’ αύτός 4 χδριος Ισωσαν ήμΑς χαί Ισμ*ν χάριτι ■servavit et tuunu gratia talrati; sancti, autem et σ'τσωσμένο.ι4)· οί Ai ώγιοι χαί ή Α*οτόχος μοσιτιύου- deipara intercedunt propter nostra post* baptisma σιν ύπέρ τ(- τβν μιτά τό βάπτισμα ήμίν γινομένων facta peccata et propter paenitentiam nostram παραπτωμάτων fncbp τχ ματανοίας ήμβν (χαίρουσι (latiaatar enim «psr nuo pteeatort poamtantiaia γάρ έπ! ivi Αμαρτωλφ ματανοοΟντι*)) χαί agiota) et propter auxilium et patrocinium nostri ύπέρ βοηΗίας χαί 4νύλή<|*ως ήμβν χαί Απαλλαγής et liberationem * periculis aliisque calamitatibus κινδύνων χαί Αλλων συμφορών ή νόσων ή όδυνβν vel morbi* vel doloribus ve! terrae motibus vel ή σαισμβν ή έμπρησμβν ή λοιμοΟ ή λιμού ή έπι- incendi» vel fame vel pestilentia vel exterarum Αρομής Αλλοφύλων ή έμφυλίου πολέμου ή καταπον­ gentium incursione vel civilibus bellis vel in­ τισμού ή αύχμού xai ίτέρων διαφόρων δ*ινβν χα! undationibus vel siccitate aliisque variis et horren­ χάλαπών μ*σιτ*ύουσιν, δκως ήμΑς ix πάντων 'τούτων dis periculis ; intercedunt ut ex his omnibus liberet διαφυλάξοι1) b τβν δλβν »*ός· μή γάρ Ati τούτα no* qui omnium Deus est : non enim pro hi* omni­ μ*σίτης ήμβν ό Χριστός πρός τόν Α»4ν χαί πατέρα bus intercessor noster apud Deum et patrem diciλέγαται· *ί γάρ οί·τούτα λέγοντας τόν Χριστόν τα- tui Christus. Nam si illi qui haec dicunt, Christum οΟτον λέγουσι μέσίτην, Xrfttuaw λοιπόν χάν τοίς huiusmodi intercessorem dicunt, dicant licet etiam πρός Α*όν αύτβν προσ*υχαίς- Ύφιστα· xal πο- in suis, ad Deum precibus: Suotau taiterieordia λυ·ύσπλαγχν· β(έ, χαί πρ·σβ·ίφ χαί μασι- float Doot, sriam prqptsr intaretuioama tt audioτ*ίφ τοΟ σοΟ υιού χαί 4<ο0 Ιησού Χριστού Uoattu fiUi hri tt Dii Jitu Ckriati miurtri nobU. έλίησον ήμΑς. Αλλά τούτο λίγων 4τοπ4ν 4στι Bad haac dicere plane absurdum est et, dicere πάντως χαί τολμώ λίγων βλΑσφημον. Όμχίς^ Ai easim, blasphemum. Noa vero dicimus: Domiat λίγομ«ν· Κύρκ Ιησού Χριστί, διά πρασβ(ιβν Ju» Chriata, proftrr iattrctuiootm 'taaeiiuiiaat τής ύιιαραγίας Αιοτόχου ή τού αού βαπτισ- dtifarat ttl baftiaatorii tw Johaaait mittnrt nobit τού Ίωάννου έλέησον ήμ«ς χαί Αφ«ς τΑ it rtatMt août fotcaia antra. Quod autem sancti πλημμαλήματα ήμβν. 'Οτι Ai πρασβίύουσιν χαί quoque apud Deum pro nobia intercedunt, legant οί Αγιοι πρός ΙΗόν ύπέρ ήμβν, Αναγνώτωσαν τά παρί isti qua* d* Eaeohia rege scripta exstant, quomodo τού Έζαχίου βασιλέως, πβς διά Δαυίδ λαλύτρωται Davida Intercedant* liberatus sit » Senacherim; τού Χ(ναχηρ(ίμ·)· βήλον Ai 4τι xai ύπέρ τού Πέτρου item notum est etiam pro Petro factam esse precem έγίνατο προσ*υχή έ»τ*νής πρός τόν Α*4ν, Ατ» χαθαίρ- fervidam od Deum, cum ille in vinculi* eesat; prae­ χτο·)'· αλλά χαί ό »*ίος Παύλος πρωφαίας χαί μ*σι- terea etiam divus Paulus intercessionem et media­ τιίας έδέατο τής πρός τόν Α«όν λίγων1*)· Παρα­ tionem apud Deum postulabat dicens: Obtrcro «**, καλώ Ai υμάς, ΑΑ(λφοί, βιά τού χυρίου frairtt, ptr daatiaam aotinaa Jttaia ' Cbriatwa rt 11 ’) •1 •1 ■I ·) ’) Ron. X, e. Ron. V, 10. Ron.V, ». οό» W. Eph. Π. 8. Lue. XV, 10. Hic itsr*n vsx i^â,- ta W. ·) ctr. n gag. n, α . ·) Ast xn, A ' r «) Asm. XV, M 441 LONDINEN8R8 BT CONSTANTO OPOUTAN4X 8YNODL 1714-17» ήρΑν Ιησού Χρ»βτοβ «ai. 8»* tic ΑγΑκηχ το» ηνιύρατός, σ»ν·χ»νΙσ*αΦ*ί N·1 ** - ilj «ροσιυχαΐς ύπδρ ίμού «ρδς *8« ♦·<». tv* βυσ»Α 4*8 τΑν 4π«ι4ούντ«ν iv «ή ‘leuBaip. V aW^Awafawc Παύλος paatac Av >ρ4*ους «ρδς τδν 4<δν κροβαλλόρχνος «ta drioptt «dvut; τδ atvm τδν Χριστόν μόνον ρβσίτην πρόί τδν •βδν mA πατόρα τής ήρΑν «αταλλατγής Mc •abv Ml ΑκολντρΑβΜς1). Ota» γίνοτβι «ta v4v «μ ήρΑν mvA ρίρηαιν Πέτρου ata Παύλοα, Mf Av tapfcpeuov «ta χροσήύχσντο έκτπόστατα ot morot Παριέντβς «A*, 4 φιλιυσββιίς, tA τκαύτ* ρορρολύχβα, ivoxtpvioavht βοβ*Μ tA riotjtara xta ψυχβφιλή Mi pqSoimaaOv βΜπτοντα- tpauvAve, ρηϋ,τ**' γραρός, βτι 8v αύταίς ζ*ήν «ibviov ·δρήσιτι*) «ta ΑααλλΑγητι τής ta TAv ’ - «ροσγτνηρΑνης 6pt> 8®νής δουλΑας «ai elov «Αχμφλ«·σίας, λοτρΑΜντις pta taaiwv, toi; 8' 4ΧηΗ« «ai A*' ifx<|;<«f«8«Mw>t ύ»οχλιΗντ«ς δ^γμασι xta 8i84γρΜ> «ai xatc τΑν 8«(mv Mtripmv «qpoÜatotv, foot pii xati 8ai®4 γρ«ρ«*ς 4vu«î*wmiv. Έχοραν 8i *tpi ûpAv Ιλκίδας χρηστός xta «HuparaUk iv «ap8(f σκιρτΑριν «ai AfeUipt·* tacip ύρΑν· καρέχιτχ γάρ ήμίν (8ξ Av ta τή «ροΗο® τούτη τιχμήρ«σ»® Buvdpaba) βίβλος·) τής ·ύ«ταί*ς «ai «ολνκοΦήτου τιρχνής όρονοίας ata συμρρονήσΜς ίλπίβας, ήτις, vta Χριστό ββαάο, γόνατο τή σή «*vaSavc«cdv| άντιλήψα iv τ4χ«ι *pM0*ta$ τής παναχράντου σου μητρδς «al «Ανναν τΑν 4γί««ν,· ήσπ«ρ ήμΛς διαπύρας aai tapio«{ ta tiatlv ipdpata τής χαρδίας. 44S «iMw «Mtarta pra aw *4 Du», ai ühnr «4 ■ ^IMSw « «IWM* ■■■->---- «RVMMB «K» «_ ■ IfUM·— «B_ MM M ta· iMataaa ai D«na tatareoanroo dM oSfOM ■tataaa taBB CtaiMoa «m oaà· hAnaMna oA Doaai ai patraa aaotna iwaiBatioata ai KtaMtaMta SbaiKtar It aS» mm a »ta aA aaaaapbm fatri et PmK, jm qataaa Mata· tatar* Îiiibaat ai aaix· iwataat. Omfaio ifitar, · ptatatb iwatarai, fonAAtaita» iatia,'tartüar aapta«aariai aa aaaa Mat aaxlaM pta at aataM· «tifia at mBo paste aoata: SgraMaM, tarait, urifiunt, fAMfaai ta ilkt ttaaa attaraaai taataii at Hbareadei ab aa paoai arroroo vataa iapoeaonurt grovan» aerritataM at qaaèi aeptivitataM Kbaaati ηαίΑααι ab ÜH*, varia aatan at aatiqaitM traditio iogaiatibao et praaoaptta vaa mbüeieatM et aaaetorw patrua traditioaibM, qaaeaaatqae aacria acriptarw aoa ooetradioeat. Habitaao aatem de vobia aeoqne opeo boat· at opiritabter ia corda •oatre exoaHaaao et laatamar pro vobia: praobetia eatai aobia (qoa de ra la bae propoaitioae argamataai bebare' poaoeaiaa) AmaOi ape· exoptatae et votb iavocataa oeacordiae et coaoanoioaio, qaae ntùuua, Cbriate tax, tao oetapotaatWato petrootafo, tatereedeata otùun iauaaoalata ■taira taa et taMth omaibao, Bat quam prima®, •t no· ex intimo plant torde ferventer exoptamoa. ΠρόΦοαις 8*, Propoaitio IV. ' 8’. Kdv έν τφ μυστηρίφ τού 4μσιαστηρίου διά τής έκιχλήαιας τού χνιύματος τού Αγίου ϊκΙ τοίς στοιχιίοις τι Aitov ivitvat πιστιύΜσι, «ôbtv τδ το» Χριστού σΑμα «ai αίμα ϋχδ τΑν κιστΑν τφ δντι προσλαρβΑνιται', τούτο 8ή ού τοιούτας γίvtabat, Αοτι ύπδ τής σαρχδςχαίπνιύματο< χατανοιίσδαι. Καί‘τοιγαρούν οβτι i* τοίς.γραπτοίς οβτι iv τή χαραβδσιι καλαιφ Αιμίλιόν τινα πρδς τδν τοΟ τρόπου δινρισρδν δρΑντας, τούτον τοίνυν τδν τρόπον Αόριστον χαί δπαρόμρατον ttvai δέονται, !νβ ίχαστος χατά τήν αύτού τού ΧριατοΟ έντολήν χαί*) τδν νοΟν τή πίστιι σιβΑαριον τοΟτο τδ μυστήριον λαρβόνιιν δυνηφή χαΓ αύτδν τδν Χριστόν iv «νιόματι προσχυνή, αδτφ Ασπιρ ΑληΟΑς παρόνχι ίρβλίπβν, Αγια 8ή τής παρουσίας αύτού σύμβολα οδ προσχυνΑν οδτι προσχυνιίν βιδιρόνος. Btieaui ta «reneaMato alteri» ftr taeteeÜooMi opùvtaa MMti tuftr otaMeto drotaaat petadaat U» itt·»»» erodaai, mdt Ckrwt» oerpar »t mmpato a JUtühi» rteora adtaottaor; koe teaoaa m·' •taretaA» «a·», al or carae »t tpiritu iaMlffi p»Mit. A fiaAm m^m ta Mena lAria ta^M ta veiova IV. IrerfilÎMM tAWSÎMtN MÎ MMÜ A^fataMt·*, haut ifitftr ·μ4μοο tadtjAatam ei rtarr CkfifU ft bee McmMaAM cm» jide «eripere peeair ri ChrioAm (peMH ta eporota ederri, iitaet tampaaei eerv proceoaiMi tataeM; tetra eattia (Diet prennitie» t^fbole aoyae aient aeyat aderan Uatalar. Άπόπριης. Raapoaaio. Quomodo eoaoentaneam aat non boemre affici □Ας Ινι μή φρίξαι τΑν «ύσιβΑν ίχαστον ivraOOa τοιαύτας άχούοντα (τολμΑ ιίπιΓν) βλασφημίας; Τδ piorum unumquemque huiuemodi (dicere audeo) γδρ μή βούλισΑαι τδν [φουργηΗντα Αρτον χαί ιΐς blaephemiao andieetem? Naai coaaeeratam panem σΑρφ ρτταβιβληρρένον ΧριατοΟ ιφοσχυνιΓν ταδτόν et ia Cbriati corpa» mutatam adorare aolie idam ίατι μηδδ αδτδν τδν κύριον ήρΑν ‘ΙησοΟν Χριστόν eat ae ne ipeam quidem (pro!) Dominam aoetrum τδν δηριουργδν ήρΑν χαί σοιτήρα ρή βοόλισΑαι (φ<0) Jeeum Cbrietnm creatorem et oalvatorem aoetrum xpooxuvitv· τί γάρ Αλλο ίστίν δ ύροιιργηΜΙς Αρτος velle adorare. Quid enim aliud eet pania οομορΐτΑ τδ διά τής έκιφοιτήσι·*; τοΟ Αγίου πνιύρατος oratM poet benedictionem per «ancti «piritda inter­ όγιασΦήν® χαί ριτοικκΑδήν® ; Ούδδν άλλο πόντιος ventam et tranaformationemT Nibii aflaÛ map ή αύτδ τδ ΑληΗς σΑρα τοΟ κυρίου ταΰτδν gîMtv qaarn ipaum veram eorpne Domini, ocilioet Chriotao αύτδς δ Χριστός i 6οϋς τούτον τοίς διίοις αύτού ipee qui koe dedit aaactm «aja diacipulm dices· ρα^ηταΐς «ai ttaAv*)· ,ΤόΟτό Ιατι τδ aApi Bee eat ceqrae «Mem, et Niti ateadatenrHit eoriwm (tèwïtM MUpKW·, IMW pou, καί ΈΑν ρή φΑγητι τήν σάρκα τοΟ j^a faeNMf υίού τού ΑνδρΑπου χαί πίητι αύτού τδ hehthiUt ta οοδίο, nam core ■« ten eat eihet tt ' ■) loin· vwb ft «oper Ulona to'w. ·> Jok. V, »·. *5P»>AkC. ‘jaaiMO.*· Λ x ' ·■ .·■ ■ ·Γ 44» WNDINEN8M KT CONeTANTINOPOLTTANAK 8YNODI, ΙΤΙΙ-ΠΜ αίμα, ούχ Ιχ«τ· ζ·ή» ** Ιαυτοίς. K·* W ή «<ρξ μου ΑλήΑής έστι βρΑβις xal <1 «!|>4 μου ΑλήΑής έστι πδσις. ΚΙ»» ΙοΜομη, 4 ήγιαμμένος ΙήλαΙή έίρτος, ού« low) «Λτδ τί. τοβ Χριστού σΑμα χαί οΜ» χρήι *C f taoHu, mtov hspovlersx; K U farrt «c έτέρα χέρις ένούσα vf έγί* Apr*, *i Mptt, Αρα οί σ*· ματος Χριστού ματαλαμβΑν«Μ, ΑλλΑ Χάρτας; t«C οδτ« «Ααία deriv οΟτο σΑμα Χριστού, AUd β πν«υ· ματιχίν BApqpo. °4* ieuAnt τού «tapie» βίπδντος· Τούτδ Ιστι τ» σΑμΑ μου; 'Αλλ tap oftu otav ί κύριος, «Ας ίμ«ίς Itltam taop tataplotaot τί βήματα too χυρίου; Μομτο γΑρ· *Κν τή Apry έν«ίναί τι ♦«Ιο». Μή γένατο· αφκ «tav I tâfutlt tout* ή 6πδ τοδτ* ή σδν τούτμ tai τί °Αμδ μο«δ Αλλά τοΟτο «ίτί έστι τί σΑμΑ μου, Βοίξας αύτοίς τδν έν τή χ«ιρί αύτού χατ«χδμ«νον Αρτον. Μή χαρασίρνμον χαί παρ»ρμην<ύ«·μ«ν τί χυριααΑ λδγια, Αλλ' Ας & χύριος farta, ο6τ· ««1 ήμΜς τή αύτή βιανοίμ έχλΑβίήύν τα&τα. "On II ό Αρτος τής «poMcwc τοΟ ίΰχββτηρίου τής νέας χΑριτο; μοτο^Ιλλοτ» «ίί σφμα Χριστού διΑ τής έπιχλήα««ις χαί ίπιροττήοΜος τοΟ άγιου πκύματο; χαί τής ιύχής χαί «ύλογίας τού ί«ρί»ς λδγας Αρρήτοις, μ«νδντ«ν μδν»ν «Αν συμβοβτριάτβν Αμ*ταβλήτ««ν, Αγιαζβμένντν βμος χαί αυτόν, ' Αρτου 8έ ούσίας ούχ Ατι ούσής ta dxslVa τΑ σομβ«βήχδτα, σώματος 81 ΙλήΟοΟς τού χορίου, ta δή τής ούσίας τού Αρτου μχτμβλήΜσης Μι «ύτδ τί . έν ούρανοίς [Βρυμένον τούτου Χριστού σΑμα κβί ** συν tatwp*) γ«γ«»ήμένής, *** ’ta Ιτι οψσΑν Mo ή πολλΑν δυσιΑν, d χαί πολλοί έν διαφδρα; ναοίς γένοιντο δυσίαι taMpaxroc, Αλλά μιύς χαί μδν^ς τρδπφ ύικρφυαί· Μ χαί upwMvrtç’) αύτφ τφ μ»τ·ποιηίέντι Μς σΑμα Xp‘p«« ata·, oatoodOM iliû qaem io amita, habebat paaent. Na pervertamaa et porpenu· ioterprotowtf dominica verbe, aed ita ut Doniaaa ÎhtelÙgebot, aoa quoque ilia meate aoeipiamaa. Qooniam extern paaia proptatfaria altaria oovao gratiae io Ohriati oorpaa mutator per >nvocaüoBetn et interventam aaneti apiritua et pre­ cem et beaedictioneni aacerdotia iaeCabilibiu verbia, imaïutatie penaanentibua aœidantibM tantum, MaotUtatia tamen et iatia, pania autem eubatantia iam non maneote anb aoeidentibua illis, aed varo Christi oypora, qaipp«|Mnie subetantia commutata in OhrM oorpoa qootain catae ta et eam illo unita, et iam non duobua vel pluribus exiateatibua sacriAciia, qaamvia multa in diverbia templis flant incruenta aacriflcia, aed uno tantum quod *t modo mpraaatarta; ideo aocedentea ad illum in Christi corpu mutatam panem ita propter visibilia occi­ dentia appellatam, dicere debemus eadem quae Petrus dixit: Cnd», denùn*, tt pued ta t» oanw Ckristat /Ufa Dai tasniw; prostsroo erado Aee «ta taum oorpsu tmwacoiatam, «anctam panem intaentea, tt Aone tttt ptatMum MnpoMwm taum, aanctum potum intaentea, ut^noe quoque cum eo eadem beatitadine fruamur. Legite sanctos patres qui ante nos et vos ftierunt, qui ab ipsis apostolis ad hanc aetatem clare fulserunt, et in omnibus illis invenietis propositionis panem mutari, converti, transformari, substantiam accipere ipsius integerrimi corporis Domini, et panem iam non eme ; mutatum eat eaim in illud quod ante sanctificationem non erat, nt Cyrilhu Hierosolymitanus ait in catechesi I et V et aliae. Sed ne osnnia eorum testimonia deeeribeatea opus nostrum extendamus, delegamus vos ad sap. XVII operis a Syrigo adversus Lutherooalvinistaa compositi, pag. CXV, Bucoresti anno MDCXC impressi; invenietis enim ibi omnia fore ipais verbis descripta; quae otioei attente per­ curratis licet. Det autem . Dominus, ut secundum pium illorum propositam et rectam rationem inttaegatis ea et recipiatis. Proptatio V. F. Abiam* JMhK» fn Ouitt· SMrtprum m«menem m ionors Aqlta «t Ad Aoe mtamw olsardum wdieoxt ta sctdptM ta fietit imejiiutas pAen iatiot opitulari, fnAtit Aoram martynan /acta ta pauioiut gloriotat rvpraaaruteAtar ta tantam raltas ‘) tasA» W. ·) UMana ■** sapsr Uta»» is W. ή Matta ΧΠ M. - -Μ.J1 —“^·· Αλ J J.1^ 4M ÎX)NDraEN888 BT (X»K8TAKTI«OPOL1TASAB BY50DI, Π14-ΠΜ ή χρΑΙ·ις 4 χαΑήμβτα Cv4o(a αβριαταμί/ναις ή ν* apio» χ a 4‘λΑς Αχορβινούσβις, epiipapiv ροβοΟντβι t4 4ντ«β»«ν β»«ν4βλί·«ιν ivAA4« τούς Το·4αί·νς aal τβύς Μ·χυμή4βν·6ς, «ύτύΑι 44 τβύς τής «64·· χίας χριατιχν·6ς, »·1 τ·6τοος ·6» ίλίγβυς· χαί Ιτι ύχύλήήίς τις βύχ ΑλαήρΑ 6χορ6«τ·ι, «I χαί βΐ σο<ρΑτ«ροι Αχίν4υνοι μέν·υβι, τοιαύτης τΑν «ίχίννν χαταχρήβ««ς Αοραλ«1ς, ix τοΟ χλήΑους τούς μ6ν Αχαι4«ΰτους Αξαχατήο«ο>αι xal χρός τήν λατρβίβν *’·· βή χαί χαρΑνομον Αχρονοήτους μ*ταβήο«ο4αι. Οδχούν «pis τί τβΟτα τά χαχΑ χρο· φυλΑττ*σ>αι τοίς τής Λνβτολιχής Ιχχληοίας χατριΑρχαις xal ixtoxdxotç χροβΑλλ«ται, (να τής ουνύύου τής 6» Νιχαίμ 4·υτίρας 6 χανΑν Ιννατος n«pl τΑν χΙχ6ν·ν 4ι4 τής ρρονίμης 6μΑν ixt«tx«iaç τοιούτως *ρμήν«ύήτ·ι, *οτ« χΐν δίχαιον Ιγχλήμα χροφAAvttv xal τ6 οχΑν4αλον 4ι4 τής λατρ«ίας ύρΑής χροοοιχίι·4«ίβής dpatptlv. Κυρνοαμύνής ταύτης τής συν»ήχης μ«τΑ τινβν iÇatpiatwv xal συγχ·ρήβ«Αν 4ι· 4ομΑν»ν ixavipe»tv xal λβμβανομίνων, χροβ«λλ«τβι Ατι, Ινα ΛουνύινόΑι ή ύγγύς τού Λουνδίνου τό itpév τι οίχοδομήται τή 4ιοιχήο«ι χροοήχον τού τής Άλ«ξαν4ρ«ίας χατριΑρχου, 8 «!ς 4ιην«χΑς τούτου χρΑγμβτος .μνήμ4συνον 4νομασ4ήσ«ται ή τής Όμονοία; Ιχχλήσία, πού χαιρΑν τινων τ«ταγμέν«»ν τή λίΐτοοργίμ Αγγλιχή χρήσδαι, Aoxtp 6x6 τού αύτού χατριΑρχου ή 6x6 τής Ανατολικής ίχχληοίας συνούιχΑς χαραστβ»«ίσ.ης 4οχιμασ4ήο«ται'ή συγχ«»ρή4ήο«ται, τοίς ‘Βρ«ττβννβχα4ολιχοΓς αομφ·»ήββοι\ Ιζιοται. Έτίρβ&ιν Si idv χοτ« Αξιώσκ 4 4«6ς τήν Αχχληαίαν βρ«τταννιχήν ή4η μ«τΑ τΑν ixiaxôxtav βΰτής 6x6 τού σταυρού στ«νΑ. ζο’υσαν JXtelv xal dxoxei&iστΑνetν, οδ· τοι ίαυτούς οτ«ρ«Ας χροαϊέουοιν ix τΑν iv6«xopiv*uv oxou4do«tv, 4χ»ς τή Ανατο­ λική ίχισχύκφ *8« χαδιζομέν* ή τά μύρος βύτοΟ Αναχληρούντι, ήμιρΑν τιν·ν ταχτΑν, ύν τή βασιλική τού Αγίου Παύλου χβτΑ τ6 τΑν ϋ,νατρλιχΑν ή»ος λιιτουργβΐν έξουσ(«· 6ο»ή- Ε{ 46 μία χαί αύτή λ*ιτουργία χοινή 6χατΑρ·Α«ν 4οχιμαοομ6νη, ix τΑν χαλαιΑν λ«ιτουργιΑν ίλληνιχΑν συλλ*γομέν«)·, χαραλιιπομίνον μόνων τΑν4« τΑν χ«ριοχΑν χαί ή&Αν, 4 ούσιΑ4ή οδχ «lot xal ivi τβν ουμφβνησβίντβν χρύσχομμα μέρ«ι <£ναι 4ύνανται, χαί ή 4ντ«04«ν χαντ«λΑς Ισϊται 4χατ4γν«ατος 4μφοτίρ»»4«ν 4οχιμαό4«1σα xal xupw4«.loa Ιαχται, ο64έν 4ήχου μΑλλον συνοίοιι χρ6ς τ6 Ας τής 1νΑσ««·ς, οβτ· xal τής χοινβνίας Αρμονίαν τινά χα*ολιχήν κροσάγ«σ6,«ι xal ίνδιλιχίζιιν, ή tva τή τοιαύτή χ?ινή λ«ιτουργίμ 4Γ βλης τής μ«γάλης Βρ«τταννίας ού μόνον οί Έλληνχς 4«Ορο 4χο4ημούντ«ς ή Α4« ουν4ι«τρίβοντ«ς, 4λλ4 xal οί 6μονοοΟντ«ς ΒρΑτταν«ς χβ,ήολιχοί xal 6ρ*64οξοι, τής τΑν χατρι· αρχΑν ΑνατολιχΑν χρονομίας «ύοχβΑς χαί ήχίνς αυγχ·ρη»«ίσης*), χρΑνται. Άκύχριαις. > T6 τούς Αγίους, τήν Ααοτύχον χβί βύτόν τύν Χρ<οτόν xal ΟΜτήρβ ήμΑν «ίχίσι χαί χρωματουρ­ γίας γραφιχαίς τιμΑν Αρχαϋν ion xal χαρ* ήμΑν 6σημ4ραι χαί φυλΑτττιαι χαί «6σ«βΑς <ν«ργ*1χ«· Αλλά χαί τά ixaivMv Μλα χαί χΑ·ή xal xanopAA- 4M oapM frtfnia»»», ai «ρα·Λ Yîmow ·Μ«Ημ tant MtrpntfaM, it» ai MMwai Ma· mima ait «ana prmuàati» «i raeia JU« ita» «treaoMcnpte «eoaA·- IbflN Hot ftMtn facto cmm tactftiomia» et eoacntiamhH waaaaih» wtrùafw «iolu «< eœtfti», pro· poamau «tiaai o«rf LecMâ oui pnpt £«aÀi»a· tootpiiu» ooJÿicere Jüraeuiriai petriarel·— cKorccti ptritmu, fnoti ai parptiaa» ni anori·· BecMa appoUaiitar Conootvüaa, ah' ttotir fattaxMn tntparAa» naterMai fattù eatMide Brüaaaicit oafüca Hturpia uti Nctiit, «ical <Λ ipn jmiriardU •ai ai orintaH teeUtia tpaaüct probatuot ni par· mÙMua arit. Vieitaiat ai faanlo iipaatar Doaiiatu Britcmnitaat ccdooiaat, earn rpiteopu aria moi «M oraec fanaatan, oriaarari at raataurara, Mi w>«ai«a tar aa oMriafuat pro ririhta aa earataroA, ai aria*· iaü apiacopo hie ninti rai riaa îcm fanait, «taiù pjn'iaMaai iiaiaa m Moi Aaü iariiiea orwxtoiàaK aaora Htarpiaat oangaoaM faaaliaa Mtar. Qaod ri aaa oaioatfaa Htarpia airâagaa prqiaia, aa aatÿai» graoeù Utaryiù collocta, oorioria nariaa «M parMm» «i riliia* gan aàavao faiion nm «afcâtea Kalia, ai altari eoaoaaiiaatiam parti qfoaaioai aa pooaaat, ai litarfia Üa facta · npnhnriooc otorit foippo atringac probata ot cMÿirxMia, m4ü MM otogit aKU trii ai tam amom« gam eoauanuooit cou^ogoat eatMioan inditaHÎiam ot potficioaiaat, gaan ai hoc Utargio coataMaw par Meut nagaan Briiaaaiam aoa a«oAo Grooei hac eoouaigraatoo a«i fc»e ait··· iogoatoo, 'toi tüam coattaiioatn Britoaai oatboUci ot orthoioai, üoaaiia «4 orwataliôae putri· arctic pio at bouigao coacoota, aiautur. « ! Responsio. Saaotoa, deiparam et ippom Ckmttun et aalva· toram aostnun imagiaiboa «t tabnlia pieti* Mmorar· 'vetua' sat eononotado qaae apud aoa qaotidi· sarvatxrAt pi· «gitar; verum etiam eonun laborce et pamioaea et victories ia tabaka piagi at oautiam U)MDI?W8ia IT œXWAMTOfOPOUTÀMAl STliODl, ITIMTM 44? 4M JMTt« γρΑρβοδοκ ad bob ddvrmv dpAefim, *·* **M· oeaito oaMH. W ή«·Φ>· Aapmi ναΜο μΑμο if sdvu MT* ψυχήν dfdmbv Αββίζέρούά. ΛΑ «Αν •έβο pwlkeMML 'lraivMn*4iesta ' τοιούτων «4ς ύοοο^ής, χριστιανός κρδ; |*Η** *»& MMMi pii eivMaai ââ /mmmi tiwiνων,βιογοίραΜί xd ιφδς ngpMpf·» ρΑλιαΜ WH ** .taabor, ,«d MwotMHm. piawwto, ηαα pn (Moto et MtttMKBUBta ’ Bit ύπέρ Χριστού «al τής ούσοβοίας Μ- ■*** obieèw4i VtÎMB ΑανΑτου παταφρονοίν· km γέρ A ΟϊΡαΜΙ ·"·". chIm frfetvM tilw φμμ£μι pietatiu LMriune «Aed τις ιστορία Ai «al f Ιστορία pteyropdvq τις Metari* eet ζωγραφία- 'Bamvellpov ούν δμΑς, fin ud bpatc ifitor voa, ao ήΜήΜ peobatia et rodσυντυβοχοίτ* *d ΑκοδέχοσΗ1) eb «al .ata* ♦«♦ pÂto koe Doo ipd . ρΐοοοίω a* grata· Mgattaa. ιύπρόόβτχτον xd oddpMtov toirtl Ιργον. Τινδς dpmc XaaaaKi toaooa (at Aioiti·) ia vâbte iaotoaat, ao ύμΑν (φατέ) pt^oOvtm tb dvtottav «urvbaiÎMv τούς iaio oeaadaHaoator ladaoi ot Maboaiotoal ot afioo Ιουδαίους «al Μαχυρηδανοδς «al Αλλους «νύς dtv gaidaai ox tie gai ap«4 aoo ioMooMobav appdπαρ' ήμίν χαλουμένων οΙκοναμΑχων, Λςή C-η*) Αγ<· ûator, gaoo VH taaota oooumaaioa oyaoAoa iora «αί οϊχουμτκχή σύνοδος Mbun 4ποχήρυ{ον 4c ούα Aornaarit taagaaaa Boa raeto 'aaotiaatoo. I»tad m φρονούντας. Τούτο αύτούς μή δορυββίτω, πρΑ- iBoe tarbot; primat qaia ηοοάβοΜήΜ raeto at pie * τον μέν δτι τδ καλΑ; «ai ούαοβΑς γινόρινον έν·ργ«ν tit, agaaAaaa aobia aat at «oa oadttoaAoai aequo, όφιίλομ«ν xd μή Αφίστασδαι τούτου μηβέ Απαισχύ- eraboaoetitaa. Quid aaim ai noa qôod aüi ieüvsabai- τί γίφ ήμίν «al τούς Αλλους κρίνοιν; Kd oeatT Etaniai otiaai da aabbati raBiaaiona ladaaύπέρ τής τού σαββάτου·) γέρ λύσοως πολλοί τΑν onm eomphtraa aeaadatiaabaator; at aoa idoo Ιουδαίων έανβνδβλίζοντο, έλλ' ού βιύ τούτο έΜύ- tamaa dariit Domian» aootor ot apoetoli illud fraaσατο δ κύριος ήμΑν ή οί Απόστολοι λύοντας τούτο, gere, toiaino oaraatee ladaeoraet audediota et ru-, μηδόλως de νούν τιΜμανοι τάς ύβροις xd ρληνα- moree.. Lieot «axùae ladaooa refhtare ex aacria ' φαίας τΑν ΊουΜων. Έξδν μΑλιστα τού; μέν* Ιου­ aeriptnria, ia qaibue eonoeaenai oaae traditor Sera­ δαίους έλίγξαι άπδ τής Μας γραφής, *ν ί σ“Τ* phim in area annota vultibua iavioem ae intaentibua ««χώρηται γβνέσύαι έγγτγλυμμένα Μ τής Μας κι­ at humane forme inaoalpi tamquam eigne anthropo­ βωτού σβραφαίμ*), έντιπρωσόπα βλέποντα χαί Ανδρω- morphe; . fedle autotn eat itioa ax primia Qeneaia πίνοις έσχηματισμένα κροσώκοι; Ασπαρ «νά Αγάλ­ libri éapitibua ooufatare, unde patet Deum qnoque ματα Ανθρωπόμορφα· βψδιον δέ «d Από τΑν πρΑτων primum imaginae üaxiaae; ait enim: ftcteaaia Aoχιφαλαίων τής βίβλου τής Γονέοοως αύτούς Αναλέγξαι, m4m· eJ WMtaMtMi lÎlèWlliàll·. Mahn» έν el; φαίν«ται, δτι «al 4 ύοδς έχοίησο πρΑτον raetani autem, quotquot eunt apud noa, et quibua ιίχόνας- φησί γέρ*)* Πδιήσωμον Ανδρωκον ««τ' Deo iubenle propter peoeata noetra aubditi aumua, αίχόνα ήμττέραν χαί ««♦* ύμοίωσιν. Οί. δέ pieturaa noa reapuunt, praeeertim qui aunt in iit Μαχυμηδανοί δαα παρ’ ήμίν doty; οϊς «αΐ Mow dptinti ot' aapieatoa, inuno pum videant noa adorare λόίμοδα δτοΟ συγχοφήσοι δ,Α τάς Αμαρτίας ήμΑν,- imaginée relative et ad archetypum cqgitatione τΑς ζωγραφίας bùx Αχοστρέφανται, μΑλιστα οΐ τού-, adorationem elevare, non ad ipaam materiam et των σπουδαιύτϊροι χαί σοφοί, Αλλά «d δρΑντος ήμ>ς tabulaa, laudant, nihil eobtra dioentea, cum acilieet «ροσχυνούντβς σχιτιχΑς τάς Μχόνας xd dç τδ «ρω- adoration» rationem intellexerunt non eoae adoraτότυπον ΑναβίβΑζοντας τή διανοίμ τήν προσκύνηαιν, tivpm, aod relativam. latud enim etiaug*>ud illoa ούχ «ίς αύτές τάς δλας xal χρωματουργίας, έπβ- aeeeptom eat; pingunt 'enim et ipd pedea, nuuius, νούσιν μηδέν Αντιλέγοντας, δτα δηλαδή τδν τρόπον faeiemqne prophetae quem' ite appellant, et reve­ τής χροσχυνήσςως μΑδωσιν, δτι ούα Ιστι λατρτύτιχός, rentor et amplexantor imaginea. Minime igitur ex ΑλλΑ σχατιχός· χαί παρ' αύτοίς γέρ ιύαπόδτχτσ» τδ imaginibua hi ecaadaliaabuntor. Sunt tamen in τοιούτον- γρόφουσι γδρ χαί αύτοί τούς πόδας xd illic hominaa illitterati, relativam adorationem non χτίρας χαί αύτδ τδ πρόόωπον τού «αρ* αύτοίς ««λου­ iateUigeetoa, qui haec aegre ferunt, et tamen causa μένου προφήτου «αΐ τιμΑαι χαί χβτασπΑζονται. eognita aoquieeeunt, praeeertim amuoti longa ima­ Ούδ' δλας ούν έχ τΑν dxbvav αχβνδαλισδήοονται. ginum eontaecplatione. Deineepa, propterea quia ΕίοΙ μέντοι τινές έξ αύτΑν ΑγρΑμματοι χαί μηδόλως MandaKaantor huiumodi hominea noatrit caeremoniis τήν αχττιχήν έννοούντος προσχύνηοιν, οί χαί δυαα- ot sacris myutoriia, eogemnr igitur illia abstinere ναοχοτούοι- Αλλ' δμως τήν αΙτίαν μαδδντχς έφηουχέ- et ea mm perageret Quid hoe ataltius? Reiiciaζουοι, χαί μΑλιοτα έδισδίντχς Απδ τής ουχνής αύτΑν mas igitur baptisma et saaetam communionem, πρδς αύτδς ένατονίοοως. Κτα έπκδή σχανδαλί- quoniam et base illoa scandalisant, et ipsum illud ■ζονται οί τοιούτώ έπί τοίς ήμοτέροις δργίοι; «ai reo dors et aporto oontiteri Dei filium et Deum μυοτηριΑδοσι ηλοταΐς, διέ τούτο ΑναγχαοδηοέμτΑα varum occo dominum nostrum leaum Christum, qiiod ΑαέχοοΑαι τούτων χαί ·μή έχτχλαίν αύτάς; Τί τού­ maxiara illoa enandaHoat Abait! Audientes enim του Ανοητύττρον; Άδττήοομον Αρα «al βέπτιομα (Motam ewe Dd filium, oxiliunt et vectae suas χαί Ιορδν κοινωνίαν, Ιπχί «at τούτα αύτούς οκαν- Miaduet et fat atom aswo spuunt At non ideo noa δαλίζτι, χαί αύτδ τύ πιστίύτιν «al ύμολσγτίν παρρηοίρ dootoeqsua aperto praedicare et eoafitori ilium Dei υίδν ύόού χαί Ατύν Αληδτνδν τδν κύριον ήμΑν Ίή- filium verum to regum et tyrannorum conspectu, αούν Χριοτδν, δπτρ μΑλιοτα αύτούς οχανδαλίζβ. minime onrbeocenOes, eerd* fusdira» oradtodm AU ia . Βή γένοιτο- Αχούοντχς γΑρ, δά ό Χριστδς υίύς ύοτι eeta· m sel** τού δτού, ΑποχηδΑαι χαί αύτδ τά ίμέτια αύτΑν tom. Cum autem dioaat se timore, ne vulgares διαρρηγνύουαι χαί *ίς τούς «έλκους αύτΑν Ακο- hominea, relativam aderatioMm non mtslUgeatee, πτύουαιν · Αλλ’ ού Μ τούτο ήμοίς παυοδμούα «op- imagtooe ' ipem tamquam deos revereri ot adorare ρηοίφ χηρύττοντχς χαί δμολογούντος αύτδν υίδν booO ; todpiant, quod olim locarunt Imaetitae quoque ot Αληύινδν ένώπιον βασιλέων «αΐ τυράννων, μηδόλως Samaritae, tamoa id quoque venum praetextum ήΜίοχυνόμανοι, χαρβίρ μέν πιβτ«ύοντ·ς αύτή' oet. Nam apud nos orthodoxos plerique sunt έν ’ δικαιοσύνη, στέματι βέ ύμολογούντος Utittorati; adorantes tamen imaginea, non eaa dei*> Asodr·*»*· £· *> ·) *) ») 4 s’- V W, ei fa nasg. | i ab», yr. asa. roi fi tufififint W. swepsb· W, test sato oerr. ®44a GtBelr M ' -'1·- ' -· WVl^HBhs ‘ ··.-·■·;·«*s ■ Λΐ*i1 iük.,. ■* t* 1 44» ' LONDISKN8BB ET COMBTANTINOPOUTAKAB SYNODI, 1714-ΠΜ Idiot 4M aoe taooqaaao Aooo oAoraet, oo4 iatonvgaoi ototiai roopooAoat: ad Obriotra adoHtioaoao nfoMaOoa, boaoooMoo οέαο haa»iaoaii οέ iaAoovofoti dfooro ooloat: taagiab hoaor οίί οιοώοίγμα· madt, at ott ooagaao ΒοοΜαβ. Ita odoroatoi aüaiato ad haao dira M ia Me vaefflaraat vel ia idolo­ latria» iaeidoraat. Coaoaoai aatra IX alteotao ματοι- χροσκυνοδντχς ta*C ·Μ& ού AoomwOmv •aaetao XleaeoAo ojnaodi toBoro aoe poanum·, at od(A λατρούουσιν ta taali, Αλλ’ ApmqNrac, «ύδύς poetalotii Optio» ooiai ot recthita» itte peooCtaocv daoapivoohm, ta ata Xprata ΑναφΑρσντις aaatiatai ot doeretao eat ia Ma fre»aoatio· ·«·«τήν προσχύνησιν, tqri^isv αύτοΟ τήν «ΙχΑχα- aal teroai virore· eyaodo, ia qea epbfywi oaaetee οβασιν Αρ»νώμ·ν« λέγκν, ta ή api) τής tataec ederat, oaao loopirin iDoo ei iDaeiioaa· et omm Aal τύ itpmttavaov Sttpfrfvet, xata pqmv 4 μέγας Amom ad ipoaat veritatem. Qaaro etiam ia ornei Βασίλιιος. Ούίέν aapl τήν àm μέχρι nota οί tamam orbe ab eeoatam oatioaibo· et geatibae otaw ιφοτχυνούντχς etaA; καρββλώβήοβν ή «i; ιίβαλα- et itirpiWm roeoptai ot ad tame diota metata λατρ«ίαν έξίπισβν. ΤΑν 8Α δ’-ον τής Αν ΝιχαίφτΑ pietate ooBtar, ib eaiveraa aettieet orioataH eoetoΑιύτορον Αγίας συνόδου χβνένα Αδύνατον oaptmpe- oia et a Graoeii oi mbioeti· ot obtomperaatibux, δήναι, deep αίτώσδ·' xdvu γΑρ Ap*ta aal χαλώ; a Baota, Iberia, Arabiboi, Balgarm, Albaaeaidbea, Αχόν Αχαοφώνηται aal taHraraa aal iv vocata» Valaebia, Moldavie ot ab ipeia ήβοφ» baerotieii πολοαριδμήτφ Ανδρών Αγίαν ουνΜήρ, Αν ή τά πνΛμα Syrii et Anteatia, laoobitii et Coptio, et a wbioτό Αγιον καρήν πόντος έμανέον αύτούς aal φοπίζον ratieie papiati· et Abymiab et alii· maltia lerviter. aol δδηγοΟν πρός αύτήν τήν Αλήδααν- Μ aal 6aA Qeia etiam ia Letheruorem templi· vidimus «aerae πόση; τής οίχσυμένης aal παρά edvtmv AtaAv aal itaafiaee Petri ei PaeN ot ipehu aoatri oaivatoria, φυλών aal γινών Αομίνοις παραδτχδέντα aal μέχρι partim ia eltaribm eontm eoHoeatae, partim ii τής αήμορον μοτ* «ύλα^οίας AvrapvtÇAfUvov, 6«b πό­ tabali· mopomoo ia parietibee traplorom illorem, σης, φημί, τή; Ανατολιχής έχχλησίας a«A τών tao- oioet etiam Deo adiavaate etiam aped voe «peri­ χοιμΑνον aal xeiAopivmv ataf Γραϊχών, "ΡέΜσών, mo· qeam» primam fere et imagiaee eoaepieiaatur '|βήρο»ν, "Apd^wv, Βουλγόρ·», 'φλβανών, Βλίχβν, ia templi· et voe iHaa adoretie, relative, poa adoraΜαλοόβην aal αύτών φημι τών αίρχτιχών Xâpmv aal . tive, qeeaiam Deam ioikm adoramaa. Kx iia qoae Άρμονίον aal ΤβΧΜβιτών χαί Κοατών aal τΑν σχισ- de hae re dieore adveroe· illo· poammoe, hie ptaματιχών παπιστών aal Άλ^υσσινών aal Αλλον κολ- nm« omittimee, iHoeqee ad aeta Vll iywodi et ad λώνχβτχχόμχνον. 'Αλλά χΑν *) τοί; ναοί; τΑν Λουθη­ doetoram eermoMe de «aeri» imagiaibee et ad ρανών (8ομον «ίχόνας Αγίας Πέτρου aal ϋαύλου χαί libram de imagikiboe loboasii Damaeeeni, beati αύτοΟ τοΟ ατοτήρος ήμών, τΑ; μέν ίσταμΑνας Αν τοίς Theodori Studitae olioramqae legendam noiieimu. αύτών δυσιβστηρίοις, τ'Ας 8Α χβί ΑαρορημΑν·; έπί χινΑχον Αν τοίχοι; τΑν χβρ' αύτοίς *) ναών, χαδΑ βή K σύν »·Φ χαί ααρ’ ύμίν αύτοί; Αλκίζομτν βαον otaot χ41 δτΑσασδβι αύτΑς χάϊ χροσχυνήσβι αύτός σχχτιχώς, ού λβτρουτιχΑ;γΑρ μόνη» λαψούομον. 'Εώμον έξ ών έχομιν πρός αύτοί»; riutv xxpl τού­ τον ένταύδα τΑ πλοίον«- οοφααΑμαομον 4Α βύτούς «ίς τήνΑνΑγνβσιν τΑν πραχτιχβν τής ζ*-ής συνόδου χαί ιφύ; τούς ύπέρ τΑν Αγίοον oixtaav λίγους τΑν βιβοηχΑλκν χαί <1; tà mpl oixAwv βιβλίον ΊοοΑννου τού Ααμο^χηνοΟ χαί τοΟ μακαρίου θοοΜρον τοΟ Χτουβίτου χαί Αλλαν. ΤΑ δΑ Απί τέλους touwovi τών κροΜσοοον σημαούQuae vero aeb finem propomtioaum haram μονβ χοϋ ΑαάγγολλΑμονα «Ανυ ούχταίβ χαί αβρά πώ·_ •igaifieantar et noatiantur rant plane optanda et σΐ}ς τής Ανατολιχής Âp»oU{eu (Αχχλήοίας) προσφιλή το ■ niveriae orieataH eoeleaiae aoceptieoimo ot ex- * χάϊ ποριαΜήτα, δήλονέτι χυρβΗίσής τή; Αφοτή; aal optata; ««licet ha® deeiderata et pia, Deo adiovaote ΑοοφιλοΟ; τούτης σύν »οφ αννοργφ το χαί ουλλήατορι et opitulanto, de reotto dogmatiboo «wuenrâoe τής αορί τΑ Αρ»Α δόγματα συνεχής,. ΑνογβρΑήσοτοχ effecte, aediAeabitar etiam eaaotam templam Loaχαί Αοίος νοώς Αουν&νόΑι ή Αγγύς ΑουνδΙνου οίς diai vel prope Loadiaam ad gloriam ereatorie et δόξαν τοΟ Αρχηγού χαί τολοιάτοΟ τΑν Αγοδών δοοΟ perfectori· omniam boaorem Dei, et jtafeeia eoaχαί χληΑήσοτβι ή Έχχλησία τή; δμονοίας, Αν φ eeadiar appellabitar, abi eoa eohua eoeleeiaetioae «2 το Αχχλησιαστιχ*! ΑχολουΜβα χοί «ροοουχβΐ γονή* eamernoaiae et prae» teat, oed etiam «aerouoili οοντοκ χαί ή »οία χαί ΙορΑ λοιτουργία Αατολοοδήαβται Htargia peragoter graeee et aagHco a «aoocdotibu Αλληνιστί το χαί Αγγλιστί καρέ τΑ Ιορέοον aal Am- ot epieeopie ntriaeqae goetb, Graoeoram eetbe-. oxtaav τΑν Αφ' έχατέροτ» τΑν γονών, Έλλήνοον το doxorom aeiMeet et. piarem veteri· fidei ia Briδηλαδή δρδοβόξοον χαί τΑν ψιλουαοβΑν τή; Αρχαίας taaaie relfeaiamm iam aobioeam iinuati«etiam, πίστοβς λοιψΑναν τής Βροττβννίας ήδη σύν ήμίν ot glorifieabitar oamiern aMadmao Deoa. Do exAwMvwv, χαί δοξασδήσοται A δφιστος πάνταν δοίς. eeptionibu aatra ot eoMoeeioaibao qaarem Me ' ΠορΙ βΑ τών Αξοχρέαηον «αΐ συγχαρήσοοον, ών Αν* m«atineem fecit», eoa taawa expreeoo eoo «igaiτβΟδα μνοίαν ποιτίοδο, μή χοιμίναν βμα; δνομοστί, (eaatea, hoc dieimne: oam illae poethae dio orti τοΟτέ φαμον, ώς ta 4ή**ς παρ’ ήμμ» σύν χρόνφ Mriptao feeviat ot nobte iaaoteariat, aaBo fidei γογραμμέναν χαί Αγνοκμένοον, μηδέν τής Αρδοδδξου orthodoxae orientai!· ot piorem laactonHnqee dogΑνατολιχής αίοτοα; xai vikv βύαβ^Αν χαί δοίαν δσγ* metam damae, fiet ιμαο a nobi· debita et idonoa ptaoov παρα^λαατομένιον, γβνήσοται πόντιος ή προσή­ feeibtu iadnlgeatiaqne, qooad (eri Beet, cam κουσα χαί Ανδοχομένη οΐαονομία χαί συγχα«φο«^ oyaodioo tameo et aeeorato examine, ne qoid ex aal ΑναχήρΑττοντ«ς, ·ι« ••«ήρίβ»·).. * Μγο» ta popotatan, pfcwf * tecta λαός, μή ra tara; τήνσχβαχήν Mv elxtamv xpeontaqmv, (mvtm ta δβούς xpoanratv aal Xayotav otata 9nf laato* aal al Ίαραηλίταί ara aal et Xapo|«ha, ΑλλΑ aal τούτο χβάή Ara ·ο4μα«ς· aai γώρ a·*' ήμίν τβίς 4»»oMta« al «λ«*»; rfatv Αγρϊΐμ ') Ιοαι X. Μ C. ·) wp’αό»·*ν CW. 1 ·. 4M LONDINEN8BB ET CON8TANTINOPOLITANAE SYNODI, ΙΠΑ-Πίβ «» ibov έγχωροή H** συνοδικής ίμω; Md άηριβοΟ; oMstia IM dopaoxtibaa oaottaaior daftwiawa ναέ διαοχέψιω^ fa μή λίΐδωμέν τι τών δ«ίων τή; «(ατΜΚ oaurioo iatprodoatM iauaat«*aa. Quod Mio* δογμάτων ίξ άπροσιξίας Μραχ«ράξανης ή Λω; IBs* Doe odiovaaie fatnroai oooeordiao οοοΙμϊοβ» μιταποιήσκντχς. Τά ίί τήν ούν • Αοφ dueyspfiqao· sub diooeeoi baatieeiMi papao at patriarohao Al*· μένην έκοίνην τής δμονοίας έχχλησίάν tauMtota xandriaa oose prepoaiti·, auudaae hoe laudamua et , ύπδ τήν διοίπησιν τβο μαχαριωτάτ*» «du* Md aoclplBua at plaae eoasidorate et pi* propositam. πατριάρχω» 'Αλιξανδρνίας, έπβνοΟμον τά μέγιστα Md Hoe Mi* apud bm ia oomaotudiM a*t; a«mt « άποδνχδμ«δα ώς πάνυ το^το έοΜμμένω; καί tatpi- onba ia dioeoasibua CoaatautiaepolitaBi ationusque στω; ^ποφβνΗν- τσΟτο γάρ xai «ap' ήμίν sitar** patriareharu· haiuamodi ooeleaiae et Boeasteria «ίοί γίρ iv ταΐς βιοιχήσισι τοΟ ra Κωνσταντινοο- oedi Hieroooly*itani patriarôbpo ooaseenta et dedi­ \ πδλ·ως πατριάρχου xai τΑν άλλ»νν χατριαρχΑν τμ· cata, quae stMTopegiaoa aaouaoteria appellantur. ' αΟταί τινβς έχχληοίαι xai μονβστήριβ τφ ώράνη» τββ Utiaain igitur Dee Jargiente flat iatud aicut voaΙιροσολύμων πατριάρχου άφωσιωμέν* aa x«i άνα- divino fervore pollicemini. rsÂtipiv*, ατβδροχήγιαχΑ μτιδχια χατονομαζδμΓναΐxal sl*t γένοιτο «ύτο, δψη 6 χύριβς, tv' ώς ώαρροϋντως ύμνίς έπαγγέλλ·σδ< κατ' Ivtav ζήλον. Et in divi Pauli biuilioa orientalea orthodoxi Κάν τή βασιλική τοΟ tamsfou Παύλου ol άνατολικοί όρδόβοξοι iidaxoïtoc ή δ ύπδ το6 Άλιξαν- episcopi vel qui ab Alexandrino patriarcha missus δρ<ίας άπέστβλμένος χαί μόνος xai ούν άλλα; τήν erit, seu solus seu cum aliis, sacram una cum vo­ ίιράν ούν ύμίν ήδη ivmbstoÎ ta xai δμονοοϋσι par* bis iam consentieatibus et coniunctis liturgiam παρρησία; ixraXiaaiav λβιτουργίαν tv ixaripa τή libere peragant in utraque lingua, graece scilicet διαλέχτφ, έλληνιστί δηλονότι xal άγγλιστί, ai; δόξαν et angHce, ad gloriam Dei riiagni et patria nostri τού μιγάλου θτοΟ χιά πατρδς ήμΑν 'Ιησού Χριστού . leau Christi' et laudem utrittaque nobilis et clarae xal καύχημα έκατίρων τΑν ·ύγ·ν·σΤαίη*ν Χ«ριδόξων gentis, Anglorum et Graecorum, et ad nostrum γινών, "Αγγλων. τ« xai 'Ελλήνων, xai ήμΑν κνίυ- spiritale gaadium et laetitiam. Forsitan etiam ματιχήν «ύφροσύνην χαί άγαλλίασιν. Ίσως δέ xal papiste* schismatici ad poenitentiam conversi, re­ ο! σχισματικοί παπισταί μτταμιληώένης χαί aùrol licta apostasia, convenient et eoniungentur con­ τή; άχοστασίας, συνέλδοι·ν χαί ouvaveAaiav δμονοή- cordes et consentientes vobis nobisque iam invicem σαντχ; χα! -συμιρρονήσαντχς ύμίν ra χαί ήμΕν ήδη coniunctis. De liturgie autem qua nos uti maxime συνννωΜΕσιν (ίλλήλοι;. Π·ρί δέ τής ' λχιτουργίας, idoneum et consentaneum est, nobis' videtur divi ή-ίινι χροσήχόν έστιν ήμίν χαί oixaiôtappv χρήσδ*, lohanpis Chryèostomi optima esse. Hac ebim qui ήμΕν. δοκχΕ χραίττονα «Ιναι πασών τήν τοΟ έν άγιας . sunt ubicumque terrarum orthodoxi orientales ίωάννου τοΟ Χρυσοστόμου- ταύτη γάρ of χανταχού cbpstiam potissimum ùtuntùr, Graeci, Rumi, Iberi, γής οικουμένη; δρδόδοξοι άνατολύιοί χριστιανοί μά­ Arabes, Valachi, Bulgari, Albanenses et reliqui λιστα χρΑνται, Γραικοί, 'Ρώσοι, Ίβηρ«ς, Άραβα;, omnes religiosi et orthodoxi. Hac vos quoque Βλάχος Βούλγαροι, 'Αλβανοί* χαί οί λοιποί κάντας ‘utamini hortamur vel in. patrütn vestrorum linguam ι-ΰΜβτΕ; χαί δρΜβοξοι - ταϋτην προτρέπομχν ύμάς ai; conversa vel graece sicut composite fuit. Sic τήν πάτριον ύμών διάλιχτον ματαφράσανττς ή έλλη- enim cum omnibus ecclesiae orientalis ortho­ νιστί, ώς συντέΑβιται, χρήσδαι· ούτω γάρ.έσται ή doxis gentibus unio et concordia facilis et tu­ , μ<τά πάντων δρδοδόξων γχνΑν τή; άνατολιχής έχ­ tior et acceptissima erit, cum audiant semper et χλησίας Ινωσις χαί δμδνοια βφδία τ« χαί άσφαλχσ- legant ea quibus a pueritia, adsueverunt et quae τέρα χαί «ύαπδδοχτος, δταν'τά έχ παίδων αίδισμένα religiose coluntur; quae enim aliter fiunt, seu χαί ιύλαβιίας έχόμχνα χαί άχούωσιν έχάστοτ» χαί more» seu sermones seu doctrinae, respuunt omnia άναγινώαχωσι · τά γάρ άλλως έχοντα, κάν ήδη ώσι, ut insolite et in risum solvuntur. Si quae tamen κάν λόγοι, χάν διδασκαλίας άποστρέφονται έκαστοι ut superfine ex illa demere velitis, de his posthac ώς άήδη χαί ·ίς γέλωτα έχλύονται. Ei δέ τινα ώς scribite, si libet, vel ad Hierosolymitanum vel ad έπουσιώδη βούλοίσδ· ταύτης έξαιρηθήνάς xspl τού­ 'Alexandrmqm patriarcham, et quodcumque ab illis του, ai βούλ«σδκ, ματά τούτα έπιστοίλατ· ή τφ Ιιρο- ■ et a sacro antistitum Constantinopoli concilio pro­ σολύμων πατριάρχη ή’ τφ Αλ*ξανδρ«ίας, xai δ Ιν babile indicabitur et proclamabitur, illud flet. Si παρ' αυτών χαί τής έν Κωνστανπνουπδλαι 1«ράς ηΑν quid tamen vel minimum pietatem laedat, non άρχιαρέων συνόδου «ϋλογοφανές χριδβίη το χ«ί άπο- recipiemus. Gaudemus autem et exsultamus in -φανδοίη, γ«νήάται πάντως- al'μέντα Μ τι τδ laetitia vestrum de Unitate et concordia cum sancta . παραβλάητον χάν μιχρδν τήν atafiauav, ούχ άχοδ«ξό- orientali ecclesia studium videntes, manusque ad μοδα. Χαίρομιν δέ χαί σχιρτώμον άγαλλιώμονος Deum tendimus, enixe qrantes, ut Dei auxilio δρΑντος τδ πορί τήν Ινωσιν χαί δμδνοκν ύμΑν μ·τά sicut speramus, ita eveniat spei nostrae et studii τής ιύσοβοΰς άνατολιχής έκχλησίας πρόδυμον, χαί vestri exitus; finis enim coronat, ut vulgo dicunt, χιΕρας οίς. δοδν άνατοίνομον χαί προο«υχόρονα έχ- opus. Et haec quidem sufficere' arbitramur utpote τ·νώς, tv' ώ; έλπίζομον taO συνάρσβί. καί ή έχβαοις ' ex tempore Ιφοο exposite, quantum temporio spa­ . , τής ίλκίδος ήμών καί ύμΑν προδυμίβς γένηταΐ' τδ tium aiaebat,» reepoasionem ad pfropoaitionee istinc y/ < γάβ τέλος έοτϊ τδ στοφβνούν τδ έργον, ώς ποινή λέ- miasas. γιται. Καί ταΟτα'μέν άποχρόντω; «Ιρήσδαι οίδμβάα, δσον ορός αδτοαχέδιον έξ ύπογυίου, ώς δ χβρδς ήμίν συν«χώρ«ι, πρδς τάς προβληβκίσας αδοδδβν προδέσ»ς άπδπριβιν. Adiecta est in calce (sicut ab initio scriptionis Προαοτέάη δ' έν τφ τέλ« χαί ή (ώς προδπ·οχδμ<δα έν άρχή τής γραφής ταύτης) άποοταλοΐαά ποτο huius polliciti sumus) etiam illa quae istac oli* τοίς αύτδδι άπολογία χόρΐ τοΟ πΑς χρατχΐ χαί πισ- missa est defensio et expositio fidei quam habet τιύ« ή άνατολιπή τοΟ Χριστού δρδόβοξο; έχχληαία, et credit orientalia Christi orthodoxa ecclesia ήν χαί έσχομμένως χαί οδμονΑς άναγνώαοβδο. Ό H' quamque attente et benigne psrlegotia. Deus Ροδ; τή; οίρήνης διά τΑν αύτού οΙχτιρμΑν, δ έλδών tatqm pScis · sua misericordia, qui «Μώ fuosrvrs Ενα τδ άπολωλδς έχζητήση χρόβατον, δ χαί αδρών ese* f*M ornmit «t tevaatem humaris sute ' τούτο καί άρας έπ' ώμων χαίτή αδτοΟ πωμνή ανγ- imposuit at is gregem suum congregavit, eo»καταλέξας Ιφή Ιν άλλήλοο; δμώ^αιν χαΐ έμορροαδΜ*M livgiMWy ttd* J , , ,ίκ. , -· · 1 “ *· 1 ■.. :.ί·. ·\,ς» ■ .··„ ■ :.^L ■ ς -ζ ·■ - · ·;/-Τζ.ϊ·. -. 4M LONDINEN8E8 BT COKSTAMTDfOPOLlTANAE 8YKODI, 1718-1725 ν>Γ» ν«ύσ«ι uni νόβ παναγίου «ν«1|ρ·τος, frocs tMc «M t * tareoib; dp’ ήρ·ν «y * χρόνων διαστήσαντικ συν«λΜν mI eWt« έν dydwi 6βίλφιχή τ» χαί ipatolef «k τδ «Ατά, ΑαοτινΑξαντας χαί ntfi» mu Απωοαμένβυς tic ΜροΜηοαημμόνας ούχ δρΗς πρβλήφβί, έν «upfy συλλήπτορι Mi μ«>’ ήμ4ν tu γτνόοΦ * si; UC· , * πατρδ;, υιού m! Αγίου πν«ύματος, too ένδς Mi μόνου τή φύσ«ι bsoO, Αμήν. 4M •entrante et interveniente spiritu «ancto, ut iati ••fraga# iam diu ·. nobia oodvestaai «total nobisea· et itera * ia frater·· caritate et concordia, •bieotte et valde exeaaaia falsis opinionibus, ta Dao auxiliatore at sobiacum unum float ad glo­ riae patris at filii et «piritu· «ancti, unia· et unici natura DqL Aman. Za angUco eaeaeplari (Willianu, op. eit„ f. f7) kaee praeterea adduntur treneiata, ut udetur, «· autofrapio praeeo: i * The answers he^s described to the propoeala sent from Britain, were drawn up by a aynodical judgement and determination of the Eastern church; after the moat matura deliberation· of th· lord Jeremias the moat holy oecumenical patriarch of Constantinople tire new Rome, and the moat holy and moot blamed patriarch», the lord Samuel of Alexandria, and the lord Chrysanthus of Jerusalem, with the holy metropolitan· and the holy clergy of the groat church of Christ in Constantinople in council assembled, in the year 1718, in the month of April, day 19 . * NB. The foregoing paper, wm in the original drawn up by the tord Chrysanthus the preaent patriach of Jeruaalem. APPSVDIX A. A epnodiced anncer it tie geuetion, teiat are tie •onMnsa/s of tie oriented durd of tie Grecian ■artiodoa, mat to tie looere of tie Greek cittrek m Britain tn tie pear gf our Lord K11' Quaereatibeu juid tentèrent orientalie eeeieeùu Gnti-i ortiodooi ifiwddii reepuuio, ad fcdtliu Graeoa» amicoe t'n Britannia degentei trenemiiea anno Dentini noetri MDCLXXU. 4- Ούχ Ανάξιον ιύαγγ«λιχής πολιτείας, ΑλλΑ μ! λίαν έπάξιον δήπουΗν Αύραν Ανοίγκν «toi διδασκα­ λίας τφ χρούοντι ταί τφ φιλοπ«υστοΟντι τάς Απαντήοβις φιλ»ργ«ίν |ξ έτοιμου τούς «ίληχδτας htdhtv ταύτης ΑντέχβσΑαι * χαί γάρ έτοιμου; έαυτούς έχτιν ύπδ τού Αποστολιχού παρ·σχ·υ4σΑημ·ν έπιτΑγματο; πρδς Απολογίαν παντί τφ .λόγον ήμ«; αίτούντι ταύτης Ivsxtv τής έν ήμ14 έλπίβος, xal τούτο ποιούντχς μ·τδ πραύτητος έν ΑγαΑή συν»ιδήσ«ι *), ώς ένπ4χ ή|Μν, * ·ί χαί Αφ' έαυτάν οδτ« dtctiv τί έσμ»ν (χάνοι ούτ« μήν έννοήσαι, Αλλά πρδς τδν έξ«υρόντα πίσαν όδδν έπιστήμης »«! διδωχδτα ,Ίαχώβ τφ παιδί αύτού χαί Ισραήλ τφ ήγαπημένφ ύπ' αύ­ τοΟ *) Ανατ»ίνοντ«ς, έχ τ6>ν παρ' αύτού χαί τού υιού χαί λόγου αυτού, έν φ οΙΑησαυροί τή; σοφίας χαί τή; γνώσιως ), * χαί τοΟ παρακλήτου πνεύ­ ματος τοίς όρΑοδόξοις Αιέοχαλυπτομένων σακηριωδΑν διδαγμάτων, of; ένί>αλαμ«υομένη π«ριφέρ *ται ή «ύσέβ«ια, τάς Απολογίας πραγμαηυόμιΑβς πάσαν άλλοτρίαν Αποφ«ΰγ«ν μτμαΑηχδττϊ τής τού 'χορίου δι­ δασκαλίας φωνήν xtet έννοιαν. Έπ»(π·ρ οάν χαί τά νύν ούχ οίδ' δπως .φιλοπραγμοναίν τιν *ς atp( τινα τβν xah' ήμ<ς χιντ,δένης, προύβΑλοντο ήμίν έρντήακ; έχχληαιααηχΑν ύποHattev ίπάχρισιν αίτοΟντ·;, δπύβα; δ»}λαδή τδν dpcfrμδν μυστήρια. ttpcaftoûpi ή πρδς Ανατολήν xab' ήμΑς χαδολιχή χαί Αποστολιχή έχχλήαία, χαί οία π«ρί τού Μου μυστηρίου τής «ύχαριστίας φρονοΟμαν * δτι π«ρί τοΟ φωτίσματος, ·ί Αναγχαίον τοίς βρέφασίν έστι, δηλονότι τδ βΑπτιομα, χαί τινων ζητημάτων tupi αύτδ ίΗωρουμένων · «*ρί τ» τή; Αρχκρωσύνής, «ί Αναγχαία τυγχΑνιι τή έχχλησίφ, χαί d ί Αρχι«ρ·ύς Ηίφ vopofrwif ιοί; πρ<σβυτέροι; έφίσταται, χαί «ίπ«ρ έναντι»; φέρονται ταίς γραφαί; «ί Α^μίνν + Evangelico haudquaquum indignum eat in­ stitute, imano vero digntoeimum, ut ianuam putoanti nunquam non aperiant, atque interroganti facere in promptu aatto enitantur, quo· rebus totis ut in­ cumberent »or» divina depatavit. Etenim apoatolico accincti sumus mandato, ut faratoe eoUieanuu eo» (eadem utique de eanea) ad eati^factionent emni potienti not rationein de ea, fttaed nobit eat, tpe: hoc ipsum vero cwm ntodeetia ot oontdenda bona faciamus, iuxta mandatum quod accepimus, fuoniam •en munit etffleitntoe alifaid ex noHt ipei eloqui, imapo neque eogitare. Quamobrem ad eum φΰ oaeneat edineenit emutatu ecientiae eatnfue oetendit lacd patro tuo et lerail dilecte tua intendentes, ex salutaribus instituti·, in quibus inclusa pietas traducitur, quae per se ipsupi perque filium ac verbum suum, in fuo eunt ondet tieeeneri tepieniiae et eeientiae, et per spiritum paracletum fidelibus revelavit, reaponaiones componere molimur, id qui­ dem luminis indidem adepti, quo vel dictionem vel cogitationem ab scientis Domini alienam penitus effugiamus. Porro nonnulli hac aetate ad accuratam quarundam, ex ito quae gerhntur apud nos, rerum inqui­ sitionem, qua de causa nescio permoti, de dogmstibiu ecclesiasticis quaestiones proposuero nobis, responsum utique flagitantes, quot nimirum «aersmenta admittat catholica atque apostolic· nostra orientalis ecclesia, quidve de divino eucharistiae sacramento sentiamus; pouetsrea circa illumina­ tionem aive bapttomnm sitne inftmtibue neceeaarius, •c nonnullas huc «pectantes quaestiones proposuere; item utrum necessarius in ecclesia episcopatus caetertoqae sacerdotibus dispositione divina pon­ tifex sit praefectus;, item utrum contrariam sacris ·) I Petr. ΠΙ, ΙΑ 1«. ■) Baneh. ΠΙ, m. ·) Cakm.II, A • Cstobsr 1st· libsthn a btoayato patr. Ceastaatlsopnt «uper.Çsftniilitsriin «rrerite· se emti imprtat·· praeamMs edHas. 'una esa «ysoda Htomolyaütaaa grseee st lattes predUS Parteto 1ST· esis MlktasU·) Ptewqasret) · cMgn144·?, mtata. asd gmsm tsatmn «t «mtoris ssb* 1 sateMmAsu J· 8t *flhtea te tyhonasMs OmetsnttespsMtam qa·· tesaiMtar: ‘* wtasmmû4 tUfacm, L I (1 1), * μ «SOI. «wdstei «Mto «««μ «Ma * la has nm J. D. M A * 4«ρΜ ·ι * < * Q i. XXXIV b, μ, 1ΤΠ47 * 456’ L0ND1NEN8E8 ET dbNHTANTl^QPOUTANAÇ.8YNODL, 1716-1786 '466 . aïpqùpsvw άνδρ*ς τ« καί γυναίκας, nui Un ή μΛο- , seripturin ducant vitam, qui ex utroque sexu eaelibem elegere; item num catbqliea.Christi ecdesia ^ντπισφαλής· ηιρί τ* προσκυνήστε τών Αγίων χαί perpetuo visibili* fatura sit et infallibilis; insuper τής Αναφορικής τών *ίκδνων προσχυνήσχως, καί π«ρί et circa sanctorum cultum et eam, quae imaginibus διαταττομίνης νηστ*ίας καί Αποχής τιύων βραη»άτ**ν, exhibetur, venerationem; item circa ieiunium, et· ^oi—gap! τών άμφισβιγιουμίνων τής παλαιάς διαθή­ indictam a quibusdam oibis abstinentiam;' item et κης βιβλίων, Τρβίον, Ίουδή#, Σοφίας, Έχκλησιαστού, circa Stonnullos, quo* in controversiam forant, Βαρούχ καί Μακικαβαίων, «!γ« μίροςιγραφής λογιζό- veteri* testamenti libros, scilicet Tobiae, ludi th, μ<6α τούτα ή ώς ίϋνιχή rw<Àάπόβάλ^.ομ<ν, — τοδ- Epclesiastaq, Baruch ' et Maccabaeorum ; talea, in­ ν»*«ν ος> θτμίϊδν Ιίοξτν ήμίνγΑς^ρωτήσηις αύτών iquam, utrum inter sacra biblis reeenseamüs, an . δλως ‘παραδραμτίν σ.ωπή, ίνα μ+κ σύν άλλοις κα! velut 'profana 'quaedam et extraneo reiiciamus, λόγον άμτλτίας άπαιτηθώμιγ, άλλά μιχράς τίνος Απο- interrogavere. Ea re haudquâquam aequum duxi­ . λόγιας αύτοσχβδίως τί γ« νύν αύτάς ήξιώσαμιν ίν mus huiuamodi quaestiones silentio penitus prae­ inÀt'jVïivt ά^ηΙΗία, xaif ίσον ήμίν δ πολλή; γίμων terire, ne a nobia cum aliorum, tum neglectionis τής άχαιρίας καιρό; συνιχώρησ* τήν τής σιωπής ratio exigeretur;' quin potiux- dignas omnino censuimu*, quibus e vestigio aliqua saltem brevi, licet κατηγορίαν άπόφύγίίν. inculta, at ex simplicissimae veritatis fonte traducta responsione safllirclriinus. quatenus id nos tempori*. λική τού Χριστού ίχκλησία ίσ*στ« dsl δρατή ««1 Μυστήρια μέν ούν ίπτά τδν άριϋμδν πλουτούμ*ν ιτοίς ίρωτώσί φχμινι ιύαγή xal σ*βάσμ·.α ίχ τών αρ/ήίΗν χρόνων, ίξ If.'r πρδς ήμάς χατηηιίλώη τδ ί*ρδν «ύαγγίλιον, άληϋή τά πάντα χαί βναγχαία τυγχάνοντα πρδς τήν τών πιστών σωτηρίαν- ών πρώτον μίν ίστι τδ-άγιον βάπτισμα, ίν φ άφίίται τδ πρσπα/όρικδν Αμάρτημα, ίτι χαί τά κατ', ίνίργιιαν, ίχ—άύικς jui! ταύτά ίστι- δι' ού πντυματιχώς άναγιννώμχνάι, δδοιπόροι πρδς τήν Αιώνιον ζωήν αύ6τς γινόμιΑαί Asûtspov δέ τδ τού άγιου μύρου, ίν φ τήν πνιυματιχήν ΐσχΰν άναλαμβάνομιν τού ϊύνασίήαι παρρησία χηρύόττιν δπιρ ίν τή χαρδίφ πιστ*ύομ<ν. Τρίτον τδ τής άγιας μ·ταλήψ*ως, iy φ πνιυματιχ&ς τριφόμινοι ρΛ»ντηρούμ*&ά τ* χαί αϋςομιν ίν τή χατά πνιύμα ζωή. Τέταρτον τό τής μβτανοίας, δι’ ού τών κατ' ίνίργ*ιαν Αμαρτημάτων άφι*μίνων. τά άγα6ά α-ύϊΗς άναλαμβάνιται ίν τφ άνίΤρώπψ τά διά τής άμαρτίας Απολωλότα. Πίμπτον τδ τού γάμου, ίπιρ ΰπδ τού άποστόλου τρανώς μυστήριον φαίνεται χηρυττόμινον. Έχτον τδ τής ί*ρωσύνης ν*νομο#·«τημίνον ύπό Χριστού, μ«ταδοτικδν 6*ίας χάριτος χαί τν,ιστικδν τών λοιπών μυστηρίων. Έβδομον τδ χρίσμα, τδ παρ' ηβίν χα! ·ΰχίλαιον, δ χαί διττόν |χ*ι τδ άποτίλισμα, τδ μίν φίρτιν πρδς Γασιν ψυχής, τδ δί πρδς ίασιν σώματος. . lisp! δί τού φριχτού μυστηρίου τής ιύχαριστίας πιστιύομ*ν χαί όμολογούμίν άδιστάχτως, δτι τδ ζών σώμα τού κυρίου ήμών Ιησού Χριστού πάρχστιν άοράτως πραγματική παρουσίφ ίν τφ μυστηρίφ. Έν γάρ τφ sinstv τδν λαιτουργούντα ί*ρία μί*τά τά χυριαχά λογία- Πδίησο» τδν μίν άρτον τούτον τίμιον σώμα τού Χριστού σου, τδ δί ίν τφ ποτηρίφ τούτη· τίμιον αίμα τού .Χριστού σου. μ<ταβαλών τφ πν*ύματί σου τφ Αγίφ, τότι τή ίνιργίίφυτού παναγίου πνιΰματος ϋπ*ρφυώς χαί άρρήτως δ μίν άρτος μ*ταποι«ίται *ίς αύτδ ixsf-zs τδ ίδιον σώμα τού σωτήρος Χριστού πραγ­ ματικής καί Αληθώς χαί χυρίώς, δ δί οίνος *ίς τδ ζωηρόν αίμα αύτού. Καί αύτδν δλον τδν Χριστόν πιστ*ύομ*ν »Γναι τδν πρασφίροντα καί προσρ«ρδμ*νον χαί προσδιχόμτνον χαί διαδιδόμ*νον άπαξάπασι χαί δλδχληρον άπα*ώς ίσ6ιόμ*νον. ΟΙ μέντοι άξίως μ*ταλαβόνττς αύτού ζωοποιούνται, ίνούμ*νοι αύτφ τφ Χριστφ- οΐ δί άναξίως, κατακρίνοντ*α χαί ιίς δλιάρον βίπτουσιν ίαυτούς. *Οπ*ρ μυστήριον καί λατριία ίστι καί λίγ*ται, χαί 6«οπρ<πώς ίν αύτφ λατριύπαι τδ τ«6*ωμίνον σώμα τού σωτήρος Χρισ­ τού' χαί 6υσία προσφίρ*ται taip πάντων τών όρ*οδόξων χριστιανών ζώντων χαί χχχοιμημάνων. Ilspt' δί ' τού φωτίσματος πιστ«ύομ*ν, ίτι πάσιν άπλώς τοίς βρίϊρ*σιν άναγχαιότατόν ίστι τδ βάπτισμα, δι' ού σφραγίδα λαμβάνουσι τοΟ *ίν«' δούλους Χοιστού χα! άποταττόμινα τώ σατάνά δι’ άνιώδχου non ita quidem opportuni, ab silentii incusatione sivit exsolvere. · Interrogantibus itaque dicimus, sancta ac vene­ randa septenario numero esse apud nos sacramenta, ex quo primum sacri evangetii nobis lumen illuxit, singula quidem certissima atque saluti fidelium perquam necessaria. Primum est sanctum baptis­ ma, in quo peccatum originale deletur, nec non et actuale, si quod in suscipiente reperiatur: per quod et spiritualiter regenerati, in viam vitae aeternae denuo introducimur. Secundum est sanctum chris­ ma, in quo spirituali robore donamur, quo libere ac firmiter possimus ore promere quod corde cre­ dimus. Tertium est sanetae communionis sacra­ mentum, in quo spiritualiter refecti, in ea quae secundum spiritum est vita conservamur ac pro­ ficimus. Quartum, paenltentia, per quam dimissis homini actualiter peccatis, ea quibus per peccatum fuerat exspoliatus bona restituuntur. Quintum est matrimonium, quod aperte declarat apostolus esse sacramentum. Sextum est ordinis sacramentum a Christo institutum, per quod divina gratia confertur et sacramenta caetera conficiuntur. Septimum est unctio, quam vocamus ιύχίλαιον (hoc est. factam cum precibus unctionem^. huiUs duplex effectus est, animae nimirum corpornique sanatio. Circa tremendum vero eucharistiae sacramentum firmiter credimus et confitemur, corpus domini nostri lesu Christi vivum reali praiAentia invisibi­ liter praesens esse in hoc sacramento. Cum enim sacerdos celebrans |gmt verba dominica haec dicit : Fac poMas fwidsm suae prttioaam corp*» Christi tw; quod wro est in caltet hor, pretiosum eaoptriimt Chritti M, traunuitaiu epiritu tuo eaacto; tunc supra omnem natural modum et inoffabiliter, ope­ rante spiritu sancto, panis quidem realiter, vere ac proprie in ipsummet Christi salvatoris corpus, vinum vero in sanguinem eiua animatum trans­ mutatur. Ipsumque totum credimus esae Christum, qui et offert et offertur, qui et suscipit'et distri­ buitur omnibus, et integer a singulis impassibilités manducatur. Porro quicunque ad huius participa­ tionem digne accedunt, vitam inveniunt, quippe qui ipsimet Christo inserantur; qui autem indigne, iudicium, in exitium suopto proruentes. Idem vero sacramentum cultus Dei (latria) est, uti et appellatur; nam et cultu Deo competente Christi salvatoriq deificatum corpus adoratur in illo, et pro fidelibus ohriatiaai* omnibus, cum vivis tum defunctis, ceu hostia immolatur. Quod vero' baptismum attinet, ipsum omnibus ac singulis infantibus crodimns absoluto ns reeserium, per quam obaiguantur sigillo, quo ia servos Christi cooptantur, ac per petrinum oeu fidejussorem »o- -———·?-. • ■ - O 457 ' .<·\· . ■. ■ - / χαί εγγυήτσύ τυντάσσσνται τφ Χ^ατφ, Τνα καί τής προπατορικής χηλίδος χχ^αρισίΗισι καί τών παγίδων τού έχ^ρού, άνώτερα διατηρηίΜισι (Ηχσαυρδς γάρ ασφράγιστος εύιπιχείρητος κλ^πται,ς, καί πρό^Ιατον άσημίίωτον άκινδίνως έπι^ου- λεύεΐαι1), φησιν 6 μέγας Βασίλειος*, καί δεκτικά πίστεως Τής έκνλησίας καί τών γόνέων αυτών. Ι1ε^<δέ τών ζηττ^ίντων άμ^ί τό ράπτσμά φαμεν, δτ*. έν τφ άγίφ ^ίαπτ^ματι τδ προπατορικόν αμάρτημα τελείως έξαλείφεταί · διόπερ εί καί τινι σψραίη μετά ταύτα τείΗχνα: έν απιστία, ούχ Ιστιν ειπείν μή άξιωΗήναι τδν τοιούτδν τής τού προπατορικού αμαρ­ τήματος έςχλείψεως iv τώ 7απτισ»>ήνα:. Ομολο­ γούμε, δέ καί τδν άπαξ διχαιωίΗντα καί ÎHoO •γε­ γονότα χίόν, ένδέχεσΐ*α: τδν τοιούτον μετά τήν δ:κχίωσ.ν έχπεσείν τής χάριτος 5: άπιστιαν ή καί θανατηφόρου άμαρτίαν «τάραν καί πρσκ'.ηρωίΐήνχι τώ σατχν£ καί ,γενέσ^αι ’-*ίδν διχρόλου (11 έργασια γάρ τής αμαρτίας άπαλλοτρι^ί το.5 κυρίου και προσοικειοί τφ διχρόλφ*). δ ούρανοφάντωρ φησιν)· χνί*' ών κίν τις άπας έοικαιω^η, όμως άδηλόν έστ:ν αύτώ. έάν έν τή δικαίωσε: διαμείνη ίως τέλους. Xkà τούτο χα: ή έχλογή χυτού, ής είλεχε διετής δ.καιώσεως, άδηλόν έστιν όποιον έξει τέλος* ένδέχετα: γ,άρ έκπεσείν, ώς διείληπται, χαί άποτυχείν τής μερίδος τών έκλεκτών. "Ο>εν δ μακάριος Πέτρος παρεγγυί διά τών έναρέτων έργων τήν έκλογήν έπι^ρχιούν Μάλλον γάρ. φησιν, αδελφοί μου. σπουδάσατε pepaiav υμών τήν κλήσιν καί έκλογήν ποιείσαι. Ε!τ επάγε:· ΤαΟτα γάρ ποιούντες. ού μή πτα:· σητέ ποτε’ι. Καί ό Λείος Παύλος προσεκτικωτέρ,ους ποιων φησιν %2στ< δ δοκών ίστάναι ρλεπέ'τω μή πέση*ι. Τοί; αύτοίς και τδ έτερον αυτών λύεται ζήτημα, δτι ό δικαιωί^ς οηλονότ. πρότερον, έάν ύστερον κατολίσθηση πορνείαις. μοιχείαις, άνδροφονίαις, καί τοίς τούτοι; παραπλήσιο:;, καί μή άνακαλέσή έαυτδν δια τής μετάνοιας, έχπιπτε: πάντως τής ή; έτυχεν υίοίΗσίας και χάριτος καί αποτύγχανε: τή; αιωνίου ζωής· Ti γάρ όψώνια τής άμαρτίας θάνατος·). Περί δέ τού τήν άρχιερωσύνην άναγκαίαν είναι τή έχχλησίφ φχμέν, δτι χύτδς έκείνος ό μ,έγας άρχιερεύ; εις τού; ουρανούς δ ι ε a η λ υ ώ ς * ) έίΗτο έν τή έκκλησίφ ποιμένας χαί διδασκά­ λους, κα&’ i φητ.ν δ απόστολος, εις καταρτισ­ μόν τών άγιων κχί οικοδομήν του έκκλησι αστικού σώματος’). Όσψ τοίνυν άναγκαίχ έστίν ή οικοδομή τού σώματος τής έκκλησίχς, τοσούτον άναγκαιοτέρα έστίν ή άρχιερωσύνη, δ:’ ής ή οικοδομή καταρτίζεται- καί τδ είνχ: τδν Χριστόν αρχιερέα εις τδν αίώνχ κατά τήν ταζιν Μ ε λ χ : σ ε δ έ χ ·|. ούκ άλλως ένεργείτχ·. «ίς τδν αιώνα εί μή διά τών έξ αύτού ίερέων. ών μέσον χύτδς διηνεκώς ιερουργεί καί ίερσυργείται εις τούς αιώνας.' Τών δέ ίερέων αίτιος χαί τελεστής ουβεϊς έτερος έχτδς τού άρχιερέως έστί, καί»' ά καί δ ιερό; Διονύσιός φησιν Άλλ' ούδέ χύτδς ίερεύς έσται μή πρδ τών ίεραρχιχών τελειώσεων «ίς τούτο κεχληρωμένο;’). Δ;δ καί Τίτος χα! ΤιμόBasil. HomiL exhort sd *. baptixma. μ. 4 Patr er. (. Basil. Moral, reg. », Pstr. Or.. I. vit. 741 B. II Frtr. 1, 10. 11. I ('or. X, IÜ. Rom. VI. SS. Hebr IV. U. Eph. IV. 11. w.Hebr. W. βο. Dion. Areop.. Λτ/. HierarcA. V. ft. Λ.,χ. H- ..MNhMfl.. ι«·ηι* XXXVÎI- ■...... . ‘ LOXD1NEX8ES.ET <’<>N’STANT1NO1*<>LITAN^E SYSoDI. ITK-iî-iS ? Μ XXXI •l •ι •I ·» ·) n ·» •l r 4SH > tan*e Abrenunriantev in <’hri»ti aortam adaciM-untur. ut detersa eriginah labe, ab inimici laquei· dein­ ceps ronaertentur* expediti (tAaMwriMM πιιμ^ «uw Myillatum factU fttrru \f «m huho modo adipisci potent regnum caelorum Etat vero ad usque fidei habitum nondum pervenerint. Vcripsiar tamen, nernon et parentum »u*rufo hdr per gratiam lb*t ludificantur Ad ea ver»> quae ctrcH baptmnium quaerita sunt, dicimus originale peccatum in sancto lAiarrn penitus deleri ita ut nec assere re heeat maculam .originalem in eo non fuisse per Iwiptiaraum absteraam. quem ^ost eius. susceptionem rotitigrric in infidelitate decedere. Eum porro qui semel iu«tificatua J)et filius effectùs est. ah iustificatmms gratia per infidelitatem sive per ipiodhbct aliud letale jocatum excidere posse, mque* satanae dvnuo mancipari, atque in hortem tilrnnm diaboli adseribi. confitemur. //VrrafwSk îhhh. cwmi ptry?- trahtr, abalienat a Domino: cimnbat rer^ et adiungit diabolo, ait caelestia ille orator I Etenim ludificationis gratiam ut quia semel acceperit, nes­ cit tamen·num in iifatitis usque in finem persvieraturus ait. Vtidc quem exitum habitura ait ea. quam in iuatificatione sortitus est. electio ignora­ tur. Potest enim excidere, ut dictum est, et elec­ torum sorte frustrari. Vnde et beatus Petrus ad­ hortatur nos. ut per bona opera certam faciamus electionem nostram: Marpe, inquit. Mtapte, fratre» mri, ut certtim centram focattonem et elertumem fariatie. Dein subdit : Hac fmm faciente», nvn peecabitii alitando. Seul et divinus Paulus, quo rhristianorum sollicitudini stimulos admoveat, ait: itatpte ywi etat, rideat ne radat. Ac per haec qui­ dem alteri fit satis eorum quaestioni, scilicet horni* nem post receptam justificationem in fornicationes, homicidia, adulteria, et alia id genus prolapsum,, neque per paenitentiam restauratum, ab adoptionis gratia .quam acceperat penitus excidere et vitam aeternam amittere: Stipendia enim peccati. mt>r». Ad propositam vero de necessitate episcopatus quaestionem respondemhs. ipsummet pontificem magnum, gui penetravit caelo», pitmti»»e tn ecclesia /nutoret ft doctoren, ut ait Apostolus, ad can»um· motionem mtnctontm, m fteiiijicationfm corpori» ec­ clesiastici. a: τχί; άγίαις γραφαίς, άλλά xai ένδοξοτ^ρους τούς στ«φάνους napi ttsoO χομιούσιν, Ας xpsfrrova τής σωτηρίας όδδν έχλιξάμίνοι- inti ό μέν έγγαμίζών κχλώς ποι«ί, ί δέ μή έγγαμίζοτν κρ«ίοσον ποι/f’l, φησίν δ άπάστολος. Καί γάρ δ άγαμο; μεριμνά τά,τού κυρίου, πώς ipiati τφ χυρίφ· 4 δέ γαμήσας μιριμν^ί τά τού κόσμου, πώς άρέσ«ι τή γυναικί’1. "Οθιν πολύ χρχίττόν έστι τδ μιριμνάν τά τού κυρίου ή μχριμνάν τά τού κόσμου xai χρίίττονας έπιμντ(στ«ύσ«ι τάς άντιδάσ«ι;. Ilcpi δέ τής καθολικής τής δρθοβόξου έχχλησίας φαμέν, δτι έστί μέν άνιπισφαλή; οία ποδηγίτουμένη ύπδ τής ιδίας κ«φαλή;, ήτις έστιν 4 Χριστός, ή αύτοβλήΙΗια, κβί δίβασκομένη ύπδ τού πνιύματος τής άληίήιία». ’Αδύνατον ούν ταύτην παρά ταύτα σφάλλχσθά·., διά χαί στύλος κάί έβραίωμα·) τφ άποττίλφ κχτώνόμασται τής άληθχίας. "Εσ»ται δέ καί ά«! όρβτή διά τά μηβέποτ· τούς όρθοδόξου; έχλίίπιιν έως τής συνέκλιίας τοΟ αίώνος, έπ«ιδήπίρ πάντ«ς μέν ού κοιμηθήσονται, πάντχς δ’ δμως άλλαγήσονται *), δπ«ρ 6 άπόστολος πιρί τών πιστών λόγον ποιούμενος είρηκεν δήλον άρα βτι μέχρι τερμάτων αίώνος ή τού Χριστού έχχλησία τά δρατδν Ιχιιν ού διαλιίψχι τοίς μίρεσι. ΙΤβοσχυνούμεν δέ τούς άγιους φς υπέρ Χριστού ένβγ»νισΜντας χαί μεσίτας αυτούς θεφ προβαλλό­ μενα Ας φίλους θχφ χαί παρρησίαν πρδς αύτδν κικτημένους. δι’ αύτών τήν πρδς θκού βοήθχιαν έξαιτούμανοι, βπερ τής άγιας γραφή; πολλαχόθβν συνάγεται ψ>; έργον εύσιβές χαί άναγκαίον ήμίν βοή­ θημα. Τδ δέ λέγειν τινάς, βτι. τά προσχυνείν τήν πανάχραντον θεοτόκον κατ’ άξίαν Ας ένδοξοτέραν τών άθλων δυνάμεων καί τούς άγίους τού θεού τιμητιχώς έλλάττωσιν ποιεί τής τιμής τού υίού, τούτο ματαιολογίαν οίδμεθα' διάφορος γάρ δ τρόπος τής προσχυνήσεως, καί ούχ έλλατνούται 8ι' αύτού ή τού Χριστού προσχύνησι; χαί τιμή λατρευτιχώς τελουμένη. Άλλά δέ; καί τάς εύχάς τών .Ιερέων χαί έναρέτων άνδρών χαί τάς δ*ήσ«ς βύτών/δ<χτάς ύπάρχκν θαφ πιστ«ύομ»ν χαί «ύλαβώς ταύτάς ζητούμιν, δπ«ρ τής άγιας χρ^αής πολλαχόθνν διδασχόμβώα. Καί Παύλον αύτδν ζΤν έχ,.κοιλίας μητρδς άφώρισμέύον si; τδ (ύαγγ^ιον τού θ»ού·) Τκψαίοις άκούομιν λέγοντα- Χ'υναγβνΓσασθέ μοι έν ταίς προσνυχαίς όπέρ ίμού πρδ» τδν Φ«όν’). Πρδς Έφισίους χαί πρδς ’Εβραίους γράφ»ν τά πα'ράμαια δένται. Πρδς γούτοι; τδ ..(ύσαβέστατον χαί λυσιτχλέστατον έθος.τής’ τών άγίάίν slxôvtav χροσκυνήσαενς Ας άπδ τών άποστολιχών χρδνών ήργμένον χατά τήν έχχλήσιαστικήν ιστορίαν ένστερνιζόμτδα, προσχυνούντις τά; ■) ·) ■) ·) ·) ·) *> Hebr VU. 1. i cer. vn, ae. ibid. ΧΧΧΠ. sa. I Tim IU, IS. I Cor. XV. M. Gal I, IS. Koia. XS. do. MO ■ TH ;jk suadente decessitate, ab apostolis fuere coopta·, ut et ip*i diaeonoa, presbyteros ceoterorumque divinorum ordinum mmiatroa per urbes constituerent, eumque qui Dei decet ecclesiam decorem utique Xp ‘complerent. Ex hia etiam «lis quaestio concluditur : nam et de iure prostiteris praeeat episcopus, utpote qui divinam eo conferente gratiam consequantur, atque sub eius auctoritate dumtaxat et regimine sacra perficiant. Λ ηραίοΛ emat benedicitur i^ quod. duuM eet eique in omnibus' submittitur. 1 <_ Eorum autem, qui ex «troqüe sexu remisto npptjis nuncio, castam virginum agere vitam pro­ posuere. oppositam saçns scripturis institutum adeo non asserimus, ut praeetanliores apud Deum co­ ronas sibi componere, ceu qui meliorem salutis viam inierint, conlendannup Ait enim apostolup: Çui matrimonio iungit firgitum tuam, btnr facit ; ci qui mm ûtngit, «seiias facit. yÇui tnim tint uxore «si, cogitat quae domini eunt, quomodo placeat Deo. Qui autem eum uxore eut, cogitat quae tuut mundi, quomodo placeat uxori. Quapropter cogitare quae domini sunt, quam quae mundi, longe praestantioris meriti est iuxta ac retributionis. I Circa catholicam sive orthodoxam ecclesiam, hanc quidem pnqfitemur esse infallibilem, quoniam a Christo, qui veritas ipsa est, ceu proprio capite dirigitur, et a spiritu veritatis caelitus eruditur. Istis itaque suffulta praesidiis, ut erret fieri omnino non potest Propterea eeritaiie columnam et firma­ mentum hanc apostolus appellavit. Visibilis porro nunquam non eat exstitura, quoniam usque ad con­ summationem saeculi fideles non deficient. Nani et de fidelibus loquens apostolus, 'dixit omnes qui­ dem immutatum iri, at non omnes mortem obituro»; itaque ecclesiam Christi ad Jinem usque saeculi quibusdam ex partibus sui», visibilem exstituram. manifestum est. Sanctis etiam ceu generosis Christi quondam athletis cultum exhibemus, eosque tanquam Deo acceptissimos, liberoque ad sacrum eius tribunal accessu gaudentes, divinae opitulationis implorandae mediatores adhibemus. Quod et ex plurimis scrip­ turae sacrae locis colligitur; quippe pietatis opu» et perquam necessarium nobis subsidium. Quod autem cultum qui sanctis sive etiam maiorem illuni qui merito pronius immaculatae deiparae utpote caelestibus virtutibus praecellenti exhibetur, filii eius honori detrahere nonnulli dictitant, ad fabulas revocamus. Diversus enim est venerationis huiusce modus, neque Christi ex eo* honor et cultus, qui qnidem latriae est, imminuitur. Sed et sacerdotum, necnon et proborum homi­ num orationes supplicationesque valere apud Deum certissime credimus, eusque nobis admodum pie postulamus. Id exim ipsum non semêl «aera scrip­ tita nM edocet; ac in primia sanctus Paulus, iu «MogaMpn Dei ea utero mairie tuae eegregatue, Romanis dieens : Adiueato me in orahonibue eeetris pro me ad Deum. Quod iterum Ephesios rogat et Hebraeoa. Praeterea ex püssùna atque utilissima con­ suetudine cultum sanctarum imaginum ceu ritum> a temporibus apostolieis ad nos usque transmissum, iuxta ecclesiastica monumenta pronus amplectimur. τ 441 (" LONDINEN8E8 ET CONBTANTINOPOI.ITANAE SYNODI. Ι7ΙΑ-Π2Λ 4M iriat lixivo; où λατρευτικώς, άλλά σχετιχώς- ού eae non latriae. M^d relUivo cultu pro*equenics. p4)(pi τής ύλης χαί τών χρεεμάτων ίστώντχς τήν δι άγ­ Jieque enim soli materiae eoloribtwve haeremus;, νοιαν, άλλ i δι’ αύτών d; τήν τών Αρχετύπων δια- at ad illorum αρχετύπων memoriam *s*urgimu». et ' νιφάμεθα μνήμην ,χάχείνοις τήν τιμήν άνβφίρομεν. illi» honorem exhibemus. llcpi* ,ΪΙ τή; νηστείας όμολογοΟμεν, ώς Ιξεστι τή leiunia vero et^a quibusdam cibis abstinentium ίχχλήσίφ διατάττειν νηστείας χα! βρωμάτων τινών constituere. pen·* ecclesiam esse confitemur, uti άπσχάς, ώς διηνεχώς παρ'<ήμίν' ίνεργούμενον φαίνε­ perpetuo aptid . no· in ueu exetitine comprobetur ; ται, {πως τε νηστεία:; δ'.ατεταγμέναις Αγιάζεται τδ •tatnti» quippe ieiuniia ehriatianorum plenitude χριστώνυμον πλήρωμα χαί {πως b αύτοίς ού μόνον < tanctificatur ^uin etiam in ipuia ieiuniia nedum ψιλήν ασιτίαν άγωμεν. άλλά χαί διαφόρων βρωμάτων modico cibo utimur. " verum etiam a quibuadàm. ' άπε/όμεθα, χρεών, ιχθύων, τυρών χαί τών τοιούτων. videlicet carne, piacibua. cooeo et id genu», abato χαλώς διαταχθέντων Ιπ! νεκρώσει τών σαρκικών nemue.V^c aaluberrtma nodi» Laodicaena et Carthaginenni legimu». t lè-"^· λαδή' χά! τής ίν Καρθαγένη*), ίξκρουμένων τών διά mentis quidem constitutionibus excepti», qua» oli τού Κλήμεντος διαταγών. άς i δεύτερος τής Ιχττ,ς eam quam passive fuerant ab haeretici* deprava­ συνόδου χανών απαγορεύει διά τδ νενόθευθήνα: tionem,. sextae sinodi canon secundus exemit. ταύτας ϋπδ τών αίρετιχών. ο!ον ίξεστιν έπιχύψαι Quod, et neminem latere jiotest ad eo», quo» ceu τφ βουλομίνφ χα! χαταμαθιίν τά έγχρινόμανχ τών canonicos ecclesia suscipit, libros attendentem ριβλίων. Όσα μέντο: τών τής παλαιβς δ-.αίΗ,χης Porro etsi nonnullo» veteri» testamenti libro» ea, ριρλίων τή απαριθμήσει τών ,άγιογράφων ού συμ- quae a sacri» scriptoribus facta est. recensio non , περιλαμβάνονται, ούχ αποτροπιάζονται ταδτα ίνεχεν habeat, non propterea uti profani nefariique fetu» τούτου ώς έθνιχά τινα χα! βέβηλα, αλλά χαλά χαί abiiciendi sunt, imo vero ut optimi et ad virtutem ίνάρετα προσαγορεύεται, χαί ούχ απόβλητα τυγχά- utilissimi habendi »iint. nee omnino contemnendi νουσι διόλου. ΤάΟτα κατά τό παρόν ώς iv συνόψε: τοίς έρωτά,Atque haec quidem in praesentia fiis qui no» σασιν άποχρινόμεθα, μετ' ειρηνικής απλότητας τήν interrogavere velut in synopsi respondemus, nostrae εύσίβειΛ ήμών όμολογούντ«ς εις πληροφορίαν αύτοίς utiquei professionis rationem eum pacifica simplici­ τού ίν ήμίν όρθοδόξου φρονήματος, όπως μή Ιχειν tate ekponentes in plenum orthodoxae fidei, quam άμφ-.σβητείν τοδ λοιποδ περί τών τοιούτων μήτε δια- profitemur, argumentum; eo quippe ut nullus σαλεύεσθαί πως υπό τών καθ' ήμών χα! άλλότρια supersit deinceps de istis ambigendi locus, neque έπιφημίζειν βουλομίνων. ab illis amplius agitentur, qui contra nos sentiunt, atque a professione nostra aliena nobis imponere moliuntur. Ι'ίγραπτα: ίν τφ πατριαρχείφ τή; Κωνσταντινου­ πόλεως 1τ«ι ,αχοβ'-φ, μην! ίαντυαρίφ, ΐνδιχτιώνος ι'-ης. Scriptum in palatio patriturhali t onstantinopolitano MDl’I.XXlI, mense ianuario. indictione X. 4- Διονύσιος ίλίω θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταν­ τινουπόλεως. νέας 'Ρώμης, χαί οικουμενικός πατριάρχηί4 Ό πρώην Κωνσταντ.νουπίλεως πατριάρχης Παίσιος. Ο πατριάρχης πρώην Κωνσταντινουπόλεως Διονύσιος. 4* Ό πρώην πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μεθόδιος. 4 Ό 'Αλεξάνδρειάς ΙΙαίσιος·). 4- '0 Ήρακλείας Βαρθολομαίος. 4- Ό Κυζίκου Μητροφάνης. 4- Ό Χαλχηδόνος Ιερεμίας. . 4 '0 Καισαρείας Καππαδοκίας Ι’ρηγόριος. 4- Ό Φιλιππουπόλεως Γαβριήλ. 4- Ό ΙΙρούσης Άνθιμος. 4- Ό Άδριανουπόλεως Νεόφυτος. ιΟύτος έγίνετο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.) ) 4* Ό Σοφίας Μελέτιος. ((©το; έχρημάτ.σεν άρχιεπίσχοπος Αχριδών.) 4- Ό 'Αθηνών Άνθιμος. 4- Ό "Ρόδου "Ιωακείμ. 4- Ό Εύρίπου Δανιήλ. 4- Ό Λακεδαιμόνιας Θεοδώρητος. 4- '<> Παλαιών Πατρών Δανιήλ. 4- Ό Χριστιανουπόλεεες Ευγένιος. 4- '0 Δέρχων Χρύσανθος. 4- Dionysius miseratione divina archiepiseopua Constantinopoli», novae Romae, et patriarcha oecumenicua. 4- Paisius nuper patriarcha ('onstantinopolitanus. 4- Dionysius nuper patriarcha < onstantin Πρύίλάβου Λαυρέντιο;. —φχ-Ό Βάρνης Μητρύφάνη;. 4- Ο Μεσεμβρίας Ηεοφάνης. 4- ’<· Διδυμοτείχου Γρηγόρ:ο;.· < 4- <> ΒήΙεια; Δανιήλ. 4- <· Αγχιάλου Δανιήλ. 1 t ' 4- Ό Μονεμβασία; Λαυρέντιο;. 4-0 Ναυπάχτου χα! Άρτη; Βαρθολομαίο;. 4- Ό Φιλίππων χα! Δράμα; Γερμανό;. 4- Ο ευτελή; άρχιεπίσχοπο; Φαναριού χχί Νιοχωρίου Δαβίδ. V 4- Gerusimus Amssiac. C 4- Meletius Thessalonicae. .4- losnnes Tràpesuntis. 4- Maearfus Drystrae. 4- Daniel Bidynae. . J 4- Gerssimü.s Tornobi. (Hic fuit patriarcha Constantiftopolitunus.) '4- Ananias Maroneae. 4- Laurentius .Proflavi. ' 4- Metrophanes - Varnae. 4~ Theophanes Mesembriae. 4- Gregorius Didyinotichi. 4- Daniel Medeae. 4" Daniel Anchiali.· 4- Laurentius Monembaaiac. 4- Bartholomaeus Naupacti et Artae. 4- Germanus Philipporum et Dratnae. , 4- Dxxid' humilis archiepiscopus Phanarii et Neoehorii. APPENDIX B. Another short synodical explicatio» of the sacrament of the holy eucharift; exactly transcribed from the sacred archive* of-the great church of Christ, into these papers* ' Synodalis altera brevis explicatio sacramenti sacrae eucharistiae; quae accurate exscripta e sacro magnae Christi ecclesiae tabulario his verbis comprehenditur. 4~ Απλού; ί λίγο; Ιφυ τή;’ άληθεια; χα! τεχνι­ κής '.ύ βείτα: χομψίτητο;· cIXoiHv γάρ έχει "τήν ιδίαν δϋναμιν χαί ένέργειαν. Ένθεν τοι.χρείας ήδη χατεπειγούση; ε!; τδ φανερωθήναι τήν περί τού προχειμένου άλήθειαν, πάση; τερθρεία; τή; έν λίγοι; άποχλίναντες, άπλή τή λέξει χαί ύγιε! τφ νοήματι τήν άλήθειαν Ιγνωμεν παραστήσαι, προοδοποιούση; άνωθεν τή; θεία; χάρ'.τος. Επειδή τοιγαρούν χαί ή αγία χα! χαθολιχή τού Χριστού ήμβιν έχχλησία άπδ τού χαιρού τών άγίών αποστόλων χαί χαθεξή; άχρις ήμών χατά τήν παράδοσιν τού σωτήρο; ήμών Χριστού χα! θεού έπίστευσε χαί φρονιί περί τού άγιωτάτου μυστηρίου τή; ιερά; ιύ/αριστία;, παρείναι έν αύτώ τδν κύριον ήμών Ίησούν Χριστδν αληθώς χα! πραγματιχώ;, ώστε δη­ λονότι μετά τδν άγιασμδν τού άρτου χα! τού ofeou μεταποιείσθαι χαί μεταβάλλεσθαι τδν μέν άρτον εί; αύτδ τδ άληθέ; χαί έχ τή; παρθένου γεννηθέν σώμα τού Χριστού, τδν δέ οίνο/ εί; αύτδ τδ αληθές χαί ίττί τού σταυρού έχχυθέν τού αυτού κυρίου χαί σωτήρο; ήμών Ιησού Χριστού χαί θεού θάμα, χαί ούχέτι μένειν τήν ουσίαν τού άρτου χαί τού οίνου, άλλ" είναι άληθώ; χα! πραγματιχώ; αύτδ τδ σώμα χαί τδ αίμα τού χυρίου έν τοίς φαινομένοι; εΓδεσι τού άρτου χαί τού οίνου· προσέτι δέ έν έχάστη μερίδι τού άγιασθέντο; άρτου χαί οίνου μή είναι μέρος τού σώματος χαί τού αίματος τού Χριστού, άλλ'δλον όλιχώς τδν δεσπότην Χριστδν κατ’ ούσίαν, μετά ψυ­ χή; δηλονότι χαί θεότητας, ήτοι τέλειον θεδν χαί τέλειον άνθρωπον τδ αύτδ γάρ σώμα τού Χριστού υπάρχει χαί έν τφ ούρανφ χαί έν τφ μυστηρίφ τή; εύχαριστίας, ούχ ότι έχείνο κατέρχεται έχ τού ούρανού, άλλ’ δτι αύτδ; δ άρτο; χαί ό οίνο; μεταβάλλον­ ται εί; αύτδ έχείνο τδ σώμα χαί τό αίμα τού χυρίου ούοιεεβώ; χαί πάρεστι τδ δεσποτιχδν σώμα χαί αίμα άληθεί^ι χαί πράγματι έν τφ μυστηρίφ άοράτως* δθεν χαί πολλών γινομένων έν τή οίχουμένή ιερουργιών, 4~ Simplex natura sua est eormo veritatis, nec ulla artis indiget elegantia, cum 'domi habeat vim propriam et efficacitatem. Hinc cum iam instet necessitas declarandae circa id, quod proponitur, veritatis, nos ab ointfi verborum perplexitate de­ clinantes, simplici dictione et sana sententia decre­ vimus veritatem proponere, praeeunto et uidspirante desuper gratia divina. Quemadmodum igitur sancta ^t catholica Chri­ sti nostri ecclesia ab ipso sanctorum apostolorum tempore ac deinceps ad nos usque iuxta Chri-ti servatoris nostri ac Dei traditionem credidit, sic etiamnum sentit de sanctissimo sacrae eucharistiae sacramento, adesse in illo dominum nostrum lesum Christum vere ac realiter. ita ut nimirum post consecrationen? panis ac vini convertatur ac trans­ mutetur panis quidem in ipsum verum et ex vir­ gine natum corpus Christi, vinum autem in ipsum verum et effusum in eruce# ipsius domini ac ser­ vatoris nostri Christi ac Dei sanguinem; et non amplius· manere ibi substantiam panis et vini, sed esse vere ac realiter ipsum corpus et sanguinem doutini sub iis, quae apparent, speeiebus panis et vini. Quin etiam in qualibet particula consecrati panis ac vini non esse partem corporis et sangui­ nis Christi, sed totum totaliter dominum Chriatum secundum substantiam, hoc est cum anima et divi­ nitate, sive perfectum Deum et perfectum homi­ nem: idem enim corpus Christi existit et in caelo et in sacramento eucharistiae, non quod e caelo descendat, sed quod ipse panis et vinum transmu­ tentur in ipsum illud corpus et sanguinem domini subs^|tialiter, et praesens sit dominicum corpus et sanguis vere ac realiter in sacramento invisibi­ liter; unde cum plura in wrbe terrarum sacrificia fiant, non fieri plure· Christos èt plura corpora Christi, sed unum et eundem Christum adesse, uti * RxxUt rditnm KTaece is finr libelli rostra losnnem < 'sryophileni s Posithre patriarchs Hierosolymitano conscripti . Αδ/ειρι'ώον κατά Ίηάντοι· τον laeti, tflet, p. W-10tt. Primtu latinnm trril Nicolae· Comnrnwi Papadopoli in sna Advenm baerrticam epistolam lommie SeSstoui Bupoaeione, Vsnetiis. ITUS, p. SiMU. Tpn graooe tum lati» itrrum edidit Έαωύίι» Renasdot sd cakem opusculi quod inscripsit : Gemurdii homilw de 88. Buehoristia, Psriaiia, 1700. Nuperrime stism grasce rspetisrant L Mesolon· ia appendice ad suam Sgmbolicam ecdeeiae orthodoaae, Athenis, 1880, et M. Gedeon. Κανονικοί J i ' ' · ’ . λαμράνουσιν αύτό γίνεσθαι εί; χατάχρισιν χαί χόλασιν αιώνιον. lam cum haeretici tnuhi variis temporibus Άλλ4 πολλών αίρετιχών χατί καιρού; άναφανέντων χαί άρνουμένων τήν iv τφ μυστηρίφ Ουσιώδη apparuerint, negaverintque eam; .quae fit in sacra­ χαί πραγματικήν μεταβολήν τού άρτου καί τού οίνου mento, substantialem ec realem mutationem panis ίί; τό σώμα χαί τό αίμα τού χυρίου, χαί τών ιερών ae vini in corpus et sanguinem domini, cumque διδασκάλων τή; άγια; έχχλησία; κατ' αύτών ώ; τό sacri doetorèfe sanctae ecclesiae contra eos. ut de­ είχός άγωνισαμένων, χα! αύθ.; τών α!ρε·ξιχών όμω- cuit) depugnaverint, et mox haeretici *Usi sint νυμίαι; καί σοφίσμασι χρωμένων πρό; άπάτην τών ae.quivoçis ac sophismatibus ad simpliciorum de­ άπλουστίρών, ή έχχλησία τέλο; πάντων πρό; σαφεσ- ceptionem; ecclesia tandem ad clariorem constitu τέραν παράστασ.ν τή; iv τώ μυστηρίφ αλήθεια; χατά tionem veritatis, quae in sacramento est, iuxta τήν ιδίαν αυτή; έξουσι'αν τε καί συνήθειαν τή άπη- suam propriam et potestatem et consuetudinem χήσει του παναγίου πνιύματο; έχρήσατο λέξιν τήν ductu sanctissimi spiritus usa eat voce transubstantiationis, transubitantiatione non aliud quidμετουσίωσιν, ούκ άλλο τι δηλούσα δι’ αύτή; άλλ αύτό έχείνο, δπερ χαί ή μεταβολή iv τφ μυστηρίφ piam per se significante quam quod mutatio seu παρίστησιν. Εχρήσατο δέ ταύτη καθότι άπήλλαχται conversio, quae est in sacramento, proponit, l ea τών ομωνυμιών καί ύπέρχειται πάντων τών χατά τού porro ea est, quoniam.nec aequivocis. subiicitur. et μυστηρίου αιρετικών σοφισμάτων, ούχ ix τών Λατίνων superat omnia . haereticorum fcophismata contra δανεισθιίσα. ταύτη ν, άλλ' έξ οικείων χαί γνησίων αύ­ sacramentum; nec eam a Latinis mutuata est. sed τή; όρθοδόξων διδασκάλων πλουτήσασα πρό χρόνων est ea voce ditata ante annos plurimos a domesti­ πολυαριθμέ,των, ώ; πάρεστιν ΐδείν άπό τών συγγραμ­ cis et legitimis suis orthodoxis doctoribus, ut μάτων έχείνου τού ύπορασπιστού τή; εύσεβεία; χύρ promptum videre est ex commentariis verae reli­ Γενναδίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεω; ένώπιον gionis defensoris illius domini Uennadii patriarchae βασιλέων Ορθοδόξων χαί πατριάρχων ευσεβών χαί Constantinopolitani, qui coram orthodoxis impera­ τή; ιερά; συγκλήτου καί διδασκάλων τή; καθ’ ήμά; toribus et piis patriarchia'ac sacro senatu ipsisque όρθοδοξία; διά τή; αύτή; λέξεω; ώ; πραεγνωσμένη; doctoribus rectae fidei nostrae per hanc vocem nt χαί άποδεχομίνη; ύπό τή; έχχλησία; έναγωνισαμένου ante cognitam atque ab ecclesia receptam pro hoc περ! τού ιερού μυστηρίου· ήντινα λέξιν έκτοτε άδισ- mysterio depugnavit. Quam vocem ex eo tempore τάχτω; πρεσβεύει άπό περάτων Ιω; κεράτων, χαί incessanter ecclesia praedicat a finibus ad fines, ούδεί; άντιφερόμενο; έφάνη τή χρήσει ταύτη τή; neque ullus insurgere visus est contra usum hunc έχχλησία; πλήν τών αιρετικών, άλλά πέντε; μι£ ecclesiae praeter haereticos; sed omnes illam una συρροία χα! συμπνοίφ τού αγίου ‘πνεύματο; μέχρι consensione afflatu spiritus sancti una confitentur τή; δεύρο συνομολογούσί τι κα! διδάσχουσι ταύτην ac doceat indubitanter pura et pia conscientia. άνενδοιάστω; είλιχρινεί χαί εύσεβεί τή συνειδήσει. Hoc porro et per se ipsum certum e«t ex multis Καί τούτο δήλόν που χαί αύτόπιστον ix τών πολλών ac variis scriptis nobilium deinceps et sapientium καί διαφόρων συγγραμμάτων τών μεθ' ύστερον έπι- doctorum ecclesiae. Maximi Margunii episcopi Cyσήμων χαί σοφών διδασκάλων τή; έχχλησία;, δ^χξί- theraei, Meletii Pegae patriarchae Alexandrini. μου τού Μαργουνίου έπισχόπαυ Κυθήρων, Μελετίου Uabrielis Philadclphiensis, Georgii Co rosi i theo­ τού ΙΙηγά πατριάρχου Αλεξάνδρειά;, Γαβριήλ τού logi ecclesiae, Nectarii sanctissimi Hierosolymorum Φιλαδέλφεια;, Γεωργίου τού Κορεσίού καί θεολόγου patriarchae, aliorumque eximiorum doctorum, quos τή; έχχλησία;, καί Νεκταρίου Ιεροσολύμων πατριάρ­ nominatim recensere propter multitudinem prohi­ χου. καί άλλων πολλών έγκριτων^διδασκάλων, ού; bemur; quos inter et libri laboriose conscripti a Ονόμασε! καταλέγειν διά τό πλήθο; παραιτούμεθα' beatae memoriae domino Meletio Syrigo doctore έφ' οί; καί τά παρά τού μακαρίτου διδασκάλου τή; ecclesiae secundum haec celebrant eandem vocem έχχλησία; χύρ Μελετίου τού Χυρίγου διαπονηθέντα ac sententiam, quae per ipsam docetur; itidem βιβλία κατά ταύτα τρανοποιούσι τήν αύτήν λίξιν χαί liber qui inscribitur OrtAodona côq/<«s δμως στρατεύονται κατ’ αύτής τής όλσκληρίας τού μυστηρίου, καδότι Αρνούνύι, ιί καί υπσκιχαλυμμένως, τήν πραγματικήν καί ούσιώδη τού ' σωτήρο; έν,,αύτφ παρουσίαν et γάρ κα| λέγουσιν τά τετράδια ταύτα μιταβολήν xai πραγματικήν xai Αλη#Γ/ήν ταύτην όνομάζουσιν, Αλλά διΑ τΑν έμφάρομένων έν αύτοίς λοιπόν σοφισμάτων xai ùïjoxpiotev έχ μέσου ποιούνται τ^ν χυρίιρί ύθδ τών όρδοδόξων όμολογοιΛ'ίνην xai πιατ*υομένην ΓύσεβΑς μεταβολήν, ■ ■ Χϊ! Αλφ; ή ώ; 1χ\ι ή δδξα τήξ'έχχλησίας ναύτην -■ έρμηνεύοοσιν où συνάγεται χαί γάρ 4L' αύτών that ’Λ Αληθινόν τού Χριστού -κατ' ούσίαν ιδωμα.,κάί αίμα τόν δρώμενον χαί έσύιόμένον άρτον καί οίνον ήδη άγιασΜντα, άλλά τδν νοούμ«νον πνιυματι«ώς ή μάλ­ λον ιίπιίν φανταζδμενον, ίπερ πίσης Ασέβειας άνάπλιον, ώς ή έπ! ΙΙαρϋενίου τού Γέροντος πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως χατά τής τοιαύτης αιρετικής ■ ΐόξης’ συγχροτηΙΜΙσα σύνοδος ταίς αύτοίς λέξεσι-χ^ν ρλασφημίαν τούτην έστηλίτευσε. Τούτου χάριν ή μετριότης ήμών συνοδιχώς δια■ σχεψαμένη μ<τά τού μακαριωτΑτου xai Αγιωτάτου ’πατριάρχου τής άγιας -πόλέώς Ιερουσαλήμ χαί πάσν,ς Παλαιστίνης χυρίου ΔοσιΐΗου xai τών παρευρε #έντων !ιρο)τάτων Αρχιερέων χαί ύπερτίμων, τών έν άγίω πνεύματι πάντων άγαπητών ήμών Αδελφών χαί συλλειτουργών, χαί τιμιωτάτων χαί‘λογιοτάτων κλη- · ρικών τής χα#' ήμάς τού Χριστού μεγάλης έκκλησίάς κα! εύγε'νεστάτων Αρχόντων τής πολιτείας xai λοιπών έλλογίμων άνδρών καί σπουδή γραμμάτων έγγυμνασ#έντων έγκριτων τι φιλευσεβών χαί όρ#οδόςων χριστιανών, περί τής ύποΗσιως ταυτης, xai τδ ορθόδοξον τής έχχλησίας φρόνημα συστήσαι προνοηΐΗντεςΧ συνομολογούμε τήν λέξιν τούτην ήτοι τήν μετουσίωσιν μήτι άλλοτριαν livai μήτι έτιροδιδαχτον μήτι.ιέσφρήσασαν εις τήν Ανατολικήν έχχλησίαν κακοδόξως Ικ τιέωμ έτιροδ^ων,' βΧ -βίκείαν χ^ί'. γνησίαν τής χα# ήμάς ίεράς διδασκαλίας xai ύπδ τών ιύσι:ών διδασκάλων τής έκχλησίβς όρ#οδδξως γραφείσαν χαί έκφωνη#ιίσαν, μήτι άπήδουσαν τή δόξη τής έκχλησίας, ώς παριξηγούσι τά ιΐρημένα τιτράδια, μήτι διαφέρουσαν τής πρισβέυομένης έν τοίς μυστηρίοις μεταβολής μήτι παρηλλαγμένον φύουσαν νόημα τού­ της · ιί γάρ έναλλαγήν xai διαφοράν έποίει τού νοήματος. ούχ άν ο! όρ#όδοξοι τούτην διδάσκαλοι, σοφοί καί έπιστήμονις όντις καί καλώς ιιδότις διακρίνιιν τά πράγματα, ώς άβιάφορον τέως έβέχοντο καί ταύτοδΰναμον τή μεταβολή, μάλιστα δέ περιαιρούντες, ώς ε’ρηται, Απδ τής τού Ιιρού μυστηρίου διδασκαλίας πάσαν αιρετικών κακουργίαν χαί φαυλορρημοσύνην καί ύπουλον χακόνοιαν χαί καχοδοξίαν καί συγ­ γραφήν, τούτην τήν λέξιν ώς Αποσοβούσαν τά συρφιτώδη τών χαχοβόξων διδάγματα καί έπιστομίζουααν τούς αίρισιώτας διά τής Ανωύεν τού πνεύματος συναντιλήψεως έπί τήν Αγίαν τού Χριστού έχχλησίαν έξέδωχαν, Αριβηλότιρον χαί πρόσψυέσηρον τήν πιρί τού μυστηρίου δόξαν τής καθολικής έχχλησίας διατρανώσαι βουλόμενοι. Αν#' ών χχί Αποδεχόμενα ταύτην καί διαβεβαιούμεν χαί εύσεβοφρόνως νοούμέν τι xai διδάσχομιν, πιστεύοντες Αδιστάχτως, δτι 4 προχιίμινος έν τώ #υσι αστηρι φ Αρτος χαί 4 οίνος μεταβάλλονται κατ' ουσίαν μετά τΑ χυριαχά λόγια χαί τδν Αγιασμόν ιίς αύτδ έκείνο τδ Αλη#ές σώμα χαί αίμα τοΟ κυρίου καί διού χαί σωτήρος ήμΑν ’Ιησού Χριστού, χβύάπιρ πλατύτιρον Ανωτέρω ιίρήκαμιν, καί τούτο β4τό είναι τί σημαινίμενον ύπδ τής μιτουσιώσιως, xal μηδέν Αλλο παρηλλαγμένον τής Αρχαίας δόξης τής Αγίας ήμών έχχλησίας- τΑ δέ όπωσδήποτι Αναφανέντα τιτράδια ώς ύπουλα κα! έν ύποχρίσω τήν αύτήν δόξαν τής έχχλησίας παραβλάπτοντα διόλου Ανατρέπομεν καί Αποβάλλομε καί μακράν Αποπάμπομε τής όρύοδόξου ήμΑν έχχλησίας xd Αχυρούμεν τούτα καί Αποαχτα καί Ανίσχυρα καΑιστΑμε, χαί πάντας τούς . 4« noxam, et non priecam; revera tamen militant con­ tra ipaam integritatem myiterii, quoniam negant, . licet latenter, reaiem -ae lubetantialeni eervatori· in ipau praeeeritiam. Quamvia enim dicant illi qnaternionee mutationem. et reaiem illam appellent, at ex reliquia aophiimatibui et^imulationibui, quae ibi iAinuantur, e.^medio tollunt propriam et ab * irthodoxia aeeertanr ac pre creditam rtrutatioqem. Et alioqui ,licet ibi eqcleaiCB^aententia, aicut ae 'habet, explicetur, non tamen inde conscitur, eaae verum (Îhriati aécundum aubatantiam corpus—et ' sanguinem quae videntur et manducantur pania ao. vinum iam conaecrata, aed esse spiritaliter intel­ lectum et, ut Sa dicam, imaginatione aonceptum: id quod omnis impietatis plenum est,^quemadmo­ dum synodus contra haiupmodi haeresin 'acta aiib sanctiaaimo patriarcha €on4antinopolitauo Parthe­ nio Aeniore iisdem vocibus hanc blasphemiam con­ demnavit infamavitque. ’ Proptereâ mediocritas nostra aynodaliter cognohcentes cum iis qui inventi sunt coram nobis sacratissimis antistitibus hvpertimis, nostris ..in spiritu sancto dilectissimis fratribus et eomministris, cum honorabilissimis et disertissimas cleri­ cis magnae Christi ecelesiae nostrae et nobilissimis reipublicae principibus ac reliquis eloquentibus viris et -in literarum studio exercitatis, eximiis .amatoribus pietatis et ■ orthodoxis christiania, de hoc argmhentb. et consulentes constitutioni ortho­ doxae sententiae . ecclesiae, una confitemur, hanc .dictionem sive transubstantiationem neque alie­ nam esse neque ab alienis doctam heque illapsam orientali ecclesiae per malam opinionem ex ali­ quibus heterodoxis, sed propriam sive domesti­ cam -et legitimam nqstrae sacrae doctrinae et a. piis dqctoribus orthodoxe scriptam atque. pronunciatam, neque repugnantem opinioni ecclesiae, ut clam explicant praedicti quatemiones. neque diversam ab asserta in sacramento mutatione, ne­ que -buie contrarium sensum producentem. Nam si alienationem et diversitatem faceret sensus, non illam orthodoxi doctores. cum fuerint sapientes et scientiarum periti ac bene docti res discernere, ut non diversam unquam recepissent utque Jaequiprdlentem mutationi; sed potius exterminantes, uti dictum est, a sacra mysteriorum doctrina omne maleficium haereticorum falsainque locutionem et dolosam malamque mentem et malam opinionem ac scriptionem, hanc vocem ut repellentem lutu­ lenta male credentium documenta ' et silentium im­ ponentem haereticis per superne advenientem spi­ ritus protectionem sanctae Christi ecclesiae tradi­ dere, clarius et accommodatius seqtentiam catho­ licae ecclesiae de sacramento manifestare volentes. Quamobrem eam nos recipimus et confirmamus ac mente pia et sentimus et docemus, credentes indubie propositum in altari panem ac vinum mu­ tari substantialiter post verba dominica et conse­ crationem in ipsum illud verum corpus et sangui­ nem domini ae Dsi et senatoris nostri lesu Christi, ut latius supra diximus; et hoc esse quod a transubstantiatione significatur, et nihil aliud diversum ab antiqua sententia nostrae sanctae ecclesiae. Eos vero qui quomodocumque apparuere quaternionee, uti doli plenos et per hypocrisim ,eandem ecclesiae sententiam laedentes omnino evertimus et reiieimus et longe a nostra orthodoxa ecclesia amandamus, eosque abrogamus et infectos ac invalidos constituimus; omnibus autem ortho­ doxis interdicimus eos recipere, aut contraria piae . · 46» . ■ ·. - ' ■ * y ' · LONDINEH8E8 ET CONSTANTINIPOLITAN AE BVNODL UI6-lJd5 όρθοδόξους βίπσνρέπομ(ν τού άποδέχ«σθαι τούτα χαί τάναντία φρσνιίν διά τή; αύτών διδασκαλίας ’ τή <ύσ«β«ί δόξη τή; έχχλησίας καί διΚρχυρίζ«οθαι xal' . δ«φ·νδ«ύ<ΐν αύτά κακοτρό πως κ«ά - χαχοβόξως, «ai διακ«λ·υόμ«θα μηβένα τών χ^στιανών ά8«ιαν έχ«ιν divi' Xbat euriaeù^, «entirr aut con­ firmare et defendere illo· . malo modo tnalaque mente; et praeeipimu», nemini ehriatianorum licere, quaterniones' illo· in tnaniis accipere et legere privatlm aut eoa omnino docere. Huin immo >i qui. unquam in posterum apparueript sentiente· aut dicentes scribentesve eadem et alios docentes publice vel privatim, sive sint episcopi sive sacer­ φαν«Ε«ν φρονούντ»; ή λέγοντ<; ή γράφονης τά αύτά dotes et sacri tnonachi vel. sacri diaconi vel clerici 'χαί έτίρους 8ιδάσχοντ«ς. κοινώς ή ιδίως, «Ιτχ ^ρχ:«ρ«!ς' vel officiales catholicae ecclesiae, hi statim ante δντ«ς «!τ« ί«ρ*ίς χαί !«ρομόναχοι ή 1«ρο8ιάχσνοι ή quanci^que causae cognitionem et appellationem, ' κληρικοί καί όφφικιάλιοι τή; καθολικής έχχλησίας,' et sine dilatione subiecti sint eccleaiasticis poenK οί τοιούτοι παραχρήμα χωρίς τίνος dupepioxut χαί severi, et sine dilatione 'cadant a gradibus qho» άναψηλαφή,αως χαί άναβολής χαθυποβάλλισθαι ταΐ; naeti sunt, et ab ordinibus ») nodali depositione έκκλησιαστιχαίς ποιναίς άποτόμως χαί άνυπιρθίτως et plenitudine ecclesiastica procul abiiciantur έχπίπτ«·.ν τών ών Ιλαχον βαθμών χαί τάξ«ων συνο­ per communem proscriptionem et publicam ana­ δική καθαιρέσιι jjai μακράν άπορραπι'ζίσθαι τού έκ- thematis denunciationem ; si vero laici fuerint et κλησ·. αστικού πλήρώματτς διά χοινή; άποκηρύξιως simpliciter ordinis saecularis, sint anathemate dam­ χαί' δημοσίας τού άναθέματος έκφων?,σ«ως· χοινο- nati dimiasique in perditionem et damnationem λαίται δέ τιν«ς δντ«ς χαί απλώς τής κοσμικής τά- ignis aeterni. Si qui autem praesumant trans­ ξ«ως, τφ άναθίματι καταδικάζισθαι καί παραπέμ- gressores apparere huius ecclesiasticae sc syhodalis π«σθαι τή άπωλ«:α καί καταδίκη τού αιώνιοι» πυρές. orthodoxae sententiae, favere autem voluerint re­ 'Οσοι δ' άν άποτολμήσωσι παραβάτα; φανήνα: ταύ­ lectis ipsis ac reprobatis quaternionibus contra της τής έκκλησιασςικής καί συνοδικής όρθοδόξου universalem orthodoxam ecclesiam, quique gra­ άποφμσ«ως, άντί/«σθα: 8έ βουληίίώσι τών άποβλη- tiam. defensionem, opem, auxilium talia sentienti­ θέντων' χυτών καί άποδοκ.μασθέντων τετραδίων άπι- bus praestiterint verbis vel factis, si sacrati in ναντία; τής καθόλου όρθοδόξου έχκλησίας καί τοίς quocunque gradu et ordine sive laici euiuscunque ταύτά φρονούσι χαρ:,«σ>* χι καί. διιχδικιΓν πως χαί condicionis a parvo ad magnuni, sint excommuni­ συντρί/eiv καί βοηθιίν λόγοις ή Ιργοι;, ίιρωμένοι cat! a sancta et consubstantiali trinitate unius δντ«ς καθ' ίποιονοΟν βαθμόν χαί τάξιν ή χαί λαί'χοί natura solius Uei, et maledicti, et nullius veniae παντοίας χαταστάσιω; άπδ μικρού έως μ«γάλου, capaces, et insolubiles post mortem et in hoc et αφωρ'.σμίνοι «Γησαν άπδ τής αγίας καί όμοουσίου in futuro saeculo; pars eorum sit cum prodiRire καί ζωοποιοί καί ζωαρχικής τριάδος, τού ένό; τή luda et cum haeresiarchis, qui ab initio apparue­ φύσιι μόνου θιού, καί κατηραμένοι καί άσυγχώρητοι runt et ecclesiam Christi conturbaverunt, et cum , καί άλυτοι μιτά θάνατον καί έν τφ νυν αίώνι καί έν iis ipsis, qui dominum crucifixerunt; sintque rei τφ μέλλοντι· ή μ,αρίς αυτών «ϊη μ«τά τού προδότου iguis gehennae subiectique diris paternis ac sy no­ Ιούδα καί τών έξ αρχής άναφανίντων αίρισιαρχών dalibus atque in aeternum ignem damnati. κχ! τήν έκκλησιαν τού Χριστού δυσδιαταραξάντων καί αύτών τών σταυρωσάντων τδν κύριον, χαί ένοχοι τού πυρδς τής γιέννη;, τα!; τι πατρικα!; χαί συνοδικά!; άραί; ϋπιύθυνοι χα! τφ αίωνίφ άναθέματι ύπόδικοι. Όθ«ν «ίς ένδιιξιν καί παράστασιν τής'όρθοδόξου Porro ad demonstrationem probationemque ήμών όμολογίας π«ρ! τού σ«πτού χαί σωτηριώδους huius nostrae orthodoxae confessionis circa venera­ μυστηρίου τής ίιρίς «ύχαριστίας καί τής όρθώ; καί bile ae salutare sacramentum sjtcrae eucharistiae άνίπιλήπτως διδασχούσης ταύτην λέξ«ως τής 8:α- et circa praedictam transubstantiationem, quae ληφθ«ίσης μ«τουσιώσ«ως ίγράρη καί τδ παρόν πατρι­ recte et irreprehensibiliter docet eucharistiam, αρχικόν συνοδικόν καί συστατικόν γράμμα, χατησφα- scriptum est praesens patriarchale synodicum syλισμένον συνοδικώ; ταίς ύπογραφαίς τών άγιωτάτων staticum, inunitum synodaliter subscriptionibus πατριχρχών, ίιρωτάτων μητροπολιτών χαί τιμιωτάτων sanctissimorum patriarcharum, sacratissimorum κληρικών τής καθ' ήμάς τού Χριστού μίγάλης έχχλη­ metropoliurum et honorabilissimorum clericorum σίας χαί λοιπών έλλογίμων χαί τίμιων άνδρών, χαί eius, quae apud nos est, magnae Christi ecclesiae, χατιστρώθη έν τφ8« τφ ί«ρφ νέφ κώδιχι τής μ«- ft aliorum disertorum et honorabilium virorum; γάλη; έχχλησίας. relatum est etiam in novum hunc codicem magnae ecclesiae. Anno MDCXCI <*Χίχ· 4~ Καλλίνικος έλέψ θ«ού άρχι«πίσχοπος Κωνσταντινούπόλίως, νέας Ρώμης, χα! οικουμενικός πατριάρχης. + Δοσίθιος έλέψ θ«ού πατριάρχης τής άγιας πόλ«ως Ιερουσαλήμ συναινώ έν άπασι. -|- '() 'Εφέσου Θεοφάνης. ’ 4- 0 Κυζίκου Κύριλλος. 4- Ό Χαλχηδόνος Γαβριήλ. —· 4- Ό Ρόδου Παρθένιο;. -|- Ό Ν«οχαισαρ«ία; Κυπριανό;. 4- Ό Δρύστρα; ’Αθανάσιος. 4- Ό Χίου Γρηγόριος. 4~ θ πρώην Λακεδαιμόνιας Ηίοδώρητος. 4* Ό "Ραιδοστού Παχώμιος. 4- Ό μέγας οικονόμος Γεώργιος '.«ρ«ύς. 4· '0 μέγας λογοθέτης 'Ιωάννης. ’ 4- θ έάκλησιάρχης 'Ραλάχης. 4- Callinicus miseratione divina archiepiscopus Conatantinopoloos, novae Romae, et patriarcha oecumenicua. 4- Dositheus miseratione Dei patriarcha sacrae urbis Hierusalem, in omnibus consentio. 4- Theophanes Ephesi. 4- Cyrillus Cjrxici. 4- Gabriel Chalcedonis. 4- Parthenius Rhodi. Cyprianus Neocaesareae. 4- Athanasius Drystrae. 4- Gregorius Chii. 4- Theodoretus nuper Lacedaemoniae. 4- Pachomyus Rhaedeati. 4- Gforgius presbyter magnus oeconomus. 4- loannes magnus logotheta. 4- Rhalaees magnus ecclesiarcha. i , < . v - t * x 471 I.OND1NEN8E8 ET CONSTANTINOPOUTANAE SYNODI, 1716-1735 μίγχ; χβρνοφύλαξ MnsÀeivijf. -i- Ό ίιχηιοφΰληξ Χπβνββινής. -ί- <> λογοΗτης Χουρμοΰζιος. J , -f-f-j- · 473 ’ ........ Balases magnus chartophylax. -Spandonea disaeophylax. . / Churmuxius/logotheta. , -.Samuel, by the mercy v>f God, pope and 4- Samuel miseratione Dei papa et patriarcha patriarch of the Great ' ity of Alexandria, and magnae civitatis Alexandrine atque orbis iudexî judge of the univeruo l). Our mediocrity, by thia patriarchal aubacriptioq Mediocritas nostra' patriarchico isto chirographo and aeal, beare witneae and attest, that, the con­ et sigillo certum facit et attestatur, ea quae, prae­ tents of thia paper are genuine and true, and senti scripto continenthr genuina esse et sincera faithfully transcribed ; via. the answers agreed on ' ac summa fide exscripta; nimirum responsa ea esae in -synod, and the synodical expositione, exactly *d<* quibus synodus convenit, atque synodales ex­ copied frein the sacred registeY of the great church positiones esse accurate 'descriptas e sacro magnae of Christ, in the year of our salvation 1718 in the ('hristi 'ecclesiae ‘codice, anno salutis nostrae month of April indictione 11*. MDVl'XVIll.,·. mense aprili. indictione XI. (I,. S. ) t Samuel of Alexandria confirms. (I.. 8.) -p Samuel Alexandrinus confirmat. GRAECORUM RESPONSO RESCRIPTUM BRITANNORUM · utaii 1722 datum.* Tei; παναγιωτάνζς καί σοφωτάτοι; τής ’.Ανατολι­ κής ορθοδόξου έκκλησή πατριάρχαις, τφ Κωνστκντιίςυπόλίως κυρίφ Τ«ριμίφ, τώ Αλιξανδρίία; κυρίφ Σαμουήλ, τφ Ανχιοχιίας χυρίω Αθανασίη», καί τφ Ίίρουσαλήμ κυρίφ Χρυσάνθω. τοίς τ< παν.ιρωτάτοις μητροπολίταις, κα: τ^ί; άγιωτάτοι; έπυκόποις, τφ εύαγίί κλήρφ, καί -Kir. τοίς Ελλήνων ορθοδόςοις* ‘Ή τών έν Βριταννίφ καθολικών λίιψάνων άμοι,ιή τή Ανατολικών ορθοδόξων άποκφισίΐ έπί τήν μετ’ άλλήλων συμφωνίαν πιποίήμίνή. Pruesanetissimis 'sapieutissiinisquc Orientalis or­ thodoxae ecclesiae patriarchis, (.'onstantinepolirano domino Iliereniiae, Alexandrino domino Samuel, Antiocheno domino Athanaaio. Hierosoh mitano domino Chrysanthi», reverendissimis métropolitains et sacratissimis episcopia, piissime ulvro. omnibusque Graecia orthodoxie. Catholicarum in Britannia rvliquiarqm responsum Orientalium orthodoxorum responso ad ineundam utrimque concordiam datum. Ilpîv άρχισθαι τά τή; παλαιάς έν Βριταννίφ ορθοδοξίας λείψανα τού τών τ<σσάρων θίοσιριστάτων τή; έν Ανατολή καθολικής έχχλησία; πατριαρχών άποκρίσιις άπαμιί^ίσθαι, μάλιστα μέν π^έπίΐ χα: άναγκαίόν έστι πολύ τής χάριτο; έχίΐν* ταίς ύψηλοτάταις πατριαρχών άξία:;, ταίς χαλβπώς ού φιρςύσαι; τήν πρδς τα; ήμών προθίσΐις άπόκριτ.ν διά γραφή; έκθέσθάι. και, αυτήν έπί τής χώρα; μακράν άπωθιν ούσηςι τής μίγάλη; Βριττανίας, διαπίμπβσί*α: ■ αλλά καί ταύτην τήν τών πατριαρχικών αξιω­ μάτων φιλάνθρωπον τ< καί γινναίαν Ορμήν ύπέρ τού έν ήμίν αρμονίαν άπιργάζισθαι, καί τήν τού χρια·’ τιανικοΰ πληρώματος όμόνοιαν έκτίίνιιν, τέλος πάνυ ίύδαίμον Ιξίΐν έλπίζίΐ. Καί έπιιδή τά καθολικά τή; Βριτρεννία; λιίψανα πάντα λίθον κινίί, ώστι τδ πράγμα τούτο ιι; τοιαύτην πιριπόθητον άπό^ασιν αγιίν, καί πάν τδ έξδν άσμένως ποιήσέι, διά τούτο πληροφορηθέντα χαίρ«ται, δτ: αί πατριαρχικοί άξιδτητε; τάς άγιας γραφάς καί τήν παλαιάν έκκλησίαν τή; έν ήμίν διαφωνίας δικαστάς ποιούσι. καί πρδς τήν μέλλουσαν Ομόνοιαν ούκ άπαραμυθήτως όρά. Επιί γάρ καί έν αύτφ τφ κανόνι καί γνώμονι τοίς Ανατολικοί; τι καί Ιίριταννικοίς διαδικάζίσθαι Ιδοξί, καί πρδς τά τής τί παλαιάς κφί καινή; διαθήκης γράμματα άπδ τών τή; πρωτοτύπου έκκλησίας ποτέ· ;ων έρμηνιυθέντα. ώ; πρδς τδ τής πίστιως καί θίραπιίας κοινόν παράδειγμα προσβλέπιιν, ούκ άπογινώσκομίν, τού πράγματος ύπδ τής καθολικής καί Priusquam noa, veteria Britannorum orthodoxiae reliquiae, incipiamus quatuor reltgiosissiruorum ca­ tholicae ecclesiae Orientalia patriarcharum reapoiwia vieiaaim respondere, maxime quidem decet oportetquo multae referre gratias celsissimis patriarcharum dignitatibus, quae aegre non titferunt nostris pro­ positis responsionem «criptis mandare, cumque in maiorem BritXnniam, regionem a se longissimam, mittere: quin ettem illud patriarehalium dignitatum humanissimum eximiumque inceptum ad concordiam inter nos procurandam christianoruinque populorum consensum dilatandum finem felicissimum habiturum speramus. Quia vero catholicae Britannorum reli­ quiae omnem movent lapidem, ut negotium illud in optatum huius modi exitum perducatur, ac om­ nia, quae fieri poterunt, libenter contendent, idcirco laeti audierunt, a patriarcharum dignitatibus sacras scripturas veteremque ecclesiam de eoptroversui nostra indices esse constitutas, net' absque solatio ad futuram Concordiam intendunt. Cum enim eadem adhibita regula ac norma cum Orientalibus tum Britannis disceptare visum, fuerit, et ad veteris novique testamenti libros a pristinae ecclesiae patri­ bus explicatos veluti ad communs fidei morumque documentum attefidere, haud desperamus, re ab ecclesia catholica et orientali iterum perpensa, eas favente Deo concessiones accommodationesque da­ tum iri/ quibus utrique ad mutuam concordiam ‘) Testimouituu. quwl «equitar. patriarchae Alexasdrini asl nwm autographi in Britanniam missi habebatur ; cains tritum graecnm eam rrperire noa potnerimns, illud aagiioe eihibonnuM, pruut repraesentator apod Williams, op.oit.. μ H3. a * Antognphum i|MUm ktm<» cxxratan» boo* forte·· coaoervint noble codox bibliutbecwo rouotaatiaopofitaiiM' Sancti S^ pnl. ri. airaaiu pritu <*)H. nnne ». Coaitat roro folii· chartacei· docon, ca. 37X34,8, quorum primam omnino vacuum out. I nnm hunc libellum continot a foL 8 neta nd fol 10 rorfom. Exatet etiam reaponaio illa Britaanonm ia codice quodam Oxonieui, qai apud dominum rectorem Aedi· Chriati ·ηΠο numero aignatim amervatnr. Coaetat fotfii chartacei· triginta tribu·, rocu tantam pagina exaratia. Reecriptum, de quo agina·, a fol I ad fol. 88 continetur. Hnlua codici· varietate· nogioxima·, ne virum amicimimum F. < '. Conybean plui aequo gravarem». ,A fol. 84 ad fol 33 einadem codici· qxhibetur. et graeco quidem, ai pauca excipia·, novu ille ordo Merae communioni· peragendae, quem >ub ■equentl numero enmne repruMentaturi. ■ . ' ή l,ON’niNEN>ÎES ET CONSTANTINOIMILITANAÈ SY.NO1H, 171ti-i; 25 473 /k * X ά-.ατ-Αική; έκκλησία; έχ δευτέρου καταμαέΗνν.;, τσιφύίας συγκαταβάσεις ' βΰν γενησσμένα; καί οικονομία;, αίπερ άμφοτέρυ; πρδ; τήν, άμσιβαίαν δμόνοιαν καί κοινωνίαν, έτ-.ιμάσουσΐ: Λ Ταύτην οδν τήν ήμών εύχών τ« καί -τιμής υπέρ αυτών μνείαν διά βραχέων ποιησάμενο;, έπ: τάς άποκρίσει;, δς ήμίν άξιώσαντε; έπίστειλαν άι πατριαρχικά! άξιότητε;, μεταρησόμε^α. . "Α συμφωνούμεν άμφϊτεροι. ού μνημονεύσομεν, πλήν εί "μή τδν αύτών άρ·.»μδν σν,μειι,ύμεν. 4'.4 communitatemque alliviantur. Hac igitur- voturum nostrorum nostracque in illos observantiae mentione pauci» absoluta, ad ea responsa, quae nubi» mittere dignatae sunt patrinrchnles dignitate», aggrediamur. Quibo* in robus utriqur consentimus. ha» non reteremus, · aed earum 'tantum numero» notabimus. 1 ΙρόΟεσις α', ρ’, /, 8', ε'. Propositum I, II, III, IV. V. Τή πρδ; τά; i πρώτα; προίΗσεις άποκρίσει ούδέν έγκαλτύμεν, έκτδ; μή ήμίν πρίπον δοκεϊ τού; έν Βριταννίφ έπισκόπου; αύτοκεφάλου; μένειν, καί τών. πατριαρχών μηδενί ύποκείσί^αι. In responsu ad V prima proposita n\hil re|*ehendimus. niai quod nubi» aequum videtur Bri­ tannorum episcopus sui iuri» permanere, nec ullo patriarchae subiici. . . Propositum VI. Ιϊρόμεσι; ς'. Έν ταύτη τή προίΗσει μηδαμώς έρουλίμεέέα τή , τή; καίΧλικής καί’άνατολική; έκκλησία; σοφίφ ύπογράφειν, ή περί τή; αύτών παιδείας άμφιγν-.είν. Διά παιδεία; γάρ έν ταί; ήμών προϋέσεσι ή τών κανόνων, διάταξις κα! δίκη .νοητέα. ΙΙρόθεσι; ζ'·., Ταύτ^ τή τών πατριαρχικών κυριοτήτων άποκρίσε: -υγκατατ:>έμε<>α. ‘ line in proposito nobia men» haudquaqunm fuit catholicae orienttdiaque ecclesiae doctrinam \ituperare aut de illorum eruditione ambigere. Per hanc enim vocem πχξδίία in propositi» nostri» ca­ nonum ordinatio vt disciplina intelligenda e»t. Propositum VII. Huic patriarcha! ium assentiinur. dominationum responso ΙΙρόίίετι; r,’. Propositum VIII. Έτ: συνευδοκ-.ύμεν. , δτι ήπερ έν τώ παρόντ: χρώμεν Λειτουργία, εϊ; τήν τών Ελλήνων φωνήν μεταφρασ.Ήισα πρδ; τά; πατριαρχικά; άξια;, ύπ' αύταί; δηλαδή ρλεπτέα, πεμφίΗ,σεται. Nobis etiam complacet, liturgiam, qua nunc utimur, in Graecorum sermonem translatam ad patriarchates dignitates, ab illis nempe excutien­ dam, fore mittendam. ΙΙρόίΗσι; ί*·’, ·.’, ια', ip’. ια’. :p' πρσϋ-έσεσ:’ άπόκρισι; ήμίν Pnipositum IX,'X. XI, XII. Proponitis IX, X. XI. XII, responsio a nobis probatur. , Έπί τούτοι; ίπετα: ή ήμετέρα άμοψή πρδ; τά περί τών κεφαλαίων έν ταί; ήμών προθ-έσεσι όμολογουμένων λεχθ-έντα. Praeterea .succedit nostrum responsum ad ea (|uae de capitibus in nostris propositi» constitutis dicuntur. * ΙΙρό.Ήσι; α'. ρ'. γ'. Τή α', ρ', γ’ άποκρίσει ούδέν ίχομεν κατειπείν, έάν γένηται έν πάσ: λοιποί; ένωσι;. Kesponso f, II. III, nihil habemus quod obiiciamus. mmlo in veteri» omnibus unitas fiat. Ή ταί; il·’, □υνδοκεί. Propositum I. 11, III. ΙΙρόίΗσι; δ', ή, ç', ζ'. Propositum IV. V, VI. VII. » Τά δ', έ’, π’, ζ' κεφάλαια έπισκεψόμείία. έπί τήν τή; καθολική; καί ανατολική; έκκλησίας άπόκρισιν πρδ; τήν α' τών ήμών προθέσεων, έφ' αί; ού πάνυ μέν αύτή καί τή έν Βριταννία καθολική έκκλησίφ συνδοκεί, προσελθόντες. Capita IV, V, VI. VII, exquiremus, cum ad catholicae ecclesiae orientalis responsionem primo e nostris propositis, de quibus non omnino quidem ipsam inter et catholicam Britannorum ecclesiam convenit, accesserimus. Έν ταύτη νοΰμεν. ΙΙρόθεσι; η’. τή άποκρίσει μετ’ αύτοί; *) συμφωΙϊρόθεσι; θ', Καθάπερ κα! έν τή θ'. ια'. ια’. Propositum VIII. De istae responsione cum illis convenimus. Propositum IX. X, XI. Item de responsione IX, X, XI. HpcdHj:; ιρ’. ΙΙρδ; τήν όωδεκάτην άπδκρισίν φαμεν, ότι πιστεύομεν τά; τών ζώντων εύχά; καί τήν τή; άγια; ευχαριστία; θυσίαν νεκρού; ώφελείν ει; τήν τή; έκεινων ευδαιμονία; αύξήσιν έν τώ θανάτου μεταξύ καί άναστάσεω; παραμέσψ χρόνιρ? τά δέ τούτου τοΟ κεφαλαίου ούκ έπί πλέον διασαφούμεν. Propositum XII. Ad duodecimum responsum dicimus, nos cre­ dere vivorum preces et sacrae eucharistiae sarriticium mortuis prodesse ad illorum felicitatis in­ crementum eo .tempon*, quod mortem inter et resurrectionem intercedit, nec flisius huius capitis argumenta declarabimur. Ιίερί τή; πρδ; τά ε’ έσχατα κεφάλαια άποκρίσεω;, έν οίςούκ όλόκληρός’1 έστι συμφώνησε;. γενικώς έδοξε ύπομνήσαι, δτι όποίω; άν ή καθολική κα! άνατολική έκκλησία ήμίς περί τού λουΗηροκαλρινισμοϋ στοχασ­ τικό; ύποπτεύωσι, δήλον ποιούμεν, δτι ούχ οίδν τέ έσίι τά τοιούτων όποτίρωθεν αιρέσεων ίδια δόγματα ήμίν καλώ; κα! εικότως άνατιθέναι* έτι δέ νομίζομεν, Quod ad V postremis capitibus responsionem attinet, de quibus non omnimoda est concordia, hic universe visum est commemorare, quod qualitercunque catholica orientalis ecclesia nos luthorocalvinismi coniecturaliter suspectos habeat, aperte declaramus, fieri non pusae, ut harum utra­ libet haereaeon propria dogmata nubis recte ac ') μι»' «ιτοί,· ood., in margine retention mimu: voi’«i'r»,’v. ιίλόχίηίώ cod. (ONC1U OBMKBAT. TOMUS XXXMI. 31 LONDINEN8E8 BT CON8TANT1NOPOLITANAE SYNODI. 1716-1725 475 47β δτι τδ r.aç ήμών dttcxpiHv έπιλχλιγρίνο;, τωβύτη; ■ ■ure tribaoniar; qain etiiue «μ exwtimama·, qui τής κατηγορίας ήμάς προθΰμω; άώολύσουσι. Μκα* noatrun raapoatum parlegeriat, buiaaea «mutationi· βώμτν 8' xai itri τά i* μίρ*'IΙρόθε^ί; a'. Τή πρώτη άκοκρισκ ntpi τού τάς ίπτά συνόδου; ώ; τάς Ηίας γραφά; δίχισθαι, où μέν δυνάμ*θα ούχ . èk-ycv ίναντιοΟσθαι. ΑιηιΙνω; μαρτυρόμιθα, δν. τήν iv τούς πρώτα;; ς' οίκουμ*νιχαί; συνόδοις θχσπισθ·!σαν πίστιν, ώ; ταίς θχίαις γραφαίς συμφωνούσαν, δεχόμεθα, καίτοι τήν ήμών πίστιν ούχ σϋτω ixxtivv.v ίσχϋοντίή ώστε τούς τών ίκιίνων συνόδων πατέρα; Ιζ Ισου τοί; προφήταις, ιύαγγιλισταίς, καί άποστδλσι; έμπνιυσθίντα; ·π<π»ίσθαι. Αίτούμχν δέ μή τινι τών έκείνων συνόδων κανόνι, τφ περί τάξει; χβί τά τσιαϋτα Ϊεθήναι. ΙΙβρϊ δέ_Λή; ίν Ν·χαίφ συγκεκροτημένη; συχόϊτυ, ή ί0δόμη οικουμενική λέγεται, άναγκαίον νο^ίξομεν διασαφειν, 8τ; ού δυνάμεθα tojj αγγέλου; χα! τούς εντεύθεν άποιχομίνου; άγιου; ή δουλιχώ; προσχυνείν. χα! τούτων μέν ένεχα, Τνα τά λοιπά έάσωμεν, πρώτον μέν δτι iv τή παλα·.| δια­ θήκη ούδαμού σαφώς φαίνεται τδ τούς Ιουδαίους αγγέλους προσκυνήσαι. μάλλον δέ τδ έναντίον. Εϊ μέν τούτο τδ έθνος τδ ταϋτα τά κρείττονα όντα θρησχεύειν νόμιμον έπεπιστιύχεισαν. λόγοι; μίν ίδιοι; εις τοιαύτην χινηθώσι αν θεραπείαν. . Ίίφθησαν γάρ οί άγγελο: πρδ; τού; πατριάρχες, τδν τού Μωϋσέω; νόμον παρέξωκαν. διά τή; έρήμου αύτού; ώδήγησαν, < χαί ό Μιχαήλ ô αύτών άρχων λέγιται *) χα! ό τήν τή; Ίουδαια; φύλαξιν πεπιστευμένος. Ό μέν Αβρα­ άμ τοί; άγγελοι; προσκυνήσαι λέγεται’), αλλά δέ έχ τού αύτδν ίχέίνους ξινοδοχείν φανερόν έστιν, δτι τού; ανθρώπου; δντας φήθη. ■ Ού μίν έσμεν έξαρνοι, δτι μή κελεύονται 4 Ιησούς τι χα! Μωύσής λϋσα: τά υποδήματα τών ποδών αύτών *1. χα! δτι μή tint πρδ; αύτού; δ ίγγιλο; ό όφθε!; τδ τδν τόπον, έφ’ ώ ίστηχαν^ t!va: άγιον*). Ο: δέ πατέρε; χοινώ; ένόμισαν ύπό ταύτη τή προσωνυμία χα! είδε: τδν ήμών σωτήρα έχει όφθήναι. Ο άγιο; δηλαδή Ιουσ­ τίνο; ό μάρτυς, ό άγιο; Ειρηναίο;, ό 'Γιρτουλλιχνδ; χαί ό άγιο; Αθανάσιος ταύτην τήν δόξαν συμφωνοΰντες άμα έπιρεβαιούσ: ·). Ούτω μέν σημειούντα: ci πατέρις τδ τούς αγγέλου; όφθίντα; τήν εαυτοί; προσηνεγμένην προσχύνησιν άποδοχεμάσαι, ώς ίποιησιν ό τφ Μανωέ χαί τφ Ιωάννη έπιφανε!; άγγελο;. ΙΙρύσθε; δτι ού τδ αύτό έστι τδ τούς δρατού; προσ­ χυνείν αγγέλους χαί άοράτους. Τή τών δρωμένων χρειττονι φύσει, τή αύτών τάξει χα! άγγελίφ, τιμήν τινα όφείλομιν, τήν τοί; άοράτοις χαί Γσω; άνεξιχνιάστοι; ούχ ούτω προσήκουοαν. ’Εστι 8i δ Ίίριγίνης·) τφ Κέλσφ τφ τούς ‘Ιουδαίους τών άγγίλων νεωκόρου; λέγοντι, ώς τφ συκοφάντη ένεκάλεσε, καί έμαρτύρησε τδ δε'ν ούδέν άλλο σίβειν ή τδν ini πάσι θεόν. χα! μόνφ τφ χρατιστφ δντι εδχεσθαι’ τδ τδν θεδν άληθώς μέν χαί χαλώ; προσχυνείν tlvai τδ αύτδν διά τού ‘Ιησού Χριστού [χετεύειν, άγγίλων δέ ούχ ,έπιχαλουμένων ■ τδ τούς άγγίλους πάντα; χαί τάς τών μακαριτών ψυχάς άνεπικληθίντας ύπέρ τών. παρά τφ θεφ εύ άκουόντων φιλικώς χαί οίχείως πρεσ^εύειν. ’Εστι δέ iv τή παλαιοί χαί καινή δια­ θήκη. έξ ού συνάγιιν Ιν: τδ τής άγγίλων προσχυνήσιως παράνομον. [Συγχριτέον τδ Διυτιρονομίου χιφ. ς', χομ. ιγ' σύν κδμματι β', καί λικτίον τδ τού Βασιλ. α’, κεφ. ζ', κομ. γ', δπου οί ‘Εβδομήκοντα τφ δουλιύσιτι χρώνται, δπιρ τήν τή; λατριία; πρδς τήν ‘I Dsn. X, 13^Si. ·) «Isa. XIX, ». •I Ex. ΙΠ, 5; Jos V. 15. <) Im. 1M4, . ·) lutin.. Dial. ctm> Tr^fk.; Ir··., De Baere*„ UK IV. «p. U»; TertulL, liby aeh>. l»4aeae; Attaua», «A*, stries., lib IV. *) Origea.,.«ir. CWa, Ub. I « V: Pstr Or XI, 1186-11». not proait aaimit eoae abaoluturoa. Bad iam ad •ingula traaaaanraa. Propoaitum I. Primae reapoptioni de aeptem synodia reluti Merit teripturit accipiendit, non potaumut quidem non param obaistere. Libenter fatemur, fidem * sex primis oecumenieis conciliis sancitam tanquam •acris scripturis consentaneam a ^bis aecipi, quam­ vis nostram fideta haud ita extendere valeamus, ut conciliorum illorum patrea^teque ac prophetae, evangelists· et apostolos inspiratos ■ esse credamus. Poscimup autem ne cui illarum synodorum canoni, ei nimirum qui de disciplina ceterisque huiusmodi agit, astringamur. Ad synodum Nicaeae congrega­ tam. quae septima oecumenica dicitur, quod attinet, necesse ducimus declarare, nos non posse angelos et sanctos, qui hinc excesserunt, vel duliae cultu adorare, horum quidem causa, ut reliqua praeterea­ mus. quod primum quidem in veteri testamento nusquam clare perspicitur, angelos a ludaeis ad­ oratos esse, imo vero contra. Gens illa, ai naturas quidem istas perfectiores venerari aequum duxisset, propriis equidem de causis ad huiusmodi cultum esset inducta. Angeli enim patriarchis apparuerunt, Moysi legem tradiderant, illi· itineris duces per desertnm fuerunt, et Michael ipsorum princeps vo­ catur eique ludaeae tutela concreditur. Abra­ ham quidem angelos adorasse dicitur, sed ex eo quod istos hospitio exceperit perspicuum est, eos in hominum loco ipsi fuisse. Non infitiamur qui­ dem, losifc aeque ac Moysen iussos non esse, calceamenta de pedibus ipsorum solvere, nec eis dixisse angelum, qui ipsis visus est. locum, in quo starent, esse sanctum. At patres communiter pu­ tarunt sub ista appellatione ac specie servatorem nostrum ibi apparuisse. Sanctus nimirum lustiniis martyr, sanctus Irenaeus. Tertullianus et sanctus Athanasius hanc sententiarii uno ore affirma­ runt. Ita quidem a patribus animadvertitur, con­ spectos angelos adorationem sibi exhibitam im­ probasse. quod egit angelus qui Manoe et loanni se conspiciendum praebuit. Adde his. non idem esse visibiles adorare angelos atque invisibiles. Eorum, qui conspiciuntur, praestantiori naturae, necnon dignitati et legationi, honor quidam de­ betur. qui invisibilibus et forsitan aditu caren­ tibus non ita congruit. Atqui ita se re· habet : Origenes Celsum, qui ludaeos angelorum cultores vocabat, uti calumniatorem reprehendit, ac testa­ tur nihil aliud eaae adorandum praeter Deum, qui omnia superat, unumque ad eum, qui potensisaiinus eat, preces esae faciendas; Deum vere quidem ac recte adorare idem ease ac ei per lesum Christum suppltlare, angeli· vero non invocati·; angelo· om­ ne· ac beatorum anima·, etiam ai non implorentur, pro his, qui a Deo bene audiunt, amico animo et benevolo deprecari. Est autem in veteri et in novo teatamento, ex quo colligi possit angelorum cultum esse illicitum. [Confer Deuteronomii capi VI, vera. 13, cum versiculo 4. ac loge I Reg. cap. VII, vers. 3. ubi Septuaginta verbo δουλχύοπ· utuntur, quod latriam inter et duliam irritam omnino facit dis­ tinctionem. Confer praeterea Lucae cap. IV, vers. 8. 4Π I.OXDIXEN8E8 KT CONST AXTIMOPOUTAXAE SYNODI. 17ÏH-17 JA BouàUürv Αχυρην πάνυ> Jmxl διαφοράν. 'Exi Βέ τΒ τοΟ Λουκά ϋψ. B*, κίμ. η* καέ τδ τής κρός Κολοοσ»ίς Μψ. {Γ. κομ. ttf, t»’, σύν τφ τού Η«οΒ«·ρήτου <τκομνήμ«τισμφ.] Ίνβ δέ κβί τών πατέρων Αλλους τινΑς κροσφέρ«·μ*ν. δ μέν ΕίρηνΜος ΒιαρρήΒην φφέν, βτι ή έκχλησία μήτχ τι θαυμαστόν τή τών Αγγέλων έπικλήσκ ή Αλλη tty! τή Ασχ^χΙ πολυπραγμοσύνή τ.ο·.«ί*). ««άφιλος δ τής Άντιοχιίας τους λόγους Βηλοί Αν»' ών οί χριστιανοί τδν αύτοκράτορα μή ΒυνηΒάαι προσκυνχΐν, δτι, φησιν, ούκ ί» α^τός ΗΖς*). ' * Ή- Αν Λαοδικχίφ συνηγμένη σύνοδος τούς Αγγέλους ον^ΐζοντχς ΑναΙΗμχόίζ*: ·). Αλλά φjn "τ:ν«ς τού­ τον τδν κανόνα κατά τών έχίίνων αίρπιχών τιάήνχι, τών τδ «ίναι Απδ τών αγγέλων τών τένκ νόμον r.afaδτδωχότων σωτηρίαν διδασκόντων, χαίτσωτήρο* ήμών, τοΟ προσχυνήσα: αύτούς. ΑποσταΐΗντων. *Οτ: Βέ ή τής συνόδου γνώμη ούχ έστι τοιαύτη, ίλέγχί.ν ένδέχιτα: πρώτον, έπιί ή σύνοδος τήν τών Αγγέλων .θρησκείαν γενικώς μέν καί Αορίστως Αναθεμάτιζε:. καίπερ, «ί τούτο τδ πάνυ έξείνα: ήγήσαντο. στοχίζεσθα: μέν έξόν, τδ τούτο πρίγμα Αν δ:α:ρήσα:. χαί τδ σφάλμα δείξασαν, μόνος τάς τοιαύτής προσκυνήσεως Ανωμαλίας χα: παραράσε:; ΑναίΗματίσα: τήν έχεινην τών σοφών Ανδρών έκχλησίαν. Δεύτερον, εΐ φασι τούς υπαιτίους τής έκκλησίας Απιένα:, τούτο * μόνον έπιφέρε: τδ αύτούς κατ' ίδιαν (ίς τδ αύτδ συνεληλυθί <ν., δπερ χα! αύτδς ό κανών ϋιτοσημαίνν.. Εΐ γάρ Απδ τών Αγγέλων τών τδν νόμον έκδομένων σωτηρίαν «!να: έχράτησαν, ε: έκ«ίνθυς 'Βίους μέν καί πρώτους μεσίτας έποίησαν, «ί τφ σωτήρ: ημών μήτε ηύξαντο. μήτε αύτδν προσεκύνησαν, χριστιανοί ούχ ήσαν, ζα! τή συνόδω το.’νυν ούχ ύπ«ςούσ·.οί. Τί γάρ μο:, φησίν ό Αγιος Παύλος*), χαί τούς έξω κρίνε :ν; Ού τή έχκλησίφ έθος καθέστηκεν τδ τούς Ιουδαίους, τούς Εθνικούς ή Άποστάτας Αφορίζειν· τούτο γάρ Αν είη τδ τούς πάλα: Αποστήσαντας τής κοινωνίας άποράλΰειν· Αλλά καί έξω τού φράγματος τού χριστιανισμού έξουσιάζεσθα: ούχ έχει. Δήλον ούν τούς τή ν Χριστού, προσκύνησιν ού πάνυ Αποδομέ­ νους Απδ τής συνόδου άποίώματίζεσθαι. Τίνος ούν > Αλλου καταχριθέντες, ή τού μερίζει ν τήν προσκύνησιν’ι Απδ τού θεού κα! πρδς Αγγέλους, καί τού πολλαπλασίους έν τψ σέ^σΟαι μ«σίτας·) ποιείν; Ό άγιος Αθανάσιος έν τφ κατ’ Άριανών λόγφ γ' τδ τούς Αγγέλους σωτήρ: ήμών διαχονήσα: δείξας, είπε’)· 11 ροσχυνείται παρ' αύτών ούχ ώς τή δόξή μείζων, Αλλ' ώς Αλλος παρά πάντα τά χτίσματα, χα: παρ' έχείνοός ών. Εί γάρ ώς τή δ \ ξ ή ύπιρέχων προσεκυνείτο, I δ « t καί έκαστον τών ύπο^ε^ηκότων τδν ύ π ε ρέχοντα προσκυνείν- Αλκ - ' - έστ:ν ούτως· χτίσματ: γάρ χτίσμα ού προσκυνεί. Κα! με­ τά τδ λέξα: βτι, ΙΙέτροχ ό Απόστολος προσκύ­ νησα: θέλοντα τδν Κορνήλ:ον χωλϋε:. ώσ«ί καί ό Αγγελος τδν Ίωάννην·). ούτως έπιλέγει· Ούκούν θεού έστ: μόνου τδ προσκυνείσθαι. Ό Βέ Έπιφάνιος έν τφ κατΑ τών τή Μαριφ προσφερόντων, οβτω λογίζεται*)· Αλλ’ ούγε Ηλίας προσκυνητός, καίπερ έν ζώσιν ών, ούτε Ιωάννης προσκυνητός*·) χαί τοίγε διά (Βίας εύχής τήν χοίμησιν αύτού έκπληκτου Απεργασάμενος, μΑλλον Βέ έκ θεού λαδιών τήν χάριν· ούτε τις τών Αγίων προ σ κ υ ν « ! τ α 'i *> ri ri 1res., ede. Hneree„ Hb. II, ; Apoe. xn, e. ·) Hase» LXXIX. i; Pair Or. XUI. 74H H. ■ri apeamverdc ooA. 4?e et epsat. ad l'oie sa reasr rap. Il, ver· lH, IM, <-«■ Theodoreti eommoatario.] I t autem e patnbiM aliua qaoadaa proferaauaa, Ireaa»— qaide·· aperte dieit, eecleaiam aee invoeationibpa aagehwwa mi­ rant qaid facere, nee rnliqna prava earioettaie. Thenphilua Aatiocbena· argtuaeata tadteat. <>b qnae ehnetiani itap^rettirem neqaeaat adorare, eo quod, inqait, non eeaet ipee Item. Bvnodaa le*>diceae coacta me, qui angeloa nominant, anatbematixat. At dicunt quidam, bunè canonem advereua haereticoq illoa conditum eue. qui docebant, «m anftdia ealuteni eeoe tribuendam, a quibus lex tra­ dita emet, quique a patratore nostro defccerirtit. ut illos adorarent. Quod autem a) nodi mena ea non fuit, id evinci |H>Ceat primum, quod synodus ange­ lorum cultum universe quidem ac indefinite damnat ; quod si vero id omnino licere existimament, con­ ticere quidem licet futurum fui»e ut rerum delectu ** habito et errore patefacto, solas huiusmodi adora­ tionis anomalias ac transjrreeaiones damnasset ille doctorum virorum coetus. Secundo, et si noxii dicantur ecclesiam reliquisse, id tantum denotat con­ gregationes ab iliis seonim eodem loco esse factas, quod ipso canone innuitur. Si enim ab angelis, qui legem tradiderunt, salutem pendere tenuissent, si illos pro propriis quidem ac primariis mediatori­ bus habuissent, ei salvatorem nostrum nec invia-assent nec adorassent, profecto christiani non fuissent, atque ideo nec synftdi potestati subtecti. 0ud num meo rntrmt, inquit sanctus Paulus, etnrm As ertrimns iudicvn? Mos in ecclesia non obtinuit ludaeos. Gentiles aut Apostatas excommunicare; id enim esset eoa. qui prius defecissent, a commu­ nione segregare : sed extra christianismi septa ma nullum habet. Liquet igitur eos, qui Chriati ad­ orationem non omnino reiet-isaent. a at nodo dam­ natos fuisse. Quid est igitur aliud causae, cur damnantur, nisi quod adorationem inter Ileum et angelos partirentur et multiplices in adorando mediatores adhiberent ? Nanctus Athanasius ora­ tione III Contra Arianon. cum ostendisset angelos Salvatori nostro ministrasse, dixit A«m oderant noa at gloria mmorem. sed at alitna tun ab oautibuo rrbtu erratu ttnu a tripoû. .Vom s< eum ianguam gloria praaerUratem adorarral, oiuguLrr rm iaferiort» ra*. gtuu praootaahoroi mut, do^ormt adorarr. >S«d non ita oo rtt hahot. Noe «mm ras creata aliam creatam adorat. I bi vero dixit^ /V* trwm afootolum Cormluim te odorar* rtdmiem roftnuisw, fmditer et aagelttm loaaaem, haec subiicit Itaque toltu Deut adoraudut eet. Epiphaniae autem libro adversus eos. qui Mariae sacrificium offerunt, ita disserit; Atqpi nec Eliae adoraadut ett, tamelti adEtf mprrtlet tit; neque loanuet adorandae, licet procAue propriie mortem suem admirabilrm tfmerit, rei id potiue dinsra sst beneficio coneecutue. Sed nec aliae quiepiam e eanetie adoretur. Si autem ne onyofos quidem odorari permittit, quanto minue id tribui et concemerit, quae «r Anna nata eet, quae Annao e loadmo mdulta ntf Et alias dicit mtllam rem creatam esse adorandam. l*raeter istos unum tantum sanctum Augustinum aoeiseemus. qui qui­ dem, e patribus l^tinis quanquam ait, tamen ob 479 LONDINEN8E8 ET CON8TANTINOPOIJTANAE 8YNODI, Π19-Π2& 480 Ei δέ Αγγέληυς προσκυντίσώαι «6 *έλτι, ipaotita*·· m doetriaua impetro» at aadiatw, πόσ'ρ μάλλον τήν Από’Αννης γτγιννημένην, qaiqaa Mlotw aaao oircitor ^eadriagaateaimo Τήν έχ τού Ίωαχτίμ Τή Άννμ βιβωρημένην; •cripoit. Id qaidaai ill· aaiandvertit, qaod abΚαί έτέρω&ί φησι Αδ μηδέν χτίσμα αροσϋυνητόν. naeao odorari aagalaa ia Apocolypai, oatendil m <1ρό; τούτοι; Ιν« μόνον τδν Αγιον Αύγουστίνον προσ- ubo cam aportolo ooee coaoerrum, aaaraqaa Dram καλτσδμιϋα, τδν 'μέν, καί τοίγτ τδν Μπάρα ιαμβι­ adorandum eaao. Ut outem paarit dicamuo, liquet κόν, δμως 8έ διό τήν τύσέβπάν ττ «ei tcmUev λόγου quidem ox argument» adductis quaedam etiam τυχόντα, καί πτρί τδ τή; σωτηρίας έτος τοσσαρακο- obatare ne aaneto· adoremua; reliqua vero, quae σιοστδν γράψαντα. Ούτος μέν σημποί, τδ |ΐή βούλτσ- de angelia dicta aunt, multo magia in defunctoa frai προσκυντίσάαι τδν έν ‘Αποκαλύψτι Αγγτλον, τδ aanetoa, ut pote qui eidem legi adatringantur, (Ιναι αύτδν τφ Αποστόλφ σύνδουλον, καί τδ βτίν cadunt. Nam ai angeli adorandi non aunt nec μόνον τδν Οιόν προσχυντίν *). Û» δέ συντόμως 'deprecandi, qui pence divinas scripturas vocantur τΐπτίν, δήλα μέν έσπ τινά τούτων τδ χαί - του; procuratores ac ministratores spiritus, ministerii άγιου; προσχυνήσαι άπβτρτπόμτνα, κα! τό λοιπό τό causa missi propter eos qui haeredes erunt salutis, τών Αγγέλων πέρ: λαλούμτνα μάλλον μέν ή έξ ίσου multo minus sancti, qui ex vita excesserunt, ad­ τού; τττίλτυτηκότα; πιστούς ώς τφ αύτφ νόμω ύπο- orandi eunt, qui hominum curam non obeunt nec ταχΜντας πτριίχτι* τί γάρ ού τούς Αγγέλου; προσ- (quod sciamus) habent quod terrae proapiciant. κυνήσαι δι! ή προστύχτσϋαι, τούς χαί έπιτροπικούς Itaque argumenta nostra ad probandum illos esse καί λιιτουργικά «ντύματα, τί; διακονίαν Αποσττλλό- invocftidoa pro rata parte imminuerentur. De eo. μτνα διά τούς μέλλοντας κληρονομτίν σωτηρίαν1), έν quod èx divinis litteris adductum est ad sanctorum τα!; Οτίαις γραφαίς όνομασ^ένίας, πολύ μάλλον τού; vita functorum invocationem stabiliendam, dicimus, τδν μίον μτταλλάξαντας άγιου; ού προσκυνητέον, τούς huic rei-evincendae illa non sufficere. Nam verba illa: τήν ανθρώπων έπιτροπήν ού πιπισττυκότα; μηδέ hrgant Euchiae regi» re» geeta», guamodo per Da|καί>' όσον οίδαμιν) τήν γήν έπισκέπττσόαι έχοντα;. aid a Senaeherim liberatu» eit, a proposito aberrant. Οί ούν ήμών ύπέρ ΤοΟ αύτού; ίκιττύτιν λόγοι ανα­ Hoc enim unum in scripturis spopondit Deus dicens λόγιο; 3ν έλαττοίντο. ΙΙτρί τοΟ έκ τών 9τίων γρα­ ae scilicet protecturum esse Jerusalem propter teipφών παραχδέντο; έπί τδ τήν t Αγίων .Απτλθόντων »m et propter Daoid ; at nullibi divina scriptura έπικλησιν βτβαιούσίέαι. φαμέν δτι πρδ; τούτου τού refert Davidem a Judaeis esae invocatum,· ut pro πράγματο; Απόδτιςιν ούκ Αρκτί ταΟτα. Έν τφ γάρ ipsis intercedpret : quod cum ita sit. patriarchicarum ,τϊπι'ν Άναγνώτωσαν τά πτρί τού Έζτκίου dignationum argumentatio abit in vanum. Quae βασιλέω;, πώ; διά Δαβίδ λτλύτρώται του vero sequuntur, preces scilicet assiduas factas Χιναχιριίμ, άποτυγχάνουσι τού σκοποΟ. Μόνον esae ad Deum pro Petro, id unum probant, in γάρ έν ταί; γραφαίς έπήγγτιλιν ό Οιδ; λίγων·), militanti nimirum ecclesia ajios pro aliis depre­ υπέρ τή; Ίιρουσαλήμ δι* έαυτόν καί διά cari. Sed ne-tbçus quidptb η ό διάβολος Ούδ«ί; ούν έστι κίνδυνο; μή οί αύτόΗν π *ρ! τή; τμιχρή; δοο- loci, ex quo expulau· e«t diabolus. Nullo igitur λοΕας παραλιιφθχίση; . Αν όργίζοντο, μάλιστα 8έ «ί- periculo e«t, ne ii, qai ibi degunt, inani cultu 8ότ<; τό μή οδτω ποκίν ήμά; ώ; τούς αύτών όλι- neglecto offendantur, praeoertim cum probe sciant, γωρούντας. Αλλά Sii ri μή θ<φ δυσαρισπίν. Αύτών non ita no· agere ut ipaoe despiciemus, sed ne ajô; τό Αγαθοποιόν Ανιμκόίιστος ή (ύνοια, ή μ«γ.α- Deo diapliieamu·, Iliorum benevolentia ad bene­ λιιότη; Ατυφο;, χαί άπαραποίητο; ή χρηστότη;. faciendum expedita est. praestantia minime Εχουσίω; ούν (ύιργίθούσι · Αρχχί μέν ή αύτών φιλο­ faatuosa, non adulterata bonitas. Libenter igitur φροσύνη πρός τό πίν Αγαθόν, ώστο μή 8*Ιν ήμί; benefaciunt; ut quidquid boni est |>erficiant. eorum τήν αύτών έλ<υθ«ριότητα τή τ» ■ πρόστυχή χαί 8ου- benignitas sufficit, neque opus habemus illorum liberalitatem precibus ac cultu excitare. λ(ίφ έξ<γ<ίρ *ιν. Έπτιδή χαί φασι τό μτσιττύτιν τόν Χριστόν ύπέρ Quia vero aaaerunt etiam, Christum mediatoris μόνη; τή; παραβάσίω; τού προπατρό; ήμών Άδάμ, munere fungi pro sola Adae, primi nostri parentis, χαί τό δ«ίν ήμΑ; έπικαλχίσθα·. τού; Αγίου; έ; πρισ- transgressione, atque sanctos a nobis esse obse­ β·ίαν πρό; θτόν τόν δημιουργόν υπέρ τών μττά τό crandos, ut apud Deum creatorem intercedant pro βάπτισμα ήμίν, γινομένων παραπτωμάτων, συγνώτωσαν iis, quae post baptisma admisimus, peccatis, nobis ήμίν αί πατριαρχιχα! Αξιότητι;, tl νομίζομτν τό Αντι- ignoscant patriarcharum dignitates, si divinis scrip­ μάχ(σθαι τούτο ταί; θίίαι; γραφαίς, χα! τήν τού· turis id repugnare, et Christi, Dei simul et homi­ Χριστού τού θεανθρώπου μτσιττίαν Απαξιούν. Δήλου nis, interpositioni despicatui esae existimemus. γΑρ δτι τοί; Αποστόλοι; χα! έξ ίσου πάσι τοί; πιστοί; Compertum enim est, apostolis aeque ac omnibits έπιτάττιι τφ θιφ Αρέσω; προσιύχίσθαι ' Ό τ: Αν fidelibus eum praecipere, ut Deum immediate deαίτήσηττ, φησίν, έν τφ όνόματί μου, τούτο precentur. Qeicfniti prtieriti», ait, in homimc meo, ποιήσω1!· Κα! έν τφ χόμματι έγγϋτατα δντι· ’Εάν koe Jaciam. Atque véraiculo, qui proxime «equitur : τι αίτήσητ· έν τφ όνόματί μου, έγώ ποιήσω’). Si yiüd petùritu in homimc meo, ego faciam. ■ Prae­ Έτι 8έ έν τφ χιφαλαίφ ις’ τοί; μαθηταί; αύτού terea capite XVI discipuli· suis Salvator dixit: «ίπ«ν ό σωτήρ· Όσα αν αιτήσηττ τόν πατέρα Quaeautgue pelicriti * u patre meo in Homine meo, έν τφ όνόματί μου, δώσ<ι ύμ!ν·), 'ήίπιρ χαί dabit robie; quibua verbis aubiicit dominus: fayus ό κύριο; έπιτίθησι· Έω; Αρτι ούχ ήτήσαττ ού- adhxc non pelutln gaiegnam ia nomine meo: petite, δέν έν τφ όνόματί μου- αίτιί.τ·, χαί λή- et accipietie, ut gaudium reetrum eit plenum. ψ(σθ(, ΐνα ή χαρά υμών ή «(πληρωμένη’). Perspicuum e·! igitur, ab eo non obscure prae­ Φανιρόν ούν έστιν. δτι τό τόν θεόν Αμέσως έπι- cipi, ut Deum pro huius ac futuri saeculi bonis χαλ«ίσθαι ύπέρ τών τού αιώνο; τούτου χα! τού μέλ­ immediate exoremus. Quod autem Deo. nullo λοντα; Αγαθών διαρρήδην χαλιύιται. ‘Οτι δέ χαί interveniente supplicandum sit, ut ea, quae post τφ θ·φ Αρέσω; προσιυχτέον ύπέρ τή; τών μιτά τό baptisma admiserimus, condonentur, id ex prima ράπτισμα πλημμχληθέντων Αφέσχώ;, έχ τού αύτού eiusdem apostoli epistola discere eat ; dicit enim : αποστόλου πρώτη; έπισταλή; μανθάνιιν έστ!, τού Quod si gate pcccarit; adrocatum apud patrem haλέγοντος- Εάν τι; Αμάρτη, παράκλητον έχο- bemue letum Chrietum iuetum; et ipte eet propi­ μιν πρό; τόν πατέρα Ίησούν .Χριστόν δί­ tiatio pro peccatio nortrie. Ex eo quod apostolus καιον, χαί αυτό; !λασμό; έστι π·ρ! τών dicit : Quod ei guie precarii, adrocatum apud patrem Αμαρτιών ήμών·). Έχ τού ιίποίν τόν Απόστο­ kabemut letum Cbrietum, perspicuum quidem est. λον δτι, Εάν τι; Αμάρτη, παράκλητον Ιχομιν ea tantum, quae quotidie peccamus, ab illo signi­ πρό; τόν πατέρα Ίησούν Χριστόν, δήλον μέν ficari : nam originali peccato multo tempore pec­ έστιν. δτι τά μόνα καθ' ήμέραν πλημμιλουμένα. ύπο- catum est, priusquam loannia aetati suppar quidam σημαινιι ■ προπατορική γάρ Αμαρτία κολάν χρόνον esset. Quin etiam apostolus, cum salvatorem ήμαρτήθη, πριν γ«νέσθαι τινά» τών έφ Ίωάννου' nostrum advocatum ac propitiationem pro peccatis Αλλά χα! ί Απόστολο; τόν σωτήρα ήμών τόν τηνι- nostris nuncupat, tum eum apud patrem inter­ χαύτα παράκλητον χαί Ελασμόν πχρί τών Αμαρτιών cedere pro delictis post baptisma commiaais. ergo ήμών όνομάζων, τό μισιτιύσαι αύτόν πρό; τόν πα­ post eius etiam ascensionem, significat. τέρα ύπέρ τών μ«τά τό βάπτισμβ γινομένων παρα­ πτωμάτων, Αρα χαί μ<τά τήν αύτού Ανάβασιν, ύποσημαίνχι. IItpi τή; τών πατριαρχικών Αξιοτήτων δόξη;, τή; Ad patriarchicarum dignationum sententiam διαβίβαιουμένη; τό μ *τά τόν Αγιασμόν μιταβάλλχσθαι quod attinet, qua aaaeritur, consecratum panem et τόν (ύχαριστηβέντα Αρτον καί οίνον ιί; τό ίδιον vinum transmutari post consecrationem in pro­ σώμα καί αίμα Ιησού Χριστού, μινόντων μόνων τών prium lean Christi corpus et sanguinem, acciden­ συμβ«βηχότων Αμιταβλήτων, Αρτου δέ χαέ οίνου ου­ tibus tantum manentibus immutatia, pania sutem σία; ούχ έτι ούση; ύπ' έχιίνα τά συμβαβηχότα' ac vini substantis aab accidentibus illi· non τούτα ήμίν πάνυ έστιν Απαράδιχτα- τοιαύτη γάρ amplius existent· : haec nobia omnino reiicienda σωματική παρουσία, ή αύτών δηλαδή μηουσίωσι;, videtur; nam realia huitutnodi praesenti·, elemen­ ούχ έπ! τή; χρηπίδο; τή; Αιία; γραφή; βέβηχι, ή torum videlicet transubatantiatio. divinae scripturae χαί Από τών τή; παλαιέ; έχχλησ'χ; μιγαλωνύμων faadatnento non innititur, quin et a celeberrimis ·) ·) ·) ‘I ·) Ιοί XIV. Ιί 1Μ. 14. IM. XVI. 11 ΙΗέ. 14 I tok. α Ι -ά. <, 483 LONDINKN8M ΒΤ CONSTANTINOPOLITAN AK SYNODI, 171A-17» πατέρων ή λάδρα ή χα! φανερώ; άΜ|άή·«Ιαα. Περί τής ♦’ί'Κ ΤΡ«Ψ% όμολσγείται μέν ·« xdv ·ύχ·Ρ«στηΜντα άρτον sol οίνον U bmntA οΛρα utd sdpa όνόμάζει 4 Χριστός- In ffi ναύτην τήν λάξιν ML·; ούχ έρμηνευτέον, τά τή;·ραφής άλλα Av Mfm, iv el; Λύρα τν sa! άμπελος dxoùsi 4 Χριστός, Αλλαχού U 4 άμνδς τού *üo xoi 4 kbtn 4 Av ix τή; φυλής 484 priatiMO oedaoiM patribao oea oeoxho tea mani­ festo coiieitw. Q«o4 ad dlvixam scripturam atti■et, ia Ooafeaso quids* habatar boosdictam paaeai ot viaom saam ipaius eorpas ot saagaiasm a Chri­ sto aaaoaptvi. Hatw aatotn vooam non osse absohrto accipiendam, id alii acriptarae loci edocent, in quibas et ostium ot vitia, alibi vero agnus Dei Ιούδα. Tè 8έ μεταφοριχώ; έχειν τούτα, ούχ άρνή* et üo ox tribu luda audit Christas. Atqui haec σονται οί άνατολιχσί* τί ούν χα! μή τά λοιπά, τά vorba per translationem daurpari. Orientales non τού εύχαριστίαν ποιήσαντος χορίου, τά χεά άχριβώς diffitentur. Quidni # igitar et reliqua, quibus έρμηνευΛέντα φοβερά Ιζ ίσου ίντα; Πρό; τούτο:;, 4 eucharistiam perfecit dominus, quae, si ad verbum Λείος Παύλος τό εύχαριστηδέν σύμβολσν, τδ χεά μετά interpretentar, aeque fomidabilia etiam viden­ τόν Αγιασμόν ήβη ληπτέον, ipwt χαλε!1). Ίνα Si tur? Praeterea divus Paulus consecratum illud χχ! τών παλαιών πατέρων τ^ά; παριστώμεΛα, ’Ιου­ symbolum, quod post consecrationem iam sumen­ στίνος 4 άγιο; μάρτυς φησίν, βτι τά ήμών θύματα dum est, panem' appellat. Ut autem quosdam ex έχ τού εύχαριστηΛέντο; άρτου χα! οίνου τρέφεται1). antiquis patribus in medium proferamus, lustinus, Λήλον ούν έστιν; δτι τό μετά τόν άγιασμόν jitvsiv sanctus ille martyr, dicit, e consecrato pane ac τήν εύχαριστηΗντων συμβόλων ούσίαν ούτο; έπί- vino corpora nostra ali. Hunc igitur existimasse στευσεν. Εί γάρ ή περί ■ Τών συμβεβηχότων γνώμη perspicuum est, consecratorum symbolorum sub­ έν τψδε έστερεώΛη (ήν τού; παλαιού; έπιλαΗσάαι stantiam post consecrationem permanere. Si-enim προσφανέ; έσν.), νΐ μέν οΰτω έΒίΒαξαν, πώς' άν οίη- sententia illa de accidentibus eo tempore prae­ Λείη άγιο; 4 Ιουστίνο; τ4 ΒύνασΛαι τά ήμών σώματα valuisset (quam veteres latuisse manifestum est), έχ τών ψιλών συμβεβηχότων τρέφεσΑεα; Πάση; γάρ si, inquam, ita sensissent, quomodo sanctus lusti­ ούσία; έξεβλήΛη τά συμβεβηχότα- χώ; ούν Αν τι; nus putasset, nostra corpora e nudis . accidentibus νομίζοι οίόν τε (Ναι τό μέν σώμα έχ τού μή σώμα­ ali posse? Nam accidentia omnino carent substan­ τος τρέφεσΛαι χα! μέρη Ιχειν; Άγιρ; 4 Ειρηναίο;, tia. , γάρ άρτου tur tibi tauguit. Quod autem verba ista, quamtumvis ΒίΒοταί σοι τό σώμα φαί έν τύπφ οίνου significantia videantur, ad transsubstantiationem δίδοταί σοι τό αίμα*). 'Οτι Si τά ένταύΛα, usque non sint extendenda, id evincitur ex iis, χαίτοι έμφατιχά. ούχ έπ! τήν μετουσίωσιν Βεί έχτεί- quae ab eodem dicuntur de saero unguento; ita νειν, Βηλο! τά αύτού περ! τού άγίου μύρου, τά ούτως vero ae habent: Sicut pauit etiam eucharistiae poet έχοντα- Ίέσπιρ χα! ό àpjo; τή; εύχαριστία; iuoocaiioutm spirilut eaueti non eet eommunii panis, μετά τήν έπίχλησιν τού άγίου πνεύματος sed carpsit Chritti; ita ei sanctum istud unguentum ούχ Ιτι άρτο; λιτό;, άλλά σώμα Χριστού, no» amplius nudum, neque, si quis ita appellare ούτω χα! τό. άγιον τούτο μύρον ούχ Ιτι malit, 'oatununs unguentum est post inoooationem ; ψιλόν ούδ’ ώ; άν είποι τι; χοινδν μετ’ sed Christi donarium tl spiritue sancti praesentia et έπίχλησιν, άλλά Χριστού χάρισμα xal dieiseilatis eius causa e/ffieitur. Ex quibus licet πνεύματος άγίου παρουσία τής αύτού Λεό- quidem colligere, illud esse existimandum, quod τητο; ένεργητιχάν γινόμενον·). ‘Εχ τούτων1) sicut sacrum unguentum ad divinam substantiam μέν έστι συνάγειν τό νομισιέον, ώς τό άγιον μύρον ae ptaeataatiatn non provehitur, ita quoque nihil έπ! τήν τής Λεότητο; ούσίαν χα! ύπερσχήν μή μετεω- aliud ooMeeratia symbolis ex consecratione ob­ ρισΛήναι, ούτω χα! ούχ άλλο τι είδέναι έχείνον, ix- tingitor praeter sapranataralem quandam virtutem τδ; τού τήν ύπερφυσιχήν τινα δύναμιν χα! Αφελή ae stile· effies cita tam Huc etiam accedit Chryένέργειαν έχ τού άγιασμού λαβείν τά εύχαριστηΜντα soetosnaa, vir ille famoeiaeimas, qui in epistola σύμβολα. Έχεται Bi Χρυσόστομο; δ περιβόητο;, 4 ad Caeearina» de ApolHnarii haereai agens, sacram έν τή πρδς τόν Καισάριον W «° Άπολλιναρίου eucharistiam ad rem demonstrandam adducit : αίρέσεως, τήν άγίαν εύχαριστίαν (ίς τού πράγματος Punis quidem, ait, onfefuem mmctQicetur, paetis έπίδειξιν χατωπήαας’)· Ό μέν άρτος, φησί, πρΙν nominatur; postquam autem mediante sacerdote' Dei άγιασΛήναι, άρτος βνομάζεται- μετά δέ τδ gratia saneiffieatus est, a psutie appellatione libera- ■) ’) ·) ·> •l I Cor. XI, » A|K>I« 1 ; Petr. Gr. VI, 4» A Hsersa, lik IV, cap. St; Pair. Gr. VH. 10SS A. tW. mgU. Π; Pstr. Or. ΧΧΧΠΙ. «to st ItM. OU. s^st. IV; Pair. Gr, t. dt, 10S0 C. ·) r«vfwr asd. > ) Is uiirhu sadsm aut: 7bvr«; ett fawvefec p/mtee ■nevrvm 4 pbr h ri χηφοΜάφ^ «*Uoyi ef ir mpteeOqet ■Umtdv» fr dqapuiq νφφΜρώφ. · " gwerosnsuMdlMc Λτηφάρας dr Μ» tmqarqdpoet toit 485 LONDINRN8E8 ET CON8TANTINOPOLITANAE 8YNODI, 1716-17 W άγιασϋήναι αύτδν τή χάριτι, μισούν­ το; τοΟ 1 αρέ·»;, τή; άρτου όνομασίας έλιυfrtpoOtat χαί τή; χυριαχού σώματος όνομασίας άξιοΟται, «ά* «'■ ή άρτου φύσι; παρ' αύτφ μένή. 'Ex τή; ούν χαί τών συγκριφάντων άναλογία; βήλό; έστι νομίζων τό μιτά τόν άγιησμδν άμιτάβλητον μένχιν τήν άρτου φύσιν ήτοι ούσίαν. Η«οδώρητος, ό μέλλοτν ioioitat τόν Ελλή­ νων ών προοίσομιν έσχατος, τό αύτδ έν τφ διυτέρφ διαλόγφ τού όρδοδόξου πρός τόν Έρανίστην λέγιι· Έρανίστη; δέ ένπροσωποποιιί Εύτυχιανών τινα, τών μίαν μόνον έν Χριστφ φύσιν μιτά τήν ένωσιν όμολογούντων, ιίς Ιλχγχος δέ ταύτης τής Οέσιως έν τή τών ιύχαριστηίΗντων συμβόλων μιταβολή έπιχιιριΕ ό Έρανίστη;’)* Χέσπιρ τοίνυν τά σύμβολα τού δισχοτικού σώματός τι χαί αίματος Αλλοι μέν <ίσι πρδ τής ίιρατιχής έπ·. κλήσιως, μιτά δέ γ« τήν έπίχλησιν μιωβάλλιται χαί Ιτιρα γίνιται- ούτω τδ διβχοτ.χδν σώμα μιτά τήν άνάληψιν ι!; τήν ούσίαν μιτ«βλή»η τήν »ιίαν. — Έάλω; αί; Οφηνι; άρχυσιν, άποκρίνιτα*. όρ8όδοξος (δ άντί Ηιοδωρήτου ών). Ούδέ γάρ μιτά τδν άγιασμδν τά μυστικά σύμβολα τή; οίχιίας έξίσταται φύσιως* μένιι γάρ έπί τή; προτέρας ου­ σία,-. 'Αλλά καί Χρυσόστομο; καί Ηιοδώρητο; ούκ ίν ποτι ώς πιρί τή; άγια; ιύχαριστίας μή δρθώς φροντΛντις έγκληΰ-ιίησαν, ώστι τήν . αύτών γνώμήν τή καΜλου έκκλησίφ ιίχότω; iv άναθιτέον. ΙΙρό; τδ ταύτην τήν άνατολιχών μαρτυρίαν χραταιοΟν, τριί; έχ τή; δύσιως τού; χαί μακαρίτου; έπιγραψόμιίέα· τδν μέν πρώτον Τιρτουλλιανόν, τδν άρχομένου τού μιτά τδν Χριστόν τρίτου αίώνο; γράψαντα, του; δέ λοιπού;, τδν τή; Ιππώ Αύγουστίνον χαί Ι'τλάσιον τδν πρώτον, τού; κατά τδν τέταρτον χαί πέμπτον αιώνα βιβιωχότα;. Τιρτουλλιανδ; λέγιι. ότι ό Χρι­ στό; διά τού έν τή ιύχαριστίφ σώματος κληΗντο; τδ τού σώματος αύτοΟ σύμβολον καί ιίκόνα ΙΗλησι* Λαβών τδν άρτον καί διδούς τοίς μαδηταίς, τδ έαυτού σώμα έτίοίησιν αυτόν, ιΐπών ΤοΟτό έστι τδ σώμα μου. τοΟτ' έστι, τδ σχήμα σώματδ·; μου’). Αύγουοτίνο; τοΟτον τδν κανόνα τδν κάτω άντί τοΟ άξιώ;ιατο; έν τφ τά; γραφάς έρμηνιΰιιν τίθησι* Τδ πονηρού τίνος χαί βδι^υροΟ πράγματος κωλυτιχόν, άγαΟοΟ δέ χα! συμφέρου παριγγυτικόν, άπλώς μέν έστι νοητέον τδ δέ πονηρόν τι πχριγγυών. ή καί άγαμόν κωλύων δοκοΟν, βητορικώ; έχιι·|. Αλλά καί τού, τούτο τδ άξίωμα φανιρδν ποιούν, τδ τοΟ Ίωάννου παρίστησι, τδ καί ποτι ιί; τδ τή; σωματική; παρουσία; έλιγχος παραχΜν Έάν μ ή φάγητι τήν σάρχα τοΟ υίοΟ τοΟ άΟρώπου καί πίητι αύτοΟ τδ αίμα, ούχ έχητ· ζωήν έν έαυτοΓς*). Όμόν τι ένταύδα καί άπάνδρωπον κ«λ«ύ·σ8αι· δοκιΕ* ά^ωμαλώ; ούν |χ·ι, χαί τφ τοΟ ήμών σωτήρο; πάΑιι συγκοινωνιΕν προστάττιι χαί ήδέω; μιλιτάν βτι ύπέρ ήμών σταυρώδιΕσα ή αύ­ τοΟ σάρξ- έτρώϋη. Έν 8έ τφ αύτφ διαρρήδην φησίν, δτι ούκ όντως έστι τδ κυρίου σώμα, τό μή μέλλον άμα αύτοΟ «ί; τδν αιώνα μένιιν. Έχ τούτων δέ ήλιου λαμπρότιρον φαίνιται, δτι ούχ έπίσταυσαν ήΰτος ό ένδοξο; τδ μιτουσιωδήναι τά ιύχαριστη· 8έντα σύμβολα ιί; τδ χατά φύσιν κυρίου σώμα. Πάντα; γάρ όμολογοΟσι, δτι ή ιύχαριστία έν ήμέρ^ κρίσιω; ι’»· t; ipi' ηνγίνν »v*. ι»' Ψ^ηγηία, à ·α! 'Ivmrrgc Js/ur«»V»dc ini r® (oo; ili »sr<< tûr ««>?«MV. —.At oasis® legends «st Mauriaorws hac 4« re aaiiasdvenio, Fair. Or. LU, ntt. <) Pstr. Or. LXXXin, IM A ■) TsrtalL. Centra Marcum., Uh. IV, cap. 40. *) Aagmtlr IM deetr. chvùiiùm., Uh. ΙΠ, cap. th ·) lob. VI. M. 486 (or ec destuue» corporis appoUatiaa* digno* habetur, *tiaa»i natura paeti* m tpss periaanàt. Ex rerbia iid *obis reaeribant. Hue autem «ynodaHtar beta rant apud no· catholicae Britannorum eoeleaiae epiaeopo·, multi* praeaeatibus clericis. qui hoc mandatum asaensione comprobarunt. Γέγραπται ta Λονδίνφ έν ira: σβτηρίφ ,αψχβ'-φ, ta μηνί μαίου xb'-ή. Scriptum Londini anno menai* maii die XXIX. Ο Χκδτο-Βρεταννίας έπίσχοπος Άρχί^αλδος. (L. 8.) <> μίας. Ό Ό Ο aaluti* ΜΙΧΧ'ΧΧΙΙ Archibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Hieremia* primu» Anglo-Britanniae vpi«’ δν τρόπον είρηται έν τούτη ή τή προ'.ούσή τής διατάξεεος ταύτης περι- ή Eodem modo se geret presbyter, quoties ali­ quem intellexerit simultate et odio in alterum ferri, line prias eos sinet mensae Domini participes fieri, quam reconciliatos esse perspexerit. Quod si ob­ trectatorum alter quidem alteri offensam acceptam libenti intimoque animo remittere paratus sit, aut etiam pro illata a se iniuria aemulo satisfacere; alter vero in duritie sua ac pervicacia perseverans ad puun concordiam redire abnuat: tum minister paenitentem ad sacram communionem admittat, pertinacem vero nequaquam, fllud autem prae­ cavendum eat quod omni* minister, qui quempiam a •acris arcuerit, prout habetur in hoc vel in prae­ cedenti huius rubricae articulo, obstringimur. 1 ) I* oodicc aakacripUouM il* ropraeeestearw, al aiablr* Se<>l»-Brite**oram. deitro Aigle-Britaaaoram spiaeoponm, tetra msgsi ehartaphpiad* ehincrapha, vieilli· chartaeei·, ai 4« epieeopi· agatar, obsigMta. «ihibaaatar. * lUrioeu* kaac rilaai daaras si origiaali chartae·* graeco wrmune eiarato, qnod i* bibliotheca Cosataatiaopolitu· itaacU Sepulcri ****rv*tnr. 8igsataa> prias toi. sa*», 10, oosatat trsdedm folii·, α*. 37XU4.8. Primant fofinm vscaiun e*t. Libelli* * fol. a ladpit et fob 18 r· frétait ; fob 18 V"· vaemat eeb Prototypa» i* ratio·· «us scribendi tam iatsreideadi ee*semur. ei paoeee ΐχάρΐ·· lapes* (si aiaat) calmai, vao· la astis stonavimaa Ursadions tamea litter·· amainib·· nram pnepwter* praetu* pteramq·· asglnim··. A4 latiaam traasteMaaem ***4 atttact, *am eervavimas, «aaatam tari pétait, qaae valaate «Mal ta tadre Atram ci mmimiam Jfcrferàe tafdbaiMM,' brad la peaide temea a*Ms itenada *et tempereade MA earn Aagtteaai «ostri tssspta· «pad eaoe erdtee·, ai ipaie Ubait Inuestare la s* ameepaeteA latiaam etqtedM* exemplar, in Weeonriea iipinil·· aaesqai ma vaMaaa Qaed *4 aaefleam exemplar sttiaot, ea, ysee*e, letter sdeat, paas la prwMoae ' Ml 493 LDNDINENBES ET (ON8TANTINOPOI.JTANAE BYNODI, 1716-1725 494 οχή ')> ύπιύδυνος έσται τούτου λδγον βοθναι τφ έπισκόπψ ή τφ διατάκτη πρδ ήμερών τδ πλαστόν γε δ«χατ«σσάρε·ν. rem totam episcopo vel eiiu delegato nuntiare intra die· qustuordecim ad lummum. Η Τδ θυσιαστήριον ί» τφ τής συνάξι··; καιρφ χαθαρφ τή σινβδνι περισκεπασμένον *) πρδς τήν άναταλιχήν τή; έχχλησία; ή ναΙβίου μερίδα χατασταb-fprtai. Ό δέ Ιερεύς χαί ό λαδς πρδς τδ θυσιαστή­ ριον άναβλέποντε;·) δρδοί, λέξουσιν ή φαλοϋσι·) (καθ’ 3ν τρόπον ψαλμοί καθημερινοί λέγονται ή ψάλλονται) «ίς τήν είσοδον ψαλμδν τινα καθ' ήμέραν βιατ«ταγμένον χατά τήν έρμηνείαν·) τήν έν τή τής δημοσίας «ύχής λιγομίνη βίβλφ. ή Quo tempore caena1) celebrabitur, men··’) mundo lintc struis ad orientalem ecclesiae seu •ocelli partem collocabitur. Presbyter autem et populus ad mensam spectante· ac «tante· recita­ bunt vel cantabunt (eo modo quo pcalmi cuiusque diei recitantur vel canuntur) ad introitum pialmum quemdam pro quaque -die praestitutum, prout in libro precum (ut aiunt) publicarum praescribitur. ή Σημειωτέο» δέ έν τή διατάξει ταύτη, δτι Οπου­ δήποτε δ ίεριΰς πρδς τδ θυσιαστήριον έπιστρέφειν ή έστάναι ή γονυπετείν έμπροσθεν αύτοΟ ή προσώπη» πρδς αύτδ κειμένω κελεύεται, έπί τά βόρεια τοΟ θυσιαστηρίου έστάναι αύτδν δει ή γονυπετείν. ή Illud vero notaudum est, quod quotiescunque in hoc offici» presbytero praecipitur, ut ad men­ sam se convertat aut stet aut genua fleetat coram illa «eu facie ad illam versa, eum oportet ad septentrionalem mensae partem stare aut genua flectere. ή Τάξις τών ψαλμών τή; εισόδου έπί τα£; κυριακαΐς πάσαι;·) χαί έορτασίμοις δι’ βλου τοΟ έτους. ή Index psalmorum ad introitum pro singulis dominicis et diebus festis totius anni. Κυριακαί τή; παρουσία;· Dominicae Adventus’): 1.............................................................................. I ■->................................................................................... 119 .1. . 4 4........................................................................... ’ . 5 Nativitas Christi*) ... . . 97 8. Stephanus ............................................................... 51 8. Joannes evangelist· . ΙΟ Sancti Innocentes *)............................. 78 Dominica postNativitatem Domini 120 Circumcisio.................................................................... 121 Epiphania ............................................................................ 95 Dominicae post Epiphaniam : 1 ......................................................................................12 Ψαλμός. Λ....'../........................................... Λ ?'....................................................................... F1*' /.............................................................................. δ' Γενέθλια τού Χριστού.................................................... γζ' "Αγ. Στέφανο;..................................................................... να' *Αγ. ’Ιωάννη; όευαγγελιστής................................ ι' "Αγια τά βρέφη................................................................ οη' Κυριακή μετά τά γενέθλια του Κυρίου . . ρκ' Ή π«ριτομή................................................................... ρχα' "Επιφάνια ............................. γε' Κυριαχαί μετά τά Επιφάνια· »'....................................................... Φ' ?'...................... ' ........................................... -r' γ................................................................................... ιδ' δ'....................................F.................................... i................................................................ . . ?' ιθ' χδ' Εβδομηκοστή........................................................................ κβ' Εξηκοστή ........................................ ... κγ' Πεντηκοστή κ«' Πρώτη τή; τεσσαρακοστής ήμίρα1) .... ζ' Κυριαχαί τής τεσσαρακοστή;· Λ................................................................................. λα' β'................................................................................. Ρ«»' γ'.................................................................................... μβ' δ'....................................................... μ*' «'■ *Τ' Κυριακή πρδ τοΟ Πάσχα........................................ ξ' Ημέρα τοΟ Πάθους·)....................................................κα' Ιίαρασκευή <οθ Πάσχα....................................................πζ' Ημέρα τού Ηοίσχα . ·.«' Ημέρα β' έν τφ Πάσχα.............................................. ξα' Ημέρα γ' έν τφ Πάσχα............................. ρια' Κυριαχαί μετά τδ Πάσχα- «'...........................................................?Φ' β'....................................................................................ξδ· γ'.................................................................................... οδ' δ'. . rtf t........................................ πγ' Ημέρα τής Άναβάσεως τοΟ Κυρίου .... μ£' Κυριακή μετά τήν Άνάβασιν................................... νβ' Ί srpiexi cod. Ί qsptossaaopsvov cod. ·) άνα^λεπο'ντες cod. φάλΜι cod. , ·) Içpmtw cod. ·> xosa.ç πά«< ccd. D vqç rseeapsureevqc “* »»*«s*ds|r ed. ·) έμέρ« rei χ··«νς ’ gsad iVrdag «d. 2 ........................................................................................... 13 3 ..................................................................................... 14 4 .............................................................................. 2 5 ..................................................................................... 1» (i................................................................... * 29 Septuagesima......................................................... > 22 Sexagesima........................................ * 23 Quinquagesima......................................................... 25 .Prima quadragesimae dies . 6 Dominicae quadragesimae : 1 ..................................................................................... 31 2 .................................................................. 129 3.................................................................................. 42 4 ............................. 45 5 ..................................................................................... M Dominica ante Pascha 50 Dies Passionis.............................................. 21 Vigilia Paschae............................. 87 Dies Paschae ... j . . . 15 Feria 2-post Pascha 81 Feria 3 post Pascha . . Ill Dominicae post Pascha: 1................................................................................... 112. 2. 3 .................................... ■...................................... 74 4 ............................................................................. 82 5 .....................................................................................83 Dies Ascensionis Domini.................................. j 46 Dominica post Ascensionem i 92 ‘1 coeas: comshhuo· rime sd. ■) tnvnva ottar ed. *) Ia editione uglies divisio psalterii secundum Hebraeos exhibetor, qui psalmum uouum duos in. psalmo· eeeaat, ita ut. v. g. 1W indicetur psalmus ISO. Loeo *7 ix,ed. sagi habetur M; et line* «eq. pro M datur sum. M. *) Loeo 78, aagL babel 11. 69 ■(5 ■ . LONDINKN8E8 ET CONSTANTINOPOUTANAE 8YNODIr4Tlft-172S '495 496 fWanw. Κυριακή τής Π«ντηκοστή; . Ημέρα β' έν τή Πεντηκοστή . • y» Ημέρα γ' έν τή ΙΙεντηκοστή. •ρ Κυριακή παναγίας τής Τριάδας . • «ε Κοριακοί μετά τήν τής Τριάδος· ψαλμδς pib' κατά τάς μ*ρίδας α'. Μακάριοι οί άμωμοι έν όδφ, κτλ. Wk α β'. Έν τίνι 4ιατορδώσ«ι, κτλ.. . . γ'. Άνταπόδος τφ δούλψ σου, κτλ. . r S'. ΈκολλήΦη τφ έδάρ«ι ή ψιέ^ή μου, κτλ. «'. ΝομοΜτησόν μ», κύρι«, κτλ. . . Καί έλθοι «ίς έμέ, κτλ. .... Μνί(σ^ητ·. τδν λόγον, κτλ.................... ç Μιρί; μου «I. κύριε, κτλ..................... »i' Χρηστότητα έποίησας, κτλ. . . . 0' Αί χ«ίρές σου έποίησάν μι, κτλ Εκλείπει «ίς τδ σωτήριόν σου, κτλ. 1« Ε'ς τόν αιώνα, κύριε, κτλ. ψ ‘T Y ίές ήγάπησα τδν νόμον, κτλ Λύχνος τοί; ποσίν μου, κτλ :î ι«'. Παρανόμους έμίσησα, κτλ . Έποίησα κρίμα, κτλ....................... :ζ'. Θαυμαστά τά μαρτύριά σου, κτλ. Lu •.η'. Δίκαιος «Γ, κϋρι«, κτλ..................... r it/ i»’ Έκέκραξα έν όλη καρδία, κτλ • lb’ Ίδε τήν ταπ«ίνωσίν μου, κτλ r X* Άρχοντ«ς κατεδίωξάν με, κσλ . r χα’ κβ'. Έγγισάτω ή δίησίς μου. κτλ. « κβ r Y' ' ' ; *<’ ’ κδ. ·_?■■· . χί.................................................................. Άγιος Άνδρέας . Άγ. Θωμάς......................................................... ’Επιστροφή τού άγιου Παύλου . . Καθαρισμός τής άγιας θτοτόκου Μαρίας . Άγ. ΜατίΗας ........... ’Αναγγελία τής μακαρίας παρθένου Μαρίας Άγ. Μάρκο; ....................... -’ Άγ· Φίλιππος xal Ιάκωβος 'At· Βαρνάβας............. "At Ιωάννης ό Βαπτιστής ΆΤ· Πέτρος................................................... Άγ. Ιάκωβος . ς . 4 ■ ■ Άγ. Βαρθολομαίος . . \ . Άγ. Ματθαίος. .............................................. Άγ· Μιχαήλ καί πάντ«ς. οί άγγελοι . . Άγ· Λουκάς ... Λ............................ Άγ Σίμων καί Ιούδας ............................ Πάντις οί άγιο;............................................. - ρκγ’ . ρκδ' ■ p»Y' ρκη' ■ P< ρλζρλγ' ρλ»' ρλ' ρμ' • Ρλβ' ρμα' ρμ? ρμΥ ρμή' . ριδ' οΛ ρλ£ ρν' ■ ρμ*' Dominica Pentecoste·.............................................. 32 Feri· 9 post Pentecosten....................... Feri· 3 poet Pentecosten....................... · . . 100 6ft Domi·»· «anetiasimae Trinitati·....................... Dominicae poet dominicam Trinitati·: Paalmtu 119 per pi Beati immaculati in via, etc. . . pi 2. In quo corriget, etc,............................ ' 2 3. Retribue servo tuo, etc..................... 3 4. Adhaesit pavimento anima mea, etc. 5. Legem pone mihi. Domine, dtc. . 5 ft. Et veniet super me, etc. /. . . ft 7. Memor esto verbi tui, etc./. . . 7 H 8. Portio mea, Domine, etc. ) . . . 9 9. Bonitatem fecieti, etc......................... 10 10. Manu* tunc fecerunt me, etc. . . 11 11. Defecit in salutare tuum, ete. . . 12. In aeternum, Domine, etc. . . . 13. Quofiiodo dilexi legem tuam. etc. 13 14. Lucerna pedibus mei·, etc. . . . 14 15. Iniquo· odio habui, etc..................... 16. Feci iudicium, etc................................ • >·> 17. Mirabilia toetimonia tua. etc. . • Π 16. luatua es, Domino, etc...................... r 1« 19. Clamavi in toto corde meo. etc. . r 19 ‘10.’ Vide humilitatem meam, etc. . . r 21. Principe· persecuti sunt, etc. . . r «1 22. Appropinquet deprecatio mea. etc. r » BmUimm·. 23. . ....................... . 123 124 . '-M. · . . . . 25........................................................................ . 126 Sanctu· Andreas . 12H . 127 8. Thomae...................... Conversio nancti Pauli ... . 137 Purificatio sanctae Dei genitrici· Mariae . . 133 S. Matthias.............................................................. . 134 Annunciatio beatae Mariae, virginis . 13n| 8. Marcus .......... 140 88. Philippus et lacobus . . 13.2 8. Barnaba............................ 141 8. Joannes Baptista . 142 . 143 S. Petra» ....................... 14φ 8. lacobus................. . ' 8. Bartholomaeus . 114 ■ 8. Matthaeus............................ . . 116 S. Michael et omne· Angeli....................... . 112 S. Luca·............................................................... . 13* 88. Simôn et luda . . . . , IMk. . 149 Omne· Sancti ή Σ.ημειωτέον δτι δ ψαλμδς εισόδου, συναπτή, ’ ή Animadverte, psalmum ad introitum collecέπιστολή καί «ύαγγέλιον τής κυριακής έν δλή τή tam. epistolam, et evangelium dominicae"per totam έβδομάδι έπιούσή λ«χ&ήσονται,. δπου Ιν μηδ’ άλλως sequentem hebdomadam recitanda esse, ubicunque διατέτακται. non aliter praescriptum fuerit. / < ή ΤελιυτηΙΗίση; ‘1 τής «Ισόδου λαχφήσηαι τό· Gloria' patri, et Alio, et spiritui «ancto Άπδκρισις· Ός έν άρχ|' καί νΟν καί dsi· «ίς τούς αιώνα; τών αιώνων. 'Αμήν. 1 , Responsio : Sicut erat in principio, et nunc, et semper. in saecula’saeculorum. Amen. , ή Τότ» ό ί«ρ«ϋς πρδς τδν λμδν έπιστραφείς λέξ«ι· 1 Tum presbyter adwpopu!um conventu dicet : Domine· vobiscum. Ό κύριος μ«5' όμών. b ή Introitu abaoluto dicetur: Δόξα τφ πατρί καί τφ υίφ καί,τφ πνιύμαη τφ άγίψ. Ό λαός· Καί μ«τά τοΟ πνεύματός σου. Ό Ε«ρ«ύς· Δ«η*ώμ«ν. Π Γΐλ*ι·τ<·εί«νί cod * Populus : Et cum spiritu tuo. Presbyter: Oremus. ' · 4S7 DONDINENSES CT CONSTANTINOPOLTT ANAE SYNODI. Π16-Π2Α ή Τ6τ* i λαό; ywvittrifltt i*t«m too θυσιασ­ τηρίου, χαί 4 isptù; xfbç αυτό έιηστραφχίς χαί εύλα' βΑς έμπροσθεν έστώ; λέξει · Κύριε, έλ/ησον ήμίς • ή Tn« popular peaaa mbmirtet cohim btohm; preobyter ante· ad hone coavenna 'ac venerabnndua ei ex advarao acana dieet: Donùne, aiaerere aoatri Χριστέ, έλέησον ήμ*ς. Popalna: Cbriate, miaerere noatri. Ό ίερεϋς· Κύριε, έλέησον ήμέ^. Domine, miaetvre noatri Ό λαό;· ή ΕΙτα δ ίερευ; ‘1 τήν χυριαχήν ίϋχήν καί τήν έξής συναπτήν λέξει · ΙΙάττρ ήμΑν 4 έν τοίς ούρανβίς, άγιασθήτν· τό όνομά σου, έλΜτνε ή βασιλεία σου, γενηόήτω τό θέλημά σου ώς iv ούρανφ xai έπί τή; γής· τόν άρτον ήμΑν τόν έπιούσιον δό; ήμίν σήμερον, χαί άφε; ήμίν τό όφειλήματα ήμΑν, ώς χαί ήμαίς άφίεμεν τοίς δφειλέται; ήμών, χαί μή χΐσχνέγχης ήμάς εις πειρασμόν, άλλ! βύσαι ήμά; άπδ τού πονηρού. Αμήν. «β I‘reabv t«r ή Tum preabyter orationem dominicam rum collecta aequente recitabit Pater poeter, qui ea in caelia. aanctiScetur no­ men tuum: adveniat regnum tuam: fiat voluntaa tua eicut in caelo et in, terra. Panem nostrum quotidianam da nobia bodie ; et dimitte nobia de­ bita nostra, aicut et not dimittimus debitoribua noatri·. Et ne noa inducaa in lentationem: aed libera noa a malo. Amen. Συναπτή: Collecta. ΙΙαντοχράτωρ θεάς, ψ πάσαι χαρδίαι φανιραι, πάσαι έπιθυμίάι πρόδηλοι. χαί ούδέν τό παράπαν τών Απορρήτων χεχρυμμάναν έστί · τή τοΟ άγιου πνεύματός σου έπιπνοί? τούς καρδιάν ήμών διαλογισ­ μούς καθάρισαν, tr.oti έντελώς σε άγαπώμεν χαί άξιοπρεπώ; τδ-άγιον όνομά σου μεγαλύνωμεν διό τού Χριστού τού χυρίου ήμών. Αμήν. Omnipotene Ileua. cui oinne cor patet et omnea effectua cogniti aUnt, et quem nullum omnino latet accretum: purifica per inapirationem apititua aancti tui cogitationes cordium noatrorum : ut te perfecte diligamur ^et~ sanctum nomon, tuum digne celebremua per t'hriatum Dominum nostrum Amen. ή ΕΙτα ό ιερούς πρδς τδν λαόν έ π: στράφι!; έρείΌ Ιησού; ιίπιν- ,.Αγαπήσεις τδν χΰριον τδν θεόν σου έν δλή τή χαρδίφ σου χαί έν όλη τή ψυχή σου χαϊ έν όλη τή διανοία σου · αύτη έστί πρώτη χα! μεγάλη έντολή. Δευτέρα δΐ όμοια αύτή- Αγαπήσει; τδν πλησίον σου ώ; αχαυτόν. Έν ταύταις ταίς δυσίν έντολαίς βλος δ νόμος χαϊ οί προφήται χρέμανται.“ Έχ τού άγ. Ματ#., χιφ. χβ'· lespa dixit : Diliges dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anfta tua. et in tota mente tua: hoc eat primum et ma'ximum mandatum. Secundum autem aimile eat huic : Diliges proximum tuum perinde atque tvipsum. In his duobus man­ datis tota lex et prophetae pendent. E K Mattk., Λαός· Κύριι. έλέησον ήμάς, χα! έν ταίς χαρδίαι; ήμών έγγραφον.' όιόμιίά σου, άπάσας τάς έντολάς σου. Populus. Domine, miserere noatri, et omnia mandata tua cordibus nostris, quaesumus, inscribe. Ό ιερεύ;· Δεηθώμιν. Presbyter. < iremus. ή Είτα ό ίερεύ; πρδ; τδ θυσιαστήριον έπιστραφε’ς ίχατέραν τών έξής ιύχών υπέρ τού βασιλέα·; λέξειΙΐαντοχράτωρ #tô;s où ή τι βασιλεία άίδιό; έστι χαί ήζίυναμις άπειρος, δλόχλήρον τήν έχχλησίαν σου έ&ηάον, καί οδτω τήν χαρδίαν τού έχλεχτού δούλου ή Tum presbyter, ad mensam conversus, harum orationum alterutram pro rege recitabit: σου τού βασιλέα»; ήμών χαί χυβερνήτου διιύθυνε, tva αυτός ισυνιών ούτινος υπηρέτη; τυγχάνει ών) πρδ πάντων τήν τιμήν ’) χαί δόξαν σου ζητήση · παράσχου δέ ϊνα ήμ»ίς χαί πάντε; οί άρχόμενοι ύπ' αυτού χατά τό προσήχον ένθυμούμενοι παρ' ού έξουσίαν έγχειρί| ζεται, πιστώς αύτφ δουλεύσώμεν, τιμήσβμέν τι χαί ταπεινοφρόνως πειθαρχήσεαμεν, έν χαί διά σέ, κατά τδ σδν ιύλογητδν βήμα χαί πρόσταγμα, διά Ιησού Χριστού τού χυρίου ήμών, τού σοί χαί τφ άγίφ L πνιύμαπι συζώντο; χαί συμβασιλαΰοντος, ίνδς θεού, ’ ci; τοΐέ: Αιώνα; τών αιώνων. Αμήν. V Ήτοι.· Παντοχράτωρ χαί αιών.» θεάς, έχ τού αγίου λό­ γου σου διδασκόμενα, δτι αί τών βασιλέων χαρδίαι ΰιέδ τή δεσπστείφ *àl ήγεμονίά σου ύπάρχουσι, χαί δτι σϋ χατά τό δοχούν τή άγίφ σοφίρ σου διατίθης χαί χλίνει; αυτά;· ταπεινώ; δεόμεθά σου, ούτω χαρ­ δίαν τού δούλου σου βασιλέα»; ήμών χαί αύτοχράτορο; εύθύναι χα! ' χυβερνήσαι, ώστε αϊτόν έν πάσιν ένθυμήμασι, λόγοι; τι χα! έργοι; αύτού, τήν ' τιμήν ') Ifpiÿ· priai ed., qase vox rcddl pateat verbo ρτωέμtrri vel MMrdvlw, iaao. camitk ogatar de lamburio pera- (M*o. voor eeMnMlM, Eoa Uae» «Μηαο vioaa eat verto prwdfper reddere. ·) ιίμην cod. 1 Tum presbyter, ad populum conversus, dicet eep. XXII Omnipotens Deus, cuius regnum aeternum est. et potestas infinita, miserere universae ecclesiae tuae; et cor elpeti famuli tur regio et gubernatoris nostri ita dirige, ut ipse (gnarus cuius sit minister) supra omnia honorem et gloriam tuam quaerat ; concede vero, ut nos et quotquot ei subiecti eunt, debite pensitantes a quo tradita sit illius auctoritas, fideliter ei serviamus, illum vereamur iliique humi­ liter obtemperemus, in te ac propter te, iuxta sacrum verbum et mandatum tuum: per Iasum Christum dominum nostrum, qui una tecum et cum spiritu sancto vivit et regnat, unus Deus, in saecula saeculorum. Amen. Aut : Omnipotens et sempiterne Deus, ex sacro verbo tuo discimus, corda rbgum sub ditione ac guber­ natione 'tua esae, aeque a te dirigi et inclinari, prout sonetae tuae sapientiae visam fixerit: «appli­ ces te rogamus, ut) eor famuli tui regis et im­ peratoris noatri. ita incliea ac dirigea, ut «*ictia cogitationibus, verbis et operibus honorem ac gloriam tuam indesinenter quaerat : simul ac 499 LONDINEN8E8 R CON8TANTINOPOLITANAE 8YNODI, 1H«-17U Μ» xai δόξαν σου πανταχή ζή»ίν, «·! owufidÇmv •todaat popnhun taut, cwae mum deoMadatam, τόν λαόν σου τή έαυτόό χηδφονέφ irnrrtp «πρίνον opibae, pace ae pietate Soreatom oeetodira. Haec iv ri «ύπορίφ ·ίρήνη τ* «ai «4α·β«ίφ διαοφζαν. eeaeode, o pater oriaerioordianun, propter diteetam Τούτο χάρισαι, πάόρ τβν oixtifgAv, Ivtxev υίοβ τής , etiom tuaa> leeaa* Chriatam doatiaun aoetnua. trtonji eau Ιησού Χριστού τού κυρίου ήμβν. Αμήν. Anea. ή Tum dicetur collecta diei. Et atatim poet 1 Τάτι λιχθήσκαι ή συναπτή τής ήμίρας. . Kai «ύθύς pari τήν συναπτήν & λαός άναστήσ*:, χαί 6 ■ collectam populus «urget, et presbyter, convenae Ispuù; Kfbi τόν λαόν 4«στραφ«ίς άν«γνώσ«ται τήν ad populum, leget epistolam, dioene: ίπιστολήν, λίγων Ή έ«ατολή (ή π«ριοχή τή; γραφή; διαταχθτίσα αντί τή; έπιστολής) γέγραπται iv τφ. .. «φαλβίφ ... άρχομένη άπό ... αόμματο;. ή Καί «λιυτηΜσης {«στολής έρ*ί· i 'USt τέλος Ιχιι ή {«στολή, ή- ’Û8» τέλος Ιχ«ι π»ριοχή τή; γραφή; Αντί τή; {«στολής διαταχθτίσα. ή Tite άναγνώαχται τό ιύαγγίλιον, λίγων , Τό άγιον ιύαγγέλιον γέγραπται ίν τφ. .. χιφαλαίφ ... άρχόμχνον άπό ... κόμματος. ή Ο Si λαό; όμοΟ έστώς ίριίΔόξα σοι, xüpu. Epistola (mu portio scripturae amiguata pro epistola) scripta eet capite . . . iacipiene a venu ... ή Finita autem epistola, dicet: Hie desinit epistola, seu, Hic desinit portio scripturae usignata pn> epistola. ή Tunc leget evangeliutn, dicens : Sanctum evangeliutn scriptum est capite . . . incipiens e venu . . . ή Populus autem univenut stans dicet: Gloria tibi, Domine. ή ΤίλίυτηΦέντος Si τού «ύαγγ«λίου & ιχριύς ip*t · 'ÜSî τέλος Ιχκ τό άγιον «ύαγγέλιον. ή Finito autem evangelio, presbyter dicet: Hic desinit sanctum evangeliutn. ή , Άποχρίν«ται ό λαός· ή Respondet populus : Laus. tibi. Domine. Χάρις σοι, χύριι. ή Τότ» φσΦήστται ή λ«χ#ήσ«ται τό έπόμβνον σύμβολον, τού Ιιρέως καί τοΟ λαού ίστώτων άντιχρύ τού θυσιαστηρίου καί λτγόντων ή Tunc cantabitur aut recitabitur sequens sym­ bolum, presbytero ac populo coram mensa stantibus et dicentibus : (’redo in unum Deum, patrem omnipotentem, Πιστιύω <ίς Ινα θβόν πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού χαί γής, όρατβν τ< πάντων χαί factorem caeli et terrae, visibilium omnium et inviaibiliiun. αοράτων. Et in unnm Dominum nostrum lesum Christum, Καί ιίς Ινα κύριον Ίησούν Χριστόν τόν υιόν τού θχοΟ τόν μονάγτνή, τόν έχ τού ιατρός γχννηίΗντα filium Dei unigenitum, ex patre natum ante omnia πρό πάντων τβν αιώνων· θχόν έχ btoû, φβ; έχ saecula: Deum de Deo, lumen de lumine, Deum φωτός, 9τόν άληθινόν έχ Θ«ο0 άληθινού, γέννη- verum de Deo vero ; genitum, non factum, con­ θέντα ού ποιηθέντα, όμοούσιον τφ πατρί, Si’ ού τά substantialem patri, per quem omnia facta sunt. πάντα έγένατο· τόν St' ήμΐ; τούς άνθρώπου; χαί Qui propter nos homines et propter nostram salu­ δι' ήμπέραν σωτηρίαν χατχλθόντα έχ τβν ούρανβν tem descendit de caelis; et incarnatus est de χαί σαρχωθέντα διό πννύματος άγιου έχ Μαρία; τής spiritu sancto ex Maria virgine, et bomo factus παρθένου χαί ένανθρωπήσαχτα. σταυρωΗντα τχ ύπέρ est;' crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato, ήμβν έπί Ποντίου Πιλάτου, χαί παρόντα χαί τα* passus et sepultus est. Et resurrexit tertia die φόντα, χαί άναστάντα τή τρίτη ήμίρφ . πατά τάς secundum scripturas; et ascendit in caelum, et γραφάς, -χαί άνχλθόντα «ίς τούς αύρανούς, χαί χαδ*- sedet ad dextram patris; et iterum venturus est ζόμινον έχ διξιβν τού πατρός, χαί πάλιν ίρχόμανον cum gloria iudicare vivos et mortuos: cuius regni ] μπτά δόξης χρίναι ζβντα; Χαί ναχρούς* ού τής βασι­ non erit finis. λείας ούχ Ισται τέλος. . Et credo in spiritum saqctum, domimun et vivi­ Καί πιστιύω «ίς τό πναύμα τό άγιον, τό χΰριογ χαί ζωοποιόν, τό Μ τού πχτρός χαί τού υιού ficantem.' qui ex patre filioque *1 (Hsec rerbs /Uwyw (rail* ri Hfuna eel rat >Ί«ί »ραΑτα·ό«·η·ι, êrev praetenaxllestnr, quando Ueo fovente soeielali· unitae sd <ί ί'νωαις tic xewwWec p>e>r> r·,' Pmv •vteuxï'VC aw- felieea· exitaai fuerit perducta) procedit; qui cum patre ίχπορπυόμανον, τό σύν πατρί χαί υίφ et filio simul adoratur et conglorificatur: qui locuσυμπροσχυνούμόον χαί συνδοξαζόμπνον, τό λαλήοαν • tas est per prophetas. Et credo unam «anctam, Confiteor βιά τβν προφητών. Καί πιστιύω μίαν άγίαν χαύο- catholicam et apostolieam ecclesiam. λιχήν χαί άποστολιχήν ίχχλησίαν. Όμαλογβ Ιν βάπ- uaum baptisma ia remissionem peccatorum; et exτισμα (ί; άφπσιν άμαρτιβν. Προσδοκώ άνάστασιν pecto resurrectionem mortuorum, et vitam venturi saeculi. Ames. νιχρβν χαί ζωήν τού μέλλοντος αίβνος. Αμήν. ή Τότπ ό λειτουργός τφ λαφ μηνόσπι τίν·; ήμέρας έορτασίμους ή νησταυσίμους άγχσθαι ta έν τή έπιούση έβδομάδι. Καί τότ« δέ (i*v οδτω συμβή) γνωρισμός Ισται τή; παναγίας συνάξιως έσομίνηςχαί τά βάννα ήτοι προμνηστπυτιχά ή προτέλπια γράμματα τού γάμου δημοσιωθήσπται · χαί τϊ βρέβια χαί αί προσχλέρπις χαί άφορισμοί άναγνωσδήσονται. Ούόέν Si χηρυχθήοοίαι ή δημοσιωθήαπται iv τή ixπλησία μτταξύ τής λιιτουργία; Λ μή διά τοΟ ίπρέως ή διακόνου, οόδέ γ« βι’ αύτβν, «ί μή ί τι πρόστπταγμένον Ιν «Ιη iv τοίς τού βιβλίου τούτου χανό«ν ή ύπό τού έπισχόπου ή τού διατάχτου ένταταλμένον. 1 ) Acrs'xvev ’ «i dmarg ed. ή Tuai minister populo annuntiabit, qui dies festi «ut ieiunii per sequentem bebdomsdsùn sint observandi. Tum etiam (si reo contigerit) quae sacra communio futura sit significabitur; banna seu litterae matrimonii ineundi editiciae edicentur; bre­ via etiam, citationoa, et excommunicationes legen­ tur. Nec quioquam promulgabitur aut publicabitur in ecclesia, quo tempore sacra peraguntur, praeter­ quam a presbytero vel diacono; nec quioquam ab illis ipsis, nisi quod regulis huius libri continetur aut ab episcopo vel delegato eius imperatam fuerit. ‘) Quae hk iateriMüaNMv ia oo4k« Barftiai adaeriboatur. sot LONDLNEN8E8 ET COKOTASTOIOPOUTAMAE 8YNOÙI, ΠΙΑ-1730 ή ■ Είτη (ferai ή δημηγορία ή όμιλία. 1 Τελοορένης ήδη τής συνώξεως, καί τών ανγκαινωνούντων Αντίκρυ τού θυσιαστηρίου έστώτων. 4 Ιερούς πρός αύτούς έπιστραφείς τούτην λέξει τήν )' * MptdvMtV ή Txm aequetur «οοομ ομ SM humilia. ή Quando voro porafitw —rm cooiniunio, <·οωnnnioaturu conun boom ocoatiboa. prenbjter, ad 00· eoavenua, boar oxbortatioaea rocitabit: Caiiooimi in Domino, qniban ia aaiao not acenΑγαπητοί έν xupiy. taobup διανοείσθη παρβλθε!ν είς τήν κοινωνίετν τού σώμειτος «ai βίματος τού jAora ad eonamnnionem oorporia ae aaagninia ίΊιηεΙι. σωτήρος ήμών τού Χριστού, σκοχείν αύτούς χρή, πώς aarvaiatia nootri, ooaaidnnuidum vobi· eat. qwό Αγιο; Παύλος παραινεί πάντβς Ανθρώπους dtxpi^Oç ■odo aanetae Panina omnea bomiaea admoneat, ut έξετάζειν καί δοκιμάζειν έεππούς, πριν ή τολμάν ta neipaoa pewrutentur ac probeat diligenter, prinaτού Αρτου τούτου έοθίειν καί ta τού ποτηριού τούτου quan audeant e pane into comedere et e eabee Nam aienti magna inde urilitaa trfveiv. Ώσπερ γάρ μέγα έστί τό ωφέλημα, εΐ μετά into bibere. χεφδίας όντως μετανοούσης καί ζώσης πίστιως τού affertur, ai animo vere emendatu aé fide, viva Αγίου μυστηρίου μεταλάβωμεν (τότε γάρ πνευματικώς nanctum hoc «aeramentum «uacipiamu· (tum enim τήν τού Χριστού σάρκα έσθίομεν καί αύτού τό αίμα •piritualiter eamm Cbriati romedimua et illiun πίνομεν, τότε έν Χριστώ όΐχούμεν xai Χριστός έν naaguinem bibimue: tum iw Chriato habitamua, et ήμίν, τότε ένούμεθα τφ Χριστφ xai Χριστός ήμίν), Christu· in nobia; tum unum numun cum <’hri«to, ούτω χαί μέγας ό κίνδυνος, έάν Αναξίως αύτού μετα- et Chrietun nobincun»), ita quoque grave nubent λαμβάνωμεν' τότε γάρ τού σώματος' xai αίματος periculum. “> indigne illiu· participée reddamur. Χριστού τού σωτήρος ήμών ένοχοί έσμεν, τό κρίμα Tum epim corpori· ac «anguini» Cbriati, «erratori» ήμίν αύτοίς έσθίομεν χαί πίνομεν, μή διακρίνοντες τό noatri, rei efficimur; edimua et bibimua ipai indi­ σώμα τού κυρίου, τήν τού θεού όργήν καθ’ ήμών cium nontrum, non dincernentea corpu» Domini : Ανάπτομεν, αύτόν τ< ποικίλοις τοίς νοσήμαάι χαΐ πο- iram Dei adveraua noa açpendimu·: illum provo* ac variia generiλυειδέσι τού θανάτου τρόποις ήμΑς μαστιγώσα·, παρο- camua' ad noa plectendoa morbia ξύνομεν. Διακρίνει· ούν (αυτούς. Αδελφοί, ίνα μή bua morti» Quapropter, fratre», roa ipaoa diiudiκριθήτε’) ύπό τού κυρίου· Αληθώς μετανοείτε έχ τών cate. ne a Domino iudieemtni. . Praeteritorum ^pec­ Αμαρτημάτων ύμών παρωχημένων ζώσαν χαί βεβαίου catorum voa aerio paeniteat ; vivam qt aolidam udem πίστιν έχετε είς τόν Χριστόν τόν σωτήρα ήμών; τόν in Cbriatum, «erratorem noatrum. habeati» ; vitam βίον ύμών έπανορθούτε- ει; πάντας άχαξαάλώς τήν emendate; cuncto· omnino caritate perfecta proτελείαν Αγάπην έπιδιϊκνυτί' ούτω τών Αγίων έχείνων •equamini: «ic enim aacrorum illorum myateriorum μυστηρίων συμμέτοχοι έπιτήδειοι έσεσθ». ΙΙρό πάν­ partem idonee capietia. Verum ante omnia voa των Si ταπεινοφρονέστατα κα: έξ ίλης τής χαρβίας oportet domiaae atque intima mente gratia· agere ιύχαριστείν δαϊ ύμάς θεφ τώ πατρί, τφ υίφ χαί Deo. Patri, Filio, et Spiritui aancto ub redemp­ πνεύματι τφ άγίω ύπέρ τής τού κόσμου άπολυτρώ- tionem mundi per mortem ac paaaionem Cbriati, σιως διά θανάτου χαί πάθους τού σωτήρος ήμών τού •erratori» noatri. Dei »imul et homini», qui «eipaurn Χριστού θεανθρώπου, τοϋ ταπεινώσαντος ί αυτόν μέχρι humiliavit uaque ad mortem, mortem autem crucia, θανάτου, θανάτου Si σταυρού, ύπίρ ήμών άθλιωτά- pro nobia mieeri» péccatoribua, cum habitarem·» των Αμαρτωλών, τών έν σκότει χαί σχιφ θανάτου in tonebri» et in umbra mortia, ut noa faceret κειμένων, τοΰ ποιήσαι ήμίς τά τέκνα θεού χαί filio· Dei et ad vitam aeternam eveheret. Ut ύπερυψώσα: ήμάς είς ζωήν αιώνιον. Έφ' φ 8έ χαί autem cxcellentiaaimum amorem domini noatri et ύπιρβάλλουσχν τήν Αγάπην τού διδασκάλου χαί μόνου «erratori· unici, leau Chriati, qui ita pro nobia τοϋ σωτήρος ήμών Ιησού Χριστού ούτως ύπέρ ήμών άπο- mortuu· eat, atque innumera beneficio, quae an­ θανόντος, καί τά Αναρίθμητα Αγαθά, S διά τιμιωτάτου guini» ani pretioaiaaimi effusione nobia impetravit, αίματος αύτού έκχυθέντος ήμίν περιεποιήσατο, διά memoria teheremua, «acroaaneta myateria, vehtti μνήμης έχωμεν. δσια τά μυστήρια, ώς έχέγγυα τής amori» aui pignora et mortia »uae monumenta, ad Αγάπης χαί υπομνήματα τού θανάτου αύτού, είς με- magnam aeternamque aonaolationem noatram inγάλην καί αιώνιον ήμών παραμυθίαν κατέστησε καί atituit et ordinavit. Illi itaque una cum Patro et διέταξε. Τούτη» ούν μετά τού πατρός καί πνεύματος Spiritu aancto indeeinenter, uti maxime tenemur, Αγίου, ώς μάλιστα όφείλομεν, Αδιάλειπτου χάριν έχω- gratia» agamua. «anctae eiu» voluntati proraua obμεν. τφ άγίφ αύτού θελήματι παντελώς ύποτασσόμενοη aequente», atque adnitente», ut ei aerviamua in καί φιλοτιμούμενοι αύτφ δογλεύειν έν τή Αληθινή') vera aanctitate ac iuetiti» cuncti» diebua vitae άγιωσύνη χαί δικαιοσύνη πάσας τάς ήμέρας τού βίου noatrae. Arnen. ήμών. Άμήγ. ή Τότε ό ίερεύς Αρξει τής Προσφοράς, έν τι ή πλείω τών έπενεχθέντων γνωμιδίων λόγων, κατά τό δοκούν αύτφ, τού δέ λαού Αντίκρυ τού θυσιαστηρίου γονυπετοΰντος ') · ■ ■ ή Tum proebyter offertorium ineipiet, «enteatiarum, ' quae hic adducuntur, unam aut plure· recitana, prout ipai videbitur, populo coram menae in. genua provoluto: Γεν., χεφ. δ'. Καί έγένετο μεθ' ήμέρας ήνεγκε Κάίν Αχό τών καρπών τής γής θυσίαν τφ χυρίμ * χαί Άβελ ήνεγκε xai εώτός Από τών πρωτοτόκων τών προβάτων αύτού xai Από τών στεάτων αύτών- χαΐ έπείδεν ό θεός έπί Άβελ χαί έπί τοίς δώροις βότοϋ, tai βέ ΚάΓν χαί έπί τοίς θυσίαις αύτού ού ιπροσέσχε. n|>ensatoruni mercedetn accipiamus ia die timenda retributioni· tuae i ustae, per Dominum nostrum lesum Christum, qui una tecum et cum spiritu «aneto vivit et regnat unus Deus in saecula aacculorum. Anien. · ή Tum presbyter ad populum cotuersu· dicet: Dominus vobiscum. * Responsio : Et cum spiritu tuo. Sacerdos: Sursum habeatis corda. Responsio : Habemus ad Dominum. Sacerdo·: Gratia· agamus domino Deo nostro. Responsio : Dignum eat et- iustum id agere. ή Tum presbyter, ad mensam conversus, dicet ; Vere dignum est et iustum ac prorsus decet, nos' tibi semper et ubique gratias agere, Domine, •anete pater (Ban- verb· mcU· pa»w «sittsodà mt ia ■ioaiac-a Trmttatisi. omnipotens, aeterne Dens. αίώνι» θαός. ή (Χς έπαχθήσ«ται τδ ίδιον προοίμιον χατά τδν καιρόν, «ί άρα Ιπιταχθή τι' «ί Μ μή, «ύθάως έπιλιχφήσηαι τά ίκόμ«να· Αιόπαρ μ«τ’ άγγίλων χαί Αρχαγγέλων χαί πάσης τών έπουρανίων δυνάμιων πανηγύρΜς Ινδοξότατον όνομά σου άνυμνούμιν χαί μτγχλύνομιν, άβ:αλ(ίπτως αίνούντίς σ» χαί λέγοντας. Ί ’*· τον Βαριλτ/ω ώ ·Μ(ύ». Hmc oUuîmü· oratio e Bssüü aie» stiqus dsprsaqK· at, nd in aultb imsntata. If. Osar. «Μώνρνκα aw· ώέμωώ βτΗτωωω, PnrWi·, IMT. μ IM. Xm «t w Mona aoxMa*, illoa » UMa An(M· rowrnaa nltaaa aw·.' ■) νάοώας nd· Coxciu «uau. TOMV· XXXVII. ή Quibus verbis aubiicietur praefatio propria pro tempore, si qua sit assignata; alioqui statim •i.biungentur quae sequuntur: Ideo η πάσι τοίς Αποστόλοις αύτοΟ, χαί ένώπιον αύτών άώβη «ί; τούς ούρανοός έτοιμάσαι Λ 50β ή Hie popuhi· eum praobyterp eoneinit wnulqae dieanu ' j. Sanctu·, MMtua, «anctu» Dominuo Deu» Sa­ baoth : pieni aunt caeli et tam gloria tua : hnaanaa in exoelai». Banedictui qui wnit in nomine Do­ mini. Gloria tibi» Domine uttiaaime. Amen. Praefatione» propriae. ή Natali die Domini, et «eptein diebu· ·«>qnentibua: Quia dediati ’ nobi· onirum fikum tuum, leaum Cbriatum, ut pro nobia aub iatud quaai temporia naaceretur; qui operante apiritu sancto vere factua eat homo ex auboiantia Mariae virgini», matris suae, idque aine labe peccat), ut noa ab oihni peccato mundaret. Ideo cum angelis Atc. ή Die Paai'hatis, et-«optem diebus sequentibus: Imprimi» autem te laudare tenemur propter gloriosissimam resurrectionem Hlii jtul, lesu Christi, domini nostri. Ipse enim verua eat paschalis 'agnus, qui pro nobis immolatus eat et abstulit peccatum mundi; qui morte sua mortem abolevit et sua ex morthia resurrectione vitam aeternam nobis resti­ tuit, Ideo cum angeli» etc. .ή Die Ascensionis, et septem diebus sequentibus: ήμίν τόν τόπον, Γνα βπο* αύτός έστιν, έχοίστ χαί ήμ«ί; Αναβλμιν χαί αύτφ έν Βόξη συμβασιλ«ύσωμ«ν. Διόπ«ρ μ*τ- Αγγέλων χτλ, Per leaum Christum, Dominum nostrum, tilium tuum praedilectum. qui post gloriosissimam suam resurrectionem manifesto apparuit omnibus apo­ stolis suis; ipsisque spectantibus in eaeloa ascendit, locum- nobis praeparaturus; adeo ut ubi ipse est, eo nos etiam ascendamus et cum ipso in gloria regnemus. ‘ Ideo cum angelis etc. ή Έν τή ΙΗντηχοστή χαί ταίς ϊς έπ«ιτα ήμέραι; · ή Die Pentecostes, et sex diebus «eifUentibu»: Διά ΊησοΟ ΧριστοΟ τού χορίου ήμΛν, xofr’ ού τήν παναληΚή ύπόσχισιν τό Αγιον πν<0μα ώς π«ρ: που τόν χρόνον τούτον έχ τών ουρανών χατέβη μ*τ' ήχου &απ«ρ φιρομένης πνοής βιαίας έν όμοιώματ: Βιαμαριζομένων γλωσσάς ώσχί πυρός, χα^ήμχνον έφ ένα έκαστον τών Αποστόλων πρδ; τδ ΒιΒάσχ*ιν χαί όδηγ«1ν αύτού; «ίς πΑσαν τήν ΑλήΛτιαν, Βωρούμχνον αύτοί; τό τ« διαφόρων γλωσσών χάρισμα χαί παρρη­ σίαν ματA Btotâipou ζήλου πίσι τοίς έίΗασιν «ύτβνως χαί β«βαίω; χηρύξαι τδ «ύαγγέλιον, δι' ού έχ σκότους χαί πλάνης ΑγόμοΛα «ίς τό λαμπρόν φβς χαί τήν Αληθινήν έπίγνωσίν σου τ« χ«ί τού υίοΟ σου ΊησοΟ Χριστού. Διόπχρ μττ’ Αγγέλων χτλ. Per leaum Christum, Dominum nostrum, iuxtn cuius certissimam promissionem spiritus sanctu» sub id quasi temporis e caelis descendit cum stre­ pitu tanquam ruentis flatus violenti ad simili­ tudinem dispertitarum linguarum instar ignis, resi­ dens super singuli» apostolos, ut eos doceret et introduceret in omnem veritatem, impertito ipsis variarum linguarnm munere, simul ac fiducia et fervide studio evangelium cunctis gentibus con­ stanter fldenterque praedicandi; quo e tenebris, et errore educimur ad puram lucem et veram cogni­ tionem tui atque filii tui lesu Christi. Ideo cum angelis etc. ή Έν τή έορτήζτής ΤριΑΒος μόνον· ή In festo Trinitatis tantum : *Ος τυγχάνως 4ν «ίς φαός, «Ις χύριος, ού μόνον έν πρόσωπον, ΑλλΑ τρία πρόσωπα έν τή μιφ ούσίμ · β γάρ πισαύομχν π«ρί τής Βόξης τοΟ πατρός, τούτο χαί πιρί τοΟ υίοΟ χαί πν«ύμ«τυς Αγίου Awu ήστινοσοΟν διαφοράς ή Ανισότητος π«π«ίσμ*»α. Διόπβρ μ«τ’ Αγγέλων χ^λ. Qui unus es Deus, anus Dominus: non una tantum persona, sed tres personae in una sub- . stantia. Qnod enim de gloria Patris, illud idem de Filio et Aa Spiritu annoto credimus absque ulla differentia aut inaequalitate. Ideo cum an­ gelis etc. ή Μ«Α έχαστον τούτων τΛν προοιμίων φσ»ήσ«ται ή λιχΛήσχται «ύΗως* Δι0π«ρ μ*τ’ Αγγέλων χαί Αρχαγγέλων χαί χάσης τών («ουρανίων Βυνάμχων πανηγϋρ«ως (νδο^ότατον όνομά σου ΑνυμνοΟμ*ν χαί μ«γαλύνομ«ν, Α&αλίίχτως αίνο^ντές Λ χαί λέγοντίς. ή’ Post unamquamque ex kis praefationibus protinus cantabitur aut recitabitur: ή ΈνταΟΛα τφ ί«ρ«ί λαός συνυμνήσ«ι· » Άγιος, Αγιος, Αγιος χύριος β Ηδς σαβαώ*· πλή.ρ«ις οί ούρανοί χαί ή γή τής Βόξης σου· άιααννΑ έν τοίς ύφίστοις. Εύλογη^ένος ό έρχόμχνος έν όνόματι· χορίου- Βόξα σοι, χύρ<« ύπιρύψιστ». Αμήν. Ideo' cum angelis' et arahaagelis, cumque omni caelestium potestatum conventu, gloriosbsimtnu nomen tuum laudamus et magnificamus, te in­ desinenter celebrantes ac dicentes. fi Hic popmns cum presbytero concinit: Sanctus, satactus, sanctus Dominus, Deus Sa­ baoth. Pleni snnt caeli et terra gloria tua;' hosanna in excelsis. Benedict» qui venit in nomine Do­ mini: gloria tibi, Domine altissime. Arnen. I,ONDINE5tlE8 ET CON8TANTINOl’l I1.1TA NAE SYNODI. 1ÎW lî 16 M» ή Airtiaa i iprt1)· Άγιωσύνη ή φύσι; σού ion xal τά δβρον, βββιλιΟ τών Μ/νοη · Αγιο; χαί 6 μονογινή; σου υίδ; & aiftoi ήμών Ιησού; Χριατάς, if ού τά πάντα έποίησα;' Αγιον Îi χαί τά πνιύμά σου ’As! μαχαριώτατον, δς τά πάντα έρ«υνφ χαί τί βαΐΙΗ} τή; Απχίρονό; σου . τϊλ«ιώσ«ω;. 'Άγιο; tl. παντηχράτωρ χαί πανιλχήμων θχό;· Ανθρωπον χατ’ ιίχόνα σήν ίκο','^Λΐ. «ί; τδν παράδτισον ιίσήγαγ»;, xal έν τή τή; άζιοπρ<π«ία; χαί ηδονή; Απολαύσ«ι τέθ«ιχα; αύτδν όταν δέ τήν ϊύβαιμονίαν αύτού απέταλη έν τφ τήν έντολήν σου napajiaivtiv, ούχ έγκατέλιπιν αύτδν ή Αγαθότη; σου ούδέ παρ*ίδ«ν πα;έμιιν«ν ή πρόνοιά σου,, δ νόμο; σου έδόθη πρδ; τδ παιδιύσαι αυτόν, οί προφήταί σου πρδ; τδ Αναχομίζ«σθαι αύτδν χαί παιδαγωγίαν Απισταλώνται. Ότι δέ ήλθι τδ πλήρωμα τού χρόνου, τδν μονογινή σου υίδν έξαπέσττ.λα; si; τδ τή αή δικαι­ οσύνη ίχανδν 'άνταποδιδόναι, si; τδ τήν φύσιν ήμττέραν ένδυναμιίν χαί τήν ιίχόνα σήν έν ήμίν άνανιώσαι. Εί; τδ έργον τούτο τδ ένδοξότατον ό λόγο; σου αιώνιοί χατήλθρν έχ τών ουρανών, χαί σαρχωίΗί; έχ πνιΰματο; άγιου, γχννηθίί; έχ τή; παμμαχαρία; παρθένου, συναναστραφιίς τ« τοί; άνθρωποι;, τήν ζωήν αυτού χαί τά θαύματα φχονόμησι πρδ; σωτηρίαν τού γένου; rjuhv. "Ors δέ ήλθαν ή ώρα τού προαφίριιν αύτδν τήν τού [λν,σμού θυσίαν έπί τώ σταυρφ, μέλλων ό αναμάρτη­ το; κατά τδ έλ<ο; αυτού θάνατον υπέρ τών Αμαρ­ τιών ήμών χαταδέχισθαι, έν τή νυχτί, ή παρτδίβοτο έ'ΡΡώ ώΐ ιόι· Ivp/r to ύοιιοΛο» κς rr.· z«((<■<7. Μ- ώ tvKltn· oiroi xal ΙχΙωρ χα9ιίρ»9ηαόμτνοι χτίρας .■v<»,iw>,y. ΤΟΥΤΟ γάρ ΕΣΤΙ TO Alt MA ΜΟΥ τδ τή; χαίνη; διαθήκη; τδ πιρί ύμών χαί πιρί πολ­ λών έχχυνόμιναν tï; Αφισιν Αμαρτιών τούτο ποιιίτι, δσάχι; Αν πίνητι, st; τήν έμήν Ανάμνησιν. ή Άποχριθήσεται δ λαό;· Αμήν. ή Τότε έρί! ί itptù;· Έχ τών διατάξεων ΑποστολιχώνΜεμνημένοι τοίνυν τού πάθου; αύτού χαί τού θανάτου χαί τή; έχ νιμρών Αναστάσβω; χα! τή; ιί; ούρανού; έπανόδου χαί'τή; μελλούση; αύτού δευτέρα; παρου­ σία;. έν ή έρχεται μβτά δδξη; χαί δυνΑμχω; μεγάλη; χρίναι ζώντα; χαί vtxpoù; χαί Αποδούναι έχάστφ κατά τά έργα αύτού, προσφέρομέν σοι τφ βασιλεί χαί θεφ πατά τήν Αγίαν αύτού διάταξιν τδν Αρτον τούτον χαί τδ ποτήριον τούτο, ιύχαριστούντέ; σοι δΓ αύτού, έφ' οί; χατηξίωσα; ήμΑ; έστάναι ένώπιδν σου χαί ίερατεύειν σοι- χαί Αξιούμέν at, βπω; ιύμινώ; έπιβλέψφ; έπί τά πρρχιίμινα, δώρα ταύτα ένώπιδν σου. δ Αν«νβ<ή; θαδ^ χαί ιύβοχήση; έπ' αύτοίξ^έί; τιμήν τού Χριστού σου, χαί χαταπέμψή; τδ Αγιόν σου πνχύμα έπί τήν θυσίαν ταύτην τδν μάρτυρα τών παθημάτων τού χυρίου 'Ιησού, βπω; Αποφήνη fuit late oratio te ooauiaxi ritpoli Xxgloram aon toferitw, deprmpte Mt paocte iateatatl· · teitt» MOeti teoobi, quaai vide apod Aaeemui, Co4o* Hhirfie»· Koiuiet xmwraw, <- V, μ M-M. : *) Vote ‘tx τύν Atrafun àxwrehmér te xwrttee; te rd. tero MfUex deRai. Hom revera oratio deoupla eet e CdwtiM. Apote., Mb. Vftl, ear 1» 610 ή Btatiw preebyter ' dicet : Banotitatia font ipae ea atque auctor, rex saeculorum ; sanctu· et unigenitus filius tuus. Do­ minus noster leeua Christus, per quem omnia fe­ cisti; sanctus et spiritus tuus semper beatiaeimua, qui omnia perscrutatur, etiam profunditates infinitae tuae perfectionis. Sanctus ea, omnipotens at misericordissime Deus : hominem ad imaginem tuam condidisti, 'in paradisum introduxisti, et in dignitatis voluptatisque perfruitione constituisti; postquam autem mandatum tuum transgressus felicitate ex­ cidit, eum non dereliquit bonitas tua neque des­ pexit. sed permansit providentia tua: lex tua data eat ad corrigendum illum ; prophetae tui mimi sunt, qui eum deducerent et instituerent. Cum autem advenit plenitudo temporis, unigenitum lilium tuum demisisti, qui iustitiae tuae satis­ faceret, qui naturam nostram viribus instrueret, qui tuam in nobis imaginem renovaret. l'ui gloriosissimo negotio conficiendo verbum tuum aeternum e caelis descendit ; et carne, ex spiritu sancto indutum, o beatissima virgine natum, inter homines conversatum, vitam suam et miracula dispensavit ad salutem generis nostri. I um vero tempus advenit seipsum offerendi in placationis sacrificium in cruce, mortem expers ipsum pec­ cati secimdum misericordiam suam pro peccatis nostris subiturum,- ea nocte, qua tradebatur (Hk presbyter accipiat pstiuaia te naaosl. accepit panem, et, cum gratias egisset, illum (Hk astem franget panem > fregit ac dedit discipulis suis, dicens: Accipite, comedite (Hic manas te panem porrigat>, HOC EHT COR ή PUS MEUM, quod pro vobia datur. hoc facite in mei recordationem. ή Populus respondebit : Arnen. ή Deinde presbyter dicet : Similiter postquam caenasset (Hic calicem te manibn· sumat), accepit calicem, et, postquam gratias egisset, dedit illis, dicens: Hibete ex hoc omnes: (Bt hic te vasa omnia |ùve sint ealicM sive lagenae), te qui­ bas est vinum et aqua couecraatia, manus pornjrat) HIC E8T enim SAN t GUIS MEUS novi testamenti, qui pro vobia et pro multis effbndetur in remis­ sionem peccatorum. Hqc facite, quotiescumque biberitis, in mei recordationem. Π Populus respondebit Amen. ή Tum dicet presbyter. E eoastituttomiue apottolieit. Memores igitur passionis eius et mortis et resurrectionis a mortuis et in caelos reversionis et fiituri eius secundi ad­ ventus, cum veniet cum gloria et potestate magna ad iudicando» vivos et mortuos et reddendum uni­ cuique secundum opera eius, offerimus tibi regi et Deo iuxta sanctum ipsius institutum panem hunc et calicem hunc, gratias agentes tibi per eum, quia a te digni facti sumus stare in conspectu tuo et tibi sacrificium offerre. Atque te rogamus, ut benigne aspicias in haec munera tibi coram pro­ posita, tu Deus nullius indigens, et bene placeant tibi in honorem Christi tui, et mittas supef hoc sacrificium spiritum sanctum tuum testem passionum Domini lesu, ut iHk presbyter Bsaam te panesi porrigat) manifestum faciat hunc panem esse corpus Christi AH 1A1NDINEN8K8 KT CONSTANTINOPOUTANAE SYNODI, 1714-17» a rÿr Ittf* ’V «eve Λη>έ·»<1 iflWf τούτον οώμα τού ΧριατοΟ σου χαί (Καί «Α> .v«wl τφ saver» ftlit «Imi »Λ» à Jw«rι πνεύματ; άληίΗία; ένότητό; ττ χαί όμονοία; έχχλησίαν τήν χαδόλιχήν άδιαλείπτα»; έπιπνεύσαι, χα! ϊώρησαι, Ινα πάντι; οί τό άγιον όνομά σου όμολογούντε; iv τή τού ιερού λόγου σου άλη,Ήίφ τυμφωνείν χαί iv τή δμονοίρ χαί ’ εύσεβε! άγάπη συγχαταβιούν Βυνηδώσι. Παράσχου χάριν, πάττρ ουράνιε. π£σι το!; έπισχόποι; χαί ίτρτΟσιν’), ώστε :»·> ττ βίφ χα! τή διδασχαλίφ αύτών τόν άληάινόν χα! ζώντα λόγον σου άναγγέλλειν, Ιτι Bi χαί όρδώ; χαί προσηχόντι»; ίτρά τά μυστήριά σου τελείν. Έτι δέ δεόμε&ά σου, χύριε, σώσον χαί σχίπασον άπαντα; τού; χριστιανού; βασιλε!;, άρχοντα; χαί χ-υβερνήτας, μάλιστα Bi τόν δούλάν 0ου τόν βα­ σιλέα ήμών, Γνα ύπ' αυτού ήρτμον χα! ήσύχιον βιον διάγωμεν iv πάση τύστρτίφ χα! στμνότητι, χα! χάρισαι τοίς αυτού σύμβουλοι; χα! πάσι τοί; ϋπ' αύτού iv ίξουσίφ ούσιν άπροσώπολήπτοι; τι χα! νόμιμα»; Βίχην διχάσαι, πρό; τι τήν τή; πονηριά; χαί χαχίας τιμωρίαν χα! τή; άληδού; δρησχεία; σου χα! αρετής προστασίαν. Κα! όλοχλήρφ τφ λαφ σου δώρησαι τήν ίπουράνιόν σου χάριν, έφ Φ πράε! τή Βιανοία χαί πρεποϋση τή εΰλαβεία τό άγιον βήμά σου ένωτίσαοθαί τι χαί προσδέξασδα·.. χαί iv όσιότητι χα! δικαιοσύνη σοι λατριύειν πάσα; τά; ήμέρα; τή; ζ<*ήί βολτών. "Ετι Bi έξαιρέτω; παρατίίΗμιν τή πανελεήμονι άγαδότητί σου τήν όμήγυριν τούτην τήν iv τφ όνόματί σου ένδάδε ίπισυναγομάνην si; τό έπευφημίζειν τήν τού ίνδοξοτάτου θανάτου τού υιού σου άνάμνησιν. Καί ταπχινοφρονάστατα δεόμεδά σου, χύριε, διά τήν χρηστότητά σου, παραμυδείσθαι, άντιλαβίcitai χαί βοηδείν πάσι τοί; iv τφ νύν βίφ συμφορά ή άλγηδόνι, ίνδείφ, νόσφ ή άλλη ήτινιούν χαχοπαδεία ταλαιπορουμένοις, μάλιστα Bi τοί; ύκέρ ών αί πρασιυχα! ήμών Απαιτούνται fnit» ptrtar erar ας τώ» r»ç /χχλχαώς ιτραβνι-χών άέχτα,Λ *) Καί δή χατά λίαν χα! έξ δλη; τή; χαρδία; αίνούμίν ot χαί ιύχαριστούμάν σοι xtpl τή; ώαυμαστή; χάριτο; χαί άρηή; iv πάοι τρί; άγιοι; σου άχ’ αίώνο; άπαγγχλλομάνης, μάλιστα δέ iv τή ένδοξοτάτη χα! άαί μαχαροττάτή παρΗνφ Μαρίφ τή τού υιού σου Ιησού Χριστού τού χυρίου ήμών χαί ίΗού μητρί, χαί iv τοί; άγιοι; πατριάρχαι^ προφήται^ άποστόλοι;, μάρτυσ: χαί δμολογήται;, 4» τά παραδείγματα χαί τήν τή; πίσττ·»; προσχαρτάρησιν βδ; ήμίν μιμήσασ^αι. ΙΙαρατίίΗμχν τφ έλέτι σου, χύριχ, πάντα; τόύς δού­ λου; σου iviHvôt συν τή σφραγίδι πίστη»; άπίλ'δόντα; χαί τά νύν iv τφ τή; ειρήνη; δπνμ άναπαύοντα;' χάρισαι αυτοί;, δεόμιδά σου, τδ έλβό; σου χαί τήν ‘1 Bar oratioae ad ooUmaas tUlnale Aagfore nverthaor. ■1 betentia ct gloria in aaecula aâeciilorum. Arnen. ΙΙάτχρ ήμών t iv τοί; ούρανοί;, Αγ-.ασθήτω τά όνομά σου- ίλθίτω ή βασιλέα σου- γ<νηΜ(τ« τά θί- λημό σου ώ; iv ούρανφ xai Ιπί τή; γής- τδν άρτον ήμών τδν Ιπιούσιον δδ; ήμίν σήμαρον xai Αφ«; ήμίν τΑ όφίίλήματα ήμών, ώ; χα! ήμ«ί; άφί«μ«ν τοί; όφχιλίται; ήμών - χα! μή «ίσ«νίγχη; ήμβ; «ί; πχιρασμόν, Αλλά βύσα: ήμΑ; Απδ τοΟ πονηρού. "Οτι σοΟ ίστιν ή βασιλχία χαί ή δύναμι; χαί ή δόξα ιί; τού; αιώνα; τών αιώνων. Αμήν. ή Είτα ô Uptù; πρδ; τδν λαόν ίπιστραφ«ί; ίρ»ί· Ή τοί" χυρίου ιΐρήνη μ*#' υμών πάντοτι. ή Deinde preabvter ad populum converaua dicet: Pax Domini ait aemper vobiacum. Άπόχρισι;· Κα: μκά τοΟ πνιύματό; σου. Reaponaio : Et cum apiritu tuo. ΊχρχύςΧριστό; τδ πάσχα ήμών Απαξ ύπέρ ήμών έθύθη, βτα τά; Αμαρτία; ήμών αύτδ; Ανήν·γχ»ν iv τφ αώματι αύτοΟ ίπ! τδ ξύλον αύτδ; γάρ ό Αμνό; τοΟ θχού Αληθινό;, ό αίρων τΑ; Αμαρτία; τού κόσμου- διδ μ«τ' ΑγαλλιΑσιω; χαί ιύλαβχία; τφ χυρίψ Ιορτάζωμιν *). Pre»byter: Chriatua. paacha noatrum. aemel pro nobia aacrificatua eat, quando peccata noatra pertulit in cor­ pore auo auper lignum ; ipae enim veru· eat agnua Dei qui tollit peccata mundi. Itaque cum exaultatione et pietate featum in Domino agitemua. ή Τότι ό ί«ρ«ύ; πάντα; τού; ίπ! τδ τή; παναγία; συνάξιω; μιτόχτιν συνχρχομένου; προσφωνήσει *) · 1 Tum preabvter cuncto· ad accipiendam aacram communionem accedente· alloquetur: "Οσοι πιρ δντω; χα! Αληθώ; ίπ! τοί; Αμαρτήμασιν ύμών μιτανοιίτι χαί πρδ; τού; πάλα; Αγάπην Ιχ·τ· χαί τόν χαινδν βίαν διάγχ-.ν προθυμηίσθ·, τά; ίντολά; τού ΐΗού τηρούντ·; χαί τοαποτούβ» iv τα!; όσίαι; οδοί; αύτού' ποριύοσθαι σπουδάζοντ»;, |γγίζ«τι μ«τά πίστιω;, χαί τούτο μυστήριον τδ πανάγιον «ί; τήν ύμττίραν παραμυθίαν λαμβάντττ, χαί παντοχράτορ: τφ θ«ψ τήν ταπτινήν Αξομολόγησιν ύμών (ύσχβώ; γονυπττ'ούντ»; ποιχίσθχ. Voa omne·, quoa vere ac reipaa peccatorum voatroruin paenitet, quique proximo· caritate com­ plectimini, et vitam novam agere peroupitia, man­ dati· Dei obaequendo et in vii· eiua aancti· iam tum incedere conando, cum fide accedite, et hoc ■anctiMimum sacrificium in solatium vestrum ac­ cipite; atque omnipotenti Deo demisae confitemini, in genua modeete provoluti. ή Τότχ ή γιν.χή αύτη ή ίξομολίγησι; διά τοΟ ίιρέω; χαί τοΟ λαού έπιλίξιτα·.. αύτοΟ τι χαί αύτών ταπ'ΐνώ; Ιμπροσθχν τού θυσιαστηρίου γονυπχτούντων χαί λχγόντων H Tum haec generalis confeuio cum a pres­ bytero tum a populo recitabitur, ip*o et illis humiliter versus mensam in genu· provoluti» ac dicentibus: ômnipotens Deus,' pater domini nostri fqgu Ηιδ; ό παντοχράτωρ, πάττρ χυρίου ήμών Ιησού' ΧριστοΟ. ό τών πάντων χτίστη;, τών Ανθρώπων. πάν­ Christi, renrtn omnium conditor, hominum omnium των χριτή;, όμολογοΟμαν χαί πανθοΟμαν πολλαπλάσιο; iudex, confitemur ac deflemus multiplicia peccata ήμών τΑ; Αμαρτία; χαί Ανομία;, δ; συχνώ; χαί ac scelera noatra, quae -saepe et assidue et extra ίπαλλήλω; χαί ΰπίρ λίαν πονηρώ; Ιποιήσαμ·ν, iv- modum flagitiose commisimus cogitatione, verbo et' ' νοίφ, λόγψ χαί Ιργφ. χατά τή; θχία; μογαλκότητό; opere, contra divinata tuam maieatatem, iram atque σου, τήν όργήν σου χαί νέμ·αιν χαθ' ήμών δικαιότατα ultionem tuam in noa iuatissime provocante· Obnixe * χαροξύνοντ·;. Έχτχνώ; μιτάνοοΟμρν, χαί in! τούτοι; nos paenitet, et eipamodi delicta noatra ex animo τοί; παρορττώμασιν ήμών ix χαρβία; λυπούμαθα- dolemus. Acerba' nobis est eorum recordatio, et Αλγρινή ήμίν Ιστιν ή ύπόμνησι; αύτών χαί τδ βάρο; onus eorum intolerabile. Miserere nostri, miserere αύτών Αφόρηταν έλέησον ήμά;, έλίησον ήμΑ;, έλ<η- nostri, pater misericordissime ; propter, flilura tuum μονίατατ» πΑτ«ρ· Ivtxxv τοΟ υιού σου τού χυρίου lesum Christum dominum nostrum praeterita om­ ήμών ΊησοΟ ΧριστοΟ Αφ·; ήμίν πάντα τΑ παρ<ληλυ- nia nobis remitte, ac concede, ut in posterum θότα, χα! χάρισαι ήμίν τούνττύθον διαπαντδ; iv χαι- semper tibi serviamus et placeamus in novitate νότητι τοΟ βίου σοι δόυλχύσαι χαί Apiaai πρδ; τήν vitae ad numinis tui honorem et gloriam, per τούνόματό; σου τιμήν χα! δόξαν διά ΊησοΟ Χριστού lesum Chriatum dominum nostrum. Arnen. τού χυρίου ήμών. 'Αμήν. ')'Deest hsee «ntic in Prmm μιΜκαηκ» Mro. Variia constat acriptars· lecta," scilicet : 1 l’or. V. 7; I l*str. II, 24. lob. I, 2»; I Cor. V, 8. ') Is vulgato Angloraa libro ritsaH. oratio ista et qase essa excipiant Akaatar ante prastUttoneas. . 2. . 515 LONDINEN81S8 KT CONSTAN’TINOPOLITANAK 8.YNOD1, 1716-lfM M« ή Etat άναστάς δ πρβσβύταρος (ή δ Μακακος, έάν παρή,) xai itfbi τδν λαόν στραφαίς, τούτην τήν άπόλυσιν άποφθέγξβται · 11αντοχράτ«ρ θχός. πατήρ ήμών έπουράνιος, δ έχ μχγάλου τού έλέους αύτοΟ daaqgKiXâptvoç συγγνώμην έχχιν άμαρτιών κβαι τοίς τή έχ χαρδίας μχτανοίςι χα! αληθινή «ίστιι πρδς αυτόν έπιστρχφομένοις, ίλασθχίη ύμίν χα! άπδ πάντων τών Αμαρτημάτων ύμών βύβαιτο ρμάς, έν πάση τή άγαθότητι σθτνώσαι χα! βχβαιώσαι υμάς χαί ιίς ζωήν αιώνιον, χαταγάγοι υμάς διά Ιησού Χριστού τοΟ χυρίου ήμών. Αμήν. ή Dead· presbyter (aat epiacopue, ai adsit,} assurgens ·( ad populum oeavenaa hami absolu­ tionem pronuntiabit: Omnipotens Dana, |>ater noster ' caelestis, qui pro aiUMM sua misericordia peccatorum remisak·nem promiait iia omnibua, qui ex animo paeniteetea eam vara tide ad ipouui ae converterint, veatri misereatur, ab omnibua peeeatia veetna voa liberet, voa in omni bono confirmet et roboret, voaque per­ ducat ad ritam aeternam, per leaum t'hriotum do­ minum noatrum. Amen. ή Τδτ« δέ δ ί«ρ«ΰς έρ«1· Είσαχίύσαττ ώς τά παραμυθητικά τΰτί ^ημίτνη δ σωτήρ ήμών δ Χριστός λίγα* άπασι τοίς πρδς αύτόν αληθώς έπιστρχφομένοις *) ■ » · 1 Tum vero presbyter dicet. Audite quam consolatoriis verbis servator noster Chriatus eos omnes alloquatur, qui ad ipsum revera convertuntur: Ματθ., χ<φ. ια', χομ. χη'. Αχύτχ πρδς μ< πάντχ; οί χοπιώντις χαί πιφορτισμένοι', χάγώ Ανα­ παύσω ύμάς. λ Ίωάν., χιφ. γ', χομ< ις'. Ούτως ήγίπησιν δ θεός τδν κόσμον, ώστχ τδν υιόν αύτοΟ τδν μονογενή έδωχεν, ϊνα πάς ό. ικστεύων εις αύτόν μή άπόλητα:, άλλ’ Ιχη ζωήν αιώνιον, Haith., cap. XI, rtf>. '28. Venit·· ad me omnes qui fatigati estis et onerati, et ego vos recreabo. Έτι δέ άχούετε S λέγει ό άγιος Παύλος Ioann., cap. Ill, trr». 18. fta Deus d^cxit mundum, ut filium suum unigenitum deder.. ut quisquis cre'dit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam. I Tim., cap. I, pert. 15. Fidus senno et om­ nino dignus quem amplectamur. Christum lesum venisse in mundum ut peccatores servaret. Πρδς δέ τούτοις ένωτίσασθχ χαί δ λέγει ό άγιος Ιωάννης' α' Ιωάν., χτφ. jl', χομ. a', Εάν,τις άμάρτη, παράχλητον έχομεν πρός τδν πατέρα, Ίησούν Χριστόν δίχαιον χαί αύτός ίλαηψός έστι περί τών Αμαρτιών ήμών, ού περί τών ημιτέρων Ü μόνον, άλλά χαί περί όλου τού χόσμου. * Tum etiam auribus eveipite.^juid dicat sanctus loannes: I lutita., cap. II, vert. 1, 2. Quod si quis pec­ cant, advocatum apud patrem habemus lesum Christum iustum : et ipse est propitiatio pro pec­ catis nostris : nec pro nostris solum, sed etiam pro totius mundi. 1 Deinde presb» ter ad mensam conversus et in genua provolutus, eorum nomine qui sunt com­ municaturi hanc dicet orationem : Non ideo ad hanc mensam luam. Domine miseri­ cors, audemus accedere, quod in nostra iustitia confidamus, aed in magnitudine ac multitudine miserationum tuarum. Nos quidem, digni non sumus, qui micas quae cadunt c mensa tua colli­ gamus: tu vero idem es dthninus, cuius proprium eat semper misereri. Nobia igitur concede, benig­ nissime. domine, dilectissimi filii tui lesu Christi carnem sic edere,' aicque sanguinem illius bibere, ut corpora nostra peccatis inquinate per illius corpiq purgentur et animae nostrae per pretiosissi­ mum. Uliua sanguinem abluantur: ut noa in ipso perpetuo habitemus, et ipse in nobis. Amen. ή Τότχ δ έπισχοπος, έάν παρή, ήτοι & ίερεύς ό λειτουργών, γονυπετήσει χαί τών μυστηρίων Αμφοτέρηι τφ «!δ«ι αύτός μεταλήψεταν «ίτα δέ μεταδώσω αύτά τοίς έπισχόποις, πρεσβυτέροις χαί διαχόνβις ωσαύτως (ήν τιν·ς παρώσιν), έπειτα δέ χαί τφ λαφ καθεξής εις τάς αύτών χιίρας, πάντων εύπρεπώς γονυπετούντων. ή Tum episcopus, si adsit, aut presbyter, qui sacrum peragit, genua flectet et Meram commu­ nionem sub utraque specie ipse sumet: deinde illam tradet episcopis, presbyteris, diaconis (si qui adfuerint) eodem modo, tum etiam plebi per vi­ ces in manus, omnibua verecunde in genua pro­ volutis. ή Κα1. παρέχων τιν! τδ μυστήριον τού σώματος ΧριστοΟ έρ«£· Χώμα χυρίου ήμών ΊησοΟ Χριστού, τό περί' σού διδόμινον, διαφυλάξαι τδ σώμα χαί τήν ψυχήν σου εις ζωήν αιώνιον. ή Unicuique autem porrigens sacramentqt» corporta Christi ’dicet: Corpus domini noatri lesu Christi, quod pro te traditum Mt, corpus et animam tuam custodiat in vitam aeternam. ■) Kx qaihaa aoriptaras libris fai hic allati dssaaapti tint, ia margia* siastatar, quae InUtia aes lutra textus sdu b. ή Tum presbyter nd populum dicet: ( Iremus. 1 Κτα ό ίερεύς πρδς τδ θυσιαστήριον στραφείς χα! γονυπετών, έν δνόματι τών μεταληψομένων ταύτην έριί τήν ευχήν Ού θαρροΟμτν έλθτ?ν έπί ταύτην τήν τράπεζάν του, έλεημον κύριε, τή ήμετέρα δικαιοσύνη, άλλά τφ μεγέθει χα! πλήθει τών οίχτιρμών σου πτποιθόττς. Ημείς μέν ούχ Ιξιοί έσμεν ούδέ τά ψιχία άπδ τής τραπέζης σου πίπτοντα συλλέγειν.· αΰ δέ ό αύτός δ κύριος, τδ ϊδιδν έστΓ> τδ .πάντοτε" έλεήσαι. Χάρισα: ούν ήμίν. εύμενέστατε χύριτ, ούτω τήν τοΟ αγαπητού υίοΟ σου ΊησοΟ Χριστού σάρπα έσθίειν χά! τδ αίμα αύτοΟ πίνειν; ώστε τά Αμαρτωλά. ήμών σώ­ ματα διά σώματος αύτοΟ χχχαθαρίσθαι χαί τάς ψυχρές ήμών διά τού τιμιωτάτου αίματος αύτοΟ λέλούσθαι, δπως ημείς έν αύτφ διαπαντός οίχώμεν χαί αύτός έν ήμίν. ’Αμήν. Λ 'U8« ό μεταλαμβάνων έρεί· Αμήν. ■ Audite insuper, quid dicat sanctus Paulus .- α' Τιμο,θ., χεφ. α', χομ. ιε'. Πιστός δ λόγος χα! πάσης Αποδοχής άξιος, δτι Χριστός Ιησούς ήλθχν εις τόν. χόσμον Αμαρτωλούς σώσαι. ή Ίότι ό ίιρεύς πρδς τδν λαόν έρε! ■ Αεηθώμεν. A ή · Hic qui communionem sumit dicet: Amen. » 617 MINDINEN8E8 ET CONBTANTINOPOLITANAK 8YMOOI. 1716-17U 1 Κα! 6 itftbt ή δωίχονο; παρίχων τινί τδ too αίματος Χριστού μυστήριον Αραδ · Αίμα κυρίου ήμών 'Ιησού ΧριστοΟ, tè καρέ σβύ ίχχυνδμανδν. διβφυλάξαι τά σώμα χα! τήν ψυχήν σου «ς ζωήν αιώνιον. ή Καί t ματαλαμβάνων lpt1· Μ* Mt ή Presbyter ante· amt dieeoaus unieaique >·« gùinie (Îlmati saerMseetam porrigea· dicet Hanguia domini aoatri leae Cbristi. - qui pro ι· efltmus est. corp·· et animam tuam custodiat ia vitam aeternam. % ή Qui vero communionem aumik dicet Amen. ,J ή Ιστίον SI Ιτ. ί Etpsb; ματαλαμβάνων τούτα τά βήματα ίχφώνω; έπ-.λίξιι,’ άκχρ έν τψ μ«τα&Μναι το!; λοιποί;, πλήν ·) δττ άντί τού SOI' έράί MOT. ή Seieaduiu eat, quod preabyter ipee eommunicaturua eadem illa verba, quae in oeteria communicaudia dicuntur, clara voce recitabit, praeterquam quod pro verbia TE et TI AM dicet' ME et MEAM. ή Κ! γ.; παρή διάκονο; ήτοι ίιρ«ύ; Ιτχρο;, τότχ αδτδ; σύν τψ ποτηρίφ έπαχολουθήσχι χαί ώσπαρ ί Up*ù{ ό λ<ιτο·υργών μ«ταδ(5<ρσι τδ τοΟ σώματος μυστήριον, αύτδς (ίπιτηδιίας*) χάριν) τδ μυστήριον τού αίματος ώσαύτως μτταβώσχι. ή Si quia diaconus aut alter preabyter adflierit, tum.ia amumpto calice peraequetur; et quemad­ modum preabyter celebrana corporia communionem tradit, ita et ipaa· (celeriuti» grattai .aanguinia communionem tradet. ή Κοινωνησάντωγ άπάντων, άναστρέψα; i iapaù; έπί τδ θυσιαστήριον. ιύλαβώ; έπιΜ,σ»; τδ έχ τών «ύχαριστηθίντων συμβόλων λχιπδμανον, καλή τή σινβδνι άναχαλύπτων. ή Poatquam omne» communicaverint, ad menaam redibit preabyter. et quidquid xuperftierit -i conaecratia clementia reverenter auper ea reponet ac mundo linteo cooperiet . ή Έπχιτα ό ίχριύς πρδ; τδν λαδν ίπιστραφιί; lpt1Ό χόριο; μιθ’ υμών. Π Deinde ad populum eiinveraua preabyter di< et Dominua vobiacum • ΛαόςΚαί μιτά τού πνιύμχτό; σου. Populua Et cum apiritu tuo Ttptù; Αιηθώμίν. 1’rroby (er < iremna. ' ή Ε!τα ό itpcù; πρδ; τδ θυσιαστήριον έπιστραφίί; χα! ίμπροσθνν ίστώ;, συναπτήν ταύτην μ*τά τήν μιτάληψιν Γυχαριστιχήν * I έρ«!· Ιΐαντοχράτωρ χαί άιίζωι θτί;, έξ δλη; τής χαρδία; ιύχαριστούμίν σοι. δτι ήμ*; τού; τά πανάγια τούτα μυστήρια έν δέοντι ιίληφότα; τή’ πνβυματιχή τού τιμιωτάτου σώματός τι χαί αίματος τού 'υίοΟ σου ' τού σωτήρο; ήμών Ιησού Χριστού τροφή ποιμαίνιιν άξιο!;. χάντιύθνν πίστιν παρίχιι; ήμίν ittpi τή; «ις ήμ4; ιύμινιια; τ« χαί χρηστότητός σου. χα! δτι τά όντως μέλη γιγδναμιν έν τψ μυστιχφ σώματι τού υιού σου ήγουν τή ιΰλογητή τών' πιστών άπάντων άνθρώπων κοινωνία συνημμένα, δτι χα! τή; αιωνίου βασιλεία; σου διά τήν άξίαν τιμιωτάτου τού θανάτου χα| πίθου; τού αγαπητού υίοΟ σου κατ’ έλπίδα κλη­ ρονόμο·. έσμέν. Ταπιινοφρονέστατα δέ άντιβολούμέν σ«, πάτιρ ούράνιι, οδτω τή χάριτί σου ήμών ίντιλαμβάνισθαι. δπο>; ίν τή άγία ixaiKg χοινωνίμ έμμένωμιν χαί πάντα τά έργα αγαθά ποιώμιν, ά προητοίμασα; ίνα έν αυτοί; πιριπατέ,σωμαν, διά Ιησού Χριστού τού κυρίου ήμών, φ μιτά σού καί πνιόματο; αγίου πάσα τιμή χαί δόξα ιίς τού; χίώ’να; τών αιώνων. , Αμήν. , 5 Tum preabyter ad mensam conversus eique ei adverso stans collectam hanc, qua gratiae pnet communionem aguntur, dicet Omnipotens et aeterne Deu», toto ei animo tibi gratia» agimus, ipiod noa. qui haec sancu myateria rite percepimus, pascere dignaris spiritali cibo pretioaissimi' corporis et sanguinis filii tui servatoris noatri leau Christi, nobisque fiduciam m tu» erga nos benevolentia ac benignitate eo pacto praebes ; quodque facti sumus genuina membra mystico filii tui corpori seu benedictae fidelium omnium societati coniuncta; et quod spe sumus etiam heredes regni tui sempiterni per merita pretiosissimae mortis ac pasaionis filii tui dilec­ tissimi. Te autem, pater caelestia, deminataeime deprecamur, uti nobia gratia tua ita succurras, ut in sancta illa communione perseveremus .atque omnia ea boqa opera exaequamur, quae tu nobis obeunda conatituiati ; per leeum iTiriatum dominum nostrum, cui una tecum et cum Hpiritu nancto ait omnia honor et gloria in saecula saeculorum Amen ή Ητα λιχθήσιται ή άσθήσκα: ϋπδ*> τού ίιρέω; καί τού λαούΑίξα έν μιστοί; θιψ, χαί έπί γής «ίρήνη, ίν άν4θρώποι; «ύδοχία. Χέ αίνούμ*ν, σέ ίδλογοϋμχν,· σί προσχυνούμιν, σέ δοξάζομαν, σοί ιύχαριστοΟμίν ύπέρ μιγάλης τή; δόξη; σου, χΰριι θαδ;, βασιλιύ ουράνια, θίδ; ό πατήρ δ παντοχράτωρ. Κύριι, υιέ μονογινέ;. Ιησού Χριστέ, χΰριι θ*ό;. ί άμνδ; τού θαού, δ υίδ; τού πατρδ;, δ αίρων τήν άμαρτίαν τού χδσμου, έλίησον ήμ4;ι ό αίρων τήν άμαρτίαν τού χδσμου, έλέησον ήμ4;· δ αίρων τήν αμαρτίαν τού χδσμου, πρύσδίχου τά» (ύχά; ήμών δ έν δ<ςιά θ«ού τού πατρδ; χαθήμινο;, έλίησον ήμ4ς. Σϋ γάρ μόνο; άγιο;, σύ μδνο; κύριος, σύ μόνος, ώ Χριστέ, μιτά πνιύματο; αγίου ΰψιστι ι! ίν δόξη τού πατρδ;. ’Αμήν. ή Deinde dicetur aut cantabitur «. presbytero et populo : Ularia in excelsis Deo, et in terra pax. et erga homineb benevolentia. Te tardamus, tibi benedi­ Ί siyr· χην cod. ’( imrsdNa; rod.; ieg-eadaiii Hurvdviervrac. ·> rrxainaturi» <»d.; serihaedeas fiait: rviae>«rve<·» ·"» >» ·) iSsd' da· ssd. cimus; te adoramus; te glorificamus; tibi gratia» agimus propter magnam gloriam tuam. Domine7 Deus, rex caelestia, Deus pater omnipotens. ' Domine, fili unigenite, tenu t'hriate. Domine Deu», agnus Dei. filius Patris, qui tollis peccata mundi, miserere noatri. Qui tollis peccata mundi, miserere nostri. Qui tollis peccata mundi, suseipe preces nostras. Qui sedes ad dextram Dei patri», miserere nostri. Quoniam tu solua sanctu», tu aolus dominii». . tu solus, o Christe, cum Spiritu sancto altuaimu» es in glori» patri» Amen M9 LONDINEN8B8 BT CONBTANTINOPOLITAN AE 8YNODI. 1710-1735 530 / ή Deinde presbyter (Mt episcopus. ai adsit.) »d populnm convenas. «os dimittet earn h c * bene­ dictione: ' Pax Dei, quae superat omnem intellectum, praesidio nit cordibus vestri» et mentibus vostris in cognitione et amote Dei et filii erae lean Christi domini nostri: et benedictio omnipotentis Dei, Patris. Filii, et Spiritus sancti, vobis adsit semperque vnbiscum maneat. ,Amen. ή Εξτα ό ίερεύ; (ή 6 Ιπίσχοκος, Uv καρή,) «ρδ« τδν λαδν έπιστραφεί^ μετά χβΛτηί τή; εύλσγίας αύ~ τόύ; άποπέμψειΕιρήνη τού ΗοΟ, ή πάντα τόν νβθν· διαρέχονΜ, φρουρήσει τά; nefUai ΰμβν χαί τ * νοήματα έν έχιγνώσει χαί άγάπη τοΟ * «οθ χαί υίοΟ αύτΛ Ιησού Χριστού TOO χυρίου ήμών· xai ή εύλογία τού παντοχράτορο; frtcO, TOO πατρό;. TOO υιού χαί TOO πνεύματα; άγιου, ύμίν παρείη xai dsl μ ό' * ύμών διαμειναι. ‘Αμήν. *) ή Ού τελεαίέήσεται’) δέ ή άναφορά, «ί μή δύο τουλάχιστον τφ ϊερεί συγχοινβνώσι. ή Non celebrabitur autem sacrificium, nisi duo saltem cum presbytero communicent. ή 114; ίερεύ; τήν εύχαριστίαν ·> χαΟ' έχάστην χυριαχήν, έτι δέ χαί έορτάσιμον, λειτουργήσει, ήτοι ταύτης μεταλήψεται, πλήν ) * «ί μή βύο πρδ; τδ σνγχοινηινείν ού παρώσι, ή έάν μή iffttetia ή άλλη τι; άξιδλογο; αίτια αύτφ έμποδίζη. ή Quisque presbyter eucharistiam qualibet do­ minica, tum etiam die festo, celebrabit, videlicet illam suscipiet, nisi duo qui cum presbytero com­ municent defuerint, vel morbus aut alia legitima causa eum, quo minus id faciat, impediat. ή (ta; ίερεύ; τφ λαφ τήν χρείαν χαί άνάγχην -τού πολλάηι; χοινβνείν χαταγγελεί χαί παρεσιαλίσε·. *1. Γνα μή άμελώσι τδ πολλάχι; προσεγγίζει ν τφ τού ΙΗού άυοιαστηρίη» διά τήν τήν ών προσφέρειν δει χρημάτων ίλιγότητα- διδάξει γάρ αύτού; δτι ιί πολλάχι; χοινωνούσι, εύπρόσβεχτο; τφ #«φ ή προσ­ φορά, καίπερ όλιγοτάτη, il προσφέρουσι τά ένδντα έχ τή; χχρδία; έχούση; χαί &εοσε[Ιού;. ή Quisque presbyter populum de summa ne­ cessitate aaepenumero communicandi monebit, eosque rogabit ne Dei ad mensam frequenter accedere negligent ob exiguam pecuniae quae offerenda eet quantitatem. Eo» enim docebit, ob­ lationem vel tenuissimam, si frequenter conununicent, Deo acceptam fore, dummodo ea quae sup­ petunt animo libenti ac pio offerant. ή Ιΐρδ; δέ τδ έχχόψαι πάσαν άφορμήν τή; δι­ χοστασία; ή χαί δεισιδαιμονία;, άρχετδν Ισται, έάν τοιοΟτό; μέν δ άρτο; ή. βίο; κοινή έδώδιμος, άριστα; δέ χαί χαλαρότατος άρτο; πύρινο;, δ; έπιτηδείως πορισίΗίη άν. ή Atque ut praecidatur omni» occasio dissen­ sionis aut superstitionis, satis erit, ai modo talis panis sit, qualis vulgo comeditur, sed lectissimus et ex purissimo tritico confectus, qui commode parari queat. ,ή Έάν τινα; διά τδ νόσημα ή τήν ίναγκαίαν τινά αιτίαν έν τοί; αύτήν δόμασι χοινωνείν χρή, τδτ« ό, ίερεύ; έχ τοΟ σώματά; τ» χαί αίματος ίχανδν δια­ τηρήσει τοί; οίχοίΗ μεταληψομίνοι;. Ήν δέ τι τών εύχαριστηΜντεβν μετά ταΟτα περίλοιπον ή, τή; έχχλησία; ούχ έχχομισ^ήσεται, άλλ' δ ίερεύ; χαί άλλοι τινέ; τήν συγχοινωνησάντων, ού; αύτφ τότε προσχαλίσειεν άν, εύ#ύς μετά τή» ευλογίαν εύλαβώ; θί­ γονται χα! πίονται αύτά. ή Quod si qui propter morbum aut aliam ur­ gentem necessitatem in domibus suis communi­ candi fuerint, tum presbyter satis corporis et san­ guinis seponet domi communicaturis. Hi vero consecratorum elementorum quicquam postea’super­ fuerit, extra ecclesiam non efferetur, sed eunt pres­ byter tum quidant alii e communicantibus, quos ad se tum advocaverit, statim post benedictionem illud reverentur comedent ac bibent. ή Έχ τοΟ αργυρίου τφ ίΗφ δή έν τή προσφορά νομίμι»; άνατιίΗντος, ίσον τφ τήν δαπάνην τού άρ­ του χαί οίνου διαλύειν άρχει, προσλήψεται ο ίερεύ; · τδ δ' έπίλοιπον εί; τά; έαυτοΟ ήτοι τά; χατ’ εύσέβειαν χαί άγάπην χρεία; ταχίέήσεται χατί τδ δοχοΟν τφ έ>;:σχόπφ. , ή De pecunia Deo sane ad dicata tantum detrahet presbyter, pensam panis ac vini solvendam superftierit, in suos usus aut tatisve opera erogabitur, prout fiierit. offertorium rite quantum ad im­ suffecerit: Quod religionis cariepiscopo visum 7. ΙΜΓΚΑΤΙ THEpAIDOS METROPOLITANO 30 mail 1722. * To the most venerable and vise bishop Arsenius the metropolitan of Thebais, the remnant of the catholick bishops and clergy of Britain wish prosperity. Archiepiaoopo reverendiaaixno docti»»imoque Ar * •enio Thebaitidos metropotitano, reliquiae catholi­ corum epiacoporum et oleri Britannicorum, fausta et foelfcia omnia precantur. Wo were much refreshed by your letter wich Noa multum oonaolata eat opiatola» quaip per you sent ua by the reverehd June * the patriarcha) manu· reverendi Jacobi protoayucelli patriarchal» protoayncellus, aa being an evident teatimony of /h te accepimus, ex n recepto jhww·» Meo. ' *) cod. *) cod. ♦) cod. τ»αρ«χ«λ»}βίί cod. m*x * Kpirtola tam latiae tara aagiiee exarata set, aagttee fhidem a d. t'arapbsL laetas vers» at vUstar, a d. J«bk Utroaqas textam eihibet codex gdixbartcaaù B. ÿ. » et 11, da qao flata «Itetur ia ayfsteea. Aagitei texte ex WiUte» (ofb dt. > ΙΟΙ) répéteraj iatiaafc raeteïqaaai tetetee eemfteavft Jeteuse Dewta, eptepraa Mtetegete. vir ste laudes eeMpqai' plan· mb vbIm» ■ Ml Μ» LONDINKN8E8 ET CONBTASTDiOPOUTANAE BYNUM, 171Α-17Λ studio id operas in te suacepistt, ut catholica eccle­ sia Orientalis et catholicae Britaaaiaram ecclesias unitatis vinculo, copularentur ; atque jjs qaidsm conditionibus, ex quibus sperare liceat boncordiam iatsr nos for· permansuram. Cum his litari· nostris tibi transmisimus una responsiones aostraa ad ea, quae nobis rescripserunt revereadiesisu quatuor patriarchae, è sacris scripturis juxta pnmaevortim patrum sententiam explicatis depromp­ tas, unde confidimus et tibi atque illis quoque patebit liquidb quam sincero et ardenti anime unitati huic promovendae incubuimus. Tibi autem tk· grc·»' dcaire you have of bringiag · ooahtion botûreea the eatholiek Eastern church··, and the eatholiek rvawnt of the British chanhes to bear, •pea such tenus as may give as both the com­ fortable hope tjf its being permaneat. Wo have aow, together with this, sent oar answer to the four patriarchs founded upon holy writ, as inter­ preted by the father * of the primitive chureh, and in such terms as we hope will make our sincere desires and endeavours to promote and finish a blseoed concordate, very apparent to them and to you. And we return you our hearty thanks for the great pains you have been at in bringing it praecipue maximas a nobia agenda * esae gratias censemus, quod in tantum laborasti, ut huc usque rea prodiret; nec in dubium vocamus, quin post­ hue anniteris, quantum in te eat. ut quod pro ■umma tua caritatd hactenua produxisti optatam contingat metam, non obstantibus tamen rerum publicarum statu tale * * conatu dehortanti. et ma­ ximo locorum quibus a vobis disjungimur inter­ vallo. Haud opus est vero, ut difficultate , * quibus de hac re et nobia quidem laborandum e* t. tibi fusius exponamus, qui tum inter no * commorari dignatus fueris. quale» et qiliintae essent non |H>tueria quin cognoarem : neque tractu tempons minore» fiunt. Nullae autem hujusmodi remotae nobis impedimento erunt, quo minus. Deo ad­ juvante, omnia quae in nobis sunt faciamus ad promovendam hanc concordiam. Id autem noa debet maxume. quod prae illis quibo» nunc vexa­ mur augustijs, diligentissiiniim et fidelissimum protosyncelluni ija affectu * nostri teatufuinijs pro­ sequi non potuerimus, quibus hunc excipere velle­ mus: nobis autem eat gratissimus, atque Ummabus nostris alte manet infixus magnus ille labor, quem nostri causa subijt Summa autem fiducia freti sumus rem foeliéiter iri consummatam, ex favore Imperatoriae suae Ma­ jestatis, cui pro benevolentia sua placuerit hanc in praesidium suum admittere, et proptere· digno qui fruatur gloria. Quod vero Imperatoria sua Majeataa hanc rem probe perspectam habuerit, fidae tuae «jgacriptioni esse adseribendum : sicut et favorem quem erga illam ostendit summum magnanimitati suae et caritati vere catholicae c»»« tribuendum laeti agnoacinyua. thia lenght, and doubt not of your doing your ut­ most to finish what you have so charitably earryed on hitherto under such discouragements from the situation of public affairs, and the great distance we are at from one another. Nor need we inform you of the many difficulties and discouragements which we have to struggle with on this occasion. For while we had the happiness of your residing amongst us, you were pretty fully apprised of a good share of them, and they are not fewer now than they were then. Yet no difficulty nor dis­ * couragement of thia nature shall hinder us, by God's help, from doing our utmost endeavours to promote so good a design. It is no small grief to us that unter our present pressures, we-have not been able to show such civilities to the dili­ gent and faithfull * protosyncellua as we willingly would, but he ia moat acceptable to ua. and we have a deep sense of the great pains he has taken in this affair. Our hopes of a happy conclusion in thia affair are encreaaed. by the generous encouragement which, we aCe glad to understand, his Imperial Majesty ia graciously pleased to give it, and which will redound to the immortalizing of his name. And we are very sensible, that we owe his Majesty a being rightly apprised of this affair to your faithfull representation of it to him. as we do his countenancing and encouraging of it to his own greatness of soul and eatholiek charity. Arcbibaldus Scoto-Britanniac episcopus, . 1 Archibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Jeremia primus Anglo-Britanniae episcopii». * Jacobus Scoto-Britanniae epi»eopus. Thomas Anglo-Britanniae episcopus Dat. A. D. 1721 Maij die tricesimo. Reverendus archimandnta hic commorans nobis est gratissimus; indolem ejus charitatem spirantem probe perspectam habemus,, et huic negotio ami­ cissimam. Illustrissimo et reverendissimo fratri in Christo, domino <1. Arsenio Thebaitidii» metropolitano. Moschae. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae episcopus. Jacobus 8coto-Britanniae episcopus. Thomas Anglo-Britanniae episcopus. -, Dat. A. D. 1723. Maii die tricesimo. Reverendus archimandrita hic commorans nobis est gratissimus, indolem ejus charitatem spirantem probe perspectam habemus, et huic negotio ami­ cissimam. Illustrissimo et reverendissimo fratri, in Christo, 'domino d. Arsenio Thebaitidos metropolitano. Moechae. 8. , INH’RATI SYNODO GUBERNANTI RUSS1AE 30 maii 1722.· »" To the right honourable council for ecrleaiawtilionoratiiMinio concijio rebus ecclesiastici» praecal affaire a^ his Imperial. Majesty a palace in ' sidenti in palatio Magni Ruasorum Imperatoris. Peteraburgh. Petroburgi. Now epiocopi ecclesiae catholicae incolentis Britanniam. quorum nomina infra adhibgswr script», f 1 We the underwritten bishope of the eatholiek remainder in Britain have thought ourselves ob- * Kx end— (NhUca Ediabargeairi B, ia qoo textu* aagitau exhibetw p. IX latiaui μ, 15. Haar itéras ad me trsawaieit mereMMus aydaaapra· fi&abvgWMte J. Ibwdea, illam e WitthiM (op. dt, p 104) repettanaa Owwn. san» 11, wwspa KXXVIl· ■ ' . . .M ' m LONDINKN8B8 BT COSSTANTWOCGUTANAB SYNODI, 171ft-K% M4 liged in point of regard to thio right honoarable board, to aeqnaint your lordahipo,. that by the hand* of the reverend Oenaadiue archimandrite, and the reverend Jociibu* protooyneellua we have lately received an anevrer from the four prae summa veneratione quam args concilium hocea honoratissimum habemus, id’nobia ofÇey imeambere censuimus, ut celsitudines vestras «artiores facere­ mus, nos haud ita pridem accepisse per manus reverendi Gennady arebimandritae et reverendi patriarch* t<> aome proposal· of our· in order to a coalition. To which anawen we have now returned a reply, with a tranaeript of it to your iordahipkt humbly deairing your lordahip· would pleaae to give the greek copy a conveyance to the moat reverend patriarch·. And the deeign of thia projected union being apparently undertaken upon true chriatian motive·, without any interested view* on either-aide, we hope your,lordships' countenance and recommendation will second our endeavours. And being sensible that aome difficulties with respect to authority and expence may probably arise, which neither party are in a condition to remove, wi* most humbly beg his Imperial Majesty would please to condescend so far as to lend his favour and assistance. And thus having the honour of encouragement and protection from so glorious a monarch, the affair, by the blessing of God. may be rontucted to a happy conclusion. And we entreat this right honourable board would please to believe we have nothing more at heart, than that the issue may prove successful, and answer the overtures made by us. who are with the grea­ test regard. Jacobi protosymelli responsa, quae dederunt re­ verendissimi quatuor patriarchae propositionibus, quas ad concordiam inter nos promovendam ex parte nostra protulimus. Reaponsis hisce nostra regessimus, quorum apogmpha celsitudinibus vestris mittenda curavimus: id a vobis obnixe rogantes, ut celsitudines vestrae quae graeco idioinate sunt exarata reverendissimis patriarchis transmittere dignarentur. Et dum proposita haec de concordia inter nos concilianda nulli ulij causae adseribi possint, praeterquam caritati vere Christianae, nec secularibus negotijs aut lucri studio implicatae, spes nobis est summa celsitudines vestras rem fore in vestram clientelam admissuras, ot conatibus nostri* favori* vestro auxiliaturas. Id vero in animo habenti**, negotium difficultatibus fore la­ borantem. nisi majores adsint authoritaa et im­ pensae. quam quae ex utraque parte ferre potue­ rint episcopil). summa, qua par est. humilitate Imperatoriam suai^iajestatem obsecramus, ut pro benignitate, qua pWet. maxima ipsi placuerit in­ coeptis inspirare nostris, et tutelani studiorum nostrorum in se reeiper *. Quae si facere dignatus fuerit, quid, adjuvante ,ieo. impedit quo minus ad foelicem exitum res ipsa perducatur, dum impera­ toris tot .eximijs honorum titulis et factis insigniti praesidii·, honestati fuerimus? Hoc vero ex ho­ noratissimo concilio comprecamur, ut in animum inducerent nihil nobis gratius esse futurum, quam ut auspicat·· res procederet et conditiones quas proposuimus vobis essent acceptae. f Your lordships' most obedient servants Archibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Jeremias primus Auglo-Hritanniae episcopus. Jacobus 8coto-Britanniae episcopus. Thomas Anglo-Britanniae episcopus. Celsitudinum vestrarum cultores observantissimi Archibaldus Scoto-llritiinniae episcopus. Jeremias primus Anglo-Britanniae episcopii*·. Jacobus Scoto-Britanniae episcopus Thomas Anglo-Britanniae episcopus May 30. Ki·,*. Dat. A. D. 1722 Maij dii- tricesimo. Serenissimo’ Imperatori Magnae Ruseiai^et kh- oro concilio praesidentibus. reverendÛMumia archiepiecopis ae dominis D. Stéphane Razaniensi. 1). Theodosio Novogradensi. O. Theophani Pisroviensi. 9. INIURATL COMITI A (H)LOVKIN, SUMMO RUSSI A E CANCELLARIO 31 maii 1722.* Moat noble Lord. These are to return your lordship our humble thank* for the trouble you have been pleased to give yourself in promoting the union between the orthodox oriental church, and the catholick re­ mainder in Great Britain. And a® an affair of thin nature stands in need of inclination and encourage­ ment from those at thX head of both church and state: so we hope your lordship's countenance and assistance will prove considerably instrumental for the Nucceex of so great an undertaking. We there- Nobilisaithe Domine, Hisce nos litteris dominationi tuar humillima* referimus gratias pro diligenti cura, quam in unione fovenda inter orthodoxam orientalem eccl· -tam et superstites in Magna Britannia catholica dignata eet ostendere. Quia vero id generis negotium con­ sensione indiget ac praesidio eorum, qui ecclesiae simul ac re i publicae praesunt, speramus domina­ tionis tuae patrqcinium subsidiumque tanto huic incepto feliciter conficiendo permagni fore momenti. Qua de causa dominationem tuam «humilibus exo< ‘i epincipi <’<*4. * Kpietol· haec tartun lunU **c * d. Collier, *1 videtor; exhibetur tua ia oodice EdiatargMwi B, p. 17, toni apri WÙUmm> «►·*·, » M·, « i> ■ ■ ’· aa* ' .m LONDINKN8E8 ET CONSTANTINOPOLITANA® 8YN0DI, 1716-1726 RM for· humbly entreat your lordahip would plena· to 'raaaua precibus, ut auam nobis'gratiam ar praesi­ continue your favour and protection, without which dium in posterum etiam prorogare dignetur; en we uro afraid the business must languish and mis­ enim deficiente, timemus ne totum negotium lan­ carry. My Lord, aa to the archimandrite, we are guescat et corruat. Ad arehimandritam vero quod entirely satisfied with his conduct and good inten­ attinet, eius agendi rationem bonumque consilium tions, and hope he will still reaide with ua for the probe perspectum habemus, eumque speramus carrying on what he has ao worthily hitherto en­ nobiacum esse commoraturum, ut opua teneat, eui operam adeo laudandam hucusque contulit. Per­ gaged in. We are. manemus, Moat noble Ixrrd, your lordship a most obedient and moat humble servants, Nobilissime Domine, dominationis tuae obsequeiitissimi et humillimi servi, Arehibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Jeremias primus Anglo-Britanniao episcopus. Jacobus Scoto-Britanniae episcopus. Arcbibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Jeremias primus Anglo-Britanniae episcopus. Jacobus 8cot<>-Britnnniae episcopus Mav 31, 17.22. A Son Golowkin, périale de l'Ordre de Maii die 31. 1722 Excellence Monseigneur le Compte de Grand Chancellier de Sa Majesté Im­ la Grande Russie, and Chevalier de St. André, etc., λ St. Peterabourgh. Excellentisaimo Domino Domino Comiti do Go­ lowkin, Imperialis suae Majestatis Magnae Russiae Magno Cancellario. Equiti Ordinis Sti Andreae. etc. Petropoli. 10. THEBAIDOS METROPOLITANUS INIURATIS 11 iunii 1722. * Τφ iHoos^sordrtp έπιαχόπψ χχί αοφωτάτφ άδχλφφ χυρίφ Κιαμπιλίφ χαί πάσ: τοίς άϊ«λφοίς Άραέν.ος μητροπολίτης τής Ηηραίίός τά χαίρχιν. To the most venerable bishop and wise brother Mr. Campbell ahd all the brethern, Amenius metro­ politan of Thebais wishes prosperity . ' Ή μί.ν ύμχτέρα atterri, pi bpost. χαί vi ίίραδήως λίαν άνταποστέλλ<:ν ταράτύί μ * ' ήβη γάρ χαί πολύς παρήλΙΗ χρόνος έξ ού τά τών πατριαρχών ύμίν Ιπχμψα, καί ού μικρός δ:έδραμχ, έξ ότου προοόοχών τυγχάνω τήν ύμετέραν άποχρηαιν *) ■ παρ *κτηίνων yip τά πράγματα, ού χιίνω *1 χαλόν, ίμαι ·) · où γάρ τί τέξ»ται ή έπιαύαα, οϊδαμιν ■ άλλά τά πάντα χατορθούν χαί άγχιν ι:ς τέλος, Ιως ού Ιχομιν τάςψυχάς τών χρατοόντων προθύμους, ίιίάσχχ: ή φρόνησις. Έμόν ούν έστ: τών ήμχτέρων àvtytipsiv τήν θέλησιν, ύμέτιρον' Si τούς αύτόθι ,φιλτάτους άόβλφοός StSàcxttv χαί άναζοπυριίν χαί παροτρύνιιν πρός τήν άπόχρηαιν ι). Τήν μίν οδν άμοψήν τών έπιστολών ταχίστην ιίναί μοι νομίζω χαί χύχομαι- παρά Si frioO τή ύμχτέρφ θχοσχςίίίφ χαί xdat τοίς άδχλφοίς ύγυχίαν4) αίτοΟμα:. ’Ερρωσο. I am concerned at your silence, and uneasy that your answer is so very late in coming. For it is now a considerable time since I sent you the patriarchal papers, nor is it a'^uiprrt while that I have been in expectation of your answer. For I don t think it proper that the matter should be protracted, because we know not what the morrow may bring forth. But prudence directs us to per­ fect and make an end of every thing, while those who are st the helm are ready and well disposed. It is therefore my business to awaken the incli­ nations here, and yours to advise and push forward, and to press the beloved brethern among you to an answer. Γ shall therefore expect a speedy reply to my letters. I wish and pray Tor your reverence's good health, and that of all the brethern. ,αψχβ'... αχιρροφοριών μχσούντος ... Ο ταπχινος μητροπολίτης Ηηβαιβος Αρσένιος χα: tv Χρίστο αΐ«λφος. 1722. June 1 lu. ■ Anenius the humble metropolitan of Thebais, and your brother in Christ. In awrsa folii part· hate logtuttar: Τφ θιοσιβχστάτψ έπισχόπψ χαί σοφωτάτψ άίιλφφ έν Χ-ώ χύρίω Κιαμπχλίφ χα! πάσι τοίς άδχλφοίς <ίς Λόνδραν. Lege «πόχρωο-. Lege χΐίνγ. ·) Lege οίμαι. ·) Lege vytelar • Ex ipso autographo quod asservatur ia codice Edinbutgensi B, p. te, obi exhibetur etiam eius in anglicem translatio a T. Wagetaffe tata. Hanc ex Williams, p. 107. retractare astitu yjsnm eat qnam aoram interpretationem latina» aggredi. Hniua epistolae aient et earum quae aequantur textam aoenratimime deeeripsit mihique traamaimt Ered. C. llonybaare, in uni­ versitate Oxoaieasi professor, cui quanta a tse gratia debeatur eum omnino, tom ber, maxime ia negotio, vix erit qui p nexit tdgnifieare. Seribeadl et syllabis apioee apponendi rationem ab aaolare adhibitam qnam rebgiorimime servari, etsi nonnulla aliter quant teri debuit liantor. Nihil ego nisi verborum interpuncte perperam admota matare volui, quo et leetoribee do rocentiorum Graecorum scribendi mode in eertia quibaedam coaetaret- 527 LONDINENBES ]ΕΤ CON8TANTINOPOLITANAE SYNODI, 1716-1735 &S8 Π. PROTOSYNCELLUS PATRIARCHIES INIURATIS 20 septembria ITT?.* A letter from the protocyneellua, who carried Protoeyacelli,cui Britannorum propositiones ad the proposals from Britain to the eastern patri-. orientales patriarchas .deferendi cura Alit, epistola, archs, when he was gone as far as Petersburgh quando aecum ad patriarchas orientale» responsum with the reply which he carried to the eastern ferens Petropoiim pervenit. patriarchs. Most reverend Fathers, Reverendissimi Patres, Now with a joyful heart we can let your lord­ ships know that on the 3* instant, we arrived safe at this place after a long and tedious voyage, to the joy of al) ot - friends here, which also we hope will be the same with your lordships. His Imperial Majesty and the court being at Moscow, we shall proceed to go there with the first opportunity, and so soon as we shall arrive there and deliver your lordships' letters, etc. we won't fail of letting your lordships know the suc­ cess we shall have in the knowing affair. Mr. Barth. Casaano together with me. we beg that our humble sfc-vire may be acceptable to your lordships, and remain dishing your lordships all prosperity and happiness, Summa affectus laetitia certiores facio domina­ tiones vestras, quod post longum molestumque iter, die nona huius mensis incolumia huc per­ veni, omnibus hic amicis vestris magnum afferens gaudium, cuius dominationes quoque vestras parti­ cipes fore spero. Caesarea sua Maiestas eiusque aula Moechae nunc temporia degunt ;" aed prima arrepta occasione illuc concedam, et aimul ac- pervenero atque dominationum vestrarum epistolas, etc. tradidero, de noti negotii exitu dominationes vestras edocere non omittam. Barth. Caqeano u. uiecum eet; exoptamus uterque, ut humilia quan. praestamus opera domi­ nationibus vestris sit accepta, quibus fauata-quaeque ac prospera deprecamur, , Most reverend Fathers, Your lordships' most obedient servant, ■4- ΙΙρότο-σύγγχλος Ήχαβας. ■ Reverendissimi Patres, Vestrarum dominationum oboediehtiaaimus servus, + Protosyncellus lacobqa. St. Petersburgh, 2<1Λ September, 17'22. Petropoli, die 20 septembrie, 1722. Reverendissimis ip Domino Patribus dominia episcopia leremiae et Archibaldo etc. ^Londinum. To the most reverend Fathers in God the lords bishops Jeremias and Archibaldus etc. in London. 12. THEBAIDOS METROPOLITANUS AD INIURATOS 9 decembris 1722.·· Reverendissimis fratribus et à Deo amatis epi­ scopis d~ Jeremiae, d** Archibaldo, d“ Thomae, d*° Jacobo, omnibuaque ceteris dilectissimis in Christo filija Arsenius métropolite Thebaidos 8. P. D. To the most reverend brethern and bishops beloved of God, the lord Jeremias, the lord Archi­ bald, the lord Thomas, the lord James, and to all tiie rest my mot beloved sone in Christ, Arsenius metropolitan of Thebais wisheth much health. Poat longum silentium vestrum, et maximam diuturnamquè expectationem, fratres in Christo charissimi, tandem cbuiua (tie) anni mense novembri et chariasimum nostrum protosyncellum recepimus, et literaa vestras dilectiasimss una cum responsis vestris ad as"** patriarchas accepimus. Cum verb Imperator auguatiaiimus ab Aetrachanio nondum huc Moseuam venerit; nondum et epistola vestr· ad illum tradita est: statim tamen ac veniet (diem enim ex die illum expectamus) tradam ijlins Maje­ stati epistolam, rem commendem atque .promoveam, Deo adjuvante, ad optatum terminum; cumque eius mandato et vestras responsiones mittam ad sanctissimos patriarchas, et. urgeam, ut ita dicam, ut cicius quam antea de re extremam manum im­ ponant, ai possibile eet. Epistolam autem vestram ad magnum cancellarium, illi égo ipse tradidi, qui libentissimè eam accepit, et humaniter favorem suum promiesit. Reverendum archimandritam Genadium vobis commendo etiam, atque etiam, et After your long silence, and our very great and daily expectation, moat dear brethern in Christ, at length in the month of november this year, we received both our dearest protosyncellus . and your most beloved letters, together with your answer to the m<2*X-hçly patriarchs. But forasmuch as our moat dugust emperor is not yet returned hither from Aetfachan to Mocco, your letter is not yet delivered to him. Nevertheless as soon as he shall return (and we daily expect him) I will de­ liver the letter to his Majesty. I will recommend the affair and forward it by God's assistance to the wished for conclusion : and under his command I will send your answer» to the most holy patri­ archs, and urge them, if I may so say to put their last hand to the matter sooner than they did be­ fore, if possible. But your letter to the great chancellor f myself delivered to him, who received it most freely, and kindly promised his favour.· I commend the reverend archimandrite Gennadius * Asgiios testais hebeter la sod. Idiaburgaad B, p M, et Sfod Wilbama, p 107. ·* Kx satogrspbo lyes quod eoatiaot oed. Bdtabargaatis B, p 1W; saglioa interpretatio qua· ex Willis·» (op cit., p lΟβI raadtaas sea optima asMwdM «am orighmfi ' ........................................................................................... ................ ..... V . . . ‘ »9» LONDINEN8E8 ET CONSTANTINOPOLITANAE SYNODI. 1718-1726 rego at ita et impostarum diligatis eue, ac noue tacitis. durissimus voro protosynoellua vos- salutat phtrimUm, gratiasque maxima· agit, de charitate, de benevoleatia, de u-’ «aitate, de verb christiano amore. Ego verb fratre· charisaimi rogo, atquc obtestor vos ut unipnem, ut amorem, charitatem, existimationem ad orthodoxam eorleaiam velitis confirmare, rectam fidem docere, unionem persua­ dere, scandala evellere, si quae sint, ut per vos et in vobis glorificetur fides recta lesu Christi, ut et unionem per Issum Christum filium 'suum Deus inter nos perficiat. Breviter nune ad vos, scribo, fratres, amaatissimi, postea vero opportuno tem­ pore uberius. Interim Deum misericordiarum obnixe precor ut vos, et nos velit in unionem fidei perdu­ cere. Amen. &3O to you' again and agtin, and I beseech you to continue to love him hereafter as you no* do. But the moot dear protocyneellu· salutes you moot heartily and returns you his greatest thanks for your kindness, good will, civility, and true Christian love. But I, my dearest brethren, desire and moot earnestly beseech you that you «ill compleat aa union, sud confirm your love, charity and. esteem, for the orthodox church, teach the true faith, persuade unity, remove offences if there be any. that the true faith of Jesus Christ may be glorified by you and in you, and that Ood may perfect an union between us through Jesus Christ his son. I now, most beloved brethren, write to you in short, bat hereafter at a fit time shall write more fully. In the mean time, I earnestly beseech the Ood of mercies that he will vouchsafe to bring- you and us into an union of faith. Amen. Ταπ*ινδς μητροπολίτης Ηηβαϊίο; Αρσένιος χαί έν Χ-φ άίιλφά;. Data Moscuae 1722. Decembris 9. Araenius the humble metropolitan of Thebais, and your brother in Christ. Dated Mocco. 1722. • Dec' ». P. 8. Rogo vos quotquot epistolas missuros fore in posterum, ut eas latine scriptas mittatis. P. 8. I desire that such letters as you shall send me hereafter you would send written in latin. M B. Graeca eabecriptio ac poetecriptw* altera eadem^ue manu. To»tbe most reverend and most illustrious lords bishops, the lord Jeremies, the lord Archibald, the lord Thomas, the ' lord James, and the rest in London. 13. IN1URATI Al) THEBAIDOS METROPOLITANUM 28 ianugrii 1723.· Reverendissimo aanctissimoque d“ domino Arsenio Thebaitidos metropolitan illustrissimo, fausta et foelicia omnia in Christo precantur oatholicae Brittaniarum ecclesiae episcopi. To the most reverend and holy· lord the Jord Arsenius the moot illustrious metropolitan of The­ baic, the bishops of the catholick church of Britain wish all prosperity and happiness in Christ. Epistolam tuam Moscuae datam, praesul in­ signissime, sumina charitate et amore plenam, omni gaudio et gratitudine accepimus; laeti prae­ cipue quod pectus tuum tantus impleat promoven­ dae pacis et concordiae ardor, ut ox eo nihil, quod in te situm fuerit, non sperare audeamus. Quod litteras" nostras praeclarissimo d” d*” magno cancellario tradideris, nobis gratissimum fecisti; cui quoque nos summopere obstrictos tenemus, quod pro maxima, qua gaudet, humanitate, favo­ rem ipse suum nobis promiserit. Nec minores tibi, vir clarissime, debentur gratiae, quod Cae­ sareae suae Majestatis clientelae epistolam causam­ que nostram commendaturus es, et propitium erga nos summi imperatoris animiim redditurus. Id vero credas velimus, nihil nos movere locorum distantiam, caeteraquo istiusmodi quae inter nos unitati conciliandae obstare posse videantur, quin ardentissimis votis animisque maxime sinceris con­ cordiam expetamus, quam ad obtinendam nihil non praetermittendum duximus, quod salva con­ scientia nostra, praetermitti potuerit. Archimandrite Genrudiua, vir quidem omni elogio dignus, nobis est dilectissimus; quod vero ampliores adhuc amicitiae nostrae tesseras haud acceperit, id sane nobis dolori est sub angusto ' rerum statu diu laborantibus. Sanctissimi quidem patriarchae laboribus vestris abjunxerunt munera, et libros pro summa sua benevolentia nobis donardnt praestantisaimos, beneficium conferentes sem- Your letter, most eminent prelate, fell of all love and affection dated at Mosco we have received with all joy and thankfulness, chjefly delighted that so earnest a desire of peace, and concord fills your heart as that we may assuredly expect every­ thing in your- power to procure it. You have done us the greatest kindness in delivering our letter to the most eminent lord, the lord great chancellor, to whom we are also exceedingly oblidged that of his goodness be has promised ns his favour. Nor are we less oblidged to you for your purpose to recommend our letter and our cause to the protection of his- Imperial Majesty, and to in­ cline the heart of that great emperor to be fa­ vourable to us. We assure you that we are not discouraged by the distance of place or any , other obstacle which may seem to obstruct an union bet­ wixt us. But with most earnest and sincere 'de­ sires hope for an agreement, to obtain which we shall leave nothing undone that may be done with a good conscience. The archimandrite Gennadiua, a man worthy of all commendation, ia most dear to us: and we are very sorry that the strait circumstances under which we labour have hindered us from giving him greater testimonies of our friendship. To your la­ bours the most holy patriarchs have added gifts, and of their great good will have presented us with excellent books, which kindness of theirs we * Ex autographo cod. Edinburgeasi· B, p. 81 ; adiungimas aagiicam translationem non satis Verecundam e volumine William·,' p. 110, desumptam. dut 631 LONJDINRM8KB KT CON8TANTINOPOUTANAE 8YNODI, 1716-17SB per a nobia grato animo agnoeoendum. Reverendam virum protosyaoelium ut neutro nomine ■«lutea obnixe rogamus, cqjn» pty labores ot cari­ tati· officia scripta aunt sniritqus in animis om­ nium nostris. Tu vero, reverendissime., pargaa opera baoe dilectionis perficere, reaponaionee Metres ad saaotissimos patriarchae mitte, et boe nomine noa tibi etiam quam plurimum debere puta. Vives autem valeasque, incoepti· tuis annuat bmiigniaaimna Dena, at in ecclesiae suae emolumentum faxit, ut aerae in caelum redeas. Haec quidem habuimus, frater charisaime, quae tibi rescriberemus: propria autem ipaorum nomina idcirco non subscripserunt oaeteri collegae nostri, quod vitam ruri agant bine procul absentes; in boe tamen ut et in alijs omnibus nobiscum con­ sentiunt, quod summa voe prosequantur obaervantia. Jeremias Angliae episcopus. S» shall always gratefully acknowledge. We earaeatly desire you to salute the reverend protosyncellu· in our names; hie works and labours of love are, and always sha|l be, writtea in our hearts. But you, most reverend, go on to perfect these your office· of love. Bead cur answers to the moot holy patriarchs, and believe us to be ex­ ceedingly indebted to you for this. May you live prosperously and enjoy your health, may the moot gracious God prosper your undertaking, and grant you a long continuance here for hie church's sake. Theee things, moat dear brother, have we written to you at present The rest of our col­ lègues have not subscribed their names with ua, being at a great distance in the country. Yet in this, as in all other matters, they agree with ua, that they have a moat high esteem for you. Jeremies Angliae episcopus. Archibaldua Scotiae episcopus. Archibaldus Scotiae epiacopua. Dated London, Jan. 3M,. 172|. Dat. Londini januar. dic 2H * anno Christi 173|. Reverendissimo d*“ d*° Arseino Thebaidos pietropoiitae Moscuae commoranti. 14. THEBAIDOS METROPOLITANUS AD INIURATOS . .25 aug 1723 * Reverendissimis fratribus et a Deo' amatis ppiscopis d** Jeremia, d** Arbhibaldc, d· Thome 'ct d* Jacobo, omnibusqùe ceteris dilectissimis in Christo filiis Arsenins metropolita Thebaido·1 H. }· D. i'<> my most reverend brethèrn and bishops beloved of God, lord Jeremias. lord Archibald, lord Thomas, and lord James, and to all the rest my beloved sons in Christ, ' Arsenius, metropolitan of Thebais wisheth much health. With what joy the most august emperor and Quanto cum gaudio imperator uugustisaimil* syhodusque gubernatrix accepit, legit laudavitque governing council received, read, and praised your literaa responsi atque propensionem vestram vere letters, answers, and truly Christian propensity for ehristianam, quam de unione utriusque ecclesiae the union of both churches, my dearest brothers, habetis : ex multis conijcere potestis, fratres charis- you may perceive by many particulars: for they ■imi. Nihil enim aut magis expetendum, aut dili­ think nothing is more to be desired, or more dili­ gentius curandum, aut promptius promovendum gently to be taken care of, or more readily to be existimant, quam' ecclesiae Christi concordiam. promoted than the union of the church of Christ. ■' Ideo et vestras responsiones graece conscriptas ad Therefore they both immediately sent your answers ·“■“ patriarchas cito miserunt, et ad vos rescrip­ written in greek to the most holy patriarchs, and serunt.' et quanto auxit gaudium 8. I. M. poat re­ have also written again to you. How much his ditum illius a Persia, quantoque illi haec res ac­ > moat sacred Majesty's joy was augmented, after cepta fuit gubernatrix synodus in suis ad vos his return from Persia, and how acceptable this epistolis certiores vos fecisse credo, ac significasse matter was to him, I suppose the governing coun­ suam Majestatem promisisse libenter velle rem cil has told you in their letters, and acquainted promovere ut optatum habeat finem. Ut vero, ai you that his Majesty hag freely promised to pro­ qua in re adhuc requiritur consensus alterius ex mote the affair, that it may have the wished for partibus ad rem definiendam jusit (tie) sua Majes­ conclusion. But if in anything there is yet re­ tas. ut unum vel alterum ex' vobis in Ruaaiam quired the consent of either, party, in order to mittere velitis (quod et ‘vobis desiderabile esse determine that matter, it is his Majesty's will that significavit mihi charissimus protosyncellu·) ad you send one or two of youfq into Russia (which veritatem amice perquirendam, examinandam, de­ my dearest protosyncellus has acquainted me is finiendam atque.amplectendam. Ne autem alterutri, also your desire) in a friendly manner to inquire res cedere (si forte consensio non'fiet, quod Deus out that truth which ia to be considered, deteravertat) injuriosa videatur, deciderat ut mittantur - mined, and embraced. But lest it may seem in­ ηόη cum plene auctoritate sed definita ad con­ jurious to either party to yield, if they should stituendum, si licet, colloquium de illis duabus disagree (which God forbid), he desire· they may propositionibus, de quibus adhuc dubitatis. Curan­ be sent, not with full powers, but limited only to . dum est ergo, fratres charisaimi, ut mittqndi cito debate on those two propositions concerning which veniant, et ut adventus illorum vestris nostrisque you are yet doubtfull. You must therefore be laboribus finem imponat, ne vidéainur vel aerem carefull, my dearest brothers, that those who are verberasse, 'vel incassum cucurrisse, vel frustra tot to be sent may come speedily, and' that their tantosque suscepiMe labores. 8““ -patriarcha Con­ coming may put an end to yours and our labours, \ to * Ex MWtnpto quad ssMs servavit esta Mnhugcasta H, p. M. Aacfim trsaslatis, qua sx WUHaas, p. 118, sppostoma·,' sea asqniMs wigiaaH snat artet. ' ‘ ; A. . .. ■ .. ..... ... ■ . Jttbu . à» BS3 LONDINEN8E8 KT CON8TANTIN0POLITANAE 8YNODI, 171β-179δ 6à4 ■tantiaopolitane vertrea retpoiùione· MSoepiwe ί·ιϊ· * diebtu gubernatrici «ynodo per liter · * significavit •oripeitque qaam primum fieri poteet ôotvocata •Horam patriarcharum et epieeoporam «ynodo illa * examinabit, et rpapontionee mitti curabit Charie•imum noetram arohimandritam Genadium veatrae benevolentiae etipm atque etiam commendo, et poet illuni noitrum protoeynoellum Jacobum et •mantieeimum filium spiritualem Bartholomeum. De vestra valetudine curare voe velim, quam diu­ turnam et optimam a Deo optimo maximo vobia precor. Btatim ac venit ad no· protoayneellu· noster ad voe Rescripsi. Epistolae vero an vobia traditae aint. vel non certiorem me facere rogo. Iterum valete. that we may not seem to have beat the air. or to have run in vain, or to have undertaken ao much peina to no purpose. The moat holy patriarch of -Constantinople has acquainted the governing coun­ cil by hia letter· that he haa received your anawera, and haa written that aa soon aa may be, having eonvqened a synod of the other patriarch· and bishop·, he will examine them, and take care to •end anawera to them. 1 again and again recom­ mend to you our dearest archimandrite Gennadiua, and after him James, our protoayhcellua, and our most beloved apiritual son Hartholomew. 1 desire you to take care of your health, and beseech the moat great and good God that it may be owl firm and laating. Aa aoon * · our protoayneellu· came to u·, 1 wrote again to you. 1 pray let me know if you received my letter. Again fore well. + Ο τχπίίνός μητροπολίτης Ηηβχίδος «ρσίν.ος, χ«1 έν Χ-ά άδίλφός >) . . . 4- Araeniu» the humble metropolitan of Thebai« and your brother in Christ. Dated Moaco. 17'23. aug. '25. Data Moacoviae, 17'23 augusti '26. In uerrae folii parte: Illustris··1· ac reverendis·-1· episco|ù· d“ Jeremiae, d“ Archibaldo, d“ Thomae ac dom·0 Jacobo. Londinum. I RUSSICA GUBERNANS S YNODUS AD INIURATOS * febr. 1723. Cursemill . IlpaiHTeJCTayaiuiilt llepaau pwccilciia Cvsiili, apevecvaafimu· * ««eotilveciia s' peadaolt 6puTiiain itepaan emteionana, βρύτϊΗ aàinefi BoanMjeaBofi •Λ ΓοΓΠΟΛ * pàjOMTHC·. Saeromtncta RoaeiAcae erelemae gubernatrix Mvnodua ' perquam reverendi * vina, catholicae in Magna Britannia t'cclesiae epiwopi», fratrihu * * nostri eariiMiniU salutem in Domino. * Litera vestras, viri exinlij. fratres carissimi, anno superiore maij tricesiniA ad no» scriptan accepimus: ex quibus magis quàm aliunde anteA certiores facti, unicè vobia cordi case, quaerique, et 'expeti cum orientali ecclesia pacem ac eoneordiani. ut magnam spiritûs rxultationem concepimus, ira Chritto talvatori, qui pax nostra est, gloriam de­ dimus; quippe qui hisce in vobis atudijs excitatis, nostram de promissis suis ftdem confirmavit. Quam enim perpetuo adsit propitio», sicuti promisit, ec­ clesiae suae, vestra haec etiam argumento est cura concordiae. Vobis quoque ingentes gratias agimüs, qu<>d synodum nostram yestrft benevolentia, quam etiam summae venerationis nomine exprimitis non indignam reputantes, scribere de hisce ad im»s operae pretium .existimastis. Responsa vestra sanctissimorum patriarcharum scriptis regesta, quae quidem graeco exarata sunt idiomate ad antistites illos inisi’ous. latina alia penes nos habemus et expendimus. Et minime dubij, vobis haec desideria, nom e Il aecyaaaaiec· ντό cia ·<Μ··ί· «c ώ aiaoeroi æaaarto sôpene, ho ώ ciaese aebeciari» aoipacid ban», terrea aliqua radice, sed de semine caelesti exorta noaoriri ceay Mineay niveae a aâmeay τάιι cMTÔUy esae, adatipulari huic vestro, imo nostro etiam, tàiy, M Bcàsoe no BoaaôatsocTH npajaràta jionevéaie tam sancto nefroti<». iqieramque quantam poterimus ώθ-amaeac·. maximam, a ' animo pollicemur. Il y«é- ντό us l'tiÎMtiluiee ecri, Inuepàropcaoay Et iam qu id hinc praecipui momenti est, lm· •emvectay Tocyiapiô mimeay sHJOcutasMiueay cri pcratütM * Maieilati dumino noafru •avau··· Mina amtcrdaa mû: vertu a »u npocave, a haec vestra consilia indicavimus: quod et vos ■miae rpéôyers «uaeaerao. llpaiaix ώ sacs amicTie petiistis, et uos deberi a nobis rensuimus. Ex­ cié npeaôan *Huull Moaipxa, leuéa-fc aecau Beceiuax, cepit haec pVktendssimUB princeps perquam serenu a aaiu naiBeac· b' vuciô uipà» caiiaxa nocvaeriUBoa'· vultu, et inter iusta sua (ut credimus) post feli­ ao a rpyiBoax noxojit CBoeat noviitii.il. Koéae cem 'quidem, laboriosam tamen expeditionem, so­ céaw 1À1B a ai· le eiù êcti acTuaaiu Béai HM *çTBy'eai. latia habuit. Quae vero ipsius, hac super re. seutentia sit. vobis ingenuo significamus. llacaü Mme (ay'aie môpassue, vecTssMiuas ôpària) 30 aaii npôuuartu 1722 rojy micanaoe a' nias nojy■uün mi, us' «orôparw ly'vme aeaeta ώ diyty yaitoauiHCt, ντό au aeiéere u timere aatvn mips a corjiicïe c' aei'TOMaoD nepaoaiio, ■’ vers s aoapdaoaaca tyxa Hàuii: a Xpacrâ cuaca ' aamerta, due naps unis écri, npociaariesi. xovôpufi câaa boucs soaaéamm aejàmeaa, aùmy ώ ùfttmiisisxs aàpy yvaepajuiera, h6o> «âme cié ùieoeiHHésia nonevéale écrs ·«■■«. xoaaaàreicrBo, Μ«ω ôn npouunuàers (àaoae Ù6a«i>c·) ώ uepaan csoéll. khrpyu aàinu na nacaô éatrifiiauxa narplspxs covaséssue, lovôpue éjmacKUm aaùsoin •andcaaau, io ôhuxs lepdpxum nociAia au. A' «otôpue Hanécassu n«ié«Toaa laTiscsnas, dpi·. sacs colépanas a paacy aiéeiii. . 'I Hart- lubucriptiu vient- et nuluenu 25 iliei adarriptuv allerim, ipeiu» acilieet Anenii, mann eaaraafar. • E eodk· KdUbarxMM B, in . dia frstritus, colloquiunt faciendum, Fore ita, ut ae^laecrao, «ό a' .nata» pasrôaépu «Mtax» cropén utriuaque partis opiniones, argumenta et persua­ aaaaia, .loasadrejcta», a raepiosipla dcraarte toudfpa, siones" sinceriùs expromantur, et luculentiùa intelr ----------- _—.— —: ■ tcsae...— ypasyatarcnAf^yiAtale nouaiaac» estera, ligantur, faciliusque cognoscatur, quid ab alterutra <πύ ’opop» noaycrira a nommer», _λ eui*a ...u-s. c-------■ tpyro* --------_ ------------c a( ConcedÎ m> remitti, cfiaid, contra, negari penitua, pop concientia, possit et debeat. Interim arci oonpaai, aeyerynérs adaert, a j&iaaa ecn, tc6atcrU pain. "Tiisoa*, ii ae ftyxer* upeiaici' >^nihil praeiudicij nec vestrae nequç noalrae ' socie»**» staeay, rasa a ssaieay coc^ôatn qpei' été, ajta'tatT>i privato eiusmc>di *) colloquio afferetur, nec mîboc, parnarcucraoc a sc aeca! npecMémca aaiéauâ 'apes unioni* prorsus concidet.' .* Haec est impera­ coexnsésu. Cié écr» tàcaaritaer» ce'u» lilt caap' toria nostri' de sanctissimo isto negotio sententia, “iépaus «taerw paacyaxeaie: aorépoe au cyxaaa 6urk\ quae'quidem optima nobia videtur. astaattaee. •Irène aciax ώ .hpsscTsyflrc 6pér» jioôéialMiau, intiaii arnael loépoaejàrejaaa ao Xpacri 6paria. tieoioc iN spvicnutson* HosropoicxiA a spxuaaiupir» UeÇswposéscsiA. Heoeau» apxienucaont Ilcsoscstn. ('sapidi* spxliasaxpir» Cmto Tpolusaro Ceprieaa ■OfiacTHpi. Beoavxaar* apxuaaajpir* Hyxoaésîttx lepooe* apxnuau|yrk HospspatcsiA/ * Ilerpi spntassjpuTV-Cdiiosostsi». 'Atavdc.o; ήγούμίνος Tolbulejl. ? 'AvaTtxotOi Ν’αούαο;. ' Theodosius archiepiscopus N'ovogorodii et archimandrita Alexantjp Nevensia. Theophani archiepiscopus Plescoviensi*. Qabriel archiinandrita monasterii sanctae Trini­ tatis et, Sergii. Theophvlaetus archiinandrita Cxudovenaia. Ifierotheus archimandrite Salvatoris in rtovo. Petrus archimandrite Sinionovenaia. Athanasius praepositus Tolskensia. Anaataaius Nausius. Mapra rava 1723, «e5pyapia. ’) Mosquae. anno 1723 mense februarii. ' Vos lutinemua.· fratres carissimi, nostrae huius synodi nraesidem. Stephanum inetropolitanum Riaxanenspm, vita decessisse, priusquam litterae vestrae ad nos pervenerint. t . Reverendissimis episcopis catholicae ecclesiae in Magna Britannia, carissimi» nostri» fratribus. 16. RUSSICA GUBERNANS SYNODUS AD INJURATOS 2 febr. 17184. Curitat* UepsM lIpaMveJcrsynui* geteciflcaia upenecmiiuiun ueoxiaecaUi ■' sesdao* 6pu- raals uepaaa enacxomn, 6pària mime* aoaiaiôieaaott, Cvaér», ao locooxl pSjoaaraca. Γόι» jaé ηροχόχητ*, sorti au ontÿ nporocvaréuy «» aàa* ώ sera mtcMuoe: nociâme ’ spyadtu npOToevaréua tiiaia speairia no ortui tocétl ytepstai. Sanctissima ecclesiae per Rusaiaa directrix aynodua reverendiuimis catholicae in magna Bri­ tannia ecclesiae episcopia fratribus nostris amantisaimia in Domino aalutem. ** Annua jam desinit ex quo literas r4" patri protoayncello ad vos deferendas dedimus; sed illum quaedam impedimenta ab itinere in Anglfam hacteno* detinuerant. Hulutaiu mi an tison uoetiaui, sdia ôtaroupUratu aaatoca tcpuiiultaeay acepotccttcaouy laoepiropy, Γοcaotap» aameuy müocTaaltaeuy. adpa uepaéaaaru aecrao eearéaul», ma, à yxMrttaen ré» curiro inti­ noséae er« sexiaecrao aurt nocjâaie ta atae *' tito oponneaealB. H n taaroaecTtaie «et»ale: u Mosy‘a> duan erà uud- aeupeuieen, aaan roiiiaoe npacén ôaarw a' caoé* duo* ceuTeuiu tort» péta dao* apeaumuicaasoe nocauden, apoioxaéme, a apdcan jaatdeUe aine aén, ηήηκη sospùToe, Manu aaùas, sasie ta sutam, upusaaan maaateuoe ysdcs d/xm. Ilpucén, aoctudesr* Significabamus per illas, quam bene affectu* fuerit potentiaaimua Ruaaiaram Imperator princeps noster elementissimua dafipio vestro pacis ecclesia­ rum desiderio, certior factus, quidque consilii de­ derit, de commodiore ratione aancti^uuis molimini* in opus producendi. / Et quia in au* illa sententia constans etiamnum perstat, easdem illa* literas hisce recentibus junctas mittimus, moramque earum adeo protractam ut benevolentia vestra potius, quam ullis aliis causis excusatam velitis, oramus vos humanissime. Mit- timus _una Graecorum antistitum scriptum, quod 'I Ia Stnqae truulatiuae. latina soilioet et safttea, ee>) Quae ia4* ab hae vae* sraaaatar i*·· fraaMali; asai qaitar de Stephasi awtropotiiee a»rte *aatia>,,4ai dsest ia reliqaa· istins «ftstala* traastatieasm sx Aagii* sppirame rassit». - asa sum metas, dum in sisggsnsis hac fctummtsra· aefitisae ratas typsgnfWsaa fctmtra talmiii praeaqosr. L \ - . · · ■ · - . T .. ■ . ./ ■ ' I.ONDINENÎffiB ET CtlSSTANTINplMI.^TANAE SYNODI, 17Ιβ-Ι<25έ Λ35 ' , ■ *■ ? · ...... ' ' « ηβτρύίρχωη rppwcaax» naoiale; ueauy' cine inaau, «orjUt ' oryns upofocauréuu a' aÿr * »’ aén cotapajek, o.' KopcTaavihonoJU s' ·η upticMaaoe c* oposséetea», mW mi «’ wtn nepec-oüu. A êiôuées joôéd atiawl'usatcroyeax, «ό sailers, ao eeareuuiu Mondpxa ubmerw [sac ■ où day» jnôéartt teAxeuere, a .tamixu ώ sacs Apart *, ù ηάηκ ado ■ nlsa npôcHav, aa paarouoqfi npHarere]. jy‘roaons itexpinaaioaraitt. S. Petro .Burgi, februarii 1 24. * t um' Ilavep' Βίρχχ oespot» ané 2 1724 nua. fn /olvo uwrao haec leguntur; Reverendissimis catholicae in 'magna Britannia ecclesiae episcopis fratribus nostris carissimis. > * 17. OB1ENTAI.ES PATRIABUHAE AI) SACRAM RUtjSlCAM SYNODUM mense septembri 1723. * 4- O Ίιριμια;, έλέω bxoO άρχιιπίσκοπο; Κωνσταντινοοπόλιω;( νέα; Ρώμης, xa! οίκουμινιχδ; πα- 4- Ό Αθανάσιο;. έλέοι ■ ΙΗίδ μακαριότατο; πα­ τριάρχη; ΙΗοιιπόλιω; Αντιοχιια;, 4- ’() ΧρύσαΫιΉ;, έλέφ <ΉοΟ μακαριότατο; πα­ τριάρχη; τής νι αγία; πόλιω; Ίτρουσαλήμ, 4 Hiereniias miseratione Dei archiepiscopus Constantinopolis. novae Romae, et oecumenicus patriarcha, 4- Athanasius miseratione Dei beatissimus patriarcha-Dei civitatis Antiochiae. -J- Chrvbnnthus miseratione Dei beatissimus patriarcha sanctae civitatis Hierusalem. Tή ά γ : ? καί : t p i σ u v 4 J tp τήν αποστρλιχήν ιύλογίαν καί τϊν έν Νρ-,οτώ χσπχσμίν. Saactar et tacrae t^Hotlo apottaliram bnudietioeum et in Chrieto oeculum. 4- Iltpi *ών xpojia/.Λθμένων χχί ζητοομίνων παρά τών ίν τ^ μιγάλη Bpttaviqi 4γράψ«μχν προλχρόντως’) ύμίν τι χ^χιίνοις. δτ: μχτίιτι:τ« χο-.ήσιμιν τί; άκοχρίχι·.;. Ti νϋν Ji διχλθ-άντχς τί π«ρ’ ixi-νων ήμίν xJfrt; γιγραμμίνχ χα: ΐγνωχίτι; τήν έννοιαν τούτων, iJoù πλατύτιρον χαί πληρίστιρον γρίφοντχ; πέμπομιν τήν Ixfrto-.v χαί τά φρόνημα τή; όρϋοίόξοο πίστι»; τή; xab ήμά; τοΟ Χριστού άγια; καί χα&ολ-.χή; ίνατολιχή; έκκλησία;, ήτι; έκΙΗσί; έστ: χαί ίπόχρισι; ίχρψή; πρό; πάσα; τά; προτάσχι; τών ύπ’ έκιίνων προβαλλομένων, χαί έχτό; ταότη; c-iJiv άλλο Ιχομχν ιιπιίν χαί άποχριθήναι. Συμ^υλιύομτν Ji χαί τή ) * ύμχτέρφ άόχλφιχή σχβασμιότητι, ίτ: ώσπ«ρ έξ άρ) * χή; όιξάμινοι κρατιίτι χαί φρονc lie srotolurÿc jrsasiurvv fmleotac· 'fb- n»te*vséMt. i* roe inèmaftm· tit iy^eneat sv»ô4e». IMO, p. Ml. Haac βώΙΙοΜ». qaaaa rigio A aoUviaMS, netsHaas amt codleo CixMtsathwpolltsaii maetl iipaltri S7, 'fcl I, qui noble erit B. Nullam haram Uttenrea aestimata repertas agafi Ü. WUUaaa. (Μμκ. 0·—η queue xxxvn. | » 639 . LONDINEN8ES ET CONSTΑ ΝΤΙΝΟΡΟLITANAE SYNODI, 1ϊ1β-Π36 9 χή; άγιας tob XpVtoO έχχλησία;. οδτω χα! άπδ τοΟ • vOv χαί «i; τδ έξήΛβιαταληίτα *) έμμένοντα; άματαΗτω;, χαί άπαρασαλέύτως το!; αύτοί; αδσαβϊσι τή; έίρ&οδοξία; δόγμασιή δροις'τα χαί έντάλμασ. χαί ίπιτάγμασι πρδ» τ* ’■τήν β^κλτύουββ» “ίβΐ ίπαααν • Ατήν ταλοδσαν *ίς τήν IxtfipdHicv αύτή; έχχΧησίαν, ώστ» δηλαδή μηδόλως διαλίξαις ττνάς άλλος ποιαίν τί ποτά xoi x^aUiuv πρδ; τοδς αίρημίνους π»ρί * ' 1 ί • τών Çxtwv δογμάτων τή; ιύσαβοδ;’) ήμών πήπαω; χαί όρ&οδοξίας,, Λ» χροαξηασώίντων αύτών τούτων τών όράοδδξων δογμάτων - χαί βιαταχΗντων πάλαι δ:’ άκριτα; prt' όρώής σχίψιιος παρά τών άγιων χαί οίχουμονιχών συνόδων χαί τών ώβοφόρων άγιων πατέρων, παραΜΗντων τα χαί πρρσβαυομένων διην·χώ; χαί άπαραιτήτωζ παρά τή άγίμ χα! χαϋολιχή ήμών έκκλησή, ώς διίτάχώησαν χάί ώρίσδησαν- χαί βί; οδτι προσδιίναι άλλο τι ίζιστιν, οδτ« μήν άφαιρήσα! τι δλω; τούτων έπ'. τούτοι; δέ χαί τδ πλή­ ρωμα πάντων άπαξαπλώ; τών άγιων’πατέρων ήμών έριιδόμίνόν τ» χαί έπιστηριζόμινον *), ΙΗζ* τα ώ; <ύοα,ίαί; «ύηρέστησαν χαί τών αιωνίων άγαώών (τού; γάρ άλλως φρονουντα; ώ; μή δρδώ; φρονοΟντα; άδϋνατον «ύαρ«στήσαι &αφ χαί έπιτυχαίν τή; Μας μακά­ ρι ότητο;) ' τή; βασιλιία; τών ουρανών ήξιώδησαν, έϊοξάσ,Η,σάν τα χα! μακαρίζονται. Κα! ύμαί; ούν, •αίπαρ σκοπόν Ιχιτα χαί βούλασίΟ γράψαι χαί άποχριίέήναι πρδ; έχαίνο»;, οδτω πάντως γράψατα λέγον­ τας, δτι τοδτό έατι τδ ήμέταρον τής άνατολιχή; έκχλησια; φρόνημα, κάϋώς δηλοποιαΐ χαί παρίστησιν *) ή νΟν παρ' ή{ιώγ/πρδ; έχαίνδος πιμπομένη, ώς χιρηται, ΙκΙΗσις τής*) όρΐέοβοξια;· οδτω γάρ χάί ούχ άλλως ή Ινωσις γανήααται, χα! τδ ίν Ισονται μαέΚ ήμών, αίγα δηλονότι όμόφρονι; ήμίν χα! δμόδοξο: ίΗλήσωσιν rivai. Γίνοιτο δέ σύν #αφ, τφ· Ηλοντι πάντα; άνδρώπους σωϋήναι χα! αίς έπίγνωσιν άληδαϊα; έλδα!ν·>,'γινίαδαι χαί παρ' έχαίνοι; τήν έπίχρισιν χα! αί; αύτά τούτα δμοφρόνω; ήμίν σνγχατάδασιν χατά τήν Μ αν δίλησιν χα! άρέσχαιαν αΐ; ψυχωφαλή’) χαί σωτηριώδη χατάστασιν. Ταδτα. Ή δέ τού τά πάντα έφορώντο; χα! προνοητ'ού τών δλων fraoù χάρις αίη διαφ υλάττουσα τήν ύματέραν σαβασμιωτάτην ·) χαί δρδόδοςον σύνταξιν*) έρρωμίνην χαί ίύφραινομένην ίν άδίαπτώτω αύτυχίρ χαί αύδοξίρ μακροβίότητος, χατ»οοδοομίνην ··) τα χαί προκόπτουσαν τή αύτού Μα χάριτ: χα! φιλαν#ρωπίφ αίς πβν Ιργον άγαμόν χαί σωτήριον. 640 tbetqijdhi, ία piis iisdem ort|mdoxiae dogmatibus, definitionibus, praeceptio, mandatis, eum apud urbem regiam tum in universa ecclesia, quae aub ditione vestra aubinngitur; ita nimirum ut^haud ullum alira cum supra memoratis sermonem ha­ beatis ac/ proferatis circa divina piae nSstrae fidei et orthodoxies dogmata,, cum eadem haec, ortho­ doxa*' dogmata accurata rectaque ceneidatptione iampridem excussa , sint ac constituta' a sacris oecumenicis^A conciljia et sanctis patribus numine afflatis, cumque in sancta et catholica nostra ec­ clesia perpetuo ac severissimo fuerint tradita palatnque affirmata, prout sancita ac definita supt. Atque quiequam aliud istis addere non licet, nec quicquam omnino de illis detrahere. lilio quoque om­ nium prorsus» sanctorum patrum nostrorum coetus innixps ae suffultui, Deo, ut qui pii essent, pla­ cuerunt, atquê aeterna caelestis regni bona (ma, enim qui aliter sentiunt impossibile est. ut qui non recte.sentiant. Deo placere ac divinam beatitudinem assequi) adepti sunt et gloriam et beatitatem. Igitur et vos, si modo id propositi vobis est ac voluntatis, iit ' illis scribatis et respondeatis, ita omnino scribentes dicatis, eam esse nostram orien­ talis ecclesiae sententiam, quae orthodoxiae illa expitsHione significatur ac repraesentatur quam ud illos, ut dictum est, modo mittimus. Ea enim ratione, et non alia, concordia fiet et unum quid nobiscum erunt, si quidem eadem ac nos sentire et credere voluerint. I'tinam autem favente Deo, qui quosvis homines vult servari et ad cognitionem veritatis venire, eadem sit et apud illos existimatio atque haec ipsa concorditer nobis assentiantur secundum divinam voluntatem ac beneplacitum in animarum utilitatem et salutem. Sed haec hnc-^ tenus. Deus autem qui omnia inspicit iisque pro­ videt, per gratiam suam custodiat reverendissimum vestrum orthodoxumque coetum, ut bene valeat, inconcussa fortuna et praeclara longaevitate fruatur, prospere succedat ac proficiat divine ipsius gratia et misericordia in quovis opere bono et salutari. 'Εν έτιι σωτηρίφ “)r ,αψχγ’ μην: σαπταμβρίηι. Anno salutis MDCCXXIII, mense septembre 4- Ό Κωνσταντινουπάλαω; **) αύχέτης διάπορο; χαί έν Χριστή* άδαλφδς υμών. -f- '0| Άντιοχαία; ι·) αύχέτη; διάπυρο; χα! έν Χριστφ ά&λφδς ύμών. -|- Constantinopolitanus, vester fervidus bona­ rum deprecator et in Christo frater. / -f- Antiochenus, vester bonorum deprecator fer­ vidus et in Christo frater. 4- 'O ιαρςσολύμων **) Χρύσανώος χα! έν Χριστή* αύχέτη; χαί άδαλφδ; δμών. -f- Chrysanthus Hierosolymitanus atque voster in (Tiristo bonorum deprecator ac frater. ·Ζ> Μ *1 Β. Α. γ ’ *) Ζηκοη^έζέί^ΜνοΕ. ·) Β. ·) om. A. •ΐ I Tim. Π, 4. ’) y*7<*p»*v B. ’) B. ·) «,*■*«{*»■ Zx/r«; '/cprpZac èw,· etc. .A Pvoi MrpMpjrv; âswvrorriwve· vt*av««» . . M2 Λ ' ' - . ORIENTALES PATRIARCHAE AD INIURATOS ' mense' septembri 1723. * 4- Ό παναγι&τατως Κωνσταντινουπόλαβ»;, νιας 'Ρώμης, χα! οίκσυμχνικδς πατριάρχης Ίιρ«μίχς, 4- 0 μακαριώταττς πατριάρχης θχουπόλχως Άν>τιοχί!ας 'Αθανάσιος, λ 4- '0 μακαριώτατος πατριάρχης τής άτγίβτς πόλιως 1<ρουσαλήμ Χρύσανθος, Καί οί <ύρισκόμ«νοι ίιρώτατοι άρχκρχίς. μητροπολίται δηλαδή, άρχιιιτίσχοποι χαί ίπισκοποι, χα! τδ σώγτημα δλοο τού χριστιανικά ανατολικού « χαί όρθοδόξου κλήρου, Τοί; ίν τή· μίγάλη Βρ«τανιφ αίδ«τ:μωτάτο·.ς άρχι«πισκόποις τ» χαί ίπισχόποι; χαί τφ πιρί αυτούς στάτφ * «ύλαβ κλήρψ, ίν Χριστώ ριριποθήτοι;, τδν ίν πνιύματι άγιο» άδιλφικίν άσπασμδν καί.πάν αγαθόν ίχ ίΗοΟ χαί σωτήριον. 4- Hieremins sanctissimus el oecumenicus pa­ triarcha Constantinopolis. novae Roq^ue, 4- Athanasius beatissimus patriarcha Dei urbi» Antiochiae, k 4- Chrysanthu» beatissimi» patriarcha’ «anctae civitatis Hierusalem. Et qui adsunt aacrntieaimi antistite», metropoli-' tae scilicet, archiepiscopi et episcopi cum universo coetu Christiani cleri orientali» et orthodoxi. Reverendissimis maiori» Britanniae archiepiscopis et episcopis^ et piissimo ipsorum clero, in Christo dilectissimis, fraternum in spiritu sancto osculum, et fausta quaeque ac salutaria a Deo. / 4 Vostrum ad ea responsa, quae prius a nobis 4- Τδ άνταποκριτικδν χαί άνταμιιπτικδν πρδς τάς προπιμφθιισας παρήμών άποκρίσιις γράμμα ύμών missa sunt, responsivum rescriptum in speciem li­ ίν aTSai jiifiXtapiou ίλάρομιν δι' ού1) ίγνωκότις- τ+,ν belli accepimus: ex quo cum exploratum habueri­ καλήν ύμών ύγιϊαν χα! δν ίχιτι ζήλον *’■ «ύλάβχιαν mus recte vos valere, et quo studio ac observantia πρδς τήν χα#’ ήμά; άνατολ.ικήν άγίαν τού Χριστού feramini in sanctam nostram Christi ecclesiam orien­ ίκχλησίαν, où μιτρίω; ίχάρημτν, άποδιξάμινοι (ώς talem. haud mediocriter gavisi sumus, quippe quj <ΐχδς) τήν «ύλαρητικήν ύμών ιύγνωμοσύνην χαί ήν acceptam (ut aequum fuit) habuimus obaervantisίχιτι σπουδήν χαί προθυμίαν πρδς τήν ίνωσιν τών simam vestram benevolentiam ac sedulitatem illam ίκκλησιών, ήτις Ινωσίς ίστι τδ στήριγμα τών πιστών, et diligentiam, quam navitis unitati ecclesiarum χαί ίν ή ό χύριος Ιησούς Χριστό; χαί θιδς ήμών procurandae: haec enim unitas fidelibus est prae­ ιύαριστιίται, δστι; χαί γνώρισμα τή; πρδς αύτόν sidio; ea lesus Christus. Dominus ac Deu» noster, οί^κώσιως δίδωκι τοίς Ειροί; αύτοΟ μαθηταί; χαί delectatur, qui discernendis sociis suis pro tessera άπσστόλοι;’) τήν πρδς άλλήλους αγάπην δμόνοιάν τι dederit sanctis Sui» discipulis etkapostoli» aliorum καί δμογροσύνην. Κατά τήν ύμιτίραν ούν άξίωσιν in alios amorem, concordiam, consensum. Ad ιδού συντόμω; άποκρινόμιθα υμίν λίγονττς, δτι διιλ- vestram igitur voluntatem en paucis respondentes θόντις ίσκιμμίνω; τά παρ' ύμών αύθι; γραφόμινα, vobis dicimus, nos, iis, quae a vobis rescripta suat, κατιλά^ομιν τήν ίννοιαν τών γιγραμμίνων, π«ρ! ών diligenter perspectis, litterarum mentem esae asse ούχ ίχομιν άλλο τι ιίπιίν, τί μή δτι κατά τήν προ- cutos ; de quibus nihil aliud habemus quod dieamua, φανιρωθιίσαν παρ' ήμών γνώμην χαί δόξαν τής καθ' nisi ut ea quae fert ecclesiae nostrae orientalia ήμάς ανατολικής ίχκλησϊας τά αύτά χαί πάλιν λίγο- mens ac sententia, iam a nobis explicate, haec *ν μ πρδς πάοας τά; πιμφθιίσας ήμίν παρ' ύμών eadem rursus dicamus ad cunctas, quas nobis ob­ προτάαιις, ίτι δηλονότι τά καθ' ήμά; δόγματα χαί tulistis, condiciones: nostra scilicet dogmata atque τδ φρόνημα τής ήμιτίρας άνατολικής ίχκλησϊας πά­ orientalis nostrae ecclesiae cogitata iam pridem a λαι μίν ίξητάσθησαν, όρθώς τα χαί ιύσιβώ; διωρίσ- sacris ' conciliis oecumenicis ewe excussa, recte θησαν χαί διιτάχθησαν παρά τών άγιων χαί οίχού- sancteque definita ac constituta, nec quicquam μινικών συνόδων, χαί μήτα προσθιίναι τούτοι; ίτιρόν aliud illis addere neque vero omnino de illis de­ τι Ιξαστιν οδτ’ ίτ·. δλως άφαιρήσαι ίχ τούτων χαί trahere fas esse; atque iis, qui de divini» ortho­ τοίς βουλομίνοι; συμφρονήσαι ήμίν ίν τοίς θιίοι; doxae fidei dogmatibus pacisci nobiscum volunt, δόγμασι τή; ορθοδόξου πίσταως άνάγχη άκολουθήσαι necesse esse iis adhaerere ac parere, quae prae­ χαί ύποταγήναι τοί; διορισθιίσι χαί διαταχθιίσιν ϋπδ finita ac stabilita sunt ex sacrorum conciliorum τής άρχαιοπαραβότου καί πατροπαραδότου καί παρά oecumenicorum institutione antiquitus tradita et a τών άγιων χαί οίχουμανιχών συνόδων διατάξιω; άπδ maioribus accepta ab apostolorum temporibus et eorum, qui deinceps huc usque secuti sunt, divo­ τού καιρού τών αποστόλων καί τών καθιξή; ίς τόδα *) θιοφόρων πατέρων τής ίκκλησίας ήμών μιτά απλότη­ rum ecclesiae nostrae patrum: idque candide et τάς χαί ύπαχοής χαί άναυ τινδς άλλης ίριύνη; χαί oboedienter, absque ulla alia investigatione ac πιριιργιίας. Καί άρχχταί μίν ιίσιν οί τοιαύται άπο- vana curiositate. Atque haec satia essent ad reκρίσίις πρδς τά παρ' ύμών γραφόμ να· * st; πληραστί- spondendun) litteris vestris: ad pleniorem tamen ραν δί χαί άναντιρρητον πληροφορίαν, ιδού πίμπομχν %t certissimam persuasionem, en vobis mittimus ύμίν πλατυτίρως τήν ίχθχσιν τής όρθοδόξου πίστιως uberrimam expositionem orthodoxae fidei ecclesiae τής άνατολιχής ήμών ίχχλησίας, καθώς πχριέχηαι nostrae orientalia, quemadmodum actis continetur ίν τή πρδ χρόνων Εχανών γανομίνη ματά σκέψαως Hierosolymitanae (ut aiunt) synodi, quae iam aac­ άκριτούς συνόδφ Ίιροσολυμιτική λχγομίνη κατά τό temporibua multis, anno scilicet saluti» ,αχοβ' ίτος τδ σωτήριον, ήτις ίτυπώθη καί ύστχρον curata 'consideratione coacta est. Quae quidem •I si B. •i i-f. iota», xm, an. ·) ίς νόώ' rirsOc B. • Ks «usaplari archetypo quod exstat la coàke Bdiaburgeari C. additi» varietatibe» editioni» quae exstet in libelle eiteto μ 18-dB. Ambo eruat A et B. Continetor etiaas idea docuaeitna in codice laudato sancti seputeri 1ΚΠ. fol. 31«; butas teas* laeti iam nsgtasi ns· s . ■ L0ND1NEN9ES ET CON3TANTINOPOUTANAE 8YNODI, 1716-1725 643 M4 : ’ ; · » έλληνιστ: χα! λατινιστί έν ΙΙαρισίώς έν Ιται ,αχοε’-φ, expositio poatea fhteée et latine iPurisiia edite est καί ένβιχόμενδν έστιν άποκομισθχίσαν καί "ri; τά anno 1676, nique credibile eut, enat iatfiic aaporteαύτόθι <ύρίσκ<σθα: ,κα! Χαρ'ΛμΙν, ,κάντ»ύθ«ν Ιχνη tam etiam _npud vos reperiri. -Hahetis ergo unde γνώναι χα! χαταλαβ«1ν άδιΛακτως τδ ήμέτκρον τής Xoertiaatmé ndbeatia ac .percipiatis piim nostram άνατολιχής έχχλησία; «ύσι^ές καί όρθόδοξον φρόχη^α- terthodoxamque fidem ecclesiae orientalia. Atque καί ai μέν συγκαταν«ύσητ * καί ύμαΐς -στέργονης τούτα; τοίς παρ’ ήμών δοξαζομένδ'.ς, πάντως τδ jh» * έφισθ μιθ' ημων, ήμών, και καί oooqpiai ούδημία βιάσφασις ηρυπρό; άλήή- ' pier λ«υ; irca:, 'Οσον {t scapi τών λοιπών idfev χαί“ τάς«ων τών έκκλησιών κα| τής δ:οβθώσ<«ς τής ίιράς μυσταγωγία; xai λτ^τουργία;, ιύχιρής χ«1 βφδία έστι χαί ή τούηων δ^ρθωσίςτ-νής· tvcnsetf συν dtqi γινω­ μένη;· irtstjifxa! ώς ίχ τών Εκκλησιαστικών ίστοριχών βίβλων δήλόν· έστιν, Ιτ; Ithj (tir xai τώξ·ις τινέ; παρηλλαγμέναι ήσάν τ« χαί ιίαιν Ά διαφόροι; τδποιή χαί έχχλησία:;, ή ένότη; 81 τή; πίστ ω; * χα: όμσφροσύνη; *π«^! τά δόγματα σώζίται ή αύτή. Λώη 81 ί Ιφομο; χαί προνοητή; τών1) άπάντων θιός, ό ίνέλων πάντα; άνϋρώποο; σο»θήναι xai ti; έπίγνωσιν άληθιία; έλθιίν. γινίαθαι τήν r.tpî τούτων χφίσιν τι xai διάχριτιν κατά τήν l+tiav αύτού θέλησιν ti; ψυχωφν.ή χα! σωτηριώδη χατάστασιν. Τά πιστιυόμινα χα! φρονούμινα παρ’ ήμίν το:; ανατολικοί; ίρθοδόξοι; χριστιανοί;· * Όρο; ΙΙιστιύοριν t!; ένα θ«δν άληθή, παντοκράτορα καί αόριστον, πατέρα, υίδν και άγιον πνιύμα· πατέρα άγίννητον :· υίδν γιννητόν έκ τού πατρδ; πρδ αιώνων, ίμοούσιον αύτφ· πνιύμα άγιον έχ τού πατρδ; έχτιοριυόμινον, πατρ: καί υίφ ίμοούσιον., Ταύτα; τά; τριί; ύποττάσιι; έν μιά ούσιφ παναγίαν τριάδα προσαγορίύομ«ν, υπδ πάοη; κτίσιω; it! ϊύλογουμένην, δοςχζομίνήν χα: πιοσκυνουμένην. Όρο; β'· 1Ιιστ<ύομ<ν τήν θιίαν xai itpàv γραφήν «ίνα: ϋιοδίδαχτον, χα! διά τούτο ταύτη άίιστάκτω; πιστιύtiv όφιίλομιν, ούχ άλλως μέντα: άλλ’ ή ώ; ή καθο­ λική έχκλησια ταύτην ήρμήνίυσι χαί παρέδωκι · πάσα γάρ αιρετικών βδιλυρία δέχοται μίν τήν θηίαν γρα­ φήν, παρίξηγί'ται S' αύτήν μίταφοραί; xai ομωνυ­ μία:; καί σοφίσμχσι σοφία; άνίλρωπίνη; χρωμένη, συγχέουσα τά άσύγχυτα καί παίζουσα έν ού παικτοίς. Άλλω; γάρ άν, άλλου άλλην όσημέρα: ntp! αύτή; γνώμην έσχηχότο;, ούκ άν aijttrtXAr Mditvr apud μά/.lata rçv cHà Keie^Zrov. ai et vos assensu quidem comprobaveritis nostras istas j>erauasiones.< unum profecto nobiseuin effici- . emini, nec ullufa inter noa supererit dissidium. Ad * reliquos vero ecclesiarum. mores ac ritus, neemm emendandum- sacri sacrificii peragendi ordinem quod attinet, id commode ac nullo negotio com­ ponetur; cum concordia Deo 'favente 'iam inita fucyit; quandoquidem vel ex ecclesiasticorum tflatorioorum operibus comperitur, inores quosdam et ritus in inversis locis ecclesiisque variasse et etiamnunc variare, corfbordia in credendo ac .sentiendo circa dogmata eddem permandhte. Det autem Deus, qui omnia inspicit iisque pro­ videt. qui quosvis homines vu|t servari et ad cognitionem veritatis venire l)c ut haec omnia ad divinum, ipsius beneplacitum excutiantur et de­ cernantur in animarum utilitatem ac salutem. Nos quidem orthodoxi orientales christiani Imec credimus ac sentimus; * Decretum I. Credimus in unum Deum verum, oninipotenkpm iit immensum, patrem, filium et spiritum sanctum, patrem ingenitum, filium ex patre ante saeiùla genitum ei consubstantialem, spiritum sanctum ex patre procedentem, patri filioque consubstantialem. Itaque tres una in essentia personas sanctissimum trinitatem appellamus, quae ab omni creatura con­ tinuo benedicitur, glorificatur et ndoratnr. Deoretum II. Credimus sacram scripturarii a Deo fuisse tradi­ tam. eique propterva, non quidem ut libuerit, sed se­ cundum ecclesiae catholicae traditionem et interpretationem adhibendam esse fidem «mni dubitatione maiorem. Hanc quidem universa recipit haereti­ corum colluvies, at sub metaphoris et aequivocationibns nec non et humanae sapientiae sophis­ matis perperam interpretantur: quae sunt distincta confundunt. a|gue in rebus ab ohini ioco alienis nugantur. Quippe si alteri atque alteri diebus singulis novus probaretur scripturae sensus, eadem ipsa per gratiam Christi, hactenus catholica non perstitisset ecclesia, unam eandemque retinens de fide sententiam, tllique semper eodem modo incon­ cusse adhaerens: sed in infinitas foret partes conscissa ac variis haereticorum sectis divisa: nec esset veritatis columna et firmamentum sancta ec­ clesia, neque immaculata ac sine ruga, sed congre­ gatio improborum, cuiusmodi esse manifestum est conventum haereticorum, quos quidem non pudet ab ecclesia discere, ac deinde ipsam flagitiose ex­ pugnare. Quamobrem non minorem esse ecclesiae catholicae auctoritatem credimus quam sacrae scripturae. Enimvero utriusque auctor cum sit. ’) t Tini. It. 4. * lisceni et octo illa, anas Mqauatar. decreta ex acti» desumpta sunt Hierosolymitanae synodi, quae granee cum versions Ji(ichaeli<) F(oscqnerst), e congregatio·· & Maori, Ord. S. Benedicti. prodierant Parisiis. ΙβΤβ, in-Ή·, sub tynodi ΙΜΜκιηιΙκχκ titulo, atque ab interprete emendat· iterum easa ibidem an. 1478, inscripto Ayaodi /erosolymUotwM titulo. Hanc posteriorem editionem secutus est Harduiaaa, t. XI, sed ita at vmionNa passim ad graeea castigaverit; Hsrduisum vero ad verbqm ex­ scripsit Mansi eum ia Suo SiÿplMMtto, tum ia ban aova daqrfiMWMS CoUwtiem· editione, t, XXXIV, ool IMt-lTOU: ubi decreta nostra a eoi. 1784 ad eaL 1766 ridere est. Ns lectores autem orambe repetita praegravaremus, textam passim emeu- davimu, indicatis etiam aoriptarse patramqaa locis a Doaitheo, heram actuum Motors, adbibitis; cui operi ceuMbudo baud param nobis subsidium tulit editio I. B. Kimmel, Utri syattolici IcMsa oriaataKe, Isaac, 1848, p. 4M8-4M. 1 ΙΙΡΙ··|!Ι·Ι·Ι····«·»Ρ·^ ' ' ■ t ·. ■ ■ ' .■ 1 ■>/ · ’ ■ — ■ s» ‘ Μ5 ' LONDINBN8E8 ET CON8TANTWQPOIJTANAE '8YNODI. Ï7IB-174S διδάσκεσθ®. ' Έπειτα άνθρωπον μέν δντινα ούν λα- •pintan nanetan, period» eot catholicam eey.leaixm ' λούντα άφ* ίβυτοΟ ένδέχεται άμαρτήσάι χαί άπατήσ® •udierin ac aacnun acriptunun. Demde loquontem Ml άπιττηθήν®· τήν δέ καθολικά» έκχλησίαν ώί • aeipao homieem, quiaquia ille ait, χα?.ώ; τψ αύτεξουσιω χρησομένσυς, τούτους 8i χα. χώς, προσρίσα: ή χαταχρίναι. Έννοοΰμεν 8i Η,ν χρήσιν τού χύτιςουσίου ούτως, ώστε τής θείας κα! φωτιστικής χάριτος, ήν καί προκαταρκτικήν πρσ. σαγορεύομεν, ο!ον φώς τοίς έν σκότ|: παρά τής θεία; άγαθδτητος πίσ: χορηγούμενης τοίς floukopivoi; ύπείξα: ταύτη (χα! γάρ ού τούς μή θέλοντας, άλλά τούς θέλοντας ώφελε!) χαί συγκατατεθήνα: έν οί; εκείνη έντέλλετα: πρδς σωτηρίαν οΰσιν άναγκαιοτάτοις, 8ω. ρείσθαι έπομίνως καί ίδικήν χάριν, ήτις συνεργούσα χα: ένδυναμούσα χα! έμμίνου; πρδς τήν τού θεού άγάπην, ταύτδν είπεϊν, πρδς ά θεδ; θέλει ήμάς έρ· γάζισθα: άγαθά, ά χαί ή προκαταρκτική χάρις προσινϊτείλατο, άποτιλούσα, δίκαιοί χαί προωρισμένους ποιεί- τοίς δέ μή θέλουσιν ύπακούσαι χαί συγχατατεθήναι τή χάριτι, χα: διά τούτο ούδ’ S θεδ; ^ούλετά: ήμά; έργάζεσθαι τηρούσι. χαί έν τοίς τού σατανί έπιτηδιύμασι τήν ήν παρά θεού είλήφασιν αύτεξουτιδτητα εις τδ έργάζεσθα: έχουσίως τδ άγαθδν •ζαταχρωμένο::. γίνεσθα: τήν παραχώρησιν τις άίδιον κατάκ-ισιν. Τδ δέ λεγειν τούς παμμιάρους αιρετικούς *ι τδν θεόν πιοορίζειν ή χατακ,οίνε'.ν μηδαμώς ιίς τά έργα άπορλίποντα τών προοριζομένων ή χαταχρινομένων, μέρηλον κα: άνόσιον οίδαμεν έμάχιτο γάρ άν ού-, τως ή γραφή πρδς ίαυτήν, διά τών έργων τώ π:στώ διδάσκουσα τήν σωτηρίαν χα! τδν θιδν μίνον αίτιον ύποθτμένη- κατά μόνην τήν φωτιστικήν χάριν. ήν μή προηγησαμένων έργων παρέχ·:, διίξαι τφ άνθρώπφ τήν τών θτι'ων πραγμάτων άλήθιιβν καί διδάςαι, όπως οϋτος. έκιίνη σσγκατβτ«:*ή, »! jioùÀoiTo, χα! χοιήση ·) τδ άγαθδν καί ·ύάρ·στον. κβί ούτω σωτν,ρίας τυχιίν · ούκ άναιρτί τδ θέλτιν ή μή θέλτιν ύπακούσα: ή μή ύπακούσαι αυτφ. Αλλά καί τδ τήν θιιαν θέλησιν αιτίαν itva: τών χατακρινομέ'.ων ούτω; απλώς χαί άναιτίως, ποιαν ούχ έχ«ι μανίαν; ποιαν ούχ έπιφέρτι χατά τού θεού συκοφαντίαν; καί ποίαν (ίς τδ ύψρς ού λαλιί άδιχίαν χαί βλασφημίαν; Άπείραστον μέν γάρ χαχών τδ θειον·) χα! πάντων έξ ίσον έθέλον τήν σωτηρίαν, ώ; μή έχούσης χώραν τής προσωποληψίας παρ’ αύτφ. οίδαμεν, χαί τοίς p<[ίήλοις γενομένοις σχεύεσι διά μοχθηράν αυτών προαίρεσιν καί άμετανόητον xapSlav ώς δίκαιον παρα­ χωρεί'/ τήν χατάκρισιν δμολογούμεν. Κολάσεως 8’ αίωνίδυ ώμδτητδς τε κα! άσπλαγχνιας κα! μισανroi oui. A. ii.vpoutvio/vnrt. ft-. I Pelr. t. 17..Ιΐοω. II. It. PrAovri — rÀtffîr. I Tim. II, 4. Apud DixilWmu. r.-lpvnxoïç. el, xtitat r’y r*». r r*·* xt^eÀa/φ. <ά oodro» capitr hiibetw, in tertio niminu» fiqûl<* I'yrilli I.nexria οοηώβεϊοηίε. contra qiinm Itaritbei confcoeio praeelpne dirigitur. •j itoojufi B. ·) f’.xfiptuirov ·-: ru Prior. In». I, IA ’ϊ ■| ·) *> Credimus Deum optimum ab aeterno quos eie. git praedestinaiae ad 'gloriam ; quos vero repro­ bavit damnationi deputapse:. at non sic tu iHôà~ justificare, hos autem sine eaipia reprobare voluerit, atque damnare (hoc enim a Deo .communi om- niqm patre prorsus alienum, qtil quidem persona­ rum nescit acceptionem, sed vult omnes homines' , salvos fieri et ad agnitionem veritatis venire): aed illoa quidem praedestinavit, quos arbitrio suo bene usuros praescivit : quos vero male, dainhavit Hunc porro liberi arbitrii usum ita intelligimua. ut div*na quidem illuminatrit. gnitia. quain et praevenientem appellamus, ceu lumen in tenebris ab divina bitnitate omnibus impendatur: ac postmodum iis, qui obtemperare illi, atque ad ea. quae tanquam saluti pernecessaria haec ipsa praecipit, cooperari vo­ luerint — neque enim non volentibus utilia eat. aed solum volentibus. — peculiarie - gratia sub­ ministretur. quae cooperando nobia vireeque prae­ bendo, atque ad Dei amorem, |d eat ad ea quae vult Dens et praeveniens gratia monuit bona fa- , cienda perseverantiam impertiendo, iustoa nos facit 1 et praedestinatos: ijs vero qui gratiae consentire et cooperari noluerint, ac proinde quae a nobia exigit Deus praetermiserint, suoque arbitrio, quod, ut bonum voluntarie, facerent, a Deo acceperunt, ad gerendum satanae morem abusi sunt, in repro­ bationem cedit et aeternam damnationem. Quod vero scelestissimi aiunt haeretici, Deum nullo prorsus respectu ad praedestinatorum reprobonunve opera illos praedestinare, hos damnare, abomina.ndum ducimur et sacrilegum: aecum enim ita scriptura pugnaret, utpote quae fideli saluteib ex operibus statuit. Deumque solum huius esae auctorem supponit, per solani illuminatricem gratiam, quam quidem nullis praecedentibus operibus exhibet, rerum divinarum homini veritatem ostendendo, eumque qui adsentiatur illi, si voluerit, atque ad opera bona Deoque accepta, quibus salutem assequatur, incum­ bat, edocendo. Tion aufert illi* velle aut noti veHe obedire vel non obedire1). Sed et hominum ita sim­ pliciter ac sine causa damnatorum auctorem stattiere divinam voluntatem, insania quanta? Quae maior Deo inseratur ealumnia? Quanta in supremum nunlen iniuria? Quante bltuphemia? Quippe in­ tentatorem malorum esae Deum et omnium ex aequo salutem velle, ceu apud quem personarum acceptio nulla est. cognoscimus, et his qui pravis voluntatibus ac secundum impaenitens cor vasa in contumeliam evasere, .damnationem iuate decerni confitemur. Aeternae quteni punitionis. Immani-, tatis, ducitiac et inhumanitatis nusquam diximus ') It· quideui ad verbum. Svupiim adimi/ farattuttm anHttratli re/ />rw« id n>»« /Mvjm ■, -.JU;.: Λν-ΐΙ,κ.' ... .' ........ e.«C... i'-Jli. li ■ ’.· . e,, '.it.' iL1' 547 LONDINKNM» ΚΤ CONSTANTrtNOPOXlTANAE SYNODE 1716-1725 548 θρωπίας αίτιον ούποτ' έφαμεν4).τδν Μέν, τήν χαρέίν eoiorem esse Deam,1 »uoer une peccator· paeuiten- •ηίνεσθαι έν ούρανφ έπί ένΐ μετανοοΟντι άμαρτωλφ άποφηνάμενον*). Μή γένοιτο. ήμά^ οδτεε mersbeot* ή έννοήσαι, έως άν έαυτών έσμχν άναθέμαπ δέ αΐωνίφ χαθυποβάλλομιν τούς τά τοιαύτα xai λέγσντας χαί φρονοΟντας,’χαί χιίρους < πάντων άπίσϊων' tiam agente i» caelo galdium Maerentem. Abait a aobi» ita credere et cogiQr·, quamdiu nostri eompotes sumu» ; immo vero talia dicentes ac sentientes anathemati sempiterno subiieimae et cunctis infide.libus peiores agnoseimu·. · , ' ' L 'Ορος δ'. ν Decretum IV. - 8 ' Ilioràùopsv τδν τρισυπόστατον θ»4ν, τόν πατέρα, Credimus Deum in perlonis trinum, patrem, ■ τδν υΐδν χα! τδ άγιον πνούμα, ποιητήν »1ναι ^ρατών filiüiil et spiritum, sanctum, visibilium aS' invisiνινώσχομιν. ’ A τ« πάντων xol άοράτων χαΐ άόρατα μέν τάς 4γγ·- .bilium esse conditorem:, invisibiliqm quidem, quae— λιχάς δυνάμεις, , ψύχάς τ» λογ·^ς χαί δαίμονας (Η ■Utat angelicae virtutes, animae rationales et dae­ χαί μή τοιούτους αούς( δαίμονας, ;ώς αύ«1 xpoatploti mones y— .quamquam Deus tales, daemones non ίδίφ tfrttpov έγένοντο, ό θιδς πβποΙηΜνή όρατά δ* febit,vqualq· postei voluntate sua-freti eunt, — ούρανδν χαί τά ύπ' ούρανόν. “Οτι δέ φύσιι -άγαώδς visibilium autemv quae sunt caelum et ea quae . ό ποιητής, έποΐησχ χαλά'λίαν πάντα όσα έποίησχν*), »uu ver» naiurs sub cimu-wm. caeld. sunt. Quia Vero natura uuuu» brfrus e» est crea crea-ούδέ δύναταί1) ποτι χαχού ποιητής ιίνάι. Εί βέ τι top, vnfte Amne fecit' quaeeumqus fecit,'nec potest χαχόν, ταύτδν «ίπ«ίν άμάρτημα, γινόμενον έναντίως . τή θχία θ»λήσ·ΐ έστιν έν ,τφ άνθρώπφ ή τφ βαίμονι (άπλώς γάρ έν τή φύααι χαχδν ούχ οίδαμχν), έχιίνο ή τού άνθρώπου ή τού διαβόλου' »ίναι. Κανών -γάρ έστιν άληθής χαί αδιάπτωτος, χαχού τόν θΰόν μηδα­ μώς είναι δημιουργόν', μήτχ μήν δλως διχαίφ λόγψ ζτού IkeO χαταψηφίζισθαι. » , opifex esse .malorum. Si quod vero malum, yidelicet peccatum, quod finira divinam voluntatem ait, in huminéî^el daemons deprehenditur — simpliciter enim nullum in naturii malum agnoscitur, — · hoc vel ab homine est'vel a diabolo. Vera quippe , iiixta ac firmissima est haee regula, malum ner* a Deo usquam fieri, nec absque iniuria pesse illi ullatenus adseribi ·’ Decretum V. "Ορος s'. < .Credimus res o'tnnes cum visibiles tum iniisi11.στίότμ«ν πάντα τί όντα, έϊτε δρατά είτε άόρατα, ύπδ τής τού θεού ζυβχρνάσθαι προνοίας· τά δέ biles Dei- providentia gubernari, Deum vero mala χαχά ή χαχά προειδέναι .μέν τόν θεόν χαί παραχω- iit praesciat et permittat, eorum tamen, qua mala ρεϊν, ού μήν χαΐ προνοητήν tlvat τούτων, data! μηδέ sunt, hatfdquaquam erae provisorem uti nec opi­ ποιητήν ήδη γεγενημένα δέ έσθ δτ« έπευθύνεσθαι ficem. Quae vero iam patrata * sunt, ab summa πρός τι χρήσιμον ύπδ τής άχρας άγαθότητος, ού bonitate in finem utilem quandoque ordinari, non' ,ποιούσης μέν, έγχεντριζούβης βέ πρός τό χρείι iv , illa faciendo, sed pro modo uniuscuiusque ad aliquid melius dirigendo. Haee porro divinae décréta pro­ ώς οϊόν τ« έχείνοις.5* Έχθειάζειν δέ, άλλ' ούχ έξι ζ«ιν όφείλομεν τήν θείάν πρόνοιαν, έν τοίς άπορρήτοις videntiae eiusdemque .incomprehensibilia adorare χαί μηδ' δλως άποκαλυφθείσι χρϊμασι ή).. Τά μέντοι iudicia debemus, non investigare. Quamquam et παρά τή θ|ίφ· γραφή παραϊ’έδομέγα περί αύτής, ώς. ea quae apud sacram scripturam nobis de illa tra­ συντείνοντα πρδς ζωήν αιώνιον, δ«Ιν εύγνρίμόνως ditas\iét,*.'cpu ad vitam aeternam conducentia, άνερευνάν χαί έπομένως ταις πρώταις περί θεού έν- bona ménte perscrutari iliaque proinde iuxta prae­ stantissime» de Deo notione» absque haesitatione νοιαις άνενδοιάστως έχλαμβάνειν. interpretari debemus. "Ορος ç’. Decretum VI. ΙΙιστιύομίν τόν πρώτον άνθρωπον χτισθέντα παρά θιοϋ έν παραίιίσφ π»πτα .$νχ:, δτι χαί παριϊών τήν θιίαν έντολήν τή τού δφιως άπατηλή συμβουλή έπ«'ιθάρχησ«· χάντ«ύθ»ν άναβλύσαι τήν προπατοριχήν αμαρτίαν τή διαίοχή, ώστ· μηδένα χατά σάρχα γ«ννάσθαι, δς τδ φορτιον ούχ έπιφέριι τούτο χαΐ τούς χαρπούς αύτής ούχ αισθάνεται iv τφ νύν αίώνι. Καρπούς δέ φαμιν χα! φορτίον, ού τήν άμαρτίαν, otov άσέβχιαν, βλασφημίαν, φόνον, παιδχραστχίαν, μοι­ χείαν, πορνείαν, έχθος ·), xai «I τι (rspov ύπδ μοχθη­ ρές προαιρέσεως ίναντίον τή θείφ θίλήσΜ γίνεται, ούχ ύπδ φύσεως (πολλοί γάρ τών τε προπατόρων χαΐ προ­ φητών xai έτεροι μυρίοι ίσοι τών iv τή σχι| χαί τή άληθείφ, δ τ» θείος πρόδρομος χα! χατ' έξαίρετον λόγον ή τού θεού λόγου -μητήρ χαί άειπάρθενος Μαρία, τών τοιούτων χαί τών όμοιων τούτοις πλημμελημάτων ούχ έπειράθησαν), άλλά τδ παραχείσΜι ήμίν τδ χαχόν, χαί ή 4π«ρ ώς ποινήν τφ άνθρώπφ διό τήν παράβασιν δέδωχεν ή θεία διχαιοσυνη, otov ιδρώτας τών πόνων, θλίψεις, σωμεπιχάς άσΛνείας, ώδίνας τοΟ τίχτειν, χαί τέως τδ ζήν iv τή παροιχίφ έπιπόνως, χαί τελευταίον τδν σωματικόν θάνατον. ('redimus primum hominem a Deo creatum in paradiso recidisse, cum neglecto divino praecepto serpentis fraudulento obtemperavit consilio; indeque originale peccatum ceu haereditarium profluxisse, quatenus carnali propagatione hunc in mundum nemo prodeat, quin huius et pondu» secum afferat jrt .fructus in hoc saeculo persentiat. Hos porro fructu·, hoc pondus non peccatum quidem intelligimus, uti impietatem, blaspheiniam, homicidium, sodomiam, adulterium, fornicationem simultates, et si quid aUud divinae contrarium voluntati ab volun­ tate prava, non autem a natura committitur (cum et patriarchae et prophetae non pauci aliique innumeri non modo sub legi· umbra, sed etiam sub yeritate gratiae, uti divinus praecursor atque imprimis verbi divini mater ac semper virgo Maria nullum istorum aut huiusmodi experti sint peccatorum), sed mala nobia adiaoentia, et ea omnia, quae divina iustitia homini ceu poenam indixit, nimirum sudore· laborum, aeramiMU, corpori· inflhnitate·, dolore» in partu, denique vitam in hae peregrinatione laboriosam, et quod cumulus eet omnium, mortem corporalem. 4 οίτιοι, φαμιν Β. ·) <Τ Luc. XV, 7. ·> Ύ. Ges. I. 81. ·■ ·> drrew' ^eidyrai Λ. ·> Roe. XI, 88. ·) Verbe xtuttfearHu», mijjtln, xfnlttr' cm. B; iaΰ μόνον δέ έτι όντα; έν τή παροιχίφ τού; άγιου» μισίτα; χα! πρισβχυτά; ήμών πρό; θιδν όμολογούμιν, άλλά χα! μιτά θάνατον μάλιστα, δτι χαί τών έσόπτρων λυθέντων4), χαθαρώ; έποπτιύουσι τήν άγίαν τριάδα, τό άπ»ιρον έχιίνη; φώ; τούτών έν τφ νφ τίθησ: τά ήμέτιρα- ώ; γάρ τού; προφήτα; έν τφ αίσθητφ ίνία; σώματι όύχ άμφιβάλλομιν ιίδέναι τά έν οϋρανφ, δι’ Αν τά μέλλοντα έχρησμωβότουν, ούτω χα! τού; άγγέλου; χα! τού; ώ; άγγέλου; γιγινημένου; άγιου; ιίδέναι τά ήμέτιρα τφ άπιίρφ τού 8-ιού φωτ! ού - διστάζομιν, άλλά μάλλον άνινδοιάστω; πιστιύομιν χα! όμολογούμιν. V Όρο; Credimu* -dominum noatrum lesutu Christum solum esse mediatorejn. neque ipsum dedinne pre­ tium pro omnibus, ,ac per proprium sanguinem Deum inter et homines fecisse reconciliationem, quin et sollicitum suorum esse advocatum ac pr<> pecpatis nostris propitiationem. Ad deferendas vero apud ipsum orhtiones ac petitiones nostra* intercessore* dicimus ease sancto* ac prae omnibus immaculatam eiusderti verbi divini matrem,, nee non et sanctos angelos, quos scimus nobia ease praepositos, apostolos, prophetas, martyre*. «ancto» et quoscunque ceu fideles servo» suos glonficavit. in quibus episcopos et sacerdotes, tanquam Dei altare circumatantM, ceterosque homines iustos vir­ tutibus eximios numeramus: Enim vero orandum esse pro invicem, mifltumque valere iusti depre­ cationem ac sancto» a Deo audiri magi* quam qui in peccatis volutantur, sacri* « paginis didicimus. Sancto* autem non solum dum ' in terri* agunt, nostros apud Deum oratores et mediatore* esse profitemur, sed et post mortem maxime, quando sublatis speculis sanctissimam trinitatem clare con-. tefnplantur, cuius et Infinito in lumine e* quae apud no* geruntur agnoscunt. Quemadmodum enim propheta* sensibile corpus gestante* e* sci­ visse, quae in caelo fiunt, non dubitamus, unde et futura vaticinabantur, ita et angelos et aequatos angelis sanctos in infinito Dei lumine videre nostra non modo non ambigimus, at etiam firmiter credi­ mus et confitemur. Decretum IX. ΙΙ’.ττιϋομιν μηδένα 3<ί>ζισΐ>αι άνιυ πίστιω;· χαλσύμιν δέ πίστιν τήν ούσαν έν ήμίν όρύπτάτην ύπόληψιν πιρ! ίάιού χαί τών ί>ι:ων, ήτι; ένιργουμένη διά τή; άγάπη;, ταύτόν ιίπιίν διά τών ϋιίων έντολών, διχαισί ήμά; παρά Χριστςύ, χα: ταύτη; άνιυ νφ θιφ ιύαρχστήσαι άδύνατβν. Credimus neminem sine fide salvari: fidem autem appellamus certissimam, quae in nobi* est. de Deo rebusquo divinis persuasionem^ quae qui­ dem operans per caritatem, id est, per divinorum mandatorum observationem, iustifieat nos apud Christum et sine qiia nemo potest placere Deo. Όρο; t". ΙΙιστιύομιν τήν λιγομίνην, μάλλον δέ τήν ούσαν άγίαν χα&ο^ιχήν χαί .άποστολιχήν έχχλησίαν, ιί; ήν χα! πιστιύιιν διδιδάγμιΒα, πάντα; του; έν Χριστφ πιστού; χα^όλού πιριέχιιν, οΣτινι; δηλονότι ιίσέτι χαί νύν έν τή παροιχίφ δντι; ούχ έρθασαν έν τή! πατρίδι άποδημήσαι. Μηδάμώ; δέ συγχέομ*ν τήν έν τή παροιχί? ναύτην έχχλησ(αν τή έν τή. πατρίδι. διά τό ιίναι τυχόν, ώ» φασί τινι; τών αίριτιχών, χαί τών δύο τά μέλη πρόβατα τού άρχιποιμένο; #νού χαί χαίέαγιάζισέέαι ύπό τού αύτού άγίου πνιύματο;· άτοπαν γάρ άμα ία! άδΰνατον, έπιιδή ή μέν έτι πυχτιϋχι χα! έν τή όδφ έστιν, ή δέ τροπαιοφοριί χαί έν τή πατρίδι άποχατέστη χα! τδ βραβιίον ιίληφιν. Ήστινο; χαέέολιχή; έχχλησία; έπιιδή <>νητδ; άνθρωπο; καθόλου χαί άΐδιο; χιφαλή ιίναι ού δύνα- Credimus ecclesiam nomine quidem, magis au­ tem re ipsa sanctam catholicam et apostolicam. in quam et credere docti sumus, omnM prorsus in Christo fidele* comprehendere, eo* videlicet, qui ad patriam nondum pervenere, add etiamnum pere­ grinantur in terris. Nequaquam vero hanc, quae in via, cum ea, quae in patria Mt, ecclesiam con­ fundimus, quod forte, quemadmodum quidam dicunt haeretici, binarum'ecclesiarum membra sint ove* principi* pastorum Dei et ab eodem spiritu sancto sanctificentur. Id enim absurdum ac impossibile. Cl(m altera quidem adhuc in via militet, altera bravium acceperit et in patria collocata triumphet Huiu* autem catholicae ecclesiae cum univenim ac perenniter caput esse mortalis homo non possit. ■) Itor. XV, a, 4. • ') «ft ' rse; A. ·) lac. V, Ιβ. ·) twv i icWsrwr, et I Cor. Xtfl. IS. Decretum X. 561 tONDINENSEri ET'CONSTANTINOPOD1TANAE SYNODI, Πΐβ-Πίδ 552 ^at, αύτδς δ κύριος ήμΑν ιησούς Χρστδς έστι χιφα- οαμόέ Ό»έ ipM domina» mutor leoni Ch^otii», Ot’ /.ή χαί αύτδς.τούς οΐαηας Ιχών iv τή τής'έκκλησίας in eino gubernatione elavuta ipae tenena hano χυβ«ρνήσ«ι πηδαλιούχε διά τών άγίων πατέρων. Καί sanctorum patrum ministerio gubernat; ac singulis . διά τούτο τοίς χατά μέρος έχχλησίαις, κυρίως' ούσαις ' proptèréa ecclesiis,'■ quae, proprie ecclesiae sunt λ έχχλησίαις χαί Μ κυρίως.' μ*λών συνισταμέναις, atque eius, inter· membra vere locum obtinent, ήγουμένους χαί ήο'.μέχας λαί.δλω; ούχ έν χαταχρή- praepositos, ac pastoroa, qui nequaquam abusive, <νι, $λλά κυρίως Αρχάς χαί χοφαλάς τούς έπισχόπούς sed verissime capitum inster illis praesint, episcopos > ithjxo τΐ πν«0μα τδ άγιον, «ίς τδν τής σωτηρίας ήμών spiritus sanctus posuit, qui quidem in auctorem et άρχηγδν χαί τ|λ«ιωτήν Α^ορώσα; χαί «ίς αύτδν τήν consummatorem nostrae salutis adspiciant, et a&~ , ένέργεαν τής χατά τήν κιφαλήν χορηγία; Αναβιβα- 7 eum hanc, quam pro ratione capitum impendunt, operam referant. ’ζ^σας δηλονδτ·.. • Quod vero ad impietates ceteras addidere haere­ ’Κπχιδή δέ μ«τ_ά τών άλλων άσιβ«ιών Ιδοξι χαί τούτο τοίς^ριτιχοίς1), δτ: τυχδν ταύτίν έστιν («ρϊύς tici, Aon alium esse episcopi quam simplicis sacer­ Απλώς χαί άρχι«ρ«ύς, χαί ΐυνατδν μή «ίναι Αρχ:«ρέα dotis gradum posaeque absque episcopis ecclesiam ' ^χαί δ:ά'τ:νων ί«ρέων τήν έχχλησία,ν χυβίρνάσάαι, χα! esse et a quibusdam sacerdotibus, gubernari -, ' item ούχ άρχιιρχφς, αλλά χαί ί«ρ«ΰς δύνατα: χιιροτονιίν non ab episcopo dumtaxat, 'sed, etiam ab sacerdote !«ρέα, χαί- πλ«ίόνας !«p«î; χ«·.ροτον«ίν άρχκρέα, χαί posse sacerdotem ordinauri, quin et a pluribus sacer­ ταύτης τής χαχ»ντρ«χ«ίας χοινωνδν «ίναι μ*γαλορρη- dotibus episcopum ; atque eiusdem impietatis parti- t μονούσι χαί τήν άνατολιχήν έχχλησίαν ’), φχμέν χατά cipenr esse deblaterant orientalem ecclesiam, idcirco τήν άνωνΗν έπιχρατήσαααν γνώμην τή Ανατολική ίχ- iuxta eam quae a principio in orientali ecclesia obχλησήι,’ δτ: τδ τού ίπιρχόπου Αξίωμα ούτως έστιν έν . tinuit sententiam planius dicimus, ita necessariam τή «κχλησίςι Αναγχαίον, ώστ« χωρίς αύτοΟ μή δύνασ- esse in ecclesia dignitatem episcopalem, ut, ea sub­ *α: μήτ« έχχλησίαν μήτ« χριστιανόν τινα ή «ίναι ή mota, neque ecMesia no,que christianus aliquis esae aut δλιος λίγ«σΐ>α:. αύτδς γάρ ώς Αποστολικδς διάδοχος dici possit. Quippe apostolorum successor episcopus τήν χάριν τήν δοθεσαν έκ«ίνψ παρά τού χυρίου «ίς impositione manuum et sancti spiritus invocatione τδ δισμιίν τ< χα! λύ«ιν χωρών έπι<Ησ«ι χαί έπι- datur sibi a Deo ex successione continua ligandi χλήσ«ι τού παναγίου πν«ϋματος Αλληλοδιαβύχως λα- aolvendique potestatem cum acceperit, viva Dei ρών, ζώσά ίστιν «ίχών τοΟ (Ηοϋ έπ! τής γής xqd imago eat in terris et auctoris sacrorum spiritus μ«>Ηξ«ι πληρ«στάτη/ίν«ργ τοίς «ψτιοωίς τοίς Λο-οιΆως D. *) Post /sxtvs/sv addit D: ον Iwire καί τό ώχατοτ s> , , ,οιοτ ανγγίγοαΜαί ΚνφΙλλψ. qua utique de csaeu espnt drciumni sb l'yrillo coaoeriptnm eet. ‘I ναός Srov y/rvr», et. Π (‘or. VI, Ιβ. ·> Mstth. XXVIII, ». *> TstaB Dmaasoeai epistohua ignoruras. Sententia vero head sk huius aMate doctor!» abhorret, et eet riaaile qàiddaat JJe woof. I, ta-, et ΠΓΙϋ, ·) grpdtf rarvts B. '1 Kfistotaua sos uoriauu ; ad nenteui Tertullisal quod attinet, at. Da /ntaerift., cap. SS. T .553 LONDINE&BS ET CONHTAiiXINOJEÜjJTAÏiAE 'SYNODI. lilti-1725 554 aal Εύσέβκος t ΙΙαμφίλού μαρτυριί?'xai Απλώς ci -denique successionem, et apostolleam dignitatemπατίρβς'μαρτυρούσιν, οδς πιριττδν έγκαταλέγιιν, qol ' iuxta ac potestatem Eusebius quoque Pamphili et ή κοινή aal Αρχβιοτάτη τή; χαθολ;κή; έχχλησίας omnes promus patres, quos hic recensere supprvaσυνήθιια βιβα-.οί. Λ . , eaneum esset, contbstantur, et communis ac prima ec' . ■ clesiae catholicae vel nascentis consuetudo confirmat. "Οτι δέ /^ι«φέρ«ι τδ 1πισκ;π:κδν . Αξίωμα τού. Superiorem verti ease "simplici sacerdotio ponti­ άπλΛ^ δήλον ■ 6' γάρ ίιρ«ύ; χχιροτηνιίτα: ύπδ ficiam, dignitatem, vel inde liquet, ^uod sacerdotem τού έπισκόπου, έπίσκοπος δέ ού χιιροτονιίτα·. ' ύπδ ordinet episcopus, non. vero qb sacerdoce, sed a ' ίιρέως, Αλλ' ύ^ιδ δύο ή τριών Αρχιιρέων, ώς ώ απο- duobus tribuere pontificibus iuxta apostolorum στολικδς βούλιται κανών1). Καί ό-μέν ίιριύς έκλέγι- - canones s episcopus ordinetur. Et sacerdos quidem ται ύπδ τού έπισκόπου, δ δέ άρχιΐριύς ούκ έκλίγιται eligitur ab episcopo; episcopus vero 'nequaquam' ύπδ τών ίιρέων ιΖτουν πρισβυτέρων, ούτ' έκλέγήτα; ab sacerdotibus sive presbyteri/, neque etiam ab ύπδ πολιτικών Αρχόντων, Xiv καί Αριτή διαφέρωσιν, saeculi principibus quantaciimque virtute eximiis ’ άλλ’ ύπδ τής ^βυνόδου τής Ανωτάτω έκκλησίας τοΟ' eligitur, sed ab supremae ecclesiae tractus illius ■ κλίματος' έκιίνου, έν φ κιίςαι ή πόλις ή διςομένη ' conventu, id quo urbs illa eat, rui ia qui ordinanτδν* χιιροτονήββ)σόμινον, ή τούλάχιστσν ύπδ τής συνό­ dus est destinatur, vel certe ab huius provinciae δου τής έπαρχίας έκιίνης, έν φ διί γίνισθαι τδν έπί- synodo, in qua opus est episcopum consecrari Sin σκοπον. ΕΖ δέ ποτι χα! ή πόλις έχλέγη. άλλ' ούχ ver» quandoque et. civitas elegerit, at non una Απλώς- ή γάρ έχλογή τή συνόδφ Αναφέριται, καί «Î eÎectum 'statuit : etenim ad synodum defertur μέν δόξή ’) τάύτην κατά κανόνας καλώς έχιιν, ό έχ- electio, quam ai canonicam illa duxerit, mqvosiλιχθιίς πρδβάλλιται διά τής χιιροθνσίας μέν τών tione manuum episcoporum et aaupti spirit·» in­ έπισκόπων, τή έπικλήσι; δέ τού παναγίου.πνιΰματο; vocatione. qui electus est episcopus renuntiatur: ιί δή μή, δν βούλιται ή σύνοδος, έκιίνο; χαί προ- sin minus, quemcumque synodus ipsa Voluerit, ille βιβάζιται. Καί ό μέν ίιριύς ιίς έαυτίν σφζι; τήν ήν cooptatur. Rursum quam sacerdotii potestatem ιΖληφιν έξουσίαν καί χάριν τή; ίιρωσύνης, ô έπίσκοπος et gratiam sacerdos accepit, in se ipso conservat, δέ καί έτέροι» μιταδιδωσι. Καί δ μέν ήδη λαβών τδ episc«q>us vero ceteris impertitur. Et ille quidem τής ίιρωσύνης Αξίωμά ύπό τοΟ έπισκόπου, βάπτισμα sacerdotali dignitate ah episcopo initiatu·, tantum­ μόνον τιλιί τδ Αγιον καί ιύχέλχιον, ίιρούργιί τήν modo haptiamum extremamque administrat uni­ άναίμακτον θυσίαν καί μιταδιδωσι τφ λαφ τδ πανά­ tionem, incruentum offert sacrificium, et Homini γιον σώμα καί αίμα τού κυρίου ήμών Ιησού Χριστού, nostri I esu Christi corpus et sanguinem populo χρϊιι τούς βαπτιζομένους τφ άγιφ μύρφ, στιφανο! distribuit, sancto unguento baptiiatoa ungit, fideles τούς κατά νόμον γαμούντα; ιύσιρι:;, ιΰχιται,υπέρ legitime nubentes coronat, orat pro infirmis, utque τών Ασθινών·) καί ύπέρ πάσης σωτηρία; καί άλη- omnes salvi fiant homine· et ad veritatis agnitionem θιία; έπιγνώσιως πάντων Ανθρώπων, έξαιρέτως S’ perveniant deprecatur, praecipue vero pro remissione ύπέρ τή; τών (ύσιβών ζώντων καί τ·θν·ώτων αφέ- et venia peccatorum fidelium tam vivorum quam οιως καί αυγχωρήσιως τών αμαρτιών ·ΐ δέ καί defunctorum; si vero experientia et virtute prae-' δοκιμή καί Αριτή διαφέροι, λαβών έξουσίαν παρά stiterit, facta sibi ab episcopo potestate, venientes τού έπισκίπου, διορθοί τού; πρδ; αύτδν έρχομένου; ad ae fideles emendat eisque ad caelestis regni ιύσιβιί; χαί «ϊ; τήν πρδ; κτήσιν τή; ούρανίου βασι- possessionem viam ostendit, atque sancti evaagslii λιίας δδδν ποδηγιτιί xai κήρυξ τού ίιρού προχιιρί- praedicator initiatur. Episcopus nutem horum om­ ζιται ιϋαγγιλιου. Ό δέ Αρχιιριύς xai τούτων Απάν­ nium et ipse-quidem minister est, utpote qui divi- . των διάκονός έστιν ιέπιιδή αύτό; έστιν, ώς ιίρηται, iioruni mysteriorum gratiarumque fons per spiritum πηγή τών ίΗίων μυστηρίων χαί -χαριβράτων διά τού sanctum, uti iam diximus, exsistat : sed et sanctum Αγίου πν*ύματο;) καί τδ Αγιον μύρον μονώτατος έπι- unguentum solus ille conficit, et omnium qui in τιλιί, χαί αί χιιροτονίβι πάντων τών έν τή έκκλησίφ ecclesia sunt ordinum gradus conferre ad ipsum τάξιων χαί βαθμών τούτου aZaiv ίδιαι, χα! κατά attinet ; ac primario et sublimiori modo ligat πρώτον χαί ύπέρτιρον λόγον ούτο; Stops! xai λύ<ι, ipse et- solvit, sententiam eius approbante Deo. χαί θιφ ή κρίσι; ιύαπόδικτος, ώς δ κύριο; ιφηκι·), uti et Dominus spopondit : insuper sacrum evanκαί τδ Ε«ρδν ιύαγγέλιον διδάσκιι, χαί τής ιύσιβού; gelium annunciat, ac pro fide orthodoxa decertat ύπιρμαχι! πίστιως, χαί τούς πβρακοϋδντα; ώς έθνι- et audire renuentes ceu ethnicos et publicanos κούς χαί τιλώνας τής έχχλησίας Αποδιίστησι. χαί ab ecclesia eiicit, haereticosque excommunicationi τούς βίριτικούς Αφορισμψ χαί ΑναΗματι κβθυποβάλ- et anathemati subiicit, ae denique suam pro ovibus | λιι, χαί τήν ψυχήν αύτοΟ τίώησιν ύπέρ τών προβά­ animam ponit. E quibus evidenter et invictissime των·). "Εξ ών -καταφανές έστιν, Αναντιρρήτως δια- constat, ab sacerdote simplici distingui episcopum, φέριιν τδν έπίσχοπον τού Απλώς ίβρέως, χαί πλήν quo deficiente nec omnes qui in mundo sunt αύτοΟ μή δυναμένους πάντα; τούς έν τφ κόσμιρ tapai ; sacerdotes pascere ecclesiam possunt, nee omnino .-ubernare. » ικκλησίαν θιού ποιμΑναι ή βλω; κυβιρνήσαι. Αλλά χαλώ; λέγιται χαί τινι τών πατέρων, ού At enim, ut recte quidam patrum ait. haud ita βφδιον βίριτιχδν Ανδρα συνοτδν sûpstv- χβταλιπόντις facile haereticorum quempiam reperias sapientem. γάρ ούτοι τήν έχχλησίαν. έγκατιλιίφθησαν igô τοΟ Cum enim >ab ecclesia illi defecerint, ab eis άγίο^ πνεύματος χαί ούχ έμιινιν έν αύτοί; σύνΙ ς .sanctus etiam spiritus abscessit, et omnis intelούτι φώς, Αλλά σκότος χαί πώρωσις·). Εϊ γάρ μή ligentias ac luminis ' expertes facti, tenebris et τοιαΟτα πιπόνθασιν, ούχ Αν πρδς τΑ φανιρώτατα eaecitate sunt involuti, id enim ipsis ni contigisset, Αντιτιίναιντο, έξ ών έστι xai τδ τής έπισκοΚική; haudquaquam rebus ita obniterentur apertissimis. μέγβ 8ντως μυστήριον ύπδ τής γραφή; διδασκόμινον ’), ?uiusmodi profecto magnum episcopatus sacramen­ ύπό τ« πάσης έχκλησι αστικής ιστορία; χαί συγγραφή; tum est. quod scriptura nobis indicit, quod omU i'm. sp. I. *> ιΐν£ο< Β. ·) If. I Tim., Π, 4. ‘I Mstth. AVI, I». ‘) lob. X, 11. ·) sépoHnç A. ’) tXITta.ni. 1«. Cuaou. uuumaa. tomus XXXVII. MS ' LONDOmsm KT (OmAJSTWOPOUTAMAE 8TMCHH, IHMTfi· Αγίων συγγρβφόμννόν τ» xai μαρτυροόμχνον, xeU'SeS τής χαήολιχή; έχχλησίας Sai γινόμνόν ta *«V όμολβγούμιντν. niam muKmi eeeieaiMtieonMU AM monumenta at saaetorvan scripta contantaatar, quod denique oe- tboBea ooelesia nunqaam non oedidit at nine iatarmiaatoue (huait. 'Ορος Decretam XI. Ι1;στ«ΰομ«ν μέλη τής χ«Λολιχή; έχχλησίας abat Credimus eocleeiM catholicae membra esee om­ πόντος xsl μόνου; τούς πιστούς, τού; τήν τού omit* nes ae solos fideles. eoa nimirum, qui salvatoris ρο; Χριστού δηλαδή έμώμητσν πίσμν (Μ ta έκϊίνου Christi fidem, ab ipso quidem Phrtsto et ab too Χριστού χα! τβν Αποστόλων xal τβν Αγίων οι­ apostolis nec non et ab sanctis synodia oocumeniκουμενικών συνόδων βαχΜύαν) Μιστόχτιος xpso- cia traditam, firma mente servant illibatam, ut eorum βίύοντας, xiv καί τιν«ς έξ αύτών Αμαρτίαις παν- aliquos variis peoeatis obnoxios eoae oontingerct. Nisi τοίαι; ύπιύδυνοι tlsv tl γάρ μή ήν μ|Χη enim eeeent ecclesiae membra qui fidem quidem touù.qilai ά πιστοί μέν, Αμαρτίαις βέ συζβηβς, ούχ habeat, aed in pooeatia vivunt, utique non iudieaîv ύπδ τής έχχλησίας έχρίνοντο. Νύν δέ χρινόμανοι rentur ab ecclesia. Atqui et hi ab ecclesia judi­ ύπ’ αύτής «ι; τι μιτάνοιαν προσχαλοόμβνα xal tl; ■ cantur, et ad poenitentiam incitantur, et in salu­ τήν τρίβον τόν σωτηρίων έντολβν ποβηγττούμ«ν<χ, tarium mandatorum semitam deducuntur, etiamsi xiv χα! Ιτι Αμαρτίαι; βυπαίνοιντο, μόνον 8ι’ αύτδ peccatis adhuc sordescant; semperque, dumni d» τούτο Ιτ: ού πνπτώκασιν tl; Απόγνωσιν χαί ότι τή; in infidelitatem non prolabantur, sed catholicam et κχβολιχή; χα! «ύσιβού; όντίχονται πίστ«ως, μίλη rectam fidem retineant, ecclesiae catholicae mem­ τή; καθολική; έχχλησίας «ίσ! χαί γινώσχονται. bra illi sunt et reputantur. •<>po; ιβ’. Ilmtuopav ύπδ τού Αγίου πν«ύματο; διβάσχισβαι τήν καβολιχήν έχχλησίαν · αύτδ γάρ έστιν ό Αλη&ής παράκλητος, δν πέμπέι παρά τού πατρδ; ό Χριστά; τού διδάσχ«ιν τήν ΑλήίΗιαν χαί τδ σκότος Απδ τή; τΑν πιστόν βιανοία; Αποδιώκαιν. Ή τού Αγίου πνεύματος όμως ! ιί ajp, ούχ Αμέσως, ΑλλΑ *) διΑ τβν Αγίων πατέρων χαί καδηγίμόνων τής καθολικής έχχλησίας καταγλαίζ«ι τήν έκκλησίαν · ώς γΑρ ή πάσα γραφή έστί τ« χαί λέγ«ται λόγο; τού Αγίου πνεύματος, ούχ ότι' Αμέσω; ύπ’ αύτού έλαλήόη, Αλλ’ ότι ύπ’ αύτού διΑ τβν Αποστό­ λων χαί προφητών, ούτω χα! ή έχχλησία διδάσκεται μέν ύπδ τού ζωορχιχού πνεύματος, ΑλλΑ διΑ μέσου τβν Αγίων πατέρων χαί διδασκάλων (ών κανών α! οικουμενικά! Αγιοι ώμολόγηνται σύνοδοι · ού γΑρ τούτο παύσομαι μυριάκις λέγειν), χαί διΑ τούτο ρύ μόνιλι πεπείσμεδα, ΑλλΑ χαί Αληθές χαί βέβαιον Αναμφιβόλν»; είναι δμολογούμεν, τήν χαίέολιχήν έκ­ κλησίαν Αδύνατον Αμαρτήσαι ή δλως πλανηΐέήναι ή πρτ< τό ψεύδος Αντί τής ΑληΜας έκλέξαι. Τδ γΑρ πανάγιον πνεύμα αεί ποτ« ένεργσύν διΑ τβν πιστό; δταχονούντων Αγίων πατέρων χαί καβηγνμόνων, χάση; όποιασούν πλάνης τήν έχχλησίαν Απαλλάττει. ' ' 'Ορος ιγ'. ΙΙιστεύομεν ού διΑ πίστχως Απλώς μόνης Ϊιχαιούσβαι τδν Ανθρωπον, ΑλλΑ διΑ πίσταν»; χαί ένιργουμένη; διΑ τής Αγάπης, ταύτδν «litetv δ<Α τή; πίστηω; χαί τβν έργων. Τδ βέ τήν γυμνήν *)· τάσην χοιρδς Ιργον’ Αχοπληρούσαν Αντχλα,ίβΑνχσβαι τής έν Χριστφ δικαιοσύνης χαί χροσάπτχιν ήμίν «ίς menp ρίαν, πόρρω πόσης «ύαβββίας γινώσχομαν ούτω γΑρ έννοουμένη ή πίστις ηβσιν έφαρμοσδ«1η χαί ούχ Αν Ηη 6 μή σψζδρτνος, δπχρ Αντιχρϋ ’φβύβός έση. Τουναντίον βέ μΛλλον πιστ«ύομ«ν,: ότι ού τδ τής πίστ«ώς Αναφορικόν, ΑλλΑ τήν ούσαν έν ήμίν πίστιν β<Α τβν έργων δικαιούν ήμβς παρΑ Χριστού- έννοούμχν δέ τΑ tfja ού μάρτυρας τήν ήμηέραν χλήβιν έπιβ«β«κούντας, ΑλλΑ καρπούς χα^ έαυτούς όντας δι* ών ή πίστις λαμβάνω τδ έμπρακτον ·), xal xaF έαυτΑ Αξια διΑ τΑς Μα; έπαγγβλίας τού χομίσαοβαι (παστόν τβν πιστών*) τΑ διΑ τού σώματος αύτφ π«πραγμένα, «!< Αγαδδν sita xax^v δηλονότι. Όρος ιί. ΙΙ«σαύομ«ν τδν άνβρωχρν χατολιαβήσαντα τή παραβάσ«ι π«φααυμβλη&ήνα« χαί δμαωθήνα: τοίς χτέ,νχσι, ςουτέστιν Αμαυροοδήναι χαί τής τιλωότητος χαί ΑπαΗΙα; Axiuastv, ού μήν' xal τής ής έτυχ» ’) νώτ'.άμόν··;. iliii soi. B. ») «m A. ·» vtncw.v, ». *) niv xwniv' νδν itutir A. Oecretun^ XII. • Credimus ab spiritu «anctu erudiri catholicam ecclesiam; quippe verus consolator ipse est, quem ad docendum .fideles veritatem expellendaaque eonukt A mentibus tenebras Christus a patre mittit. Porro haudquaquam, immediate, sed per sanctos patres et eeelcaiae catholicae praepositos eccleslhm ipsam doctrina sancti spiritus illuminat. Quemad­ modum enim verbum sancti Spiritus sacra scriptura est et. dicitur, non quod ab ipso immediate, sed per apostolos ct propbetas fuerit enunciate : ita et ab vivifico spiritu docetur quidem ecclesia, sed medio sanctorum patrum doctorumque magisterio (quibus sanctae synodi 'oecumenicae regulae instar exstitere, quod milites dixero); ac propterea erra­ re' aut aliquatenus decipi put aliquando » pn> veritate mendacium eligere catholicam ecclesiam non posse, nedum censemus, at etiam id ipsum ceu verum ac certissimum constanter profitemur. Etenim per sanctos patres ac piaepositos fideliter administrantes iugiter operans spiritus sanctus om­ nem quemcumque ab ecclesia removet errorem. Decretum XIII. Credimus non sola fide simpliciter, sed ca quae per caritatem operatur, id est fide atque operibus homiaein iustificari. Quod vero fides quasi manus adimplens munus iustitiam quae in Christo est apprehendat nobisque applicet ad salutem, ab omni pietate longissime esse censemus. Enimvero sic intellecta fides omnib|p conveniret, unde et ad salutem aemo noa perveniret; quod aperte falsum «st. Imnto contrarium credimus, scilicet non qualemcumque fidei relationem, sed ipsahi quae in nobis eet idem eperiberinqMeaM noa per Christum. Porro certitudinis vocationis nostrae argumenta esse haioMHtdi opes» nequaquam inteUigimaa, sed fruc­ tus qui ex se fidei testantur efficacitatem eaque ex divinis promissionibus esae talia dicimus, pro quibus recipere unusquisque fidelium dignus exsistat prout geesit in corpqre suo, sive bonum sive malum. Decretam XIV. Credimus hominem transgressione lapsum com­ paratum esse et assimilates tumentis, id est, de­ bilitatum et a perfectione sc passionum immunitate excidi·· e ; haudquaquam tamen huius, quam ab op- LONDINKT8E8 KT CONSTANTINOPOLTTANAK 8YNODI. ΙΤΙβ-lTÏS up* τού φφΜ« dyofiofi tab 0Mt(. xal έν«ργ«ί«ς έξιατηκέναι («tat γάρ ota fiv ήν λογιχδς xal 4mμένΜ «Μ* άνθρωπος), άλλ" Ιχαν τήν φύ«ν αδτήν, ή baieras, xal τήν τής φύσιως ένέργωαν, fnc έστί ri αύτιξούβιον, ξώααν «ai έν«ργόν, (ta· xath φύσιν βύνασθαι αίρ^σθα: μέν xal έργάζκθαι ri καλόν, φιύγιιν βέ xsi μυσάτησθν ri xaxiv- dwXOV T*P ri τήν χολήν παρά τού άχρως άγαθού δηρίΜργηθιίσαν φύσιν άμοιρον αγαθής ένιργιίας όμολογΛ- rota yip κόχήν tfvai τήν φύών λέγιιν έστίν, Λ τί itnftisTtpov; ή γάρ ένέργιια τής φύσιως ήρτητη, ή φύβις βέ τού δημιουργού, d «ad i τρόπος διαφέριι. Ότι Μ ίόναται δ άνθρωπος φύσκ ipyaiζ·αθαι τί άγαθόν, ύπαινίττχται μέν xal i κύριος λέγων *), xai τούς έθνιχούς άγαπβν ' τούς άγαπώντας αυτούς- διίάσχιται δέ σαφέστατα χαί δπδ τού Παύ­ λου Ρωμ. πρώτ., κςφ. ιθ’’), χαί 4λλαχδΰ-0ητώς, έν οές φησί, „τά μή νόμον έχοντα έθνη φύσιι ri τού νό­ μον ποιιίν*. Έξ ών φανιρδν καί 'τούτο, ότι δηλαδή αδύνατον, δ τι ποιήσιι ό άνθρωπος αγαθόν, αμαρτίαν (Ιναι* ri γάρ καλόν άδύνατον χαχδν (Ιναι. Γινόμχνον μέν τοι φύσ«: μόνη χαί ψυχικόν, ούχί δέ χαί πνιυματιχδν ποιούν τδν μιτιρχόμινον, où συμ^άλλ·ται πρός σωτηρίαν απλώς άν·υ πίστιως, ουδέ μήν πρός κατάχρισιν ουδέ γάρ ένβέχιτα; τδ καλόν ή τοιούτον κακού γινίσθαι αίτιον. Έν τοίς άναγίννηθ«ίσι δέ υπό τής χέριτος καί μ«τά τής χάριτος έν«ργοϋμινον, τέλέιβν άπιργάζιται καί σωτηρίας άξιον ποιιίται "τδν ένιργούντα. "Ο άνθρωπος τοιγάρούν πρδ τής άναγιννήσιως δόναται φύσιι κλίνιιν πρδς τδ χαλδν καί αίριίσθαι χαί έργάζισθαι τδ ήθιχδν καλόν- άναγιννηθκίς δέ ίνα ποιή τδ πνιμματιχδν χαλόν (σωτηρίας γάρ βντα παραίτια τού πιστού τά έργα καί ύπό χάριτος ύπαρφυούς ένιργούμινα, χαί πνευ­ ματικά ίίχότως όνομάζιται), άνάγχη προηγιϊσθαι χαί προφθάνιιν τήν χάριν, βν τρόπον «ίρηται έν τοίς πιρί ·) προορισμού1), (tat μηδέν δϋνασθαι έξ έαυτού τής χατά Χριστόν ζωής άξιον έργον («τιλέσαι, έξ έφυτού μέντοι έχκν τδ θνλήσα: ή μή θιλήσαι τή χάριτι συγχαταθήναι. » ' &M ttao Doo OMaparal, MMiM virtaùaqo* aaturalit iootmai ftotai; ata,·* *■“■ iMioaalb iaai nom «•«•t, ae proioie aae Imom: iauao vero aiaaàau et isodo «reüiiaMe eve aatarae, ηοααι eoa» ctaoretar acoepit, îbmbo et aedam aatarxh virtate βάηβη viva at efltaci, qaaa eat faoalta· liberi arbitrii, pullare, ita «t poaait aatataBtar aligero et operari bontun ae fidere et odiaae malam. Minai qaippe rationi ooMentaneum videtur, ut naturam bonam . ab aummo bono conditam euiuaeumque 'operationi· bonae confiteamur expertem. Hoc enim dicere eat, naturam eaae malam: quo quid magia impium! A natura etenim operatio pendet, et ab opifice natura, etai ratione diveraa. Poaae autem hoifiinem naturaliter operari bonum, innuit vel ipae Dominu·, ethnieoe redamare dicem eoa a quibo· amaptur. 8ed et hoc ipaum mnnifeatiaaime Paulua edocet ad Romano· I, 19 et alibi expreaai· verbis ubi ait. „gentea quae legem non habent, naturaliter quae legis sunt facere*. Ex quibus et hoc quoque mani­ festum est, nimirum fieri non posse, ut bonum, quod facit homo, sit peccatum : quippe impossibile est malum esae quod bonum est.- Quod autem fit naturaliter solum, et quod animalem, non vero etiam spiritalem facit auctorem suum, sine fide nihil omnino confert, ad salutem., sed nec ad dam­ nationem; neque enim bonum, qua tale,»aliquando contingit mali causam exsistere. In regeneratis vero illud quod fit sub gratia et cum gratia, per­ fectum facit et salute dignum praestat operantem. Potest igitur naturaliter homo nondum regenerati» ad bonum morale propendere illudque eligere et operari ; ut vpro spirituale bonum regeneratus operetur (nam et spiritualia merito vocantur fide­ lium opera, quae causa salutis exsistunt et ex supernatural» gratia fiunt), praeire ac praevenire gratiam necessO est, quemadmodum de prae­ destinatione agehtes diximus, ita ut nullum om­ nino Christianae vitae dignum . posait ex se ipso opus edere; quamquam ex se ipso habet velle aut nolle aasentiri gratiae. 7 'Opci '·«'■ Decretum XV. ΙΙιστιύομιν ιέ! «ύαγγιλιχά μυσιήρια έν τή έχχληCredimus esse in ecclesia evangelica sacra­ * σίφ «ιναι, χίχχίνα slva: έπτά' έλάττονα yip ή μ<ί- menta, eaque septem, neo minorem moioremve ζονα άριθμόν μυστηρίων έν τή έχχλησίφ ούχ έχομαν, in ecclesia sacramentorum numerum admittimus: έπαδή ό παρά τόν έπτά τών μυστηρίων άριθμδς 1 siquidem haereticorum dementiae fetus est alius αιρετικής φρ*νο^λα^«ίας έστίν -άποχύημα. Ό δέ τών sacramentorum numerus quam septenarius. Non έπτά παρά τού (*ρού <ύαγγιλίου νομοθααίται καί enim secus ac cetera catholicae fidei dogmata sep­ συνάγεται ώς χαί τά λοιπά τής καθολικής πίστιως tenarius iste in evangelio statuitur numerus et ex δόγματα. Αύτίκα γάρ 4 κύριος τδ μέν άγιον βάπ- ipso colligitur. Ac primo quidem baptismi sacra­ τισμα διά τού*) ,11ορ«υθέντ»ς μαθητιύσατι -πάντα τά mentum Dominus tradidit, quando dixit: „Euntes έθνη, {Ιαπτίζοντες αϊτούς <ίς τδ όνομα τού πατρδς docete omnes gentes, baptisantes eos in nomine χαί τού υίού καί τού άγΙου πνεύματος*, καί τού*) patris et filii et spiritus sancti*; item et cum dixit: „Ό πισταύσας χαί βαπτ·.σθ«ίς σωθήσιται, ό δέ άπι- „Qui crediderit et baptisatus fuerit, salvu· erit : qui στήσας χαταχριθήσιται*, καραδέδωχ·. vero non crediderit, condemnabitur*. Τδ βέ τής βφαιώσΜς, ταύτδν dxtlv’) τού άγιου (Confirmationis vero seu unguenti sacri et sancti μύρου xai άγιου χρίσματος διά τού*)· /Γμιίς βέ κα- chrismatis, eum dixit: «Vos autem sedete in civi­ θήσαττ έν τή πόλιι Ίιρουβαλήμ, έως où ένδϋσησθτ tate Hierusalem, quoadusque induamini virtute ex δύναμιν έξ ύψους*, ήν ένιδϋσαντο τή έπιδημίφ τού alto*. Hac autem per «ancti spirits· adventam sunt άγίου πναύματος, χαί τούτην δηλοί τδ τής βχβαιώ- induti, et hanc declarat oonfirmatioms sacramentum. σ*ως·) μυστήριον, πιρί ού χαί Παύλος διυτέρας πρδς , De quo et apostolus U Corinth., eap. I, et apertius Κορινθίους χ«φ«λα1η> πρώτη» **), χαί τρανώτιρον διά per Dionysium Areopagitam dtaeritur. τού Άραβπαγίτου Αιονυσίου **) δκλέγιται. ') Ι>ημ Bml H, 14. *ί χ««ι «μ. 4- k · ·) VH· ηοΜ npn «ote mat cap. tort». ·) KMth. xxvm, li «) Itat. XVI. Λ *) aft ρκροι·ι·ς. taàrir tbutf «a. B. ·) LM. XXIV, 40. ·) ιψτ /MOataac* wi iyta «"ta* BηΠΟα,ΙΛ» **) Dtago» J®». «Min, «αμ 4. i LOMDIMMM» KT CONBTANTINOFOIJTANAÏ STNODI, 1ΠΜ7Μ M« MO tacraxMatXB arKrie traMit, taeeae: ,Hee Mtt ia ·μβ eeoMMMnrtioMa·*; Heat at ema dixit: xal Xtaqts Μ τής «, lm> Wqfa aal λ*λυ- ,0αοΜβ«ηΜ Igavatttb at eetaetMa eopar tanaat, μένα tv Mi βύρβνίάς^ eraat Vpta at totaa fai Mate*. Τήν It Ιναίμαχτον *vol«v *·* tab*) χΑ#·*·» ItantoatM*' vat· tntaAH (Mttteiaai die··»: τοΟτίΙσβ it oepdpou*, χαί «lUtw tf ataoO·’ • «Aeeipita at ommAm·*·, kac eat oorpaa aeaaak*: at: xtatsc, wort tee tt alpd μου th τή; χαηή; Ita- «Bibit· ax hoe a····, hie aet aaagaie «ea» eovi Ρήχη;*, xal TOO*) ,'Eta μή ρΑγη«· *V ·#·■ «° teetxatepti*; itaaa at eum dixit: «Niai taaadaeaveritie eanaat IHi bomini·, no· bobebiti· vitaia ia vobi»“. ufoO TOO talpdmou, «ta <χ*τ» ζ*ήν tv tarttft*. SaoraaMotam veto toatrunanii taxe tradidit, Tta It γήμον peril «Meta ta Iv τή «alatf ntpi otaeO «ίρημίνα M τής «lev |χι«ρραγ<οη·ς ea· reoaaaiti· relut eiu» in obtigxotionem ii» qaœ de ilio *îa rçjeri taitamaato «cripta enat, ait: too*) «ΟΟς 4 tab; συ4ζίυξ«ν. <ν*ρ»χβς μή χιβριvita**. ta χαί 4 tale; Αχ4στολχ μίγχ ixixaûl «Quo» Dpxe eoaiaaxit, horad non «eparet*. Quin •t magnum ab apoetolo «aeramentum appellatur. μυατή,ιιον *)· Paenitentiam, in qua aaeramentalia includitur Τήν 81 μβτίνοιαν, ήτινί ίστι σύμμιχτο; ή μυστηριακή ίςομολόγηαις, 8:ά TOO1) «Άν Ttvtsv Αρήτ» τϊς oonfeaeio, tunc tradidit cum dixit: «Quotum remiάμαρτίας, Αφί«νται atari; - ta Ttvs»v χρατήη, xsxpd- •eriti» peccata, remittuntur «ia; quorum retinueriti», τηνται*, «ai TOO’) «'Eta μή |ΐ»τανσήσητ», Ασαύτ·»; retent· «unt*; item et cum dixit: «Ni»i paenitentiam habuerit», omne· aimiliter peribit»**. tacAtteta·*. Sanctum denique oleum «ire extrema unctio Τό U Αγιον Ιλα-.ον sft' ούν «ύχέλαιτν λέγεται noji τφ ΜίρκφΊ, μαρτυρβίται U ^ητώς ύπό TOO •pud Marcum legitur, et aperto lacobi fratri» do­ mini teetimonio comprobatur. disXpolHou *·). Porro naturali et «upernaturali conatant «aera­ ΣύγχΓ.τα: 8έ τά μυστήρια ix TO φυσικού καί ύικρφυβό;. ούκ (tat 81 ψιλά αημ«Ια τβν Ιχαγγ«λιών menta: neque «uda illa «unt . divinarum «igne τοϋ taoO' -Λτω γάρ ota ta διχνήνοχχ τής χβριτομής, promiaaionum, quippe ita nihil ab cireumciaione ού τί ίΡλιώτιρον *·); ΌμολσγοΟμτν l’oùti «Ινκ Βργανα» diaere^areut ; quo quid mieerabilitu d*ci pooait? ΐραστιχά τοί; μυουμίνοι; χΑριτος Ιξ Μ^κφ. Αχο- Immo' Vero ea ee»e inatrumenta hia qui initian­ πτύομιν ii ώς Αλλύτριον τή; χριστιανική; ίιίασχχ- tur illia gratiam neceaaario cqnferentia, confite­ λία; τό τήν Ακεραιότητα τών μυστηρίών Axocroiv mur. Quod autem rei terrenae uaum aacramenτήν χρήσιν τοΟ ’*) γηΓνου κρίγματο;· Avrfxsitiu γίφ τφ tonim intégrité» neceaaario exigat, ab doetrinu μυστηρίφ τή; προσφορί;, 8 £ήμαη ύχαρκπχφ νομο- ohri»tiana alienum id omnino exiatimamua, utpote tarqtav χαί τή ίπικλήα»ι τοΟ Αγίου χνοϋματος eucharistiae «aeramento contrarium, quod ab sub­ ΑγιασΜν, τιλμοΟται τή tadpfst TOO σημαινομΑνου, stantiali quidem, verbo institutumTi a aancto api­ TOO σώματο; 8ηλα8ή καί αίματος τοΟ ΧριατοΟ, καί ritu sanctificatum,' rei quam significM^ nimirum κροηγιίται ή τούτου ,τιλιίβσις Αναγκαίν»; τής χρή- corporis» et ufiguhiis Christi, praesentia perficitur. «»;· (I Tl? r.fA τή; χρήβιοις μή ήν τέλκον, ota ta Et prius quidem in «d necessario perfectum est i κακώς χρΰμ(νος κρίμα έαυτφ ήσ&ι« χαί Ixtvsv **), quam cedat jn usum. Etenim ni completum esset tat! ψιλοΟ Αρτου καί οίνου ήν μτασχηκώς' νΟν 8’ ante usqm. suum utique non manducaret ac biberet Αναξίνς μιτίχαν κρίμα Ιβυτφ taîiti «ai «tfw ώστε ille iudicium, qui eo male utitur: quandoquidem ούχ tv τή χρήααι, tût ορό τή; χρήοΜΚ Ιχει τ4 τής nudum panem et vinum sumeret. Atqui iudicium «ύχαριστίας μυστήριον τήν ntaÎMOtv. Έτι. Αχορρί- sibi manducat et bibit, qui sumit indigne. Eucha­ trooptv ώς χΑ&αρμΑ τι χαί μίασμα τό «Ελλιπώ; γάρ ristiae itaque «aeramentum nequaquam in usu. ίχούσης τή; «fors»;. ζημιοΟτκ ή όλοκληρία τοΟ 'sed ante usum suum obtinet complementum. μυστηρίου* · οί γΑρ αίρτπχοί, βδς τήν aÿeeiv ixo- D«ihd· et hanc quoque sententiam, videlicet inte­ ααααμίνους χαί κροστ·Μντας τή χα8ολιχή έχχλησίφ gritati sacramenti dispendium afferre defectum 8έχ«ται ή Ικχληαία, καί toi έλίική έσχηχότ»; τήν fidei, ut exitialem et abominandam reiicimus. Nam πίστιν. τϊλιιον Ιλαβον '’ta β4χτιαμα- Stav toàiîov et haereaim abiurantes fidemque catholicam amOattpov τήν χίστιν χίχτημίνοι, ούχ taa^axtiCovtai. plectentes haereticos ecclesia recipit, qui quamvis Τήν U IspMÛvqv Wl «0‘) «TOMo Mttfte «t$ τήν Ιμήν tadpvqmv*, aai tdb ss·*) ,Oa«tta Heqts fidei defectu laborantes perfectum baptisma rece­ perunt ; Unde nec eos denuo baptisai, ubi perfectam Όρος ις’. Ι1ιστ<ϋομ(ν τδ Ιγιον (Stactropa, τή βιαταγίν μέν χαρά τοΟ χυρίου, γινίμανον It ta όνόμαχι τή; Αγίας τρ<Α8ος, «hau τών tatqrxauzttawv χ«ϊρ1ς γάρ ataoo ού8*ί; βύνβται Μ*ήναι, Ας 6 vbftii ψήαν **)■ χΌστις ού μή γ*ννηφή ίξ Οβατος χαί κμαύματος, ού μή tt'a&ta *** ούρανών*. Καί 8ι* toot! έσην tairpiatev χαί τβ<ς νηχίαις, Η*8ή xta xttva tactaeitai τή Αρχτγύνρ Αμαρτίρ χαί xapk ^«χτίσματος ού βύναται τυχαίν τής Apian»;* βχ«ρ i *i LaaXXn. I». •i Mata. Ivin, ia *) Matte. XXVI, M. «. M *) tsb. vi. «a. r) Mum. XIX, a ·) ΚρΜ V, N. ’) Ioh. XX, M. *! talffi, l Ί Mim. VI ia ») laaV. 14. IX **) «fcw pip —dtaMtapsu sm M ‘•)rW«a«.M <·> icw.xtr, m S». ··) m. m, a. ■ fidem sunt adepti. Decretum XVI. Credimus sanctum baptisma a Domino quidem inatitutum et in nomine sancta· trinitatis collatum, •eae summ· Meeosarinm. Etenim sine illo salvari aeaso potest iuxta Domini sententiam: «Nisi quis renstua Merit ex aqua et spiritu «ancto, non intra­ bit ia- fegmus oaeietram*. Igitur et parvulis aeniMoriem Uad set, utpote qui rei qnoqae peccati originalis exsistant st sole possint baptiaënato mun­ dari. Quod doceas Dominus, nequaquam de qui- mi MWDnreeees *r οοΜΤΑΐτπχορουτΑΚΑΒ fcwvôwv àJA’ iiùAç *oi a* i«W» fart τφUvta; τούς μηΑ τήν Ιλαυαιν to aurfipst Xptoto ιίαχλχυσαμόνους tv t| βασιλιί· tAv cdpavAv ta R N tt νή*α dvfipteWl. «tap Mi torn StTret αατηρίας, tat* m2 too ftntrto· ρατος- m! τΑ μή ΑναγνννηΗντα, At μή τήν dpemv v4|MC uWm' τής χροχατβριχής ΑρΑρτίας λιόντα, tatam* τ) AÂiy vfi» Αμαρτίας Ανάγκης κοινή, «ai Ιχορόνκς où σφζττ* χηρίς TOO βαχτίσματος- taxa ta Αναγκαίας xal τΑ νήχια βαχίίζχσ8«. Έτι tt νήχια σφζτΛι, Ac λίγη* χαρΑ τφ Mattaip ’)· ,Ό U pt) βαχτισΗΙς ού otpÇtt«“ ■ xal tt νήχια Αρα Αναγκαίας βαχτισδήσνται. Kai 1ν ταίς Πράξοσι λόγττ*. Jr. ate* α£ οίχίαι όβαχτίζβντο*)- if» mI tt νήκια. ToOro καί ol xdXAi χατόρ<ς poptupeO* σαφΑς, iv ai; xai dtoνύσιος*) iv τφ xspl Έχχλησιηστιχής ίιραρχία;, xal Ιουστίνος χιντηκοστφ όχτηι ζητήμαη, 8ς λίγιι βητ®ς*)· ,ΆξιοΟντ* ü τβν &t toO βαχτίσματος Αγα8βν τή χίστχι τόν χροσφχρόνταν aOtt τφ βαχτίσματι*. Kai Αύγουστίνος ·) χαράβοσιν rival φησιν Αχοστολιχήν, tt χαιδία 8-.A toO ^actiaparoc σφζτσtau Kai Αλλαχό* ■ „'H όκχλησία talc βρέφ«σιν ίτίpwv χόδα; Ιντίβ^ησιν, όπως Ipgetvt* * έτέραιν χαρδίας, 8xm; χισττύασιν- ίτόρων γλΑσσάν, 8χας έκαγγάλλων. τάι“. Kai ΑλλαχοΟ; „Ή μ^τηρ Ικχλησία μητρικήν*) χαρβίαν Ιχχινοις χαρίζιτα:*. Ttvtt* 81 τδ βάχτισμα δι" Ολης μίν ύβατος xatapoO, xal ούδινδς itlpou δγρού- Αχοτχλχίται 81 διά μόνου TOO ίχρόαφ **d κατ' Ανάγκην Αχροφάσιστον όχι; γίνισό* χΑί 8ι’ ότόρου Αν*ρΑχου, χλήν όρθοδόζου xal σκοπό» Ιχοντος τδν Αρμόδιον τφ «><ί«ρ βαχτίσματι. Άχοτιλίσματα 81 τοΟ βαχτίσματος, συνιλόντι φάναι, χρΑτον ή Αφισι; τοΟ προπατορικού χλημμχλήματος χαί 6σβν Αλλην αμαρτιών χιπραχώς ήν ό βαπτ-.σόιίς * Beâtepov βύιται Ixttvov τής Ανδίου χαινής, ήτινι (ixixxito tltt Sit τδ ’’Αρχίγονον Αμάρτημα cite δΓ Α ΙδιχΑς Ιχραξ< θανα□ίμο»ς· τρίτον itSmoiv αύτοίς τήν μαχΑριον*) Atavaoiav διχαιοΟν γΑρ κότοΟς τΑν χοοημαρτημέν«·ν, ναούς *κθ Αχοχαάίστηοιν. ()ύχ 1er. δ* tixtiv. μή λύ«α*αι βιΑ τοΟ βαφτίσματος πΑσας τΑ; ixeraoOv χρδ τούτου Αμαρτίας. Αλλά μίχιν μίν, ούχ ίοχύοιν 81' τοΟτο γΐρ Αστβτίας τής ΙσχΑτης lati γόμον χαί Αρνησις μάλλον ή δλως ίμβλογίχ τύσ«β«1·ί' Αλλ' δτ. χ<σα Αμαρτία χρδ τοΟ βαχτίσματος ούσα ή γτγονυία Αφανίζιται xai Α; μή ούαΑ χοτχ lj γχγονυΐα λογίζττκ. (Η γΑρ τύιίοι τοΟ βαχτίσματος, xdta* ΙχΑτορον χαί. αί χρομηνύουσ* χαί τολχιοΟσαι βήαχις, τδ βΑχτιομα, τήν τχλχίαν ύχβνίττουσι χΑΡαρσιν. ΤοΟτο αύτδ χαί αύτά τΑ τοΟ βαχτίσματος δνόματα χαριστΑσιν- d γΑρ βΑχτισμα διΑ «κύματος χαί κυρός*), δήλον 4τι xal ττλχία xt*v ή χΑΑμρσις· τδγάρ πχΟμα ττλ«ί·»ς χα>αίρ«ι· «ι φΑς*), τδ σκότος Ιλυστν d Αναγόννη* σις1*), χαρήλΗ τΑ Αρχαία- τίνα 81 ταΟτα, d μή τΑ Αμαρτήματα; El AxtxSOet* ό βαχτιζδμτνος τδν καλ«δν tvtpmov *·), tpa xai τήν Αμαρτίαν· d 1ν8ύχτ* τδν Χριστόν **), Αρα Αναμάρτητο; γίνχτ* lvtpγdf διΑ τοΟ βαχτίσματος- μαχρΑν γΑρ Αχδ ΑμαρτναλΑν δ ' (Ηός. ΤοΟτο καί Παύλος διδάσχ·: τρανάτιρον λί- ■I Malta. XIX, 14. ■) am. XVI, m. ·) Ptaor·.. Bwr. seet, cap. 7. *) ^ΜΒΜ^ΜΝΜ ®di ffiWAffiffittWta, q. M. Li­ brent Ulnm sasc. V <+seabratsai hlss Insttos attribui, mansa (btatter. *) angust., Dt (Ιιλ. «A tet., i. X, cap. SB: /te pscc. tocr. I, esp. IM, x te. ’1 Mtpartiv nsptsvr i’· ’) fiuiiçmr em. A. . . ·) MattK DI. 11. ·) urit, «t Hste. IV. 4 ··) dmryfevvets, Tlt Π1, 11. »1 Cata* ΠΙ, ». ’·) OaL UL gf. synodi, πια-ιτμ m* tabda* taatma, Md rimpfciter at 4a emnibua Abut: ,Niri qta raaahn feorit* ate. Quad idem eat a· si dfadmot emaes peat Christi aattoefia adveotaa smIcm* regnualagrommm mm regenerandae. Ot* auto* beaks* tot at porvuK, **■*· utique at ipaai toffigontoe praMe indigent at baptise**: at qm aea regenerati decedunt taaqna* R·1 arigiaalia peeμΚ raatodeae* βμ oaoapatot, Mapiteraaa peccati pe eaae te ae«e*lta* eabdeioatar et eoMo^aeater too boptoao haat^aaqaa* ealvxeTOr: qaare aecMM eet, parvtoo bopdaari. tamper etotem par­ voli ooMeqooatar; atqoi apod Matthaeo* dicitur. „Non boptoat* aate* aoa ealvatur* : ergo bmmm *t, et parroloe baptbad. Et in Aetia dicitor, fuailiaa tot* Auxm taptixataa; ergo et pamiloe. Sed et hoc ipaum patr* nntiqii teetaatwr eviden­ ter, in Quibua Dionydaa de Eccteaiaatioe hiérarchie; Iiutinua .qnaeetione quinqnngeeima texta, nbi aie expreaae loquitor; „Bonoron quae per beptianu* adveniunt digni fiunt fide eorum, a quibua naenia ad fontea offerantur*. Et Auguatinua apoetolieam ait eaae traditionem, .parvulo· baptiamo wlvari. Item alibi1): „Alieno· infantibua pede· eeeleaia tri­ buit, ut ad ae veniant: aliena eorda, ut credant: linguam alienam.' ut apondeant*. Et raraum alibi : „Cor illi· maternum mater eeeleaia aubminiatrat* ’). Porro baptiami materia aqua pura e«t aeu natu­ ralia, non vero ullua ali» liquor. Per aolum nutem •acerdotem. perficitur ; urgente tamen inexcusabili neceaaitale, poteat et per alium hominem conferri, modo ait orthodoxus et convenientem sacro baptis­ mati acopum intendat. Effectus pono baptiami breviter recensendi. Primus est originalis peccati remissio et aliorum, quotquot voluntate propria is qui baptisatur admisit. Secundus ab aeternis, quae sive propter originale rive propter propria mortalia peccata manebant hominem, poenis eximit. Tertio immortalitatem baptisatia impertitur, quippe a pec­ catis praecedentibus eos emundans in. Dei templa restituit. Neque dicere licet, omnia prorsos ‘quae • baptismum praecessere peccata per huae non de­ leri, sed manere quidem, at non imputari. Extrwaae etenim id impietatie est et pietatth abnegatio cen­ senda magis quam confessio. Immo vere omne quodcumque peccatum, quod ante baptismum aut eet aat fait, deletur, atque perinde ac si nunquam exstitisaet reputatur. Etenim baptismi symbola et verba baptis­ mum praesignantia ac perficientia, ipaa denique ab­ lutio perfectam munditiam deoignoat; ideaequs et illa, quibus appellatur, vocabula confirmant Si enim per spiritum et ignem perficitur baptisma·, perfecta* utique munditiam hunc eoae, manifestum eet cum perfecto spiritus expurget ; ri lumen, tenebra· diesipat; si regeneratio, utique vetera desiere: qua· porro vetera, niri peccata? Veterem bomiaem si qui baptisatur exuit ergo et peccatu* ; Christum si induit .igitur per baptismum a peccato mundna actu efficitur ; longe Mi* a poeeatorib* Deus Hoe ipaum vero et apertius Panhts edocet dieena: '1 Ipsa Aagastiai veris ils as bebent ten Ite (shm. )M.Vt,H. *) vaMr—'«apfoMta ·*·* ή «λ» —-«-iMai am.B> Μδ LONDINXN0K8 IT ΟΟΝβΤΑΝΤΙΝΟΡΟΕΓΓΑΝΑΕ SYNODI, 1718-172* ««λ* «Mpf«^qn*C μέντοι fimi Mt* τ* oupfiafiqadta tott άρτου Mai τοΟ βίνου, χα*' B «at Apart* «âl tat* «tan δμολογοβ’νηκ, aa** tart* U μέν«ν άτμητα «άντη «at dfitsdpetu. *O*av «at fi «ataXta* inalt­ ata ρησί- Μιρίζοτη» «ai ΑαμβρΙζτιαι δ μ«ρ<ζδμ<νος «al μή Ααιρούμανος, 4 «dvmct έσ»*.δμ«νος «al oHInra δακανώμΓΛς. άλλ* τούς μ«τέχρντας (βηλονδτι 40«) άγιάζ-ν. "En iv έχάστφ μέρα nol τμήρατι iXegfwf toO μ«ταβληάέντος Bptou xal otau ούχ «tvat pipes τού tapâtes aal αίματος τού «upiou (βλάσφημο»l) γάρ τούτο aai Utov), άλλ' βλον δλιχέές τδν δκπδτην Χριστδν xat* oûotav, ptt* ψυχής βηλονδτι xot *ta ' τητοςί ήτοι τέλ«ιον *«δν aol τέλ*ιον àvfipwtcov. *O*tv xal πολλΑ» γινομέν·» iv τή οΐχουμένη pifi xal τφ αύτή Δρφ ΙιρουργιΑν, μή γίνοσίΗκ πολλούς Χριστούς χαί’) πολλά tapera Χριστού, άλλ* Ινα xal τδν αύτδν Χριστά» «opsCvm άληβώς xal πραγματιχώς. xat iv «Ιναι αύτού τδ tapa xal τά atpa iv πάσα:; τοίς χατά pipes τ®ν πιστών έχχλησίαις · xal τούτο ούχ δτι τδ έν οΟρβνοΙς τού 8«σπδτου iv tots #υσιαστηρίοις xdrttui tapa, άλλ' in ό τής προΜσ«·ς έν πάσαις τοίς χατά μέρος έχχλησίαις ,προχοίμονος άρτος, μεταποιούμενος xal μετουσιούρενος ρ«τ* τδν άγιασμόν, γίνεται χα: έστιν έν χαί τδ αύτδ τφ έν ούρχνοίς· iv γ*ρ τδ tapa τού xupiçu έν πολλοί; τόποι; xal où πολλά, xal 8ι* τούτο τδ μυστήριον τούτο μάλιστά έστι χ«1 λέγεται βαυραστδν xal πίστει μόνη χαταληπτόν, où σοφίσμασι σοφίβς *ν*ρον«ίνης, ής τήν ματαίαν xal άνόητον έν τοίς Moi; περιέργειαν άποσςίεται ή «ύσεβή; xal 1>εοπαράδ·.το; ήμΑν ·ρησχε(α. eooiitao dumtaxat «iva pestes aeeidantia paaia «t vini, par qmm «t visibilia «a «cm et contractabilia ia canta»· «at: at inraeta prona» et indivisa se­ cundum eo parmaMve. Veta «t eathoHea dicit «ealaaia: Cousiditar et dividitur, qui membratim r ancisus nequaquam dividitur, semper mandneatar ot auqa«m eoueumitar, sed digne arredentes eaaetHteat. Item nequaquam sub divisione qualibet »<■ minima pania et vini trausmatati partiente esse partem oorporia et aaagninis Domini (quippe boc ■ine bteaphemia et impietate nemo dixerit), sed totam ae integrum Dominum Christum soeundum substantiam, animam vidMieet suam ep divinitatem, id eat Deupi perfectam et perfectam hominem. L’nde et multae eam per orbem una et eadem hora celebrantur missae, haudquaquam Christi plure» plurave Christi sant corpora, sedt unus in . Manibus ac singulis fidelium ecclesiis vere ac rea/ Wer praesens est ipse Christas, unum et corpw est et sanguis unus. Atque id quidem, non qntm illud quod in eâelo est Domini corpus super altaria descendat, sed quod post eonaecrationem convenus ac tranasubstantiatas is, qui singulis in ec­ clesiis offertur, panis propositionis fiat et sit illud ipsum corpus quod est in caelo. Quippe multis in loci» non multa, sed unum est corpus Domini ; ae vel hinc maxime mirabile est dieitarque huiusmodi sacramentum et sola fide comprehensibile,. non autem humanas ratiunculis sapientiae, cuius quidem vanam et circa res divinas caecam inqui­ sitionem pia atque divinitus tradita abnuit pro­ fessio nostra. Item et honore supremo «plendum esse cultaqué Istriae adorandum idem Domini corpus et sangui­ nem, quae sunt in sacramento eucharistiae. Quippe Mnetissimae trinitatis et corporis sanguinisque Dpmini una e*t adoratio. Item' et verum ac propitiatorium esse sacri­ ficium, quod pro fidelibus omnibus tam vivis tam defunctis nec non et pro utilitate omnium offertur, uti et in hniusee sacramenti precibus exprtaitar, quas iuxta id quod a Domino mandatum acce­ perant, apostoli ecclesiae tradidere. Item ante usum statim a consecrations ac post usum id qnod saeris in pixibns communioni mori­ bundorum asservatur, corpus esse Domini veram et a 'se ipso ne vel levissimo quidem ‘ diversum, quatenus ante' usum post consecrationem, in usu ae post usum verum omnino sit corpus Domini. "Ετι αύτδ vi tapa xal αίμα τού xupiou τά έν τφ τή; ιύχβριστίβς μυστηρίφ έφχΙΧιιν vcpUatai ùxspββλλόνηνς xal «pooxuvitoAoi λ«τρ«υτιχΑς · μία γ*ρ ή προσχύνησίς τής *γ(βς τριάδος·) xal τού σώρβιος xal Μματος τού xuplou. "Ετι «tvai ihialav dXqfrfi xal ΙΧαστιχήν προσφβρομένην υπέρ navTMV τΑν «ύσ«β&ν ζΑντιβν «tdYsbvidsτων xal &πέρ ΰφ»λ»ί«κ πάντων, Ας xatrm βητβς έν τχΐς τού μυστηρίου τούτου «ύχβΐ;*), ύπέ tav άποοτύXuv τή έχχλησίφ xapaioirtioai; xata τήν πρός αύτούς διχταγήν τού xuplou. "Ετι xal πρά τής χρήηος «ϋ*ύς μ»τ* τύν άγιβσμύν xal ρ«τή τήν χρήσιν τέ pulçrtapsvev έν τοίς ίβρβί; Αήχαις ιφύς μιτάληψιν τΑν *πο8ημήοχι μ»λλδντβν *λη**ς ή x«taλιχή τοδ Χριστού έχχλησία. 'Ορος ίη'. ΙΙιστ·ύομ«ν τδς τβν xaxmpqpivabv ψυχδς ιίναι ή iv dvfcti ήΑν δβύνρ, xab- β tt tantôt IxpaÇiv· χαριζομένας γάρ dxb τβν oatpdw* πρραυτίχα ή πρϊς ιύφροαύνην ή χρδς λύπην xai στιναγμδν ta δημιΐν, δμολογουμένης μέντα μήτ» dtcoXatamc μήτι τής χβτακρίαΜΚ τ«λιί«ς· petit γάρ τήν χανήν dvtaaoiv, ta ή ψυχή fatibtiq τφ σβματι, prb- ού χαλέδς ή πονηρός έπολιτιύσατο, άπολήψιτχι Ιχαατος τό τέλχιον, ή τής άπολβύοοβς ή τής xataxplora»; δηλονότι. Τούς 84 συμφθπρέντβς tavoaipott πλημμιλήμασι χαί μή iv Απογνβαιι ίποίημήσβντβς, Αλλδμιταtvfynvxai μέν ta mptdvtof iv τφ patii σώματος fiûp, μή παήσ«ντας δέ οδδ' δντινβούν χαρχδν prtaνοίβς (έχχέαι Sdapoa βηλονάτι xal γονυπ«τήσ« iv γρηγδρήάα προσιυχβν, Φλψήναι, πτβχούς πβρβμιΛήΟΜ, xal tiatt iv Ιργοίς τήν πρδς τδν tabv xai τδν πλησίον άγώπην έπιδ«1ξ«ι, S xal ΕχανοπαΙηαιν χχλβς ή χαδολιχή έχχλησί· δπ' δρχής ώνύμβσι*)), τούτβν xal αύτβν tit ψυχές ditipxsotat »ίς ÿBou*) xai ύκομέναν τήν IVtxa βν «Ιργδσ«ντο 4μρρτήμΑη*ν ποινήν ιίναι S' h ρυναισδήσα τή; ixatdav Απαλλα­ γής, iiaudapoOota. 8i ύπδ τής ίχρβς έγβΑάτητος Sti τή; 8*ήσ««*ς tibv Itpitn xal «ίποιΓβν, i τβν dxoixopivwv taxa οί tatarau ονγγβνβΐς dtcotaiota, prfdXa δυνβρίνης pdXiot· τής dvaipdxtou Αυοίβς, ήν 181«ς ύπέρ τβν χχχΜρηρένην αυγγχνβν ίχβστος xai χοινβς ύπέρ xdvtttv ή χβΗλιχή χβΐ άποστολιχή άσημέρβ. poul έχχληαίβ· έννοουρένου μέντα xal τούτου, τού μή tlMvai ήμ·; δηλβίή τδν xatpbv τής έπβλλαγής. *Οη γδρ γίνττβι Urutapia τβν ταούτβν dxb τβν δοινβν xai πρδ τής χανής dvatatomfc τι xai xpiama;, olBtqtav xal motaiopav* «ta δέ, δγνοοΟμβν. Έρ·τήα»ις τινές xal πρδ; βύτδς Λποχρίσ«ις. • Έρβτηας β*. Ει Set τήν Mav γρβφήν xotvdf xapd xdvtnv τβν χριστιπνβν ίνπγινώσχισβ·»; t, M8 BOflfetiBeNB JNMMflW pittBB pio νίίφΜ OpiMOp* IMMMliM ieeÜtOη MMMNPdoitt taxi· aaiastaMa aactaai·· paaaa laüiata mmumM·. Ha— eat aaaapa· àtata actaatafia aathafioM aacJaataa hoo de aaaa·Mta deetriM veraqM ooafe—io at traditio pets ut^u, euidetrahere quidquam no· eoaveait eoe, qui ple «entire cupiunt «t aovitat— korraat m pra­ ta· haereticorum vppitoquia detect··*·*; aad haae, qnae iam pridem obtinuit, traditio·*» integram •ervaat at illibatam. Hanc «aim violante· catho- Kea Chrioli rriieit «t anathamatixat ecclexia. Decretam XVIII. Ctodimtu defunctorum anima· tut in quitte •at in pooma mm, prout qnioqoo geeierit; quippo •eparatae a eorpôribue vel ad gaudii vol ad triatitiM gemituque locum atatim commigrant, nondum tamOn oit oonoeeea integra beatitudini» aut damnatio·» ntaugra. Etenim generali facta reeurrectione, qutado Mim·' unietur corpori, quorum aut bene geoait •ut male, tune beatitudini· ae poenuunr perfectam unuaquiaque vieem recipiet. Eorum vero, qui peccati» impliciti non in dMperatioae detaeti auat, aed quo· adhuc auperatite· paenituit, at nullum fecerunt paenitentiae fructum, (iaerimat ndeliMt effundendo, genibue flexi· in orationibua vigilando, Mmetipaoa afflictando, pau­ pere· recreando, auam denique eum in Deum tum in proximum caritatem operibu· demonatrando, quae, et catholica eccleeia reete ab initio latiefactione· appellavit), horum, inquam, ipeorum ani­ ma· credimu· ad infero· abire ibique iuata· pro iia, quae commi«ere, peccati· poena· euatinere-, at auae tamen ex hinc futurae liberationi· eeae con'aciaa et ab numina bonitate per sacerdotum ora­ tione·, et eleemoaynaa, qua· pro defuncti· eorum proptaqui feciunt, liberari. Ad hoc vero potiaaimum valet incruentum mimae ««orificium, quod peculiante ainguii pro eonaanguinei· defuncti·, catholica vero et apotiolica eodeaia quotidie pro omnipua communiter facit. Porro liberationi· huiu»modi notum nobi· ewe tempo· nequaquam dicimu·; tale· enim aolvi quidem poenia, idque ante commu­ nem reauneetioaem et univenale indicium, et »cimu· et credimu·; id vero quando fiat, ignoramua. ^MMrita·· aliyuet tt ad tat rttpoatioatt; ‘ ■ Quaeatio I. Decetae «aeram eeripturam tine diacrimine ab omnibu· legi «hrietianiaT Reaponaio. ' Άπδχρισις. Boa deoet. Enimvero omnem acripturam divi(Η. Τήν ntatv γδρ τροφήν taxvaoxov xal βφέλιμον oltaptv, xal titan τδ dvKfMfov Ιχονοπν nitua inepiratam et utilem aorta»··, et ita ex »e μ·»' έβντής, βατ· χοηρές βύτής δδώνοτον AiuaooOv nane—«riam, ut pie «tae illa vivere nullatenu· «àxfialv· οδ μήν xti ύπδ πβντβν «ύχδλβς xal ndvu* quiequam pomit. Hue taawa haudquaqgam oonδφίλίμβς4) dii«rtvtaiwta τβώτην, βλλ' ύπδ μδννν repit omne· legere, at eo* dumtaxat qui proτβν prti τής κρατούσης έρ·ύνης τοίς·) ftataxv έγ- funda, qua· in illa lateat, «pinta· arcana oonχυπτδντιην τοδ χν*ύμ·πος xti «ΙΜτνν tit τρίχας ή v«aienti «cratatioa· explorare valent, quive eam qüa bala ΤΡ»φή έρέυνβτ— xal feSttaMtat xai δλ—ς dva- excutienda, docenda, legenda e«t acriptura aacra, Tivtnoxrtut- ttft δέ μή Τ«γομν·σμένας xai έδιαφδ- rationem probe norunt. Inexercitati· 'autem et ptn; ή μδνον χατδ τδ τρίμμα ή χ«1 χ«τ' Αλλον τινδ acripturam aacram abeque diacrimine vel volam p«nM •j 1 ··) m! — drifom «a. B. B· ·) tiiihtt — dtata« “«· a. Mt , LONDUnuraiS ET CONSTANTnfOPOUTANAE SYNODI, ΐη«-Π2& τρύπαν άλλύτρι·* τής ttaprioc τούτης τής γραφής έχλχφφάνουαν 4 ηαΦολιχή έχχλη^α, διά τής π«ρβς τήν βλάβην Apmauta, ού *«μιτήν τήν dvéfNamv dm έντέλλαηη1). Tkrt» παντί «ύσ«β«1 tarriqtairMi μύν dnedeiv τά τής γραφής. Ινα mraS) τή de διχοιοσύνην, έμολβγή U τφ στύμοτι ·ίς“ οκνηρίον·)άν^νώσχ*ιν M (via τής γραφής μέρη χαί μάλιστα τής χ«ώ.«*ς άπηγορ«ύ«τ·ι τών dpqdMav αίτιώνχαί τών 4μΜ«ν τούτας Ivtxo. Καί έσϊν ίσον π»Ρ«γγέλλκν τοίς άγυμνάστοις μή άνβγινώσχ«ιν ώσαύτκς τήν πάσαν ί«ράν γραφήν χαί τοίς βρέφ«σιν έντέλλισδαι μή dbmaSat αττρΜς τροφή;. t MO fiteram Mt alieno a pietete aaaaa intolligeatib·· arelaaia eathofiea, atique par experiedtiam 4a diepeodi· carte, loetioM etaa haterdieit Itaqoo oaoaita· φΰάο· MoKtao —ΓΤΟ· οαδύα «cripter··, qoetooM «ordo croàaat ai iaatitfaua, ora aataoo eoafNehmaoi RrpoMuit ai MÜatooi, pirwiria· ait; aBqaoa voro o&riptnrM ae veteria- potSaahMoi iaatremeati libro· legere, praedicti» ac eoeaiaiiHba» de oaaois prohibitam. Et vero periode eat aaerae acriptarao lectione inexercitata» prohibere a« «oli­ diori abetineant cibo inihntibn» imperare. 'Ερώτησις β\ Quaeatiu II. Εί σαφής έστιν ή γραφή πάσι τοίς άνβγινώσχουσι χριστιανοίς; Hitne perapicaa umniba» legentibu· ebriatiaaie ncriptara? Άπόχρισις. Reaponaio. Εί σαφής ήν ή Φ«£α γραφή Mot τοίς άναγινώσχοοσι χριστιανοί;, ούχ iv 6 χύριος έρχυνβν τούτην τούς βουλοφένους οκνηρίας τυχ«ίν έπέτρτπ»·), χαί τδ χάρισμα τής διδοσχαλίας ματαίκς τφ Παύλφ·) έλέγ*το τ·Φήναι tai τού Φ*ο0 -τή έχχλησίφ, χαί & Πέτρος ·) ούχ 4ν νταρί τών τού Παύλου έπιστολών έχ«ιν τινά, δυσνόητα Ιλαγτ. Δήλον βύν, ώς πολύ τδ βάΦος Ιχχιν τήν γραφήν χφί τύ μέγαΒος τών έννοιών, χαί Satotan έπιστημύνκν χαί Μκν άνϊρών πρδς Ιρ«υναν χαί άληδή χατάληψιν χαί γνβσιν ύρΦήν χαί αυνφβύν τή χάση γραφή χαί τφ δημιουργφ τούτης άγίφ χνχύματι. Ιίστχ τοίς άναγ«ννηΙΗί<χν, (I χαί γνώριμος ή παρί τριάδας πίστις χαί ή τού υιού τού θτοΟ ένονΦρώπησις, τά πέδη, ή άνάστασις, ή τις ουρανούς άνοδος, i χαρί ,τής χαλιγγαντσίας χαί χρίααως λόγος, ών ivtxa χαί πολλοί Φάνατον ύχομαίναι ούχ ώχνηοαν, ούχ άναγχβάον δέ, μάλλον δέ άδύνατον πάσιν «ίϊέναι χαί i τά πνίύμα τδ 4γιον μόνοις τοίς ίγγιγυμνασμένοι; ίπί σοφιφ χαί άγιότητι φανεροί. Si legentibu» omnibu» penpieua e»»et «aera acriptura ehriatiania, nequaquam peraerutari acriptura» hi», qui talutia deaideHu tenentur, Deminue mandaaeet; fruatr» quoque Paulo» poeitam » Deo in eceleaia docloratiu gratiam acripaiaeet, neque intellectu difficilia habere Pauli epiatola» Petru» diceret. Maximam itaque conatat eeae acripturae altitudinem iuxta ae aenauum eina amplitudinem ac doctiaaimia proinde .diviniaque huminibua ad eiu» indagationem vararaque intelligentiam ac rectum aeneum, acripturae et eitudem auctori apiritu «ancto oonaonum. opu» eeae. Itaque quamvia regenerati· conapieua ait fide· aanctiaaimae trinitati» et incar­ natio fihi Dei, eiuadem paaaio, raaurrectio, ia caelo· aacenaio, item et regenerationi· ac iudicii verita» — pro quibua mortem aubirq multi non dubitarunt ; — haud tamen neceaae eat, imUto impoaaibile. et ea «cire omne·, quae aolia aapientia et nanctitate exercitati» ■piritu» «anctu· manifectat. tfuae«ti<> III. Ερώτησι; γ’. Ίιράν γραφήν ποια βιβλία χαλχίς; Quotmam libro· «aeram «eriptunun voca»? > Reaponiio. Άπόχρισις. Eeeleaiae catholicae regulam «equente· aacram Στοιχ«ιούντ·ς τφ χανόνι τής χαδολιχής έχχλησί»;, Ιιράν ^γραφήν χαλοΟμαν έχ·ίνα πάντα ϊ i Κύριλλος ■cripturam eoa omne· appellamu· libre·, quo· ab υπό τήσ έν Λαοβιχχίφ συνόδου έρανισάμτνος άριδμαί, Laodicena aynodo Cyrillu· mutuatu» recenaot, iia χαί πρδς τούτοις 4π«ρ άσυνέτκς χαί άμαδώς th* inauper additia, quoa inaipienter, inacite Mt magm ούν έδιλοχαχούργκς άπόχρυφα χατκνόμασ·- τήν malitioae vocavit apocrypho·: Sapientiam videlicet Σοφίαν δηλαδή τού Σολομώντος, τήν Ίουδίδ, τόν Salomonia, libram ludith, Tobiam, Draeonia hiatoΤκβίαν, τήν Ιστορίαν τού δράχοντος, τήν Ιστορίαν riam, Hiatoriam SuaanM·, Maocabaeoa et Sapien­ τής Στκάννης, τούς Μαχχαβαίους χαί τήν Σοφίαν tiam Sirach. Hoa etenim cum cetaria genuini· τού Στιράχ- Ήμ«Ις γάρ μ*τέ τών άλλκν τής δ·!ας •acne acriptura· libri· ceu germana· eiuadem γραφής γνησίκν βιβλίκν χαί τούτα γνήσια τής γρα­ acripturae parte· cenMtnua eaae namerando·. Quo­ φής μέρη χρίνομαν, δτι ή παραδύσοσα άρχαία συνή­ niam quae «ancta evaagelia alioaque acripturae θεια, χα! μάλιστα ή χαδολιχή έχχλησία, γνήσια τς ώς βούλονται, άλλά μάλιστα ήμίν συνφβά. φαίνντβ. ΉμτΙς γάρ τήν Ηίαν γραφήν άναγινώβιονττς έξττάζομαν χαιρύν χαΐ πρόσωχον, πτφάδαιγμα χαί αιτίαν· Bbsv χαί τδν αύτόν bstv ποτέ μέν λέγοντα )* ,Ού ποιήσαις σταυτφ ΛάΒωλον ούττ έμοίοιμα, ούβέ προσχυνήσαις ούδέ λατραύσβις αύττίς· *), ποτέ 8έ προστάττοντα γτνέσώαι χερουβίμ, καί έτι.βόας4) χαί λέοντας·) γινόμανα έν τφ (αρφ ΦαωροΟντας, ού πτισματιχώς τούτων τήν έννοιαν Φαωρούμαν (έν γάρ τή παισμονή ούχ έστ. πίστις), άλλ', άίς ^ρηται, χαι*) Ir vpdswr — «νφαλαίφ e·· A ■) Levit. ΧΓΠ, 1. ·) fixed. XXV, ». ·) μώω. ΠΙφ,ΐπ Η. ·) tderrou I fi*TB, Μ.. **~·ι -ά·γ - Ontorm μμΜ wmb ùxt ot xb oothoUoa er«M· hoboMtw «οαβέί, qxo a4aodx· * in octavo Mpitalo djotaai eat, dicoaài anodo tomptu eat, eoa a nobia ooa IM oaaioo· noataroaqae apud Deun aeiveraorum interooaoorea honorari. Porro dnpUοοβί aanetia cufaun adhlbenua. Alterum ήτάρρο verbi divini matri, quem hyperdniiam appellamus. Enimvoro Dei et huius quidem solius ut famula vere ait et ipsa deipara; at meter eiu est, utpote quae unum e trinitate in carne genuit Quare om­ nium eum sanctorum tum angelorum longe superior praedicatur; unde et hyperdulioo eam cultu venera­ mur. Alterum vero, quem et dulicum vocamus, sanctis angelis, apostolis, martyribus, omnibus deni­ que sanctis adhibemus. Insuper venerandae ac vivificae crucis lignum, in quo pro salute mundi salvator noster passus eat, quin et eiusdem crucis signum veneramur et ad­ oramus, item et quod apud Bethleem eet praesepe, per quod ab irrationali affectu liberati sumus, item et câbrârine locum, et quod tbeoa fait vitae sepul­ crum, ceteras defrique ree sanctas, quas adoramus:' sancta videlicet evangelia, nec non et sacra vasa, in quibua sacrificium incruentum celebratur. Sed et annuis commemorationibus festisqpe solennibus, sacris aediculis et anathematis sanctos ornamus et honoramus. Deinde et Dsmtini noatri losti Christi et sanc­ tissimae deiparam omniumque sanctorum, quin et sanctorum angelorum secundum eam, qua quibus­ dam patriarchis aut prophetis apparuere, formam, imagines veneramur, adoramus et osculamur. Deni­ que et spiritum «anctum sub ea, qua visus est columbae specie, repraesentamus. Eam porro, quam sanctis et eorum imaginibus oeterisque praedictis venerationem adhibemus, idolo­ latriam qme ki qui dicunt, stultum ac inane re­ putamus. ^fcos enim soli in trinitate Deo ac prae­ ter ipsum nemini latriae” cultum impendimus. Banetos vero duplici modo veneramur, imprimis quidem relative ad Deum, quippe propter ips^b illos honoramus, deinde et iu seipsia, quoniam ani­ matae D® * imagines illi sunt. Duliam porro esse qua sanctos veneramur in seipsia, supra definitum est, aanetae varo imagines relative; siquidem qui exhibetur illis cultus, ad earum prototypa refertur. Quisquis enim colit imagiaetn, per imaginem colit prototypum, neque aliquantum dividitur separa­ tive imaginis honor et prototypi; sed in eodem positus eet, qnemadmodam U proroge rex honoretur. Quae voce e scripturis in confirmationem suae novitatis aooemnat, noa cie ipri. favent uti autu­ mant, immo αούέα mevimq couoinnnt. Nos enim sacrum Mriptnram eum legimus, tempus, personam, exemplum, caneam examinamus: eur nimirum idem ipse Dens modo dicet: '«Non facies tibi idolum, noqns simulacnas, neque odorabis, neque colos Uh·; modo natem cherubim fieri praecipiat’ Immo ot eum sculptos ia templo boves teonesque spectamus, haudquaqnam pervieoritm de ilHs indi­ camus: non enim in pervicacia est fidos; sed tem­ pus oeteraque, ut dictum est, considerantes rectam LONDININMB IT OON8TANTWOPOUTANAM SYNODI, 1714-17» m phv aad tè λο«Μ ·β·ροθντ*ς τής 4ρ4ήδ W1 ’·*' rmv·) SACqc έπιτυγχΑνομα». Kni τ4· ,04 κκήακς eamnf Μίη ή Αμοίιιμα*, wWh ήρ4μ*4« τφ· ,04 χρίΒχννήβκς *Mk âUâtf(M>c^a Λ» «Μή ·<* ΑΜλβλίηρήοής*. Ofitm γύρ xel ή Αηύ τού xa^oO τόν isrttÜMH imup avenue συνήΗια τή ixxl^oif τού xpoaxuvstohot σχιτχχός τύς Αγία; ιίχΑνας Mi ή μύνρ τφ >οφ λατριία fiumjMq Mi 4 *»ς ού» ΙναντέΜς Μγιτν 4α»τφ φβνιίΐ}. K γΑρ ή γραφή φήσιν ,Ού ποιήσκς οΜ4 προσχυνήσοις“, τίνα τρόπον tanpov 4 ύβύς τύ μέν ποιήσαι δμοίιιμβ ουγχ*χόpqxa, τ4 44 κροοχυνήο· ού, ού» Ιχορβν «wop*»·). *04tv πβρί μόνης τής «ίδαιλολατριίας ούσης τής 4ντολής, *ύρίσχομ*ν xel jpsi; «al λέοντας aal βόας*) x«d »74 oom· hitorpcotatioao· owoi|aian·, ^ΙΑοα^βο oom Akim·: ,Μο» fheiao tiki Mala· o( oiaoMMnua*, m: ,Χμ oiorxMo Daea aBoaoo*, aaa: ,I4aUtni aoa aria*. Ita oataa at ooM Dao lairia oeaaorvata eat at talollvi «oaiMra· iaMgiaaai oehao ia orolaaia ah toa^orihaa apoototem laiaota ooaoaatado, Daaaqaa aaqaaqaaai oeeaai pagaara vorUo, eoauaoaotMiaai. Venm aaiai van oi obaoiato oeriptara AieU: ,Iaa faaioo aaqoe adorabta*, qui taadao* staoaiaeni fcma, aaa aaiam aderar», poeta» Daaa iadaioit, pforaua aoa inUUipiaoao. Qaaarabraai eum da idololatria aola prohibitio facta Mt et eherabim et aerpeatea at leoaee at bovea aculptoe fuiaaa ao hoaorotoa inveniaoaa, ot flgarao mvo »mulaora, inter qaae et aageli, adorata eomparacre. χιρουβίμ γχγονότα x«d*ttpAp»va xai Λή strouv ΑμοιΑματα, iv Λς ot Αγγ»λο: έφαίνοντο, προσχυνν,βέντα. Ούς 44 προσφέρουσι τόν Αγιών <·; λέγοντας, μή Quo* vero allegant aauetoa, adorationem ima­ 4ξύν προαχυνβΠ τις «ίχόνας, ήμίν μΑλλον ÿoqtôtv ginum aaaerentea illicitam, noatria potiua quam έχ*ίνους ήγούμιύα, itt«Î έχ*Ινοι ΑγώνιστιχΑς 8ιαλ«γό- illorum favere partibus aeatimamu· ; quandoquidem μ*νοι χαί χ«πλ τόν λατρ*υτιχός προσχυνούντών τύς acerrimia diaputationibua auia in eue dumtaxat in­ Αγίας ιΐχόνβς xai χατΑ τόν φ*ρόντ»ν tti τύς έχχλψ vehebantur, qui latrino enltum sacri· imaginibus αίβς τάς ιίχόνας τΑν τοΑνηχύτνν συγγχνόν έχιίνών impendebant, quive parentum suorum defunctorum Αφέροντο χβΐ Ανβόέματι τούς ούτ» ποιούντος χαύυ- effigies in ecclesia inferebant, quos et insuper ποβίλλουσιν, ού χατΑ τής όρφής προαχυνήαβΜς τΑν anathemati aubiecere; non autem in rectum tum τ* Αχίβον xai Αγίων «ίχόνών xai τού τιμίου σταυρού sanctorum tum sacrarum imaginum tum et vene­ xai τΑν λοιπών, ών «Ιριγιαι, βπου μάλιστα Από randae erucis ceterorumque praedictorum cultum; τού χαιρρύ τΑν ίποστόλών ιίνα: τύς" Αγίας χΐχόνας maxime cum ab apostolorum temporibus decora­ iv τή έχχλησίμ χαί προσχυνχϊσόαι παρά τΑν πιστών tam sacris imaginibus ecclesiam eieque adhibitum πλιίστοι ίσοι xai ίστορούσι χαί χηρύττουσι, μ*»' Αν ab fidelibus cultum quam pluVimi tradant et atten­ xai μοό" οός ή ίγία οιχουμονιχή ύββόμη σύνοδος tentur, quibupeum et quos oecuta sancta oecumeniea καταισχύνη πίσαν alpmxAv βδβλυρίαν, έχχιΒή σα­ synodus septima omnem haereticorum impudentiam φέστατα μέν ίίίβχην έννοοίν, δπιος 8sl προσχυνιΓν confundit ; siquidem manifeatiasime, qualem sacris τάς Αγίας ιίχόνας xai τΑ προιιρημένα dvsihsv, Ανα- imaginibus adhibere oporteat cultum et ea quae ΙΗματίζιι Si xai Αφορισμφ χαόυποβΑλλχι τούς ή supra dicta sunt, demonstrat. Quoscunque vero, προσχυνούντας λατρχυτιχός τά; «Ιχόνας ή λέγοντας cum qui latriae cultum sacris imaginibus impen­ τούς όρόοβόξους ιίδώλολατρβίν προσχυνούντας τάς Λ- dunt, tum qui fideles, honorem imaginibus de­ χόνας. Ανα8τματίζομ*ν ούν χαΓ ήμ*ΐς μ*τ’ ixilvotv ferentes, idololatriae insimulant, anathematisat et τού; προσχυνούντβς ή Αγιον ή Αγγιλον ή ιίχόνα ή excommunicationi subiicit. Et noa igitur cum ipsis σταυρόν ή λ«ίψανον Αγίών ή Ιορύν σχούος ή «ύαγγέ- eos omnes, qui sive sanctum, sive angelum, sive λιον ή Αλλο τι, 6σβ iv τφ ούρανφ Avo» xai ίσα iv imaginem, sive crucem, sive reliquias sanctorum, τή γή χαί έν τή όαλάσσή λατρχυτιχό;, χαί ρόφρ τφ sive vas aliquod sacrum, «ive evangelium, sive iv τριΑίι 5>*φ τήν λατριυτιχήν προσχύνησιν Απονέμο- quidpiam aliud ex iis, quae in caelo et in terra μ*ν. ΆναίΗματΙζομον 84 xai τούς λέγοντας τήν προσ- et in mari sunt, latriae cultu venerantur, anatbeχύν^σιν τΑν ιίχίνων «ίχονολατρχίαν χαί μή προσχυ- matisamus solique in trinitate Deo cultum huinaνούντβς αυτά; χαί μή τιμώντας τύν σταυρίν xai τούς modi ducimus esse tribuendum. ■ Insuper et eultum 'imaginum appellantes iconolatriam easque ac cru­ άγίοιις, Ας ή ίχχλησίχ xopiSonu. cem et sanctos iuxta traditionem ecclesiae adorare et colere recusanto* anathematisamua. Καί τούς Αγίους χαί τάς Αγιας (ίχίνα; προβχυνούSanctos quippe eo, quo supra diximus, cultu μ«ν, 8ν «Ιρηται τρόπον, xai ίστορούμον τβύτβς «ίς veneramur nec non et sanctas imagines, quas ad χαλλιοπιμμύν τΑν ναΑν, χαί ΐν' ώσι βιβλία τΑν Αμα- templorum ornamentum depingimus, ut librorum θΑν χαί πρύ; μίμησιν τΑν ΑριτΑν τΑν Αγιών xai instar inibi sint et ad virtutum sanctorum imita­ ΑνΑμνησιν χαί 1ρ«τος αύξηαιν χαί πρύς Αγρήγορσιν tionem, memoriam, Amoris incrementum, atque ad τού ΑπιχαλοΙσόαι 4*1 τόν μ4ν χϋριον Ας 8·σπΐτ>ρι iugem Dei quidem ceu domini et patris, sanctorum χαί πατέρα, τούς 84 Αγίους Ας δούλους μέν ixtivou, vero ceu servorum eius, nostrorum autem adiutorum iuxta ac oratorum obsecrationem rudiores excitentur. βοΐ)4ούς 84 χαί μισίτας ήμΑν. Άλλ» .οί*) αίροτιχοί χαί τήν προσιυχήν τΑν Porro fidelium quoque orationeo ad Deum im­ «ύσιβΑν πρύς τόν ύχδν χαχίζουοώ. Ιπχιτα ούχ οΤία- probant haeretici. Deinde vero quamobrem eam. μ*ν δπιος αύέήν μίνοιν τΑν μοναχόν χβτηγορούσι. quae ab solis fit monachis,' calumniantur neseimus. Τήν προαιυχήν τοίνυν ήμο<; 16μιλ(«τν μ*τά 4«ο0 χαί Nos igitur orationem esu cum Deo colloquium προπίντΜν έϊγαΑόν αίτησιν, παρ'ού λαβϋν'ΐλπίζομον, ac convenientium, a quo speramus illa, bonorum ΑνΑβασίν το νού πρύς όούν χα! «ύσόβή πρύς 4«ύν postulationem, item ascensum piumque affectum Απηιόννομένην διΑύοσιν, ζήτησιν τόν Avwtipw, ψυχής mentis tendentem in Deum, caeleatium rerum in­ Αγίας βοήύημα, λατροίαν τφ 4οψ χ*χ«ρισμένην, σ^- quisitionem, annuae sanctae subsidium, cultuds Deo μ*1ον μοτανοίας xai βιβαίας έλπίίος οίδαμον γίνοα- acceptissimum, paenitentiae àc firmae spei signum όαι 84 ή νψ μδνφ ή vot χαί ροινή- *οό·ρο1οόαι iv agnoscimus. Fieri autem vel sola mente, vel meate αύτή όοοιρίαν τής Αγαύίτητος χαί τού ίλέους τού simul et voce; Deique bonitatem et misericordiam •οού, Αναξιύτητα τού αίτούντος χαί ιύχαριστίαν χαί ac oranti* pariter indignitatem et Alturae ad Deum *) η ·) ·) ·) rofre A. n*·*. XX, u »i >df ή y*sp4 — evteeôv am B. «ei ^_ pfieticum, immo vero dominicum opua eoa imp1e|g confitemur. ’ Unde et-Coa nullum ab chriatiania alienum opua facimua, quapdo pancleticen, triodion et menaea cantamua: cum de coniuncta atque diaereta ediaaerant omne· iati libri theologia. Immo veru per hymno· tym e acriptura quidem detumptoa, tum apiritua adminiculo donoque ‘alii· vocibua, quae voco· melodiae poncinant, quae aunt acripturae decantamua. Deinde aacram temper not canere tcripturam, hinc promu· liquet, quod cuilibet hym­ norum modulo verticulum e acriptura tubiungamua. Si vero et Theearue atiaave ab antiqui· patribue compotita· oratione· eonimu· et legimu·, quidnam blsaphemiae, quid impietati· habentur in illia, advenmrii Metri demouetoeat; et una cum iptia mo­ nacho·, ipea oaaeutaa, inaequemur. Bin autem hoc aoliun, quod aemper et tine intermiaaion· uramu·, oeu malum quid improbant., quid hanc in no· querelam movent? In Chriatum magia certamen auraant —, quemadmodum et tumuut — qui, tine intermiaaion· orandum mm ut probaret," iniqui indicia parabolam proposait et . ad caveudaa tentation·· vigilandum eaae docuit et orandum atandumque coram filio homini·. Sumant · »n londininm» ιτ coiwtantinopoutanak synodi, πιμτ» Αλλαχού έν πολλοΐς. ’ΚΛ λέγων τούς Mme τής παΒολιχής έχχλησίας ««♦ήΤΊ4**·? ** XfuwS.iXK ήρ*ν· dpxsf γΑρ αύτοίςκρίς αισχύνην τφ σύντονον τής ηροσαυχής τ*ν ts xpoiurtApwv, Αποατύλων «ai προφητΛν. Si c&v τά τΑν μοναχβν έστι τλ τΑν ixorvti»n καί προφητθν, Βύς B’ «ίκ*Γ» «al τΑν Αγίων π·τέρ«·ν . ««1 τΑν προπατύρωτν αύτού τοΟ ΧριστΜ, Βήλον δτι «i τΑν μοναχβν ιύχαί καρποί βία» τοΟ τΑν χ·ρισμΑτβν Βοτήρος Αγίου «ντύματος. Ά U αίρττικοί πτχαινστομήπασιν έν τ* τοίς «api BwO παί τΑν θ«ίων βλασφημοθντ»; παί τήν Μαν γραφήν n«paξηγούμτνοι, πολοβοθντ*ς παί καθυβρίζοντας. Τού Βιαβάλου ιίσί σοφίσματΑ τ* καί έφ«υρ<ματ·. Άλυσιτιλές Bi .χαί τύ Αδύνατον τή έχχλησίφ βρ^Η μΑτων τινβ» Αποχές χαί νηστείας διατίτττιν Bvtu fiai χαί τυραννίΒος· ή γΑρ έχπληβία «p&j vdxpsMV τής σ«ρχΒς παί βλως τΑν παθβν, μΑλα χαλβ; ποιούσα, διατΑττώ ίπιμιλβς τήν πρόστυχήν παί τήν νησττίαν, ής έραστα! ««ί τύποι γτγύνασιν όί Αγιοι πΑνττς.'" ΒΓ Αν τή Ανωθ«ν χΑριτι καθαιρόμτνος i Αντίδικο; ήμίν διάβολος συν τοίς στραττύμασι χαί ταί; δυνάμτσιν αύτού, failli ττλτιούται 6 χροπτίμ*■νο; τοίς ιύσιβέσι δρόμος. Τούτα ούν σχιπτομένη ή Ασπιλος Απανταχού έχκλησία, ού βιάζω ούίέ τυρανντί, ύέλλά παραχαλτί, νουθτττί, 8ιΜτχ»ι τά τής γραφής χαί «altat τή δυνάμτι τού «ντύματος*). Έν Κβνσταντινουπίλτ: χατά τ4 ,«ψχγ’ Ιτος τύ σωτήριον iv μην! σχπτχμβρίφ. wb «i eum Paulo, qui tam prim·· ad ThosaakmiceaM* quinta, tam at alibi poanim «d otmttaaam oraüoasm, •Abortator. Divisa· praetei mitte ■ Cbriato ad ao· tttqaa oatboüe·· aeeMaa praopoaitaa; aatb aaim aaperq·· whmi proavorum, apooteknm ae pro· phetanua da oratio·· aeatontia haeretico· pudore •aftaadit. Porro ai qua· feoanuit apostoli. quae prophetae, immo — dicer· Boost — at quae vasati patre· atque ipaiua Christi progenitor··, haae ipu fhriuat et. moaaobi: utique doaorum largitori· spiritu· saaeti fructus mm oratio··· monachorum manifestâmes Quaa varo novitate· induxere haaretiei, tam citet Deum raaquo divisa· blasphemando, eam acriptpram sacram perperam interpretando, decurtando et iaiurioaa traetaade, diaboli sophiamata eme di­ cimus at invanta. Neque minus iaaptegarriunt, non posse ecclesiam absque violantia at tyrannida ab quibusdam cibis abatinentiani et ieiunia constituere. Bnimveru recte admodum ad camis at passionum pqpram morti­ ficationem orationem at ieiunia. quorum amante· ac exempla exstitere sancti opia··, sollicite prae­ cipit: quibua, ac oaeleeti· ope gratiae delecto Cum exercitibus et virtutibus suis adversante nobis diabolo, propositam sibi camum perquam facile fideles absolvunt. Haec igitur cum inculpata ubique eccleuia spectat, vjm nullam, nullam adhibet tyrannidem, sed hortatur, sed admonet, sed e·^ quae scripturae sunt, edoeet. iliaque sancti spiritus < operante virtute persuadet. . Cimstantinopoli anno «alutis MDCCXXIII mense septembri. 4- Ιιρχμίας. iXiq> taoO Αρχ-.ιηίσχοπο; Κωνσταν4- Hieremias Dei miseratione arcbiepiscopus τινουηύλιως, νέαί Έώμής, χαί οΐχουμχνιχύς πβτρι- < 'onstantinopolis, novae Romae. et patriarcha oecuΑρχής, οίχιίφ χχιρί υπέγραψα, χαί άποφαίνομαι χα! menicus, propria manu subscripsi, et asoem et όμολογώ. ταύτην ι!να·. τήν όρΜΒοξον πίστιν τής confiteor, hanc esse rectam fidem nostrae apostoliχα*' ήμ*ς τοΟ ΧριστοΟ Αποστολιχής χαΒολιχής χα! cae et catholicae orientalis Christi ecclesiae. Ανατολικής έχχλησίας. ΆΒανΑβιος, έλέφ taoO πατριΑρχης τής μ«γΑ4- Athanasius, miseratione Dei patriarcha mag­ λης taou«&se>; Άντιοχιίας, οίχιίφ χ»<ρ! υπέγραψα, nae Dei urbis Antiochiae, propria manu subscripsi, χα! συναποφαίνομαι χαί β<βαι& χαί ' ΒμολσγΑ, τού­ ac decerno, assero et confiteor, hanc eeee rectam την «ίναι τήν όρΒίί-,ξτχ^πίσπν τής xab ήμί; τοΟ fidem apostolicae nostrae et catholicae orientalis Χριστού Αποστολιχής ΑαΒολιχής χαί Ανατολικής έχ- Christi ecclesiae. «λησίας. ι 4 Chrysanthus, miseratione Dei patriarcha sa­ Χρύσανθος, έλέψ taoO πατριάρχης τή; Αγίας πύλνως Ίιρουοαλήμ, olxsip χκρί ύπέγραψα, χαί Απο­ crae urbis Hierusalem, propria manu subacripai, et φαίνομαι xad ΒμολογΑ, ταύτην νίναι τήν όρθύύοξον assero ac confiteor, hanc esae rectam fidem nostrae πίστιν τής καθ' ήμ*ς τοΟ Χριστού Αποττολιχής- κα­ apostolicae et catholicae orientalis Chriati ecclesiae θολικής χαί Αιολικής έχχλησίας. 4- Ό Ήρ«χλ«ίας Καλλίνικό; oixsiq χιιρί υπέ­ 4- Heracleae Callinicus propria manu subacripai, . γραψα, συμφΗγγύμτνος τΑ αύτΑ τρϊς Ανωτέρω Αγίοις *) eadem asserens ac praedicti sancti patriarchae corde ποτριάρχαις. χβφΒίφ χαί στύματι, Α καί*) κηρύττω4) et ore, quae et ad extremum usque spiritum prae­ Αχρις ίσχάτη^μου Αναπνοής. dicam. 4- Ό Κυρίου Αύξέντιος4) ύμολογΑ ταύτην ) Qaas in Dvaitbâ coafcsrio·· -Mquantur caacla hic imi— saat, atpsU' qaae ad "Vesi saiam ooafem videbantur. *) dyte; «m. «sLConstantis tat η « mi- Aw c. ·) x^stiM «r C. *) ftufirriee Artsn·; B. ·) ΧαΑ»Μν«ξ Παχωμως B- ' 1 »7» ιχΗΠΜκηΜΒ in οομτατπμοκηλαναμβυμομ, irit-in» mo + Ό ΑνκΑμΑκΚ lyvfamf etadp χηρί M4- ΑμμΙμΜμ I^nthm proptie mm rèbΤραψα, m1 IpotayA Mi Uqpdewt MkiqV A· Otfilpri, UtaiffiAMtofM piOOdlee hUM ease IjAm· M(«v τής μΜΜ * Mi dwreriUn^c tallAti. MthefttM miMm,, orientale. 4- Ό üpedoqt UpVtot ehretp XMi WA * + PresM Qytflhm psepria mm sobetripei, 'Mfaqv, tta νήν W(m dpaknydtv Mi ttqphvwv hsM μ* eptriuMm osnÉtoM m jnMmi orieuwei-’Μ^βλΜ^Ι tohBB'tMlMftBfc μΑμΜμμ» ' 4- Ό *ώ{ΜΜ^λΜΚ χ«φΙ tat4- PMMppspslie Ttaorietas propria mw subTpufo, *«tap. Λα <<|» Mtw IpiltyBa uni nqpta scripsi, Mm esse «feta· arisntalis eeclosiao w τής tanÀnkc Mi unMtafc baUqsiaf. · * iwtiiiMf mita m piMrituM 4- Ό Bdpvqç KaUhrawc «Μρ χοφΐ tatypnfa, - + Vmm· CaBiniees propria bmi subscripsi, mI JpcAep * xoi xqptetm tatap Awn τήν tdfav at couAteer as praedico baae Mae opintamm eatao■tf); Μ *ολάή; xal άνατολιχής tmÂqrint· Bcm sealasine orieataBe. 19. ' * IF® CAS8ANO AD INIURATOS 8 iuii 1784.· Honourable Geatlemsa, Honorabileeviri, s, The services I have done already and am like * Officie qaae iam praestiti quaeque iterum prae­ to do ia respect to the afairswhieh are going oa stare paratas sum in negotiis, qnao aguntur, ob­ is very wail known to yon all, partiealary to those eundis, vobis omnibus probe nota suat, praecipue pertona who are to be seat to Me Imperial Ma­ vero viris illis qui ia Caesareae suae Maiestatis jesty a dominions. This probable I must undertake finee mittendi rat Par est bredero, laboriosam the fatigue of the voyage to go with them again me esse susceptarem peregrinationem, eoe in reinto those perte, since the reverend protosynerilua gioaes istas deductarum, cum reverendus protoia not able either to underotaad or ooaverse with syucellM èos loqueatos noa assequatur ■ nec cum them ; and to leave my anole aloae aa I have done illio colloqui possit; neque vero mediocri mihi do­ already, will be no small regret to me, finding him lori erit, patruum meum iterum solum relinquere, in a weak condition, sad in ease any thing extra­ qui tenui cum sit valetudine, si quid forte praeter ordinary should happen to him, he win be destitute solitum ei aoeiderit, omni auxilio orbabitur et so­ of all help and oomfort, whom I am in doty bound lutio; cui me imploranti adesse ex officio teneor, to give attendance at every call in case of need. si necome fuerit. Nihilomniua nec patruus meus Notwithstanding neither my uncle nor I should nee ego nobilis vestri coetus praeceptis moram ever be backward to obey your noble assembly! faciemus in glorioso hoc incepto ad publicam uti­ commands in what will tend to the forwarding such litatem promovendo ; pro · quo vobis me affirmo a glorious undertaking for the good- of the publish, boM et vitam ipsam oblata occasione profundere unto which 1 do assure you.I shall bo ready, on paratum fore. ! all occasione ovea to sacrificing my fife and fortune. Therefore if you should think that my going-is 8i vobis igitur necessarium valde, immo inevi­ very nscemary und unavoidable, with consent of tabile videtur, ut ege proficiscar, ad oboediendum, my unde,.I am ready to obey; only beg that your patruo annuente, paratus sum; hoc unum rogo ut noble assembly wiU be pleased, of ydu think fit, nobilis vester coetus, si aequum videbitur, mihi to honour me with some character, when-I go with eum delectis a vobis viris profecturo insigne quod­ those persons, in your letters to his Imperial Ma­ dam deferre dignetur in litteris ad Caesaream jesty. and to the holy synod, Md to the great suam Maisstatem, ad sanctam synodum et ad chancellor, which will .bo an encouragement to do magnum cancellarium; quo ad omnia quoad feret the utmost that lyea in the .power of. facultas praeataada excitabor. Honourable Genttanen, Honorabiles viri, Vester fidelissimus et humillimus servus ' Your moot foithfoil and very humble servant, Bartholomew Casasse. Bartholomaeus Caseano. Menan iunii 3·, 1724. June ,3** 1724. »0, INIURATI AD ÀRCHIMANDRITAM GENNADIUM 8 ‘«Ü 1794.·· Kdpu «i«OT|Mitarrt. AlroOpiv oou έχτινΛς. Aom ΒαρΒολορηΙον tbv tcb KumvA tbv ανγγινή mu prtd vAv tta Mp ήρΓν dfielpAv xgbi τήν, Pouoürv gpa yiTsxipxnv, Hv tv τφ τής έρονοίας xpdyjMru ippqv^rip» Mpcvov, fintp xal ήρΐν ttpicvbv fooirnu, xal «Aret; dvayxatov. *λροΙ Ά8 έν Xpretg nul tcAta Muantanet. Archibald» epiaeopae Beoto-Britaanes. ■ Jeremias primus Angk>-Britaaniae episcopus, leovlev y', ,αχχβ·. Bgveread 8ir, Wo edMaptty desire you to send your kinsman Bartholomew Otm»»" to accompany our two bro­ thers to Russia,' * to be their iatospreter in our common affirir, which win bo pleasing t· us and necessary for them. * Your brothers in Christ and moot humble servants, Arehibaldas episcopus Booto-Britaanus. Jeremias primus Aaglo-Britanniaa episcopus. June S*·, 1724. •I Istsgnue afisesp. Prams autearimta 1M. «Mas sst Kxatst sttom I* toed*·· stato* B, F m. &**tenm habuit, «t vbtetat. ACsUtor. m Lowonhoraae «τ (χημταμτιμομημαμαμ bymoim, &β* vostrarum ia aes oflteieram μμΙι! Mt jMaadtan, -etroag motives fer ackaewtodgmest, and make the quhm quod tagosmè drataratis eolendM «μμτΑμ pawpoet leek, net uepeotnHag.' And tiara an studinm? ünde «t aagarari Betat, sonates n» stras oaten to thuelearuootly desired ea both tides, wo foetieom fera exitum wamiMi. Onu ostim ar- hope ike means of eft nthy it may not prove im­ iratissimis ratio ntrfasqae expetetur aaüaa, haae practicable. To close the breaches made in the Ml ΜΜφϋ |MM MB VUi ΦΜΜ^ΜΜ* erakekek ebarak to a gtariow wadettaktog, and Pacis .raw· agar·, at quae ia oeeteete Ckefoti whisk nothing but the parting with emrarial truths setosa ftwriat rosaraira, eaara rat et proeriumm; ought to prevent. And though there map bo a aequo aaiae unquam praoeideade waiter, atoi uM liietaase remaining in seme few branches of belief, praeeidatar etiam verttas at taalirtb iBa deaMaa, à charitable latitude may bo left opon jor the re­ qua sb omnibus fideKter teooodam Christas do­ pose of eoaraieaee, and reviving an'harmony in cuerit. Licet tamen aos inter sabstotet adkae worship. And thus we may jouxta all the offices 'diversitas quaedam opinionum, viam siM fenaa of communion, end «soit faite tease qf God er adaperiet caritas, qua et coateiontito aitgataaaa friend». coniralatar, et toresoat divtai cultte harmoafa. Atqae its quidem ia peragendis sacris offices per­ fectam fee erit unionem tenere, et amice ambulare in domo Dei. Singularie iota benignitas et tanto Imperatore digna betievolentia, quibus noa affbeit Camarae ■ua Majestas, nobis summo sunt et ornamento et praesidio; vos artem humillime ohsseramus, ut nostro nomine -,-ratitudinie noetrao testimoaiam · daretis majestati suae aeroniraimae. Id verb nos piget, quod, prout 'promisimus reverwdis archi­ mandrites et protosyneello, daoe adbnc h clero nostro delegare non potuimus, qui praesenti aestate vos inviserent ; at rogamus suppliciter, ut propterah nos excusatos habeatis, «um hoc praeter expeeta tionem acciderit nostram. Res autem ita ee habet 'Ex longinqua peregrinatione nuper redijt horum alter, atque privatis rerum suarum euris ita ae distractum ruperit, ut hinc proficisci nequeat, donec propter appropinquantem hyemem per aequora rshi sit miniis tutum. Quamprimhm verb proxima inchoaverit aestas, adjuvante Deo, navam conscen­ dent unh cum amicissimo nostro d** Csmsno. Noemet autem qtaUnptarimkm obstrictos tonemus rev*·. viro d~ protosyneello, propter exantlatos suos la­ bores et pericula, quae super hac re tabenti animo subierit, atque unice dolemus, quod rorum aratro­ rum angustiae pleniora dare et graviora observan­ tiae nostrae testimonia nos non permiserint Neque minus nos debere fetemur rev*· viro d** srehimaadritae et nepotj suo nobia chariaaimo. Hic autem cùm posthac vos inviserit, sicut et antea d*** protosyneeltas, certioras vos faciet de ' nostro statu, et quam intimo cordis affectu, As to hie Imperial Majesty none can be more sensible of his condescending goodness sad prin­ cely generosity than ourselves, and for which we estreat our moot humble thanks may be returned. Tie not without regret -that we cannot send two of our clergy to wait on your lordships this sum'toer, ■ pursuant to what we promised the reverend arehtafattdrito and protosyncellus; but accidents unforeseen will sometimes happen, and which we hope you will please to.excuse.. The case in this: one of the gentlemen came but lately to town, sad could not possibly put his private concerns in aay tolerable order, till the season for his voyage would be past. But as soon as the next spring presents fair, they will certainly, God willing, at­ tend your lordships with our worthy friend. Mr Camano. We owp ourselves much oblidged to the protosyncellus for the great fatigue and hasard he has undergone in this affair, and are sorry our circumstances would aot give ua leave to shew the marks of our regard with better eignifiesney. And the same we likewise add with reference to the archimandrite and his nephew. This latter at hie coming, and the protosyncellus now, will more particularly acquaint you with some disadvantages we ty under, and give farther assurance how much we are. Illustrissimae My lords, Your lordships’ most humble and Obedient servants, Archibald» Sdoto-Britanniae episcopus. Joremias primus Anglo-Britanniae episcopus. Thomas Anglo-Britanniae episcopus. Johannes Anglo-Britanniae episcopus. July 13, 1734. Vestrae dignitati, d·1 d— reverendissimi, nos sumus sddiottoumi, Archibald)» Seoto-BritaaniaO episdopua. Jeremiaa primus Anglo-Britannias episcopus. Thomas Anglo-Britauiae episcopus. Johannes Angid-Britaaniao spiooopus. Ixmdini, 13* die mensis julii A. D. 1724. 88. INIURATI ÀD SUMMUM RUSSIAE CANCELLARIUM 13 iuli» 1784. .. My Lord, The lustre and interest of your station in the Dominé, E*, dignitatis gloria et amplitudine, qua inter emporer of great Russia's court makes ue repeat sulicoi magnae' Ruseiae imperatoris gaudes, ad our address, and humbly solicit your lordship's repetendas litteras impellimur, quibus dominatio­ recommandation of the endeavour for a coalition . nem tute humiliter efflagitamus, ut conatus nostros between the Greek, Mraoevitick and Briteaniok fas couentioee procuranda Graecam inter, Mraeochurches. To this we era the teen encouraged ΒνΗΜΑύβΜΒφΜ •OtdMtan MMtÜMMt. Ad by your lordship's noble deposition to promote quod eo 'magis excitamus quo domtaitio toa sxfmio that Christian design. We era likewise deeply •propensior est ad ehrtotiannm hoc opus pbomoven- i» * uMTOnnura» n oomctahtdiopôutasa« mom, πιβ-π» sensible of hi * Imperial Majesty's eondtoemris· and bounty, aad for to Ibariy M» Majesty b sm „ . , My Lord, s We have entreated the' reverend protosyocellus to acquaint you lordship with the reason of our delay and to disadvantages we ly under. dam. Maxiate item asevetnar Casseras» saae Mo­ lestatis comitate et beasvalsatia, atque beeatia a Matastate ■ sita .nobie be^ti^jne cettsesea eapita dievire qasdsm · Basais a clero et eenrilta Μφίκϋίρ witaM iMtaWtaiL lata tata facultate per ae eoram ooUoqaendi earn Casasse» « smm Maisatath «totem items prubatw, tam per Utter·· coifoquii euaotatiostos reasqvsatmr; qnam eb rem hamiBimes rsfsrimas gratias. Firmam, domine', nobis tait propoeitant, meat arehiaumdritae et prutosyneeDo proausernmas, duo · «ostio Hero ana earn spectabili d. Caaaaao ad vos'lagato· mittendi; at eorum alter vix o longinquo venit, «tqss privatis reb·· ita ert impHeataq, nt ess nequeat prius ex­ pedire, quam tempus a| navigandum idoneam praeterierit. Quapropter eogimnr eius legationem in proximam ver differre, quo certe, Deo dante, dominationi tuae praesto erunt Quemvis eaim ia praesentia opportunitotem. non assequamur, nemo tomen grave istud negotium absolvendi cupiditate adeo flagrat quam, ‘ Domine, 'Dominationis tuae humile» et obsequentes servi, ■ . Archibaldus Seoto-Britansriae episcopus. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae episcopus. Thomas Anglo-Britaaniae episcopus. Johannes Angto-Britannisie episcopus. Iulii die 13, 1734. ‘ P·». ~ '■ Domine, Reverendum protosyncellum enixe rogavimus, ut dominationem tuam certiorem faciat de cunctationi» causis deque eis, quibus frangimur, incommodis. To his excellency the lord great chancellor of Russia at Petersburgh. Excellentissimo domino magno cancellarie Russiae, Petropolim. tot mImm Ma Ab * ^^^te^taM MftüflM wilA MMA of to Rasita· cissgy, Mi oeoeortiag measures to satfftag to «to·. Ttas indulging a per* seal oo»toape· ia a fresh instane· at Wa Imperial Majesty's goodness, and will prevent to May· at eenaaponding Uy lattan, aad to which wa ratoa aw * am hambia toaka. My Lord, wa tally iataadad, aa wa promised to srehimeadrite aad protoeyaoellaa, to send two of oar dsrgy the worthy Mr Caaaaao ; bat on· of to two gantkam baiag jart now ooap fro· a raaaota distanc·, aad «mbanmed ia hi» private aflhin, which it b aot possible for him to disentangle till to seesoa for sailing will ba over, wa mart therefore of nsceesity deforr seeding till' next spring whan, Ood willing, toy win aartaialy wait on ytiar lordship. And tho at present we want opportunity., yet none can have warmer inclinations to expedite thia important bnainea· than, ' My .Lord, Your lordship's moot humble aad obedient servants, Archibald»» Sooto-Brituniae episeopus. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae episcopue. Thomas Anglo-Britanniae episcopus. Johannes Anglo-Britaaniae episcopus. July 18, 1794. P.8. 24. INIURATORUM APOCHA PROTOSYNCELLO DATA PRO ACCEPTIS LIBRIS A PATRIARCHA HIEROSOLYMITANO MISSIS V 13 iulii 1724.· Testantur quae infra scripta sunt nomina nos Britannicarum ecclesiarum episcopo· de manu Ja­ cobi r. protosyncalli Alexandrini, dono accepisoe libro· quatuor eruditissimo·, a beatissimo ecclesiae Hierosolymitanae patriarcha ac d“ d~ Chrysanthe, in ecclesiae nostrae cathoBoartun reliquiarum usum et beneflcinm .hue misées, nobisque a rev4· protosyncello summa cura fldaqne maxima reddito·, pro quibus et plurima· deberi gratiae fatemur et lubentiaaime agimus. Dat. 13“ die menai· iulii, anno Christi 1794. I Archibald·· 8ooto-Britanniae episcopus. Jeremie· primus Anglo-Britanniae episcopus. Thoma· Anglo-Britanniae episcopus. Johann·· Anglo-Britanniae episcopus. The names underwritten testify, that we bishop· of the British churches, have received from the hands of James the reverend protoeyneallu· of Alexandria four very learned boobs, which were sent hither a» a present for the use and beneflt of to oatholick remainder of our church, by the most blessed lord, the lord Chrysanthns, patriarch of the church of Jerusalem, and with the greatest care and faithfulness delivered to ns by the reve­ rend protosynoeliuar for which we acknowledge many thanks to be due, and freely give them. Dated the 13 * day of the month of Jgly in the year of Christ 1794. Archibald·· Booto-Britanniae episcopus. Jeremias primus Anglo-Britanniae episcopus. Thomas Anglo-Britannia· episeopus. Johannes Anglo-Britannia· episeopus. •25. SCHEDULA AD D. CA8SANO MISSA 8 martil 1723. , Mr Cassaau is desired ' to write that we were ready till to mslancholy news arrived of to em­ peror'· death, which taw pat a Mop to to aflhir till wo receive fresh directions from court. D. Csssaao rogamus nt scribat nos ad iter pare-, to· fuisse, quando aeerbns nuntias nobis «Batte est de imperatoris morte, qua negotium intermittitor donec iterum ab aula de eo commoneamur. • « mUm ttaterm B, p, «, ttasstatis ssgifca hsbqtar apte Willismn p 1«. Concn, emmaaa. roue» XXXVH. ' M7 ■ LOKDIMKN8EB KT OQiraTAKTWOPOLITARAK 8YKODI, 1715-1725 *5. INIURATI AD SACRAM SYNODUM GUBERNANTEM 11 aprilù 1725.’ ’ To the moat holy synod preaiding over the, .Hanctimimae synodo uaiverafo Rrosiaram eocleaiia praeeideati. 8. P.- D. catholici Britannicarum church, of Russia, the catholick bishops of. the . British churches send greeting. eecleaiarum epiacopi. Quod morti conoeseerit Uirotriasimus ille m. Russiae Imperator, robiecum, d- d- rwverondiroimi, magnopere dolemus, ohm nulHs flebilior potuerit occidere qukm nobia. Ijeviuatamen hoe fore dam­ num confidimus, qubd mariti solium conscenderit Imperatoria Conaor», etregni moderatur habenas serenissima Russiarum Imperatrix. Hine institutam ifor lain dih protrahendum duximus, donee nos fecerint certiores paternitates vestrae. quiôi|uid amplius super hac - re faciendum eoae vetitis. Interea temporis dilectissimum nostrum dora. Cassanum exoravimus, quem eximia sua fidelitas et industria nobia commendatum taaximb reddiderunt, ut has nostras literas ad. paternitates vestras de­ ferret, et voluntatem restrain disceret. Fixit autem Deus, d * 1 d·1 reverendissimi, ut diu vivatis et va­ leatis in ecclesiae auae emolumentum. Ita ex My Lordm We are. sensibly affected with the melancholy aodbunt of the greet emperor of Russia's death, and heartily condole with your lordshipb upon thia, unhappy occaseion, tho' wo hope lose may bo made up by the acoeesioa of her Imperial Majesty to * throne, this misfortune has put s stop to the hi affair between us till we receive fresh directions, and know your lordahipa' pleasure. For which’ purpose we hare deaired our worthy friend Mr Cgaaano to wait upon your lordships. upon whose fidelity aqd cere we entirely rely. We com­ mend your lordahipa to the ' divine protection. ■ and remain. animo precamur My Lord *. Your Iprdshipa' moat humble and obedient servante, Archibald)» Scoto-Britànniae epiacopua. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae epiacopua. Johanne» Anglo-Britaniae epiacopua. Sanctissimae vestrae dignitati ■ > Devotissimi · 1 Arohibaldus Hcoto-Britanniae episcopus. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae episcopus. Johannes Anglo-Britanniae episcopus.’ April 11“ 1725. Londini, 11’ die mensis aprilis A. 8. |725. Sanctissimae ecclesiarum per Russia» dir^ptrici synodo Petroburgi. 87. INIURATI AD SUMMUM CANCELLARIUM RUSSIAE 11 aprilis 1726. ’ My Lord, The affair of the union bqjWeen tho two churches having been carried on hitherto under your lordship’s countenance and protection, and lying, now in suspeuee upon the much lamented death of the great emperor of Russia, we take the liberty of applying ourselves to your lordship, both to condole so groat a misfortune, and also congratulate .her present Majesty's secession, upon whose pleasure the further progress of this matter depends. We bog leave to reoomnrenjl to your lordship's favor Mr Cassano, the bearer, of whose fidelity and diligence we have had long experience, and are with great respect, My Lord, Your lordship's most humble and obedient servant·, . Arohibaldus Scoto-Britanniae episcopus. Jeremiaa primus Angio-Britaaaiae episoopus. Johannes Anglo-Britanniae episoopus. April 11 . * 1725. To his excellency the lord groat chancellor at Peteroburgh. ». Domine, Cum utriueque ecclesiae conciliandae negotium, quod dominationis tuae auxilio ac praesidio fultum huc roque betam est, modo intermittatur ob mor­ tem maxime lugendam magni Russorum Impera­ toria, dominationi tuae inscribere audemus, ut gra­ vem illam calamitatem conqueramur, atque ad­ ventam regnanti Imperatrici Oongratulemur, cuius arbitrio rei istius eurous in posterum pendet. Gra­ tiae dominationis tuae commendare non dubitamus d. Cassano, haram litterarum pariatorem, cuius fidsm ac diligentiam multis deprehendimus ex­ perimenti», atque summa cum observantia sumus. Domine, Dominationis tuae humillimi et obsequentes servi. Arohibaldus Scoto-Britannia· episoopus. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae episcopus. Johannes , Anglo-Britanniae episcopus. Aprilis die 11, 1725. Excellentissimo domino magno cancellario Petropolim. • Hase epistola Saftio· a d Campbsl, latins a A labh «aripta set; eagUoun exaaaplar exstat ia eodies KdssSsjrpeaaS B, p. «0. et apst Wiipaas, p Ite; lattama es soda· asdics B, F 70. ynMwta. MN LONDOBUen KT CDNSTAMTOiOPOLITASAE 8YNOBI, 1716-1726 «8. > HO ; IN1URATI AD THEBAIDOS METROPOLITANUM 11 «prilia 17».· Archiaptaoopo ravarendMmo aruditiaaimoqne Araanio Thebaido· métropolite· dignissimo 8. P. D. catholici Britannicarum aedaalarwm epiaeopi. Mort reverend Lord, Cut terqniiaiuinm au Rasai·· Imperatorem fato «ma fanetuà triate· aoeepimua, d“ d~ revarendiaaim·, KeaMnataia iter uaque adao deferendum •tataiaraa, ■ donee quioquid a nobia do hae re expoetevarit iam aaarntiaaima synode·, didioarimua. Hine liter·· nortraa ad aanctiaaime· patraa et illuatriaaimum eancaHarium mittenda· curavimus par' amieiaaimiun nostrum d“ Caaaanum, de1 qui­ bus ampliorem ip··, vir prapelariaaime, tibi Teddet rationem. Ex te varo obsite rogamua, ut de stata rant· ecclesiarum concordiam «pectentium no· facere certiore· dignaretur amplitudo tua, quem •emqer honoratum habebimua. et apenunua ami­ cum. , Valeas, inaigniaaime praeaul, atque Deo gratae viva·. Tia with great concern that we received the new· of th· emperor of Ruarta a death, which haa pet a atop to our affair, till we have freah direc­ tion· from that court. We have aow by. our friend Mr Cnaaano sent a letter to the holy synod, and another to the great chancellor, of which he can si*· your lordahip a full account. We dartre that your lordahip would be pleased to inform ua of the aituation of affairs^' ao far aa relate· to the religion· negotiation between ua, and ahall always think onraelvea happy in the continuance of your friandahip and favor. We commit your lordahip to the divine protection and ahall alwaya remain. Sanctitati· tuae cultore· addictiaaimi Archibaldua 8coto-Britanniae epiacopua. Jeramiaa primua Anglo-Britanniae apiaoopua. Johannes Anglo-Britanniae apiaoopua. Ixtndini, 11“ die menai· apriha A. 8. 1725. My Lord, Your lordahip· moat, humble and obedient servante. Archibaldua Bcoto-Britanniae epiacopua. Jeremiaa primus Anglo-Britanniae opiacopua. Johannes Anglo-Britanniae epiacopua. April 11“, 1725. ·’ lUuatriaaimo ac. reverendiaaimo in Chriato patri do d"“ d*“ Araenio Thebaitidoa archiepiacopo, fratri noatro chariaatmo. Petroburgi. To the moat illustrious and moat reverend father in Chriat, and lord, the lord Araeniua, archbiahop of Thebais, our moat dear brother at Peteraburgh. 29. SUMMUS RUSSIAE CANCELLARIUS AD INIURATOS 16 eeptembrie 1725. My Lorda, Your lordahip·' moat eateemed letter of the 11* of April past I received from your meaaenger Caaaano, by which ia understood here your regret for the death of hi· Imperial Majesty of bleaaed and gloriole memory, aa also congratulation for her Imperial Mqjeaty'a acceaaion to the throne, for which your kindnaaa and affection I return you many thank·. Aa to the affair you have mentioned of an union, you ntay Maure younelvea that her imperial M^eaty will support thb aarne in such a ' manner aa his Imperial Mqjerty hath supported; only at then· mournful! time· your Jordships will pleaae to have aarne longer patience, till the flrat opportunity I oaa have to represent to her Im­ perial Mfljeety of all more at large, and then I do assure you I will no| fail to acquaint you thereof, and be pertuaded that I ahall be always ready to serve you. 1 am. My Lord·, Your lordahip·' moat affectionate servant,. Earl G*. of Golowkin. Ht. Peteraburgh, the IS* September, 1726. * To the moat reverend lord· biahopa Jeremiaa prime·, Arehibalda^aad Johanna·. Domini, Valde aestimabilem dominationum veatrarum epistolam, die II praeteriti aprili· datam, · nuntio veatro Caaaano accepi, per quam dolorem veatrum significaati· de morte Caerareae suae Maiaatetia felicia glorioaaeque memoriae, simul ac Maiaatati •uae Imperatrici regni adeptionem congratulati eatis; pro qua comitate vestra et amore plurima· 'vobis ' gratia· refero. Ad unioni· vero negotium · vobis memoratum quod attinet, pri> comperto habere poteatis, Caesaream suam Maieatatem id in tute­ lam esse receptaram eodem proraus modo quo defanctaa imperator illud tuitu· est ; hoc tamen lugendi tempore aliquanto magia quieacere velint dominatione· vestrae, quoad primam quamque oc­ casionem amplectar rem omnem Caeeareae saae Maiaatati accuratius significandi ; atque pro certo habetote tum me non pmatermiaaurum vos de re certior·· facere, et in animum vobis inducite me semper paratum fore ad operam y obi· praestandam. Me profiteor, Domini, '■ 'Vestrarum dominationum pddietiaumum servum Come· du da Golovkin. PatropOli, die 16 septembris, 1725. Reverendissimis dominia epiaeopi· Jeremiae primo, Arebibaldo et Johanni, ' * Aagtiee· sxmaplar sistet s»rt Wilifana. t tau, M ia cartes Uaabargsaai B. p. ta habatar p ta ta qao tetlaana stiaai ««attete· M· g V , ■ ΙΛΗΠΜΜΒΙΗΜ IT CXMWTAMTOTOPOIJTAMA· STROM, ΙΤΙΜΤΜ W1 - ■ ■ SM 80. GUILELMUS WAKE, ARCEHEPI8OOPU8 CANTÜARIEN8IS. CHRY8ANTHO PATRIARCHAE HIEROSOLYMITANO β Mpteabria 1736.· Bmoiîmùmi ac revsreadiasuBo ia Ornato patri •t domiao tama· Cluyaeatho mtoerioordia diri·· patriarchae Hierosolymitano, Guliehnus i eadem prorideatia Caatunrieata archicpiacopua, totius AngBne primas et inetro» politaaus, Serenissimo principi Georgio Dei gratia Magnae Britanniae, Francise et Hjrberniae regia, fidei de­ fensori. · ronaiHia, 8. P. D. ■ -f * Libro· quo· ad ma mittere dignatus ea, beatimime pater, 'per manus nuneii fidelia tuique domestici, MaroHîomici, accepi. et maxima· pater­ nitati tuaegrsftias ago pro insigni illa benevolentia tua. qua me Ebminem tibi incognitum, tantopere a te terra marique diaiunctum, cumulare benigne voluisti. Τφ dywtdvp Iv Xptatf xarpi xupiif xupiy Xpoodvta tap xdptr. «mptdnn τής ’Ιερουσαλήμ, ό Γοολιέλρος τή αύτού balp xdpttt Ιρχιιχίσχ»χος Καντουαρίας, utaqc Αγγλίας αρΑνος χαί pqtpoχολίτη;, σύμβουλος τού yulqvottftov Γ««»ργίου, Mp x#ν bptripmv ίχχλησιών 1ξοοο(αν χαί νά έξαχατήση pater conaultiaaime, iBuatris praedecessoris tui χλίίστοος τ·ν fiprtiptsv χαί vd τούς έλχήση αίς το5 vestigia secutus, vigilia· tua· strenue opponi·. λόγου της. Εις th τοιοΟτον αισχρόν χαί dtoxov ix:*«υτιχώτατ«, ΙχολονΡήσας Utinam caeteri praesules vestri tuum exemplum χβίρημα ού, xdttp χρορη sequerentur! Deusque adeo oonatibua vestris bene­ vd Ιχνη τού xph σοΟ χατριαρχ·ύσαντο;, γ«νναί«ς dicat, ut iuribua atque libertatibus veatria integri·, ΙχαγρυχνΜς. Eta χαί of Xotxol έρχι»ρ«ί; vd dxoet illaesi·,' ad ultimum saeculorum finem ecclesia XoufieOoav αύτό tà xapdtaypa, χαί ό «γιος Ο«ός vd ιύλογή τοί; 1ργΟ<ς uni Ιχιχ *ιρή|ΜΚην ύρ&ν, χαί vd ' vestra perfruatur. Ιχολαμβίνη ή ûpsripa, έχχλησία τ»ν χρονομίον χαί τή; Ιλή»«ρί·ς χληρ *στ«της χαί άσινο&ς μέχρι έσχάrssv oMwv. Άλλ' ebts »1; tb «λλο ixttvo έί·ίρ»τον Ιλη «ς * Neque huius rei etiam in altero illo tao non ς * χαΗΙρας, ΙλλΙ tam unius sedi·, quam toti·· socleriae, historiae, Ιργον τής Ιστορίας βχι μόνον ρι praedaro sans opere, obliti eatis t). Iu illa paadm χίνης Αχλ·ς τής έχχλησίας «λησρονήοτα αύτήν τήν deteguntur, et lectoribus ob oculos exhibentur, Mbeotv. Είς αύτήν τήν ιστορίαν χανταχοδ ραν«ρών * ΙναγνοστΛν •celesta Romanae errores; qaaatnmqno · para vrtm χαί xpettarat di Td όμρατα τ evangeUi tum doctrina, tam atia · * dtedptiM, dis­ τά λΒ»η τής β«·Ρ«Μί έχχληι^ας χβί σαφηνίζεται cesserit, ostenditur; ut vel indo discent and scies «όσον ΑαΙχη τής xofiuMC «ύαγγ«λιχή; διβασχαλίας, * abtd vd pdtaoiv οί χαρένις τής ί>μ»vestrae pastore·, "et aibi, ot pppqto suo «avere. tats Md dx Nos sane dum ista contemplamur, fimi·· ia ea, τίρας έχχλησίβς vd αροσέχ·» χαί vd φυλίττβσι τύ quam · maioribus nostri· aeeepimua, libertate, χοίριόν νους. Ήριίς Μ bsaapoûvr»; τούτα Ηλοριν *) Apsrtimta aWh ei amxtaee mati· «pes Deaithai falrisista· Π1ιιιιι|χ·1»·1 aam CtexmatH eMam: ‘taspis napi «Û ir ‘Irpsesita· * nanpaaRpsederta. Bmuradi, 1715, te-laL, 1M7 pp ÀHaraw vetamaU a CluyaaMhs atauaa tutam vtaater precatam· CtayaeaiM tpataa teeO·· Me iaeeripte·: Ama/ptist·· sapt sta dppatav atepuafssHferi àpxcvraàta rfp r»i Xpmvai djisc talpdta Tsiysristi, 1715, te-fct, XIV-1M ’ • Kx i»~ frsMypc «mi emmatar ia asta· UmntaatiaepoUteao macti aepaMri WT (alta »), farte quieta. Trarnbticaae cremem e Ctajumthe Matam edMmm ea aedos «MUm, mrmta rnrita* ratitae qama loatar «tatam AMtaum nata datam «fistata· amwvatat ta WHIettom Ata» (Meti spat Owmiaom·, Wta tai'W·*·1"·, »*> *■**- * « quo prirnaa «srn était G. WtiBsme ta Onadmal Ihpto ¥ **· dtate» Ùterte tammita, NS. ·. Aagfimm tatauam vMsre wt ta «yUata «d «Mutas: jqpsr qf tie>mm Ormd OieiisWn < tadmarta» Cto·"·*, Rat, qeem paads iSMUtati· renas «Mit Malta· WUltam· ta «pan tasp· a asbte «itato, p LV-LVm. * m· LORM»·»» η mmAnuoarouiAiiAB symodl ni*-w* sm ■tM* ΜΒΑμΑμΜΜ» M* fltt quod mç* naa, naquo patraa neaâri, ta*· vtasa■runt SmptaqH vd impivnprv pavqtampav dç rijv UtaAaflim Am6hm» fanft ΑμΙ^μμμμαΧαμβ··** Aab cote nesrtispdc pot,’tai ta pip tac«4tari«* <*■ ζ<Ά», rim· p4*i ^patc p^ts at narip·: μβς φΰτή*ιρ·ν ta Dum varo baeo «4 paternitatem tua iUuatriarimam scribo, naBo modo praatarire debM quad ante Ataim ab tma punbytmmw· moerum, fri adbnc «a· mmttawibm atari* 0*nrtMtia*pob •ffty mm|4$ μΜημΜομ tttttMl φμβΑνα Meto» •iao iitai MNrita, 'Mb. emeriri» areMepiteopi et epbeeperum MetariM Angtioanae aaminibua, ad toc scriptam·; veetnubq·· t*mpwninn*m Mm U> quatarimo; qui mkUnm locum, aat e**l**iam, in Mb tari* habeataa, ad το·, ivibitm*tb aorum ignarae, daeipiaarioa animam appataaat Qab rii bomm botanum statu·, qua· schismati· mm, a Mali iüo praabytéro moo,dommo Thoma Payna, plantas oogaosoas. IBa patanitati tnaa rafeta qnam iniqna a nobis aaaamariat; at quomodo aodam tam­ per* at a ragi· maiaatata dabitaa Sd*Htat*m, et ab apiscopis Mi* obediMtiam snam, Mbdnxmtat: eederiaeqaa unitatam ' ao «aie aeariae riolareriat, quad logibus ragni parandam ema eansuimua ; quod iUnm pro rage eolandum axitdmaTimn· qnam pro­ care· ao popula·, qaem totius Europe· principe· atqao raapablio··, regem «a·· sjbovartat: oaiqaa Imparium Britannicum ian regai, omaiamqae iota no· ordinum consensus (ad quo· da hi* rebu» sta­ tuendi potatae unio· spdctnt) detuliaaant. rpdpserta; abta tq bpadpq KmMptdvqn, Siu qpMpri P* tarira rpriwv ta «Mc^at· buta fato» Ipabcr ttpb Xpbreu brig tapd stung ribr ^psripssu ttpss^rdpssr, bang tar satg ^peripatg ttpeypsKnvtuf, rig KswatarwserimXtr MunpCptt, tf, *qbaM| σχιο- Hine da etaro pauci, da episcopis 'paaeierae, a ' communion· noetra aeoedenthun cernuarent: de po­ pulo plura· ia parta sua· sollieitexuit : ooBTaatua •eparatim ab eeoleaia fecerant: aoqua tandem in­ saniae parrananint, nt decedentibus primis bain* schismatis authoribns, novo·, in locum eoram *uocemuro·, episcopos, sibi consacraverint. Hi annt qui ad to· scribere auri sunt: bi, qui το· nb aada•iae nostra· communione seducere eosati sunt Quorum unus, at audio, locum atqua authoritatem, meam sibi srripiess, non quidem se arehiapisoopam Cantuariensem appellera sustinuit, sad novo titulo •a IIpAxov Έχίσχοχον nominavit. Ab bi* at pom oavare vobis pergat» paternitatem taam ora atqua obtestor: noa interim eootaiae Aagfiaaaaa reri episcopi no darn*, uti in omnibus matai* momanti articaK· aandam vobiacum fldem profitemur, ita aodam spiritu atqua nfbota (quoniam aliter, tam longa a Tobis dissiti non paaaamna) communi­ care non dooirtemae; omniaqaa Tobis felicia, ac pacata procari. Ego τβτο at! tnaa Beatitudini mo addiettaimam · profiteor, ita at in orationibus et sacrificiis tai· ad sacra Dai altaria mai raminieoaris, impanrimime rogo; toque samper in Domino, /bane Taler» iubeo. Dat. ax Aedibus nostri» Arebiapiscopalibus « die septembris, ahnoqae Domini-1726. pMtMl «wg isprig ri|c rittaqaiag pag rit- dripsotv ritudttaptg dpxirittmrimw wd hMwta» ri)g Άγτλ··χ^ς tanXqaiag Ιγροψητ fiptu, nri ΙζήηρΜτ τήτ bps- ripar cb* aritatg natuwriav- ctauag aUdva τάκον ata ixaiqaiar τφ βύτφ xvsûpaxt xai τή βύτή Αγύκή. (1~ι8ή <λλ„ς, Ιλλήλ»ν Ακή^ρνης ού Bvtaptaa) Siv Μλομ*ν λ*ίφ*ι vi αυνομιλΑρτν Sii γρ·μρύτ«·ν μ! vi «ύχφμ*β« ύρΐν χάντκ ta χβτ·ύύρι·. Κύγφ ΙμολογΑ riv iaûriv pou ύχέχρββν, txîucapA βχ·»; ρνηρον«ύή. pou d; τά; κροο«υχύς χυτής xai Φυοίβς *1ς ri 1*ρύν τού **ο0 ύυοιβντήρχον, nap’ ού xi Ιτη βύτής κύρκολλχ. ' El; χήν μητρύκολιν tef^lou ζ\ ,βψχ*’· (A tag·): beattasmagM pnwMÜ, dsataw CSrpsaatbo Dei mtarwenN· patriartaa· Hirrasclymstane (L. 8.) D. D. Saartitrimc *) Mieet «4. χή; ύρχιπισχοπής, . σικ- ' ’) i iM»,’* · " ··■ V • ’ · r · • ■ ■■■? 1 · ■ 7 ’ - ' ' ■ ' ■ '■» ' ' LONDINKN8B8 BT COKSTAOTISOPOUTASAB SYNODI, 171«-17U M· 31. CHRY8ANTHI PATRIARCHAE HIEROSOLYMITANI SUPERIORI EPISTOLAE RESPONSUM 19 iwuurii 1727.· ■Ό κχτριΑρχης Ιιροοολύμ*»ν Χμύσανδος <τφ wevβιδ«σιμιηΑτφ, ite «κύρτίμφ, έξοχαιτΑτφ ud έχλαμπροτ^τφ ApxtsmmAicy Καντουαρία; nvfhf wpltf IWiDpy, μητροπολίτή « ύπίρτίμφ xal xpmvrkvvi πΑσης Αγγλίας, τδν iv πν*ύματι Αγίφ Αβχλφιχδν xai Αποστολιχδν Ασπασμόν. Ckryoaatfcu· petriorelia' Hiarooolyaütaaaa reverendiçMmo honoratioaimo «xoellontiaoiao at iUa•tnMÙno arehiapioeopo Caataarieaoi domiao domino DuKehno, totioa AngUae honoratioaimo inetropoHtano at primati, fraternum in spiritu sancto et apoatulicum ooculum. 4- Exprimere non possumus quam immensa daetitie nos cumulavit epistola, quam reverentia Ι*«ΤΧ®ί α*μφδέν γράμμα διά τού πιστού δούλου tua nuper ad nos misit per fldelem suum dome­ . αύτής MApxou Νομικού, τούτο μέν δτι φιλίας Ακραιφ­ sticum Mancum Nomieum. toni quod sincerae ami­ νούς xai »ίλιχριν*στΑτης «ύνοίβς έναργή xai λαμπρά citiae et apertissimae benevolentiae manifesta nobis προητίδη τά γνιβρίσματα, τούτο ϊί_ δτι τφ φίλτρφ splendidaque praestitit documenta, tum quod σύναπτομένη ή μιγαλχιότης χβί ύπ*ροχιχή Αξία τής singulari erga nos amore, quo exardescit amplissima ύμιτίράς Αχρότητος άξιάγαστα πάντως xai Αξιολογώ- praestantiaaimaque celsitudinis tuae virtus, miranda τατα. Απιφαίνιτο 'ήμίν τά γραφόμχνα, xal διπλή sane ac praeclarissima nobis scribere voluit, e qui­ ίποίιι έμφορβίσδαι τής Ακ αύτών ήβονής τι xai bus geminato affecti sumus, et voluptate et suavi-' τίρψνος- ' ΙΙροέλβηιπχ β’ iv τούτας xal ύπιρανφχιστο μά­ tate. In h» vero elucebat eminebatque praesertim λιστα πάντον ό πρδς ΙΗδν διάπυρος xai διρμότατος tuum in Deum fervidum ardentimimumque studium ; αύτής ζήλος, ·ύφ’ οίς xoff’ ύπιρβολήν έχάρημιν, xal quarq,.Opta modum laetati sumus; tuam in>pos τήν πρρί ήμάς βιοί®οι> αύτής άπιδ*ξάμ<δα, xai τήν affectionem acceptam habuimus, ardorem mirati ζίσινήγασάμιδα, χαί τδ πρόδομον έΰαυμάσαμτν ■ διό sumus, obsequio ‘bbstupuimus. Quapropter bene­ χαί χΑριτας δμολογούντις τή χαλοχάγαδίφ αύτής, volentiae tnae gratias agentes, paria paribus re­ τοί; Γσοις αύτήν Αμχιβόμιδα χαί άπδ δροίας βιαδέ- spondemus; pari animo affecti ac voluntate parem αι«ς χαί ιίλιχρινιίας τδ Ισον φΐχτρον Αντιβίδομχν: _· amorem rependimus. ΈπέγνβμΧν καλώς xai βσα έφιξής iv Λή> δφιι Ea etiam attente perlegimus, quae reliqua τού γράμματος αύτής φριιίχιτο. Kai κορί'μέν των litterarum tuarum parte cimtinentur. Ac de laudi­ γινομένών inalvetv ύπδ τής ύμττέρας συνέσχα,ς έπί, bus quidem, quas pro voluminibus ad te missis τοίς προπιμφύίίσι βιβλίοις αύτή'τού πρδ ήμών ίν inclyti nostri beatae memoriae antecessons »apienμαχαρίρ τή λήξιι γιγονότος άοιδίμου Βασπδτο» ίπαι- tia tua reddidit, gratum tuum^aDimunT'celebrantes νούντις τήν «ύγνβμοσύνην δμολογούμίν ,τδς χΑριτας, gratias profitemur; nam etsi omnium consensu suo δτι ιί χαί δμολογουμίνβς itf' ίαυτβν ·1χον ίχχίνα ipsorum pretio laudem illa obtinebant, tamen re­ τδν ίπαινον, Ιμπης προσλαβίνΟα ήδη χαί^ήν^ύμττί- cepto iam nunc tuo suffragio et existimatione, ραν ψήφον χαί κρίσιν, προσ>ήχην-45χόντο0 έπαι- magis et amplius quod laudarentur habuerunt. Deo vttaüai καίαύξηστν-τφδιφ δέ χοίρος τή, (ύδοχή- autem sit gratia, qui in tantis temporum asperita­ ___-βανη''Ί»τηλιχαύταις δυσχιριίαις χαί πιριστΑσισι tibus et adiun,ctis opus elucubrationemque tam χαιρού συντιλίσδήναι ου/γραφήν xai πραγματείαν laboriosam eximiamque perfici benigne voluit, idούττος έπίπονέν *) τ« nil Αξιόλογο*, xai τούτα δτι que cum longis et ultra patrios fines Itineribus χα! όβοιπορίαις μαχραΐς χα! ύπαρορίόις χατατχινδμι- confectus atque curis negotiisque sedis suae sex­ νος, φροντίσ; τι xal Ασχολίαις τοδ δρδνου μυρίαις τ* centis ac diuturnis semper et undique distractus χαί άλλίπαλλήλοις ίχάστοτι ,πχρισπώμίνος πανταχδ- et ooaretatus, sub duro isto servitutis gentis nostrae ΙΗν xai συννϋούμτνος iv τφ χαλαπφ τούτφ τής δον- iugo inclytus ille, vir âc divinus tantum memora­ λ»ίας τού ήμιτίρού γένους ζογφδ Αοίδιμος έχβίνος torum librorum laborem suscdperit et ad finem χαί ίΗσπίσιος Ανήρ καί Ανέλαβα τδν τηλικούτον ύπέρ usque, Deo adiuvante. perduxerit. Illud autem τών βηδέντοιν βιβλίων αίνον χαί «ις πέρας ήγαγ« prae ceteris omnibus’nos laetitia affecit, quod et ΙΗού συναιρομένου. Τδ δέ μάλιστα χΑντανν «ύφραίνον celsitudo tua in* epistola sua’ significat, vestros ήμβς, δτι, <»ς χαί ή ύμ«τίρα έχρότής iv τφ γραμματι etiam fidelea illis faleiri et iii eia legendis fructum, αύτής σημ«ιοί, χαί οί ύμέτιροι δι' αύτών ύκοστηρίζον- animae utilem decerpere, confutatis in illis occi- ' ται, xai τή τούτνν Αναγνώσαι χαρπδν έποδρέπονται dentalis ecclesiae erratis et erroribus, quae quid­ ψυχ«»φ«λή, ίλιγχομίντνν iv αύτοίς τών χαρβτροκών quid veri quidem et rocti servat antiquiusque habet, χαί άμαρτημΑτών τής δντιχής έχχλησίας, ήτις βσα a nobis aooepit, quidquid autem falai et pravi tueri μέν ίλη^ή χαί δρδού λόγου έχόμανα βιαχρατ·! χαί contendit, suus ipsius fetus est suopte ingenio πρ*σβ<ύ*ι, παρ’ ήμών Ιχ*ι λαβοΟβα, δσα δέ έναντία excogitatus. i χαί ίπ^δοντα σνστήοαι ytXovtuui, ίδια αύτής «ίσι • V.' γιννήματα οίχοδτν προσπλάττίμανα. ΙΙ<ρί δέ τών αύτόδνν ■ γρβψΑντανν ήμίν πράταρον Ad irreptitios episcopos quod attinet, qui prius παρτισΑχτβν ίπισχόπβν xai iv ΑαΑγή έξαιτησαμ4ν«·ν nobis inde scripserunt asg nostrae sanctae Christi τούς, βρους τής παρ' ήμίν Αγίας τοΟ Χριστού ίχχλη- ecclesiae condiciones dolosd expostularunt, etsi σίας. «ί χαί πρδ τού γράμματος αύτής Αήγήσατβ'χαί, ante epistolam tuam quidquid istud negotii est ψ θύπ έστιν tfrtlv Sçq Αμυδήτφ χβρψ 'πιριίβαλχν ήμΑς τδ Από τής ύμιτίρας, πα^αιδίσιμότητος y , ') .'.osoror /s/vassv rod. i. e. etlterr mtertesi. «siis inepte, t ouiiri qaidesi poteit fx.ssssr. prssnsiMi, aed ros »u m* nete qsadrst ea» ceteris., Mahiiaaa adhibete iniveror, i. e. Ishariesusi, qaae vox- Doaithsi smxiyae nxdia volemini optime convenit. · . · .' ■ · tu ·■ I . ■ ' <· ÿrx Ipmna lluyasatU; anlegrapho, quod Mservatar tn codice CoaMaalisopeUtaae ssamtl |eepnleri Vtt, dnobui extremis fefiia Textes satas aasÿtians ims»sm-ia mgttd.diaUnxhnmf emMs dariqsMs'rausi, ■ * : -------- --------- v>—.K. '.-'i'. -ea..-·—u-> . it. -, "^ι[±Δ_£ί±1_ίι_ιχ-_Δώήιι_η_υι_ί^ΜίΜΜ^]δίυ^1ςΪ1_ϋ^^^^^ * W7 - LONDWKN8E8 BT COBWASTOrOPOUTANAB 8YNODI, 171A179S Ανήγγβλτ» ήμίν τΑ «api τής ÛKetiaw»; ταύτ^ xai i πβρΑ τφ 4ξη*τΛ* ·*»*·· Λρκα^ηαί •Μέαιμος «pMffapoc χύρ«Χ β«Μ« JW (Payne) («•τις Ας twtdMc «ep' ήί*» t£luei *·* «ta1** **♦* Mi πιστός «apdtmsv *» «♦ *77«** ·*ττΛ ««i τής ■ ύμτάράς έξηχότνιτος tuntptewi *γχ·«μι·στής, xnpaautaOpsv Mpptt «ν«υματιχφ, βηκ έχς x«i τήν ,«ap' «ύτής sOveutv τ» ui fapteiaan ««i. Ιπ Φ0φα«* » ' ,’ «ν χ«ρφ «ροσφόρ» μαίζονος β·8μθ°λ «p«q* *«Ρ* τοΟ γράμματος «ύτής ΑναμαΑόντης ήδη ίχρψίστβρον χβί πληρέστχρον τήν ίπαααν Αλή8«ι«ν, τδν τ» τρό­ πον τής «poosAsuoM; αύτΑν χαί τήν Απβρρηγμένην Απδ τής ύμΑν χοιννννίας xstfAuxoeiv, 4χτ(λλάγημ»ν τής ής έτυγχάνομχν Ιχβνττς Αμφψαλίας χαί Λγγοίβνς τδ ' πρίν. Πλήν d χαί παρΑ τοιοότων βποι; ποτέ έβχτυαιρήδήμιν xai τήν χβτΑ Απάτην Αξίωσιν αύτΑν ούχ έπιγνόντχς Αποχρίσιως αύτούςήξιώύαμαν, Ιμπης καρά τοίς «ύφρονΛσιν ούδαμίαν ta τούτου μέμψιν διχαίαν χα·' ή(·Α/ αύτΑν, ώς νομίζομ«ν, ίπισπασάμ&ύα·. ίδ«·. γέρ ήμΑς χαΜπάξ ίποχριύήναι πρδς αύτούς, Αποστολιχδν xai Αρχαίον 18ος τής έχχλησίας ΑποπληροΟντα,·, xai »aitaa8at τφ λέγοντι· Έσ<σ8« έτοιμοι Λς Απολογίαν1) xai· Είτα ΑληΦβίφ sirs προφάσχι Χριστός παταγγέλλβται*). Αλλά xAxstvoi/sl xai μή χατά λίγου τήν πρδ; ήμΑς Αξίωσιν τ<τολμήχασι, συγγνωστέοι έμπη; τής τοιαότη; παρατροπής·^ γάρ σχοπός αύτΑν ού πρδς Αλλο^ήικ άλλ- «ίς (ΙαβΛσιν xai γνΑσιν τής Αλ^ΡςίβςΤ' Τά U πνχΟματήςΆληύαίαςδφ^πΑόίτοίς τδν Χριστόν όμολογούσι xai «i; αύτόν-πίστάύουσι σύνοσιν iv πάσιν, tva τά Ιν φρονβδιν·)· ιδίως Si τή ύμχτέρφ τιλαιότητι έπιβραβ*ύόι ζ«ήν μαχράν xai λιπαρόν γήρας. ΑξιοΟμχν αύτήν γρΑφχιν ήμίν. xai »ίς τά έξής πρδς πν<υματιχήν «ύφροσύνην,χαί μή ύστ·ρ<ίν ήμΑς τΑν φιλιχΑν αύτής γραμμάτων," έξ ών παραμυθίαν ού τήν τυχούσαν λαμβάνομχν έν ταίς Αλίψισιν ήμΑν- χαί προσέτι μνιίαν ήμΑν ποκίσύχ iv ταίς πρδς τδ talov έντ«ύξ«σιν, Ασπορ χαί ήμχίς Snip υμών ού διαλχίπομχν έντνγχάνοντβς ■ Αλλά χαί προστάττχιν ήμ*; iv τοίς δυνατοίς (ιπουργήμασι μή χατοχντίτω, έτοίμβις έχοντας «ίς τά φιλιχώς έξνπηρ<τήσαι αύτή τά πρόσ­ φορα χαί ΙΗΑριστα ήιττί τής' παρά 8so0 συμμαχίας δβηγίας ττ χαί έπιπν«ύσ»α>ς τής iv Χριστφ τφ χυρίφ ήμών, παρ' ού χαί ο! χρόνοι αύτής (ίησαν πολλοί τι χαί παν«υδα£μον«ς. Άπδ Κωνσταντινουπόλεως· ,αψχζ'. ίαννουαρίου ι*". 588 •abi· Mmvwat aoaq·· «artior·· foeerat qui apod •xooilaatiaaioHtBi oratoron Me Aaf«t reverend·· praabyter liwiaui TImmm Pay·· (ή·Μ· eaai novariM· aaagni arotiaaataaa ae boaeâteak, Sdeleeqa· ia oMeio' («reado fiMahua ·< ferrid··· axcellaatiae taae laudatorem, t· muBpta aaiaii tdaeia rofamao, at «i adan beaevolaa ae propagnator •weqM etiaai opportaao tMipore ad «aplior·* gradu· ptovehaaX tamea e litTOria tbia eam iam aoeuratiua uberimque otaaeai veritatem compertam babaerim··, nec non aaodun qno iriepieriat ot a •oewtato veatra «e abruperint, dubitationem et ignorantia*, quam prina habebamua, depulimus. Cetenun otai in eorum laqueoa atennqne noa iavolviutua, ae doloaae petitionia inacii digno· reaponaioae eoa iudicavimua, tamen nobia ita perauademua, in nullam eapropter inatam vituperationem apud bono affecto» bomiaea noa ceeidiaM·: noa enim oportuit illia aemel reapondere ex apoatolieo ac priatino eccleaia· more, et ei parere, qui dixit: SiMt perati od reapoMicnduai, et Sirr' Keefpt «ae «•ratair Cirietw aatttuUMiar. Quinitmiio et illi», etai non iure ac merito noajntetfogare auai «unt, condonande· tameh Jatitumodi error ; nam non alio. propoai^Md^ecerunt, quam ut certam haberent conipertCmque veritatem. Spiritu· autem veritati· ii· umnibu». qui ('hri•tum eaae profitentur et in eum credunt, intelligentiam det in omnibua, ut aint lententii· uni; imprimi· vero integritati tuae "vitam longam con­ cedat boatamque senectutem. Te rogamua, ut nobia et in posterum scriba· ad delectabdum animum neque no· amicis tui· litteri· defraud··, quae solatium nobia haud vulgare afferunt in 'afilictionibu· nostri·; ac praeterea, ut memor ·>· noatri in tui· ad Deum precibu·, quemadmodum et noa pro te non intermittimus deprecari : tum etiam pro viribus officia ne te pigeat in no· conferre, qui parati sumus ad tibi praestandum quidquid com­ modi eat ac Deo grati, auxiliante, duce, et in­ spirante Deo in Christo domino nostro, a ■ quo et anni tui multi sint ac felices. Constantinopoli: MIK’CXXVII. ianuarii die XIX. ’) itfreSr — «.ve*ny<«r. 1 Petr. ΠΙ. -Ιά. *1 νΛί — xerey/ÀÀrrei. ΙΉλ 1. IX ·> PMt. Π. 2. ’ a . Λ - # XDDBNDA. BT BMBNDANDA- . .Ad ultimum huiuace Britanno-graeci negotii ter­ minum perveneram, aequo quidem animo multa prolixi laboris faatidia ferens. Illud maxime in­ gratum erat, quod Orientalium antistitum cbiro■ graphe ad Anglos miaaa saltem aliorum opera consulere* datum non erat, quippe quae ubinam recondita delitescerent comperire non potueram Irrito· meos ad ea comparanda conatu· nemo hominum mirabitur, cum scriptores sulertiaaimi. Th. IvOthbury et O. Williams, qui de hoc negotio ex profeaao tractarunt, quique ad aingula Angliae tabularia perfacile· aditu· habuerunt, nihil prorsus invenerint. Itaque cum ea quae mihi bis ac tertio sollicite 'per litteras requirenti ex Anglia relata sunt spem penitus abstulissent fore ut ilis mox adhuc detegantur, editioni acta mandata sunt, ■prout mihi praesto fuerunt, nec diutius cunctan­ dum existimavi, praeaertim cum typographus «ponte currenti calcaria supina adderet Sed cum iam sub prelo eaaet dictarum synodorum texta·,- immo vero maxima ex |>arte Excusus, tandem ex A*·'· allatus eat nbntius. documenta illa tanto studio perquisita latitare apud Edenburgensee in Collegio theologico eccleaiae episcopalis Scotiae reformatae. Ea rea. quam quatuor abhinc annis n^tam fecerat reverendissimus Iohannee Dowden, epiacop- Edenburgensis. doctorum virorum sensum praetervolasae videtur; me autem maerore simul et gaudio affecit:, maerore quidem, quod tam sero documents ista reperta sunt, gaudio vero, quod tandem reperta. Locum, ubi essent, ex quo audivi, mena mihi fuit editionem iam inceptam prorsus abrumpere, lit novoriim codicum ope integrior aeque ac .casti­ gatior in lucem' emitteretur ; aed propositum istum quominus tenerem obstitit irritabilis lypotheta; et quae editioni iam mandaveram, intacta mihi Ille­ runt relinquenda. Codices tamen diu requisitos et tandem feliciter detectos, quantum tempus ac res ipsae permittebant, adhibere statui. Rupta igitur qualicumque mora, angustias aperui meas clarissimo ........ —......... -............. -... .............................. .. .............. M» LONDINMNBM «Τ OONMANTfNOPOLITANAE 8ΏΓΟΙΗ, 1ΜΜΠ» pressuli I. Dowd·*, a μ» prissum tavstei toits·· tarot Km ftwte·; anjMit «·*· prerih» vit •ximiaa, stattaque spopondit m HteüteM curaturam, te qua· tatatet avers» ssihi pspostarentur, modo te psr Scotiaa spiaaopos, sx quibus com W Boette. Noqtte trie stetit agi·- (U antistitis labor; «ad quia iumi «piaeoporwa eoatea aw (a domo ospittesri «ootoaiaa catitefeum •ancti Niaient apud Partii habendae jpttflDne μ conferre non pigait, rem ou» stotoinmnnicetnraa. Codiocs Edenbwganos inmoteusus dextere solBcitavit, .Stquo accepta a oollegi· humaaireimi· *) li­ centia, ubi dunwOn rediit, nulKs meie iapansis neque additi· precibus novia, aecnratissimu» npnnqlltoum actorum apographum ad »· traaaauait Reverendiaaüno praesuli gratia· habere quam ptarimae aequum m ineundum mihi eet, ae mirari •obit quomodo vir illo qui publicarum rorem tot pondera aped «eoe euetipot, etiam homini· exteri aeque ac povi commodi· adeo facilem ee et ob­ vium praestiterit. Quia vero de re non differenda agebatur, non unum rogaveram praesulem Bdenburgeniom, sed etia» cL Fred. C. Conybeare, virum non communia quidem patriae,, aed amicitiae pura· vinculi» mihi intime iunctum. Quem quamvis importuni· meis interpellationibus saepius defatigatum ulteriori mo­ lestia afficere formidarem, tamen, desiderio timorem superante, ab amico viro flagitare ausus sum, ut ai quid aerumnoso negotio absolvendo valeret, id praestare dignaretur^ Vocem excepit ille; immo cum ea ornetur humanitate et peritia, qua Anglici viri facile pollete, unus, mihi pro multis Alit. Nam petita factaque sibi licentia, ut codice· re nostra copiosi ex Edenburgeno' collegio ad Bodleianam Oxoniensium bibliothecam accederent, acta iam a I. Dowden exscripta denuo contulit, reliqua omnia partim proprie manu, partim adhibitis imaginibua photographieia ia meam utilitatem qua maxima po­ tuit diligentia aibi comparavit. Neque eo ipso con­ tentae Alit, aed singulas plagula· iam typi· im­ press·· eum novi· codioibus religiosissime contulit, , quo proprio studio et labora damna, si qua in meh editis forant, resarcienda sibi suscepit. Quam in­ signem egregii viri Nberalitstem muttis praeconiis celebrandam putaram, niai lapde quavis esset longe superior. . Porro' Edenburgeni codices quot sint, qUidve comprehendant, accuratissime exposuit raverandiasimus I. Dowden in ephemeride Tfis Janntl of Atologieal Staoiiea, t. I (Londini 1900), p. 562-568. .Culus brevem disputationem, quae viro· docto· fare omne· praeteriit, integram refene satias visum eat quam in frusta dividere. Ea igitur ita ae habet: 600 te }7M. la hb Bittorg of A^KAftnr·, 1M& (pp, S09-3M). he printed,»·» a MB in the «81toetfon made By .Mtitep J°®y> · tag· body of tettan and pepmrnwMeh, tat their m^tah fer», had bem^tfMMMribed ad nnangad by Dr. Thomae bftdl bMB * bishop umm| ΆίβΜφΗΟΜ h 1716. Ia IBM Mr. George William· pubhahed hto vstams, Tit POLTTANAE8YNODÏ, 1716-1795 15. Letter from th· Ruaaiaa synod, Moeoovitiok (B 97] ted Latta (B 41], dat from Moeoow, Febr. 1793; subecribod by Theodosius, aroMepiMopte Novo-Gardiae et areHàaadrita Alexaadro-Nevewsis, Theophanea [ia the Latia original ‘Theophanus] archiepisoopus PleecovieuHa, Gabriel archimandrite saactae Triaitatia, Sergii Meaaaterii, Theophyiaotae archimandrite Caudovieaaia, lerotheea archimaadrita Noevospaaki, Petrae archimaadrita Simonovionsis, Athanasius igumeaua* Tobki, Anaataaiua Nansius. JW 114 ia from Brett's ‘Aocouat'.] 16. Letter from the Russian synod. Moeoovitick JU 45] aad Latin (B 49), dat. from PetMuburgh, Febr. 9, 1724, subeoribed by .Theophanea archiepiecopus Pleecoviensia, Theophylactus epiabopua Twerienaia, Gabriel archimandrite an** Trinitatis, Theophilus archimandrite Ciudoviensis, lerotheus archiinandrita a. Salvatoris, Petnu protobresbyter eccleaiae a. Petri. [W 1J6 ia from Brett'a ‘Account.) 17. The patriarchs' rejoinder to the reply, in Greek jthia important document ia bound separa­ tely in C), dat. from Constantinople, Sept. 1723, subscribed by leremiaa patriarch of Conatantinople, Athanasius patriarch of Antioch, Chryaanthua pa­ triarch of Jerusalem, Callinicus of Heraclea, Aiixentius of Cysicum, Paisius of Nicomedia, Genuimus of Nicç. Parthenius of Chalcedon, Ignatius of Thessalonica, Arsenius of Prysa, Theoctistus of Philopopolis, Callinicus of Varna: with a trans­ lation ,|C. at the end) by T/Wagstaffe. of as much of it as is not to be found between page 225 and 333 of the synodus Bethlehemitica. published in Greek and Latin at Paris an. 1676. [Williams, has in an Appendix (pp. 141-168) translated the parts omitted by W’agetaffc: hut it should be observed that the passage (p. 168) referring, in contemptuous language, to ‘Claud, a minister of Charenton, is not found in the Greek of the patriarchs' rejoinder. A marginal note in the old catalogue states that 14. 15, -16, 17, were 'all brought hither at the same time.'l 18. . Mr. Cassano s letter [B 53| to the English bishops for a character [W 122], and-their letter to the archimandrite upon that subject in Greek, subscribed by Mr. Collier and Mr. Ckmpbel |B 55. Brett's translation in W 123). 19. Answer to the Abp. of Thebais, dat. July 13, 1724. drawn up in English [B 67: W 123], I think, by Dr. Brett, but sent only in Latin [B 59], which was done by Mr. Jebb, subscribed by Mr. Collier, Dr. Brett, Mr. Griffin, and Mr. Campbel. 20. Answer to the Russian synod, dat. July 13, 1724, Eng. and Lal., of which the Eng. [B 61: W 125) was drawn up by Mr. ÇoUier, and the Latin [B 63] by Mr. Jebb, subscribed by the same as the former, and sent in both languages in one cover21. Letter to the great chancellor of Russia, English/[B 65: W 126), dat. July 13, 1724, drawn up by Mr. Collier, and subscribed by the same as the twl> former. [A marginal note states that 19, 2<>. 2<'were all sent at the same time.') ’ 22. The receipt given to the protosyncellus (for the books sent to the English bishops as a present from the patriarchs), Latin, dat. July 13, <1724, dnrirn up.and subscribed by the same as tWTfirSe former letters [B 67. The English trans­ lation (W 126) is. from Brett's ‘Account']. 93. A minute delivered to Mr. Cassano, in English, March 8, 1734, i. e. 172|. (B«8: W 139.] 34. Letter to the Russian synod, drawn’ up in English (B 69: W 19·) by Mr. Campbel, as I ramember, but seat tejy ta Latta fB 79), uMoh 604 was done by Mr. Jebb, dat April 11, 1735, ted subocribod by Mr. Collier, Mr. Griffin, aad Mr. Campbel * ' ' 35. Letter to- the great obanoellour of Russia, Eng., dat April 11, 1725, drawn up by (a bleak space ie left hors], aad subscribed by the same as tiie fanner. (B 71: W 13·.] ■ . 96. Letter to the Abp. of Thebais, dat April 11, 1725, drawn up in English [B 72: W 130] by [a blank hero], but sent only ta Latin [B 72], which was done by Mr. Jebb, subscribed aa the two former. (In the margin ‘These (24, 25, 96) were sent at the same time.'] 27. The great chancellour of Russia's answer, il English, dat. Sep. 16, 1725 |B 73. W 131]. Thia ooncludea the old catalogue. Some day it may be thought of'aufficient interest to print the originals; but it must be acknowledged that the English of Brett's ‘Account', as printed by Williams, gives in all materia) points the sense of the documenta. The importent point to notice ia that the Greek bishops of that day adopt absolu­ tely the doctrinal definitions of the synod of Beth­ lehem, , and peremptorily demand of the British bishope acceptance of these doctthuil definitions aa the Irst step towards union. » John Dowritx. Hactenus praesul ille clarissimus, lam ratio mihi reddenda est, qua in Edenburgenis codicibus adhibendis usus sum. Quae in cis inde a nu­ mero VII acta referuntur, ea ut statim accepi, ita ad ipsam editionem adornandam adhibui, quem­ admodum notis subiunctis lectores monui. Quoad ea quae sub numeris Ι-Vf continentur, id praestiti, quod unum adhuc praestare licuit. Imprimis seduli· notavi variantes in graeco textu lectiones modo leviores modo graviores, quibus codices illi cum a 'Constantinopolitanis tum ab Oxoniensibus discre­ pant; deinde archetypum unius alteriusve epistolae textum, quem nactus non erani, repetii; denique latinem translationem ab ipsis Noniurantibus epi­ scopis factam subiunxi, quae verbis et sententiis textus graeci illustrandis visa est opportuna, prae­ sertim cuyn publica polleat auctoritate, quippe quae ad Rusaicam synodum missa fuerit. Etenim quam­ vis haec trans.latio nil fere novum nec in graeco dictum coptineat, suum tamen pretium habet, dia­ lectica quadam dexteritate, quae a graeco exsulat, rei dogmaticae expositionem corroborrare ac mu­ nire videtur, quae ideo inter omnia huiuece negotii acta amplum sibi vindicat locum. Quae enim de verbo ad verbum in editione transferuntur, haec paulo liberalius reddita ab Anglis exhibentur. Unum excepi ritum sacrae communionis pera­ gendae, cuius utraque translatio praeter minuta quaedam consona .reperta est. Porro in edendis kisoe auctis et emendatis eum ordinem tenui, ut primo uniuscuiusque documenti varietates ex codi­ cibus Edenburgenis adderem, deinde latinam eius­ dem translationem repraesentarem, servata quidem scribendi et interpungendi ratione, quam Anglioi viri adhibuerunt, non autem grandioribus initio verborum litteris, quae oculis offensionem afferunt. 1. ' Docttewnli I varietatM e cod. A, p. 1-8: Coi. 383, 9 y”: iv ΆληξηνβρβΙφ, έν Kwvotavtt'booicdXti. Col. 385, 1. 16 KssvmewtvcxôXst, — 1. 20 συνά8«ί (!), — 1.90-àl «uttperi »■·< — 123 itwryγέλλοοοι», — L 39 tftv om., — L 36 iffiwjrfvq, — L40 Ite^te, — L48 upoepipovvm, — 156 •06 LONDINENMtB CT ΟΟΝΜΑΝΤΙΝΟΡΟΙΛΤΑΝΑΙΪ 8YNODI, ΠΙ6-1725 ivdfteta omittit quidem, sed reiieit ad I. 68 peat todrai stettiv, — 1. 60 rf)s on. ante vooem •νητβλικής. Col 387, L 4 tuv^rau, — 1. 7 γν^^ήνηι, — L 1· fiurrontamv (!), — 1. 34 ahrofi, — 1. 47 χυρίτρ ή àm^oZtpWqt, — 1. 6fi ^«ροοέχσντι, — 1. 56 te on., — I. 61 dvwcoxtfat-tqv, — I. 61 xal tei reete, — ί. 64 &ιφ*β«·τηι,τ — 1. 67 6iwti>· oowm. Col. 389, I. 16 χροοηχούβης aie. — i. À7 γής addit supra Tenum propria manus, — 1. 30 έ««γγίλλοοα, — I. 38 itpoosryopsôssot aal xptgpsrtiζβοι, — ). 54 ovvtvoOv ήμίν, — Ί. 57 ptxpdra- TOv, — I. 6*2 uuvsvoupdvrot· Col. 391, 1. 3 ααρχός Xai rfpstroç omnino recte; al­ ludit ad Matth- XVI, 17. I. 11 <για 64, — I. 14 τοΟ un., — I. 16 abat ont. ae vocem in­ aequantem habet Stapajiaubw, — 1. jft nxavSaXlnatv, — I. 21 Μβχομμβίηνοός, ac post «Ùteih on. 54. — I. 28 apb$ rd tatOta pessimo, — 1. 35 αυνφήχης, — 1. 37 Aovitvdlk; item lin. inaequenti Aotelvou, — I. 61 ή τφ te ΜΡ«ν melius, — 1. 65 Βριτανίβς ae 1. 67 Bpitav<>. Col..393, I. 5 eicooSdectv. Ad finem addit: Δ6ξα iv ΰψίατας 6«φ. Aovfipaq; βοηδρομιου 18, 1Î16. ‘ Τέλος. Snudtrn doeuatenli traiulatio « cod. A, p. 9-18: JVqpoaito ad eoacordtam inter sectatarum Britoairicentm raUjueoa ee christiani· bonae voluntatis qui sint, eisque necesaria, cum debita nihilominus reverenti*.· juxta haud paucis, -scandalum inde praebeatur. Quinconsuetudinem catholicam ac immemorialem. recepi etiam suspicio apud- illos quaedam est. etsi sapienac celebrari debeant te» nullum mde damnum percepturi sint, à prav* XII. Qu χροσώχφ, λύβχττ έχιίνα; τφ ζήλφ, xal τή χλίση*) έχιίνή, δνxsp βτ· X- ύμού χβρύντο; έμβρτυρήσχτι, xri λύγοι; έχοδ<ίξ«σύ», xal Ιργοι; έβτββκύοβτ·. Ού γύρ τΑν έμΑν xùxmv, οβχιρ ύκέρ ύμΔν ύναδέβιγμαι, λόγον ηοιήσομαι, ού τΑν έμΑν ιτόνβιν μνημονβύοι·, il xri riva xapxiv τής ύμττέρα; όμονοίβ; xri σύν ήμίν ύρμονία; χαριτάσομαι. Γμιί; τοίνυν τύ; ύχοχρίσιι; άποδιχόμινοι, xri τή ύγύκή βύτύ; ύνβγινώσχοντι;, βΑτ» ήμίν γνώμην, ήνηρρ ύγχύήν έσομένην xri ιύχό-, μίδα χαί έλχίζομιν. Έχιιδήχιρ si xri τινα, ύμίν τύ τό δόγμα μή βλύτιτοντβ, σνγχβρήσαι χρίζιτι, xri τούτο έχ τή; μητρύ; xri τΑν έν έχιίνη κροιχόντον δούήσιτχ·.. Έγ» δέ χαί τύ λοιπέ τιλιιΛσχι έργίι; xri λόγοι; διΓσχυρίσομβι, xri tpt; όφδαλμοί; μου ■ ύπνον ού δόαω, ούβέ νυστβγμόν τοίς βλιφόροις μου *®ν ού τύ πρύγμβτχ «Γδ« πρύ; τήν τιλιιότητα. Αν- . τοί δι ύμιΐ;, ώ; δύνασίΐι τδν. ιύλαβέστβτον πρβτοσύγγιλον îi{qcii«, ήδύνατι τον; χόπου; αύτού τφ έργηι xri λάγ«·> Ασπιρ xri si; ήμύ; ποτέ έποιήοατι, . · έρρασδι. Έχ 1Ι·τρουπόλι·>; ,αψχα’ μιταγιιτνιΑνο; ·.£ μχσούντος Ό Ταπιινό; μητροπολίτή; ΑηβαΙδο; Αρσένιος, χαί έν χΑ ύδχλφύς. Serenissima Majestas, Nuper per arohimandritam archiepiscopi The­ baidos Ixindini comitem, nobis innotuit, Majestatem tuam pro summb benignitate res nostras propius aspexisse, et const ui nostro eeclesijs Graecia et Britannicis coalescendi·,* favisse, ultroque in se re­ cepisse. articulos ex utraque parte concessos,' ad quatuor patriarcha» ' orientales perferendos, cura­ turam. Nos tali honore ex .insperato dignati, ofHcjj nostri esae duximus. Majestati tuae gratias quam maximas humillime agere. Et cum tanto principi cordi eat dissidi)» sopien- ' dis, et concordiae inter ecclesias revocandae, ope­ ram navare, speramus rem ad foelieem exitpm perductum iri. Fatemur quidem, mutationes quasdam tam re­ ligionem quam rempublicaiq spectantes, partes nostras ad paucos redegisse: aed non latet Maje­ statem tuam jus fasque non semper pluribus ad­ esse, nec suffragijs colligenda. Coepta Majestatis tuae tam pietate insignia, prospero rerum cursu rependantur: diu laetus Inecriptio: Illustriss"* et reverendiss“ fratri in terris intersis, tibi ipsi et subditis foelix ; ac tan­ dem gloriae et diorum satur, ad fastigium altius, Christ» dom°" Campbell episcope prostantis·™·. evehendus. 4. Hoc animitù» in votis habent. ■ Majestati tuae Graeci textuo earietatee e cod. A, p. 31-82 : maximo cultu Col. 387, 1. 16 ίληίέής xal ιύσιβιστύτη xri dpbÀ; deditissimi έχουσβ πίστι;, — 1. 21 χα8αρ·»τύτη, — 1. 36 N. B. Nulla impari» nota nec ulla »ub»criptio post vocem γραφαίς addit παρέδοιχαν, - I. 44 m cod. habetur. έν τοίς δύσιν ιΐδισι, τού dptou etc., — 163 λαϊχοί;· λαοί;, — I 65 μέ' μή, — 1. 66 tv· 3. χατά τύ δοχούντα ύποδ., — 1.67 τύ μέν... τύ δέ. Documenti 3 tattoo archetypa» e cod. B, p.,5: Col. 398, I. 1 τφ χαιρφ- τφ Ιχρφ συμβόλμ, — I. 6 αύτύ τούτα- τύ παραπλήσια, — 1 21 poet δί«Τοίς Μοσιβιστίτοι; xal σοφΰτύτοι; έκισχόποις μέναι add. χατύ τήν ιύαγγιλιχήν βιύτβξιν, — Κιαμπχλίφ τι xal τοίς άλλας, τοί; τι ιύλαβιστίτοι; etptafatipmi,· xal άγακητοίς λαίχοίς, xoi πύα rot; 1. 22 διαφυλαχδη ύπαραχύραχτΟΑ — 1. 23 δη­ λαδή τής τού Λ„ — I. 41 έχλιλοιπέναι, — 1. 55 έραβμιβτύτοι; χριστιανοί;, ’Αρσένιο; Ηηβαίβο; μητρο­ ύληφινή μόνη. πολίτη; ιύπρδττιιν ιύχομβι. . Πολλοί; μίν xri μιγίλαι; χατιπιγδμινος ύφορμαί; Col. 401, I. 1 τι om., — 1. 12 ούβέ βλο·^ — I. 19 ι!σασι. — I. 42 χαί τί τύ τ*, — 1. 49 xri om. si; τά γρύφιιν xal έπιστέλλιιν πολλύχι; il; τήν ΰμιτέραν θιοσέβααν, πό; δήπο’τι τού toioûtou ύπέστη post διότι, — I. 58 ύραχνή^ 1. 69 τΑν όρ#. τΑν ύνατ., - 1. 70 !ν· μή- !να χαί. έργου xal οράγμβτος, δλίγοι; ύμίν δηλΑσβι xri βιασαφήσαι έγνωσα. Ού γάρ μοι όχνηρία; έργον, ού Col. 403, 1. 9 post ήγιμόνο; add. χρημάτισαντος, — ζήλου xal Αγίπης τή; πρδ; ύμύς όφιιλομένης, ύνδρι; I. 10-12 τού πρότριτα — έν τή Κωνσταντίνου om, - 1. 16 τφ δάφ, — 1 19 xpatst, — 1. Μ έγύδίλφοί, όλκγότητα aindaaobai βούλομαι· Ού γάρ ύποδούναι τή λήδη οίοντέ έσν. τδν si; ύμίς πόύον, Lege ΐσπιρ ήδη τή» πνιύμβτί μου ένύβριατα^ xri Ixslvou ·) U# pate naravrâtoAm «44. MvaeAai, — L 50 Mtfpttec, — L 58. Xpwte». OoL 443, L 8 te jMwAappAvm τ» «44. «np. Btera·^. ■um. na, — 118 aW: oau, — L 19 ή in wte| tap. Mteram man. rari, — L 19 totao' τοΟ, — L 88 imp buiva τηΟτβ, — L 49 pnwweOxau , L 61 οονίοητι. — 1.66 *a5’< «6τ4. OoL 446, 119 1ρ|1ψ*6ήάι ~ 191 4ρ*Ας, — L IA AevBtvMi «t L 99 AovBivou, — L 98 μτηρ4»»ν·ν - χρΑγμβτος. — L 44 τββ «arâ τό, — L 45 i(«voif eie, — L 61 Βρέττβννβς, — l. 69 χβτριβρχι. xAv, — L 70 tob; txeiver» Α8λοος. . CM. 447, 1.13 ή ς’-ή, — L 96 Avtixptemna, - L M ίρΑντβς «ie, — L 40 8τ»· 8τ«ν, — L 48 BimwνβσχιτοΟαιν, — I. 55 49«τήθΗμ·ν. — 1. 40 Αρχαίαν τΑξινμή Α4ντ, — t 41 ou«c* φβντήΟωσβν, — i. 49 Am^adLirweav, — L 90 Col. 449, L 19 Ιχ«»ν, — I. 90 κολο«ρι5μήτ«>ν 4γί·«ν ΑνΒρΑν, — L 31 'ApurâivÀv, — 1. 83 ιίδομιν et «βτά* asd. pro 4γί«ς bebet Αγίβν, — 1. 45 oorr. râoBApov Coi. 411, I. 8 χρημ«τ(ζοντ«ς κροβ. 6«’ 4«., — L 4 ex teoMpou, — 1. 53 Aov&vMt et Λονδίνου. ύποχκμένόυς «ai τοτττομόνβυς, — L 19 τολμών­ τας, — 1. 19 initio add.: ή 84 (χτη «ρόβΜίς Coi. 451, L 9 IdAeeplv το: sic, — 1. 15 Βόίή et eadam L lv' om., — 1. 19-90 xai μόνος, oùv Αλλοις οδτως 4«ί λίξι«κ 4χ·ι, — 1. 18 1κ«γγ4λλου«ν, τ« xal oùv 5μΙν, — 1. ίΟ όμονοοΟσ: * όμονοήοβοι, — 1.19 σκουδβηομίνους, — 1. Μ BpanavvAv, — — i. 91 poet «βρρηοίβς add. τήν trpdv; eadem 1. 33 τών om., — 1. 87 Βρ<τταννιχ·Ις. 1. ioeo έχτ»λί<Μΐ«ν exhibet ΙχτιλέτηΛι. — L 93 Col. 413, I. 1 ΑναχριΒήσοντ«ι, — 1. 9 χιαής* Χ*νής, «ητρός* . αλτήρας, — 1. 40 itdvwv τΑν'όρΑ., — — 1. 19 «tptifftav, — 1. 19 toc om., — L 44 1. 47 Κ«ιρβ4ήν*ι, — 1. 57 xal om., 1. 58 μοναστ. τ< «ai φροντ., — 1. 49 «ai Άγιον ’Ορος verb· Ας ίλπίζομιν 3»ό0 «tvdpoai inter· uncino· om., — 1. 50 φυχώφιλέσι, — I. 55 Bpartavvol. Col. 415, I. 9 ήμΑν όμΑν, — 13 BpcnàvVAv, — interponit, — I. 59 μ«τά «ροΒυμίβς, — 1. 61 Άχοχρώντβς, — I. 68 Βρ3ό in voce όρίΗΒοξος 1. 4 xtqaAptOm — 1. 9 «id nap* ήμΝ, — 1. 95 euper lituram add. man. rec. pro ήτις habet : ή 8' έβΒόμη «ρότβσις, — 1. 33 Col. 453. Additamentum quod angiioe in editione άφβνής- Ασαφής, — 1. 34 (κλΑβνμτν. Col. 417, 1. 19 ΙχτόλχΙ. — 1. 91. κα»’ έχβίστην ήμί- · exhibetur ita graece ex autographo ee habet: Αί τφ «apdvr. ουντβγματιφ 4ποχρία»:ς «ρός ρ«ν, — t 99 χρΑνται· χοχρ1)ο9αι . . . «ύτο<· τάς dab Βρ»ττ«ννί«ς 4ποστ«λ«ίσβς χροΜο«ις, χυτούς, — 1. 94 ίδομιν, — 1. 57 οδ μόνον Α«ο• αυνοδιχή τής Ανβτολιχής ίχχλησίχς xpW*t xal 8«χόμι3«, Αλλά xal taqvqOpsv. ' ditopdoti γ»γόν«σιν Ini συν*λ<ύα»ι xài dxptCol. 419, 1. 7 Bpxrrawip, — 1.19-90 συμφρονήαουσιν β«στ4τη αυνΒιβοχέψ·:, τοό π«ν«γιωτάτου οίχοοοί τούτα omiioo δόγμασι, —, 1. 99 post Αν «44. μχνιχοΟ ' ««τριΑρχου Κωνστχντινουπόλϊως νίβς 84, — \ 93 8ιορίζ«ται om., — ■ 1. 31 Βροτταννίφ, 'Ρώμης, χυρίου Ίιρ«μίου, «ai τόν παρίυρίΜντων — I. 33 συμφρονήσβχκ, jj. 1. 34 φαβίν, — 1, 56 μβχβριβιτίίτοιν xal άγ·.«τάτο>ν «χτρίβρχ&ν, τοΟ Βρηταννίφ. τ» Αλχξβνδρ«ίχς χυ^ου Σβμόυήλ xal τοΟ ItpoCol. 491, I. 16 dxsexcpdxiee, — I. 17 perperam inter­ αολύμον χυρίου ΧρυοάνΟου, αυνχΒριβζόντων χύpungit: έμολογοΟαιν, Αληθινόν κατρ’ί, xal υίφ τοίς. τής τ« Ινδημούση; ΙντβΜβ. τών π«νι*^ωτάetc., — 1. 19 1«<υφήμησ·, — 1. 99 Βροτταννίφ, τ«ν μητροπολιτών όμηγύρβος, xal τοβ (ύβγοΟς — 1. 37 πρώτης xai Sturipaç Αγίας, ·— 1. 95 τό - «λήρου τής τοΟ Χριστού μιγίλης Ιχχλησίβς: έν πνχΟμα τό Αγιον, — 1. 67 ν τοίς 1ν Βρ«ττβννίςι . φ<λύλη<ην, <ρ«·τήσ«σιν, Βπ·>ς φρονβί ή Ανατολική Γ χ*Ψ· α'.*, Ημβτι α'-φ: έν 84 βφλίφ «'-φ, — τΑν 4p9e64{tsv ΓροκχΑν όχχληαί·. { 1. 5? poet Αντιφ4«γγομίνήν add.: ή 4γ4κη ή Varietate· «atom quibus «b edita discrepat Ανάγχη ΑνΚναί τί ή χαρ«φλ1φ«α, — 1. 56 ή9η, haec sunt: —1. 57 .μ«χρ6ς. Col. 435, ' I. 34 ίχοχρήντβς, — 1. 58 «Ας γΑρ om., Coi. 483, l. 96 meadem τ«1 corrige in xai,'. — i. 59 - «ύχβριστχίβς. eo4 pont «ai «44. γ4ρ, — 1. 99 τφ Ατφ. ~ Col. 437, 1. 9 Tiba interponit γησί γφρ inter nneinoe, Col. 485, I. 9 mendum Bosurm corrige in tonsu, — Λ 13 «ΑτοοχόΒΙου, — L 95 vox βιΜις statim poat — 1. 10 τφ· τΑν, — L 99 μιχρίτβτον. B8w«dpw, — 1. 97 τήν om., — I. 30 iv saper Col. 439, 1. 4 te' tbMac. — L 6 ouwvoupivooç. — litaram, am·, rae., — L 69 daeraoodpsva. I. 14 Bu râper lineam et o*. xal, — L 31 οήχ Avtpemtec, — L 43 poet 8capuX4(w «44. φΑς, — CoL 457, L < 4λ«ς eas., -^· L*9B «Quoi· at «a4am L ABqtec, — L.99 Βήβι, — L 36 matagte,^- L 37 148 em. amte ·***·<* — Î. R JterâlMeÇu , ’ ·,ρ·· <£ J,.*. ~ ' ‘j*· s ■** » , ’« ■* ■» . si X ' »■ dâÎÉ * ' * )WteaC -K .„ ...Uial'L··. ■ χ«ρ4ήηντχς Md râv «at Mpa* atvA ,, »«i τούτην evvelucfy, — L 36 dvaytvsaaadpavai φΑς χβρΑσχηοι,— LM W'W. Col. 4M, L M ataaU* b râtç, — 1.43 συν«φροιοHvrstv. Col. 407, L 1 «A ptapd om., — L 13-14 τΑν τήν τοιβϋτην omissio ΛΛφ, dOJ& μ% — L 17 aoλυίήμονβς, — L 38 o4,— L 40 ττμμόχιον; item L 49 τιμμβχίφ, — L 45 earr. mahdam ■κρνοίλφή ia «ροσέλ>^, — L 68-60 mU 4 0Z>15 LONDINMN8E8 ET, CONSTANTINOPt^UTANAE SYNODI, 1716-1716 transmittendam, ut patriarcharum inspectioni subjiciatur. βία terram ftsisse sanctam ab ipsis conculcata^· : at uno ore .tradiderunt ». patres ' dojhinum nostrum IX, X, XL XII. De hi» quqque articulis inter·. Jesnm, ab ipsis fuisse visum sub angeli persona n· convenit. et nomine. Consulantur a. Justini martyris. Dial, • . ' cum Tryphone, Irenaeus, lib. 4, cap. -i'i. Tertull. lib. adv. Judaeo», et Athana», lib. 4, contra Ari­ ane». Et simili promu» ratione observhnt patres, res|H>ndendum. , - " ' Contra primam, secundam et tertiam reSpon- ^cultûm non aibi praeberi'permisisse angelo», qui «iones ' nihil a ntobi» eme eojicieqjlujn, modir de apparuissent; v. g. angelum quem videront Manon et d. îohanne». . ludie. XIII. 16, Apoc. XIX, -JO. .caeteri" omnibus'consentiamus. Quartam, quintam,. sextam, et septimam tum Et 'tamen diversa ratio est colendi angelo», qui demum nd» eme expensuros, cum-de responsione coram oculi» se sistunt, et qui videri non possunt. catholicae orientalia ecclesiae ad primam nostram Dum se conspiciendos exhibeant, dignitati eorum propositionem sermq ^it, qua in re sententiarum naturae nostram longe superanti, mqneri quod aliqua' diversitas occurrij. inter no» et catholicam sustinent, vel legationi quam obeunt, aliqua sal­ enrlesiam orientalem. tem debetor reverentia : at hae omnes observandi Octavae facile consentimus, sicut.ut nonae, de- rationes evanescunt prur^KAum ab hominum visu ihiiae et undecimae. »e amoveant, et forsitan extra omnem vocis aditum. Duodecimam vero quod spectat, prece» viven­ Adde quod Origenes calumniae incusat Celsum, scri­ tium <-t sacrificium euCharisticuuK^ifa defunctis bentem angelos a ludaeis fuisse adorato!?1 Contra' l>rodeme credimus, adeo ut horum ope animarum Ceis,, lib. 1. Idem docet. Deum solum omnipoten­ foelicita». quae in loco ij» a Deo definito judicÿ tem* ease adorandum, et nemini praeterquam enti diem expectant, magis magisque intendatur; nihil ^upremo preces esae effundendas; Deum tunc op­ autem amplius de hac re a. nobi» statuendum time a nobis ease adoratum, eum illi supplicemus putamus. per Jesum Christum, absque ulla omnino angelo­ De ijs etiam, quae ad postremos quinque arti­ rum ■ invocatione ; angelos omne» et beatorum ani­ culo» prolata leguntur/ in. quibus et aliqua manet ma» nobia amicos esse futuros, et non rogatos pro inter Itqa^pcCUmmodaifaa dissentio, hic solum ob­ nobis ease oraturos, si modo Deus propitius fuerit, servare liceat, quod quacunque tandem de ratione laid., lib. 5. Ex plurimi» quoque ». acripturae locis no» Luthero-Calvinismi suspectos teneat ecclesia colligere e»t, angelorum cultum o»»e inl&itum. orientali» catholica, palam, tamen profiteamur, nul­ Conferantur Deut. VI, 13 et 4; I Ham VIl. 3, ubi lorum dogmata, quorum causa cognomentum »ec- /LXX legunt δουλιύσιτι. unde et distinctio illa inter tatoribu» suis induxerunt utriusque sectae auctores./ latriam et duliam evertitur. Adde etiam Luc. IV, H: nobis recte imputari fftase; atque insuper credamus Colos». II, 18, 19. et Theodoreti interpretationem. ipso» quoque cum hanc nostram perlegerint Ze- Sed ad patres ut redeamus. Irenaeus, lib. II. cap. 57. sponsionem, facile nos esae exoneraturo» hac/ca­ expresse dicit, ecclesiam non fecisse tnirAula aut lumnia. Ut ad rem deveniamus. invocatione angelorum aut alia illicita curiositate. I. Ad ea. quae in responsione ad primam pro­ Theophilus Antiochenus ideo scribit imperatorem positionem adhibentur de septeni concilijs oecu- a christiania adorari non potuisse, quia Deus non menicis ». scripturi» authoritate aequiperandis, erat. Lib. 1. ad Autol. Concilium Laodicenum, dicimus nos non posse eodem observationi» re­ can. 36. anathema denuntiabant adversos eo», qui spectu ha» et illa colare. Libçnter quidem agnos­ adorabant Angelos. At dicunt quibam eauonem cimus, fidem a sex prioribus oecumenicis concilijs eos tantum respicere haeretico», qubrum juxta stabilitam nobis esse receptam, quippe quae doc­ sententiam angeli salutem tulerunt, dum promul­ trinae in ». scripturis traditae consentanee depre- garunt legem, et qui proinde erant adorandi nulla hendatur; attamen nulla possumus ratione in ani­ habita servatoris nostri ratione. Hoc autem non mum ipducere, eodem prorsus inspirationis gradu voluisse concilium exinde patet, quod 1”. Angelo­ patre» in his synodis congregatos fuisse afflatos, rum cultu» in genere damnatur a synodo, absque quo gaudebant prophetae, evangelistae et apostoli. ulla praefinita determinatione; qi|od si vero ulla Koghmus insuper, ut ab ij» quae in his conciles ratione licitum putaasent. consultissimis ille epidisciplinae gratia erant sancita nos non obstrictos scoporum coetus, fas est dicere, discrimina cultu» teneamus. Praeterea, ad septimum quod attinet explicaasent, in quo crimen consisteret elucidasconcilium oecumenicum, Nicaenum scilicet, id nobi» ' sent, et eatenus tantum anathemati Hunc cultum oàicij incumbere putamus, ut asseveremus vel du- subjecissent, quatenus abnormis erat et impius. liae cultum angelis et sancis vita defunctis tri­ 'I*. Tametsi, qui notantur a concilio, reliquisse buere nobi» inlicitum haberi. Propter has autem ecclesiam dicantur, hoc tamen nihil arnpliu» de­ praecipue causa», hanc ampleximua sententiam. notat, quamnuod segregatos habuerunt conveniendi Nullo primum exemplo e. veteri testamento de­ loco», ut ipsrcanon innuit. Nam si angelos promul­ prompto liquido probatur angelis exhibuisse cul­ gando legem salutifero» fuisse document. »i hos ut tum ludaeos. e contra ab ijs non ftiirne adoratos vero» et primario» respexisaent mediatore», si nec potius constat. Quod si vero angelorum cultum servatorem noatrum aut invocassent aut adorassent, sibi haud inconcessum crediderint ludaei, rationes christiani quidem non fuissent ; et si non Christiani, quaedam ijs propriae adfuerunt cur hoc facerent. nec decretis concilÿ obnoxij; nam ut d. Paulus, Nam ~ patriarchis se conspiciendo» praebuissent „quid nobis est cum extraneis, ut eos judicemus*? angeli, leges tradidissent' Mosaics», Israelita» per Ecclesia non solet abstinere ludaeoa, Ethnicos, seu deserta duxissent ; Michael quoque dicitur eorun­ apostatas. Hoc quidem esset ex societate sua ex­ dem princeps, et tutela terrpe Israeliticae eidem pellere, qui prius seipsos segregasaent. Et prae­ attribuitur, Dan,, cap. X. Legimus quidem Abra-. terea nullam habet potestatem, quam exerceat hamum corpus incurvasse suum coram angelis; contra eos, qui non sunt christiani. Hinc liquido Praeterea^, ijs. quae protuleruht de irticuli» a nobis An^propositiombu» nostris praestitutis, sic f attamen ex epuli», quas eundem parasse diarimas, hosce angelos patet ab ipso pro hominibus fuisse habitos. Sic Moses et Jusbu» jubentur calceos sibi exuere, et >b angelo, qui apparuit,- dHhoore constat, anathema concilij eos tantum ferire, qui non omne^ servatoris nostri cultum abrogasMUt. Qua de re igitur damnantur, niai quod angelos una cum ipeo adoraverint, et phtree eme media~ . _ 6V> ^oXdinensçs et CONSTANTII 3 POLIT A NAE SYNODI. ΠΙβ-17‘25 ' tpres reli^ioso eultu venerando· docuerunt? V Atba- > : 618 Homine· quidem noa rbro adeo sualVmalevoli, ■ ,· nasius in tractatu suo contra Arianos, lib. 4, poet* ut beneficium in alium conferre aolaariqt. niM quam probasset angelo· servatori nostro miamtra- .humili gestu et submisso vultg ambiantur; qttod* visse, 'et eundem venerato» isse, non ideo, inquit, cumque alteri gratum fecerint dehonestant, dum adordrunt eum, quia ordine erat nuperior, sed quia alia et iuereota gaudebat natura. Nam ai dignitas et ordo essent idonea adorandi ^causa, in­ feriore· angeli superiores adorarent; non autem »ic ae rea habet, χτίαμα γάρ χτίομητι1· où npooxuvst, creatura enim non adorat creaturam. Deinde in­ ducit exemplum Petri (’omelium. qui ipaum ado­ rare voluerit, prohibenti» (At. X>, et aiinilepror­ sus exemplum angeli et d. Jobannia (Apoc. XIX), et tandem infert Deum solum eme adorandum. 'Atlntnaa. contra Arian., peg. 286/ 394. edit. Piri·. Kpiphaniua. dum recitat eorum haereain. qui bea­ tam virginem adorarunt. »ic argumentatur: Nec Eliae igneo curru «in caelum evectu», et qui sdhud aura vescitur aethere»: nec adoratur d. Johanne·, * senatori nostro ut plurimum dilectu», nec sancto­ rum quispiam. 8i angelo· Deus non sinit esae colendo·, guanto minus tiliam Annae et Joachim 5 Epiphan. Haere». 79. Atque alibi tradit, nullam creaturam esse adorandam. Ilis et alterum ad­ damus testimonium n d. Augustino adductum; qui, tametsi gente erat l-atinus.Xijit tamen pietate et doctrina clarus, et sua scripsit aut ad finem «eculi quarti aut sub quinti initio. Observat hic pater angelum, de quo in Apocalypsi mentio est, inter- dixisse cultum »Ui ipsius, eundem fuisse apostoli conservum, et Deum solum fuisse adorandum. . August, de doctr. Christian., lib. I. cap. 33. Deni­ que sicut ex hi» quaedam teetimonijs disertis ver­ bis inhibeant sanctorum invocationem; ita et altera i)la. quae angelorum cultum praecipue spectant, a fortiori feriunt invocationem sanctorum vita defunctorum, Si etenim angeli, quos scripturae nominant tutores et spiritus haeredibus saluti»» ministrantes. P». XXXVII. llebr. 1. non sunt in­ vocandi aut religioso cultu venerandi, quanto minus sancti vita defuncti, qui tale non obeunt protegendi munus, quibus nec venia ha» revisendi terras con­ cessa (nobis saltem hoc non liquet), et qui proinde haud pari sane ratione sunt colendi, latcos autem s. scripturarum quibus invocationi sanctorum de­ functorum patrocinari conati ratis, metam non contingere opinamur. Verbi gratia, exemplum Heiekiae ab exercitu Nennacheribi liberati propter Davidem tunc apud mortuo*, ab argumenti scopo aberrare videtur. Nihil aliud etenim legimus apud sacrum authorem. quam quod Deus pollicitus erat se Hieroaolymam tueri velle propter Davidem ser­ vum suum et propter seipum; at hullibi reperire est ludaeos Davidem invocasse, ut pro ij» inter­ cederet; et tamen si quid valeret patriarcharum argumentatio, neccssc eet ut ita se re» haberet Locum proxime allatum videre est apud Act., cap. XII, v. fi, ubi dicitur ecclesia indesinenter preces fudisse Deo pro ·. Petro: quid vero hinc lieet colligere, quam quod altera ecclesiae militan­ tis pars pro altera oraverit? Hic cum d. Paulus Romanos hortatur conjunctis precibus Deum pro illo orare, ut liberetur ab infidelium machinationi­ bus. eadem plane rea eet. nec ab istiusmodi media­ tione aversamur. Praeterea libenter agnoscimus •anctos, qui fsto cesserint, pro fidelium coetu in terris degentium apud Deum intercessuros ; nequa­ quam vero exinde sequitur, propterva a nobis esse invocandos; cum enim natura sint benefici, fieri non potest, quih absque sacro cultu opem nobis ferant; et porro non constat eos supplicationes audiendi nostra» esse capaces. Comctx. esxsaxi- touv» XXXVII. inter faciendum sdsiat morae, difficile· aditus, er protervitas; est etiam aliquando, cum jàceat rei adipiscenidae pretium propter eorum superbiam, e quibus est petenda. Ideo se magni aestimando» censent ^md alios abjectos videant, et proinde» nulla ab ijs impetranda eet gratia., nisi çorvm ob­ sequatur studijs; se contemptui habitos existimant. »i desit adulatio; et grandia merita succenturiant fastu et arrogantia. Unde autem haec omnia? Ex ignorantig. scilicet, ex vili animo et- malo. M undus aerumnarum plenus non magis interest foelicibus beaforum ilomubus, quam men» tam male di»|>o»ita sanctorum affectui est aliena. Dignitatem, qua fruuntur. meliu» eognorunt suam, quam ut. aliquid novae ex observantia nostra secessurum putent. ■ atque, adeo sunt benigni, ut non iM^quod. n* fastidiosius arae gererent, vereantur Exulat e l’aelis superbia, ex quo Deu» ejecerit -luciferum. haud opus est igitur animos excruciare, ne sanctos offenderemus, quod forsitan nosmet parum civile» praebeamus; prbesartim eum hoc sciant, non ideo haec fecisse u<>». quod eos despectui habeamus, sed quod metuamus, ne Deo injuriam offeremus. Beneficentia adeo consummata null· objiciet im­ pedimenta, quo OMpuii auxilium ferat. excelsiupe licet in gradu sint positi, fastu tamenjnon tujpdnt ; neque ideo erga alios benigne se gerùïTCiut par illis referatur gratia. I nde et non rogati omnia humanitatis praestabunt officia. l'çctora eorum tantus implet caritati» ardor, ut quodcunque po­ tuerint id gratis facient, nec opus est ad bene­ volentiam eorum suscitandam aut importunitate nostra aut reverentia. Cum veni dicatur quod servatori» nostri media­ tio .spectat tantummodo peccatum originale, et quod sancti sunt invocandi ut universorum. Deo inter­ cedant pro remissione peccatorum post baptismum commissorum, hanc positionem, pace quod fiat do­ minationum vestrarum, et sacri» scripturis directe contrariam, et muneri servatori» nostri mediatono ut Dei et homini» derogantem ‘plane censemus Ipse etenim Dominus noster Jrau» 'luculenter prae-, cipit apostolis, ct proinde toti fidelium coetui, ut Deum directe invocarent. Quudcunque, inquit, rogaveritis in meo nomine, id faciam; atque ite­ rum in commate proxime insequenti. Si quid roga­ veritis in nomine meo. id faciam. Joh. XIV. 13, 14. Et in capite decimo sexto discipuli» suis (follicetur servator noster, quod quaeeuuque rogaverint patrem in .suo nomine, ea illis concessurum fore. Unde et pergit Dominus noster: Hactenus nihil in numine meo petiistis, (retite et acceperitis, ut gaudium impleatur vestrum. Ibid. Hic disertis verbis jube­ mur Deum expresse invocare, ut nobi» daret omnia bona, quibus vel in hac vita vel in futura fruituri sumus; atque eandem valere nonnam in­ vocandi Deum pro remissione |>e<-c·torum post baptisma commissorum, ex iis discere est. quae idem scribit apostolo» Ep. I. cap. IL? v 1,2. Si quis deliquerit, advocatum habemus apud patrem. Jesum Christum justum, et ipse est deprecatio pro delictis nostris. Ex hi» verbis apostoli. Si qui» deliquerit, advocatum habemus apud patrem. Jeaum Christum; constat actualia peccata solum denotari, nam peccatum originale humano generi adhaesit longe sate tempora d. Johannis. Praetero·, dum apostolus affirmat servatorem nostrum osse ad­ vocatum nobis et deprecationem pro debetis nostris, i i » up ' 619 . , ■ ■ ' > ' - '■> ' ' ,'■ ) '* 4 ■* .» ■ LONDINEN8E8 ET OONSTANTINOPOUTANAE SYNODI, iyfi-172» manifesto innuit eum, etiam postquam aaocpui^rit hune patrem aUndfintellexime amplias, quam quod ia caelos, etiamnum Deo patri intercedere pro elementa eucharistica · divina quadam virtute, et potentia benefiea fuisse praedita per spiritus des­ peccati» nostri» poet beptiamum commissi». ~ Xutetn dominationum vestrarum sententiam, cendentis sanctificationem la rnp nostram tiara lem et Vinum in eucharistia poet consectueonsoeM- ^-proximo accedent d. Chrysqgtomi verba ex ejua qua pghem tionofo in naturqle corpus et sanguinem servatorisU epistola ad Carnarium *); sanctissimus pator diapunostri transmutari contenditis, dum interim nihil de tane contra haeresim Apotlinariai illuetrandi gratia elementi», relinquatur, praeter accidentia substantiae mutuatur comparationem ab rwlharistiae «aera­ vacua ; hanc, inqnimus, opinionem, minime; a nobia mento, Antequam aanctifiçetar pania, inquit, panem probatam nolutnuy. Talis enim praesentia corporea, qdftinamua, diyina autem iUUm sanctificante gratia, ■ • ' , • quam tranMibatantiationem vocant, nec scripturis mediante sacerdote, liberatus eet quidem appella­ sacri» innititur, nee traditione venerandissimorum tione pania, digau» autem habitae eet dominici ecclesiae primaevae patrum, quippe qui aut talia corpori» appellatione, etiamai natura pania in ipa<> projjsrunt ex quibus contraria evincitur sententia. permansit. Ex hae loquendi forma, Ut ipsa commit tôtidcln verbia hanc diserte negant. Scripturae paratione, liquido ostendit pro sua sententia naqu<>d attinet, Dominu» noster dicit quidem panem tuum aive substantium pania poat^onnsecrationem et vinum euehariaticum es»C coq.ua et sanguinem (termanaiise non mutatam. Similiter prorsus Theoauum : haec autem Verba non in proprio sensu dorëtua, qui Graecorum patrum agmen' claudet, eme exponenda. ex alii» licet colligere scripturi». amice nobiaeum conspirat in ejua dialogo aecutido ubi ijervntor noater seipsum dicit eaae januam, et . inter orthodoxum et eranistem. quorum poatbrior vitem; atque alibi dicitur e«e agnua Dei et læo Eutychi» sectatorem denotat. Docuit autem Eutyutmmv iinii Christo ' ιιιιοιί naturam, imiutuiu, mea^aau de tribu Judae. Quae omnia «cripturarum loca cheo unicam solum fuisse atque metaphorice osse explicanda credimus, agnoscet humanam a divina fuisse absorptam. Ut haereainl orientalis ecclesia; et si haec omnia tropice sunt suam confirmaret, ex elementorum mutatione , in » accipienda, quidni illa altera verba institutionis sacra eucharistia argumentum ducit eranistes. Ut eucharisticae. quae ai in sensu proprio intelligantur. symbola, inquit, et dominici corporis et sanguinis aeque videntur esse absurda qt impossibilia ? His alia sunt ante sacerdotis invocationem. |mst invo­ addatur d. Paulum elementum eucharistieum pa­ cationem vero mutantur et alia fiunt, ita domini­ nem dominare etia'ui per ·) consecrationem, cum cum corpus post ejus asccntionem in divinam trans­ erag jam consedendus. Ad patres igitur devenia­ mutatur substantiam. Tuo teipsum jugulas gladio, mus, et eorum uliqua proferamus testimonia. 8. Ju- inquit orthodoxi!» (qui Theodoreti vico» gerit)’): stinus martyr de consecrato pane et vino dicit quod non enim mystica symbola post consecrationem ab iis sanguis et caro nostra aluntur; Apol. II. Unde suam amittunt naturam, sed substantia manet eadem et . plane sequitur, quiui crediderit substantiam quA prius. Nemo autem unquam dixerit, aut ’) elementorum eucharisticorum post consecrationem d. Chryaostomum aut Thcodoretum vel ·Ή»0ΓβΙίνο esse relictam. Nam si doctrina de accidentibus esse locutos, vel minu» rectam amplexos esse sen­ nulli substantiae inhaerentibus tunc tempori» fuisset tentiam de eucharistiae sacramento; unde et tuto stabilita (quam quidem primaevi» patribus omnino licet concludere, eundam de hac re tradidisse fuisse ignotum liquido cunstat). qua tandem ralione doctrinam hos patres e/ ecclesiam primaevam dicere potuit s. Justinus eor|K>ra nostra puris putis catholicam. > Hanc orientalium testimonia confirmabit con­ accidentibus fuisse enutrita? Accidentia enim sunt euim sunt diversum aliquod Λ substantia ; quomodo sensus trium patrum, qui in occidentali ecclesia igitur potest corpus accipere nutrimentum et par­ floruerunt, praeclarissimorum: Horum primus est tium incrementum ab eo. quod non est corpus? Tertullianus, qui sua scripsit sub initio saeculi Eodem saeculo secundo cum s. Justino vixit Ire­ tertii : alteri. ». Augustinus Hipponensis episcopus, naeus. qui nos docet eucharistiam ex duobus esse et Gelasius I, episcopus Romanus, saeculi» 4 * et conflatam, terreno ac caelesti, quorum alterum pa­ fi* vixere. Scribit Tertullianus, contra Marcion. nis est et vinum, alterum in mystica vi et energia dominum nostrum per corpus suum in eucharistia praeteinaturali per deseenaum spiritus sancti his intellexisse symbolum sive repraesentamep corporis communicata'consistit. 8. Cyrillus Hierosolymitanus sui. Corpus meum, hoc est. figura corporis mei. qtaidem altqjro in loco ea protulit quae tranSub- Tertul. contra Marcion., lib. I, cap. XIV. 8. Augu­ «xantiationis causae favere videntur. Scribit f enim stinus hanc regulam proponit interpretandi scrip­ <4tech. Mystag. IV, quod sicut servator noater turas, Si scriptura inquit, ne impium aliquid ac aquam in vinum convertit ad Canam Galilaeae, sic sceleratum faciamus, nobis interdicit, tunc verba sine dubio corpus dedit et sanguinem suum in proprio sunt sensu accipienda; quod si vero, ut a eucharistica instituUime^ Unde pro rato habeamus, bono 'abstineamus. et malum aliquod faciamus, noa accipere corpus ejus qpb specie panis et san­ jubere videatur, tum metaphorice sunt explicanda, guinem ejus sub specie vini. liu autem locutiones, Et hanc normam, illustrandi gratia, profert ex hujusmodi licet transmutationi favere maxime vi­ evangelio d. Johannis, eap. VI, locum, quem ut deantur, non tamen de transubstantiatione esee praesentiam corpoream afferrent adduxerunt qui­ intelligendas. ex ii» facile est colligere quae idem dam, Nisi ederitis carnem filii hominis, et biberitis scribit de sancto chrismate, Catech. Mystag. Π, ejua sanguinem, non habebitis vitam in vobis. hia verbis: Sicut panis eucharistiae poet invocationem Hic malum aliquid et inhumanum praecipi videtur ; ». spiritu» non amplius eat paais communia, sed figura est ergo praecipiens passioni ejus esse com­ eet corpus Christi, ita hoc sanctum chrisma post municandum et suaviter et utiliter in memoria invocationem non amplius est commune chrisma, recolendum quod pro nobis caro ejus crucifixa et sed fit χάρισμα Christi, et ipsa praesentia et divini­ vulnerata sit. August, de doctr. Christiana, lib. 111. tas spiritus sancti. Ex hac argumentatione inferre licet, quod sicut a nobis non est supponendum sacrum chrisma in ipsam converti deitatis essen­ (taUiaram tlaroacataaa, Niccphor. CoaaUatlaopol. patriarch, ia dnsbn» sms. Mblfottamt Coltartiaae. Daaiqae a Jstaaa. tiam; ita neo pari ratione possumus concludere Praia sA taaai Instate» «autre Araphaloa. ·) Dus· Uaaat ia oodiea mm. ·*► '4 et* ■ e^i « ί»ί· bOMDINÉNSBB ET CONST ANTINOPOLITANAE 8Y?OD}. 111^-1745 β» yuod quidum ·. ia synodo secunda Nicaeas congregati non n Baron. A. D. 7M, Goaeil. I*bba. tom. VII. Et s Auguatia·· da ehriatiaats tieuo quibusdam superstitit ... laborantibus ______ verba faejeas. scribit re multos novidsa, qui pleturas' adorarent. _ August, de moribus Eccles. Cath., cap. 34. Sad ut sententiam nostram de re amplius elacidemas, libenter quidem agnoscimus imaginum usum ia' eoelesiis non sedum esse lieitum, verum etiam posse esse utilem, dum Mtj· repraesentetur historia sane- torum, eorundem aeta'in memoriam rcvoejntur. et pietatis affectus in populo excitentur. Έ» proinde, priora attulimus testimonia, non. quod imaginum usum, sed quod earum cultum minus probemus. Nam si orat, quando ipse imaginum usus dam­ naretur. neque unquam ab universali ecclesia pri­ Gelasius papa sententiam nostram contra tran- maeva admitteretur, à fortiori sequitur in primaevis substantionem non minus .confirmat. Eloruit ' istis temporibus .imagines hdiid unquam religioso exeunto demum seculo quinto, et disertissimis ait cultu fuisse honestatas. / cap. XV. Kt h eodem libro clarissime dicit, quod Non revera Domini corps·'hei, quod cum illo non ent in aeternum. * Hud. cap. ΧΧΧΙΠ. Unde mani­ festus· fit, insignissimum huue patrem non putasse elementa eucharistica m naturale corpus^bervatoris noistriTuisse transubstantiate : omnibub etenim con­ cessum habetur. sacrificiutn eueharisticum ad judjeii diem esse cessaturum. ; Postquam etenim lata Aierit senteqtia. et vita aut amittitur aut tenetur; ciun nullO· jam remittendi peccata sit locus^et non amplius opus fuerit spiritali gratia ne' in' lapsum 'procumbamus; sacrificandi ratio cadet prorsus. Et t cum diutips elementa eucharistica non consecrentur, naturale servatoris nostri corpus, quod exinde pro­ venire supponitur, haud potest produci, et proinde cum illo rion érif in aeternum. verbis, substantiam et naturam pani· et vini permbnere post eonseirutionem. Tract, contra Nestiff. et Eutych. Dicit equidem eodem in loço elementa converti 'in rem divinam, i. e. virtute divina ease praedita, operante spiritu sancto; quam quidem mutationem lubentor agnoscimus, videlicet mysti­ cam quandam virtutem et potentiam praetematuralem in elementa eucharistica esae derivatam, pronuntiante institutionis verba sacerdote, et invo­ cante descensum'sancti spiritus. Haec vero testimonia ex patribus I. au b Alexandro Borgià, archiepiscopo Firmano toritas, noetri vero apostolat*· sollicitudo praecipuis voti· expetebat, fraternitas tua impigra sedulitate repraesentavit. Vix enim ad metropolitanum istam ecclesiam tuae virtuti creditam perveneras, cum Entant constitutiones hujus concilii in operibu· statim de provinciali concilio celebrando salubriter cogitasti ao, de-divino, cultu et ecclestûJtica disci­ sequentibus : \ plina amplificanda ^sollicitus, 'una cum provinciae 1) ('«rtieilium provinciale Firmanum, quod Ale­ tuae cdepiscopis sapientissime decreta promulgasti. xander Borgin, archiepiscopus, métropolite et Eorum itaque exemplum, quod pes dilectum filium princeps Firmaqus, habuit anno a Christo ^nato Fabritium Borgiam, fratrem tuum, ad 'nos deferri MDCCXXV1., diebus XX VIII. aprilis M 14 curasti, libenti laetoque animo accepimus, ac fra­ V. maij. Firmi, MDCCXXVH, typis Dominici ternitatis tuae et comprovincialium episcoporum Antonjj Bolis 4- frat.. tvpographoruni archiepiacosolum prudentianique merityt laudibus prosecuti paliurn. ln-4", 4 f. - 120 p. — (Roma, Propa- 8 sumus; tibique persuasum esse optalbus, insignia ganda). paterni studti incrementa ad pristinam in te bene­ 2) Acta et decreta sacrorum conciliorum re- volentiam nostram,inde accessisse, flatis proinde centiorum collectio Itacenaia, auctoribus presbyteris intelligis, venerabilis frater, - quantopere cupiamus fl. J. e domo b. v. M. aine labe conceptae ad Ιλ- singularem tibi charitatem rebus ipsis declararo eum. (Friburgi, 187V), I, 587-814. eamdemque germano tu<>, tam suis meritis quam tuis commendationibus nobis 'acceptissimo, ubi se occasio dederit, testatam facere. Hujusce autem BENEDICTUS PAPA XIII. venerabili fratri Ai.sxaxoro. archiepiscopo Firmano. propensae voluntatis pignus apostolicam benedic­ tionem fraternitati tuae peramanter impertimur. Venerabilis frater, salutem et apostolicam bene­ Datum Romae, apud s. Petrum, sub annule piscatoris, die XXVI. julii MDCCXXVI., (tontificadictionem. * Quod episcopali vigilantiae sacrorum canonum tus nostri anno tertio. ne Tridèntinae praesertim sy nodi comlhendavit aucC., arthiepucvpo» Emiuamr. CONSTITTTIONES SYNODI PROVINCIALIS FIRMANAE, Alexander Dei ct apostolicae sedia gratia sanctae Firmanae eeeleaiae archiepiscopus, metropolita et princeps, de consilio et assensu reverendissimorum d. d. coepiscoporum nostrorum, qui ad Dei gloriam et honorem in hanc provincialem synodum convenerunt, haec statuimus et sancimus. TITULUM I. Ds summa trinitate et fide catholica. In nomine sanctissimae et individuae trinitatis, Patris et Filii ct Spiritus sancti. Amsw. 'Sanctam catholicam et apostolioam fidem, hu­ manae salutis initium et fundamentum, quam in prima , hujus concilii sessione professi sumus iuxta articulos in constitutione fol. record. Pii IV., Romani pontificis, praescriptos, satis in superiori concilio provinciali, sub Higismundo Zannettini piae mem., archiepiscopo et principe Firmano, habito, cautjim fuit, quinam et quando profiteri teneantur. Unum ad integritatem fidei servandam addimus, quod cum Clemens XI. sanctae mem., Romanus pontifex, no­ vissimos aliquos in ecclesia errores constitutione sua, quae incipit ('nifemtus, damnaverit, eadem constitutio uti fidei e^ disciplinae regula ab omni­ bus debita obedientia et exeeutione servetur. Ne varo neglectus jaceat coelestis ille sacrorum librorum thesaurus, quem Spiritus sanctus nobis tradidit, ut inde infallibili Dei sapientia edocti sciremus, quid credere, quidque sperare, quid deni­ que agere debeamus, ut Deo placere possimus, praesertim, quod dolenter referimus, apnd eccle­ siastici ordinis viros: sancta synodus decernit, ut unusquisque sacerdos in universa nostra provincia sacrorum' bibitorum codicem vulgatae et ab ecclesia approbatae editionis apud se ' habeat, sub poenis arbitrio episcopi infligendis. Nec tantum apud se retineat, sed frequenter legat et meditatur, et unusquisque pro suo captu in sacrarum litterarum cognitione semper magis ac magia proficere conetur. Ad haec canonici theologi in cathedralibüs et col­ legiatis ecclesiis, ubi sunt, ad implendum officium suum, juxta «alubetvimam constitutionem nuper editam a sanctissimo patro ac domino noetro Benedicto XUI.1), quae modo publicabitur mox in calce decretorum registranda, omnino compellantur, eademque. constitutio in reliquis' quoque diHgentar observetur. Hoc addentes, quod etiam in colle­ giatis ecclesiis qxistentibus in aliquo insigni oppido, ubi clerus numerosus sit, praebenda theologatia instituatur juxta Tridentini concilii decretum. ssm. F, cap. /, Sigiatnundo Zannettini piae re­ cordationis, atohiepiscepa et principe''1 TFjàmaÀp,. anno MDXC, Mncta synoàus eonfirntat et approbat et ab iis, ad quos spectant, observari mandat, iis tantum exceptis, quae posterioribus ordinationibus adversantur. et- corrigenda deducant, atque approbanda praeten­ tent. Episcopi igitur in ii» ‘examinandi», « quid contra ju» tel Tridentini concilii decreta aut ponti­ ficia» constitutiones irrepti»*» cognoverint, super eo sedem consulant apostolicam, a qua juris remedia expectenh Consuetudines autem nonnisi rationabile» ft honestas admittant; et si quas a ratione decli- ■ ha»M vel contra breviarii vel missali», caerimonialis episcoporum, pontificalis vel ritualis Romani rubricas inolevisse ac proinde indebitam legis .speciem usur­ passe eompercrint, eas vel corrigant vel omnino de­ lenda decernant. De synodo dloeoesana. Hi» praebebitis, praecipuae episcoporum partes Quod Meri canones tantopere commendant, quod erant, ut tali methodo statuta ipsa et constitutione» concilii Tridentini auctoritas gravissimo decreto condantur, quatenus, qua» ipsarum sint ecclesiarum sancivit, quod sanctissimus dominus noster Bene­ et capitulorum origines, fundationes, insignia, jura, dictus XIII. exemplo suo in ecclesia Beneventana consuetudine», redditus, onera et munera, suis sub firmavit et nuper in concilio Romano decrevit, capitibus distinctis exprimantur; nihilque ia eis sit, scilicet, ut episcopi semel saltem in annos sjagulos quod a juri» dispositione et congregationum decreti» dioecesanas synodos cogant, hujus concilii patres usuque recepto et approbato exorbitet, sed «lio appo­ in hac provincia restituere cupiente», anni» singulis site statuantur, quae pro opportunitate et necessitate dioecesanam synodum haberi constituunt, ad quam temporum, rerum et locorum ad divini epltus aug­ clerici omne», qui de jure vel consuetudine inter­ mentum, -sanctiori» disciplinae observantiam et eccle­ esse dqbent, sub poenis a jure statutis conveniant, siarum utilitatem statuenda judicaverint. Hac interim si non ad nova pro emergentibus casibus decreta deeretum una cum praecedenti, ut ceterarum ecfle'tondenda, cum majores nostri optimis legibus has nOrum capitulis it collegiis consulamus, ad metrodioeceses munierint, saltem ad exigendam veterum poldanos omne» extra hanc synodum extendimus. legum observantiam, quae legum omnium optima. q*i primo in eorum concilio provided; ipsas et plane est. Porro archiepiscopus et episcopi omnes in necessarias praefatis super condendis statutis sancprima dioecesana synodo, ’ quam curent, cogere, I* tiones publicare meminerint et exeeutionem sedulo quanto ocius poterunt, quidquid in hoc provincial promovere. concilio defiqitum aetuinque erit, palam omnibus geferre et intimare non omittent. Taxam quoque pro mercede officialium et notariorum extra casus in Innocentiana comprehensos in suis cancellariis observandam, sicubi ea desit aut informis sit, in eadem prima-synodo, habita locorum et causarum ratione, conficiant, vel reforment et ad primum provinciale concilium deferant approbandam, ubi, si quid ulterius addendum, minuendum vel refor­ mandum occurret, opportune providebitur. Io itainti· eowkudH «tlaiui· calhedrslin··, coilsgiatanus rt ceeveatealieB. Sanctissimus dominus noster Benedictus XIII., in concilio Romano, pro summa sapientia sua, duo condidit decreta de conficiendis statutis ecclesiarum eathedralium. coljegiatarom et eoaventualium. TITULUS III. De reeoriptis, l't episcopali dignitati dabitus honor deferatur, statuit sancta synodus, ne litterae, decreta, cita­ tiones vel inhibitiones/ quae partibus instantibus' metropoliticae curiae judices ad episcopos suffraganeos eorumque curias dirigent, a litigatoribus vel aliis eorum nomine Meratissimis ipsis episco­ porum perspnis intimentur,, sub poena nuititatis actus aliisque arbitrariis; imo neo eorum vicarii· generalibus: sed vel exhibeantur in actis curiae episcopalis dimisM copia, vel intimentur immediate curiae promotori fiscali mu cancellario, quae ex­ hibitio .vel intimatio eamdem vim habeat, ac si episcopis: ipsis mu eorum vicariis generalibus in­ timata fuissent. ■ΙΜΗϋ ·*· «'-»*» > ' ' CONCILIUM,PROVHiCIAbK FIRMANUM. UMapr·» \ > b») Inhibitione· veni, in curia metropolits^a vigore A etiadn citharoedi·^ juniore·, homines ad^aniasias appellationum non expediantur aine inbertione «en- tui habere, unet* synodus 'dolenter intellexit, tontine dêflnitivae vel habentia vini definitivae, aut Profana· quoque et ' ludicra· myaterioram nostrae, inferentia gravambn, qpod per' definitiva^, reparari fidei seu «anctorum martyrum repraeaeutatioa·· non poaait, aub poena auapenaionia «b^officio contra, omnino prohibet. Et ad ίρ· tollendo· abusu» notario» et procuratores infligenda. poena·, quas episcopi itatuent, vicarii foranei pro* ponant et exigant. , f TITULU8 IV * TÏTULU8 VI. Do pfBoto judici· ordinarii. 'De cathedratico. — De fide inatrumaatorum. ■ „ Constitutio edita motu proprio a 'Sixto V. fel. Cathedraticum a clerici· in signum subjectionis rec., pont, max., de conficiendis bonorum eeelesiastiepiaeopi· debitum et in jure communi ita privi- oorunr inventariis, nuper in eoncilio Romano inno­ \ legiatum, ut neque a^ episcopi· in 'totum remitti, vata, excitat sanctam synodum, ut huie tam nece·nec a quoquam vyleat quocumque titulo vel im- ’ sario operi tandem aliquando manum apponat. ' ' memorabili consuetudine praescribi. ab eceleaiia Itaque non solum métropolite et singuli episcopi omnibus (non tamen regularium) et a bénéficiât!» , quorumcuroque bonorum immobilium, censuum, ca•abjecti· ad rationem duorum «olidorum, servata B nonum, livellorum. proventuum, annuorum, jurium, jamen moderatione in concilie Romano praescripta, jurisdictionum ac privilegiorum et scripturarum, exigatur. quae eia annotatione digna videbuntur, ad eccle­ sias «uas spectantium, inventaria diligenter con­ ■ De quarta funerali paroohla a rogularibua débita. ficere curabunt, et qui deinde in ecclesiarum regi­ Restituit nuper sanctissimus dominus noster pro mine succedent, infra annum a die habitae posses­ •umma aequitate sua parochi· omnibus per univer­ sionis idem praestare non omittent ; sed et capitula sam Italiam èt Insulas adjacente· conatitutia quar­ metropolitanae, cathedralium vel collegiatarum ec­ tern funeralem, ex «acria canonibua et prisca eccle­ clesiarum ac omnes et singuli abbates, praepositi, siae disciplina a regularibus debitam, edita desuper priores, vicarii, guardiani. abbatiaaae, prjorissao constitutione, quant «ancta synodus modo publicari et cqjuscumque ecclesiae vel pii loci saeculare· et decreti· hujus concilii apponi jubet; ut, quid­ vel regulare· et alii quocumque titulo et nomine quid in ea sancitum est, abaque mora in universa praefecti utriuaque sexu·, caeteraeque personae provincia execution! mandetur. Ita ergo restituta ecclesiasticae, quascumque dignitates, personatus, parochi» quarta funerali, outnent et quamoumque administrationes vel officia aut beneficia eccle­ consuetudinem tribuendi parochi» de funeralibus siastica, cqni cura et sine cura, saecularia in distributionibus portionem duplicem aut majorem' quibusvis ecclesiis, sen ipsa» parochiale· aut alias ea. quae eaeteri» tribui solet, abrogat, parochis in- ecclesia» in titulum vel commendant aut alia» quohibens, ne quid ulterius accipiant sub poena arbi­ modiilibet obtinentes, praeceptore· quoque et alii, trio ordinarii infligenda. qui beneficia quarumcumque militiarum obtinent, etiamsi exempti et sanctae sedi apostolicae immé­ Da pauperum advocatis et proourqtortbus. diate subjecti existant, denique omne· et quicum­ Quoniam ver" paternam pauperum curam gerere que administratores, rectores, custodes, officiale·, debemus, ubi procuratores vel advocati pauperum operarii et quocumque nomine nuncupati superio­ in curiis ecclesiasticis constituti non sunt, constitu­ res quorumcumque hospitalium, sodalitatum, conantur; et quatenus opus sit. praeter exemptiones fraternitatum. seminariorum, montium pietatis, col­ et praerogativas, iisdem de jure vel consuetudine legiorum. studiobum generalium, fabricarum eccle­ indultus, etiam aliquod stipendium arbitrio episcopi siarum et piorum vel religiosorum locorum, etiam quae per laicos seu clericos conjunctim vel divisius ex proventibus locorum pioruin assignetur. regi aut gubernari solent, in Firmana nostra pro­ vincia constituti, infra annum ab hujus concilii TITULUS V promulgatione, metropolitae respective et episco|u>rum arbitrio nonnisi ex rationabili causa mode­ Do farila at fbstorum diarum observantia. rate prorogandum, idem inventarium bonorum om­ Quod olim d. Silvester papa sapientissime in nium ad sua» ecclesias, monasteria, conventu», ecclesia constituit, ut, sabbathi ac dominici diei collegia aut alia pia loca, quocumque nomine nun­ nomine retento, 'reliqui hebdomadae dies, abjectis cupentur, apertantium, et quidem intelligibili ac profanis vocibus Lunae, Martis, Mercurii, Jovis et nitido charactere, sicut etiam adhibita charta com­ Veneris, feriarum nomine distinguerentur, sancta petentis formae et materiae, et servato margine synodus in omnibu» cürii» ecclesiasticis hujus pro­ ex omni (>artc, conficiant : perfectumque episcopo vinciae diligenter inposterum servari mandat. exhibeant approbandum, qui. ai ita ei videbitur, Iis vero, quae in 'prima provinciali synodo, congruam methodum ejusdem inventarii conficiendi cap. 7, de festis diebus observandis provide stgtuta pro dioecesis «use ratione proponat, poenis quoque sunt, addit, ut, quando tempore messis aut vinde­ et censuris cogat eos, qui négligente· fuerint, miae. vel alia urgente necessitate, servile opus, aliisque opportunis juris et facti remedtts sibi bene aqdito prius sacro, aggredi ab ordinariis locorum visis. Duo vero ejusdem inventarii exemplaria, permittitur, moneantur fideles, ut ex eo, quod ipsis unum in archivo episcopali, alterum in archivo dio dominico vel festo'utilitatis obvenerit, circum­ ecclesiae asservetur. Quodai in ea ecclesia haberi positis ecclesiis et Dei pauperibus aliquam tribuant non possit, rector aut heneficiatus in alio viciniori» portionem, veluti in alterius praetermissi cultus paroeciae cum sua cautela deponat. Quoties autem, compensationem. deficientibus rectoribus. qui ad vitam beneficia vel Praeterea vicarios foraneos monet, ne occasione administrations· obtinebant, alii eorum loco succe­ festorum, quae magna ; populi frequentia eelebrkri dent, hi quoque teneantur inveh(arium conficere vel solent, profanas aut amatorias cantilenas fieri per­ confectum a praedecessore innovare. In illi» vero mittant, quas aliquibus in locis, publice conductis ecclesiis, monasteriis, collegiis vel ahia piis loci». y ■■■'.—» ■ l··: ■’ 1 ■ λ... ■ 1111’U . ' > , ' » ’ «31 · ' CONCILIUM PROVINCIALE FIRMANUM, 17M 'apr. 28 ' ' \ ·, · '■ ' I ■ ' t «32 .................... Ϊ quae administratores perpetuo» non habent, «ed 'A ‘ 'TITULUS VII. temporario», idem fiat singnlia decennii*. Ubi vero De jurejurando.' ' Xlocorum piorum adminutrationes a pluribus in annyn fiunt, omnea pro viribus ad hujusmodi -onus AO servandam religionem juramenti,. quod non conficiendi inventaria teneantur; «in minu·, poena» nine manifesto perjurii periculo iltia, qui. de onmine . pro modo cnlpae et temporia ratione daturi. * accusantur, dum examini subjiciuntur, defertur, ut Porro ut horum inventariorum tuta cuatodij ha- veritatem patefaciant ad ea, de quibus interroganbeatur, sicut arehiepiacopus in archiepiscopio. ita ttft, praxim, quae in curiis tam ecclesiastici» quam et singuli episcopi in episcopiis suis vel alio, quo saecularibus inolevit, deferendi reis hujusmodi jura­ possunt, tutiori simul et commodiori loco qrchivum mentum sancta' synodus ompino - 'tollit et abolet, ^erigent, in quo nedum unum praedicti inventqrii dura tamen rei uti principales constituuntur ; atque ■eu descriptionis bonorum propriae mensae exem­ ita ab omnibus et quibiiscumque judicibus et no­ plar (alio in archivo metropolitanae seu cathedralie tariis in hac provincia servari mandat, alias examen ecclesiae respective rqposito), sed et alias majoris seu constitutum1 et acta omnia nulla sint eo ipso, momenti scripturas et inventaria omnium aliarum et omni careant contra reos effectu. Liceat tamen ecclesiarum et locorum piorum recondi curabunt. juramentum hujusmodi reis deferre, dum non uti Ejusdem autem archivi sicut etiam eancellariae principale», sed uti testes quoad alios interrogantur. inventarium confici et singulis annis renovari ac penes se retinere satagent, provideantque, cum ex B TITULUS Vili. hae vita migrandum est, illud sigillo obsignatum D» celebratione missarum et divini» officiis. sacerdoti a confessionibus tradere, ut praelato dig­ niori» conventus suae civitatis tute ac fideliter Decretum editum n Clemente XI. fel. record., custodiendum consignet, qui successori antistiti Romano pontifice et a sanctissimo 'domino nostro illud qjXusum it integrum ■ repraesentet, quod et. nuper declaratum de oratoriis privatis 1 ) et altari ipsimet ecclesiarum praesules per se implere non portatili sancta synodus publicari mandat una eum omittant, si quando longius a'dioecesi necesae ha­ praediqta declaratione; decernit quoque, ut his buerint peregre proficisci. -Tandem decedente decretis apponatur et ubique servetur, praesertim archiepiscopu vel episcopo, capitulum, in ordinaria a regularibus, adversus quos epiaeopi tamquam jurisdictione auccedetlk, -una cum vicario generali ■edis apostnlicae delegati, quatenus opus, procedent. defuncti antistiti» quamprimum, et si fieri poterit, De anniversario arohlepispopi et episcoporum. etiam antequam ad vicarii capitularis electionem procedat, archivum archiépiscopale vel episcopale Decet nos praedecessorum nostrorum, quorum et eancellariam visitet, novumque inventarium con­ memoria in benedictione est, rationem habere. Ita­ ficiat et cum eo conferat, quod episcopus reliquit. que non solum in metropolitans et cathedralibu» Quicumque tandem processus, scripturas et do­ pro defunctis archiepiscopi» »eu episcopis, ut hac­ cumenta existentia in hujusmodi archivo aut can- tenus servatum fuit, juxta primi provincisifis con­ eellaria corruperit, subtraxerit, combusserit, sup- cilii decreta, sed et in collegiatis aliisque convenpresserit. seu similia fieri mandaverit, aut auxilium, tualibus sen receptitiis ecclesiis, 'juxta concilii consilium vel favorem praestiterit·: dignitate, bene­ Romani sanctionem, solenine anniversarium prims ficio et officia, si quod habet in curia ecclesiastica, die post commemorationem omnium fidelium de­ notarii, scribae, procuratoris vel advocati omnino functorum distinctum ab illo. <(Uod pro canonicis privetur, et inhabilis habeatur eo ipso ad futura seu aliis haberi solet, agatur ; ac praeterea in iis­ obtinenda. Quodsi laieus fuerit, gravibus poenis dem ecclesiis aliud celebretur, recurrente anniver­ pecuniariis vel corporis, afflictivis, etiam dam­ sario die obitus seu depositionis archiepiscopi vel nationi» ad triremes, pro modo culpae coerceatur, episcopi postremo defuncti. Et nos quidem in et praeter has extqrni fori poenas, nemo sacerdo­ inetrbpolitana nostra hujusmodi officium prae­ tum audeat illum abaolverq absque speciali epi­ stabimus piae memoriae archiepiscopi Balthasaris. scopi licentia (quae in generali casuum reserva­ s. R. e. presbyteri cardinalis Cincii, qui vigesima torum concessione comprehensa non intelligatur) et ■exta maji anno MDCCIX., dum ecclesiam hanc facta prius eo modo, quo fieri poterit, reinte­ summa vigilantia ac sapientia administraret, ob­ grations. dormivit in Domino. Quo vero ad archiva aliarum ecoleteiarum,' ubi desunt, instituantur, praesertim in metropolitans, l't poBCifleAlibaii offidin Mk'enlot*** et < leriei qiud«» interunt. cathedra libus, collegiatis, coirvejitualibus et paroVeterèm eanonem Zephyrini papae, quo cautum ehialibus ecclesiis cum indice seu catalogo otimium p fuitx ut rem divinam facienti epiacopo aacerdoten scripturarum, quae in quolibet archivo recondentur. omnes adstarent, sancta synodus innovans statuit.' Denique, quoniam sancta synodus animadvertit, ut, quotiescumque contigerit in civitatibus vel op­ frequenter accidere, quod provisi de beneficii» eccle­ pidi» dioecesis divina officia pontificaliter celebrari, siastici» per littera» apostolica». praesertim in fonna sacerdotes omnes et clerici, praesertim bénéficiât! gratiosa, adeptae possessionis instrumenta cum (inter quos, qui generis nobilitate clarescunt, deeet litterarum apostolicarum insertionibus sd euriam esse promptiores) in civitate vel in oppido degen­ archiepiscopalem aeu episcopalem respective non tes, omnino debeant intéresse. Et si dies solemnior deferant. Unde fit, quod nec certo sciri possit,, qui­ ■it et »|>ecialis necessitas urgeat, etiam Capitula nam dioecesi» beneficia possideant, statuit et man­ ecclesiarum collegiatarum in metropolitanaiu seu dat, quod..provi»i do beneficiis ecclesiastici· aposto­ catbedralem ecclesiam, ubi pontificalia aguntur,, lic» auctoritate, saltem intra qdindeeim dies, post­ conveniant, et omnea vocem sui pastoris audiant. quam possessionem consecuti fuerint, adeptae pos­ Hi forte quis, canonica praepeditione aut alia ra­ sessioni» instrumenta cum insertione litterarum tione detentus, intéressé non poterit, excusationi» apostolicarum ordinarii· debeant exhibere, sub suae causam prius episcopo proponat; sin minus, poena sequestri super fructibus beneficii apponendi: dabit ejus arbitrio contumaciae poenas. notarii vero, qui hujuamodi instrumenta conficient, debeant proviso», si exteri »int, de hujusmodi '! Cose. Rom., tit. XV, c. X (MaasN okti, llHOg). obligatione specifice monere xxxrv i"7r. ·ΙΗ \ « \ .*94 * A gradu conjunctae, sum. dumtaxat excepti·) et ni­ miam earum consuetudinem* vel familiaritatem 7 Ad consulendum paupertati ecplesiarum et loco­ . clerici umniqo devitent, Nec quisquam audeat rum piorum, quae multis missarum oneribus supra aliam mulierem vel ancillam penea. se retinere, 'vires' gravantur, metropolitans, 'nomine omnium nisi forte aetate #1 moribus extra omnem sutpiepiscoporum comprovincialium u sanctissimo patre civnem illi* «ait et..ordinarii sui accedat licentia, ac domino nostro Benedicto XIII. impetrare euret sub poena pecuniaria' èt. coDtumacid crescente, facultatem reducendi praedicta onera, ad rationem suspensionis ab officio et 'beneficio aut etiam car­ sexaginta scutorum monetae Romanae pro qtialibet peris vel alia graviori arbitrio episcopi. Presbyteros missa quotidiana, prout idem sanctissimus d. n. tamen sancta synodus hortatur ac praesertim paro­ omnibus et singulis episcopis in concilio Romano chos, ut domi suae vel alium presbyterum aut congregatis induisit atque etiam specialiter eidem saltem clericum habeant, et a viris potius quam a m^tropolitano concessit pro archidioecesi Firmana. foeminis sibi ministrari permittant. in manualibus vero missarum eleemosynis mos Denique choreis intéressé, aut foemina» ad uniuscujusque loci religioso «ervenir, ita ut nec choreas* associare, aut domi suae opportunitatem plus ad tollendam oinnum avaritiae suspicionem exigatur, nec minus ad evitandam omnem licita- dare, ut choreae sive publice sive privarim habe­ antur, clericis omnibus interdicit, sub poena pecu­ tiouis speciem a quolibet recipiatur. Qua in re niaria aut etiam graviori arbitrio episcopi, m voro serio moneantur superiores, regularium, ut hi etiam B contingat, clericos cum foeminis saltare aut larva­ cum reliquo clero convenire velint* tos incedere, inhabiles habeantur ad sitiore» ordine». De Merta oollationibua. Presbyteri vero si, quod absit, larvati incedere aut Institutas in provincia nostra cleri congrega­ cum bteminis saltare audebunt, poenam suspensionis tiones pro disceptatione rerum moralium saepius a, divini» episcopo reservatam eo ipso incurrant: quam hactenus frequentari, «ancta synodus ettpit*. salva tamen episcopi» facultate in diowesana synodo et si non liceat singulis hebdomadibus, singulis aliam poenam loco suspensioni», »i forte efficacior saltem quindeni» diebus omnino fiant, in quibus videatur, statuere, (’aetorum omne» ecclesiastici alternarim de rebus muralibus et de sacri» ritibus, ordinis viri animo frequenter recidant en magni addita eorum praxi, disceptetur. Semper veru Gregorii papae verha: Nullum majun praejudicium oratione mentali hujusmodi congressus concludan­ quam α eacerdotibue tolerat Iteue, quando eoe, quoe tur ea methodo, quam unusquisque episcopus in ad aliorum correctionem patuit, dare de m exempla pravitati» crmit; quando ipei peccatnunt qui eomdioecesi sua aptiorem judicabit et utiliorem. peeetre peccata debuimue *>· * Postremo sacerdotes omnes sanctu synodus mo­ ΤΙΤΓΙΛ’Η IX. net. ut memores dignitatis suae, laieorum obsequio D· vita at honeatato olertoorun*. non se addicant nisi in iis, quae ad pietatem spec­ Quamvis, Deo sint laudes, in provincia noetra tant, et tunc quidem negotiis saecularibus non se clerici omne» in sacris ordinibus constituti vel implicent, nec vilia audeant tractare. Qua in re ecclesiastica beneficia obtinentes a laicali habitu ’ nobile» quoque monet, ut, quoties contigerit, vel abstineant, nihilominus pro cautione magia futuro­ pro rhristiana filiorum suorum disciplina, vel pro rum quam emendatione praesentium constitutionem alia pietatis causa sacerdotes apud se habere et editam a sanctissimo domino nostro contra clerico» sumptibus suis alere, nihil illis imponant, quod beneficiates in habitu laicali incedente» D sancta sacerdotali dignitati, quam semper summopere synudus publicari et in calce horum decretorum revereri debent, posait ease indecorum: quae ratio registrar! mandat. etiam erga clericos habeatur, praesertim in »acri» Insuper usum vestium nigri colori» ■ olim in ordinibus constitutos. provincia receptum approbans, alios quoscunique colores in vestibus exterioribus clericis omnibus ΊΊΤΓΜ S X interdicit. Nemo praeterea audeat divinis officii» De olertota non residentibus. in choro intéresse, missa» celebrare aut sacramenta publice ministrare, nisi indutus sit sanctae religionis Ne saluberrima ». concilii Tridentini decreta de habitu et veste talari, eaque ex omni parte decenter residentia, test. b, de reform , cap. 1, et eeee. de clausa, sub poena suspensionis. Tonsuram vero et reform., rap. etiam primo, unquam memoria ex­ coronam ordini congruentem eleriri gestent omni cedant, sancta synodus mandat ea palam retegi et tempore et in omni loco. omnibus intimari. Ad haec, quoniam arma clericorum sunt lacri­ Quoniam vero parochorum absentia a paroeciis mae et preces, aliorum armorum usum sciant sibi D suis carere non solet periculis animarum, nemo esse interdictum et quaacumque praesertim elamo- eorum ultra biduum (quod nec frequenter fiat) rosa» venationes. , audeat abesse absque ordinarii licentia, in scriptis Praeterea ab alearum et taxillorum1 lusibus et gratis concedenda; idoneo tamen oeconomo re­ aliisque hujusmodi, qui clericalem vitam plurimum licto, ab eodem ordinario approbando, sub poena dehonestant, clerici abstineant, praesertim in ta­ amiMioni» fructuum pro rata temporis aliisque bernis 'aut apothecis aut etiam in . praetoriis vel gravioribus pro modo culpae. aliis locis publicis, in quibus si quis ecclesiastici ordinis vir ludere audebit, pecuniaria puena et TITULI 8 XI y aliis arbitrio episcopi gravioribus, etiam suspen­ De t—tamaatia. sionis, mulctetur. Insuper et tempus inutiliter Plurimum nobis displicuit, in hac provincia terere, ut ludentes spectent, 'aut publicis specta­ culis intenrint, gravitati morum adversari cog­ exiguam adeo apud nonnullos curam esse ad­ implendi decedentium voluntatem, ut quandoque noscant. Verum et cohabitationem mulierum (iis. quae testamenta ac supremae tabulae ad multo» annua primo vel secundo consanguinitatis vel affinitatis post testaturi» obitum occlusa maneant, prout ad­ huc manent, nemine petente, ut aperiantur. Quod ·> R’rtn. hi /.b<· r. . .. fi» CONCILIUM PROVINCIAL! FIRMANUM, IT» apr. « fiM ■SM MU «ÎM» mbMm qUMB rojpubbe·· Mxinm A TITULUS ΧΙΟ. mt. praoamtim cum ex hqjuamodl/fruude pia iagnta De ooMMaattoaw eeaisatee vet altaria at oultu. M constituta «uffriwia ignoroutar at nogtigaatur. •8oiemMa eodesiarum at altariam dedicationes, Praptorea «aucta ayaodaa ad oocurreadun hqjnamodi mai··' daterait, at uotariao aat quioiunque quae rarae admodum oBm erant, aaoctisatmus do­ •Baa. et^aa fidoi deftuntaa elaaaum foatametitum minus aoetar- Benedictus XIII, exemplo et auctori­ commiait statin poet obitum teatatoria, cadaver· tate sua( in concilio Romano restituit. Et nos adime praaaohto, at aatequam a mortuaria demo quidem, qui in priori «ostra Nucerina ecclesia rifcratur. si flari poterit, aat saltan quamprimum cathédrale templum et insignem eollegiatam 8. Pe-1 licebit, teetameatsun, adhibiti· testibua, ae servati· tri Sentini et plure· parochial·· ecclesias et altaria de jare aarvaadia, aperiat et publicet, etiamsi con­ consecravimus, ubi' primum ad hanc metropoliticam sanguinei testatoris id minime octant, sine prae­ sedem evecti sulnns, animadvertentes, multas etiam judicio tamen, exigendi merce/em, a quibus et praecipuas ecclesias et majora earum altaria in hac jiroiit de jure; et si quid in pios usus legatum archidioecesi Firmana nondum fuisse solemniter de­ relictumque eat. ad notitiam episcopi infra quin­ dicata, instructionem ad parochos edidimus, ut ea decim dies a testatoris obitu deducat; aique idem pararent, quae ad hujusmodi dedicationem re­ praestet (si quid fiat ad pias causas dispositione quiruntur. Aggressi opus jam sumus in visita­ aliqua inter viros, de qua ipse rogatus sit) infra tionis decursu ; nec . desinemus rem urgere, quod . y idem tempus a die celebrati actus vel instrumenti; But coepiscopi nostri etiam faciant, sancta synodus qua do re episcopi in propria dioeceai edictum illos vehementer hortatur. Non enim decet, ca­ puhlirvnts pnipimiU contra contumace· poena, etiam thédrales. collegiatus aut paroehialea ecclesias excommunicationis majoris latae sententiae sibi re­ consecratione cayre, nee altari portatili etiam in servatae. Parochi quoque infra idem tempus de majoribus basilicis passim uti. Quapropter cum piir legatis, quae coram ipsis a parochianis fiunt, in hac metropolitana ecclesia aram maximam, episcopum reddant certiorem: testamenta quoque, quam .olim Boajoannes, episcopus et princeps Fir­ si fiant, exhibeant, ut. servata juris forma, revelen­ manus,' anno Domini MCCCLI. dedicavit, postquam tur: et hoc quidem, u> episcopi piarum voluntatum anno MCCCLVII1. eversa fuit, restitutam quidem, texecutionem. quae ipsis maxime incumbit, valeant sed nondum perfectam et consecratam deprehen­ derimus, illam perfici curavimus, et hoc mane, curare ? quinta scilicet majt. dominica secunda post pascha, titulus xii praesentibus et sacram cohonestantibus functionem De statu monachorum at eremitarum ao monialium.' .'sanctissimis coepiscopi» nostris aliisque omnibus in Arduum plane et periculis plenum eremitarum praesenti'provinciali concilio congregatis, solemniter propositum paternae nostrae sollicitudinis merito dedicavimus ad honorem Dei et nomen t>. Mariae excitat officium ; pmesertim cum eremus, a summis virginis, et in eo reliquias sanctorum martyrum .. .................. _ _____ opera . _____ _______ Alexandri, hujus ecclesiae episcopi, et Sabini, pariviris olim culta,, quorum ac studio solitudo •xultabat et florebat quasi lilium, neglecta modo c teT episcopi, inclusimus, eum indulgentiis solitis et consuetis. jaceat.ac moerens, ita ut, si quis nova cum veteriQuoniam vero locis Deo dicatis religiosus cultus bus conferat, fateri debeat, obscuratum esse aurum, mutatum colorem optimum. Itaque sanctae synodo debetur, caveant ecclesiarum rectores et sacristae, primum praecavendum esse videtur, quod olim ne quid indecens aut inordinatum in ecclesia fiat: magnus Ule monachorum pater ac magister Bene­ canes et alia animalia omnino arceantur. Sacris dictus animadvertit, ne quis scilicet conversionis altaribus, quibus Christus significatur, nemo audeat fervore novitio, sed monasterii probatione diuturna pileos aut profanum quid superimponere, nec iis fraterna ex acie ad singulare certamen adversus adhaerere vel accumbere; ac propterea, ubi' licet, djabolum descendat. Et sane, quantum fieri po­ altaria cancellis muniantur; nec ita passim et adeo terit, antequam quis ad eremum dimittatur, in multiplicia in ecclesiis erigantur, ut divinus cultus aliquo severioris disciplinae monasterio probetur confundatur potius quam augeatur, praesertim si informeturque; deinde illis, qui litterarum gnari inter se vicina vel ex adverso sint, ita ut sacerdos sunt, aaceticorum librorum lectio summopere com­ rem sacram faciens in uno impediat alterum, aut mandetur: ac praesertim, ut collationes patrum ac populus ibi sacrificio assistens terga vertat alteri vitas et verba seniorum assidue legant: inde enim, sacrificanti. Quod si alicubi ita inordinate altaris unde hqjus caelesti· vitae genus initium duxit, jam erecta suA, sublatis sanctorum reliquiis, arae capient exempla vivendi et praecepta vitandi cal­ destruantur, manasmt tamen ieones et quae circa Poatremd vagula» a sanctis- p «eut nd ornatum eeclesiae. Divinis vero " mysterii· abeohstis, sacra· altarium mensae corio simo domino nostro in Romano concilio editae*) anachoretis hqjus provinciae obeervsadaa proponit, aut tela colorata contegantur, m pulvere aat sor­ nec desinent episcopi illoa quotannis congruo tem­ dibus squaleant. Nitor denique et mnndiciea ia pore ad civitatem evocare, ut peculiari scrutinio iis, quae ad sacrificium spectant, et in sacri· vesti­ de ecclesiis at eremis, ubi fuerint divino, servitio bus et in omni templi parte diligentissime curetur. deputati, de eleemosynis insuper et illarum usu, Qua in re maxime delendum eet, quod ditior·· ac de actibus suis et institutae vitae profectu red­ cleriei aut monachi a pauperioribus se vinci per­ mittant * ' dant' rationem. Ad haec parochi omne· interdum populo pro­ Caeterum sancta synodus, quantum in Domino potest, monialium curam episcopis commendat, ut ponant atque explicent cap. XI. epistolae primae illae et vota sua Domino reddant, et clausurae ad Corinthio·, ubi beatus apostolos Paulus viris leges diligenter observent, et rerum omnium com­ prohibet, ne audeant orare velato capite, et mu­ munionem, quae nihil habet, et cui nihil 'deeat, lieribus, non velato, atque lude deducant aequo * quantum fieri poterit, amplectantur. Curant quo­ turpe ease videre abquaado viro· in ecclesia tecto que, ut puellae, quae in asceterii· degunt, pia •apite et muli···· non tueto, anaqne hortantur, ut lidi hostis insidias. * A'ïAùiiJàÎJ «ST CONCILIUM PROVINCIAL· FIRMANUM. 1746 apr. Μ «3β apostolus, propter Angoioa, seüieot m Angeli, quo­ * Quoniam vero saerifieii eUatie nai Deo, rerum rum oustodtae oomarisMo Mat, eerum impudeetta nmefam erectori, debetur, oenaine caveatur, m in­ eflMaatar, et ne viri, qui eMKbem valet Aaguli docta plebe credat, creaturae utti a nobss «Csrri. vitam «aceat ia tanin, aaraa aspeeta MaadaRaMOMWN KMMte ΜΟΙμΙμ WM tar. 8i qeao tara matter Ms apaataüeia moaitis Dee a nobis dicari, host ^d nomen M memoriam obtemperare OMtempoerit, participatio aaeraana- aut deiparae virginis vel angelorum aut sanctorum : torum, capito non velato, ai omnino deaegetar. cpm voro foeti mactorum dim aguntur, eoa alia ratione fieri, aiai ut Deo gratiae agamus, a quo ' TITULUS XIV. sancti et gratiae dona, quibas meruerunt, et justitiae coronam, quam acceperunt, consecuti De raUqeUa at veaaratloaa mantorum ao de sunt; memorias autem sanctorum ideo coli, ut morte imagialbaa. ad pietatis stadium eorum erudiamur exemplis, et Quamvis catholica ecclesia, praesertim in oecu- precibus juvemur apud Deum. jtoper arae vero, menico Tridentino concilio 1 ), vatia diserte tradiderit praeoertim cum missae celebrantur, in medio et doctrinam de invocatione et veneratione et reliquiis digniori loco, ad avertendum omne idololatriae sanctorum ac sacris imaginibus, nihilominus grave· periculum aut suspicionem, imago Domini nostri adeo in hao re passim videmus excessus, ut, niai ■lesu Christi cruci affixi, cujus passionis memoriam modus imponatur, pusillorum scandala et haere­ - sacrificio. recolimus, dumtaxat collocetur. Cum auticorum vitari non possint blasphemiae. qui nihil B tem sanctissima eucharistia populo adoranda ex­ frequentius, lieet perperam, catholicis objiciunt, ponitur, non solum procul sint omnes sanctorum quam cultum uni Deo debitum defunctis cum imagines aut statuae, aed etiam illae. <(uae ad sanctitatis opinione viris eorumque reliquiis, ima­ parietem supra vel prope altare habentur, conte­ ginibus quoque et sculptilibua et operibus manuum gantur. ' hominum a nobis exhiberi. Et hanc quidem rem TITULUS XV. Tridentini concilii patres tanti fecerunt, ut epi­ . De baptismo et oonArmatlone. scopos omnes non solum gravissimo decreto mo­ Parochi baptismatis fontis benedictionem non nuerint de tollendis abusibus, sed etiam in diffici­ lioribus casibus metropolitan· et comprovincialium solum sabbatho ante sacratissimum pascha. sed et episcoporum in provinciali concilio sententiam ex­ altero sabbatho ante pentecosten juxta sacros ca­ nones et Romanum rituale non intermittant ; bapti­ pectore voluerint. Itaque episcopi, parochi caeterique docendi mu­ zandorum quoque catecbesim ad ecclesiae januam, nus et curam habentes doceant populum sibi com­ hia cum petrinis extra existentibus. peragant, prout missum, unum a nobis Deum ejusque lilium domi­ ηοηΛόηβ mysterio ah eccleaia est institutum Confirmationis sacramentum quotannis in civi­ num nostrum Jesum Christum, qui solus redemptor et salvator noster est. adorari, sanctos vero tam­ tatibus, et nisi grave obstet impedimentum, in quam cum Christo regnantes venerari : in Deo featia pentecostes, per dioeceses vero tempore sal­ tantum fiduciam obtinendae gratiae ponendam t tem visitationis episcopi solemniter conferant, sem­ esse per merita Jesu Christi filii ejus, qui unicus per tamen, quantum fieri poterit, de mane in eccle­ mediator' est inter Deum et homines, non autem aia, et jejuni jejunis, maribus a foeminia seorsim in ulla creatura: sanctos tanien utiliter a nobis dispositis, et adultis sacnimeutali prius confessiiine 'invocari, non, ut aliquid nobis propria virtute, mundatis. largiamur, sed ut pro nobis a Deo petant, pro nobis orent et precibus suis apud Deum nobis suffragentur; nullam etiam imaginibus inesse vir­ tutem. sed cultum, quem his adhibemus zad proto­ typa referri, ita ut per imagines, quaa osculamur, ot coram quibus caput aperimus et procumbimus, Christum adoremus, et sanctos, quorum illae simili­ tudinem gerunt, veneremur. Si quando autem di­ vinae trinitatis mysterium aut divinam aliquam personam coloribus repraesentari contigerit, ut in­ doctae plebis desiderio satisfiat, quod tamen sobrie nimis faciendum est, moneatur populus, non propterea divinitatem figurari, quasi corporeis oculis conspici vel coloribus aut figuris exprimi possit: , atque idem servetur, cum contigerit, spirituales substantias, scilicet angelos et animas a corpore separatas, effingi. Praeterea pictorum et sculptorum licentia fraenetur. qua quidlibet etiam in sacris audentes, an­ gelos (quorum ordo sanctis excelsior in coelis est) pingunt aut fingunt circa sanctorum reliquias aut * imagines famulari, qui honor [»ost Deum uni tan­ tum deiparae virgini, angfilorum reginaej^defereudns est. Insuper cum domum Dei. deceat sancti­ tudo. lascivia omnis et procax venustas in angelorum et sanctorum imaginibus vitetur, nec illae corporis partes, quas verecundus pudor tegere consuevit, nudatae unquam appareant, the ludicrum quid aut profanum aut gentium superstitionem sapiens in ecclesia uUibi inveniatur. ■) fissa» TITULUS XVI De scoisstis aedlfloaadia vel reparandis. Quamvis in hac provincia frequentes adeo eccle­ siae sint, ut earum numerus non facile videatur augendus, si quando tamen novae ecclesiae aedifi­ candae aut veteris reparandae aut novi altaris eri­ gendi licentia petatur, curent prius episcopi, exhi­ beri sibi novi operis ideam, ne quid incipiatur, quod inordinatum deinde et cultui divino minus aptum aut a veteri et probata ecclesiae disciplina alienum deprehendatur: pnus etiam de dote suffi­ cienti constituta in actis curiae episcopalis docea­ tur. Insuper caveant, ne quis stemma aut titulum in digniori eccleaiae parte aut, quod deformius foret, in ipsa altarium summitate, ubi crux figenda est, vana quadam ad 'posteros jactantia apponere praesumat. Imo ubi haec apposita in summitate altarium inveniuntur, inde tollantur, et crux eorum loco ponatur; ipsa vero stemmata ad basim colum­ narum. quae aram oruant. aut- alio aption loco arbitrio episcopi ad servandam gratam erga funda­ tores memoriam transferantur. Quoniam vero sanctissimus dominus noster salu­ berrima constitutione1), quae incipit Λβ· et sasasrveort Doaunns, conservationi et reparationi fabricae ecclesiarum metropolitanarum et cathedralium et çollegiatarum consuluit, attributa his medietate fructuum primo anno percipiendorum ex benefietis, qaae ab episcopis aliisqne inferioribus conferuntur. ·) risae. Rose Ia sppmd. frteirfn dt, l. t*) «· OOMCILIUM PROVUTCIAU F1BMAMUM, Hfifi apr. » •W eaado* eonatitatioeom pabiiaeri et in hqjus een- ®t ·*» Wt φΜΜΟφΦ MK ' cilii actis registrar! e< ad pruxim dadui, asaeta .. . syaodas maodat. TITULU8 XVII. Constitntioaem auper adita* a saoctimtino do­ mino nostro circa immunitatem eceleeinaticam, cqjue initium « faa ate.1), naaeta synodus pabMoari man­ dat et hujus eoacilii aetis inseri, ut diligenter *b omnibus servetur. TITULUS XV1I1. Da aeouaattoadbaa. Ut sancta aynodua quarti Lateranensis concilii decreto in eap. eicat elite, de aeeeeetiouibnt faciat satis. testes synodales in hae aliiaque provinciae dioeceaibiu eoa eligit et deputat ab ipaia aanctiaainiis provinciae patribus propositos, quorum nomina elenchus exhibet in actis hujus concilii inserendus. Horum autem sy nodalium testium officium erit simpliciter et de plano absque ullq jurisdictione sollicite investigare, quae correctione vel reforma­ tione sunt digna, ut ea métropolites et coepiaeopis in futuro concilio congregatis fideliter referant, super quibus, prout utilitati et honestati congruerit provida deliberatione procedetur. Mau tame· proptaeea demeetis·» iqfirmi «b eblL aegrotare incipiet, aaneta synodua putet ebeelvendos, taw et demiutinw qeoque. ut in hue re dili­ gentes stat, districte jubet; ata attaua, epmeopi ia eos severe animadvertant pre mode ealpec, Medici quoque ot Lateranensi· IV. concilii de­ cretum et constitutionem e. Pii V., quae incipit Sopor prepsm Ztemûrieum, diligenter observent, sub poena excommunicationis latae sententiae episcopia reaervata, ai post tertiam infirmi rmitatioeem a cura noa abstineant, donec infirmus poenitentia· susceperit secrementum. De observanda autem praedicte constitutione juramentum ibi praescriptam cum in modiea facultate doctor»· gradum susci­ piunt, omnino praestent; et antequam ad medenI dum admittantur, aut doceant jam praestitisse, aut coram ordinario hujusmodi juramentum emittent. Infirmi autem non putent, licere sibi tempore sacratissimae quadragesimae carnibus aut lactioiniis vesci, habito tantum a medicis necessitatis suae testimonio; sed sciant ulterius dispensationem ab episcopo esse |petendam, qui in civitatibus per se au| vicarium generalem, ·>' dioecesi vero per vicarios foreanos gratis illas 'concedet. 8i quis tali dispensatione non impetrat» carnibus aut lacticjniis vesci praesumpserit, arbitrio episcopi puniatur. TITULUS XIX. Do magtstria. Seminariis clericorum, quae jam, Deo dante, in unaquaque hujus provinciae civitate erecta sunt, sieubi novis proventibus indigeant, sanctissimi do­ mini nostri constitutione ’), spperiori anno edita· et actis hqjus concilii addenda, satis consultum qpt; nec quidquam nobis restat, 'nisi ut qjus providam mentem exequamur, et ejus vigilantiam in hac re, ‘ex qua ecclesiasticae disciplinae profectus maxime pendet, imitemur. TITULUS XX. De peanttoatUa et romtaatoalbua Cum praebenda paenitentiariae ·) non solum in metropolitans, aed in unaquaque eathedndi hujus provinciae institute sit, nihil supereat, nisi at pro­ visi de illa ministerium suum diligenter adim­ pleant, et ubi hujusmodi praebenda admodum te­ nuis est, eo modo, qui ia .aoviatima et jam pro­ mulgata constitutione apostoliea proponitur, au­ geatur. Quoniam vero nihil aut ChriutifidelibuS curae nostrae comminuis perieuibata· aut notas acerbius IMMtdere potest, quam ei quis ex hae vite -sine •acrameatali eonfeaaieae deasigret, propterva paro­ chia omnibua aliisque animarunt cantoribus aaneta synodus district» jubet, ut praecipuam infirmorum curam habeant, et ubi primum aliquem aegrotare intellexerint, quamvis a domestici· M moniti, in­ firmum vieHare et paeaitantiae aaeeameato qjus spirituali saluti (ex qua aliquando otia* corpori» salus dependet) consoler· non omittant, sub gravi poena arbitrio epiaeopi imponenda. Praeterea iidem parochi, abi amplior atamarum cura eat, et vire» ecoleaiM sufficiunt, unum aut ptarea coadju­ tors· ab epbccpo approbato· aneam habeant et, si fieri potest, in aedibus perOctaahbas; atque etiam •quum, ai mura aaimarum ad plura per agros nriL Osos. Iml ia »**··<■ jDriWfo «ϋχΐ. t*0) . *) Osas. Bam. ia mesoi. fOeteMe «M- L 4MÎ ' omnium sanctae apcatoltoae sedi. Omnia et singula, quae » nobis in tyUc sancta provinciali synodo decreta atque acta sunt, qua debemus obedientia et* revqrentia. auctoritati et judicio s. Romanae ecclesiae, omnium ecclesiarum matris et magistrae, emendanda et corrigenda subjicimus. Spe Alexander, Dei et apoetolicae tfdii gratia arcki· qtiteoptu enetropolita et prineep» Firmanae, de cotuilio et aeeenmt reeerendieeintornm. eoepiecopornat attenua definient eubecripei. Spe Menander, epiecopae Maceratae ei Tolentmi, coneentitne eubeeripei. Spa £smm Antoniae, epiecopae Monfiealti, coneentieno eabecripei. Spe Gregarim, epieeoptu Ripaeae, coneentiene tabeeripei. Spe Career, epiecopae & Seoerini, eotuenliene eabetripei. In puerum /dem Nteeisue Csfouccius, mrtrspeh’tas·· ecdeeiae printieeriett, a. eeettilH teeroiaràu, eubeeripei. ; j AteniM dt Brenedaii, otabrepeRtanoe eedeeiae ceIMWMlMp f. 1* nomine Domini, amen. Praeacuti hoc publtao instrumento cunctis ubi­ que pateat evidenter et notam sit, qnaliter in prima sessione sacri ooneilii provincialia Ftnaani habita iqf scelesta metropolitan· dominica ia altas, die Sfi aprihs 17Üfi, de maae poet miaeam pontificalem decantatam ab ilhmtrimimo et rovorandimlmo in Christo petro et doasino d. Alexandro Borgia, archiepiaocpo mctrepolita ot principe Firmaao, et caetera· prae·· ia poatifioeK Romano praeMtiptas eermoaeasqne habitam ia faldietorio per eundem; fitecuat pubBeota a periBuatri et admodam reve­ rendo demi·· UbsUf Oahruseio, qjuedam metae poKtMMMI Mtfi "WfiV*· Aboti 'viAelbMt* ■ V i ■ COKCIUUM PROVUdALB FIRMANVM, im apr. M •fri· RovtetUdiniria· dearimm abb. FabrMa· Borgta, »»l»hr>t· fréta qaarta prim paritar d· m·», vtaarie· gea. poat «amum poottaealitor ab Uhritrinatato «t revoRevoraafrarima· domina· Fabritfaa Franeobai p. randiaum inChriato patra ae detain· d. Ale­ vie. gen. xandro Taraai, Maceratae at Tripbtini. eptaoapo, BwAnt. percolatam, aliaaqa· preeaa iu ta dm poatiteali Romaao daaeriptaa ae MHnonom habitam ta am­ ParittMt M adm. r. d. Hippolytae Qpatiaaaa, bu·· a periltaatri et admodum revaraado domino arehidiac oeci metrop.. Philippo Montani, dictae metropolitanae eeeleaiae Perilluat. et adm. r. d. Antoni·· Aluyaiu· Sempro­ canonico, per praefatum dominuli «ecretariam nii, canonic, eoel. metrop. fuerunt publicata décréta de reformatione, ooariSeeretearii. •tentia in Mptem titaUa, videlicet: De «mum TVia»taie et fida eatkeliee, de eetutiMMfa*, * rrncnp- Perillum, et adm. r. d. Nicolau. Calvuociu., primi­ tif, dr efficte judicù ordiaarü, de feriit ri fntenat ceriue eecl. metrop. dwram otaereMtta, de fide tMfnunmrferum ri de Perillum, et adm. r. d. Annibal Braneadorua, canonic. jarejarrnde una cum pluribua coutitutionibu· apo- B coadjutor eed. metrop. •toliei» ex eodem ambone leétia et publicati·, prout latiua ex originali at authentico Hbro actorum ejuePraefeeti Aotptliorwm ri diaeqdfmM. dem concilii provinciali· «Mertato in cancellari» Eerilluat. et adm. r. d. Franciacua Maria Morroni, archiepiaeopii Firmani. Jn tertia vero Merione, ha­ archipreab. eecl. metrop. bita die dominica ii ejuadem menai· mqji 1726, a Perilluat. et adm. r.i d. Franciacua Xaveriua Sabinin, prandio. praemiMi» precibua, de quibu» in ponti­ decanu· eecl. metrop. ficali, idem dominu· «ecretariu» proaecutua fuit Perilluat et adm. r. d. ignatiu» Alovriua Graari, publicationem plurium eonrôtulfionum apoatolicarum, canonic, eoel. metrop. · prout latina in dicto originalFIibro concilii, necnon promulgationem reliquorum decretorum de refor­ Coadjalore». matione ueque ad titulum vigerimum videlicet : R. Alexander Fabritii, praebendat eecl. metrop. De ttiihnÜMe miiMrum, d* etia et botteeteie eteriR. Franciacua Antonine Bernardelli. manaionariaa eorum, d* dericie non reeidenlibtu, dt teetaeatatie, eoel. metrop. . dt etata monocAernm et ereatiteraai ae momeluM, R. Angela· Bianchini, preeb. de eotteeratieae eedeeiae tel altarie, dt reUquiit et aetterulieae Mncterym, de iaptieato et mt^reaitioae, Orotorva. de eeeleeiie eedificeadie eri reparaadit, de «etmim·Perilluat. et adm. r. d. Philippe· Montani, caaonic. tete, de eeeatatimibaa, de atagittrit, et de petat- ( eecl. metrop. teatüe et reatittieaibaa, una cum decreto aubmiMio- nia «anctae apoatolicae «edi, quibu· aoeeaait decre­ Perilluat et adm. r. d. Marcua Antonia· Frandohai, canonic, eoel. metrop. tum de eubacribendo ac indictio aHeriua concilii provincialia ad diem octavam mqji 172·. Omne· Tbeelefi. demum . et «inguine constitutione· praedictae in praeaenti «aero provinciali concilio contentae, cele­ Perilluat. et adm. r. d. Curtius Pacini, canon. thoo logus eecl. metrop. bratae et promulgatae, lectae, latae et geetae, ac in mei praesentia mibaoripta· in cornu evaagolii .Perilluat. et adm. r. d. Johanaee Bernardtane Mora, canon, poenitentiae, eoel metrop. arae maximae fuerunt a dicto illustrimimo et revorendiaaimo domino arohiepiaeopo, métropolite et Adm. ree. patret. principe, omnibuaque iUuatriarimie. et reverendieaimia pp. ooepiacopi· aasistentibu· ta memorata MCra R. d. Joaepb Maria Zaratttai, abba· canonic, regal. Latera·. 8. Catharina· Firmi. metropolitan· ecclesia coram reverondiaaimo Metro­ politano capitulo, proeuratoribue eecleriarum cathe- P. fr. Aaguattau· Ricci, ·. t. mag.« prior convent. 8. Dominici ord. praedicat. Firmi. dralium, collegiis atque deri· urbano et fora·eo; •t deinde eia··· tait « eerie, habita a perillustri et P. fr. Thema· a VaHtria, lector jubilat., virit. et commiaaar. capit. provine. Mta. de Ohaer. admodum reverendo domine Marco Antonio Fraacoltno, dictae metropolitanae eeeleaiae eaaoniaé, P. tr. ' Johann·· Baptieta Aloyrii de Krmo. ‘ taeter oratione gratulatoria. jubilat, ord. Min. de Obear. Super quibo· omnibus et ainguhs petitum tait P. fr. Auguattau· Antoni·· Baeoarini, ·. t. mag., ord. Mta. convent. a me, protoaotario apoetoheo infruscripto et notario •ynodaH, ut unum val plura, publicum aea publica P. fr. Antonin· de Aerio, · t taeter; ord. Mta. reform. conficerem atque traderem taetrwnontum vel inatra- P. fr. Johaa··· Baptiata Cotta, a t. mag., prior eoavoot. eremiL 8. Aagaat. Firmi. menta, prout opue fuerit, et requirita· ero. Actam Firmi ta memorata aecleaia metropolitan·, P. fr. Antonia· Maria a 8. Firmo, prior coaveat ara■rit. diaealeoat. 8 Aaguat. Firmi. hac die b «Μψ 1726, praeaeatibu·, 'aadioBtib··, taMHgontibM et taepicientibn· nobilibaa viri· dd. P. fr. Vitali· ab Aaeoarioa·, ord. Carmol diaoaleeat. Caecare Braacadoro, Copoepto Orlando et Marino P. fr. Fraariacu· Baruaboi, «xproviaciali· ord. Minim. 8. Franefoei de Paala. Hieronymo Catatani, patrittia Firmania, teetibu· ad iukoe apecialite» vocati·, habiti· atque rogati·; unde P. fr. Paala· da Otfida, axproyiacial. et guardiaaua Oapaoetaorum Firmi. ego ta praemitaoram fidem de praedicti· omnibaa rogata· et requirita· hie me (ahMripei· et ooaeaoto P. Virgini·· Proveaaali, eoe. Jmn, theoiog·· iHarirwrigillo rigaavi. rimi et rovarnadiirind A aretappiaeopL . Ita eat. Joann·· Baptiata GalK, prvtonotariaa âpuTtffitruf, carta· arehtoplaaopaUa eaae«Baria· gueeraM· et aetarta· «yaedalta P. Kmaaani Agrilara, ···. Jana, thootogaa iltaatri·atari «t revareadiqitari d. «piaeopi Mnetratan. ne Totont. M3 OONCHJUM ÈSOYDrCUUI FOMAMUM, ITM apr. M hwM. canon. ocd, metiep. Perillaat. et ata. r. d. Vatoettaus Pacearoai, a. j. 4., Adm. ». p. Ntoeteua Bardi, aoe. done. canoa. coadjutor ocel. metrop. Adm. ». p./oanaes Hioroaymas Feoearoai, ooag. that, a Philippi Varii. Perillust. et ata. r. d. eaaoa. Antaètee Hiereaymes de Canoaieie, rie. gea. ▲ 8everiai. PeriUaat. et adm. r. d. abbaa Franeiscu* Simon JKspufr* «ΜηΜΜΜΜΠΜ*. Adami, u. j. d. et protocol. spent. R. Philippas Sensini, pracbendat. ecol. metrop. Adm. r. d. Benedietus Cavallini, presbyter, a. j. d. Perillust. et adm. exe. d. Thomas Gaerrieri, a. j. d., R, Gregorius Gramadassi, praeb. ccd. metrop. ‘ advocatus et lector primer, respect, in unirer*. R. Xaverius Morgaatinus, praab. ocd. metrop. R. Conceptas Antonellu», presbyter. gymnasio Firmano. PeriUaat. et adm· exe. d. cornes Thomas Spiaaeci, u. j. d. et advocatas. Votaries. Perillust, et ata. etc. d. Petrus Amiens Bilotti, a. j. d., advocatus at lector primer, matut. ia univers. R. d. Jo. Baptista Gelli, prot. epost., archiép. curiae gymnasio Firmano. -caneeU. gea. APPENDIX AD CONCILIUM PROVINCIALE FIRMANUM AD. im ■ ' patres enim, sextae synodi, «ut episcoporum sumpti­ bus et itineris incommodis parcerent, satis esae duxerunt, ai semel quotennia congrederentur. Ne Habita m pmineieii concilio·. quia autem contra hanc gravissimam ecclesiae Adsumus,. reverendissimi patres, sacram conci­ legem peccaret, in septima generali synodo *) prin­ lium provinciale, auctore Deo, celebraturi, ex quo cipibus, qui in eam quidquam molirentur, anathema universa provincia ad rei novitatem commota dictum, matropolitis vero, qui infectum cogendi grande aliquod opus et ampUmimi hqjus conven­ concilii negotium reliquissent, canonicae poenae tas dignitati respondens merito praestolatur. Mali imperatae. At, quod dolenter enarramus, collapsa timent atque ii praesertim, qui 'adhuc operibus < ' deinde ad fere eversa ecclesiastica disciplina, quod servientes saeculo, Bdom mentiri Deo per tonsuram olim bis in annum agebatur, cum vix quolibet sae­ noscuntur; seiunt enim nos de emendandis moribus culo ageretur: placuit patribus oecumenicae Triac tollendi* abusibus non ad speciem tantum no­ dentinae synodi, ut saltem tertio quoque anno turos, sed pro tradita nobis a Deo potestate, sin­ provincialia concilia haberentur, quem morem divus ceri* votis studiisquo omnibus operam reformatione Carolus Borromaeus in provincia sua Mediolanensi daturos. Boni exultant velati in apem meliorum et pauci alii sanctissimi'metropolitae, ecclesiasticae rerum erecti, jn spem scilicet videndi apud nos reformation» maxime studiosi, ad amussim ser­ ' ecclesiam Dei non habentem maculae neque rugas varunt; Enituit etiam in bac provincia hujus ca­ sicut in diebus antiquis : omnes denique, eoqjaetis nonicae observantiae praeclarum initium; ubi enim in sacratissimum ordinem nostrum oculis. gravissi­ Bixtus V., immortalis memoriae Romanus pontifex, mam hanc et insolitam, quam .ordimur, notionem coelestem hanc, cujus olim freest episcopus, anno suspiciunt, stnpant, mirantur. salutis 1689 in metropolim erexit, statim fiigisHactenus inaudita apad no* cooeiHi vox orat. . mnndua Zannettinus, felicis recordationis archiepiPsiscia siquidem eeeloaiM temporibus bis in annum seopus, sequenti anno 1690 provinciale concilium juxta canones, qui apostolorum nomine ebeam-' celebravit. . feruntur, episcopi simul congredi notabant, de oeAltam deinde ad nootra usque tempora de elesiMtieie causis tractaturi, quod Nicaeni coariUi synodia provincialibus Silentium, et forte periissent, patres ita servari mandarunt·), ut. semel ante dios j i omnino vetera haec oceloaiaaticM disciplinae instru­ quadragesimae et iterum rirsa tempora autumni menta, nisi in ecclesia Dei. surrexiseet pontifex episcopi simul couveairent'X sed, hae temporia ra­ sanctas, ipnooens, iatpdhrtas, segregatas a pecca­ tione in Antiocheno eonriMo dotede immutata, sta­ toribus, nen itaude gloriae cupiduu, non sapiens tutam fuit, ut primus conventes poat tertiam hebdo­ carnem et aangnhtasn, qui in areMepiseopali munere madam pacebaBs festivitatis ageretur, soeuudsa provinciales ae dioeeoaanaa synodos agere consue­ vero Idibus octobris, qui dies apud Graoeoe hyper- tas, jam ad apostobcae sedis fastigium evectu* beretei menais decimus iaveadtar. Baaotissimue exempto et auctoritate sua restitueret rem; qui quoque Romanua pontifex Lee, ex operum ungui-· episcopalem dignitatem maximi prae omnibus fe­ tadine merito magma appeOatas, ut bini apiooo- rions episcopos amplecteretur ut fratres, ageret porum conventas ia aanoo singulae haberentur, re­ eum eis familiariter, et quantam licet pro suprema scripsit Anastaafo episcopo Thessatoniesuni at app­ majestate sua, in omnibus vere fraterne; qui epi­ eto liene'sedis vicario·). Vix saocefo satatis sep­ scopalem auctoritatem. taeretar, jura servaret et timo tanta haec conciliorum freqnentia sublata: quieti ac tranquillitati regiminis nostri sapientissime consuleret: ita ut episcoporum omnium vota wm j a Deo petant, Ut eertaa OB emeritam justitiae co­ ‘J Usa. ttesstar m, 4M IS. ronam reddat ,te eeeWs, sed notes otoorieeiaq uni-, ’) can. prspfer mt. IV, 4M » ■) fetet UCUTV [al *p xrv, «sp V. Mend, Otia VI QfeMb xm. wn ■ IMH ORATIO ALEXANDRI BORGIAE areMeptscepi et priadpis Firmest MS CONCILIUM PROVINCIAL· FIRMANUM, 1726 apr. 28 MS ven·· soepitora ae Mieeai diutissuas seryta iaJ caeteros omnes aHaram preriariarum epierepM anteire, ut uberius « setasius ea decreta exequa­ Itaque, revereadisainri patres, ea· |ea tamp era tur, quae ad me delata suat * suprsms Petri adveaitaa .rtdeMnus, quern·· hacteuu· spe· taatua* cathedra, oui aratam eoqj«u^»4 neatre remissina aut segnius. quid ordini nostro venae provinci··,. quantum ia Demine posse··*, injuriosius, quid episcopali vigilantia* turpia· exhqjas provinciali· syaodi eeiabraboae consul··· cogitari posset, quam ai culpa notant Picenum studeamus. Noa eaia a pria» illo provinciali con­ nesciret, »uod remotissima* Italia· provinciae jam cilio ad aoetram «eque aetatem centum triginta laedarenp 8i nos respueremus, quod Mpge dimitae •ex aanonun decpm inimica· hone, qui ia agrum ecclesia· jam forent amplexae?. 8i apJd nos negiidominicum Zinnia superseminare ooiet, obdormivit, geretur, quod alibi jam esset oxecutiodi mandatum? •cd partim diaboli invidia, partim indita humani* Meliora profecto d· nobis sibi pollibetur sanctiasirebu* conditione veterem disciplinamffiaulatim col­ mus pater noster, cuju* Hberalittais dono, non labi, abusus- 172«· octobris 21-3. „8ynodus dioeeeaana Luceoriensis, aub Stéphane c [Cbodinaki et Likowski], Doçrtiala «amusorum Rupniewski, Luceoriae, diebus 91, 99 et 93 oc- pontificum pro regno Poioniae it mutiMieui tprtobria anno 1796, celebrata. Per hanc aynodum dorum prosincioAum tt Jioecotattanm» refus tftuaiMS, approbata eat pastoralia ejusdem data anno 1799.** (Posnaniae et Varaaviae, 1883), I, 9. C0N8TANT1N0P0UTANAE SYNODI sententia de episcoporum translatione (172«, menee novembri). Batis constat episcoporum migrationes ab. eccle­ siis sive sedibus ad alias gravibus poenis intentatis prohibitas esae a canonibus Apoet. 14, Nicaea. 15, Antiocheo. 91, Sardie. 1 et 9, Carthagin. 48 et 71. Quae tamen prohibitioriee loeum habent, quando D episcopi, avaritia aut ambitione inflammati, eccle­ sias suas abaque superiorum suorum auctoritate dimittunt, ot aliam sedem invadunt At si eocleaiae utilitas postulet ut translationes fiant ab uno epi­ scopatu in alium, tum vero vetitae non sunt; quin immo aaepiaaime sic usurpatum est in ecclesia cum occidental! tum orientali, ut ex variis.historicorum documentis colligitur. luris eanonici interpretes Graeci hae in re distinctionem adhibeat; et eam his vocabulis exprimunt psuMeotc, psrdpaot;, Irapania, id eet, translatio, miratio, «sessa. Trauo· Mana haberi docent, quando episcopus ab eocle- · sia minori ad Maiorem transit; migrationem vero see traariMn, : quaado quie ab uaa ecclesia ad aliam pareat aut inferiorem'mutatur; meationem Vcaran. rtmms», «narce xxxvn. . autem dicunt, cum episcopus sponte sua ab una eceleaia in aliam migrat, vel ad illam transfertur absque ulla eocleaiae utilitate. Apud Lounclavinm, in libro IV Juri» Graeco-Bomam *), exatat tractatus napi pctolHatssv, in quo referuntur quam plurima exempla variarum translationum, unde concludit auctor : Migratio prohibita at, non tmulatio : prtdΡ«<τ.ί χ**ώλντ«κ, <Λ μήν ή prtMsotc. Ab hac vero conclusione longissime abhorret ea quae colligi posse videtur ex exemplo mox adducendo, ex quo apparet, predpomv quidem iure permitti, non pttd•emv. Synodieam banc sententiam hactenus in­ editam descripsimus o codice Conatantinopolitaao sancti Sepulcri 898, fol. 37-38: ei adornandae prae­ fuit, ut ex scribendi genere liquet, Critias magister (6 MdoxatXof Kpctiac), qui id temporie famam haud modicam apud suos consecutus eat. . > FrsamtSMi. 1506, t. I. p. * Ml — OONnANTINOPQUTANAK SYNODI, ΠΜ 4M Ilotoio; έλέφ »M0 ίρχιιπίααΛΧβς Κώνσταντινου- I PaHm mhorutiene diviaa mohispisospa· Ooaπόλιης, νέας 'Ράμφς, «al οάιουρηνικώς πατριάρχης. ataatiaepeU·, xw Boom·, at aaiversoMs patrianba. 4- Mai saeso apuliM oaaalHa sapiratimim· 4- Τής ί·ρ*ς άοοστολιχής *to|rt*>*C «άντα xpb; οίκοίομήν γίν·β»αι·)«·νώφηςήιβχ·λ«·- admoMntnr at mmmi ad esdÿMami /«rieat qui μένης τοίς- Μν έκχλησ.βητικών πραγμέτ·»ν xpovoet- rarpm eeeMaatxearaas ceram divinitus aortiti niât, •Μι λαχούαι ΙΗόΗν καί μηδέχοτι «αρορώσΜι Cm aao eorum qnMqunm praetunuittant qaae eceleKfbi aMfttafù* έκχλησιών iqafiaiv, χββηλον *ή- •iis ordinandi· favent, pevapieaum «me eat. ut roubev tm νΧς τήν άνώτάτη τής έχκλησίας ίκζ·»- quibus summn eocleeiae commie·· set potest·· μένοι; άρχήν xal τύ κοινόν αύτής χλήρΐήΐα βιχξάγιιν eiusqie ooetns naiveraaa a Dao demandatu· eat παρά Μοβ έπιτιτραμμένοι; άπαραιτήτ»·ς όφ«ίλιτ« regenda·,' ii omnino debeat malto studio ac sedu­ μιτά πολλής έχτίνιία; xal έντιυχιίας έπαγρυπχΝ litate invigilate negotiis illis ecclesiastici·, quae τοίς ΙΗραιώας ήστινοοούν έπιίιομέναις έκκληαιαοτι- cura quadam indigent, eiaque apta cuique remedia καΐς ύχοΜακι xal τά πρόσφορα αύτών φάρμακα compararo, eo potissime tantum apectante·, ut · αύταίς έξιυρίσκισΜ:, Iva xal μόνον σχβπύν προύρ- quovis damno, quod accidere poaait, ecclesiam γιαίτατον' ποιουμένοις ίιαφυλάξαι τήν τού ΧριατοΟ Christi defendant, quam ipse lesu». Deus ille et Quapropter έκχλησίαν έν&χομένης ήστινοσούν^βλάβης χρτίττβνα, homo, proprio aepursiMt «mpaino. ήν αυτός ό Ηάν»ρ«πος Ιησούς τφ Ι8ί<ρ xtpit- difficultate· illas, quae interdum occurrunt, via et ποιήσατο αΓματιΊ. ’Ofrxv. xal τάς έν μέσφ ratione explanante· et quae contraria quoquo modo συμβαινούσας ένίοτι 8υσχιρ«ίας ιύμχΜδώς έξομαλί- i videntur acute expedientes, animis pacem restituunt, ζοντις xal τά δοκούντα όπησούν άντιπίπτίιν ιύφυώς atque accuratissima sacrorum canonum amussi pro έπιλύοντις, έπί τό ιύκατάστατον έπανάγουσι, xal τή viribus adhibita propositum assequuntur, religionem τών ΐιρών κανόνων άκριβιστάτη στάθμη κατά τί servante· incolumem et id quod conducit udinένδν πρόοαρμόζοντις, έπήβολοι γίνονται τού σκοπού, vpoientes, duce ac fautore spiritu, 'a quo intinnu ούτε προδιδόντέί τήν ιύσέΐιιαν xal τό συμφέρον προσ- curantur supplenturque defectus. ιξιυρίσκοντι; τή τού πνιύματος όίηγίφ χαί χάριτι, χαρ οί τά άσβτνή >ιραπιύ«ϊα·. xal άναπληρούται τά έλλιίποντα. ' Cum igitur sanctissima metropolis Heracleae et Έπιιδή τοιγαρούν xal ή άγιωτάτη μητρόπολις Ήραχλχίας χα! Ραιδιστοϋ άπροστάτιυτος χαί χάρις Rhaadcsti abaque tutore ac legitimo pastore esset γηρΐο-j ποιμένας ίναπχλι.'φϋη. άτι τού έν αύτή ίρχι- derecta, propterea quod dominus Callinicus, epi­ χρατιύόντος κύρ Καλλινίκου·) άπαλλαγέν^ος τών τή- scopis eius, vita decedens in aeterna demigraverit 8« καί πρός τάς αιώνιους μ«ταστάντος μονές, φρον­ tabernacula, curam adhibuimus haud mediocrem ut τίδα έΗμ·Μ où τήν τυχούσαν κοινώς χαί συνοί.κώς coniunctim ac synodice reperiremus eligeremusque ιίφιίν χαί έκλίξασΜι άπό τής ίιράς όμηγϋρι»; άξιον e sacro coetu virum dignum, idoneum, omnibus in κα! πρόσφορον χαί άρμόδιον χατά κέντα πρόσωπον, rebus aptum, illumque* institueremus legitimum καί τούτον άποχαταστήσαι προστάτην γνήσιον τής eiusdem dioecesis Heracleensia patronum. Cum enim αυτής ίχαρχίας Ήραχλιίας, ίτι τοΟ bpdvou τούτου c sedes ista ceteras omues antecellat ac superemineat. κροχαϋήμένου καί ύχιρέχοντος τών λοιπών dxdvsmy praestantiamque inter fratres habeat qui ei prae­ κα! τοΟ έν αύτφ μέλλοντος πρΜστβνα: τήν προ«8ρ«πΝ ficiendus est, idcirco praestare eum oportet virtute μιταζϋ τής Λβιλφότν,τος έχοντο:, καί 8·.έ τοΟτο προ- animique dotitnis, immo parem esso nobis prompte έχαν 4φ«ίλοντος Ιν τΡ έριτή καί ψυχικοίς ήθιτιν, impigreque adiuvandis ac sublevandis aequo sinέλλώς τι ίύνασδαι αυλλαμ^ένκν ήμίν προΜμ»ς χαί ceroque animo ac recta conscienA in necessariis άόκνω; κα’., ouvsfdirnuboi έν τοίς έναγκαίαις χριίαις rebus negotiisque oecumenicae sedis, quippe qui καί ύποΜρκχ τοΟ οίκουμινιχοΟ dpdvou έν rôitOrqn plurimum in publicis rebus valeat, quibus vir longa γνώμες ιιλικρινιϊφ τι καί καΜρφ ουνιιϊότι, ώς τοι- experientia exercitatus omnino opus est, praesenti ούτου μιγάλήν ^οπήν πκριχομίνου τοίς πράγμασι τής praesertim aetate, qua Christi magna ecclesia nostra κοινότατος χρήζου-ι άναγκα'αΚ χροαώπου πχίρφ μακρφ sexcdntis continuisque oneribus, debitis, vindica­ κατν^τιομένου, καί μάλιστα έν τοίς χαροΟα καιροίς, tionibus dire vexata, fratrum nostrorum antistitum χα»’ οδς ή xad' ήμβς τού Χριστού μιγέλη έκχληοία augilio indiget opitulationeque ac mutua opera μυρίοις χαί* άλλιχαλλήλοις βάρια καί χρέχα καί (frater smm, ait, gwi adimateir α fratre tanqiuua άχίαιτήβια όιινώς κατατρυχομένή, τής dxi τών ouva- eteitai fima), eorum praecipue qui hic commoranβέλφαν ήμών άρχιχρέών άντιλήφΜίς Uneu βυναοπι- tur atque publicis in necessitatibus negotiisque βμού τι καί συγκροτήαΐώ; (άβιλφάς γάρ, φηβίν*), curam operamque ponunt, inter quos primas agere fix' άδιλφοΰ βοήΦβύμβνος ώς χδλις άχυρά), eum decet, qui provinciae Uli ptueest. Supradicta καί μάλιστα τής dicb Μν ένδημαάντών ένταύδα κάν D igitur creatione eleetioneque facta, omnium nostrum ταί; χρ«ίαις καί ύποΜσισι τού κοινού βννααχαλοο- suffragia uo Ore convenerunt et conspirarunt super μένών καί άμφιπονουμένών, έν άΐς τά πρώτα φέραν fratrem nostram- saactiaaimum metropolitans Nicaeιίκός τύν τής έπαρχίας αύτής χροίστάμινον. Καί βή num dominum Gerarimum. τής Pqbsfoqc aifiaftt xal έχλογής γινομένης, άπάντών ήμών ni ψήφοι αυνήλφον καί συνέπνιυόαν όμοφώνώς έπ! τάν συνάΜφον ήμών ίιρώτατον μητροπο­ λίτην Νιχαίας κύρ Γεράσιμον. Cum autem sanctitas sua in metropolim Chien'Αλλ' έχιιίή ή αύτού ίιράτης φαίνντα: τά πρώτον χιιροτονηύήναι αές τήν μητρόπολιν Χίου, κάντχύύαν sem prim ordinata, indeque in metropolim Nicae- ·) I Cor. XIV, m. *) aci. xx, m. *) CaUtaMs Naxias, » sebulas patriarehaHs netor· Hors simasti snlnpoHtaaes enatas,. eeeMam haae (abemavit lade sb sees 17M al Msn assas IS aovsnSrb int osas asssetaram ssli« μένως vf xpdypartt fitMatamwv, «al έπομένως fan· accepta, -aegre ex iode videretur ia netropolna •υσκάλιος έχ«» γνησίιος μιτατιΑήωκ Μ tre, eum Μιτά δέ παρέλιυιιν χαιρού τίνος συμβάν χηριύσαι accidimet ut «ede· Nicaena vacaret et epincopali xai τήν έπαρχίαν Νιχαίας χαί σπρηβήναι άρχιιρατι- orbaretur praeaidio, «anetitan «ua partim quidem χής προστάσίως, ή αύτού ίιρ/ιης τούτο μέν τή έν- inopia rerum ad victum neoeaaariarum impulaa, δ«ίφ τόν πρός τδ ζήν άναγχαίων συνω&τΰμινος, partim vero «candalorum caumia devitatura anaamτούτο Îi τάς άφορμός τΑν σκανδάλων έκχλίνων χαί que ii« qui obiurgare volunt recusatura praebere, λαβό; τοίς μβψοσχοπιίν βουλομένοις μή ΙΗλων διδό- quasi eam, a qua destiterat, metropolim Chiensem ναι, Ας ιίη δήόπν έφιίριύνιν χα! μνώμινος τήν ήν' aucuparetur et appeteret, in Nicaeam ex synodi όφή^ηται. μητρόπολιν Χίου, μιτέβη συνοδική διαγνΑ- sententia transiit, quo inopiam sublevaret et suspi­ σοι 4x1 τήν Νίκαιαν, Αστι τήν χροιάν παραμυί>ήσ«σ»αι ciones, quibu· premebatur, propul«arct. Quae tranχα! ιός κατ' αύτού ύπονοίας διιχφυγιίν. Εί it έν - «itio etsi translationis modo eo tempore facta est, «ίδοι μιτοΜσιως έγένοτο τότι ή τοιαϋτη μιτάβασ.ς, at tamen ea omnino providenda erat, cum ineluc­ άλλά χαί τούτο άναγχαί«»ς «μχονομήύη, βίας έπιχιι- tabilia urgeret necessitas regiumque decretum diris μένης άπαραιτήτου χαί άπιιλών σφοδρών διό βασιλι­ minis damnum periculumque intenderet, nisi conce­ κού όρισμού έπανατιινομένου βλάβην χαί κίνδυνον, Ιόν deretur translatio, si modo ea prorsus dicenda sit άποποιη»ή τήν μιτάδισιν, ι!πιρ δλως χρή μιτά»ισιν translatio, cum iuxta sanctarum legum canonumque τδ τοιούτον όνομάζιιν, δπου γι κατά τήν τών ίιρών rigorem, quem sapientissimus tradit Theodorus νόμων χαί χανόνων άχρίβιιαν, tv ό σοφώτατος παρα- Balsamon, vir iuris peritus quam qui maxime inδίδωσι Ηιόδωρος 6 ΒαλσαμΑν, άνήρ ιϊπιρ τις άλλος ( . telligensque divjinorum canonum interpres. Imitatio νεροτριβής χαί τών ίΗίων χανόνων ιίδήμων έξηγητής, fsiiita ùt, ait, juas Jit a parotda in paroecia» ή μέν άπδ παροικίας, φησίν, ιίς παροικίαν traductio; tpumdo voro vacant rpiteopu», vidolicct μιτένιξι'ς μιτάδισίς έστιν- δταν δέ σχολά­ non kebtn· paroecia*), in vacante*) eccleuan) tran-. ζων έπίσχοπος, δηλονότι μή Ιχων παροι­ eierit, hniuunodi mutatio tranvitio ut. Itaque iuxta κίαν, ιίς σχολάζου.σαν έχχλησίαν μιτέλ&η, laudatam interpretationem in Nicaeam traductio μιτάβασις τό τοιούτόν έστιν*). Ίίστι πατά sanctitatis suae transitio dici potest, non vero γι τήν βηύιίσαν ίρμηνιίαν χαί ή ιίς Νίκαιαν άπέ- translatio ; atqui cum translatio non sit, non merito λιυσις τής αύτού ίιρότητος μιτάβασις όν ιίη, άλλ' ού biepiscopus duceretur, praesertim cum ea quae μιτά&σσις- μή ούσης δέ μιταΗσκως, ούχ όν ιύλόγως antecessit in Chiuin ordinatio ad muneris epi­ ύποληφΙΜη δισιπίσχοχος, άλλως τι χαί τής προηγη- scopalis effectum plane non venerit, ut dictum est ; σαμένης έκιίνης ιίς Χίον χιιροτονίας ιίς έπισχοπιχήν sed cum lata fere simul ac sublata fuerit, fidenter ένέργιιαν τό παράπαν μή προαχβαίσης, Ας ιίρηται, quivis pronuntiaret, nec ullo modo eam exstitisse, άλλό γτνομένης σχιδδν χα! άπογινομένης, όαρρούντως si quidem unaquaeque ren natura ita est com­ άποφήνιιιν όν τις μηδέ γινέσδνκ ταύτην τδ σύνολον, parata. ut ex propria operatione esse consequatur. ιί γ' έη τής οι’Ϊιίας ένιργιίας έκαστον τδ ι!ναι πορί- Quod vel prise» etiam temporibus idem comperi­ ζισύαι πέφυχιν.·' Ό δή χάν τοίς άρχαίοις χρόνοις tur factum. Quidam eniti) variis aetatibus in ec­ ιύρίσχιται γινόμινον. ψηφισΗντων γάρ τινων χατά clesias quasdam ordinati, cum eorum creatio irrita καιρούς ι!ς τίνος μητροπόλιις καί τΑν ψήφων έχιίνων ( permansisset, per ordinationem in alias provincias. όργών έναπολιιφίώιαών, μιτ«ψηφίσ»ηοαν αύύις ιίς .rura» creati sunt tanquam unepiscopi. Huiusmodi άλλος έπαρχίας διά χιιροτονίας Ας μονιπίσκοποι. οίά quidpiam memoriae proditur de Eustathio illo, qui που φέριται έν ταίς Ιστορίαις ιωρί τού ΕύσταίΗου , primuni quidem metropolita Myrensis in Lycia έκιίνου ψηφισΗντος μέν τδ πρώτον ιίς τήν μητρόπο- creatus, postea vero propter prohibitam regio manλιν Μόρου τής Λυκίας, διά δέ τδ χωλυΡήναι ιίς 'dato ordinationem arehiepiseopiu Thessalonicensis Praeterea tempore Callinici χωροτανίαν ββσιλιχψ προστάγματι ύστιρον χιιροτονη- eat renuntiatus’). BcMBv Mrf ■ > 1» υΜ. Ιδ raac \kMn. I ; 1*»1ι. Gr., t. l'XXXVII. μ *1. 'V Gersaiswa » Lero oriundi», auuo, ut videtur, till, quo Geaaadiaa Chieasta inetropolltann· sd Hersclessi irsMlata» «st, ecclesia· CMeaw· regeadaa sortitu» est. Huic sale» etsatioei vsMe miteront et pervicerant loci illias incolas. Quapropter sese munere abdicare oMetas. sano circiter 1717 •etropoUtaaaa Niceam» e» renuntiatas. Qui piaro capit, adeat erodite» later ea» vira» Mea. Gedeea, lSx»ivo<«etonf Xiddv.s, t. m uneai, p mmmi *) Coastal «x Demetrio tVwatrar» Kartatbiam, esa eeset diaMuaa eooieeiae maolM dophiae, meata·1 «ese aMtrepsUta· Myronis· «t poalo post MaaaeUe imperatoria iaasa te Tbeaiilnelaras»» MtropoH» eeee protectam Ct LeaaclavU Jw yrsene remeas», Proacirfurti. )tM. X J, μ M7. Quae troan-. ΗΜίωΗΜκίωωΜΑ : » ; : - '.; ?;·. ■·.;' <;■; .■■■.<:■; .·%·■: ' * ;<Λ< . ■' : «ό- '-θ' 1 -J < ■'·;9^ ' ■.· > . ·<■' .'·: ΟΟΝβΤΑΤΠΝΟΡΟυΤΑΝΑΜ 8TNODI, im «· Mv«c ηφμοΜμο βοοοηλβνίχής. AmA xfati t8m A paMantea MH* meetarta* Moarita fMn, ήρ*ρ*ν teO funu*tav KaUtvfaev «nptdft·» 4ol- Mettaium *yi*e*yw, earn ta mtaropolta» Artaq αχοαύς hî Mhrpan^ Μακάριος, annttac et* thf’ traaalatu· ab iatiua toei »*>al* aa*a* rutaotuppficïρητρύααλιν Apcq* «Μ M WO dnaiau λαοβ μή hae ta motrepofan AaahM tara tromiedua aa*. 'κ·ρα8(χΜς, fiompov pnwfifrq γνήήίας «Ις τήν pq- Qnod ai quid tate» aatfcptaraai atiatu tempi ram τρΜολιν Αγχιάλου»), K M te π ad τ*ν 4v MC goeta exquiraadum aat, pretiaaa ***api> aoneta· dvtatdpm χρόνοι; χαταντοχάσαο**, αύτίχα 4 <π·ς Metatiaa .Aâtioefc^ua, qaaat Nymaeoram hmsea Μιλέτιος Αντιοχ«1«ς, 4» 4 Nuooodmv fa ’’Φ taadatiou· ht «MB Autebri roaedum ottfiriMgw epo«if obtav iurtiitpltf d^tov καί vhev 4«4«<»Àev defaut mmeupat, qui prima Hebofeum «mutas, χατονομάςκ *X ta upfrtov Z^aratac χβροτβνήΜς, delude Berriroata tranatata·, tortio tatae Antio­ aired; Βέρροιαν pKtn«Mc> 4» τρίτο» ttfrkç paréÿq chiam profectae ont, Itaque eaoaffia eiuemndi pro tif Ανηύχκαν·). 3fat* ta; τοιαύτης otaovepla; raram condicione ob scopum qataiiiam atifem poipofi καλοΟντος 8cd τι «Ûo; ουρφίρον dvtidtv iampridam qmnperimua ia ecclcai* Del invaluisae «ûploxoptv 4» τή τιΛ fraefi luxiqaip ουγχ**Ρΐ·*ία·ς iustisque de coati· faim· adhibite. ml ίκ’ «ύλύγοις αίτίαις γννομίνας. 'Gtav γράφοντ*; «***» 100 |ΜΜρ«»- Quapropter probante ac coaaeotiente beutiauimo τάτου xal άγιητάτο» ηατριάρχου τβν ί·ροσολύμ·»ν •anctieeimoque patriarcha Hierosolymitano domito κυρίου χυρίβο Xpuofahou, ' TOO ίν άγίφ κνίύματι domino Chryeuntho, carissimo diloctissimoqua noatro dyotajroO xal μ*ριχο4ήτον ήρ*ν dfaÀooO xal συλ- * ta sancto spiritu fratre et commiuietro, aoribontas λϊΐτουργοΟ. dropettapafra συνοδιχΛς prra tav xapl aynodioe decernimus un» cam sacratissimis frotriήρ4ς hptetdwv συνα8έλφ««ν ήμΑν dpyttptav xal bat nostri· antutitibai et honoratiaaimta, at nprabxtptipmv, tva ml b ÿqfiel; αυνάΒΛφος ήρΛν xùp dictaa frater noster dominae 6eraaimaa, qoi propter rtpdmpo; 8th Th; pqfitfoo; αίτια; xal mptordon; memorataa caaaaa reram<|ne adiuacta btepiacopaa Stoaxioxoito; pqfiupA; νομιζάρίνος, Igg μ«τατ<4ήναι minime habenda· eat, inate ac legitime in eam γνησίως xal voplpM «ί; ήν p4^« *·* «ρβοχλήοηκ traaaferptar, ad qaam synodi vocation·, eaftngio ψήφου τ* ml ίχλογής ouvo8ix$c itpooxXqfr1)vat nrt ac dcHoM renuntiandus ereanduaque eat, metroχροχκρ>σ»ήν«χ μητρίχβλιν Ήραχλίί·; ml «bat xal 'poUm Heracleensem, utqae ait, dicatar, declaretur λίγ«σ>® ml διβφηρίζη*» γνήοιος xal χβνονιν.δς verna legitimnsque antistes metropolis illina, cam 4ρχι«ρ«1*( τής μητροχΑ««*ς τχύτης, ρνορ4νης in' haiaamodi consilium eius causa captam ait ex sy­ βύτψ τής τοιαύτης οΐχονομί»; συνοβιχή αχίψΜ xsl nodi consideratione ae sententia, consulentibus no­ Ικιχρίσ» ήρΑν ίφορ«ντ»ν κρδς ta χοινή αυμφίρον ble publico commodo, stabilitati, utilitati metropoli· ούστβοίν τ» χαί ώφίλ»ι«ν τής τ» ^ηΜβής ρ>|τρ»- •upradiotao, immo totius ooatrae oeoumenicae aedia. «όλαις, val ρήν χαί τοο mF ήρδς olxouptvtxoO Ad huius igitur rei significationem ac confirmatio­ •pivou. Ksi 8ή tl; τήν xtpl τούτον ίνβ«ιξιν χαί nem praeaona factum eat synodicae cognitionis dopdXciav iyivrto ml ta mpbv τής αννοίιχή; 8<«- scriptum, quod relatum est etiam in sacrum magnae ■yvwotto; rpdpps, χαταστρβίΗν xsl iv τψ ί«ρψ χώβιχι Christi ecclesiae codicem. τή; τού ΧριστοΟ p*rdta)c έχχλησίβς. ,αψχς', iv pipi νο^φρίφ Ινδιχτιβνο; MDOCXXVI, mense novembrj^jjuiictione V. 4-j4-f4444-f4- b b b b b 4 t i b & 'IspotraMpmv ôuvoKopm^ipste.' KuÇlxou Αύξήντιος. Νιχορή8«1α; Ssaopeip. , Νιχαίας Κβλλίνιχος. Χ«λχη4άνος Νιχ&ήρος. Ζήλυβρίας Μακάριος. ΠισιδΙας ΚοορΟς. taûUmeus&taM βτύχλήτος. Χίου Δανιήλ. Aipxmv Νιχύβημος. \ ! 4- Hieroaolymitanus idem ddbrno. 4- Auxentius Cyaioi. 4- Seraphim Nicomediae. 4* Callinicus Nicaeae. 4- Nicodemus Chalcedonis. 4- Macarius Silybriae. 4- Coamaa Pisidtae. 4- Theooleiaa Philippopolis. • 4- Daniel Chiu 4- Nicodemus Derri j ■) Maourii tnastatio sans 1TOO esaUgit, ut ea ipsa synew sestmtis csUigitar, «ata vida, d Ubat, apud Maa Gadea·, Itsnmral *mfr«c. V1 (OaoataaliusMI 1«B), ► tata. ·) Statim a pataai|io, nt vHms sat ·*·* Mlgap tar. Or.. latte sd Mm « dsesmkm aaai 1174 rstaeada «st, st recta aatavit W. Rtgel, Fbetm mm ipseatiMnam, PetropoU. 1W*. p XI-XIÎ. i. iLVi, eaax . > ’ ■) Maia» amgai gmta prsantars asm·mtarii Ulaatnaaat •aaii Hallaadiaal, Μλ «& tanmrti, t Π, p HhgOg. D CONSTANTINOPOUTANA 8YN0DÜ8 in qua Hieremiua patriarcha aede *ua deiicitur (1726 menee decembri). Patriarcharum Bpaattaèram, qui poet coptam a Turcia urbem praotapro» historia fero tota eat ia rooenaendta aborta· ta aKoo mnehinia QuMMtdluodum enim Graeci imperatores, arbitrata suo, eoli at sinsaBo apiano[iorum oaooemm patriarcha· ponebant, depeueboat,. et, taa Uberot, roporobamt, ife rpeouttaei quaqua aatat* t*. lfag*|M Turea suo arbifriu ampHcri pMgte· pufiriatamtam eoaeodjt, adimit, reotitait; aene fade uBua eatamuiaram, diaudiontm ·· ooatmMietau· eat. Qua· ree eum inuumwia abi·, tam maxime j^aromtae tertii patriarcha· «xamplo comprobatur, euiaa geata breviter nobia hic narranda eant, prout temporia ratio poatalat Hieramiat ax Patmo insuta oriudua, post eat- ■ coptam ta patria dtaoouatae ordinem, Ooastaatteopohrn profectae eat, aibi uado Rborabne viveret oonsparataf*. Ae primum quidem ia tasutaXfeatoa tea^nam tpqphptX eeeietia· iaeervttt, abi primos, ei moaatai outaedam aaaaü· fidae mt adbibenda, ■-> ''Λ ■ (XJwrASTDrorouYAKA. anomm, im •m hM àwfvtofei ttt* μ·Λ>4 atatapmc, τήν totaev «tanpav «mOat φκ' Ctfp*„ *cd d< irâttc^iMpxfa* ttwfvqftt*'', ■%. V -A>- _ — —A--- -- J wi£* ^Μφβρί Wk wot ttfli' BLibÇb '1^ *»- -J (ΜΜ|()· Ü*S' βΦ mI Avmn* Àwtafc Mt Affame Mh· Badam apistata, M*H- «k faMc Mi MUxMm* n qu flmgMMtaaa uni» üatu»Μι·**··■Μ ifM®{ *4 A*iAM<|Af|wc' mu 4 mAm" aamtsr ΟββμΦμβ ΗμμΙμμμι β^μμ·· 4Ιμβ obiieae, fa etas ieeam OnMtaaam PUMppopaHtomam iWvBv «SHOV| w^V ■ SMWHHHB lass raptan· Tita»· CharpWfa·. «t» «4fwi y* W*n ito ■abrogata· eaae, aa nmeelatam anhMtaateai •Ακτή. mA» pkv dn ή··* Dam ata tapcMic tac eraatam eaae laafropaHtaw Wppepetopa VQta ήρΑς ata M* tajjav uevdve aaanbv dvevtarv, ptaMM eraatas poatreaüa dûtes aoeaato aataMa «tari ftl« pâC taxer ata p«c *1··«* data ta aadmc ■"·«> tam coaügerüt. Pam (Mita· iate >u prafaasaa tt ttx 4yv4ftMv m! φφκΑΦφΝητ ttc MtffOffae est Btaramtaa »· taûataam, Meaetaatem odieeaun, tata p*C taaav dx*p«d, «Ac 4°** 4***tac ata Mtatt •saiduum. aoarteat adveasMi·*·; ta1· natate ntai «xta, m>Aç ata da' iatf tata tapttaev χάϊζι, «ter soéiis a node daieeit paMaraham MmaJ7M inauato. d^grijoapav poupeyA ata oupaapemdîtipc» de ta 8ed dignitatem antemun die Π inaanrii Π18 re- apetaipt* tta aadpMahp έφίντι^ perd tAv wveMXeuperavit Hieremina, uti collige»· ta ai epiatolai, fmv dpxupiM οώξ·χ ti λογής SmpawUj outapytia ircpoÇiviprv i ρίγος 8ρ·γουρ4νος ρέ τού; ΡηΗντος ήτον βΟτη tac τούς tvsnrvlou; pec, bwnO χβλΑς 4χ4*- xpntC dpxtsptac, τά tanta paid χολλή; ζήμίος xta ntv τΑν πρβγρότβν xal μήδ<μιΑς tatqpxotaqc «dtaac dvatapdswv ta μοτρ(·ν daaxpeuodpata ■ xta ίς ή ψυχρότιττος «ta Αφορμής «MwBdJtay, μόλιστβ ίντβς Βψοντβ ’οΙ tacui τοΟ xakta, ΙχχιΒή xta oùal τφ χίμήνΐ) Ml όμόνοι· μητβξίι ήμΑν taai τής t&ffattt, dvdp^xy, 8ι* ού τό oxdvBaXov Ιρχχτοι.* Hactenus ille. Ex alia epistola ad eundam ata ig/Mi ivssi Avtomasw tac ta xevwU; dxà toa- , , βουλήν ptnspdv ή xnxpupptejv, sbW; dxpoéxsssc ata ' Chrysanthum a 'Imtapy BcBaaadly die 34 eiusdem tapvqBl«c ίγΗρητβι χίλέρο; xtad* ήμΑν ata ίρμή μ·- mansi· transmissa pauca etiam excerpere iuvat: ,Τήν xatBaputa^ pdUov Bd ditpovdqrov xta dvdqγόλη xal tetam Οβτβνιχή, tacnAoGoa tac ήμΑ> «lvtanev-ata ρότής τής Οής. *v ήόηλχν taeaxouoH τον taavdetamv τΑν Αρχιορό·» xard τοΟ χονβγι·· tac τούς χολυχρόνΐ|ρΐνους ήμΑν βύΗντβς aid ίξοο- ydrou «anptapxou xbp 'lapapleu χολλοί ttVac lotae tnmndc ta ductata ata ta ανχοφ^ντίβ ômO Mtanav Baqpataravao τή Apstapqt ηλίιότιττι, the ktaxaoi xal taxov xa»s ήμΑν al txdpta, ta éxatot ήο«ν i ΒηλϊίΒή χβτ' absta tb λιγόρονον Βρζιχίλΐ sic ta HpexAtaac oùv τφ BtÇdtji ata NavttAiou, Aped perd taoütxbv BtfMvt τφ absmipdtopc, xta 5«4ί «ap* 'χρήρβ ' (Φιούμηή «ροατβγή χοτά τήν 8txdst(v sta tcO prpUou apafoupdveu χνμ^ζή rpJTepdeew. euiovttc Xocitav pteta ta xdpoov dUafaMipt* layootqdou xtrnxÀtatai) 4 xùp 'lapaplac iv dUopy apxlev Mt' IKev γνΛμιρ, χ*ρκ taft|etv xta ovvta- Τήρήοκ xapd τφ sÇwutaapeplvt,· xta Bn ta dpxttpHc veotv xAv AmeAv ouveïÜpwv ή dDÜm* tttaC, Md* ta •Batav ΒήΒτν XafÛvsac aapd τΑν χρβτοόντνν ίχλίpÀC da^Wtouv dab tav ·ρ·ν«ν χ·ρΙς xaplav atstav {tltaai tav BcaBagbpsvov tav xaspiapxuibv «pivov, 4 piapdv ή μ«τΑήν. »·* ·»«*·» *"*>** <··"* H* *«< «·* ■« Ο'"ήλ·ον χβτ’ »(ev, tana tac tbv swoOtav τους mxxbv vbv foNm pftav ata χιχνή pnd χληριχΑν xta Αρχήντην tac τήν oiBps^oupdvov, Μργησβν ha9U|N«MC τήν ms»* ήμΑν tatw sta MtaSotdnu ήρχοντος μογΑου ΒρβγουμΑνο» ΒΚψούλήν «ώτην, xta Çtatov tav MmtaMo^xtd τ* apaateAc pMiltaac, apoataM^tavou tv τή *>veIBsmsv dpCixtOwv χ«» ήρΑν pt τήν Β»ήγ<η>*»-iafcm sta xbp KupOita apAqv KavttrgvsivcMttaAc, Bparoupdvou, tab ta tomtev χτιρίς v* ίχή Λή**Μ·»ς τ» ή «ογή γίγτνβν tod tav Βγιον Αβρίαρ^· «ιλος τις τΑν dpxuptav, ·*··» 0*Τ*». ·* ** itatam ·» tam*»*itat tav abp Κύριλλον Ιψιμρίαοντο dab otaptmc ΒλονΑχ Τίλος. pi ta vd pAc toisra»- taRl* «Μ* tav M** tav «aspiapxntbv. lUpτίρήΜν χρός taie aXrnc, ta Ιχορ» and ta» P«t Μ * tap* s* *«ptaxpcrljptoev tatae pac, dpweurwupstota, igf Ιφφ dAld vd χβτΑξουν tav Àafv^aalMvpaç dlUabsol ta» hastam, md Ipavav Μτχγίλβοτοι xai Aoxsp tapimM tapasa Tutatae. ««* tav ΠΜμρβν*), μ tatafv pdç iotontiteV xtaÿ tac tav sÇeo«Mp ΊΕμΙν dr* ta ίοβήτιον, sdÇavtac ιΛτφ M* BApa taata ν* ρΑς mm*n| ata v* pdk tar*C« P-C"·· top Xtac ta taiotama «ta pota tata « P*T«C Bpttrcupdvec wrapmta «U ■* ta» mttataMV dpXMpdmv ata iwtac tta χλήρβν ata dpxAvwv, xta Cgnt todtortv «smidpxav, ata φήφφΜίΛρΑΜν »*v t «uvdtavnc «Tta MtoRC. «m * aMta-W «fc ta· WW *»**· * X*p abp Ispsplac xpeτήββς, «ΤΑρΜής ttalta mA «pdva· «ptas·, du τ* tapa «X» tap ta «ta· τής «Mtatemst ΙΐΑς Αν tataç «pbp Atttotavev pdxstaex «tan» ata star, «ta ·ρηχΗς τήν aXsrrbagpav w>tac οτολήν χχρΑ ta» ûaapsdv·» taraptomu, xapartavo tac tav «MAP» «ρχιχΑν vtav «O prr«ta4psup<»c Itapyta pnA tteiλ* «hc «ta Bnpurpita· ·» « a» Mtatatraa d w*ta KwvautvstvmMdtalC «bp Kto pttac bta τής φήρου. Kta aAta ta MU*·*· ata dvaprêttwe μ sip Mataptvgv ρήρο|ν nta dparm»itavw toad» |tac tefevm pta>*Mv> X«P<< t* tavtaov Hvsap Ato»|taM« taMto «ta 4 τήν pn<*ta» 0*ta τ| nta «*ta Μλή*φ Αρβίήίνψ·».· ', Ίαα. Π,·(Β» • ■’*?. ■.■, ■· . .■ ■ . jo· i ΦΗΜΗΝ* ΟΟΚΒΤΑΤΠΜΟΡΟΠΤΑΜΑ STKODU8, 17Μ «SI ■ tien· fesit SpaadoMs, magnae' ohartophytax, to ^pistol· Me v*fbb: ,Ό XpaeXtoag, NàpsXfo» «ta Βιζφκ. to patpuwod aai tta^sêlm tab «bp Ίιριμίαι, Mràyvtietdvttt ata MS sultaaam (WiMnat, nt Uta patriarchs reaaueta- ToO BtÇÎfag; rat «as Na»à- Mea ««Mptmg dwpàMhl W dp^wag iv * IS novembris aaai 17M. DedoetioMm atom scripte ratptapxet* ata tv tatg beuttag taalqto*^ rai tub comprehendit Critiae, magnai ittoistorrha. Cnnaae Hpatoutoeg 44 έγρΑρη, xel οχ*44ν daoicotaf vd dvanawH «ai βϋή. KuùÿqpfotqeM Si at W*** ttMM) ιμΑΙμμ wsftot* ut id teç tp«u m2 dmppaaRjpvMi tojg dnptpattn* vdfeisc etiaai fetetur Athsastoai CnmuMas Hypeihurtso, ata tatoqg tojg xpcetunf* bpqrbpeng ata Ste σ«γλί- ten^Mum illorum haud sporaendm aatoptar. ,T| 9om> μηρουρύφίΜς τοΟ tampterou 4κιτρ4που, bempaig, inquit, )vix4v. Kei 4γγύς ήλ*ιν 4 wp^aqpb^ tota*. Id sed quidnam tandem aBqudndo veri a pervicatobas «4p«{ IXàÿa ρίχΡ σήριρβΖ 1o«K m2 «ήριρον Graecia exspectandum sett - Pagellas haeteans ia- . obv Μ m2 *4χβν της d^iatv vd ανράρ·ν*( editas nrnimM e codice ConatMtfaopelitaao socie­ tatis Graecorum litterarias (roO UAqvtxoO ptaom2 vd λφ| τέλος 4 «upp4toap4g.a Tempeetai.ad tempus quidem sedato est. At λογιχοΟ ouUdyooX numéro 11 signato, fel. 158-144.. sotistitea at summus interpres Qtegoriua Uhicu Alteram apographum exstat ia codice Coastaatinonihil 'totoatetup reliquerunt, quominus rixis eoa· politano sancti Sepaleri 411, p. 188-19S; sins tamea tentionibusque.Hiereaism exagitareat. Et eenuB varietates negleximna quidem infestatio adeo gravis hit, at coacta noctu contione in aedibus CalHnici Heracleensis, hunc ') Hi r*s Steew, CUMutiaopoli· I***· F *·; patriarcham renuntiarent·. Qui niujio gaudio adeo JÏMFMMee petnereboi depeetoie· ΚβίΙβίρισίί τοΟ ttaxptdpxou 'Itptpicu. . 4- Paisius miserstkwe Dpi aivNoptoeepaa 4- HalBio; D4<|> ·4«ο0 dpxtstooMKCt Kwvexcv- e nvouitdXtwt v4eg 'Ρώμη; xnl toxeupevtxbf Mtpt- Constantfaopolis, novae Boawe et patriareM aai* dpjfl». 4- Ό xetvbg tcO dvdptsnivsu fitaug. πολέμιος m2 MÀepvatog Xavdv eb ίιέλιπιν dvwdcv vijv ut' ▼eraaUa. nicies 8atan bob oeemvit * priM^to mm hl BM ήμών abrob psnrfav x«2 dxsrtdcxsTOv 4ρμήν πολιχι- tararem tasaaumque impetam multiferio ootaBdare . . . 3βς dvAtixvbptvoc xal Αλλοχ* dUlotg χολβσνηρίβν at alia» alito calamitatem iartraaaaatto jubltahqut dprdvot; m2 bqpoetag aXqrtog tb dvdpAarsov' damais humsaam goatem tacaseme;qnsdqM amiti· ρΟλόν έκιξιρχ^ίνος· tb » W) ρέγιιπον, m2 χ»2- petendam hoe maleSeia utitar potmtatibm tohaatia que fttrito. ‘ Atque oKm quid·* ad vexaadmn ήρΑν diaj(*ipqotv. Kta tcddai pbv tta χβχώαα tco ImalitMHua popaltun PharaaaMi babait sibi mb2βρ«ηλινΐΜ« ibveug tbv Φορηώ ϋχχν ebtÿ Uutcqpe- nistrum ; poetea veto Dioelettaai at Maatariai tebptvev, (taapov 14 Atmtaqtutvto m2 Xs(tpivto xto, qeteriqu* impietatia patroni advenas cbriatiaaaraat dotnto dmPaing «pondrai Mtb toO xpumaviiM genM sub eo duce mitttavws, Sabatae· taligiearnaa pômv to^ tuntfev ίπλον abrbO tb' iuvdptm xptytan MMKOttog «to ipivum* dMtpenatag *Q tojv M»’ γένους b*‘ ebtip 'tevpnçqfedvm, ,tb xmvbv to|g sto*- psieg btatvAg dmepÿeettg. "Epnqg obK êbtuç fojpot . SU tbkeu; toK νοβ bsob taxiqtoag «ριγινέοΗχ, ής obtt «4λ· Mtoi t^v bÿtutendtqv p«M|* Mttexbeoveiv' to γ4ρ tad ôuqntNpàf 4 bebg «pbg κηρόν rtveebta td amid «ta ttog tcovqprtg tdg dpxbg bmtptataePm, t^v ttav dpeptsnrapdvM gtapgAinv ata to»v tacqxbmv rtjv entqpfav dvtaMo* npefpamubpsveg »ta bqpotaatg pdeoft tb xmvb btepbedpsutg. xpabpst*, Χ6γ*ις dpp^tOKtAv gtawv «bteU apquttmv xdvta »pbg tb eupqipov ήμΛν efreipfMevmg, AMA tobg tv neta* taqpmupivag ubtf «pupebg pbdmg Ag aotyb ΑγΊ «ta μύοη τέλιον dwnpdqta* aid km> vtag bCaofoig tvMmsg pdXa patipxem, Mtt toi tb MMUmrtv γνγΑνοβν tan^eMi, «ta τ| ροχΗηρίρ t$ pdoemg xqptÇiptra, "*« MteaK «MW* ivipugAei ata tamp^aitev*. Tatoty m «ai d» Déi scelesiam prorom pervinpsre, cul a* orto qtodeni portae secandum oris virttimimi Hfetnm unquasi praevalebant; etai apian tWt Dam* at mate ad tempus aeoidaat et improbis daamadetpr ta*> périma, peccatorum MwadatieMM tataranqBO salatem iade *abmitatntanta puUfetoqM mtaiai tatibm oa^itan vulnera amatam, pro hmirrabni divinorum ipehto iadicienuB tBtfame «nata ad utibtatam Matra» diipmiam, tamm q»M nd ptaostandae adbibet uUtieM MtnrM, om atf pabSm exitia et meatal*t tandem aagMiaatw pemiaqua 6MMta* iwdkMM· ··■ dft·*. pFit-ftttr' eamiam aMte laterntae ito iBasattot Ita mm at PtorwM· Mvtoa vortieitam p mitai detatot at ludam traditorem taqam.. deamavit aüaaqM altaa - «Μ lYWOOW, ITM Μ* tge irfriq; ΙφΦΦ<* «»6 At&tqpta» raramtap dMx^tftpta*). ta ta ri«ipqpbo* ίφ taawta m· quad, ait, Ma a Dm tarit inetraetm, ta IlaUip*), oxeOoc «l»«t dppqe qta dhbrii Ü««p«« ri q«ta reetptaeab* ooMabe «le 4«Φλ«ιβ*, οόχ ta mtawv, y^ri, Mp* tao rifeotaaeiUta otia* tarira impletae, non potari xoraoMpdo*^ AX’ ta 4 ta apempiarac 4« ietnf ««pta· ad «ram alla· adMberi, ta taterita aria «toetMtauvri ri« M^ôta ta taap dn«<** )dM* ·» «Mb digaua eat; et quouiaa «enteri ram οβς xdx τ1)ς tavou euatritag dvemXqàÙe, otata apertat, quippa qui oh nimia* mütia* iaaaaatqpÂ; χρφκν IrttvaeO* avp^AJtaa, Αλ* Λφηα^Λ HBe vitari, «tâtait earn Dara iUaatram tari a* prié* ta dtaeXtiet b"* -<&·(* ata*M| ypi| «tari ■ aped aaaaa aalehreaa, at iafartanb eao raüqub «ntpc^vat, Ας ta rifc tfw arabe draÿtavta tari* dtifietat: fedwtaf roùn, iaquit, Ara-oar dvlfrav, otaMpar 4 tac eeptpevq itaata «Ις ΛΜοπμμ·, talaraatia videUeet noquitfa* ipqnm adMai xal «pfmww, tatc AtaC T0®* *pAip«C ta aagaaa, at ea ad extrema* neque eumufam praτοΟ «dtaoc γίνην*· άβχλήρυνι γ4ρ, φμί*. 4 voote, aeqaa* Dei iadkia* b Ub exigeât, a qao «liaita* dignitati· ampütadtae* iare imtatavda Mtacnv βύτφ dfc ataaf HMt, Iva Mpv» iaüttitar «aaaa - attaieii** iaxta iOad qaod a peri^mp; «4τής«ΙςτάΙαχ·τσ», ή gtMfaràOteaOapta ιMwra'prihaiati diaitar, pre i*pU «aperitio m «uper pawpd T4vqt**), *ν«Μγνκ v* *Ίί <ί<ΐ ta- tari* ta tri Αήρον ta» tari**, Aid maôvroc « xpCp« ta iixaiooriqv dtdnqw* ta UaoOvwç rip> Àqpevoplav «ûtaO· ή γάρ 4*ορο*ή, pqri, t*v «ινήτ** «4x 4«eÀ«ttai ej audigai imputa «rapit aapervtatqne bellum, idqne ta inyivtw «Atpoç ta ta* «tarie pvqpavtuo- · ratau* qnaa nnqua* memoriae prodite rant grapivwv 4 fotame dpa ta ppuMtUonme* 4 T*P vierima* aaqua ae- teterrimn*. Na* qui oon«ari ηορ*ιχ6ρη*ν *««0 ta *ap’ d(tav (ta Hl «odaato Dm ae praeter aertaua (atiaam ae id ~ aeairieaotj tavanab* CoMtaataopo&e aedem «ibi oMvwraMtUaMt, wpemvbta t» ta Xpeaparic ta* arripuit, tyraaaera* praodateruatqao moro omnium κ·, dodoera ae peraieie* uni*«T«oru* ortho- totam μάχη» i» ta*i μη» φ tp«H» *» dexera*. Hbrendaa, dotoetabilb iUa, at qui» dioat, tariatata odemetaie petite aecuadum «eriptara* < Λ •llemIKM *) «art. ΙΧ, t>; X Μς at; xn. » <) IMW ·μ&μ«ΒΜ, Mt.t& •JPaXXXT, M ηρχα,ιο. . *) iMh.xxrr. n. ·) fcMkxxnr,t ,. pm*, β*. xca, uu - T «η COKBTAMTnrOPOUTÀKA BYNODL’S, ITM βήβ *·«*), ««pl too χρο84τοο leUe fart te» αντήρΟς A uriiri iBi pudewtu, tab ρή τί γ· 4ς tan, 4λλ* χ^Μ χολλφ τφ pdop dxetvov τί γ· άς upaSoofuv xta ριληργόρίβν ζήλΑοχντος xta νιχήοηντ·;)· 4ml 84 4τυχ« pab γν»· diet· aaat, uptia»· de iat· et aptiaaiaN dixaria,,qui fflnm prae avariti· et pruditio·· aemulat··, m· aohnu aoquavit, aed et magno iutorvtafo mperuvit At. queuiam diem τινΑ έχώήριον Xotpbv ri; τήν 0umXl8a τΑν «rtXtaev dbXlwc χορέιβρψτν, itt iv Anxdvoc; τολΑν 4 ούχ eum adhuc dianome aocenaeratar borne non aolum . fix»·; veb tapob «λήρου, Αλλ’ ·ύ44 τής τ*ν χροτ»- atteri eleri, aed ue ciuietiaai quidem nomini· digno·, vAv χροαήγορί·;4ξ<ος, Ipbrnrn ρ4ν imp«eeo«m rie eAeit ut in patriarehalam aulam aubreporet Calli­ τήν «ώλήν τήν χχτριχρχιχήν τοΟ Iv ptmapip τή λήξτ. nici, fetteia memoriae patriarchae, qui oeeuatenieam ΚηλλινΑιου xanptdpgou vbv oinoupmxàv frpévov ta aedem id temporia modetnbatpr Ü4 primum entem ttjvtnubta dtimvmc' A; U notaύρήήκ riupdv iv aodibaa ignem iaiecit ae purum abfirit, quin paτάς oix^pnm uni ptxpob iâtojoav ditomppaabqvui triarehalia teeta incendio abeumeret, ni aerpente· . aupl ta MNptepxtxd dvdxropa, d ρή Kptaapdtnwc fiammaa aptari·· praevertanteui (Deo quae Jutur^ 4«4άχρν τήν τής ρλογύς dvdBomv (τοΟ btob ΙνοργΑς eaaent luculenter praemoaatrtutt· qMrttamque fttl- ' » «ροβκχνύντος ta ρύλλον, «ni tav fioov étant ένσχή- men in eeeleaiam per eum mox irruaudpm emet ψοντβ xapubvfiv 8ι' «ύτοΟ τή 4χχλήα(ρ ού* dptapoCc non obacuria praefigurante aigaia). atatim eiectua χροτυκούντος oqpriotc), ■ ixp40lqtai ‘ xta dactitA/bq Ϊ aat ae procul fugata» a beato ifio potriareha, cui t. paxpdv tort τοΟ pexaplov ixrivou χατριΑρχου ita* vel ab initio comperta fuit eiua imperitia, pravitaa, γνύντος ta ia tcpootpiatV ixrivou dSÀupov «axôvjbi; omen funeatam. ta’ xta ÎuOOtAvtircov. Verum enita vero, interiectia aliquot anni», · Άλλ' ούχ otSopav fiauK ptta rtapiltumv χρύvaav Ixavêv 4 ita βλβφή xta dttpig τοΟ ήμιτί- Satana in noatri generi· detrimentum et dedecua ρου γίνους itntpipmv artrtv oarranMk, pipaav «rtta; auatentatua, 'iterum (quo paeto neaeimua) in patriarttav τή’ turtptapxtxf) <ώλή xapapifiaXt, xta ■ arobalear aulam infertur ae intruditur, uti lolium arvo eonaitu». Atque Aexap tapuv xta dhtevfiu^ βλιπτπχήν τή τοΟ ΧρςατοΟ noeivaque «pian in Chriati “ Ttatpqfp ipunatpfaMuoav1), ίν ή xuipév τιν> tamiUatc ibi rimulate et dutoae aliqaXndiu commoratu·, qui xta fioMttc fitaqfavdptvo;, xta XufiAv 4itot4ç τ·.ς ήν,' vir eæet, qaoiUqae dimimulan», utpote a diabolo • <τ« τφ βιιψάλρ pabqwürii, 4ς icoUdxtc xta riç inatructu, qui aoope vel ia angelum luci», quamvi» 4γγ·λον puta;, xta tuOta αχάτης Αν βλος, prttt caligo total ait, rimplieioribn· deeipieudi» libenter ρττ·σχήρ·τ£ζ*α4« ·) xta dxutfiv τού; dxiputortyouc, trnaaformatnr, pontificatu arfepto, Caasarienau deί3ρ4ξ«το piv τής dp^upmafaqc, Krntaprin; dvo- aignatar; ae protia·· dignitati» aibi praeter meri­ fiatXbric. Έχήρ*ή 84 xopnudxa xta txwrtpmtm tum eollatae magnitudine elatu» infiatuaque, in τφ peribat τής xap’ *ξί«ν ittaobatoqc τιρής, xta •ummam inaaniam inoidit: perditiaeimum caput ri; ίσχάτην dtavotav Ubaav, τήν Ιξβλχστίτήν τ· alto erigeaa et magnifiée ae pavoal* modo tarcum■ χχρχλήν ύψού |ρ·ς xta Aomp 4 variai totutav leapt- v apici···, Conatantinopotitnaae aedi fimia oeoüa iuOMt|tapfvec, τφ τής Κννατηντίνον bpdvap aibb; ixo- tuendae ae pairiarohatui atunuiando atatim incubuit pbadpitv xta χ«τρ»χρχί»Γ* pmtaÇiob* impdtao- Namque animo inani aibi aaaentataa, anamma, ut τή γάρ τοΟ vohç xoupdrqti ppevqpamobtic, ùxtp τά aient, traàaiHendum anacepit, ne id quidem «toBdua ioxaqtptvx (τά τού λίγου) tcqMv ΙιαχοχοφήΜ, pqU iüe, compertum habena, ae aibi conacium non eaa· τούτο αυν*1ς 4 tartvaroj, τήν ÎBlxv 4χιγν·ν« dxm- propriae inacitiae qe nwtieiiati· necnou eaaeim· Muriuv xta βορβηρύττ,τ· xta τήν Αψύς τύ ύψος τού illi aedi oeeupandae indignitati·, adeo nt vere taa bpdvou τούτου άνοξιίτήτ·, Ας dÀqbaîatv fat* «ύτφ τύ eum tranaferri poatat illud Salomonia effatum : Af οολορΑντκον Ιχος*)· Έατι ttovqpfn ήν al8ov ύ«4 τύν ήλιον, dvipx 84(«vt« xnp' 4«υτφ .«am wdtaur, et qnod peina eet, ex Theologi μλ· . αορύν tlvut, xta 8 τούτου xovqptotpov, ή pqotv ή tentia, alio» erudiendo· auaeepit, qui ne ùmeitiam ύχολάγος ρβνή*), tcm8aôatv Αλπυς mxtaôupdvov rtv quidqp auam pereentit Etenim opinio plurimum ρη84 τής Ιβύς dptatau; dttmtartaptvov· τύ γύρ de re ipaa aufert, inpniaqM gloriae atadium bo> ofeabut τοΟ dvut τύ χλΜατον àpuipatxui, xta ρίγη minibua magno ad virtutem impedimento eat. το<ς dvbpAxoi; ή χχνοβοξί· «ρύς ίροτήν (μχύβιον·). Hiaee doHramentb opptua, grogom deeerit ar 'Eta τοιβύττβς ούν puvotprimc χητηλιχΑν xta χροβαύς τύ ictapvwv 4 ριβΑντύς xta ίνέξιος, ρρβονύς prodit indigna» ille maroàna'riua, a uemin· arramiχολοΟνης, ρίλιστο 84 toconapwopdvou ηύτύν τοΟ τύτ» tua, immu vero a domino Coama, qui id temporia κβφηρχρύόντος χύρ Koop* xta riç τήν tupgluv D patriarcham agebat, proptaau· atque a .rnodo • aart^obm -- * -' fimtamvtot, ·- -·--------- 41 fit “ iamaa in pmvineiam auam abir· ae qnieaeore; ille dxrtvurxta. ouvafiurib; •Upd τούς Ιχχλήαιοστιχούς 8ρους w xal «aviva; varo 'ppaptar eeeleai·· lagm et eauo··· abeque XMf^c 8Μης τή Kmvmavrivov Imiqpat, xpriuv pfa ulla Homrtia ConatautiaopoH fiommoratur, alteri·· dUqv ixatvonqutapeva^ τή 8’ dAqfiaip rtv βύτής quidam negotii ebeuadi aianilntiono, ro autem vara bpdvov fitAmav. Kta 8ή τή Ρ^ΟΡΧ(Ρ tavafie^p •edi· ·>·· affaotaadae dauaa. Namque imperii 4 toO tuaptpou 4ηη84ς rthaev vu^arbak nui nuta vaitaequ· gloriae «tudio pronaa obeaMatna «mania mbc Ideemvtaj trtvus dxnbtotn·; xta puvtx*· τή» ille haeiferi, caaum rabidorum moro iuoautiueuter . χνιρΜρχνχήν d(tev *» -wwrts tpfatoe bqpafaav uni ae fiariom patriarehalam dignitatem omni mod· ρνάρχνος, toni ίγίνβσχ·* towrtv tort τής wMt* xta vanatur et oouaeotatar; cum vero, ae utpote inep­ tM «λήρου dvdvBaxvav dofipavov Ac dxpdopapov «M tum iababileanquo eum · «ynodo tum a doro noa dUmptrv, tptotmc ίλλοτρίοις imXttpd xta taebxfati •dmiaaum iri probo noverit, alienorum opernm ad­ , Mpotiitqc «οαΛήτος xpqpdwv tk faepdgovTati d&aa- hibet maxiaaemqu· nummorum copiam potentiprib·· ·» tuak.xxvi.nt ιοβν.ΐΠ. η η cm. Μ, ίχ PIOV.XXVI, Μ. ·* ματιχούς wO έξχχτιριχού χρΑτους ef bptaqt ta|ta· ‘iMMtita* imparti magixtmtiby* pontam «edam λ*ΰ*τ· popobtl; 8* ta totatc ta ta MvqpoO *¥* ambit.' Ixtaraa varo, tam potatam ■ ppotam βολχίου ta γραμματίου part τής ύαογραρής «ta«* «pitaHamf*· · xoaratipao «aboMiptam pro· maai-iv χχρσίν ή*Ί **ta ta otaoIntAg «ηχλχγχΗνκς, bm «tam batarot,. taptabmom a* ia xyaota xaa aArbxardxpi'rif «al Ανχη**λ6γήρβς AmXatpMc ta lp*te* eoataxioaa ooavMaa, eam eaaxam axoaaaadi ·*βχβ» γ*γτ»«*ς taf iagta·; mrMmc ibi tajtaita talam baboret, axtramaram poeaanun, qaod ia' τής Ιχαληοίβς, ρώανΑρϊχαίας tfitc 4|m*«k * Αχ<- eoeioxiam eoaiaraamt, roax tatae mt; miaarieorριστος, ΛχχχέμφΑη αΰνοδιχΑτ Ας τήν έκάρχίαν «ita. tam tamon ooaxooatax vir ille ingratae, in dioeΟύ μέντοι ήόΰχαο«ν «ταλδΑν, ' Αλλά ta oaaim eoam a eyaodo roAieeue eet. Noquo ttaea, eam notataram qnorvndam φατρίχιν χαταλιχΑν ΙνταΟ*· βδ«λυρΑν *·* *ξ*Λ»*Α· at abiiti' qniovit; tu» Mpapitn nvAv xai naAopvotav τχλχίνχχν 8ι«- aaqaiaebxwyoMie· boamnoioaam ac porfrictao fron­ xovoupivw τή sr«vtx| «bta γνχδμρ τ» ûi βουλή, te lioarioram tatioaam oatarvamqu* hic Tvliquxaat ttouufleç τ* τής ta* τυρχτννιχής δυναοαίας βρ«ξ<- qai diaboliou ipeiiU oonailfo ae prppoaito iaeervireat, ■μχνος «αί τά; *ίς τύ δημύ«ον συντέξβς ta χορηγίας impoteattawi qui tam arat dominata* ooeaxionom έτηαίους έχαυξήσχ^ &χλή ta χατββαρώνας »ή*.*«' aiTipait: atque vectigalibua ae etipendiia, quae χλιρίαν χρ|*οι ta συδύσχσιν «φορήτοις, ^ptattt τή» aarario quotanne peraolvenda eunt, duplo adaactia Αρχήν 6 έχιβΑτης χαί Αλιτήριος **1 βί< χ<τ* *ή€ aoelooiaque aoro alieno intolerandiaqne largitionibna έχχλησίας i ΗομΑχος χ«χρ«ί, *«ta τής ondBou pergravata, principatum occupât ereptor ille aceχαί ta κλήρου Αχοκοιουμέν*·» αύνδν Ας dvd&ov, I leatiaaimna ae per vim iate Dei boeti* advereux άλλ’ αύτδς έπχδύμητχν έν χαχίμ ίνομαστος γινέσδαι eeeloaiam progreditur, quamvie cum,'a eynodo'tnm «ατά ta χΑλκ ΝαβουζάρβΑν, βστις Ικαυστ-τδν ναύν_ a e^ero propuharetur utpote indignua, tamen cele­ τοΟ κυρίου, 8χχ»ς λϊβή μέγα δνομα1). berrimae propter nequitiam fieri ooneuphpt, quem­ admodum olim Nabuaardan ille» qui templum IM- . mini iaoendit, ut magnam famam eibi conciliaret. Τοιούτης 8* αύτψ έπιοφαλοΟς ta δυσΛβχστΑτης Lpbrteam ietud impiixaimumque faddamentum κρηπίβτς ύκοτχδιίσης, χαλΧή χχίρφ χατχτολμήδΐ) τά tam «ibi auppoeuixeet, poet ueurpatum principatum μττά τήν τής Αρχής έχχμβίτ«υ«ν· ta γΑρ «ατά ta multo peiora aibi aumpeit: nam ex magni Baailii μέγαν Βασίλχιον, οδ ή Αρχή Αδύχιμος, ta τδ χΑν contentio, taua improbum eet initium, huiua reli­ Αβέβαιο»· ριλαργυρίβς γΑρ, .ήν τδ σχχΟος τής έκλογής quum omne ferri non poteet ‘). Etenim avaritia, ένΒίχας μίλα «ίίολολατρχίαν χροοχτγορχύμι, ta* 8*ι- quam *e« xiect»·»·* iure quidem idololatriam nunνΑςΊΑλχχ ta ήττήται, Ας χρυαοΟ «λ4ον μηδέν φδέγ- eupat, adeo dire captua eat ac devictu*, ut nihil γ*σδαι ta* wvriv ta*· φαντ<*σ»«, Μοαν Bi τήν ampliae praetor aurum loqueretur, anhelaret, *omσχουδήν χροσχδαχΑνα Vf ή^ρηματιζχσδαι, τδ ta niaret, abd totum atudium in nummo* congerendo* Xptata tapveov tataatv αίοχροΜρδοίας έαυτή impenderet, aibi Chrieti gregem in materiem turpe* κροστηοίμχνο; ta Ηχχν ta «αολλύκν ta <Ασης. qnaeatu* faciendi oonatituanx, eumque et .mactane Αχηγορ«υμΙνής' χατατολμΑν χρίξ»»κ, <τ tai tf et ' perdena, tatia quaeeunque prohibentur, ab eo κλαύτφ τήν έλχίδα τιΜμχνος, Αλλ" οδχΐ Vf irçupf ( . *i>*cepti*, quippe qui apem in divitija, non in Deo •tf. Καί. 8ή τή λύκχ ταύτή χαΜπαξ έχμαν«ίς, forti reponeret. Qua animi quidem inaania ubi τί τΑν καχΑν ούχ έτύλμηα*; ΜΑλλον 8i taov »!8ος primam laboravit, quidnam mali non admiait? Αηβχίας ta καρανομέας «αρέδρΟμχν Αχαχέργαστον δ' immo Vero quamnam nequitiam improbitatemque φιλόχρυοΑτατος ta ήττον ή μιαοχριστύτατος; Ποια intentatam reliquit iete homo auri amantieaimu* χαρίνομα ta ΜήίηλυμΙνα auvotxtaa ta δι·ζ4για aeque ac Chrieti inimiciaaimu*? Quae nefaria ta έδραματοόργήα··, Kai τούτχχν μή μίναν τήν βα­ vetitaque coniugia et divortia non perpetravit? σιλίδα τΑν Χδλχχχν. Αλλο ta τΑς δαχρορέους χαί Quibua non eolum urbem reginam, aed extera* σχχδδν τήν οικουμένην Μοαν ένέκληαχν, Ας μηβχ- otiam «vitato* ac uaiveraum fere orbem adeo im­ μίαν διαφοράν ύχολ*ιρ·ήναι χριστιανοίς τ* ta (βν*- plevit, ut nullum euperfuerit di*erimen obriatianoe σιν Ιν γ*. τοίς γαμικοίς συνάλλαγμά» · τιτραγαμί® inter et gentile· in nuptii* xaltem contrahendi*. τχ γάρ ta αίμομιξίαι ta «Αν Λος Αδχμιτβγαμίας Nam quarta matrimonia, incocta*, nefanda omne ta βαδμΑν «αρατχτψήμένα» κχττχίλυ«ς «Οσα τοίς geno* oonnubia, graduum *ervaadorum immunitae ΜρΑ χαταβΟλλουσιν Αργύρια Ανέδηρ» *) συν*χ«ρ*Οντο, ■umma ilii* qui multum profunderent nummorum ta Ας tab χήριαα fcj μϊσφ τής *ΤΜ« ·< βαδμοί Boeotia* eonoedebantar; gradu* uti *ub praecone tai βτγηβς Αργ^*»- «Μύτη* tauftawytt, ta Ayl in medio foro, praefixo nummorum numero, venum λδγ^ρ «Am νίμσυ χατίλίΜίς χρήμ6α*ν ήν Ανία. dabantur, at, ut verbo dieam, quaevi* legi* vacatio pratie vaaab* erat , Τδ Μ κχρί ■**; χαροτονίας αύτχδ «pamata ta j } Sta* vera ia ordhmtionibu* conferendi· *imoτήν τού Xrppivou φαλττχαδ Ις Μρμαφα* ntam et · in tagenta prata» quod vocant taafapiv βιαίαν ta έήμιαγήν τίς Αξΰς ^κάραανήΜα jmmqdiee quantÎtat* vim m rapacitatem qui* oonδυνήσηαι; Δι" ήν τΛς vxft Aptam Ηδρχίας «X*8ta vaatatar rarpraoe *q**qtti poterit? ' 0qi extorΔχΔσας tatapif* χαί ήρΑντανν» έήτχιιν ' ' xal aiAJav ' qnamdde. p*tri*tah*ta* prariami·· fore oaxae* con­ τούς ΔΑλίοας ΑρχΜρΜή ta τήν Ααρατον χΑβι» tritae tatevtt, . minerandfo antiatitibu* vexati* et χίς χραοιν χατΑγαν*) ta povxâota xqptawv eMgitata Gratiam, quam vtihjior· neha, vrao Ας tai χρατήρίον τΑς npawtaec taapxtai Mi ττδς ΜΑΜΜφΜ ΦΙμΜΜ* φΒΜ& Mik MeitMAp *1 tevitalMbtt *4 Δνηοομένους Ιαή^ήδΑ* ta tataipA* *U έήαλλΑν τ* ta Αναρώαάμί» 8μβαλλΙμ*ν·ς .Mi vf tatova MVtM4Ù* ΜΜΐύΜφΜΒφΜ kMitlbAt-' xatafaXtan tai>taai δ·**χήί«νης· ta AIM,«Aw fllaa *έ m addicturam potato*· qui torgina tieerotar,' τΑν «runtata wtaM χινήρΑ»* τδ «λ*ί·να βυνή- mRuùInm Μη* 4&·Ιν4Μβ μΜΙημ φμμι bmksümub δή*α> λαβχίν μηχανΑμανας, ta wta «Αν ΑκΜτολι- pretium aafarra exparta·, qaamvi» apoetoUei et «Αν ta ΙακλήΟΗΜΜΑ* wwtaMV γ*ν*αί«ς Μομαχο- oodariaatid oanoMa tarie crimiai «critar edvereeaμέναν τούτψ τ$ δγχαλήματι ta 8ιαΑή «αΑνκαβαλ- ■tar iüadqu· dnptid «tatat pora* utpote gravie, •JIVWXXT, ». *) άναΑςν ta Ί ν·Λ« « run·. ? rntaff ΠμΜχΟΜΗΑ 4·ρτβ»**α. tafata xeta fcax «*t ax ilia Otaratiaa: Π *ta COS8TAÎÎT1NOPOUTANA 8YNODU8« 1726 MV "i • - . ” 670 λόντων αύτδ κβδχίφ διά τδ μέγοθος* Ό χνιρο- λ simum: Qui pretia crdinationem fecerit, inquiunt, τονών γάρ, φηαέν, ίπ! χρήμασι χαθαιρχίσθω dspoMtor ae tcfrapeiar. At nihili pendebat minas καί άφοριζέαώω’). Αλλ’ ώς ούδέν έλογίσθηβαν legum impius ille, avaritiae morbo aliquando corτφ dnapst αί τών νόμων άπηλαί τψ τή; φιλαργυρίας reptus: inde etiam ininriae ae corruptelae ab ipso πάΜι χαθάπαή έαλωχότι, δι* ήν χαί αΛ xapl τάς in iudiciis ferendis admissae, adeo iit cuivis opibus κρίσης άδιχίαι χαί ol δοχασμάΐ χοτατολμώντο αύτφ, instructo nihil expeditius emet quam ecterip inχαί ούδέν οδτω; ήν ρψδιον ώ; τδ έδιχβν τφ βουλο- inriam facere ; illius enim, aetate bonorum tantum μένφ «αντί (ύπορούντι χρημάτων' έπ' αύτού γάρ copia — — .·_ι —----- decerni .»------- ; aut : inopia iuatitiam iniustitiamque μόνον «Τδομιν δικαιοσύνην χαί άβιχίαν πλούτφ χαί ae dirimi vidimus. Bi quia inops accederet, propter πχνίφ όριζομένας χαί χρινομένας· xlh πένης προ- id ipsum nt. reus damnabatur: »in autem dives ac σέλβή, δι* αύτδ τούτο ώς έϊδιχος Κατχχρέν«τ&· ό βέ nummos proferens, ia absque controversia summum πλούσιος χαί πρόφαίνων χρυσόν, τά πρώτα δίκαια ius habere agnoscebatur. Quare probi homines Ιχκν άναντχρρήτω; έγνωρίζιτο- έφ' ο(ς έδιχούμχνοι iniuriis affecti cum propheta conclamabant: Centra οί <ύσ(0*ίς μχτά τού προφήτου χατψόων’)· Έξ •H /actum rst radieront, si index arripit cumera; έναντίαί ίέ»«ν γέγονβ χρίσις, χαί ό κριτής propterea lacerata eet 1er, et non pervenit ad /ineat λαμβάηίι δώρα. Αιά τούτο δκσχέβασται tudtcMtm. νόμος χαί ού.δκξάγιται (ίς τέλος χρίμα. Τή δέ άδιχίμπαρομαρτούοαν ιίχ( χαί τήν άσπλαγiniquitati , comitem adiunxit immanitatem ae χνίαν καί ώμότητα- ούδέ γάρ tffitv ήλιο; άσυμπα- SLsaevitiam: neque enim sub sole unquam fuit eo Hottpov άνθρωπον καί π<ρί τούς πένητας άχαμπέση- immitior homo. et in pauperes .rigidior. Si forte ρον, Κάν άπαντήση καί όφβ«ίη |ώτφ ποτ( πένης ei incurreret inops eleemosyam petens, fugam ut έλέους δ(όμ*νος, ώς ληστή; έφνγαδτύηο, χα! άποφράς latro arripiebat atque infaustum diem illum habeήν αύτφήήμέρα έχίίνη καί άποτρόπαιος- έπί τοσού- bat et abominandum: eo enim devenit insaniae, τον γάρ παραχληξίας ύπδ tf; φιλοχρηματία; έξώ^ avaritie pertractus, ut non vigilans solum, sed etigm xsdtv, ώς μή μόνον έγρηγορώς,.άλλά καί ύπνώττων dormitans rapiendi cupiditate distinebatur; et sano τήν άρπαγήν ιψαγματούίαθαι ■ aol βήτα πάσα in fovendis effingendiaque viis ac rationibus pe­ έγ(ώργ«ι καί ώβωλοποίκ αύτφ πόρους χαί τρόπους cuniam sibi codfogandi cunctas noctes consumebat, τού χρηματίζοσθαι tcspl τήν τών δναρων μαντικήν vir somnia interpretandi arte satis eruditu», quorum έπκιχώς έπτοημένφ , χβί τήν σύγκρισιν αύτών έπί explicationem ad nummos rapiendos semper verte­ λήψ(ΐ dal ποιουμένφ χρημάτων μάλιστα δέ πάντων bat. Praecipue vero omnium auspicatissima ei «ύόνκρο; ήν αύτφ ή νύξ ή άπδ τών όπώρων τήν videbatur nox ficus edendos pro pomis illi exhi­ έδωδήν τών σύκων χύτφ άναπλάττουσα · άπδ τού­ bens: ex his enim antistitum fata innumeraque των γάρ θανάτου; άρχιτρέων χαί τάλαντα βλα ψαλ­ psalheorwm talenta insana emotaque mente stolide τικόν i dtnrittlitjtoi χαί «(πλανημένος χαχΑς έμαν- vaticinabatur, aliorum ddversa in propriam felici­ τχύιτο χαί τάς άλλοτρίας συμφοράς ίδιαν (ύτυχίαν tatem accipiens; quodque omnium absurdissimuin ήγιίτο. Τδ δέ πάντων άτοπώτατον, δτι χαί λέγ«ν est, talia dicere notaque facere non verebatdr. et καί δημοσι«ύ»ιν τά τοιαύτα ούχ έπησχύνβτο, χαί ç ea in sacris coetibus ac concionibus. At omnis ταΟτα έν itpol; συλλόγοις χαί συν<λ(ύσ(Τ.ν. Άλλ’ ista somniorum rerumque commentitiarum cognitio άπασα αύτφ ή φιλοσοφία ίνιίρων χαί μυθολογίας immodica erat garrulitas, adeo ut Deo exosi illius μαχρά ήν άδολισχία, ώστ' έπί τών ήμιρών τής θοο- patriarchatus tempore quaevis res usu recepta ac στυγοΟς αύτοΟ πατριαρχίας πάν Ιθιμον χα! νόμιμον legitima necnon ecclesiae decor et gravitas funditus (ύπρέποιάν τ« χαί σίμνότητα έχχλησιαστιχήν άρδην deleretur coetusque sacri proscenium ludicram έξαφανιοθήναι ·) χαί τούς (ορούς συλλόγους σκηνήν viderentur : in hia enim ne verbum quidem de χαί κωμφδίαν άναδωχθήναν έν τούτης γάρ λόγος virtute seu de dogmatibus aut eecj<âasticp quodam μέν ούδ(1ς άροτής αέρι ή δογμάτων χαί έχχλησιαστι- negotio ab eo movebatur unquam vel prbferebatur, χής τίνος σπέψοως ούβέπότα ύπ" αύτοΟ έχινχίτο ή sed somnii cuiusdam expositio vel nummorum in­ προύβάλλκτο, άλλ' ή όνοίρου διήγησις ή χρημάτων vestigatio aut aliud quid nugatorium non solum άναζήτησις ή άλλη τις φλυαρία ούχ βπως πατριαρχική noa, patriarchicae dignitati, sed ne christiano qui­ άξίφ, άλλ’ ούδέ δλως χριδτιανιχή χόίταστάσοι άρμό- dem instituto consentaneum fabulose narrabatur, ζουσα έμυθολσγ«ίτο, χαί ώς dxtf/ βωμολοχίφ σκη­ atque, ut ita dicam, a ludicra garrulitate non dis­ νική «ίχάζττο ή πατριαρχική παρουσία, μυθικών χαί crepabat patriarchae praesentia fabulosis turpissiαίσχίστων άφηγήσκων γέμουσα Μαχρδν 4ν sbj λέ- misque narratiunculis referta. Dicere longum esset γ<ιν τάς γοητοίας χαί μαγικές αύτοΟ χαχοτιχνίας eius praestigias et magica maleficia, iis qui istiusμοταΟαμπομένου καί έρωτώντος τούς τά τοιαΟτα σατα- modi vaticinis se edituros diabolice pollicerentur νιχώ;. έπφγγολλομένους χρησμοδοτών xai άποδτχο- R arcessitio et interrogatis, horumque probatis responμένου ώς τά άπδ toO δχλφιχοΟ τρίποδος. Αλλά χαί sionibua perinde ac si ex delphioo tripode funφοαιογνωμίαν έμιγαλαύχίΐ άπό rt χρωμάτων χαί darentur. Quin etiagt peritiam suam naturas cogσχημάτων τών xspl τό σώμα tapivav έχάστου τής noscendi utque se haberet quinque animus ex corψυχής τήν χατάστασιν, dxap δση; άιχβώας χαί παρβ- ' ports colore et aspectu iudicandi valde Venditabat.: φροσύνης γέμω uni δπ»; τοίς (spot; νόμοι; ,έστίν quae quanta impietate insaniaqae redundent quantumque sacris legibus adversentur, nemo non novit. ύπαύθυνα, οώΜς άγνοώ. Τοίς Γ ώρημένοις ani βίος διηθημένος συCum iis vero quae diximus vitam infamem co­ νέξίυχτο χαί κάλιτώβς άσώτου nul άχβλάστου ΐργβ pulabat eiaaque luxuriosa iibidinosaque agendi βκδρύλλοΟντο, * au! χωρίς, συστολής «Λατολμώμβνα ratio decantabatur; quibus absque verecundia per­ sb κτρέως Mpdst τούς (ύστ^κίς σκανδάλου asti προ- petratio piorum animi haud parum conturbabantur, σκίμματος άφορμήν καροχόμίνα, df πληρωθήνω έν scandali offensionisque occasione oblata, adeo ut αύτφ rd *0|‘i «δ>*ή« *r) esa. Apssts<»vt SO, CtaMoa. & , •)Hata».I,A4. ·) ΑφρανέΜφ «d. ') braa. ΠΙ. & f- (ΧΙΝβΤΑΚΤΙΚΟΒΟΕΓΓΑΝΑ 8YMODV8, ITM 671 era παροαρέχη 6 λάγος, th αίσχρδν τή; dtra^WKA plura qwfar haee silentio praetereamus, turpis •ύλαβο-όμανος· άσαβής γάρ, pqufa, tl; βάθος namtiouw rituàM ttMt: tmpsu* «irim, inquit, in prqfaadim malorum, oeatamatt. χαχών έμχασών χαταφρον*t‘-----), Ttf M todwu j ώφθη nevi άσαβέστηρο; aqi dbsfaf μάλλον vsvooq- Illo vero quis unquam magis impius apparuit χώς; Διττή; γάρ èfaffiC τής άρνήσοΗ; *M »*M» τής gvaviusqne atheismi morbo laboravit! Cum euim \ μέν iv λίγιρ, τή; Si iv πράξ«σιν, έχ' αύτφ συνήλθβν duplici ratione fiat Dei negatio, una verbis, άμ pitapat- 4 γάρ Μου; νίμου; urant·***, xtwfam; alien operibus, utroque in eo eonvenit. Narti qui έχχλησιαστιχούς χαραβαίνααν, μυστήριαΊαρά προδιΒο-ός, divina· leges conculcat, qui oanouesOedesiastiooa Βιχηοσύνην φθαίρααν, ήΒοναΙς χαί udheotv datXyri·; ώς transgreditur, qui mysteria sMta prodit, qui iustiχοίρο; έγχυλιίμτνο^ χρίσιν xol dwaMBootv άγνοών, tiasria labefactat, qui in lasciviae voluptatibus ac oùx ήδη Ιργαι; dpvcltui τάν θ·4ν; Ή γάρ χίστις libidinibus ut sus volutatur, qui indicium retribu­ ’ Ιξ έργων Scfavutat χατά τίν άπ4στολον*)· Sib Ml tionemque nogHgit, nonno demum operibus Deum 4 προφήτη; ματά *4 αίχαΐν*)· Είπαν άφρων iv inficiatur! /Wn enim secundum apostolum «ur χαρΒίφ αύτού- oùx ion *«4;, έπιφέμέΓ dis- opsrtttM astrMltfar. ' Quare et propheta, prolata φθάρησαν xai έβΒαλύχθησαν iv ittitq-Stù- hac sententia: Dùcit iutipiaru iWronlc tua: «Voa rri μασι, μονονουχΐ λίγων, άμήχανίν vtv· ri); Sixafa; Arae, subiungit: Corrupti mat «t aboomnbUc» facti έχτρχπήναι 4δο0 xai άφαΒώ; Bid χάσης χώρέΐν άμαρ- sunt tn studiis, velut si diceret, fieri non posse ut Ctt'a.·, pi, λήθην xai Αρνησιν θβαύ iv ψυχή νοσή- a via iusta deflectat ac soluto in omnia feratur σαντα*;. Τά; Bi Bid λίγου βλασφημί«Κ xai dm^st; B peccata, qui in suo animo Dei non obliviscitur αύτού φωνά; Ισασιν οί άχηχοίτας, Son; xai bub τοϋ nec Deum ~ insaniendo negat. ~ Eiu· autem in θυμού nett έχβαχχαύων xai τφ Βαίμονι στρατηγού- loquendo convicia impiaque dicta norunt qui μινο;, έπ! παρουσίφ xai τούτα άρχιιρέααν, πίστιν xai . «udierunt : prae farore aliquando dobacchans ot a νόμον ύβρίσαι ί Αλιτήριος oùx έφριξαν, άλλος τα diabolo pertractu·, idque cum antistites adessent, βλασφημίος άφορήτου; xai λίγου; χαταχοντισμοΟ ·) fidem legemque probris vexare non horruit scele­ τοΟ μιαρού έξιρ<υγ4μ«νος φάρυγγος. Τ(; Βέ τδν τύ­ ratu· iste homo, qui alia quoque intoleranda 1«. U, Λ •i p·. xm, i. tfeapam verbs Basil. Cesser.. Hasdl eusd IN·· ma eat ssctsr amletum It ·) AUedil ad Mntth. XVIII, a. ·) Prov. IX, 7. ’) tnaanii osd. IAII|l|ll»WUWmmi|immi|im»ltllllliaill «73 ll.l.i il ωι ι..·. ..!. IIIIIHI ,11 II.. . ............... ■ .. . CONSTANTINOPOLITANA 8YNODÜ8. 1796 ........... . ............ _ 674 Μή με πειράζετε,. βτι xstsvt Ρ'έψω τήν ix- A veritis, sin minus ecclesiam evertam, stipendia χληθίαν έκαυξήσει τής ale th δημδσιον aerario solvenda adaugendo et vectigalia attollendo χορηγία; χαί Αναβιβάσω τήν σύδοσιν Is»; usque ad ipsum mali carchesium*, extremam om«i{ ·ύ0 th καρχήσιον tofi Ιστού, τδν έσχεπον nium nostrum meditatam perniciem exsequi paratus Αφαπσμδν ήμ*ν dudvwv i έξεελέστεετος διανοούμενες homo perditissimus. Quibus auditis, acerbo moerore τε.καί κροθυμούρενος. *A xal Ακούοντες μετά χολ- affecti, intima monte ingemiscebamus, tantam οφιλής δεινοχειθείας, έστενάζορενάπδ βάθους ψυχής xal t- tumeHam silentio sustinentes, quippe qui defenτήν τηλικαύτην ύβριν i. ·) P«. CVI, ». ·) Ps. CXUX, 7. ·> Ps. Ι,ΧΧνΠ; 14. ·) P». LXXIX, 4. ·) Ps. ITIUV. 1». ’» deeper«v et’«aper lines· sa»eowu«¥>,'.. , «76 - ΟΟΝΒΤΑΝΤΙΝΟΡΟυΤΑΚA8YNODU8, 17»β 87« έγχλήμασι iff jtamlixff xpdtst 8t‘ in έβίδου άρζίων A adaptas ad noxam iUis afferendam, regia ista oonχαί όριόμούς έξάγνκ έχΐ -tff ΧΜβΑΜηΦήνω βήΑ«ν salta dsinesps deludebat ao pretio vendebat, eoe ixriVout, Oovspov toQ /ΙααιλιχοΙς έχ«1νο<ς φηφέαρυισιν qnos ipss insimularet nundinatus, ut unus aliqui· • έιωβούλιυ* aal χρήμηκν danguaMm toOxa, τούς ύκ' hnmaaanus aornmaarum venaliciarias ot darda­ αύτού βυκοφαντουμένους έμ*ορ«υέμ<νος, Ac τις τΑν narius. Hirôe fallaciis suis ac fraudibus quo modo dvffpmxirisv άυμφορΑν μχτύβολχύς τχ xal ίηλαγχέηη- vel ipsam sanctissimum apostobeam et patriarchi­ A λος. Kai τούτως αύτού rnt; -ωχνουργήραοι aai ταΤς es» sedem Antiochenam perverterit, referve nbάπάταις δχως 8ιέΑ«το xal τδν άγιώτατον άποστολικδν horrescimus taedio referti; prodidit eoün sacrilegus xsl πατριαρχικόν ffpôvov τής 'Αντιοχιίβς, φρίττομβν homo sacram ineulpatamque nostram Idem haere­ μνημρνιύοντ·; xal dqSlef dvemprcXlpaffs· ttpoOSsma ticis et heterodoxis, sedem illam penitus labefac­ γάρ b dffso; τδ Itpôv xal έμΑμητον ήμΑν aipaj τοίς tavit, permiscuit, innumeris commovit perturbatio­ alpmxol; xsl bxtpMmi xal τδν ffpdvov txstvov έξ nibus, ita ut christiadus regionum illarum populus όλοχλέ^ου Siipffstph xal ουνίχα xal ταραχής xav- in discrimen venerit a reeta via prorsus deflectendi τοία; ένέκληοιν, ώς xtvSuvtûsiv τδ ixsfos χριοτΑνυμρν ac Latinorum ‘ novitatibus falsisque opinationibus πλήρωμα τέλιον txrpaxijvai τής «ùbsta; όδού xal se submittehdi hominis istius ter exeerandi causa, τοί; λατινιχαίς χαινοτομίαι; xal χαχοδοξίαι; ουνυ- qui haud ullum opportuno tempore praesidium παχίΐήναι έξ «Μας τοΟ τριαχαταράτου τούτου, μη- rebus gerendis attulit, sed occasionem praevari­ βςμίαν ένχαιρφ τφ προαήχοντι αυνκαινιγχόντος catoris dimwit, pollicitatione, pecuniae fide labeτοίς πράγμβαιν, άλλά χφΑυφέντος έ*«λο-B fectata ac vera religione prodita. Quae, audacia χάχως xal ύχοσχέσνι χρημάτων 8ι«φΑ«ρέντος xal eius facinora ac scelera neenon maehinationem ad 'Λροί«ίωχότος τήν όρθούοξίχν. 'Qv ττνβν τολμημάτων decipiendum prodendumque genus ■ nostrum eum xal κακουργημάτων αυτού χα! τής έχιβουλής xal άκάτης cognovissent audisaentque principes ac moderatores χαί προίοσιας τού ήμντέρου γένους γνωσβέντων xal nostri et summus ipse potaq^issimi imperatoris άχουβύέντων «ίς τούς αύθέντας xql ήγνρόνας ήρΑν vicarius, ipse quidem tyrannus' universali sede χαί αύίφ τφ ΰπτρτάτφ έικτρόχφ τή; χραταιί; βαα<- defectu· in exsilium expulsus eet, meritas solvens λίίας, βύτό; μέν ό έπ·.0άτης άχ·^λή»η τόύ οίχουμτνι- poenale·eorum quae admiserat; ecclesia vero Christi χού «φόνου χαί «ίς έξορίβν xeTtihxàoffr,, 8(χην 8οί>ς nosque omnes pia natio tanto talique probro ac αξίαν τΑν μ·βιωμένΑν· ή δέ τού. Χριστού έχχληοΐα universa perai&e noxaque liberati sumus. Qua­ χαί τδ γένος τΑν «ύσχβΑν άιρ]λλάγήμ«ν τού τηλιχού- propter post gratias Deo persolutas, quod nos in­ του αίρχους χαί νή; χαγήοσρίου φδορβς W xal spectione ac misericordia dignos iudicaverit, neμλά^ης. 'Qv ίν«χβ χάριτας τφ ΙΗφ άνδομολογήσβν- cesse omnino duximus, huiustnodi latronem, cor­ τ«ς, ότι, έπ;σχέψ«ω; χαί φιλάνθρωπος ήξιώθημτν ruptorem, mercenarium, humanarum animarum παρ' αύτού, άναγχαίον briv ήγηοάμτύα τδν ληστήν plagiarium, religionis proditorem diris summisque xal φδορέα τούτον xal μιοΑωτόν xal άνδρΧποδιστήν subiscere poc«is omnibusque notam facere relut τΑν άνβρωπίνων ψόχΑν xal προδότην τής <ύα«β«(ας in perenni column* inscriptam tantam talemque τοίς φριχτοί; xal έσχάτοις, ΰποβαλίΓν έπιτιμίοι; xal improbitatem eius et impietatem ; quemadmodum δημοσωύοαι τοίς Atifotv, Ας έν τινι οτηλογραφίφ dffa- c enim ex virtute laudata, ita quoque ex nequitia νάτψ τήν τοιαύτην xal τηλιχαύτην μοχίΐηρίαν αύτού pervulgata utilitas haud mediocris s poeteris omxal άαέβχιαν- Aaxsp γάρ άρ·τής 'έπαινουμένης. ούτω nibus percipitor, qui «d unam imitandam et ad xal χαχίκ στηλιτιυομένης.ώφίλ ώφέλιια ούχ ή τυχούαα fugiendam alteram optime instituuntur / Etenim . τοίς έπίρνρμένοις tÀv άνίρώπών ηαρομαρτχί, τή; •rodMuri. oportet malam « plantam, pvam pater μέν «ίς μίμησιν, τής δέ ai; φυγήν dptwta xmttuopi- illt eetMi». non plantavit, et novum ludam amo­ νοις· έχριζω*ήν«ί τί γάρ χρ«Αν τήν χαχήν φιτωίαν, veri a ministerii parte et a piorum societate om­ ήν b πατήρ b ουράνιος ούχ έφϋηυσ·1), xal άποσχο- nino segregari: .nam peritus 1 medicus putridum , ραχισδήναι τδν νέον Ιούδαν τής διακονίας τού κλήρου rdsecat membrum, ne reliquorum membrorum socie­ xal τή; τΑν ιύσχβΑν rtÀtov άποχοιτήναι μιρίδος- xal tati communicetur lues ; sed et apostolus iubet nos γάρ ιατρός τ«χνή«ς τδ σβσηχδς έχχόπτιι μέλος, Αβτχ sceleratum hominem tollere e nostro coetu. μή" τή τΑν λοιπΑν μαλΑν «ύ<ξίφ διαδο»ήναι τδ νόση­ μα' άλλά xal άποστολκή έντόλή έστιν dxopopstv τδν ■ a πονηρόν έχ μέσου ήρΑν*). Qua d· cauaa divino fervore peMnoti. ne httiusΤούτου χέριν ζήλφ ff«iq> χινούμινοι, !ν« μή τοι* αύτης dtas^tla; μέτοχοι δόξωμίν xal xotvstvol, xara- rnodi impietatis participe· videamur et consortes λιχύντχ; βύτήν έτιμΑρητον Αβημοο(<υτύν τ» xal eam relinquendo inultam, tacitam et reconditam, ■ έστηλίτχυτον, ού μόνον xa&aipdou νορίρφ xal xavo- non solum iustas et legitimae depositioni illum νιχή τούτον χηΑυχοβέλλομ** έχΐ μυρίοις οίς ίίρητβι β subiieimua ex innumeris quae diximus criminibus έγχλήροη xal ίλλο<; ton ttd τύ τού λόγου xpooxo- et alüs quotquot propter sermonis satietatem et ρές xal έηβές τοίς έχούοικχ οιγή xapstpdpopsv, όλλέΐ taedium aadieatibns silentio praetermisimus, sed xal τής τΑν «ύιχψΑν όλομ«λ·ίης xal χοινν»ν(βς έχ- etiam a piorpss consortio et societate absdfndimua χόπτομνν τή έξίνρ τού χν«ώμ«τος Ας ένά τΑν dxat- •acia spirituali ut uum ex indoctis illis et ignaris δχύτιον txslvmv xal dpaffAv χέλ«ι alprexAv, Ας qui olim ferunt haereticis, ut nefarium, ut impium, έανβή, Ας dffsov, ώ; όντίχριστον, xei γρΑφοντ«ς ut antiohnstam, et ssripto synodico decernimus una thtopatvôpsffe όυνοίιχβς pttd τΑν xspl ήμΛς [spw- cum sanctissimi» et honoratissimis qui apud nos τάκον ίρχτιρέβν xal ùxsprlpstv, τΑν έν dyfy avsb- sunt aatistiba*, dilectis nostri· in sancto spiritu ' i___ _ t__ (__ ήρΑν H__ ΜύηΛη ___ w_ xal βυλλκτουργΑν, ri fratribus et oomministris, ter exsecrandum illum μβτι έγβχητΑνtv« b τρισκατάρατος' αύτός Kaxectpsplag xal τού Caooieremiam et diaboli aemulum ab episcopali διαβόλου άντίμίμος, A; άνάξιος τής άρχι«ρ«τιχής χα! et, patriarchal! dignitate at indignum amotum ease, 'πατριαρχικής Αξίας χαδηρήμένος ύχάρχη xal Τ*Γ< denudatum quqvis mnaere atque ordine episcopali, ■ μνώμένος χάσης {έρχωρατιχής tvsprêlac καί. τάξΰκ eiectqm ex episcoporum indice, segregatum. ab • καί έκπτωτος τού dpxispauxoO καταλόγου xal duo- ecclesiae ooasôrtio, privatum et exdusum a divina 'Χκχομμένος τής έκχλιμχβστιχή; dlmuXriat χβί έατν gratia; nullam eum (bonitatem habere induendi >) XsMh. XV, Iff >)1O».V, Iff vn «7» OOlWrARTDIOPOUTAXA 8TNODWB, KM Hfb* «ri Αηφφες τής Μ«ς Xdpmç. HW" M*a» tgmv Αρχΰρατι«ήν Μ·Η»μ «νβλήν ή Αρχι·* panmbv tavtlfani temApnpa *ς w>yÿâ<»t «ri dvripoç, 7«ρ«ρίης «v «ri λ»γ4μ<ν·< «ri ri$ riri (fan·* YwpÇipmt «ri «ri AUdqMt τής JpWMNM* MWOriMMt. *ί Irijririaç τής Αηολ*· αίας «ri τ·· xptettevtaeb riU»*ii«T·» Sri pglric τολμήο| «upvepdp· «ώτφ ή «uUcmun^MB ή *C «nupi· v mnMnn* «M*“ t x*· ΑαΜηΔήν· ή «ύλογ(«ν «nl-dytMpbv mp' riHri Β·χ*ήν«χ tv |Mpi iffit* «ri rifrn» dpoptopril. ΆλλΑ «ri dont Αλλο» yptattavol MU^enot «υντρίφα ρβρ«Κ iMfaliBftWB* Κ·βΒ· WM «i; Maritata· habaaat *«■ I«da pcoφ · ' Ίού8«£«τ» τΑν oraupMoAvwv τΑν «ύριον τής Μξής. Aitora «i laAaaii Dai iataarii· yti Aotafama gloriae en«i aHzaraai. Ita lot, aoa aliter, «x «MaAato. ΟΟτν yavfoBm «ri «ή Αλλβς 1ξ ΑηορΑαηκς. MDCCXXVI eaaM Aaeaairii iarietioM V. ,βψχζ'-φ: Αν μην! 8«χ*μ^ρί<]> Ιν&«τιΑνος «'-ής. . .' _ 4- 6 4- 4 4* i 4" 4 4- 4 4-4 4- 4 4- 4 4- i 4- 4 4- 4 4- 4 ΌρηχλΗας ΓιρΑοιμος. Κυζίχου Αύξίντιος. Νι*ομηΑ*<«ς 2«ρ·φ·ίμΧαλχήΜνος ΝιχΜήμος. Σηλυβρί·; ΜβκΑριος. Φιλίκαουχάλκ^ς Ηίίχλητος. ΠιοοιβΙας ΚοαμΑς. ' ' ΆγχιΑλου ΚβλλΙνιχος. Δρύστρας ΚβνστΑντιος. ΒΑρνης Atevdotoç. Χίου Δανιήλ. ΦτρβΑλνν ΊΑχοφος. 444* 44* 4~ 444- GarMuaa· Hantariaaai·. Aaaaatin» Oyrioaaa·. Baraprie Kiantaedi—aia.· NrioAaaia· dtakaAeaeani». Mtatari·· eatjbnaa. Uriodataa Phitippopalitaaaa. Coa···· Pitadiaa. UriKrieaa AackiaH. Coaataatiaa Dryatiaaa». ' 4- AthaaoM·· Voraaaari. 4- D»aial CMm. C 4* laeobaa Phanalor··. C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS ■ «nno 1726. Iriientibu· aaeeulia band parem aeta alieno Μ •eribua Hieroaolymam redire abnaan·, aandieatam obligaret aedea Hieroaolymitxna, in quo diaaolvaadd pecuniam una cum parentibu» coaredebat, «xpiritia ,· acriter dMadarant atque elaborarent eiua aatiatite·, etiam ineria· praediri, q··· renati <«priari araat _ roprie. Improburimu· ilhun praedatoreai «renari ■ in primi· fero Doaitboo· Notare» atque Chryaaa- 'prop^i ' thna, eiua nepoa. ' Utorque, miaai» per omnee fere ■ynoana Conataatiaopolitaaa,! «t c·· ipea tum pa» Orienti· Occidentiaque parte· monatriri. »tipi· eoDi- rente· Meoptam paeoni·· CaUinioo protoayBoalU, g«ndae eao··, loagia epiatolia principe· obtunde- novo Mneti Mprieri proeureteri, protinna ratri. bat et populo·, orthodoxo· at eatbolicoa, Graeco· et baerant. Quod ai obaeqaiam datraetovnrint, iD· Barbaro· Quin «tina monachi non pauci m in depomtioui» et «xcqmmBaioatioais, Iri «xcomtauni- 4 Viam dabant, littaria oommaBdaticii· ■ patriarchaD oationi· poma nfflerintar. Kxatnt «ynodica illa vel ab ai«a vicario (Μτροκος) bob inatructi; ahi, Matoatia ia eodiee ConatantiDopolitaao (Baeti re­ vel litteria moniti, praelinito tempora domum non priori 820 (aria 600), rit 182-121, M· vari»· > revertebantur, red pecunia collecta, parente·, ami­ οϊρϊβΜ: Άνι,νΑχΒΐ) ήμίν aapA toO hpwtAteu pqrpa» co·, procere· apparati· epuli· excipiebant. Quam «ÔÀÎtdb ΚαΜ«ρ«Ιας τής ΠβλβατΙν^ς xai wvaÙÂpao pemieioai exempli vitam in inania Cypro agebat ήμ4ν xùp Mriniou. Data Mt aaao 1726; qao rare > anno 1726 Chryaanthu· quidam, qui. confecti· iti- menae, bob rigrificatar. BabecriptioaM ite· daaa«£ 8YN0DUB C0N8TANTIN0P0ÜTANA '1727 «teoM ianaario. Inter auburbnnM Byxantii inania·, quibo» velati gammri dritiagritar atam Aataeaaa», prima veni··gbna Bytio jte Chiriadnn» eacarrit «a quae a Iuxta etna litta» vargeaa ad Orientem taenaatoria· «at ab imperatore Romane Diogeaa, at fcrtar, eonditem atqa· gririona· Chrriti traaolgvrntieni drin- stnodü» -.«♦ ·*—i~- -ί—' (χμβταντινορομγανα, t7» Ίη, «■Γ.·<·ί·ιιρ>·.ι ,ιί,^Μ·.·*» I .,Λ.-μι.ι, —t ..? Τ; ■ r .;>■ 1 ·λ I . ■ , m.-J β·» I ..à ·.. ... ■ 1l? . iudo abaano mi aggrami rate ooetata squteia·■»· T, rarimat,^.«Ικ· ' lotuute, quae Galatao rite eat, jmiwatnii <λβ, Mt^Mnat rite oumPsltepeiriatNta auMtopaM·· mettante imprimis œeroate oovaeEteteapalri- . ttu4teta,viMset:4 ΈραιύηΜς Γηράοφος —· 4 aroha. Atque prtaaaa quidteaHMume'.nplïmbri Krifra* Ai&vtMc, — « Itaaiçjl^XtMafe . 1799 atffla frtttte (fnaa «urii te 'BtNta, HfatteafKaUtaiwç — «XataÿHMclfaiMigNC,-* aostrnrum fûnj «4 meairttrtnm iiatlMiaa turn * Itaripta^ — 4 ümMoc Itaqrtf, — ttea Mantel ·*» «te «ite peomteIla Ma- 47knoiAw KteMwaa^ — 4 Ita ΑβηΛ, — 4Δ4ρpaaria ia opus wteMaaàaa» pnariaatk aaa ate*- *·" NttMqpoç — 4 «Mtataawritaas llaMptetr .— cerat, ratiqua iaapaatea ex eumpttas sais on oou- 4 Apderpo; KteosdvnoC) — élMpvqf Àtavifowc. dirions eoapaaaanat, te montetarii admhisiratioFteieraa synodieee htet* eonstitatiotte parta» nem suaripereut, quead iOud aoetete exacte oui puNM farts tait Georgius P. Georgiadee te oporo faris ranaa tant. ÀKgate aataaa pâte aatea, eai tituba: Ό iv Pteaaf fapk vufic ta dyta mutate oonsiHo, sueram ilhuu aétaa ■ teoaaeUa fmdvvou τ·» Xiew, OoMtantinopolI, 1899, p. 196-134; coenobii aaacterimae rirgitea tmommlatae (tek fategrum autem apograph»· pma aaaitee habeo •mvagtpteteu) ia taaata Audro eiti tradiderant son a oodioe tabularii pteriareUoi diHgeatisrime dovendiderunt grotte duobue miltitaa te quingeatia, seriptam. Priam vertu hâte suât: 4- Hpovotaç quoo a Dionysio rtt Πβναχρ4ντοο hagumeuo aooo- Ipqpovoc xai xqtapovtat dpfotiK époXaymqrivu; api. perunt die I novembria 179A Vtoiuêqne coenobii vexa tpyov uopd ys xotç aoqot; xai muottaiptatc coaiuactioMm gratae habuit ooafirmevitque syno- b xai ritevdpeK xljs ehwupevite); aal xadue Constantinopolitana par litterae aaao 1797, Ηλβν txxliyrtarrtxq; mpuveepite- SYNODUS CONSTANTINOPOLITANA , in qua aede» Oienenaia in archiépiscopal»· frigitur (1727 menae ianuario). Ctaw rive Oluit (Üitny, «vitae Achaiae ia -Veterum 'Patrarum faetropoiita, qui ahum in Pdloponaeao, anne Commîtes nuMnpatar, oetqno Zacharias leeam subrogare tentaverat Litteris oppidulum tenue ad Ptaun ftuvinm, vix tribue synodieis, aneo 1797, menae ianuerio, date, qabtailliariie dbtaaa ab om maria lanii mediam inter . eoripeerunt poet Peleium patriarcham metropolitan Patrae et Araxum promontorium. Urbe quondam aadecim, qnonuk nomina latine expressa haec epioeopaHa, Patria Vetoribaa ut metropob cabaret aunt: Cerarim» Heracleensia, Auxentius Cyxioenus, Quam continuis antistitum mntatfonibaa graviter Seraphim Nioomediensis, Callinicus Nicaenus, Nicovexatam atque aere alieno fere oppressam ex demua Chaleodonenais, Macarius Selybriap, Coemas epiaeopatu in arehiepiaoopteum promovit aynodus Picridiae, Callinicus Anchiali, Daniel Chii, NicoConstantiaopolitaBa, a metropoBtani Veterum Pa- demas Derei, Cyrillus Drystme. Exstant hactenus trarum auctoritate eam vindicans ac sibi subjiciens, c ineditae in codice Constantinopolitano sancti seQuapropter misais litteria decrevit ut Zacharias, polari 898, fol. 40-49. Hia autem'verbis incipiunt: qui id temporis ecclesiam Olenensem regebat, non Ού jtovev dtoxov, ίλλά ari λίαν έπιαφβλίς χαί iam episcopus, sed arehiopiseopas diceretur atque Ικίψογον toO παρα£λ4π«:ν dÀcydpas r«î*S χάνοι»; rôv inter oeteroe arehiepiooopoe in pari lure eedem ha- dnavtsyoO xpooxdxa; χα! χυβχρνήτας. ' beret, quidquid in contrarium eaeot dibturua Daniel, 8YN0DU8 D10ÉCESANA 8UE88I0NEN8I8 1787.1 trilis 2. Synodus diosrseena SueeaioaeMis, celebrata die 9' mente sprite aaai 1797, sab Joeopho Languet de Gergy, epieoopo SuoMtoaeeri. Exstant ooaoÔtatenM synodales ia opere cui titubas: 4 r Ordonnances synodales du diocèse de Boissons, publiées an synode tenu M 17 mai 1673, par monseigneur Charles de Bouriou, · an synode 1 tenu le 97 mai 1700 par moneeignowr Fabio Brûlât ' de ihllery, imprimées de nouveau par ordre do .monseigneur Jeàn-Joeeph Longuet de Oergy, puis par ordre de monseigneur François de Fitsriames, évêque de Soiseona. Nouvelle édition ■ faite par ordre de monseigneur Henry-Joseph-Claude de Bonrdeilles, avec les avis donnés aux petits syno­ des par messeigneure Jean-Joseph Languet de Oergy, Charles-François le Febvra de Laubrière, • François de Flts-James. A Boissons, ches Ponce Courtois, imprimeur de monseigneur l'évêque; Pierre Nicolae Waroquier, associé au privilège de mondit seigneur évêque, M. D. CC. LXIX. In *19, 370 p. — (Paris. Bibl. nat. B. 40490 : Paris, Bte-Genevière). SYNODUS DI0ECE8ANA UMBRIATICENBIS* Il 1727 aprilie 15. Synod us dioeceaana Embriaticenais II., celebrata die 15 mente aprite anni 1797, sub Francisco-Ma­ ria Iioyerio, episcopo Umbriatieenri. Exstant constitutiones syaodalea ia opere cui tituta: ' dicti XIII., pont, max., praelato domestico 4 ponti­ ficio solio assieten., barone S. Nicolai de Alto, Marathene, 8. Marinae, Mottae, etc., celebrata die 15 mente aprilia M. DCC. XXVII. Romae. M. DOC. XXIX. excudebat Kpamrek, in via Cursus Spcuads · synodua dieatteana ab iDustrias. et ravereudiee. dmtem Fraateee Itaiu Loyorio^pi- ia platea (Marrae. Superioribus annuentibus. Ia -4. XVIH-199 p. - (Roma, bbc. Bocca.) ’’ i -, > L % ■ -h Ml » 8YMODU8 DIOK9HAXACRBBVBTAMA, Λ1Κ apriKe'87 / Μ· SYNODUS DIO^CESANA URBEVETANA ‘ 1727 Bprilb 27.. Synodus Mhotu· tJrbdveteaa, eeiobrota *· A ftoiun, MMrernm ennsffiew Α «μμ· Iwnlh Î7 IMMri· Apttt· *B*i 1ÏS7, twb Om64o * AfiMÎg VftttfttMg BMM· MffiptaUNM φΜ^ΜΜΜφΜ'' pMfMI *' epieoopo Urbevetaao. ' ■ taititasniis adornatae. MnntaMeeo, MDOCXXX, De hae syuedo eedfer opus eta titahm: typia eoetaMrft. Buperieraea pentamae. (Otahm//· Constitutiones synodales edita» at prornieh· ferti» c) ®e»»e· · tffieüM sinodata, nel quale ai , gâta· ah. Htastriesimo et revwendiwime Oamphrio eoataagaaa h«8a pentiM», eetami, deeroti, auaa raarohiMdbnt Bta, patritieFulginate - atq·· ' «uti, editi, fonaato ed Mnaateni, eîtata nel preUrbevetaao, Dai et apoetoimne sud· grati» aaaotaa Urbivetaaae aaolaaiae apiaeapa- et m.d. a. d. Boue dieti papae ΧΠΙη praelato dameotieo et pontifteii solii epieoopo assieteeti, berone CeetronunOeorgei, Moaeae at VUipe Pugtiani, ex eaatibae eaportoribaa synodb. ntaneaeriptis ae editis ia quatuor synodis taooeeeaais eotateinatia, collectae; summorum pouti- » .m-Mj.·-,»·:—v,-*, ... .-■. :; “r.rv. ;.·.. .Γ;τ-.'.· ".rt - V■ 1 . '■ senti «tendu. lu Monttataseen·. MDOCXXDL, natia . atamperi» del oeaÜMrta, tea Meeeaa de’ eeperiari. Magae» ia-··,» part., XXX p, -1 f. - 3M p., 420 p. -11 (errata) — (Roan, Yitterio-Betaaaaaeio). T. XII: „8oemda (synodes) eetobrata et aao die. absolute videHoet dta »4 aprilia ITM" ah OnupKrio, e marchiooibaa Sheet, epieoopo Vrbsveteao. -τ··.:- . ·. ·- ·. -..·. - :■■?· ·'■ “.—wit - . ·'Ίί^ρΟι. ■ .«· π··-τ»- SYNODUS DIOECESANA 8ENOOALUEN8IS 1727 maii 4-6. Synodos dioeceeana Senogallienais, celebrato B galliae et comito, editae in cathedrali ecclesia · diebus 4, 5 et ft mbnsis mail anni 1737, sub Bar- diebus IV., V. et VI. mqÿ 1737, regnante Beaetholomaec Castelli, episcopo BenogalliensL . dicto XIII., poatitee optimo maximo. BenogalKae, Exstant constitutiones _ synodales in opere cui MDCCXXVIII., typis Stephaai Ca)vaai im|»reeeoris titutaa: episcopalis. Constitutiones synodaloe ab illustrissimo et re' In,- 4', XVI - 128 - CVI - XIV p. —. (Roma, verendissimo domino domino Bartholomaeo Castelli, libr. Bocea.) patritio Romano et Interamnenai, episcopo Seno- SYNODUS DIOECESANA AESINA 1727 maii 26-7. Synodua dioeceeana Aesina, celebrata diebus 26 et 27 mensis maii anni 1727, sub Antonio Fonsera. episcopo Aeeino. > Exstant constitutiones synodales in opere cui c titulus: Constitutiones synodales Aeainae sanctiqsimik, in Christo patri ac domino domino nostro Bene- · (. dicto XUI., pontifici maximo, dicatae et Antoaio Fonseca, epiacopo Aeeino, ia cathedrali' ecclesia ba­ bitae, diebus XXV., XXVI. et XXVII. msaeit maty snno Domini MDCCXXVI1. Aeaty, MDCCXXVHL, ex typographie Jo. Baptistae de Jultys, impress. pub. et episcop. In - 4 ·, 372 p. — (Borna, libr. Bocca.) CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1727 mense tnaio. Datis litteris ad metropolitan Adriaaopolia, 'Αγκάλη χαί vi dva: γνβστάν ·ίς ίλους αας, «ύλοDidymotichi, Aeni, Bikyae et Mediae, Anchiali, γημένβ: χριστιανοί. Datae aunt anno 1727. mense Maroniae, Sosopolia, Xanthi et Peritheorii, Imbri, malo, indictione V. Nomina vero aubecripta haec , necnon ad arehiepiaoopum Lititsae et episcopum sunt: 6 Ήρ«χλ«ίαί l'apdoipof, — 6 Κοζίχου Αυξέν­ Agathopolia, synodua Constantinopolitana amplis­ τιος, — b Νιχομ»}δ<(ας Xapaptip, — i Χαλχηίόνος simis verbis commendat eleemosynam, eam vero Νιχϋηρος, — à Τυρνό^ου Νιχτ^φίρος, — à Προύσας prae ceteris quae confertur, in sacra Palestinae Γρ^ίριος. — b Χχ/λυβρίας Moxdpioç, — b Παλαι&ν loca. Quare supra dictos antistites 'rogat, ut se- ΙΙατρϋν ΙΙαίτ.ος, i Αιίηροτ«ίχοι> Μιοαήλ, — & poaita quavis hegUgentia, ius ultro tribuant Sancti D Μηθύμνης Άνθιμο, — b Άγχιάλου Καλλίνικος, — Sepulcri procuratoribus capsas (acutata) in omnibus b Λίνου Iwoxiip, — b Jtpxmv Νιίίίίημος, — b ecclesiis mroumagendi qualibet dominica aut festiva Κααηαν8ρ*ία; 'Istaxtip. Exstant adhuc ineditae in codice Conatandie, fidelesque hortentur ad stipem cogendam prout tinopolitano Sancti , Sepulcri 622 (olim 60S) cuiusque facultates .ferunt. Encydicae illae littenie hia verbis incipiunt: fol. 183. f J SYNODUS DIOECESANA SYRACUSANA 1727 junii 1-3. Synodua dioeceaana Syracusana, celebrata a die 1 ad diem 8 mensis junii anui 1727, sub Thoma Matina, episcopo Syracusano. ’ Synodus prima ab illustriae. et reverendise. domino f. d. Thoma Matino, ordinis Praedicatorum, Dei et apostolieae sedip gratia epiacopo Syracusano, Exstant eouatitationee synodales ia opere cui fiWta r ‘ « 1 λ. L d» regioque consiliario, pro sua diooroai, celebrata M*> MDCCXXVIX. diebus 1, tt * ΙΠ. Juti·, MMil jtii tui 1797, sub Alphonse late domeetiee, ae sacrae caMarana * eatholioas mqiee&tha fetor· oopaiHnria, oetebrita di· dosaiMariconda, episcopo Trtvoatia·. .> Exttaat oonstitutionee synodales in opere cui alee pentecostes 4 die soqoeati, aempe prima 4 seeuada mensis junii, aani MDOCXXVIL [hui**.] tituhw: . 8ecunda dfoocMM· synodes saute·· Triventiaa· Beneventi, ex arebiepteoopali typographie, anno ecclesiae, ah Ulastrtee. 4 reverendiss. in'Ohrinto 1797. Bapatiociim licentia. In-4·, 1 f-393 p. - lO f. (index). — (Paria, patre, 4 domino Alphoaso Mariconda, ax eoagregatione Cassinenai, ordinis sanoti Benedioti, patritio 1 Bibl. net B. 3398.) Neapolitano, ejusdem ecclesiae episoopo, a sedi P. 137-993, habetur appendix documentorum immediate subjecto, ss. d. n. Benedicto XIII. in ad hanc synodum Attinentium. C0N8TANTIN0P0UTANA SYNODUS a qua christiani orthodoxi ad opem Sancto Sepulcro ferendam sollicitantur ,, .1727, menae angusto. Uti per haec tempora, ita antoact» ecclesiam Hierosolymitanam vehementer ex aere alieno laborass· iam semel atque itarem memora­ vimus. Sancto Sepulero paene occidenti aliquid opis ooilaturae, synodum Constaatinopoli coegit Paisius patriarcha anno 1797, menae augusto, at­ que editis litteris ubivis terrarum orthodoxos etiam atque etiam rogavit, ut desperatis rtbos Hiero-1 solymitania beaeffcam . manum admoverent. Ne­ gotium pancte verbis absolvit in sate ComsMatartis Athana.ius Comneaus Hypsilaates: '0 πητριίρχης Παίσιος, inquit, 8i8wjt τφ Ίιροσολύμβν Xpôodv3y έγχύχλιον συνοδικήν έπιστολήν όπέρ βοηόβίας τοΟ dylcu xdÿou, προτρέπων τήν τΑν χριστιανβν έλιημοσύνην pad τούς έμχοδίζοντας τδ fridpsirrov τοΟτο Ιργον όφορισμφ xatÔuaopdXÀisv, χατά μήνα αβγουστον (Τ* μιτα τήν Utsotv, Constaatinopoli, 1870, p, 335). Scriptum synodioum, graece, turcice, rumanice exa­ ratum, typis mandavit ipse Chrysanthus. patriarcha ad calcem rarissimi operis cui titulus: Έγχκρίδιον «Spl τής χατ' έξοχήν υπιροχής τής όγία; πόλκας Ίιρουσαλήμ χαί τοΟ όγίου xal ζ«οβόχου τίφου τοδ χυρίου, Hierosolymis, 1798, in-4·, 63 p. Alteram adhibuimus editionem Bucuresti, anno 1768, in lu­ cem emissam cura ac studio Ephraim patriarchae Hierosolymitani, in qua litterae illae synodicae a pag. κγ' ad pag. yp' graece exstant. Novissimam negleximus Ινατύπκσιν quam paucis abhinc mensi­ bus publici iuris fecerunt editores actorum Hiero­ solymitanorum Νέα Sute, 1.1 (iulio-augusto 1904), p. 314-391;, nam consulto omiserunt verba satis multa, quae Tureis offensionem afferre potuerant. Παίσιος έλίφ Oiob άρχιιπίσχοκος Κωνσταντινουπόλιος νέβς Τώμης xal οίχουμανιχδς πατριάρχης. fWsms mtssroiioMS Dti architpucoptu ûnnhuHiupilit, novas £omae, st patriarcMa muvsrsaiû. Οί τφ xab' ήμΟς πατριηρχιχφ οίχουμννιχφ 3ρόνψ ύποχιιμχνοι tepttertoc μητροπολίται κβΐ όπέρτιμοι, Αιοψιλέστατοι Ιρχιαπίσχοποι ate έπίσχοπΜ, έν dyiqr πνιύμαη άγαπητοί ΙδαλροΙ xsd «Αλκτουργοί, χβ! έντιμότατοι χληριχοί τής xab' 4)μ8ς τοο ΧριστοΟ χ μαγίλης έχχλησίας xal έχίστης έπαρχίας, καί «όληβίστατοι ίαραΓς χαί όσιΰτατιχ Ιερομόναχοι, τιμιότατοι χαί ιύγτνίστατοι δρχοντας, χρήαιμοι xpvypotsvad χαί χαραβοχόριοι, ΙκΗροποΙ τ· τβν έχχλησιΑν, πρ«τομαΐστορας τβν όβυψ*^·*^ *■! λοιποί π<ντ«ς αόλογημένοι χριστιανοί οί έν τή μιγαλοπόλκ ναύτη, χαί, τφ Γαλατφ χαί τφ Καταστένη> χαί τοίς πέριξ, Ιτι δέ χαί όπανταχοΟ, τέχνα έν χυρίφ άγαπητό τής ήμβν ματριότητος, χδρις sb) ύμίν χαί <ίρήνη δπδ btoO πανιοχρίτορος xcd χυρίου ήμ&ν ΙησοΟ ΧριστοΟ, παρ' ήμών δέ ιύχή, ιύλογί· *·! ·ογχΑρήβις. Τήν Ιλαρόν xtt 3βοπαρ4δότον έλαημοαύνην, όποΟ slvai Ινα βρασκχύτατον χαί ίαμαηχφτατον βότανον αίς όλος τέϊς όμιιρτία; χαί ψυχιχΑς πληγός τβν όνδρφπιτν, οί μέν παλίκοί upeepemxel ate Μπναυστο» apofqvm μέ μνχίλοος έααίνους ate όφήλΛ έγχώμιβ , , φ ' Qui ad patriorchalem nostram oecumbnicam se­ dem pertinet» sacratissimi metropolitan et honora­ tissimi, Deo amahtinsimi arehiepisoopi et episcopi, dilecti in sancto spiritu fratres et comministri, honorillcenttesimi nostrae magnae Christi ecclesiae et cuiusvis dtoeoeste clerici, religiosissimi presbyteri et pitesimi hierompnachi, honoratissimi et praestanttesimi proceres, optimi mercatores et naucleri, •oclasiaram curatores, collegiorum praefecti, et ceteri omnes benedicti Christiani qui magnae huic urbi, Galatae, secundum fretum, in vicinis locis atque ubi­ vis terrarum habitatis, 3Hi in Domino dilecti nostrae mediocritatis, gratia vobis adsit et pax a Deo omnipotente et domino nostro lesu Christo, et s nobis votum, benedictio atque condonatio. Promptam divinitusquo datam eleemosynam, quae efficaciasimum praesentisaimumque est re­ medium ad sansada omnia hominum delieta et spiritualia vulnera, prted quidem fatnrorem praesagi et a Dee affati prophetas eximiis laudibus n*’. • ,* COSBTlMTUiOPOLFTAMA 8YSODÜ8, 17>7 mease augusto φήμΜΜ, npemuibWvMc fiXntK «Ας xwtobf xal sAtet ΑώηηριΑ^ή ^Λτής. duipyetcnb. aed ' «Μ pcnedteaat innMiebrautqu, mmiiii fidehe piooque bemlMO pravoeaMoè ad, Mbtearam êtes virtatem bscntetq; ήμΑν Xptocbf Og te lapbv ούβγγέλιον μ·mb: έλβήμβνος xsd fite te Mfg τήν bxapi χήν xal tepcÿtibtev τή; toutirqt βΛβϋν Αρβτής ant dyufioapyiow τούς -XpooaaAsC wd te; τήν βααϊ- \ eoafaraat beatos pruoAeat (MattKV, Ï), atque ad oebeadeudun quam pvneataus eximieque sit haec virtus eorum ot bonofieoetia, vel ad eaoleete ipsius λιΐβν tou τήν obpdvtov, fit* xbte τούτο, fin έγτνβν regnum illos advocat proptar M ipsum quod ia boc έλαήμονος usd qtXdvbpssmc «Ις τούτον tev xdupov. saeculo raissrioocdm faeraat as benefici. Hanc Ate τούτο Xotteiv slum tmfiupqkbv apfiypa etc τού; igitur ob suasum no eut prudeatibus viris ex­ φρονίμους ΑνΑρΑχους ή Icpd βΒτη Kai χαντοδάναμος optande sacra ille proepoteeaqee beneficentia, cure έλαημοσύνη, έχχιδή xal 8te μέσου αδτής ί χολυέλβος mieericordisaimas Deae ea adbibita animas a morte *sbf λνιρώνοι dite bovdrou ήυχΑς, aal Atepmxe; liberet ot home peccatorum vincetis obstrictus roasrtxaripsvoc si; Ιταμούς Αμαρτιών μέ αύτήν Αξιού* ssieeionem per eam facile consequatur, uberrimam vm ιύχόλβς τή^ Αφέοοβς xal ΑχολφβΑνα Avtsbsv desuper a Deo et patro miserationum misericor­ xapA τού bsoO xal χβτρδς τών οΐχτιρμών te χλού- diam expertas. Atque ea quidem est beneficentia, «ov Hoof. Kai τοιβύτη μέν sfara ή έλιημοαύνη b Χριαςδς Ixabs aapxl tejfawbotov versis restituitv atque devicta morte, e sepulcro . χΑ*ος xal μέ ImCvo έχβτώρΑνατ τήν χοτγχόαμων ortus est — -,. sol mentium; illam inquam, sanctam , οΜτήρίβν, xal χνττβργήαας te Mvsnov, Ανέτχιλτν έχ Son, Hierusalem terrestrem, eius quae cselestis τάφον ό νοητές ήλιος* έχνίνην λέγβ τήν Αγίαν Χιών, Mt exemptus, "Det augustissimam domuifa ubi τήν έχίγέιον Ίιρουσαλήμ xal τής έχουρβνίου τήν collocandae sunt sedra et cunctae .mundi tribus et Αντίτυχον, tev τού fiso» χανσιβέσμιον οίκον, dxst linguae indicandae ; undb exorsa evaagelii praeόχοΟ μέλλουαι vA rtfiôoi ' bpivoi xal vA χριΑώαι c dicatio, universo orbi veritatis divinaeque cognitionis xAa« al φυλαΐ τής γής xal γλώαΜί, xal dx' ixti lumen ~offudit. Publicum est totius chriatiaai po­ δχού Αρχια· te ιύβγγιλίχύν χήρυγμβ xal έξαχλώΑη puli sacrarium, eui prius quidem, priscis scilicet , β£ς δλην τήν οΐχοομένην te φώς τής ΑληΑέίας xal praeteritisque temporibus, sumptum suggerebant ϋτογνοαίαή te χοινέν χροαχύνημβ βλου τού. χριαήα- copiosissimae honoratorum piorumque virorum ele­ νιχοΟ χληρώματος, te bnetov xpdvapov μέν si; τούς emosynae, consecratione» et largitiones; namque χβλβιούς xsd' χιρβσμένους χρόνους <1χ< τήν χνβέρ- iam pridem et ab initio ingentes piorum chrisiio- . νηαίν. του Αχέ τΑ χλουοιοχΑροχχ έλέη ΑφιιρώμβτΑ noram multitudines, qyotquot orant Christi ambntte τι χαί φιλοτιμήματα τών Αξιβμβπχών xal ούοέβών et benefici ex quocunque genere et gradu et ordine, ; ' χροσώχνν, έχ*ιίή dvmfiuv xal έξ Αρχής 8λα τΑ summo animi ardore ae divino-fervore permoti, ex χλήώη τών ςύαοβών χριατιχνών, δσοι ήααν φιλό- quattuor mundi partibus concursu facto, optimam χριστκ χαί φιλτλίήμονβς dxb xdbs γένος ββύμόν τι quamque rem ac pretiosam supellectilem soeum xal τέξιν, μέ χολλήν ύορμότητβ χβρδίβς. xal ζήλον afferentes sacro sepulcro laeti dedicabant, quippe ένΑοον τρέχοντες μέ σχουβήν dite τέ τηρβχέρβτβ qui iuro existimabant ao ducebaht, omnium pro- , τής οΐχουμένης xal χρόαφέροντις τΑ χβλήτιρώ τους foeto ease cum donis assiduisque stipendiis illud χρΑγματα xsd χ«μήλια, te AqtApmvav μ*τέ χαρές adire. At postea per servitutis iugum depresso •ίς tev Αγιον τέφον, φρονούντος ώληΑώς xal χιοτχύον- .et diminuto et aspere tractato boc orthodoxorum τις, δτι <ίν« βλοι χρβέέαται vA tev έχιαχέχτννται genere, ideo sacrum Dommi sepulcrum perdidit pi δώρβ xal έλιημοσύνην έχατΑχαυατον. Αλλά D aaisitque lautam illam uberrimamque praeteriti μιτΑ τούτα dp' 06 έτβχανώώη xal έαμιχρύνώη xal temporia stipem necnon munera doneque pretiosa: ■ έβυατύχηΜ te γένος ήμΑν τών ΑρΗΜξον 8ii tev atque partira quidem stipa quae porrigitur raide, τής δουλιΐβς ζυγόν, Αχολού*«ς ΙχαΜ xal ύατορήόη ut, diximus, deminuta eat ac recisa, partira vero ' xal 6 Αγιος τάφος τού χυρίου έχιίνην τήν χροτέραν multiplicata ft aucta impendia ac'vectigalia,, quae λαμχρέν xal χλοοαιοχέροχον έλιημοσύνην xal τέ prorsus atque omnino quotannis certis nominibus χολϋτιμα χαρίαματη xal Αφιβρώματα, xal dxb τά pensitat et exsolvit, proptorea quod variis populis iva μέν μέρος ώλιγόστιυοι xal έχολοβώέη 8<τΑ circumdatdm superfuit. Praeterea aedificare de­ χολλϊ (ώς ιίχομιν) ή βιδομένη έλιημοαύνη, dite Η inceps oportuit, miserante Deo; egregias, amplant Αλλο δέ μέρος έ»ρίθΜυααν*χαΙ αύξησαν τά Αναγ- multorum nummorum Structuras cum ad ipsum xsta χαί Απαραίτητα έξοδα xal δοσίματα, όχού xa^' ' sacrum sepulcrum tum multis aliis ih locis, necΙχαστον χρόνον χρχκοτιχβς δίβ<ι xal ΑπολόγιΙται, nqg domus sacraeque aedes ipsi consecratas, quas μέ te vd χοριχχύχλώόΐ) usd νά dxdpstvsv. έν μέσφ aedificari ac rejici et oportuit et opus fait, quippe διαφόρων έΟνών, xal χοντΑ βίς. pÇnA -Ακολούθησαν quae in eo erant ut vetustate collapsae penitus xal έγιναν Ανβγχβί»ς μέ te' έλΐος τού bsoO xal delerentur; has' enim structuras pii Christiani, qui οΐχοδομβΐ λβμχραΐ xal μιγέλβι xal χολυέξοδοι xal religionis causa sacrum sepulcrum adierant, et οίς obtev tev Αγιον τώφον Xal βΙς Αλλα χολλέ μέρη, oculis viderant et compertae habent. Et ei im­ xal όίχήμβτβ χαί χροαχυνήμβτβ bxoxslpsve οίς αό- pendia ac sumptus in structuras istas aedifieiaque tev, te baete Αν«γχαί«ς ^pstdQevw vA elMtepq- absumptos, qnanquam infinitos et gravissimos, ...’........ .... M7 - OOlieTABTOTOPOUTAKA SYWDUB, IT» mewe aagrito > . 4M ’♦τέν xri và àvmtmvwMv, pà < *d imvMMMir«à < boattata··, intrUHlmm et aaptarimim·· ' poMxpspvurb** MÎMmillf và ΛρηΜΜκ, ΜΜς «t artha MUMtM civitMia HliHWl— dqariM* dwrià·· ^tv6p*wt ΐφΜΜΜ|Μΐ ■ βϊΦ'. βΑφ·· CSwshBBBttM·» mb·!· iffcit* CnUmp ^Mter χριταηνοί tta* έφΙοΑμοφιΜάς ’di cauta·; etaib·.' > oo deridornrieniqm· nemmtnlrtsr ■ «Utrai mediocri '|Ubc ·>·! îfrç KbI φν'Μ>ΜΚ BÎkç Sw··!· |κ bUmruU* Η^Μΐ^οΒπΗΜίΒΜ ' Dwa* μΙ tà άνηλέρ·Μ,έΜά kpetwv «U tà; otaritopta ' ο ebtatiMoivqn atipe, itbtaib··. (emuta· vario·,αφτάς mK t* «ai-ai UtovtaM ',^··ν··βΑ· - mb· Imm MBMptietewd üa* ·μΜ· -BMpMtti μ Audpcbpa xri βοφάΜΜ, έ psmopta···; àywàônas hbariba· xoaao· aaaualo Ma xoriMtia.ot aormaa, xri οοφ^έτβτο; ^τηήρτίέρχ^ή; v^|g di^i·; «dàm·; ^ïepoi^— ooBegit, oxoohrtt, roparavit, «pria attMlari· UH» ββλήμ xdpib; xdpta Χρέοβνάος b iv riyiqp tmtpdri aborivoâe· tatrawi Mpataeai aara aKaoe gravi άγ·χητάς ήμάν dli&pb; net «MMtnufjie «ept- val lovi oaorarat, at oaiqao aootnua eoepartam κίάητβς τής i|k*v ; prtptaqvo^ «dioxlq xri έλίβι art: taaiaa ax ootidiaa» aaaaiagao impandü·, ήΤΊ··4 énob fruqirv tl; χολλϊώς ibi iaaaaibant, «un iafinita aa aiat ot graviarima, xri diapdpeu; ^iMuf t1* müaiç. xàmoc «ri άγβνβς bac aatata aeoidit ut toorata aapakraai auto alla·» xri μέ χολλήν έ&χήν ί» «iataflt» xri «ta»-1 graviaataM obatriotum dapliri awao naeoaritata ptoxàbcun» tà iobvnÇs xri tà έχλήρΜ· «ri. tà aaratar: aaa, qua lot dabitonun aauiua, ai oadaat, iîiepbsso·, xri My Çsàsv oôtt txpôobâov |tà txriv·; pcaaatara eogitur; altera, qua axaoivoada aunt an­ tà; οίχοέομάς xpiet «ολί» ή έλίγον taày* «U ta 1 nua, aoHta, nacaaaaria loci impendia. Ex quibua άγιον τάφον, xaààc βλ« tà ΙχληροφορήΙημνν, μέ omaibua magna quidem aflritur aaproriun »umma, 8λον toOto tà xabqptpivà xri xpovcxà Hota, àxoà quaa aingxlia aania aolvero opua omnino-eat; τρίχουσιν àvepurfat xai àxapwtÿnt; ««vroavirixit ohrietiaaonun vero atlpa (nt diximua) tanuia eat <1; ta άγιον τάφον, pi và và rivât χολυέρι>μ· xri at promue impar tot aumptibua reeareiendia ; ββρύτχτβ. άχβνήντηκν rit tri»; «χρέντ·; xsupoùç và praptorea quod ex multia quidam atipia colli­ slipiaxstni i *γι·ς τάφος rit χρέος ββρύτβτον Ml gendae enpaia parvum congeritur aubridium, pereτάρα Ιχ·ι άνέγχήν βιχλήν, Ινβ, và qpopMcg và grtabriiam .vero, quibba moa erat aaorum adeundi έχολογηάή tà ,ίουλιυόμτνη dtdpape t*v teootacv aeprientm atipomqua conferendi, plerique aibi XP«Av, άλλ», và κλορήνφ tà χρονικά xai auvqàto- tampamuitaa, iUne, ut priua, non.contendunt. Qua pivn.xri άνβγχβΐ* ri; ta tarov έξοΒη, tà bxoÇn do ra attoniti perdolenti animo exquirimua, unde ίλβ staà γίνοντβ plu μτγέλ^. ooOpx dtntpeiv, xai tandem orta'ait commutatio haec chriatianoruinque rivai άνάγχή và βίβίηντηι 'άχρρβιτήτΜ;' Wbe χ^ίνον· Unguor in obeunda aneri aepulcri peregrinatione, ή U Ucqpôtaq tta xptovtayAv (Mtàt 'rixôptv) ex quo ' magnum val utrique parti damnum affe.rrivai ύλίγή xri 84» «popbdvet •và ήχβντήορ tà tur, cum illi quidem ea gratia, aaOctificatione et towAta Βοσήμβτβ, àaàv àxoO àaà μέν tà Muttût benedictione orbentur, quam ex ammtorum iiloriim tXtqpoodvq; «αλλά άλίγη βοήΟνβ μχζάνκβι, ri locorum viaitatione percepiaeent, werum vero se­ Κ χροοχννητοί, àxoO ffttn οννήάνιβ và xiffrivow pulcrum pariter defraudetur peregrinantium »nbrit νύν άγιον τάφον xel và BlttMiv άλχφμοαύνην, . aidio ac stipe, quacum sustentari potuisset. 4ξ*χ4χ>}Λν ri .*tpiooàt«poi xri Uv *φγβΙνουν άς xai xpitapov &à tà άκοίβν àaupàÇovvoc xel àaopoOvτβς, |κγάλ·ς Xomipata, xMev daoXqdtqoav aAtq ή pata^oXi) xri φυχράνης τάν χριοτιηνΛν ri; τά νά μή ιτηγ«1ν«αιν ri; «poaxdvqmv veO άγίου τάφοι», ή àxria xpe(cvri fiUftfi μτγάλην xri νίς τά Mb pdpq, insiti) xri .«frrri μέν botàpoOvtau τήν χάριν xri tàv έγίΜμέν ari τήν aàXsyluv bMO άμχλλον và àxoλβώοατν àxà τήν χροσχώνηοιν τ«ν έγί·ν ixrivmv τύΐΜ»ν, àprim; xri 6 άγιο; τάφ;; àoapriMt τήν βοήΟτιην xri τήν tXtqpoodvqv τ·ν «peaxûvqtAv oriτοΟ, μέ τήν άηοίην ήμικρούο· νά «φφνβτοί Διά τοΟτο ήρΜ; άγοήάντίβ xri τήν oiotMiv TOO Quamobrem eum nobia cordi ait sacri sepulcri άγιου τάφου Ml τήν âxpnv sUd^aiarv ύκοΟ «pi; incolumitas pro aumma veneratione qua illud aAtbv έχ·μ*ν, μΙ φραντ^οντ·; xri τήν ψυχιχήν . proeoqrimur, cumque spiritualem piorum ebriatiaάφίλιιον vtv abea^*v .jpicvisr»*v privà χρέος d*»· neaum utiiitpMiPlwae habeamus pro nooeaaario privqrov χητριχή; «ad «va»ip«MU$; άγϊη,ς iqpo patamaao apimualiaqM dilectionis munere qua illo· xpb; nivob; Igopav, γράφοντμ^ bid tab «ορέντβς eemg^eetttMuy'^oiripio boq aynodioo una ' cum eis ouvoCta·; μβνά νβ» ttfl ήρ< hpomtmv dpxiapiasv qui - nobiaeum «ant stratiarimis satistitibus et Ml buaptfpssv, ntn tv ApCp «wdpsrtt άγηνφτάν hypartimto, dfleeti· neetria ia sancto spirit· fratriήμΑν ààaipAv ari ουΧλντνονριγ·^ MpfouXoAopov ban ot wunhMb vea omnea, pii ohriatiaai, par­ xri vouHroOpav Clou; on; -ôb; stea^at; jpww* vo· et «ngMO, vtoua no naritae·, iuvea·· ae aeaes, νούς, μιχροά; va xri papàlqvA άνβρης va xri |t»vri- admone···· bortnamrquo, nt probe noeoontee, sanc­ χβς, νέους xri γέροντης, dum; ήξοέροντκ 'xnXAfc tam Htaaeatan locum eme prae oamtoris · Deo ht ή *yU Ίβρονοολήρ slvar. τέηό; Αρριφτής oieotnm, terittonatibu· aaerin «eriptaria, in quibus έχλχλτγμένος dxb τάν bubv τυκΛ τά; μ»φτυρ(ος τή; •porto dieitar, Son a Domino fuiaae praeoptatam, άγίης γρηφής Α«οΟ τά λίγου® φβνορέ, ίτι tfaXtfarro ae proptaon praecipe· nneupari aumau Del civi­ χύριος τήν Σιάν; xri Bid toOvO λέγβτ* tfmptvi·; tate··, ai praemoaatraate per auarn agoadi rationem χέλι; τοΟ μβγέλου beett, Mi μΗκ έ χέριές μ«ς Christo domiao noatiro, qui ia ea pati et oruciegi Χριστές τέ ipanripasot μέ έ&χέν του χφράί«ιγμβ, •t aepeUri voluit propter totius mundi salutem, έχνιβή xri al; «έτήν ήάέλήΜ và xdàg xri và etan»· emam· diHgenti· ae pietate sacram sepulcrum ptsbf xri νά τηφή 8ιά τήν «stqplnv 4λου τοΟ •aaotaque et veneranda illn loca adorationis causa xàopou, và tpt^m xri và «φγοέν**; pmà «pobupln; eotaitor obeepia ad coacti Dei giorinm vastnunque x«l «άλβ^βί·; mU* tie wi éyta» gratiaah onrtHisatinium, sahatiepem. Bteata' ··erteem Imetet leoeetun vfrttatbo ot adoratio. perφΑ^μ -imK tAv mbI 4M OOH8TAJÎTINOPOIJTANA 8 rSODUS, 1797 μ«μ· aigwto MO tui Μαφ σας- tan·# ή άβοιπορία xoL· ■ priaw «eotaÎM ooo&tae momIo «tp«« άβίοοσρο «ςροσχύνησις «έςτβύςΜγίβυς τούτους τάπβιίς έστάΑη ■too iatarmiaotoae boo χοηοβ oorvoto; cxio» roi Αρχαία mI wnywîyOowç ta' «Μ» Φ npAtov tMtoi eiejwli· Mtaiibwi IwbMtatf rwj·· M Bfttisti* «Km τής «ùirrAmu; τής έκηήησίας καί έφυλάχ>η ta% BMrtyio·, oontaoona, «MMti, oootootoo Metem, utl tatox^i dtumfaag μίχρι τοΟ vo», τβ bootov et eetaei pii ΟΜΑφ· ΜΜΜαα etofetiaai, ψά «alte Mi ot πατά χαφούς βααίλ«ίς <* Mi earx, diiootioM, dUigoatia «aera lato loea aiorxada άρχιτρβίς Mi μάρτυρας Mi άμαλογηταί xoi (mm mI adieraat, aleati ta btoterieora* Bbrto tojtaiae, ed•cltaMta τής έκκλησίας xal oi λοιποί ·ύλαβ«ίς Mi oaatfoM· itaua piae reKgioaia algae· opaoqae φιλάχρισται χριστιανοί, taoA μέ πολλή» σκοοβήν xal ferridao 8dei haÀeatea ae taeaatea, paepteroa άγάπη» xai κροΑυμίαν έκήγ«»αν «ίς προσχύνηιχ» quod veaetaada Demini loea eiaaqae maciate» τΑν t/ί*» τούτον' τάκον, χαΑΑς «ίς τάς ίστοριχάς ooatia expoeiti homtaeM etteaeia· ardeatiaaqae βίβλους άναγινΑσχομ»», (χονας μ! xpivevmç τήν impeUaat ad maiori» pieteti» eonpaaetioaiapae προσχύνησιν αύτήν σημ«1σν «ύσ·β«ίας »ύλαβοΟς xôl iuM««aptem. Kamqae ex optiaa» illa fraetaoaa- •ίρμής «άστ*«·ς (ργον, ΑσΑν taob oi σ«βάομιο< τού qae MMfl aepaleri viaitatioaa tria «oppeditanter κυρίου τάκοι xal τά άφΑαλμοφ«ινή παΑήματα αύτού boaa: prinum Deo aaaetiaqae ioda honor exhibe­ •uryaipoMt τάν fivtyemov epamtixAtapov xal Ηςμά- tor; aeeaadun paaaiteatiao ae praeeertim aatieτορον «ίς αδξη«ν πιρισαηέρας «ύλαβ«ίας χαί <««· taetiooi· opaa eAeitar laborioaa illa ad Hiema­ νύξ««;. Kai λαπβν μέ τή» χολή» κύτή» χαί ώφί- tam peregrinatio; tertium chriatiaaonun etiam λιμο» άβοιπορία» τού Αγίαν τάφου τρία χαλά προ- tpietaa angetur, quorum alter ab altero eonaideraξ«νούνται· πρβτον, τιμή «ίς τβν tab» χαί «ic τούς ,taa confirmatur. 'Atque ut hebeantur vel alii» in άγίους τάκους* 8«ύτ«ρον, γί»«τ® έργο» μ«τανοία; καί partibua loci «acri, ii tamen, quiconque demum μάλιστα (χανοποιήσβύς ή τοιαύτη χοπιαστιχή 63οι- ■int, cum lilia nullo modo comparari poaeunt, quoa πορία «ίς τήν Ίιρβυσαλήμ, μ! τρίτον, βτι odftai Chri»tua domina· honeatavit proeeentia, pretioeo χαί ή «βλάβύα τΑν χριστιανΑν, βλίποντ«ς χαί παρα- ■anguine tonaperait, in quibat Impreeaa apparent πινθάμ«νοι ένας άπβ τβν άλλον. Καί ito χαΑ’ άκά- eiua ,ve»tigia. Quapropter magnam animae utili­ taoiv «Ιναι μ! «ίς άλλα μέρη άγιοι τάκοι, άλλά tatem percipiunt eximiamque apud Deum merceμήτ* *1»» μήτ« έχου® σύγχρισι», ίποιοι atvm ή dem aibi competant chriatiani illi, qui Hieroτοιοΰτοι. μέ ixiivou; άπού έτιμήάησαν μέ τήν καρου- •olymitani itineri· laborem periculamqne «ponte σίαν τού β«σπάτου Χριστού χαί έρραντίσ^ησαν μέ τά auaeipinnt. sacra iHa loca mirandaqie sanctuaria, τίμιον αύτού αίμα, χαί ραίνονται «ίς αύτούς τά ση- quae libi inveniuntur, eontemptaturi.ee veneraturi. μάβιαχαί τά Ιχνη αύτού. Aii τούτο μαγΑλην ώφέ- Optima deaeriptione ea refert in epistola sua λβαν ψυχικήν λαμ^ένουοτ χαί μ«γάλον μισΗν καρά Theodorus Stndite: Avyimseor, inquit, ad «nectam taoO (χουοιν βο« χριστιανοί ΜλημαππΑς λίββσι tarrwm, itagiw odaanarw aocraan ao/nai, gaod ClUiiti τβν χάπον χαί τβν χίνβυνον τής «ί; Ίτρουσαίήμ asm «M» άΒοιπορίας, βιά vi. ίΐούοι χαί vi κροσχυνήσασι τούς poo midinmsa aafoeter*· aoafrï eorjm» dàpoaàtam άγιους έπ«ίνόυς τάκους χαί τά άξιοβάατα προσκυνή­ /«to; mda parpo ad dMtoaafaumi ΰοίρβέϊα, to« ματα άπού «βρίσκονται IxtC, τά άποία χαλώτατα 3 douuMM giorje· cnoqta·*,' propradior.feopriu od π«ριγράφ«ι χαί βιηγ«ίται ά θαάβαρος ά .Στουβίτης aeoetoai BttUftm, uti pnuttpt euttto aaayw adoro «ίς τήν έπιστολήν του* Πορεύομαι, λέγίι’), «ίς jwam umoiM aaraam, «n g«o non in anne, aad pmrie τή» άγίαν γή», καί έχ«ί χαταφιλΑ τά (βά­ •Aoa ronditoa «at; eidae «ον γνΑ- sepulcri visitationem. Verum enim vero sive pro­ 'μην χιά χοινήν προθυμίαν νά γ(νβντ« προσχυνηταί ficisci potueritta illud visitaturi sive itineri susci­ τού παναγίου τάφου·, tad οίτ« έχιίνοι άποΟ άξι«·*Ασι piendo imparea fueriti» ob infirmitatem quandam * νά ύπάγιησιν «ίς προσχύνησιν αύτού, «ta taatvoi viriumque imbecillitatem,. omnea tamen, pii chri- » άπού βιά χαμμίαν άσΝνβιαν χαί σαηιατιχήν άΒυνα- atiaei, debetis omnino dignam pietatem, honorem, '■ μίαν βέν ήμκοροΟν νά ύάάγουν, βλοι βμ«Κ οί «ύο»- dileetionem reipaa factisque ostendere/ uberrimam β«ίς χριστιανοί χρέος Ιχ«τ» άκαρράτητον νά βαίζητ· stipem conferendo prout cuiusque ferunt facultates, ’) Mr. to. XCn, 11«I>-11*1A ..i.,,.... «91 OONWANTOfOPOUTANA BYJODÜ8, IW < 69» τήν aptaouonv edXdpstav xsd «μή» «m dfdwqvAntius seificet feetaqpMserde et eeaftataisMdta; ipxpdxim; xsd pt Ippev xsd vd Mai· Utqpstnteqv uHun stipendia ' quadraginta miasarum eum astdχλουοιοΜίροχνν l xab' d; fioe» Hvsmm, ΙήλβΙή * edenti· pentiMd' nee aea vhmrism moiluoiuinque μέν mtpavîripie xsd dbsApdva, | M «ifevMÛwüpta partientia,' prempih boaaque voluntate et summa i fiducia ea bsgientes, qua· hodie quidem ad. ma­ nui habentur, propodism vero extabeeoeat utpote estas m tsrrsaa, ea ia alter· vita ut caaleeti· aetaraaqne recuperaturi, quemadmodum in svaagetio id nobis confirmavit Domiam; aam qnaoeunqae eieemosjram largitioaeaq·· in sacrum sosisrffsklot; pd; tyePataeev 4 χύριβς· fctet όσην putarum contuleritis, dona et beneficia copiose proέλιημοσύνην Xai sùxottav Meqrs ai; τόν «γιον rdpov . hudeatee, eas quam certissime in superas Hieruxal 8«ψ<λβς ράοΒβρήοήα *** ^οργηήσγτ*, Ρ·β·4- salem reperietia, propterea quod in terrenam rex· pupcostldota bilns vd sQptt si; τήν fives Ispev- summa fide erogaverit». -Per bue copiosissimam οβλήμ, ixtiM] st; τήν xdta paid «iorss»; vd Ud- omnium vestrum stipem collationemque ssmétièsima xars, xsd-μέ τήν rotateqv χλουσιοχνίροχον έλΐήμοβύ- ipsa Hierusalem ecclesia et vivificum Domini seνην xal αυνίρομήν τήν έ&χήν oa; vd 8υνηΡή ό dfiê- pulcnus infinita sua graviaaimaque debita atque τβτος «ύτύς «μόνος τής Ίνρουσβλήμ xal ό ζ«νο8όχος cotidiana annuaque impendia expedire et exsolvero τοΟ χορίου τέφο; vd χυβτρνήοη xai vd «Μντήορ id β potent nec non multos sumptus, quoa obire opus xeXudptbpa xal Paptesrut χρέη του xsd rd xerbq- est, ne rerum omnium ruina pernicieque oppressum pspivd xai xpovtxd Ιξο8« xal vat; xollat; «ότοΟ in perpetuum intereat, orbeturque. nostrum ortho­ «νάγχαι;, teoO 8έν λιίχουν «Μφήτήτοιβ Std vd μή doxorum genus pretiosissipio illo ae saluberrimo χβτβντήση si;, βλον τό teispev d; χβντχλή ptapdv sanctuario. xal dpavtopiv xal στιρηΦή τό γόνος ήμβν τβν fipbo* Βόξβν τοιοΟτον πμχώτβτον xal ψυχβρόλήοτοκον ' xpeσχύνημβ. Ea quidem est paterna spiritualisque admonitio, Kai τοιβύτη μόν livet ή xap' ήμβν χβτριχή xal ιτν«φ«τιχή .συμβουλή xal vcobeoia si; ΐλους dxlb; et exhortatio nostra ad omnes prorsus ubivis ter­ τού; ΛχβντβχοΟ steeps!; χριστιβνούς, vd τρέχναι rarum pios' ehristianos, videlicet ut edleriier ac pie p*vd xpobupla; xai sùlapcia; βίς χροαχύνηοιν τοΟ . religionis causa sacrum sepulcrum adeant illudque ίγίου τ«φου -xal vd συνίρίχ«*σι χχΐ vd (Joqbttotv uberrima stipe collate sustentent. ‘ Praecipue vero . aùvbv pi xXbuotoxdpcxev Ιλτημοαΰνην* ifiim; 84 vobis, sacratissimi locorum antistites, praecipimus ivrslÀôpsta xsd 6ptv lot; xard τόχον (spendim; ut et ipei secundum nostrum banc admonitionem ’■ dpxtspttetv, dites; xal ateei - συμφβντ»; τή veubeoip' per paterna praecepta spiritualiaque monita verbis ήμβν τούτη vd napaxivfjrs xsd .vd συμβουλνύητχ incitetis et cohortemini unusquisque provinciae dpiost; pt xsrtptxd; όιββσχβλί»; xal voubselM xvso-. suae Christianos ad buiusmodi opus Deo gratum, patixd; 4 xab' d; τούς ,χρισηβνούς τής. όχχρχΐ·; quippe qui sacri sepulcri tutores et adiutores et του si; τό btdpsovov τούτο Ιργον, ώς ύηροοιαστβΐ defensores et propugnatores estis; utque etiam xal βοη«οΙ xal ίντιλήχτορ*; xal 6χ4ρμβχοι τού spiritualibus patribus, qui, in provinciis vestris de­ Λγίβυ τίφου, xal irpd; votent; xai τού; πννυμ«τιχοΰς gunt, mandata diserte detis, propositis etiam cen­ navtpa; όπού sùploxovrm iv τβ<ς έπβρχίβι; ύμβν vd suris, ut Christianos confitentes dum excipiunt, eos χχρβγγίλληττ «χριβ·; xal vd τούς tavnpdcs, βτβν ne ab ea re deterreant prohibeantve, alioquin morti­ Ιξομολόγώσι τού; χριστιανούς, vd μή τούς ίχοχόπ- fera irremiseibiliaque peccarent et ihesauriiarent τιοσι xal τού; 1μχο81ζ«κιν, ήμαρτάνοντχ; bavdotpa sibi ipsi-divinam indignationem condemnationemque xal 4σύγγν<βστ« xal ^ησαυρίζονττς st; τού λόγου in diem irae et ultionis sancti Dei, sed illos potius του; όργήν ΙΗϊκήν xal xardxpipa έν ήμόρμ όργή; pro viribus excitent et commoneant tum ad visixal Ιχβιχήοηκ τοΟ άγΙου btoO. «λλά μϊλιστα xab' ,'tandum. sacrum sepulcrum, si facultas tulerit, tum teov Bteavrat vd τού; χβρβχινώσι xal ateol xsd vd ad stipem qpemque in sacram sepulcrum irnperτού< συμβουλνϋωσι τόσον d; φοσχύνηαν τού «γίου tiendam 'atque conferendam; etenim omnes pr<>τοίφου txstvou; όχοΟ 8ύνανται teov xsd d; dftipsaotv miscue, quotquot'sumus pii homines, rive ex clerixol Steti έλτημοσύνης xal {ioqbele; xpte τόν βγιον coram albo sive e laicorum · ordine, pro viribus ‘de'τώησν, ΐΜΐβή xal Slot χανΑς d stes^itç dis τοΟ ■ bernas et ipsi auxiliari rUi sc succurrere et alios Itpsrttxob χβιβλόγου sits τής τβν λβΤχβν τόξιος, Christianos ad opus hoc Deo gratum compellere et χρέος Ιχομτν vd βοήββμχν ' xai 'vd συντρ4χ«μ<ν τό incitare. Neque vero patres spirituales a christiaxatd Buvaptv xsd ήμ*!;, xsd τούς ,ίλλους vd xap»; D nia qui sacrum sepulcrum adeundi consilium caχινβμιν xptonavob; xsd vd ξιιγχίρνβμιν si; toOto piuat vel hae proficiscuntur vél inde revertuntur rb bsdpsstov Ιργον- 4λλ' odfid vd ζητβσιν ol uvev- pecuniam per vim ooereitionemve extorqueant. . pattxol xatipe; fimtp· βιβΙ·κ xsd ίνβγχβστιχβς figd eoqae medo Uloram qui sacrum sepulcrum obeunt tote χριατιβνούς Smb bdXouv vd dwUbovv d; τόν ditigeutiam pietatemque restinguant, sed id demum «γιον τάφον, ή όχότον Κήγβίνουν ή tetteav γυρίζουν, grato animo Montant quod Christiani sponte im- xal xai μέ μό rotriov τοΟτον τόν ιόν tpteov vd ψυχρβίνουν ψυχράνουν τήν xpobv- pastinat, neque eb vim faciant. Atque omnes plav xal dAdpstav τβν xpooxuvqibv tbO dyiou vd- quidem ohristiaai qui sacrum sepulcrum religionis qoo, dXXd μ4νον teav xpcatpoOw ol xprattavei vd ens· obeunt aut in illud uberrimam stipem con­ τ&ύς BfBssot, τότι vd rd Stgastem μη' «ύχηρισιίης, flerunt, multam apud Ùeum meroedem procul dubio xal όχι vd τούς. 0tdÇ»oi. Ksrf fani μέν xptenavol sibi comparut cum in hoc ssteeulo tum in futuro, χηγβίνουαιν si; xpbaxteqatv τοΟ «γόου τάφου ή uni illisque et nos paterne spirituahterque prospers ae έχλβς Biteuoiv έλΐήμοαύνην χλουσιοΜίροχςν si; βύ- . laeta precamur. Omnes vjro Christiani, clerici vel τόν, ^ν·μφιβ6λΜς έχτυβι τόν μιαΗν ngpd *soO κολλβ- lalci, neo non patres spirituales ecclesiarum vel xXdoiov, χβΚέν τφ vOvsdivt xal έν τφ μέλλονπ. monasteriorum, qui impietate ei infidelitate, ave* τούς txolov; xai ήμΗς sdxïpaba xai «MdfMpsv ritia et cupiditate pernoti aut etiam, a diabolo wsnptatic xal . aveufurmUbc- *om M, gpsMuivoi operis cuiaaque boni animMqne utilb invido decepti, ΙιρώμένΜ ή latui, ‘xal avsupawwl. xatipe; tape* vaab stutattis ei ineptiis aat ali· quaris sataaieeo xai χβρρν,αί·; xsd ^χτμ^Η*1· Çtasmv xal vab*sdun μέ Uapdv xsd έγοβήν npsaipsiav, «mptriCerm; μέ ,Μώήν Utrfta iativa tatb xatd id xapbv μέν tXSts tk xtfpSK. psv' όλίγον 84 μέλλουοι vd qbap beotv ώς xptexmpa xsd Μγα% Std vd vd sOpqis ri; τήν dUqv ζιοήν côpdvta xsd atavi·, xabè; iv . jeimgm I pevnevqpMmei fiat tiaadb-nttie·· statatiaaes probibeat as dednonat . w CON8TANTINOPOLITANA 8YNODU8, 1727 MW augusto 4M 624 πιστίαν καί πληοβνβξίαν καί tiax/nifiuH mposuvofr· • sancti sepulcri visitationo obounta aut a largi­ μονοί ή m( tai τοΟ φδονοδντος τά Αγαθά καί tionibus donisque ei impertiendia, spirituals dam­ φυχ«φ<λ7) έργα δ«άμονος ύ«οσκελιζόμ«νοι, έμκοδί- num ac dotriamatum «ibi ipoi ffieiontoe, «aaetm ζουσι Ml άποκόπτοοβι μέ patmoÛyeut φλυαρίας veru «epaloram ebrutiaaontm paragriaaatim ««ipe καί ψυχρολογίας ή'μέ «aviva άλλον τρόπον σατανι­ da&autaatoe, illi, ni«i ia pootatm ab haiamodi κής άπάτης τούς χριστιανοί»; tai xi vi πηγαίν«»σιν diaboHca pernieioeaqae iwpwtate et ufidelitate ac «U προσκύνησιν TOO άγιου τάφου Mi νάδίβωσι* di perfidia deaiataat, excommaaieati «iat a domino atoiv ίλοημοσύνην καί άφι·ρώματα καί γίνονται Deo omnipotente, et exaoeraadi et inexcueabile· et αίτιοι tl; αύτούς μέν ζημία; μ! βλάβης ψυχικής Ης poet mortem indiaohibjle· ; «axa ferramque eolveirfii tiv άγιον τάφον προξ«νούσι τήν στέρησιν Μ)ς tur, illi vero Mqeaqaam: Oiem lepram et Indae άλ«ημοσύνης τβν άροσκυνητών χριστιανών, ol tocoOtoi. laqueum adipiecantar; timidi ac trementes «unto άν Μν παύσουσιν «ΐς τδ έξής άπό τήν τοιαύτην τον; super terram uti Cala; discedat humus eosque σατανικήν χαΐ όλέδριον άννυλάβνιαν «αΐ άπιστίαν abeorbeat ut Dathan et Abiron; eorum pars sit -καί κακοβουλίαν, άφωρισμένοι «Γησαν iai bsoO cum proditore Inda ludaeieque Dei inimicis qui κυρίου .παντοκράτορα; καί κατηραμένοι καί Ασυγχώ­ dominum gloriae cruci affixerunt; ira Dei in eorum ρητοι καί μοτψ θάνατον άλυτοι· ai πέτραι μ! i capita vertatur; rea, fundos, labores ac sudores σίδηρος λυθήσονται, αύτοί Μ ούδαμώς- κληρονομή- frustra profundant perdantque omnino; ne quid • σ«ιαν τήν λέπραν τοΟ Γιιζή-καί τήν Αγχόνην τοΟ proficiant unquam in negotiis suis per totam Ιούδα, καί «Γησαν στένοντ»; καί τρέμοντν; έπί τής B ipsorum vitam ; obligentur etiam exsecrationibus γής ώς δ ΚάΓν· σχιοθτίη ή γή mî καταπίοι αύτούς sanctorum trecentorum decem et octo deiferorum ώς τδν Δάδάν καί Άβιιρών, και ή μ«ρίς αύτών μβτά patrum qui Nicaeae convenerunt reliquarumque τού προδότου Ιούδα καί τβν θεομάχων Ιουδαίων sacrarum synodorum ; aeterno igni obnoxii sunto et τών σταυρωσάντων τδν κύριον τής δόξης* ή όργή τοΟ perpetuae damnationis rei. Vos autem omnes ut θαοΟ «Γη έπί τάς κ«φαλάς αύτ&ν τά πράγματα καί scripsimus ita agite, paternae huic ac aynodicae κτήματα, ο! κόποι καί ίδρώτις αύτών «Γησαν aie nostrae adhortationi commonitionique modeste pa­ παντχλή άφανισμδν καί έξολόθρ*υσιν, καί προκοπήν rentes tanquam veri gratique filii spiritualis vestrae ού μή Γβοι«ν πώποτ» <φ' οίς βουλιύουσι καθ' ύλην matris utaetae Christi magnae ecclesiae, ut Dei τήν ζωήν αυτών, Ιχοντι; καί τάς ifii τών άγιων gratia infinitaque miseratio nec non mediocritatis τριακοσίων δέκα καί ίκτώ θ«οφόρων πατέρων τών nostrae votum ac benedictio adsit cum omnibus ίν Νικαίφ καί τών λοιπών άγιων συνόδων, καί «Γησαν vobis. ύπόδικοι τού αιωνίου πυρδς καί υπ«ύθθνοι τής,άτ»λαυτήτου κολάσιως. Γμιίς ίέ πάντι; ποιήσαττ ώς γράφομιν, ύπακούοντι; «ύπιιθώς τή πατρική mî συ­ νοδική - ήμώιΐ τούτη παραινέστι καί νουθεσίφ, ώς τέκνα γνήσια καί «ύγνώμονα τής <ν*υματιχής υμών μητρδς άγιας τού ΧριστοΟ μ«γάλης έκκλησίας, ΐνα καί ή τοΟ θ«ού χάρις καί τό άπτιρον Ιλιος, καί ή «ύχή καί ή «ύλογία τής ήμών μιτριότητος «Γη μ*τά πάντων ύμών. MDCCXXVII, mense augusto, indictione V. ,αψκζ’ι έν μην! αύγούστφ ίνδικτιώνος «’. ’ Ό '0 '0 Ό Ό Ο • Ό Ό '0 Ό Ό Ό 'Ο Ό Ό Heracleae Gerasimus. Cyaici Auxentius. Nicomediae Seraphim. Nicaeae Callinicus. Chalcedonis Nicodemus. Thessalonicae Ananias, Tirnobi Nicepboru*. Athenarum laoobus. Hungarovalachiae Daniel. Methymnae Anthimus. Drystrae Constantius. Anchiali Callinicus. Chii Daniel. Lemni loannicius. Casandriae loachim. 'Ηρακλιίας Γιράσιμος. Κίζυκου Αυξέντιος. Νικομήδειας Χ«ραφ«ίμ. Νίκαιας Καλλίνικος. Χαλκηδόνας Νικόδημος. Η«σσαλονίχης Άνανίας. Τηρνόβου Νικηφόρος. Αθηνών .Ιάκωβος. Ούγγροβλαχίας Δανιήλ. Μηθύμνης Άνθιμος. Δρύϊτρας Κωνστάντιος. Άγχιάλου Καλλίνικος. . Χίου Δανιήλ. · Λήμνου Ίωαννίκιος. I’ Κασανβραίας 'Ιωακείμ. ÇONCILHJM' PROVINCIALE EBREDÜNEN8E 1727 augusti'16 - Septembris 28. V pontificio assistente, regi ab omnibus consiliis, annq Domini 1727, mensibus augusto A .septembri. [Intigtu.] Gratianopoli, apud Petrum Faure, typo-, graphum t bibliopolam d. d. illustrissimi ac reve­ rendissimi archiepiscopi principis .Ebredunensis, BlbUegraphin. M.DOC. XXVII. 1) Decreta concilii provincialis Ebredunenais,. . In · 4 *, 1 f. - 32 p. — (Avignon, villo ; Paria, Ebredunl hftbiti, ab 'iliustriasimo A reverendissimo domino, d. Potro do Guérin ta Tencia, miseratione Bibi. nat. B. 2488.) 2) Concilium proviacialo Ebrednni habitum, ab dfcviMk MMlkitÿisotÿt jNiiMip· StaMtaMNMii meti Concilium provinciale Ebredunense, celebratum a die 16 augusti ad diem 28 septembres anni 1727, sub Petro de Guérin de Tencin, archiepiscopo Ebre' dimensi. . atamtatao Ι ,·^ΛΛ. v · àfca-A ■ .lsa»lu........,^STiM»..- u» A tovwtadtaUM taatah jL Pota» ta ... ·.·'- ·,ι> · ■ι ’ΙιιΙ*’"ι··ΜΑ·''ι4ΙΙΙ4«·· ■■*» ίάίηΗί«Μ,·*Οι»ι ♦ .95 CONClI.ll’M PROVINCIALE EBltEDVNfcNSE. 1‘ ■!< «ugu-tï Hi '** ? fi‘M> Aiuérin de Tenein. ini*erati<7ne divin, archiepiecopo A 9) Discours prononcé par monseigneur Γ arche­ principe ^redunen.i, Mincti, Romani imperii prinvêque d Embrun à 'la dernière session. [I* fiât:J A Grenoble, cher Pierre. Faure, imprimeur de mon­ •ripe & tricamerario. throno pontificio assistente, seigneur l illustrissime & reverendissime archevêque regi ab omnibua consiliis,^>mn<> Domini 1727 prince d Enibrun, 1727. mensibus augusto & septembre Gratianopoli, apud In - 4Λ 2 f — (Par Bibl. riat. inv. B. 2284.) , Petrum Fauré; hpogntphum A bibliopolam illus­ trissimi ac reverendissimi , domini archiepisc<»pi j <10) Extrait^ des Gicles du concile provincial principia Ebredunrnsi»,* M. DCCXXVHI. I’um d'EmWmu^/7»· fine:] Gratranppuli, apud Petrum privilegio regia. ’ **. JTaure. |ypographum d. d. illustrissimi ac reveren­ In-4ft. 268’p. - 1 f. (’Avignon, »t*minairi» : dissimi archiepiscopi principis Ebredunensi», 1727. Cacti. vHlr; (’arpentras. ville; Dnuai. ville; (land. Im-4·. 14 p. — (Paria. Bibl. nat. inv. B. 2284.) HRivereité d'Etat;* Le Mann, ville; Lyon, arche­ 11) Bref de n. ». p. le pape, de la propre main vêché;. Paria. Amenai; Paria. Bibl. nat.: Paria. de ». ». a monseigneur 1 archevêque d Embrun. [In Mazarine; Paria, Sainte - Geneviève ; Paria. -Kô'rfine : [ Gratianopoli, apud Petrum Faure, typograb<»niie; Roma. Propaganda; Roma, Vaticano ; Ro­ phum· A bibliopolam d. d. illustrissimi ac rev^g^O· ma. Vittorio - Emmanuele.; Sena, séminaire; Tou­ dissim) archiepiscopi principis Ebredunensis. 17 27. louse, ville.) In-4". 1 f. (Pari». Bibl. nat. inv. B 2284.) 3) Decreta kmoilii provincialia Ebredunensi» Ebre- 12) Copie de la lettre du roy à nions* l'arche­ durii habiti ab illustrissimo Λ reverendissimo domino. H vêque d Embrun <1. Petro de Guérin de Tencin. miseratione divina •8. I. n. a.’ In - 4 1 1> (Paria. Biïd nat. inv. archiepiacopo principe Ebredunenai, sancti Romani B. 2284.) * imperii principe Λ trivamerario. throno pontificio aaaifitente. regi ab omnibua conailiia anno Domini 13) Instruction pastorale de monseigneur l arrhe14'27. inenbibua augusto A septembri; juxu^exemvêqur d Arles, sur le jansénisme. & pour la pu­ plar Gratianopoli». Avenione. apud Paulum OÏTray. blication de lavis λ jugement des cardinaux/ typographum Λ bibliopolam.‘'p^o^KTnftegium^aociearchevêque» Λ évêque» Ac. contre la consultation tari» .lesu. M. !>('<’. XXVIII. Superiorum!permissu. de» 50 avocat» du parlement de Paria, au sujet Ιη-8Λ, 43 p. — (Avignon, ville.) ' du jugement rendu a Embrun contre M. l'évêque de Senez. 4) Edictum de concilio Ebredunenai, Petrus de S. I. n. a. ln-4y 39 p. ~ (Paris, Bibl. nat Guérin de Tencin, miseratione divina archiepiacopua inv. B. 2284.) / princeps Ebredunensi», sancti Romani imperu prin­ ceps Λ tricamerarius. throno pontificio* assistens, 74) Lettre d uc avocat de province à M. Aubri. regi ab omnibua consiliis avocat au parleraient de Paris, au sujet de s.i der­ S. I. n. a. ( 1727 ). (Paris. Bibi. nat. inv. nière consultation en faveur de SI. de Senez. ' B. 2284.) S. 1. n. a. In - I rt. H p. (Avignon, ville ! 5) Prima oratio illustrissimi ac reverendissimi C archiepiscopi principis Ebredunenai» ad r. r. com­ provinciales, habita in I* congregatione generali? diê 16 augusti ann. 1727. /In fine:] Gratianopoli, apud Petrum Faure typographum d. d. ijjustria►inii ac reverendissimi archiepiscopi principi» Ebrodnnensis. 1 7 27. · . In-4 °. 4 p * (Paris. Bibl. nat. inv. B. 2284.) Pag. 2: Secunda oratio^ illustrissimi ac reve­ rendissimi archiepiscopi principia Ebredunenai» ad patres concilii, habita in P congregatione generali, post adventum r. r. episcoporum e vicinioribus provinciis, die octava menai» septembris ann. 1727. ♦i) Discours prononcé par monseigneur l'arche­ vêque d Embrun. duns/la première session publique, après l'arrivée des seigneurs évêques voisins, invitej à venir prendre séance au concile, de lundi 8 sep­ tembre. [in fine:] A Grenoble, chez Pierre Faure, imprimeur de monseigneur l illustrissime A reve­ rendissime archevêque prince d Embrun. 1727. ln-4°, 4 p. — (Paris. Bibl. nat. inv. B. 2284.) 15) Seconde lettre d un avocat de province 'à M. Aubry. avocat au parlement de Paris, au sujet de sa dernière consultation en faveur de M. de Senrt. S. 1 n. a. In-4”. 8 p. (Avignon, ville.) 1<>) Troisième lettre d un avocat de province à M. Aubry, avocat au parlement de Pari», au sujet de sa dernmre consultation en faveur de M. de Senez. S. 1. n. a. In -4”. 4 p. (Avignon, ville). 17' Lettre dp son éminence monseigneur le cardinal Lercari. secrétaire d'état, à monseigneur I archevêque d Bmbrun. fin fine*·: J Gratianopoli, apud Petrum Faure, typographum d. d. illustrissimi ac reverendissimi anhiepiscopi principis Ebredunensis, 17 27 . In-4ft, 2 f. — (Paris. Bibl. naf. inv B 2284.) 18) Lettre de M. le cardinal Lercari. ministre A secrétaire d’état à M. l'archevêque d'Embrun. [In fine:] A Grenoble, chez Pierre Faure, imprimeurlibraire. rue du Palais, 1728. In -4®, 4 L — (Paria. Bibl. nat. inv. B. 2284). 19) Observations faites par un évêque 3u con­ 7 ) Exhortation au peuple, prononcée par mon­ seigneur 1 archevêque d Embrun après l'évangile de U messe solennelle du Saint-Esprit qu’il célébra le jour de la première session du concile provincial. [In fine :] A Grenoble, chei Pierre Faure, imprimeur de rçionseigneur l'illustrissime A revérendissime archevêque prince d'Embrun, 1727. < In-4*. 6 p. — (Paris, Bibl. nat. inv. B. 2284.) H) 'Epistola synodica concilii Ebredunensi» ad reverendissimos Galliae episcopos. [In fine:] Gratia­ nopoli. apud Petrum Faure, typographum d. d. illustrissimi ac reverendissimi archiwiscopi prin­ cipi» Ebredunensis, 1727. ' In 4*, 2 f (Furi·, Bibl. nat. inv R. 2284.) ■ ■ <·■·.,--- cile d'Embrun, adressées à un prélat de ses ami», sur la lettre circulaire de M. l’évêque de Senez aux évêque» de France. S. I. n. a. In-4*, 8 p. (Avignon, ville; Paris. Bibl. nat. inv. B. 2284.) 20) Journal historique du concile dEmbrun, par M’··· bachelier de Sorbonne. S. 1. n. typ·, MDCCXXVIL Avec permission. Tn - 12, 2 tomi, 224 p. - 1 f., 234 p. - 1 f. (Aix. ville; Lyon, ville; Parie, Bibl. nat.; Paris, Mazarine.) 21) Lettre.de monseigneur l'archevêque d'Embrun à monseigneur l’évêque de Senez communi­ quée aux ecclésiastiques du diocèse d'Embrun ροβ€; ■ ■ .. . .· . ... ■ . ,»L. CONT'ILU’M^PROATNCULE EBRKDVNEN8E. 1727 697 augusti 16 ’69H leur instruction. > A. Pan», chet la veuve Maaièrea A contre M. lévêque de Senex, A Grenoble,*‘rhex et Jean · Baptiste Gamier, imprimeur» -libraire» de Pierre Faure, imprimeur-libraire de monseigneurla reined rue^it-Jacque». ____ . illustrÏMime A î reverendieaime archevêque prince priUlege dv hh, M. D.CV. XXIX. dEmbrun. ruÿ' du Palai». M. XXIX. Avec In-4*. 1 f. * 26 p. — (Avigpon, ville.) privilège du roy. / ■ P. 26, »data: -Embrun, le 4 janvier 1728/ In-4/ J f. - 25 p. (Avignon, ville.) “ 22) Mandement de monseigneur i archevêque ptince dEmbrun, portant condamnation de récrit intitulé: Couaultativn de» avocat» du parlement de Paria, au sujet du jugement rçndu à Embrun contre M. l’évêque de ijbne». /A Grenoble, chei Pierre Faure, imprimeur-J^braire de monseigneur 1 'illustri·· rime A reverendissime archevêque prince d Embrun. 1728. Avec privilège du rèy S. 1. n. a. In -4". 4 f. - (Avignon, ville.J F. 4. data. ..Embrun. 25 août. 1728/ 23) Lettre d un ancien docteur de Sorbonne à un de sea ami», sur la consultation de» avocat», au wujet dtt concile ^Embrun. MlM'CXXVIH. S. I. n. a. In-4 °. 3 f. - 55 p. (Avignon, v.ille. ) P. 55. data: U'· 15 juillet 17 48/ ( 24) Relation de ce qui » est passé dan» le concile provincial *d Embrun, au sujet de la con­ damnation de» écrit» de M. Lévêque de Senex A. du jugement prononcé contre la personne de ce prélat; par M. l'abbé de Michel, chanoine iPEmbrun A abbé eommendataire de S. Marcel, secré­ taire du concile. A Paris, chez Ja veuve Minières A Jean - Baptiste Garnier, imprimeurs A libraires de la reine, rue Saint-Jacques, ii la Providence. MIM.VXXVIIL Avec approbation Λ privilège du roy. In-.4 °, 1 f. - 55 p. (Avignon, ville.) Post relationem sequuntur decem documenta. P. 25.» data: 'embrg 1729/ ..Embrun. /cacat/ 1«· no- t ‘261 Quatrième lettre de M,. larch. d Embrun a M. lévêque de Sénés . dan·» laquelle il iTcjnontre que le» principes contenu» dans une instruction pastorale du l*r. août 1727. sur 1 autorité in faillible de 1 église Ae., et imprimée sou* le nom de rr prélat, ruinent 1V principe de ( autorité visible . . et dans laquelle'il rvleve.vn qmiumnt quelques en­ droit» d une lettre qui lui/a été adressée »oU* le nom du même prélat, dattee du lh septembre 17‘H Grenoble. 1729. ·% In-4n - (London. British Museum. T 39“, H) 27 ) Sixième lettre, de Μ. 1 arrb d Embrun a Μ. I évoqué de Senex, communiquée aux ecclesiasti­ ques du diocèse d Embrun pour leur instruction. S. 1. n. a. In-4/ 6 p. (Pans. BiL’l. nat μιν B. 2284.1 ■ 28) Sixième lettre de Μ. I arch d Embrun à Μ· 1 evêque i»copi absenti» **t de modo quo dictus procurator intéresse et considere deberet in congregationibus ; de theologi» concilii et canonist!» eligendis; de edendi» decreti», sive de aperienda synodo, sive de fidei professione emittenda, sive de exigendo jurafnento non reve­ landi ea. quae in congregationibus, seu privatis seu generalibus, agerentur; de indictione primae sessionis, de hora et toto ordine ae modo pro­ cedendi die itidicta a ptalutio archiepiscopali ad ecclesiam metropolitanam ; ac denique de indictione secundae sessioni». Sieque terminata e»t prima congregatio privata. Tum ad valva» palatii archiépiscopal)» haec affixa eat tabella. Illustrissimus ac reverendissimus d. urchiepiscopua princeps Ebredunensia. nhi d. d. epiacopi, patre» concilii, universi» et singuli», qui concilio provinciali de jure vel conauetudine intéressé de45 69H CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E, 1747 augusti hi ■ «on bent.-mandant et praecipiunt : ut hac die J*> men- A ‘' Regularet. ' “sis augusti anni 17'47, hora 3 pomeridiana, in palatio archiépiscopal! sistant ae, pro congregatione R. d. Jaeobus Silvestre, ordinis 8. Benedicti, in generali in ' sacello ejusdem palatii habenda ; et ut abbatia Boscodonensi prior claustralis. - procuratores ac deputati procuratoria'ibidem exi^ Pater Antonius Arnaud. ordinis 8. Dominici, in* minanda jafferre non prae^rmittantr pe mandato monasterio Barcinoyhnsi Alpium sacrae theologiae ilhiHtriMiini et nili d. areUepiscopi principia doctor. ' . / Amiti. P. Ludovicos’ Clarion, ejusdem ordinis, mona- r steçii Brianeonensis prior et sai-rye theologiae baccaPRIMA CONGREGATIO GENERALIS laurcus.· (♦ P. ifoSephus Roux, ordinis / Minorum convenIn nomino sanctae "et individuae Trinitatis, Patns et Filii et Spiritus sancti. .Anien. tualium sancti Francisci. in monasterio Ebredunensi Anno Domini millesimo septingentesimo vige­ guardianus. sacrae theologiae doctor. P. Franciscus Roulx. ejusdem ordinis ac mona­ simo septimo, pontificatu^ siiii domini nostri Bene­ dicti divina providentia p/pae XIII. quarto, regni sterii, sacrae theologiae doctor. P. Htephanus Maniquç). ordinis Minimorum pro­ christianiMimi regis Ludovici XV. duodecimo, die 16 augusti, hora tertia pomeridiana. habita est a vincialis in provjncia Lugdunen&i. sacrae theologiae riim d. archiepiscopo in palatii archiepiscopalis doctor. Ebredunensis sacello congregatio (frima generalis, b P. Benedictus de la Roche, ordinis Capucinorum. egi interfuere cum rochejo et mozetta reveren­ Ebredunensis monasterii guardianus. P. Laurentius de la Roehe. ejusdem ordinis ac dissimi d. d. episcopi: videlicet rinus d. Joannes SoamtiT episcopus Soneeensis; rinus d. Flodoardus monasterii. Moret de Bourchenu. episcopus Vinciensis: rinus d. P. Polyearpus Ranibor.. ordinis Recollectorum Laurentius Dominicus des Bertons de Grillon, epi­ S. Francisci. Brianeonensis monasterii guardianus. scopus Glandavensiii ; rinus d. Carolus d'Antelmy. P. Pontianus du Tremble, ejusdem ordinis, episcopus prassensis. Interfuere r. d. Josephus de monkaterii Gratianopolitani guardianus et sacrae Puget, rmi d. episcopi Diniensis absentis procura- , theologiae professor. tor neCnon ejus in dioecesi vicarius generalis: r. d. P. Nicolaus Boudret. societatis Jean, collegii Vietor Amedaeus de la Font de Savine,J/ abbatiae Ebredunensis rector. Boscodonensis 8. Benedici abbas cotumondatarius ; P. Franciscus Mollie, ejusdem societatis, in deputati : scilicet duo capituli ecclesiae Ebredu­ clericorum seminario Ebredunensi director et sacrae nensis: duo item ■ Ebredunensis dioecesis cleri: theologiae professor. unus capituli Diniensis ecclesiae et unus ejusdem Riiius d. Sem-eensis episcopus a concilio petiit, dioecesis cleri : duo Glandavensis capituli, quorum alter erat item a clero ejusdem dioecesis depu­ ut inter theologos admitterentur bini, quos adduxe­ tatus: deputati duo Graaaensis ecclesiae, alter ca- rat. ecclesiastici, quibus nomen esse dixit, uni pituli, alter cleri: dicti omnes cum pallio, talpri (. Bouret de Vaumeni. alteri Boulenai. et quadrato pileolo; demum deputatus unus abba­ Rinus d. archiepiscopus. de concilii sententia, tiae Lerincnsis ordinis sui vestibus indutus. Inter­ rihum d. episebpum Glandavensem praeposuit ■ se­ fuere theologi ac canonistae. in congregatione pri­ minandis theologorum concilii titulis et rihum d. vata matutina electi. Facto initio ab invocatione episcopum Vinciensem expendendis deputatorum Spiritus sancti solitis precibus, nnus d. archiepisco- litteris procuratoriis; eundem constituit judicem pus habuit orationem latinam ad concilium. tum absentiae causarum tum controversiarum: eique Cum peroraaset, nous d. archiepiscopus se­ in praefatis adpiiores dedit r. d. de la Font de Saquentes nominavit adjutores concilii seu officiarios vine. abbatem Boscodonenscm, et r. d. d'Hugues, ab iisdemque more solito juramentum exegit. in metropolitans ecclesia Ebredunensi canonicorum collegio praepositum. Adjitortf concilii.' Rmps d. archiepiscopus exhibuit litteras a nuo R. d. Gaspar d'Hugues, bccleaiae mctropolitanae d. episcopo Diniensi ad se missas, quibus signifi­ Ebredunensis canonicus et reverendissimi d. archi- cabat, gravibus detineri se infirmatibus. ne concilio episcopi vicarius generalis, promptor concilii. intéressé posset, rogans hanc legitimam habeat R. d. Joannes BaptiJta Jouve, ejusdem ecclesiae absentiae causam, simul adjiciens perscriptum medi­ canonicus, vice-promotot, corum testimonium : hisce synodi jussu recitatis in R. d. Antonius de Michel, ejusdem ecclesiae consessu litteris medicorumque testificatione adcanonicus, secretaries. r > ^jecta. excusationem accepit synodus acceptionisque R. d. Nicolaus Amiel, in dioecesi Hbretfunensi actum concedi voluit rmo d. episcopo Diniensi, beneficiarius, subsecretarius. Π atque tam ejus litteras, quam medicorum testi­ R. r. d. d. Guillelmus Salva, Ebredunensis eccle­ monium actis concilii inseri. siae canonicus; et Franciscus Ignatius Jouvene, Exhibuit item rmus d. archiepiscopus tum epiejusdem ecclesiae beneficiarius, caerimoniarum ma­ stolain propriam suam, regi Sardiniae scriptam, gistri. occasione concilii eocleoiaeque Niciensis, cujus epiD. Jaeobus Vial. in supremo Delphinatus senatu . scopus Ebredunensis metropolitan· suffraganeus est, causidicus, et d. Franciscus Leydon, in Ebredunensi qua regiam ejus tutelam petit pro concilio, simul curia procurator, notarii concilii. et facultatem omnibus ex dioecesi Niciensi, qui Tum a concilio -electi theologi, et canonistae de jure vel consuetudine concilio intéressé debent. nominati sunt, qui sequuntur. Ebredunum conveniendi ad synodum inchoandam die 16 augusti praesentio anni; tum rescriptas sibi Theologi et canonietae eaeaelaret. litteras a dicto rege, quibus significat, exoptasse R. d. Joannes Faure, sacrae theologiae doctor, se quidem, recens nominatum Niciae episcopum Ebredunensis ecclesiae canonicus et arehidiaoonus. adesse concilio potuisse inauguratum; quod cum R. d. Josephus Payan, dioecesis Aquenais sacer­ fieri non potuisset, sese interim omnibus ex dioe­ dos. doctor Sorbonicus et dioecesis Grassensis cesi Niciensi, qui de jure vel consuetudine Concilio deputatus. intéressé debent, facultatem Ebredunum con- 701 «’(•NCn/ll M PROVINCIAL* KBRBDLJiKXME, 1727 aagufi le 7 02 , veniendi—mi synodum did indic4 perlibenter con- A clarasset reverendissimus d. archiepiscopus. stgnificatum sibi a quibusdam praesidium* Aiiase. optare reasnrm. Denique a riho d. «rchiepiscopo .exhibitae sunt' se ea die ob speciales 'causas privatam sacrum far hém Mttejsfir, aild a d. le Blanc, regi a âeeretis in cere, statutum est. omissa eucharistiae »umpti<»ne 1 re militari eonaim, missae regio nomine. Quibus publica, privatim singulos mistam celebraturos. ipsi notaiq facit christtanisaimi regis voluntatem de 10., Artt® initium congregationum generalium militaribus coneilio deferendi» honoribus regiaque continuo ger semi horam ictu pulsabitur maju* aes hac de re mandata» a «v denuntiata domino de campanum ecqlesiae metropolitaqac. l’t vero cpnctis Jlénard. proregi ac praefecto Ebredunensi: videli­ Nolemnius annuntietur, prima sessio cras futura: Éac cet, ut prpna inchoati concilii actio publics tor­ die vespere ab hora quanta ad septimam et rras mentorum bellicorum emissionibus duodecim cele­ man«* a sexta usque ad tempus, quo ntetropolim bretur; ut, ftim etpscopi tunnatim aliqui, inebdendo ingressa fuerit sy nodus, urbis rajnpanae putadnin\ per urbem, occubent stationi militum, derepente tur omnes. II. Crastina dic. decima septima augusti, h<\ra armis accincti se rifttant stationis milites ordinati signumque dantes profectionis, denique ut ex pro­ sesquiseptima, matutina, procensionaliter ad pmaxima mHitunFitqtione singulis episcopi·» pro furibus tiuni archiépiscopale conveniet capitulum cathedralis ecclesiae: indeque universa sy nodus, ibibm colloçetur excubitor honoris cauna. ' '' Has omnes jussum est palam in consessu reci­ adstans hhra praedicta,, ad .ecclesiam m^tioptditatari litteras, atque inde irfter concilii instrumenta b nam simul cum capitulo ordine icfm describendo v procedet, primam sessionem habitura. ------- : k .reponi. Statuit deinde sxnodus^quae sequuntur: 1. Hora octava matutina habebuntur in palatii BidelluN. archiepiscop^lis sacello congregationes privatae epi­ scoporum. Eodem iri loco congregationes habe­ Thnrifcritriu·. buntur generales hora tertia pomeridiana. Omni­ Nubdiaronu* rrucem geren* ecclesiae metnqtolitanac. duobu* hinc inde stipatus acolythi·. bus congregationibus intererunt episcopi c^ai rocheto et pioxetta. Solis generalibus 'Tuererunt de­ Theologi et canonistae. regulares secundum ordinis sui antiquitatem procedentes propriisque ordi­ putati mr theologi, saeculare* · αηι talari pallio et nis vestibus induti, et saeculares cum talari pileolo quadrato, regulares vero vestitu quisque pallio et pileolo quadrato. suo proprio induti Deputatus abbatiae Eerinensi*. ordinis «ui vestibus 2. Congregationum privatarum fiet exordium a indutus. I missa ab uno episcoporum sine cantu celebranda: Deputati clerpruin eum talari pallio et pileolo quam subsoquetur invocatio Spiritus sancti. Ab quadrato. ipsa Voro invocations Spiritus sancti congregationes Beneficiarii ecclesiae metropolitanae rum supergenerales sument initium, finemque singulae acci­ pelliceo. pient oratione: d. archiDiaconus et subdiaconus assistentes. episcopo, sive de aperienda synodo, sive de modo Tertia et quarta etipituli dignitas cum pluvialibus vivendi in concilio, concepta et formata atque >i Presbyter assistens altcrque mitram gerens cum patribus in privata congregatione approbata, reci­ pluvialibus. tabuntur. quae et palam perlecta sunt. Bidellus7. Cum fides totius sit religionis basis ac 12. In consessu recitatum e*i decretum de se­ fundamentum, decernendum visum est, ut in 1 ses­ sione pro more conciliorum omnium solemnis emit­ cunda sessione indicenda ad diem 24 augusti, quae tatur ab omnibus fidei professio, atque pro more erit dies dominica: salva tamen facultate eam pro­ conciliorum provincialium Tridentino po*teriorum rogandi aut in aliam diem rejiciendi, si id expedire ea adhibeatur formula, quae ex Pii IV. constitu­ concilio videbitur. Cum reverendissimus d. archiepiscopus etiam id tione deprompta in praesenti consrssu lecta est. 8. Habebitur prima sessio crastina die 17 au­ statuendum* proposuisset, ut umnes. qui roncilio intersunt, jurejurando eeee astringerent, ne qutdgusti in ecclesia metropolitans. 9. Etsi| in posterioribus conciliis id moris videa­ quam revelarent, quod iis detrimento ease posset, tur fuisse, ut in prima sessione sacram eucharistiam consensere omnes^preeter reverendissimum d. epi­ de manu archiepiscopi, solemniter celebrantis, sumant scopum Senecensem, qui huic obstitit decreto jura­ omnes, qui concilio intersunt: nihilominus, cum de- menti vehit insoliti. Re aliquamdiu agitata, cum 46· KT 703 Concilium provinciale ebredunense, nr »u^u.ti u , 704 • nihil ferti de ea statui potuisset, in proxime futu- A ” p Reverendissimus dominus episcopus Glanda^en^ - ram .congregationem generalem rejecte/ est. Hun<> 'sta-, r. adsum, Reverendissimus doSiinus episcopus Grasseçs/s: que finem habuit prima congregatiozgeheralis. PBHU. SRMIO. ' ‘Anno Domini ( millesimo septingentesimo vige­ simo septimo, sanctissimi domini nostri Benedicti papae ?0ΙΓ; pontificatus quarto, christianissimi re- • i . RevereiraiMimus dominus episcopus Niciensis: r. abest. t ' * Jussu rmi d. archiepiscopi ex eodem suggestu jecretarius promulgavit decretum de professione a gis Ludovici XV/ regni duodecimo, die decima fidei emittenda? septima mensis augusti, quae1 erat dies dominica, Decretum de profiMtione fidei emittenda. habita est prima sessio in éedesia jnetropolitana. Cum inter omnes pastoralis offiéii. |Manei-L /Aoniam quae ' «eçaitar raenmoMiarwa descriptionem omisimus, quam videre licet iu editio Coieti, I. cw 1913-4.] Decreto% patribus approbato, secretarius e sug­ ne Gratianopoli anno 172H, pag. 27-32.} '·$ Concilii secretariui. medius inter binos caeri­ gestu recitavit professionis fidei focmulam, Pii iy. moniarum magietrijsÇ ad rmuni d. archiepiscopum jussu edictam. Tum subseoretariu* patrum vota accessit. atque, inclinato capite, tum ipsum tum de more sumpsit, retulitque ad rmum d. archi­ nhos d. d. episcopos salutans/ de manu rmi d. episcopum, qui posita mitra. Hexi* genibus, manu­ archiepiscopi decreta sumpsit concilii promulganda. que super librum evangolii extenta, legit ‘ formu­ B Nalutatisque iterum rniis d. d. archiepiscopo et epi­ lam etc. rEgo Petrus de Guérin de Tencin. archiepisco­ scopis. in feuggestum ascendit, promulgavitque *epus princeps Ebredunonsia, ea omnia et ningula, quen* de aperienda synodo decretum. quae a sacrosancta Tridentina synodo definita et Decretum de aperienda synodo. statuta sunt, recipio. Necnon wratn obedientiam UlustrÎMsime^et reverendissime domine, reveren­ summo Romano pontifici spondeo et profiteor, haedissimi juitres. placetne vobis, ad laudem Dei et resesque omnes, a sacris canonibus et generalibus ecclesiae catholicae decorem, concilii provincialis concilii* praesertimque ab eadem synodo damnatas, * Ehredunensis initium fieri? detestor et anathematizo, juxta formulam prae­ Promulgato decreto, subsecretarius simul cum scriptam a sanctissimi doiuino nostro Pio |V., duobus caerimoniarum magistris ad rmiim d. d. pontifice maximo.“ archiepiscopum accessit, salutans tum ipsum tum Tum rthus d. archiepiscopus mitra indutus se­ rnio* d. d. episcopo*, dixitque: Illustrissime et rmc dit, habeu* prae manibus librum evangeliorum, at­ domine, placetne decretum? Qui respondit: placet. que ad eum singuli rmi d. d. episcopi per vicem Eoque salutato, ad rmoa d. d*. episcopos, qui erant accedentes, positis mitris, manibusque super dictum e regione antiquioris episcopi, accedens, salutatis librum evangeliorum superpositi*, eandem pronun­ ii*, dixit: fiihi patres, placetne robis decretum? qui tiavere, fidei formulam. Ilo* subsecutus est pro­ per vices singuli responderunt Macet. Rursum curator nid d. episcopi absenti* Idem praestitere salutatis iis. ad rmus d. d. episcopo* altroversum * abbas praeseus. deputati, theologi, canonistae, offipositos perrexit. factu*que obviam rmo d. archi­ ciarii concilii, bini et bini accedentes. episcopo inclinavit sese. et salutatis rthis d. d. epiIlis peractis secretarius e suggestu promulgavit * scopis, dixit: Hioi patres, placetne vobis decretum? decretum. sequens de secunda sessione habenda qui singuli per vices responderunt: Placet. Iis Illustrissime et reverendissime domine, reveren­ iterum salutatis, rediit ad rmum d. archiepiscopum. dissimi patres, placetne vobis, secundam sessionem profundeque inclinans sese. dixit: Illustrissime et fore die vigesima-quarta ^praesentis mensis, quae reverendissime domine, decretum placuit patribus. erit dies dominica, ita tamen ut ad aliam diem Simulque recessit. Tum rmus d. archiepiscopus transferri vel prorogari possit, si pro rebus concilii pronunciavit: Decretum placuit patribus; itaque bene gerendis conducere videbitur? decernimus, concilii provincialis Ebredunensis initium A subsecretario votis patrum de inore exqui­ fieri et jam factum esse. sitis et relatis, rmus d. archiepiscopus dixit: Decreta Post haec duo caerimoniarum magistri rmo d. placuerunt patribus, ideo habebitur necanda sessio die archiepiscopo annunciavere Te Deum laudamus. vigesima quarta praesentis mensis, ita tamen, etc., Humptoque pastorali pedo, stetit rectus ad finem ut supra. usque hymni, quo finito, consederunt omnes rmi I)e]nde nhus d. archiepiscopus soleinniter bene­ d. d. archiepiscopus et episcopi,, mitras induentes. dixit. Secretarius e pulpito centum dierum indul­ Jussu rod d. archiepiscopi secretarius e suggestu gentias a concilio iis omnibus, qui caerimoniae adlegit dfretum de modo vivendi in concilio. D fuerant, concessas promulgavit. Discessitque con­ cilium eodem, quo accesserat, ordine. Decretum d· modo vivendi In ooaciUo. Ex quo concilii provincialis celebrationem, etc. [Mansi-Coleti, Coae., (1902), XXXIV, 1911-2] Tum subsecretarius, binis comitatus caerimo­ niarum magistris, modo praefato patrum vota exquisivit retulitque ad rmum d. archiepiscopum, qui, acceptis illis, dixit: Decreta placuere,patribus, ideo agendae sunt Deo gratiae. Responderunt patres: Deo gratias. Secretarius e suggestu singulos rmos d. d. epi­ scopos nominatim appellavit. Reverendissimus dominum episcopus Senecensis : r. adsum. Reverendissimus dominus episcopus Diniensis; r. adest per procuratorem. Reverendissimus dominus episcopus Vincientis: r. adsum. SECUNDA CONGREGATIO PRIVATA Anno 1727 die 18'augusti habita est mane in palatii archiepiscopalis sacello a rih^I. archiepiscopo secunda congregatio privata; cùi interfuere rrîius d. episcopus Senecensis. rthus d. episcopus Vincientis. rmus d. episcopus Glandavensis. rmus d. episcopus Graasensia et r. d. de Puget, rmi d. episcopi Diniensis procurator. In hac congregatione disseruere patres, quaenam essent, de quibus utile foret statuere, ad rectam provinciae gubernationem instituendam. SECUNDA CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die IS augusti, hors 3 pomeridiana, habita est in palatii archiepiscopalis sacello a rmo ,*(»<» K' . CONCILIUM PROVINCIAE EBREDU NEN8E, 17Qï augusti 16 ' ■ ■ ' ............... ' ' ■ d. archiepiscopo secunda congregatio generalise cui interfuere omne· ηηί d. d. episcopi, deputatn ac theologi. . V ' <06 ; :....... R. d._ Josephus de Puget, qui et procurator nhi d. episcopi iXniensia, deputatus item a clero Diniensi. R. d. /Lrnaldus Rostan, pro capitulo et clçro Vincienti. Rdi d. d. Josephus Belin et Josephus Ravel, cathedrali· ecclesiae (Uandavensis canonici, a capitulo deputati. ■ R. d. Josephu» Ravel, deputatu· item . a clero Glandavemd. k Ùum itérutù actum esset ac deliberatum de «jurejurando, de quo in priori congregatione generali nihil statutum fuerat nisi de illo rursus esae de­ liberandum in praesenti congregatione; rnius d. archiepiscopua, exquisitis concilii sententiis,' pro^npntiavit: quandoquidem jusjurandum illud jsoli rmo d. Senecensi* epiacopo non probaretur, eo excepto, ab omnibus fore proferendum his verbi·; R. d. Htêphanus Maria, ecçleaiae cathedrali* Juro et promitto, nihil me revelaturum, quod in GrXese^si». canonicus. a (jrassensi capitulo de­ detrinumtum eorum, ex quibus concilium constat, putatas. cedere possit. Quod et praestitqjn est. R. d. Josephu· Payan, dioecesis Aqucnsi» sa­ Rmus d. episcopus Vinciensi»; cui cura deman­ cerdos et doctor Bdrbonicus. a Graasensi clero ” data expendendi absentium excusationes deputa- deputatus. . C * torutnquo procuratoria, haec retulit ad concilium ; D. Benedicto» de B.enbit, abbatiae Lerinensi» Primum: rfihîl esse, quod in causis absentiae decanus et cellarius, dictae abbatiae deputatu·. rini d. episcopi Diniensi·, a rmo d. archiepiscopo B Visis et comprobatis procuratorii», promoter *i<· adductis atque a concilio approbatis, ultra adverteret. . Alterum: quod ad Nicieneem ecclesiam spectat, exorsu· est ; lectam a se epistolam vicarii generalis dioecesi·, Reverendissimi 'domini. Cum primus ac potis­ sede vacante, ad concilium scriptam, in qua infir­ simus sacri hujusce celebrandi concilii finis sit, mam valetudinem causatur, tam longi itineris la­ sartam tectam atque incolumem tutari fidem ec­ boribus ferendis imparem, simul et suam in dioe­ clesiaeque dogma, ubi haec aliqgo in periculo cesi praesentiam necessariam, cum propediem ad­ versari sentiuntur: nihil mihi, reruin concilii pro­ venturus esset recens creatus episcopus, rui ad- moturi, visum est magis ad vestram pertinere ministrationis diuturnae rationem reddere et prae­ ■sollicitudinem, quam »i disceptandum ad vos ad­ sentem ecclesiae Niciensi· statum aperire per sese ducam scriptum opus, quod, ubi primum in lucem accurate et enucleate nullo modo posset omittere. fuit editum, cunctis indignationi, infirmi» in fide Denique absonum visum sibi fuisse in lui locum offenaioni. vere catholici» pavori fuit atque, ùt ita sufficere aliquem, rui deputati potestas Jsrrvi defi­ dicam, consternationi. In quod proinde opus plu­ ceret, cessante mox sua vicarii generalis, sede va­ rimorum sanctitate praestantium praesulum animus cante, deputantis potestate atque jurisdictione. continuo fuit incensus atque ihtUmmatu» opus His auditis, concilium adjudicavit dicto vicario videlicet, ita ab auctore conscriptum, ut leges generali actum excusationis rpistolamque actis con­ disturbare ipsumquc ecclesiae dogma penitus per­ cilii inseri jussit. vertere voluisse videatur; opus eo ad vos pertinens Nullus aderat deputatus a clero Senecensi. nul­ magis, quod vestris quodammodo sub oculis natum, lus item a capitulo et clero Vinciensi. Rmus d. in fronte etiam praeferat nomen in hac provincia episcopus Seneceneis dixit, brevi affuturum aliquem augustius atque sacmtiû·. Hi» quasi delineamenti» haud dubie unusquis­ procuratorio sufficienti instructum a clero suo. Rinus d. episcopus Vinciensi· postulavit, in con­ que vestrum designatum a me intelligit libellum cilium admitti r. d. Rostan, beneficiarium, cui item instructioni· pastorali»,, in nui domini episcopi affirmavit intra pauco· die· non defuturum simile Seneceneis nomine * typi» editum, adscripts die 2H augusti d. Augustino sacra anni 172fi. a capitulo et clero dioecesis suae procuratorium. . Caetera deputatorum procuratoria ex mata et con­ Frustra occultare aut dissimulare vellem, quam sueta forma tradita esse, declaravit nous d. epi­ aegre admodum pro muneris mei ratione in hoc scopus Vinciensis. opu» insurgam, quod non minus ore omnîlim atque Inde requisivit promotur, praedicta procuratoria judicio quam ipsa libri inscriptione huic praesuli in actis reponi concilii, riteque deputatos in con­ tribuitur auctori. cilium admitti. Quod ex tempore fieri jussum est Nimirum summam a puero edoctu» in ordinem a synodo. episcopalem venerationem atque observantiam, in­ Rmo d. episcopo Vinciensi concessum est. ut feriori ipse ia ordine couatitutu» et educatus, cui interim r. d. Rostan concilio posset intéresse. speciali» honoi est animo aeque ac loco subesse episcopis: jam dudum in rmo d. episcopo Benecenst Deputatorum nomina et cognomina. quasi deiuirans^suspexeram eximiam illam in di­ R. d. Josephus de Puget, facultatis Parisiensis cendo facultatem, sibi a supremo bonorum omnium baccalaureus. sacerdos, vicarius generalis rini d. largitore Deo cumulate concessam. In eo ori» do· episcopi Diniensis ejusdemque procurator. illa singularis cum morum gravitate conjuncta, R. d. Guillelmus d'Hugues, in ecclesia Ebredu- quibus decus addebant et ornamentum palam nensi metropolitans praepositus, et r. d. Ludovicus compositus pudor, vultus modestia totiusque cor­ Haec in Paschalis, dictae ecclesiae canonicus, a capitulo poris ad normam exacta compositio. praesule videbantur mihi delineare ac quasi oculis deputati. u R. d. Andreas Remuant. Ebredunensis parochiae nostri» subjicere fortnam virorum apostolicorum. S. Vincéntii parochus, et r. d. Joannes Berthclot, quos dignitate referebat. Atqui ob hoc ipsum pagi S. Clementis item parochus, ab Ebredunensi rursu» maxime jndico tenendam esse mihi ac se­ clero deputati. quendam, quam institui, viam. Nempe, quo majori» R. d. Joannes du Pasquier. ecclesiae cathedrali» est ponderi» auctoritas rini, d. episcopi Senecensi». Senecensi» canonicus atque a capitulo Senecensi eo timendus magi» videri debet omnibus error multiplex, tanto venions tutu» ac protectu» nomine. deputatu». R. d. Joannes-Baptista de Boulogne, capituli Ad haec postulat a me religionis amor, postulat Diniensis canonicus theologalis atque ab eodem solemnis data vobis sacramenti fides, accurate et capitulo deputatus. ardenti studio partes obeundi mihi /commissa·: W (ONCILIUji PROVINCIALE EBREDUNK58E, 1727 augusti 1) ■ ï ' - ~ - a·.------ --- — - —-1- -------- --------- roe - r ut, posthabito humabo affectu ornai, ndn dubins A ntioistrandoram leges' ipsaque regni bujui jnra ae haeream inter e< quae officii mei annt, et quae sacratissimos usas damnari, inverti, disjici penitus propensae caeteroqui voluntafis. Cedant igitur atque disturbari. ■ , muneris et officii mei rationi, cedant existima­ Demum in hae instructione pastorali amplissimi* tionis. observantiae ipaiusque etiam animi inclina­ exornatur laudibus liber moralium Quesnetli Con­ tionis'rationes. Universae scilicet hqjus proviiieiae siderationum. Dumque sociato utriusqte, et eccle­ nomine loquor. Ore iheo expromitur vox sacer­ siae et priacipis, damnatur liber i]le judicio atque "X' dotum, quotquot sunt, atque levitarum/vde patres auctoritate prohibetur: ausji'temerario memoratae inrlsrtmntinm suos. Quiri ipsum, me lo^ente, au-"" instructionis 'auctor populo SenecqnSi legendum' -dire vobia licet fidelem aç 'pdyidum populum vos ‘ librum illum et offerre et valde suadere non dubiinterpellantem pastores, ut auctoritate vestra vene­ tat.'. Haec sunt^fpsiaslme illius verba: l» liber iU» natum privi dogmatis pabulum, callida sibi arte M, inquit,-tn qurm non modo non rodit merito cen­ paratum blandisque sermonum fletibus occultum,, sura ulla, verum etiam y«> dipniuimu» ut, ut legatur; detegendo ac palain faciendo ab ipsis avertere utpote qui tottu ii dieinarum litterarum, tantiorum longeque arcere tandem aliquando non dubitetis. patrum iermone verbieque renaturi qui lun atque Intenta in vos Gallia. intentis animis ecclesia unetione pinu», alendae fidelium metati aptiuiinu» universa, quid acturi sitis, expectat. Summam eet, ipeorum ocilicet auimpf SMtsv ÿso>oty*r«rioram enimvero spem .faciunt ipsi jure merito is. episco- Chritti plene imbuendo atque intelliqentibm eorundcss porum coetus in Christi nomine congregatus iique, b ipsis tubminietrando. ex quibus conflatur haec synodum praesules, pluri­ Sunt et alia plurima, quae in hac instructione marum rerum cygoitionc conspicui, sanae praesertim pastorali juste ac meritissimo reprehendantur. doctrinae retinentiasimi, pietate non fucata veraeque Verum tribus hisce commemoratis a me capitibus tuendae religionis studio magis etiam quam episco­ potissimum inhaerendo, requiro ei postulo primum : Ut rihus d. bpiscopus^Senecensis aperte decla­ pali. qua fulgent, dignitate commendabiles. Spem auget et 'expectationem praeses ille, cui ob raras ret, an reipaa “sua sit haec instructio pastoralis, an animi dotes, virtutem eximiam, acre ao praecellens non. ' Si suaib esse negaverit, paldm diffiteatur ingenium singulariter dudum devinctus fuit animus qpus atque constantissime affirmatione condemnet. duorum summorum pontificum, qui et ipsa eorum 8i vero suam agnoscet, jam recantet opus pariterusns familiari consuetudine e puris hisce fontibus que condemnet: specialiter in iis, quae ibi profert, tutissima ac certissima hausit chriatianae fidei mo­ tuip^, adversantia subscriptioni purae et simplici rumque disciplinae principia t^quem^nttnc ipsi-con­ formulae 'Alexandri papae VII., tum injuriosa con­ spicimus, pietatis exemplo suo praelucentem clero, stitutioni Unigenita» ejusque factae acceptationi, virtutumque omnium episcopi propriarum splendore demum in ' iis, quibus lectionem, libri moralium toti populo ad miraculum pariter atque, amorem Quesn.elli considerationum commendat ; atque auc­ quodammodo eaae propdiitum. * toritate <%na--compri>bat. Haud insuper approbans Scriptum opus, quod ad vos judices, reveren­ caetera', quae'in djeta irtstnictione pastorali aliuiide dissimi domini, vestrumque tribunal defero, merito reprehensione digna possent inveniri. Alterum postulo, ut ab ipso concilio prodeat in se convertit vestrum omnium indignationem. Eo nempe ..continentur scripto (dolens dico, at condemnatio praefatae instructionis pastoralis, sive dissimulare nequeo, nec tacere veritas sinit) eo eam confiteatur esse suam rmus d. episcopus Senescripto cpntinentur monstrosa,' ut ita dicam, erro­ censis, sive neget. Actumque exposco praesentis rum semina, principia seditionem concitantia, erro­ meae requisitioni^. Deliberatum Ebreduni die 18 augusti anno 1727. res ipsi capitales, non semel damnati nec uno eeeleaiae anathemate perculsi. In eo ipsamet dam­ Oatpar d’Huquu promoter. natur fidei formula ab Alexandro VII. praescripta Promotori concessum est a concilio actum de­ atque jam inde a sexaginta annia in regno isto lationis. Ipse vero discedens, in consessu reposuit recepta uauque firmata. Certe illi contradicitur, praedictae 'instructionis pastoralis exemplar, simul eamque omni ope irritam facere scripti auctor et delationem conclusionesque proprio chirographo annititur: dum videlicet velationi adseribit puram munitas. Quae omnia exstant inter autographa et simplicem, quae exigatur huic formulae, sub­ concilii instrumenta. Cum verba facturus surrexisset alter e duobus scriptionem eique tanquam certissimo fonti tribuit mala plurima, quibus dudum, ait, ecclesiam Galli­ theologia, quos in synodum induxerat rmus d canam afflictari. . Idem constitutionem : Vineam episcopus Senecenai», ritius d. archiepiacopu» ait, Domini Sabaoth, a demente XI. traditam, ita neutri id concedi posse, ut audirentur in synodo. interpretatur fallaciter atque in alienam detorquet nisi prius ititer concilii theologos rite admissis ; significationem, ut non tam eam commemorasse, neque vero ante admittendos esae, quam idoneis quam turpiter ei illusisse aut etiam contradicere testificationibus, quinam et quales escent, coram aperte voluisse videatur. speciali judice constituto ipaisque ad vitandam Neo minus injuriose tractat constitutionem Um- publicae inquisitionis notam clementer a patribus Quod cum hactenus con­ genitu», ab eodem summo pontifice datam, ab epi­ induito ostendissent. scoporum ordine reobptam, regis Ludovici XIV. stanter renuissent, in majorem inde venisse suspi­ diplomate anno Î714 munitam, regia demum de­ cionem concilio, qui jam ante merito ei erant valde claratione anni 1720 firmatam, atque pro certa suspecti: nimirum, cum nominibus viderentur uti utriuaque pariter, tum eeeleaiae tum regni, lege suppositiciis, essent extranei et non in hae modo, habendam. Vix equidem voce referre, ausim, quae sed etiam in Senecenai dioecesi penitus ignoti ipsiscripto temere protulit hujus institutionis auctor: que adeo rmo d. episcopo Senecenai non aatia cog­ dum eam constitutionem fideli populo exhibet ea niti, quippe qui in prima congregatione privata mente, eo consilio datam, ut faveat ac patrocinatur nomina eorum et cognomina ignorare ae dixerat ; periculosis in fide opinionibus, regulis morum laxi­ cum tamen pridie, eo praesentante, in conspectum oribus, abusibus in disciplinam inducendis falsisque nhi d. arohiepiecopi venissent, alter Bouret dictus de sacra hierarehia principiis; du^n pronuntiat, re- de Foarawm, alter do la NotwfUs; jam vero posterior ipsa hac constitutione orthodoxae fidei dogmata, iste non ds la Neuailb, sed novo indutus nomine, annas ae tutas moram regulas, sacramentorum ad- Benlsaey nuncupatus, induceretur. Qnibua con- uur ....... . Siiim—a I'lruimainMaMuuu^^vuaJa^.v r ■ iUiin,- .. 709 ' h (XiNCIUVM PROVINCIALE EBREDl NEN8E. 172k augusti 16 71ο siderationibus inductum fuisse concilium, ut υριηίηυ,Α amandandos, efx ease ediceret, donec de conditione ACTE , vitaeque suae gtyiere ac instituto certam ipaimet signifié à, monseigneur l'archevêque le oniiême août, fecissent synodum. .Quae'cum jussa'exeqilf non de la part de monseigneur l'évêque de Menés. essent,, parati; e .vestigio sponte simul >a synodo „L'iui mîl sept tens vingt-sept et l ente aoùr decesserunt dicti theologi. Tum vero rntus d. episcopus Senecensis jus eo avant midi,- devant Jacques Fantin. notaire royal ipso, tempore petiit diei a synodo super acto suo . du mandement de Marine. et présent) les témoins yixtrajudiciaji, rite omnibus in concilio adfuturis bas nommé», fut présent en personne meaaire Jean episcopia denuntiato, duj> denuntiatum fuit die de Boancn, évAque de «Beties en Prosfrnce. lequel 11 augusti praesentia anni rnio d. archiepiacopo. noua h requis dinsérer dan* nu» écritures I acte Quo videlicet acto declarabat, provincial! synodo dont k teneur a ensuit mut a mot.' An nom du Ebredunenti non competere judicium sive de se Seigneur, sive de scriptis suis? Rmu* d. archiepiscopua roga­ Personne n'a jatnai* désiré avec plu» d ardeur vit eum. tantisper recedere vellet, dum de ipsius que noua, de voir revivre eu France Γusage de» requisitione deliberaretur. "X conciles provinciaux. »»ù les évêques d une province. Quo absente, decrevit synodua, prius omnino pénétrés de la tsainteté de leur ministère, et uni* interrogandum ' esse -ratum d. episcopum Senecen- par le» liens de la charité. cuncourent avec une sem, suamne agnosceret, an diffiteretur instrue* B parfaite liberté à conserver le dépôt «le la foy. et tiunem pastoralem a promotore deletam. Ei iterum à maintenir la pureté des moeurs et de lu discipline. ingresso renunciavit riiiua d. archiepiscopua concilii Les monumens *acré* de la tradition de 1 église, decretum ; simiulque eum interrogavit, suamne nous font voir lavantage inestimable de ces eonagnosceret j>raefatam instructionem pastoralem^ , ciles. lorsque les prélats qui le» composent, atten­ quam si agnosceret, nomine concilii petiit, ut in tifs a suivre lordre prescrit par les sainte» règle» exemplari ejus adkluçto, subscripto nomine, propria et à se renfermer dan» le» bornes de 1 authorité item nota primam· et ultimam paginam insigniret. de ces assemblées particulières, * upliquent à foin· Ad interrogatum respondens rniu? d. episcopus refleurir la science des. saintes lettres, à ranimer le Senecensis suain ipsepiet dictavit declarationem, zèle et la piété des ecclésiastiques et des peuples, prout habetur infra in interrogatorio, ex juris for­ à faire connoltre Γesprit de la religion, et les maxi­ mula concepto. Cujus interrogatorii declarationis­ mes essentielles du christianisme, à réprimer les que autographum exemplar inter acta concilii relachemens scandaleux, tels que nous avons la authentica asservatur. douleur de les voir se répandre comme un déluge affreux qui fait périr une infinité d Ames, à main­ Interrogatorium r. d. episcopi Senecensis. tenir dans toute leur intégrité les article* de la fov Reverendissimus d. arehiepiaoopus ex promotoris catholique, dont l église de Jésus-Christ fait une requisitionibus nomine concilii rmuni d. episcopum profession claire et universelle,} h travailler à SenecensCm interpellavit, ut diceret jtc declararet, l'éclaircisMement des matière* sur lesquelles il s est an a se auctore prodiisset libellus, gall ico sermone formé des nuages épui* et de grandes disputes qui typi? impressus, cui titulub : Instructio pastoralis partagent le* esprits de* catholiques, à en conférer rini d. episcopi Senecensis, in qua occasione spar­ d une manière pacifique, à mettre au grand jour sorum de morte sua rumorum apud clerum et po- la doctrine ancienne et perpétuelle, et A préparer pulum suum deponit, quid ultimo sentiat super iis, ainsi les voye» à la décision du concile général, quae ecclesiam exagitant, disceptationibus ; sexaginta sans rien entreprendre sur l authorité 4e ce tribu­ et una paginis comprehensum opus, adjecta insuper nal suprême, et *ans excéder la mesure de la com­ pagina sexagesima secunda, operi» errata continente, pétence qui convient à un concile d une province die adscripts 28 augusti anni 1726. cum hac sub­ particulière. scriptione. Joannes, episcopus Senecensis. et ex Mais la voix publique, qui se fait entendre de adverso de mandato nn» domuti, da Pasquier. Quem toutes parta, ne nous permet pas dignorer que le libellum si suum agnosceret, factam declarationem concile convoqué dan* la métropole de cette prochirographo muniret; atque in exemplari adducto vince. a un autre objet, et elle nous dévelope ce dictae instructionis primae et ultimae paginae no­ qui est indiqué dans la lettre de convocation que men suum, propria nota insignitum, apponeret. monseigneur l'archevêque d Eipbrua nous a écrite Disertis respondit 'verbi^ nous d. episcopus Beue- Nous voyons dan» cette lettre que la convocation censis suam hanc agnoscere et adoptare instruc- du concile provincial est.la suite et lexêcution de tionein pastoralem; .jussu suo promulgatam fuisse; rassemblée du clergé de I72A où I on n conclu, ejusque defensionem se suscipere, d^noc convin­ malgré les contradictions de plusieurs prélat», de centibus argumentis ostenderetur sibi errores in demander au roy la .permission d assembler de» illa reperiri. Praesensque responsum .dictavit ipse-' conciles provinciaux, particulièrement dans quel­ met, subscribens: Ebreduni, in concilio, die 18augusti ques province» du royaume, et nommément dan* anno 1727, subscripsit Joannes, episcopus Senecensis. celle de Narbonne, pour procéder contre monsieur Simul in exemplari oblato >dictae instructioni» léyêque do Montpellier, au des ouvrages pastorali» subscriptum nomen, propria nota insig­ qu il a publié» contre la constitution Unigenitus. nitum, apposuit primae et ultimae paginae. Tum et pour le maintien de la paix de Clément IX. denuo postulavit a synodo, ut super acto auo de ouvrages que nous avons adoptés, en nous opposant incompetentia tribunalis concilii statueretur. Atque à la délibération de cette assemblée. his dictis recessit. Cette notoriété publique, et cette lettre de con­ ^Quo digressu, synodus, ut requisitioni diçti noi vocation de monseigneur I archevêque d Embrun, d. episcopi Benpcensta concederet, qua postulaverat, qui témoigne que la tenue du concile provincial, deliberari a synodo de synodi incompetentia argu­ auquel on nou» invite, est I exécution de lu déli­ mentisque incompetentiae e ·* allatis in acto dip bération de rassemblée de 172&. ne nou? permettent 11 augusti dato: jussit palam recitari dictum ac­ pas de douter du dessein qu'on a. formé de procéder tum. Cujus autographum extat inter instrumenta contre nôtre personne, et contre le» écrits que nous concilii. avons publiés, pour rendre un nouvel hommage aux ' ■'•Τ' * ·' CONCILIUM PROVINCIALE EBREDVNEN8E, Ïîâï »ugu»ti 1β 714 Λ De quel droit, en effet, le concile d'une pro­ sainte^ vérité» que nou» devons défendre jusque» A vince particulière eondamnerojt-il un évêque-pour au demièr'soupir de nôtre vie. Seroit-il conforme aux régie» de l'église,, de re­ avoir justifié et maintenu une paix'qui'a été con­ connoitre le concile particulier d une province pour clue par le concoure de» deux puissance», qui est nôtre jugé compétent, dans une matière dont le aussi constante par les monument» publics que tribunal suprême de l'église universelle est saisi nécessaire pour calmer les contestations, contre la­ par l'apH juridique que noua avons interjette, en quelle un- concile particulier nè pourroit prononcer, mil sept oens'dixr»ept, au futur concile général, de sans s'attribuer le droit de condamner les souve­ la^conMtitutioo Pwiyewi/us, et de tous le» griefs qui rain» pontifes, le» évêque» de France, les arrêt^ du pnuvoient être recherché» à dessein, et porté» au feu roi de glorieuse mémoire, .confirmé» par les préjudice de cet hpel, au nombre desquels le public déclaration» de- sa majesté, pour être exécutes s mis pluaieur» entreprise» qu’on a faite» dan» ces selon leur ferme et teneur? ’, · * Rien n’est donc plu» évident, que l'incompé­ dernier» tenu contre la paix de Clément IX? (’et apel n eat pas une démarche qui noua «oit tence du concile particulier d’une province, pour personnelle: nous l'avons interjette de concert avec nous juger sur ce» matières. Mai» dan» ces cirplusieurs de nos collègue», et avec la faculté de conetantes. nous avonsuleux devoirs è remplir, l'un théologie de Faris, par un seul et même acte qui -de contribuer autant qu’il est en nous à la célébration forme un apel ^indivisible et indivisible et insépa­ légitime d'un concile ordinaire de la métropole, rable. nous l avons renouvelle en mi) sept cens p et de délibérer avec noa collègue» sur les besoins dix-neuf à l occasion des lettre» Pastoralis officii, de H province, et sur ce qui eut de la compétence contre lesquelles tou» les parlement du royaume se d'un tel concile; nôtre ministère exigeant de noua sont élevée, nous l'avons aussi renouvelle en mil cette fidélité, et la vérité ne rougi»sant que de ne sept cens vingt, à l occasion de l'accommodement point paraître au grand jour. que I on projettoit alors, et qui à échoüé de toutes $f'eet dan» cette vûê et avec ce» intention», parts, et en même terne nouç/avon» ihterjetté apel que , noue avons résolu de nous rendre à Embrun, * comme d'abus au parlement de Paris, lors séant à quoique 1e poids de plue de quatre-vingt ans. et . Pontoise, de tout ce qui pourvoit être fait en faveur les infirmité» qui en .sont les enites. nous dispen­ de la constitution, au préjudice de nôtre apel au sassent, selon le» canon», d y assister en personne. ".futur concile. L'université. la faculté de théologie L’autre devoir est, de ne point reconnoitre en cette de Pari», et plusieurs curés de cette capitale ont occasion pour juge de nôtre personne et de no» présenté pour le même fait au parlement de Paris, écrit» un tribunal incompétent et formé extra­ ordinairement dan» ce concile. Nous ne pourrions de» requête» tendante» à la même fin. Si par tou» ce» apel» qui forment une cause le faire sans violer les règles des jugements canoni­ indivisible, et qui sont une voye de ^roit reconnue que», «an» renverser les loix de la hiérarchie et les dan» l'église catholique, 1 affaire de la constitution maxime» du royaume, sur les upels au concile et tout ce qui peut y avoir raport se trouve déféré général, sans entreprendre sur lauthorité de l'église au jugement de l’église universelle, assemblée dans universelle, et sans mettre un concile particulier à le concile oecuménique, un concile provincial ne la place du tribunal . suprême du concile oecu­ peut s'attribuer le droit de la terminer en dernier ménique. V est par ce motif que la notoriété publique ressort, ni de prononcer à ce sujet des censures contre un évêque, sans attenter sur l authorité de sur le» dessein» du concile convoqué dans rette l église universelle, et »an» violer ouvertement le» province, la suite et la correspondance des acte» saiqtes libertés du royaume, et le» droit» narrez de qui y ont rapport, les préparatifs qui se font, et 1 épiscopat. enfin de graves considération» qui ont été mûre­ Nôtre interent dan» cette cause est inséparable ment pesées par de» personnes très-instruite» des de Tintèrent de ceux qui se sont joints a nous dan» sainte» maxime» du royaume et des règle» de la le même apel; et quel degré dauthorité^ peut avoir procedure judiciaire, nou» engagent dès à présent b* concile de cette province sur les évêque» de» de suivre la voye que les saints canons et les autres provinces, sur les corps et cette multi­ souverain» pontife» nou» ont tracée, que la nature tude d ecclesiastique» avec lesquels noua sommes même et la constitution de tous les tribunaux a uni»? dictée, et dont les plus , grands évêques de l anti­ Saint Augustin nou» marque le» bornes canoni­ quité noue ont donné l'exemple. ques dan» lesquelle» les concile» particulier» des Ά. ces cause» et autre», nou» évêque disposé province» doivent »e renfermer, eu égard λ la qua­ autant qu'il est en noue, è concourir à lu célébra­ lité des matures. Et voudroit-on ne mettre plu» tion légitime d un concile -de cette province ; dé­ de différence entre le» dogme» clair» et les articles clarons ne vouloir y assister que pour y délibérer de la foy catholique, dont l église fait une profession canoniquement et avec une pleine liberté sur ce unanime et d autres pointa de doctrine qui nous qui est de la compétence du dit concile, et qu en sont à la vérité transmis par le canal d une tradi­ cas qu on y entreprenne de procéder contre nôtre tion toujours subsistante, mais sur lesquels de personne et nos écrite, nous le récuson» pour nôtre grandes dispute» »e sont élevée» parmi de» catholi­ juge, par son incompétence notoire, eu égard a la ques. et ont répandu dans plusieurs esprits tant de qualité de» matières, A la qualité de» partie» qui nuages, que le soin de» conciles provinciaux doit y sont intéressées, et λ nôtre apel au concile gé­ être de les éclaircir par le» conférences de» évê­ néral, nou» réservant à déduire en tem» et lieu, ques. de démêler la tradition de l'église d'avec la s'il y écheoit, d’autre» causes de récusation, ad­ nouveauté, de disposer les .voyes à une décision hérant à nôtre dit apel interjetté au futur concile irrévocable, en ramenant les esprit» à une ooneorde général au mois de man 1717, renouvelle en 1719 parfaite sur la doctrine, mai» non pas de fraper et 1740 et à l apel comme d'abus interjetté en d'anathème, ni de déposer les évêques qui pensent 1740 au parlement de Pans, Ion séant à Pontoise, différemment de leurs collègues, encore moins de tout ce qui pourroit être fait au préjudice de d entreprendre de prononcer sur ce» matière· en nôtre apel au futur concile. Nous déclarqps encore, dernier resaort, eu préjudice de' ce qui a été réglé qpe nous interjettons apel au futur concile géné­ ral, et apel comme d'abus au parlement de Parie, dans l églieq* 713 • *· ' ΓΟΝΓΠ,Π’Μ PROVINCIAL»-EBREUVNENHE, Π27 augusti 16 de tout ce qui pourra être fait, soit-contre nôtre personne, soit contre nps écrite, dan» le concile provincial d Embrun, convoqué et indiqué pour le raise du présent mois, protestant de nullité de tout ce qui* pourra être fait au contraire. * De* laquelle susdite oyregistration, moidit no­ taire, suivant la réquisition dudit seigneur évêque, ’ lui au concédé acte, et ile ce qu’il a retiré le mo­ dèle enregistré cy-dessus, pour lui servir et valoir . ainsi ipte de droit. Fait *et publié, audit Savine, ■ dans le grand logis, en présence du sipur François Iloutre, consul moderne dudit lieu, et du sieur An­ toine Garcier, fils de ('laude, d^t même lieu, témoins rèquis et signée avec ledit seigneur évêque, et ( moidit notaire, ainsi signés: Jean, évêque de Senea; Poufre; Garcier; J. Pantin notaire. Et à la marge il y a: contr/dlé à Embrun, le onte août mil sept cens vingt-sept, vol. 16, fui. In, reçu 12 sols:’ signé Raymon^. Collationné au requis dudit seig­ neur évêque. Signé, ./. Pantin avec paraphe.** Infra actum legitur adscripts acti dcnunciatio. eadem die rmo d. arcbiepiscupo facta et insimul omnibus episcopis concilio interfuturi». his verbis: ACTI M DENCNT1ATIONIB. » I 714 rmo d. arrhiepiseopo Ebredunensi, nomine rmi d episcopi Seneeensis, denuntiato, exquisitisque et auditis plurium concilii theologorum et llanonistaruip sententiis? infirma esse haec rationum mo­ menta, minime idonea ininimeque admittenda judi­ cavit. Qdapropter promoturis requisitioni conce­ dens decrevit-; praetermisso praediolo acto, ultra pnicedendum osse ad judicium, ut par erit, de de­ lata instructione pastorali ferendum:.arque in hunc finem explicatorem causae designavit rihum d*. epi­ scopum Graasenram. eique consultores dedit rdos d. de Boulogne, theologalem et deputatum a capi­ tulo Diniensi? d. Payan, doctorem sorbonieum, deputatum a clero Grasuensi; patrem Arnaud Dominicanum/ theologiae junsque doctorem, regis Sardiniae theologum eidemque a conciliis1); et patrem Maniquet, theologiae doctorem. ordinis Mi­ nimorum provincialem; ut, audita relatione dicti I rmi d. episcopi Grassensis, sententiam ferat i-obcilium. prout ipsi videbitur. Datum in concilio, in secunda congregatione generali, habita die 1K augusti anno 1727. Sub­ scripsit f Prims, arch. p. Ebredqnensis Rursus synodum ingresso rmo d. episcopo Senecensi. palam renuntiatum est a rmo d. archiepi»copo concilii judicium mox prolatum de incompetentiae argumentis allatis in acto suo, die 11 augusti anno 17^7 dato. Tunc vero nous d. episcopus Henecensis declaravit, recusare se judices praesules, qui concilio intererant, generatim omnes et specialiter singulos, ob certas et distinctas causas, quas ipse recitavit scriptas: scriptumque proprio chirographo munitum deposuit in cimst^ssu Quod scriptum extat inter acta concilii, quale exscriptum legitur Anno 17 27 die II iiugusti post meridiem. Cer­ tum omnibus sit, per me, qui subscripsi. Tossanum Sarraxin. Ebredunensis urbis apparitorem ordina­ rium et in eadem urbe domicilium habentem, ad requisitionem rmi d. episcopi Senecensis. supra de.scriptum actum rite fuisse dennneiatum omnibus reverendissimis dominis, hrchiepiscopo Ebredunensi et episcopis, ex quibus constat futura synodus provincialis, Ebreduni indicta ad diem decimamsextam praesentis mensis; ipsimet loquendo dicto COPIE DE L ECRIT nho d. archiepiscopo in palatio ejus archiepiseopali. ’ »le monseigneur l’évêque de Senex. tam causa dicti rmi domini quam causa caeterorum dicti concilii provincialis episcoporum, ne ullus igno­ Au nom du Seigneur Jesus. - Amen. rantiam possit obtendere Subscripsit T. Sarrasin. Les bruits publics répandus de toutes parta, Ilis recitatis, edixit synodus, esse illud actum que le concile de cette province n’étoit convoqué exhibendum promoturi deliberandi causa. Quo re­ que pour juger nôtre personne et nos écrits, nous cepto. promoter egressus iterumque concilium in­ ont obligé de faire.,signifier le onxe un acte à mon­ gressus dixit: seigneur de Tencin,' archevêque d Embrun, pour lui Reverendissimi domini. Perpenso acto, die déclarer, et en sa personne, à tous les seigneurs 11 praesentis mensis augusti denunciato rmo d. évêques du concile, que nous n y entendions as­ arvhiepiscopo, perpensisque argumentis in illo alla­ sister, que pour y délibérer sur les matières de aa tis, quibus concilium provinciale Ebredunense in competence, et qu au cas qu on y entreprit de nous rausa sua judicem non esae idoneum affirmat rinus juger, nous récusions ledit cotjcile par son incom­ d. episcopus Senecensis: vanum esse judico dictum pétence notoire sur les matières, sur les personnes, actum vanaque allata argumenta et minime a con­ eu égard h l apel juridique que nous avons inter­ cilio admittenda ; cuite sine ulla eofitroversia talium jette au futur concile général, nous réservant de rerum sit judex constituta synodus provincialis, et proposer, s il y échéoit. d autres moyens de réciv cum aliunde praedictum actum ad hanc synodum èations nullo modo pertineat, eo quippe tempore denun­ ( Nous espérions qu une démarche si légitime et tiatum. quo nondum ipsa existerez synodus con­ si authorisée. non seulement par les saints canons, gregata. QuamObrem concludo et requiro, ut mais même par le droit naturel, et par l utage praetermisso dicto acto, ultra procedat concilium constant de tous les tribunaux, arrêterait les pour­ ad judicium ferendum ex requisitionibus, prius a suites qu on avoit dessein de faire contre nous. me libellum deferente adductis hac ipsa die prae­ /En effet. Cous les canonistes nous apprennent, sentis mensis. que la récusation est un moyen de droit*offert è Deliberatum Ebreduni, 1K augusti anni 1727 l’accusé pour se défendre, et que I effet propre de Subscripsit Gaspar c^Hugue» promoter. cette récusation est de lier tellement le tribunal Cum discessisset promoter, deposita in consessu du juge récusé, qu il ne peut plus agir. „proposita requisitione sua, synodus infrason p tutu pronuntiavit legitime et servato juris ordine ipsa recusatione, judicium, Cujus autographum exemplar simul cum dit Van Eopen (partie 3, tit. lû. cap. M. suspendi­ > ' requisitione promotoris extat inter authentica con­ tur jurisdictio, et auctoritas judicis, teneturque. cilii instrumenta. pendente cauaa recusationis, judex supersedere; verius eat. ajoûte le même jurisconsulte, acta JIJDKTl M DE PRAETENHA INCOMPETENTIA. a judice, pendente recusatione, non tantum esse Concilium, attentissime ponderatis rationum mo­ revocanda, probata rausa recusationis, sed rase mentis, de praetensa synodi provincialis incompe­ tentia adductis in acto die II augusti anni 1727, h Furiasse eadere voluisses. a est déclaré ouvertement mon ennemi, avant même Simul deprehendisses, nullum in hac causa, ne qu'il y eût aucune action intentée contre moi? Je minimum quidem simoniae accusationis, nedum demande aussi que l'on ôte du nombre de mes condemnationis vestigium extitisae, eum lis agere­ jugea, Aeaee, qui a dit en me menaçant : , Je lui ai tur ab adversario non d* beneficio jure devoluti •prêté sos boûilloa.' Et qu est-il besoin que je a se impetrato, sed de gratinais tantummodo prr parie de Bévériea et d'Aatieque, dont les crimes atitam obtentis provisionibus; proiadeque dictam sent si publie·, que les tbéêtrea, même séculiers. adversarium nihil unquam sive directe sive indirect· n« CONCILIUM PROVINCIAL» KRRKDUNKNBK, UM angusti 1» ia postulationibus suis nemina simsaiee petiisse vol labia tduciariae. Nihil item hqjqmnodi rapsrisiii, nequs ia roquisitioaibas supreme eaasidiei regii, neque ia aeateatia ipsa eat jUWo aaaataa. Deal· que exploratam plane habuissoe, amictam peesutiariam, ia qua taata· praesidii ponit Male centum consilium team ad probaadum èoehn praetensem. non aliam fuisse, quam loags ante praseeriptam edicto muletan cutamque appellanti eaues radeati provocatoria. ■ Atqui, quod ipse tibi relictu» head dubie fecisse·, nt acta ipea consuleres, poeeam in 79» prevideedo no specialem gratiam faciendo, dictum prioratum, eqjus et Oli fanan aaaexi fractae viginti quatuor ducatus euroe» de nam ira secun­ dani commaneat existimationem valorem aannnm non excedunt, quomodo seu per Uberem dieti de­ functi vel eqjusvis alterius cessioeem de ille ia dicta curia vel extra eam et coram notario publico et testibus sponte factam ant ameoutioneax, com­ menda ipsa comante, vacet, etsi devolutum, affec­ tius specialiter vel alias ex quaris causa et dispo­ sitione exprimenda generaliter reservatam, litigiosus praesenti supplere, exhibendo nimiriim tibi totique cujus litis statue exiqfat, eidem oratori per eum, concilio, ut facio, archetypum exemplar dictae sea- quoad vixerit, tenendum, ita quod liceat ei de fructibus disponere, alienationeque interdicta, com­ tentiae judiciique senatus, quorum publicam reci­ ta tidhem poitulo. Caeterum, cum ex hac recita­ mendare dignemini de gratia speciali, non obstan­ tione veritae comperta fiierit omnibus deteotaque tibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis calumnia, polliceor, reverendissime domine, quod ae monasterii seu alterius reguleris loci, a quo ad te attinet, sancteque profiteor, fore ut iisdem dictus prioratus forsan dependet, «t ordinis praesemper, quibus hactenus, viis lenitatis, moderationis 8 fati etiam juramento et (quavis firmitate alia) sincerqeque charitatis insistam; ae proinde et apud roboratis statuti» caeterisque contrariis quibuscun­ Deum, ut tibi saniora suadeat, peccari et apud que cum clausulis opportunis. Concessum ut petitur in praesentia s». d. n. te, tui causa toto animo eadem semper repraesen­ papae à De Aetellie. tare, obtestari, efflagitare non desistam. Eo ipio tempore nhus d. episcopus Grassensis Cum absolutione a eensuri» ad effectum et palam ' declaravit, minime se unquam ea protulisse quod oratoris dispositio verusque et ultimus dicti verba, quae conquestus fuerat nhus d. episcopus prioratus vacationis modus, etiamsi ex illo quaevis Benecensis; iterumque interpellavit eum rmua d. generalis reservatio etiam in corpore juris çlausa archiepiscopus, num probationibus obfirmare velfat resultet, habeantur pro expressis, seu in toto vel ea, quae adduxerat tum in sui tum in eaeterorum ex parte exprimi possint, et cum clausula: Gene­ riborum d. d. episcoporum recusationem. Quod ralem, etc. exprimenda, et de commenda dicti cum iterum ille denegasset, rfhus d. archiépiscopal prioratus ad ipsius oratoris -vitam, quatenus dictus secretario tradidit supradicta litis instrumenta reci­ defunctu» illum sic obtineret, illeque sic obtineri, tanda. Tum vero ii» aurem denegans rtbus d. epi­ consueverit, tenendi; ita quod'liceat ej de fructi­ scopus Seneoensi» abire velle visu» est: frustra bus disponere ut supra, et quatenus litigiosus commonitus rogatusque, ut adesse vellet neve ab­ existât litis status, ac nomina et cognomina judi­ nueret, qui »c veritatis cultorem esse diceret, veri­ cum et collateralium juraquo et tituli illorum ex­ tatem audire in re praesertim ' tam gravi, in qua , primi sen etiam pro expressis haberi, et litterae de bona metropolitan! sui existimatione ageretur in· forma simplicis commendae gratiosae surrogadiluendisque, calumniis hominum male edoctorum tionis etiam quoad possessionem gratiae ei neutri, vel pejua affectorum fateisquc inde et detrimentosis ei nnlli, ei alteri, perinde valere, cum gratificatione delendi», notionibus, quae in ejus animo possent opportuna, quatenus illi locus sit extendendi, simul residere consignatae. Nil hi» exoratu» abiit nnu» vel separarim exprimi possint et cum derogatione regulae de annali possessione quoad primam ejua d. ep. Seneoensis. Quo digresso, palam recitata sunt a secretario partem ac praefatorum statutorum caeterorumque provisiones, sententia judiciumque senatus, quae quomodolibet contrariorum latissime extendendo exscriptu leguntur. et quod praemissorum omnium et singulorum etiam qualitatum invocationum, denominationum, nuncupa­ COPIE DES PROVISIONS DR LA COUR tionum annexorum fructuum aliorumque necessario­ DE ROME, rum major et verior specificatio et expressio fieri pour le prieuré de Merlou, datée» du 2*4 dé­ possit in litteris, et committatur episcopo Beliovaoensi sive ejus officiali in forma dignant antiqua. cembre 1718. BuxovacuMM. Concessum . . : De Addlil: L·. Vannicellue. Λτ eütwa extra amt». Beatissime pater. Cam prioratu» cura nonven-’ Datum Romae apud Sanctam Mariam Majorem, tuque carens et personalem residendam aoe requi- -. undecimo kaleadaa jaauarii aano decimo nono, ren» de Merioto (vulgo de Meriou), ordinis sancti N S. P. H. Lancitnue pro rmo d. vioes-gerente. 8. m. m. undecimo kalend. jaauarii anno decimo Benedicti, Belloraoensis ^fanerai», dicti prioratus commenda, in quam ille ex eoaemstoao apoatobes nono, Hb. 9, fol 83. ad vitam 'obtinere consuevit, per obitum illius ul­ Balthasar Roland du Bourg, in supremo Gal­ timi possessoris eommradatarii, eqjss nomen et barum sanatu et in regis · oôasilio advocatus eoncognomen in litteris, si videbitur, exprimi pesaint, siKarias rogis; in Romana curia sxpeditionariua, extra Romanam curiam dofaneti, cessante, adhuc Parisiis commorans in vico .Sancti Severini, expediri eo. quo ante ipsam commandam vacabat, modo curavit et tradidit. Keleeed dhe Seny. CeeetrelU d Parie le 4 neare 1711. De la Netis. vacaverit et vacet ad pries mis, beet quidam pro Ituimti et 'eentreiU j Mtaeaie aa’ prefe Jee presbytero s» gerens, cqjss muwu. et cognomen in litteris, si videbitur, exprimi possint, incapax, in­ msNMMtioM ieelteiaetifuee, le tl aeare 1719. Renard. habili» aulUsqne saltem titulis legitimis saflhltas. SENTENCE. dictum prioratum indebite aassqni pre stun dat sen A tona ceu qui eoe présentes lettres verront; jam forsan indebita detineat oeeupsdam: snppBcat humiliter sanctitati vestrae devotas iBas orator les gees tenant hm requêtes du palan h Paris, Germanus Le Roy, presbyter Cfarsusantasais seu ccessiBsrs du ray sa sasonr de parlement, eemalteri»· dissessis, quaternas sibi, at semasedius mlmiirH anxditso raqoeetoa, saint. Bqaveir faiMMM*' βίβί® AÉ ................................................................ ........; '· 791 COXCILIUM PROVINCIALE EBBEDUNEÜ8B, 1727 aaguari 1« 792 «Am d· Kiataren, prieur de Mate Maria-Magdalai·· * pramitee, k m qn il pMt à ladite mr te recevoir da Mario oa Mariae, demandeur, auivaat aa requiete partio intarvananto daaa la aaedHe eauaa, fai donner at axpteit d'aaaignatiea daaada pmdavaM te buiBy acte de en qe· pour moyeu d'iatorvautfoa, il em­ do BanMa dee doaao ot dix-aaaT jaiDet 171». Kt ployait le canton· dam aa roqumto, anaembte tea dvoquda aa la «aur, k ea qn· aaaa avoir Agard k prevteiona obtenait dudit prieuré do Morion par I'opoaitiea da défendeur cy-aptùa noaamé, ledit ledit riear abbé de Tenrin, te 99* jour da juin 1717 doiaaadoar aare mainte··. ot gardé oa la pareae ot l'acte de pria· de poeemaioe faite eu eonaéquenee •ioa ot joûiacaaoe da prieuré de Sainte Maria- te 19 avril 1718. Faiaaat droit aur aoa intervoatioa Magdririne do Mario oa Marioa, fruit· at roveaaa ok nôtredite cour jugareitoque Γηηϊοη du prieuré oa dépendant·, aveo reatitutiond· coax qui aeroieat de Marion aa chapitre degVeariay ne Jût paint porfta par ledit ddfeadoar, et la condamner anx recevoir d'exécution, en ee caa, te nuuntenir et dépena, at. . . Comparant par M** Cochin at Co­ garder dan» la pcaaeaaion dudit prieuré avec reatipiera» aea avocat et procureur, d'une part; mmaire tntioa de Traita, faire défonce audit rieur Vciarière Pierre Guérin de Tenein, abbé de Veaelay, grand ot ton» autre· de l'y troubler, k peine de ton· déarehidiacre et grand vicaire de Sena, défendeur, et pena, dommagm ot intérêt», et condamner Im conincidemment demandeur par aea défencm du 22 août teatana aux dépena; et la aeoonde, k ee qu'où la 1719 k ce que ledit aieur Veimière fat débouté de cour ferait quelque difficulté d authoriaer l'exécu­ aea prétention· et condamné aux dépena, comparant tion de l'union dn prieuré de Merlou k te meme par M** Aubry et l'Hoate aea avocat et procureur, capitulaire de Vexelay, il plût k nôtredite oour, d'autre part; te cour, partied oüira en 1a chambre te maintenir et garder dan· te poweeaion dudit pendant une audience, ordonne qu'il en aéra déli­ prieuré, aux offre· qu'il fuirait de reporter ra· béré. Fait le *7 juin 1720. Et aprèa avoir déli­ lettre· de tenture en bonne forme, dan· le tenta béré, te cour faiaant droit aur te demande de te qu'il plairait k nôtredite cour de prMxer, et con­ partie de Cochin, a maintenu et gardé, maintient damner ledit aieur Veiaaièm aux dépena, d'une et garde ladite partie de Cochin daaa te poceoaaion part; et ledit rieur de Tenein abbé de Veaelay, et et joùiaaanoe du. prieuré de Sainte Marie-Magdeleine Veiaaière prieur de Sainte Marie-Magdeleine de de Merlo ou Merlou dont rot queetion; fait dé- Merlou, défendeur», d'autre part; et encore entre fenam à te partie d'Aubry et toua autrea de l'y ledit aieur Veiaaière. demandeur en requeete du troubler: condamne 1a partie d'Aubry k lai en 11* de février audit an, k ce que faute par ledit reatituer lea fruita et revenue, ai aucun· il en a Jean-Lottis d» Tenein. d'avoir communiqué am perçû; condamne en outre 1a partie d'Aubry aux titre· et capacité·, il plût k nôtredite cour, le dépena. Et aera 1a préaente aentenra exécutée déclarer non recevable daaa ton intervention et nonobstant opoaitiona ou apellationa queloonquea, requeete, et le condamner aux dépena, d'une part; et aana y préjudicier par proviaion, en eaa d'apel et ledit Jean-'Lotti» de Tenein. défendeur, d autre par forme 4e récréance k 1a caution juratoire de part. Après qu'Aubry, avocat de Pierre Guérin de la partie de Cochin anivant l'ordonnance. Si man- Tenein, Chevalier, avocat de Guérin de Tenein, et dona au premier huiaaier ou aergent royal aur ce julien de Praney. avocat de Veimiere ont été oûi» requi·. mettre te préaente aentenee k exécution, pendant troi· audience», enaemble de Lamoignon de ce faire lui donnona pouvoir. Donné k Paria, pour 1e procureur général du ray; nôtredite cour •ou· le «cel deadite· requeete· ea 1a seconde reçoit la partie de Chevalier, partie intervenante, chambre d'icelle· le 14 juin 1720. Collationné. •ans avoir égard k ran. intervention, ni k sa, reVedlard. Scellé le 18 juin 1720. Copie. Copi­ queate, desquelles elle l'a débouté, a mis at met tes apellationa au néant ; ordonne que ce dont eat neau. Feûille. 21 juin 1720. apel, aortite effet; condamne l'apelteut en l'amende, ARREST. de doua· livre· et aux dépena; condamne pareilteleiüi·. par te grkce de Dieu, ray de France et ment la partie de Chevalier aux dépena. Mando·· de Navarre. Au premier de· huiaricra de nôtre mettre le préaent arrest k dûe et entière exécution oour de parlement, ou autrement nôtre huimier selon aa forme et teneur: de ee faire te donnona ou aergent snr ce requit. Sçavoir faisons, que le pouvoir. Donné en parlement, te' troiaième jour jour et date dm préaente·, comparut judiciairement d'avril l'an de grkee 1721 ot de nôtre règne te entre meaaire Pierre Qnérin de Tenein,' abbé de aixième. Collationné par 1a chambre. Siyad.* Gil­ Veaelay, grand archidiacre et grand vicaire de bert; et aoellé extraordinairement le 8 avril 1791. Sena, apeltent de te aentence rendu# aux requmtm 8if»4: Aubrelie syndic. avec paraphe; Coquineaa, du palais k Paria te 14* jour de juin et 19* jour de signifié 1e 8 may 1721 en domicile, et plua baa. juillet 1720 et de l'exécutoire dm dépena décerné D Corpelet. en eonaéquenee, et de tout ee qui eat enauivi, et Hi· recitati·, edixit concilium, promotori exdemaudaur en request· du 13* jour de février 1721 bibendum eaae rmi d. epiocopi Beneccnri· arivptum, k ee qu'il plût k nôtredite oour, mettre leeditea deporitem in ooaamau, deliberandi eauaa auper illo apellationa et ce dont eat apel au néant, et émaa- et requirendi, quae ribi viderentur. RÂna d. epiacopua Gteadavenaia thralogo· om­ daat débouter te rieur Veiariére cy-aprèe nommé de toute· am demandée, décharger ledit deman­ ne·, a concilio pramentatoa, digno· a m reperto· deur daeditec condamnations contre fai prononcé·· affirmavit, qui in concilium admitterentur: aoloa a par leaditm materio··, et condamner ledit rieur ribo d. epiaeopo Seaeoenri adducto· theologo· ra­ Vriarière k te reetitution dm fruit· par ini perçût, ram m nullô modo pramoatae extitiare. Subacriprit t Prûraa erré. p. Kbredua. ou pû percevoir audit prieuré, eu am dommage·, intérêt», «t «u toua tes dépena, tant dm canam TERTIA CONGREGATIO PRIVATA principal·· que d'apel, d ue· part. Et Etienne Anno 1797 die 19 auguati habita eet mpae ia Vaimikre, riera tonanré dn diocèse do Bisteron, prieur de Sainte Marie-Magdrieine d· Marte on palatii archiepiaoopalia aaoello a ribo d. arehtepiMarion, intimé «t défendeur, d'autre part. Et ·η- •oopo tertia eoagragatte private, oui interface· ribi eore antre Jaaa-LoÙe Guérin de Taurin, re dteaat d. d. epiaoopi Vinrianaia, Glandavaaaia at Graaaauaia riere tonanré du dfoeéee de Grenoble, demandeur ae r. d. da Paget, ante abeant· ultro rib· d- «piaux reqnaatm dm 9, fevrier at 9 août 172L La ■oopo Beeccami. OONCnjVM PROVINCIALI EBRIDUNEN8E, 1797 angaeti 1« 791 794 Diseeruarut patres de utilitate decretorum edeadonun, quibas, qwitui lori pourii, uaa at­ que consimilis ia teta proviaeta statueretur dieeiplaa. Acta· aat apaaiaHfar do episcoporum, ea- tieaeat proponi, niai sit prias do illo intentata notie vel jodieaada vel judicata. Quod ai non eoMttetaa penes quemounqua reum feret, feieum noaieorum at parochorum otteiie. auctoritatem judicia omuemque proinde aotiSoom judieinmqae declinare ne morari. Baimsatis haoe non esset, aed aeeaaatio et rocriminstio, quam pariter omnes vetant logea et oaaoaicM et civiles. Noa rotatione crimàtum, aiunt illae, sed mwoomMo nw pnnpriNr. Sed vulgata ista quid affsm neoeese est? eam jam ex allatis atque recitatis in TERTIA CONGREGATIO GENERALIS. judici s^t^r ^tri^rs^r^r, ^tcn^s^tm oac^^^t^a^i^tr^t Aeno 1797 die 19 augusti, hera tertia pouteridiana, habita aat a riho d. arehiepieoopo ia palatii arehSepisoopaiis aaoeUo tertia congregatio geaeraUa, cui interfuere rihi d. d. episcopi Vincienda, Glaudavsnsis et Graanende, r. d. de Paget, r. d. abbas consessu praedictae litis instrumentis perspecta Boscodonensia deputati, theologi ac oanonistae omnibus fuerit calumnia, cumque vel ipsemet rihua omnes concilii. Bolus aberat nhua d. episcopus d. episcopus Beneccnsie, postquam ea in oonoeocu hesterno audivit, quae in dietae calumniae con­ Seneconeis. Promoter nuper exhibito «ibi scripto rehi d. epi­ futationem a nho d. archiepiscopo ex tempore scopi Benecensia, quo singulorum continebantur prolata eunt, neque interpellatas probationum fidem reverendissimorum d.d. episcoporum personales re­ adducere, neque rogatus instrumentorum adducto­ cusationes, haec exposait apud synodum dixitque : rum fidem vel audita percipere voluerit, sed sponte Reverendissimi domini. Manifestum eat, non a concilio recedens, planum omnibus fecerit, se nec alium rmo d. epifcopo Beneoensi propositum eaae talium auctorem eme, nec ullam habere fidem auc­ finem, quam ut novas et moratorias indueat causae, toribus commentorum. Eat igitur haec recusatio quaecunque illae sint. Cum enim primum objecisset fiindamento destituta et forma debita. Idem de enoteris reverendissimorum d. d. epi­ concilii provincialis incompetentiam, a qua objec­ tione se non recedere profitetur.: viam tamen nunc scoporum recusationibus ferri debet judicium. oppositam init, dum personales tentât etiam judi­ Inani 'pariter omnes nituntur fundamento. Rmus cum singulorum recusationes cum incompetentia d. episcopus Grassensis palam negavit, se iis un­ non consentaneas. Hae vero recusationes, iterum quam usum Aiisoe verbis, quae retulit rmus d. epi­ ai in ae spectentur, et probabili omnes destitutae scopus Beneoensis in acto suo. Aliunde vero con­ fundamento, et vitiose insuper ac non servata de­ stat, in rebus, quae ad fidei doctrinam pertinent, nullum jure posse recusari episcopum judicem, bita forma propositas primo aspecta apparent. Primum enim et apertam formae vitium eat, quin sit ipee erroris in fide suspectus. Neque quod evidenti affectatione aimul eodemque tempore vero, quod eorum aliquis pro munere suo acriter ompes singulatim concilii episcopos recuset rmus in errorem insurrexerit, hoc ei aut crimini verti d, episcopus Benecensia. Est enim illud speciali aut in recusationis legitimae argumentum opponi jure cautam, ne totum aliquod valide possit tribu­ posse, quisquam dixerit nal recusari, sive directa id fiat via aive indirecta, Ex his aliisque permultis e re ipsa natis stngulatim omnes aimul recusando judices. Nimi­ pessimque cuilibet occurrentibus considerationibus rum haec cernitur esse manifesta attentatio affec­ requiro ac postulo, ut, non obstantibus supradictis tata effugiendi judicii, quam jura reprobant. Mani­ recusationibus, tam generalibus quam specialibus, festius vero haec cernitur in praesenti delatae quae vanae, illusoriae, frustratoriae, informes at­ instructionis pastoralis causa, quae non alium que irritae declarabuntur, ultra procedatur ad aptiorem agnoscit judicem quam comprovincialium instructionem judiciumque querimoniae s me ha­ bitae de instructione pastorali, delata die 18 au­ synodum episcoporum. Alterum occurrit vitium, diotarum recusationum gusti, 'ex requisitionibus dicta die allatie seu ulterius nullum afferri probationis firmamentum, imo et a me afferendis. Deliberatam Ebreduni, die 19 augusti anno 1797. constanter denegari requisitam. Quod quam sit juri communi contrarium, nemo nescit ; quo vide­ Bubeoppeit Gupar «FHttgtu», promoter. Cum discessisset promoter, deposita in consessu licet expresse statuitur, ut recusans ob factam aliquod judici objectam, accedere teneatur cum requisitione, concilium, jus dicens, decretum infra seriptis probationibus objecti,. alioquin in camum descriptam protulit, cujus autographum, adjunctis eat sua objectio, judimque vel contrarium decla­ promotoris requisitionibus, extat inter synodi in­ ranti credi debeat et hoc uno asserta sibi numere strumenta authentica. . judicandi facultas; adeo ut nhus d. episcopus SeneDecretam. oensis hoc ipsum, quod amplectitur, recîsationum β Concilium, ex promotoris requisitionibus jus remedium simul deserere videatur, dum probare renuit, quod in recusationis argumentum addueit. dioeas, statuit: non obstantibus allatis recusationiJsm voro, si singula opus sit perpendero dio­ bas, sive goaaralibM sive specialibus, ntpote vanis, tarum recusationum capita, quis , non videt, quam frustratoriis, informibus et irritis, ultra esse pro­ inane sit illud, quod rfeo d. arehiepisoopo objicitur? cedendum ad oxamea instructionis pastoralis a Nempe fiduciarias cripwn aimoniae, de quo neque promoters delatae, atque post auditam relationem judicium exstitit ullum, neque actio intentata, ne­ rihi d. episcopi Grassensis, explicatoris hujus causae que locus etiam fuerit actioni : cum ptovirioaee in designati, judicium pronuntiandum esco a synodo, ea, quae adducitur, lite «gerentur defendendae ab prout ipoi videbitar. Notumqus fiat praesens de­ adversario, non jure .devoluti ob competitoris in- cretam rmo d. epieoopo Beneoenai, recitante apud habilitatem ullam aat incapacitatem, sed mere par ipsammet secretario ooncilii, praesentibus binis .o&tam obtentae, malcta vero, a judicio sonatas eoncilii notariis imposita, non aha fuerit quam praestituta appel­ Datam ia ooaciho, tertia in congregatione gene­ lanti causa cadenti muleta; atqueotia» imatiaata rali, habita dio 19 augusti aano 1797. Subscripsit et solita minor, quippe ad duodecim Hbnm redacta. t Air» arohiep. p. XhroduMMte. Quod apertius iterem est ac msnifostius iamoeaatiae Subinde deliberatam eat a synodo, specialem signum. Atqui ex vqlgatiMMa juris regula do- Mote* MftDVM *ρ|ΜΜΒΙ caram case demandandam patribsn ea perpendendi IB *.v, • taijMha i*. ' TM CONCILIUM PBOVUfCULB «BREDUNKN8K, 1787 aagarti Id 7M pMnam Quapropter rogati mutt rihi d. d. episcopi j vicinarum provinciarum Aqeeesis, Aretateuete, VieaVtoeiesnte at Glaadavenste, at expoadeada aaaaipa.raat, rdtae 4. eptecopas ViaciMmte, quae ad episco­ Debberutam Ebrednai, dis 20 auguati aune 1727. porum at ouoaioorem, at rAns 4. opteoopas Glaada- Subscripsit Gaqpnr dQfagusc proaaeter. vsasis. quae a4 paroehorum eflteia partiaaat. Deposita ia oosssesee dpUbentfoae, eam ro-, cessisset promoter: coociiium sequens edidit de­ cretam, cqjes autographam exemplar aimai eam QUARTA CONGREGATIO PRIVATA. promotorte requiriteris Mssrvatar inter seta coaAaao 1797 die 90 auguati ante meridiem habita rilii. Da aratam pat a rfto d. arehiepteeopo in palatii arohiepteoopalis Requisitioni promotorte eoneedens synodus sta­ •aceUo quarta congregatio private: eai interfuere rihi 4. epUoopi Vinciensi·, Glaadavenste at Gras- tuit ac deerovit: e vicinia Aqneaah Arelatenqi, •enste ao r. d. de Puget, solo absente ribo d. epi­ Viennensi, Lugdunensi et Bisontine (provinciis in­ vitatoriis litteris advocandos esse episcopos pro­ scopo Benecensi. Actum eat de utilitate edendi libri eateehiami cedendi causa, ut attinebit, praesensque decretum ad communem totiua provinciae usum. Varii· ipsi riho d. episcopo Benecensi ease notidcaadum praeterea de rebus actum est. Sioque terminata per secretarial, dictam decretum recitantem, prae­ sentibus bima concilii notariis. Qui secretaries eat congregatio. dictum rmum d. episcopum simul interpellabit, ut, Daeoriptfo notidoattoate heetoral decreti. si quos ex dictis Aquensi, Arelatensi, Viennensi, Anno 1727 die 20 augusti, me concilii secretario, Lugdunensi et Bteuntina provinciis episcopos sus­ recitante, praeaentibua binis concilii notariis, per­ pectos habeat 'meritoque recusandos, nominatim sonaliter notifioatum fuit riho d. epieoopo Benecensi appellet ac recusationis argumenta proferat; quo suprapositum decretum, die 19 praesenti· menai· synodus super his statuat, quod aequum videbitur. Statuit insuper synodus, ut non prias praefatam datum. Qui nbus d. episcopus Benecensi· respondit, persistere se ip acti· aui· oontestatisque denun- notifioetar decretam dicto’ riho d. episcopo 8eneciationibus, subscriptionemque denegavit. Quae oensi, quam si a duobus rihte d. d. episcopia Yinattestans subscripsi reeee jam re­ donensis, deputati, theologi et canonistae. Interim dum ipsa haberetur congregatio, notiquiro et postulo, ut non modo in dictam instructieaem pastoralem, sed et ia ejus auctorem vite ficetum foil rmo d. eptetopo Benecensi hesternam caaoaiete. procedatur. Ad quem daem et ut concilii decretam. Cujo· aotffieationte actam hio •olemnins a vestro costa exeat judicium, requiro, exscriptam infra decretam ipsam adseriptam legitur et iavitontar ad hanc synodum rihi 4. d. epiaoopi in autographo. IK CONCILIUM PROVINCULE KRREDUNRN8K, 17S7 aagusti 1· 7W seasis, cujas nomi·· praafatato dooumeatu· in­ Anae 1797 dia SI angusti par ·*, eoaoiiii se- scribitur, ex juri· praaaeripto interrogatu* Utad ertteiiB. praeaentibua biais aaaaflii notarii* raai- suum sasa agnoverit saiaqa· neta ae nomine tata· fait, ae rite notifiant·· riba d. apiscepo muaiverU. Quarirsa, ut saluti praetorii· as pariditaati Benecaasi darretam oeaeüH, dia SO praaaeutia ■aaaia data·. Qui ribas d. apiaeopaa «heal par plebi consuleremus, matura 'coran· Dea delibera­ ae ex dicto denato iatarpaUata* at, si quo· tion· habita, adversas praedictu· reverendiasimum ex Aqaensi, Aretataeai, ViaaneMi, Lagdunaasi at •piaoopum Seneeeasam juxta oanbnicas sanctione· Bisuntina provincii» «aspectae baberat episcopo· agendum existimavimus. Ut autem (otannfa· hae sieritoque recusando·, aomiaatim appellaret atqaa in causa prodiret judicium, e vicinioribus provinciis recusationum argumenta proferret Ad dictam episcopo· duximus advocando* Has idcirco ad interpellationem* non reapondan* hoe solum petiit, amplitudinem vestram litteras mittimus, eam enixa at liceret aibi infra praesentis notification·· actum rogantes at obtestantea in Domino, ut, abjecta •criptas apponere contestata» prioribus scti· aui» omni cunctatione, ad hanc «anctam synodum ipsa denuntiatione·, quas iterare se velle declaravit. die octava septembris adveniat et accedat, nobisCui postulationi cum a me concedi noa pome re­ citm et cum illustrissimis «Utfraganeis nostris de tulissem, donec postulationem ipsam ad concilium causa praefati 'reverendissimi episcopi Seneoensi· detuliedbm: mox redituras, ad synodum acoemi; deliberatura. . Hanc vero nostram invitationem ejusque responsam voce deliberationem retuli ad gratam vobis faturam confidimu* Ipsi enim scitis, rihum d._ episcopum Beneoensem, videlicet : con­ de eeeleaiae hio agi utilitate promovenda, de epi­ testatas denuntiationis minime ipei licitum esse scopatus tuenda gloria ac denique de exitiali infra apponere notification· deereti, in charta vero scandalo resecando. Ea sum interim, qua par eet, separata quaecumque vellet exarata dare responsa, observantia Amplitudinis vestrae me recepturum, simul daturam spopondi dictae humillimus et obsequentissimus chartae exemplum chirographo nteo subsignatum, ■ servus in Christo. certum ipsi ac solemn· Alturum teatimonium a se responsorum. Oblata renuit necnon et postulatam Recitatam epistolam synodus approbavit statuitpraesenti notification· subscriptionem. Quae omnia que mittendam ad nhos d. d. episcopos Vapincenrecedens in actum redacta curavi, praesentibus sem, Sistaricensem, Aptensem, Forojuliensem, Telodictis concilii notariis, qui mecum sulmcripaer·. nensem, Massiliensem, Arausicanum, Vivariensem, Dt MieM, secretarius; Tncastinensem, D.iensem, Gratianopolitanuin, Va­ Fiel, concilii notarius; lentinus* Cabilonensem, Bellicensem, AugustoduLtgdtft, concilii notarius. nensem. Relato ad synodum praedicto notification·· acto, Ingressus promoter ait : denuntiatum sibi hac exposuit promoter, mirum esse, quod rmus d?epi- ipsa die fuisse post meridiem nomine rihi d. epi­ scopus Senecenai* a quo hactenus de industria ad scopi Senecensis actum, priores ejus denuntiationes fitee litibus inserendas prodiissent acta opposita, <' omnes innovans tum de incompetentia concilii tum .mox incompetentiae, mox recusationi* nihil tamen de recusatis specialiter singulis rmis d. d. episco­ objecisset suspicionis adversus ullum, ex quinque pis; quod actum cum mera esset praedictorum provinciarum episcopi·, denuntiati· sibi In causa repetitio, postulare se, ut prioribus adjungatur sua faturis judicibus: unde provide facturam sibi actis ultimo causae judicio reservandum. Deposi­ videri synodum, si nullum acoersat episcopum ex toque in.oonseasu acto, exiit promoter. ii* in quo· ex eleri Gallicani conventuum statutis Synodus palam recitari jussit praedictum actum. cadere poceit privatio juris utrtasque suffragii. Rmus d. arehiepisoopus recitandum tradidit se­ ACTE. quens invitatoriae epistolae exemptas* ' ad vicina­ Au nom du Seigneur, Amen. rum provinciarum episcopos a se perscriptae Jeqn, évêque de Senex, avoit droit d'espérer que le concile provincial d'Embrun ae rooonnoftroit EPISTOLA. incompétent à eonnottre de sa personne et de ms /tovsrsndwst·· daari·* écrit* suivant l'acte du onse du courant, et que la In civitatem istam Rbredunensam ad concibum matière seroit renvoyée au futur concile général, nostram provinciale, annuente rege ebristianiseimo, auquel tout était dévolu par un apel canonique, nobis pro debito pastoralis soUieitadfais aonvocan- conlbrasémeat aux loix da l'église et aux maxime· tibus, convenerant iltaatrissimi ae reverendissimi du royanma. Cependant au préjudice de cette indomini episcopi suftagaaei Hoatri, quo neoeaeiteti- oompétenoa, et même avant quelle fat jugée, le bus et bono eccleaiaram provinciae nostrae, aspi­ eoacil· a reqeu la plainte du dear promoteur, rant· Deo, provideremu* Pono inter caetera, contre la peruouno ot le· écrite dudit évêque ex­ que· huic sanctae synodo proponenda occurrebant, posant, ce qui le réduisit à la dure nécessité da primum ac praecipue denuntiatum nobis fait opus présenter et lire, lundi dernier dix-huit de ce mois quoddam Gallico idiemate impressum ac vulgatum dans ÎMaembléa, ua acte da récusation personnelle, sub titulo: /astraetian fUtflt ds measstgasur par surabondance de - droit, contre les seigneurs s sans lui an avoir délivré ancaaa cepia, ni voulp . ..... -— ... '. 1.:.. . ....... , /Π ’ ■ iA. 72S GQNCIUUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E. 1727 augu’.ti le recevoir sa réponse par écrit, ee qui met la^Ht h évêque expoaaat dans l'impaieeaae· d'avoir sa·· pièces et aetoe uéooasaires pear aa légitime défimaa, et l’oblige aujourd'hui conséquemment de déclarer qu'il permit· daaa tea ' deux premian acte· ^in­ compétence et de reeuaation personnelle, protestant . de nullité contre tout ce qui a été fait ou pourrait «e faire dans la suite, et qu'il est dèo maintenant apellant desdits jugemens pardevant qui de droit, à cause des abus, nullité· et injustice· qu'il· ren­ ferment. Signé : Jean, évêque de Senex, à Γoriginal. 7*1 Alturum. Quo noxiae librorum prohibitorum leetioai efficaciter occurratur. Ibrétnm, Quo praecipiatur parochia, ut solerter invigiUat «secutioni ordinationum «hriatiaammmi regia de scholis ludique magistri· et, si quid contra peccatum fuisse noverint, ordinarium sedulo com­ moneant. Qtierttim, Ile edendo catechismi libro, quo uno •t eodem uti teneantur omnes in tota provincia, et quo specialiter instructi esse debeant, antequam constituantur, ludimagtstri. L'an mil sept cena vingt-sept et le vingt-unième Quistam, Quo prohibeatur cuilibet stipem .cor­ jour du mois daoût après midi, certifie je, Jacques rogare absque ordinarii facultate concessa. Lagier, sergent ordinaire de la ville dEmbrun, y StxfiuH, De reservanda episcopis ipsis perjurii domicilié, paroisse Saint Vincent, pourvû par mon­ in judicio absolutione. aeigneur l'arebevèque et prince d'Embrun, imma­ Septimum, De innovandis concilii Ebredunensis triculé au graffé de se· jurisdictions, soussigné; qu i la requête de messire Jean Soanen, évêque de decretis, quoad observationem celebrationemque Senex, j'ai bien et dàèmont intimé et signifié l'acte B festorum et diei dominicae: parochis mandando, ut cy-dessus, jÀr copie écrite et tout son contenu à in iis magistratuum vigilantiam excitent. Oetaeum, Quo praecipiatur omnibus, qui apud M. l'abbé d'Hugues, chanoine en la cathédrale dudit Embrun, en qualité de promoteur du concile se retinent tabulas recensionum, baptismorum, provincial qui se tient en ladite ville, anx fine matrimoniorum et defunctorum, ut continuo eas in qu'il n en ignore, et ce ai fait et baillé* la présente manibus parochorum reponant : prohibeaturque sub copie audit rieur d'Hugues en son domicile audit poena excommunicationis, ne, parochia vita functis, Embrun, parlant à M. l'abbé d'Hugues, chanoine eaedem aurripiantur tabulae. en la cathédrale audit -Embrun, qui l'a retiré. XomuN, Decretum, quo recens natos pueros En foi de ce, signé: J. Lagier. sergent. praecipiatur quamprimum adduci in ecclesiam bap­ Recitatum actum decrevit synodus inter acta tismi recipiendi eausa. referri concilii, de illo jus dictura‘suo tempore, Tum sequens de II sessione differenda edidit ut attinebit. decretum, in consessu recitatum: Sub haec variis de rebus ad disciplinam spec­ Decrevit sancta synodus, quod secunda sessio, tantibus tractatum eat. quae indicta fuit ad diem 24 praesentis mensis angusti, transferatur seu prorogetur in diem tri­ SEXTA CONGREGATIO PRIVATA. gesimam primam ejusdem mensis, et quod pro­ Anno 1727 die 'ii augusti ante meridiem ha­ gramma affigatur ad valvas ecclesiae metropolibita est in palatii archiépiscopal!· sacello a nîio C tanae et palatii arehiepiscopalis. 8ubscri|uiit t Prinis, arch pr. Ebred. d. archiepiscopo sexta congregatio privata: cui interfuere rmi d. d. episcopi Vinciensis, Gl^ndavensis et Grassensis ac r. d. de Puget, solo ab­ sente ultro nho d\qpiscopo Senecensi. Pensata sunt decreta proposita de episcoporum et canonicorum officiis; cumque res sufficienter agitata in hac congregatione non visa fuisset, in proxime futuram congregationem rejecta est. Si­ mul, decretis nondum confectis, deliberatum fuit de differenda senione secunda,. decreti· hisce pro­ mulgandis destinata, ad diem trigesimam primam mensis augusti, quae erit dies dominica. SEXTA CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die 'ii augusti, hora 3 pomeridiana. •olito in loco, habita est · rmo d. archiepiscopo sexta congregatio generalis, cui interfuere dc more omnes rmi d. d. episcopi praeter rrnum d. episco­ pum Senecensem, r. d. de Puget, r. d. abbas Boscodonensia, deputati, theologi et canonistae concilii. Ut distributius tractarentur materiae, visum est, insistendum esse ordini decretorum in ultimo Ebredunenai concilio provinciali anno 1584 instituto, cujns habentur solummodo decreta; iis omissis vel retentis, quae temporibus his congruere vel non congruere judicarentur. Undo et ea recitanda curavere patres; atque agitata recitatorum decre­ torum materia, de his potissimum statutum est. esae edenda decreta, videlicet: JVvaMia·, Do exigenda certa ac non dubia con­ stitutionibus summorum pontificum Innoe. X., Ale­ xandri VII. et Clementis XI. obedientiae ficatioae ab iis omnibus eodeeiastiois, qtti sive ordinibus initiandi sive ad bénéficia oaaonieo erant lutitandi. Cotrcn- qajnmau «mua 1XXVTI. SEPTIMA CONGREGATIO PRIVATA Anno 1727 die 23 augusti ante meridiem, ha­ bita est, solito in loco, a rmo d. archiepiscopo sep-, tima congregatio privata, cui interfuere de more rnii d. d. episcopi Vinciensis, G lands sensis et Grassensis ac r d. de Puget, absente nho d. episcopo Senecensi. Referente nho d. episeopthVincienai, incoeptam persecuti sunt 'patres materiam de episcoporum et canonicorum officiis. Die 24 augusti, quae erat dies dominica, hora fi matutina haec ad valvas ecclesiae metrepolitanae et palatii archiépiscopal» affixa est tabella: De mandato illustrissimi et reverendissimi d. archiepiscopi principia Ebredunensis et reverenTiissi morum d. d. episcoporum patrum concilii, mo­ nentur omnes, qui concilio intersunt aut inter···· debent, secundam sessionem, dié vigesima quarta praesentis mensis augusti anni I72f habendam, in diem trigesimam primam ejnsdem menais esae translatam. Subscripsit A suri, subsecretnrius concilii Eadem diè hora decima matutina, nîius d. archiepiscopua et rmi d. d. episcopi Vinciensis, Glandavensis et Grassensis, r. d. de Puget, r. d. abbas Boscodonsnsis. deputati theologique omne· et canonistae coneilii in ecclesiam metropolitanam simul convenere, sacro adfuturi solemniter per­ agendo a nho d. episcopo Glandavensi. Quo per­ acto, cantatae sunt litaniae sanctorum. Reliquum diei fundendis apud Deum precibus insumptum eat. 47 4 7S1 CONCILIUM PROVINCIALS EBRMDUNERBE, 1797 upMi 1« 782 APnget, r. d. abbas Boeoodoaoosia. deputati, theologi ■OCTAVA (X)NGREGATIO PRIVATA. et caaouistae concilii. Seorotarius in consensu deposuit actum aibi die praecedenti sub vesperam bora sexta nomine rdii d. episcopi Seneeensi· denuntiatum. Quod actum decrevit synodus exhibendum esse promotori delibdrandi causa, postmodum super ejus deHberatioue jus dictura. ' Recitata fuere concilii Ebredunensis decreta, Anno 1727 di· 26 augWeti ant· meridiem. ha­ bita eat, solito ia loco, a nho A archiepiscopo octava congregatio privata: cui interfuere rihi d. d. episcopi Vinciensis, Giandaveneie et Grassensis et r. <1. de Paget, absente riho d. episcopo Senecensi. Proposita fuere decreta de iis, quae ad debitam constitutionibus Vmwm Domini seheolÀ «t Uoifntüut Dti βΐήα obedientiam spectant. Actum est etiam do opportunioribus adhibendis remediis ad resecandos abusus coercendamque im­ modestiam sive laieorum sive ecclesiasticorum in usu sanctissimi sacramenti eucharistiae. SEPTIMA CONGREGATIO GENERALIS. quae innovanda constituit synodus: De foraneis vicariis: de visitationis exercendae officio ; de metropolitanis, cathedralibue et collegia­ tis ecclesiis et in his ministrantibus: de tempore, quo quisque debet esse in choro; de modo, quo divinum officium sit celebrandum ; de missa solemni celebranda; de ecclesiis in genere; de processioni­ bus ; de ecclesiarum mansionariis ; de conservatione et adtoinistratione bonorum ecclesiae; de capellanis; B de regularibus et de exequiis episcoporum. Rihus d. episcopus Vinciensis obtulit procura­ torium deputation!·, quod pridie receperat a clero Vinciensi, r. d. Rostan rite concessum. r Anno 1727 die 25 augusti hora 3 pomeridiana, solito in loco, habita est a rmo d. archiopiscopo septima congregatio generalis: cui interfuere de more omnes nni d. d. episcopi praeter rnium d. episcopum Senecensem. r. d de Puget, r. d. abbas Boscodonensis. .deputati, theologi et caponistae concilii. Inchoata decretoruip concilii provincialis Ebredunensis recitatio continuata fuit: atque constitu­ tum. ea esse innovanda, quae modestiam prae­ cipiunt accedentibus ad sacram mensam: ea, quae decentiam commendant in ornando divinae hostiae tabernaculo: item ea, quae agunt rive de con­ stituenda sodalitate titulo insignita sanctissimi sacramenti in locis, ubi non viget haec institutio, sive de ritibus observandis in sacro faciendo : cui posteriori decreto visum est, adjiciendum esae prae­ ceptum, ne quis absque talari tunica sacrum facere praesumat, sub poena suspensionis tertium delin­ quenti constituta. 1 .UNDECIMA CONGREGATU» PRIVATA. Anno 1727 die, 28 augusti ante meridiem, solito in loco, habita est u rmo d. archiepiscopo undecima congregatio privata: cui interfuere riîii d. d. episcopi Vinciensis, Glandavensis et Gausensis ac r. d. de Puget, solo absente riho d. episcopo Senecensi. Actum est iterum de rebus ad fidem pertinen­ tibus, iterumque recitata fuere et examinata prius hac de re formata decreta. DECIMA CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die 28 imgueti hora 3 pomeridiana, solito in loco, habita ell a riho d. archiepiscopo decima congregatio generalis. Adfuere omnes nni NONA CONGREGATIO PRIVATA. Anno 1727 die 26 mensis augusti ante meridiem, d. d. 'episcopi praeter rihum d. episcopum Sene­ habita est a riho d. archiopiscopo, solito in loco, censem et rihum d. episcopum Vincientem unorbi nona congregatio privata : cui interfuere, rmo ' d. causa absentem ; r. d. de Puget, r. d. abbas Boseoepiscopo Senecensi solo excepto. omnes rihi d. d. donensis. deputati, theologi omnes et canonistae. Promoter dixit : episcopi et r. d. de Puget. Reverendissimi domini. Actum praesentis men­ De constitutionibus apostolicis decreta formata sis die 26, nomine rmi d. epiecopiXSeneeeneis synodo allata sunt atque perpensa. ipsi denuntiatum, mediante synodi secretario, ex­ pressam habet iteratam denuntiationem tum acti OCTAVA CONGREGATU» GENERALIS. , sui de incompetentia die 11 augusti, tum alterius Anno 1727 die 26 augusti hora 3 pomeridiana, de recusationibus ab ipsomet in consessu depositi solito in loco, habita est a rmo d. arctiepiscopo die 18 ejusdem mensis. Caetera, quae praesenti octava congregatio generalis : cui interfuere de more enuntiantur acto, reipsa mera sunt repetitio eorum, omnes praeter rihum d. episcopum Senecensem. quae praecitat» aetis continentur; nisi quod in isto Continuata fuit 'decretorum recitatio concilii asserat et conqueratur nhus d. episcopus SenecenEbredunensis actumque de recitatorum decretorum P ais, denegatum sibi fuisse dicta die 18 augusti, materiis. cum palam instructionem pastoralem subscripto nomine suam declararet, postulatum actum conDECIMA CONGREGATIO, PRIVATA. teetatae denuntiationis, qua synodo objiciebat et Anno 1727. die 27 augusti ante meridiem, in ejus incompetentiam et recusationes episcoporum palatii archiepiaoopalis sacello, habita est a riho speciales : cum tamen, si veritas ipsa audiatur perd. archiopiscopo decima congregatio privata. Ad­ scriptaque consulantur acta, nullam omnino tunc fuere rmi d. d. episcopi Vinciensis, Glandavetisis temporis constet a rmo d. episcopo Senecensi fac­ et Grasaensis ac r. d. de Puget. Aberat rihus d. tam fuisse mentionem oonteetatae ullius denuntia­ episcopus Senecensi·. tionis. Quare concludo et requiro, praesens actum aliis Actum est variis de rebus ad fidem pertinentibus, v prioribus adjungi, ut tempore suo judicet de illo NONA CONGREGATIO GENERALIS. synodus, prout ipsi videbitur. Anno 1727 die 27 suguati hora 8 pomeridiana, habita «et, solito in loco in palatii arohiepieeopalis sacello, · rmo d. arehiepisoopo none congregatio generalis: cui interfuere omnes ribi d. i episcopi praeter rftam d. episcopum Riu aram em; r. d. de Deliberatum Ebreduni, die 28 augusti 1727. Subscripsit Getjar fUtpiii, concilii promoter. Deposito in consessu requisitione, cu» exiisset promoter, recitandum jussit synodus actum rmi A episcopi Senecensi·. 783 CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E. 1727 augusti Ιβ A ACTE. /Cy. documents ad JÜMni hqjus eoncM edenda./ Audita acti recitation·, synodus edidit decre­ tum, cujus autographum simul cum promoter» requisitione artis concilii insertum est. Duorntum. 734 Recitata sunt decreta in II. sessione pubfieaada. 1. D* rpiscepts, 2. De osssswu, 3. De CvteWwtMtK1 UHMW. Deinde rmus d. archiepiscopus dixit: Quoniam quidem de disciplina tractandae materiae omnes ita essent instructae atque ordinatae, ur intra heb­ domadam sequentem decreta possent omnia confici promulganda in Ili sessione sub finem hebdomadae, ex tunc videri, sessionem illam indici posse ad diem septimam septembris, quae erit dies domi­ nica; qua habita sessione, libera foret deputatis ac theologis omnibus a concilio abeundi facultas atque assistendi pariter, si lubitum foret; quos etiam, ut prius, ipse rmus d. archiepiscopus domi suae laetus recipere mensaque communicare promptus esset ac paratus. Recitatumque fuit decretum tertiam sessionem his verbis indicens ad diem septimam septembris, B quae erit dies dominica : Illustrissime et reverendissime domine, reveren­ dissimi patres. 1‘Iacetne vobis tertium sessionem fore éie septima mensis septembris, quae erit dies dominica; ita tamen, ut ad aliam diem transferri vel prorogari possit, si pro rebus concilii bene gerendis conducere videbitur? Promoturis requisitioni concedens synodus sta­ tuit, decrevit, ut actum, die 26 praesentis mensis concilii secretario, eoque mediante, concilio ipsi denunciatum nomine rmi d. episcopi Benecensis, caeteris adjungatur actis litisque instrumehtis, suo tempore jus de illo dictura, ut attinebit; praesens­ que decretum ipsi nno d. episcopo Benecensi notificetur per secretarium, dictum ipsi decretum re­ citantem, praesentibus binis concilii notariis. Datum in concilio, decima in congregatione generali, habita «lie 28 augusti post meridiem anno 1727. Subscripsit t Petrus, archiepiscopus p. Ebredunensis. ' R. d. de Pu£et recitando protulit professionis fidei formulam, sibi a rmo d. episcopo Diniensi missam concilio exhibendam: qua palam declarat ac profitetur, quid sentiat specialiter de iis, quae SBCUMDA uaaio. in praesenti acrius in ecclesia agitantur, quaestio­ Anno Domini millesimo septingentesimo vige­ nibus. Ea audita, rmus d. archiepiscopus dixit : ex iis. simo septimo, as. d n. Benedicti papae Xlll. ponti­ quae audierat synodus, sensu vere catholico plenis, ficatus quarto, christianissimi regis Ludovici XV. non levem accepisse confirmationem jam'ante ani­ regni duodecimo, die 31 mensis augusti, quae erat mis omnium insitam opinionem de eximia religione dies dominica, habita est secunda sessio in eccle­ rmi d. episcopi Diniensis; siinul et auctum prae­ sia metropolitana. /Caerimoniarum descriptionem sulis illius desiderium doloremque de valetudine, omisimus, quam videre licet in editione Gratianoper quam ejus praesentia careat synodus et sapien­ politana anni 172K, p. H7-H.) Secretarius concilii, binis comitatus caerimo­ tibus consiliis. Rogatusque est rmus d. episcopus Glandavensis, ut per litteras certum faceret reve- e niarum magistris, de munibus riiii d. arehiepiscopi accepit* decreta concilii promulganda: videlicet de rendissimum d. Diniensem episcopum, quam laudata ab omnibus sumniaquc cum veneratione habita episcopis, de canonicis, de celebratione missae; fuerit tam sanae tamque orthodoxae fidei de­ decretum unum, quo concilii provincialis Ebredunynsis anno 1584 habiti innovantur decreta: De claratio ac professio. celebratione festorum, de foroneis vicariis, de visi­ tationis exercendae offieio, de Metropolitanis, catheDUODECIMA CONGREGATIO PRIVATA. dralibus et collegiatis ecclesiis et in his ministranti­ Anno 1727 die 28 augusti ante meridiem, ha­ bus, de tempore, quo quisque debet esse in choro, de bita est, in palatii archiepiscopalis sacello, a rmo modo, quo divinum officium sit celebrandum, de missa archiepiscopo duodecima congregatio privata: cui solemni celebranda, de ecclesiis m oensre, de pro­ interfuqre rmi d. d. episcopi Glandavensis et Gras- cessionibus, de ecclesiarum mansiodSriis, de conser­ sensis ac r. d, de Puget. Abfuit rmus d. episcopus vatione et administratione bonorum ecclesiae, de caBenecensi·, abfuit item morbi causa rmus d. epi­ pellanis, de regularibus et de exequiis episcoporum. scopus Vinciensis. denique decretum, quo tertia sessio ad diem 7 sepActum est variis de rebus ad morum reforma­ tembris indicitur [ut supra p. 734 B|. tionem pertinentibus. ( Decreta illa a secretario e suggestu recitata cum approbassent patres, ritibus observatis iisdem, HotUloatlo daoratf di· M augusti dati. qui in 1 sessione, rmus d. archiepiscopus bene­ Anno 1727, die 29 augusti post meridiem, per I· dictione solemni toti coetui ai*- populo benedixit, me. concilii secretarium, praesentibus binis concilii ac secretarius o pulpito centum dierum indul­ notariis, ex recitatione notifieatum fuit rmo d. epi­ gentias, a synodo adstantibus concessas, promulga­ scopo Benecensi concilii decretum die 28 praesentis vit. Huncque habuit finem secunda sessio. I*romensis datum. Qui dictus rmus d. episcopus Sene­ cessionaliter recessere sd palatium archiépiscopale censis subscribere interpellatus recusavit. Quae rihi d. d. archiepiscopus et episcopi, mitra et plu­ attestant subscripsi de Michel, secretarius concilii. vialibus induti, ac tota synodus eodem, quo ad Vial, concilii notarius. Lsydon, concilii notarius ecclesiam accesserant, ordine. subscripsere. Xlll. CONGREGATIO PRIVATA UNDECIMA CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die 29 augusti hora tertia pomeridiana, solito in looo, habita est a rmo d. archi­ episcopo undecima congregatio generalis, cui inter­ fuere rmi d. d. episcopi Vinciensis, Glandavensis et Grassansis, r. d. d· Puget, r. d. abbas Boscodonensis, deputati, theologi et canonist·· ooneiHi, 'solo absente ut prius rmo d. episcopo Seneeensi. Anno 1727 prima die septembris ante meridiem, habita est a rmo d. archiepiscopo, in palatii dW-hiepiseopalis sacello, decima tertis congregatio pri­ vata: cui interfuere rud d. episcopi Vinciensis, Glandavensis et Grassensis ac r. d. de Puget. ^Ab­ fuit rmus d. episcopus Benecensi·. . Actum est de parochorum officiis atque delibe­ ratum de invitande rmo d. Sistaricensi episcopo. •ο . CONCILIUM PROVINCIALS RBRJEDUNENRE, 1727 augusti 16 796 796; qui pridie in urbem advenerat, nt concilii'congre- A poli, quae, «prêta sui Gmsseusis epiaeopi dioeeegationibus omnibua, cive privatis aère generalibus, .sani jurisdictione. id cibi arrogat, ut a vicario vellet intéressé. secundum ordinem inaugurationis apottolioo jura immediate sumere valeet Quae suae eonaeaauruai causa ia praeeeati agitur apud judices recupera­ torias, a rege'ipso designatos. > XIV. CONGREGATIO PRIVATA. Anno 1727 die ‘i septembris ante meridiem, solito in loco, habita eat a riho d. archiepiscopo decima quarta congregatio· privata : cui interfuere rmi d. d. epiaeopi Vincientia, Sistaricensis, Glandavensis et Grasscnsis qc r. d. de Puget, procurator rmi ■ d. epiaeopi Dinienaia. absente more «uo rmo d. episcopo Senecensi. Rniua d. episcopus Sistaricensis gratina egit riîio d. qrcbiepiscopo et rinia d. d. epiaeopi». inter eoa in concilium admissu». Tum continuata eat de parochorum 'officii* Inchoata tractatio, e CONGREGATIO PRIVATA. XV Anno 1727 die 3 Reptembri* *ntv meridiem. h«bita est a nho d. archiepiscopo. in palatii archiepiscopalis sacello, congregatio decima quinta pri­ vata. cui interfuere iidem.rmi d. d. episcopi, qui in praecedenti congregatione adfuerant, et r. d> de Puget, absente de more riho d. episcopo Sene­ cenai. 1 4 Actum est de sacramentis in universum atque etiam de specialibus baptiami. confirmationis et p^nitenfiae sacramentis: suntque allata de his n^editata et formata decreta. XII CONQREGAT1O GENERALIS. Anno 1727 die 3 'septembris hora 3 poineridiana. habita est λ nho d. archiepiscopo. in pahitii archi­ épiscopal!* sacello, duodecima congregatio generalis: cui interfuere nhi d. d. episcopi Vinciensis, Histaricensis, Glandavensis et Grassensis, r. d. de Puget, r. d. abbas Boscodonensis, deputati theologique et canonistue concilii. Abfuit, ut semper, rdiua d. episcopus Senecensi». Recitata fuere et- perpensa decreta, ili privata hodierna Congregatione proposita: de sacramentis in universum et de specialibus baptismi, confirma­ tionis et paenitentiae sacramentis; atque ita, ut erant proposita, promulganda, visa sunt ia tertia sessione. XVI. CONGREGATIO PRIVATA. Anno 1727 die 4 septembris ante meridiem, ao­ lito in sacello, habita est a riho d. archiepiscopo deeima sexta congregatio privata: cui interfuere rmi d. d. episcopi Vinciensis, Sistaricensis. Glandqvensis et Grassenaia ac r. d de Puget, absente more solito nho d. episcopi Senecensi.' Postquam tractatum fuit dar sacramentis eucha­ ristiae. extremaeunctioni»,· ordinis et matrimonii, proposita' fuere de hisce sacramentis edenda de­ creta. , XVII. CONGREGATIO PRIVATA. Anno 1727 die 5 septembris ante meridieril, so­ lito . in loco, habita est a rmo d. archiepiscopo XVII. congregatio privata: cui Interfuere iidem, qùi in praecedenti congregatione, nhi d. d. episcopi et r. d. de Puget, absente de more rmo d. episcopo Senecenai. De indulgentiis actum est, de aseris reliquiis, de sepulturis; atque allata fuere statuenda de iis decreta: simul et de parochorum officiis, de quibus abunde fuerat disputatum in privatis praecedentibus congregationibus. R. d. episcopus Grassenaia postulationem et querimoniam detulit ad concilium de urbe. Anti? ■ Rihus d. archiepiscopus rogatus est a concilio, ut in epistola sua, ad Mgem christianissimum oc­ casione concilii perscribenda, hanc episcopi causam commendat, postquam a dicto rmo d. episcopo Grassensi commentarium hac de re plenum ac sufficiens acceperit. XIII. CONGREGATU» GENERALIS Anno 1727 die 5 septembris hora 3 pomeridiaua, in palatii archiepÎMcnpalis sacello, habita est a riho d. archiepiscopo XIII, congregatio generalis: cui inter­ fuere rmi d. d. episcopi Vinciensis. ^istaricensia, Glandavensis et Grassenaia; r. d. de Puget; r. d. b abbas Roacodononsis : deputati, theologi et canonistae. . Abfuit de more rthus d. episcopus Senccensi*. Recitata sunt in eonaeasu decreta omnia prius in privatis congregationibus proposita de eucha­ ristia. extrema*unctione, ordine et matrimonio: de pgrochnrum officiis: de indulgentiis: de saèris reli­ quiis. et de sepulturis. Quae omnia approbata fuere et in sequenti sessione visa sunt esse pro­ mulganda. ^CVIll. CONGREGATIO PRIVATA. Ann<> 1727 die l> «eptembria «nte meridiem, no­ lito in loco, habita eet a nîio d. archiepiscopo decima octava congregatio privata: cni interfuere rmi d. d. episcopi Vinciensi». 8i»taricen»i». Glandavenai» et Gra»»en»i» ac r. d. de Puget, absente do more rmo <1. episcopo Senecensi. * Sequens datum est decretum de translatione tertiae sessioni» ad diem 8 septembris. Quae sessio indicta fuerat ad diem septimam : Decrevit sancta synodus, quod tertia sessio, quae indicta fuit ad diem septimam praesenti» mensi» septembris, transferatur seu prorogetur in diem octavani ejusdem mensis, et quod tabella affigatur ad valva, ecclesiae metropolitanae et palatii archi­ épiscopal·». . Γ* l Deinde constitutum fuy, ut in ipsa III sessione sqpro eucharistiae sacratncnto reficerentur simul . omnes, ex quibus constabit concilium. Sequenti die 7 septembris anni 1727, quae erat dies dominica, mane hora sesqui-septima affixa est ad valvas ecclesiae metropolitanae et palatii archiepiscopalis tabella admonens de translatione III ses­ sionis (ut supra p. 730 B, tie transi. II sessionis). Rmi -d. d. arehiepiscopus et episcopi interfuere I) missae solemni a capitulo cum cantu celebratae. Vespere vero snlomnibus. item adfuere primi» vesperis festi nativitatis - b. M. virginis, sub quas gratiae) Deo actae sunt publicae de felici reginae partu, solemni cantato hymno Te Dnin» Irntdantta. Demum consueto ritu, sumpto in manus sanctissimo sacramento, toti cnetui benedixit sacerdos. X1X. CONGREGATIO PRIVATA. ' Anno 1727 die 7 septembris hora 5 sub, vespe­ ram, «olito in loco, habita est a rnio d. archiepiscopo decima riona congregatio privata : cui interfuere rmi d. d. episcopi Vapincensis, Massiliensia. Bellicenaia, Vinciensis, Forqjuliensis. Biataricensis, Glandavenais. Vivarienais, ApteUsia, Gratianopolitanua et Grassenaia, ac r. d. de Puget.' procurator rmi d. episcopi Diniensia, absente ultro de more nho d. episcopo Senecensi. i — .«sta. ) * 737 / \ I CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNKN8K, 1737 u<« spectat adrnios d. d. Diensem. anni 171*, p. M-UU.] Tolonensem et Cabilonensem episcopos, infirmam Secretarius, binis comitatus caerimoniarum ma­ valetudinem causatos eos fuisse per litteras. gistris. de manu rihi d. archiepiacopi recepit de­ Declaravit praeterea rmus d. atchiepiscopua, ab creta e suggestu promulganda fecitque initium a initio statutum fuisse a synodo, ut gallice quisque decreto professionis fidei, cujus formulam recitavit loqueretur in concilio; cum iα· tota ut d* doctrina, tl ia gun id ûfùriiur, praetextus velamine denudata apparebit hujusmodi utnut dtrvgettrH necne ronstitationUu· duorw» appellatio. Nimirum tria conquesti sumus: prteurm, fidei formulae a a pontifice traditae ae dedam regni summorum pent^eum; Vndenam igitur nunc auctoritate sua decidit legibus usuque receptae andaoera dotreetationem ; concilium provinciale judexque factus eet spiseopi eUtnet, constitutioni apostolicae ab ecclesia aoillegitimus et non competes*T Atqui aedem pror­ ooptatae aportam inebedientinm; tetefam, libri ana­ sus agebatur tunc causa atque nunc. Idem fiscina·, themate ob oecteai· universa damnati affactatam par in utroque dignitas, idemque appellationis oon- 'approbationem at<]·· laudationem. Qnid horum V 741 CONCILIUM PROVINCIALI SI LREDUNENBK, 17J7 aagesti 1« 743 •ou eernitiu ia eoaeiHo provincial) aaaa jure dia- A 8mmommî«i * pnMBOtet1* Mfttaft die 18 aagesti eoptaadum atqae judieaadum? ■ praenati· aaoi; jasqee iHeandum ex requiaitiooiEtoaim, etiamsi aaaa* ill·' rihi d. episoopi 8aaa- boa ab ipeo factis, tum dicta die 18 augusti ad­ esuais appellatio legithna, aequo atqae evideater versus praedictam mstructieuom,pastoralem, tam inita aat ae eeHamatiea. aa iaterim, daai eogatar inanper die 30 ejusdem mensis adversae personam supremum ilhad concilii nniveraali· tribunal, no· ipsam rdd A episcopi Neuaeeaeia, tanquam diet·· debeat ab inferior· tribunali resecari abusa·, ma­ inati actionis sectoris Conciliem vero, at iisdem, dame ootroeri, fboiaora puniri ? Numquid noa da- quibas hactenna, viis mansuetudinis et caritati· bat erroribaa obaiati, lexqae, potentat!· utriasque insistat, riboa d. d. epiaaopos Glaadaveaaem et Ap­ eoaspiraate mtc^pritate poait·, incolumis atque illi­ tenaem rogavit, ut, antequam dictu riho d. episcopo bata sorvariT An impmra licebit haereai verum Seneeenai notificetar per concilii aecretarium praeinficere oeelcsia· dogma? Traaquillisque licebit ■ena concilii decretum, ipai eum conveniant, desuo aaaa epiaeopi·, dam in domo Dai, ipai· conspicien­ hortaturi, ut exitum velit praevertere judicii mox tibus, flamma ardet discordiae, furor baeraai· sc a synodo pronuntiandi de ejus instructione pastorali schismatis insanit? Idque licebit, donee per tem­ atque etiam, casu incidente, de propria ejna persona. pore liceat, forte nusquam, concilium universale Datum in concilio, iu congregatione generali coa-,gari? · decima quinta, habita die nona septembri· ante Hi·, rihi d. d., legitimi· atque consentaneis nixa meridiem anno 1787. Subscripsit Prirus, arch, . eat rationibus delatio mea atqae expoatulatio. Cea-' B p. Ebredunensia. •ai nempe pro munere mihi eredito occurrendum Supradictum decretum confestim nhu d. epi­ diaaenaiom, regno pariter atqae ecclesiae imminenti. scopo Senecensi aotifiealum fuit. Cujus notifies Solet «aim, quemadmodum Conatanti imperatori acri- tionis actum hebetur-hie exscriptum. bebat olim Martinua pontifex, uno cam oriAodem fido tiohu Jlortn roipMieet. XoCUOftttO ^MNti· Anno 1797 die nona aeptembria ante meridiem. Non hic referam, quae jam ante superioribus dixi sermonibus adversus recusationes, tam gene­ Postquam ribi d. d. epiaoopi Glandavensi· et Aprale· quam speciale· a rmo d. episcopo Senecensi tensi· munus sibi a concilio demandatum obiiaeent adductas. Nihil iterum de falsi· rei geatae ex­ -et vanam in hortando riho d. epiaeopo Seneeenai positionibus secusque ab ipeo aarratia in' aetia posuissent operam : praesentibus iisdem rihi· d. d. duobus posterioribus, quae concilii officiant· de- episcopis, per me, concilii secretarium, binis comi­ - nuntiari curavit. Hoc tinum in praeaenti con­ taturi concilii notariis, qui mecum infra subscrip­ sideretis, obsecro, quascunque ille sire ante > sive sere, notificatnm fbit rdio d. episcopo Senecensi post inchohtum concilium interposuit appellatione·, ex recitatione a me facta auprapositum concilii ut dicitur, tamquam ab abusu aeu usurpatae alienae decretum. Qui r&ua d. episcopus Senecensi· de­ jurisdictionis nomine, frivolas, inordinate et contra claravit, perstare se in contestatis priu· a se facti* leges fuisse interpoaitas minimeque adeo esse ad­ denuntiationibus. Quae supra dicta omnia in actum mittendas; cum vel in ipsis tribunalibus saeculari- f rqlata euravj, cui subscripsere rihi d. d. dicti epi­ bus pro indubitato habeatur, causas doctrinales scopi Glandavensi* et Aptensis, miniipe vero rihus sortis ease ecclesiasticae cum exceptione, idque d. episcopus Seneceusis. qui interpellatus recusavit. t DominiciM, episcopus Glandavensi·, subscripsit, ipsum asserat articulus tjrigesimus edicti regii anno t Jomuut BaptuUt, episcopus Aptensis, subscripsit. 1695 dati. D» liicktl, concilii secretario·; Fio/, concilii nota­ Ex quibus jam expresse requiro ac postulo, ut, rius; leydoa, concilii notarius, subacripaere. praetermissi· argumentis omnibus · rmo d. episcopo Senecensi adductis ipaaque ejus appellatione ab Deinde secretario· in consessu lectionem publi­ abusu, ultra tendatur ad judicium delationis et cam orsus eet actorum concilii perscriptorum, a expostulationis meae, ex prius datis a concilio de­ prima congregatione privâtà et prima generali cretis praeparatoriis. Atque in hunc finem, noti- initium faciens Synodus constituit ac designavit ficetur rmo d. episcopo Senecensi, advenisse ad rihoa d. d. episcopos .Glandavensem et Vivariensem concilium invitatos, me requirente, rihos d. d. epi­ relatores litis illatae in instructionem pastoralem scopos Vapincensem, MaaaUieaaem, Bellicensem, et in. personam rihi d. episcopi Senecensi·. Forojuliensem, Sistaricensem, -Auguatodunensem, XVI. CONGREGATIO GENERALIS. Vivariensem, Aptensem, Valea tinum et Gratia­ nopolitanum; eoaque eaeteria prius in concilium Anno; 1737 die nona septembri· hora tertia congregatis epiaeopi· seae adjunxisse, judicandi pomeridiana, in palatii arehiepiseopalis sacello, hacausa de ejus instructione pastorali atque , etiam pbita est a r&o d. archiepiscopo decima sexta con­ de propria ejus persona. gregatio generalis: eui interfuere omasa rihi d. d. Deliberatum Ebreduni, dio nona aeptembria anni episcopi, qui in procedenti interfuerant; r. d. de 1737. Subscripsit Gasper fEStgaoo, promoter. Puget, r. d. abbas Boecodoneasis, deputati, theo­ Cum diaoeaaiaaei promotor, concilium iafrs de- logi et canonist··, absente de more nho d. epiacopo •criptum protulit decretum, oqjua archetypum Senecensi. exemplar tuta cum promqtoria requietione extat Rdins d. archiepisoopus coacilio exhibuit actum inter acta concilii authentic*. •ibi. hae ipsa die denuntiatum ante meridiem no­ mine rihi A epiaeopi Seaeoeaab ex occasiqae hymni Decretum. T« Dsam leadewwi, die dominio· praecedenti deConcilium, ex promotoria requisitione jus dicens, ■ cantati, at gratiae Deo agerentur de felici reginae statuit ac decrevit, notifieaudum esae nho d. epi­ partu. Quod actum jussit synodus recitari. scopo SeneoeUsi, advenisse ia hanc urbem rihoa d. d. ACTE » episcopos Vapinoenacm,. Massiliensem, BsUioensem, de moaaeigaeur l'ivAque de Senes. ' Forojuliensem, Siatarieensem, Augnatodaneesem, Vivariensem, Aptenaem, Valeotinum et GratiaaopoliAu nom da Stiptumr. Arnen. [(Jf. dommitt· taanm, specialiter · synodo invitate·, aiqaa aeao ftrf JhtfM AyM CMMÎlîl M^M^ft·J adjnnviaae, ut viia canonicis procedatur ad judi­ Recitato acto, rihus A arehiepiscopus dixit et cium de iastractione pnatoraB «Reti rfti A epiaeopi palam declaravit, narrata i|n hoc aeto cum fsotia 743 ’ . CONCILIUM PROVINCIALE RBREDUNKN8E, 17»7 u ductim ane. Reaponaum ei •enaia refbrre coepit de instructione pastorali rnii fuisse a ae d. archiepiacopo disertis verbi·: Xow d. episcopi Seneeenai·. Cumque rem perficere non dico laia, diaeatfaa, nega·, ramona··. Id imomdico licuisset deliberatum fuit, ut in proxime friture . congregatione generali institutam persequeretur tibi, matirum rrfugimim ac repugnantem animum aligaot rwmdiuim&nM d. d. «piaeoporum. Tum relationem. vero rmum d. epiacopum Senecensem e vestigio XVII. CONGREGATIO GENERALIS. discesaisse, cum eadem ipae d. arehiepiaeopua Anno 1727 die 10 neptembri· ante meridiem, in saepius illi ingeminaret verba praedicta. Subdidit palatii archiepiacopalia sacello, habita eat a rmo d. nhus d. arehiepiaeopua, ae hac ipaa die, cum cer­ <7 archiepiacopo decima aeptima congregatio generalia, neret- praedicto acto, conqueri ribum d. epiacopum cui interfuere rihi d. d. episcopi omne·, qui prae­ Senecenaem: impediri urbia officia, ne aibi vel cedenti interfuerant; r. d. de Puget; r. d. abba· perscriberent acta, vel nomine ano denuntiarent, Boacodonenaia ; deputati, theologi et canoniatae aeeiviaae actuario· urbia omne· atque apparitore· eoncilii, absente de more riho d. epiacopo Seneeenai. eiaque significasse, non solum non obstare ae, Seeretariua perscripta recitavit acta II congrega­ quominus rmo d. epiacopo Seneeenai acta pro tionis privatae et Π congregationis generalia. Sub libito perscriberent aut ejusdem nomine denun­ quae rihu· d. epiacopua Graaaenaia inatitatam in tiarent, verum etiam hanc eme aibi voluntatem, superiori congregatione relationem peraecutua eat. ut abaque ulla apeciali a ae facta potentate eadem Cumque, necdum finem referendi fecisset, statutum perscribant atqua denuntient fuit, ut pergeret in proxime futura congregatione Promoter, bac audita declaratione rihi d. arebi- generali. epiacopi, requiaivit, ut actum praedictam rihi d. XVIII. CONGREGATIO GENERALIS. epiaoopi Seneeenai·, «imul et illi adjecta declaratio Anno 1797 die 10 aeptembris hora tertia post nui d. arcbiepiaeopi · in acta referrentur concilii. Poatulavitque insuper decerni, ut ad requisitionem meridiem, consueto in loco, habita eat a riho d; •uam notifiçaretur riho d. epiacopo Seneeenai prae- arebiepiaoopo dacima octava congregatio generalia, fata declaratio r&i d. arcbiepiaeopi per aeoretarium, om interfiiere rihi d. d. epiacopi omne· caeterique, binis praeaentibua ooneiHi notarii·. Subaoripaitqu· qui priori matutina· interfuerant, abaente more auo Οβφβτ promoter. riho d. epiacopo Seneeenai. Cum reeeaSiaaet promoter, concilium edidit deRAua d. arehiepiaoopu· concilio exhibuit actam cretum, quod «equitur. sibi hac ipaa die denuntiatam nomine rihi d. epi­ scopi Seneeenai·, quod aynodua juaait recitari. Decretam Requiaitioni promoturi· eoneedena aynodua de­ crevit, actam jAi d. epiaoopi Soaeaenai· abnui cum facta super illo , declaration· a rffio d. arehiapiaoopo in acta' referendum eaae concilii, praedietamqua declarationam r&o d. epiaeopo Seneeenai notiffienndam per secretarium, praaaentibaa binia concilii notarii·. . Subacripeit f Patrua, areh. p. Ebrod. Ipao tempore nbtifientam ftdt decretam riho d. epiaeopo Seneeenai. Cqjua aotifieationia aatam . hic exacriptam legitar. Ipea vere autographa, •eiBeet actam rAi d. epiaoopi .Bauaiieeaia cum adjeeta iUi declaration· r&i d. arehiepiaoopi, peomotoria requisitio, eoncDR deeretam ipeique ACTE de monieigneur Rdvfque de Sene*. Au nom du Srifuawr. Amen. fQf. .dacumanta ad fin»» btytn cemHii tdtada.] Recitatam actauit raquiaivit promoter cmeteria concilii aeüa adjungi, ut ei . poatmodum tantam tribuatur, quantam videbitur ratio poetulare. Egreaao promoter·, statuit ax promoter»· re­ quisitione aynodua, oaateri· concilii acti· adjungen­ dum eaae preadietam actam, jua poatasodwm de iDv dictarq, prout attinebit. RAua d., epiaeopn Qrnaaeuria coeptam de in­ structione paatorali relation am peraocutas exegit. ' 'sjjiL. 74» CONCILIUM PROVINCIALS EBREDUNENSE. 1727 augtoti 18 74« Ipaaque deinde instructio pastorali· r*i d. apiacopi A que separ altera oonseqpeuti querimonia, hb eodem · promoter· delate, jam ooacdlii «at promotore data die 20 dicti mansit ifagasti de recitata te ■ coaMasu, quem ingredians promoter ipaamet dicti rmi d- epiaeopi Sonaceas^ persona, atque super aliis causae ejusdem circumstantiis et dixit: Reverendissimi domini. Cum jam rite noti- accusaionibua: quod ai dieto rAo d. episcopo 8enefieatum fhcrit r*o d.-episcopo SoMceasi, adveni··· censi non libeat protinus accedere, at crastina die, riho· d. d. episoopo· ae am concilio 'abjunxisse, idem subiturus interrogatorium, congregationi se nt pariter de acriptia at persona ejua judicent; 'sistat habendae hora 10 ante meridiem iu palatii vobisque jam plene cognite ait censa ad vue a me archiépiscopal)· sacello, loco congregationibus ha­ delata, tum ex recitatione delati ipsius operio, tum bendis ds more destinato. Qui rihus d. episcopus ex iia, quae quisque vestram attente considerans Senecensis respondit, peqtensurum sa, quid sibi super illo animadvertit: requiro ac postulo, ut facto opus. Interrogatu· a riho d. episcopo Vin­ dictus rAua d. episcopus Senecensi· personaliter ciens·, .num vellet huic suo responso nomen sub­ vocetur ad synodum, ore proprio responsurus arti- scribere :■ dixit rmus d. episcopus Senecensi·, nolle culatim ad ea, quae ab ipso quaerentur: primum se in praeaenti. subscribere, ne juribus officeret super tripartita querimonia, a me data die 18 au­ suis, sequenti vero die daturum plenius chirographo gusti praesentis anni de instructione pastorali, de munitum responsum. Quas prius · se prolata verba qua agitur; deinde super altera querimonia, item ipsomet dictavit, prout hic relata sunt in acto, episcoporum^VincieoM· a me data die 20 ejusdem mensis auguqti de p quod postulatu rihrum d. ipsomet rmo d. episcopo Senecensi, quatenus prae­ et Sistaricensis per me. concilii secretarium, prae­ dictae instructionis pastoralis auctore; atque super sentibus binis concilii notariis, confectum eat. Cui aliis causae ejusdem circumstantiis ac dependentiis acto subscripsere dicti rihi d. d. episcopi Vinciensis et Sistaricensis una nfecum binisque concilii notariis. seu aoceeaionibus. Deliberatum Ebreduni, die decima septembris t Floioar+tu, ep'. Vinciensis, subscripsit. anno 1727. Subscripsit Chupar premotor. t P»tru»-Fmei*ciu, episc. Siitaricensis, subscripsit. Deposita in consessu requisitione, cum exiisset D» liieM, concilii secretorius, Ρίαζ coneilii no­ tarius, Zsydon, coneilii notarius, subscripsere. premotor, synodus subsequens tulit decretum, cujus autographum simul cum promoturis requisitione '· Rmi d. d. episcopi Vinciensis et Sistaricensis, in caeteris concilii instrumentis insertum est concilium reversi, suam frustra in hortando ac sua­ Daoratam. dendo riho d. episcopo Senecensi insumptam operam Concilium, ex promotoris requisitione jus dicens, narravere. Ad haec dixit rmus d. archiepiseopus, edixit, ut rmus d. episcopus Senecensis personaliter se quoque, etsi nihil hactenus apud ipsum egisset, vocetnr ad synodum : statuitque, rogandos esse binos habitis licet frequentibus eum ipso privatis collo-, ex rmi· d. d. episcopis, ut velint ipsi per se id quits, eum sive domi invisendo, sive in domum obire munus personaliter citandi' rmi d. episcopi propriam admittendo, non destiturum tamen atqus Senecensi·. Atque in hunc finem nominavit de­ tum officio tum animo indulgentem suo. quos semel legavitque rmo· d. d. episcopos Vinciensem et l' induerat lenitatis et pacis spiritus, non depositurum Sistaricensem. qui praesens edictum riho d. epi­ cum nihil ardentius exoptaret, quam ut in viam scopo Senecensi absque mora notifioent, simul rediens rmus d. episcopus Senecensis paratum con­ interpellantes eum. ut hac ipsa hora in praesenti cilii judicium averteret. Subdidit rihus d. arohicongregatione concilii se sistat, vel si commodius episcopus : eaeterum minime dubitare ss. quin idem ei fuerit, in congregatione crastina die habenda quoque constanter pertentarent rihi d. d. episcopi hora 10 matutina, proprio sui/ipsius rihi d. epi­ omnes, qOos probe sciebat et eum jam adii··· fre­ scopi Senecensis ore responsurus ad ea, quae ab quentius et vehementioribua efficacioribusqse eum ipso quaerentur super querimoniis, die 18 et die hortatos fiiisse sermonibus. Rihi d. d. episcopi, his permoti rmi d. archi20 augusti praesentis anni a promotore datis; tum d· ejus instructione pastorali, tum de ipsomet, episcopi verbis, nihil se non acturos spoponderunt qua dictae pastoralis instructionis auctore: atque omnique. ope usque enixuros, ut collegam videlicet super aliis causae ejusdem circumstantiis et acces­ suum ab errore ad saniorem, si possent, viam tan­ dem aliquando revocarent. sionibus. Datum in concilio, 'in congregatione generali XIX CONGREGATIO GENERALIS. decima octava,.habita die 10 septembris post meri­ diem anno 1727. Subqcripait f Λ/ras, arch. p. Anno 1727 die 11 septembris ante meridiem, in Ebredunensia. p palatii archiépiscopal!· sacello, habita est a rfto d. Eo ipso tempore rihi d. d. episcopi Vinciensis et archiepiscopo decima nona congregatio generali·; Sutaricensii rihum d. episcopum Senecensem adiere cni interfuere iidem omnes rmi d. d. epiaeopi, qui eumque personaliter ad synodum citavere. Cujus pridie; r. d. de Puget, r. d. abba· Boaeodonenais, citationis actum autographum extat inter instru­ deputati, theologi et eanonistae concilii. menta concilii, quale hic exscriptum legitur. Cum rihus d. episcopo· Senecensi· citationi 8mne«nsi·, Prima citatio. Anno 1727 die 10 septembris, hora sesqui-ssxta poet meridiem. De ooaeiHi decreto, hac ipea die dato ex promotoris requisitionibus, riu d. d. epiaeopi Vinciensis et Sistarioeasis domum se contulere d. Roux, in hae arb· judicis, ubi habst [domicilium] rdtus d. episcopus Saneoamis. Ihiqua, ipshnot loqaaatea riho d. epiaeopo Seneeenai, poet consueta urbanitatis varba personaliter dietam rdtam d. episcopum citavere, ut hae ipse beta ad synodum aa coafisrrat propria ore aitieahtim responsuros ad ad, qaaa ab ipeo qaoreata/ separ triplici capite qnerimoaiaa a promotore datae dto 18 augusti anni 1727, ito··OoVQDm MMNMBb' MM0* XXXVH heaternae, per rmo· d. d. episcopo· Vincienssm et Biataricenaem «ibi factae, non paruisaet nsqas ia concilio «e stitisset: deliberatum est. ut hac die secundo citaretur. Atque in hunc finem sequenti­ bus verbis decretum tulit synodus, cujus auto­ graphum extat inter instrumenta concilii. Docretam. Quandoquidem rihus d. episcopus Beneeenris basterna dis per ribss episcopos Vinciensem et Sistaricenssm ad synodum citatas neti comparait, •dixit synodus, hae ipsa die secnade sto· eitaadnm; atque in hunc finem nominavit delogavitqne rdrae 4 747 CONCILIUM PROVINCIAL? EBREDUNEN8K, 17» augusti 1« 748 d. d. episcopos Bellicensem et GratianopoHtaaum, A Cum citatus hac die horall ante meridiem a qui dicto riho d. epiacopo Beneceasi praecona ooa- riis d. d. JMtioeaai et Grattaaopoiitimo episcopis ealii edictum .notifient abaque mora ulla, inter* rerun non oomparaiaset ia concilio rihus d. epi­ pellentes eum, ut hae ipsq horapraeeeati ooneiKi scopus Beneovnsis: deliberatum est a synodo, at congregationi ae sistat, aut ei oommodiu» ei farit, hae ipsa dio tertio et ultimo citaretur; datumque congregationi hora 3 pomsridianahabendae, proprio est subsequeas citationis decrqtum, oqjss arche­ •ui ipsius dicti rihi d. episcopi Bbneoenais ore re­ typum exemplar extat inter instrumenta concilii. sponsuras ad ea, quae ab ipeo quaerentur super . Becretum querimoniis de instructione eua pastorali et dé propria ipsius persona, quatenus dictae instructio­ Quandoquidem per nhoa d. d. episco|M» Bdlinis pastoralis auctoris, datis a promotore die 18 et censem et Graflanopolitanum citatus - hodie hois■ die 30 mensis augusti* praesentia anni, et super undecima ante meridiem rihus d. episcopus Benealiis causae ejusdem.circumstantiis et accessionibus. censis, ut cbncilio se sisteret, vel ipsomet tempore Return in concilio, in congregatione generali vel hora post meridiem tertia, non comparait : decima, nona; habRa die 11 septembris anno 1797, edixit synodita, eum tertio et ultimo hac ipsa die Subscripsit t fttriu, arch. p. Ebredunensis. esse citandum. Atque ’ in hunc finem nominavit Eo ipso tempore rihi d. d. episcopi Bellicensis delegavitque rthos d. d. episco|>os Augustodnnensem et Gratianopolitanus rmum d. episcopum Senecensem et Vivariensem, qui dicto riho d. episcopo Beneoensi adiere atque personaliter eum secundo citavere; B praesens concilii edictum sine mora notifioent, inter­ prout legitur in sequenti acto, cujus autographum pellantes eum, ut\ illico praesenti congregationi se caeteris concilii instrumentis est adjunctum. sistat, vel ai commodius ei fuerit, congregationi sequenti die horaSfr matutina habendae, proprio ntstio altera. Anno 1727 die 11 septembris. hora undecima sui ipsius oro responsurus ad ea, quae ab ipso ante meridiem. ' Dc concilii decreto hac ipsa die quaerentur euper querimoniis de ejus instructione dato, rihi d. d. Bellicensis et Gratianopolitanus episcopi pastoteb propriaqup ipsius persona, quatenus dictae domum se contulere d. Roux, in hac urbe judicis, instructionis pastoralis auctoris, a promotore datis ubi hsbet [domicilium] rihus d. episcopus Benecensia. die Ï8 et die 20 augusti praesentis anni, ct super Ibique ipsimet Idquentes dicto riho d. epiacopo aliis causae ejusdem circumstantiis et accessionibus. Datum in concilio, in congregatione generali Beneçensi, poet consueta urbanitatis verba, persona­ liter secundo citavere dictum rmum d. episcopum vigesima, habita die undecima septembris post Senecensem, ut ipso temporis articulo ad synodum meridiem anno 1797. Subscripsit Pctius, arch. p. seee conferat, proprio oro drticulatim responsurus •Ebredunensis. Qonfestim. ubi editum fuit concilii decretum, ad ea, quae ab ipso quaerentur super triplici ca­ pite querimoniae a promotore datae die 18 augusti ad rihum d. episcopum Senecensem udiere rmi anno 1797, itemque super altera consequenti queri­ d. d. episcopi Auguatodunensis et Vivarienaia eummonia, ab eodem promotore data die 90 dicti men­ que personaliter citavere, prout degitur in sequenti sis augusti de ipsamet dicti rini d. episcopi Bene- C acte, cujus autographum exemplar extat inter in­ ' censis persona, atque super aliis causae circum­ strumenta concilii. stantiis et acceesipnibus ; quod si non libeat rmo IU. et ultima citatio. d. episcopo Benecensi eo ipso tempore accedere, Anno 1727 die. 11 septembris. hora de meridie ut hac ipsa die. idem 'subiturus interrogatorium, quarta. De concilii decreto hac ipsa die post comparcat in congregatione habenda hora de meridiem dato rihi.d. d. episcopi AugustodUnenais ridie tertia in palatii archiepiscopalis sacello, loco et Vivariensis domum sè contulere d. Roux, in hac congregationibus habendis de more destinato. Qui urbe judicis, ubi habet [domicilium] rmus d. episco­ rmus d. episcopus Seneoensis dixit, se responsurum. pus Seneoensis ; ibique ipsimet loquentes dicto rmo Rogatus autem a praedictis rihis d. d. episcopis episcopo Beneoensi, post consueta humanitatis verba Bellicensi et Gratianopolitano, ut huic vellet re­ personaliter tertio et ultimo citavere dictum rmum sponso suo nomen subscribere, rursum dixit se re­ d. episcopum' Senecensem, ut eo ipso tempore ad sponsurum. Atque praesenti acto, per me, con­ synodum sese conferat, proprio ore responsuras cilii secretarium, postulatu rihnim d. d. episcoporum articularim ad- ea, quae ab ipso quaerentur super Bellicensis et Gràtianopolitani confeeto, subscribere tripKei querimoniae capite a promotore datae die interpellatus recusavit dietus rihus d- episcopus 18 augusti anno 1727 itemque super altera con­ Seneoensis. Cui acto subscripsere nucum et binis sequenti querimonia, a promotore data die 20 dicti supradieth concilii notariis dicti rihi d. d. Belli­ mensis augusti de ipsamet dicti rihi d. episcopi censis et Gratianopolitanus episcopi. D Seneoensis persona, quatenus auctoris instructionis, t Jmwmm, episcopus Bellicensis, subscripsit. de qua agitur, pastoralia, atque euper aliis causae t Joantu*, episcopus p. Gratianopolitanus, sub­ _ circumstantiis et accessionibus; quodsi non libeat scripsit. *■ dicto riho d. epieoopo Beneoensi eo ipso tempore DfMielul, concilii secretaries, Fiat, concilii no­ accedere, ut crastina die, idem subiturae inter­ tarius, Lsydtw, concilii notarius, subscripsere. rogatorium, comparent in congregatione habenda RAi d. d. episcopi Bellicensis et GratianopoB- hora 10 matutina ia palatii archiepiscopalis sacello, tanua. in concilium reversi, retulere, se frustra co­ loco congregationibus habendis de more deatjnato. natos suadere rAum d. episcopum Beneccnseoi, Qui rAus d. episcopus Seneoensis dixit, persistere se in prioribus actis variis, quibus incompetentiam surdis auribus cecinisse. .objecerat tribunalis, Specialiter in acto hodierna XX CONGREGATIO GENERALIS. die suo nomine denuntiato; quo et idipsum rursus Anno 1727 die 11 septembris poet meridie*, in objicit et inter alia cmmb affert recusationis, e palatii archiepiscopalis sacello, habite set a riho d. canonibus petitas adversas plurimos ex iis, qui archiopiaoopo XX congregatio genereEs; cui inter­ ooaeilio supervenerant, episcopis. 8ubscripsitqi)e fare tide*, 'qui matutinae interfaraat, omuOs quantum ad hoc [suum tantummodo responéum et rihi d. d. episcopi, r. d. do Puget, r. d. de Bevins ; nihil juribus suis praejudicando. deputati, theologi et oanonistae concilii. t Jenunee, episcopus Boaeoeesis. subscripsit. 149 CONCILIUM PROVINCIALS EBREDUNEN8E, IJ« augusti 16 750 Quae omnia, praesentibu· bini» eoaoilii notarii·, A positioaibu» nullam reipsa in Janseniaao libro ia Mtam relata sunt; tui nomen suum suboeripeere reperiri, an vero non fateretur, ex iis primam di­ dicti rihi d. d. episcopi Augustoduneasis et Viva- sertis verbi» in hocce libro relegi perscriptam ? ariensis, concilii secretarius binique concilii notarii. tertia»,, an, quod eodem scripto indicari videbatur, f AMtoniMt-Fratmtnu, episeopus Augustodunensis, praeter Montiapessulani episcopum eeset alter epi­ scopus sibi provocationis hoc scripto interpositae subscripsit. t Fnmdietu, epiacopu» Vivariensis, subscripsit. , Df Miehel, concilii .secretarius, Pio/, concilii no­ tarius, Leyden, concilii notarius, subecripaere. Cum reveni ad concilium faiaaent rmi d. d. epi­ scopi Auguatodunenaia et Vivarienai·: accessit ad palatii archiepiacopalia anteriorem aulam nnu» d. epiacopu· Senecensi», nigra veate indutu» pallioque talari; petiitque, in concilium ut'admitteretur. Quod ei ' confestim concessum eet. Admissu» petiit, ut admitterentur item bini, quo» aecum adduxerat testes, apparitor uterque. Talia petet», rogatu» eet a rmo d. archiepiscopo, tantisper vellet a con­ cilio recedere, duta hac auper petitione aua deli­ beraretur. Eoque abitente, cum minime hujusmodi postulationi concedendum esse judicasset synodus: rursum ingresso ac in honorata epiicoporum sella, vulgo favtmil, sedere jusso, ultimo tamen loco, . quod rocheto et moaettu non esset indutus, dixit rdiua d. archiepiscopus, synodum quidem liben­ tissime ei,' quod petierat, concessuram fuisse, si id concedi deberet aut potuisaet; at vero primum id minime decere, imo injuriosum fore, in tam venprando concilii coetu ut adhibeantur testes: iterum autem contra' lege· fori omnis esse. ut, qui semel reus factus sit, contestato accedat ac sistat se judi­ cibus, testes adhibendo; quare ipsi, reo facto, a concilio judice suo minime concedi posse, quod postulaverat. Quibus cum consensisset rmus d. episcopus Senecensis: Ut video, inquit rmus d. archiepiscopus, ad concilium accessisti, rmo domine, ejua citationi tertio tibi denuntiatae obediens atque articularim responsurus ad ea, de quibus te fore interrogandum, trina tibi denuntiata citatione, ac­ cepisti. A te igitur jam requiro: primo, num perstes in iis, quae adversus puram et simplicem formulae Alexandri VII subscriptionem protulisti? sresmdo, num perate» item in iis, quae · te in­ juriose in constitutioneiK Uxi/mltu prolata sunt, dum eam dogma, inores et disciplinam evertere asseruisti ? tertio, num in es etiam sententia perstes, qua dioecesani» tuis suadendam. Queanelliani libri lectionem existimasti? Ad quae respondens rinus d. episcopus Senecensis dixit: Minime huc accessi citationibus mihi denuntiati» obediens, utpote qui hujus concilii judicium detrectem, de incompetentia tribunalis obteetans. Idcirco autem accessi, ut hocce, qüod mihi in manibus est. scriptnm palam recitarem. Rursus vero interrogatus a rmo d. archiepiscopo de iisdem, de quibus 'ante, dixit rmus d. episcopus Senecensis: Respondebo,, ubi prius recitavero, quod ad vos attuli scriptum. Dixit rmus d. 'archiepiscopus: Audiemus. Tunc enimvero rmus d. episcopus Senecensis sedens et operto capite repitavit, quae prae manibus habebat sqripta. Auditis iis, rursum ad interrogata rediit nnu» d. archiepiscopus super tribus questionum memoraris capitibus. Ad quae respondens ribus d. episcopus societate conjunctus. Super his dixit quoad pri­ mum : non esse mentis suae, ad interrogata respon­ dere, eum ab objectis a se prius, incompetentia recusationibusque, non discederet; quin potius hac ipsa die. acto, ut aiebat, jussu suo denuntiato, tum eadem iterasset objecta, tum nova etiam recusa­ tionum in rmos d. d. episcopos, recens concilio adjunctos, attulisset argumenta. Quoad secundum confessas eat. ex quinque damnatis propositionibus primam ipsi» verbis descriptam legi in Jansenii libro. Quoad tertium dixit, non habere se, quod affirmaret de hoc facto, quidquam, atque agere se B tantum nomine suo ac rmi d. episcopi Montispessulani, cujus pênes se haberet propria manu subscriptum nomen. Rursum ab ipso petiit rmus d. archiepiscopus, an vellet, quae respondisset, sub­ scriptione firmare, interpellans, ut faceret. Renuit ritus d. episcopus Senecensis, dicens, se concilii auctoritatem rejicere ac detrectare. Atque his dictis a concilio' recessit. ACTE [infra in supplemento, η· IV], XNl CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die 12 septembris ante meridiem, in palatii archiepiscopalis sacello, habita est a nnu d. • archiepiscopo vigesima prima Congregatio generali». Adfuere rmi d. d. episcopi, qui praecedenti interfuerant, r. d. de Puget, r. d. abbas Boscodonensis, deputati, theologi et canonistae concilii, »olo abV sente de more rmo d. episcopo Senecensi. Promoter concilio exhibuit acta duo, hesterna die sub vesperam aibi denuntiata nomine rihi d. episcopi Senecensis, itemque tertium ejusdem dicti' rmi d. episcopi nomine sibi denuntiatum matutinis praesentis diei horis. Dixitque: Reverendissimi do­ mini. Triplex ad vos affero actum a rmo d. epi­ scopo Senecensi mihi denuntiatum: duo scilicet post congregationem habitam hesterna die sub vesperam: tertium matutino hujusce diei tempore. Ex una horum lectione actorum plane comper­ tum habetur, quaecunque hactenus a rmo d. epi­ acopo Senecensi in defensionem {iuam allata eunt, huc colliniasse, ut firmis destitutu» rationibus argu­ mentisque vel levissimam veri speciem habentibus, instructionis pastoralis, pro sua adoptatae, examen, disceptationem judiciumque averteret, seque ipsum auctoritati hujus concilii provincialis subtraheret, y quam idcirco omni ope, quod ad se attinet, distur­ bare ac pervertere annititur. Nam primum ab ipso est objecta tribunali» in­ competentia; dein adductae recusationes personales omnium siugulatim riiirum d. d. comprovincialium episcoporum, eaeque prorsus frivolae in se, vitiosae quoad, formam; atque quod tales essent, concilii decreto ipsi rmo d. episcopo Senecensi notificato, illusoriae, frustratoriae, vanae atque irritae decla­ Ssaeeensis dixit, hoc, quod modo recitaverat, et ratae. Sub haec interpellatus, ut, si qui essent quod ρηφτίο chirographo munitum in consessu suspecti sibi episcopi, in provinciis Aquensi, Areladeponeret, scripto plenissime contineri, quae ipse teasi, Viennensi, Lugdunensi et Bisuntina, decla­ sentiret, nec esse ultra, quod sdderet. Cui repo-., raret, tacuit responsumque denegavit omne. Cum •eas rmus d.. archiepiscopus ab eo quapsivit: vero consequenter eosdem rmos d. d. episcopo» ad fVsmum, an vellet, actum sibi a concilio concedi synodum invitatos advenisse numero decem, dioe­ iatiusuiet, quod dixsrat, videlicet scripto, quod mox cesi aua relicta, atque ad priores facta accessione, recitaverat, totum contineri responsum suuif? paratos esse, jndiejum ferre, notificatum. ei fuerit •iterem, aa, quod praedicto, asserebatur ■ scripto, ex decreto die 9 mensis hsju» dato: tacuit tunc ipse asesrOret, ex quinque damnatis Jaaseaii pro- etiam pronus, silentio suo judices eos agnoscens «·' ΓΤ 7111 CONCILIUM PROVINCIALS EBREDUNEN8E, 1727 augusti 16 Nihilominus, posteaquam ab iis ia concilio aauaa cognita eat, Ha ordinata et instruet·, ipoaoque adeo fuerunt citatione· decretae ae cibi denuntiatae: Jam memorato· rdioe d. d. episeopoe recusaro pertentat, hisce postremis neti* die 11 mensi· hujas datis, turn generating omnes, tanquam non legitime con­ vocatos et invitato·, tum spsciaHbus argumenti· plure· ex illi» nominatim ; annectendo sie prioribus comprovincialium episcoporum recusationibus, tam generalibus quam specialibus, posteriores reccntiorum, ntqne cumulando cum dictis recusationibus omnibus ipsam ab initio a se praetensam tribu­ nalis incompetentiam, ut de persona sua scriptiaq·· suis judicet. Indicet ergo nobis sc significet rihus d. episcopus Benecensi·, apud quos regni nunc judice· velit scripta sua, si noxia sint, nt eerie stint, rausainque suam disceptari ac djjndicari. 7Λ2 dem scriptum ex tota rei gestae 'serie manifestam habet responsi speciem ad interrogata sibi ex prae­ viis citationibus facta super trino delatae instruc­ tionis pastoralis conquesto capite. Neque ungula persequar, quae hoc seripto con­ tinentur; cum satis perspicietis, meram illud prae •e ferre perstantis animi significationem atque ob­ stinate perseveranti· in defendendis delatae in­ structionis pastoralis articulis, atque, iterata in illo appellation· ad futurum universal* concilium, non jam suo tantum, sed et asseclarum suorum nomine confirmari atque innovari adhibita prius a se effu­ giorum remedia. Ex quo evidentius etiam apparet promptioris a vobis adhibendi remedii necessitas, ne, paratis hisce praetextibus, latius serpat atque disseminetur error. A?que haec hactenus comme­ morans, haud approbem propterea, quae eodem scripto enuntiantur ad praesentis expostulationis capita non pertinentia. Duobus vero potissimum argumentis haec illius effugia penitus dissipantur atque evanescunt. Pri­ mum. quod ex legibus omnibus, tam ecclesiasticis Ex his vero omnibus aliisque e re praesenti quain civilibus, post dicta· rtotificatione· interpel­ natis considerationibus jam expresse requiro ac lationesque. sive antequamlndvenirent rihi d. d. postulo," ut, nulla habita ratione objectarum prae­ episcopi, sive ab adventu eoriundem. rite ipsi factas, dictis hisce actis die 11 hujus'mensis incompe­ jam non ei liberum sit recusationes afferre, seu tentiae ' recusationunique, tam generalium quam generales seu speciales, neque horum praetextu specialium, quae omnes vanae, illusoriae, frustra­ incoeptam morari litem. Idque iisdem legibus ve­ toriae ' et nullatenus admittendae declarabuntur, titum est, etsi recens ab illo tempore supervenisset pariterque non obstantibus appellationibus omnibus causa recusandi, quod certe in praesenti manifeste a riho d. episcopo Benecensi, quas ipse summo cum non contigit, cum ex sllatis sin ipso rausis recu­ abusu interponit,, ultra procedatur, ad litis ejus in­ sationis nulla sit, quam non probe multo ante per­ structionem causaeque judicium ex datis prius a spectam et cognitam haberet rmus d". episcopus me vel in posterum dandis requisitionibus. Requiro, Benecensi·. Nam quod spectat ad facinus objectum ut actum die 12 denuntiatum litis instrumentis occasione hymni 7· Drwm laudmtuu, abunde ei adjungatur. Requiro praeterea, ut, qqod inter­ satisfactum videri debet ex declaratione ipsi noti- veniet judicium, ipsi riho d. episcopo Benecensi ’ ficata r&i d. archiepiscopi. qua nullus objectioni forma consueta notifiectur. locus est relictus. Deliberatum Ebreduni, die 12 septembris anno Alterum, quo prorsus diluuntur vana illa recu­ (, 1727. Subscripsit Gatpar d’Hugo», promoter sationum figmenta, in eo positum est, quod non Cum, deposita in consessu hac requisitione snu, vitiose minus istae ac .priores sunt propositae: depositisque item denuntiatis sibi actis nomine rmi nimirum quod minime scripto traditae afferantur d. episcopi Benecensi·, recessisset promoter: edixit probationes eorum, quae objiciuntur, factorum: vel concilium, recitari praedicta acta, quae sequuntur. quod recriminando eadem objiciantur: vel quod ux ACTE iis plerhque, ut sunt res, nata sint dissolvi nuda de monseigneur l’évêquo de BenO·. le 11 septembre. eoruin, quibus objiciuntur, inficiatione ; denique quod L'an 1727 et le 11 août avant midi, devant ejus generis sint, quae, ut maxime probarentur, legitimum recusationis fundamentum in re prae­ nous, Jacques Fantin, notaire royal du mandement de Ravine, et présents les témoins bas nommée, senti non praeberent. Nullius ergo momenti ac ponderis apud ros fut présent en personne messire Jean Soanen, judices' esse debent hujusmodi contortae de in­ évêque de Senes en Provence, lequel nous a requis dustria ambages incompetentiae recusationumque d’insérer dans nos écritures l’acte etc. |ut supra generalium atque specialium; quarum soopua unus col. 710 A|. Au nom du Seigneur. Anten. est moras nectere judiciumque diffugere ac impe­ Les bruits publies répandus de toute part que dire, et quae insuper forma omni eurent debita le concile de cette province n’étoit convoqué que firmoque fundamento. Quod ad appellatione· attinet, sive simpHoea, ut pour juger nêtre personne et nos écrite, nous n dicunt, sive ab abusu, quas iterum atque iterum his oblige etc. [ut supra col. 714 C). postremis actis interpositas a se obtrudit rthus d. epi­ Observandum oomurit: in acto isto, quod duo scopus Benecensi·, eodem, ut videre est, offhgiondi complectitur consequentia acta, uno eodemque co­ animo impedjendique remedii; quo uo tamen dice eonjunetim denuntiata die 11 septembris, sub .occurri efficaciter potest tum praesentibus, quibus finem jtasterioria, quod de recusationibus agit dioecesis sua ex hac instructione pastorali div*xatur comprovincialium episcoporum, haec legi verba: malis, tpm iisdem, quae in poetarum latius etiam Et Mt/rs f Jemmn, rpinaptu SnnetMit; inferiusmeditatur dispergere ae disseminare: iis, inquam, que adjecta esse verba sequentis : Jtrinm mpra appellationibus psrpendendis singulatbn minime in­ daeriptum α notis gpptndi i" congregatione reci­ sistam; hoc unum observabo, appellationes prae­ tatam est sijus in concilii consessu deperitis· dicta dictas, etsi validae essent atque admittendae, vim dii 18 angtuti nano 1737. t Jornunt, ipittoptu 8nutamen nullam habere, qham dicunt suspenaivam α»κι, subtcripM; item sub finem dicti posterioris •eu impediendi Judicis, ne Judicium pronuntiet.. acti, qnod coqjunctim iterum cum praecedenti Actam hodierna die denuntiatum nullius aperta denuntiatum fuit seoretarjo concilii die 96 angusti, •st momenti. Idejn vero ferri debet Jndiehns de haec etiam adscript· iafsrio· legi verba: Actam acto altero seu scripto, quod ipsemet r*ns d. epi- Maprs descriptum s notis /regwnti »jmodo «ef reci­ •copus Benecensi· hesterna dis in hoe consessu tatam etpeetinodum in oonssssn depositam die supra pomeridianis horis recitaturus accessit. Quod qui- dicto 18 augusti anne 1787. Quas attestantes sui- .7 753 CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E, 1717 augusti 16 tcrifiMU» m Anae atottan : tAteriptit Jnnann», «pt«M|MM SfMMMM; CU· tUBIM ÎU ίρβΟ actb MtOgTUpho, « rfto d. episoopo Béaecensi, in consensu deponito die 18 angusti, nulla omnino reportatur ex sub­ scriptionibus memoratis, duplici praedicti aoti de­ nuntiatione jussu ejus facta diebus 16 dicti mensis augusti et 11 aeptembria. 7M ouverte qu'il a fait dudit seigneur évêque de Senes dans son mandement contre le père Courayer, et à cause des accusations calomnieuses qu'il a avan­ cées dans ses écrits contre les prêtres de l'Oratoire dans le tome de la peste, qni ont été démenties par des témoignages authentiques, et h cause de celles qu'il a intenté dans un Îc ses derniers man- demens faits contre le père Courayer, contre des personnes qu'il appelle jansénistes, contre lesquelles il dit positivement qu'il est sûr qu'ils ne croyant ACTE pas la présence réelle; et à cause des erreurs de monaeigneur l'évêque de Benes, grossières contraires au dogme public de l'église, signifié le 11 septembre. qu'il a enseignées dans son mandement -contre les Au nom du Seigneur. Abmm. 14 articles. Comme par l'arrivée d'un grand .nombre Déclare ledit seigneur évêque- de plus qu'il ré­ d'évêques en cette ville d'Embrun, révérendimime cuse personnellement monseigneur l'évêque de Gap, père en Dieu Jean Boanen, évêque de Benes, a lieu pour la profession qu'il a faite doue son mandement de croire, que meMoigneura les suffragans ont des­ d'une doctrine corrompue et depuis long-tems censein de poursuivre loa procédures irrégulières qu'ils B damnée dans l'église, ledit mandement fait en 1711. ont commencées contre sa personne et contre ses Déclare ledit seigneur évêque qu'il récuse mon­ écrits; et qu'ils n'ont aucun égard ni à l'acte d'in­ seigneur l'évêque de Viviers à cause de l'inimitié compétence, ni k l'acte de récusations personnelles personnelle dont il lui a donné des marques depuis A eux ci-devant signifiés et intimés par plusieurs deux ans, en faisant défense aux religieuses de la fois, ni aux appels par lui interjettés et deux fois Visitation du premier monastère d'Aix de recevoir signifiés de tout ce qui a été fait ou pourrait dans ches elles ledit seigneur évêque; par les termes la suite être fait au préjudice des dits actes, en­ injurieux dont il s'est servi il y a long-tems contre semble des griefs, nullités et abus ensuivis; il ledit seigneur évêque, en le traitant de schismati­ déclare ot signifie de nouveau, etc. que, et par* les lettres qu’il a écrites depuis peu i Déclare do plus ledit aeigbeur évêque à mes- un ecclésiastique dans lesquelles il lui donne avis seigneurs les évêques des provinces voisines, que* de n'être pas député au concile d'Embrun et de n'ayant aucun droit de le juger, sinon dans un ne pas prendre le parti dudit seigneur évêque, s'il concile général ou national -selon la teneur des ne vouloit y être brisé avec lui. canons, ot n'ayant aucune vocation canonique pour Déclare ledit seigneur évêque qu'il récuse per­ le juger dans le concile de la province, qui par sonnellement monseigneur l'évêque d'Apt. A cause les actes précédons est dépouillé de tout droit de du mandement schismatique donné contre tous les juger ledit seigneur évêque, ni d'appeller personne appellans immédiatement après son sacre. pour le juger; il les supplie et interpelle avec Déclare ledit seigneur évêque qu'il récuse tout le respect qui leur est dû. de s'abstenir de nommément monseigneur l évêque d'Autun, parce, tout jugement; qu’il proteste par avance d’abus et que par une exclusion affectée des évêques voisins, de nullité, et de se pourvoir contre tout ce qu'ils qui selon les canons dévoient être appellés A ce pourraient entreprendre contre sa personne et ses prétendu jugement, il a été appelle d'une dista nee écrite, leur déclarant que n'ayant aucune vocation de près de soixante et dix lieues. canonique de la province, ils ne peuvent être ici Déclare enfin ledit seigneur évêque que réitérant assemblés que par ordre du ray, auquel cas il ne ses actes d'incompétence, de récusation personnelle, peut les regarder que comme des juges royaux appels,- protestations et réserves cy-devant faites, qui n'ont droit de connottre et de juger que des il est appellant et appelle de nouveau comme débets contre l'ordre civil, et non d'un prétendu d'abus de tous les jugemeas, griefs, abus, nullités délict ecclésiastique qui regarde le fonds du dogme susdites et autres à déduire en tems et lieu au et de la liberté ecclésiastique. Déclare eû outre parlement de Paris où la présente cause est déjà ledit seigneur évêque, qn adhérant de nouveau aux liée par requête cy-devant présentée, reçûé et réactes d'incompétence et de récusations personnelles ponduê autant que besoin est, ’ pour la conservation cy-deesus marquées, et outre la récusation générale de ses droits. (Signi:) f Jean, évêque de Benea. de messeigpéurs les évêques des provinces voisines, Hisce recitatis actis, decretum edidit synodus tant à cause de leur nombre extraordinaire et con­ sequentibus expressum verbis, cujus autographum traire aux canons qu'à cause du défaut de vocation p exemplar, una cum praedictis actis ac requisitione de la part dn concile de la province, il récuse per­ promotorie, extat inter instrumenta concilii. sonnellement et nommément monseigneur l'arche­ Decretum. vêque d'Embrun, monseigneur l'évêque de Gap, Concilium in congregatione XXI generali habita monseigneur l'évêque de Marseille, monseigneur l'évêque de Glandèvee, monseigneur l’évêque de die duodecima septembris ante meridiem, auditis Grasse, monseigneur l'évêque de Belley et mon­ prius recitatis actis duobus, a rmo d. episcopo seigneur l'évêque de Grenoble pour ses juges, à Senecensi denuntiatis heri sub vesperam, audito cause de l'injure publique qu'ils lui ont faite le insuper a ribo d. episcopo Senecensi heri recitato limanche septième de ce mois, et de l'acte schis­ ac deposito in consessu scripti exemplo, cui sub­ matique par lequel Os l'ont privé du droit d'assister scripsit, atque promotorie deliberatione audita, ex avee eux eux prières publiques pour le roy, ainsi promotorie requisitione jus dicens, statuit ac de­ qu’il est énoncé dans l'acte è eux intimé le 9 du crevit: ut, non obstantibus praedictis actis rfiti d. episcopi Senecensis heri sub vesperam denuntiatis, présent mois h 8 heures du mstin. Déclare de plus ledit · seigneur évêque de incompetentiam ’ objicientibus tribunalia et recusa­ Senes, qu'il récuse personnellement monaeigneur tiones, sive generales sive speciales, ■ quibus eum l'évêque de Marseille A caûse des mandemeas expulit synodus, utpote vanis, illusoriia, frustratoriis schismatiques qu'il a fait paraître dans le public, ■ ac minime admittendis ; non obstantibus item variis et A cause de la déclaration et condamnation appellationibus, > tam praedictis actis quam scripto ttgnUkNttian [infra in mpp/aawnto, η· V], 755 CONCILIUM PROVINCIALE RBREDUNEN8E, 1727 augnrti 1« 76» eadem die in congregatione adducto, a rmo d. epi­ A et programma affigatur ad salvas ecclesiae et palatii scopo Senecenai enuntiatu, ultra procedatur ad in­ arohiepisoopalis. structionem judiciumque litis intentae ex datis a Actum praeterea fuit variis de rebus. promotore querimoniis de instructione pastorali rmi Die 'dominica, decima quarta die septembris, d. episcopj Senecensis ejusque persona: ,ut litis in­ affixa eat ad valvae eeeleaiae et palatii arehistrumentis adjungatur actum »h ipsp die 12 denun­ episcopalis tabella admonens de translatione ses­ tiatum ; et ut praeeens decretum ex consueta forma sionis quartae, consimilis ei, quae affixa legitur notificetur dicto rmo d. episcopo Senecensi. pagina 734 admonens de translatione II seoaioniS. Rôti d. d. episcopi missae solemn· a capitulo Subscripsit Pttnu, arch. p. Ebredunensis. celebratae interfuere, 'sub finem cujus habita est Dein deliberatum >eet a synodo, ut, antequam generalis omnium ordinum per urbem procedentium praesens notificetur decretum, iteratae 'adhibean­ supplicatio : cui. excepto rmo d. episcopo Senecensi, tur ad rmum d. ep. Senecensem hortationes a interfuere otfines rmi d. d. episcopi, rocheto induti duobus rniis d. d. episcopis: rogatique sunt riiii et mosetta, caeterique, ex quibus concilium constat, d. d. episcopi Vapincensis et Grassensis. ut in hunc iisdem induti vestibus eodemque ordine proceden­ finem domum illius se conferant una cum secretario tes, quae leguntur in II sessione. i|» praq- ^aentis mensis septembris. trçnsferatur seu proroge­ tur in diem vigesimam primam-ejusdem meama, Promotor concilium ingressus dixit Reverendissimi, domini Cum a synodo Acce­ perim, ^quaecunque hactenus in rmum d. episcopum Senecionem lite a<* judiciis acta sunt* ex «latis a me Requisitionibus,- priusquam ultima ac definitiva requiram, expresse postulo: ut trina monitione canonica moneatur dictus rmus d. episcopus Senecensis. ut eondemnçt ac revocet instructionem pastoralem, cujus se ipse auctorem confessus est : in iis potissimum. qu«e in illa edocuit adversantia purae4 et simplici Alexandri VII formulae sub­ scriptioni, injuriosa ac contrarii» constitutioni Vni* 'genitue ejusque factue acceptationi ; et in iis. quae ad libri Moralium Qucsnelli considerationum commendav^dam · lectionem in ea protulit : insuperque ei declaretur. quod, nisi monitis obtemperet, fu­ turum erit, ut ex sacris decretis ac canonibus censuris poenisque ecclesiasticis procedatur tam in dictam instructionem pastoralem quam in ipsius rmi d. episcopi Senecensis. quatenus dictae instruc­ tionis auctoris, personam : demum ut praedictarum declarationis ac monitionum testes- adhibeantur bini concilii notarii Deliberatum Ebreduni. dje 15 septembris anno 1727. hora de meridie sesqui­ tertia. Subscripsit Oaepar d’Hnguc», promoter cuin sisset promotor, rmus kd. episcopus Glandavensis, relator a concilio nominatus, eorum, quae hactenus lite acta fuerant in rmum d. episcopum Senecensem. tum ea ipsa retulit, tum ea, quae a dicto rmo d. episcopo Senecensi, jus suum defendente, ajlata fuerant. Quibus auditis, synodus subsequens tulit decretum, cujus autographum una eum promoturis deliberatione instrumentis concilii eet insertSm, Decretum. Concilium ex promoter» requisitotio jus dicens statuit, trinam riho d. episcopo SepUcensi facien­ dam esse monitionem, ' interjecto infer singulas monitiones unius diei spatio^ do retractanda, ac damnanda delata instructione pastorali, data die 28 augusti anno 1726, ctyus se auctorem confessus eet : in iis praeeipM^ quae in oe edoeet advelantia. ... -ά. 'i1 -i...., · ■, ' 757 CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E, 1737 avgwti 16 75e purae et einiplioi formulae Alexandri VII eubecrip- Λ Valentinus, aecretarius concilii binique ejusdem _ tioai; in üa, qnae in m aaejsrit oppoeita atque in•cilii notarii. jurioaa oonatitationi Umpemta* ejueque factae Subscripsere + dnt. Fr., episcopus Augustoduacceptation! ; in ii», qnae profert in illa ad com­ nanais, mendandam libri Moralium Queenelli eoMidarat dlasmdsr, episcopus Valentinus. tionum lectionem; eique erne declarandum, ai, poet Dt Mictui. concilii aoeretarioa, Ft·/, concilii no­ elapsa dicta temporum intervalla, monita non per­ tariat concilii notarius. fecerit, proeeoaum iri ad judicium de dicta' inStructione pastorali et de ipaamet persona illine XX CONGREGATIO PRIVATA. per censuras poenasque ecclesissticas ex saerie Anno 1727 die 16 septembris ante meridiem, decretis et canonibus. A synodo autem rogati ac delegati yunt rihi d. d. episcopi Augustodunensis in palatii archiepteoopalis sacello, habita eat a et Valentinus, ut ipsi per se primam monitionem rmo d. archiepiaoopo vigesima congregatio privata. faciant, adstantibus secretario binisqne concilii no­ Adfuere 'iidem rmi d. d. episcopi, qui praecedenti tariis, a quibus rei gestae actum scripto conficietur interfuerant, ae r. d. de Puget Actum eat de materiis ad fidem et disciplinam ex consueta formula. Datum in concilib, in con­ gregatione generali vigesima tertia, habita poet pertinentibtis. meridiem die 15 septembris praesentis anni 1737. Epbscripait f /Wras, arch. p. Ebredunensis. B XXB’ CONGREGATIO GENERALIS. Confestim post editum decretum a rihi» d. d. Anno 1727 die 17 septembris ante meridiem, episcopis Augustodunensi et Valentino facta est consueto in loco, habita eat a rmo d. archiepiaoopo riho d. episcopo Senecenai prima monitio. Cujtfs vigesima quarta congregatio generalia, cui inter­ monitionis actum autographum hic descriptum in­ fuere rmi d. d, episcopi omnes, qui praecedenti fra decretum ipsum in ipstrumento authentico eat interfuerant, r. d. de Puget r* d. abbas Boecodoappositum. nensis. deputati, theologi et canonistae concilii. Prima monitio. Admissus in concilium fuit nous d. Raymondua I|>so temporis articulo, Bora de meridie quarta Recroscius, Nicensis electus episcopus, praeaentique dietae diei decimae quintae 'mensis septembris anni congregationi interibit. 1737, datum hac ipsa die concilii decretum exse­ Dein recitatum est breve summi pontificis ad quentes rmi d. d. episcopi Augustodunensis et rihum d. archiepiscopum directum, verbis sequenti­ Valentinus una cum secretario binisque concilii bus conceptum. notariis, apud rmum d. episcopum Senecensem ae contulere domutp d. Roux, in h*c urbe judicia, ubi Venerabili fratri,Petro, arehiepiscopo Ebredunensi, habet domicilium dictus rmus d. ep. Senecensis. Bkxkdictub papa XIII. ibique, ipsi personaliter loquendo, recitatum atque notificatum per dictum concilii secretarium fuit Venerabilis frater, salutem etc. Vix unquam a supradictum decretum. Tum rmi d. d. episcopi v fraternitate tua gestarum rerum documenta vel Augustodunensis et Valentinus perscriptas in de- litterarum significationes accipimus, quin peculiare creto monitiones ac declarationes ipeimet intima-. nobis afferant paternae laetitiae argumentum et runt dicto riho d. ep. Senecenai. Quod ei pro pastoralia sollicitudinis solatium. Nihil tamen juprima monitione fuit. Qui rmus djc episcopus Sene- cundius esse poterat, quam ut indictum a te procensia respondit, ae jura sua non deserentem neque , vinciale concilium resciremus, ac dignum vigilantiae provocationibus canonicis desistentem a ae juridice pastoralis dfficium non tibi modo tuaeque provinciae, denuntiatis, animo autem palam faciendi toti ec­ sed Galliae quoque universae gratularemur Est clesiae, quam falso variis de se sparsis rumoribus enimvero non minus fraternitati cuse decorum insimularetur de rejicienda subscriptione quacunque quam ecclesiasticis causis uer<»ssariutn votisque formulae Alexandri VII omnique repudianda pace, nostris optatum eo tempore, cura sacrae doctriope declarare ac profiteri coram Deo, haec duo se disciplinaeque rationes maxime postulant, celebrari firmiter credere: alterum, ecclesiae dogma esse, episcopales conventus, sacrorum canonum et sanc­ ecclesiam ipsam falli non posse, dum errores dam­ torum patrum exemplis et institutis praescriptos nat. . aut etratn dum de factis revelatione fundgtia ct commendatos. io quibus colendis et frequen­ judicium f4onuntiat. fidelemqde omnem teneri ejus tandi* Gallicanorum antistitum selps sese insignitum probavit. Facit autem eximia ista er£^ «arras re­ in Ips judicio stare sincero maxime fidei assensu, alterum contra, minime ecclesiam docere, in ipsam gulas observantia et reverentia, ut studiis tuis errorem non cadere, certis dum libris seu scriptis ( gratam inprimia et opportunam esse non dubitemus errores attribuit, neque tunc fidelibus quoad haec ministerii nostri operam, quam pro instauranda facta ad doptrinam spectantia internum ab illa veteri observatione de suffragantis consecrandis praecipi fidei ascensum? tum scilicet, cum in du­ impendimus. Propterea dilectum filium Rayrtionbiam voratur ac controversiam, quisnam sit scrip­ dum Recrbscium. ex clericis regularibus sancti Pauli torum sensus. Quibas declaratis, promptum se decollati, electum Nicensem, ad fraternitatem tuam d.r episcopum esse ac paratum memoratae sub­ dimittimus, ut in synodo ipsa aolemni more munus scribere formulae, non alia facta additione, modo episcopalis consecrationis'accipiat. Fructum interea idem a d. d. concilii Ebredunensis episcopis de­ curarum tuarum ae venerabilium fratrum coepite»· claretur super praedictis duobus articulis, tradita porum tuorum ad sacrosanctae religionis tutelam et sibi in testimonium ac munimentum authenticum animarum salutem expectamus uberrimum ac fra­ geripta declaratione, cui· ipse infra nomen suum sit ternitati tuae cunotoque synodali conventui apoappositurus, quin et apsis, si velint, tabulis suis stolicam benedictionem,, quam caelestis luminis publicis dicta jeclapatione prius ibi inserta. Quod praesidiique pignus esse cupimus, peramanter im . supereat,. perstare se in interpositis ad futqrum pertimur Datum Roma*·, die 31 julii 1727. generale concilium provocationibus. Rmus d·. archiepiscopus dixit, solvmni se ritu Subscripsit t Joemia·» episcopus Senecensis. die· dominica sequenti, ai concilip placuerit, con­ Praedicta omnia in actum redacta sunt, cui secraturum episcopum rmum d. Nicensem electum. subacripoare riH 4 d. apteoopi Angustottaaaaab Quod et ooocilio placitam eet. τ 75» CONCILIUM PROVINCIALE KBREDUNENBK, 1737 augusti te Promoter synodum ingressus in eoneema dépe­ ndit actam aibi a rffio d. episcopo Seneeenat deenaeiatam die 15 aeptembria sub veapetam, quod eaeteria reqaiaivit litis inatramentie adjungi, synodus poet recitatam actam edixit liti· instrumenti· ad, jungendum, prout a promoters requisitum tarât ACTE [afn ta aupplMMnto, ·* VllIJ. Poet haec deliberatam eat a aynodo da secunda monitione facienda riho d. epieoopo Seaecemi ex promotorie requiaitorio ; editumque eat bac de re decretum infra positum, cqjua autographum extat inter inatrumenta concilii authentica. i reo XXV CONGREGATIO GENERALIS. Aue 1737, di· J8 Septembria hora d· meridie S, in palatii arohieptaoopalis sacello, habita eat a rAo d. archiepiaoopo vigeaima quiata «usgragatio ffaMraih: eai interfuere Udam, qui praaeadaati interfueraat r$i d. d. epiaeopi, nboa d. de Roeroacio, Nie·*·» eleetua, r. d. de Paget, r. d. abba· Boeoodoaaaab, deputati, theologi et eaaoaieta· concilii. Deliberatum eat a aynodo da tertia monitione Csoioeda ribo d. episcopo Senecensi ex promotoris requisitione; atque in buno finem editam aat de­ cretum, ae^uentibua conceptum verbi·, cqjus auto­ graphum extat inter inatrumenta concilii. De Metam Danretnm Ex promotorie requiaitorio edixit concilium, ut Ex requiaitorio promotorie synodus jus dicens quamprimum intimetur rmo ' d. epiaeopo Senecenai aecunda monitio de iia exequendia, quae continen­ statuit, nt juxta concilii decretum die 15 praeeentur decreto dato die 15 bqjus menais: et .in hunc B tia menai· datum, quo trina edicitur facienda finem delegavit rAà* d. d. epieoopo· Siatarioenaem monitio rmo d. epieoopo Senecensi, interjecto inter et Glandavenaem, quibus edentat secretarius binique singulas monitiones diei unius spatio, absque mora concilii notarii, diotae monitionis peracriptum actam hac ipsa die procedatur ad tertiam et ultimam monitionem faciendam per rios d. d. episcopo· ad consuetam formulhm conceptari. Datum in concilio, vigeaima quarta in congre­ BeUicensem et Graasensem, quibus aderunt secre­ gatione generali, habita ante meridiem die 17-sep­ tarii*· binique concilii notarii, praedictae monitionis tembris anni 1737. Snbeeripsit f /Wn», arch, perscriptum actam ad consuetam formulam con­ p. Ebredunensis. , cepturi. Datum in concilio, in vigesima quinta congre­ Confestim poet editum decretum rmo d. epi­ scopo Senecenai denuntiata fuit aecupda monitio, gatione generali, habita post meridiem die \8 prae­ acto' sequentibus verbi· concepto jnf^a decretam tentis mensis septembris anno 1737. Subscripsit f Prtrxi, arch. p. Ebredunensis. ipaum autographum adacripto. Confeetim post editum dictum decretum rmo Secaada anaitio. > d. episcopo Senecensi intimata est tertii et ultimd Ipso temporia articulo, hora ecilicet undecima monitio sequenti acto, cujus autographum infra matutina dictae diei decimae septimae praeseqtis decretum ipsum extat adseriptum. menais septembris, auprapoaitum exequentea decreTertis et ultima munitio. . tam nhi d>fi. episcopi Sistaricensis et Glandavenaia β Ipso temporis articulo, hora scilicet de meridie una se contulere cum secretario binisqne ooneilii notariis apud rihum d. episcopum Senecenoem, do­ quarta dictae diei decimae octavae praesentis mum d. Roux, in hac urbe judicis, ubi habet domi- mensis septembris, suprapositum concilii decretum . cilium dictus rfiiua d. episcopus Senecensi·. Ibique, exequentea rmi d. d.-ppisoopi Bellicensis et Grasipsi personaliter loquendo, recitatam atque noti- sensis una se contulere cum secretario binisque ficatum fuit per secretarium concilii siiprapositum concilii notariis apud rmum d. episcopum Senedecretum. Tum rmi d. d. episcopi Sisiaricensis et censem, domum ,d. Roux, in hac urbe judicis, ubi Glandavensis monitiones declarationeaque decreto, habet domicilium dictus rmus d. episcopus Sene* die 15 septembris dato et ipsi pariter recitato, censis. Ibique, ipsi personaliter loquendo, recita­ contentas ipaimet intimarunt dicto nho d. episcopo tum ac notificatum fuit per concilii secretarium Senecenai. Quod ei pro secunda monitione fuit. praefatum decretum. Tqm rmi d. d. episcopi BelliQui respondit, insistere ae actis suis prioribus pro­ censia et Graaaenais monitiones declarationesque vocationibusque a se interpositis ad generale con­ decreto, contentas dato die Ibtjmjus mensis, quod cilium aliisque. Et subscripsit, declarando, minime •t ipso simul tempore recitatum est. ipsimet inti­ •e judicem sui competentem admittere concilium marunt dicto rmo d. episcopo Senecensi. Quod ei provinciale Ebredunense. pro tertia et ultima monitione fuit. Qui rihus d. episcopus Senecensis dixit, se concilii non admit­ Subscripsit t Joone··, episcopus Senecensis. Quae omnia in actum redacta sunt, cui sub- tentem tribunal, quatenus ineompetens et a se •cripsepe dicti nhi d. d. episcopi Sistaricensis et ® recusatum, insistere acus suis provocationibusque Glandavensis, concilii secretorius binique concilii praecedentibus, subscribens absque jurium suorum praejudicio. notarii. Subscripsit t JoaMNM, episcopus Senecensis. Subscripsere t Prtnu FmKitau, episcopus Sistaricensis, f Domtaicw, episcopus Glandavenaia, Qu·· omnia in actam redacta sunt;*cui sub­ D» Michti, concilii aecretariua, Fie/, concilii scripsere praefati rmi d. d. epiaeopi Bellicenais et notarius, Lcydon, concilii notarius. Grasaensis, secretarius binique concilii notarii. Subscripsere: f J., episcopus Bellicensia, t CaroXXI CONGREGATIO PRIVATA. Itu Ottaeimnu, epiaoopua Graasensis. \nn« 1737 die 18 aeptembria ante meridiem, D· Midul, secretarius concilii ; Fiat, concilii in palatii archiepiscopalis aacello, habita eat a rmo notarius; L*gdo·, concilii notarius. d. archiepiscopq vigesima prima congregatio pri­ Ingressus promoter dixit: vata: cui interfuere omne·, qui praecedenti inter­ fuerant nhi d. d. epiaeopi, rtfyus d. Recroorio, NicenReverendissimi domini. Hanc iterum officit sig. eleetua et r. d. de Puget. n^ei partem aliquam eaae arbitratae sum, ut ad Quae "in praecedenti congregatione privata agi- sacrum vertri concilii tribunal deferrem gemino· tatae tarant materiae, earuadem traetatin ma- g*Ûeo eeftoue editoe Ubroe, quibus, tttalus,a)tari: .3^ 761 ----------------- CONCILIUM PROVINCIALI EBRKDUNEN8K, 1737 Hjati 1« ----------------- --- —----------- ,---------------------------- -i--------------------- - —i—:— ‘ —....... 789 - - Ingres··» promoter reqUiritioaea» definitivam altori.- Ulÿtari· rfitorrtottoatr prwaAcda·. SaatJ •nimvero gamin· h»ee iniquitati· opera,, is qaibub Uti· intratae in iaetrootionem pastoralem perannant bob jam obaeure, Md palam «eae profeet vraarata que nhi d. eptoeepi Seneeensia, dicta· iratrmetionia h«taapi·· Noquo ia Ia error··, quib·· aoatrat, anotoria, a ae allatam, depeeuit ia dbaeeeau. Que verborum aut occultantur aria aat mitigatioae digranati, rdtna d. epiaeopua Graaeeeai· aa.’ quao temperanter. Ex ipeo aceta··· “u® moeati oom- jam rate de praediata imtniatiuna pastor·! rihi •picimu» aeripta prodire, radicite· aeelaaiao dagma d. .epiacopi 8oneoeaaia refers·» in synbdo expo­ pervertero nata principiiaqne fundata, a Oahriai suerat, iteravit; ipaaque poetatodum deeuo recitata ipaiaa principii» nnllateaaa aWuaroatia. In hi» eat inatractio pastoralia. Tum rAi d. d. epiaoopi nempe, quo· in praeaenti defero, aaeraa euchamtiae Glandavenai» et Vivarie··»·, liti· relatore· · con­ oppugnatur Ida· «uguatiqua altarium noatrortun cilio nominati, totam liti· acricm explicuere, ipoo •acriflcii veritaa; ac praetextu ntrinaqne oonciha»- verba faciente riho d. epiacopo GlradaveuaL dae at Anglorum at catholicae noatrae fidei, docu­ Finite relatione, eum pria· rogati rantratiam menta a primra eccleaia· aaecalia ad haee uaque auditique deputati ae theologi rrcemimaut: rmua noctro tempora oonataati ac perpetua traditione d. epiaeopu· Maaailienai· patribus expocait declara­ pervulgata, ipaaemet adeo conciliorum generalium vitquo: quandoquidem, ex quo in hanc urbem ad­ deeiaionea disturbantur ac dejiciuntur. Neque de­ venerat. animadvertisaet, ae · riho d. epiaoopo terreri potuit horum librorum auctor multiplici Senecenai paaaim et qualibet occasio·· praedicari anathemati» jaculato falmine · aacro synodo Tri- 1 I ut sporialitor ipai infenaum *) hoc uno nomine, quod dentina, cqjua aummam ille impune deapicit auc­ in edito a m Maaaiiiao paatecali documento advertoritatem : dum «cilicet - pro levi tantum ae mero •u» p. Courayer auctorem dissertationis do Anglorum aermonia minus accurati vitio deputat eisdem ver­ ordinationum validitate timui oertia quibusdam ver­ bi» aaaerta» defendere propoaitionea, quaa illa dam­ bi» impetiiaaet praesentia judicandae in»tructioni» navit. At enim, rihi d. d-, eum ex Augustini aen- paatorali· auctorem; propterva humillime aupplitentia eccleaia catholica minime posait approbare care ae patribua, gratam habere vellent, ut · vel etiam 'diaaimulare, quae fidei boniave moribua judicando eum ipeia riho d. epiaoopo Senecenai advertantur: an et veatrae in eccleai» judicum abatineret, quo ei vel leviaaima conquerendi aut dignitati» eaae non exittimabiti», hqjuamodi libri» expoatufendi probabilia anaa tolleretur. Quod ei specialem notam inurere? et mea» non eaee cre­ quidem primo ooofeatim denegatum eat · concilio derem parte» ad vetttrum judicium oenauramque ea ratione, quod pria» ab ipaa aynodo judicata deducere pernieioaaa, quibns .referti »unt libri illi, fuiaaeht recuaationum argumenta 'tam in ipaam a vero reetoque tramite* aberratione·, plurima cum rmum epiacopum' Maaailjenaem, quad ih caeteroa fidelium offensione conjuncta»? Unde requiro ae epiacopo», allata a riho d. epiaoopo Senecenai, fri­ poatulo, ut ab hac aancta synodo damnentur prae­ vola minimeque admittenda. Cum vero eadem dicti libri, tanquam approbante· edooanteaque de •aepiua aupphcana popoeoiaact rihu* d. epiacopua eueharistia miaaaeque sacrificio propoaitionea a Maaailienai·, adeptu· eat tandem, quod petierat Post haec a concilio lata Alit deacripta inferiu» concilio Tridentino damnata·; atque inauper,' tau- , quam injurioai auctoritati tam dietae generalia •ententia, promoturi» deliberationi adjuncta,'quarum autographa caeteri» concilii inatrumentia authentici· •ynodi tum aanotae aedi» apostolioae. Deliberatum Ebreduni, die 18 Septembria ■unt inaerta. anno 1727. Subscripait Gtupar d'Hui/utt, concilii DaAntttva promote·!· requlattto. promoter. Reverpndiaaimi domini. Quid hactenu» inten­ Cum receasiaaet promoter, querimoniam ejua tatum reliquiati», ut rmi d. epiacopi Seneeenai· recepit concilium ac subinde delatorum librorum animum, a communi diacrepantem eccleaia· ··■·>, examinatorem relatoremque nominavit rihum d. ad unitatem,' ai fieri peaaeÇs reduceret i»? Nihil epiaoopum MaasilienMUt. hac in parte providae veatrae excidit caritati. Reaumpta eat instituta concilii actorum recitatio, Omni·, conaulente apoatolo, advocaatia: privata quae deducta eat ad congregationem usque pri- colloquia'atque, in iia adducta Mcranim mouimeate vatanr duodecimam. litterarum, patrum teatimonia, rationum argumenta, ■uaaionum efficacia, ainceri aingulariaque amori» ae «tudii aignificationea. ' Quid communi eccleaia· XXII CONGREGATIO PRIVATA matri, ab epiacopo praeaertim, debeatur, commonAnno 1727 die 19 aeptembri· ante meridiem, »tr»»ti·; quantum in vubi» fuit filii affectum perconaueto in loco, habita eat a rmo d. archiepiacopo niovi»tia, excitaatia Voamet in ipaum caritate vigesima secunda congregatio privata: cui inter­ ( fratre», conailii» patre·, aollicitudine paatorea exfuere omne·, qui praecedenti interfuerant, rmi I hibuiatia. Felicea ' voa, ai veatria hortationibu» ac d. d. epiacopi, rinus d. de Recroacio, Nicensi» elec­ obaecrationibu» emollita tandem aliquando heu ni­ tu», ac r.°^ de Puget. mium aperte aignificata ejua proeaulia pervicacia, Ruraum' de materiis ad fidem et diaciplinam et vobi» lieuiaaet non eaae judicibu». et mihi a*craspectantibus continuata disputatione tractatum eat. XXVI CONGREGATIO GENERALIS. Anno 1727 die 19 aeptembri» ante meridiem poat privatam congregationem habitam habita eat ibidem a riho d. archiepiacopo vigesima sexta con­ gregatio'generali·: cui interfuere rmi d. d. epiacopi Vapincenai», Maaailienai», Beliicenaia, Vinciensis, Forojuliensis, Sistaricensis, Glandavenai», Auguatodunenai», Vivariensis, Aptensis, Valentinus, Gratia•opolitanua et Graaaenai·, . rmua d. de Recroscio, Nioenaia electu», r. d. de Puget, r. d. abba· Boaoodoneq·*·, deputati, theologi et canoniatac eencUti. Camma. eaaamaa. varam UXVB. ■ * SotinaUM Mt Maaailienai» roiacnpi caritaa ver» beroiia. qaaai Inapcrc horriadar pratia «■■!» 1720 et 17*1 m»· Mgrnto· tae iafotaa oataudit, ejaaaqe teaerrwa davatiu erg» .aa. eor Jeau. cai cum aam·· riviat» coaanaioae et mira rtrlelin» utilitate civitatem et dioeceaim ctmaeenvit. cujavque noaratiaeem eam iagmt· aal··»· frneta matimopen pro­ movit. (ViOmtar eximina liber p. Cb. 1 Malei · 3. «Hiatoir* aetatn rit repedtams ia manibus ribl d. 'anhiepiaoupi Sbraduuonsb vel, node vacante,, antiquioris provinciae episcopi, quibas a eauriHo potestas 1st, eum, dicta contingente retractatione et recipte oeetia, ot noa aHaa, a praedicta suspsarisae ot interdicto absolvendi cumque in pristinas resti­ tuendi fuastioaea episcopales ot sanctorum ordinum juriadfictioaemque ot iesprctionem te Sua dioecesi: Vt euicunquo vicario generali, officiali, vicosgetenti,· promotori, substituto, vicario foranoo et qribaaenqae ribs designatio vel potestate, utenti­ bus accepta ex approbatione dicti rihi d. epispopi Senecenaie interdicatur et vetetar expresse, ne exerceant ullam dictorum officiorum ac commissio­ num ex approbatione praedicta fonctionna, durante praedicta nhi d. episcopi Seneeensia suspensione et interdicto; digna; pars, a riho d. archiepiscopo assignanda, sumatur Ut a concilio ipso nominetur vicarius generalis officialis in dioecesi praedicta Senecensi, cui lit­ terae ad id necessariae tradantur a riho d. arehiNos Qaspar.d'Huguea, concilii provincialis Ebre- episcopo Ebredunenai concilii nomine; poterit item dunensia promoter, visio omnibus litis instrumentis : rmns d. archiepiscopus Ebredunensis, prout tibi videlicet, delatione ac querimonia a nobis habita etc. videbitur; alios in locum praecedentium substituere, [rte*nt*ntw dOeetpt Ktit mstruwota «nds* retient, si contingat, nominatos vicarium generalem et offi­ ftta >a MHimtie pmifo poti rqferrmfo sentinantor/.- cialem .vel vita >-edere vel morbo teneri, aut alia his omnibus rite perpensis, concludimus ac postu­ quacimlpte ex causa sibi probata; lamus: Ut fiat item riho d. arphiepiecopo Ebredunenai Ut damnetur pastoralia ■ instructio rdu d. epi­ potestas diversos a praecedentibus nominandi offiscopi Seneeensia, data die 28 augustiaano 172·, ciarios, qui jurisdictionem exerceant, sive volun­ tanqum contraria omnino constitutionibus Ale­ tariam sive contentiosam in praedicta dioecesi, xandri VII de praecipienda formulae subscriptione quibus officiants litterae concedantur a rmo d. quae constitutiones, regiis declarationibus obfinnatae arcfiiepiacopo Ebredunenai ad arbitrium revoca­ atque in euriarum tabulas relatae, jam iado a biles ; •O annis constanti usu in toto regno observatae Ut vicario generali a synodo nominato prae­ sunt; tanquam ia frivolum ac illuaorium -sensum cipiatur, publicari curet et execution· mandari tum detorquens bullam, quae incipit Fisvou» Doarim Senetii tum in tota dioecesi Senecensi constitutio­ SoboolÀ; ut seditiosa insuper, scandalosa, errores ( nem Umftniiui a. Clemente XI datam ; Γ ab ecclesia damnatos fovere nata atque ad schisma Ut ipsi iterum injungatur, tolli curet, si id fieri inducens, injuriosa -constitutioni Umgtmtiu, apo- posait, e registre seu actorum codice episcopatus stolicae sedi, a qua manabit dicta constitutio, epi­ Seneeensia, vel si non posait, deleri saltem et ex­ scoporum ordini, qui acceptavit, regiis declarationi­ pungi curet e dicto codice instructionem pastoralem bus, quae ejus in toto regno observationem edixere, datam die 28 augusti anno 1726, facta ad margi­ utrique proinde potestati, quae conspiranti consensu nem: mentione decreti concilii id praecipientis; eam fecere pariter ecclesiae regnique legem; de­ Item ex eodem codiee episcopatus Senecensi» mum ut approbans, suadens et commendans libri expungi mandetur acta quaecunque impugnantia haeretici lectionem, erroribus referti seditiosisque subscriptionem puram et simplicent formulae Ale­ sententiis, a summis pontificibus totoqfie episco­ xandri VII vel injuriosa < et contraria constitutioni porum ordine anathemate damnati atque vel iis Uiuyentta· ejusque factae acceptationi; solis, quos in ecclesia concitavit, motibus pro scan­ Ut gestionis suae rationem, reddere teneantur dalo publico habendi ab iis ipsia, qui maxime ei supra memorati officiarii singulis trimestribus rmo . favent: caetera vero, quae dicta instructione pasto­ d. archiepiscopo Ebredunenai aut saepius etiam, rali continentur, minime approbando, in quibus aUa ri opus sit; Ut ex fructibus episcopatus Seneeensia certa multa reperire est justa reprehensione maxime Ut praedicta supprimatur instructio pastoralis, impendende sive ad vitae cultam officiariorum, qui , edicaturque sub poena excommunicationis ipso facto " foerint *—!-‘ a - synodo, ——J- ut — diotam J!-'— est, nominati, :-sive :------ad J incurrendae, ne quis hujus provinciae ecclesia­ sumptus administrandae per ipsos dioecesis Sonesticae fidelis, cujuscunque sit status, conditionis oensis necessarios, cujus fructuum partis a se in­ aut sexus, lexemptus vel non exemptus, eam legat, sumptae rationem item teneantur reddere dicti . ' apud se retineat aut disseminet; et ut'teneantur officiarii riho d. archiepiscopo Ebredunenai. - sub eadenypoena,' juicunque apud se habent dictae Ut praefato vicario generali onus imponatur instruqtjems exempla, eadem in tabulas officiali- cogendae quamprimum Senecensi· synodi dioeoetatis dioecesis suae referre per se vel per alium; sanae, in qua ad subscriptionem puram et sim­ Ut dictus route d. Joannes Soanen, episcopus plicem formulae Alexandri VII adiget, quotquot Seneeensia, sit et-qipneot-^euspeneUB et interdictus de jure intéresse debent huic synodo, oertamque . ab omni episcopali functione exercitioque sanctorum ab iisdem recipiet verae ac sincerae constitutioni ordinum, simul et ab omni jurisdictione et in­ UmpemtM obedientiae significationem; spectione in dicta Senecensi dioecesi, donec acto Demum, ut praedictae pariter subscribere for­ authentico dictam instructionem pastoralem scrip- mulae Alexandri VII pure et simpliciter, necnon taque omnia in «jus defensionem a se odita re­ et veram ac sinceram constitutioni Umgsantos tractaverit et damnaverit, in iis praesertim, quae super tribus memoratis capitibus reprehendenda decuit in praedicta inthruetioM paatoeah; quod obedientiam certo testificari teneantur, quotquot in posterum ex dioecesi Senecensi accedent: sive ad aacroa ordhes prumevtmdi, aut mmoribus ordteibM^ r'' 7« 7M perioralis; qned decretam intimatam fait die 80 aagaati per secretarium et amboe aetaries oenrihi dicta r*e d. Baaitieesi epiccap a; andita relatione i* pvMCtt* MMkfe (μηΦμμΚρ feet· per rfaum d. epieoopam Grssasn··, ad id a eea> etHo deputatam, at habita lecti··· pabttaa qjasdem mandati: vW· etiam requisite·*· promotoria ia quarta congregation· generali diei 30 aagaati tam adversae instruction·· pesterait» quam adversae personam dicti rihi d. Hsuitiensis epiaeopi, tanquam SENTENTIA. ejusdem anatona: et decreta oosseihi ejnsdem diei Viau a ooncilio, cui adaraat iHastriasimn· ae de voeaadie episcopis e vietnioribae provinciia, roverondinrimu· domines archiépiscopal Ebrédu- Viaanenai, Aquensi, Arolatenei, Imgdunensi et Bi­ nansis, Uluatrimimi ae reverendissimi domini epi­ lantiaa; quod decretum intimatum est per secre­ scopi Vapiace·is, Bellioettsis, Vinciensis, Foro- tarium et amboe notarios eoaoilii riho d. Banitimui jabensia, Bistaricenais, Glandavensia, - Aedaenais, epiacopo cum interpellatione declarandi, an aliquem Vivariensia, Aptensis, Valentinensis, Gratianopoli- ex episcopis vocandi· suspectura haberet, cui inter taaaa et GraoMneis, querimonia promotoris facta in pellationi nihil respondere voluit; exemplo inetrusecnnda congregatione generali, habita die deeima b menti promoter! deeunciato die 31 augusti a parte octava augusti anni 1737 advenus mandatum dicti rihi d. Banitieaais, quo ae perstare dicit ia pastorale, cui titulua Znrivwction posterate otestatem ad judicium ferendum de scriptis concilii notarios; requisitorio promotoria in 15 con­ st persona ipsius, attenti gravitate rerum, de qui­ gregatione generali habita die 9 septembris hora bus agitur; in quo instrumento idem rihus d. ré­ matutina; processu verbali in eadem congregatione assurait practensam appellationem ad faturum con­ facto eorum, quae gesta sunt occasione convoca­ cilium generale, a se interpositam anno 1717 et tionis rmrum d. d. episcoporum e vicinioribus pro­ innovatam annis 1719 et 1730, necnan appella­ vinciis ; - et decreto concilii, quo dicitur, intimandum tionem tanquam ab abuau ad supremam Parisien- esse rmo d. episcopo Banitiensi adventum riorum sem curiam, .declarando insuper, se novam inter­ d. d. ejhscoporum Vspincensis, Massiliensia, Belliponere appellationem, tam simplicem ad fatarum oensis, Forojuliensis, Bistaricensis, Aeduensis, Vivaconcilium generale, quam ab abusu ad dictam se­ rienais. Aptensis, Valentineosis et Gratiaaopolitani,, premam Parisiensem curiam, si contingat, con­ ut una cum episcopis provinciae procedatur juxta cilium provinciale Ebredunense litem intendere canonicae sanctiones adversus dictam instructionem velle adversus scripta et personam ipsius, praefato pastoralem dicti tibi d. episcopi Sanitiensis et ejus instrumento in eadem congregatione generali a rmo personam, tanquam dictae instructionis auctorem d. archiepiscopo Ebredunenai palam exhibito; re­ confessum, praehabita missione rdurum d. d. epi­ quisitorio promotoria et concilii decreto in dicta scoporum Glandavensis et Aptensis a concilio de­ congregatione generali die decima octava - augusti putatorum, ut dictum rihum d. episcopum Banipronuntiato, quo dictum est, posthabenda esse tiensem hortarentur, quatenus id se reversus exitum praetenaae incompetentiae concilii allata argu- judicii averteret; intimatione praefati decreti per menta, atque incoeptam litem adversus praefatam secretarium et ambos notarios concilii, facta die instructionem pastoralem prosequendam esse, prout nona septembris ribo d. episcopo Banitiensi. qui ■expediet, quod decretum lectum et publicatum fait respondit, se persistere in prioribus snis dictis et io ipso concilii consessu dieto’riho d. episcopo Sani- protestationibus; exemplo altenbs instrumenti, ab tiensi; exemplo alterius instrumenti, a dicto rmo ipso ribo d. episeopo Banitiensi denuntiato dicta d. episcopo Banitiensi subsignati et ab ipsomet die nona septeidbris, quo. obtendit, ipsi denegatam recitati in eadem congregatione generali die 18 au­ fuisse facultatem adstandi cum aliis rmi· ^1. d. epi­ gusti et in consessu concilii deposito, quo instru­ scopis decantationi solemni hymni 7« Dswm, factae mento rmus d. episcopus Sanitiensis proponit recu­ in ctMjleeia metropolitans pro felici partu seresationes adversus omnes et singulos concilii patres; niaaimah reginae nostrae; declaratione rihi d. archiprocessu verbali eorum, quae dicta sunt hac de episcopi Ebredunensis in congregatione generali causa; requisitorio promoturis in tertia congre­ habita dicta die nona septembris Mira pomeridiana, gatione generali, habita die 19 augusti, et decreto qua declaratione veritatem rei gestae testatur circa concilii, quo declaratum est, propositae recusationes praetensam rihid. episcopi Banitiensi· conquestio­ generales et particulares frustratorias, informes et nem; requisitorio promotoris et decreto concilii, nullas esse, ai proinde iis non immorande ulterias quo statuitur, declarationem rihi d. arehiepisoopi pergendum eas* ad syamen praefatas instructionis actis concilii esse inserendam ot simul riho d. epi- ipriquu etiam toesurae î>MmmK, live potentate· •coeptari aaarianaait aat eeefaasionee ia praedieta üaaiaai SeaeeMmi aatfaatf, riva hapetntari val Btteraa sise dicta· saper provision· ia tinmens earia obtentae vol btaeficterum. eollatioMe aapsr patroneram seelesiasticonun aat laicorum prases· tatioae* aat aNe qaeris modo. Deliberatam. Ebredsni, die vigesima Mptembri· anno 1737. Babwripsit Gaspar verbali primae monitionis, factae statim cilii consessu reliquit: visis .etiam interrogatis, ipsi post dictum decretum hora quarta vespertina dictae riho d. episcopo Sanitiensi factis a riho d. archi- diei 15 septembris a rini» d. d. episcopis Aeduensi episcopo Ebredunensi, et responsionibus dicti rmi et Valentinenai, ad hoc deputati», adstantibus secre­ d. episcopi Sanitiensis, conducentibus ad confirma^ tario et‘ambobus notariis concilii, dicto rmo d. epi­ . tionem tam praefatae pastoralis instructionis suae scopo Sanitiensi, cum ejusdem responsione in dicto quam scripti mox ab ipso relicti et prioram, quas processu inserta et ab eo subsignata: in qua re­ ' facit, protestationum ; exemplo actonrm duorum sponsione continetur ejfisdem episcopi restrictio pro parte rihi d. episcopi Sanitiensi» promotori de­ ■eu explicatio circa subscriptionem formularii et perseverasti* in »ui» appellationibus ct protestanuntiatorum dicta die undecima septembris sere tinis horis; quorum uno novum dat exemplum 0 tionibus; exemplo instrumenti ^ieti rmi d. episcopr dictorum instrumentorum, jam denuntiatorum die- Banitiensis, “—promotori --------J------ J“‘* dicta J:~ “di»—115 sep, denuntiati bas undecim* et decima octava mensis augusti tembris hora pomeridiSaa, in quo- jam allata in praeteriti, quibus continentur .ipsius praeteasae ra­ prioribus instrumenti» réassurait et conatur appeltiones incompetentiae et recusationum tam geno, . lationes suas et suam agendi rationem probare sub ralium qnam particulariuqi adversus ribos d. d. •aio iterati» protestationibus; processu verbali se­ archiepiseopum et episcopo» comprovinciales: altero cundae monitionis die 17 septembris horis 11 matu­ autem non solum praedicta argumenta incompe­ tina, a rihi» d. d. episcopi· Bjstarioeasi et Olandatentiae et recusationum .iterum innatant, verum vensi, ad hoc deputatis per decretum concilii ejus­ etiam novas recusationes generales proponit adver­ dem diei in 24 congregation· generali, adstantibu» si» rmo» d. d. episcopo» ex vicinioribus provinciis secretario et ambobus notariis eoneilii, dicto rmo vocato» occasione gestorum cires decantationem d. episcopo Battitiensi ; cqjus responsum fait, t|uod •olemnem hymni T* Dntm, de quo Aupra, et recu­ retinet perseverantiam contentorum in instrumentis satione» particulares adversus maximam partem ex ab eo productis et suis appellationibus àd con­ praefatis rfitis d. d. episcopis-, exemplo aHerine cilium generale et aliis, et subsignavit declarando, instrumenti, denuntiati promotori die dasdosima se non agnoscere tribunal concilii; processu verbsli septembrte. ante meridie»·, quo rihus d. episcopus tertiae et ultimae meaitionis, factae die 18 Mp-, Banitieum» protestatur, se non agnovisee eeneitium, tembris hora quarta pomsridiaaa, a rttis d. d. spiet postulat siM acte eeueodi, qnftw innotescat, se aqayto BaHissutf et ΟημμμΙ, ad hee deputatis ia accedens roependeatdre proprio euper interrogatis, ipsi a concilio faciendis occasione querimoniarum promoter» tam adresse» praefatam instreetioeem .. i, . ■ - iiUhiiln1-·, t-. t. ...·-.· j .-, .. · - ΐ. 1 d k·»- . X YM coxautm provdiculi aRKDUiaoraK, nn .«gnati u 770 >& nte^regatioM ρ·«1 qjuedem diei, adstaati- h satisfecerit, debite retractando te rite eeademnaado taa aaaratària a* ambnbmi Mtarüa aaaiailH, diète 'tam dietam instraetiôswm pasteenlem quam qaaeribad. apiaaa^n Binitianaj, oqjas rsapoMaai Ht, euaqno alia ab eo ad eam defendoadaat eoaeeripta; aa absqao agaitsoae tribunalis pantare ia a«a quo eaan retro stati nais eeneUbmn potestatem feeii appnUàtioaübaa te protaetatiotebus, te aabaigaavit: riho d. arenioptecopa Ebreduneasi metropolitans et, audite iterate rotatione facta a ribo d. aphaopa vaepate sedo metrnpnlitsaa, antiquiori proviaeias Gtnaasosi natam, qaaa ia dicte maadato pastorali safraganoo, ad hoc requisitam absolutionem dicto ■paatiaeatar; te iaeupee sadita nlatiuM feeta tottas rteo d. Joaani de Boaaen, episcopo Beaeoeasi, con­ praesentia processas a nhis d. d. episcopis Ohada* cedendi et impertiendi. vend et Vivarienei coasmimariis ad hoc deputatis; Vetat et prohibet concilium, ne quis interim viate deaiqus definitivis coaehuioaibus promoter»: ' sive vicarius generalis, sive officialis, vieeagereaa, oauûboa diligenter parpanaia, sanctisaissoqus Dai promoter, decanus ruralia, vicarius foraaeua et qui­ nomine iavaeate: vis alter offieiarina ecclesiasticus, a dicte rmo d. Concilium, non obstantibus supradictis apella- episcopo Senecensi constitutus aut delegates, du­ tionibua, damnavit et damnat praedictam instructio­ rante praedicta suspensione, ullam exerceat muneris nem pastoralem, cai titulus: hutnetion pueierele sui praedicti Amotionem; conciliumque eligit ac de meMtepacar l'ittfiu de Sente, dans IngneUe, d constituit in tota dioecesi Senecensi vicariam gene­ l'occasion ds* tetete gui as Mal rdpeadt» de m ralem simul et officialem, quamdiu durabit praeassrf, il rend se» clergé ft et» fettfle défoeiteine B dicta censura, rdum d. Joannem d’Yse de 8aldoa de tte dernier! tenlinmt tetr let coeieeietiotu pu presbyterum, capacem, idoneum, 'pietate, selo doc­ epiteni Ngliee, en date du singt-dirit «odl eril eepi trinaque conspicuum, cui in hunc effectum traden­ «ma eiegt-eix; tanquam temerariam, scandaloeam, tur nomine concilii litterae vicarii generalis et seditiosam, ecclesiae, epiaeopia et auetoritati regiae, officialis a rmo d. archiepiscopo Ebrediutenai : qui injuriosam, schismaticam, haeretico spiritu plenam, quidem vicarius generalia, aimul ut Benetiam ad­ erroribus refertam et haereaea fovqntem: in bis venerit, synodum convocabit dioeceaaaam inibique praecipue, quibus adversatur purae et, aitaplioi signaturam exiget puram et simplicem fbmularii summi pontificis Alexandri VII formularii signa­ Alexandri VII ab iis omnibus, qui nondum illam turae, cui vexationis nomen adaeribit; in bis, quae praestiterint; exiget etiam in posteram ab iis falso et injuriose profert in constitutionem IZns- omnibus, qui sive erunt promovendi ad ordines gmitas et in ejus factem acceptationem, affirmando, sive per viae aut alia quavis ratione canonica ad dictam constitutionem ecclesiae dogma, mores, beneficia erant inatitaeadi. Praeterea dictu · vica­ disciplinam et hierarchiam evertero; in bia, quae rius generalis jubebit, ', codice actorum episcopatus ad damnati libri Moralium Queenelli considera­ auferri, si^ possit, instructionem pastoralem suprationum commendationem affert, cujus libri lectio­ dictam, discindendam, simulque alia, quaecunque* nem permittit et suadet, teaquam alendae pietati acta potuissent ibi inseri, eandem dictae instruc­ maxime idonei; in his etiam, quibus rmus d.·epi­ tionis pastoralia doctrinam continentia, pariter scopus Senecensis eos ex suis, qui occasione supra- c discindenda; si vero extrahi non possint, ex dicto dictorum post mortem suam possent inquietari, codice expungenda et delenda curabit, adhibita ad hortetur, ut a principiis dictae suae instructionis marginem praesenti» judicii mentione. Et insuper pastoralis non discedant; quos omnes errores denuo prospiciet iis, quae ad sanae doctrinae disciplinaeaffirmavit dictus nnus d. episcopus Senecensis, tum - que ecclesiasticae sive restitutionem sive firmamen­ in scripto per modum litterarum omnibus < sisuris tum conducere aut necessaria fore judicabit. Quo­ directo tam suo quam sibi adhaerentium nomine, niam vero prhefata constitutio Vmgenihu nondum dato mensibus junio et julio praesentis anni, quod in dicta dioecesi Senecensi fuit promulgata, curabit scriptum ipsemet recitavit, in pleno consessu, ejue- sine mora-juxta formam solitam promulgari. que exemplar sua manu subscriptum deposuit, tum Concilium item toto supradictae censurae tem­ in actis suis omnibus, adversus promotoris expostu­ pore promotorum constituit ac deleget in dicta lationem allatis; minime tamen intendente concilio, dioecesi Senecensi rdum d. Joannem Allard, preshis singularibus designationibus caetera, quae in bvterum, capacem, idoneum et tali muuere dignum ; dicte instructione pastorali enuntiantur, approbare, •aqueXin hunc finem nomine coneilii litteras a riho in quibus alia multa notavit, justa reprehensione d. archiepiscopo Ebredunensi traditas recipiet. Qui maxime digna. Vetat ac prohibet sancta synodus, ' quidem, sive vicarius generalis et officialis, sive ne quis fidelis utriuaque sexus, sive exemptus sive promoter, erunt revocabiles a riho d. archiepiscopo non exemptus, tam dioecesis Beneoenaia quam hujus Ebrcdmieaei aut. vacante sede archiépiscopal·, ab ecclesiasticae provinciae, doceat aut sectetur pra­ p antiquiori provinciae suffraganeo. qui. alium vel vam dictae instructionis pastoralia doctrinam aut alii» in praecedentium locum sufficient, prout e cujuscunque alterius libri in favorem dictae in­ re ecclesiae fore judicabunt. Et ex fructibus episcopatus Senecensis assume­ structionis conscripti; ne quia etiam hujusmodi libros legat, imprimat, vendat aut spargat in vul­ tur tertia para, necessariis administrandae dioecesis gus; praecipiens omnibus aliquod horum exemplar Senecensi» sumptibus impendenda ac propterea re­ apud se habentibus, ut continuo reponant ‘illud ponenda in manibus praefati Vicarii generalis et apud tabularium suae dioecesis; supra dicta omnia officialis, qui supradictae partis fructuum, simul et sub poena excommunicationis ipso facto incurrendae, totius ndminiatrationia suae, quemadmodum et ipse ordinario reservatae. promoter muneris sui, nho d. archiepiscopo EbreStatuit sancta synodus, u| dictus rihus Joannes dunensi aut, vacante sede archiépiscopal·, antiquiori de Boanen, episcopus Senecensis,. qui dictam in­ provinciae suffraganeo singulis trimestribus aut structionem pastoralem subscripto proprio nomine saepius etiam, si ab iis requisitum fuerit, rationem suam declaravit et adoptavit, et qui, non obstan­ reddent. tibus monitionibus canonicis eidem factia, ut dictos Insuper ebristianisaimo regi humillime supplica-, excusus suos* retractaret, pervicaciter ia eis per­ bitar, at praesens judicium auctoritate sua firmare severavit, ait te maneat suopeneus ab ossni officio ejuaque exacutionem promovere velit. Statuit ac te jurisdictione episcopali et ab omni exercitio decrevit concilium, praesens suum judieium hac in ordinis tam episcopalis tam sassrdstalife donec urbe notifioandnm ac denuntiandum dieto rmo d. 771 OONCHJUM PROVINCIALE EBBBDVNENB, 1727 augtssti 1« 77» Joanni d· 8oo»os, eprieepe Ssueesmd, iimpli»- * ot npprsbnta ft»·»· · potribus smIIm Postmodam quo ilHus UH rsliaqnondnm M tamper ia ark· Wm· sswstarins ex sodom (afgwta publicavit Seaoesriri kgondum m promolgamlum at ubiris smiteatiMi pridie a oonriBo lotam tai instructions·» jus postulat, aa qate igusrnnttam sjas posait praa- paatorabaoi rihi d. «ptaeopi Heuecsasri «t in porso■Mt ipstas, quatenus ancioris diotae instructionis. tsndsre. Data· ia ooaeiNo provincisji Mredaaeari, die Pebtioats sentsntla, coat exquisita Prissent rota a vigosimn sdptembris aunt millesimi saptingmrtsrimi patribaa omnibus, excepte r*o d. epiaeopo Massi­ vigesimi soptimi. 81· subsignatam in nutegmpbo: liensi, ot relata ftiiaaent nfco d. archiepisoopo rita t Ego Ptfrat, arehtapisoop·· p. Ebraduaeari·, deseripto in prima seerione: rib·· d. arehiepiaeop·» dixit: «satatis· jrfecatf potrftas. Tom a secretario promulgatum fuit decretum de indieeuda sessions quinta ad diem dominicam sequentem, praesentis menai· diem 28, nhus d. arehiepieoopaa adataatibua •olemniter benedixit; publicatisque a secretario aabacripai. I Ego Ptinu JosrpÀttsds CtuttUetu, ep. Foro- centum dierum indulgentiis, de more a ay node conoeaaia iia, qui caerimoniae interfuere, concilium juHsnsis, definiens aabacripai. + Ego Flodoortfar, ep. Yincieaaia, deflniens aab­ recessit ad paiatium archiépiscopale eodem, quo ad scclesiam accesserat, ordine. acripai. Infra promulgatae sententiae autographum latine t Ego Petr*» Pretteiteia, ep. Siatarieenaia, de­ B conscriptum extat actum promulgationis ejusdem finient aabacripai. f Ego Dooumau, ep. Glandavensi·, deflniena aententiae hia verbi· conceptum: Die vigetima prima menai· septembri· anni subeeripsi. + Ego Attiani*» Franciteut, episcopos Aeduenaia, millesimi septingentesimi vigesimi septimi in quart· sessione concilii Ebredunensis port promulgationem deflniena subscripsi. t Ego Ftaaristat Erptaoldus, ep. Vivariensis, de­ decretorum : d· conrtihtiioaitas oportoNeis, praedicta sententia promulgata fuit. Quo facto, a patribua flniena aubaeripai. f Ego Jamtu» BtpiaU, ep. Aptensis, deflniena. concilii requirita aunt vota ; at iis relati· ribo archi­ episoopo, ipse rihus archiepiacopu· pronuntiavit: aabacripai. t Ego ri/nvndar, ep. et cornea Valeotinenaia, Mntrntio fitnil petrib*». t Ptirtu, arch, p. Ebredunensis. deflniena aabacripai. Die vero 22 aeptembria anno 1727 riipraporita t Ego Jaamaa, op. et princepa Gratianopolitanus, sententia rite denuntiata fuit rmo d. epiaeopo Senedeflniena aabacripai. + Ego Csrofas Oetariott., ep. Grassensie, deflniena eenri^ dapldxquo illius exemplum ipsi in manus repoaitum cat, latino scilicet et gallico sermone aabacripai ’). . . descriptum : prout habetur ex acto ipso perscripto qüabta aaaao. denunoiationi·, apposito infnr, singula dictae senAnno Domini 1727 ss. d. n. Benedicti papae XIII C tentiae autographa, latine et gallice conscripta sepontificatus quarto, chrirtianiarimi regia Ludovici XV quentibus verbis. r rni duodecimo,''die vigetima prima septembri·, Denuntiatio sententias. quae erat diea dominica, habita eat in ecclesia Anno 1727 die 22 septembri· ante meridiem, metropolitans quarta sessio ea quae sequitur forma. Hora 8 matutina adftiere in palatio archiépisco­ per secretarium, cui aderant bini . concilii provin­ pal· rihi d. d. episcopi iique omnes, ex quibus con­ cialis Ebredunenri· notarii, rite denuntiata fuit cilium constat. Hinc processam est sd eocleaiam supraporita sententia gallice conscripta: àtque tum metropolitanam eodem ordine ac modo, qui in ilHa· ad verbum descriptae simul cum enarratione praecedentibus sessionibus descripti sunt Rmua visorum litis instrumentorum tum praesenti· de­ d. archiepiacopu· in throno ·αο verto· induit sacri­ nuntiationi· acti exemplum, decem scriptis paginis ficanti·; tum pontificaliter missam celebrans, con­ unoque codice descriptam, in mana· traditum ac secravit in episcopum rihum d. Nieensem electum, relietum' est riho d. Joanni de 8oanen, epiaeopo cum ipsi. consecranti adessent rihi d. d. episcopi Ssneceari, - ipri personaliter loquendo in dicta urbe Ebredunenri ipsoque ejus in domicilio, quod habet Glandsvenris et Graaaemi·. . · Peracto sacrificio, eaedem adhibitae sunt, pre- apad d. Roux; praedictique secretarius et notarii ce·, quae in soasione secunda, iis^emque ritibus. subscripaerq tum praesenti autographo tum praefato acti denuntiationis exemplo. Praeterea in manus Dein secretariu· · pulpito promulgavit decreta iris, quae more solito excepta pd*0** d. episcopi 8enecehsie traditum sc re­ eoartitaitoaitaia lictam est altorum exemplum latino sermone de­ um· lartntitj ‘frrirrlmarii scriptum' tam judicati, sententiae praedictae, ipsis­ 'I [Sota tManu» rsl—, esi iatartat, is oossti- simis quibus in quarts sessione latinis verbis est rcsarsasttoMsi hase hisos rarbi· describit: tstias· t/syprihu promulgatum, quam acti promulgation^ ejusdem. C« tat h » Praedicta omnia, ne ignorantiam possit praetendere. dasio» dMaittve· Subscripsere ·*·*■ •ptri* ds Is ssQmU qsi riga· dsas I» egasUss, as ■’·· arsit qpporile iq/rs dietiss scwlcsrier «nUognspÀum latint 7» dsss* s» Hta sessi ssffssl· q» Is tt la seals sisaos naeeriptua _ dont je raris. Llbq>rit-8aist nuda viMIs ·· mütas ds ses*. . Anno 1727 dis 22 septembri· ante meridiem. » ans serait pat-dtra pu trap»· sa sUsu» pis· stasis, ai ' mprim· sa tssptft ptas pntasd. La stases dais «taq tasrsa per «ecretariem, oui aderaat bini obndlii provin­ Pwtast tost » tarapelS, p» sa ssal'dvdqs· qsi M Is ssstadrs ciali· Ebrsduaeosta notarii, rite' dssrantiata fhers ■eevuMut si qsi parlât base ds ses rang, n· ·» psssssnt tam judicatam* aeattaitine supraporita·, ipri· latinis isnasMlsa tassMs ds la ptas vive dsslssr, ptaMsds dn p^/aessai qell· sllstast pseasassr, stasstas ta'Dise, rsrapito ds vsrbis ennsmiptam, quibus promulgatam Mt,-tam fasta ititas ptesnulgati· h p»»·lltaltl tarit qsi Iss satasH deflniens subscripsi. t Ego Prmdtcut, spiscopua at comes Vapincenris, dsflniens subscripsi. t Ego Jeetmet, op. ot d. Bellioenais, dsflniens 778 CONCILIUM PROVINCIAL! MRMDUNKN8K, 1797 auguati 16 —------ ---------- ------ - ----- ---- ------------ -i--------------------j ' 774 -dieterumque tarn judieati que anti premulgatioaie, A tas sui iategritatia Mai monimeata srdentisque aianl et pneeaatis deBontiatioais aoti exemples, stadli ia saaa doctrina defbndeada advenu eem septem pagiate descriptam, ia bum traditam aq impugnaatinm impetus, quam at tantillam infirmari relictam eat ribo d. Jaaaai de Soeaea, epieoopo possent vagis hujusmodi rihi d. epiaoopi Bimenemria Sdaoeonoi, ipei penaaaliter loquendo ia dicta urbe; aeeuaatioaibuB, qaap et nihil certi designarent et Kbrodaneui ipeoqua eju ia domicilio, quod habet iis temporia circumstaatiia adducerentur, quibas apud d. Rouxji atqae subeeripeere praedicti secre­ non tata accusato labem inferre, quam accusanti taries et notarii tum praeeeati autographo tum oausae detrimentum afferre valerent; eum praeterea praefato acti praesentia deneatiatioaia exemplo; id jure asseverate quisque pomi videretur, erroris cum praeterea ia manna dicti rihi d. episcopi aocwari ab iis, quos conatet errori esae deditos, Seneoensis traditum ae relictam fuisset exemplum, honori potius quam dedecori facile esse ab omni­ , altorum praedictae sententiae plene descriptae bus tribuendum. De integro recitata faore decreta: do epueopit, simul eum enarratione risorum litis instrumento­ rum, gallica sermone. Praedicta omnia, ne igno­ do oeaoaMW, de oeWretioae missos, quae fuerant in secunda sessione promulgata. Eaque omnia rantiam possit obtendere. Subscripsere de Jdickel, concilii secretarius, Pia/, rata habita eunt stque approbata a rihi» d. d. vici­ narum provinciarum invitatis episcopis. concilii notarius, Ltfdm, coneilii notarius. XXIII CONGREGATIO PRIVATA. XXIV CONGREGATIO PRIVATA. Anno 1727 die 43 septembris ante meridiem, Anno 1747 die 22 septembris ante meridiem,' in palatii archiepisoopalis sacello, habita est a riho in palatii archiepisoopalis sacello, habita est a rmo d. archiepiscopo vigesima quarta congregatio pri­ d. archiepiscopo vigesima tertia congregatio pri­ vata, cui interfaere in praecedenti congregations vata, cui interfuere rihi d. d. episcopi Vapincensie, Massiliensis, Bellicensis, Forojuliensis, Vinciensis, nominati rihi d. d. epiacppi ac r. d. de Puget. Quae in tertia sessione promulgata fuerant de­ Bistaricensia, Glandavensis, Augustodunensis, Vivariensis, Aptensis, Valentinus, Gratianopolitanus, creta: d» euraiu at mfuriuisteetions aeeraawetorum, there item recitata ia praesenti consaesn, atque Grassensis et Nicensis ac r. d. de Puget. Rihus d. episcopus Massiliensis' palam declara­ item ut priora 'rata sunt habita atque approbata a rmis d. d. vicinarum provinciarum invitatis epi­ vit, nulla re prorsus se animo discrepare a synodi scopia. judicio de doctrina instructionis pastoralis rmi d. episcopi Seneoensis, quin potius toto pectore ac XXV CONGREGATIO PRIVATA. mente adhaerere se justae illius pronuntiatae dam­ Anno 1727 die 24 septembris ante meridiem, nationi notisque censoriis seu qualificationibua, quae consueto in loco, habita eat a riho d. archiepiscopo illi doctrinae merito a synodo inustae sunt, simul vigesima quinta congregatio privata, cui interfuere et judicio, quod ab eadem synodo pronuntiatum iidem rihi d. d. episcopi, qui praecedenti inter­ est in personam rmi d. episcopi Seneoensis. <· fuerant, ae r. d. de Puget. Idem declaratam fuit a rmo d. episcopo Nicensi. Pensata sunt diligenter atque cohstituta decreta Tum rmus d. episcopus Massiliensis supplex ro­ in proxime futura sessione promulganda. gavit patres, vellent recordari eorum, quae frequenti synodo'dixit tunc,'cum a riho d. episcopo Senecensi XXVII CONGREGATIO GENERALIS. judex fuit recusatus: nimirum, acerbissimo cum animi dolore audiisse, se ab episcopo insimulari Anno 1727 die 24 septembris hora 3 pomeride traditis erroiibus in mandato pastorali, a ae diana, in palatii Srchiepiscopalis sacello, habita eat edito die 14 Januarii anno 1746; quamvis autem a riho d. archiepiscopo vigesima septima congre­ probe intelligeret, satis per se ipsam detegi ac gabo generalis, cui interfuere omnes rihi d. d. epi­ confutari calumniam, tum ex circumstantiis, in qui­ scopi, qui praecedenti interfuerant, r. d. de Puget, bus positus eum accusassct rmus d. episcopus Sene- r.· d. abbas Boscodonensis, deputati, theologi et censis, tum ex vaga ipsius accusandi ratione, qua canonistae concilii. nullum singillatim appellaret errorem nullumque Rihus d. episcopus Massiliensis retulit ad syno­ etiam generatio,, seu erroris materiam proferret,- dum de libellis a promutore delatis die 18 mensia nihilominus tanto acerbius ferre se, vej minimam hujus in congregatione generali: qui libri in prae­ sibi labem suspicionis injici de adulterata aut etiam senti consessu palam revoluti sunt, atque instituta debilitata veritate fidei, quanto sibi conscius esset fuit eorum accurata recognitio examenque censo­ flagrantiori se studio accendi purae illius atque D rium. · illibatae servandae; caeterum multum inde mitiga­ XXVI CONGREGATIO PRIVATA. tum fuisae conceptum animo dolorem, quod iis Anno 1727 die 'M septembris ante meridiem, coram paratis judicibus fuisset accusatus eoque in consessu episcoporum, quos et plurima· religionis consueto, in loco, habita est a' riho d. archiepiscopo cognition^jnstructos et pari tuendae veritatis solo vigesima sexta f congregatio privata, cui interfuere incensos esse pernosceret; quibus -proinde totius, rmi d. d. episcopi omnes, qui praecedenti inter­ sententiae suae ac doctrinae rationem reddere nup- fuerant, ac r. d. de Puget.' Actorum concilii incepta recitatio ad vigesimam quam non summo honori duceret; quare humillime se supplicare ipsis, censoria aggrederentur ratione primam usque congregationem generalem de­ opus recognoscere impetitumque examinare manda­ ducta est. Rmus d. episcopus Gratianopolitanus tutamen tum; quod . si aliquatenus reprehendendum esse ' judicarent, oatenus et ifxe Idem retractare ac a concilio petiit in lite, quam habet pro seminario damnare judicioque synodi proprio, si opus esset, suo, in patres Oratorii Jesu. sanguine subscribere promptus esset ac paratus. Poetiilatiopi concedens synodus rogavit rih»n Ad quae respondit synodus, superva^aeum d. archiepiaeopum, ut in epistola, quam ad regem esae pronus, institui, quod postulaverat rihus d. chriatianissimum de rebus in concilio geetis est episcopus Maseitimmia, mandati a aa oditi examen, conscripturas, hanc etiam .episcopi causam regi -eum UhmMet* eoseet jam iade ah iattte eptoeopa À oeameadaadam caret. 775 CONCILIUM HlOVINCIALE EBREDUNENSF, 1787 augusti 1« 776 A auamque de transubstantiatione et reali 'praesentia,. XXVII CONGREGATIO PRIVATA. Obnati corporis et. aaqguinia in 'sacramento eucha­ . Anno 1727 die 36 aeptembria -ante meridiem·, ristiae necnop circa . alia ecclesiae 'dogmata fidem consueto in loco, habita eet a riho d. Archiepiacopo innumeris in locis suspectam demonstrat. vigesima septima congregatio privata, cui iidem Quapropter concilium in Spiritu sancto congre- . ' interfuere rmi d. d. episcopi,'•qtfi-praecedenti inter- gatum, iniocato Christi nomine, auditis theologorum' fuerant, 'et r. d. de Puget. · • votis, ipsaque pro rei gravitate causa mature per- 1 ' Deliberavero patres de ea. quam adbibituri jpensa, praefatam dictorum librorum doctrinam: ' essent, ratione in promulgandis decretis judicioque falsam, temerariam, scandaloaam, sedi apostolicae concilii in sua (puisque ijioecesi ; * viaunique eat ac / et ejrisciipia injuriosam, schemati et haeresi favep^ ' ? constitutum, ease in*NtnKJmgm edendum man3d- tem, erroneam, jam a sapcta Trldentina synodo tuni pastorald unilfh atque consTmile, quod eaaet damnatam et haereticam declarat et ut talem cunctorum suffragiis ap^obandbm, et quo uteren­ damnat et antthematisat. Praeterea praedictos tur ad praedicta promulganda singuli rmi d. d. libros retinere, legere, commodare, describere aut episcopi Iam comprovinciales, quam qui synodo typia edere universis utriifsque sexus Christi fide- ' interfuere invitati. Ubua sub poenis n jure praescriptis prohibet, eoaPerscripta eoncilii acta recitata fuere usque ad que apud tab^jium dioecesis reponi mandat. quartae sessionis narrationem. · Datum iar concilio provinciali Ebrédunenai, in B vigeaima octava et ultima congregatione generali, XXVIII ET ULTIMA CONGREGATIO habita die vigeaima sexta mansis aeptembria anni GENERA LIB. millesimi septingentesimi vigesimi septimi [Sic Anno 1 <2< die 26 septembris hora de meridie signatum ad authenticum :] tertia, in palatii archiepiscopalis aaeello^habâta est Ego Petrus, arch. p. Ebredun., definiens sub­ a nh<> d. archiepiacopo vigesima octav^et ultima acri pai. congregatio gonerAlis, cui interfuere rmi d. d. epi­ + Ego Franciscos, episcopus Vapinconaia. definiens scopi omnes, qui praecedenti interfuerant, r. d. subscripsi. de I’ r. d. abbns Boacodonenaia. deputati, Ego Henricud, episcopus Massiliensia, definiens ' theolofri et banoniatae concilii. subacri |»i. ns(itufum examen librorum a promotore deEgo Joannes, episcopus et dominus Bellicenaia, latoru^ die 18 praesentis menais exegit aynodua sacri Romani imperii princeps, definiens sub­ tulitque in delatoa libros censuram infra descrip­ scripsi. tam. cujus autographum oxtat inter instrumenta t Ego Flodoardus, episcopus et dominus Vincienconcilii authentica. / ais, definiens subacripai. Ego Petrus Josephu» de Castellane, episcopus • * CENSURA / Forojulienaia. definiens subscripsi. adversus quondam libro» golliee fimpressos. t Ego Petrus Franciscos, .episcopus Siataricensia, Facta a concilii promotore denuntiatione libro- <■ definiens subseripai. rum. quibua titulus est: Dissertation sur la validité Ego Dominicus, episcopus Glandavensi*. dede» ordination» de» Anglais. A Bruxelles, ekes Simon finiens subscripsi. Hersterens, libraire, 1723, et : Défense de la disser­ Ego Antonius Franciscus, episcopus Aeduentation: sur la validité de» ordination» des Angloi», sia, definiens subscripsi. contre le» différentes réponse», gui g ont été faites Ego Francisco» Begigaldus, Vivariensis epiacoarec les preuves justificative» etc., par l’autheur de pus, definiens subscripsi. la dissertation. A Bruxelles, cher Simon Herttevens, t Ego JoonaM Baptilta, episqopus Aplensis. de­ 1726. Audito, hac super re riho d. epiacopo Massi­ finiens subscripsi. liensi, cui cura demandata fuerat referendi, quae t Ego Alexander, episcopua et coniea Valentinencensuris ecclesiasticis digna viderentur in prae­ ais, definiens subscripsi. < dictis scriptis: eosdem, coram propositos ac dili-· Eg· Joan., epire. et princeps Gratianopolitanua, genter examinatos, justo anathemate dignos facile definiens subacripai. agnovit haec sancta synodus. ' f Ego Carolu» OetaWanus, epiac. Grasaensis, de­ Ex illo siquidem examine evidenter colligitur, finiens subscripsi. praefatos libros sub falso et inani futurae cum ■j· Ego Bagmundu», episcopua Niciensis, definiens ecclesia Romana Anglorum conciliationis obtenta subscripsi. 0 hseretica dogmata exsuscitare; neque enim audacissimo huic ertbris magistro fait satis primatui D XXVHl ET ULTIMA CONGREGATIO Petri detrahere, auctoritatem episcoporum aperte PRIVATA. impugnare, catholicam circa sacerdotium et in Anno 1737 die 37 septembris ante meridiem, anima, impressum per sacramenta characterem doctrinam adulterare, venerandas, quae in cele­ consueto in loco, habita est a nho d. archiepisoopo brandis sacris mysteriis adhibentur, caerimonias vigeaima octava et ultima congregatio privata, cui despectui et ludibrio objicere, ea domum circa iidem interfuere rihi d. d. epiaoopi, qui praecedenti sacramentorum formam edocere principia, quibua iutarfaorant, ae r. d. de Puget. Deliberatum fuit, ut sequenti die post meridiem vel ipsa destrueretur sacramentorum substantia; quod stupendum et horrendum magis, ut sacrilegas synodus solemai ritu procedens intéressât generali de eucharistia Anglorum opiniones,, in sacrosancta omnium ordinum supplicationi habendae pro cele­ Tridentini coneilii synodo profligatas *), a censuris branda festivitate translationis sacrarum reliquiarum vindicaret, nullam praesentem in sacrificio altaris beatae Victoriae; quae eolemnia procedendi ac sup­ immolari victimam, et missae sacrificium esae dun- plicandi caerimonia eam referret, quae pro dimit­ iaxat repraeeentativum et oommemorativnm, ac tenda ac solvepda synodo fuisset de more indicenda. Peracta atque absoluta eet actorum concilii re­ proinde modem sacrifiai in cruce pareoOi rosans usoralrMMs m miros jieri, - asaerers non erubuit. citatio. + + + + + + 'MK. Trid., sees. W. cas. Ï. Tum demum constitutum fait a synodo, ut nomine suo conscriberentur litterae ad summum ,,ιι,ι,,·,,,,,, i. , ■■■HI |-ι· ■■'■" y' ■ ’ * " 777 * ‘ ' ’ . . . , * 2 / ' '’ . ■ ' '' · * ' ‘ CONCILIUM “PROVINCIALE EBREDUN^W, I<27~^gu.ti Iti * .1..'. pontificem, ad regem christianisaimum, ad Galliae A episcopos, ad eminentissimum cardinalem de Fleury,, publicae rei administratorem, et ad ipsos Senecen­ ai· dioecesis fideles; curaque commissa perscribendii ad summum pontificem rmo d. episcopo Graaaensi ; ad regem christianisaimum rmo d. episcopo Gratia-■ 4 jkipolitano ; ad Galliae episcopos rmo d. episcopo Sistaricensi ; ad; emineiitigfimum cardinàlem dê Fleury rmo d. episcopii Augustodunensi. et a£ fideles dioecesis Senecensis rmo d. episcopo Vivariensi. . '· ’ ('umqup in solita sede sua reversus rmus d. archiepiseôpu» consedisset, râù d. d. episcopi, rih-', guli per Ticem ad altare ahfedentes. inclinato capite nd rœum d. archiepiacopum, deinde ad altarè. subscripsere pariter eo, qui sequitur. ordine et modo. t■ Ego Franciecus, ep. et comes Vapincensis. pnneep» sancti imperii, subacripai. t• Ego Henricus, episcopus Massiliensia, atfbacripsi. . Ego Joannes, episcopus et dominus Bellicen»ia jt V |T ULTIMA BBfiSIO. Die dominica, quae fuit dies vigesima octava septembris, anno millesimo septingentesimo vige* aime septimo, aa. d. n. Benedicti papae ΧΠΙ ponti­ ficatus anno quarto. regnÇahristianissimi regia Lu­ dovic) XV duodecimo, habita vat in ejglesia metropolitans quinta et ultima sessio eo. qui se­ B quitur. modo. Hora octava matutina rmi domini 'episcopi caeterique * omnea. quibus constat concilium, in * palatium archiépiscopale convenere,' ungo processionaliter itum eat ad ecclesiam pretFopolitanam eo veatium ornatu eoque procedendi ordine, qui designatus fuit ac praescriptus in prima congrega­ tione generali. x>*' Illuatriadiinua ac nhus d. archiepiscopus, cum in throno nuo sese sacrificantis vestibus induisset, , missam pbntificaliter celebravit de communi virgi­ num, eum hac die ex praecepto dicti nui d. archiepiscopi officium fieyet de translatione reliquiarum sanctae Victoriae. Peracta missa, caedem sunt recitatae preces, eaedem adhibitae caerimoniae, ac in tertia sessione. Tum secretarius e manibus nhi d. archiepiscopi • excepit more solito decreta, quae promulgavit or­ dine sequenti: 1 dt baptismo, 2 de confirmatione,* 3 de eucharistia, 4 de poenitentia, de extrema unctione, C» de ordine, 7 de matrimonio, X de in­ dulgentiis, 3 de reliquiis, M de sepulturis; et denique censuram supra transcriptam adversus quosdam libros gallice impressos, quibus titulus est : Dissertation sur la validité des ordinations des Anglais etc, et: Défense de la dissertation sur la validité des ordinations des Anglais contre les différentes réponses, qui y ont été faites etc, Quae cum decreta recepta et approbata fuissent a patri­ bus more in praecedentibus sessionibus usurpato, illustrissimus et rmus d. archiepiscopus orationem habuit. Cum perorasset rihus d. archiepiscopus. so alter in swtftem reci­ nos prédécesseurs; La plupart d'entre noua ont peret istyw eentiret. eu l'honneur d être les témoins des favorables Exitiali* quippe libellus iste formulae, ab Ale­ dispositions de Vôtre majesté à satisfaire sur «a xandro VII ad excidendam -radicitus jansenianam point leswux empressés .que lé clergé formoit haeresim Sapienter praescriptae, futilibus vim om­ dqpuis si long-temps. peret, et nihil pene, jued non perntua ditplicerei, a A L'expérience du passé, h connaissance des nem distinctionibus conatur adimere; Clementi* XI irretractabilem constitutionem, quae incipit Uni­ maux préseft* do. l'églisp, I efficacité du jepêde genitae Dei jUtes, palam et aperte proscindit. Per­ étoient de puissants motifs pour noua faire dêxtesr niciosum. denique Quesnelli Considerationum mora­ de voit revivre un usage consacré pur la pratique lium librum, totius ecclesia* judicio damnatum, des temptxapostoliques. Les lumière» supérieures vôtre majesti*, la summis, verius dixerimus, horrendis encomiis ex­ tollit ac veluti nutriendae fidelium pietati* idoneum sagesse qui préside à ses conseils, son attachement à l'intégrité ae la foi l'ont rendue sensible nubien .praedicat atque commendat. Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo général et aux besoins particuliers. C est dans des pacis, inexpertum nihil· reliquimus, beatissime pater, vêrs aussi respectables, qu elle s authorisé la mé­ ut fratrem devium nd debitum sanctae matri eccle­ tropole d'Embrun à s amemhler en concile provinsiae obedientiam revocaremus. Sed hominum ouate B cial, et lea évêques des provinces voisine* à s y comptorum et gui veritate privati eunt, deditae joindre [tour discuter et traiter de concert les ' consiliis et deceptus, omnium nostrum plenissimis affaires qui nous paroltroient intéresser davantage la religion et le dogme catholique. amoris et officii monitis corde restitit obfirmato. Nous pouvons, aire, noua rendre à nous-mêmes Quocirca, ne, ut scribebat synodus Carthaginensis '), diu inultus multa occupans insanabilis error la justice que nôtre unique but a été de remplir Nous nous sommes accresceret, neve. aberrante pastore, oves commissi un devoir aussi important. gregis abducerentur in praeceps, advocatis e vici­ attaches A déclarer nos sentimens sur les points nioribus provinciis plurimis episcopia, ut causae de doctrine qui nous ont , paru exiger une attention plenior cognitio haberetur, judiciumque ageretur plus particulière, pour nous opposer au cours des splendidius, praefatum reverendissimum episcopum nouvelles erreurs. Noua avons choisi, dans les 'Senecensem, uti damnatos spepius errores foventem divqra canona de discipline, reçût déjà dans nos et ecclesiae rebellem, omni jurisdictione episcopali églises, ceux dont noua avons jugé que 1 exacte et exercitio potestatis, tum episcopalis tum sacer­ observance contribueroit davantage à l'édification dotalia, suspendendum esse decrevimus et suspen­ des peuples soûmi* à nos soin» Do tels objets n'offroient que des idées conso­ sum ore unanimi pronuntiavimus. Quid superest, beatissime pater, nisi ut concilio lantes, si nos soins n eussent été |>artagé· par la nostro s. v. major accedat auctoritas, qua decreta douleur que noua ont causé les plaintes qui ont robore firmentur apoatolico, et qua plenissime con- c été déférées à nôtre tribunal contre un de no* stet, reverendissimi episcopi Senecensis causam rite confrères, et cette première douleur n eut été en­ core que passagère, si 1 examen que noua avons et legitime dijudicatam fuisse. Nostrae hac super re demississimas preces b. v. dû faire de ces plaintes, ne nous avoit convaincu audituram benigne, spem non dubiam faciunt vigor qu elles n'etoient que trop bien fondées. · Des doutes scandaleux renouvelle* hautement ille sacerdotalis et pastoralis ilia vigilantia, qua ■ dominicum gregem verbo pascit et exemplo : hancce sur une question solemnellement décidée; un livre fiduciam multum juvant vestrae ad ducem nobis et proscrit par la réûnion de tou* le* évêque* au auctorem operis, illustrissimum Ebredunensem me- souverain pontife, remis avec éloge au grand jour, tropolitanum, litterae ipsum ergà et synodum une constitution dogmatique adoptée par le corps entier des pasteurs, traitée outrageusement, sont officiosissimae. Deum interea precamur enixe, ut ecclesiae suae en peu de mots les divers exces que nous avons b. v., renovata ut aquilae juventute, diu praestet remarqués avec d'autant plus de douleur dans les écrits de ce confrère, que nous nous sommes trou­ salvam et incolumem. Ita vovent, paternam vestram benedictionem vez dan* la dure, mai* indispensable nécessité de les réprimer. enixe postulantes, C'est la fâcheuse extrémité oû nous a réduit beatissime pater, son insensibilité aux répréaentation* qu un zèle sanctitatis vestrae obsequentissimi ac devotissimi filii p tendre et compatissant à son malheur dictoit sucarchiepiscopus et episcopi in con- cemivement à chacun de noua Bien persuadez que la gloire la plus pure que nous puisions ac­ cilio Ebredunensi congregati. quérir eût consisté à ramener à la vérité celui de t Petrue, arch. p. Ebredunensis no* frères qui sen éloignoit, nous n'avons rien Datam i» concilia Ebre'’De mandato concilii omis pour vaincre son obstination ; mais elle a dunenei, die 'Jfl meneie eepDe Michel, a secretis. rendu vain* et inutile* tou* no* effort*, et c eet tembrie anno 1787. cette obstination seule à qui on doit attribuer un jugement dont la rigueur s'est fait d'abord sentir LETTRE 8YNODIQUE à nous-mêmes dan* le tempe que nous n'avons pû la refuser aux droits sacres du ministère dont nous rag. somme* revêtu*. 8ire Noua avoua regardé oomme un effet singulier de la protectio* que vôtre majesté ne cerne d acoorder au évêques do son royaume, la par­ donné d assembler le concile de mission qu'elle la province d'Embrun. ) ’) A4 lanse. L Etabli, lire, comme vou* l'êtes. protecteur des saint* canon», titre auguste dont vôtre piété vous rend si digne; nous ne craindrons point d'employer auprès de vôtre majesté les même* expressions dont se servit autrefoi» le pape a Léon en écrivant [Spiel. 81] à un empereur d* même nom, et de vou* exhorter dan* cette conjoncture, de faire une M>· 783 » CONCILIUM PROVINCIALE 1 EBBKDI -VEN8E, 1797 augusti IB . 784 sérieyse attention que la puimance royal?' ne voua A Alexandro VII praescriptae ad ejurandas quinque eut .point seulement confiée pour le gouvernement Jansenii propositiones in sensu ab aqctore intento, temporel de rétro rovagme, \mais, qu'elle est prin­ aperta fronte refragatur; constitutionem Uteifenilus, cipalement dépoeée dans voa'rnaina pour protéger quam universalis ecclesia amplexata eat,' non solum, l'église, .afin qu'en arrêtant lea entreprises tétpé- audacter respuit, sed pravae, etiam doctrinae j>er rairea, voua aoéteniea lés choira qui ont été pru­ insignem calumniam insimulare noq veretut et, demment réglées. pt vrfua aaaftriei 1a jouissance dicens malum bonum et bonum malum, Quesnclli' d'une paix solide dans lea lieux où l'un.a vû le librum, per praefatam constitutionem damnatum trouble et l'agitation. cum centum et, una propositionibus inde excerptis, j C'est en tenant*une route auaai sûre que *voua gregi suo tanquam ab omni erroris labe immuneni Tnériteres, être, que noa annales voua mettent au et ad fovendam pietatem saluberrimum commendat ; rang dea Constantin», dea Théodùses, des Mercians, ac si ipse solus cum paucissimis sequahibiis; aliis de» Justiniens, et.que vous fOua montrerai fidèle Christi fidelibus ubique gentium desipientibus, saimitateur de la religion dfe s. Louis et de Louis psret, ipse solus, reliquis caecutientibus, lumen le grand. veritatis aspiceret. ’ Pour nous, sire, après avoir répandu en com­ mun devant le thrône du Dieu vivant, des prières ferventes pour la conservation de vôtre majesté, nous nous hâtons de retourner dana nos diocèses, soutenus par 1Λ confiance de ne nous être pas montrés indignes de la préférence qu elle a bien voulu nous accorder. Le même esprit a dirigé toutes nos délibérations: eHes ont été formées par le seul désir de défendre la vérité attaquée, et de procurer à des peuples menacés de la séduction, un secours que nous ne pouvions leur refuser sans prévarication. Nos decrets munis du sceau de vôtre uuthorité serviront d'un frein propre ù arrêter le progrès de l'erreur, de même que nôtre convocation faite par vos ordres, est un témoignage éclatant de la reli­ gieuse déférence que vous aves pour la voix des ministres de l'église l). lut justice que vôtre majesté rendra sans doute à la droiture de noa démarches, nous fait espérer qu elle trouvera un nouveau motif de rendre com­ mun à l'avenir l'usage de cea saintes assemblées dans l'attention avec laquelle noua avons tâché de remplir en même temps dana celle-cy nos dif­ férons devoirs. Nous somme» avec un respect très - profond, sire, de vôtre majesté les très-humbles et trè»obéissan» serviteurs et sujets les archevêque et évêques composant le concile d'Embrun. Λ Embrun, U Z7 septembre 1727. Par le con­ cile, De Michel, secrétaire. * ■ In lacrymis tuctuque jacentes, diu obtestati sumus eum, qui aperit oculos caecorum et. aurea . surdorqpr 'patero facit, ut fratri nostro, in tam B gravi delicto praeoccupato, dàret poenitentiam ad cognoscendam veritatem, simulque nihil intentatum reliquimus, ut juxta apostoli praeceptum, in spiritu lenitatis illum instrueremus et a doctrinis variis et ■ peregrinis abductum, quod unice in votis erat lu­ craremur. Credebamus, hortando, suadendo, obsecrando, in quo tofi fuimus per dire plurimos in omni patien­ tia et doctrina, credebamus, inquam, factum iri. ut, qui hactenus , sibi quodammodo derelictus, in suo sensu abundare falso praesumpserat, sanctae synodi in Spiritu sancto congregatae sanis sermonibus et ejus, quae secundum pietatem est, doctrinae tan­ dem aliquando, ut p*ar erat, acquiesceret. Sed pro dolor! inani spe jactati humus, imo vero dolori nostro novam dolendi materiam suppeditans, tan­ quam aeger multa febre laboransc contra medicos insanivit et priores exeeksns gratioribus excessibus t. in ipsa synodi) cumulavit, ita ut cum propheta dicere possimus: Experte ri mus pacem, et non est bonum, tempos curationis, et ecce turbatio (Ilierem. XIV. 19). Cum igitur, nec charitati» officiis victus, nec etiam monitionibus ecclesiastici» permotus, pertina­ citer renuerit intelligere, ut bene ageret : ulterius dissimulare nobis non tutum est, christiano autem populo et vobis praesertim perniciosum: atque ad­ eo censuimus cohibendum,- ne diutius noceret ovi­ bus, et sanguis earum de manu nostra requireretur. Itaque ad lugubrem sententiam contra vestrum EPISTOLA 8YNODICA rmum episcopum et illius instructionem pastoralem ad dilectos fratres, capitulum, clerum st populum . coacti venimus; doctrinam istius praesertim tan­ ecclesiae Senecensis. quam seditiosam, scandalosam, achismaticam, spiritu Vobis omnibus scribendum duximus, .fratres di­ lectissimi, de eo, quod spectat ad omnes. Urimur graviter, nimis ecclesiam vestram procellis errorum jactari ; et quod magis exaoerbat dolorem, inde ortam esse tribulationem, unde consolatio sperari debuerat. Indixit antistes vester bellum veritati, auctori­ tati, judiciis, et sponsae Christi praelium movit; filiis inobedientiae non solum manu» dedit, sed etiam ducem et antesignanum se praebuit. Ad synodum nostram delatam eet documentum pastorale, datum Castellanae, die 98 augusti anni proxime elapsi, quod reverendissimus Seneoensis episcopus suum agnovit et in paroeciis vestris suo jussu fuisse promulgatum ultro confessus est. Legimus documentum illud et exhorruimus. Quis enim talia non exhorreat, nisi attondens spiritibus erroris jam a fide discesserit? Anetor illius subscriptioni purae et simplici formulae, ab ■) K»«< ta eoae, le Coasuatlnofl» S TMatase [Mansi, Cone., ΙΠ, MB.) haeretico plenam, erroribus refertam et haerese» foventem damnavimus; iHum ab officio et juris­ dictione episcopali et ab omni officio ordini» tum episcopalis tum sacerdotalis suspendimus, donec, profana vocum novitate relicta, quae recta ac de­ centia sunt, sapiat Simulque saluti vestrae con­ sulentes, quasi rationem pro animabus vestris red­ dituri, dioecesi vestrae regendae praeposuimus vini|m enutritum verbis fidei et bonae doctrinae et jam dudum pietate, scientia, selo et ecclesiasti­ carum rerum qsu d» eocleiia bene meritum. Mirum non sit, dilectissimi fratres, episcopum, cum tanta contumacia ecclesiae judicia et auctori­ tatem avenantem et ab iis gregem sibi commissum avertere cenantem, non 'eas dedisse poenas, quas postulare videbantur regulae canonum et ipsum etiam judicium divino ore prolatam contra pro­ phetas, qui locuti sunt vana et vident mendacia, de. quibns dixit Dominus: tn coeiciHo populi mei non snsnt, sn scrvptaro domus Israel non scribentur, tue m terram Israel inpredientar, eo quasi decepe­ rint populum means. <- 785 · * ■ ' - ' · ' K ■ ' ' .CONCILIUM PROVINCIALE ÊBREDUNEN8K, K J? augusti 1« ' Χ»β DeoebAtne, dum fratri nostro xelo veritati* et A vibus adeo querelis ia ipaum contortis responderet, justitiae iwci cogebamur, misericordiae non re- dilueret impositum crimen et gravisaimaçi auspioordnri, docente apostolo, Cerros Dei mansuetos 'cionem a se amoveret. "Respondit quidem ille ease ad omnes, cum. modestia corripientes eoa, qui ipterroganti,' sed pro dolor1, detestandum illud resistunt veritati?' opus anum eaae- agnovit, manu' propria .suo nomine . Quapropter sic in errantem animadvertimus, ut obsignavit asaeruitque, promptum ae eaae, qui‘illud medicinam potius adhibuisse videamur quam poe­ acriter propugnaret. nam; sin autdm mitiori manu tractatus ad cor non Quia tunc fuerit omnitAn sensu», quia spiritu».' redeat, in kmaritudine animae nostrae consolabimur qnantoque fuerimus pronai dolore, vixeonjii p<>»invicem -in verbis istis : Quid debuimus facere prae­ set. Quos labores non suscepimus, quaa non im­ suli induratq et rebelli, et nod fecimus, ut conver­ pendimus curae, quo eum errantem ad.'aeniorem teretur et viveret? 1 aeneum revocaremus? Sed frustra. Quod ad vos spectat, fratres dilectissimi, roga.. Accire ’ergo e vicinioribus provinciis episcopos ? mus et.obsecramus vos in Domino Jeaq, ut, quem­ numero plurea operae pretium fiximus. in Domino admodum per praedictam sententiam accepistis a confiai futurum, ut dictum antiatitem, apt suis pre­ nobis, quomodo vos oporteat sentire et placere cibus et colloquiia defictum, aut solemnioris judicii Deo, sic et sentiatis; si fidem vestram a tramite apparatu perculsum, ecclesiae matri reatituerent veritatis insinuatio male docentis pastoris averterit, Incredibile dictu, quanti» cum humanitati» et reh hodie vocem matris ecclesiae benignissime revo- gionis officiis prosecuti sint, Nihil intentatum, cantis audite: doctrinam ab illa in Jansenii et inexpertum i__ " nihil_ omiaere. ut illius aniiuum pravi» Quesnelli libris damnatam religiosa detestatione exasperatum consiliii fglai» opinionibus imbutum m conailiia. damnate; illi repugnare, vel ipso trahente proprio 'et in suis erroribus pertinaciter obfirmatum e men- ' episcopo, quasi peccatum ariolandi est, ot quasi dacii tenebria eruerent. scelus idololatriae nolle acquiescere. Verilm quid prosunt obdurato cordi rationum Sit igitur vestri erga sanctam synodum obsequii momenta ve) adhortationum pondera? ^Haeretico- , debiti indicium a venenatis pascuis pastoris vobis rum more judicibua recusationem. rationibus cavil­ subducti reoederej Sit vestri in ipsum amoris lationem, citationibus et interrogationibua appel­ officium errantem deflere et supplicibus a Deo lationem, monitionibus contemptum, dilationibus precibus quotidie postulare, ut illuminans seden-. tandem contumaciam opposuit. tem in tenebris et umbra mortis, in viam obedienPeaaimp eo in rerum statu quid facto opus? tiae, unitati» et pacis pedes ejus quam citissime Nec crimen omnino inultum relinquere ferebat dirigat. religio, nec etiam meritas 4b eo poenae summo ' * Charitas nostra, dilectissimi fratres, cum omni­ jure expetere commiseratio suadebat. In illud bus vobis in Christo Josu. igitur propheticum plene intenti : Cum iratus /ueris, Datum Ebreduni, die 23 mentit eeptembrie 1727. mieerieordiae reeordaberie, satius duximus, ai in reum nec severius nec segnius vindicaretur. 1'lti praeterita, futura prospeximus et absolutioni locum, EPISTOLA SYNODICA si forte resipiscat, in Domino concedendum judica­ ad mtrtndittimut Galliae epiteopot. vimus: sicque fidei deposito, saluti praesuli», gregis Reverendissime domine, utilitati ac denique totiu» ecclesiae expectation! Quod olim tantopere commendabant oecumenica consultum fuisse confidimus. concilia, quod tot abhinc annis expetebant cleri Faxit Deus, ut, quae unanimi patrum consensu Gallicani comitia, quod demum exigebant vel ipsa gesta sunt, amplitudini» vestrae suffragio compro­ ecclesiae discrimina undique ingruentia, hoc- a bentur. Faxit etiam, ut, quem in exemplum aegre summa nec satie laudanda regis pietate consecuti dedimus, in ac tandem reversus, caeteris ait exemplo sumus et studuimus religiose exequi. redeundi. Obtenta igitur celebrandi concilii licentia, reve­ Ea sumus, qua par est observantia, rendissimos provinciae nostrae episcopos Ebredu- reverendissime domine, num convocavimus; ibique sacra fidei dogmata amplitudinis vestrae acerrime propugnari, expurgari mores sanctioreshumillimi et obsequentissimi in que universalis disciplinae leges in integrum restitui Christo servi curavimus. + Petrut, arch. p. Ebr. Unum nos siimmo moerore perculit: fratrem Datum in concilio EbreDe mandato concilii amantissimum, arctissimis huic nostrae provinciae dunenti, die 27 mentit eep­ De Michel, secretarius. obstrictum vinculis et vel ipsa sua provectiori I» tembrie 1727. aetate venerandum, reverendissimum episcopum Senecensem doluimus graviter accusatum. P. 8. Post exaratas praesentes litteras et jam Ejus nomine inscripta prodierat anno* proxime in- pleno consessu perlectas sd nos pervenit typis elapso inetructio pattoralie sub die vigesima octava hnpressa, quae reverendissimi episcopi Seneeensis augusti, typis impressa. Hoc idem documentum nomine inscripta et ad cunctos Galliae episcopos ad nos detulere concilii promotores, prout scatens .data fuit epistola encyclica. Commentis, calumniis erroribus, refertum conviciis et schismatis ignibus et factis, supposititiis eam esse plenam, luculenter accensum. Tria praecipue eaque gravissimi pon­ demonstrabunt vel ipaa acta concilii, quantocius, deris hoc in scripto mature perpendenda ob oculos ut speramus, in lucem edenda. Ratum interim posuere, auctoris videlicet audaciam in damnanda illud et fixum est, salvam omnino, penitus illaesam pura et simplici formularii subscriptione, temeri­ et integerrimam esse et semper fuisse hujus sanctae tatem tum in lacessenda constitutione Unigenitui synodi libertatem. Imo notorium est, omnes et tum in impugnanda illius acceptatione ubique singulos hujus concilii nostri episcopos et nomina­ terrarum ab episcopis facta, obstinatissimam deni­ rim praefatum reverendissimum episcopum Sene­ que animi pervicaciam in tuendo Reflexionum mo- censem eandem prorsus libertatem hatluisse, et ad ralMM libro. Praedicto at coram adatanti epiaoopo ipsum saepins ia qualibet hebdomada nuntios et Seneeenai ex juris praescripto injunximus, ut gra- cursores pervenisse. CONCILIUM PROVINCIALE Ebredunense, 1727 augusti 16 787 • Μ - ■ · -- « 78fo ........--—,----- A exception ni restriction; dans le second1) le même pape assûre le roy qu’il a reoaflbq avec joye la „ d» Μ. ΓΜφιο d* Otfuie. . soûmission et l’qbéissançe des quatre évêques dans Μ. l'évêque de Grasae. ayant pria le bureau a la signature, puce . et simple qu'ils ont faite du dit que l'instruction pastorale de M. lévêqUé de formulaire, et qu'il lui est ien plus—agréable Menez répandue dan· le publie depuis pfè· d'une d'être porté û usa^ de clémence envem eux, que année avoit excité le zèle et latteation de top·'' d'être obligé à user de rigueur à cause de leur le· évêques, et particulièrement de ceux de cette- opiniâtretés .: proving; que dâîlleurs Je* exce» dont cette pièce , 'Des brefs de Clément IX, M. de Grasse, a passé étoit remplie .frappoient tellement d, la .première è la bulle Fiiwàm Domini de Clément XI dont U-a lecture, qu'il ne lui avilit pas fallu /w ïopg travail fait Γ analyse. Il a remarqué, 1* Qu’elle déclarait 'pour ae mettre en 'état' d'exécuter les ordre· jde précisément, que pour satisfaire aux constitutions lauemblée, et aprè* avoir donné Une-idée, géné­ apostoliques’), tous les Adèle· doivent’rejetier et rale de cette instruction, et avoir représenté toute' condamner'non seulement de bouchonnais encMe l'importance du jugement que le concile.avoit à de coeur, le sens du li4re de Janséniu· comme le prononcer, il a divisé son rapport en troia partie·; •dns hérétique qui a été condamné dans les cinq la première regardoit la signature du formàteire propositions. 2’ Qu elle condamnoit expressément d Alexandre VII, la seconde la constitution C7m- la doctrine qui enseigne que pour rendre aux conpenifua, et la troisième le livre des Réflexion· B stitutions apostoliques l'obéissance qui leur est due, morales. il h est paa nécessaire de condamner intérieurement M. de Orasse a exposé dans la première partie, comme hérétique le sens du livre de. JanaéniUs con­ que M. de Menez «oûtenoit ■) que l'église n'a. droit damné dans les cinq propositions, mais qu i! suffid exiger la sjghature, que des décisions quelle fait soit de garder sur cela un silence respectueux. sur le· dogmes révélés, et non pas de* jugefnens 3 * Que ’) cette bulle eondamnoit l'abus qu'on avoit qu elle prononce sur les faits dègmatiques, que voulq faire des brefs de Clément IX puisqu'elle par conséquent la signature du formulaire d Ale­ taxoit de témérité ceux qui vouloient faire servir xandre VII doit être .expliquée selon la distinction ce· bref» i) la défense de leurs erreurs, coinnie si du fait et du droit authorisée par Clément IX et Clément IX 'eût admis quelque sorte d'exception que quoi qu'il eût signé le formulaire purement et de restriction dans une affaire si importante, lui et simplement, c'est conformément à cette distinc­ qui avoit protesté qu'il n'en aurait. jamais admis tion que doit être entendue'sa signature; que le aucune. M. de Grasse a fait sentir combien ces pape Clément XI, dans sa bulle Fmpem Domini, décision· étoient contraires aux principes de M. de ne prononcé rien sur le silence respectueux qui ne Senes sur la signature du formulaire: il a remar­ regarde que le fait de Janaêniu·; qu il eût été à qué ensuite qu'on ne pouvoit signer le formulaire soûhaiter que lassenjjilée · dtf. oJérgé .de J 705 eût* purement et simplement, et cependant ne pus con­ mis hors de toute atteinte la distinction du fait et damner intérieurement le sens du livre de Jandu droit pour ôter aux ennemis de la paix et de , sénius sans pécher non seulement contre la sin­ la doctrine de l église, les funeste· atteintes qu ils cérité chrétienne, mai· encore contre l’honnêteté portent il l’une et à l'autre; que-la signature du publique, sans être parjure et sans tromper l église: formulaire est l'occasion et la source de beaucoup que M. de Senex s'avoüoit coupable de tous ces de maux, qu'on a raison de soûhaiter qu elle soit excès lorsqu'il diaoit qu'en signant le formulaire abolie, et que jusqu A ce que ce· voeux soient purement et simplement, il n'avoit jHiint eu dessein accomplis, il n épargnera rien pour, maintenir la de condamner intérieurement le sens du livre de liberté des signature· expliquées selon la distinc­ Janséniu·. tion du fait et du droit. Sur ce que M. de Menez no a étoit pas seule­ M. de Grasse a combattu ces principe· en ment contenté d'attaquer la signature pure et disant que l'église étoit en débit d'exiger une •impie du formulaire, mais qu'il vouloit la détruire soûmission intérieure aux jugemens qu elle pro­ entièrement, en déclarant qu'il la regardoit comme nonce sur les faits qui ont rapport avec les dog­ une occasion, une source et ytne cause de beau­ mes; il'a montré par plusieurs. acte· tirés des coup de maux, et qu'il approuvoit eeux. qui en conciles, qu elle avoit dans tous le· tem· exercé demandoient l'abolition: M. de Grasse- a dit qui! ce droit; il a dévelopé ces point· d· l'histoire ■embloit que M. de Senez eut pris à tâche de ecclésiastique avec autant de solidité que d'érudi­ contredire tout le iponde, les évêque· de France, tion, et il a répondu à tou· les sobterfiige· dont le roy, le pape, toute l'église: lés évêques do les partisan· de Janséniu· ont coûtante de ·· Servir France qui protestent en écrivant h Alexandre Vil pour éluder la force de ces authorité·. H est entré 1 qu'il n'y avoit pas de meilleure voye que cette dan· le détail de ce qui « étoit passé au tem· de signature pour établir l'authorité de la constitution la paix de Clément IX et il a fait voir que ce pape n'avoit jamais approuvé qu'on «ignêt le for­ ') Taata mas ou» laetitia cognovimus ia simpHei m- para mulaire en ne se aoûmettant intérieurement qu'à Hbsoriptioas fonaslarii gaataor episoopornm obadientiaa et obatqaiun, a qso prefoeto magis am Javat ad dementiam la décision du droit, et en gardant seulement un invitari, qnam ad israritaUm rigoris a ooatwmacia eompsüi. silenoe de respect ot de discipline à l'égard du *) Otedtattias, qaa« pradasertis coastitntioaibas dabatur, fait. Il l'a prouvé par les paroles mêmes des deux obssqaitmo Ulo tileatis minima satMsri. md damaalam ia brefs que Clément IX écrivit b cette occasion; l'un qaiaqas prscfoti· prspstitioaib·· Jaamaiaai libri masam, qnem PRECIS'PC RAPPORT aux quatre évêques et l'autre au roy. Dans le premier’), 1s pape dit qu'inviolablement attaché, aux- constitutions de see prédécesseurs il n'eût jamais admis sur la signature du formulaire aucune 'I lastroetis· pastoral· d· M. ds 8*ms ds M Mût 17M, P- te. ». ‘ I *1 Nam SMorum praaêsoaasora· nostrsrsm asestitatisaikes IrstimiaM sdtesrsales, nallam tins UM (tasnûsriaa) •icepticaam aat rsstrtéticMi admlmari saqaam Mammas ilMrum verte pros m forent, «t praefertsr, ab oauibos Christi êdslib·» at baéretieu·, nos on aolam, nd et corda rape! ac damnari debere, aac alia anate, saimo aat crsdnlilata supradieta· tormnlae sabscriM Udta pam· . .. aactorittite apostoUe· dsoaraissaa, dnlaraam, stataimas ae ordiaamss. *) QnmdMi piae «remoria· Clamantis pap·· IX litlma in erroris esi patrecistam advocare, tmaarario Piaae nasa noa erebmeaat, pasted· as ti mmnarstas CtaM·· prasdsmmor... aHqaaa· ia tms gravi aagoti· szoeptiomem ssa lutrietinaem, qmua aafou· prore·· m —| admioaram fofom protestatas fait, reipsa sdmiesMt. 78» CONCILIUM PROVINCIALE EBREDCNEN8E, 17'27 aqgusti xift 7»<> d'Innocent X, le roy qui remontra k Alexandre VII .-à était une décision de l'église universelle, que trois que le moyen le -plue propre pour extirper le· grands -papes. Clément XI, Innocent XII! et „ restes du /jansénisme étoR de faire signer un for­ Benoit XIII, à la tête d'un*oncile nombreux, l'ont ' mulaire. le pape qui- aasAre (c'est Clément XI). _déelaré, que défi 1717 cinquante deux cardinaux. qu'Alexandre Vf! dressé le «formulaire pour ôter archevêques ai évêques de - France s expliquèrent tout prétexte d'éluderlles _ définitions du saint de même, que deux assemblées 'du elergé de siège: toute l'église enfin qui a toujours regardé France, celle· dé 1733 et de 1725, l'ont recorinu, les formulaires par lesquels on souscriroit la con­ qu'un grand - nombre d'évêques étrangers en ont* damnation non seulement des erreurs, mais encore reÿdu témoignage, et que" la seule notoriété du fait des écrits et de leurs autheurs, comme un moyen doit en convaincre tous les gens de bonne foL· gu il très convenable et souvent très nécessaire pour est évident que cette bulle a été donnée par le pape, et qu elle a été reçùc -.soleinnellement <7u s'assArer de la foi des fidèles " M. de Grasse a fini cotte première partie de < tacitement par tous les évêques du monde hors un son rapport en disant, que M. de Senex voyant tri·· petit nombre; que les novateurs avoient beau bien qu'il ne pouvoir se flatter qu'on abolit la crier que cette acceptation n'a été ni uniforme ni signature formulaire, vouloit au moins la rendre eanonique, que ce sont des chicanes qui ont été tout A la fois inutile et crimihelle: inutile, en, mille fois détruites, que les papes et les évêques n'exigeant pas que ceux qui signent le formulaire ont tous décidé que les loi propositions condam­ condamnent intérieurement le sens du livre de Jan-:] nées par la bulle renferment quelque erreur ou du sénius, que l'église condamne dans les cinq pro­ moins quelque excès qui les rend répréhensibles, positions: criminelle, en authorisant le mensonge qu'après cela on ne doit (dus demander ce que et le parjure .dont on se rend toûjours coupable l'église a dit, parce que sa décision n est pas moins ..quand on jure et proteste condamner sincèrement nette et précise qu elle est ferme et constante *) un sens qu'on eroit orthodoxe et véritable; de lé Or, a ajoAté M. de Grasse, ptiisque la consti­ M. de Grasse est entré dans la seconde partie de tution est un jugement de 1 église universelle, les son rapport. . outrages que M. de Senex fait dans son instruction Selon M. de Senex, a-t-il dit *); la constitution à cette bulle, retombent sur 1 église même Si le Unigenitus a été donnée pour favoriser et autho- jugement qu'elle a rendu contre les 101 propo­ riser des opinions dangereuses sur le dogme, des sitions renverse les vérités chrétiennes, comme le maximes de relâchement sur la morale, dès abus prétend M. de Senes, les promesses lui ont man­ sur la discipline et de faux principes sur la qué; elle n'est plus la colomne et l'appui de la hiérarchie . . . La constitution proscrit et renverse vérité; les portes de l'enfer ont prévalu; elle a dans son vrai sens les dogmes orthodoxes, les règles .perdu son unité qui consiste dans la profession •Ares des moeurs, l'administration légitime des sacre- d une même foi, puisqu'on même tems qu'un petit •mens, les points les plus importans de nos saintes, nombre d évêques défend, dit-on, la vérité, le pape libertés, nos lois et nos usages les plus sacrés . . ? et le corps episcopal ont authorise l'erreur; elle a Les défenseurs de la bulle en veulent à la doctrine. (. perdu aa sainteté, puisque son chef visible et la et aux règles de l'église; ils attaquent ouvertement très grande multitude de ses premiers pasteura les vérités catholiques, persuadés qu'en cela ils ne renversent les véritables maxipies de morale et les font que se conformer & la constitution trop fa­ seules règles légitimes pour l'administration des vorable à leurs desseins-?) . . . La* bulle a mis le sacremens; elle a cessé d être apostolique, puisque trouble1) et la division dans tous les ordres du le plus grand nombre de ses pasteurs et de ses royaume au moment qu elle a paru, elle sera la fidèles ne professent plus la foi que les apôtres semence d'une guerre éternelle, jusqu'à ce que ont enseignée et embrassent des décisions erronées : tout le monde s'accorde enfin à la rejetter. on ne elle a enfin cessé d être visible puisque la vérité' peut l'accepter avec quelque correctif qu elle puisse a "cessé d'y prévaloir et d'y dominer. M. de Grasse a parlé ensuite du trouble que être proposée, sans faire un tort très préjudiciable M. de Benes prétend avoir été causé par la con­ à la vérité*). Après cet exposé, M. de Grasse a dit que pour stitution. et il a fait voir que ce n'étoit |xs la combattre tout ce qu'avançoit M. de Senes contre bulle qui avoit causé le trouble, mais ceux dont la constitution Unigenitus, il y avoit deux voyes les erreurs étaient proscrites par ce sage décret, à prendre: la première, de montrer que toutesles et qui inondent la France d'une foule de libelles propositions que la constitution proscrit méritent séditieux et schismatiques. 11 leur a appliqué ce d'être condamnées: la seconde, de prouver que qp'on répondoit aux ariens qui faisoieut la même cette bulle est un jugement définitif de l'église D reproche, - êos roras, disoient les ariens, ra suéuniverselle qui ne peut authoriser des décrets qui steatia «t consubatantialitate nabis nsininte placent, auraient les défauts que M. de Senes reproche à quibtiadani «mai affendiesslo fnere, plurimos contur­ celui-ci. Il a dit qu'il ne s'arrêtait point au premier barunt. Mais, leur répondoit s. Athanase, si ces moyen qui avoit été ai exactement discuté par ies paroles causoient par elles-mêmes du scandale, prélats de l'assemblée du clergé de 1714 et par j'en serois moi-même scandalisé aussi bien que tous plusieurs autres personnes distinguées par leur les fidèles ; marques moi, je vous prie, continuë-t-il science et par leurs dignités; il -a seulement re­ de leur dire, qui sont ceux que vous prétendes marqué que le livre des réfleftons morales con- être scandalisés et troublés de ces expressions; tenoit le principe fondamental dos erreurs de Baïus certainement ce n'est aucun de ceux qui pensent et de Jansénius, et pour le prouver il a parcouru avec piété de J. C. car ils les défendent et ils les quelques-unes des propositions condamnées par 1a employent; que si ceux qui sont choqués de ces bulle. Quant au second moyen, il a dit qu'il ne expressions sont ariens, faut-il s'étonner s'ils se paroisaoit pas nécessaire de prouver, que la bulle révoltent contre ceux qui détruisent leur hérésie? Le rapport de cette seconde partie a été terminé par ce beau passage de saint Augustin qui disoit ■> lastr.. past, s- ta. aux pélagiens: vôtre cause a été jugée par le tri*) Instr. past., p. 8. ------I , *) lastr. past, p. M. l) M. Bossuet, Uv. ta des Vsr., n. taô. *) Instr, past. p. IS st ST. 791 · CONCILIUM PROVINCIALE EBRKDlvNENHE, 1747 augusti 16 79» bunal comptent de· évêques, il ne faut plu» agirl I v R. de Gra»»e a résumé tout ce qu’il avait rap- . avec 'vous que pour voue faire obéir en paix au porté cle linairuction de M. de Senex; il p fait jugement qui a été rendu, et ai vou· refute· de 'sentir lé venin répandu, dans cqt ouvragé et |a dit le faire, on ne doit plu· agir que pour détruire quii croyoit avoir démontré que la doctrine de ce prélat étoit .entièrement oppoaée à çelle de l égli»e, vo» artifice· et pour réprimer vôtre inquiétude. M. de Orawe a commencé la troiaiéme partie _ qu'il ne lui restait plus qu i remercier le concile de aon rapport par exposer les éloge· que M. de de Ja bonté avec laquelle il avoitbien voulu l’enBenex donne au 'livre de· réflexion· morale» dan· - tendre, et en\finissant il a adressé ses voeux nu «on instruction : c'e»t un livre, selon M. de Benexl), •ciel pour demander h Dieu d'éclairer M. de Senex, qui bien Join de mériter aucune oensure e»t trè· de tquehér. »on coeur, et de le ramener au chemin digne au contraire dêtre lû, cotnme renfermant le de la vérité. langage de· divinoa écritures et dea saints pères, PRECIS DV RAPPORT comme rempli de lumière»et d'onction, comme trèa de M. l’évtgue de Glandivtt. < propre à nourrir la piété de· fidèle·, en le· faillant entrer dan· lea mystère· de J. en leur en don­ nant l'intelligence; ce livre ■ ne mérite paa plu» d être preterit que le» loi propoaitions qui en ont été extraite»; c est par une lâche complaiaance, dit M. de Benex, pour le chef de léglise, que je l'ai eo'ndamné; et pour réparer le tort qu'il lui a fait en le condamnant, il le remet entre le· maina de «es diocésains comme un précieux gage de aon tôle pour leur aalut. λ M, de Graeae, a fait voir la fauaaeté du juge­ ment que porte M. de Benex du livre de· réflexion· morale·; il a rappelle pluaieura de· erreurs con­ damnée» dans lea propositions qui aont extraite» de et· livre; il a fait aentir l'infidélité de la tra­ duction dent, 1 autheur a eet servi, l'abua que ce même autheur fait de récriture et de» père»; il a ajoôté enauite que M. de Senex n'avoit pû sans témérité, sans scandale et sans révolte contre I églife, approuve,r ce livre, en authoriaer et en re­ commander la lecture, que tous les évêques avoient concouru avec le souverain pontife pour l'ôter des mains des fidèles, que les prélats mêmes qui n avoient pas accepté la bulle Unigenitue s étaient cru» obligés d en interdire la lecture à leur» dio­ césains; que la raison aussi bien que la réligion noua apprenaient que le sentiment particulier d une seule personne qui combat et qui contredit ce que tous les autres aoùtiennent. n étoit, suivant ( ex­ pression de t'nasien, qu orgueil et présomption, et par conséquent nuisible et dangereux ; que pour justifier le procédé de R. d* Senex dana la con­ duite qu ÿ tient par rapport au livre de» réflexions morale», il fallait dire que Dieu avoit découvert à lui seul la vérité, et qu il l'avoit cachée aux antres, ce que le concile d'Afrique de l'an 417 traitait de paradoxe insoutenable, comme si l'on pou-voit croire, dit ce concile, que nôtre Dieu fasse dis­ cerner λ un seul évêque ,1a justice d'une cause qu il laissera ignorer à une infinité d évêque» as­ semblé» en concile. M. de Grasae a aussi remarqué l'excex auquel M. de Senex s'étoit porté en exhortant se· dio­ césains de persister dana leur adhésion à aon appel, et en leur adressant ce» parole·’): hows vous cenjurone, m. t. c.f., rout tout d gui appartient cette gloire (1 adhésion λ son appel), et qui favet juegu’iti consereés sans lâche, de ne tout la point laiteer en­ lever, loreque noue ne eerone plut parmi rout. Soyez en garde contre tout ceux gui voudraient voue en dépouiller, tout quelque nom gu’ilt viennent, et de quelque caractère gu'ile cogent revêtue. Seconnoieeex l’authorité légitime gu’ilt auront tur vont, contente pour eux tout le reepect gui leur fera dû, obéiuee leur en tout ee qni fera conforme d la loi de Dieu, maie non pat jutqu'à leur eacrijier let lumiérte de vitre contcienee, et let intérêtt inaliénablel de la vérité. 11 Instr, past., p. W. * 1 Insu. past., p. W. M. l évêquo de Glandèvea a pria le bureau pour faire le rapport de l'affaire de M. l'évêque de Benes. Il a représenté d abord I importance de Γ affaire que le concile avoit â juger, et ce qué l'église S attendait d'un tribunal aussi auguste; il eat entré ensuite dans le détail de toute la procédure depuis la dénonciation que le promoteur du concile a faite de ( instruction pastorale de M. l'évêque de Benex. dans la congrégation du . dix-huit août jusqu à la comparution de ce prélat dans la congrégation du onxe septembre. Il u rendu compte de tous les acte» qui ont été produit» par M. l'évêque de Senex ou signifiés à eu requête, la dénonciation du pro­ moteur et se» différons réquisitoire», le» jugemcn» rendue par le concile sur chacun de ces actes en particulier, et le» signification» qui ont été faite» de ces jugemens à M. de Senex, généralement tout ce qui est contenu dana le· acte» du concile «ur cette affaire. Il a fait »ur chacune de ce» pièce» différente» réflexions, et a relevé le» fausse» allé­ gations qui sont insérée» dans le» actes de ee pré­ lat touchant ce qui » est passé oint ; sçavoir si M. de Menez qui s étoit trop fondée·; il a cependant encore*fait la lecture avoüé authrur de I ouvrage où il se trouvoit une de· endroit· de l'inatarction qui avaient donné lieu doctrine si condamnable, méritoit quelque peine aux plainte· du promoteur,, d'où il a conclu que canonique; U a remarqué que la condamnation les chef· de la dénonciation, étaient pleinement d'ûn ouvrage entralnoit avec soi celle de lautheur qui ne vouloit pas le desavoùer, lorsque l autheur vérifiés. t Sur le second article, il a dit que pour faire étoit- soûinis a la jurisdiction de fauthorité qui sentir combien U doctrine de l’instruction pasto­ censurait Eouvrage; il â exposé les moyen· dont rale x de M. de Menez est vbndainnable, il suffisait Μ. I évêque de Senex se servoit pour Juflinef le de.la remettre devant le· yeux du concile; il va jugement du concile. I appel qu il avait interjeTté. 70 an·, a-t-il dit, que le· pape·, le· évêques de en 1717 de la constitution Unigèniht» au futuf'con­ France et no· roi· agissent de concert pour affer­ cile général, et qu i! avoit renouvellé en plusieurs mir là condamnation de· cinq' proposition· de Jan- autre· occasions, l'inséparabilité de sa cause·»d'avec séniue, en exigeant la signature pure et simple du celle des personnes qui comme lui. avoient appelle formulaire. Fourra-t-on impunément contredire de la même constitution au futur concile général, cette signature, y substituer cette fameuse l'appel comme d abus dont il avoit saisi leq>arledistinction du fait et du droit que le parti n'a ment de Paris en 17 JO. le nouvel acte d appel au défendu jusqu'aujourd'hui avec tant d opinàtreté, B pape et au concile dü violentent de la paix d** que parce qu il l a regardée comme un moyen Clément IX qu il wnoit de faire signifier M de •ûr pour éludér la condamnation des erreur· aux­ ' Glandèves a dit qu il seroit à soùhaifer que ce que quelles il demeure toujours attaché malgré les les évêques dévoient à ia conservatum du dépôt de anathèmes de l'église? Sera-t-il pennie d attaquer la foi pût permettre au roncHe d admettre’ les la bulle d'Alexandre VII si constamment exécutée moxens proposes par M. de Senex; que cost tou­ dans l'église de France, et de vouloir lanéantir jours avec une véritable douleur et aver une sous prétexte d'une paix que Clément IX n accorda grande répugnance qu on ne détermine à employer que parce qu'on lu^ fit entendre que ceux qui y son authorité contre un confrère qu on ne peut furent compris, étoiênt parfaitement soûmis λ cette s’empêcher d aimer. lors même que par son obsti­ bulle? De quel front peut-on dire que la bulle nation il semble· vouloir mettre dans la dure né­ Vîntam Domini Sabaoth ne condamne pas le si- cessité de le punir; mai·* que rien ne pouvoit stème du silence respectueux sur le fait de «lan- soustraire M. de Menez gu jugement du concile, sénius, et n oblige pas ceux qqi signent le formu­ qu une rétractation pqre et simple de son in­ laire à la créance intérieure de ce fait* Les ter­ struction; que 1 église n’auroit pas de ressource mes de la bulle sont clairs, et d ailleurs quel en a pour arrêter le progrès des erreurs, ni à la faveur été l'objet? la condamnation du fameux cas de d un appel au futur concile général, tribunal qui conscience où le sistème du silence respectueux, ne subsistera peut-être pas de plusieurs siècle». il tel que le propose l inatruction pastorale de M. de n y avoit pas d authorité' capable d imposer aux Scnez. étoit approuvé. Quant à la constitution novateurs; qu'un évêque étpit justiciable du con­ Vtiifjenitni·, vous suaves, meeseigneurs. que cette cile de sa province, et que ce qui étoit allégué par M. de Menez, ne pouvoit ent|>êi»her que ce t bulle acceptée par le corps des premiers pasteur·, munie du sceau de l authorité royale, est devenüe prélat ne fût soùmis à celui qui était assemblé, ce une loi de l églisv et de l'état, contre laquelle il qui a donné occasion à M. de Glandèves de dis­ n est pas plue permis à' un évêque qu à un simple cuter encore les raisons <1 incompetence objectée· fidèle de s’élever aujourd'hui; vous la regardez par M. de Menez. Enfin M. de Glandèves. après avoir prouvé que •ans doute tous comme un jugement dogmatique et irréformable de l'église universelle. C'est donc M. de Menez ne pouvait echaper au jugement du sur 1 église même, cette épouse de J. C. pure et concile, a proposé’ les différentes peines auxquelles •an» tâche, cette colomne de la vérité, que retom­ les canons condamnoient le· évêques qui se trouvent bent le· blasphème· impie· et scandaleux qu on dans le cas où étoit ce prélat, il a rapporté un * vomit contre cette décision. C'est l église même grand nombre d exemples de» jugement* que les qu on attaque lorsqu'on dit que la bulle authorise conciles avoient rendus contre des évêques accusés des opinions dangereuses sur le dogme, des ma­ dans leur doctrine, il s est arrêté principalement à ximes de relâchement sur la morale, des abus sur ceux où l'esprit de douceur et de charité avôit la discipline, de faux principe· sur la hiérarchie, prévalu sur la rigeur prescrite par les saints canon· qu elle renverse, qu elle proscrit non pqr des con­ contre le· évêque· rebelle· aux décisions de I église, séquences obscures et éloignée·, mais dans son à ce· jugetnen· où on s étoit contenté de punir le véritable sens, les dogmes orthodoxes, les règles coupable par de simple· suspense· dan· l espérancc sûre» des moeurs, l'administration légitime des de pouvoir par ce ménagement le faire rentrer en •acremens, les points importans de nos libertés, lui-même, et où on lui avoit laissé entre les mains no· loix et nos usages les>plus sacrés. Quant au le moyen de pouvoir, par une humble sotlmissionj livre de· Réflexions morale·,' sans entrer même dans le détail de tout ce qu il contient de mauvais, peut-on, sans une témérité scandaleuse, se déclarer hautement le défenseur d'un livre proscrit si eoloipnelloment? Quel aveuglement de vouloir se croire seul plus capable de juger de l'orthodoxie d'un livre, que le pape, que tous les évêques du mohde chrétien, et ceux même qui n'ont pas reçû la con­ stitution, qui l'ont condamnée? Une singularité si outrée ne mérite-t-elle pas que l'ouvrage où on la trouve, quand il n'auroit pas d'autre vice, soit flétri par le concile? M. de Glandève· a ajoûté plusieurs autre· réflexions sur ces différentes ma- CoaoiL. aMWfci tomüs XXXVII. se faire délier des (‘ensures prononcées. M. de Glandèves ayant fini son rapport ajoûta-qu’il ne pouvait donner un avi» définitif sur cette affaire, qu on n eût fait de nouveaux efforts auprès de M. de Menez, et qu on n eût épuisé tout ce que la charité pouvoit encore avoir de ressource; que Dieu avoit peut-être attaché pux démarches qu on feroit dan· eet instant auprès de ce prélat, la grâce de sa soûmisaion et de son retour, et quainsi il croyoit qu on devait lui faire trois monition· d'un jour à l'autre, en le sommant de rétracter 1 instruc­ tion pastorale par lui avoùée, et de la condamner en ce qu'il y enseigne d'opposé à la signature pure 61 TM CONCUJUM PROVUfCIALE KBBKDUKKM8K, 1737 Mgwti Μ •t simpla 4* foemnlaire, μ eequ*fl y dit d'injurieux i dietioa et do* fonetion· epiioopalo· et sacerdotal·· «t d'oppraé k la constitution IZaipaathM at k l'ao- daaa aea diooè·· et per tent alflourn, jraqn'è ee eaptation qui ta a été fcita, m m qn'B y avanra que par un· rétraetatioa anthantiqae de Ma in­ pour anthorirar la feeti^e du livre dis· Réflexions structio· periorale et dea antre· écrit· qnO a feits moral··, at hu déalnrar aa mAn* ta·· qno ftmte poor la déferai de ledit· instruction, il vienae à d· aa fiùre at Itedits délai* posté·, fl aaca praeédé résipiscence, ·< que le era avenant, le concile a» jngamaet da sodite instrnctioa at da aa par- donna pouvoir à monaeigaenr l'archevêque d*Emaonna par eaamraa at paiaa* •eeMriastiq··· con­ brua, *oa métropobtaia, et m ce· do varan·· du •iége métropolitain, an plu· ancien suffragant de formément aux saints décréta et aux canon». lui donner l'aboolntion à ce M. l'évêque de Olaadèves ayant pria le bureau de la province! pour continuer fcn rapport aur l'affaire de M. de requis·. Benra, a rap^ellé au concile tout ce qu'il avoit dit le lundi précédent, il a rendu compte de* actes contenu* tea trois monjtions et sommation» faite* k ce.prélat, le* 15, 17/et 18-septembre, et de l'acte que œ même prélat a fhit atgnifier le onae aeptembre. Et après qu'il* ont été Ida, enaemble tout le procès, il a dit: tou* aviea lieu de voua flatter que vos dernière* démarches ai pleines de charité 1 pourraient enfin ramener cet évêque i l'unité de sentimeus. et le porter à renoncer à la mauvaise doctrine qu'il a avancé dans son instruction pasto­ rale. mais ses réponses aux trois monitions qui lui ont été faite* de la part du concile et l'acte qu'il vous a fait signifier, ne laissent pjus aucune espé­ rance sur son retour, ce qui m'oblige de déclarer aveo la douleur la plus amère que mon senti­ ment est: 1* Quant aux écrit* , de M. l'évêque de Senes, que sans avoir égard aux diver* acte* que cet évêquè a fait signifier, tant'au sujet dé l'incompé­ tence et des récusation* générale* et particulière·, qu'au* appels' par lui interjetté* au futur concile généra] et au pape, et anx appel» eommê d'abus au parlement de Paris et autres, le concile con­ damne son instruction pastorale du 28 août 1736 comme dbntraire anx loix de l'église et de l'état, ( pernicieuse, tendante à fomenter des erreurs déjà condamnées, à révolter le* fidèle* contre le* supé­ rieurs légitime* et sur-tout à introduire le schisme en ce qui regarde la signature pure et simple du formulaire d'Alexandre VII en ee qui y est fausse­ ment avancé contre la constitution Umysm'ta* et l'acceptation qui y en a été faite, et en ce qui concerne la lecture du livre des Réflexion* mora­ le·,- sans vouloir approuver par oe* désignation* particulière* le surplus de ladite instruction. ' ' 3' Qu'en proscrivant lea erreur* que M. l'évê­ que de Benes a renouvellée* dans l’écrit an forme de lettre en date dn 15 juin de la préaente année tant en son nom qu'en celui de se* adhéras·, qu'il a lui-même là en plein concile, signé et laiaaé sur le bureau, le oobcfle condamne cet écrit comme téméraire, scandaleux, séditieux, tendant à fevoriter des erreur* condamné·· par l égii*·, injurieux an saint siège et au clergé de France, principalement •n ce qui regarde la .bulle Finanat Damus ffrtwrt acceptée et exécutée sans aucune contradiction daaa le royaume. 3· Qn'inhibitiona et défenaee soyent flûtes par le concile à tons les fidèles d· l u et de l'autre •exe, exempta et noa exempta, du dînetes de 8en«a et de cette province •oelésiaatique, de safltrair et d'enseigner la mauvais· doetrina esntranl dan* la­ dite instruction pastoral· et daaa le* antre· écrit· qui la favorisent, d’imprimer, vendra et débiter ladite instruction et lasdits écrit·, de le· tire et retenir ches soi, le tout «ona peiae d'einommunieation enconreê par le seul fhit, et avec htjonatisn de remettra le· exemplair·· de ladite inrinüti·· et deadit* écrit· aux greffe· de· oflfisintitea daodteeèass. 5* Qne le concile nomme à San·· un grand vicaire, un official, ua promoteur et tous officiera nécessaire* pour le gouvernement du diocè··, autres néanmoins que ceux qui ont été établi· par M. de Ben··, auxquels grand vicaire, official et officier* seront. délivré·· de* lettres par monseigneur Γar­ chevêque, ou ou raa dn vacance du siège métro­ politain, par lo plu» ancien auffragant de la pro­ vince, suivant qu'il sera jugé convenable pour le bien du diocèse de Ben·». 6* Qu’il sera pris sur le» revenu* de l'évêché de Senes un tier* pour fournir aux frais de l'ad­ ministration du diooè··, lequel tier* sera remis entra le· main* dn grand vicaire nommé qui en rendra* compta, enaemble de .toute son administra­ tion de trois en trois mois, ou plu* souvent s'il . en est requis, à monseigneur l'archevêque, et en ca* do vacance du siège métropolitain, au plus ancien auffragant de la province. 7* Que le concile enjoigne au grand vichira qui sera’ nommé, de faire biffer des registre* de l'officialité, ladite instruction pastorale, , de faire signer purement et simplement le formulaire à ceux du diocèse de Benes, qui ne l'ont pa* signé, ou qui l'ont signé avec de» restrictions, et à ceux qui se présenteront pour lo* saints ordres ou pour des rise et institutions do bénéfices; de faire pu­ blier la constitution Umfeiuittt dan» tout le diocèse •t de pourvoir généralement à tout ce qui sera néoeasaire pour le bien du diocèse et pour le rétabliaaement et le maintien de la bonne doctrine. Qu'enflu le jugement du concile soit signifié à monseigneur l'évêque de Benes, que copie lui en •oit donnée, et qu'il sojt publié dans le diocèse de Benos et partout oà besoin sers. PRECIS DU RAPPORT fuit fer M. fMftt At MarttiUt. J M. l'évêque de Marseille a fhit son rapport et a dit. ' Jamais ouvrage· n· ferent si digne* de l'atten­ tion dos évêque· aasemblés, aartont daaa un concile pour· arrêter las progrès d· la nouvranté et d· l'arreur, que wax qui voue ont été dénoncés, et dent j· «ni· chargé d· vous rendre compte. Je le ferai, mearatguenr·, avec l'exactitude «t la fidélité qua von· sv«n droit d'attendre de moi, •t autant qu'il m« sam pessibls, avec In brièveté qui paraît oonvrair à uni· matière anati claire qne Tari par «Un-même, ratt· dont je doi* vora •ntretenir. Lo f. Pferre-Ibnnfaia La Osnray«r, «hanoia· ré­ gulier de l'dbbaye de teinte Gmrâvièvs da Paria, donne au. public en 17M nu livre bittalé.· Ih'sssr *M anarapa. A Erantife^ Π9& n n'y mit pain* m ara·; fl malgMt aanaétente 4* Quant à' la psrssrtt de ■. de BnMn, que ee prélat soit interdit ri sangon· de tente jnrin- k'* ■ λ TW OOMCILIUM PROVIMCIALB EBREDUMKN8K, HW upri 1« m j__________ .... mfime rhaaMW qu'il almagia·' que devoit M l dente, aauaaaigneuta, voua jugere· digma de eeefoire ao· Km parati m qu’il appella ht eMifti damnatim eea deux kvrua déjà frappé· de ptoatoura anathème·; mate avant que vena rua iitarmteita hhirde, U ·«■ déciara l’mrilmw m 1TS4. OMto dftMMtattoo (hutt Ι*φ**Β* FmMImw *m**· à pwtV SM |*M* MW· *M*NI M* écrite qui pTMMI ·· JWmH* M βΟβΙΠΜ■ M * ΚΜφΜΝΙ 4M· •vsc mteen vem ont été dtneneèa, il aat oeuAnglican· uu dépans 4e la M 4a l’égii·· Remain» venabta d'entrer dam quelque détail et d'uxpoaar •ayertamaut oembattuè ear plmiaura peint·, eeaa- h voa yeux qasiq^m-uam dm peopoeNem que 4aüea lee véritaNm fidètea; elle aUanaa pluataura j'en ai extmitea, et qui padeantont 4m erreur· célébrée théologien·, il· la regardèrent owe ana groaaiérm et palpable·, amniétatemsat oppoeém •ait· dangereme 4e ee malheureux projet d'union aux merim dédafona du aaiat eeneBc de Trente, de réligioa avec te· Anglois, qui, acte· le brait •tète doctrine de l'égitas cethoiiqne; leur mnle qui eu avoit déjà couru, avoit été formé par quel­ exposition mfflru peur vou» en eoevaineru. Afin que· docteurs, il· «élevérent doue contre elle et d'agir avec quelque ordre je tea diatiagnarai par démontrèrent la feuaaeté et Im erreur» dont elle de· article· aéparé», et pour voua faciliter te véri­ fication dm proposition», je marquerai exactement •et remplie. Le nouveau défenaeer de la secte Anglicaute l’endroit et le· page· dont je tea ai tiré··. pour répondre à om théologien» et pour ao&tenir ARTICLE PREMIER. '. ee qu’il avoit Wvanoé fit paraître ea 17S6 un nou­ vel émit qui porte ce titre : Difrnt de la dieeer- J Sur la euprteatie dec rtie fFAapleterre. tatiaa anr la fMiti ordination» dee Axgloii, Ce ne Ait jamai· aux putaaaaom temporelle·, contre Itt djftrente riponaee fui ont M faite etc. par fautheur de fit dteertation etc. Ce aecond ni aux roi· de la terre, que Jéaua-Chrfot en livre mille foi· plu· pernicieux et plue digne de établiaaant aon égliae en donna >1· gouvernement, vôtre indignation que le premier, attaque aam mai· t cm apôtre», dont aaiat Pierre étoit le chef, ménagement et b découvert l’égliae catholique, •t en leur· peraonnm au pape et aux évêque· leur· dan· son auguate sacrifice, dan· «on sacerdoce, aucceaacun. Ce ne Ait point aux 'prince· de· na­ dan· la forme de «es ordination·, dan· am «ainte· tion· que le Sauveur dit *): Veut tte Pierre et car cérémonie·, dan· l’authorité et la primauté de ■ cette pierrei fitailirai mou dpUae, et cujfa je wm dettærai lee deft Sa rcpoaau dee eieua. Ce n'eet ■on chef. Il n’eat point ici question de quelque· ex­ pm non plua b eux, aelon l’explication du aaint pression· équivoque· ou hardi··, échapém sans concile de Trente’), qu’il a été dit par l'itepritdeaein; c’eat un siatéme formé et aoùtenu dan· mint: Attendite cote et wriavrao prepi, m que a·· tout cet ' ouvrage de ténèbre·, non pour engager Spirite eontte peeuii epieccpae repere eeetete» le· Anglois il rentrer dana le aein de l’égliae de M*)· Mai· cm aainte· authoritéa ne août pm capable· Rome dont il· «ont malheureusement «orti·; rfai» au contraire pour porter le· catholique· Romain· d'arrêter te f. Le Courayer et de l'empêcher d'enb ae réfinir eux-même» avec l’égliae de Londrm. , aeiguer que la peiaaanoe spirituelle que te roi Ιλ opinion· de» protmtana mille foi· condamnée·, " d'Angleterne exerce dam am état· n'mt pm con­ y «ont renouvelléee et enaeigném comm· de· rép­ damnable, mai· qu'elle mt ateme canonique. Voici it'»· incontestables, reconnues pour tell·· dan· l’égliae, comment il om « en expliquer dam le· proposition· la doctrine constante de cette même égfiae sur le •uivantm. I. •abrifice de la messe, et sur la préeenoe réelle de En matière eccléaiaatique comme en toute autre, Jéaua-Chriat dan· leuoharistie y Mt combattu? avec audace, le· théologien· scholastique· y «ont 1e pouvoir ooactif ne réaide que dana te penonae ι traité· avec un souverain mépris, le saint concile du prince ’). II. N de Trente n’y est guère· plu· respecté, ce que l’égliae proacrit y mt approuvé, ce qu elle enseigne La auprématie réclamée par 1m roi· (d'Angle­ et ce qu’elle pratique y eut blâmé, et cela avec terre) ou accordée par Im loix ne conaiate point un air déeiaif et triomphant, capable d’impoaer à dana aucune portion du aacerdoce, mai· dam use la multitude qui ae laiaaeroit aiaément séduire, ai extemion de jurisdiction qui dépottilte te pape et on ne lui doiuioit le· précaution· néeeaaairm contre toute aatre penonae étrangère, d'une authorité de pareil· artifice·. qa'une longue prescription, l'exempte dm autres Le f. Le Courayer parott dana tout son écrit églùm d'Occident, et te fruit de aon apoetolat lui attaché aux erreur· qui affligèrent ce royaume avoient acquise··). dan· le· dernier· siècle· et qui cannèrent tant de D m. maux dan· cette province ea particulier que l’héré­ Si tea raiaom d'un reAu de quelque diapen·· tique et l’impie décolèrent par le for et par le feu, eccléaiaatique aont trouvé·· injuste·, te roi (d'Angle­ •t qu’il* couvrirent de profanation· et de aacriterre) ordonne h l'archevêque d'accorder la diapen··, lègm dont te· triatm marque· ae font encore voir et h son ryfu· il commet par une onmmimion du aujourd'hui jnaqne· aur la porte de l'auguate temple grand sceau deux antre· préteta pour accorder te de oette métropole. diapenae reAuée; m peut-il rien do ptea mecuré, Il aambte en effet, ineaaeigneur·, que cet écri­ de plaa canonique et de pim subordonné il l'aathovain téméraire, cachant son véritable deaaein sous rité de l’église*)?. tes fauaam et trompenae· apparence· d’une réunion IV. imaginaire, n'uye en en véê en composant l'indigne En pariant dm rois de France, il dit: eétoieat défense de aa-condamnablelÿadertatio·, que de rappsUer m miBea de ecu* le oalvinie·· que te eux an effet qui ratffloient ou aaauHoieut 1m ■Me et te piété du plus grand de noa roi· en a ■) M»M. XVI, ta hiurasaammt baaai. Mate il s'est va in amant lutté ·) fom un sa*. 4. 4e pouvoir noua aurproedra dam te inmteiil, et •)Art.XX.» ■attar l’yvrey· avec te boa gnate dam te. champ ·> bMtaaa êa i» dlaaart, tarn. A >·■*· A P *. du père de hmille; il art 4m aurveiBam que te ri ata,».··. eeuveante pnatonr a établi dam aon égfiae.. Sana «· lui τη concilium psovnrquu ebredumenre, iw ordinations 4m évéquM ... qui faiaoieat 4m leix A •ar toute Mt*· de matihrM eociéaiaatiqMa I) » V. Π aat visible qu'à oat égard (U pari· 4a la aa·•éeratioa 4m évéqaM) ha nqte d'Aagtetarre as joAieaaat préeaateaient d'aamm aatra draft qua de Max dont jofiiaaoieat alom wm roi·*). ugwti i« wo V. à dM sévéssesti·· ecelésisstiqnm que aoas no jugosas ni ndeMaairM, ni srimineBM: telle eet In eoodnite'dM banuBM aagM; Ht s'aassrvisseat ans uaagm qni n'ont rien de criminel, ils n'y mettent paa leur centaure, m seroit superstitio·, mala ils obéissant b Isuthorité pour no pas m rendre oeupsbtea do présomption, ou suspect· d'indépendance1). VI. Coat ainsi qaO ha princM noa eonteaa da prêter ■ VI. aux évéquM lour authority pour ha aoéteair dana lia ont voulu simplement réformer uu langage, h, maintien da ia discipline, prenotent sur au te dont ils ont or* qu'on pouvait abuaer, et supprimer soin d'y veiller eux-mêmM comme nne portion de dM cérémonhe dont l'augmentation leur a paru leur devoir, parce que Jéaus-Chriat a partagé' entre onéreum, et propre b nourrir la superstition ; voilà eux et'lea évêque·,'te aoin de gouverner ton église’). proprement tout leur crime’). ARTICLE SECOND. ARTICLE TROISIÈME. &rr hs cdrdmMÎas. Sur le furie» d» teerueut. Nos saintes et augustes cérémoates établie· par Le f. Le Courayer ne se contente pas de pré­ l'église, pour inspiror aux peuple· le respect dé à tendre que h forme dm aacremens ne consiste que noa redoutables mystères, pour réveiller leur atten­ dans h prière, et qu'il n'mt pas néoeasaire que tion. pour exciter et entretenir leur piété paraissent cette prière exprime ni l'effet, ni la fin du sacre­ au f. Le Courayer comme aux Anglais, incommode· ment pour lequel elle est employée. Il va jusqu'à et propre· à nourrir la superstition ; en vain le laiaeer à chaque église ta liberté entière d'établir •aint concile de Trente a-t-il* prononcé dm ana­ à son gré telle prière qu'elle juge à propos pour thèmes contre ceux qui diront paie las edréetoaha, la forme essentielle des aacreména. Une pareille lu omuue», et lu lijer» teUriter», deet u urt liberté aeroit visiblement un abus par lequel on Nfiiu cslloèpu detu le tdUhretioe d» le aurai, anéantirait les sacremens. Le eoneile de Trente a •ont fie» profrt» d porter d le teftrtMiee *t d prononcé dm malédictions contre ceux qui oseront fietfidU, fir’d rafrstenar Ze fdU. Cet anthear peu dire que les pasteurs peuvent changer les rits intimidé par le bruit de· foudre· de l'église, ex­ approuves et usites dans l'église. - Ces anathèmes cuse le· Anglois dans la suppression du cMeieeiu tombent, à plus forte raison, sur ceux' qui osent doet fee/euetetioe leer a para oedrteu et pnpn avancer, comme le fait cet autheur. que chaque <1 noerrir le nperetitio», il trouve leur conduite égiiae peut changer les parole· do 1a forme des exempte de crime et de blême. Voici quelquM '•acremens. propositions, qdi serviront à faire connottre, corn- € Ce même concile reconnolt et enseigne que quoi bien sa doctrine Mt sur, cet article, opposée à celle que l'église sye le pouvoir d'ordonner ce qu elle du saint concile. croit convenable sur l'administration dM sacremens, ' 1. elle ne peut cependant rien changer à ce qui est Pariant de ceux qui furent chargés de com­ de leur substance : salve toute tonne tuAtlaelia ’) ; poser h liturgie anglicane, il dit ? ce sont sM propre· termes. D'où il suit évidem­ Ils ne donnoient paa aveuglément dana les vûèa ment qu'il est feux que .chaque église ait 1e pou­ de Calvin, et étaient presque autant éloignée d’un voir de changer 1m paroles de 1a forme dM sacre­ culte aussi nud, et apaei dépoAillé que celui qu'il mens; puisqu'il Mt certain que 1m paroles de ta vouloit établir, que de la multitude dM oéré- forme appartiennent à la aubatance. H n'at donc moniM qui Semblent accabler h nôtre*). pas douteux que 1m feux principM du f. Le Courayer tendent à détruire les aaeremens. Π. I. L'Angleterre dana 'h substitution du rituel d'Edottard au pontifical romain, n’a fait autre On décide de ta validité ou de l'invalidité dM cboM que de revenir à la simplicité du rit ancien *). fonnM par l aocompliaaement exact du rit de son . ΙΠ. Il ne doit paa’ par conséquent perottre extra­ ordinaire, qua 1m pspM sam eut fait '4m ofltea de ooafirmar la liturgie (4m Angle!·) aaaa rien re­ trancher de la simplicité à teqnelte avait voulu la réduire h goût dM Angfoia par la suppiSMinn de ce graad sombra de eéréssoahs sar teqaal ils eroyoiant qu'on avait accablé la «rite extérieur, plétôt qu'on ne l’avoft relevé ·). ,ÏV. L ancien missel galKoau a'a riaa qui ooariesme mieux aa aacrifioe que la liturgie d'Bdotard^). < ΙΙΜΑ,ρΜ. •)IUî., pas. *) IMA, part· ► ·>*. •)IUL, part.·, >1. ·) MA, tamt, fart. A MM ηηΗ,ρΜΑ La variété qui se remarque dans ha pratiquM 4m égüSM partisuUèrM à l'égard dM aacrameas, •a peat être te fruit que de la liberté qu'eÜM ont eu 4a donner telle forme qui parottroit convenable à tour rit*). m. Ln variété est si graad· ·■ om matières, qu’il ast taapoasibto d’avair riaa da fixe, si on ne lateM au égifoM la droit do choisir lew· rit· et de former leurs prière··). H ne faut pas* oublier qua par priiru U entend la forme eaaaatioUo 4m sacremaoa. CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNKN8K, 17S7 angusti 1· I Ml MS nr. MMtitaft ]M *oyraBMH I* mmwAbmk •'eat aae smar- Tentes tea autre· M aa«t ég^temeat proprsu, at je ae vein pedat esenmeut, it pea * hr exastament, aa peat dira qua là-Maerdaeo 4m aladtieae aat feadd aar m peavair pMMt qaa aar ha aateM1). mM· Chaque égitee partteuMre Mt maitrosre de IM rite nrijatirM, «t d'y hit· h· changé·** ·· qu'aD· Jsgi *40MMfaNNl V. J· «fab bhu qu· l'assç· dto réordiasüioM a prévals t Ro · * ... e's * eoutr· eat wag· qu· js réeh·· ... U n'Mt foadé qaa ear rignonnc· 4 * faite, st non sur uno décision hit· ate * eoasoisaanoe 4« cum·* ). VI. Cm rite qjofites à 1'ordiaatioa demeurent done toujours variabtee, puhqno telle Mt leur nature, at •'th soot variable·, ia même égliM qai s'y Mt soêmise pent done lea changer ). * Il parla da la forma da l'ordination. ARTICLE QUATRIÈME. 1«. Hah qae te saeordore da l'égih· m tire de m qaa Jésus-Chriat aat immolé daaa Lsucharistie, e’eat use •xpresriou hums at a·· iaaaginatio· Mean· qai aa vient qae due hux raflne eùt * dm acho). * hstiqUM IV * Faire dM prêtre· pour dire h mesM a'est pM ua usage de h première institution'). B Sur U Mcssridcs rt mt b Mructdrs. L’eaaence du moerdooe consiste daa· h pouvoir d'offrir la sacrifice. Cost l'idée que noue en don­ nent communément tous les docteurs catholiques, et le concile de Trente semble l'avoir positivement défini dans le second canon de la vingt-deuxième session : & qarir dnrvrit, CArù/um ans suMsîm •portofos tacerdoite, «ut non orritneass, ut ipa» aüique MorrvfofM ofereut carpe» et eanfeâneçn tenon, VI. Mais on reoonnoiaaant avec noua que 1m sacre­ mens ne se réitèrent point, parce que ce qui a été consacré à Dieu ne peut plus perdre h consécra­ tion qu'il a reçfi, quoique idée philosophique qu'il se soit formé d'aiïleare de m caractère, on peut le lui passer, et l'église n'a pas jugé à propos d’interdire aux hommes l'usage de leur philosophie en cette matière, dussent-ils en faire un usage aussi bisarre qu'en font sur ce point la plupart de nos scholastiques *). VIL De l'initérabilité au caractère il n'y a pas autre distance que celle d'une idée qui se conçoit avec une cxpreaaioO sans idée ). * anathema ut. Le même concile définit4) encore que le ■caractère attaché aux sacremens de baptême, de la confirmation et de l'ordre, est un signe spiri­ tuel et ineffaçable, imprimé dans l'âme de ceux qui les reçoivent; et que ce caractère ou ce signe spirituel est la cause pour laquelle cm sacremem ne peuvent être réitérés. Si guis dixerit, tu tritus tacraaeenti»: haptumo, eonfirenatien» et ordine, non imprimi characterem in anima, hoc nt signum spirituale et indelebile, unde et iterari non possunt, ana­ thema tit. L'initérabilité de cm troi· sacremens V. II a doue erfi comme nous, les sacremens non réitérablM quand ils ont été bien conférés, et qu’entendons-noM autre chose par le caractère )? * c ARTICLE V. Sur la pritence rtelle de Jteno-Chriet dan» tencharieüe, et la eériU du aserjAc·. n'est donc pas le caractère, -mais ce caractère est un signe imprimé dans lAme dont l'initérabilité n’est que la suite et l'effet. Cependant le f. Le Courayer après avoir donné une-idée de Γessence du sacerdoce absolument différente de celle qu'en donne le concile de Trente, affecte de confondre, le caractère qu'impriment quelquM sacremens avec l'initérabilité de cm mêmes sacremens, et semble, par cm expressions, vouloir effacer, autant qu'il est en lui, le signe intérieur imprimé dans l’Lmè qui hit l’essence -du caractère. C'eet ainsi que cet autheur contredit partout le saint concile de Trente et la doctrine de l'église pour se réfinir aux Anglois. L'essence du sacrifiée de la messe et h pré­ sence réelle de Jésus-Christ daaa h très saint sacrement sur laquelle Mt fondée h vérité de Mt auguste sacrifice, ayant une liaison ai essentiel]· et si intime que l'on ne peut combattre «t détruire l'une sans attaquer et anéantir l'autre. J· n'ai pM crû devoir tes séparer dans cet article, d'autant plus qu· h f. Le Courayer Im attaqua è la foie. . L'église fondé· sur h paroi· infaillible du Sau­ veur enseigne è sm enhna, que Jésus-Christ n'est pas seulement spirituellement par la foi «t en figure dans l’eucharistie, comme h croyant hs Anglois, mais qu'il y est vêritabhssMt, réeUameut D st substastieUsessat’). Psuser autrsaneet et l'in­ sinuer, Mt mm. doute une impiété «t un blas­ PROPOSITION». phéma. Nom vemms daM un momaat, ri l'aetheur I. dM livres dénoncés s'oxpUqu· se eçthalîqM remain Ce neat point parler exactement que de dire... sur ce point fondamental d· nôtre sainte réfigteu. que le sacerdoce dM chrétiens m tire de ce que L'église, dans h oeneil· de Trente, nous appread Jésus-Christ est immolé dans l'eucharistie ... ce •t nom ordonna d· croire q·· h sacrifie· ds la n'cst pae phss sur le sacrifie· que sur toute autre susse sst un sacrifie· propre, véritnbh st propi­ fonction qu'est fondé h saosrdoee'). tiatoire, qu'as· véritnbh victim· y Mt odhrte «t véritabhateat isunoM· sur M· autels, que ssito IL victim· est h mêsse Jésus-Christ qui s'est offmt. Comme de toutes les fonctions qui concarnent sur 1· croix, qu'il est an atenw temps st h viutime h eulte extérieur, U n'y en a point de plus solemnelle et de plus sainte qae celle de l’oblatioo do ’) ML . .— ; *) ML a 1«. ') Dsi. «te, pan. 1. p. M. * •)ML.p ·) ML, toss, fi part, t, p. MW. ·) 8ssa 1, csa. A ·) MM·, tam. fi part. L p. ML •1 Md, tem.fi partit.».*. *) ML. tem.fi parti fi ». Mfi *) ML ML, tesa. fi parti t, p. M. ·) fis*. IL sm. 1. ooxsuuK m pbotuoulb numnonu, im μ« μμ ι· 8μ 4· sacrifiée Μ te mmii MnrtfiMiu qui eAu 1 de Trente, n'eat fondé que sur te répréeentatie· per te mteteitei 4« padtoa sotte aeterne vittims ot te eouvonte de te mort do Jésus-Christ *). qu'il offrit mMMi cur Je «afat, que' ·» «aerifiee Π. stprluoie, reoeuveffoot^tiufieoeM de te «vix, Voüfc 4mm pv4oi*ésM*t mi cmhIM* I· quii est te vteaaa sacrifice que eaM 4a te «vix, mate qu’il aa aat distinet php te matera deed fl «aoifiee de IXgltee ehrétteuno, doua l'oAnndo de . aat offert, Tua étant saaglaat, at l'aatiu aaa «ve­ te mort de Jésus-Christ Or eette mart no ae re­ lant, l’aa pouvant Mra MMH «t 1'dtaut eueffbt nouvelle point, on ne fiait .qu'au rappoDer te son-. chaqse jour aa ntilte endroits b te fote, at Taatta veuir et te représenter devant Dieu*). a'ayant pt être offert qa’uM seul fete at aa aa III. . seul endroit. Voici commeat s'explique sur cate Il «'«unit que noue avons un sacrifice, mate te saint eoneite 4a Trente *): Λ disfae dee secrt- que ce sacrifice n'est que figuratif ot commémo­ ficio, quod ta rnteee jtrropt/w, id«m tffo Ckrittde ratif, quoi que pcopre, parce que la mort et l'im­ continetur et incruente ienntleiur, fui ia ere crucie molation ne sont que figurées et réprésentées*). aratri atipeum crMute otheiit, docti vaacta «ynodn* IV. ΜΜτ^ίακΜ triad tvr* prepitiatorfam tue «te.... I7no raise «adfmytt· «at Aarite, icUufue offerent Nos théologiens qui soutiennent que dans la toérrdotiun miatfterio, fwsegNvat taac eitulit tola célébration des saints mystères, il s'y fait une imofferendi redone diuru, et dans la même session, I mélstion réelle, et que c'est moins la mémoire de canon 3, il dit encore : Si fuit diaerit eusses «ecri- la mort de Jéeus-Chrtet que sa mort même qui s’y fiman lentet eue leudie et actionis, eat renouvelle . .. Opinion qiii. n'est fondée que sur des idées peu exactes et peu authorisées*). nudam commnuretionem ucrificü ia erue» per­ acti ... oaaik«me eit Le concile enfin déclare ’), V. dan« la même session, que la messe est un «aeri­ Tel est te langage et la doctrine des théologiens fice propre et véritable. Tout cela n'est pas capable de contenir te pro­ Anglo|« qui renferme une réeonnoimanee authen­ tique du sacrifice de Jésus-Christ rappellé et ré­ tecteur de la secte anglicane. Il sodtient que te sacrifice de te messe est Maternent un sacrifiée présenté dans la célébration des saints mystères, représenté, qu'il est purement spirituel, sans vic­ ot rien n'eat plus conforme au langage et h la doctrine des pères, de nos anciens théologiens et time si ce n'est en figure, et «ans immolation de nos meilleure oontroversistes . . . Eusèbé de Céréelle; il ne recoanolt que te sacrifice de la croix, aarée s'exprime d'une manière encore plus forte dont la messe est une simple représentation, et qui pour marquer que le sacrifice que nous offrons, n'en diffère en aucune manière ; enfin il n'y trouve n'est qu'un sacrifice représentatif et commémoratif*). que des figures et des images; ce n'est selon lui L'autheur de ces propositions a ici comme en qu'une idée de sacrifice, qui n'exige qu'une pré­ mille autres endroits la mauvaise foi d'ajoûter aux sence spirituelle de te victime, et 0 n'a point de textes qu'il cite des particules exclusives pour pudeur d'avancer que truederietie ett dit» Ut ' trom|>er plus facilement les lecteurs. Angloit tout et fidit tet dent tigtiu. Il est cependant certain que la doctrine des Anglois comme celte do Calvin leur maître est directement opposée à cette de l’église catholique sur Γ eucharistie ; leur confession de foi imprimée à Londres, par Jean Bill, imprimeur de sa majesté, sa 1661, en fait la preuve. Ce que j'en vai rap­ porter vous fera voir en même temps combien tes sentimena du f. Le Courayer sont conformes à ceux des Anglois, et combien ils sont contraires à ceux de l’égliae. Il y est dit mi effet que U tèrpe de Christ «ri pris- «t sMNgd en le tint, ttnUettni dtune meniirt editeie tt eperituelU, tt çet It moyen eorpe de Gtrùt tet le /ri. Xt encore r»jd tt per VI. Je sçais qu'à d'autres égards on appelle le sacrifice dee autels un sacrifice réel, mai· ee sont de eee questions de nom sur lesquelles se par­ tagent les théologiens, et qui no peuvent point authoriser une division dans la foi*). VII. ■ La question qui est entre noua et les anglois sur le «^orifice et le sacerdoce se réduit 'à une pure question de nom*). léguai U etenyd «a te êtes·, /«at dut peurfui lu enerÿUee de le i i offrait Ckrui pour Ut « saa ri peter Ut merta · · · dteieet du /filet UeepMnoitèru et du edduetUeu Je no rapporterai point ici toutes tes an·strueusss propositions du F. te Courayer qui con­ tiennent et renouvellent tes ensuis dee sagtate, qu'il répété mille fais et en mffle msnitem. Π faudrait copter dos votemea évitera 4e te défense 4e te dfosertatioa. Je me contenterai d'en mettre tei quelquoe-nneo. j VIII. Le'concile (de Trente) ne s'est jamais servi du mot de sacrifice réel, mate simplement de celui de sacrifice propre et véritable, de peur apparemment que te terme de sacrifiée réel no noua induisit ' fauMsmsat h eroire qu'U y a dans ce sacrifice une immoteMon réelle, comme semble te foire entendre l'oxpeeeeteo peu exacte du père Le Quien qui dit que Jésus-Christ sst tous tes jours immolé et offert véritablement et réîellessent, quoique mystiquement sur nos Mtela*). IX. On trouve dans l'eeshartette un vrai sacrifice en ce sons, qu’on y fait à Dieu l'oblation d'une mort toujours présente ... mate comme cette mort PROPOemONB. I. Il me parolt démontré que te sacrifice de leucharistie tout propre que l'appelle te esncite ') Basa tt, «h. fi »)üm.l. ■) DMtms te Is «tessru tea S, «art. 1, ». HS. ·) Md, p. 1«*. ·) nu. p. iw. *) Dtassri, «m. t; p M <)IMfep «fi *)IMfi,»tt. ■ *) INC * te «sssMh sam fi pert. 1, p M. •)IMfi.pMJ. , . OOMCJXJUM PROVTMCIALX KBUDUXEN8E, 1797 augusti I· Mfl *· μ réitère point, μ i««riflei s'«st qa« la ré­ A ot qu'il y aat présent par aa aatare at par m suA pètes·tstia· dua aatre*). «tenes, mais qua e'aat aae aatare . et aae aatetaaeo Paar prouver «a qull avaneo, U abuse 4a eaa ■piritncUe at aacrnasaatell· *). pareta 4s Jéaus-Christ: HkJkH» ta mssm seasXVItl. X. La· Anglais aa rejettent peint tente préaeaea at oalh qu'ils admettant «aMroit pour la sacrifie· • 4a l'église chrérianna, qnaad Mau datae la nature 4a saUfifiee. exigerait qu· Jésus-Christ At réelieMaat ptaant... la ooatrevers· que nuns avons avec ta Anglais sur la snorifio· n eat qn'uae dis-,. pata de ao·, qui ne peat avec justice authoriser aucune division dans la foi*). Le «ncriflee 4e rsaehariaiia ncxig· doae peint par lui-mém· aae présents physique, 0 ponrvu qn'ea aa raeoanotaa aae véritabte. qaeBe «ÎoMa putae être, invisible, «piritasll·, séparé· ou joint· i la substance du pain et du vin, le sacrifie· eat toujours le même, parce que Jésus-Christ y*eat également offert, et qu'on réprêaente également ' xix. ) La nature même du «aerifice de l'église, ne XI. •omble exiger qu'au· présence spirituelle, parce En supposant même oette préunee nécessaire, que le «aerifice lui-même est temt spirituel. . . une celle que ta Angloi» admettenAufliroit pour uae présence «pirituelle suffit dote pour le fondement B d’un tel ueriHee·). / •aerifice «pirituel, tel qu’eet celmde l’église *). XII. Je soûtiens 1 * que Jésus-Christ ae rend pré» •ont è la consécration de· Angloi· comme à celle des catholique·. '1* Que quand il· ae eroiroient pas cette présence . . . celle qa'ib reconaoissent •uffiroit pour l'oblation d’un «aerifice «pirituel tel qu'est celui de· chrétien·*). En voilé bien plus qu’il nen faut,' mssseigneurs, pour vous faire connottre combien ta deux livre· qui vous ont été dénoncé· sont pernicieux, et digne· de tout·· ta censure» de l’église. Sage· dépositaire· dé la doctrine et de la foi de l'église, fldèta interprête· de ses décisions et de se· loix, pontife· du Dieu vivant, c sat à vous è confondre ta ministres de l’irréligion et du ΧΙΠ. mensonge, qui dan· ce temp· de séduction mettent On a vû d'ailleurs, que l’erreur prétendue (des tout en usage pour ■'accréditer parmi ta peuple· Angloi·) «ur le «aerifice n'êtoit qu’un mal-entendu, qu'ils veulent séduire par un nombre prodigieux •t «e réduisoit Aune pure question de nom*) de livres rempli· demurs; habita i profiter des moindres circonstance·, Usa· font même du silence XIV. que la prudence fait garder quelquefois, un puis­ Que le· un· l'appellent sacrifice propre, que ta autre· l’appellent sacrifie· commémoratif; cela peut sant moyen pour autboriser leurs entreprise· et bien intéresser le respect dû à l'authorité d’un con­ pour triompher de la simplicité et de la foi des fldèta dont le salut vous est confié. I-s réligion cile, mai· la vérité ne peut en souffrir, pourvu qu'en « expliquant, on* convienne de· même· idée·, est attaquée dans ses points fondamentaux, la foi est en péril; il eet donc nécessaire de venir h ses quoique «ou· diflérens nom·*). secours et d'arrêter ta progrès de ses ennemis, d’autant plus dangereux qü'ils sont du nombre des XV. Qu'ils prouvent aprèa cela que le pain et le vin ministres des autels. Flétrisses par une condam­ demeurent ou dwparoiaaent «pré· la consécration, nation solemnelle ces deux livres dont* j'ai téehé qu'ils croyant que le corp· de Jésus-Christ «oit de vous manifester une partie du venin. La décision d'un concile aussi nombreux et présent spirituellement ou corporellement, c’est à dire qu'il «oit ou ne soit pas revêtu de «es pro­ aussi respectable que l'est celui-ci, sera sans doute priété· physique· et naturelle· dans l'eucharistie, d'un grand poids pour maintenir les peuple·^dans ce peut être l'objet d’une contestation particulière ’). la foi et dans là réligion de leurs pères ; ce dernier coup reçû de vôtre main fera rentrer ces ouvrages XVI. dans ta ténèbres dont l'enfer ta «voit fait sortir; > L'exposition de oette doctrine nous présente paut-être même qu'il touchera le cœur de leur plusieurs choses h croire dans os mystère. 1* Le antbenr, et l'engagera è se rétracter, «t à se rendre changement véritable mais spiritu·! et invisible du à l'église en ·· séparant h jamais du nombre in­ pain et du via au corps et au sang de\ Jésus- fortuné de e·· esprits superbes dont parle l'Esprit Christ, ce que l'églta appelle tnmsnbstaatiation. plaint*), qui «e sont laisses aéduins è leurs fau···· 9* La ptaenos véritable ou tall· d· Jésns-Christ opinions, et que l’illusion de 1m» esprit retient que la.foi reooanolt sons ta symbol·· qui n· lui dans la vanité et daas le. mensonge. Et ensuite M. de Marseille a eonolu è oe qœ sans présentent oomm· aaparavaat rien que de sensibte. S* Le «aerifice' du même Jésus-Christ qui consiste entrer dans Is détail des propositions, lesdits livres dana l'offtad· de aa mort, qui y est Mutaient intitulés: Ztarrte/sos sar te suMitf ta srtautfoi·· réptaœté·, «t qu'on annonce quand on célèbre ce ta Asytow, si sur la mccsssmu ta fodgw· is tiflia» aaph'sœ· «te. st 4» la Mutrtatiw» mystère·). •ur te mWM ta ertatasiM ta tapteis eotOrt lu Aussi euamgnent-ils comme nous; que Jésus- HfiraUu rifùuu fai f oai M foilu tic., soyeut Christ est véritablement présent dans Ι’·ηο1ιηΓΪ·Ιί·, condamnés en général oomm· contensns des pre­ position· respectivement fou····, téméraires, cap­ tieuses, mnleonnaates, scandaleuses, injurieuses à ·) IU4. p HA l'église et au saint siège, fotorisant le schisme et »·) MA p MA ·) MA F M.J.. . ·) MA p MB et 90·. xvn. ·) IX, tsas.9, yart.it, pÛM. ·) na, mm a «srt. i, a MS ’) MA F te. ·) MA p MA •i MA F »1A ri MA F nu *) MA tsm. A yart. 1, F MO. ·) ImMmA m, 9A 807 CONCILIUM PROVINCIALE MBRKDUNEN8E, 1787 augusti 1* 80· (hérésie, srroaéos, dêjè sssdmntra per le saint éfariee, de Mr· lee — iBt· livrea, at qv’il )nr eoucite 4· Treat·, impies, WnepMumMrea et Mri- soit ordonné d’M rapporter tea· lee ···»tiqaw; qs'tl »oit déêaadn à tarn is· fidèle» 4a l*m plaire» m gratis doe érioMe 4a* dieodera at et 4a 1'sstre «na, sous les peiara 4a droit, 4a . lb denaoureut MANDEMENT UNIFORME 7 4m wcfl·. Béni»··· la Seigneur, m. t. c. f.. La promone (noa· crolon· pouvoir la diraffiivec Confiance) la, promewa qu’il a faite à Max qui seroiMt awemblex ea con nom, vient d'être accomplie dan· le concile d'Embrus. L'unanimité qui y »Mg»é, et* qui ne pent être contredite, la charité avec laquelle on »'y est toujours comporté, l'eaprit de réligion, qui animoit le» disooura et le· notion» de tou· le· père·, semblent authoriser cette oonflanee. Réûni» dam cette lainte asaemblée pour vôtre «anctification, le» premier· pasteurs ont imploré le· lu-· mièree d'en haut, il· ont demandé in saint Esprit de leur suggérer ce qu'il» dévoient faire, ce quite dévoient enseigner pour la procurer, il· ont vû le» maux dont leur· église· étoient affligée», ib ont cherché le remède, et ib ont appliqué celui qui leur a paré le phu efficace. L’erreur qui gagne comme la gangrène, a'étoit gliné aa milieu de nous; ib ont tâché de la réprimer par l'authorité de leur minbtère. ' La' vigueur de la dbeipline ecclésiastique «étoit rallentiC; ib ont fait leur· effort· pour la ranimer par leur· réglemen·. La foy étoit attaquée jusqu*· dan» son principe; chargé· de veiller h la garde de ce «aéré dépôt, ib ont travaillé h le conserver par leurs décret·. Vou» apprendre· dana ce· décrets l'obéteranoe que vous deves rendre anx constitution» émanée» de la chaire de saint Pierre contre le jansénisme et se· fauteurs: Le scandale avoit pénétré jusqu'aux ointe du Seigneur; et, M que nous ne pouvons rappeUer sans la plus vive douleur, un de nos con­ frères s'étoit écarté de· voye» de la vérité. Les évêques n ont pû se dissimuler que létenduë de leur ministère les rendoit responsables du salut de leurs frère», que leur silence et leur inaction deviendraient un scandale encore plus grand. Après toutes les voye» de douceur et de charité inutilement tentées pour ramener le pasteur égaré, ib se sont armés du glaive que Jésus-Christ leur » confié; ih ont porté contre l'autheur du scandale ce· coups salutaires qui* dans l’eeprit de l'église doivent moins servir à punir le rebelle, qu'à le corriger. U nous reste encore un devoir à remplir: c'est de ne pas démentir le »èie qui noua s fiait agir dans le concile, et de remployer à maintenir l’observation dea décrète que nous aveu· souscrits. A ce» causes, adhérent de nouveau à tout ce qui a été statué et ordonné dans le concile d'Embrnn, voulons et ordonnons que les decrets 'eyjoints, faite dans ledit concite, sur l’obébsaaM défi aux constitutions apostoliques qqi y sont énoncées, de même que 1«· réglemen· qui y ont été dressé· pour la discipline, soient publiés dans -toute l'éten­ du# de nôtre diocèse, pour y être observé» sous le· même· peine· contenu#· dans leriite décrets et réglemen»; comme aiwsi les censures portée· par la condamnation de l'instruction pastoral· de révérendbaim· seigneur Jean de Boanen, évêque de Senes, du 98 août 1796; et contre lee livre» de f. Le Courayer sur la validité des ordination» de» Anglob. Déclares» qu'eu eonséquanM do la •Mtenee rendu# contre ledit révérendiesa»· évêqus Ut jraWtcdiMi •MANDATUM PASTORALE Jiiwt· 4e Senes, vous devra le regarder et répéter comme Benedicit· Dominum, oarteaiml fratre»! Etenim, quae aliquando UH», qui in ejn» nomine eaeeet con­ gregati, facta est a domino promMo, earn in hoc Ebredunensi concilio modo mm impletam, certa animi fiducia amerere no» poeee arbitramur. Tanta eniài ibi erat animorum unio atque sensorum, tanta omnium ibi charitas atque religionis ipsius studium, quod omnes omnium patrum sermones actionesque veluti spirabant, ut merito hanc fiduciam habere nobis videamur. Collecti igitur in -hunc sacrum conventum quum rasent vestrae sanctitatis gratia 1 summi pastores, lumen coelitite «ibi, implorante», a spiritu sancto petivere, ut sibi suggereret, quae facere deberent; ^quae docere vos ad vestram sa­ lutem; mala vero, quibus suam quisque ecclesiam laborare cernebat, quomodo tollerent, inquirente· id, quod optimum et efficacisaimum sibi visum fuit, adhibuerunt. Errorem enim, qui ut cancer eerpii, quum etiam inter nos se insinuaaset, sui muneris vi et auctoritate reprimere: ecclesiasticae vero disciplinae vigorem, qui jam defecisset, praeceptis et suscitare et confirmare: fidei denique, cujus conservandae cura eis demandata esset, funda­ menta ipsa quum jam impugnarentur, decretis et defendere et confirmare studuerunt. Ex his igitur decretis, quam obedientiam praestare debeatis con­ stitutionibus · sede ». Petri contra Jansenismum •jusque fautore· editi·, facile discetis. Scandalum penetraverat usque ad ipsos unctos Domini, ita ut unus ex ipsis fratribus nostris, cujus memoria summo nos dolore afficit, a recta via veritatis aberraverit. Neque episcopo· frigere potuit, et sibi aliquando rationem salutis fratrum reddendam fore, et suo silentio atque negligent!» serpere latiu· et crescere malum. Quare quum nulla ne­ que mansuetudine neque charitate quidquam vale­ rent ad pastorem illum ab errore reducendum : gladio tandem · Christo ipsi· concesso usi sunt, quo salutaria vulnera malorum auctori infligerent ea, quae ad mentem ecclesiae non tam poena escent 'quam viri contumacis correctio. Unum porro adhuc restat, ut, quo studio in ipso concilio agebamur, eodem prorsus etiam décréta, quibus ■ubroripaimus, exsequamur. Quae quum ita sint, omnibus, quae in illo concilio statuta sunt atque mandata, denuo confirmati·, vohtmae atqM mandamus, ut tam decreta, de obedientia constitutionibus apoetolici» praestanda in illo ooneiKo lata, quam ipaa praecepta in, rebus disciplinae edite, qua late patent dioeceses nostrae, promnlgentur, utque tam ipsorum observatio iisdem poenis, quae illi· decretis et praeceptis statuuntur, urgeatur, quam censurarum, quae et in condem­ nanda instructione pastorali reverendissimi domini Joannis do Boanen, episcopi Seneoensis, d. d. 98 au­ gusti »■ 1796; et contra libros f. Le Courayer de validitate ordinationum Anglorum lateo sunt Hinc declaramus, quod ex bta rantentia contra reveren­ dissimum episcopum Seneoensem late sequitur, vos •undem ab omni potestate et jurisdiction· episco­ pal· et ab omni ordina «i episcopalis et sacer- CONCILIUM PROVINCIALE ebredunenbe, 1737 Mgwati 16 M· snap··· da tout pouvoir at jurisdiotiou apiaeopalo, a* t» tout axheoico de 1'ordra teat epiaoepal quo aaaaHatal, jaaqaA aa qu'il sit hit ana setisfiMgfo· taOa qaa I’axigo la eaaatta. Voukuss qua(|asdita decreta at rdfieauaa soient •nrogiatrds daaa la greffa de nfitrs offieialitd, paar s’y conformer daaa tous lea jugemana eoctoaiastiqae·. CATALOGU8' eorum omnium, qui interfuerunt eoacUlo ■bredaaaaat Illuatriasimi et reverendissimi d. d. Pitrut 4 quod Romae etiam vix inaugtuatas summus poeti- A summations» saeculi. Notam erit ac perspectum, fax, ad episcoporum omnium aemulationem at sanctitatem vestram nostrum hae de re decretum gaudium, solemniori pompa religiosa praestitisti. approbasse sieque nobisenm interclusisse bullae Apoetolieae postmodum adhortationi· officii» regie Unigenitas adversariis illam roeurwss viam, qua pietas excitata nostris flagitationibus studiisque tam indigne utuntur: rati, hac ratione pervicaci ardentibus cessit permisitque, at Ebredsnum »yno- suae contumaciae et schismati, quod indo nsaeitur, daliter conveniremus ; vestri» denique precibus posse asseri impubitatem Ita, beatissime pater, annuent, Deu» misit de sancto auxilium, quo vincit ecclesia, et confunduntur qui insurgunt tantopere indiguimus pro sustinendi» molestiis et in eam. aerumnis, inter quae nostra sollicitudo pastorali» Apostolorum successores, quos Hpiritu» sanctus venata et agitata fait. Delendum sane quod posuit regere ecclesiam Dei, respicis noa ut fra­ synodale concilium, tot abhinc annis in Gallia tres, pater sancte; sanctitatem vestram, in qua primo habitum, inflicta adversus unutq de nostris veneramur primatum beato Petro a Christo con­ fratribus poena ac censura memorandum sit; hoc cessum, agnoscimus ut patrem, et ab baece capitis proeul dubio ad majorem sui nominis gloriam et cum membris unione pendere existimamus rectam ad amplius ecclesiae ac religionis incrementum ecclesiae ordinationem praecipuamque ad sustinen­ permisit Deu», ut non glorietur omnis caro in dam veritatem et coercendos errores Christi sacer­ conspectu ejus, quoniam in angelis suis reperit dotii virtutem. Accipe igitur, sanctissime pater, pravitatem. Illud saltem testimonium nobis ipsis B pro tua in nos bonitate observantiae nostrae et perhibere possumus, quod cum episcopo Banitiensi grati animi significationes cum sinceri» votis con­ egerimus in onqni patiegtia, mansuetudine et lon­ junctas. Beatitudinem vestram reveremur ut filii ganimitate. quas amor vere fraternus suadere po­ obsequentissimi ; assiduas ad Deum fundimus pre­ terat; speramus semper futurum, ut sibi ipsi red­ ce», ut supremam illam sedem, in qua ad vestram ditus saniora consilia amplectatur, sieque agnita gloriam et salutem, ad nostram vero felicitatem veritate, dignum se praebeat, cui ordinum et juris­ nostrumque praesidium positus es, diutissime dictionis exercitium episcopalis chsritas juxta syno­ teneas; coram Deo et hominibus profitemur, quae dale judicium restituat. Visus fuerat ejus animus concilium Ebredunenae paternae pietatis sentit of­ nostris precibus et conatibus tantisper commoveri; ficia, nos ea nunquam oblituro». Ad me. quod reservatum certe beatitudini vestrae credimus, ut attinet, e memoria non excident tot accepta a cor ejus penitus emolliatur, ipseque domum ad sanctissimo patre beneficia; speciali nomine audio unitatem, ,unde recedit, feliciori exitu revocetur. filius tuus, in episcopum a beatitudine vestra sum Obstrepant ecclesiae hostes; lacessant nos indigno consecratus; testis fui et admirator praeclarissima­ convitiia: librum Considerationum moralium, judi­ rum illarum virtutum, quibus forma factus gregis ciis solemnibus ■ damnatum licet, magnificis tamen exemplum es fidelium in verbo, in conversatione, efferant laudibus ; voce et scriptis in constitutionem in charitate et in fide. Itaque tam animi mei pro­ Unigenitae et in puram ac simplicem formularii pensione, quam debito religioni» officio ac venerasubscriptionem Alexandrfk VII bulla praescriptam (> tione profiteor me invehantur; detrahant de auctoritate concilii Ebre­ beatitudinis vestrae, etc. dunensis, in quo nihil prius habuimus quam eccle­ LETTRE DU Ro Y siae judicium adversus 101 propositiones ot librum, d M. I’archevtgae d'Embrun. unde sunt excerptae, sartum tectumque tueri ac decretorum apostolicorum circa formularii subscrip­ Mons. I archevêque d Embrun. Après la lecture tionem execution! allaborare. Illud utique singulis, qui a été faite par mes ordre», et le compte qui atque omnibus aperte constabit, pontificem inter m a été rendu de» acte» du concile d'Embrun. au­ eos, qui Petri cathedram virtutibus suis adornarunt, quel voue avex présidé, je n'ai pas voulu différer praestantissimum, pontificem catholicae doctrinae de vous marquer la satisfaction que j'ai de la ac praeeertim doctrinae sancti Thomae, in cujus conduite de cette assemblée, et du xéle qu elle a schola educatus et nutritus fuit, studiosissimum témoigné pour la défense de la saine doctrine et assertorem, pontificem purioribus et sanctioribus le maintien de la discipline ecclésiastique. Je suis morum ac disciplinae ecclesiasticae regulis maxime bien aise de vous dire en même tems, que dans addictumfl censuisse ex praedecessorum suorum toute! les occasions qui le requerront, j emploierai sancitis et, actis, ex veritatis justitiaeque legibus volontiers mon authorité, pour soutenir les déci­ ac ipso religionis jure judicium nostrum sigillo sions et les decret» ‘ de ce concile. De quoi je apostolicae auctoritatis obsignandum. Opponant désiré que vous assûricr de ma part les évêques etiamnum adversus constitutionem Unigenitae .pro­ qui y ont assisté avec vous, et la présente n étant vocationes istas, quibus in causa finita orbem'ca­ pour autre fin, je prie Dieu qu il vous aye, mona. tholicum, quem, Domino iis resistente, pervertere- l'archevêque d'Embrun, en sa sainte garde. Ecrit nequeunt, saltem commovere conantur, quibusque à Versailles, le 28 jour de decembre 1727. Signé: ecclesiam cum ecclesia veluti committentes, illam Zatui». Et plus bas: Le Blanc. ignorant aut contemnunt, cui tamen Christus pro­ Et au doe eet écrit: à Mon·, l'archevêque misit se adfuturum omnibus diebus usque ad con- d'Embrun, conseiller en mon conseil d’état. APPENDIX AD CONCILIUM EBREDUNENSE. LETTRE DE M. L'ARCHEVÊQUE D'EMBRUN au tou. Sire, J'approche avec confiance du thrône de v. m. J'y suis conduit par l'intérêt de la réligion dont le maintien et la défense forment déjà, aire, l'un de plus glorieux earaictéreo de vêtes rogne. Panai -les moi dont v. m. a la douleur de voir l église affligée, elle est informée que les plu» grands et les plus dangereux se font ressentir dans la pro­ vince ecclésiastique d'Embrun. Je serois indigne, sire, de la place à laquelle vos bontés m'ont élevé, ai je ne faiioi» tous mes efforts pour apporter à ces maux les remèdes que les saints canons m'indiquent, et qui même ont été .prescrits par les ordonnances do vos plus illustres prédécesseurs. fifl· 815 * .... CONCILIUM PROVINCIALE RBRXDUNENU, 1W aagneM 1« 1"· ■ ■'■ * ..... ■■ ;■■ . i i ..... i, . .... ... ' ,~J „ , , Bit ....... . ................ .... ............ . J· supplie done très ImIIiim v. hl do von- A;rme lire ot deanpriacipau devoir*,oetafidatait loir Mm me permettre d'saoembler at da tenir te lltoaaour d'oa donner part i v. a. et do b sop- condis da h province d'Embran, paar traitor dee «aires praescates de b idNgioa, at qui apportieenent au dogma at h b M. Je ae bio qua ranouvelter be vivos insteaoes que plaaiean apsembtees da dergé oat portée· aux pieds de v. m. ot te pravinco d'Embran a b malheur do ae trouver prédaéssqpt dam b eaa, oA v. m. a fait eapéror quelle acoorderoit h grace que j'oee lai demander. Je raie avec b plue profond respect et U sou­ mission la plue parfaite, etc. A Embrun, b b avril 1797. LETTRE DU ROY d JM. farehteâftM ZAtaônm. βομμΑΜφ àb Mb CB oo qui pourra intéresser l’dgiba do Nice ot tes antres de oette mémo previaee eodmbao i a w■iaatirr J'eepéra qu'eUe voudra bien paramwa à tone ceux de oa dicetes, qui ont droit ou eadtamo d’intervenir aux oeaoibo pnriadeu do M rendra à' Embrun aa tau marqué, et je mo datte quelle a b boaM de compter aaeecyfar moa aéb et ear moa dévotement pour être/ponnadé qu'il ne s'y passera riaa dont b bien de ooa terrien at larsatags de aee sujets paisse séuffrir en aaeana manière. Je suie, avec b plut profond respect et b phm vivo récouonmaec, 8ire efes· Mont, l'arehevôque d'Embran. J'ai vê par h A Grenoble, 1e 90 juin 1797. lettre que voue m'ave* écrite, l’importance dont i B est d'assembler incessamment vôtre concite pro­ LETTRE DU ROY DE SARDAIGNE vincial pour y traiter et discuter deo affaires qui intéressent essentiellement le dogme et h réligion. d M. Terchtthptt fJMruti. L'attention que j’ai toujours eu comme fils aîné Mons l'archevêque d’Embran. Noue aurions soôde l'église A contribuer de mon adlhorité i font haitéh que l’évêque que noua avens nommé pour ce qui pouvoit maintenir la foi dans sa pureté, te diooèee dé Nice, et qui est parti oes jeun m'a engagé sans peine h approuver le remède que passes pour Rome, eût pris possession de son vous proposes. Je voua écria oette lettre pour voue évêché, et. été instruit de son état, pour assistor en donner avis et pour vous adresser colles que au concile provincial que voua aves convoqué, j'écris aux cinq évêques voe,tuffragana, pour four d'autant plus que e’est un ecclésiastique d'une enjoindre de se trouver enjJa ville d’Embran eu capacité et d'une piété reconnuéa. Mais comme jour que vous four indiqueras pour t'y assembler' voue nous ares assêréa que vous auras soin des en ' concile provincial au nombre praeerit par les intérêt* de l'église de Nice, nous somme* persua­ saints canons, et y traiter suivant les formes et des que vous ne les sépareras point de ceux de les lois canoniques, des affaires qui y seront pro­ vôtre province, et que. vous ne permettras pas, posées sur les matières de dogme et de réligion. que l'on y feme pour icelui des régies particulières! Et ne doutant pas que vous ne vous oonduiaies en Nous permettons bien volontiers à ceux de no*' oette occasion avec vôtre séle ordinaire pour tout C sqjet* qui sont d* ce diocèse, et qui ont droit ce qui intéressa le bien de l’église et celui de ou ooAtnme d'intervenir aux- conciles provinciaux, mon servies, je ne voua ferai la présente plus d'aller i Embrun pour assister au vôtre; noua longue, que pour prier Dieu qu’il vous eye, mons, écrivons en oette conformité au président du sénat l'archevêque d'Embran, on sa sainte garde. Ecrit de Nice. Et sans autre, nous prions Dieu, qu'il h Versailles, le 34 mai 1797. Signé: Latû». Et voua ait en sa sainte et digçe~^arde. Donné b plu* bas: Lt la Venerie, te 9 juillet 1797.6Signé: F. AswdÀ LETTRE DU ROY i MrsAlse Mfwe. . Et plus bas: Jfrfforads. Ç MANDEMENT Mous, l'évêque de . .V. Ayant permis au 8*ar"ds JM. TursésséfiM prises «TAssèran. ehevêqne d'Embran d'assembler incessamment son concile provincial pour y traiter et discuter dos Psur srUsaner As* ptttrss S l'oecssioa 4a esadle provincial. - affaires qui intéressent essentiellement te réligion jp^rre g, Xhtirin it d* Ttnein, Tmcm, par h te miséricorde Pitrrt it et les dogmee de te foi, je vous écris cette lettre , Maé.at ardoMa qàe to prwaiar artteto dadit 4dii de Moina, et ladite ddotaratioa da eatae avril ' 1444 eeroat axéoatea eetoa leur ferma et teaoar, et aa ooafonaité d'ieoax hit m mqjeatt tréo-expraaoM iahibitioM et 444mm· 4 toM jugw 4'empéehar aa troaÜtor 4ireatemaat ta iaiitfatianat to edtobratioa dadit eoooito ptaviaeial d'Kmbrua, tear eajoignant m mqjiara de taair to main 4 l axdeutiaa decrete et erdouaeMM qui pourront y être read··, mm qM ton appritotioM ooauaa d'abM de m qui pourra y être ordonné ooaoeraaat le dieoipüne, la oorreotioa 4m moenr» et la 4ireetion de le poljee eMidaiaetiqM, puiaeMt avoir aucun tefet •uapeneif, m mqjaaté ayant retenu ot réaarvé 4 m peraoaao et 4 aon oonaoil te coanoteaanea taat dead. appallatioM caaune d'uba·, ri encan·· étai­ ent iaterjattéoa, qua d·· eutrM aoataatatioM qai pourvoient être m*êa 4 l'oeeurioa dudit ooaeito, et icelle interdite 4 tonte· «m eoan et eatrea, jagM. Fait aa conseil d'état da roy, m majeeté y étant, tenu 4 Veiuaillea, te SS dao4t 1737. Signé: Le Blanc. LITTERAE EM. CARDINAL» LKRCARI, ■mntetfl ateta·, ( Verti» Mme «r ϋφι faett «ditorAm CaUMtheirLmaMto.) Waatrterime ot ravereudimime domine. Pro aa, qa> domin>tio TWtn, Striarim» temper erat e^ domtoeiB BO.trum mi etamoue «adea, piatate ooait ^kt^MÜii tré^onéreux à te garniaou, je croie qu ite voadront D pwUeU. »tatuta, priam|«am celebrari οκρbÜm m ooateatae de cette marque do distinction, „ ot "^a il· m porteroat aitemnat 4 demander que oacio 0Qem,mie«·»« «/ q^f- portées pardevant le rieur Lebret, intendant et rieZ commis par I* j'uyrmrnt du concils «TEmirun. eommimaire départi en Provence pour l'exéeatfou dM ordre du roy, aaqael m m^eeté a attribué Du 10 janvier 1728. pour raison de ce, circonstance· et dépendance·, Extrait it* n/iriru i» mûrit i’ttat. toute cour, jurisdiction et eonnouaanoe, privativaLe roy s'étant, fait représenter en son conseil, meat à tou· autre juge·, te tout è te charge de, le jugement rendu contre le sieur évêque d· Senes l'appel en son oonaeil, dM ordonnancM et jugepar le concile de la province d’Embrun, tenu:en meaa qui pourront être- par hi rendu». Enjoint ladite ville, par la permission de m majesté, elle audit rieur Lebret de tenir te main b l'exécutie· •croit reconnu que ce prélat y ayant été suspendu du préaent arrêt, qui sera M, publié et affidté par de Γ exercice do ses fonction· jusqu'à es qu'il ait tout oh beeoin aéra. Fait au conseil d'état du satisfait audit jugement, ,to concile aurait ordonné roy, m majesté y étant, tenu à Marly, te 10 jan­ ' en même ton» que le tien du revenu de 1 évêché vier 1728. Signé: Le Blau. Ltrit, par h grâce de Dieu, roy de Fraaoe et de 8ene» «eroit remis entre 1m main· du grand vicaire et official commis ppr ledit .concile, à la de Navarre, dauphin de Vieanoia, comte de Valeacharge d'en rendre compta h l'archevêque d'Embrun ( t tinoi» et Dyoia, Provence, Forealqnier et terre _ métropolitain, et en cas d· vaoaaoe, au pins anci·· adjacente·. A nôtre usé et féal conseiller en nêaro suffragant de là même province. Et comme il eet conseil d'état, premier président en nôtre cour de important de prévenir toutes lés difficnhê· qui . parlement do Provence, istendant ' et oommiraairo pourvoient naître dans le· suites de o· jugement départi pour l'exécution de no· ordre aadit pay», dont ledit concile a très-humblement supplié to te sieur Lebret, salut. Non· voaloa· et vous ama­ toy d· vouloir authoriMr et procarer l’exécution; dou· par cm présente· «ignée· de nôtre main, qae raivut l'arrêt ey-attaebé soa· te contre··! de m majesté, qui met au nombre de sm principate· obligations to protection qu elle doit aux decret· nôtre chancellerie, eejonrd'hai donné en nôtre con­ dm concile» provinciaux, a crû devtir suivre en seil d’état, nous y étant, vous ayea è vou» em­ cette occasion l'exemple dès rois sm prédécesseurs, ployer et tenir îa main h son exécution selon m qui, par plusieurs de tours ordonnances, et notam­ forme et teneur, vous attribuant pour raison de ce, ment par te premier article de l'édit de Melun, circonstaaoM et dépendance·, toute cour, juris­ par te rixiéme article de l’édit de 1610 et . par la. diction ;ot , euunoisMBM·, privativemeut è teas déclaration du 28 avril 1M8, ont enjoint aux jugm autre, le tout(à la charge de Γ appel en nôtre de leur , royaume, de tenir te main à l'exécution conseil, des ordonnaaeM et jagemens qui pourront dM decrets dM eoncito· provinciaux, aaaa qaa le· être par vous rendus. Commandons h nôtre hrussisr appellations comme d’abus de ee qui aaroii été on sergent premier requis, de fair· pour l'exécetioa ' ordonné susdit· comüm pour eemation et diam? dudit arrêt et de ce que vous ponrros ordonner LETTRE DE M. L’ÉVÊQUE DE SEREZ A M rardtoadpaa ZEtototm. eas ooscvuum provinciale rbrmdunener, ιτ»τ augmti m «m Μ mama^m aMaaaJmmam· m*. M conaéquonoo, toto oxploi·, «igaMteatieM, at Mflb· J >Ί·***Μ MORV vW ·Μ·Μ^·ΜΓ> w acte· roqufo airtmairt«, mm pogr Μ, daataaior Mt, qao 1'en afbota ia dkgutem al ttraagaaartt antra C*r tai Mi »*· ptai- La onlay. D vaqne an priearé dkpondaat io •ir. Donat k Marty, la 10 4a jaavfer, I’aa 4a 1'abbaya da Vanatay ia la^aaia ja aria titatair·; grace 17(4, at 4a nôtre rag·· la traWtea. uni Ht jo la. Muitee 4 ua io mm ami qn| Sgné: lenfo. Bt ptaa bm: par ta roy daaphi·, daao μ temo-lk Molt «Hgad da moi do BOO Befim. eomta 4a Proven··. IRgné: Lt Mane. St «ooBé EmbR· Io rimpitn do Vmetay mo requiert do Mr» I'oaio· do eo mtaM bénéfice k 1'abbey·, •onfernte' da grand aeaaa 4a aba jaune. meutk ne ballo qui oa teeutariMut I'abbaye dana LETTRE DE M. I/ARCHEVÊQUE D'EMBRUN leeW ct'daaatae mombroa, avoit prononcé Γ union 4 Ji. FJalyw 4» fibart. Moaarignoar, . do ptariaan priewé· dont oriui-lk était do nombre. Ak>ro oebUaat ta· intérêt· do ma foariUe, et m voulant poa qu’U Mt dit qn· j· te· nat préféré· J'ai peine k «a croire mm yeux,; «ur l'art· *) · k ceux de moa égita·, je ooaaoaunai l'urion autant que je vUm do Uro. Non, eetto piteo ri plain· qu'il pouvait dépendre de moi, je dépoéillai mon d'rigreur, et okta vérité art m fort altéré·, note neveu da revenu, et conformément k ladite bulle, point «ortie te va· main·; von· u'aariM point le partage dm bien· dudit prieuré fut frit entre démenti ri promptement Im téaroignagM d’eatimo le chapitre d· VeMtay et la mooM abbatiale. 8i •t d'afféction, quo vom m'avm donné· pendant i j'avoia été capable de rimoaie ou de coafideneo, vôtre «éjour k Embrun: témoignage· que vom uekt-il pM été plM «impie de jofiir du bénéfice m'aveu réitéré· M tant d'oooorioaa, rt k tant do ■OM le . nom d· mon neveu k qui jo j'avoia con­ penonnaa, et que vom ovm confirmée par écrit d· féré, aa lieu de Mcrifier, comme je ta foiaoia, la la nnuniére la piM préciM. Π n'y a pM d'appa- meilleur· portio du revenu, par le partage dm renoe que vom m· eroyiea tel, qa· mo- dépeint bien· que je a· pouvote me dtapemer de foire «n l'acte dont il art ici qaeatioa, dan· le même terne ooaeéqûynm de l'union? et aaroia-je privé mon quo vom m'aaadraa par lettre, gw «om owe peer neveu . de l'eepéraaoe de jofiir dudit prieuré, da ■toy tento le (ifadrati·* prwitto. Je oçai par vôtre moiM aprte moi? Ecpéraaoe qui auroit dfi être 1· propre aven, qae la pMpart dm oetM qui oat prix de Ia' cmHum. Pouvoia-je m'empêcher de conférer ce bénéfice? parfi «ou» vôtre nom. moMoignoar, u'étoieat pM de voua, et qae le pta· aoavent vom n'y «vie· Lo droit n on était point douteux, et jo ne devoia d'autre part, que la eomptataaaee de Im avoir paa la négliger; pouvom-je m'empêcher de foire* l'uniba pnacrite par la bulle de léeuiariMtionT •igné·, ou de le· avoir adoptée.. On vom frit dire daaa oeiaLey, q·· je n'ai pa» N'aaroit-o· pa» été manquer k ee que je devoi· k voulu vom entendre. Tout le monde eçait, que mou abbaye, et m'expoaer k un procte indécent vom ave» été entendu toute· tee foi· et aaaai avec mon chapitre? Un an ot demi ('étant écoulé, un ecdérimtique long-tema que von· l ave· voulu, .et que dopai· le jour de vôtre arrivée k Embrun juaqu'k celui do< , prend en cour de Rome de· provirion» de ce vôtre. départ, il ne « en eet preoqao pae pâmé un prieuré comme vaquant par mort, et forme une iaatance dam laquelle il prétend que l'arreot d'en•eul, ok je n'aye ea l'honneur de vom voir, On vom frit dire, que voa» ·ομ« <·.·μμ- regiatrement de ta bulle de ·όοη1·τύ·ϋοη exeluoit femit rmda «eatoe eif, tt fi’il Mt teat pear l’union. Mon neveu intervient dan· le procte, en mu Eat-il vrri-nmblable qae vom I’omrieu, •oéteaaat que ri Vunioa· était déclarée nulle, le puiaque vom ne lo produirie· paa, ou que ne Io bénéfice lui appartenait, comme premier titulaire. 'produiaaat paa. vote foarie· pereaadé qu'il fot tout La oauM oat plridée, et par centenoe confirmée par pour vomi Vom n· eçauriee avoir oublié, et ptaa aneet, le bénéfice art adjugé au pourvfi en cour de quarante penonnm m ont été tea témoin·, , do Romo. M ma avocat l'émancipa dan» ta· plai­ qn'amri-tôt aprte que vom eûtea récité von» mém» doyer· on dém ta· foetumk, comme il n'Mt que le· réematioa· pereoanetlee dam la oocondo eon-. trop ordinaire, Im pteom du procte font foy que grégatio· général·, je vom. demandai par deux jamaie dam aucune do m· conclurion·, il n'om foi·, ri vom votltea vom ·ο<η»·ϋτ· k la prouve avancer ni ta rimoaie, ai ta confidence ; U c'en tint de tout m quo vom renie· d'avaaear contre nraa k Me provirio·· ptr Mln», dam leequellM il n’y coofteru et mol; vom répondit·· rinrtnmmut, •voit aucune dame de dévolut. Que réealte t il de tout cela, monaeigneur? aoa; et qu'aprte vom avoir torn le dioeoun, qui •rt trte exactement rapporté dam la rélattoa da qu'il y e «a dM footum· dam taaquete on a tenté concile, aa Heu de produire l'amet, vom vom, de prévenir 1m jngM ooatro moi, en heaardaat le» retiréto· «migré 1m iartaacM qui vom forent (rite· tarmee do riataaio «t.de obnfideaM: cola oat vrai; d· rertar. Si-tôt qu· vom m· vite· produire met· qu'il yarn ma amat qui m'a foit pordro. mon mémo eet arrort, vom m jageétec pM k propm proete: eoia eet moot· vrai. Deae U y a aa juged'ea Mtendre le lecture; «Ue vom aMeU démontai .moat qui* am eoadamao eoauao cosfideutiaire, ou évidemment, qu'il n'y avoit jamaia m d'aeenaatlea qui aatboriM eotta acmuatioa: voudrioa-voM tirer de oonideaÎM ea de aimoai·, ot qao m u'4joit aa· parofflo coaaéquoaoo, taadi· quo, aoa «ouleateut point car une paroffle »riu»»tinn que l'arteot était l'arrart b'm dit rien, ateta aacor· que pareille •■•UMtina a'· jamaia été fiormée? Et n'y a-t-il intervenu. Vom n'aariM peint oublié eo quo vommw dite· pM de ta mabguité ot do ta awavatao foy k donner le loudemain, rt qae vom eeaânadto· nepui· k k entendre «a publie, nam l’a foit celui qui a plaateurn penmurte ügnM d· fey, gM eeM m«m rédigé l'acte de vm rdenaatioaa, qae l'amende k taqnollo m'a oondamaé l'arrort, était pour oaMO do M turftit, Λ gM eew m «pMim pM tt /Ht toi rimoni·, qaoiqu'eO· no «oit qu· h pria· k taqaeUe qu'il dtoii. '••t toijaan maternai eoiui qui (aooombo daM l'appri qu'il à interjette? , t) M» 4i 4mmi netw te· SmmIi* et triMsii· sMite· tei tels· ·^ te· par m «vOqm to rnanto éltataua, onvap»· ita·. rt éum ta· previa·»· to Fr»»m, par ■. hrataeéqm dVhntnn. (Tort M oonaéqMnM 'io oe récit, qud vom répétfita· k la perMUM qui vom io fit, quo eeue (•nrirwu rfuttr dr tttrt May, tt «w «·«« «eiat üt OOKCHJUM PROVINCIAl* EBMBDUNEK», 17« angarii Id M» jvW £9 4Λ/ίβ999 μ jpUtf* mmmAi mm* μ·Λ· n «at isni qne vans exigtes^eetté niiittti··: *ç2s 4ÎM 44M4V14 999&f^& ^9 ^&9Î9&9 999Î& sans. Avaç qneite vrai-semblance l'auteur 4« vôtre •etc, oao-t-il vos» faire dire, qua μ dtoaaoro qu’il •vota que vons avsa 'tenu: J· xuinù 4» •tan seay te rdsttsaétee, «ta., tomba, uoa p·· snr te regret de m'avoir iqjaatamant secasé, mai· anr te prétendu* teste qs» jarais commise, at «ar te coafaaioa qui «a réjailbsaoit «ar l'épiseopat, dont •tara ja a'éto» paa honoré? Jtt daa» qneUe ooetradiction voua tei»-U tomber, «a vans faiaaat paraîtra transporté d'amour at da charité poor Mei, juaqu'h vaatete répandre vôtre saag, dam te tares qu’il vous fait hire aae récusation odieuse qui ne pouvoit que scandaliser vos frère·, sans aaeua fruit peer vôtre euuae? 9■ Ne saroit-oe potat l'auteur de «et écrit, qui dana ua autre libelle, poor prouver que jet um sentois coupable, fait antendre an public aoa in«truit, que j'avois prie «ois de faire insérer daaa mea bulle·, la dana· absriaraissf Comme «i cette etesae m'était partfoubèra, et ne ftt pas de «tile dana toute· tea bulle·. Mate je n'ai garde de von· attribuer eau oontra. diction·, monseigneur, ai de roua croira capable de ce· Snalignitex, et je ne vous en «ςηί point mauvais gré. On a beau hire, oa ne m aigrira point contra vous, on ne parviendra point è ré­ pandra dans mon coeur te Aol et l'amertume; je ne oaaaerai point d'avoir pour voua las même· attention· dont vous «vas bien voulu quelquefois parottra touché; je n anthoriserai jamais tes injures dont vous vous plaignes, et en particulier te note que l'on a ejoûtée aux observation· sur vôtre lettre aux évêque· de France: je suis disposé h les soéftir les injures, et par la grace de Dieu, trèséloigné d'en jamais faire à personne, autant qu'il dépendra de moi; je ne répondrai point même h toute· celte· qui pourraient m'être dite·, teat zqu'elle· ne m'attaqueront point daaa l'exercice de mon ministère. Je sçai que noua sommes hits pour les croix et les huasiltations; peu noua im­ porte, que l'on dise du mal do nos personne·, ponrvê que te ministère soit h couvert, et que ta cause do Dieu triomphe. Je aqai encor· que ce n'est pas principalement à ta personne de l'évêque, que Iss graces spécisles août promi···, ma» aa ministèra; et c'est ce qui m'a rempli de eontaaoe dans ta tonné du concile do nu province, et qui me rassére êoatra ta hrour de vôtre parti. Ce n'sst donc pas pour vous faire des reproches, monaaignaur, que j'ai l'honneur da voua écrira; mais pour vous solliciter da nouveau i rentrer daa· voue-mêma, et è reêéchir sur l’état déplorable dans toquai voua êtes plongé. . Car βήίη, il ne voua resta plus da reaaouraa qua dapa te repentir, quel­ que ooaiaaee qua voua essaies dans voa moyen· d incompétence •t de réonaationa; voua avaa été jugé par un tribunal qua voua a'qvas pû vos· em­ pêcher de reOoaaottre comme légitime, quand il n'étoit pas quaatioa da voua; nôtre jugement a été approuvé at «animé par te ·· père qui est l'aniqua •upériaur à qui te· canons renvoyant ta cosmotasanca d'un jugeasaert rendu dans ms concile pro­ vincial. Voue venus da quaBa façon a'axpMqua e a. dues la bref, data j'ai l’honneur da voaa re­ mettra ano aepto; at vnaa voila rôdait i. mourir dans l'interdit, aane aapéranea d’an être jamais ftnti rentre Ooscn. anui, «caros XXXVD. «Μ relavé, b -ania· qee eeae ne vee» détenaiaiee arita À ot tstUboii** μμιιμβμΜμ· Vm MppMil tMMM dTftbVBq Mt Ιββ MMMM)iMMOM de teas tes uvaaafo da monde (dignaa d'égard et d’attantfon en matière aivfln, tente de naBe valear, ot 4ht mmBm μμΜ^ΜμμΙ^μι mm MMtitvM Àm ιΆΙ^Ιμμ^ peuvent ite tranquHKaer vôtre aanaatanae? Eh quay! peut-il y avoir ahna daaa te jagemaat an»aime d'aa eencite rendu rentre aa évêque no­ toirement «< obstinément réfractaire h daa boastitutions apoataliqàae et dagmatiqure, reçêês de toute l'égüëe, mteite· do l’anthasM da aanvarein qai tea a ptadean foie déoteréea régie· de l'état, eoamae «ite· te rent de l'églto·? Oé aa aérait te réHgfoa, ai l'appel comme d'abu» avait Eau en pareil «as? A qnal tribunal, la oonnoteaaaoe da ptoete saràit-cUa renvoyée? Je, ·· dia pe· .pou rate, qu'il ne paieee y avoir abae daaa te pree£ : , dura d ue ooaeüe, et que te ray, comme protecteur due canon·, et de aea aqjeta, ne paiaae en prend/· ooanoisaaaee; mate ce n'aet que daaa te eaa, où te· droite de aa coure»· «aroieat attaquas, te tranquillité de l'état troublée; ou ends, qu'il serait hit violence masifeete l u dt ms sqjets. Or te cas préeeat est bien dHMreat: noua pe nous som­ mas assemblé· qua par te parai irai nn du roy, noua n'arons travaillé qu'è maintenir l'ordre dans son état, et h vangar te saéprw de sea teix, at nous n'avons agi costre vens, qu'en conséquence de l'aveu que voue aven fait de les avoir violées. Ceux qui par passion ou' par attachement mal esteadn à vôtre personae, vous donnent des oos■ultaüoaa, confondant te jugement d'an concile avec criai d'une oflteialité adattetate h de certaines ordonnaneea; ils ne distinguent point estre te prooèa fait à an évêque noavainon de daaobéteaaaoe à l'église an matière de doctrine, et celui qui serait fait è un prêtre pour de· crime· pavaonnete. Ce· , ooneaiUata téméraire·, ne oraignant-ils notat de be » rendre coupable· aux-même· anvara 4’égii··, et envers le «ouvarata, an s'ariaeant aeaadatanaament pour fournir daa moyens de s'élever impunément contre les loix de l'égli·· ot de l'état? Permette· .moi de vous dire qne ce ne «ont paa là dca oen■eila sur leaquato un évêque doive règter ·· con­ duit·. Gardas-voua des mwrfor· trenepaurs, dit l'apôtre. Et dans un antre'endroit: J¥wms pnrrir fus pcreonM as ttu faut» tlhuéen par le pêsleMfUt, et par de. votas sqpèésae·· fvniu mr te IÎM MMMÎfp ^99 JbMMNMp 9t 99 l qua· évêque· Ont écrite· à ·. m. ooatre ce ooooita. A timatteu «t dépôt qa'il it tiw te berna·, ta résé­ aatien· peroonaelta· qu’il ta aters contraint de [F. »:] A Gronobta, ohea Pierre Faare, imprimeurlibraire d· saousugneur rUhatriasiaM A rovoroe- tare pour s'opoaer ·· vtatament ai maaifeote de tonte· te· régie·: qn'oa ne lui aaroit p·· reftisar dissime arohsvêqae prince d'Embrun, 1728. l'extrait et ta eoltatton ta jugea··*· rendus aur In-4’, 9 ta. — (Pari·. KH. Mt. B 9989.) ta· deux acte· dincompéteooe et de récuaatioo: P. 9, data: .ta 4 avril 1728.“ 34) Consultation de M** les avocate du parle­ qu’eu no lui aaroit point rofaeé acte -de I» prote­ ment de Paria, aa sqjet du jugement rendu à Am- station qu’il ût en adoptant et aigoant publiquement son instruction, que ce qu'il eu faiieoit, était pour brun contre Mr. l'évêque de Benes. A Rotterdam, rendre témoignage è ■· fey, suas préjudice do son 1798. In -19, 189 p. — (München, HbUop. Roaenthal. acte d’inoompéteuM. et de tau· ses droite; qu'on ne lui auroit point noa pin· refusé acte de tout — IfM non οίΛ.) ce qui s'est fait dam les congrégations contre te 36) Recueil contenant le bref de notre a. pire liberté dn concile, et contre la forme ta jugemea· le pape Clément XII et - diverse· lettre· écrite· •t contre Ma droite légitime·. d’Italie A d'Espagne, au stÿet du concile d'Em­ Cependant comme ledit seigneur évêque de Benes brun. /fttssyns.J A Avignon, ohé· Fronçai· Sé­ n'a pû jusqu·· h présent obtenir aucun de ces acte·, bastien Offrsy, libraire, 4 la place de Saint Didier. -quelque· demande· qu'il en aye fait··, et qu'il · Avec permission de· supérieurs, MDCCXXXII. Ifun intéreat eeneibta de le· avoir, tant pour constater In-β·, 2'f. - 36 p. — (Lyon, séminaire; Lyon, ville.) ' - l'incompétence et ta· récusations personnelle·, qae pour lui «ervir de moyeu· et de défi···· devant 36) Mémoire de Mgr. l'évêque d'Angoulême sur tel juge qu'il apertiMdra; il eet contraint de réitérer te concile d'Ambrun; 1797. ta signification deadits acta· d'incompétence et de In-4*. — (Le Man·, ville. — Jpss non ndt.) récusations personnelle·, d'abondant «t pour corro­ borer. et afin de ta· avoir an form· authentique; I ACTE à l’effet de quoy,l il eu fait avec ces préeeatee de monseigneur l'évêque de Senei. bailler copie, et on conséquence il supplie, requiert [Çf. mpra col. 710 A tt 713 B.J et interpelle avec tout te respect imaginable, et L'an 1727, te 11 août avant midy, devant par ta Muta néoeesité de sa cause, monseigneur ta Jacques Pantin, notaire royal du mandement dé président et meaauigaeun les évêque· du eoaeil·, Savine etc. /ut supra col. 733]. de lui faire délivrer dans trois jour· par 1e «leur Au nom du Seigneur. Amen. Les bruit· de Michel leur secrétaire, l'extrait et expédition publics répandus de toute part que te concile de en forme, de ta dénonciation faite de sa penonne cette province etc. [ut ntpr· col. 714]. •t de ses écrit·, par te sieur d'Hugues promoteur ; L'an 1727 et 1e 26 jour du mois d'août après ensemble l'acte qui lui fût donné sur le champ de midi, j·, Jean Gérard, sergent ordinaire de 1a ville cette dénonciation par monseigneur l'archevêque d'Embrun et y domicilié, paroisse Saint Donnât, d'Embrun ; l'extrait et collation du jugement rendu pourvû par monseigneur l'archevêque et prince sur l'incompétence signifié l'onse août; l'extrait et dudit Embrun, immatriculé au greffe de se· juris­ collation du jugement rendu sur les récusation· dictions. soussigné, certifie quA la requête de mes- personnelles, lequel jugement lui a été seulement •ire Jean Boanen, évêque de Senes, à présent de­ notifié par une simple lecture; ensemble les autres meurant en cette ville d'Embrun paroisse Saint actes ^y-deeeus mentionnes; 'si non et h faute de Vincent en ta maison du sieur Roux juge en ta ce faire dans ledit terns de trois jours, proteste dite ville, où il a élû son domicile, ai notifié. ledit seigneur évêque dé Senes de se pourvoir par signifié, et déclaré h messeigneurs les archevêque les voye· de droit, ainsi qu'il apartiendrs; décla­ et évêques assemblés à Embrun au domicile et en rant de plus ledit seteneur évêque, qu'il est spol­ ta personne du sieur abbé de Michel chanoine de iant dès maintenant,^t qu'il apelle par oee pré­ l'église métropolitaine en qualité de secrétaire du sentes comme d'abus, tant du jugement rendu sur concile d'Embrun, en pariant b mondit sieur ds son incompétence, à lui notifié verbalement te dixMichel en personne qui l’a retiré en foi de ce, huit août, en lui disant en pleine congrégation, •tnqueis ainsi parlant, je huissier susdit et sous­ qu'on n'y avoit pss eu égard, que de celui rendu signé leur ai dit, déclaré et remontré que selon ta sur les récusations personnelles, à lui notifié par régis des jugemens canonique· ledit seigneur évêque simple lecture ta vingt du même mois, sans en de Benes avoit droit d'attendre que ta signification citer ta daje, pour les torts, griefs, abus, et nulli­ dé son acte d'incompétence du onse d’août arrêterait D tés qu'il déduira en tems et lieu, ensemble' de tout tas poqrsuites que l'on voûtait faire contre lui : que ce qui a été et pourra être fait au préjudice du selon les mêmes, règles on nauroit point reçû te présent apel, que ledit seigneur évêque relèvera promoteur à dénoncer sa personne et ses écrits avant dans le tems de l'ordonnance, devant qui de droit. que d'avoir fait lecture dudit acte et y avoir fait Et ai laissé ta présente copie sud. sieur de Michel, droit ; qu'on n auroit point donné acte audit pro­ sud. nom parlant oommè dessus, lead, jour et an moteur de ta dénonciation avant ladite lecture ef que dessus, en sept feûillets oelui-cy y compris. avant que d’y avoir fait droit; qu'au moins après (Sifui.) + Jean, évêque de Benes; J. Gérard, ces démarches irrégulière· on auroit lû en ta pré­ sergent. II. ACTE sence dudit évêque ledit acte comme il te demanda de monseigneur l'évêque de Benes. dans la congrégation générais du dix-huit août, [Cf. tufn eel. 74H D.] Jaquette tecturo aaroit fait dudit acte une intimation Au nom du Seigneur. Amen. Le roy nous •t notification jaridiqM on tel cas, et n'a pû lui être refusée sans un violentent manifeste de ses ajant fait l'honneur ds nous adresser è Seaes, la droit· et do-'la forme des jugemens canoniques: lettre de cachet, par laquelle il noua invite à reqa'oa n'aaroit point refusé audit évêque une copie < mercier Dieu, par ta chant du Te Deum, et les juridique do te déuoaetetion faite contre lui, selon autres prière· acooûtuméee, de l heursuse délivrance qu'il te daaaaadh et qu'allé lui fut promise; qu'on ds ta reine, et h demander aq ciel te naissance ne lui auroit point refusé acte de te tacture, in-' d’un prince qui soit ua digne suooeesear du thrêne. Λ8 · 831 CONCILIUM PROVINCIALE RBREDUNKN8E, 1717 angusti IS 833 •t de la piété 4« grand monarque sou pit· et de ^l'archevêque son agrément, pour recevoir l'aete^ •ee august·· aysub; nom u'aveM pt satisfaire à mm sot veau dire qu'il n'avoit pfi l'obtenir, et ea devoir ·· afttrc vili· épiscopal·, étant retenu que monseigneur l'arehevêque lui avoit répondu, A Embrun paw la tonné .da ooneite, par lea ordres que si mm avions quelque oboce à lui dite, nous da sa majesté. C'aat aa qui bum a fait prendra poaviens nous adresser à lui-même; noM'noue ia parti de mm unir aux prières at ·· Ta Dsum trouvons dans la nécessité de mm servir du mi­ indiqué par monseigMur l'archcrêque d'Embrun an nister· d'un sergent, pour avoir un acte en forme. dimanche septième jour da septembre raivaat aon fSipnd.ÿ + Jean, évêque de Benes. mandement qn'il aoaa a lui-même envoyé. . Dane eetta vfifi, nona aoaa sommes transportes sur iaa L'an 1737 et le 9* jour, de septembre h huit deux haaraa après-midi, cben ledit seigneur arche­ vêque avec lequel aoaa avoua trouvé mseeelgncurs heures du matin, à la request· de messire Jean lea évêques da Gap, da Marseille, de Glandèvea, Soaaen, évêque de Senes, h présent demeurant en ■ de Grenoble, da Bellay et de Graeae. Noua leer cette ville d'Embrun, paroisse St-Vincent, en ta avona témoigné le deair que noua aviona des remplir maison de sieur Roux, juge de ladite ville, oh il a le devoir d'an aqjet fidèle, et d'un évêque plein élû son domicile; je, Toussaint Sarrasin, sergent de aéle. pour la personne sacrée de sa. majesté. Et ordinaire de ta ville d'Embrurn y domicilié, parois·· après une demi heure de conversation, monseigneur 8. Donnât, pourvû par monseigneur l'archevêque et l'archevêque s'étant levé, en disant qu'il alloit à I prince dudit Embrun, immatriculé aux greffes de _ vêpres et au Te Deum, noua lui avons dit, que ses jurisdictione, soussigné, ay signifié et notifié la ' nous allions dans la salle noua mettre en rochet et déclaration cy-deseua à monseigneur de Tencin, en camail, pour avoir Îhonneur de l'accompagner; archevêque et prince d'Embrun, et en sa personne ' mais revenant en cet habit, noua avons été extrême­ à messeigneurs les évêques do Gap, de Marseille, ment surpris de voir lea prélats dans un profond de Glandéves, .de Grenoble, de Bellay et de Grasse, silence sortir l'un après l'autre de l'apartement, •u domicile de mondit seigneur l'archevêque et et encore plus de voir monseigneur l'archevêque prinoe d'Embrun, à l'archevêché, en partant au sieur s'avancer vers nous, et nous dire en propres termes', Antoine Amedée, suisse de monseigneur l’archevê­ que les évêques ne vouloient pas souffrir, que nous que, auquel j’ai laissé la présente copie, à ce que* fussions avec eux dana la prière publique ordonnée du contenu en ladite déclaration lesdits seigneurs par le roy. Sur quoi noua avons représenté à archevêque et " évêques n'en ignorent, sous les monseigneur l'archevêque, que c’étoit 'un droit in­ protestations et réserves y énoncées lesdits jour contestablement attaché h nôtre caractère d'assister et an que dessus. (Signé:) Sarrasin. h toutes les prières solemnelles pour sa mqjesté, III. ACTE ' qu'il étoit authorise par la eoôtume de tous les de monseigneur l'évêque de Benez. fieux, .que nôtre inclination répondoit parfaitement [Cf. tnpra col. 7H b.f è nôtre devoir, et que d'ailleurs si noua y man­ quions, nos ennemis nous un feroient un crime ( .. Au nom du Seigneur. Amen. Nous, évêque de auprès du roy. Monseigneur Γarchevêque noua a Benes, soussigné, déclarons très respectueusement reparti alors, que nous ne devions pas nous ex-, à monseigneur l'archevêque d'Embrun et en sa poser h prendre place dans l'église parmi les pré­ personne à messeigneurs les évêques assemblés en lata, dcrpeur de causer un grand scandale. C'eut ladite ville-, que nous avons été fort surpris d'ace qui nous a pour lors obligé, pour éviter des prendre par la lecture que le sieur de Michel, se­ suites plus fâcheuses, de quitter nos habita d'église, crétaire de l'assemblée, nous a faite aujourd'hui et de noua retirer dans nôtre maison. Or, comme sur les quatre ou cinq heures du soir, que vous, cet outrage qui nous a été fait en présence d'un monseigneur, nous accusiés d'avoir altéré la vérité grand nombre d'ecclésiastiques et d'autras per­ dans l'enonoé de l'acte qui vous a été signifié, ce sonnes, eat un acte formel et publie de séparation, matin, sur les huit heures, pour nous plaindre de par lequel lesdits seigneurs prélats lèvent l'étendard riqjnre et de ta démarche schismatique faite contre du schisme et nous traitent réellement comme déjà , mm le dimanche septième jour de ce mois au séparé de l’église, même avant l evamen das ma­ sujet du Te Deum. Cette accusation nous étant tières sur lesquelles ib prétendent être ses jugea, presque aussi sensible que l'iiyure même dont nous none, évêque,’ pour soûtenir les droite de l'épisco­ mm sobums plaint, nous mm croyons obligé de pat, pour maintenir Γusité de . l’égHae «entra les vom déclarer que mm persistons à assurer en attaques du schisme, et pour marquer à aa mi^ssté nôtre oOMaieao·, qM mm n'avons rien dit dans nôtre soômisaion à ms ordres noua none trouvons ] } ledit note qui ne soit très vrai; que vous-même obliges do faire la présente déclaration que noua monseigneur aven oublié ou évité de vom expliquer attestons par serment, t8ensua cathoHcus, dit l autheur du nouvsaa traité de la grâce, oppositus errori primae propositionis, debet esse contradictorin· sententiae Jansenii. Sen­ ia condamnation d'une erreur qui est rejette par ras catholieus eet: justos illos ex grati·; non in­ tout le monde. ’ ferior·· aul inaequales, sed pare· vir·· habere qui­ Exaction' de signature qui est capable d'allarmer bus . possint vel mediate vel immedistè actualem les oonsciences/puisque ceux qui signent le formu­ oppositam vincere concuptocentiam ac praeceptum laire, au moins celui d'Alexandre VU; renoncent adimplere.*1 Et afin qu'on ne ae méprenne point sur la à le grâce de Dieu et aux promesses de l'évan­ gile, si oe qu'il· signent n'est véritable, et que doctrine que cet autheur condamne, il kuffit de re­ dans l'acte qu'qn signe, il est parlé d'un fait qu'on marquer que e'eet celle que le célèbre père Masa toujoqr» supposé «uffiremmeat examiné, quoiqu'il soulier a enseigné dans «on ouvrage" dédié an sou­ ne l'aye été ni en France, ni dans tos natiora β verain pentife Innocent XII : „Non eet quod reeenétrangères, ni même à Rome, et sur lequel.on a tiore· ad«o ventilent e* extollant authoritatem déjà vû nos principaux adversaires se tromper dicti patri» Mnreoulier; quae enim ills docet efrea lourdement, en soâtenaat que les cinq proposition· gratiam sufficientem, - ia qua duntaxat absolutam •e trouvent én propres termes dans où l'on con­ •gnoacit ad superandam oppositam capiditatam. vient maintenant qu'elles ne «e trouvent pas. potentiam, non veri> relativam ac viribus propofExaction de signature qui est sans exemple, tionatam; pissé consentiunt cum Janseniana et à puisqu'on la pousse jusqu'à des personnes, que tour Tbomaticia doctrina plurimum discordant . . . Nee âge, leur sexe, tour état, leur peu de lumières te moveat quod dictum opus Romeo sub oculi» s* pontificii typei mandatum fuerit. Nonne liber devraient garantir d'une pareille inquisition. Exaction de signature capable d'indisposer le· eard. Sfondrati Romae pariter editas fuerat, et eum peuple· contre le· défenseurs de l'ancienne doctrine, ·■ pontificis Innocentât Xll commendatione ac cardi­ en aUarmant le· «éprit· »ur une: prétendue tecte, nalium plurimorum applausa’ Non tamen etc.“ Enfin voici ee qae 'cet autheur fondé sur »on quoyque l'erreur proscrite n'aye dan· la vérité ni raisonnement fàvori établit, comme la subotanee parti···· ai sectateur» Exaction enfin, qui n'a d avantage que pour 1«· du dogme batholiqse: .Est/igitar subatantia dog­ ad-vereairpe de la grâce efficace par elle-même, matis fidei segreganda à variis modi· qao· tbaotogi puisqu e· genre de téntoigaage, il eot peu utile •xcogitârunt, at bane exponerent ac increduli· que des réügieu're et « jeunes enfin·· attestant suaderent. Facile eet totad ac praeoeas argamenffKiiut, / 8S» r < COACTUUM PBOVnrCULB BBBBDVJTBM8K, 1W μ*μ« M Mfr tute ■ traaoéarna. ^h^f^soadt oosêoad^t peméar ^^rotetast ÎatrMMa* qu'en cmpteye pear atari Mit la beBe, iBfttMtt, aliam MflkiMiMI M pet auffatalteUI at la Wto eat le üaeteneat 4e tea· ta awuveiateUigit earn quae ΉμιβΜμι imdietb, par·· ·» m eoatXaade ear la qnaetten de fait du fermuaequata aenfert, relativè astaali euflfout eppaaitao concupiseaarii·· superanda·, eat eubetentis dog- lake. An mHteu 4e taat 4e perih, aamehant aur ta truaaa 4e eee anaiee· évêques eoèteaae par la» matis catMteL* ' M. la cardinal 4a Bfaqr, ratons·· 4a la même sentimasM 4e queiquan-umi de aae eeMgnm dana aorta, at 1‘eneur que μ prélat méteud qua l'égita l'éptaepat, appuyés par aa nombra, iMrayabie a condamné dans Jaaaanta, ait qne pour êto· aa d'sootaiastiqn·· 4M^aée per tau· piété et par état 4a Mro dae aatioM Hhraa, beunm aa man- lear eqayoir, qui ae eeaaeat 4e neua écrira de vatas, il n'eat paa né t amata d’avnfr aa postvuir toute· 1er provinom 4a royaume et.asêma dea na­ égal aa fetoe k l’attrait 4a la grita ou da 1a sa­ tta· étraagérea, notas impfaroM aree iastaaoa l’anpidité, dbù ce prélat ooadat que oette égalité 4a thorM 4e adiré ·. pire le pape, et nom enpforoea eat la sabatanee da fa. foi, la créaaes de ptioua aa sainteté, par ta aatrailta de J. C., de toaa laa catholiqass at l'article fondammtal qui eat vouloir bien prendre oonaotaaaee de cas maux qui eeuoement non aa diaetae ■ ai une province, opposé aux premiers principes 4a Jansontase. Personne n'ignore m que M. l'évêqno 4e Bois­ usai· qai iatéreeeeet la doctrine et le bien général son· a écrit sur m point et pMt à Dieu qee nous de l’égita; de nmintenir une paix qai a été ri pêsrions regarder eee propositions comme dea ex- 1 justement accordée par l’aa de tea prédécesseur». preaaiona hasardées, mai· on en fait la base dea de foire attention aux vaux de eee grande pré­ nouveaux dogmes, on lea publie avec authorité, on lats, dont .ta riteonstanoee présenta font sentir ta répand dana une foule d écrit·, do cahiers et pta que jamais l'équité, et de convoquer, au nom de théaea, on tâche de changer la doctriuc dea du Dieu do paix, tous ta pasteurs de l’égita catho­ universités. de» séminairea, de toute· lea partta de lique, poar rémédier à des playe· beaucoup pib» l’égita, et l'on ae sert dea eonacriptiona parue et considérable· que ne sont plusieurs de celles pour simples da formulaire pour rendre inutiles ta pré­ taqasUes ta soaverain· pontife· ont jugé néces­ caution· que .prend avec taat de néle nôtre a saire· eea suinta assemblée·, et que ceux qui de­ père le pape Benoit ΧΙΠ pour maintenir In doc­ puis ri loag-tems s'appliquent h troubler fa paix trine héréditaire, du ». siège toaehaat la grace no forment point de nouveaux trouble· at ne met­ efficace par elle-même et la prédestination gra­ tent point de nouveaux obstacles aux pieuses in­ tuite,' Les aaintes jrerités de· la grace aameiguéea tention· de sa sainteté en prétendant que l’affaire par f. Augustin et par ». Thoma» ne sont pas ta est ddjb finie par le jugement de l'église et par •enta qui soyent en péril. Comme la paix de Clé- la déclaration du feu roy de 1665. Car, outre que ment IX est fondée aur dee maximes constante· non· avons démontré dans nos écrits que sur la de la réügion, on l’ébranle en attaquant oee mêmes qumtion du ' fait de Jansenius, il n'y a eu ni vérités qui hû serrent de fondement. Lee un· exi­ examen suffisant, ni jugement de l'église' univer­ gent par report aux fait» non revota une créance selle, toute· ta personne· équitable· et non pré­ intérieure et certaine, quoyque sur le motif d'une venue· comprénent parfaitement qu’il s’agit icy de authorité faillible et incertaine; ta autres, contre la paix de Clément IX et de la distinction des la doctrine de leurs pore·, de tous ta théologiens, divers genres de soumission qui sont dûs par re­ de tous ta coutroversâites, attribuent h l'égliae port au droit et au fait. Or, loin qu'aucun decret une infaillibilité par report aux faits, que l'égita de l'égita ni du ·. siège aye jamais condamné elle-même n'a jamais connu; on change^ta pro- cette paix, il eat visible au contraire qu’elle a été ■!·■··« de J. C. ; qn met une authorité faillible au conduê par le concours de· deux puissance·; que niveau .d'une authorité infaillible; on transporte h la conduite des quatre évêques en faveur desquels l'homme un gommage qui n'eat dû qu'à Dion, et, elle a été accordée était, conforme à celle de plu­ par une prétention inoftie, on veut aasqjettir tous sieurs évêques, et que la doctrine qu’ils avoient les eaprita h la créance d’an fait nén révélé que établie dans leurs mandemena était celle de tous l'égita n’a jamais' ordonnée ot qui n'eat dvaata- ta évêques de France, ou plutôt celle de toute geuM qu’à ceux qui, sous l’ombre de cette dispute, l'égita. Que ai l'on entreprend aujourd'hui de attaquent des pointa essentiels - de la doctrine faire passer pour une doctrine proscrite par toute révélée. ** l'égita, celle qui était enseignée, il y a. soixante Avant même qu'une trop faneaie experience sas, par tous ta évêques de France et par toute •Ut dévelopé tous ces maux, ta pta grands pré­ l'égita, une entreprise ri hardie dévient un noulata de l’égita de France, M. l'évêque d’AJst, veau grisf, dont nous devons porter nos plainte» M. l’évêque do Cbaloa·, M. le cardinal de Bote otD ad pape et à l’égita. A l'égard de la déclaration de 1665 qui est autres qai commençoiest b appereevéir ta intrigues des discipta de Molina contre la paix de, Clé­ antérieure à la paix de CMmeut lX elle ne peut ment IX, crurent qu'il n'y avoit nuUo apparonee préjudicier à une paix qui n'a été ooaclué que pta de faire cesser ta troubles et ta diviaion· 4e de troia ans après. Outre que cette déclaration, en­ l’égita de Franc·, ni d'y voir jamais rsgner cette registré· dana nu lit de juatta et qui n'a point paix tant derirée et si glorieuaemaat consommée été obdsrvéa même dans la pta .grande chaleur par le s. siège, ri sa sainteté ne fatait esaMr d·· disputa·, ne défend que les diatiaotions, inter­ l ooearioo la pta ordinaire dont on so aert pour prétation· ou rastrietioua qui dérogent directement la troubler, an «upprtaaat tout à fait la signatur· ou indirectement aux constitution· dea papa· In­ du formulaire que l'on voit, diaoit-il, par taat de nocent X ot Alexandre VU et qua ta explication» que le pape Clément IX a admises n’y décogent raisons, n ôtre bonne qu'à exciter de· troubles. Mai· aujourd'hui ces maux aont montés à leur paa, oorame l'a obaervé, «ta ta prémien ta·», un comble, ils se montrant dan» tout leur entier, üs daa quatre évêque· en faveur desquels cette paix ·· joi^peat à eeux de ia balle ttaptatesç lia ont a été eoaehsé, at oomuM la bull· Ftanm Bantini ta mêaies awbita at ta mêanea terme», ta mêatea le déclara se tsrmss formels. arma· et fa mêma /.principe La fermuiair· et l'exaetien dm rignaturaa m^expBqaém est l’hs- ' Ainsi, raprita cette pain sa aignant le femnufatoe, m n'aat peint s'écarter de· dfapeqWaunda oette Ml M9 CONCILIUM PROVINCIALE ÏBRKDUNKN8E, 1797 engneti 1β déelaratioa et quand il « agit d’un évêque e ut non A ta peut ptaa, «tôt qn’il eet .qneetiea d attribuer ee· •eutaneut rmer d'une voye parmi··, maie exaroer errenra h leur· écrit·. Qnlatè, ai quoi que l'égUee ne «oi{ pas iafailun droit attaché -b eon oaractére. Que «1, noaobitaat la .déclaration de ΙβΜ, on eeufre que no· ad­ tible dans ce· aorte· de fait·, h· fidèlea néaameiae verse· partie· donnent eu formulaire tell·· inter­ •ont toujours obligé· de le· «reire, en vertu de son prétation· qu'il leur plait, avec qneüq juctice aatborité, per une preteadnê foy qui n'a pea encore pourroit-ort non· refuser d'y en joindre «ne qui de nom bien fixé, et que ··· edvereeirea ont appellé eet authorisée, en rappellent lentement le nom tantôt‘foy humaine et tantôt foy ecaléeiMtiqu·, ou d'une paix qui fait ' le dernier état de cette •'il oat pertain de révoquer ·· doute oea aorte· do foita non révélée, ou même qulad lea oontettations affaire? Il ne faut que lire avec des yeux d'équité la •ont aaeoupie·, d'en diaputer publiquement comme bulle Fiaeem Dentini Sahnotê, pour demeurer con­ l’on fait tou» lea jour· aur celui d'Houerina et aur vaincu que la pape Clément XI qui l'a publiée ne quelque· autre·. Sextb, ri la rignatare du formulaire, tel qu'il a condamne ni la paix de Clément IX ni une ·οηmiarion de diacipline et de silence par report au été drenaé par l'assemblée du clergé ou par le fait de Jantenioa, mais seulement un «ilence do pape Alexandre VII, n cet point une marque que duplicité par .raport au droit, par lequel on cache ceux qui le lignent «ont intérieurement persuadée l'erreur mm la quitter. Au contraire le pape Clé- du Ht de Jnaeeaiua, et ri le· régie· de la sincérité ment XI conialté aur le «ilence respectueux par b ®t de la réligion du serment permettent h ceux qui de ce fait, de signer mu· y joindre «ne report eu fait et évitant h demain comme il l'a doutent * déclaré lui-même, de répondre aur cet article, quoi explication. < Enfin si le pape Clément IX, si les évêques de que toute· aorte· d'intérêts l'eugageaaaent a le ri le feu roy de glori·»»· mémoire n'ont fair·, a montré que la paix de Clément IX n‘étoit France, 1 agi selon la foy en admettant quelque· signa­ paa une tolerance arbitraire fondée aur des égard· point | du formulaire avec quelque explication pin* passager·, mai» qu'elle étoit appuyée sur de· véri- tures 1 où étoit marquéo la distinction de ce· té· immuable·, ausquelles il e«t impossible de étenduë, < donner atteinte. u» sommes prêt» ance intérieure, et une foy ferme par raport au dogme révélé, sont obligés à croire de plus que de déduire plus amplement en tem» et lieu, après les lettres dogmatiques du pape Honorius renfer­ avoir renouvellé nos protestations solemnelles de ment cette impiété, pàrce que le fi· concile généra) ne jamais rien dire ni penser de contraire à la l'a ainsi jugé: et si pour satisfaire ce qui est dû 1 foy de l'église catholique, apostolique et Romaine, > à l'authorité de l'église et du concile, il ne suffit do demeurer inviolablemènt unis jusqu'au dernier pas d'avoir, par raport λ ce fait, une soùmission de soupir de nôtre vie au a. siège apostolique, et de silence et de discipline qui peut varier selon les ne nous départir en rien du respect qui est dû selon les saintes régies à nôtre a. père le pape, terne et les circonstances. Secondé, si cette soûmission de discipline qui, après avoir protesté ên particulier que nous con­ selon letT théologiens et les controversistes, suffit damnons de cœur et d'esprit sans.,.réserve ni re-, par raport au fait d'Honorius, ne suffit pas égale­ striction les erreurs condamnées par les papes ment par raport aux fait» de même genre et par Innocent X et Alexandre Vil et rejettées par toute Γéglise dan» les cinq prépositions; nous, tant pour* conséquent à l'égard dé Janseniu». Tertiô, ^i l'on est oblige» de croire de foy divine nous que pour nos adhérons, portons nos plaintes ces sorte· de frits non révélés, comme quelques-uns à nôtre s. père le pape et au concile général que nous le supplions très-humblement! de convoquer, ' de nos adversaires l'ont seulem. it soutenu. Quarté, si l'êglise'a reçû un privilège d'infail­ pour remédier .aux maux de l'égliwX des violemen» libilité pour la décision, des faits non révélés, et de cette paix qui a été l'ouvrage^de l'équité dû si, pouvant ■· tromper quand il s'agit d'attribuer pape Clément IX, du sële des évêques do France des orrean ■ aux personne» et de prononcer contre et de la sagesse du feu roy de glorieuse mémoire. eux des oondamaatiou et des anathème·, elle ne ’ Déclarant que nous regardons les différente· in- -ft,,'.· Qemh eaaaaah vem·· χχχνπ.. M MS OOMCILIUM PBOVDTCIALE 1BREDUMEMB, 17W aaffmti 1« Md frsctioM d· ladite paix indiquêesey-dossn·, comma ttotont daa· leurdit note d'appel daa moto de de· griefh reehereMs S nôtre préjudice, at par eoe- juin et juillet dernier» et denaadaut avec rinetaace. •éqaeat «UH étant dn nombre de coax que bob· qui eat dM, les tetfr·· dit·· qpertefos tant pour aeon· par svsnoe déCMs aa ooacil· at k estai oa •ax qua pour leur» adhénaa, ala da relever at poursuivre tant pour eux qne peur leur» adhéra··, k' oeax auaquel» il appartient i’aa eoaaettre. Et da crainte qe'à ratoon dee acta· at autre» le· appel· précédente que 1« présent; requérant eaprito justifieotifo da ia paix da CUaaot IX at ledit 8* comparant audit» nom·, qne par non·, de l'appel, que aoa· area· interjetté aa noodle officiai, lui soient accordé·· le» lettre» require· généra), le premier mar* 1717, eoqjoiatameet area pour relevtr ledit appel, requérant acte. Et a «igné plusieurs de nos illustre· oolUguee daa· l'épiscopat, Andiberi prêtre, à l'original. A quoi noua, official «redit, ayant égard, lecture avee la faculté de théologie de Pari·, are· l'»nivereité de la B»ême rille, avee plusieurs corp· at faite dudit appel inaéré cy-devant dana oa régistre communauté* et une trè» grande multitude d'ecclé- de nôtredite qffieialité, pour le respect que noua siastiqué·, dei cirooMtanoeè et dépendance· daadito avon» pour l'église universelle assemblée daaa ua •cto» et écrit·, de» matière» qui y oat report, oa concile général pour satisfaire au présent réquisi­ ne procéda contre noua et eohtre nos adhérait· par toire .seulement, avons, autant qu'il eat en non·, une entreprise contre l’authorité de l'église’univer­ accordé leodite» lettres requis··, pour relever le­ selle : noua, tant pour noua, pour no» églises, pour dit appel. Fait h Castelane, dans la chambre de no· curée et le» fidèle· qui non· sont soêmis, que ; l'offioialité, et donné par noredit official, ledit pour ceux qui adhérent h nous on qui voudront jour et an -que dessus et avons signé. (Signé adhérer, persistant dan» ledit appel interjetté le d (originel:) p. Raynard, official. De quoi nous, greffier en ladite officialité sous­ premier mars 1717, appelions h nôtre ». père le pape et au concile général que nous supplions sa signé, avons audit comparant requérant et audit sainteté de convoquer, de tou» et nn chacun le» nom concédé actapour servir et valoir comme de grief» »u»dito qui sont ou seront porté·, et nous raison. (Signé iebriginal:) China, greffier. CôUationné sur son original qui e resté au ar­ demandons avec l'instance qui eat dûê, les lettre· dite» aportolo», nous, mettant nous, nos églises, chives de l'officialité. (Signé:) Chins, f Jean, évê­ no» '•urés, le» fidèle· qui nous sont sofUnis et ceux que de Benes. (Signé:) f Pierre, arch. p. d'Embrun. qui adhérent h nous ou veulent adhérer avec leur V. Mgnlficalion état, et leurs droits sous la protection de Dieu, de du onsième septembre. [Çf. tepre col. 753 AJ l'église universelle et dudit concile général. Pro­ testant de renouvelle» le présent appel, où, quand, L'ap 1797 et , le 11* jour de septembre après et devant qui il nous semblera bon être. Fait h midi, h la requête de mesaire Jean Boenen, évê­ Castelane, le 15 juin et h Montpellier, au moi» de que de Senes, à préaent demeurent en cette ville juillet 1797. (Signé:) t Jean, évêque de Senes, et d'Embrun, paroisse 8. Vincent, en la maison de t Charles Joachim, évêque de Montpellier. (Signé:) M. Roux, juge de ladite ville, où il a élu son dot Jean, évêque de Benes. C micile ; j'ai, Toussaints Sarrasin, sergent ordinaire Aujourd'huy, le 1 septembre 1797, pardevant de la ville d’Embrun, y domicilié, paroisse 8. Donnât, nous, Pierre Raynard, docteur en théologie, ancien pourvù par monseigneur l'archevêque et. prince chanoine, théologal et official de, Benes, est com­ d'Embrun, immatriculé au greffe de ses juridiction», paru en la chambre de l'offioialité de cette ville soussigné, signifié et notifié les acte» d'incompétence de Castelane, l’audience tenant mesaire Honoré et de récusations personnelles de nosseigneurs les Audibert, prêtre de ladite ville, lequel fondé de archevêque d'Embrun, évêques de Vence, dé Glanprocuration originaire de monseigneur Jean Boanen, déves, de Grasse, et de M. de Puget représentant évêque de Senex, en date de vingt-huit août dernier, monseigneur l'évêque de Digne, signifié le 11 d'août tant pour lui que pour monseigneur Charles-Joachim, et notifié le 18 du même mois lendits deux actes évêque de Montpellier, dont il a déclaré et reconnu signifiés de nouveau le vingt-six du même mois, la signature être véritable, nous a présenté l’acte et ai-je. huissier susdit soussigné, laissé d’abondant, d'appel interjetté par lesdito seigneurs évêques au signifié et notifié, tant k monseigneur l'archevêque futur concile général de» moi» de juin et de juillet d’Embrun et aux seigneurs évêques se» suffragans cyderniers, enregistrés cy-dessus dans le. présent re­ dessus no'mmés, qu'à messeigneurs les évêques de Gap, gistre. tant des violentons de la paix de Clément IX de Marseille, de Fréjus, deSiateron, de Vivier», d'Apt, au sujet de la signature expliquée du formulaire, de Valence, de Grenoble, de Belley et d'Autun, en qui a été l'ouvrage de la piété de ee pape, du la personne du sieur abbé d'Hugues, chanoine de séle des évêque» de France et de la «agessa du pla métropole et promoteur du concile, en son do­ feu roy. que de tons les griefs recherché· au pré­ micile, en parlant k M. l'abbé d'Huguea, en son judice desdits seigneurs évêque· défenseur» de la­ domicile audit Embrun, k ee que du contenu auadite paix et de leurs adhérai», comme étant du dito acte· d'incompétence et de récusations person­ nombre des griefs qui ont été d'avance portée au nelle· tous lesdito aeignenrs archevêque et évêque· concile général par eux et par la faculté de théo­ oy-devant nommé· n'en prétendent cause d'igno­ logie de Paris, par l'université de'ladite ville,' par rance sous les protestations et réserves faites par des autres universités, corps et communauté· ecclé­ ledit seigneur évêque de Benes susdits acte· et siastiques du royaume. Et comme ils ont grand sans préjudice do ses autre· droits et action·, abus intérêt, tant pour eux qne pour leurs adhéraas, et nullités proposés ou k proposer. Et ai laissé la d'empêcher qu'on ne procède contre eux par une présente copie ce .jour et an que dessu», le pré­ entreprise contraire h l'authorité de l'église uni­ sent en six fettiUets. Le présent compris. (Signé:) verselle, ils ont déclaré conjointement, par l'acte, ’ T. Sarrasin. authentique dont il s’agit, qu'en persistant dans VI. ACTE leur appel du 1 mars 1717 et autres interjetté» de monseigneur l'évêque de Bettes, signifié le par eux au souverain tribunal de l'égii··, ib 11 septembre. [Çf.tHpra col.7S3AJ appellent de nouveau à nôtre a père le pape et Au nom du Seigneur. Amen. Comme" par au concile général qu'ils supplient sa sainteté de convoquer an pMtM, 4» tens.et- «haenas te grtofo l'arrivée d'un grand Beatae d évêquae .ea cette ■ ■ , '-.Il , J ..'ί1· .·'·,■*"· ■ ί . BM CONCILIUM PBOVIMCIAL· KBBMDUME58K, 1797 aagurti 16 Μβ v3>· d'Bmbtu·, révéras diaaim» per· m Dieu Jeaa Im a condamnée, leur a réftisé débouter lean B«u«i, évêque d· Hnn, a lie· de croire qM justification·, 1m a fiait sortir malgré >m remoameaeeignMr l’arehevêque «t memeigneur· 1m mT- tranoM dudit seigneur évêque m son droit de m feaguas on» dameia de poursuivre Im prooédurM choisir 4m théologie·· qui passant, dans le beaota, irrégnliérrt qu'ils ont commencé contre m persomte parlor pour lai, at malgré 1m pteuvM ütteralM at eoatre sm écrite, et qu'il» n’ont encan égard ni qae le aeigaear évêqse donaoit de leur état: à l'acte d'incompétence, ni À l'acte de récaaatioM troisième grief, qui outre le violemcat de la paraoanallea à eux cy-devant signifié· et intimé· liberté du concile prive ledit aeigaear évêque dM par plumenr» foi·, ni aux appel· par lui interjetté· moyen· de m défendre. Qu'il appelle de Imjuatioe et dans foi· signifié·, de tout ce qui s été fait on par laqnelle, malgré Im remoatranoM dudit seigneur pourroit dam la aujte êtr· fait au préjudice dea- évêque, on a exigé nh «armant do tant le concile dita acte·, euaamble de· griefe, nullité· et sbu» aur lo Mcret dM opinion· et de leers authenn : ensuivis; il déclare et signifie de nouveau à mon- quatrième grief, qui change le tribunal d'Embrun •eigneur Γ archevêque et à mMseigneur» le» évêque· en une assemblée irrégulière, parce que e'mt une de la province, et à M. da Puget, député de moa- maxime eaaentielle aux jugemen» eoelépiastiquM •eigneur l'évêque de Digtft et à tou· le· Mignenrs qu'un évêque qui erra dana M foi on daaa aa évêquM qui peuvent être icy assemblM pour être doctrine ne doit point être juge do celle d'un 1m aaeeaaeurS du tribunal du concile, et pour for­ autre, que dM lois il Mt récuaable; que c'mt une mer la nombre compétent de jugM requit pour 1m I autre maxime aussi certaine, qu'un évêque qui veut jugement» canonique» d'un évêque dan» Im cas que 1m opinion· soient cachée·, Mt légitimement ordinaire·, qu'il renouvelle et réitéré, autant que suspecté d'en avoir de mauvaiMo. Et monaeigneur beaoin Mt, ledit acte d'incompétence signifié b l'archevêque d'Embrun ayant appuyé la demande monseigneur l'archevêque d'Embrun, le onia du du secret aur la modmtie de plusieurs évêquM qui moi· d’août dernier, et d'abondant lignifié le vingt- avoûérent qa'il pour oit leur éehaper quelque» opi­ sixième dudit moi·, et qu'il recuae le tribunal du nion· qu'on pourvoit prendre en mauvaiae part: concile d'Embrun, pour juge de sm écrit· et de «a cette demande jointe h l'ordre qu’on a donné au­ personne dan» la matière présente, pour tou· 1m dit Migneur évêque de m retirer lorsqu'on déhmo'tift énoncé· dan· ledit acte d'iqcompétenoe, et béreroit contre lui et h l'expulsion de «m théo­ autre· raisons h déduire en tem· et lien; qu'il logien· quijauroient pû défendre m doctrine ou renouvelle et réitéré, autant qne de beaoin Mt, recuaer sm adveruairm à mmo de ia leur, forme, l'acte de récuMtion· personnelle» M et déposé »ur dana un jugement ecclésiastique sur la' doctrine,le bureau du concile le dix-huitiéme dudit moi· une nullité et une irrégularité abaolnê pour tout d'août, et qu'il recuse personnellement pour «e» le tribunal d'Embrun. Tertiê, déclare ledit seigneur évêque qu'il est * juge·, tant monseigneur Γarchevêque ' d'Embrun que meMeigneur* le· évêquM de la métropole y appellant de l’injnatico par laquelle moMeignour dénommée et M. de Puget, député de monaeigneur l'arehevêqUb a supprimé la signifiMtion de son acte l'évêque de Digne. Et c'e»t pour 1m motifo et d'incompétenoê et n'a point voulu le faine lire au l'iqjustiee par la­ raiaona contenus» audit acte de récuaation et commencement du concile; autre· musm grave» à déduire en tem» et lieu, quelle, avant d'avoir lû et fait droit sur ledit acte,. qu'il réitéré et renouvelle 1m deux acte» d'appel il a excité le promoteur h faire m dénonciation, qu'il a interjetté de ton» 1m grief», abnaet nulli­ il en a donné acte au promoteur et a fait tontM té· qui «e rencontrent dan» toute l'étendue de la cm choaM de son authorité privée «ans aller aux' procédure et jugement prétendu rendu contre lui, voix, ni demander .1m avis du Concile : cinquième ledit acte d'appel en date du vingt-un et vingt- grief, qui contient le violentent de tputm 1m for­ sixième jour d'août, et afin que memeigneur» )m me» civilM et canoniqUM dM jugemens, et fait évêquM de· province· voiunM n’en prétendent quatre nullités absolues dans toute la procédure cause d'ignorance deedita grief», nullité· et abu», qui a suivi. Qu'il Mt appellant de l'injustice paf ledit Migneur évêque déclare h tou» en général et laquelle monseigneur l'archevêque, après la dénon­ ciation, lui a refusé de faire lire eh m présence h chacun en particulier: Primé, qu'il Mt appellant de la violence et de l'acte d’incompétence signifié le 11 août; de l'in­ l'artifice dont bn a usé à son égard lorsqu'on a justice pur laquelle au lieu de faire lire ledit acte, arrêté avant le concile-un meaaager, chargé de· selon la réquisition dudit seigneur évêque, on l'a papiers et mémoire· pour aa défense, qu'on l'a mi» obligé de sortir avec sm théologiens pour délibérer en priaon où il eat encore détenu depuis le lé du contre lui; de l'injustice par laquelle, une heure mois d'août qu'on lui a pris 1m papiers qu'il por- après, on l'a fait rentrer seul ; de l'injuatice par latoit: premier grief qui contient trois injustice», le quelle alors même on a refusé de lui dire si on violentent du droiû dM gens, le vol de ses papiers «voit lû son acte d'incompétence, et ai on y avoit •t le défaut de lifbrté dana le lieu du concile. Qu'il fait droit; de l'injustice par laquelle on lui a dit ^fot^^aQaat de cette démarche odieuse, inventée qu'on ne lui diroit rien là dcMU», à moins qu'aù^Mtoq||^UVrir la première, par laquelle on conduit paravant il ne reconnût son instruction pastorale 'fa^Mée M- la lieutenant de roy tous ceux qui viennent 'en présence du concile: sixième grief, par lequel pour voir ledit aeigneur évêque; on examine ce on prive ledit seigneur évêque des moyens de M qu'ils portent; on les garde h vûê, jusqu'à ce qu’on défendre; on se déclare d'authorité absoluê son aye reçû dM oédrM du concile: second grief, qui, Juge, Mm vouloir même lire 1m aetM qui en dis­ outre le violement de la liberté du concile, prive putaient le droit, et on veut qu'il reconnoisM par ledit seigneur évêque dy conseil et du secours de .avance l'autborité d'an tribunal'qui ne veut'pas même déclarer s'il Mt son juge. Déclare qu'il Mt sm ami·, et lui ête la liberté de recevoir sm lettre· appellant de ce qu'on lui s refusé acte de ce qu'il •t papier·. ’ . Secondé, déclare ledit seigneur évêque qu'il èet : a dit en reconnoiMant son instruction, que ce appellant de lïqjtfatioe par laquelle monseigneur nétoit que pour satisfaire à m foi. sans préjudice l’archevêque a chassé sm théologiens du eoneil·, de sm droits; de ce qu’on lui a constamment re• Mt reads leur socuMteur et leur juge et aur dM fasé act· de tout m qu'il a dit et de ee qu on lui •MMutioM vague·, frivefe» et manifestement fauasM .a répond· dan· Im ooagrégstiœ· ànaqueUm il * » . ·*· 847 CONCILIUM PROVINCIALS BBRSDUNKN88, 1787 UpMi 1« 848 mwt» ; de ee qu o· lui a refusé dee act·· tant de A quo d· la provinqe, ib ae peuvent être ici aaaumblé· ' la dénonciation que de la rdeaaatioa pereonuelle que par ordre du roy, auquel cas il ■· pent le· qu'il ftlt alors obligé de Bre o* de déposer car h regarder que comme des juge· royaux qui n'out bureau et de tou» leu autre· acte· par lui faite et droit de connoltre et de juger que des délicta demandés : «eptième grief, par lequel, contre toute· contre l'ordre civil, et non d'un prétendu déliât les loix, oa prive le {eîgaeur évêque de toute· le· •edéaiastiqne qui regarde le fonda dn dogme et pièce· néce—aire» A sa justification. de la liberté eoçlésiMtique. Déclare en outre le- . Quarté, déclare ledit Migneur évêque qu'il eat dit seigneur évêque, qu'adhérant de nouveau aux appellant du jugement par lequel tou·, les aeigneun acte· d'incompétence et de récusations personnelles évêque· quoi que reeuaé· légitimement tou· en par­ cy-dessus marquée·,' ot outre la récusation générale ticulier pour eau·· raisonnable, ib ont jugé eux- de mtaseigneurs le· évêque· des provinces voisines-, mêmes la récusation nulle, abusive, frivole et tant h cause de leur nombre extraordinaire ot con­ fruitratéire ; de l'ipjustiee par laquelle 'le jugement traire aux canons qu A cause du défaut de vacation n été signifié audit seigneur évêque par la «impie de ta part du concile de la province, il reeuse lecture . et a ayant tneua» iratsen eomsMqee pane le yager dans U eunsite 4e la pstisM qua. par les* actes prercdrUs, «ai drpsÀte·» de Ml 4rest 4s juge· tedii verseur eréqne, m 4 sppeteev peMomoe r*res I» ja<»v ’-i é* aappjte et æsep·*·, ·»»· tent '*·. v**4>**t y*, tens set 44. 4e s »4sy mm 4e ’«a MPo-.- st ir» J r*~'**’·*· p·* essaie 4 stess es 4» sni-* 4· «· re-s*» *<· * issre sms m g» 4» eue m«vn.i reresereretee mnnss «· pessanne es as· réssa» teuv A· tenuw «·■ s «Ç«as nOHnpr »■»stems «samss •a uerlëaiaettqua 4aas tesq»«Us» >1 lai donne sste de a être pas députa sa esnrete d Embrun et de •spas prendre te parte 4n4rt sregwMtr evèq··, · il a· »-atest y être hnaa star lui Itr-tere tedst •asgnaar s»4q·· ,) rerai» p»w»»»ftem»at w·"· | Wt*iita^« qwuiiw.iirugI. f+S τ · ’·. »**■♦<■· ék-ipT . - *. * ‘•qp** i t-estera*. «4^1-«kte«9 •tare.'·» mu «rtsrdst ntabitesq ,-îtj^t >flim « » »·»'· ·*»*■*** * *■*·· - : -ij . -HUMtel * “* #·*' Wl-* L· s Μ» CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNKN8E, 1727 ugMti Ιβ 840 Metar· ·■*■ ledit Mifnevr à.êqas que, ràitê- A rarchuvêquu aya*t ümiaté m contraire, now a prié . raat sm aetes d’ineompdteeee, de rdeueatioe per- do noua retirer a* momeuf pour doeaer lieu à dé­ ■ouelle, appela, proteetahone et rêsarrescy-dersat libérer. Mowa somme* dose sorti et ayaat été rap­ faite·, il «et appellant «t appel!· de noaveau waei pelé un quart d'heure aprèe, noMeiprar larehê* d'aboe d· tou tas jagamen^ grwfa, abue, nallitée vêque noua a dit qae lèe témoins étrangers étaient •aeditee et autre· i déduire en teas et lieu au inutiles, puisque rassemblée promettait do noua parlement de Parie o| ta présente eauee Mt déjà donner acte do ce que nom voudrions lui dire. Et liée par requête ej-devaut présentée, refûê et ré- comme monseigneur larehevêque eemmebçoit de pandué, autant que besoin eet, pour ta eoneereation nous interroger sur nôtre instruction pastorale, · de sm droit·. (Signé:) f Jean, érêqae de Senes. nous lui avons dit en termes formels, que non* L'an 1727, le 11’jour de (eptembre après midi, à ta requête de mesure Jean 8oanen, évêque de Senes, à présent demeurant en cette ville d'Hmbnin. paroisse 8. Vincent, en ta maison de M. Boux, juge de ladite ville d'Embrun où il a élù son do­ micile; j'ai, Toussaint· Sarrasin, sergent ordinaire de ta ville d'Embrun, y domicilié, paroisse 8. Donnât, pourvù par monseigneur l'archevêque d Embruu et prince de ladite ville, immatriculé au greffe de ses juridictions, soussigné, signifié et notifié à mon­ seigneur l'archevêque d'Embrun et à monseigneur* les évêques de Vence, de Glandéves, de Orasse, et à M. de Puget, représentant monseigneur l'évêqqe de Digne- et à messeigneun les évêques de Gap, de Marseille, de Fréjtis, de Sisteron, de Vi­ viers, d'Apt, de Valence, de Grenoble, de Reliey et d'Autun, tous en ta personne du sieur abbé d'Hugues, chanoine de la métropole et promoteur du concile, en son domicile, parlant à M. l'abbé d'Hugues d'Astoin, en son domicile, les déclarations, récusations personnelles et appels contenus et énon­ cés en l'acte cy-dessus et des autres parts, à ce que du contenu audit acte lesdits seigneurs arohevêque et évêqueq cy-devant nommée n'en préten­ dent cause - d'ignorance, nous les protestations et réserves faites cy-dovant par ledit seigneur évêque de Senes, lequel proteste de nouveau de nullité, de tout ce qui o été et pourrait se faire au pré­ judice du présent. Et ai laissé 1a préseute copie le jour et an que dessus. Le présent en quatre feuil­ lets, le présent compris. (Signé:) T. Sarrasin. VII. ACTE d,e monseigneur l'évêque de Senes signifié le 12 septembre. [Cf.tnpra col.liiii.] Aujourd'hui 11 septembre 1727, nous, évêque de Senes. considérant que les trois citations à nous faites de ta part du concile d'Embrun quoi que récusé par un acte d'incompétence et par des ré­ cusations personnelles légitimement alléguées et souvent réitérées, desquelles citations à nous faites depuis hier au soir sur les 7 heures jusqu'à ce jourd'hui 4 heures après-midi, marquoient dans les seigneurs évêques assemblés seulement depuis deux jours, un extrême emprsawment à nous condamner et aav visible affectation de nous Mer le ti-ms et tas moyens de none défendre, noue avons pris la revoluto·· de noua rendre, a « heures et demie •prés nudi, a ta porte du concile, •cetimpagae ds plasteurw perw*ae<-a. m» apres avoir ohteaa ta per■ misa» khi d es tree st ·>*» salar tre*. respectant··· m*«« teste I amamblu. m»ss as·**· desiaadr sa ^r. eeesl | »a» r Ivre V'·.*··* va a, te mpawtasi es Η-··· à· 4vat Usieeme sasevoa s»·* es, W ta »—*S · .«v- eda .1 ·■·.<.* ·.·.·**..· » ·■··.·.·-· W.SHI v*’ — «P*· à* eee.'i.'-· ... orw-»..· « as ί véss-·*··’ ♦*-· ,...·. ♦>· . ·*, t ... ... ... . ' ... . , si. ... ■ ·.*"·· t*rsivlA‘ Ό. '♦ V » v.sævss ♦ ■■■» s-v »...■** sen. ,·· -r-.a-s* eo-Se.,.·· v·,* *■ sla.» j.- v I .· soc ·-■«. ‘ v—***e ·.. *- ne venions pour. répondre λ aucunes questions ou pour obéir à aucune citation, puisque noue ne reeonnoissions pas le tribunal, mais uniquement pour lire un acte important pour nôtre défense. Et la lecture nous en ayant été permise. nowé avons lù alors, distinctement à haute voix et tout au long, l'acte d'appel interjette par monseigneur l évéque de Montpellier et par nous, dans les mois de juin B et juillet derniers, au pape et au concile général, du violentent de U pan de Clément IX, par l'exaction de la signature du formulaire sans y permettre d expliquer la différente soûmission qu on rend à l'église en cette occasion, et de tous les griefs qui ont accompagné ou qui pourvoient suivre le violement de cette paix, selon qu il est plus au long énoncé dans ledit acte, comme étant du noniore de ceux que nous avions déjà par avance déférés au copcile général par nos appels prece­ dent. Après laquelle lecture monseigneur l'arche­ vêque nous a demandé ni nous approuvions tout ce qui est énoncé dans ledit acte, comme aussi ce que nous Avions dit dans nôtre instruction pasto­ rale. contre le formulaire, contre la bulle Unigtni' tus, et sur le livre des Réflexions. A quoi nous avons répondu que nous n avions rien à répondre Et sur ce que monseigneur l archevêqiie a dit alors aux notaires du concile d écrire sur le registre que nous n'avions,pas voulu répondre, nous avons re­ parti que nous y consentions à condition et non autrement,' qu'on y inséreroit aussi la déclaration précise par nous faite dans la troisième citation: que nous ne reconnoissions point le tribunal, et qu il n'avoit qui droit de nous interroger, après nos récusations et actes d'incompétence cy-devant reitérés, après les récusations signifiées aujourd'hui et encore moins depuis la lecture et notification par nous faite du présent appel au concile général. Après quoi nous avons déposé sur le bureau un double dudit appel, au bas duquel est la copie des lettres dites apostolos, du 1" septembre présent mois, le tout signé de nous. Et monseigneur l'ar­ chevêque continuant à nous faire plusieurs inter­ rogata, nous avons déclaré que n ayant plus rien a dire, noua nous .retirions. Et comme nous avons un grand intérêt d avoir acte en forme de la lec­ ture .et dépôt dudit appel et apos/ofos, fait» en plein concile, et que les seigneurs prelate en re­ fusant de laisser entrer nos témoins, nous ont privé de la liberté et nous ont ôté le moyen d avoir par nous-même un acte authentique de la lecture et dépôt dudit appel et apootote», n«iu> supplions, çrqurrena ri interpellons trèa-rrsperyueuremeat lesdits seigneurs archevêque et évêques de a··*·* faire délivrer larve qu» a éfr ttipm· premie: |»**ur U lecture, notifies 4« ■(«> «f <^μ»4Τ*μ·»· f ait a l’wrbnka · e 11 l . ,♦* «ar ke · beu*** ·- ♦ W>*k4 *■ J* «Λ »»· -.··■ 4« %ίι·μ à* ■·,'·»< .·« a· U-*-». ··■ · >» t · > » < -w · Fj». i ?* Mi CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNIIN8E, 1797 sugusti Ifi paroirae 8. Vincent, tn la maison ds M. Roux, jag· de ladite ville, oà il a Ma eon domicil·; je, Tou·-· saints Sarrasin, «argent ordinaire de la ville d'Embran, y domicilié, parois·· 8. Doaaat, peurvû par monseigneur 1 archevêque prince dlmbrun, imma­ triculé aux greffe· de «e· juridictions,sonssigué, ai signifié, notifié at avec les préseates baillé copie à' monseigneur Γ archevêque d'Esabrun et à M··seignenn les évêques saeemblé· à Embrun, pour eux tous, en la personne da M. l'abbé Astoin d'Hugues, chanoine de la métropole et promoteur du concile, en parlant è M. l’abbé d'Hugues, en son domicile audit Embrun, de l'acte et torn-’ motion oy-dessus, h ee que du contenu leadita seigneurs archevêque et évêque· n'en prétendent caused'ignorance. Et en conséquence, parlant comme dessqs, je sergent susdit et soussigné, qi supplié et requis très-humblement lesdits seigneurs arche­ vêque et évêquos, au nom dudit' seigneur évêque J de Senes, de lui faire délivrer l'extrait en forme, de l’acte de lecture, notification et dépôt fait le jour d’hier sur le bureau du oo.ncile par ledit seig­ neur évêque de Senes, des actes d’appel et qpe«re/os, énoncés en l'acte cy-demus; sinon et h faute de ce faire,- ledit seigneur évêque de Senes, que l'acte et la présente réquisition -et supplique vendront et lui tiendront lien d'acte, de lecture, intimation et dépôt par lui requis. Et ai laissé la présente -copie le jour et an que dessus. (Sifni:) T. Sarrasin. VIII. ACTE de monseigneur l’évêque de Senes. [Cf. ntpra eol. 759.] Λ Au nom du Seigneur. Amen. Jean, évêque de Senes, n'a pû croire jusqu'à présent que des évê­ ques instruits des saint· canon·, ignorassent que ( l'appel qu'il a interjetté de la constitution Vnigtniltu, au concile général, en saisissant le souaverain tribunal de l'église de toutes les matières renfermées dans ladite constitution et dans ledit appel : tout autre tribunal inférieur i celui du con­ cile général est incompétent pour en oonnoitre. Π ne pouvoit non plus se persuader que des évêques qui sçavent ce qui est contenu dans cet appel pussent ignorer que la paix de Clément IX et la signature expliquée du formulaire en fait, une principale partie; ni qu'ils pussent penser qnê l'appel qu'ils l'ont obligé d'interjetter de nouveau au fatur concile général dn violentent de cette paix et de tous les griefa en ' conséquence, ne leur lie. pas absolument les mains dan· l'affaire pré.«ente: cependant la connoissance qu'il a des senti­ ments de plusieurs évêque· du ooneile le fait main, tenant penser autrement et l'oblige pour détruire. leur préjugé à leur déclarer Primé, qu'il renouvelle ton· ses acte· d'iacompeteoce. de réeuaatioas pereonaeDes, d'appels comme ,d abus au parlement d· Paris et protestations ey devant tail·*, m nommément I acte d appel M st déposé per lut en pleut raectie le case du prOJ •est m»·· Aeruadu. que 1 sppel qe il · mtutpsesê de le ««tie· Ceigsmifas. «vee les éHqses. ue» • ■**·**« «.emmiiw «erpe «r «farta se gais «de* bevv -< eegalMr· de e» évveome Ht ·»····—«·— «a··-·*,·* M .· p—nr i· é>*ês ·* peer, * '•r*· é—· ■·"♦ * w -uMM mt par «■·· km aroMr W iHOw P**— w «a· Se ose— ·*— —vém ·*»#«· *« «aw*· »'«■■■ mi·,·· a· rv—ee— «-**»■·1 859 de 1717, pur celle de 1790 qui le reoonaoit pour valide avant ce tsms, et qui n'a pû. l'anéantir pour . la suite: primé, parce que oet appel de sa nature "est faudé sur le droit divin des évêque·, sur les loix de VégHse, sur la liberté chrétienne, aur les liberté· d· l’églis· gallican· et sur le fondement même de la foi, qui n· peuvent recevoir d'atteinte per les déclarations du roy; secondé, parce que ladite déclaration supposoit un accord formel des évêques, sur le dogme reqû et sur l'erreur pro­ scrite dans les propositions-, tertiè, parce qu'elle supposoit une acceptation de la constitution par tous lee évêques qui Mt restrictive et rélative h un corps de doctrine approuvée dé tous, et quan­ tité d'autres condition· essentielles qui n’ont nulle­ ment été acceptée· par ' les évêques ; et enfin ce qui est capital, parce qu'elle a été modifiée en son enrégistrement dans les parlemens du royaume précisément dan· l'article qui regarde nôtre appel, et cela pour répondre à la requête par nous pré­ sentée ' au parlement de Paris séant i Pontoise. Ce parlement a enrégistré la déclaration, conformé­ ment aux régies de l'église, et aux maximes du royaume sur l’authorité de l’église, sur le pouvoir et la jurisdiction des évêques, sur l’acceptation des bulle· fi·· papes, sur l'appel au futur concile, les­ quelles régies et maximes demeureront en leur force et vertu; modifications qui conservent l'appel dans toute sa force et sa canonici|é. 1 Tertiô, déclare ledit seigneur évêque que quand son appel .ne seroif pas déclaré canonique par tant de formes civiles, de régies et de loix du royaume, il est tellement conforme aux saints canons, à l'esprit de l’église aux maximes et aut décisions de tous les conciles généraux qui sont en cette matière une régie invariable de juger et d'agir, qu'on ne pourrait le condamner, sans faire un schisme public avec la foi et les personnes de ceux qui composent ces saintes assemblées; qu'il est con­ forme il la condamnation que plusieurs saints évêques d'Orient on fait de la personne et des écrits de Marcel d'Ancyre, après l’approbation •olemnelle qu’ils «voient eu dans' le -concile de Bar­ dique; qu’il est conforme à l'approbation et h la défense que plusieurs .de· saints peres, des mar­ tyrs, plusieurs cardinaux, évêque· et théologiens ont fait des écrits d'Origéne sur la Trinité, après la condamnation qui en avoit été faite dans le concile 'd'Alexandrie et dans les b*, 6*. 7* et 8* con­ cile· généraux.; qu'il e«t conforme à la défense que l'on a toùjours faite dans l'église. de la, per­ sonne et des écrits de Jéan d'Antioche, malgré la eopdamnation qui en fat faite au concile d'Ephéae . qu'il est conforme à l'appel que plusieurs évêques fippnt, au cinquième concile, de I approbation que la lettre d Ibas, évêque dEdeaae. avoit eûè su concile de Caleédouso; qu'il «et conforme à I opposition et h l'stsmsu nouveau de la constitution ou lettre dogmatique de ·. IAon qui avait été approuvée ·< reçèê par tout le monde chrétien. excepte par une quassari— dévêque· d Hline, use vingtaine de 1‘nfaettaa. — par Do-aror» mma —venu de *aade par re· evêquea, approuve st fait par le ’"··*’*· de l'ntie dulse . qn il net *■·< r—r à I "ppe ' •tk« et · 1 s*P*t fa— par qaatr* ·« naq evêqn·· * < «n*at de U <«*r tiret».· dn pape V <0. reanm. * ·—■—^—. spprowv-ee p*r —*t I *Jvevdeno par ***·,! *favq*e>. par f ITtune p«e In Ws>· i'w . par M rate·'·—··< 4 I v ro.a· S. êvroar u— peropar ·»·“. . »· · a*> p», ft,,, », a. a··**· .AefUM» ·· ·· ^awa m < * ... ilia 'varoov -p* far fam, ««m a —dUn rM—m p· p m· .pai—a· nia—S», a· ta— t ; '··>: W MS COMCJUUM PROVINCIALE KBBEDUNKN8B, 1737 Mnrti Ιβ 8M ■tio· qui fui fuit· par pluaiaun évêqqea d'Afrique, A égliaaa purticuliér·», on pourvoje par toute· aorta· dEapagne, d'Illirie, d'Italie et par la France en­ do moyen·, mime par la convocation d un coneila tière, à la condamnation qui fut faite, daaa ,1e cin­ général, A l'explication daadite décréta -pour aatiaquième eoaeile général, de· écrit» de Théodore de faire A la oonacienee das oppoaanà Quinti, déclara ledit aeigneur évêque que, par Mopoueete, de Théodoret et d'Ibas, de laquelle oppoeition lee éqêques de France ne ae août point U condamnation dea 101 propositions, le pape at départie, au moine pour oe qui regarde lea écrite lea évêques ayant attribué A ce· propositions quan­ d’ibaa et de Théodoret, loraque deux cent cin­ tité d'erreur· quelle· n'ont pas, il eat appellant quante an· «près, île ont reçu oe cinquième con­ de cette attribution, et par conséquent il a porté cile au nombre des généraux. Sur quoi eet A re­ au tribunal souverain du concile la question de la marquer dan· ce· exemple» précéder·· que l'égliae, faillibilité du pape et de» évêques dans les faits bien loin de désapprouver cette résistance h dea doctrinaux : ee qui eat le fondement de la querelle décisions ai aoiemneUea sur dea fait» doctrinaux, qu'on lui fait sur la signature expliquée. Bextê, déclare ledit seigneur évêque, que, de permet même que l'on recommande la lecture de ses écrite, que l'on en cite dea paaeagea et de· l'aveu de ses adversaires, dans la proposition qui authorité· dana le· écrit· théologique·, pour faire regarde l'usage trop fréquent des aermens dana foi de aa doctrine et de sa tradition; ce qui s'ob- l'église, dans celle qui regarde l'excommunication, aerve tou» le» jour», A l'égard d'Origéne et de dam celle qui regarde la dispense des loix, le Théodoret, dana le· écrit», même· condamnée par B pape, dans sa constitution rt le» quarante évêques dam leur instruction et autres écrits, n ayant con­ les conciles généraux. Quarté, déclare ledit seigneur évêque que son damné autre chose que le sentiment de» prétendus appel et sa défense des propositions et du livre Jansénistes qui refusent de jurer un (ait non révélé condamné eat conforme A l'opposition que le seul et qui ne craignent pas I excommunication portée moine Sophrone, depuis patriarche de Jérusalem, contre ceux qui ne signent pas purement et simple­ puis deux évêques d’Orient, puis quinze évêque· ment'. et qui ne croyant pa· être obligés A se soûd'Afrique firent aux constitution· et lettres' dogma­ mettre A la loi de là signature du formulaire. A tique· d'Hnnorius. reçùës dana les quatre patri­ moin» qu'on ne leur permette de l'expliquer: il archate, confirmées par trois conciles et authorisées leur déalare qu'il appelle de cette condamnation du par deux édits dos empereurs, et A l'appel qui en pape et déclaration de» évêques, et qu'il a, par cet flit porté, quelques années après, par trente prêtres, appel, formellement porté au concile général la » moines et diacres au concile de Latran et ensuite question de la signature expliquée.· Heptünù, déclare ledit seigneur évêque que. au sixième'concile général où elles furent con­ damnée· comme hérétiques; qu'il eat conforme A pomme on n'a pu lui faire une injure de l'expli-* la défense et A la justification qui .< été faite de . cation de 1A signature du formulaire, sans priver ces mêmes lettres dogmatiques, par presque tous un évêque du- droit d'être l'interprète naturel daa les pape·, cardinaux, évêques, théologiens et cano­ loix de l'église, ce qui est un violement manifeste nistes du monde chrétien depuis plus de cinq cens (. de son droit divin ; ou sans décider que l'église ans, et en particulier par presque .tous les évêques est infaillible dam les faits doctrinaux, ce qui eat de France, qui, dans lèpre thèses de théologie, ont upe erreur pernicieuse dans la foi, plusieurs fois justifié ces écrits, malgré' la condamnation solem- condamnée dans l'église et sur tout en celle de nelle qui en a été faite par trois conciles généraux France; ou sans déclarer et enseigner, que, quoi et qui ne souffriront sûrement pas d'être inquiétés qu elle ne soit pas infaillible, on doit pourtant sur cet article, sans se pourvoir, comme nous, par affirmer par serment, et faire un acte de foi sur un appel canonique au concile général, sans que ces sortes de faits, ce qui seroit une manifeste pour cela ils crussent d'être désobéÏMan» ou re­ hérésie; ou bien au moins sans' décider qu'une loi belles A l'église. Et pour passer «ou· silence l'obli­ positive, lorsqu'elle est établie par le pape et par gation imposée, sous peine d'anatbéme, dans le sep­ plusieurs évêques, ne peut plu» recevoir ni expli­ tième concile général, de regarder comme de» cation, ni modification, ni dispense eu égard au sources pure· de tradition dix ou douse écrite qui teins, aux lieux et aux personne», ce qui est une sont tous regardés aujourd'hui comme' hérétiques erreur dan» la foi, un violemeut de la liberté ou fabuleux ou supposés; sans parler de la con­ ecclésiastique et un abus du pouvoir de faire des damnation faite dans le grand concile de Latran loix: l'appel qu'il a interjetté en 1717 pour l'exal­ du livre de l'abbé Joachim, aujourd'hui défendu tation de la foi, pour le maintien de l'ancienne par les plus habiles cardinaux, évêque· et théo­ doctrine, pour la liberté de ( église et pour la con­ logien», ni da la constitution dogmatique de Gre­ servation du droit divin des évêque·, a porté ce» goire VII qui ne reçût d oppoajtion que de la part grief» et cette matière en entier au tribunal du de quelque· abbés d Italie, de quatre ou cinq futur concile. evêquea da France et de vingt-deux évêques d Alle­ Octavii, déclare ledit seigneur, que, depuis la magne, ni de la constitution dogmatique et juge­ paix de Clément IX, lui et measeigneurs le· ment porte dans le cinquième concile d» lartràn évêque», ses collègue», ayant toûjoura joüi en paix contra la pragmatique eouslitutioè reçàé par tout, du privilège,. attaché à leur caractère, d'examiner . eicepte quelques evêque» et théologien» et la fi>i de leur» ecclesiastique· sur le formulaire, pur les parjernau» da Franc· qui en interjette rent selon cette paix et selon le» règle· de la foi et de *»·» appete enteomquee M t»ri il» «.ni tavovlablemeat attache», on leur «<' !>·**· ·· fotwr « c*** s»·*.·.·· ms* n. s'ri:*· rv.ro vur ce| artrvla ce q»> ·♦> *·· 4 ■!··* ·Γν« 4-^· ] «<■« v| <» rnr< ma».te»trmrri rrrhereh*- » driver» %"·· p*T ttessM rn 4* ·’(f** *'* **·* ' * *’ l “ r itr ,,». ... r’,;,- «h tribunal d» A»·*·* *"■’·»*’* 4· T ****** t* ■·*·*».· Am·* - «•‘•'•φ*··(»·«· 4* **· 6»··**» >*►*·#· ' V.cu ·■»· \ ·. . ,* r.. ·»» ,*. ;« ι·».» ·*. 4» .' *0 te F··*'* Aa iç.goei· — - · s-» . »!··!■ »i s de. I» ' W • V « XCONCILIÛM PROVINCIALE EBREIOENSE. 1737 augusti 1β 8M signature du formulaire, est établie eur un fonde-.A dans cet état même, l'explication de la signature ment solide et qui ne peut être ébranlée par une <■ da formulaire seroit une loi de l'église de France, autborite"jnférieure à celle qui l'a établie: quelle Or. positions. ce qui ne touche pas meme indirectement rien de tout cela ne se trouve dans Γ affaire pré­ à la question présente. Quarto, ce qui est capital, sente: il n’y a nulle loi ecclésiastique qui défqnde parce que cette bulle qui ne fait loi dans ce ni qui puisse défendre à un évêque d expliquer à royaume qu aux termes de l'acceptation de mes- ses ecclésiastiques la double soùmission qu'ils ren­ seigneur/ les évêques de France, a été ainsi ac­ dent à Γéglise en souscrivant le formulaire; nulle cept»^ et entendue, comme il paroit par les loi ecclesiastique qui prive les ecclésiastiques, même mandqmons de dix ou douse de messeigneurs le*, du second ordre, de leurs bénéfices ^en souscrivant archevêques et de la plus grande partie de me*- ainsi; nulle loi ecclésiastique qui parle de punir un évêque, pour signer ou pour faire signer avec •eigneurs les évêques de France. Mais quand même la paix de Clément IX aurait cette explication. Tl est bien vrai qu'il y r une loi été/chimérique, comme quelques-uns ont osé l'avan­ du prince qui parle de punition centré ceux re­ cer, et quand il seroit vrai que tout ce qui s'est fusent de se soûmettre aux constitutions apostoli­ fait entre le· évêque· de France n'auroit été qu une que· et à la signature du formulaire; mais cette collusion, et quand on n'auroit rien communiqué A loi ne soûmet aux peines que ceux qui refusent t’iémgnt IX. cette affaire seroit au moins restée en de signer le ÿrmulaire, et non ceux qui le signent l état où elle étoit avant le bref de dément IX de tout leur cœur en expliquant la double soûaux évêques et avant la déclaration de 1668; c'est- miesion renfermée dans la signature. D'ailleurs à-dire que d’un enté le pape demande qu’on sou­ cette loi ne parle que des ecclésiastiques du se­ scrive son formulaire sans restriction, et de l'autre cond ordre ausquels sa majesté veut que le procès tous les évêques de France déclarent qu'ils n ac­ soit fait par les évêques ou par leurs officiaux. cordent au formulaire et aux constitutions aposto­ Enfin c est une maxime fondamentale dans l'église liques, qu'une soumission .de foi pour le dogme et dans l état, que les édits et déclarations des décidé et une soûmission de respect et de discipline ray* sur les canons et sur les loix ecclésiastique· pour la décision du fait qui y est contenu : et qu'on ne font que les suivre, le· confirmer, les autboriser ne peut demander rien davantage, sans établir ce ot les faire exécuter. Où il η’y a donc point de dogme nouveau, inoüi, pernicieux, contraire aux loi ecclésiastique contre nous, il ne peut y en avoir principes de la foi. contraire au salut du roi et du de civile et nous ne craignons pas que des évêques royaume, condamné par la (doctrine constante de qui connoiuent et leur· droit· et les régie· de l'église, toute l'église, et dn particulier par celle de France, puissent, au préjudice de· un· et des autre·, ou par lequel on attnbuê au pape ou à l'église lin* surprendre quelque* édit* ou déclaration* contre faillibilité *ur les faits doctrinaux, non révélés. Or. nous, ou se servir de ceux qui avoiont été surpris. 867 CONCILIUM PROVINCIALI BBREDUNENRE, 1727 Ιβ 8M Elle est généralement applaudie et estimée défont le monde. Nous noua y„ somme· uni· de coeur, dés le moment qu'elle ■ paru et non» avons com­ pris dèe-lors, qu'il étoit d· nôtre devoir de noua y unir par un témoignage publie. ' I Les brait» qui ·· sont répandu·, d'une pont1< constitution, ni par le» acte· dincompétence et âe récusations^ personnelles, ni par le· appel» mission envoyée à monaeigneur l'archevêque d'Emcomme d’abus, ni par U paix de Clément IX, ni brun, pour procéder coatre voua, bu sujet de vôtre par la nature de l'affaire: l'appel au fijtus concile instruction pastorale, nous ont parti’ un» occasion, , général du violement do la paix de Clément IX qui non· obligeoit à nous déclarer. Mai» indépen­ et grief» en conséquence, qu'il a JA et notifié'et damment -de ce· bruits, dont il ne nous est pas *' dépote dan» le concile d'Embrun, Tonse de ce 'permis dapprofondirlh vérité, nôtre' devoir sub­ moi·, a lié en entier le pouvoi^do cette aseemblée, siste : et nous ny pouvons différer h un antre terne, et a saisi le tribunal de l'église universelle de toute qui ne dépendra pas de nous, ce que. nôtre con­ cette querelle. Et à moins que de .vouloir user de science et je sele que nous devons svoir pour la violence, de mépriser ouvertement l’authorité du paix de l'église, nous obligent de faite. Ainsi, nous nous unissons à voua monseigneur, . concile général, de fouler aux pieds la liberté de l’église, le droit divin de» évêquis et toute» le» pour te défense et. le soôtien de te'paix de Clémaxime» du royaume : à moins que de mépriser le i ment 1X Nous sentons combien ont été justes, commandement de .1. C. qui ordonne en dernier comme vous le dite·, les désirs et les voeux de ressort, d'avoir recours su jugement de l’église plusieurs grands évêque», qui ont souhai^ et de­ dan» une matière où. seloh le» adversaires, le clergé mandé, il y a long-tems, l'abolition de la signade France, ni aucune autre aseemblée de 1 église ? ture du formulaire ; et nous vous rendons graces, n'a porté de décision formelle, et dans laquelle il du sele que vous témoigne· pour l'accomplissement n'y a d autre loi , ire lui que le sentiment par- de leur» voeux, et de l'assurance que vous nous ticulier de ceux qui l'accusent: le concile d'Em­ donnes, que vous n’épargnqrex rien pour maintenir brun,’ ni aucun autre concile particulier, ne peut, te liberté des signature· expliquées conformément sans abus et sans .injustice, entreprendre de porter h la paix de Clément IX. Nous déclarons aussi que nous adoptons avec vous, monseigneur, les aucun jugement pénal contre lui.' Déclare» enfin ledit seigneur évêque, que sans remontrance· de Μ. ! évêque de Montpellier au se départir d'aucun, de ses actes par lui cy.devant roi, et te lettre pastorale qu i) a adressée, à ce su­ faits, qu'en les renouvellent tous en général et en jet, au clergé de son diocèse. Que\^es__piéeid., 51-8] Etienne Bouger, prêtre du diocèse d'Auxerres: Monseigneur. Vôtre dernière instruction pasto­ P. Miclmult, prêtre de la Doctrine ehrêtionne de rale etc. ut supra col. 857 D vsçm* ad rtrba : au Noyers; J. Orillard, prêtre curé de Seignehiy. dior césse d'Auxerres; N. Marcellat, prêtre de Troyes; clergé de son diocèse. Que ces pièces en noua instruisant de plus en Servolee, prêtre de l'Oratoire de Saumur, diocèse plus sur nos devoirs, ont, de plus, augmenté le Re­ d'Angers: Denis F. Deneel, prêtre chanoine régulier gret, que nous avions déjà d'avoir signé le formu­ de Troye*: E. de Perce), prêtre de l'Oratoire de laire purement et simplement; et que nous som­ Langres: Claude Denis Jourdain, prêtre de l'Orame* d'autant plus affligez d'avoir commis cette toire de Riom; Nicolas Guerin, prêtre de l'Oratoire faute, que nous voyons le* pernicieuses conse­ de Troye*: J. Foynal, prêtre chapelain de Lacourquence·, qu'on tire, chaque jour, de ces signature* gis, diocèse d'Auxerres: Herbault. prêtre prieur de non expliquées, contre le* dogmes de la grace Nôtre-Daine de l'Isle, diocèse d'Angers; Le Cieulx, efficace par elle-même et de la predestination gra­ prêtre de l'Oratoire de Saumur, diocèse d'Angers tuite. Nous esterons de perseverer, par la miseri­ F. Henry Bernardin, religieux diacre de la con­ corde de Dieu,'dan* ce sentiment jusqu'au dernier grégation de saint Maur, de l'abbaye do saint Ger· main d'Auxerres; 8. de Nogent, prêtre de l'Oraaoûpir de nôtre vie. Noua vou* supplions d'être persuadé que nous toire; C. F. le Roy, de l'Oratoire de *Troyes; sommes, avec.un très profond respect, monseigneur, Michel Marcadé, clerc de la Doctrine chrétienne de de (vôtre grandeur le* très humble* et très ob/is- Noyers; J. Charloy, de l'Oratoire de Troyes; F. Jean. •anV,*erviteur*. Juillet 1727. ' Provot, de l'ordre de» freres Prêcheurs, professeur Jean-Ant. de Genibrotué de saint Amant,' en théologie et du couvent d'Abbeville; frère Jean prêtre de l’Oratoire de Trpye* . R. J. B. de Gennoa, Baptiste George, religieux prêtre de la- congre­ prêtre de l'Oratoire d^Trove·; B. Lenet, chanoine gation de saint Maur; F. Philibert du Roussin, régulier, abbé de Nôtre-Dajpp du Grand-Val de* prêtre religieux de 1^ congregation de saint Maur; Ecolier* ; F. Guillaume Désir, religieux prêtre de F. J. Baptiste Marion, diacre, religieux bénédictin l'abbaye de aaint Germain d'Auxerre·; J. Grenan, de la congregation de saint Maur; Monfoy, prêtre curé de* villages de la Rivière, Boules, Noyers en de la Doctrine chrétienne; F. Nicolas Lamotte, Bourgogne, diocèse de Langres; E. Gaudin, prêtre prêtre, religieux bénédictin, de la congrégation de de l'Oratoire de Troyes; F., curé de saint Pante­ saint Maur; Bocquillot, chanoine d'Avallon, diocèse leon de Troyes; P. Julliot, chanoine de Chably, d'Autun ; Pombart, prêtre de la Doctrine chrétienne ; diocèse de Langres; Florent-Loûis de Nenfville, Contet, curé de l'Isle, diocèse de Langres; C. de trésorier de l'église cathédrale de saint Etienne Reims, chanoine régulier, prieur curé de Cours d'Auxerre·; J. F. Belgeat, prêtre chanoine régulier diocèse de Langres; Grenan, étiré de Frêne, dio­ de Troye· ; Henri Camusat, prêtre de l'Oratoire de cèse de Langres ;. Mollard, euré de Chielot, dio­ Troye*; Ant. Daime, prêtre de l'Oratoire; D. Glande cèse de Langres; C. Baudouin, docteur en théo­ Cloüet, religieux de la congrégation de s. Vanne·; logie et chanoine de l'égliae- métropolitaine de F. Hyacinthe le Maire, religieux de aaint Domi­ Reims; Maseline, chanoine régulier; Gourmaud, nique du couvent de Bourges; DrottiUet, curé et bachelier en théologie, curé de ». Loüis dé Gien; doyen de Mouson, dioeése de Rheims; J. Martin, Chaseray, prêtre de l'Oratoire; L. de Rancourt, ■■w· iiiiueiii^ Ml p sea CONCILIUM PROVINCIALE ERRKDüNENBE, 1737 augusti 16 " prêtre, Siccntié dh droit eivil et canon et chanoine h -pape et au concile général: lequel! : lequenacte nous avoua ' de Gien; Lemilault, prêtre et chanoine de Gien; là, notifié ,*t, déposé sur le bureau dü concile De Frqpc, prêtre du diocèse de foulon et chanoine d'Embran, avec les lettres ffctlilu, en pleine dé Gien; Moreau,* trésorier du chapitre de Vani; congregation, Je onxiéme du préadnt mois de sep­ . le Verrier do Chanvalon, chanoine de Donsy; tembre; ét protestons que nous y adhérons, et , R. Ouaidon, chanoine de Clameey, diocèse d'Au- qu'outre les griefs y énonces À contenus, nous xerres: frère Ant. Thuilliers, prêtre, moine béné- déferons au tribunal du futur concile oecuménique . dietin de la congregation de Saint Màur; F. Berlier, les griefs de nôtre jugement ét lès erreurs de nos prêtre curé de saint Pierre de Varti; Charles delà adversaires, qui sont la cause et le fondement de Garde, pr. vie. de saint Pierre deVarxi; Maupou, nAtre condamnation ; et cela ^ux termes et clauses . Αtre chanoine do Varxi ; P. Colas, prêtre du dio- de nôtre dit acte d’appel, renouvellent en tant e de Langres; V. Jacquot, prêtre du diocésp de que besoin est, tous nbhactes procedens. Déclarant Ogres; N. Cogney, do la Doctrine chrétienne de en presence de Dieu et ans hommes, que, n'ayant personne avec nous, qui sache ce qui eet néces­ Noyers, diocèse de I-angres. saire pour;valider dea actes,} si le présent manque XI. ACTE en quelque chose, noue demandons la protection de la sentence portée des loix pour le faire valider? Fait à Embrun, le de M. nbaeée contre .voua maior felicidad, qviendo decreùdo v. a. i. en el par le concile d'Embrup, .voua mettant hors d'état i quqnto importa b la ma* digne y respetable auod'exereer aucune* fonctions dana vôtre diocèse, j'ap-^ tbridad desus preladoa à mantener la purexa de la cru d’autant plus nécessaire de vouas en éloigner, ft, la integridad de laa costumbres, y la coneervaqùe votre presence y entretiendroit un esprit de . cfon do la disciplina eclesiaAica, qUe es lo que division, que je me suie toujours proposé de ré­ 'ooùetituie (con la quietud en loa claustro* de loa primer. Ces motifs m'engagent à voua écrire cette monasterio») el estsdo hertnoso dez fa igleaia. lettre, pour -voua. dire que mon intention .est, V. s. i. viva n^ll ano* por el regelox de dicho qu'ausaitét que voua l'aures reçue, vous voue ren- exemfHpr, que execute toda mi eatimacion, y loa jliea en l'abbaye de la Chaise-Dieu, au. diocèse de i maiores aplausos, debidoa à el ardiante aelo, gran Clermont en Auvergne, pour y demeurer jusqu'à erudicion, y suma vigilancia' de v. e. i., que le acrenouvel ordre ■ de moi ; et la présente n'étant pour ditan paator mui dei agrado y servieio de Dios, autre fin, je prie Dieu qu'il vous .ait, monsieur Como los que por au incomparable clemenoia pro­ l'évêque de Senex, en sa sainte garde. Ecrit à metis dar à eu pueblo tenido con los aupereticiosoq Fontainebleau, ce 30 septembre 1727. (Signi:) colores de la idolatria, paraque le paatàsaen con Ixiuis. (Et plut bat:) Le Blanc. luces de verdadera ciericia y enaenansa: Et dabo XV CARTA del illustrissimo y reverendissimo serior anobispo de Granada a fillnttr. y mer. ssnor arzocitpo de Embrun. [Hequentes 12 epistolas episcoporum edimus, prout habentur in opéré cui titulus: Rdbueil (supra coIS 829 A, n° 36).] Illuetr. y m. a " Illuetr. s. mio: Çftn mi maior'apreciq, recivo la de ». ». i. de 12 de mano dei.ano.proximopasado, con un exemplar, que ee sirve remitirme de Γοβ , decretos y actae del concilio celebrado por v. s. i. en essa provincia Ebredunense, y dado à publica lux.paraque noticioso el orbe catholico de tan im­ portante congregation synodàl, entiendan todoa que la iglesia galicana no à degenerado de su antigua robustes. Aunque invalida tempestuosa mente de algunoa, que no contentos con resucitàt errores ya. casi difuntos, parece intentan con detestable osadia destruir la jurisdiction ecleaiastica, y negar la viaibilidad de la iglesia, dirigiendose con Ia delicadexa mas sabia y religiosa la serie dei juicio à la nortna de los santos eanones, y tratandose en el de la cauaa del obiapo Banesense, uno de loa sufraganeos de v. a. i.; y. aviendo' confirmado la santidad del aeiîor Benedicto ΧΙΠ entoneee ponfice romano, las resolutiones de tan util y oportuno concilio eon la virtud de su aprobacion, y conducidola à la élé­ vation maa alta con loa apreciabilisaimos elogio·,^ que sobre elles distilo la aabia ê irrefragable plnfoa de su beatitud (à que se acreciù el subsidio' de la auctoridad regia del christianiaaimo Lui» XV, rey de Francia) nada me resta que hacer en obsequio de v. t. i., sino explicàr toda mi gran complaoenoia, aobrando no solamente el mio por limitado, sino aws otro quai quier dictamen, que sobre tan digno asumpto pueda formaroe en la mas erudita y piadoaa comprehension. Y asai puedo y dsbo asegurar à v. ». i. que e tenido uns singularissima alegria en leer los dectetog y notas de dicho concilio, dirigido» à la utilissima eonservadon de las leyes' y definitiones de la igleaia, y à rebâtir los perniciosoa impetus de los que indueiendo naevos dog­ mas con piedad mentida, quieren osadameate ran­ ger la vestidnra hermosa do la aaata eetablecida ley, y borrar en sombras el esplendor de sns sagrados ritoa contribuiendo à mortHlear la igleaia. noil's pastors* juxta cor meus», et patcent cot eden­ tia et doctrina. ■V. s. i. me tiene el mas obligado à resignarme en quanto fuere desu maior Obsequio, y suplico à nuestro senor guarde à v. s. i. en au aanta gracia ' y para bien de eu igleaia mui dilatadoa afios. Uluatrisa. y reverendis», senor de v. a. i. sumas ' favoreeido y respetuoso capellan: Francisco, an­ obispo de Granada. Albûnuelas, y agqato 30 de 1730. , . [ferto folio:] A l’illuttrittimo y reverenditeimo Otior ttrtobitpo de Embrun. XVI. LITTERAE eminentis*, at reverendiss. d. d. cardinalis Astorga, archiepiscopi Toletani, Hispaniarum primatis, ad illuttrietim. ac reverenditt. d. arcbiepitc. Ebredunentent. Amplittime praetul. Laetitiam illam vere magnam, qua amplitudinis vestrae litteras humanitate juxta ac religione plenas accepi, dolor justissimus temperavit, quod nimirum eas ita longa nimia mora suspenderit, ut non nisi post sesquiannum ab earum subscriptione, illae faerint ad noa hucusque perlatae: quod quidem tanto minus potest premi silentio, quanto alioqui ipse multum criminosae in rescribendo lentitudini», postularer: id quod .in re tanta et eum viro am­ plissimo manifesta esset noxa. Igitur paucis ab hinc diebus eum exemplari concilii Ebredunensis acceptais litteras jucundissime legi, in quibus, tum religione, ae selo pleni conciliaris conventus, tum praeclari facinoris amplitudo vestra me certiorem, confortemqne facere non dubitavit. Pro qua qui­ dem re meum est sane referre in primis amplitu­ dini vestrae gratias amplissimas, quod tam pii monumenti me voluerit case participem, eidemque cumulatissime gratulari, quod tanti molimini» opus animose ingressa, prudenter, exacteque proeequuta, tam feliciter abeolviaset. Perspectum enim nobis esse non desinit, in tam procelloso tempore, fre­ mentibus undique fluctibus tempestatis, magnas re vera fortitudinis atque prudentiae partes ad ejus­ modi facinus perfluendum desiderari; vinunque propterea, qui priscos Galbarum, Itonaeos, Hilaries, χ Caesarioequs referre jam videretur: quos proinde in amplitudine vestra modo oie relegisse, nobis est R?* c/ 869 - ' ·■ * CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E, 1Î27 augusti 16. jucundissimum: eiqne procnldubio debebit Gallia .unirersurgratea habere quam plurimae, quod vetusta ejuadem concilia Parieiensia, ^arbonenaia, Cabillonensia, Senouensia, aliaque quam plura, qua»'n.eum regesta'sint tria illa capita, videlicet de eodem praelio plus victrix, eademque collisione formulario Alexandri VII, de bulla frni>;e>iitus, et nitidior, viros et pastores tulerit ebristiano spiritu de, Quosnelliana doctrina, quae promotorie accusa­ vere plenos, strenuos, et sapientimimos, qui pri­ tione vere dignissima esse censentur. Sed tamen mores ecclesiae patres aemulantes, hostes contri­ seae ipse multo abundantius manifestavit, quando verint, ostenderintque. sese sua in arena nihil ex­ toties delusis et irritis, crebris ac piis precibus teris gentibus reliquisse vincendum. collegarum, in eadem semper obtestatus est per­ Quod si menimenta cuncta interirent, quae uni­ stare sententia : ea cum querelis suis acta et argu­ versa ecclesiae asservat antiquitas : ea sola synodus menta conglomerans, quae neque tantae dignitatis ista Ebredunensis posset exsuscitare : quandoquidem hominem condeceront, neque praestarent quidpiam cum fortitudine.humanitas, cum modestia aequitas, aliud, quam eum altius figere in barathro criminosi. cupi integritate observantia, cum authoritate solli­ Advocat enim ea pro se, quae sunt millie*.convulsa, citudo tam mirifice copulantur; ut exinde, ad totius nimbum in primis de appellatione ad futurum con­ Galliae, et ecclesiae gloriam, ingens praestet exem­ cilium, quibusdam casibus corrosis, nec plene dis­ plar, et documentum posteritati. Cui quidem cussis, de ecclesiastica historia, jam per viros doc­ propterea neque poterant non ultro opem ferre tissimos utraque manu complosis ; neque discernendo regia manus et pontificia; siquidem ibi utrarum­ ulterius, quid speciatim in juribus etiam ecclesiae que partium momenta, et jura gravissima appen- usurpandis unaquaeque sibi saecula reservaverint. debentur; neque poterant reliqui praesules eccle­ 1'raeterea quod magis mirum est, idem ille ipse siarum eidem actioni non plenis calculis suffragari, qui totus est^ ut Romanam sedem infirmet, idcirco quam cernebant, tanta suavitate, et moderatione eam immobilem, et invariandam praedicat in Cle­ erga collegam suum fuisse transactam; ut nihil eo mente IX quatenus pro se comminiscitur quamdam judicii ' genere suavius ac temperatius videretur ab eo pacem indictam, de acceptatione videlicet posse desiderari; et merito quidem,- cum (praeter indulta sub distinctione illa dolosa et furtiva, ipsius animum, et sententiam reapse justo plus ob- juru rt facti; quam multo verius exterminare firmatam) praesulis Sanitiensis aetas, chiracter, et conatus est Clemens IX veluti constat ex ejusdem confraternités officia ejusmodi postularent. Huic litteris ad Ludovjcum XIV datis, et ad quatuor et ergo pariter similia humanitatis, charitatisque episcopos sibi ipsi jam se submittentes. signa perlibenter impertior; sed eo impraesentiarum Ad quae insuper accedit, quod postquam cleri liberius acta ipsius praeterita de munere reprobaro Gallicani gravia comitia bullam. Vnignutu» solemnon desinam, quo de ejusdem religione, ac zelo nissime acceptavere, propositiones etiam singulas facilius potest esse mihi persuasum, temporis inter­ discutiendo, ostendendoque, esse juste confixas; capedinem, hactenus inter datas, et acceptas litteras eam ipse nedum amandat; sed irreverenter incusat, multa mora interjectam, potuisse eundem virum, atque proscindit: nempe ut omnia animi sui sensa alias ornatissimum, ad sese jam feliciter revocare: Quesnellio suo devoveat ; immemor profecto, quanti non secus ac per Deum Uouit ex viris non impari- horroris fuerit Chalcedonenai concilio, Dioscorum bus tantunde'm solarii nobia.benignissime contulisse, impudenter s. Leoni anathema dixisse; Eutichcti *Quod vero attinet ad tenorem istius sacri eon- vero viscera sua servasse. Postremo autem ille ee cilii comprobandum, prout a me amplitudo vestra perhumane contepdit; sicuti nec deeaae valeo, sic superesee non velim. Praeterquam quod enim tan­ tus praesul et praeses, tantusque illustrissimorum episcoporum gravis conventus nihil queant, data opera, stabilire, quod mihi non sit futurum instar doctrinae ς praeeunto insuper sanctissimi patria nostri Benedicti XIII confirmatione plenissima; non tam approbantia quam cernuo eapite credentia, et obedientia more debet ire nostra subscripti!* quae vel sic statim ostendat, Hispanum quemvis antistitem ad sanctae sedis litteras uon facile ra­ tionum momenta pensare : oaeterum quia isthinc ea nobis esae vota significantur, ut ad convincendas pervicaces quasdam montes, tantae synodo advenas, de ingenua nostra eonaonaiouo, et accessione tostomur; id perlibenter sic duximus esse praestandum. omnia consuere nititur, quae jam pridem auderet factio Jansenii; et quae prius Baiana suboles pro­ crearet : unde et aequissimum erat, ut iidem vigiles, qui Baium contriverant, ejusdem semina in Jansenio repullulantia detegerent, atque amputarent. Non ergo ibi nisi multa male tuta deprompsit; contra quae jam olim illustr. d. Bossuet, illust. episcopus Suessionensis, et eminentissimus collega noster cardinalis de Byssi, cum aliis pluribus Galliae doctoribus, praeclarissime dimicarunt ; et quae idem intra concilium illustrissimi episcopi Grasaensis et Glandavenaia simul cum theologis et jurisperitis efficaciter promoverunt. Quae quidem omnia, praesul amplissime, non eo commemorato sunto, quatenus ex nobis ullum litterarium robur, accedat ; potius existimantibus, Galliarum pugiles satia per ae aoloa hoccinc auum 1 , ■ '■·_■· ' ; 871 ' ■ ■ C· - , Λt CONCILIUM PROVINCIALE KBREDUNEN8E, 1797 augusti le ’ · · I , 87» facinus completis numen· perfect*··; sed ne (quod A , XV1J. LITTERAE ■ per cavillatore* dici'consuescit) existimetur, suffra­ illuatr. ac reverend, d. d. archiep. Burgenais gium quantulumcuikque noetrum ire de re prprsu* od «tfusfn*·»·». incognita. Novimus enim, nee niai cum dolore, •c rsasrnsdiM. erchirp. Xtrtdtmrtuom, undenatn hapc multum tristia profieiacantur.cum Illuitr. rt rsssr. domiiw. haec .eadem ipsa doctor·· Galli condoleant. Novi­ Longe tardiua quam mori* est, littera* ampli­ mu· Oalliae priée!· temporibua in ecclesiam longe piisaimad, etiam Spiritu· sancti oleo viaibilroadentq tudini* vestrae accepi ; non enim niai post elapsum desuper delibuta*. Novimu* vero nunc, haeo tristia, integrum annum ad nostras manus pervenerunt. quae~ cernimus, alia peperisse tristiora: quippe, ut Simul cum illi* acta omnia coneilii Ebredunqnsis nuper quidam iathine delatu* huc liber ostendit, placuit amplitudini vestrae mittere. 'Quae omniA^ virua jam primo* fidei cardine* et flindamenta non minus attente quam jucunde perlegi; admiracorrodit: atque in. iato eodem'sacro concilio haec tuaque sum prudentiam juxta if fortitudinem epi­ Vadem miaera re* innoteacit, dum perversi illj ar­ scopalem, qua patte* concilii omnia perscrutantes, ' ticuli cujuadam canonici, ad Anglicansm fidem omnia ad regulam sacrorum canonum definiente·, deaciacentia, per rlluat. Massilienaem docte con­ sententiam tulerunt plenam sapientia, utilissimam futati, damnentur. E* propter ai ad radice· secu­ ecclesiae praesertim Gallicanae, valentemque om­ rim admoveri jam oportebit; forte non pergunt nino. cancrum Jansenianum toties percussum, tominua feliciter qui pro «anctae aedi· infallibilitate B tiesque male revirescentem radicitus avellere. Si ample diducta, decertarunt, ut demonatrat r. p. d. manus Domini adhuc extenta, ai furor ejus nondum Matthaeus Petitdidicr, Benedictinua, acribena ea de a nobis aversus, tandem orationibus servorum suo­ re in anno ipso concilii. Quemadmodum neque rum, placata procella, in judicium et misericordiam illa alia radix ipaia incognita eat, qua, videlicet, convertatur: hoc autem ideo tremens profero, quia etiam erga rea fidei apiritua quidam cenaoriua et vidi eruditam epistolam datam a clero Gallicano, criticua assurrexit, qui ‘fidem ipaam aenaim debili­ regi christianissimo, in congregatione generali, hoc tat, enervat et labefactat: ut cum alii· pluribus eodem anno, Parisiis celebrata, ex qua patefit, non­ id «peciatjfn ostendit p. Hapin, societati· Jeau, nullo* adhuc refractario· constitutioni Uoiyrnitui opuaculo plane docto, judicioque, scriptura, et Cervicosum caput non subjicere, inter quoa, proh patribus locuplete. Ad quae quid ego ipae ad­ dolor! episcopus Monspessulanus infelix corijiciam, nisi hanc menti humanae miseram deferen­ pbaeus infamatur. Vtinam quod archiepiscopus tial omnium haereaum hactenus et' initium, et Ebredunensis in suo concilio provinciale sancte ; progressum et baratheum extitisse? Propterea coepit, ac tandem felicissime absolvit, hoc ipsum Augustinus scripsit contra Manichaeos celebrem in sua provincia Narbonae metropolitanus imitatus librum illum JJt utilitati ertdendi ad Honoratum; fuisset! Non sibi ex omissione injurius, non tam propterea Ariani contra Nicaenam synodum. Nes to­ male inter cordatos audiret; eodem quippe sanctis­ ri an i contra Ephesiam, Pelagiani contra Africanas sima esententiae mucrone sauciatus episcopus Monsfuere ita pervicaces: propterea neque Constan- p pessulanus, ut fuit Senecensis, si non ut par erat, tiense concilium omnino fregit Wiclephistas, neque resipisceret; saltem claustro aliquo, ve) tuto loco Leo X Tridentinaque synodus Lutherum atque detrusus, non malo genio correptus, novas praesti­ Calvinum potuerunt ad meliorem frugem revocare; gias, moliretur. /* propterea denique etiam Jansenistarum cohors eo Grates ergo intimo pectoris affectu amplitudini est nunc magis dura, quo magis sinuosa apparet, vestrae persolvo, quod aeta praefati concilii Ebroac circumflexa: ita ut nulla spes ait umquam fore, dpnenais communicare nobiscum non gravatur. ut per eosdem etian; synodo oecumenicae parere­ Quanta nobis ex hoc humanitatis officio in com­ tur. O utinam faxit Deua, quod deinceps isthio muni laetitia fuit! Quales gratiarum actiones de­ pia vota, sunioraque consilia concrescant, eodem voto corde patri luminum, a quo omne bonum, animata spiritu, ac religione, quibus ista synodus religiose persolvimus? Ut enim amplitudo vestra Ebredunensis per amplitudinem vestram coacta vere pronuntiat, episcopatus unitas et, concentus viriliter, et gloriose perfecta eat. Quam proinde postulat, Ut episcopi, si celebriores in ecqlesiia suis licet refractarii non pkuci adlatrare non desinant; acciderint eventus, eoa ad ecclesias extbras pia et quinquageni causarum petroni consurgant; hos sollicitudine referant. Ita aane ■ hoc enim commertamen causa sua cecidisse jam video, dum jam per eio sancto, et veritas catholica melius retegitur, litteras praelatorum, jam per graviorum, aanioYum- aimulque et atabilitur, et mutua charitaa longo que advocatorum suffragia, jam per 8orbonici cu- interjecto terrarum intervallo repugnante, praelajusdam doctor·· praeclaram dissertationem cerno torum corda, arctius conglutinat. esse jam diruta ea, quae per illos fiierant satis Sic olim, cum per Elipandum, antistitem Tolemale substructa. Post quae omnia jam ■ verba tanum, st ejus magistrum Foelicem, episcopum colligo, quibus testatum universis ease percupio, Urgellitanum, sopita jam haeresi* Nestoriana . re­ me ambabus ulnis istius sacri concilii prqvinciali* crudesceret, pestiferumque virus, hoc per Gallia* sententiam amplecti; eamque hisce mei* litteris quoque Foelix disseminaret, extemplo Gallicani velle penitus comprobatam. Ergo id unum mihi epiaeopi concilium Francofordienae celebraruAt, in modo relictum est, scilicet amplitudini vestrae pro quo post veritatem catholicam egregie firmatam, suo in me humanitatis officio plurimum regratiari, epistolam direxerunt epiaeopi* Hiapaniae,. qua non eique adprecari faustissima, ac praesertim ad ma­ solum Elipandum et Foelicem, aed etiam (errore jorem Galliarum, totiusque ecclesiae honorem vitam tamen puri facti decepti) sanctissimos antistites ipsi praeoptaro longaevam. Toletanos Eugenium, lldephonsum et Julianum Amplitudinis vestrae affectissimus servus car­ haereticae pravitatis criminabantur. Affbernnt vero dinalis Astorga, archiep. Tolet., Hisp. prim. praeclarissimi viri sanetu* Etherius, episcopus Oxomensis, st Beatu* praeabyter, qui doctissimis scrip­ Matriti, die 30 septembris an. 1730. ti* Elipandum at Foelicem refellere, et poat calum­ [Vtrfo folio:] illurtrurimo rt rseersudiastmo niam ab. illi* tribu* sanctissimis praelati* propul­ domino arckiepinopo p. Ebrr^tuuttrt. sam, poat veritatem fidei factique illustratam, dogma catholicum de ^liatione Christi Domini na- —Τ’”-------- ·— ' 873 ' ■ - < - — ’ ■ · ------------------- ---- —Γ-.;. — ’ ■' . ■ _ * * 874 CONCILIUM PROVINCIALE EBREDUNEN8E. 1797 *U|p«ti Ιβ tarali non ndoptiv* per univefUIn Hiapaaiam ata- h suffragafteis episcopis, caeteri^que omnibus quibus bilienint, ac^deinqppa auba4cuta concilia confirmar de jurq aut consuetudine · jus est. Cumque ree rant: tanti intereat licet longe diaaitariim regionum - gravissima discutienda foret, causa nimirum 'm epiaçppoa, eventu* vel doctrina* nova·, atque ideo illustrissimum Benecensem episcopum in judicium periculosa*, mutui* litteri* hinc inde referre! Hic vocata; ut res adeo m^na, ut inter majores, quae enim et verita* elucidatur, fide* aatniitur, charita» in ecclesia evenire valent, merito numeretur, mul­ denique diffua* per Spiritum *anct,un>, qui poeuit torum maturiore judicio examinaretur, plure» alioe epiacopo» regere ecclesiam I>ei, quam acquiiivit ex vicini» provinciis evocare tibi et concilio plaçait praelatos: de quorum omnium concilio prudentis­ •anguina auo, mirifice confovetur. fcrgo amplitudo vestra aequi bônique consulat, sime, ut causa exigebat, religiosissime, ut excellen­ •i prolixior cphitola. nostra, quam oportebat, ne­ tiam tam venerandi cûetu» decebat, piissinieque, ut* gotium facessat amplitudini vestrae. Ex super­ provecta a|M»dignita»que illustrisstnfi Benecensis abundant! quippe gaudio vix me continere potui, exposcebat Apum ageretur, aicque reipsa totum vix chartam absolvere: animo enim et mente pro­ actum est.^”*^ Sed. ut legi, illustrissimum Senecensem reluctan­ spicio quae* et quanta in universam praesertim Galliam bd*na opera, exemplo, concilio amplitudinis tem. patrum consiliis saepe repetitis, in sua pert i vestrae diffundenda sint, quod ut singulari, sua - nacia persistentem, de haereai condemnatum, sepaquà fulget pietate, fructuosius in dies praestare ratim a suorum fratrum consortio vivere, vix ine queat^ diuturnam ipsi arehiepiscopatu» administra- Ha lacrymis temperare potui? Nam aquae doloris intionem exopto, et, post hujus saeculi labores, aeter­ gentissimi intraverunt ulque ad animam meam, nam in coelo foelicitatem. quasi 'oculis viderem fratrem meum, qui simul meIllustr. et reverend, domine, amplitudinis vestrae, obsequeotiasimus cultor: Emmanuel, arehiep. Burgensis. Burgis, 14 octobris 1730 [Verso folio:/ Illustrissimo et reverendissimo domino archiepiscopo Ebredunénsi, quem Deus ad multos annos custodiat. XVIII. LITTERAÇ illustr. ac reverend, d. d. archiepiscopi Caesarauguatani ad illustrissim. ac reverend, d. arehiep. Ebredunensem. Illustr. et rev. domine. Litteris dominationis vestrae, illustrissime prae­ sul, licet sero responsum praebeo; paUcis enim ab­ hinc diebus ad me pervenerunt. Nunc tibi tam pro mei memoria, quam pro tuo xelo gratias ago: et pro concilio tuae provinciae tam docto, justo, et catholico, Deo, eum tuis eoepiscopis. benedictiones refero, ( tinam per universam Galliam, ubi ab initio religionis sapientia et disciplina ecclesiastica viguit, observetur, et circa obedientiam patris pa­ trum, ad quem spectat resolutio in materia morum, nulla deinceps contentio oriatur: nam, ut aiebtft divus Bernardus in epistola ad Innocentium papam, qui contra suas decisiones in rebus fidei et morum est, vel antichristi, vel antichriatus est. Nos vero per universam Hispaniam , in hoc, illustris*, et rever. domine, Christi sumus, cum spiritum verae religionis, qui in obedientia capitis consistit, unanimiter profiteamur. Vale, et jube quidquid judicaveris tui obsequii, quod prompto et libenti animo exequar. Illustris*. et rever domine, amplitudini vestrae, humillimus et obsequentisstmus servus: Thomas, archiepiscopus Cavsaraugustanus. Caesaraugustae, 15 octobris 1730. [Verso folio:/ Illustrissimo ac reverendissimo domino archiepiscopo Ebredunensi. XIX. LITTERAÎ: illustriss. ae reverendius, d. d. arehiep. Valentini. ad illustrissim. ac rerrfendiss. d. archiepiso. Ebre~ dunensem. Illustrissime domine. Cum epistola illustrissimae dominationis vestrae (quam nescio ob quae temporum impedimenta, non nisi post diutissimam satis moram, ad meas per­ venisse manus, religiose testor) accepi simul acta Ebredunensis concilii, a vestra illustrissima domi­ natione coacti, convenientibus istius provinciae Conclu OKNBSAL. TOMUS XXXVII. cuin dulces capiebat doctrinae cibos, atque olim sugebat ubera matris meae, relicto aquarum veri­ tatis fonte, cisternas voluisse fodere dissipatas et aquas coelestis doctrinae continere non valentes. Proh dolor! Ovi» «piae multos ('hristo parere de­ buisset agnos, si sibilum pastoris sui auscultare studuisset, erravit n via; et cum. relicto pastore, ab ovili recessisset, errans mansit in deserto veri­ tatis, pascua inveniens in multitudine erroris ■ sieque immanissime decepta, neque ad gregem redire valens, neque vocem sui pastoris audire volens. Sic apud me. lecta tantum epistola, cogitabam; cum ecce, illustrissime domine, ad Ebredunense concilium oculos converto: lego illu^ attente, admirorque summam prudentiam gravissimi hujus conventus, rectissimam methodum in instituenda pervequendaque causa observatam, reum sua con­ fessione convictum, justissimam pronuntiatam sen­ tentiam, in eaque obviam sibi ivisse misericordiam et veritatem, atque justitiam et pacem mutuo charitatis osculo fuisse osculatas: statimque venit in memoriam laetatum iri justum cum viderit vin­ dictam. Deposui ergo dolorem, ei quamdam aliam justam indignationem concepi. Vidi namque dilec­ tissimi»* confratres nostros, venerandos episcopi»», praesules doctrina et sanctitate illustrissimos, no­ mine proprio et totius rolendissimi concilii, saepe saepius urbanissime convenisse, amantissime fuisse loquutos, efficacissime et modestissime suasisse illustrissimum Henecensem episcopum jam diu alie­ natum a vulva, e, errantem ab utero matris eccle­ siae, summi pastoris, optimi incantatoris vere in­ cantantis sapienter. Bed (quis crederet!) eorum unus case maluit Seneremus illustrissimus, qui. ut aspides surdae, suas obturant aures, ne exaudiant clamantis vocem contra serpentes et aspides, quotum qomine, teste Hieronymo, significantur haeretici. Tu vero, illustrissimo praesul, cum a via tuorum antiquorum patrum deflectere nolle», jure optimo, ut tuam reformares provinciam, et haeresim ser­ pentem penitus extingueres, hoc venerandum con­ cilium coegisti. Eteninr si concilia provincialia assidue celebrarentur, reformationem ecclesiae causabunt, dixit Anaatasiu» Constantinopolitanus. Hunc morem in tota universali ecclesia, jam olim inva­ luisse, nejno eat qui ignoret; tunc praecipue ei causa occurreret examinanda illustrissimi cujusdam praelati. Cujus rei tot sunt vetusta majorum exempla, ut nulla sit orbi* para, aut provii>cia, in qua graviaaimae episcoporum causae ad concilium non sint delatae. Quod si nobis praeterirent quae in Chalcedonensi prov inciali, et in Antiocheno, in M «75 CONCILIUM PBOmCULK KBMDUNEN8E, 1W μ«μΚ 1« MV Carthagtaorei, Trovirroei, Capuano, Aquileionsi, ▼•HMI Utet ΙΟμΙγΙηΗΜΜ ββΜΜΝΜΜρ ·ί ftMi MB Mikvitaao, Burdogaloasi, at ia atife multi·, qua· posai advocati, qaibtm maxim· eordi est Qmmtesa raaaui Jaei edita «eat; ocealto haaaaaaa nobis •jusque ductatas, per Gaffiaa etameut judistam et minim· debereut quae ia eoneUHa Tototaaie aHb- •anteatiam vsmaraadi eoasiMi nullam case, ntpete qa· ia Hispania habiti· sparte redmuntar. Bt qua· prolate est a judioe pont intsrpnritsm appel­ quamquam causa· oaM episcoporum dta jam ad lationem omni jnrisdietioae destituto: serto patruo •a Rossane· pontifex ovoenvwtt, atque adao ia his eoecilii ab Spiritu sancto edocti, sapssntor spsrwut, ultimi· temporibus spisoopi apad no· vocati non ftiortat ad concilium provinciale, taro aoqae ad judicia sua. Quippe quia ignorat, appellationem judicium inquisitorum (qaibua ia Hispania onus aporttaetane reprobatam (fer' sacres- canones, ot incumbit animadvertendi ia bnerotieoa) ai qui cri­ manifestissime frivolam, snspdider· noa posoe men admiserint non impun· relinqaeodun; scimus authoritatem et jurisdictionem judici·; hanoqaex legem istam in Gallia minime observari, ut aperte ea postposita, sentepttam debere ta debitam exedemonstrat concilium Bnrdegalense eejobratam sae­ cutionem deducere? Nonno poterit quis dignam culo proxime elapso, anno vigeaimo-T]uarto. In eo existimare appellationem, quae manifestissime to­ namque visa, instructaqne causa fait contra illustris­ tum eooleeiae catholicae fundamentum fanditas simum episcopum de ^Sariat, sententiaque gravior evertit? .Ecclesia universalis cum summo pontifice quidem tn ipsum pronunciata, ut in universa Gallia conjuncta agnoscit constitutionem Uniprnttaa esso satis notum est. B veram fidei regulam. Ad quem ergo jndiccin ap­ At cum semper jucundissimum fuerit habitare pellat illustrissimus Senecensi·? Concilium generale fratres in unumi frequens fuit mutua praelatorum nullam aliam habet authoritatem, niai quam epi­ affinium provinciarum inter se similium eventuum scopi per universum orbem dispersi habent: neque communicatio; ut sicut una erat in omnibus perfo­ plus repraesentant totam ecclesiam episcopi in ratis sollicitudo pro fide sanctissime tuenda et con­ unum locum conjunoti, quam iidem in suis dioe­ servanda, ita in omnibus una foret gloria pro pesti­ cesibus consistentes. Igitur, si Senecensi· illustris­ fera doctrina profligata, atque erroris magistro digno simos’·' sententia data a summo pontifice bum mulctato supplicio. In Hispania nostra exemplum omnibus episcopis (paucissimis non numerandis ex­ habemus satis antiquum: tempore enim divi Cy­ clusis) repraesentantibus ecclesiam catholicam ap­ priani, cum episcopi duo, Basilides et Martialia, pellat, ad quam ecclesiam appellat? inter libellaticos fuissent adscript·. Hispaniarum Cernimus etiam in actis concilii voluisse illustris­ episcopi simul convenere (quo tamen in'looo nosci­ simum Senecensem alio ex capite, aut fugere, aut tur omnino), atque causam eorum in sententiam •altem infirrtare authoritatem, et jurisdictionem usque protraxerunt; et denique eos ab episcopatu venerandi concilii: ideoque omnes et singulos epi­ deposuere. Cujus rei certiores facere voluerunt scopos recusavit, ut hac ratione neque prosequi a. Cyprianum, reliquosque Africae episcopos, quibus causam, neque sententiam in ipsum valerent pro­ tunc frequentia erant gsta mutua charitatis signa. ferre. At, juxta leges saltem Gallicas, non creditur Nam cum tunc provincia Tingitana ad Hispaniae p recusatio legitima, cum crimen est publicum, teste praetorem attineret, facilis erat Hispanorum ac­ Rebuffo; neque judicem ullo modo inyedit, nc cessus ad Africanos patres. Similiter cum Palladius judicium ferat juxta merita causae: atque etiam 1 et Seciindinus, Mediolanensem ecclesiam regente contemnenda est, omnibus doctoribus consentienti­ ^sancto Ambrosio, ad Arianos turpiter defecissent, bus, cum omnes rationes ad recusandum adhibitae - Aquileiae convenientes praelati, judicium super levissimae sunt : immo, etiam si graves et gravissi­ eorum crimen instituerunt ; de quo convictos a mae forent, profertur tamen omni nuda probatione. dignitate et ecclesiis suis dejecerunt; causamque, 8i ergo crimen illustrissimi Seneccneis patens et et damnationem, exeeutionemque sententiae ad manifestum erat, si plerasque rationes, vel veras, Gallos episcopos retulerunt. vel falsas, leves sut graves, nullo instrumento, nullis I Hujus religiosissimi conventus exemplar videris, testibu· probatas exhibuit ; nescio quid posset vene­ illustrissime domine, tibi imitandum .prae oculis randos illos patres detinere, quominus justissime habuisse. Ad hoc namque venerandum Ebredunense in ultimam usque sententiam causam ipsius per­ • concilium, non tantum praelato· omne· hqjus pro­ ducerent. vinciae vocare decrevisti, sed multos alio· provin­ Objecitne aliud contra vestram illustrissimam ciarum conterminarum: sieut etiam ad Aquileiense dominationem, nisi calumniam apertissimam, quam concilium affinium provinciarum episcopi invitati probare non valuit? Contra reverendissimum Massi­ sunt multi: quin etiam ex Gallia duo sunt vocati. liensem quid opposuit, nisi quod magis ipsum laudsManifeste in conventu patrum examinatus est n D bilem umw et «t spectabilem redderet, si ipse diu jam inter illustrissimus Senecensi· super crimen sibi imposi- defensores catholicae religionis praeclarissimus non .tum. sieut in Aquilejensi Palladia· et SecundinU». haberetur? Ut Grass ensem Glandavensemqoe il­ Senecensi· episcopus, nullo sibi vim inferente, sed lustrissimos a judicio excluderet, nihil aliud pro­ libenter omnino fassus eat quidquid contra ipsum duxit, nisi quod pessime sensissent, locutiqne fuis­ objectum erat; et semel, iterum et tertio pertinax, sent de sua appellatione. Hacne de causa omnes in errore permansit: sicut etiam Palladiae et Se- catholicos episcopos recusare valuisset? Nihil ergo cundinus, examino saepta· repetito sopor errore·, recusatione· illustrissimi Senecensi· retardare po­ quos docebunt, praefriota fronto eos fami sent, ne­ tuerunt, quominùs venerandi atque reverendiaaimi que ab ei» deflectere voluero. Quare * concilio patres, desiderio magno equitati, impediendi no Ium dsMom pnMsmites «scspssM «Mtestiam wpsr im- put^fanu «hetriaea, atora cancri trrpcntic, rimpliriom^ jwtat· eosricto», patres- disent ta epistola dicta, corda traxiuct ta rumam, ut olim dixit Siricius dcporitiqu· ai apitcepata rtlieii toot. Non ita papa; et ardenti «ek> impulsi religionis catholicae rigide tu. illustrissime domine, et tuum omni ve­ defendendae, et integerrimae conservandae,'judi­ neratione dignum Ebreduneeae concilium cum cium auapenderent, et sententiam proferrent. Op­ illustfiasitoo Senecensi se gessit: sen taufiam beni­ timo ergo ree eeta fait ta hoc venerando Ehregniorem pronuntiavit responsionis tantam. a qaa duneesi auxilio; neqno vel leviter contrarium nullo negotio liberari posset, frwüeqne in suam suspicari pèaaat de ooaaaaaa graviesimn, ta que ecclestam restitui. MUMO M* tm CONCILIUM PROVINCIAL» KBRXDUNKN8R, 17*7 a^mti 1« dsstiarimi, «* eMtiuUMi· Mt, «t ia qrolibet •MVM ÀMiriM virt·· istogrita· ΙβμμΙ) st ·®4·ι MONfYitdlii wtbottoM fwUfioeiB aide·*. Vsram ilraiaiii Uh eendthtar (per··* iBaatrh ataaa· 8mm·»: «tor aarnq·· verbi* saaeti CyriM ia eoaeiHo Bpheaiae earn epiaeopo, imo *mias /ar­ tam Mi idnd, et eet mirabile « erofi* nestr·*; Mirabile·· T Nam sqpseuri·* dnaef et afinhm emendator ') venerandis pstribaa horum omnium sa­ pientiam dedit, dixitque in eorum corde justa judimre. Benedicam ergo Dominum in omni tempore, qui, ut olim sanctu* Augustinus in casa non mul­ tum absimili loquebatur, separato, non extinct· filio contre patrem bellum gerente, dedit laetitia·, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos e* canendos, et ad verbum Dei veram percipiendum celebro·, hilaresque, sicut fide dignae nobis testan­ tur litterae ex Gallia ad nos delatae. Quod tibi, illustrissime domine, .laetitiae inexplicabili, perehniqne gaudio, et immortali gloriae Alturam minime dubitamus, 'quorum confratres tuos no* omnes par­ ticipée ese* voluisti, ut una sit inter no* vera fidea, mutua ardens oharitaa, et religionis tuendae selus ingentissimu*. Dum ergo nos hic sumus orante· pro vobia, et voe oramus, ut vicem rependero dignemini. Largissimo aevo dominationem vestram incolumem omnipotens Deus tueatur. Illustrissime domine, amplitudinis vestrae obsequentissimn* in Christo servus: Andréas, archiept•copus Valentinus. Matriti, XII kal. nov. 1730. [Veçeo folio:} llhutrieeimo et reeerendiuime d. domino arehiopiecopo Ebredunenei. XX. LITTERAE illustrissimi ac reverend, d. d. episcopi inquisitori· generalis Hispaniae ad illuetrieeimam ac merendiM. d. d. arehiep. Ebrednneneem. lllut. et ree. domine. Litterae illustrissimae dominationis tuae datae die 19 martii praecedentis anni, et non- ita pridem a me receptae una cum exemplari concilii Ebre­ dunensis te praeside celebrati, muima jucunditate, et erga te veneratione me affecerunt; nec exiguae gratias illustrissimae dominationi vestrae referre decet, quod eximium munus ad me miserit, quo nullum aliud jucundius, gratiusve paci* et'unitatis ecclesiae studiosi* accedere potest. Hanc omni ope novatores labefactare conantur, nullum non movent lapidem, nullum non adhibent fraudem; noa dolis, non calumniis, non mendacii· parcunt; nec eorum conatibus infringendis, totius orbis catholici, si pau­ co· in Gallia excipia·, concors consensa* satis fuit. Ea est horum hominum contumax obstinatio, ai pauci se toti orbi pares, imo et superiores arbi­ trentur, nec aut pontificie majestatis, aat episcopali· ordinis, aat regum et prieeipum constitutione* et potentiam revereantur. Ipsis solis, si ipsi· creden­ dam esset, sacrae doctrinae depositum pfeditum eat; quin et ipsis solis, at jactitant, se erodit Spi­ ritus sancta·: sed nos possumus secare, et si·· haesitatione asserere de ipsis id, qaod de Judaem Josnaes: qaod Issus noa *· erodebat ais. Varam ’) Cerri**: Hepimiiat dhs ot rapientium emendder (tapVn, U). 878 CONCILIUM PROVINCIALS KBRKDÜNKN8K, 1727 aagurii 1β 800 quam mklti hornm frudibus eapti? Quotsorum >pr* vindicanda > catholica* reUgtarie puritate, pes ovin* vaut· decepti? Qaam vsrsadum eri a nogobo perambalanfe ia tenebris, ab iaeuna at daeasomo msri^ia*n ? Maa alita eaaaaadi tant hi heminae, at aorum rimil**, quisab tandrieati* ar­ tibus spiritus pervwtaat, at ae aota at flKo* tori* ambulare jeetitaat Kota· dogmata tumml 'ponti­ fices, aoa ssmel, at iterum, aad aaepta damnaruat, detexerunt eorum fraude», spisoopi praaasriim GaL Haram insectati «eat, eorum elhgia praoeidmunt Novissima constitutio dementi* XI, communi plausa 1W· diMtpHMk* M VMRMI suat Ka ataeet fa» robas discutiendi* maturi***, tantam ia dsfendsaia aaaa deetoin* ardsri* sta­ dium, tanta Ia ferendi* sptimis legibus prudsatia, ut nihil ex üs que commuai oauane suffifegari poesiat, desiderandum ease videatur. Quapropter amplitudini vestrae gratulandum mihi esso video jure optimo, et auspicandum fere, ut pacati· ali­ quando oompositisquo robus, provincia Ebreduneasis quietem ac tranquillitatem suam diligentiae cieri GalUoani, imo totius erbia catholici recepta, seeurim ad radicem misisse videbatur: ehristiaais- potissimum et soBtatudjm vestrae referet acceptam. simus Ludovieus XIV, raa potentia et authoritate Dedta autem optimum maximum etiam atque etiam eeeleaiae catholicae suppetias ferens, draconi» capita obtestor, ut, quemadmodum amplitudinem vestram, confregisse visu* est Sed adhuc hoc teterrimum et quotquot synodo interfaerunt patres, tanto pro monstrum suum venenum evomit Quid igitur T tuenda religione orthodoxa studio atque ardore I’tinam omnea metropolitan!, ubi id opua ait, tui inflammavit, ita optatis vestri* annuere, et homine* aimilea eaae pergant: exemplum ei* dedisti, ut i ad saniora redire consilia adhus detrectante* divini­ quemadmodum tu fecisti, it* faciant. Nil aliud tus illustrare non. dedignetttr. jam proderit, aatia jam benignitati datum, satia Caeterum quod acta synodi ad me perferenda charitati consultum: tempus jam venit, quo opus curaverit amplitudo vestra, et humanioribus verbis est horum errore*,qui ad meeaem neque creverunt, ftierit prosecuta, gratia* ago quam maximas; atque evellere. Antea non ita facile forsitan aiaanie a tri­ ita majores habeo ut si res ac tempus postulet, tico secernere, sed creverunt ; detecta eat hypocrisi*, respondere pro viribus enitar: sin minus licuerit, palam eat simulatio, veatimeqta ovium ceciderunt, observpntfa certe ac reverentia vinci non patiar, et universus orbis notos satis habet hos lupds ra­ qua me sincere profiteor, amplitudinis vestrae, hu­ paces. Concilium Ebredunense, ut ita dicam, ulti­ millimum atque obsequentissimum servum : Joseph. mam manum huic difficili operi apposuit. Si in M., archiepiscppus Florentibus. reliquis provinciis, ad quas hae gentes totie* apo. Florentiae, IV id. nov. 1730. stolicia constitutionibus profligatae se receperunt, [Verto folio:] lllustriuimo ac recersndissisto simile fiat, actum de illi* est. Hoc nomine tuae domino arehïepûcopo EbredUnonù. illustrissimae dominationi tota catholicorum res­ ΧΧΠ. LITTERAE publica maxime devincta eat, quod primus fueris, illustr. ac reverend, d. d. episcopi Salmantini qui radicibus, his erroribua convellendis, manum ad iUnttrinim. ae merendis». d. arekiep. Ebreapplicueris, eo scilicet remedio, quo post apostolidnnensem. cas constitutiones nullum aptius. Quid mirer, aut quid potius jn studio tuo laudem? Zelum, quo Amplissime praeni. causam fidei amplexu* es? Prudentiam, qua ad Litterae amplitudinis vestrae data* Parisiis, die felicem exitum rekn ita arduam perduxisti? Pa­ 13 martii 1720, laetus accepi mense novembri pro­ tientiam. qua calumnias, et opprobria tibi objecta xime elapso, una cum exemplari concilii Ebredutolerasti? Benignitatem, qua u*u* ea,- et in omni­ nensis, quod ad me transmittere dignatur ampli­ bus exhibuisti? Fortitudinem, qua factum est, ut tudo vestra. Gratissimum profecto munus, quod oppositae artes' ab incepto te non deterrerent.' mihi fama notum, ac multi* nominibus commen­ Multa possem adjicere, id unum non omittam, te datum, eo praesertim quod Jansenianae factionis posse verbis d. Hieronymi (epi»t. 68) fidenter hominibus tam vehementer displicuisset, ad legen­ asserere: Tu vero »cito nobi* nil 'Sts* aatiguiw dum utcumque obtinere jam dudum erat in votis. quam Cbritti tervare jnra, iwc patrum /rmtqfsrr» Rescripsissem protinus, suffragiumque meum nulla termino», ssmpsrqun msmimss* Romanam fidem qpo- mora misissem amplitudini vestrae, nisi tantisper ttolieo oro laudatam, cuja» *« participem GMicana expectandum fuisset, donec illud unum exemplar eceletia gloriator. Vale, illustrissime praesul, et me seorsum et attente perlegerent 'plures Salmanticen-illustrissimae dominationi tuae eo, quo par est, studio, ses viri docti, quorum judicium exquirere, ac de obtequentissimum habeto. eo testificari simul amplitudini vestrae constitueram. Illustr. ac reverend, domine, vestrae domina- Nam ad me quod attinet, judicium et assensum bonis, humillimus ac obsequentissime* servus ; cohibere non licuit, cum primum acta concilii EbreJoannes, episcopus Hispanus, inquisitor generali*, duneusi· impexi: tanta illico ssse mihi oonspicisnd* Matriti. die 27 octobri* an. 173Q. in fide firmitas et sinceritas, in decretis morum /Tarso folio:] lUnotrintmo. oc rossrsadimtao pietas et'integritas, in ordine serieque judiciali demeto mrckiepitoopo Etrodmeum. XXI. LITTERAE illnstr. sc reverend, d. d. archispisocpi Florentini ad Hhutrittim. ae merend. d. orehssp. Mrstastm. ^4·ijrft triwtf Cum primum litteras accepi'quae ab ampHtudinp vestra, ad 18 halandas septembris, ad me datae feerant, non mediocri laetitia sum sNeetns, quod cer­ tum haberem pignus vestra* humanitatis et bene volentiae erga ese summae. Image tas*se asqjore cumulatu· sum gaudio, eam aeta synodi Mbredn nearis evolvi, et ex H* mteBbxi quae eb ampHtudiae vsetra, quae a ooeptaepi·, patribaaqno yeriri* maturitas, et ad normem canonicam rectitudo, ac demum ia scatentia ooatra 8aaitien*em episcopum justitia et aequitas, simulqae charitati consona mo' deratio : ut aaaim dicsre, nullum in tota retro anti­ quitate fenile inventum iri oeariMum, in quo, ri d*. causa hnjusosmodi judicium fuerit institutum, vel ratio agendi suavior, vel ordo disceptandi rectior et accuratior, vel prpbatio delicti oonstantior et manifestior, vel sententia pro rei gravitate, et de­ linquentis pertinacia mitior appareat. Proinde mihi valde mirum accedit, quod in tam sanctam, omnimodisque justam, et eaaoaicam synodum, tam acti­ ta et impudenter debacchari potuerit Janeeaiana et Qn**nslH*a* tsetio, quodque illam de viriato vel aatani, vel **xeeise Jan tostam tot *edi- _ :"7 «fll CONCILIUM PROVINCIAL® MBBKDUNKNSB, IW angusti ’· tinriasimii pro son Bbdlfo non srubnsrit. Sed XXIIL 8ALMANTTCCNMB niasiram ·· sot haerstissram indoles, ■* seuls· babeutes BMi vidanat; roi petiua si m vidsre Λ*· epiaoopi declarati· qua suum de eoueilio Ebroda. nmnsi aeusnm expromit mmulsut, et Mtkm sftmdiro cinsatnr mtwrwi coulis, meridian· in huniae, qnaatumMbet ah apart·, Cum ad me aou ita pridem aliatum fuisset •t MMM·* * MOte Mt Mm mm exemplar fide dignum consilii provineraha, Bbre «zistisMmdnm, «os, as aafaai isnteatia, roi jaMaia dani ia Gallia, per ilhntrinimum dentinum Petrum riam formnlam, val judicum parrosai rotaiaaa car­ de Gndria do Tenete, arehieptoispum Kbrodunenpere vehsti b·· legitimae potestatie. Quamvia basa roae, odcbrati nane 1787 : tatam poetam vigilanter iili via* arripuerint, qno hbories at confidentias evehi, et pro capta meo accuratissime perpendi: declamarent, aKo prorsas istiaiiiis erodendum quod quidem a me peractam teeter, seposito in­ novatorum 'artas; et scilicet, qnoqao modo poasent, terim praqjudicio, quaatumvia aequo, ae legitime, anctoritatem enervarent venerandi eoswilii, qnod la quod pro demeti·, et actis, sjusdem eoncilii cum conatitntione Unigemtiw stabilem, et inconcussam dignitas st sapientia judicum, tum summi ponti­ eoolesiae legem, ac fidei regulam agnovit, atqus ia ficis eoafixmatio, apoetoliea authoritate praestita degenerem et pervicacem antiatitem, quamqaam merito aflerobat Cuncta vero quae inibi acta, ot benigne admodum, ' animadvertit. 'Hoc Jansenista­ ooaetitata vidi, mihi prorsus, atque omni ex parte rum bilem oomdBvit; hoc Quesnellistaa, oeramqao probari,1 ut plane sentiebam, sic palam edicere, et fautores is furorem egit, impuli,tque ut oavilKa, ot ® authontwe declarare constitui. Sed quoniam 8altricis undelibet oonquiaitia, Ebredunense concilium mantieae mihi sede· eet, ubi magna floret univer­ impeterent, et quidquid sors tuliaeot, seu lapidem, sitas, loto orbe notissima et celeberrima, visum est seu lutum, avide arreptum, in .nomen honoremque opportunum, et proposito commodum (nempe ut a vestrum hinc inde conjicerent. Verum aequa laus pluribus idem sentientibus ac profltentibus, facilius est et a probis probari, et ab improbis improbari: ora obloqnentium, ot mendacia loquentiam Obstrue­ vosque plurimum in Domino gaudere oportet, quo­ rentur) illud ipsum exemplar non paucis, iisque niam digni habiti eatis pro sanctissimis ecclesiae praecipuis ejusdem universitatis magistris ac dbclegibus ac definitionibus contumeliam pati. toribus, tum sacrae theologiae, tum juris canonici Haec amplitudini vestrae perscribere, ac de­ peritis (quos inter aliqui sunt Salmanticensis eccle­ clarare promptum fuit. Ratus tamen amplitudini siae cathedralie canonieatu insignes) singnlatim vestrae pergratum, nec parum e re catholica futu­ legendum et intento animo perspiciendum tradere; rum, simul noroe, so testificari, quid super iisdem simulque rogare singulos, ut nihil interea cogitantes rebua sentirent celeberrimae 'hujus universitatis de sapientissimoram praesulum auctoritate, nee de ductores primarii, legendum ipsia et expendendum apoetoliea confirmatione eoncilii, rem totam expen­ obtuli praedictum exemplar. Quod ut per otium derent diligenter, et si quid absonum, aut param ihspexere, confestim omnes una prorsus mente, at­ ad normam catholicae fidei, vel ad sacrorum cano­ que uno pariter ore concilium Ebredunense vene­ num regulas exactum, offenderent in actis, et derati sunt, et impensissime collaudarunt; non aliud, t' oretis per se spectatis, signanter vero in forma at quam quod ipse praesenseram, de ningulis capitibus ordine judiciali, non gravarentur mihi libere, ut sentire se testati ac professi. Hujusce sententiae optabam, exponere. Acquieverant omne·, et accep­ et consensionis doctorum Salmantioenaium testem tum exemplar sedulo volutarunt singuli: nee diu­ me praebeo fidelem ac veracem amplitudini vestrae, turna deliberatione fuit opus. Nam una omnium, ut qui doctorea ipsos me coram loquentes, mentem­ sententia, quam incunctanter mihi verbis disertis­ que suam explicantes audivi. Quapropter amplitu­ simis declararunt, haec ettitit: nihil prorsus in de­ dini vestrae, necnon caeteris admodum mihi vene­ cretis et actis concilii Ebredunensis, per se spec­ randis eoncilii patribus, synodi istius in tanta rerum tatis, inveniri, qnod fidei et moram puritatem aut difficultate, et obstrepentium clamore, felicem exi­ juris ullius regulam, vel in minimo taederet; nihil tum, illustremque de violentia et infensissimis eccle­ omnino praetermissum quod ad judicialem formam siae hostibus victoriam, ex animo gratulor. Immo in conciliis servandam, et observari solitam, per­ et toti ecclesiae Gallicanae gratulari juvat, quod tineret; imo plane conspicuum esae, cuncta veri­ antiquum in tuenda fidei puritate robur hodiedum tati, justitiae, integritati, selo vare sapienti, et retineat indefessum; nec retineat modo, sed forti­ ecclesiasticis sanctionibus optime congruere. Nomiter exerat adversus intestinos hostes, indomitos, st natirn, quod spectat causam episcopi Sanitiensis, id callidissimos; nec patiatur 'obaabilari sibi sinceri unum in damnatoris sententia eoncilii, nisi chariluminis Cynosuram, tot procellis turbinibusque tatia et prudentiae commoda prae ocuHa Reboantur, vexata. Cqjus quidem gloriam hnjuscemodi, nec D forte oie minua probari pome, qnod videlicet mitior a me, nec ab aliis verae fidei amore flagrantibus, appareat, quam et delicti gravitas, et perviesaia et praesertim episcopis, alienam puto: unde et rei obetinatiseimi postularo videbantur. De eestere vestris de Janseaiona et Queanelliaaa haereat nihil non rite ae legitime peractum, sive iaintriumphis applaudo, et tamquam propriis ooa- etruenda cognitione causae, oriminequa lace darius gasdeo. Peculiarem insuper sensus mei super probando, sive in reo ipso perhumaniter habendo, Ebredsnesai concilio declarationem inclusam ad­ •t, quoad ipsi libuit, patienter audiendo, quantum­ jungo sub authentice forma, qua me, si forsan vis insolenter at iusattantis mare se gereret, rive opus fuerit, et vobis, et caeteris Galliarum epi­ ia appellationibus, sxoeptionibns, aut recusationibus scopis hac in re prorsus oouseatire liquido constet. ab eo adhibitis et interpositi·, quae totidem nova Hoc demum vehementer opto, ut me ia obsequium crimina oeaeari potarent, jure optimo rejiciendis; . sui paratissimum iatelligat amplitudo vestra : cui a neque nilum in tota judieii forma, totov· ordine, Deo optimo maximo diuturnam vitam perpetuam- sarieque judiciali, reperiri posse querimonia·, vd. que felicitatem adproeor. reprehensioni locum, niai per annunam aat mali­ Amplissime praesul, amplitudinis vestrae humil­ tiam, aut ignorantiam. Denique videri ooudliom limus atque obseqnentissimna servus: Joeephua, undequaqsssanotnm. et venerandam, atque inter episcopus 8alaiaatisus. pretiosa Gallkaaae ecclesiae monumenta merito reponendam. Halmantioee, 18 jaanar. 1731. •u oomcilium raovacsAui mbmdunmn», mar upta « ** Hand omata MU · Mtaatimtaüa do st tribus eau- A tapideai oteeMouis, Ma mtam iiiiai sum quaas oorditor expoaita, nou modo mm! nos ommm, univono buta glieataae regno posuerit. sed eadam oarateo Mat, qsmeipM jam anime praos·· eoMoporMa, at aa peopcia aaataatia dga|aearo do- 'MMi ctatftttte st ptttttBÜs *4 msMsm «rrata, at primam nota mmUH ΜμΜ· m qua mtartee aberravit, revseare oaaati ostia, UhU> qaa praediri asente pertagl QuersTnoem de que oesum emdoeritin, q^me od toMbrus ia qedbne sedet, iWamlaaadai eeodaeise asariuw pease Jadk Qaeoiem rare eurum m seUMtadinam sc 4mIsm4mb vsls î sA^w Imum ijNes '4μ4μ·Μ·®μβ euntia. jam ΙΓ^Μ ftmitabam mW^aaAMmm μΜ^ ' nmau- propria Mbeeriptaaa, peepcMqM edM oigiBe, vWw·· et «eeretarii subeeriptioM aaaitaak, ultro eeUHe ad iUustrisaimum Tbroduaoueom arcidopiooopum transmittendam: at, sioubi paUlaae rei, vol omUuaa, vel eptaoopatim tatarsit, Mtbeatice m ditaeids constare posait, me ooneiBo Ebreduensi, nalla ex· captione tata, erifragari, et ad oabterorum anti­ stitam, qui conciliam ipsam per omnia, probavere, suffragium m judicium perlibenter accedere. Itabat, qjne pervise eis taadarit, M aaum superset, [ad] potirem luminum vote nostra eeerertemun, ro> geanaque, ut obduratam oor qjae emolMra dignetur, aateqnam adveniat dim Domini, quem prope jam mea ab ipaa decrepita aetate sua quotidie monetur. Quod ad me attinet, sanctum arohiepiseopnm Carolum oro, obteetorqne ut, quemadmodum in pleria- que condendis concilii decretis fecem vobis prae­ Datum SalmantioM, die 19 Januarii, anno 1731. tulit (video enim vos in iis praeeertim que ad Josephus, episcopus Seimantinua. B cieri disciplinam pertinent, acta ipsius, que Medio­ lanensia voeant, Metatos esse), ita impetret auxilium -LocUk f sigilli. Di mandato iUfutr. domtm mm tpitcopi: D. Jocut- de sancto, ut oonfratri huic vestro spiritum poeni­ ntt a Montrsel, ttcrttaritu. tentiae instillaro possitis, quo, a diaboli laqueis resipiscens, ad sinum matris ecclesiae revertatur. Tibi vero, illustrissime domine, iterum gratulor, XXIV. LITTERA® eminentiesimi ac reverendissimi d. d. cardinalis quod seelMëas tees utilitate um od taes toaepM, wd fo>j|«r]MtMMn pronpnuri», eertogue fi paraferir Odeoeatahi, arcbiep. Mediolanensis scclssias dûeiplùtef jimmuiile, quemadmodum od iUtuiriitietim ae reaereadiM. d. d. srdtirp. Guliehno Avansonio, praedecessori tuo, qui itidem Bbndtuututta. provinciale^ synodum habuerat, scripsit idem bea­ Illtut. «t rvs. destin*. tissimus antistes Carolus. Quod reliquum est, Nullam sue ad novatorum temeritatem cohi­ diuturnam incolumitatem, ac caetera fausta omnia' bendam, et ad refractariorum impetu retundendos a summo bonorum omnium largitote Deo tibi ex aptiorem insistere poteras viam, vir illustrissime, animo precor, illustrissime ac reverendissime do­ quam provinciae tue concilium convocando, in mine, serv. verus: B., card. Odesoalchus. ' eoque ea decernendo, quae ad eocleaiae leges, Mediolani, 10 ksl. februarii 1731. atque definitiones integras incorruptasqae servan­ XXV. LITTERAE das, ad mores reformandos, et ad invalescentes c eminentiesimi ac reverendissimi d. d. cardinalis errores evellendos in primis conducere viderentur. archiepisc. Neapolitani Dliu quidem actis, que ad me perhumaniter mi­ ed ilhutriUHH. ac mimiui. d. d. arehiepiicopw» sisti, magna cum voluptate perlectis, immortales Sircdtnwunc. Deo optimo maximo gratias egi, quod te posuerit IllfUtr. tt rvwr. dentia*. pastorem juxta cor suum in scientia <«t doctrina, eamque tibi mentem dederit, ut tam opportuno Cum providum ac salutare consilium pro votis tempore inexpugnabile fidei scutum apprehenderis, et incitamentis apostolicae sedis a celebri synodo illudque in manu forti contra spiritum erroris ob­ tua EbreduneMi susceptum amplissimis litterio jeceris. Id luculenter ostendunt universa concilii eadem sancta sedM confirmaverit, nihil mihi reli­ decreta, eaque potissimum quae, super constitutio­ quum eoae iatelligo, quam ut sinceras gratulationes nibus apostolicis, patres, una tecum in spiritu sancto ad dominationem tuam tltastrimimam deferam pro congregati, condiderunt, in quibus is apparet ponti­ apostoHcb judicio, qilo contumacis epiaeopi causam ficiae authoritatis defendendae selus, qui praeeulm finitam ease, ac selo tuo meritas laudes constare ecclMtas obstrictissimos, atque unitati* at integri­ taeter et gaudeo. Pro litteris vero tuis humani­ tatis fidei retinontiOMmoe decet. Gratata itaque tatis notis insignibus, quarum alteris quidem ejus­ tibi, illustrisaime domine, quod laudabilem synoda­ dem mihi synodi acta significasti, alteris vero feliles conventus celebrandi consuetudiMm, qua prae oitatem ta < natalitia domini nostri festivitate eo caeleris GalHeaaa fierait ecclesia, instauraveris. D apprecatas; et pro concilii exemplo, quod mihi ju. Gratulor episcopis, quos in partem pastoralis solli­ cundisstaium fait, gratiam dominationi tuae illuatriscitudinis vocasti, quod unanimes idipaum sentientes, statae habeo plane atagnlarem, Denmque omnipo­ contra gliscentes haereses insurrexerint; gratata tentem obaesro, ut oeatra enorea fortiter dimicantem denique universae provinciae Ebreduneasi, quae, te servet, ae sospitet domtaatlenem team illustrissimam auctore, te duoe, tata eat in exemptam diligenda* cajas ras, et mm pergam, dominationis turn ilhetrimiteae et reverendimiveritatis, et sanae doctrinae rasttaendM. Utiaam vero gratulari etiam poseam epieoopo Banitiensi, ssao, servus: J., sard. Pignateltas, archiepiscopus quod Domino, per vos ipsum vocanti, obodieaet. Bed Neapolitanus. ia maluit inter pastores numerari, qui praevaricati ΝοιφοΗ, β kal. mart. 1731. sunt, et stulte egerunt, quique, eos permuMStes ia XXVL LITTERAE doctrina Chriati, Deum non habent qnam monitis salutis, quo in spiritu lenitatis a vobis ei data illustrissimi ac reverendiasimi d. d. srchiep. Tarra­ conensis, Hispaniarum primatis, suat, obsecundare, suamque pervieactam «[eponere. ed ilhMfrwsfei. es remrindiss. d. d. ercAstp. Dolendum profecto confratram huM vieris· macu­ lam, atque exocrattanea* seeoetati mm MStquteiaM, m quidem turpiorem, quad omne, totta a enten­ dra veritatis aaateemato soafixoe, eantinate, m peQuo auhni smm m.voluptate litterae iOnstris ■■ pnewi m* mntviM) wjwi 'Mny* MU* M statae damtoatieuta vtstas paeiagorim, quibue .:....... ' -L ·... 'Mk/ vi ooNcruuM. PRovnrcuu bbrrddnensr, exemplar Mtoia concilii Unmu*, jam aped vos oatoteati, adjuncta quoque tMaapi, ipsequo aeta quanta aviditate percarrertai neo (haUn expNtara aaMaaraa. Nam praeterquam quod etagulnri tan bmdgnitate ai id ms invitari aaattakaa ip·· WMM A4M BMtMp Ot vm i« Mt qw ia refiqab Hhpnuinrum regnis jam foetavft, et retreacti· eaeeuib aantper Tigqrit, et bnatemm viget: nen qued ad tatam·· Mei, qna· ia uatreria Kiipiai·, itamuM, aped ve· Tietori·· qnibe· episcopalis dignit·· ia Domino do- etiam iaatearare pergitia, fidei puritati a· mwmm cotutar. Ad id entai oppertae·, ait Christus, at iategriteti innamira ia di·· aantieii· iatremmite haaraaaa aaaa, ut magi· eedesiM unit·· ia soNdi- Ha·· Mat, iUuetriiaim· domine, pro vobi· ad Deam tate .petrne firmete laeaaearat, dam crebrae een- vota noatra, quae juxta ae pree·· ama· pre veatm ettaùoae· ehuae, repetitaeque tot laaealb haere­ tranquillitate, dyu ia eonapeeta Domini ineaeMater ticorum machinae solo aequatae, innumeri· pro­ effundo, liaeere rntidm profiteor, nullum eme toatibaverant exempli·, porta· iqferi advenaa earn tadia» et obeervaatiM meae erga illustriarimem domiaatitaaem veetram quod eoa aim teetimoaium praevalere miqime posse. r Quapropter, licet tribulatione· vestras, a·, qua datarua. Illuatri··. et rever. domine, illuetrimimaa et par eat, animi •nictione< saope saepius audie^ana, tactique dolore cordi· - ad dominum pro Bl·*?· reverend, dominationi· reatrae addictimimia et obtranquillitate effuderimu· prece· nostras; jam Tero •equentiaaimui cultor: Petru·, archiepiMOMu TarraJ in Domino vobiieum gloriamur, qui naviculam luam ooneaaia, Hiipaaiantm prima·. variia tentationum procelli· jactari, nusquam tamen ■Tarracone, die pienii· julii, an. 1731. mergi permisit. Quae lingularia patri· miseri[Vtrto foUe :} IttnttriMàt» ee rtwrvndiMM·· oordiaram providentia tunc magi· elucescit, cum demwo ardnepiteope prieeipi Ebredmemi, qiwm •b tie damnum imminere timemu, quo· naviculae Dmm Mcoteawm tereti. StreAunm·. •uae posuit nauclero·, et cuitode·; iii enim coecutientibus, et a recto tramite deviantibus, earn ad XXVII. LITTRRAE •copulo· et lyrtas allidi necesse foret, niai Domina·, eminentiuimi ac reverendimimi d. d. cardinali· ex alto prospiciens, alio» «ibi provideret sacerdotes de Lambertinii, nrebiepiac. Bononieniii fidele·, qui eodeeiam iuam in riam saluti· diri­ gerent. et ab omni tempeatate vindicarent Natta od tUMririuiNtMm ee rtterteeliu. d. d. erekiep. qui manutfi et pedem, ai scandalum dederunt, ab­ llltut. et rn. deatuu. scindere juaait, oculum etiam, eum scandalisaverit eruere et projicere · corpore, cui nocet, constanter Quamvii, cum adhuc Romae enem, de Ebroet «crero praecepit. Nihil minui, praesul amplis­ duncnii provinciali concilio, quae initia icilioet, sime, praestitistis vos in causa episcopi Sanitiensis, ( . quoique progrcMO· atque exitum habuiaiet, lati· quem, cum ei eccleiiae oculum praefecimet Do,mi­ •uperque intelleximem, ac probe «cirem quo itudio nui, qui membra corpori· Christi dirigeret, et a quantaque eum ope ipaum pontifex maxima· Bene­ periculi· amoveret, et ipse vero credita· sibi oves dictu· tertia· decimui excitaiaet, et ooafirmaieet, a salutaribus pascuis ad noxia haereticorum prata •imulque quanta bonorum omnium approbatio··, traduceret, poitquam monuistis, rogastis, suasistis, atque adeo planau poatoa exceptum iit; eamqae obsecrastis, quid reliquum erat, niai ut, frustrata ob oauaam, «ununa jam tam obaervantia, ·ίτ· quod omni aollicitudine vestra, spe emendae prorsus veriu· dicam, veneratione, concilium ipaum pro- « evaneacente, qum a corpore, cui certo nocituro· aequarer, praesertim cum de omnium fere patrum erq), prorau· abscinderetii. In quo tamen ea vos qui in illo convenerant, lapientia doctrinaque benignitate geeaiitii, ut, abeque sacrorum canonum, lingulari, ex ipeo hominum lermone, certior facta· et eedesiasticarum legum tranagressione, immo iis enem; toque in primi· lumma probitate, et eqaadamussim «errati·, haereticum hominem, juxta •tantia virum atque omni litterarum eruditione ex­ apoatoli monitum, vitare non docrereritia, niai post­ cultam, et, quod maxime ad rem facit, apoetolieae quam, apostolioi etiam praeeepti memore·, eum •edii hmantiMimum jam tam cognoviiaem, cum •rguMis, obaeeraati·, increpasti· in omni patientia ambo Romae eaaemu·, ac tu potentiiaimi Gallorum et doctrina.· Quae cum ita sint illustrissimae do­ regii negotia apad Innocentium tertium decimum minationi vestrae exprimere non haesitarem, "me peragere·, ego vero illa perficerem, quae mihi abq paratum, ut aetis concilii libenter subscriberem, eodem pontifice fuerant demandata; nihUominui non tam aoceaaione suffragii quam fidei confee- affirmare utique pomum, me, eam codicem uti·· ■ione : postquam enim apoitolioa sede·, quae Spiritu concilii, quem codicem perhumaniter rnimrô, ata•ancto regitur, ea probavit, oonfirmaritque, nostrum dioae admodum ac diligenter perlegerim, non ma­ eat illius judicium non probare, sed revereri; quod jorem quidem do concilio Mo opinionem, aut erga amplecti omnimodo debemus, roborare nuUatenu· vo· obeervantiam concepi··· (jam enim tanta erat possumus. quanta maxima capi aaiato poterat), aed eo tam·· Pro ea rero, quae in tanto negotio illuatriaai- adductam ····, nt quod ante, propter gravMim·· morum patrum dçxterita· et benignitas, angularis illa· quidem, «ed tamen extrinaeM·, ut ita dicam, taa prudentia et 'selas enituit, cum ad iuatructio- can··· do vobi· aontiobam, id jam argumenti· a nem et aedificationem nostram non parum proficiat^ re ip·· petiti·, et quam iatrinaeci·, tam mihi ipae de tam insigni exemplo nobis praestito, illustrissi­ probare poaaem, tam alii· etiam demonstrare. Nam mae dominationi vestrae tauneua· grata· aguru illa profecto qua· ad eocleeiaaticam diaciplinam compellor. Cumque in grati animi signum parum moderandam in concilio Mo ventro iutitaMi·, sit, quod ex inopia nostra retribuere poesin», acci­ quam praeclare, quam recte, quam «apienter «ant . piat , quaeso ' illustrissima dominatio vsstra instituta! Quod stadium in debita apoatolici· eonexemplar concilii proTincialia Tarraeonsnaia, quod ■titutioniBu· obediesti· praestanda ostendMis! poatremo ia hae provincia, · praedecewore nostro, Quod, qaam nanctam, quam praedarum exemptam habitam sst, ubi me· Me provincialia concilia praebuisti·, animo· vestro·, votantateiqu· et «ia- ■ 887 CONdUUM PBOVmCIAIJt RBREDUNEN8E, \W aaguett 18 cere et libeat·· apastcMeas «Hi eafanitteat··! Quam pom opports»·, qaaai li If m Worm· opinion··, as là·*··» pNttgavtotie, qui earn Afina hominea ad Roman· aeateriaae iwoeare oo roHo oatenderaat, Roasaaoa oatbiHaea ad LoaAiMaoem per simatetioMas treduaebaat Quid dicam 4a Ute variarim·, raatteatanaq·· jattafo, q·· paatoralem Saaitteaote opiaeopi iatraetfoaem eoadmaaavtotie? Qaam pradaatiam, Daaa boat! qaaai eeaataatiam praeetltieti·, qaam attem aamram, at eharitatem, jMU· val ill·· eoavaDoratte eaaoaa, quae ipae, quo aa veatro judicio subtraheret, iaaaitar praetende­ bat, vol ipaam perhamaniter iavitaretia, at a «aie illis emergerat erroribus, seque ad bonqm friagem tandem aliquando reciperet. Quare gratator, vsreqne atqae ex aaimo tibi gratulor, qui tanta eum gfifr eeeaarunt, aoariais has at glori· superabit: noa GuiDetesua secandas, qui pariter eeariMe a ea eoavoeate arrosa· provincia· eaae omnea abeterrit; •ea GuiDolmaa quarta·, qui taatum stadii eaatafit ad illam' aatatarium eecleaiaotiearam esastihiticnum nellsntisuom, qaaa ia sexte ienrstaliu· libro beet tegere; ■otr deuique GuiltelasM octavae, qui ot aecro Triddatino ooacilto iatarfait, «t, circum­ quaque grapaaat· baeretioorum peste, horni··· sibi subdito· ■ in fida ot oetboKea religione retinuit Erit similiter in benedictione aeterna Borne· tuum, •orumque 'omnium, qui tibi collegae ot fratre· fuerunt, quique oe tibi socio· praeclari nobiliaaimique labori* dederunt; qui, cum vetera Gallicana provincialia concilia instauraverint, apertissimo oetenderunt, quam illud in animi· anis, atque in laude et gloria praedarunt istum conventum in­ ipsis cordibus infixum insculptumque. habeant, quod dixeris, et sulfraganeoa tuos convocareris. Gratu­ ille Galliae episcopus, et martyr clarisaimus s. Ire­ lor cum tibi, tum hia, quod rem gravisaimam, Deo naeus in snia libris scriptum reliquit: adversus optimo adjuvante, suscepistis prudenjer, tractavistis haerete· npeessariuni in primis esae, ut ecclesiae' strenue, confecistis feliciter. Gratator Italiae etiam, singulae, id eat, fidele· omnea cum ecclesia Ro­ quod in iis, quae ad disciplinam spectant (ut magna mana consentiant : quippe quae fidei est, sacraeqUe cum voluptate animadverti) non nihil luminis con­ doctrinae, et. apoatolioae traditionis provida con­ cilio vestro videntur attulisse ea, quae in Medio­ servatrix. Non est abbreviate manus Domini, et lanensia ecclesiae actis descripta sunt, eum illam infinitus est numerus misericordiarum suarum. Ea s. Carolus Borrhomaeus gubernaret Huic etiam re fit'\it, quamvis in felicissimus Sanitiensis episco­ Bononiensi ecclesiae meae gratulor, ut qui plane pus opinionibus irretitus suis, adhuc contumax ma­ scio quam multa, quamque gravia consilia, atque neat, spea tamen mihi sit, ut aliquando, antequam adjumenta a primo illustri illius archiepiscppo, car­ agat animam, ad officium redeat, atque animi sui dinale Gabriele Palaeotto, ad illa acta, quae tum sensus ad vestros accommodans, apostolicas con­ opera a. Caroli conficiebantur, manaverint. Quid stitutione· sic ex animo complectatur, quemadmo­ plura? Mihi ipse gratulor, quod pastoralia dili­ dum vos illas primum complexi estis, postea etiam gentiae ac studii testimonium certissimum exem­ sustinuistis. Faxit Deus, ne spes tanta pie fallat! plumque a praelatis gravissimis mihi ait praestitum. Interim manum tibi osculans, qua par est obser­ Vicem tantum doleo infeliciaaimi Banitiensis epi­ vantia me tibi offero, ac tuus plane sum. Dominationis tuae illustrissimae et reverendis­ scopi, qui pulcherrimam, ac sibi per concilium vestrum a divina gratia oblatam occasionem er­ simae, serv. verus: P., cardinalis de Lambertinis, rores suos detestandi, ac, laudabili poenitentia, in archiep. Bononiae. Bononiae, pridie kal. nov. 1731. salutis aeternae viam redeundi, miserrime (quae Dei judicia eunt!) praetermiserit. Erit, vir prae­ [Ver»o folio:] llltutrieeimo ac reverenditsimo stantissime, nomen tuum in benedictione aeterna domino domino Petro do Onirin do Tencin, archiapud posteros; neqUe illorum quisquam, qui tibi epiteopo Ebredunenti. in ista metropolitans ecclesia tua regenda prae- C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS in qnn ecclesiae Graecae idea sexdecim articulis repetita declaratur 1737, mense februario. Nationum Orientalium theologia rea est per. magnis difficultatibus impedita. Ut enim istae longo terrarum, ambitu a regionibus noatri· avulsae ac dissitae sunt, ita vix fieri potuit ut via patuerit, qna ingredientibns nobis facile de illarum natura,· fide ae ritibus constaret. Huc etiam Sccodit libro· symbolieos, quibus animos legentium religione ob­ stringerentur, apud Orientale· fnisae nullo·; adeo- ■ que in perscrutanda cuiusvis eceleaiae fide tanquam fontes sancto· illo· nobis adeundo· ease libello·, qui, urgente necessitate vel opportunitate data, eo consilio sunt editi, ut pro fidei eaeeat teoUmoniit. lam vero nemo est, ai paulo cordatior fuerit, qui in re omnium graviaaima non videat libello· illos tales esse oportere, ut non secta· alicuius aut factioni* neo viri cuiusdam quantumvis erudition· et doctrina insignia, sed universam totius eceleaiae persuasionem exponant; ex his enim oastiaaimae religionis puritas maxime dependet. Praeter·· m in isto argiunentatieni· genere mancae qnidssn ae ■ deficient·· exhibeantur opinione·, aea unum alteramve cstWgaee boebst, sad aa Hub qua· pro tnaada OrieataMma piruaaricac. diveeate teaqparibas producta sunt testimonia. Hrie -ai quidem pacto tantum evincitur constans il)a perpetuaque traditio, '. qua· ‘certissimum in rebus fidei prae se fert veri­ tati· argumehtum. Id tamen auctores, qui in Orientalium ecclesiarum natura perspicienda librisque tradenda operam collocarunt, non satia in animum induxi··· fatendum eat. Non. quidem ignoramus, ubi de Graeca agitur eeoleaia, Erneatum lulium Kimmel, Ruthenum, theologicas diaeiplina· in academia lenenai quon­ dam privarim professum, io id totum incubuiaee. ut confessionum ecclesiae Graecae tum privatarum, quae tamen aliquam auctoritatem nactae easent, tum ■ synodicarum corpus ederet, ilhtdque opua typi· mandas·· hoc titulo: LiW ipsWiti £«!<»« Orientali», nunc primum in unum corpus collegit, variante· lection·· ad fidem optimorum exempto­ rum adnotavit, prolegomena addidit, indic· rerum praecipuarum instruxit Ernaatiss. Iuliu Kimmel, Rnthanus, thsol. licentiates samque in academia leaeaaT privat, doc., societatis latiaae lenaaris so­ cia· ordiasurias. Imm, apud Carol. Hoohhaaaea, 1ΜΙ« te - fi ·. COM8TASTINOPOUTA5A SYNODUS, 1727 meow februario / tt» perfeetiw fhetam (ώ* certtaoimia moaumeatia teotatar. In illo ai quide* ouafimrieaum oorpeye malta, eademque minime aperoeada membra Aeaideraatur. Namque, nt alia hand pansa silentio interim praotereamua, deeet Ja Kimmeltaao opera gravis iUa fidei deelarotio, quae ConataatiaopoM, anno taocab XVIII vigesimo septimo, ab uaiveroa Graeoorum eceleaia cunfee* eat. Qnaa qaidem expoaitio eo sanctior sane' eear debet, qao a ma­ iori eeeleaiaatiooram virorum numero eat subocripta, eoque doctior, quo magia ipae Chrysaathue Noteras, • «0 toferiif asserit iam inde a die vigesima novembrto 1796, Pniaium, metropolitan» Nioomedieaeom, ad nerumsaieum thronum electam feiaae1). Multas etiam alias mendas correximus, quas editoris in­ curia ita invexit, ut ipsa sormoata sententia haud roro ^rpravata fuerit. Me quia autem, quod neo ta virum de litteris bene meritum acerbiore indivis usi feerimus, conqueratur. loce quibus ab illo receasimat indicare risam eat, ai aeeentus. inter­ punctiones et alta istiusmodi exceperis. Eas, de quibus agitur, emendationes non ex libidine, sed melioris codicis ope induximus. Ab­ patriarcha Hierooolymitanus, prae ceteris cum Grae­ cia tum patriarchis doctrina et eruditione elucebat. sit enim ut quae in Gedeontana editione virgata Quem virum consilii moderatorem fuisse ipaumque censoria notabimus, ea omnia ab editore, non ab opus adornasse, vel inde coniicimus. quod Çou- illo, quo nsus est, codice, profecta fuisse existima­ stantinopolitana ista fidei ekpoeitio non aliquot verimus. Textum, quem edidit Gedeon, e Critiano 'verba tantum, sed etiam locos integros repetit codice desffinpsit, qui in tabulario oecumenici pa­ professionis fidei a Pio papae IV editae, quod triarchae hodie asservatur; quo in codice nonnulla sane ab alio non potuit quam ab homine, qui stu­ a librario interpolata fuisse certo certius eat. Nos diis theologicis apud Occidentales operam dederit, vero in adornanda ea, quam hoc loco damus, edi­ lam vero Chrysanthum novimus primum in Italiam, tione ipsum originale exemplar secuti sumus, quod deinde in Galliam, postremo per ceteras Europae Constantinopoli, in aedibus patriarchae Hieroso­ regiones iter fecisse, ut ecclesiae tum Romanae lymitani bibliotheeam τού Αγίου tdfou, quam Graeci tam reformatae viros doctos cognosceret eorumque vocant, perlustrantibus invenire nobis contigit. placita accuratius perscrutaretur. Adde quod cer­ Quem codicem prototypum esse, ex ipsis sub­ tissimam negotii'istius fidem facit codex quidam scriptionibus satis evincitur, quae omnes propriis manuscriptus, in Lero insula asservatus, in quo, metropolitarum manibus fuerunt exaratae. Men­ teste Manuel J. Gedcon ’), expositio illa Chry- tionem cius nemo, quod sciamus, vel obiter fecit. santho disertissimis verbis tribuitur. Ceterum Chartaceus est. in forma, quam vocant, in folio, integrum opus evolventi statim apparet Chrysan­ olim 122, nunc autem fi!4 numero notatus. Con­ thum e Pinna fidei professione voces ac lucidum stat foliis 50, quorum 6 priora nec non et 37 poste­ ordinem desumpsisse, non vero ipsas sententias, riora vacua sunt. Expositio fidei, de qua nune quod in homine Graeco inirqm nemini videbitur. sermo est, extat a folio 7’-13’, optime et ililitfenQuamobrem si idem Chrysanthus una cum universa tisaime scripta. Eadem haec expositio invenitur Graecorum ecclesia Latinorum fidem de transsub­ etiam in codice 28 eiusdem 8ti Sepulcri bibliothe­ stantiations ac de sacrae, scripturae interpretatione cae. fol. 212’-217’); quod alterum exemplar con­ amplectitur, non in Latinorum scholas, quas fre­ ferre non operae esse duximus, dulcius si quidem quentavit, istud refundi debet, sed perfectam ec­ ac satius ex fonte ipso quam ex rivulis aquae Ob eamdem causam negligi potuit clesiae suae cum Latina in utroque argumento bibuntur. concordiam sentiens, huius locutiones, quae rem Oxoniensis codex in Christi Ecclesiae Collegio sub scilicet magis apertam facerent, absque ulla reli­ numero Gr. msa. 82 asservatus et foliis constans 51 gione usurpavit. Quum animadversionem iam inde in forma in quarto, ex quibus novem ultima priori initio facimus, reformatorum obiectis statim prae­ codicis parti posterius addita ecthosim nostram continent vertendum existimantes. Ad latinam interpretationem quod attinet, in Graecam hanc fidei expositionem Constantino­ poli, anno 1872, typis evulgavit Manuel J. Gedeon, id potissimum operam laboremque nostrum con­ hoc titulo decoratam: Ανίχίοτος έγχύχλιας roO tulimus. ut synodieae confessionis mentem assecuti, olxouptv.xcO uartpidpyou 'Itpcptou γ' (1727) 1ξ dvtx- eam verbis dilucidioribus et quae àb omnibus ίότου χώίηχο; τοΟ Kp'.tiou, in-4*, 30 pag. Quae intelligi possent exprimeremus. In iis enim, qua· editio tot locis vitiata deprehenditur, ut eam emen­ ad fidem resque divinas pertinent, perspicuitatis, dare necesaum omnino ftierit. In accentuum prae­ non elegantiae ve) concinnitatis maxime ratio ha­ sertim notatione et interpunctionibus peccatum fuit ; benda est. Quid autem a nobis in hoc negotio littera quoque interdum venit pro littera; quibus praestitum fuerint, ii iudicent quibus ineat aliquid omnibus manum medicam adhibere operae esae eruditionis theologicae: quod si illis ingratum non ducimus. Adde singularem in ipso titulo errorem, p esse intellexerimus, ad alia gradum alacriore· L ρΜ quo leremiao patriarchae expositio ista tribuitur, fxciem»,. quod aane falsissimum est. Rp enim diligentius « congreg. Augustin, ab Assumptione. explorata, idem vir doctus in suis 1’atriarc^alitut *) JfÀr/or rûr Ipyacncuy της ItetQÎaç tafrr. «i labet, A. Pappadopoalo* - Kemseus» lfv; t. IV (PHropcH. 1888), p. 41*44. ■ compeadioM niaintariaqair Merorum dffiniUextuH ·1 dogmatum Chrirti wi Oritnt» ■ tetütia», scilicet orthodoxa confessio piae ainceraeque Christianorum fidei, quemadmodum illam eoa■tetar, scatit, credit orientalia Christi eceleeta, quam debeat cuncti, qui ubique eunt, ehriettaai, tt 891 CONSTANTINOPOLITANA 8Y v χριστιανέ; βακ τής άνατολιχής έχχλησίας αίοέ γνή- Α <χα τέκνα, άποδάχισ»« x«i mratecv1) Mi épcλσγιίν άπαραλλάκτως, μΝκ ένταύθα έχτίθνται. ΙΙροοίμιον·). Τοίς βιαπλέσοσι τού τήβ* β'ου τά πολντάραχον πέλαγος κα! αί; τούς τίΛίους χαί άχυμάντους λιμένα; τής τΑν ουρανών βββιΜβς καταντήσαι άσφαλΑ; έφι«μένοι; ota Ινιστιν άλλως τοΟ σχοποο έγχρατέσι γινέσθαι, d μή χρησαμένο.ς ώσπ*ρ πλοίφ άσφαλφ τή (*ρφ χα! άμωμήτφ πίσηι ήμΑν, ναυπηγηδέντι ταίς ί*ραΙς χαί taowvsùotot; γραφα!; χαί χνβέρνήτην έχοντι αύτόν τόν υίόν xai λόγον τοΟ tao6· i γάρ τοιοϋτος πλοΟ; άσφαλής τ* χαί τύδιος xai διασώζιι τού; πλωτήρα» άπό κινδύνων xai ναυαγίων τής άπιστία; χαί τών αιρέσεων ήκιστα έχβολήν ύφορώμτνος χαί ζημίαν τού πλούτου τής τις θ*δν «ύσιβ*ίας. Διά χαί τά σχ»Οος*τής έχλογής, i μακάριος Παύλο», Τιμ>ίη> γράφων Ταύτην τήν παραγγιλίαν παρατίΙΗμβί σοι, φησή ινα στραττύη τήν καλήν στρατιίαν, έχων πίσ-yv χαϊ άγαθήν συνιίδησιν, ήντινίς άπωαά;ι«νοι πιρί τήν πίστιν έναυάγησαν·). Τφ ίντ: γάρ ναυάγιον ύφίσταται δ*ινόν χαϊ όλέθ-ριον 6 τή» όρθή; χαί ύγιούς πίστιως έχπισών χαϊ γυμνά; χαί πάντων έρημος ΰπολ«ίπ*τα·. · τί γάρ τού λοι­ πού σώματος δφίλος τής χιφαλής δι»φθαρμένη;; 'Οθιν δσοι τή χριστωνύμφ πρωσηγοριφ·) στμνύνονται, χατά πάσαν ανάγκην όφ*ίλουσιν άποδέχ^σθφι έν χαθαρφ ψυχής συν«ιδότ, τήν πάντων τών άγαύών μητέρα πίστιν χαί ταύτην aiptalta; έν άχ«ρα:ότητι μ! ίύθύτητι γνώμης, αίδότας ήλίχον τό τή; άπιστία; βάρα8ρον χαί πόσον τό τής ιύστβχίας χαί ύγιούς πίστιως τ«ίχος, χαϊ τούτην .ώσπιρ τροφήν πνηυματ-.χήν καθ' έχάστην προσφέρίσθαι χα! έπιδιδόνα: χατά τόν έσω άνθρωπον’) μηδέ συγχωράν τοϊ; συλλογισμοί;·) π«ριπίπτ<ιν ώσπιρ τινί λαβυρίνθφ, ταίς τών έτχροδόξων χαϊ άντιϊΗτων σοφιστιχαίς κακοτιχνίαι; χα! άπάται; λυμαινομέναις πτρί τά καίρια. άλλ' έχτρέxtoêai χατά τήν άποστολιχήν ιίσήγησιν τάς β«βήλςυς χτνοφωνίαςχΧΪ άντιθέσιι; τή; ψιυδωνύμου γνώστως, ήντινί; έπαγγ*λλόμ«νοι, φησί, π«ρϊ τήν πίστιν ήστόχησαν1). Καί γτ ιιχότως- πίστιω; γάρ ούχ ρύση; ούδέ γνώσϊς έστιν, «ϊ γ« τό έχ τών ιδίων λογισμών τιχτόμινον γνώσις ού» έστιν ΚΙ τις γάρ δοχιί, φησίν, τίΐέναι τι, ούδέπω ούδέν έγνωχ» καθώς S<ί γνώναι·). Διό χ<λ«ύ*ι. μή όμόσ« χωρίίν πρδς τού; τοιούτους, άλλ' άποστρέφίσθαι τάς αντι­ λογία; τών κακοδόξων, δτι τής ύγιούς έκβάλλουσι πίστιω» καί ούχ άφιίσιν έατάναι βιβαίως έπί τή; άρραγούς πέτρας. ΌμέντοιστιριόςΑιμέλιοςτοΟ θ<ού έστηχι·), φησί. (Η γάρ πήξιν λαβόντι; έν έή «ύαιβιίφ χαί δογμάτων όρθότητι ού μόνον ούδέν **) πάσχουσιν ύπό τών άπατχώωυν, Αλλά χαί θαυμά­ ζονται κατά τόν χρυσορρήμανα Ίωάννην, <Λ; οδτ« ποταμοί οΰτι άνιμοι προσπισόντις δυνήσονται τι παραλυμήνασθαι *■). · Έπιί ούν άναγκαίον παντί *ύβ*β(! χαλινόν έπι♦έίναι τοίς λογισμοί; xai μή ύπορβαίνοιν τούς βρους χαί τά μέτρα τά διβομίνα ήμίν παρά fitoO διά τή; θιία; γραφής τή; νγιαινούσης έν τή πίστιι διδασκα­ λίας μηδέ ύπέρ τά έσχαμμένα·*) (τύ τού λόγου) πηr vrai nmivttv on. G. ') οω. G. ·) Ιχων nletir — έν«νάρμ>«ν ont cod., η·Μ vert· Ums •Λ Kutoatiu· «mnixü pertixeat. — I Tin. I, i& *» G. *) x«r« - έν»ρΜ·ν, Boa. VII, SX ·) oi'AAoyuraoZç * χο^ωοοίς G. ’) I Tim. VI, SÔ-Sl. ·) I Cor. VIU, X v ’) Π Tta. D. ΙΑ ■·) add»» Αν G. ») AtaMt ad MutKtn, Μ. <·) Ct BmoMAo* VL M, One. typ. Πέ, » ÎDU8, 17S7 manae fabnurio 8M qnieaaqae orientatio eocleeiae veri eant Alii» exoipere, credere, ompino confiteri, pront hic exponitor. Aoomoimm. Qui pneaentie vitee procellosum mare treiieivat atque appetunt ad acrenoo trauquiUooque oaeleatia regni portu* certo pervenire. Ha alia conditione non licet finem consequi, quam si aancta ùnoeraque fide nostra utantur veluti tuto navigio, e sacrio dirinituaque inspirati· scripturi* compacto ae gu­ bernatorem habente ipaum Dei filium et verbum. Tale enim navigium tutum tranquiliumque est, nautae ex incredulitatia periculia naufragioque sal­ vo* tuetur nec ulio modo reformidat haereseon impetum fortunarumquo iacturam, pietatis nempe in Deum. Quapropter et electum vas, boatus Paulus, ad Timotheum scribens Z/or prMctpttun, p inquit, romairndo tibi, ut militti bona»· militia·», habont Jidem rt bonam conteiontiam : guam qnidam rtprtlontM circa fidem na»fragaecrnnt. Re enim vera is horrendum exitialeque patitur naufragium atque nudus omnique destitutus praesidio relinqui­ tur, qui recta aanaque fide excidit. Quid enim, capite corrupto, reliquum corpus prodest? Unde quiconque ^Christiana prpfessione gloriantur, eoe omnino necesse est pura anitni conscientia fidem, bonorum omnium matrem, excipere, illamque sin­ cera et recta mente revereri, probo sciente* quan1 tum barathrum sit incredulitas, quantus vero murus pietas sanaque fides. Hanc vëluti spiritualem ci­ bum quotidid sumant et porrigant tceandam inte­ riorem komium nec patiantur, ut in ratiocinationes velut in quemdam labyrinthum incidat, ' in eorum nempe, qui alterius et oppositae sunt opinionis, captiosa artificia ac fallacias, quae letale vulnus afferunt, sed devitent, secundum apostolicam sen1 tentiam, profana raailoyiiia rt oppoeitiones falei nominie ecientiae, qaam qnidam, inquit, promittente* circa fidem exciderunt. Et iure quidem. Cum enim fidet n°n habetur, nec habetur scientia, si quidem propRae exeogitatimria fetus scientia non eat. M fuie enim, inquit, exietimat se scire aliquid, nondum quidquam cognovit quemadmodum oporteat eam scire. Quamobrem imperat, ne ad huiuseemodi homines concurramus, verum eorum controversias repudia­ mus, quorum perversa est opinio : quoniam de sana fide depellunt neqne sinunt super petrd frangi nescia firmiter stare. Sed firmum fundamentum Dei stetit, inquit.V Qui enim pietate rectaque doctrina fandantur, non solum, nihil mali a deceptoribus patiuntur; verum etiam admirationem sibi movent, iuxta loannem aurea verba fundentem, quibus ne­ que flumina neque venti irruentes aliquid damni poterunt inferre. Cum igitur quemvis pium necesse sit ratiocina­ tionibus frenum iniioere nee sanae fidei doctrinae fines terminosque transcendere, quos nobis Deus per divinam scripturam-constituit, neque scamma, ut aiunt, transilire: alfiora «nim te, inquit sapiens. C0N8TANTIN0P0LITANA 8YNODU8, 1737 b«m fobruario NS UN ’Ισχυρότερα γdp σου, φησίν ό σοφός, μή ζήτει χαί ύψηλότερά σου μή πολυπραγμο­ νεί· β προσετΑγη σοι, τ·ΰτ· διανοοβ1). Κ«ί πΑλιν- Έν 4 ·κ«στος έχλήθη iv τούτφ μενότω*), έχλήθημεν δέ*) Ανωθ«ν οί εύσ«βείς τής Ανατολικής έκχλησίας χριστιανοί διΑ veO πνεύματος τού Αγίου Από tt τΑν προφητών, Από τ» τού σωτήρος ήμών Χριστού, Από τε τΑν Αποστόλων, Από τε τΑν οικουμενικών συνόδων ππΐ Απ«ξαπΑντ·ν τΑν ύπό τού Αγίου πνεύματος ένηχηθέντειν Αγίων πατόρων εις τό πιστεύειν χαί φρονείν·) όσα ή χαθ’ ήμβς τοΟ ΧριατοΟ έχχλησία παρέλαβε χαί διασηιζει μΑχρι τούδε Απαραμείωτα χαί Ανόθάυτα «ίς τό παντελές είτε δόγματα πίστεως, όρους τ« χα1. κανόνας, είτε παραδόσεις τής έχχλησίας έγγράφους τ» χαί Αγρα­ φους — 'Οφείλομεν Αρα χαί περιέπειν ταΟτα πάντα χαί ένστιρνίζεσθαι όλή ψυχή, διανοίφ τ* χαί προ- Αυμίφ, χαί ’) μήδέ χεραίαν ix τούτων Αθετείν ή μεταποιείν ή προστιθέναι ή Αφαιρείν, αλλά τήν εύίΗίαν βαδίζειν χαί βασιλικήν καί Απταιστον τής σωτηρίας όδόν τήν μήτ« οί; τά δεξιά μήτο εις τά Αριστερά χλίνουσαν· χαί γάρ χαί μιχρΑ παρέγχλισις ·) χα: μεταποίησις έν τοίς πορί θεού λόγοις ιϊς χιημνδν φόροι χαί βάραθρα χαί βυθφ ψυχικής άπωλιίας’1) παραπέμπει τόν δπωσούν έχτραπέντα τής ευθείας χαί τής Αλήθειας διαμαρτήσαντα. Καί μή μόνον οΟτω φρονείν τή ψυχή καί πιστεύειν τή διανοία, Αλλά χαί τφ στόματι όμολογιίν τήν εύσέβειαν έδιδάχθημεν Καρδίφ μέν γάρ, φησί, πιστεύεται εις δι­ καιοσύνην, στόματι δέ δμολσγείται οίς σω­ τηρίαν·). Ουδέ γάρ Αρχιίται ό θεός τή κατά διά­ νοιαν πιστοί. Αλλά καί τήν διά τ-.Ο στόματος όμολογίαν Απαιτεί, εις παρρησίαν ήμΑς διά τούτου έπαλείφων χαί προσκαλούμενος χαί ’) οίς πλείονα Αγάπην χαί διάθεσιν έμβαλλόμενος χαί υψηλούς χα! τελείους Αποργαζόμονος · Il i ς γάρ δστις ομολογήσει, φησίν ό Χωτήρ, έν έμοί έμπροσθεν τών Ανθρώπων, ομολογήσω χΑγώ έν αύτφ έμπροσθεν τού πατρός μου τού έν ούρανοίς**). 8M Μ pwoMwn'o et fertiora t» ·· eerutatu» fuerit; f··» AAi jsroseept· οκαή ilia cogita. Kt non··: In φα· MmMfMMfM soetrtus ooi, m Aoe pormoMet, «elite· ••ten vooati wmn no· pii orientait· oeoieeiae chriatiaui pw Spiritui auctan · prophetia, · Chrieto Mlvatore nostro, ab apoetoli·, · genernMbna concilii· et · cuncti» per Spiritum tuctun edoctu sanctis patribn· «d credendam ae sentieudnm quaecunque noetra Christi soclesi· accepit atque immutata ac pura omnino huc tuque ser­ vat —, dobemtu sane haec omnia ex toto animo, mente, «tudio tutari et ampleetinec apicem ullum ex hi· (pernere aut commutare aut adiicere aut tollere, ied rectam, regiam tutamque «alutis viam tenere, quae neque dextra neque sinistra declinat; quandoquidem vel parvus deflexu» in rebu» divini» aut immutatio in proeeep» barathrumque dedueit ac in puteum spiritualis interitus missum facit B eum, qui e via quomodocunque deflexit voroque aberravit. Neque vero solum ita religionem animo sentiendam ease menteque credendam, verum etiam ore profitendam sumus edocti; nam corde quidem, inquit, creditur ad iuttitiam, ore autem eoufettio Jit ad talutem. Nec enim fidem, quae in mente est, sati» habet Deu», sed etiam confessionem, quse ore fit, exigit, hoc modo nos ad fiduciam excitans alliciensque et ad majorem caritatem dilectionem­ que provocans atque excelao» perfectosque efficiens. Omni» enim qui confitebitur me, inquit aalvator, coram bominibut, confitebor et ego illum coram Putre meo qui est in melis. Cum autem multi multis ac divertis e loci· Άλλ’ έπ«ί πολλοί πολλαχόθεν. χαί^διάφοροι τής έχχλησίας έχθροί έπιφΰονται χαθ’ ήμών χαί προδόται ecclesiae hostes in nos invehantur et religione τή: νύσιβιίας χατεζανίστανται τών ύγιαινόντων χαί prodita contra sana rectaque piae noatrae fidei όρθών δογμάτων τή; ευσεβούς ήμών πίστεως, οίτινες dogmata insurgant, eos, qui e nostra gente sim­ χαί τεχνάσμασιν Απατηλοίς χαί σοφιστιχαίς’ χαχο- pliciore» sunt, non desistente» fucati» artificii» μηχανίαις ού παύονται τούς Απλουστέρους τού ήμε- captiosisque fraudibus perperam docere et diabo­ τέρου γένους παρ αδιδάσχοντες χαί σατανιχαις ύπο- licis corrumpere simulationibMJMMt bona Christi χρίσεσ: διαφθείροντες χαί παρενσπείροντες τή καλή cultura ac plantatione baer«m|H^Bhaw cisaniaque mali» hisce γεωργίφ11) χαί φυτείφ τού Χριστού τάς Αχάνθας χαί ac schismaticas nugacitate· τΑ ζιζάνια τών αιρέσεων χαί τΑς σχισματιχΑς φλυα­ artibus nostri decipiantur nmreTBKersariorum la­ ρίας, ίνα μή έξαπατώνται οί ήμέτεροι ύπό τών τοι- quei eoa lateant, statuimus nobis faciendam esse ούτων χαχοτεχνιών μηδέ λανϋάνωσιν αύτούς αί πα­ generalem, compendiariam ac summariam sacrorum γίδες τών έναντίων, δείν Ιγνωμεν έχθεσιν ποιήσασθαι dogmatum, definitionum, canonum atque traditionum γενιχήν χαί περιλεπτιχήν καί κεφαλαιώδη τών ίερών explicationem nostrae orientalia Christi ecclesiae, δογμάτων, όρων τε xaL κανόνων χαί παραδόσεων τής atque omnia, quae a Spiritu sancto edocta accepit Ανατολικής ήμών τού Χριστού έχχλησιας, όσα τε P ac sentit, quaeque animo, mente, corde credere et φρονεί χαί παρίλαβε dâi έδιδάχθη υπό τού πνεύ­ ore aperte profiteri orthodoxos gentis nostrae fide­ ματος τού Αγίου χαί δσα πιστεύειν τή ψυχή, τφ νφ les necesse eat, ea exprease ac specialiter praesenti τε *’) χαί τή χαρδίφ χαί όμολογείν τφ στόματι παρ- hoc scripto tradenda atque proprii» nostris sub­ ρησίφ Αναγχαίως όφείλουσιν οί τού ήμετέρου γένους scriptionibus synodaliter obfirmanda ac sancienda, όρθόδοξοι χριστιανοί, χα! ταύτα βητώς χαί ίδιχώς ut legentes illa et probe intelligentes admittant et χαταγράψα: έν τφ παρδντι χαί ίδίαις ήμών ύπογρα- oculi», animisque in ea defixis velut in amussim ') Ecti. m, n-ü». ·> 1 for. VU, Μ. ·) dnukflec' aurgflac G. *) Root X, 10. ·) uni s*. G. “) Jfstih. X. n.' ■') AUnAt ad Matth. XIII, SB. ··) »» sa. G. 47· •<3 CONSTANTINOPOLITANA 8YNODU8, 1W 895 ί imoh februm 89« φαί; συνοδικό; ') $ κατασφειλίσασδβ χαί βεβεαώσαι, * accuratissimamque regulam, quamlibet tortuosam, βπω; αύτά άναγινώσχονττς xal βυνιένας καλώς χα! absonam, ooatrariam doctrinam reiieiant, atque in. Αποδεχόμενοι καί τούτοι; ' ώσπερ τινί στάθμη χαί χα- recta aanaque dogmatum doctrina, vetat in tranνόνι άχριβεστάτψ άφορώντες καί προσίχοντε; πάσαν quillo portu navigantes, vitam tuto moderentur σκολιάν καί άχ^δουβαν χαί έναντι αν διδασκαλίαν buoaque aeterna consequantur, άποστρέφωνται *) καί. ώσπερ έν γαληνφ πλέοντα; .λιμάνι, τή τών δογμάτων δβώότητι χαί ύγιαινούση διδασκαλία, τδν βίον αύτών ,ματά άσφαλτίβ; κατευδύνωσι χαί τών αιωνίων άγα*ών έπιτύχωσι, A 1. Primo quidem igitur quivis fidelis, cuiua1. Πρώτον μέν ούν δφείλει άπας*) εύσεβή;, δποία; άν ειη τάξεως ή βα&μτύ, είτε δηλαδή τού Ιερατικού cunque ait ordinis ac gradus, sive in sacerdotdli καταλόγου ύπάρχτι ή τών κατειλεγμένων τφ έκκλη- albo adseriptua et in eoeleaiastico elero deputatus, σιαστικφ κλήρφ, ή τής τών λαϊκών χαί τών ιδιωτών sive in laicorum et privatorum ordine, parvqa aut τάξεω;, μικρός ή μέγας, άρχων ή άρχιίμενος, πι- magnus, princeps aut subditus, corde et ore cre­ στεύειν καί δμολσγτΐν χαρδίφ καί στόματι τδ θτίον dere ac confiteri debet divinum, sacrumque et καί ίερδν καί άγιον σύμβολου τή; εύσεβού; ήμών sanctum pino nostrae fidei symbolum, ab universa­ πίστεω; χδ ύπδ τών οικουμενικών συνόδων διά τής libus conciliis. Spiritu sancto personante, pie con­ τού άγιου πνιύματος ένηχήαεως συντελεσΗν εύσεβο- fectum ac traditum, qiib sancta Christi apostolica φρόνω; χαί άπαρτισΗν, φτινι χρήται ή άγια τού B et orientalis ecclesia utitur, illud profitendo, doΧριστού άποστολική καί. Ανατολική έκχλησζα, όμολο- cendo ac proferendo absque ulla omnino additione γούσα χαί διδάσκουσα καί προφέρουσα*) αύτδ χωρίς aut detractione aut immutatione ve) apicis unius, προσθήκη; δλως*) τινδ; ή' άφαιρέστως ή μεταποιή- quodque his verbis exprtusum est: σεω; μέχρι κεραία; μιί;. δπερ έστιν έπί λέξεω; τοιούτον ·) · Credo in unum Deuni patrem omnipotentem, Πιστεύω εί; ίνα θεδν πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού καί γής, δρατών τ« πάντων χαί factoeem caeli et terrae, visibilium omnium et in­ αοράτων καί si; Ινα κύριον Ιησούν Χριστόν, τδν' visibilium; et in unum dominum lesum Chriatum υίδν τού frsoO τδν μονογτνή, τδν έκ τού πατρδ; γτν- Filium Dei unigenitum, et ex patre natum ante νηθέντα πρδ πάντων τών αιώνων, φώς έκ φωτός, * omnia saecula, lumen de lumine, Deum verum de ttsfiv άληίΗνδν ,έκΊΗοϋ άλη·ί>·.νού. γιν^ηθέντα, ού Deo vero; genitum, non factum, consubstantialem ποιηΗντα. όμοοϋσιον τφ πατρί, 8ι' οδ τά πάντα patri, per quem omnia facta sunt; qui propter nos 1 έγένιτο, τδν it' ήμά; τού; άν^ρώπου; χαί δ:dr τήν homines et propter nostram salutem descendit de ή'μιτέραν σωτηρίαν κατιλίΗντα ix τών ουρανών χαί caelis, et incarnatus est de Spiritu sancto ex Maria σαρχωίΗντα ix πνιύματος άγιου χα! Μαρίας τής virgine, et homo factus est; crucifixus etiam pro παρθένου χαί ένανϋρωπήσαντα, σταυρω,Ήντα rt υπέρ nobis sub Pontio Pilato, passus et sepultus est: ήμών έπ! Ποντίου Πιλάτου χαί παθόντα χαί ταφέντα et resurrexit tertia die secundum scripturas, et χαί άναστάντα τή τρίτη ήμέρφ χατά τάς γραφά; χα! ascendit in caelum, sedet ad dexteram patrie, et ανελθόντα si; τού; ουρανού; χαί χαίΗζόμτνσν ix iterum venturus est cum gloria iudicàre vivo» et δίξιών τού πατρδς χα! πάλιν έρχόμινον μιτά δδξη; mortuos: cuius regni non erit finis: et in Spiritum κρίνα: ζώντα; χαί νεκρούς, ού τή; βασιλεία; ούχ sanctum dominum et vivificantem, qui ex putre ίσια: τέλος- χα! si; τδ πνεύμα τδ άγιον, τά κύριον, procedit, qui cum Patre et Filio simul adoratur et τδ ζωοποιόν, τά ix τού πατρδς έκπορευόμενον, τδ σύν eongkirificatur. qyi locutus eat per prophetatu et πατρί χα! υίφ συμπροσχυχοϋμενον, καί συνδοξαζό- unam sanctam catholicam et apostolicam «clesiain. μενον, τδ λαλήσαν Sti τών προφητών ■ si; μίαν άγίαν Confiteor unum baptisma in remissionenvpcceatoκαίολιχήν χαί άποστολιχήν έχχλησίαν όμολογώ iv rum; et expecto resurrectionem mortuorum et vitam λ βάπτισμα si; άφισ;ν αμαρτιών προσδοκώ, άνάστασιν venturi saeculi, amen. νεκρών καί ζωήν τού μέλλοντος αΐωάο;. Αμήν. 2. Δεύτερον, σέβεσθ-αι χαί άποδέχεσίΐαι οικου­ 2. Secundo venerari ac suscipere venerandas μενικά; σεπτά; συνόδου; μόνον έπτά’), ών πρώτη universales synodos septem tantum, quarum prima έστιν ή έν Νικαίφ τδ πρώτον συγπροτηόείσα, τήν Nicaeae primo congregata ; impiam Arii haeresim dÉitsov τού Αρτίου αίρτσιν χαταβάλλουσα · διυτέρα, ή damnavit: secunda Constantinopoli primo adversus 'έν Κωνσταντινουπόλε: τδ πρώτον κατά τού πνευ- Macedonium pneumatomachum coadunata est: ter­ ματομάχου Μακεβονίου συναδροισώείβα· τρίτη, ή έν tia Epheaina nefarium Nestorium condemnavit: 'Εφέσφ Νεσιόριον τδν δυσσεβή καδαιρούσα- τετάρτη, quarta Chaleedonenais Eutychem Dioscorumque ή έν Χαλληδόνι, Ευτυχή χαί Διόσκουρον πχριτρέ- D perfregit; quinta Constantinopolitana secunda,- in πουσά- πέμπτη, ή έν Κωνσταντινουπόλα τδ δχύττρον, qua praedictae Chaleedonenais synodi definitio reέν ή δ τής βηθτίσης έν Χαλχηδόνι συνόδου όρος novata eet; sexta Constantinopolitana tertia Monoάνακίκαίνισται ■ άχνη, ή έν Κωνσταντί\οοπόλ<ι τδ thelitas deiecit ; septima Nicaena secunda Iconoτρίτον Μονοδαλήτας διώχουσα- έβδόμη, ή έν Νικαίφ clasta* confregit. Quae autem praeter istas uniτδ διύταρον τού; Είκονβ|λάστας συντρίβουσα. Τάς. , venalee dicuntur synodi, Florentina nempe ac δΐ παρά ταύτας οικουμενικά;' λτγομένας συνόδους ™νυ·> —-=— eas -------··- — »--· vero Tridentina, ndllo modo admittere. Simql ήτοι τήν 4* Φλωρ«ντίφ χαί τήν έν Τριδέντψ μηδα­ ac praedictae septem, eas quoque suscippre parti­ μώς άποδέχισΟαι. Πρδς δέ ταΐ; βηθτίσαι; έπτά culares synodos, quae, Deo ferente, "diversu tempo­ άποδέχτσ^αι χαί τά; τοπικά; συνόδους, τά; κατά ribus, ad firmandam religionem evangelicosque δχού' χάριν έν διαφόροις καιροί; πρδ; β<βαίωσ:ν τής mores, convenerunt, bunctisque ab illis sancitis ‘I ώς αύτέ; ή ■ Ανατολική τού Χριστού έχχλησία ΑνωΑαν Ιτι έξ αύτών τβν Αποστόλ«·ν παρ­ έλαβε χαί 8α8έξ«το xai ένεργεί χαί φυλίττει Απαρατρέπτως μέχρι τής σήμερσν. 4. Τέταρτον, όμολογείν xal Αχοδέχεσ·αι εύσεβΐφρόνως τί ·εΙα xai * ) ίερί τής έχχλησίας μυστήρια, Ατινί είσι· τδ Αγιον βίκτισμα, τδ Αγιον μύρον, ή Αγία λειτουργία, ή ίερωσύνη. t νόμιμος γόμος, ή μετίν-.ια xai τό εύχέλαιον χαί τούτα' τιμΑν xai γεραίρειν μετΑ πόση; πίστεεος χαί εύλαβείας ώ; Αναγχαίως ■ συντελούντα εις τήν ψυχικήν ήμών σωτηρίαν, ώντινων τήν ϊνέργάαν, κοινωνίαν τε χαί μετουσίαν τού αγιασμού τε χαί τής χάριτος αύτών ΑποδέχεσΦαι ; xai σίβεσβαι χατί τόν τύπον χαί τήν τίξιν τήν ένεργουμένην χαί φυλαττορένην ·) έν τή Ανατολική τού Χριστού έχχλησίφ. „ Καί ταΟτα μέν είσ! τί γεν.χώς χαί χαβόλου πιστεϋεσ·α: χαί όμολογείσΦαι όφείλοντα παρά τών εύσεβών χαί όρφοδόξων χριστιανών. Ιδίας δέ χα! •νεπτυγμένως χαί σχιτιχ&ς (ώς είπείν) χαί ·ντι·έτω; όσον πρδς τάς χατεχούσας τό γ« νύν Ιχον τήν οικουμένην έν πολλοίς τε χαί διαφόροις τή; γής μίρισιν «όρισχομένας χαί διεσπαρμένος αίρέσεις χαί νεωτερισμούς xai σχίσματα, εί; τι Αποφυγήν χα: Αποστροφήν τή; Απ' αύτών προερχομένης ψυχοφθόρου βλίβης δφιίλουσιν Ιτι όμολογείν οί πιστοί· 6. Πέμπτον, δτι τό πνεύμα τό Αγιον έχ μόνου τού πατρδς έχπορεύεται, Αλλ' ού χαί έχ του υίού· τούτο γίρ τής τών Λατίνων έστι προσβήχης χαί καινοτομίας, ήν ώ; Αδικον χαί σκανδάλων πρόξενον καί Αποβεβλημέντ,ν ύπδ τών !ερών συνόδων χαί τβν Αγίων πατέρων όφείλουσι χαί αυτοί ΑποστρέφεσΦαι, τούτο μέν, δη ούχ έξεστιν ούτε λέξιν ή συλλαβήν ή ιώτα ίν προσδείνα: ·) τφ Αγίφ συμβόλφ, τούτο δέ, δτι μόνος ό πατήρ έστιν αιτία χαί Αρχή τής έν υίφ χαί ίγίω πνεύματ: θαότητο;, τού μέν υίού διΑ γεννήστως, τού δέ πνεύματος τού Αγίου δι' έχπορεύσεως· ό δέ υιός. Αναρχος μέν ώ; Αχρονος, ούχ Αναρχος δέ ώς Αρχή· Χ^1· βίζαν τόν πατέρα Ιχων, έξ ού χα! Αϊδίως γιννατα: ■ τό δέ πνεύμα τό Αγιον έχ τού πατρδς μόνου έχπορευόμενον συνόναρχον μέν έστι τώ πατρί χα! τφ υίφ ώς Αχρανον, ούχ Αναρχον δέ ώς xai αύτό βίζαν χα! πηγήν Ιχον τδν πατέρα, ούχ ώς γιννητόν, Αλλ' ώς έχπορευτόν, Αδιαίρετον του πατρδς χαί τού υίού ώς έχ τού πατρδς τήν δπαρξιν Ιχον ! *έχπορευτώ; χαί έν υίφ Ανακαυόμανον. μή συνεννοουμένου τού υίού' ώς αιτίου τής τού πνεύματος ύέιάρξεως χα·’ οίονδήτινα τρόπον. Α. Έχτον, πιστεύειν χαί όμολογείν τήν μυστιχωτάπρ χαί πανίςρον τή; ΙερΑς λειτουργίας χαί Αναί­ μακτου ·υσί«κ .τελετήν χαί «ύχαριστίαν- γινομένην «ίς Ανίμνησιν Ηού ύπέρ ήμών έχούσίώς σφαγιφσΗντος Χριστού τού ·εού τελείσ·αι τόνδε τδν τρόπονΑρτον μέν Ινζυμον προσφέρεσ·αι, οίνον δέ σύν βδατι νέοντι τφ Αγίφ ποτηρίφ ' έμβάλλεσ·αι χαί μεταβάλλεσ·αι ύπερφυώς τδν μέν Αρτον «ίς τδ ζωαρχι, χόν έχείνο δεσποτιχόν·) σώμα, τδν δέ οίνον εις τδ aivSria,- G. r^c •1 cod. χρουίννω cod. ·) /jno^ri rorwi O. •1 ώοχοηχόν ixftvo li. *) rà >srà G. Μβ Μ traditi· summo obsequio assentiri atque ob­ temperaro. 3. Tertio ecclesiasticas quaslibet traditiones, scriptos aat non scriptas, approbare ut amplecti, quemadmodum illae ion tum ex ipsis apostolorum temporibus ab orientali Christi ecclesis acceptae nt approbatae, ab ea usque modo inviolate servan­ tur ac custodiuntur. 4. Quarto profiteri ac pie recipere divina aanctaque ecclesiae sacramenta, scilicet sacrum baptismum, sacrum unguentum *), sacram eucharistiam, sacer, dotium’), legitimum matrimonium, poenitentiam, oleum cum * ); oratione ea summa fide et pietate venerari atque observare, tanquam necessaria spiri­ tualis nostrae salutis subsidia: illorum virtutem, participationem nempe et communicationem sancti­ ficationis eorum et gratiae, admittere atque ob­ servare iuxta ritum ordinemque ab orientali Christi ecclesia adhibitum et custoditum. Atque haec quidem sunt a piis orthodox isque fidelibus generatim summatimque credenda ac pro­ fitenda. Peculiariter autem ac singulatim ntque quodam modo relative et opposite, secundum eas nempe, quae multis divorsisque terrae partibus occupatis ac infestatis orbem in praesentia ob­ tinent, haereses, innovationesque ac scShmata, ut letiferum damnum, quod inde oritur. a< se amo­ veant ac dispellant fideles, ista insuper debent profiteri. 6. Quinto. Spiritum sanctum ex solo Patre pro­ cedere. non autem et ex Filio ; id enim Ijitinonim est additio et innovatio, quam ut rem iniustam perniciosique exempli et · sacris conciliis sanctis> que patribus repudiatam respuere debent et ipsi, cum quia vocem aut syllabam aut apicem unum sacro symbolo adiicere nefas est, tum quia solus Pater causa est ac principium eius, quae in Filio et Spiritu sancto est, divinitatis, in Filio quidem per generationem, in sancto autem Spiritu per proces- / sionem ; Filius vero caret quidem principio, utpote, expers temporis, non autem caret principio, utpote qui principium ac radicem patrem habeat, a quo et aeternaliter gignitqr: sanctus autem Spiritus, qui ex solo patre procedit, pariter ciun Patre Filio­ que principio quidem caret, utpote temporis expers, non autem principio caret, quippe qui et ipee Patrem habeat radicem ac fontem, non ut genitus, sed ut procedens; is a Patre Filioque separari ne­ quit, quippe qui ex patre subsistentiam per pro­ cessionem habeat et in Filio quiescat, quin Filius ut spiritus subsistentiae auctor ullo modo existemetur. ( 6. Sexto, credere et confiteri plane arcanum sanctumqiie sacrae missae incruentique sacrificii ritum et eucharistiam, quae in Christi Dei propter np· sponte mactati recordationem peragitur, hoc modo confici: panem quidem fermentatum offerri, vinum autem cum aqua calida in sacrum calicem infundi, atque mirum :n modum transmutari penem quidem in vivificum illud domifci, corpus, vinum cutem in pretiosum ejus sanguinem, idque s sanc'i Costrestio s Graecis sppeUstsr μίρυν «sysewrion. ♦ uVeo/i» «ifnaciUas· et cAriMM. *) MsorasMstom ordini· Graeei vocest ssrsrdotooM, quod reliqui ordines, st nosses ordinis praefert, «SI relati gradus sd racerdotiusL Aliis dicitur rsrperoW * ordrnatio et χρώις *) Quod Latini appellant extremam unctionem, iilad voca­ tur e Graecis vr/iioisr otoom cnm orsrioer. quia nimiram lacoSi epistola· rapito V lagtmas: Aqlrmotwr «ras m voSwf •mfeost prrsdptrrw wtdrstor tmi Mftr mm. wtjrsteo eum oleo, etc. 899 . OOKBTAKTIMOPOUTAJÏ 8TMODÜ8, 17» '4 β«μ «abnutrie 900 τίμιον αύτοΟ αίμα 6w6 tab παναγίου «vaipanec βιΑ Α tèeaiaao Spirit· per aaeardotte potato tinea· iaveeaτή; έντζύξζως xal taixX^ataac toO (ιρβως tauv^t- tfaaaaaq·· demlainerum vert oreat rtetati ianiram, ζομένης τή Buvdpat τών χυριαχών λογίων, rt μφν fit aoa voro pqafiai por urn: riaayrta at aaaudnoeto at τζλζτοΟσΗη έν τφ λΑβ·τ«, φΑγοτβ aat τάς λοι­ «otara, noq»o par iBa: *>Ma M se oaataa at ποί; οόβέ έν τφ alavs if αύτοΟ tcdvtac xal τοίς eotera, stoat Lathi axiattaaat. Naaaque edooti έξής'χ 0« ai Λατίνοι qpevataiv. Έν γΑρ τφ Βαήσα aaaaa aaaraawati huius peraotioaom tori aaoorτοΟ ίςρέως έβιβΑχόημαν γίνββΒ* τήν tairiaaacv τοΟ doth pottriooo verbieqno ab ae prohtia, acibeot: μυστηρίου τούτου xaè έν τοίς έχφωνουμένοις ύκ’ αό- Jfat ftftdMI JMNMB AmM pMtlMMSI Christa τοΟ βήμασι, βηλαίή· Ποίησαν τόν μέν Αρτον tvtp fMMÎ Ht Ml Am* MB* τοΟτον τίμιον σώμα τοΟ ΧριστοΟ σου, τό Βέ ponaam Curiati tai, immatnna φέτνώι aaado too. έν τφ ποτηρίφ τούτφ τίμιον atpa τοΟ Χρ:- qnoaaadaaodw· qui aaaraa Htargiaa eaaaaripaaraat, στοο σου*) μιταβαλών τφ κν<ύμ·τί σου τφ Eapoatoli at a Baaaiaa diviao artati patraa, Αγίφ, χαΒώς οί τάς ί«ράς λατουργίας συγγράψαντζς rpratati auat ao tradidoraat; qaaa divixa « ab UKa accepta aobia aonctaeqae Cbriati Απόστολοί τι Ινβοξοι*) κα! πντυματέμφοροι πατέρβς ήρμήνιυσαν χ«1 Ααραδίδώχβσι χαί έκ τής ixaivaav aeeiaaiae traaaauaaa eat. Quin iaao ipaiiu domini 9*οοόφου διδασκαλία; πζριήλύτν ή τααύΑη aapd- exemple, qai primula oravit, deinde dincipulia δοσις «Ζς ήμώς τι χαί τήν Αγίαν τοΟ ΧριστοΟ ίχχλη- praecepit: Hoe Jaeitt ία *«* reconiatioaem, idem σίαν, Αλλά χαί έξ ύποβίίγματος αύτοΟ τοΟ κυρίου parapie·· oataaditur. Baeerdotia ergo invocation· (ύξαμένου κρότον χαί έντιιλαμένοο τοίς μαβηταίς* •aeramentum illad ineffabile perfiei profitemur ΤοΟτο ποιιίτι «ίς τήν έμήν ΑνΑμνησιν σαφώς idemqne ebee eredimu· vere ae eeeentiaUter ipaum παριστάντται. ΤοιγαροΟν έν τή έπιχλήσα τοΟ ί·ρέως vivaqi et deificum corpua, ipaum vivificum aaaχαΒομαλογοΰμχν “τίλαοΟσΒαι τά Ανέκφραστου Axatvo guinem aalvatoria noatri, qui aine ullo affectu a μυστήριον, ιίναί τ« ΑληΒώς χαί ούσιωδώς κιστιύομιν •umentibu comeditur , incruentequu immolatur; αύτό τό έμψυχον χαί τζίΗωμένον σώμα χαί αύτό tb euiua aumptioae et communione, licet aub altera ζωοποιόν αίμα τοΟ σωτήρος ήμών, βλον Απαθώς tantum epecie totam atque integrum Chriotum χαρά τών μζταλαμβανόντων ΙσΒιόμινον χαί Avm- eaee igdbbitanter credamua, aub utraque tamen μΑχτως Βυόμ«νον, ού έν τή μ<ταλήψ«ι χαί χοινωνίρ •peeie a cuncti· fidelibu·, •aoerdotibu· et laioia, «ί χαί έπί Βατέρφ μόνον «ίδα*) βλον χα! τέλαον aeotaum «emitur •ecundum acceptam · maioribua τόν Χριστόν (Ιναι ΑνινδοιΑστω; πιστιύομιν, όμως traditionem, quae in catholica ecclesia praevaluit, χιχωρισμένως λαμβΑνζσθαι χαρά πΑσι τοίς πιστοίς, non tutem aub altera quidem a laicia, aub utraque ίιρωμένοις χαί λαΰίοίς, έν ίχατέρφ τφ «Γβαι καρ«λΑ- vero · sacerdotibus, quae res nova a Latinis non βομ*ν χατΑ Αρχαίαν παράβοσιν έπιχρατήσασαν έν τή iure inducitur. Quam conversionem pania et vini καθολική έχχλησίφ χαί μή έπί Βατέρφ μέν οί λαϊ- in ipsum Domini corpus et sanguinem luculente, χοί, έν έχατέρφ βέ οί ΙαραΤς, ώς χαί τοΟτο ού καλώς accuratissime, perspicue et significanter ' exprimi χαινοτομιίται τοίς Λατίναις· ήσανος ματαβολής τοΟ per vocabulum tmuoahotaatiaiioau, quod etiam ab Αρτου χαί τοΟ οίνου <ίς αύτό τό ?<σποτιχόν σώμα universa Christi ecclesia tanquam aptissimum καί αίμα παραστατικήν χα! Ακριβέστατα έμφαντικήν huiusque sacramenti significantissimum adhibetur χα! σημαντικήν όμολογιίν όφ·ίλουσι χαί ΑχοβέχισΒαι ac recipitur, debent fideles profiteri ac suscipere; οί πιστοί τήν λ(ξιν τής μιτουσιώστως, ήν χα! ή azymorum autem usum ut recentiorem et novum χαχόλου τοΟ Χριστού έχχλησία ώς προσφυέστατα respuere, divinum vero sacrificium adhibito pano παραστατικήν τοΟ μυστηρίου τούτου χέχρηται χαί fermentato approbare, qui mos u principia in ca­ άποβιχιται- τό βέ βιά τών Αζυμων |>ος ώς υστιρο- tholica Christi ecclesia viguit. γινές καί νιωτιριχόν ΑποποιιίσίΜκ, Αποβέχ«σ9αι βέ τήν βιά τοΟ ένζυμου Αρτου βτία’Ρ) μυσταγωγίαν, ήτις ΑνωΒιν έπικρΑτηστν έν τή χαόολιχή τοΟ Χρι«rrcû έχχλησίφ. 7. Septimo, qui a Latini· dicitur purgatorius 7. Έβίομον, τό λιγόμινον παρά Λατίνας χαβαρτήριον πορ ήτα χίλασιν προτέραν jot; Απαχομένας ignis sive prius mortuorum supplicium ante com­ πρό τής χανής χρίσιως ούβόλως Αποβέχισόαι χαί mune judicium, eum nullo modo recidere atque φρονιίν, Αλλ- ήγιίσΒαι μέν όβυνβσώαι <ν τόκοι; ζο- probare, sed opinari peccatorum animas tenebrosis φιροίς χαί Απαραχλήτοι; *) ώς έν «ίρχτή χατζχο- locis veluti carcero insolubiliter inclusa^ cruciari, μένας τΑς τών ' ήμαρτηκότων ψυχάς, τήν τιλιυταίαν postremam incorrupti iudicis sententiam exspecΑναμινούσας Απόψασιν τοΟ1) Αβηκώστου αριτοΟ, tantes, pariterque iustorum animas in lucidis ώσπιρ τά; τών ίικάίων έν τύπας ψωταινοίς καί quielisque loci· beatam post assumpta corpora Ανέσ<ως όπαρχούσας ΑπιχβέχισΒαι τήν μαάαρίαν p speraro felicitatem; iis autem, qui paenitentee, μιτά τών οω^των·) Απόλαυσιν παρέχαν Βέ Ανβσιν imperfecto tamen, decesserint, doloris ac timoris καί παρηγοριάν τής όβύνης·) καί τοΟ φόβου το«ς έν remiaeionem levamenque tribui per eas, quae pro μχτανοίφ, Ατ«λώς βμως, Αποβιώσασι τάς ύπέρ αύτών ilba fiunt, beneficentias eacraaque' precationes et γινομένας «ύποιίας χαί ίιρβς προστυχΑς καί μάλιστα m&me per incruenta sacrificia Deo pro illis ob­ τάς ΑναιμΑχτους θυσίας ύπέρ έχ«ίνων Β«φ προσφνρο- lata, ri quidem in recta fide e terris migrarunt μένας, «ί γι μόνον όρΒή τή πίστα τών τήβα μ«τέ- paenitenthmque, etai in extrema vita, egerunt; στησάν χαί μττανοίφ χίν τφ τέλ·» τού βίου έχρή- minime vero recte sentientibus credendum est, deiσαντο- καΒαράχφ1*) Βέ βλως πυρί προσομιλζίν τΑς functorum animas in igne purgatorio versari atque ') xânrt ml rotf ifif oat O. ’) rà Λ — Xftotov eov oat Ü. a> ïvôoffii rs sssoratar O. -*) ilki «irai G. ·) apvsv om G.; M*r' Ufir G. ·) α'ααρακλάνως G. ’) rsi «a. G. ·) «Msainw Αοωμανων, i. e. sagsleraai G. ·) Adsvvc «Α· "·) «aaaÿtwÿ ' aafwpurÿ G. ΟΟΝΒΤΑΝΤΙΝΟΡΟυΤΑΝΑ 8TNODU8, 1W mm fsbruarie (M τΑν Αχοιχορένιτ» φνχέ; xsd &’ abuopAv *) χβί mppKaib mriatibmg» purgari, purgatas rare peat Poodvasv aaboipeobot, AplCptvOC; «* χβψοί;*) χβί praeatituta tawpara panaatitataque «Maia ad ho­ Apteptanc Maactkc χατΑ βουλήν AvbpAxou am* minum Kbitnm igaa flla exsolvi; pitiaa aataw Αορμένα; etas· tcO m0c dmaXAdtteabm tot; etot- exiatimaadum, emotaa emu inn fat Dai manibus β*ς qpeveOmv ·Η4λ«ς xp*j mgredeobm· έν jatpl Βέ aaaa, qui pro laeta ana miaerieordiqu· vaiaatala ♦aoO xttsHx jMJm Mme ΑχλΑς aal aatd τήν eu, .quae adrernissioaem aaloramqae Ubaratiaaem (taels* xai gtXdvBpssaov αύτοΟ ιύβοχίαντΑ xpb; coafiiraat, ilBa largitur. qoiqia alit» oratioeibu dveoiv xai BetvAv Απαλλαγήν steal; otew; obiteo- indubitanter flectitur prtoteu χρή ΒοξΑζκν, έχιχαμχτομένου Αναμφψέλι·; too χυρίου rrt; κολλά!; fxMÎott 8. ’Ογδοον, xapl U tljç τΑν 'άγί·ν Απολαύσ·»; 8. Octavo, quod ad saxetorum felicitate» at­ τοΟτο ·) xtoratetv tra τήν Βιντέραν TOO χυρίου tinet, id erodere oportet, «eilieet altara» Domini χαρουσίαν tie ttXdav xai κληριστΑτην Μξβν τ> xai adventam ad perfectam abholutiaaimamqae gloriam μακιφιότητα οί Αγιοι xapcpAvouotv έν τή μιτΑ σά- ae beatitudinem a eanctia tuque ad corpora® τοparoe έναατάσιι. vftv Bi twu oAparoe MXP1 τής surrectioaem exspectari, nunc entem, priusquam παγκοσμίου έχιίνη; ΑνταποΒΙα»·; Απολαύουσιν4) iv flat universa illa remunerat», illo· abaque corpori­ pipu τή; μχχαριύτητο;' ού γάρ ήττον Btaptl τανύν bus carptim felicitate fati; non enim minui nunc Παύλο; iv ούρανφ ptti χνιύματο; ή 8w pcri σή­ Paulus spiritu intuetur in caelo, quam cum apud ματος asp* ήμίν ένΒημΑν ήρχΑγη il; tiv xopd- noa degens, corpore in paradisum raptui est aut Bttoev ή Bn Μ·»<ύσής χαί Ήλίχς μηΑ τΑν Αποστό­ cum Moyses et Elia· in Thabore eum apoatolia inλων iv Ηαβωρίφ τοΟ Αχτίστου xai Βιιοτάτου xrcs- ereato diviniaaimoqua lumine delectabantur, ita ut τρύφων φ«τ4ς· Αστ* θαρρούν»;·) Αν ρ«τά toO omnibus, qui secundum apostolum Christi amatore· Αποστόλου xai «Αντί; οί κατ' έχιίνον γινόμτνοι^) facti sunt, cum illo inclamare liceet: Chpro disssM έραστχί TOO Χριστού1) χροσφωνοΚν ΈκιθυμΑ tt rasa ram Cfarirta. όναλύσαι χαί σύν Χριστφ rivat·). 9. Έννβταν, τό θιιότατον φΑ; τής iv τφ βαβω9. Nono, fidele· profiteri oportet, divinum lumen p!q> Bps: μιταμορφώστως τού αβτήρος ήμΑν Χριστού in Theborio monte transfigurationis lalvatorii nostri χαί BaoO όμολογιΐν όφιίλουσι μή χτίσμα lirai, Αλλ' Chriati et Dei creatum quidpiam. non eaae, aed ne ούΒέ ουσίαν ΑχλΑ; τοΟ θιόύ — ούβιΐς γάρ κΑχοτι meram quidem eaaentiam Dei'— nemo enim un­ θιού φύσιν xsl ούσίΑν tfîiv ή έξηγόριυσιν, — Αλλ' quam Dei nataram eaaantiamve vidit aut enarra­ Ακτιστον χαί φυσικήν Ιλλαμψιν χαί ένέργτιαν 8t' «ώ- vit —, aad inereatam quamdam naturalemque efτήξ xpotoOoav τή; ·«(■; ούσίχ^ οήχ βλνγν 6i «ύτοΟ fuigentiam operationemqna ab ipsa divina eaaentia τήν 8ιΙ'χήν ΒΒξαν τρΟ ' Bxav Βράχου ΑνβΒιίξβντος. emiaaam, qua quidam non tota ipaius homini· Dei Αλλά χαΒ' Βσον ήίύνχντο ΐίιίν οί pobqtai, Αν xai divina gloria patefacta eat, sed prout a diaeipulia φΐίΒΒμινο; ούχ ΙΒιιξιν αύτοί; 6 ΟΑΤήρ*) τή; ΑΒ«Α- cerni poterat, quibu· ut parceret salvator noa per­ του βασιλιία; τήν τιλιίβν ΒιΓχήν αύτοΟ βύξαν, βχ»; fectam dirinamque invisibilis illius regni gloriam μή σύν τή ipdett χα! τύ ζήν dxoXiswot. f.oatendit, ne spectatum idmimi vitam amitterent. 10. Λέχατον, τήν κοινήν xdpcv xctpiQ υίοΟ χαί 10. Decimo, communem Patrii, Fiiii Bpiritaaqne χνιύματο*; καί τύ φί>; τοΟ μέλλοντος αίΑνος, xeb Β gratiam atque venturi saeculi lun^en. quo et iuati καί οί Βίχαιοι έχλάμψουσιν Ας ό ήλιο; **), Ας χαί 6 fulgebunt sicut sol, quemadmodum «t Christus ia Χριστό; χροΟχέΒιιξιν in' ίρους λΑμψα;, χαί ΑχλΑ; monte lucendo praemonstravit, et, ut summati» χΐσαν Βϋναμιν χαί ένέργιιαν τή; τρισυχοστΑτου Βιί- dicamus, quamlibet divinitati· in tres hypoataaea τητο; χα! χΑν τό ΒιαφΙρον όχΑσοΟν τή; Βίία; φύ- divisae potentiam et operationem, quaslibet divinae σ«ω; Αχτιστα ιίναι όμολογιΐν. Ατι μηβινό; ίντο; naturae.dotes, ea omnia inoreata eaae profitendum προσφάτου τών τφ θνφ χροσύντβν φυσικΑς. est, nam quae ad Deum natura pertineat, horum nihil eat posterius. 11. ‘Ενβέχατον. ούΒιμίαν Αλλην ήντιναούν χιφα11. Undecimo, nullum promus aliud' caput in λήν ΑχοβέχισΒαι έν αύτή τή Αποστολική έχχλησίφ, ipsa apostolic· ecclesia agnoaceadum cat praeter •ίμή τύν κύριον ήμΑν ΊήσοΟν Χριστόν μόνον χαρά dominum noatrum lesum Chriatum. qui simul unam τού πατρά; ") ΒοΗντα χατά χΑντα**) τή έχχλησίφ .omnino eat fundamentum ecclesiae a Petre datum χαί Βιμέλιον τόν αύτόν χατά τόν μακάριον Απόστο- secundum haec beati apostoli verba: Ptaidaauntaw λον φάσχοντα1*)· Ηιμέλιον Αλλον ούΒιί; 8ύ- aliwd name petart penerr prerter id food pesitnas ναται ^stvai xapA vbv χιίμινον. 8; έστιν μΛ, food art Chrioto». Imu; ot ifOt ott oôfiot aeΊησοΟ; Χριστός, καί αύτός έστιν ή.χιφ-αλή desina. Papa autem Romanus aaneta· catholicae τή; έχχλησία;14). Tbv 8έ χΑχαν1*') 'Ρώμη; ού Deccleaiae capitia loco non eat hnbandua, aad, »··κιφαλήν.1·) ήγιΙσΒαι τή; Αγία; χαί χαΒολιχή; έχ- brum cum sit, synodi· eat. aubiieiesdua ; eum a χλησίαώ Αλλά μέλος δντα ύχόχιισΟαι ταίς συνόίοις, recto veroque aberrare poaeit, boa aolum qpntenna xai A; 8υνΑμ<νον Αμαρτήααι (ού μόνον Ας AvBpa»- homo privatu, aed etiam quateau ex ipaa cathedra ·) ούηομίη» G: *) rr mü saipsi; G. ‘I ram" «prs* G. *) dxstavasluo' cod. *) esq>t>s rei Xfunoi iput*! G. ·) Phil. I, M *) sorte' nsnte «ri., qaae m hk niais ceignit. **) Matth. X1H, «. ■t) autpd rei χανρές en. G. ··) sard merre diefns G. ■η ic«r. m, n. ») «»taaV, au. ·*) xdw adsor «ri iamlM. ··) si- wpaütr svg tantum G., ΟΟηΤΑΤΗΚΟΡΟΜΤΑΚΑ. SYM0DÜ8. 1W mm fehmrie 908 Αοοοέ,. teteMateo βοέ, AlioAioMAaa, ootrigoatea, MoMjatiM ραοαα eflWaaAM α «nara ojraaAa, «i ferto faoMvorU, atpato aaüna, noa «apai loaotao Mlbtehato «ooteoloo. Αέηαο Ha ^teteai •aai ao agaote·, ηαααΑο «ote· art manto ae oeiari maeiMte patrianbaa ia Moi rotigioaiaqao artatoontb «ateaqM dogmata ωψίέ m aaivona Chrfett eooloaia, noa voro eam teüoawAioa· It atqaa parogrina, alioae, abaoaa a voca reHgiote ■oatit ; tone enim nogM ut momteum radpienduo eat Qummb^uo natem lupartm, arroganter, oleto a qnibnodam illi attribuuntur, adlioot eum eanoni- «ον Απλώς, dlAd χαί*) te' αύτής τής fiiMmorca) «0 δρθού «ai wO ΛληθοΟς χρένοσθαί n «ol dyoapiveofem mI taptateta «ai *mM«c έχχλησιαστιχάϊς ύποβΑλλασθ··, tes τύχω *ν «μΙμβ, tek τής Ιορβς uuvdtou, te μέρος ·», 4U* «A xsφαλή τής Αγίας «at καθολικής έχχλησέας xte tote· te ύχηνΐχα συμφρονή τοές letmt; ΑγΐοτΑν-ις Μφ- Αρχαις iv τοίς «fi t&xfkiac «ai «termo; λίγοι; mI τά αύτΑ βοξΑζων ή δόγματα τή «aMiou τού Χρι­ στού έχχλησίφ, od μήν Ù όταν σχίφαττχός ten «αί ξένα «al Αλλότρια xal tefBovta*) τή'«ύ*ΡοΙή φρονή· τότι γάρ ούδ' te μέρ* «ύτύν teoUgMta χρή. ‘Οσα te ύκέραγχα «ai φορτιχΑ αύχήματβ «ροσοι«<ιούσιν αύτή τιν<ς, te «Ιν·» 8ηλ«βή bxspdvm κανόνων «al vôpssv «al τί Απταιστον «al ΑναμΑρτητον xal te πΑντας τούς ίλλους Αρχιιρ«Ις αύτή όπόχιισθαι «al αύτόν μόνον έχίτροκον dv« έκ προσώ­ που τοΟ Χριστού') καθολικόν ές «Αντα «ai tertae xal Μφαλήν ύρατήν Αντί τού σωτήρος ήμών τής κα­ θολικής έχκλησΐα; xal ίσα τούτοι; συγγονή «αί παρα­ πλήσια, λήρον ήγώσθαι μακράν «al κολαϊιχίας ψυχοβλαβού; έφιυρέματα καί ήκατημένης διανβίας γεννή­ ματα *). 12. Λωί'.κατον, τήν θιίαν γραφήν Αποδέχισθαι χατ' έχιΐνον ίόν νούν, 8ν έχράτησι χαί «ρατ*( ή' καθολική τού Χριστού έχχλησία, ήστινος ion δ:αχρίνα*. πιρί τή; Αληθινής έννοίας χαί έρμηνιίας τΑν θτίων γραφών, χαί χατί τήν σύμψηφον συμφωνίαν τόν Αγίων πατέρων έχλαμβΑνων χαί έρρην«ύ*ιν τά iv rat; θιίαις γραφαίς νοήματα, ού μήν Si χαθώ; ή μχριΧή βωμαϊχή έχχλησία έρμηνιύιι αύτήν, Αλλά χαί τός λοιπά; τών αίριτιχών παρτξηγήστι; χα! Απροσφΰλους έβμηνιίας *) τών Ιιρών λογίων Αποστρέφισθαι τέλβον. 13. Δέχατον τρίτύν, τήν έξουσίαν ύπέρ τής Αφέστως τών Αμαρτιών, ήν έγγρΑφως διδομένην τοίς (ύσιβέσιν ή μέν Ανατολική τού Χριστού έχχλησία ίνομΑζιι συγχωροχέρτια, Λατίνοι te τούτα χαλούσιν Ίντουλγχέντζας, ύμολογιΐν δίδοσθαι μέν καρά Χρι­ στού έν τή Αγίφ έχχλησίφ χαί τήν αύτών χρήσιν τοίς πιστοί; σωτηριωτΑτην·) ιίναι καταφυγήν- δί­ δοσθαι μέντοι τΑ τοιαύτα συγχωροχΑρτια έν ίλη τή καθολική έχχλησία χαί παρά τών ττασΑρων ΑγιωτΑτων πατριαρχών, τού Κωνσταντίνουπόλιως, τού Άλιξανδροίας, τού Άντιοχιίας καί τού Ίιροσολύμων, φιιδομένως μέντοι χαί μ*τΑ πνουματιχής έπινρίστως «αί οίσπιρ 8«ί χαί βτ« tel, χαθώ; ή Ανατολική ixχλησία έν ταίς τοιαύταις ύποθέσοσιν Ακριβώς παρα­ τηρώ, ούχΐ 8’ te ή τ®ν Λατίνων καί έν τούτο:; προχωρώ Αλογος έλ«υθ«ρι6της xai χατΑχρηαις, έξ ής ’) tea xaxà ήχολούθησαν τή δυτική έχχλησίφ, ούθένα λίληθτ τών ΑπΑντων. Τύ te λέγέιν 'Αποχτχληρβμένω; Ιχ«ι τήν έξουσίαν τού διδύναι τούτα μίνος Ρώμης πΑπας, ψαύβύ; έστι προφανές xai τής τών Λατίνων Ατάπου καινοτομίας. 14. Αέχατον τέταρτον, ter» τών «ίδωλοθύτων χαί τού αίματος καί τού πνιχτού ματΑληψιν Απηγοραυμίνην ιίναι χαΓ «ικώλυμένην *), χαθώ; ύπύ τών Απο­ στόλων Απηγόρινται xai χιχώλυται, xal τήν Απαγύραυσιν τούτην Ιχιιν τύ κύρος «ai τήν Ισχύ». χ«ί κρατών·) έν τή καθολική έχχλησίφ τήν τούτων Αποχήν. Tà te ύπ4 τινων κακώς λιγόμονον φυλΑττισθαι μόνον τήν τούτων Απαγύραυσιν έν έκ«νφ τή χρόνφ, καθ'. 8ν ήν ή πιρί τούτων διχόνοια μςταξύ ·) ««i te o. ·) ««i *1 *) ·) ·) Τ ■) em. G. Xfteni' ttvi G. rswioars- ftrifun· G. έν·νω/«(' Μςζώας G. s*rse>«dHrvarv» θ' Ufa «* CT. A Chrieti ecclesia vocatur charta' condonativa, a La­ tinis vero, indulgentia, a Christo sanctae ecclesiae concessam esse profitendum est, earumque usum fidelibus esse refugium maxime salutare; concedi sane chartas istas condonativa· in tota catholica ecclesia et a quatuor sanctissimis patriarchis, Constantinopolitano, Alexandrino,. Antiocheno et Hiero­ solymitano, parce tamen et cum spirituali prudentia, et quibua et quando oportet, quemadmodum in hisce negotiis ab orientali ecclesia accurate observatur; dum e contre Latini hac in re insana licentia ac intemperanter progrediuntur, ex quo. quot quanta­ que maie occidentali ecclesiae consecuta fuerint, neminem omnino latet. Asserere autem, potestatem illa concedendi ad solum Romanum papatq unice pertinere, mendacium est manifestum insolensque Latinorum innovatio. ' 14. Quarto decimo, idolis immolata et sanguis et suffocata ne capiantur prohibetur ac vetatur, sicut ab apostolis prohibitum ‘eet et vetitum, hooque interdictum robur et auctoritatem habet atque catholica oedeeia adhuc rebns illis abstinet. Quod autem a' quibusdam perperam dicitur, horum ab­ stinentiam eo tantum .tempore servandam faisee, quo- de illis ambigerent ludasi et Gentiles, iam nunc vero sublata cause, tollendum sose et effectum,. • ·■ •Ok OONgtASTmOFOUTAMA 8YKODU8, Πί7 MN fsbraario 'IwWm t* χαί Έλλήννν, ήβη » τής «Mac πιασ­ μένης. tatv πχαβΟσθαι Moi τδ Απβτέλχσμα, xad èaAλυτόν «îm βήθτν ήβη *) τήν χρή· * «ύτών, Ας ψ«ύδος προφανές καί κάσης γέμον χαχοηθβίας xai άκιαφαλΑς έρμην»υόμ«νον Αποστρέφοσθαι. * M αόη·· έά·· betam oom aprae aaaa, iA toapoao» avâiAania· aportaai at ηαάνέ· aïoÜtia rofarto· periMÜoMqM ox iaterprotatlMM Aaetaa abneia»Awm· cat. 15. Δέχάτον κέμπτον, τοϋ μυστηρίου τοϋ γάμου 15. Qaiato Aaotaa», «Mraaoati Mtrionaii vixτάν δ»σμδν Αβιάλυτον «Ιναι πατά * )· τό Οδς ό >»ός euhu· Mt uKÜMolabile Mcaadoai UM: Çmm D—u συνέζ»υξ«ν, Ανθρωπος μή χαριζέτω. Εύλο­ cefulerit, kMM in fferti. Oua voro racta lagimom M eooditio adorit ad dneidiooi γου δέ χαΐ νομίμου αιτία; χαί ηριστάσΜ»ς δκούβης ai; χωρισμόν χα! Αάλυσιν χα! έξ 4ν ο! θβΐω xai divotiiamqM faciendwe, ai, qea faorit ox caoea lapol νόμοι χαΐ χανβν·; τής άγιας έχχλησίας xai ill» ot coptabaa, quae, at ooaiugii diaeolutio iuro <ύσββών βασιλέων αί νιαρα! χαί τά θβσπίσματα βη- indnlgorttor, ia divini» aacriaqua aaaetae ecclaaiaa Γτώς διωρίσαντο χαΐ άπηριθμήσαντο χτφαλαίβν χαέ legibua ot canonibua »ιήβ« pioran imperatonua αιτιών σνγχωρούντων χάτά νόμους τήν διάζτυξιν τοϋ novellia ac dooretia diaarle definiuntur ae numeran­ Ανδρογύνου, δύνατα: δ Ανήρ νομίμως χωρισθήναι tur, vir ab uxore tantum diacedere legitime potent. μόνον τής γυναιχός· «ί βέ φωραθή ή.γυνή μοιχ»υ- Si autem uxor in adulterio deprehensa ftierit, iua ομένη, δυνατοί ÿ Ανήρ μ«τά τήν Απ’ έχϊίνής 8ιάζ»υξιν habet vir, postquam ab illa diaeeoaerit, alterum χαΐ άΐς άλλον ουν«λβ«1ν γάμον Αν»πιλήπτως χατά matrimonium inculpate contrahendi, ex ipaa Domini τήν δ«σποτιχήν τοϋ σωτήρος Απόφασιν τήν χαραχτδς salvatori» sententia, qua dicitur: pM ob rtipniM, λόγου πορνιία; ) * Αποφαινομένην xâv‘) iwpl τούτου quamvis hae in re Latini prave sentientes alia at­ χαχώς φρονοϋντ»;- οί Λατίνοι Αλλα παρά ταϋτα 8ι- que ista doceant. ) βάσχουσι. Ϊ6. Sexto decimo. Hoc autem veluti fastigium 16. Δέχατον ίχτον, κιφάλαιον β’ lit! πάσι βόγμασί τ» χαΐ βιδάγμασι τούτο έπισφρθγίζομ»ν Ασφαλώς ennetia dogmatibus praeeeptisqlie imponimus fir­ ιααττυόμανον, τήν άγιον τοϋ Χριστού καθολικήν χαί miter credendum, sançtam Chriati catholicam et άχοστολιχήν έχχλησίαν άνωθ«ν Ac! όρθοδοξίμ βια- apoatolioam ecclesiam, quae, inde ab initio, ortho­ πρέψασαν·) κάί" «1ς τό βιηνικέ; δ:αλάμπουσαν χαί doxis semper praestitit et in perpetuum praestabit, συγκροτουμένην χανόσι τόν Αποστίλων χα! τών έπτά canonibus instructs apostolorum septemque univer­ οικουμενικών συνόδων χαΐ τών λοιπών τοπικών, (π salium ceterorumque particularium conciliorum nec δέ καί τών Αγίων πατέρων, συμφρονοϋσαν τ< χαΐ non et sanctorum patrum, cum quibus omnino con­ συμφωνούσαν ·) διόλου έχιίνοις, μήτ» ποτέ π«πλα- sentit et congruit, non unquam erravisse nec un­ νήσθαι μήτ» ποτέ πλανηθήσ«σθαι’), άλλ' i«i Ασφα­ quam erraturam esse, sed semper "firmam stetisse, λώς έστηκέναι έριιδομένην έπί πέτρας Ασφαλοϋς τής in firma orthodoxae nostrae fidei petra infixam.. Quapropter, quaecunque ecclesia ipsa tradidit ot βρθοβόξου ήμών πίστιως. Διό χρή τούς *»ύσ»β !ς χριστιανούς πάντα τά παραβοθέντα χαΐ σαφην.σθέντα declaravit, aa pios fidele» profiteri ac recipere ύπ" αύτής τής έχχλησίας δμολογ»ίν χαΐ Αποβέχ·σθαι oportet; quae decernit, decernere; quae sentit et χαί βογματίζ«ιν A δογματζ»! χαί διξάζ«ιν χαί φρο- capit, capere ac sentire. Omnia autem illi con­ vttv S φρον»! χαί δοξάζίΐ" πάντα δέ τά έναντξρ traria et schismata atque haereseq quaecunque ab αύτή·) χαί τΑ σχίσματα χαί τάς οίασβηποτοϋν αίρέ- illa damnatae et reiectae et anathematisatae, sa σ»ις τάς χαταδιχασδτίφας χαί Αποβληδτίσας χα! άνα- pariter a fidelibus damnanda sunt, reiieienda, aaoθ»ματισθ«ίσας ύπ’ αύτής χαί τούς «ύσπββΓς ωσαύτως themstilisnda, respuenda. Qui vero aliter Mp^dht χαταδιχάζιιν τούτα, Αποβάλλ»ιν τ» χαί Αναθ»ματίζ<ιν aut cum orientali ecclesia dissentiunt aut etna χαί *Απόμνυσθαι τού; δ' άλλως φρσνοϋντας ή τή orthodoxiam criminantur aut eius usus ooesueΑνατολιχή έχχλησίφ μή συμφρονοϋντας ή τήν δρθο- tudinesque calumniantur aut ab eius communione δοξίαν τούτης βιαβάλλοντας ή τά νόμιμα αύτής χαΐ discedunt, ii expellendi sunt ac reiiciendi. έθιμα σ^χοφαντούντας τής κοινωνίας αύτής Αποσχιζομένους Αποχηρόττκιν χαί Αποβάλλ»οθαι. Hanc catholicae ecclesiae fidem, qum, mise­ Τούτην τήν πίστιν τής καθολικής έχχλησίας, ήν έλέ»ι·) θ *ού νϋν όμολογ»! καί άποδίχιται ή έν Εύ- rante Deo, nunc profitetur ac suscipit quae eat in ρώπη χαί 'Atr.f καί Λιβύη χαί έν") τοίς ύπτρβο- Europa, Asia, Libya et in septentrionalibus parti­ ρτίοις μέρ»σι θτοφρούρητος Ανατολική έχχλησία ή bus a Deo custodita orientalia ecclesia, quaeque συγχροτουμένη παρά τών θτοπροβλήτων πατριαρχών constat ex divinitus electis patriarch» ConstantinoΚωνσταντινουπύλιως, Άλ»ξβνδρ«(ας, Άντιοχτίας καί politano, Alexandrino, Antiocheno, Hierosolymitano, Ήροσολύμων χαί τών αύτοχιφάλων ύπιρτίμων Αρχι­ ex honoratiMimie arehiepiacopi» primatibus, aaactieεπισκόπων χαί τών Ιιρωτάτων μητροπολιτών χαΐ τών | sim» metropolitis, religiossimis epieoopie et uni­ θοοφιλιστΑτων έπισχόπων xai κοντό; τοϋ κατ' αύτήν verso ipaius ecclesiastico ciero atque ordine, extra έκχλησιαστιχοϋ κλήρου xai τάγματος, ής έξωθβν ού- quam nemo salvus eoae potest, — ot ego in prae­ β*!ς δύνατ® αώζ«σθ®, χάγώ έν τφ παρόντι όμολογώ senti profiteor (aie enim loqui ac palam praedicare (οδτω γάρ όφ»ίλ«ι λέγτιν χαί παρρησίφ χηρυτταιν δ Christianum oportet qui nostrum inviolatum cultum τδ ήμέτπρον Αμώμητον σέβας ** ) έπαγγ«λλόμ«νος spopondit m sectaturum) et veraciter teneo, eoasιν * έχ ") χριστιανός) καί Αληθέές κρατώ χαί Ασπιρ que veluti scriptum a me promiMUja, coram ho­ έγγραφον έμήν δμολογίαν έπ * Ανθρώπων μέν έχφω- minibus quidem nuncupatum, coram angelis autem' ·) ίώι em G. *) Matth. XIX A ■) Mat». XIX. ». *) *) ·) τ) aror Mi G. ώακοέαοΜβν G. «ωιμωνοέοαν sol tvftffmfair G. wrxisvveô·»··*· Ρ· ·.) «πίνψ G. ' •I iU^ G. •ή A sua G. ■*) «d*M' ήμω ssA ··) IgUf M. OS*. Conon. Gaxmua. roaWXXXVU. - * OOKWANTWOPOUTAliX 8YNODÜ8, 1W mouse febraorio wi ■ ■·' 908 νουμένην, ίπ' gppQmv Mari τού dnpdrcu fiaoOAet invisibili Dee obaignatum, lare ot obtestor ante οφραγιζομένην nui 4μνυμι aut huquipTdpepm in' αύ- ipaam sanctam beatamque Triaitatem et per veno^ τής <ής Αγίας turi μαχαρί·; tputfiec xri xarta τών randa saoraqne Christi evaagoUa ita me servatarum’* φριχτών xal Αγίαν toO Χριστού -tfarntUtf· ούτβχς pacifice mente, ita me crediturum animo non ficto, Αχβιν pt riXixptvat1) τή ficnvelp, ota» xtnrsùtiv ps ita ·· custodituram omni contentione, integrem, ΑπλΑστη» τή παρβίφ, rifa» fits^uldtcstv ps icdato; incorruptam, inviolatam, immutabilem, inculpatam, rri; iwdptotv Axtpolav, ΑπαραχΑραχτβν, ΑπαρΑ- sinceram, in tabulis cordis mei alte infixam litterisβατον, AptrAHtcv, ΑΜβλητον, Αννπίαριτον, iv ori; qU* indelebilibus arctissime descriptam, ad extre­ πλαξί τής χαρβίας peu «ίς βΑβης έντητνοΜμένην xri mum usque apiritum. 8i vero pro recta doctrina έγχαχολαμμένην σιγανότατα γρΑμμασιν AvsÇaXriimt; neoease fusrit me proprium sanguinem effundere, μέχρι νήί*) τ*λιυταίας pou Αναπνοής,'' Mp ητών non paream, Chritto, a quo roboror, me totum βρϋών SoTpttasv si nul 8«ήαχι pt .τύ Ιβιον ripa committens, cui. gloria et imperium in saecula, προχίαι où prioepsnj πβποιΑώς έπ! τφ ένίυναμοΟντί amen. .■> μ«·) Χριστφ, ÿ ή ίύξα xal ri κρότος si; τούς αίφνας, Αμήν. Τοιαύτης τοιγαρούν ούσης τή; χα^αρώς xal ύγ-.αιCum igitur ita se habeat pura .aanaqUe et per-' νόύοης xal τιλ«ίας ύμρλογίας τή; 'πίστ«*»ς τών «ùot- fecta piorum orthodoxurumque Christianorum fidei βών χαί ύρΑοβύξνν χριστιανών χαί ofifls; ύφΐιλούσης professio, cumque ita animo credenda «it ac palam xri τή χαρβίφ motsùsobai χαί τφ στύματι καρρη- Β ore efferenda, ut in praesenti scripto exponitur ac σίφ4) 4μαλογ<1σ3αι, χαθώ; έξκέβή χα! ίιωρίσΑη iv definitur, plane et omnino Christianos omnes, qui τφ παρέντι, έφίίλοοσι χατΑ χρέος Απαραίτητον πΑν- fidem orthodoxam amplexati sunt, sive nati in ea τι; ο! τήν Αρβ-ίβοξον πίστιν ίχιιν έπαγγιλλύμινοι et a pueris instituti fiierint, utpote ex getite nostra, χριστιανοί, «fcs τού ήμ«τέρου γίνου; ίντ«ς έγιννί- in eaque ad ultimum perstiterint, sive a diabolo βησαν xri ΑνττρΑφησαν ix παιδάς iv αύτή xai—-honesti osore lacessiti quomodocunque deflexerint iripsivav *) μέχρι τέλους «ύτή, «!τ» Ιπηρίίφ τοΟ atque schismaticorum haereticorumque astutiisj μισοκΑλου βαίμονο; παρατραπένττς ίπώσποτ» χαί artifielia, fraudulentiis decepti ab huiusmodi proέξαπατηβένττς τοίς τών σχ-.τματιχών χαί αίρ*τιχών fossione declinaverint, atque quidpiam ex dogmatiπανοοργίαις xri μηχαναίς xri Αιαίταις τής τοιαύτης· bus traditiqnibuaque in ea comprehensio, aut mul­ ύμολογίας έξίχλιναν χαί ή πολλά ήιάλίγα ή μιχρύν tum aut parum, aut parvum aut magnum, aut . ή μέγα ή δλως -μίαν xspriav τών έμιαρκχομένών unum quidem-apicem, sustulerint et neglexerint αύτή ' ίογμέτβν χαί *) napaUatwv ήΜτηοαν χαί aut quomodocunque mutaverint, sive fuerint extra παρέβηοαν ή μντέβαλον 4π<·σο0ν, ή ΙξβνίΗν τής ήμ<- nostram ovile orthodoxorumque Christianorum Coe­ τέρας αύλής xri τής τών 4ρ3οίόξ«ν χριστιανών tum atque Christianam orientalis ecclesiae fidem 4μηγύρ<|>»ς ίτπΑρχοντνς βούλονται οΜαιρέτας προ- ampleeti et ChHsto, Deo nostro, adhaerescere σ«λ&«1ν τή χρ'.ατονύμφ πίσττι τής- Ανατολιχής έχχλη- sponte voluerint, eo, quod supra significatum oat. σία; χαί πρόσχολλη^ήναι Χριστή» Ιή» ΙΗήι ήμών, modo profiteri atque credere oportet, ac omnia. ούτως 6μολογ«(τωσαν χαί πιστ*υέτωσαν χατά riv q quae sacra hac confessione comprehenduntur, sinΑνωτίρω ύποίτιχΗντα τύπον χαί κέντα ri έν τή cere 'integreque suscipere, atque salutem in Christo (ιρφ ναύτη άμολογί^ <ι«ρι«χόμτνα «ίλιχρινώ; xri profecto concoquentur. Απαραμίΐώτως Απο8«χέσ·»σαν χαί πΑντως’) σω3ήσονται iv Χριστφ. 'Εξιδύ^ή *) xri συν«γρΑφη ri παράν έν ΚωνστανData et scripta sunt haec acta apud Constantinoτινουκύλχι χοινή γνώμη χα! συναινέσβ: χα! έπιχρίσςι polim, ooniunctim consentientibus et comprobantibus τών ύπογιγραμμένών - ivxrilba Αγι«·τΑτ«ν πατρι- et decernentibus, qui hic subscripserunt, Sanctissi­ αρχών, ίιρωτΑτων μητρφΜλιτών xri παντύς τοΟ mis patriarchis, sacratissimis metropolitis omnique ίύαγοΟς χλήρου τής Κωνσταντινουπύλ»·»; ri; χοινήν pio Constantinopolitano clero ad communem eorum, τών ένττυξομένων ώφέλ«-.αν, iv tai «ητηρίψ ,αψχζ·-φ qui lecturi sunt, utilitatem, anno salutis 1723, χατΑ μήνα φτυρουΑριον. menae februario. f, Παΐσιος έλέφ 9αο0 Αρχιεπίσκοπος Κωνστανf Paisius, miseratione divina archiepiscopus τινοι»πόλ«ι*ς, νέας -Ρώμης, xri rixoupsvtxb; κατρι- Conatantinopoleos, novae Romae, et patriarcha ' Αρχής rixsip χ«ιρί ίιπέγραψα xri Αποψαίν^ιηι xri oeeumenicus, propria manu subscripsi, et assero et ύμολογώ τούτην rivsu τήν έρΗβοξον πίσην τής xab' confiteor, hanc eeae orthodoxam fidem nostrae ήμΟς τοΟ ΧριστοΟ Αποστολιχής, χαΡολιχής xri Αν«- Christi apoatolioae et catholicae ecclesiae orien­ tali·. τολιχής έχχλησίας. t. Σίλβηστρος ίλέφ bsoO πατριΑρχης τής μ«Τ*λής D t Silvester, miseratione divina patriarcha TheoΗουκέλ««βς Άγτιοχ«ί·ς ο!χαίρ χβιρί ύπέγραψα xri. poha, magnae Antiochia·, propria manu subscripsi, συναΚοφαίνομαι xri βα^ηώ xri ίμολσγώ τούτην rivsa ot arntre ot confiteor, ha*e eeae orthodoxam fidem τήν ΑρΜβοξον rioav τής «·>' ήρέϊς τοΟ Χριστού nostrae Christi apoatolioae at. catholicae' eocleaiae Αποστολιχής, χβΑολιχής xri Ανοτολιχής έχχλησίας. orientali·. t Cbrysaafhua, miseratione divina patriarcha t. Χρύσανθος έλέφ. ΗοΟ ΧατριΑρχης τής Αγίάς π&λινς Ί«ρουσαλήμ^νχ«ίρ χ»ιρί ύπέγροψα xri Απο­ nanctae civitatis Hierusalem, propria maax sub- , φαίνομαι xri ύμολογώ τούτην rivoi τήν ίρώόβοξον scripsi, et eas oro ot confiteor, hanc esse ortho­ πίστιν τής xafl* ήμώς τού Χριστού Αποστολιχής, χο- doxam fidem nostrae Chriati apoatolioae et catho­ licae ecclesiae orientalia. Φολιχής xri Ανατολικής έχχλησίας. ') tUuifirit β. S «î« «■· β. ·) «toetri» «■· °·) Wpner O. ·) sal Se»Ur*v β. ♦) mtrrac G. ·) Qsas a raso Me nqwntar, mb habeatur Μ» »10 ΟΟΝΗΤΑΝΤΊΝΟΡΟυΤΑΝΑ 8YNODÜ8, 1727 ΒΜΜ februm f Hcracleenaia Gorayimu· propria mua Mbf '0 Ήραχλχίας Γιρθσιμος datif χ«ρ! ύπέτραψα * καί δμολογ· τούτην «Ινα: τήν όρθόδοξον πίσην τ»>ί •eripai, at eenlteor hanc aaaa orthodoxam fidam •atholicu aodaaiae orientalia. κθαλιχής xad Ανατολικής έκκλησίας. f Cyxicenaa Auxentiu propria nun aabocripaL, ' f Ό Κυζίκου Αύξέντιος olxaif χαρί ύπέγραψα χαί όμολογ· ταύτην «Ινα: ^jv όρθόδοξον πίστιν τής et confiteor bane aaaa orthodoxam fidem catho­ licae eeelaeiaa oriaataBe. παθολιχής xal Ανατολικής έκκλησίας. t Nicomediae·» Borephim propria nua »ubt '0 Νιχομηδ·!·; Stpaftlp olxtlp %tipl ύπέγρβψβ χαί όμολογώ ταύτην alvm τήν όρθόδοξον ■cripei, at confiteor hanc eoae orthodoxam fidem catholicae eccleaiae orientalia. πίσ»ν τή; καθολικής καί Ανατολικής έκκλησίας. t Chalcedonenaia Nicodemu· propria manu aubt Ό Χαλχηδόνος Νικόδημος olxaip χ«φ! Επέ­ γραψα χαί όμολσγθ ταύτην ·Ιν« τήν όρθόδοξον ■eripei, et confiteor hanc eaoe orthodoxam fidem catholicae eeeleaiu orientali·. πίστιν τής καθολικής xal Ανατολικής έκκλησίας. ή Ternobienaia Nieephonu propria mun «ubt Ό Τορνόβου Νικηφόρος οίκ·ίφ χχιρί. Επέγραψα χαί όμολογώ ταύτην dvat τήν όρθόδοξον πίστιν τής •cripai, et confiteor hanc eaoe orthodoxam fidem catholicae eccleoiae orientali·. καθολικής καί Ανατολικής έκκλησίας. t Pruaenai· Gregoriua propria manu aubacripai, t ‘0 Προύσης Γρηγόριος οίκ*ίφ. χ<φΙ Επέγραψα xal όμολογί» ταύτην «Ιναι τήν όρθόδοξον πίσπν τής et confiteor hanc eeee orthodoxam fidem catholicae eccleaiae orientali·. καθολικής χαί Ανατολικής έκκλησίας. t Antea Berrhoeenai· ac praeoea Hilybrienai» t Ό πρώην Bappcto; χαί πρό«δρος Σηλυβρίας β Μακάριος οίχ«(φ χ«ιρί Επέγραψα χαί ίμαλογώ ταύ­ Macariua propria muiu «ubscripni, et confiteor hue την «Ιναι τήν όρθόδοξον πίστιν τής καθολικής χαί eme orthodoxam fidem catholicae eeeleaiu orien­ Ανατολικής έκκλησ'ας. tali·. . f '0 Διδυμοτχίχου Παίσιος οίκιίφ χτφί Επέγραψα t Didymoteichenaia Paiaiu· propria muu «ubχαί όμολογώ ταύτην «Ιναι τήν όρθόδοξον κίστιν τή; •eripai, et confiteor huc eme orthodoxam fidem καθολικής χαί Ανατολικής έκκλησ'ας. catholicae eccleaiae orientalia. f '0 Μηθύμνης Άνθιμος olxalgi χιιρί Επέγραψα , t Metbymnenai· Anthimua propria manu iubχάί όμολογώ ταύτην «ίναι τήν όρθόδοξον πίστιν τής «cripai, et confiteor huc eme orthodoxam fidem καθολικής xal Ανατολικής έχχλησας. catholicae eeeleaiu orientali·. t Anchialenaia Callinicua propria muu rab>t Ό Άγχιάλου Καλλίνικος olxtlqi χ«ιρί Επέγραψα χαί όμολογώ τούτην «Ιναι τήν όρθόδοξον πίστιν τή; •cripai, et confiteor huc eaae orthodoxam fidem καθολικής χαί Ανατολικής έκκλησίας. catholicu ecclaoiu orientali·. t Cbienaia Daniel propria muu aulmcripai-. credo f Ό Χίου Δανιήλ olxaif χ«ιρί Επέγραψα, πισκύω Μ χαί όμολογώ χαί κηρύττω «Ιναι ταύτην τήν Ορθό­ autem profiteorque ac praedico hanc eoae ortho­ δοξον πίστιν τή; Αγίας τοΟ ΧριστοΟ καθολικής, Απο- doxam fidem auctu Chriiti catholicu apoatolicaeque eccleaiu orientali·. στολιχής χαί άνατολιχής έκκλησίας. t Dercenaia Nieodemu· propria muu «ubacrip·), ή Ό Δέρκων Νικόδημος oixalf χ<ιρΙ Επέγραψα χαί όμολογώ ταύτην ·1ναι όρθόδοξον πίστιν τής Αγίας et confiteor huc eme orthodoxam fidem «anctu Chriati catholicu atque «poatolicu eccleaiu. τοΟ ΧριστοΟ καθολικής χαί Ανατολικής έκκλησίας. SYNODUS DIOECESANA TARVISINA 1727 eeptembria 2-4. Bynodu· dioeoeauà Tarviaina, oelebrata a die 2 ad diem 4 menam aeptembrii uni 1727, aub Auguato Arohiepiaoopo Zueho, epiaoopo Torviaino. . Exatut conatitutione· aynodala· in opere cui titulua: Conatitutione· illqitriaeimi et reverondiaaimi d. d. Auguati Archiepiacopi Zueho, Dei Θ «poatolicu aedi· gratia epiaeopi Tarviaini, promulgatu in •ynodo dioeceaana, diebua 2, .8, 4 menai· aeptembria 1727. [Ituifn».] Tarviaii, MDCCCXXVUI, typia Qoaparia Plutu, typographi epiocopalia. Snperioribua annuentibua. Magnum in-8‘, 222 p. - ! f. — (Paria, Bibi, nat. B 3376). C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS 1727 octobris 4. Conatutinopohtuu aynodo aolemne ftiit, ut D mina hau aut: Paiaiu patriarcha. Geraaimna quoa epiaoopo· deposition··'1 punu multaverat, in Herecleu, Seraphim Nicomediu, Calliaieua Niceleberrimum monti· Atho monaaterinm Mognu . oeeu, Nicodemaa Chalcedoni·, Ananiu Tbw»· Lauru (τής Λαύρας) amandaret, in eo quaai in loaiou, Maoariu Bitybriu, laeobns Athenarum, career· cuatodiendo·. Quam agendi rationem Manari·· Philippopoli·. Diouyiiu· Methymnae, ugre ferent·· monnohi Λαυριώται aynodum mieeia Daaiel Chii, Cyrille· Dryetru. — Die· ver· iaBtteria rogarut, ut eonnetudini ipaia moleatiaaimu •eripta 4 octobri· anni 1727. nantium remitteret. . Praeibo· uanernat aynodi K tabulario Magnae Lurae epiatoIam , edidit aatbtitee, qai data ad menaebo· epiatola bene Aiexuder Eamerpbopnlu· moMehu· in Εκκλη­ pottieiti profaaaiqu aamt hno w ana ampliaa epi- σιαστική Άληθαίρ, t XX111 (IMS), p. 447. •oopoa eutdee emiaaqrty, Antiatitum iliorum no- m· 911 CONCILIUM PROVINCIALS TARRACONENSE. 1727 oetobris 12 912 CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE 1737 Octobris 13 - decembris 31. Caecilium Tnrraoonepse, par illustrimimum et A requiramus, quod abjectum est, reducamus, quod rererobdimimum d. d. Emmanuelem de Samaniego confractum est, alligemus, quod infirmum eat, conet Jaca, archiepiscopo Tarraconensi, celebratum a •olidemusp quod pingue et forte, custodiamus. Hoc die 12 mensis octobris sd diem 21 mensis decem­ ipsum intonat nobis concilium Tridentinum pro bris anni 1727. moderandis moribus, corrigendis excessibus, con­ cilia provindialia jubens renovari. Ea nobis pro Convocavit concilium Tarraconem eique prae­ corrigendis excessibus ratio ineunda est, ut pro vi fuit illmus archiepiscopus d. Emmanuel de Sama­ et modo morborum aegrorumque natura medicinam niego et Jaca; interftierunt vero illxhi domini d. accommodemus, nunc levibus admonitionibus et Bartholomaeus Camacho de Madneno, episcopus objurgationis remediis errata castigantes, nunc Dertusensis; d. Raymundus de Marymon, episco­ acriori curatione pro delicti gravitate utentes, pus Vicensis; d. Bernardus Ximenes - de Caecante, denique exuiceratia membris ferrum et ignem epiacopua Barcinonensis ; d. Petrus Copons et de B applicantes, quemadmodum mali ratio et conta­ Coppna, episcopus Oeruudeasi»; et procuratores gionis periculum postulabit, in omnibus tamen me­ illmorum dominorum d. Franoisci de Olasso Hymores semper patres nos esse, non dominos, me­ pensa, episcopi Illerdensis; d. Simeoni· de Guinda dicos agere benignos, non chirurgos laniantes; in et Apettegui, episcopi Urgellensia, et d. Thomae BrotoZet Peres, episcopi Celsonensi»,' itum abbati­ spiritu ergo lenitatis, ut monet apostolus, populi nobis conqredlti instruendi sunt. At si speculatores bus. syiidicis, prioribus et procuratoribus mona­ aumutt .rr. pp., ut vere sumus, magnopere nobis steriorum, capitulorum et communitatum provinciae timendum est, - inquit magnus ille vir, exemplar ecclesiasticae. praelatorum sanctus Carolus Borromaeus. magnopere Celebratae sunt a die 12 octobris usque ad diem timendum, ne a Domino arguamur et perstringamur. 21 decembris, 24 sessiones. Si speculatores eratis, cur caeci, si pastores cur gregem commissum errare permisistis? Si sal Al/ocutio habita ab ilhutriteiaao at reverendiaaitao terrae, quonam modo evanuistis? Si lux eratis, d. d. Eaunaamle da Saauntiayo et Jaca, ia prima cur sedentibus in tenebris et umbra mortis non tfttioae. illuxistis? Si apostoli, cur apostolica virtute colla Secundo jam adsumus, rr. pp., hoc ipso loco, superborum non humiliastis? Si os Domini, cur ubi semel anno superiori. Spiritu sancto duce, con­ muti? Si vos huic oneri impares esse sentiebatis, gressi, in eam curam incubuimus, ut pastoralibus cur non abjecistis? Si pares, cur ita desilies et * nostris studiis succurreremus animarum saluti et C négligentes? Has horribiles irati judicis voces noopitularemur pietatis operibus jam pene deflores­ biacum, patres, animo menteque reputemus, ut iis centibus. Quo in genere, etsi a vobis, rr. pp.. vel atque adeo aliis excitati in hac sacrosancta tam plurimum elaboratum esae videatur, tamen si gravium rerum tractatione non remisse, non leniter, ahimadvertimus provinciae bqjus statum, quem vos non timide, aed sincere, sancta conatantique sollici­ etiam optime nostis, is est, ut multa adhuc desi­ tudine, quod in nostro officio nostroque ' munere derentur ad operis inchoati consummationem et positum est, agamus et. Spiritu sancto duce, per­ perfectionem; praesertim eum ea, quae praeceden­ ficiamus. Aderit profecto, aderit coelestis ille tibus conciliis sancita sunt, ita se habeant, ut vel Pater luminum, a quo omne bonum et omne do­ nostra, vel aliorum culpa, illa executi simus non num perfectum, laboresque nostros affatim remune­ plane omnia. Scitis, rr. pp.,. quae a nobis insimul ratura·, qui opem auxiliumque in tempore oppor­ praescripta sunt de vita et honestate clericorum, tuno haudquaquam negabit, neque misericordiam de modentia tam viria, quam mulieribus Christianis suam in finem abscindet. Tu ergo. Domine Deus ordinata, de sacra rectaque observatione festorum, omnipotens, qui juasisti seniores septuaginta de " de silentio, veneratione eaque summa, qua par est, populo a Moyse convocari ad ostium tabernaculi Deum in templis colere et deprecari. Dia certe foederis, illiaque eodem loeo commorantibus adesae, omnia, ut acta sunt a nobis fortaaee diligenter, aio atque unum eumdemque spiritum largiri dignatus pariter nostrum fuit, et' est, et erit semper eadem Aristi, quique apostolis tui· in uno loco congreexequi vel diligentissime : parum quippe prodeat q getia Spiritum sanctum tuum misisti, eorum mentes optimo consilio decernere, nisi quod decretum est, ÿluminasti, corda usque adeo accendisti, ut, incre­ •adulo praestetur ; nam. ut acieatia dabat esse eun dibili ardore inflammati, universum orbem, secundis virtute copulata, eia decretorum constitutio cum praedicationibus peragratum, Christianum reddi­ exacutione in primi· conjuncta, alioqui parram derint; nobis quoque, qui quanto inflrmiores sumus, affert utilitatem, vel certe nullam. Itaque cum tanto ptaa his auxiliis indigemus, adesto, quae­ operi· nostri suseepti ratio conficiatur et quasi sumus, mentes nostras divini tui luminis splendore confletur duabus hisce partibus, legunfseilieet opti­ illustra, bonitate foro, sapientia rege, moderare, marum sanctione at exacutione, in hae no· fidei·· at una mente, uno consilio, nno divinae caritatis esse oportet, in illa pradratss; m prudentiam in ardore conglutinati, ita munera nostra officiaque •auctando praestitimus, fidam in exequsndo prae­ exequamur, ut tandem sempiterna illa gloria in te stemus, necasse est, ut et prudentes coram Domino nno Deo trinoqne feliciter perfruamur. Arnen. et fidei·· «arvi inveniamur. Eooe, fr. pp., ft> conventu hoe episoopoM ceterorumque provinciam eonatitueatium propositam VI sessio. Patres societatis Jesu libellum sup­ eri nobis stadium curationi· et Bostrae et uoatri plicem de beatification· venerabilia patria Petri gregi·. Quasi in specula positi sumus, ex qua Qaver ad eoaciham dederant; quod, eorum peti­ singulis provincia· nostrae partibus circumspectis, tioni libenter annuens, hujusmodi preces as. ponti„i.o,ii»· eis CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE, 1737 octobri» 12 »14 Beatiarime pater! h templis altaria. Liceat, beatissime pater, heetees TarraeonenM eooeütem, ut suam provinciam ad appellare beroem, quem jam sanctum fere omnes virtutum exemplum excitet, pro obtinenda beati­ una voce eompeUant. Id erit sju» virtutibus st fication· venerabili» Petri Claver, o societate JasU, miraculis debitum, Tarraconensi oonciBo et socie­ qui fuit earum speeuhun, se ad pedea sanctitati» tati gratum, perutile Indiarum et Gothoteuniae veatrae confidenter provolvit; poscit enim ad béati- populis, quae sic ferventius, quam legibus in con­ fieationem virum, quem heroicae virtute» ao santei- cilio sancitis, in virtutis amorem accendetur. moniae eonstaae opinio tot confirmata miraculi» ad. Utinam ita faxit Deus, et ut ita flat, beatioanoniiationem jam dudum poscere videbantur. tudibem vestram ad eccleeiae utilitatem, quem­ Potiori id etiam jure repetit, quod hic »ecun- admodum enixe ab eo precatur concilium, con­ du» societatis Xavertea in hae provincia natu» eat; servet incolumem. et hinc animi robur expresait, quod decebat in­ Datis Tarracone, die tertia mensis decembri», fractam totiu» ecclesiae occidentalia columnam, anni millesimi septingentesimi vigesimi septimi.' nam dum innitatur Indiarum illa Carthago, novum Beatissime pater, sanctitatis vestrae obsequenregnum Scipione nullo delebitur; aiatet enim in tissimi et devotissimi filii ac servi, episcopi, ab­ venerabili Petro Claver, et super hanc petram no­ bates, priores e( alii ecclesiastici viri in hoc con­ vam Chri»tua Indiae roboravit ecclesiam, ne portae cilio provinciali Tarraconensi congregati. inferi advenu» eam praevaleant. \ Entmamul, In hac etiam provincia per baptismum fuit na- g archiepiscopu» Tarraconensis, praeses. tua eccleeiae, pef quem eentena animarum millia » ad oceaui undae renascerentur; in hac poet tyro- oinii biennium ae votorum catenie societati servum VII sessio. Byndiei capitulorum petiverunt, «ut adstrinxit, qui tot aervoe catholicae religioni» jugo de colore limbi almutiarum, quibus uterentur docsuaviter catenato» vera Jibertate donavit In eadem tores, aliquid certi statueretur. Qua de re illihus suum orientem habuit sol ille, qui in occidenti cre­ episcopus Vicensis et reverendus abbas Poblctanus vit uaque ad perfectum diem; hic emit optimu» designati sani qui inquirerent. mercator talenta, quae tot lucra Chriato Domino pensitarunt ; multi» enim anni» Coelaonae, Gerundae, XI sessio. Barcinone et hic praesertim Tarracone eocietati» jam religiosus degit eo tantum intentu», ut sa­ Supplicatio concilii provincialia Tarraconenaia domtao pientiae thesauros virtutumque merces congereret, noatro papae directa, vapor dierum featomm munero miauendo. adamantinam maxime constantiam, pretiosam mar­ garitam castimoniae in ejua cadaveris integritate ' Sanctissime pater eatis .praefulgentem, et aurifodinam caritatis, qui­ Synodus provincialis Tarraconensis post oscula bus Indiae ditavit inoptem. Ne tamen extraneos pedum b. v. humiliter ac reverenter' exponit'), locupletans, suos vacuos relinqueret, natale »olum, quod in sessione habita sub die 18 novembres quod vivus odit ut exilium, mortuus amare coepit ,, proxime praeteriti, agendo de reformatione et ut patriam: eam siquidem tot cumulat e coelo super salutem animarum invigilando, sedulo disbeneficiis et tutatur miraculis, ut eorum fama con­ quisitum fuit, quodnam remedium videretur profi­ cilium excitarit ad illius beatificationem a sancti­ cuum et opportunum ad sanandum abusum in dieta ■ tate vestra postulandam. Id etiam exigit ab ec­ provincia communem nimis, quo praeceptum eccle­ clesia catholica veterana ! phalanx societatis Jesu, siae de omittendo diebus festis servili labore pas­ cujus dum multi milites, ut apostolioam sedem a sim atteritur, quem abusum in lacrymabilem rui­ rebellium impetu defendant, circum Romanum pon­ nam animarum confeesarii, poenitentiae sacramen­ tificem, ut fideles custode», excubant acuentes ca­ tum ministrantes, te dies magis invalescere cum lamos, in Europae tetius'campum p)ure» emicant; dolore cordis intrinseco deplorant: et habito super inde »; Xaverium et ven. Petrum Claver duces se- haec maturo tractatu, unanimiter visum fuit, prae­ quuti, invadunt Indica gehennae monstra Herculani fatum abusum originem inde traxisse, quod nimi­ pugile»; ignorantiam, schismata, idololatriam, hae- rum fideles, tam mechanicis operibus insudantes resis lemaeam belluam, serpentem antiquum dae­ quam agrorum culturae, falsa quadam specie ne­ monem et mortem, etiam impetunt, eo triumpho, cessitatis a praecepto se eximi facile putant hisce ut quotquot hydra post natam societatem pullu-- rationibus; primum etenim provinciam Tarraconen­ lavit capita, tot illi cum sui capitis periculo in sem, montibus passim oppressam, quasi quotidiana acie subjugarim, vel divini verbi gladio reciderint. cultura egere inquinnt, ut terra semen suum ger­ Est plane Jeeu sociatae, beatissime pater, po- β minet. Deinde tribnta seu vectigalia imposita pulu» Israel, quem elegit Deus, ut currum Pba- super frumento, vino et oleo et super omnia raonis et exercitus ejus infideles demergeret in operq ’) manuum suarum indispensabiUter ense mari rubro multorum martyrum sanguine. Ea est pensitanda, communi consensu allegant. Denique tabernaculum divinae gloriae, sanctorum officina, addunt, quod festa de praecepto te bec provincia sapientiae palatium, dexterum ecclesiae brachium, colenda sunt quam plurima, quia, demptis, quae apoetolioorum virorum seminarium, quorum cultura ex voto, titulari seu patrono in singulis respective repletis Europae campis ubertate, non modo splen­ locfi coluntur, nonaginta et unum de praecepto dent in ecclesia duo florea confessorum a sancti­ numerantur: sieque, qui ex vultus sudore et labore tate vestra benedicti, aed speciosa jam Aciae et mannum vietum ■ emunt, miserrime pereunt, nisi, Americae deserta Jeauiticis inebriata sudoribus diebds festis,, laboribus alioquin vetitis incumbant. pinguescunt. Totam hanc inclytae societatis glo­ Hasce causas, quae veritatis speciem nonnunquam riam Tarraconensis provincia ducit suam; hic enim prae se ferre videntur, ut, necessitate compulsi, magnus ille parens Ignatius societatem concepit, diebus festis sine peccato laborent rusticani, crequam Romae peperit; Ibidem a venerabili Petro Claver seminatum eet, quod te America Jesuitee * tt» eurrexian» en. it, colligunt ; quamobrem, beatissime pater, cui jamdiu ’) *8tagalaris promu -est hs« cm» Mtallo tmper aras in eordis penetralibus fartim erigit devotio, fnvunlo « mtpar omnia opera), tbrta··» atailiba» ror«aosMem haerioe) explicatar. erigat jam palam beatificationis honor in societatis bia paalad VIII /h>pr 915 CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE, 1797 oetobri» 19 91β brius, qusun oportet, contexit humana cupidita» et A· XX sessio. Actum est de miaaa oonvantaaH vivi» adeo coloribus depinxit, et vera saepe trans­ pro fundatoribus et benefactoribus' et de mima gressores punire et evitare scandala nequeamus. parochiali pro populo. Facta constitatione do Cupiente» ergo tanto damno oecurtetay ne cultu» quotidiana missa eonventuali in oathedralibus, con­ festorum de medio tollatur, ricam fait oonoiho cilium de missa pro populo diqbus festis applicanda provinciali, ' debita cum reverentia- et humilitate, decrevit, per cardinalem Hispanum Belluga recur­ ' v. b. suppKoiter exorare, quatenus indulgere digne­ rendum eese ad a. congregationem concilii, ex­ tur, vel ut dierum festorum numerua minuatur, vel ponendo extremam paupertatem parochiarum et •altem in aliquibus fidele·, audita missa, laborate gravissima damna, quae, si ilis» parochi, propter valeant, manentibus, cum obligationeintegve prae­ defectum* congruae sustentationis, desererent, oriri cepti, omnibus diebus dominici· per annum, diebus possent; .simul etiam rationes, quae item collegiatis natali» Domini et 'sequenti ·. Stephani, circum- faverent, proponenda» esse. cilioni», epiphaniae, resurrection» et sequentis diei, Constitutiones hujus concilii promulgatae sunt aacenaioni» Domini, pentecostes et «equenti» diei, ab ilitho domino d. Emmanuele de Samaniego et et festo corpori» Christi, ». Joarini» b'., m. aposto­ Jaca, hoe modo: lorum Petri et Pauli, ». Jaco)>i sq>o»toli et omnium DON EMMANUEL DE SAMANIEGO ET JACA, m., ac etiam quinque festivijatibu· b. v. M. (scilicet purificationi», annuntiationi», aasumptioni», nativi­ archiepiecepeu Tarrecotteifrie, Hitpmtiarwet priettu, tati» et purissimae conceptioni»), dummodo reliqui» B Ad futuram rei memoriam. Communia adeo et diebu» de praecepto, audita mima, tuta oonacientia constans consensus est, tum apud theologos, tum fidele» in hac provincia Tarraconensi demorantes item apud canonist·», promulgationem legi» desi­ laborare publice valeant. Hoc gratuitum donum, derari, ut subditi ejus obligatione obstringantur, .utpote unicum ao salubre remedium aninjarum, quod non solum in humanis, sed in divinis quoque concilium provinciale flexis genibus srb. v. humi­ idem observari asseveret. Lex enim divina et liter expostulat, utque apostolicam benedictionem evangelic· non momento temporis obligare coepit, aibi impertiri dignetur ». v., pro coju» incolumitate sed paulatim, ut scilicet promulgabatur, neque ad bonum totiu» ecclesiae Deum optimum maxi­ omnino ejus praecepto homines adstricti qunt, do­ mum deprecari .diu noctuque non supersedebit. nec sufficienter edicta et praedicata fuit. In con­ .Datum Tarraconae, die 12 dec. anno 1727. ciliis quoque' tam 'generalibus, quam provincialibus B. p. — V. b. humili» et obsequentimimu» filius ea patrum cura praecipua erat, ut eorum sanctis­ Kmmonvel, archiepiscopua Tarraconensi», praeses simi canones quamprimum promulgarentur. Nos synodi provinciali» Tarrac. De mandato dictae », ergo horum sacratissimis vestigiis humiliter inhae­ synodi provinciali» : Igaatiu» Casanonr^ot et eecret. rentes, imo ea reverenter deosculantes, praesentes constitutiones sacri concilii provincialis hac nostra Brere coneeetioetit anniMH» wppticafimei. civitate Tarracone celebrati, anno millesimo sep­ Venerabilibus fratribus nostris metmpolitano tingentesimo vigesimo septimo, praelo mandare et Tarraconensi [et] ooepiscopis in concilio provinciali C promulgare praecipimus. congregatis Buvxdictp» papa XIII. I I CONSTITUTIONES. • I ' . ■ · Venerabiles fratres nostri, salutem et apostoliI. cam benedictionem. Superabundavimus gaudio, cqm synodales littera» a fraternitatibus vestris ac­ Praedecessores nostri tollendis ac eliminandis, cepimus ; et pastorpfem caritatem perspeximus, qua qui irrepserant, abusibus sedulo intenti, institutiones f custodire vigilia» super gregem vestrum' Deiqu» et permutatione· beneficiorum personalium (quàe ab honorem tueri et augere satagitis. Nihil enim immemorabili in hac nostra Tarraconensi provincia gratius nobis et jucundius esse poterat, quam ut erigi - et institui solent) optimis ac saluberrimis insigne» ecclesiarum istarum patres de divino cultu legibus jnunierunt. Quia tamen cupidorum homi­ et animarum salute sollicitos, proposita opportuni num versutia eas perperam interpretatur aut igno­ servandae disciplinae et levandae necessitatis ra- rare praetendit, sacro approbante concilio, antiquis . tione, ad hano ecclesiarum magistram recurrente·, aliquas superaddere et omnes simul, ut unico conexciperemn·.' Quod igitur festo· die· ad ingentem spiciantur obtutii, cogere perque capita digerere istic numerum excrevi··· et, obtenta alendae vitae constituimus, quo facilius-observentur, et vis omnia necessitate, vetiti» laboribus aditum jam late in posterum fraudibus praecludatur. aperuisse significastis, nec salubrius remedium esse D 1. Pecuniae in tabula, .banco, deposito, vel censuistis, quam ut in aliquibus festis diebu» christi- v thecassio licet tuto et securo reconditae, non valent fidele», audita miaaa, laborare valeant, integra re­ pro dote vel augmento dotis personatas valide et manente praecepti obligatione in ceteri» festi», quae licit· deservire; sed praecise in censualibus, vel in synodali'epistola numerasti·-' sapientissimum con­ aliis redditibus perpetuis; aut praediis fructiferi», silium confirmamus et collaudamus ; atque ut frater­ non super bonis dotantis, nec ejus, qui patronus nitates vestrae eo pacte conscientiarum securitati efficitur, sed super aliis recte collocatae esse de­ ei ecclesiasticae observantiae prospicient, cupidius beant et investitae, sub>.poena nullitatis institutionis. * et commendamus. Dum autem Tarraconensi pro­ 2. Beneficiorum personalium permutationem vinciae gratulamur synodalem celebritatem veteri» ordinarii permitterv^non valeant, nisi elapsis, sine disciplinae deoora aemulantem, fraternitatibus ves­ dispensatione aliqua, quadraginta quinque diebus, tri» apostolicam benedictionem peramanteriihper- ab institutionis die antea numerandis, sub poena timur. Datum Romae, apud sanctum Petrum, sub nullitatis permutationis. annulo piscatoris, die vigeaima secunda maii anno f 3. In ipaa erectione personatus declarandae millesimo septingentesimo vigesimo octavo, ponti- sunt sppeies piorum operum, in quae illorum red­ ditus, in casu extineûdnia, convertendi et distri­ ficata» nostri anno quarto.' . Carsfn», aaehiepisoopus'Emiaseniu. buendi tarant. Quae declaratio, non sub dansais . - . Locus -f sigilli. f -1 . generali omnia opera pia complectent·, sed sah ' -Λ * *·Λ < 7.-'; ίΛ ■ ; w._' ; » . -- CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE, 1727 sctobria 12 »17 »1· 8. Ad haec, etsi beneficia personalia ita jnactim vel disjunetim designante,* fieri poterit. A Redditus autem personatuum, quorum institutiones nuncupata sint, qaod non ut ju perpetuum bene­ mi permutationes contra formam hid tribus capitificia remaneant, sed ad vitam aliquarum perse bu< praescriptam exsecutae fuerint, ordinarii in pia narum ecclesiasticarum dumtaxat instituantur, et opera sibi benevisa, pro sue arbitrio et conscientia, postea eorum redditus in alios pios usus applicen­ tur : nolumus tamen, quod haec applicatio, fieri inemisibiliter convertant. 4. Nullus personatus sine auctoritate et de­ permittatur ultra tres pernonatariorum vita* ita creto ordinarii erigatur, permutetur, aut extingua- nt ai tertius personatas obtestor do illius «redditi­ tur; iliorumque extinctionee, ad hujusmodi effectum, bus, non disposuerit ia aliquam piam causam, ex locorum ordinariis nolae fiant intra Mxaginta dies his, quae in fundatione designatae fuerunt, dispo­ (terminum, triginta dierum in constitutione secunda sitio ad ordinarium devolvatur. Quamobrem in­ anno millesimo sexcentesimo nonagesimo nono a hibeantur ia posterum fundatores hanc facultatem bonae memoriae d. Josepho Llinis edita praefixum, ordinariis secundum jus et consuetudinem com­ benigne ampliantes); alias ordinarii redditus ex- petentem imminuere; adeoque eis non permittatur tinctorum personatuum in opera pia,'e\ designatu in fundationis limine illa clausula, aliquoties prae­ in limine timdationisv sibi benevisa ‘ similiter con­ postere apposita, qua determinabatur species piae vertant; haeredes autem et manumissuros obtento­ causae pro casu, quo ultimus personalis beneficii rum personatiiuni, qui istorum extinction» notitiam obtentor obierit, tali non facta determinatione seu habuerint, nec non notarii, in quorum posse perso- b dispositione, eam ea derogaret ordinario libertatem * natuum «extihotio sive inter vivos, sive in ultima disponendi de redditibus persortatns, concernam se­ voluntate confecta fuerit, infra terminum praedic­ cundo et tertio obtentoribus. tum, ordinario notam facere, sub excommunicationis 9. Et nt omnis deformitas vitetur in institu­ majoris latae sententiae poena, obnoxii sint. tionibus persouatuum, statuimus, quod una prae­ 5. Ordinarii institutiones vel extinetiones per­ scribatur generalis formula amploctens omnes supra sonatuum pro pia causa maritandi, vel in matri­ memoratas clausulas et conditiones, qua uniformiter monio carnali collocandi puellas, seu ad studentes utantur in postorum omnes euriae ecclesiasticae in litteris erudiendos erectas non admittant, nisi hujus noetrae Tarraconensis provinciae. exprimatur, tam puellas, quam studentes vere pau­ 10. Tractate* omnes, seu conventiones de perperes, juxta suum statum, esae debere. Eveniente sonatu fundando sub tali dote, illoque permutando autem piorum reddituum distributionis casu, erit cum alio beneficio, nullatenus fiant, niai dependen­ ordinariorum pro tempore indagare et prudenter tor a voluntate ordinarii; cui, ante personatus judicare, an puellae, vel studentes, pios redditus fitndationem, omnia pacta iliorumque circumstantias postulantes, vere pauperes juxta suum statum sint partes referent et exponent, licentiam petentes; et dici valeant. quam ordinarius (si dolym omnem ac fraudem Ii. . Capitale dotis beneficiorum personalium, cessare viderit) poterit impertiri; exprimens postnullo titulo flulloque praetextu, etiam applicationis modum in decreto, quod in personatus institutione in pios usus faciendae, extinguatur sub poena ex­ L’ interponere debebit, ae Jam ante fundationem ex communicationis majoris latae sententiae, et si ob­ juxii» caiuie suum ammum moMntihus licentiam tentor personatus doli vel fraudis in extinctione deditee. memorati capitalis particeps fuerit inventus, ultra 11. Insuper in omnibus ecclesiasticis curiis dictam poenam, teneatur dotem de bonis propriis, appellatione omni rejecta, iterum statuere, privatus­ specialis aliquis destinabitur liber, in quo decreta que ipsor facto remaneat tali personali beneficio, omnia institutionum, permutationum ac extinctiode quo, vel de ejus redditibus, loci ordinarius in num omnium personatuum originaliter descripta . causas pias sibi benevisa·, juxta tenorem institu­ maneant, cum expressione piorum operum, reddi­ tionis, disponat. Notariis autem, sub eadem ex­ tuum et censualium, quibus dotati primitus fuere; ' communicationis poena, non liceat instrumenta, in ne, ob istorum ignorantiam (ut saepe saepius con­ quibus talia capitalia extingui cognoverint, nec ob­ tigisse vehementer dolemus), plura pia opera misere ligationes indemnitatis sub quocumque praetextu pereant et evanescant. conficere ; imo talia instrumenta et obligationes, dc quibus fraudem vel collusionem aliquam suspi­ cati fuerint, ordinario denuntiare teneantur. 7, Ut autem haec stringant fortius inviolabiliterque observentur, in ipso limine fundationis personatus exprimet fundator: Et (inssquendo cois- Q •MCtMdmsM hujus promncùw conetitutionesgae con­ ciliorum Tarraconensium) solo capitale perpetuum integre permanere uuUogue praetextu unguam extingui, eolummodogue annuas redditae in pia opera * supra expressa conrerti, nullatenus autem dotem rei partem dotis; cum firma et determinata roluntae mea sit, good ista nunguam incernatur. Insuper in eadem fandatione declarabitur; Quod in casu lui­ tionis alicujue consuatis, depoeiium in tabula, thecasslo capituli, tel alicujue communitatis, aut alio · loco publico omnino fieri debeat, eub poena nuUitatie luitionis, a guo letari non possit, nec smertiafi tine' • ordinarii decreto, eub eadem pbena; nec in faegrem possessoris, tel patroni beneficii personalis. Denique in eodem fundationis limine transcribetur dispositio supra fi 4 apposita^de notitia ordinario danda infra Mxaginta diee, eveniente personati» extinc­ tions. 7· . . W' . , ■ . '. ■ 12. Denique, ut omnium, quae in hac nostra perpetuo valitura constitutione statuta, praecepta et prohibita sunt, ignorantiam nemo praetendere praesumat, volumus, quod illa in vulgari' lihgua traducatur, M in utroque idiomate. latino et vul­ gari, typis iqandpta, retineatur pappus et obvia, tabellae ligneae affixa, in omnibus curiis ecclesias­ ticis, archiviis capitulorum et communitatum pres­ byterorum in sacristiisque suarnm ecclesiarum. Oportebit etiam ad uberiorem notitiam, quod in materna lingua traducta ab omnibus parochis, semel in anno, in die ab ordinal* -· praefigendo, inter missarum solemnis coram populo congregato legatur et evulgetur. II. ParoChi ineieiant doctrinae rhriitmiu institu­ tion*, tum populi, tum puellarum et puerorum. _ omnes christifideles _________ teneantur, ________ , pro auo ' Cum captu, scire, quae ad rpligionis Christianae subatantiun pertinent : mysteria, scilicet fidei, 'quae tiam quae continentur in symbolo, praecepta decalogi ab omnibus servanda, sacramenta quoque, saltem ea, quae ■MMMarjp ab unoquoque suscipienda aunt; tarn -5 -ï «19 OGNOTUUM PROVINCIALE TARRACONENSE, ITiToctohrisn MO dessnm qu·' a Du paiera et sperare totale·: ' ΙΠ. OttrieU «s «Mnis crartitatis mdeosra msnisSsrto» sedulo ao, diligenti studio in H* srudiendi sut a" putoribus. Ideo antiquorum MMUM ie suri Maxiaepeto oportet, eoa, qui raaotuario dura eoncilii Tridutini statati» iahaaraataa a. a. c. de­ viant, ra in omaibas tamquam Dei ministro· ex­ cernimus, at omnes parochi, tom saaeuWes, quota hibere, vitamqus ae nor·· suos ita omnino com­ regulares per μ oat, si legitime detineutaa im­ ponere, juxta nudat·· ooncilii Tridentinl, at pedimento, per vires idoneos, ab ordinario appro­ habitu, gestu,. ineessa et sermone nil ni» grava, batos, omnibus diebus dominicis ae aliis fasti·, modestum m religione pluam prae ' m ferant, intra missarum solemnia, populum, st stata bora levia etiam delicta, quae in ipsis maxima essent, post meridiem, puerOs et paellas diserte ae verbis effugiant, ut eorum vita et exemplo populus ad captui audientium aooommodatis, modo anum,' pietatem et ad Dei cultum assidue instruatur. modo alterum ex praecipuis doctrinae Christianae Quamobrem plura a summis pontificibus et sacris capitibus docere teneantur, per tempus unius horae conciliis de clericorum vita et honestate salubriter quadrantia intra missam et dimidiae horae post edita ftierunt decreta. Quibua inhaerendo, con­ meridiem. Parentes quoque eorum admoheant, ut stitution· provinciali X quae incipit : Nemo militent filios ac famulos domi, bonis moribus ae exemplo Deo, de vita et honeetate clericorum, sub excom­ instituentes, ea, quae ad doctrinam Christianam municationi» poena, clerici» in sacris ordinibus con­ spectant, frequenter doceant; crebro repetentes, stituti· prohibetur ministros et famulos esse laicaquae h . parochis audierunt; quodque praedictos rum personarum eorumve mensab ministrare; neo mittant ad ecclesiam, quam primum statuta hora non feminas cujuscumque status eisdem clericis sono' campense convocabantur; in parochiis autem inuti eorumque manibus vel brachiis adhaerere aut ruralibus, ubi difficile est congregare pueros post eadem muta, equo vel jumento vehi. Et constitu­ meridiem, parochi aliis mediis opportunis utsntyr, tione XI incipiente : Elti tuHimie, ejusdem tituli, sub quae certe selus animarum sibi creditarum suggeret, eadem poena, praecipitur, ne mulieres aliqua» prae- , ut pueri et rude· instructi remaneant. Notum ipsis ter aviam, matrem, sororem, amitam vel materteram ease volentes, quod si negligenter se gesserint in in sacri· ordinibus constitutus, pedester vel equester, suo munere adimplendo, contra ipsos procedetur publice deducere vel reducere audeat. Nec non et suis sumptibus ad docendum populum substituti constitutione XI quae incipit: Cum triplum iit, mittentur. t de immunjtate ecclesiarum, praecipitur, clericos in Ut facilius perniciosae ignorantiae doctrinae •geri» ordinibus constitutos aut beneficiates aut re­ Christianae ocquratur, cunetisj parochis ceterieque gulares quoscumque, qui deprehensi fuerint perso­ confesaoribup, fim saecularibus, quam regularibus, nati, carcere triduo includi ibidemque in pano et in virtute sanctae obedientiae praecipimus, eorum aqua jejunare aut alia simili vel majori poena, conscientias onerantes, ut in aacramentali con­ juxta delicti aut personarum qualitatem coerceri. fessione de doctrina Christiana qedulo poenitentes Similiter concilium Oerunqense, constitutione V, examinent (exceptis his, de quorum instructione cujus initium Exteriori [Coli. Lac. I, 75S»a]. jubet, . ac scientia sunt moraliter certi), et si quos in re ! ut clerici beneficia obtinentes, tam in populis, tantopere ad salutem necessaria culpabiliter ignaros quam, ad iter faciendum, vestes licet contractiores, repérerint, eorum socordiam patienter arguant, et induant nigri, non autem alterius coloris; et quod absolutionis beneficium, quousque fUerint sufficien­ in sacris ordinati in civitatibus, villis et aliis simi­ ter instructi, non impendant; praesertimque et libus hujus provinciae populis, veste talari (vulgo diligentius praefata exequantùr tempore quadra­ sotana) longa usque ad pedes utantur. Quia tamen gesimae. ς horum plura temeraria transgressorum audacia con­ Concinnatores omnes, in. visceribus Jesu Christi tempsit, s. a. c., dictas constitutiones provinciales hortamur, ut divinam ultionem denuntient patribus instaurantes, statuimus et ordinamus, quod omne» familias, qui, pàrva aut fere nulla diligentia 'ad­ praelati super praedictis sedulo invigilent, quodque bibita, omnem rationeJn non ineunt, ut sui liberi adversus contrafactores, juxta dictarum constitu­ ac famuli Christianam doctrinam addiscant; et quod tionum· tenorem, procedant, etiam aliis poenis et in omnibus concionibus, relictis inutilibus quaestio­ ^nulctis decem vel viginti librarum in eos animad­ nibus, sacrosanctum evangeliutn ad populi instruc­ vertentes. tionem ot aedificationem exponant; memores se in tremendo Dei judicio, sui muneris rationem stric­ IV. Aetfe denuntiatione», matrimonium contracturi de · doctrina Christiana examinentur. tam esse reddituros. Cum in civitatibus et oppidis populosis, forte Ut in fidei rudimentis parentes valeant, prout plus quam in aliis, deploranda Christianae doctrinae p debent, filio» erudire, in his expedit matrimonium ignorantia inveniatur, curae sit omnibus episcopis, contracturo* ease apprime instructos. Ideo prae­ huic tam gravi damno occurrere, in»titutie congre­ senti constitutione, ». a. c., sancimus, ut eos parochi gationibus aut confraternitatibus doctrinae Christia­ de doctrina Christiana, ante denuntiatione», .diligen­ nae, vel siliter, prout juxta temporum et locorum ter examinent, in eaque ignaro» serio moneant, ut qualitatem-ipsis videbitur expedire. Ac sedulo in­ ente tertiam denuntiationem in ipsa instrui sata­ vigilent. ut execution· mandetur constitutio 4 quae gant. Quod ai salubri hac monitione vecordes, in incipit : Ad noetrum pervenit auditum, tit. de tumma ignorantia sua gfihuc permanserint, parochi super Trinitate, in qua praecipitur, ne patiantur evange- hoc ordinarios consulant, ut de opportuno rtmedio lium explicari alia lingua, quam materna. Quod in quamcito provideant. In attestatione vero, quam omnibus hujus provinciae ecclesiis parochialibus, de peractis denuntiationibus exhibent, teneantur de tempore adventus praecipue et · dominica septua­ contrahentium instructione pariter fidem facere. In gesimae ad totam quadragesimam, volumus ac de­ his itidem, qui proclamationibus dispensatis matri­ cernimus inconcusse servari. Praedicatoribus autem monium contrahunt, idipsum statuimus ante ejus id detrectantibus, eat manas praedicandi exercenti­ celebrationem. bus aliter, qutan vernacula lingua, sia· expressa ordinarii lom Ùcratia (quae, in Uq vel ia alio V. Cotuuliturperpetuitati teloeiaetioerum rsdditanm. dumtaxat casu iadulgratgr) officium praedicationis faitesdioaat «pfesajd, · • Ydoet pcaedeossseram nostrorum cura et vigi­ lantia vari· praridsrtt uppertama ramedia pro oon- * >■■■■■'."■ " . ,ιίίίΜ·/ . Ml ‘ OOircnjUM PBOmrcUUE TAJMUCONKfHE. 1737 oetobrie nmtioM at perpetaitate stria sjestistraiu n/UH· memoriae 10·»- < team, at in aenetitaiieM X boas· Mesiari domita d. llesritoaudi Istaeaa, quae iaeipit: is MS daerataM praediatos, sub pooaia arbitrio ordtaarH Iqjnngendis Ptaatati aatas aat superiores rap·- IttitiMNm ta· iMMAtaotwi ita 4ίβ> *ti ΜβΜ> •t ta aaifttatfa·» IX qjuedem eauetaa dftttani Te^deri··» φΜ· μμβΙβΗμβ^ μ MMTÎM UhMtriMfa·! liMBtai d. JftMpU BMNhftt» •tartars· ao «t al» titras prat diaria reguieribs· quo ineipit: Tslfas statas sasfaafastita [Ct OeB.· ■objector·», doer ata· tira aocteritetem mm J.aetat I, 748 d), tut* IMS adita, continetur, •orata amatam sssertii· iaterpsurads. ffi vara par «m taa>eu «xperiatur frequenter, par taobaervan- constitutum·· ; synodal·· singtasrum diooeeaoaa tiam eoram, quae ta dictis eoMÜtarib dispotatiota- hqjas aeetrae ptortaetaa, va> alba par Atedatores bua ' provide stabilite fixer·, proptar malitiam vel aat patrooos beswfieiosum sir· piorum opt··, da iMuriam eoeletaastioarum p«csooaruns, ptaraa red­ strictiori aliqua prevideatia, tam ta dispositis, ditus eoeleeiastico· mioerrime parita at deperdi. quam pro majori taitioae ta MMrtiis factoadis, Huicgravississo male, pro officii uoetri muneris ad- cautam fuerit: par barn naatraaa constitutionem implemento, occurrere volrate·, ·, a. c., atiMe prae­ nihil imminui vel detrahi velle dralsrsmus. ' ripimus at mandamus, qnod ia caau tafttaab oea•uaHum qeocumcuroque beneficioram parpataarua VI. OWisuti· «rpo «psetotieM taUaa ^l/atyaaitaa" tt „Âp«»tolià aâaitUrif rraaaatar. v*l personalium, Ouratoram, oneris mieaaraai, aaniveraariorua, piaram operam, ssoaasteriora· mo- B Tarraconense concilia·», insistendo ■ debitoe reaiaBum jurisdictioni ordinariorum ■abjaotar·» et vereatiae, qua Romano postifici, at legitimo totiua quarumlibet ecclesiasticarum adminiatratioaum, aa- ecclesiae capiti, ante acta barasque ia baa pro­ ram protia tea capitalia debeant praeciae deponi vincia concilia paruit·· gloriantur, apoatoHoaa eoaia aliquo loco publico pro sbtaHbua depositis fa- stitutioni Mida recordationi· Clementi· papae XI ciendi·. destinato, sive in archivi» vel thecasaüa incipienti: ffmjsmta» [dia 8 sept. ITISj, divino •ocleaiarum cathedralium, collegiatorum et com­ enante tpirita advenua tot error·· compacte·, munitatum presbyteroram, vel alia· in alii· loci· necaoa bulla· lanoeeatii papae ΧΙΠ incipienti: toti·, ab ordinarii» per edictum publicum, ut am­ ApaMiti aùaittem [die S3 maii 1723], eeniel tabus innotescat, tacundam districta tuarum dioe- 'iterumqne ooaârmatae a sanctissimo domino nostro oesum, pro commoditate eocleeiarum et eoderiasti- domino Banedisto XIII divina nunc providentia eoram designandi*. Quod exeqta irremiribiUter eoeleeiam Christi regente, obedientiam, jam dudum debeat, licet in instrumento creationi· censualium a singuli· provinciae dioecesibus exhibitam, nunc praedictorum ita cautum non foerit, sub poena denno communi omnium consensu renovat atqu» anilitatis luitioni·, ultra incarceration·· poenam per confirmat,' eamdemqu· singuli· in praefati· bull» trta menses pro clericis et quibuscumque béné­ •Ita meate toaâtitutie legibus observantiam inte­ ficiait», eujuKumqne qualitatis et conditioni· fuerint, gram inviolatamque praestandam in posterum ···· iaMetam in praefata «oMtitution· iltastriasimi do- decernit mini d. Joeephi Sandtta, qui praedicta· luitione·, c non facto, modo praedicto, deposito, firmare ausi VII, Proetttioaibai, nsssnerMS, eompMorio, entras fuerint. Et deinceps ia omnibus instrumentis con­ tioaibat od aaptiai tirgiaaai aliiffat fttptriiaii MltauùteiHau frarfhntar toapat. similium creationis censualium debeat dicta obliAd aures nostras, non aine ingenti animi dolore, ' gatio faciendi praefatum depositum apponi, sub poenis arbitrio ordinarii injungendis, et in subsidium pervenit, in hujusee provinciae loci· quamphnrimie excommunicationis majoris contra dictas personas id jam usu vel abusu potius invaluime, ut non­ ecclesiasticas, notarios ac alios contraveniente·. nullae sacrae functione· ad pietatem et Det 'sene Quae quidem deposita in libro depositorum archivii, torumque honorem in«titatae in eorundem con­ theeaseii vel alterius loci publici ad id designati temptum vergant, quia vel nocte peragi incipiunt, conscribi debeant, sub poenis ordinarii' arbitrio sel saltem vespere jam cadent· coepta· nsqu· ad imponendis. Insuper decernentes, quod sub eadem caecas noctis tenebras protrahuntur. Ita fieri solere poena pretia seu capitalia censualium inde levari accepimus, cum, duetis de more sortibus, quarum­ nec amoveri possint, nisi ad emendos alios red­ dam virginum extrahuntur nomina, ut cui fundato ditus censuales et praevio ordinarii seu superioris sors obvenerit, aditas sd nuptias patefiat; ita etiam ecclesiastici decreto, quod in cslce scripturae crea­ cura uovemdiariae quaedam devotiones celebrantur, tionis censualis interponi debebit, adhibito per ut canitur solemne completorium, Mt proowsio··· dictam ordinarium vel superiorem ecclesiasticum mrramdueuntar, aut hi· simili· oxeroratar. Quare praevio diligenti ac praematuro examine super cum aciami»· tenebrarum principem odi··· lucem, securitate praefati smertii, quin sufficiat notitia, et noctis umbras sceleratorum esae receptaculum, quam,de eo habuerint per suam intereesentiam in ut sancta sancte diunoqn· tempore, sicut universa tractatibus et deliberationibus habitis in suis re­ assolet ecclesia, tractentur, et ut daemoni praospective capitulis aut collegii·. Cujus quidem de­ scindatar omnis insidiarum occasio, praedictas creti interpositio conscribi debebit tam in libro nocturnas functiones eliminare penitas cupientes, depositorum praedictorum capitulorum et communi­ districte praecipimus omnibus ecclesiasticis per­ tatum ecclesiasticarum, quam in peculiari libro in sonis, tam saecularibus, quam regularibus, -ad quas omnibus curiis ecclesiastici» conficiendo; in quo attinet, hisce solemnïtatibus tempus et*modum notarii illarum praediefa decreta annotare debe­ praefigere ; omnem operam adhibeant, ut matare bunt, cum brevi expressione crestioais talis cen­ incipiant celebrari, neque ultra dubiam sohs occi­ sualis, declaraado quantitatem, 'diem et notarium, dentis lucem, aut ad sammum ultra campen·· m cujus poase est Sonfecta' scriptura ejusdem crea­ signum ad salutationem angelicam recitandam tionis;. et quod notarii praedictas scripturas crea­ quomodolibet protendantur, sed statim, ut noetionum censualium claudere neutiquam poaeint, nec teseit, ecclesiarum claudantur for··, ne fSfaarta· minus administratores seu aliae quaeri· personae, tanabrarum prineipi latina pateant ad insidi^ fide­ ad quarum raram pertinet rastodia praedictorum libus machinandas Evectam Mtem hqjas noatro· deputatorum, permittere, quod leventur et «xtru- ooaatitatioafo observantiam pastorum humeris mhuutur praefata «apifaiia, quin prius tat appositam jungimup; ex quibus, ta sihil prosit braigtates, MS OOKCHJUM PBOVnrCULK TÀUULOOMKKK 1W octobris IS severitatem adverres tn^piMra in re tanti ■omenti jure jiiitahaiaa. Oritirericrum previdsa tins rotinqueMta, Maa legis ifgaraa (evitat|s temre, pareebonan vi^aMta at taaiM», perteaito abusuum, qui ox Us aootnreto conventibus oriri •abat) aBqaaaSo temperare, d iota ia Domino ja* dicent expedire. VIII. ftsrscfisrtre Mjftii· tares iaaiaaadaa aajrafra Com huna&i generis bestia (nt ex Trideatine, ubi de extrema aaetiepe agiter, compertam habe­ mus) in heminea suos Terentiae aereee nuhqam '' magia intendat, quam eam morteHbsa imminere vitae exitam perspicit, et certissimus ait ex qjnsdem un, β, eep. 1, de w/ermetioes, 'non admitti pastorum exetuatioaem, ai- lupe» oves comedit et pastor nescivit: noa, inhaerentes tam praedictae sacrosanctae synodo, tam «aerae congregationis decreto, incipienti: Cesfwamii» rpswspes, edito anno Domini 1893, dedarreti, episcopos uti debere juri· remediis, ut parochos ad risitandos aegrotos ipsorum cures commissos cognât atque compellant, etiam' atque etiam admonemus parochos et omnes animarum curem habentes, ut iqjnnotnm munus m hac re sedulo perpendant, et apertè ridebunt, satis non ease infirmorum domos adire solum, eum sanctis ecclesiae sacramentis roborandi suat, sed ex qno morbus ingravescat, fore iterum itaramqne, immo et quotidie, si Beti possit, invisendos et piis opportunisque contritionis actibus et aeternarum .reram colloquiis muniendos, ut ores infirmae cor­ pore, pastore animam roborante, diabolicas fraudes eludant, et solutae, si Deo placeat, a corporis vinculis ad electorum gregem perducantur. Qua in re quotquot parochi et animaram curam geren. tes deliquerint, quod Deus avertat, sciant tamquam profugos mercenarii» se poenas juris apud epis­ copum proprium incursuros. IX. Resorario obtyetioms sssdirorwM rryo iefirmos, quos tintant. , . M4 ftA WMNMMetMR *9* Mtfout eæetfcseimsfci - ouebaristiten, eum otiafo a, Ffos V do sole enafisoatono loquatur. Simitttetquo haec nostra peoansre oaastitntie, aient et praefota Tarranuinth iatelligi noa debet fo illis adeo levi- ■ bae infirmitatibus, quas ia periculosas transire fre­ quenter non experitur. X. Dt preifstireu oc ebmnfioai pro- Simpboes presbyteri aut benodciati, Beet doe­ torts titulo fo se ora theologia, aat ia utroque vel altore jure deqoreatur, pd concilium provinciale, tamquam procuratore· praelatorum aut dignitatum aboentium, non admittantur, nisi -ab episcopis fooriat constituti, quibus facultas iBoa instituendi, juxta prueecripttuQ in constitutione X, qaao incipit: B jtatigwem, iit dr eenstMiare, noa adimitur, immo exprome praeservatur, eos admonendo, ut eum praedicta oonatitutione X et alia bonae memoriae illnstriseimi domini don Antonii Feres, circa pro­ curatores episcoporum, quae incipit: Asm «ptaeop·, aano 1636 edita, in quantum valeant, se confor­ ment. Abbates vero et aliae primae dignitates eoelehforiun eoHegiatarum monasteriorum, si fuerint saeculares, procuratores mittere debeant , dignitates aat canonicos suarum respective eccle­ siarum -, si vere regulares faerint, religiosos ptofeseos sui monasterii aut ordinis, vita et honestate probatos. Bi autem justo aliquo impedimento tales, ut praedicitur et in dictis constitutionibus contine­ tur, mitti non posse contigerit, declaratpus licere tam episcopis, quam abbatibus et aliis dignitatibus procuratorem constituere quemlibet ex dignitatibus et canonicis ecclesiarum cathedralium hujus nostrae c provinciae in sacris ordinibus constitutum, illum instruendo de iis, quae in dioecesibus aut ecclesiis suis reformatione aut reparatione indigere cogno­ verint, volentes insuper, quod singuli procuratores ceteris polleant qualitatibus, quas antiquae consti­ tutiones in eis, qui procuratoris munus aesump/ serint, requirant. «Eodem de causa patribus hujus s. eonc. placuit in .memoriam revocare apostolicam constitutionem felicis recordationis Innocentii papae ΠΙ a sancto Pio papa V renovatam et ampliatam cum consti­ XI. /n secrû ordinibus cemtituti, tam saeculares, tutione, quae incipit: fotpra yrvjvm (Immucus, in quam regulares, USSUI patrini hoh subeant m tacrameuto bqptisntt »t cOKjimatKMU. qua sub gravibus poenis statuitur, quod medici ad sananda aegrotorum corpora vocati, infirmos ante Decqri ecclesiastici status consulere volentes, omnia moneant, ut idoneo confessori peccata sua, constitutionem V, quae incipit: Çuom'om m nostra juxta ritum sanctae Romanae ecclesiae, oonfiteaa- prestneie, tit. de baptismo, hac nostra innovantes, /tur, neque tertio die ulterius eoo visitent, nisi s. s. c., praecipimus, ut posthac tam saeculares, confessor longius tempus infirmo ob aliquam quam regulares presbyteri, et alii in sacris ordini­ rationabilem causam concesserit, et eis per fidem bus constituti st bénéficiât! in sacramento baptismi confessoris in scriptis. factam constiterit, quod in­ et confirmationis pueram vel pueUam non teneant, firmi peceata sna confessi fiaerint Paritorque boae- D nisi omnibus perspectis, episcopus dispensare visam fuit eisdem patribus innovaro et confirmare, judicaverit. - prout oum praesenti innovant et confirmant, con­ stitutionem provincialem Tarraconensem, quæ ont XII jEseommimsMtimris fUtUtu neu ds facili, ese tMMW ÛHVtMlUf*· Kb. 3, tii. 16, ds posaitantie s< rsssistaens peoMtorwm, osp. 6, incipientem : DüseWmtis debitus ordo, ' Quo magis gravis ac formidandus est spiritualis qua universis et singulis corporem medicis, sub excommunicationis gladius, eo cautius magnaque excommunicationis poena ipso fiseto incurrenda, circumspectione est exercendas; adeo ut nec levi districte praecipitur et mandatur, ut nullum infir­ aliqua ratione, nec abaque ingenti necessitate, nec mum ultra tertiam vicem visitare fkaesumaut, do . extra justitiae logea debeat evibrari,, cum ex­ quo non sciant, quod in illa aegritudine salutaro perientia doceat, hunc terribilem gladium, ai tornare ■! poenitentiae receperit sacramentum. Et nt talis aut levibus ex rebus incutiatur, magis contemni, 1~'XZ-^tantitutio omnibus innotescat, adjicitur, quod lo- quam formidari, ac perniciem potius parere, quam eorum ordinarii, saltem 'quater in aano, videBoet in sahtem.' Ideo adhaerentes decreto ·. ç.Trid. «sus. 25, festis natalis Domini, resurrectionis, pentecostes et de rqformeiMM, cop. 3, ooastitationemque s. c. prov. assumptionis beatae virginis Mariae, in priaci- Gerundao anno 1717, celebrati [Cf. CtU. lessns. I, pahoribus 'M1·'·: ecclesiis suae (ttniçoeis vel territorii 7*6 a] do hac ré editam confirmantes, s, a. c.,atatisimus et cedtaanma, quod in oosaibue curtis oooteriaeti- Mb OOBCnjUM PROVINCIALE TARBAOONRMR, 1737 oetabris 13 MM •Su Mmm «upedtaatar lingua ul«u es «mi j XHL qIkMmIb JwtMostivBy prMotptei· Dfmilut tinetienn solor, qui dsstiagaal *t tok ttrmtaum deesm dieram » die farti·*· permmUi ecmputandun^ erivat quaatitafem debitam, aut sum eroditor· m* w cempaari, vri justas «»*»■■ st ratiene·,' si que· habst, «Hag·*, sur pastalnta et piraoepta teoare ara dsbeat; rafe para· drasm librorün moratae Barrinoaa·, «t ia sabridium ueoauaanirattoai·, cum comaûnatieM, quod ia rasa contamariss «t ara eomparitioais iatra prraflxum terminem, isto alapa·, proradetar ad UKadoMn dietarum poenqrum, eat ad ulterior· ia eaaaa usqu· ad seatoBtiam dsdsitivam et •jaa •xeeutioneat, contumacias non obataato. Ad deriaratioaem rara comminet·· excomjauni•atioafa minime procedatur, niai teutatis omnibus diligentiis practkabilibua, quas exeqparo non liraat solo praetexta expensarum, eonstet, exrautioaem poena· pecuniariae practicari noa posse; omneaque judices aoeJaateatiooa enixa mraemus et hortamur, •aveant, ·· d· facili, 'rsprodrati· primis maadatis, ·* accusata eontumeris, etiam rasibus, in quibus •xecutio poenae pecuniaria· sit impraetieabiUs, ad •omminatas censurae declarationem deveniant; sed pensatis omnibus eirran»tentiis, cum summa rireumspectiotte ot maturitate se gérant, aat ia illa decernenda, aut instantem ad ulteriora in rausa procedere, declaratori» denegata, compellando. Praetere* omnibus et singulis creditoribus, ad quorum instantiam debitore· fuerint excommunirati, injungimus, ut, per invocationem brachii saecularis rei alia·, juxta curiarum ecclesiasticarum stilum, teneantur contra dicto· debitore· excommunicato· procedere ad effectum, ut a cehsura te faciant ab­ solvere; et si per dura m inses eroditor·· ia prae­ dictis fuerint negligent··, m de, diligentiis per eoe fact», quoties · judicibus eeolesiasticjs petitum fuerit, certiore· eos noa fecerint, sancimus, ut judice· ecclesiastici absqus aliqua juri· solemnitate, ad petitionem dictorum sxoommnnicatorum, vel •x officio possint eo· libare a dicta sxoommunieatione absolvere, aahra tamen manente creditori­ bus actione, tam pro debito principali, quam pro expensi· tecti·. Et quia saepe contingit personas prorsus mise· rabii·· ad creditorum instantiam excommunicari, quae, miraris «o egestate prsmse, nequeunt debita solvero, nec ab excommunicationis vinculo liberari, huic incommodo occurrere etiam cupiente·, ·. a. c., statuimus «t ordinamus, quod si aliquando evenerit simile· personas propter debita civili» exoommunirari, earum parochi ordinario· quanto eitins reddant •ertiores ad effectum, ut de remedio opportuno et ■•lutari ex officio provideatur. Me in «hero et serissfas laesrta sit habita· rati·, •t sodesiastie·· hisrarehia· honor st dignitas •ri­ matur, dnm interiero· smbitisra ribi vindicant veri·· sobs gradibus eaperieribua eongrnsatas: pharos hae in re · praedssMssribas aratris ffirnaat editae esestitntin·»», quibu· provide rastam Mt, •t obtinentes dignitate· «t raneaM rimabas, ex setino coloris cermarini, nnmmtamlss varo, pertieaarii, doetores rei liceutiati ia theologia «t in utroque v«| altero juro violerai colori· raffidtas deferant. Sed eam hisce temporibus aoa pauci ex beneieiatis, commeraalibus, portfenariis ses doetoribua utantur almutiis violacei oermeriai colori· suffaltis, qaari volente· oanoaids ia habita apparere aequale·, expodiatque ab raderii· tolli importunas», habitus eoderiastiei confusionem, cum pernicie·· rit in hoc aemulatio: ideo, ·. »■ c., coustituticne· IV, quae incipit .· C/vriee», et V incipientem : Ot >Mi, de mqjoritate et obedient»», innovantes, stataima· et ordinamus, quod singuli preelari eurent, ut ia •ais ecclesiis abusus in praedictis penitus auferatur; procedendo per muletas ia dictis ooastitationibus express··, aut ahas pro suo arbitrio {affigendae, adversus era, qui habita ribi non competenti ia choro et abis functionibus eoclsaisstieii condecorari praesument, facta vera episcopis facultate, ut extra «vitate·, in quihn· existant ecclesiae cathedral··, pro merito personarum, ia expiiceada prssssrtim doctrina Christiana vel audiendi· confessionibus laborantium, addere vel immutaro, quidquam pos­ sint, prout in Domino bene sibi visum fuerit ex­ pedire. -XIV. Dutosetar eetuHMie pro cettsdroUb· de •ppiMumfa mite· fOntmtiuM frt /tutJetr» ri tonqfeetorita·. Cum constitutio provincialis XVÏM (CL Cttt. Leenu. I, 766] sn. millssimo septingentesimo derime septimo edita, qua capitali· ecclesiarum ratbedrolinm missae conventual!· applicatio pro fendatorfeas st benefactoribus quotidie injungitor, dsbitM exa-. curioni, prout aeespimus, m,omnibus eoelssiis man­ data non rit : ideo, ·. a, c., dictam constitutionem, qua­ nd istud expresse et «poeiira innovante·, decernimus •t virtute sancta· obodientiae praeripimus omafeaa et singuli· capitalis «t eanopicis seniori»tam esths draltum, ut huic adeo gravi praecepto et ebligatioai omnino aatisfariant, hortanto· enixe om··· noatra* provincia· episcopos, ut pro suo solo sedulo in­ vigilent, monsant carontque hujus sacrae sanctioni· observantiam, ac contra reluctantes et inobedientus juris remediis ixremisibilitor proeedant- ' C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS in qua de approbatione ordinarii ad confessiones audiendas decernitur, 1727 mense novembri. Πβτήρ «tvsupattxbt apud Grnecos dicitur seoer- D «onfessidass excipienda· idoneum non ense, nisi dos ille qui confessionibus excipiendis praeest; •ii approbatas ab* episcopo. Immo. privilegium' neque hoc heri aut nudius tertius, sed tam inde » «uriupriom·, quo gaudent ia ecclesia Romana roHquarto post Christum netam saeculo, ut eonstet «x 'giori mendicantes, stiam spud Graeoos locum habet, variis multorum scriptorum Ieris, quae afferuntur diversa tamen ratiora. Sunt srim quaedam meet expHeentar cum a Carole dk Cenge (sub vora ■asteria, quibus exstrueudi· «toeem venali·. τριάρχη;. ' f Ό Ήραχλιία; ΓιρΑσιμο;. t Qerasimu· Heracleae. t Auxentius Cyxici. t Ό Κυζίχου Αύξέντιο;. f Seraphim Nicomediae. t Ό Νικομηδιία; Σιραφιίμ. t Ό Νικαία; Καλλίνικο;, t Callinicus Nicaeae. f Ό Χαλκηδόνο; Νικόδημος, t Nicodemus Chalcedoni·. t Ό θισσαλονίχη; Άνανίας. t Ananias Thessalonicae. f Ό Πισιδιία; ΚοσμΑ;. t Cosmaa Pisidiae. f Ό Σηλυβρία; Μακάριος, t Macarius Selybriae. f Ό ΆδηνΑν Ίάχοψος. t laeobus Athenarum. f Ό Νίαν ΠατρΑν Νικηφόρος. t Nicephorii· Novarum Patraram, + Ό Μηβΰμνη; Άνδιμος. t Anthimiu Methymnae. f Ό ΆγχιΑλου Καλλίνικο;, P t Callinicus Anchiali. t Ό Χίου Δανιήλ, t Daniel Chii. x f Ό Δέρχων Νικόδημος. f Nicodemus Dercoram. C0N8TANTIN0P0UTANA 8YN0Ï)U8 1787. Cuius difficultath, cuius laboris ait sacra Grae­ corum musica, ii omnes animadverterunt quotquot stadium suam ac operam illi addisoeadae tradi­ dere: ex quo efficitur, ut Graeci cantores, robusti qiqdem in clamando, multo minus canunt ex dis­ ciplina exercitata quam ex consuetudine quadam nulli· certis rationibûe moderats. Temporum acer­ bitatis, eese istam talpam, non geatia UUns hemi­ nam plsute oenAtemnr: Hata nslMhi per longe tempore patuit hsdns et offioiaa, quo inventas ia huius artis disciplinam conveniret Primum, ni fallor, musics· apud Graecos gymaasium poet cap­ tam a Tureis urbem Coastantinopoli instituit aaao 1797 Patetas patriarcha, haseattentibas saene synodi episcopis, quibnecum sigillatam scriptam edidit, quo domesticum χυρίτζην Tssowdxqv scholas proefbeit ea oondicioae, fan έχνν A; xal xpAmpov τήν έχιστασίαν χαί φροντίδα χαί τοΟ (ομιστίχου έν τφ .χοροστατ·(ν μΙ φΑλλιιν (ν τφ Μτριαρχιχφ ήρΑν ναφ χατά «dee; τΑ; ouvsibiepiva; ' 931 OONSTANTÏNOPOUTANA 8YNODU8, 1797 / «al δι«·ρισμένας Ιορτάς u Mi «uptuxAç Ml λοιπάςΑ τού χρόνου ήμέρας «al irai* tà. Ιργον τοοτο WlUirtfc 4»ς vsvdptatat, fa Mpà taOta «al τή* 8toptcrtafoav ήδη utaf Νδαοχαλίαν «ai MpdBom* tôv μουΛχΛν μάδημά*··*, V» «al όραίλΜ tvspystv Mcaxiaac Mw τής Μφαρχιπής αύλής, «watpoi>- Ç«sv τούς προσβρχομένους «40 ρ·4ηαάς M Ixpodost 4 «ai διβασχαλίμ *·« pouototi* μαδημάη·* lep*jàw{ «al λαϊκούς, πρδς obç Mi igtO» Miàuvt tic tpttj - χλάαηις tà μβΛήματα, τή μδ* )Uf τήν παπαδιχήν λ»γομένην, τή H άλλη tà μέγα αττχηράριον, wal τή τρίτη tà àvacrraotpsndpcov, Ml ίρμην<ύ·ιν Λπιμιλ&ς «al φιλοπήνως ti sOputpov «al ίναρμόνιον 4χχλησι·ητι«δν μέλοςpetà τόν έφαρμοζόντβιν σ»μνΑν •39 «al hfuegtntn σχημάτ»«ν «al vengent oM Mf** «al τής éfgevtat, Ml Ne τή; #4poc mndgysobsu «ai Mtfoxmv otafc. Iisdem Htteris novi ta* magistro, in operi» fractam, aanuam moModem dueeatoruai groasorumooMtiteit eaarn syubdas, quorum oeatam quidem ex aaaata (tpjtatixfas) parooeiM τού Πύργου, oontiun vero ax aedeaiea patriarebaUs boom (vtrfiughn) ssippedidarentiir. Bynodtasm scriptum, initio mutitam, a oodioe τού Kuxpleu quem vooant typia mandavit Manuel Gedeon ia ephemeride ConstantiAopolitaaa Εκκλη­ σιαστική "ΑλήΙΗια, t ΥΙΠ (1987), p. M. Episcoporum nomina abeunt. CON8TANTINOPOLITANA SYNODUS . 1787. Ex monachi» hagiotaphitis, qui hue illueve mittebantur stipis colligendae causa, nonnuUi, ut iam monuimus, confecto itinere rofertisque loculi», non modo non Hierooolymun festinanter reverte­ bantur, aed etiam, revukis sodalitatis hagiotaphiticae vinculi», quo liberet abibant. Ita, ut cetero» praetereamus, anno 1797 fuer» duo huiuamodi stipi» coactore», quorum uno», Palatua, Nausam ad auoa rediit, alter Chriatopboraa in otium monti* Atho secesJt. Utrumque excommunicationi· paene Multavit synodus Constantinopolitana editi» litteris, quarum initium ita ae habet: Άνηνέχδη ήμίν παρά τού μαχαριωτάτου «al άγι*ιτάτου «ατριάρχου f«poαολύμον «ορίου κυρίου Χρυσάνβου. Anno 1797 datae aunt; qno vero menae dioere non valemus. Epi­ scoporum nomina'haec aunt: Geraàimus Heracleae, Auxentiua Cynici, Seraphim Nicomediae, Callinicus NioaeMi Callinicua Anchiali, Daniel Chii, Constan­ tius Dryatrae. . Exstht in codice Conatantinopolitano Sancti Sepulcri 692 (prius 603), fol. 325. CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1727. Est looua in Peloponneso haud procul Monem- xai àicoxtipsva διιτέλισαν τής έπισχοπής 'Ελους δ«basia, Helus. C^°t) nomine a Silvae prope am- σχοζ6μ«ν« χαΐ ίξοοσιαζόμχνα ύπ' αύτής .... ùttdp' bientia condenaitate ac opacitate. Huiua ecclesiam C χωοι πάλιν Ινοριαχά χαί ύποχ·ίμ«να τής αύτής Ιπιsaeculo XVIII ineunto regebat loaohim epiacopua, σχοπής ί·σποζόμ«να χαΐ 1ξοικχαζ6μ«να χαΐ Ιπισχιχqui aere alieno gravatu», mutuam pecuniam < a τάμινα xaprtoûptvd τ» χαΐ άπολαμβανύμινα άπδ τοΟ Uerasimo Monembasiae metropolita, quaesierat, ήδη 6»οφιλ·στάτου Ιπιοχδπου 'Ελους χΰρ Ίωαχιΐμ pro qua agro» quatuor suae dioecesis pignori de­ χαί τοΟ μ»τ’ αύτδν διαδ»ξομένου τήν έπιοχοπήν ταύ­ derat. Elnpaia vero aliquot annis, cum pecuniam την. “ Synodaüs sententia data eat anno 1727; quo pronus exsolvisset loaohim, oppignorata praedia vero mense, non notatur in codice τού Κριτίου, recuperavit. Oerasimo autem vite funeto, Monem- cuiu» apographon nanti sumus. His autem verbi» baaiae metropolita creatus est Gregorius, qui supra incipit: Xpwbv dsl δήπουδιν φυλάτηοϋαι τδ δίκαιον dicta praedia repetere contendit.. Re ad sacram Ημ*τά*χτον ού μόνον 4x1 τβν έγχοομίοιν χαΐ πολιτιsynodum delata, haec scripto decrevit, »tva τά χβν πραγμάτων, άλλά πολλφ δήπουβχν 4πί τόν διαληφΜντα τέσοαρα χωρία Μπιζάνι, ’AmMa, ' Γού- έχχλησιαστιχών ùxoMotwv έπαρχιΰν τ· χαΐ μητροβαις μΙ Nicha καθώς dymàtv xai ίξ Αρχής ivopcuM πδλ»«·ν.. C0N8TANTIN0IOLITANA SYNODUS 1737. Monasterium Deiparae in Ponte Aureo -(Xpv- D quippe aequae et iustaa concessit sacra synodus σοπηγής) dictae, quod exstat in insula Bioiai, in Oonataatinopolitana, oditis anno 1727 sigillatis lit­ archiepiscopate Siphni, coadidisse ferter ΑναγνΑο- terio quarum initium tantam pro more .referemus; της Κοζαδινός circa annum 1977, qui tamen prius ita vero eo habet: -Ή Μ τού παντοδυνάμου ισχύος e vita deeeesit quam opus absolveret. Artificium τΑν MtxClasv χαρισμάτων τοΟ Αγίου πνβύματος txtpper .quinquaginta aanoe praetermissu tendu re­ ρέουοα πηγή τή τοΟ taoO έχχλησίρ χαΐ τής οικουμένης petiit Diirtiysiu» hieroraonaches, adiuvaatibus led τά πΙρατβ xstvopSsfiouoa. Exstant adhuc inedita» illius iitootis, fio maioris firmitatis gratia ia Magnae in eodioe patriarehioo τού Κριτίου. Episcoporum Ecclesiae tutelam osoa votait. Postulationi oins nomina prorsas abeunt. SYNODUS DI0EŒ8ANA APRUNTINA 1727. Synodua dioeoeaaaa Apruntina, celebrate sano 1727, sub epiaeopo AptMtiM. Synodus Aprxatina 1797. Romae, do Rubeta, .1798.’ ‘ In-4·..— (Piissnsa, oaanuala — Ift» m» •W MS 8YNODU8 DIOECESANA MONTIBFLAOON18 n OORNETEN8I8 iU, 1797 cire. 9M SYNODUS DIOECESANA MONTISEUCONIS ET COKNETENStS III 1JW de». ' Synod»· dioeoosan. Montuflaeoni. et Corne- A blieati ael ano tone sinodo dioces.no, e decreti del . tenais ΓΠ, oelsbrat* circa annum 1797, sub Sébaa- Bomaao’ concilio teanto da nostro signore pape tiano Pompilio Bonaventure, episoopo Moatislaeonis Benedetto XIII. la MDCCXXVII, ' Rons, ~ ““ mU* et Corneti. •tainpéri. di Girolamo Mainardi. vicino piassa Exstant constitutiones' synodales ia opere oui Caprâaica. Çon licou, de superiori. titulus: ln-4*, 9 i, - 370 p. — (Rome, St-Louis-desIstrusioni pastorali di monsignor Sebastiano Français). Pompilio Bonaventure, vescovo di Montefleaeone e Synodi unu non indicatur. Corneto, dite in occasione di eaaerai riferiti e pub- C0N8TANTIN0P0UTANA SYNODUS 1728 menae ianuario. T Paulo ultra insulas suburbanas Bysantii pergenti B ad sinum Astacenum, eminet promontorium, quod usque ad hanc aetatem a Graecis appellatur Aorita, ut iam vocatur a Ptolemaeo, a Tureis vero TulaBumu. Ibi inde ab antiquissimis temporibus duo condita sunt monasteria, unum Andreae apostolo, alterum sanctissimae virgini Deiparae dicatum, ambo σταυροπήγια, id est sub patriarchae dicione posita et ab episcopi Chalcedonenris iurisdictione , immunis. Labentibus tamen saeculis, metropolitae Chalcedonenses, rapinarum cupiditate per­ moti, utrumque monasterium in manus sumpserunt. At, saeculo XVII ineunte, Timotheus patriarcha (1619-1690) ius suum exsecutus et ambo pro suis strenue vindicans, in >pristinum statum restituit per sigillatas litteras, quae a tribus deinceps patriarchis, a Cyrille Lucri anno. 1690, ab Anthimo anno 1693, a Palsio denique anno 1798 sancitae fuerunt. Païsii sigillium, quod unum nobis pro temporis ratione observandum est, anno, ut modo dixinsua, 1798 editum est, menso ianuario, indictione , sexta Fragmentum e codice 11 Soqietatis Graecorur. litterariae, fol. 171-179, desumptum in lucem-pro­ tulit A. Pappadopulus-Kerameus, *0 iv Κωνσταντινουπδλιι Ιλληνιχδς φιλολογικός σύλλογος. ΠαρΑρτημα τοΟ χ'-χβ' τόμου, (Constàntinopoli 1899), ρ. 111. Originale adservatur in Musaeo Instituti Russici Constantinopolitani, ex quo episcoporum nomina, quae in exemplari memorqto desnat, iucundi pro­ ferimus. Ita vero se habent: ΙΙαΑπος Ui

ν ίσα πρός σωτηρίαν ψυχής Byrantii studiorum curriculum, primum episcopus τοίς όρΦοίόξσις συμ^άλλίται απρονόητων ίλως καί Santorini. <6·ίη.1<> Naupacti et Artae metropolita άμνημόναοτον παρά τξ ίΗί* γραφΐ καταλέλιιπται. creatu· ·>..< 706. Cum autem per viginti Illud subscqytis nominibus sanxerunt episcopi isti: circiter anno· ecclesiam /hanc rexisset, abiecto, Paisius patriarcha, — Gerasimus Heracleae, — propter infirmitatem animi, episcopali onere anno Auxentiu· Cyxici, — Seraphim Nicomediae, 1723, mense decembri, in montem Atho secedens, Callinicus Nicaeae, — Nicodemus Chalcedonis, -monachum egit in celeberrimo Iberorum monaste­ Ananias Thessalonicae, — Silvester Iconii, — rio, deinde in Magna quam vocant I>aura, in qua lacobus Athenarum, — et aliquot alii, quorum supremum diem obiit anno 1740. Duodecim vero p monocondylia solvere non potuit Alexander Eumorante mortem annis, testamentum conscripsit, quod, phopulus monachus, a quo documentum typis ex­ maioris firmitatis gratia, a synodo Constantinopoli- cusum est in Εκκλησιαστική ΑληΙΗί?, t. XXIV tana ratum haberi voluit. Clarissimi antistitis votis (1904), p. 264-265. annuens sacra synodus, scriptum βιβαιωτήριον edidit SYNODUS D10ECE8ANA ALGARENSIS ET UNIONUM 1728 aprilis 8 Synodus dioecesana Algarensis et Unionum, cele- * brata die 8 mensis aprilis anni 1728, sub Joanne Baptista Lomellini, episcopo Algarenai et Unionum. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus : Constitvtiones sinodales (tie) dioecesis Algareii. A Vnionum, editae ab illustrissimo * reverendissimo. domino' d. Fr. loanne Baptista Lomellini, Algaren. & Vnionum episcopo, die 8 mensis aprilis, nempe feri* quinta post dominicam in albis, 1728. Typis Sancti Dominici Calaris. Sine anno (1728). In-4* 2 f. - 195 p. - 8 f. (index) — (Roma, Vittorio Emmanuelle). * ■4S^. , W I I · 937 > . · » 8YNODC8 DIOECB8ANAzVRBEVETAX\. 17W «pri’li. 11 ■ 9Î8 * SYNODUS D1OECE3ANA URBEVETANA 1728 apriliti 11. Synodu* dioece.ena IrbeteUn», celebret* die A 11 men»·· aprili. lulni 1728, aub Onufrio Aliaei. epiacopo UrbevctaBo. De h»c aynodo confer opua cui titulua: ('oh.titutione· tynodale* . /»pr--4tatut4r^edita m synodo dioeeeaana 16 aprilia 17'28. SYNODUS DIOEÇESANA MURANA I 1728 maii 1-3. Synodus dioeeeaana Murana 1, celebrata diebus < praesule domestico pontificioque solio aaaiatenti, 1. 2 et 3 mensis maii ΐλιηϊ 17 28, sub Dominico celebrata Muri in cathadrali basilica diebus 1, 2 Antonio Manfredo, episcopo Murano. et 3 maji MDCCXXVIII. praesulatus anno IV. Exstant constitutiones synodales in opere cui Beneventi, ex typographia archiep., 17'28. Hup. titulua: licentia. Prima dioeeeaana synodus Murana, ab illustria*, In-4e. 13 f. ■ 463 p - 15 f (index) (Roma, et reverendiss. patre et domino Dominico Antonio Iibr. Borea). Manfredo, epiacopo. aa. d. n. Benedicti pp Xlll (ONSTANTlNOlOLITANA SYNODUS 1728 mense iuuio. Monasterium sancti loannia evangelistae, quod exstat, prope Delvinum, in Epiro, cundidisse fertur anno 1543 monachus quidam. Gregorius nomine, qui, maioris cautionis gratia, illud in dicione patri­ archae teneri voluit ex suprema voluntatis suae sententia, quam subscriptis numinibus sanxerunt eiusdem provinciae episcopi, videlicet Niphon loanninorum metropulitanus. oiusque suffraganei Β*λλάς ΔοσΦιος, Δρυϊντ-υπόλιως Χικόίημς;, Bot^poiτοΟ χα! Γλυκέος Μακάριος. Χτμάρας xaft Διλβίνου Σωφρόνιος. Conditoris voluntatem ratam etiam habuit Constantinopolitanus patriarcha edito sigillio. quo supra dictum coenobium σταυροπηγίου i ure sibi vindicavit. Sigillium illud/ temporum iniuria aut monachorum incuria, prorsus deperditum, anno 17*28 renovari postularunt Sancti loannis monachi, consentiente etiam Parthenio, loci episcopo. Quamobrem sigillatis litteris decrevit »acra «ynodu·, ,Jva ή ίιαληφθχίσα έν τή έπισκοπή ΒοΙ>ροιτοΟ xal Γλυκέος πλησίον τοΟ χωρίου Μάλτζανη κιτμένη σιβασμία μονή τοΟ άγιου έν^όξου άποστάλου καί <ύαγγχλιστ&Ο ’Ιωάννου τοΟ Οχολάγου όμοΟ μττά τών συνη- Coxciu GBXmUK TOKV· XXXVII. νωμένων καί ύποκιιμίνων αύτή μ<τοχ·ων καίτιαρικκλησίων, Βηλονίτι τού άγιου ΙΙαντιλίήμινος έν τή χώρφ Σμίνιτζ: κειμένου μβταξύ τού Γριάτίαν. κα! Λιτινία, τής Κο-.μήσνως τής ύπ<ρ αγίας ΙΗοτίκου έν τω Ναζαχάμ; έπάνω τοΟ άγιου Άνδρέου ά^:«ρωίΗντος π.αρά τοΟ Γβρτέανιήλ, κβΐ άλλου τής χυτής Κοιμήσιω; έν τφ Χούστοβο μ·τζξύ τή; Δίρρης καί κάτωfrsv κχλής βίχς έν τφ λέγκφ τ^Ο 1Ιχλχιοχ<Μρίου. xal τρίτου τής χυτής Κοιμήσεως έν τοποίΗσιχ Σορονί^, xai τού άγιου Νικολάου κάτωίΗν τής Λ<σιν(τζχς,·κβέ μ«τά πάντων των λοιπών «ύτής κτημάτων xal πρ«γμάτιυν κχ! αφιερωμάτων κιντ,τών τ« καί άχινήτων <ιη και λέγεται xal παρά πάντων γ·.νώ-σ»ητ*: πατρι­ αρχική σταυροπηγιακή. έλ·υΗρα xal άσυίοτος καί αδούλωτος κα! άκαταπάτητος. ά^ίνό/λητ:; τι καί άνχπηρέχστος παρά παντδς προσώπου κτλ. Epistula data est anno 17 28, mense lumo. in­ dictione VI. Incipit Ι(ολλχχώς μέν olïrv ή κ·# ήμ^ τού Χριστού μεγάλη ΙκκληΟί» χιίρα βοηέΗίας δρέγίιν I τοίς χρήζουσι. Episcoporum numina per monocondylia exarata ab editore mox laudando legi integra non potuerunt ; quae supplevimus inter CONST ANTI N( IPOLIT A N A 8YNODU8,. 1728 menae iunio 93« uncinos posuimus: ό Ήραχλιίας (Γζράαιμ&ς), — à ■ Κυζίχου (Αύξέντιος), — é-Νιχομηδίίας (Σζραφιίμ), /- ό Χαλχηδόνος (Νικόδημος), (ό Ηίσααλονίχης Άνανΐα;), — δ Ίχονίου (Χίλ^στρος), — δ........ Γρηγό- ριο;, c .. s...— ό Δρυϊνουπόλ·»ς .... »40 Ex prototypo quod id temporis in monasterio Sancti loannis asservabatur sigillium typis mandavit D. Λ. Panagiotides, in ephemeride Constantinopolitanu Νβολόγου ίβδομαΪιαία άχιΙΗώρησις. t. Ill (1093). p. 335-336'J · (DNSTANTINOPOUTANAjgYNODVS t 1728 mense iunio. * » Dioecesis Petrae in Prêta ι Sbn ex ' locqrutn hominuntque angustiis noti haberet unde sdstentaret tenuitatem, rogante Macario. viio» episcopo, et an­ nuente Hieremia patriarcha, in possessionem vene- interpreti octoginta grossorum pecunia, immunis pronuw evasit. " Concordium inter utrumque con­ stitutam ratam utiam habuit confirmavitque sacra synôdus '|n*r sigillatas litteras antfo 17'28, mense iunio. editas, quae his verbis exordiuntur: llpovotiv κ»1 χήδιαΙΗκ πάντως όφιίλουαια ή xatE ήμίς άγία . τού Χριστού (Ιϊγάλη έχχλησία τή; καλής χαταστά- rat praedii, cui nomen Καινςύριον, antea in patri­ archae . tutela positi, ea tamen condicione ut do-, mino Κυρίτζη Διαμαντή, magno apud aipam Ottoσ<ω;’χαί συντηρήσω; τών απανταχού αγίων ίχχληmanicum interpreti, ad ipiein praedium illud iure αιών παροικιών τβ \α! έξαρχιών τών ύποχίιμίνων exarehico pertinebat, duodeviginti grossi ab epi­ B scopo Petrae quotannis solverentur, damni compen­ ■τώ χαί>’ ήμ4ς πατριαρχικό χαί οίχουμινιχω θρένω. Earum exemplar nucti sumus e codice patnarchico sandi causa. Elapsis vero* aliipiot annis, episcopus τοΟ Κριτίου descriptum : nulla vt*ro in eo habetur ab omni vectigalis pensitandi cura expeibruniN. Byzantium appulit ac. numerata magno episcoporum subscripti··. (ONSTANT1N0P0LITAJNA SYNODUS 1728 mense iulio. Es: in insula Losbo. non longe a vico cui no/ men ΜανταμάΪ&ς, monasterium satis nobile, sancto­ rum archangelorum (τών ταξιαρχών) praesidio nun­ cupatum: quod vetustate fere collapsum, sociata opera, instaurarunt vici illius incolae. Cum autem aedibus renovandis impares essent, synodus Constautinopolitana. missis ad ubivis terrarum christianos litteris, omnes hortata est ad stipem operi absolvendo conferendam. Harum litterarum originale exstat in tabulario municipii Mavxapi?teste auctore Μαυρογ&ρδατζιου Βιβλιοθήκης (Constantinopoli. 1884), p. 167. qui tamen neque textum neque episcoporum nomina retulit. Datae suirt menso iulio anni 17 28. indictione VI. SYNODUS DIOECESANA VALENTINA IN GALLIA 1728 septembris 1 Synodus dioecesana Valentina in Gallia, cele- 1 Milon, évêque & contre de Valence, le premier [Insiyne / A Valence, chez bruta die prima mensis septembris anni 1728. sub septembre 1728. .1. Gilibert. imprimeur ordinaire du roy, de mondit Alexandro Milon, episcopo Valentino. Exstant constitutiones synodales in opere eui seigneur l'évêque & comte de Valence Λ de I uni­ Xitulus: versité. M. Dl’U. XXV1I1. Jn-&\ I f. - ;18M p. - 2 f (index) (Paris, Ordonnances synodales du diocèse de Valence, publiées dans le synode général tenu par mon­ St-Sulpico). seigneur l'illustrissime A reverendissime Alexandre SYNODUS BELGRAD1ENS1S IN ïŒRBJA super/ieiuüio a metropolita solvendo (1728 septembris K). Quantum in rebu· eccleaiaatici· Serborum va- iruaaioe) Moaquae. 1871. p. 617-618. Qui cun> valeluerit Moyae» Petrov ic, norunt qui hiatoricoa Sla- tudine a negotii· impediretur, coacta Belgradii rojum meridionalium libroa veraarunt. Hic primum P epiacoporum aynodo, ab ea impetravit ut ieiunii Trchirniacopu. Belgradienai·, poatea, 'die videlicet legibua volveretur. Ne autem conacientiae angore 6 mwii 1727. aimul metropolita Carlovicienaia \ nimium cruciaretur, Conatantinopolitanum patri­ renuntiatu· eat. Serbia cum Ronuuta eccleaia uniti· archam cum per ae tum per auffraganeoa epiaeopo· odioaua et gravia, plurimum laboravit in condendia rogavit, ut immunitatem a aynodo Belgradienai apud auoa scholia, quo inventua doctrinarum cupida factam aua auctoritate comprobaret. Moyaia ad conveniret. Arceaaito etiam e Moachovia magiatro, patriarcham epiatola huiuaque ad eum reaponaum eui nomen Maximua Suvarov, eum Belgradienai periiaae videntur. Epiaooporum autem littera· ludo praefecit. Omnibua Serbiae clericia, quorum Pataio patriarchae inacriptaa, itemque Palaii respon­ cultua habituaque a privato vix abhorrebat, lato sionem optima fortuna nobia conaervavit codex Conmandato praecepit, ut in poeterum veate talari atantinopolitanua Sancti Sepulcri 418, fol. 405-407, uterentur. Plura vide, ai libet, apud E. Golubinaki, e quo utraaque proferimua ad rea eccleaiae Serbicae Compendiaria hietoria orthodoxae ecdeeiae Btd-' nova luce illuatrandaa f/ariae, Serbiae, Rumaniae mt Moldo-Volachiae 1. Ηαναγιώτατι χα! οοφάτατ· άρχκχίσχοχ* ΚωνοταντινουπόλΜο;, νίας Ρώρ>)ς, xai oixoupavtxi πατρ·.- 1 Sanctiaaime ac aapientiaaime archiepiacope Conatantinopoleoa, novae Romae, et univeraatU patri- t Ml qv'NOmX BKI.ORADIEX8I8 IN SERBIA. 1728 wiptembris H Mi · άρχα, ήμών χατά πνεύμα πάτερ σεβάσμιώτατε, τήν Λ archa, noster secundum spiritum pater colendissime,, ύμετέραν πχναγιότητα άδελφιχώ; προσχυνούντε; τήν ' 'sanctitatem tuam fraterne salutantes dexteram eius gratiis luxuriantem reverenter 'deoscfilamur . χαριτόβρυτον αύτής δεξιάν «ϋλαβώ; άφπαζόμεθα. Vôluniu» et ex- animo cupimus sanctae matris Ηέλομεν χα! ix ψυχή; ποθούμεν où μόνον τφ όνόματί νά όνομ'αζώμεθα υίοί xai μέλη τή; άγια; catholicae orientaliqque ecclesiae filii et membra μητρδ; χαθολιχήξ· xai άνατολική; ίχχλησια;. άλλά ' non solum vooe nuncupari, sed bt factis cuique χαί Ιργφ πάτ. ·δηλούν χα! άποδειχνύειν. ύχά τούτο illud ostendere ac confirmate. Quapropter et nunc, χαί νύν ούχ ήδυνή*ημεν άλλοι; ποιήσα: μηδέ έτολ- ■eposita alia agendi ratione, rein ancipitgm de­ μήσαμιν άφ' (αυτού; χρίνιιν πράγμα αμφίβολον μή cernere. ipsi, non sumus misi-quin prius, ut est ■> φανερώνοντε; πρώτον, χαθάπερ όφείλομιν, τή ύμε- nostri officii, eam significaverimùi\aâi»'titaii tuae τέρφ παναγιότητ: ώ; πρβιτευούση iv παντί έχλήη- utpote totius ecclesiasticae univenitatis principi ; σιαστιχφ πληρώματι · πεποίθαμεν. γάρ ότι εί χαΓ ^etiamsi enim omnium orbis orthodoxarum eccle­ ύπέρ πασών τών ύπδ τήν ΰφήλιον όρθοδόξβιν φροντί­ siarum curis twfi'tur, nostril tamen partibus, uti ζω ίχαλησιών, πλήν χαί ύπέρ τών ήμετέρων ούχ άπολ<ίπει προνοειν μερών χαί ώ; φιλόστοργο; πατήρ πάντα τά αγαθά ήμίν τοί; αύτού τέχνοι; έπιποθείν δπερ χα: τολμηρού; χαί ιύέλπιδα; ήμά; έποιήσατο νά δηλώσωμεν αύτή χαταλεπτώ; τήν καθ’ ήμά; νύν χατάστασιν ■ οιδαμεν γάρ ότι ούχ άποτρέψεται ήμά; ένοχλοϋντα;, άλλά χαί τό ού; κλίνει χαί μαχροθύμω; έπα/.ούσει. Αί τού λαού ήμών χοιναί υποθέσει;, τόσον έχχλησιαστιχαί ξσον χα! Ιξωτεριχαί, νύν ώ; ζυγοστατούμχνα: χαί διά τού αρχιεπισκόπου ήμών πανιερωτάτου τ« χα! λογιωτάτου μητροπολίτου Μπελιγραδίου χαί παντό; τού όρθοδόξου λαού τού ϋπδ τήν καισαρικήν έξουσίαν κυρίου κυρίου Μωύσή Πετρόβιτζη, χαλώ; ίχβεβηχένα: χαί καλόν τέλος λαβείν διά τή; φιλοπόνου χαί σπουδαία; αύτού έπιμελεία; μέλ­ λοντα:, διατ! τώρα άν πέσωσιν, ουδέποτε θέλουν άνορθωθή- δμω; ή αύτοϋ πανιιρότη;, συνεχώ; περιπίπτουσα iv άσθενειφ, ιατρών δίχα ζήν ού δυναται, οί δέ διά τήν αύτού θεραπείαν έπιμελούμενοι άλληι τρόπφ αύτού ούχ άπτονται, ίν δέν χαταλίπη τήν νηστείαν διά τούτο χαί ήμείς βλέποντε; τήν έξ άμφοτέρβιν μερών στενοχώριαν χαί γάρ κατά τόν ιίπόντα- δύο χαχών προχειμένων, τό μή χ·ίρον βέλτιον, έδεήθημεν τή; αύτού πανιερότητο; νά μήν άποτινάξη τό τοιούτον βάρο;, δηλαδή τήν φροντίδα παν­ τό; τού ορθοδόξου λαού, άλλά νά μεσιτεύη πρό; βα­ σιλικήν αύλήν διά πάσαν έπ'δοσιν χαί ωφέλειαν τή; ήμιτέρα; όρθοδοξία;, χαί δι' όλίγην ίνίσχυσιν πρό; τοιαϋτα καί τοσαύχα Ιργα έλάβομεν ήμείς έφ' ήμών χα! έπί τών ψυχών ήμών, Ινα ή αύτού πανιιρότη; άναμφιβόλω; τήν νηστιίαν χαταλύσή- ht χαί διά τοιαύτην αιτίαν ή αύτού πανιερότη; άδύνατον άποστέλλεσθαι χαί που iv χρυπτψ τδν αύτού διάγειν βίον, τό πρώτον έπιφίροιν πρόσωπον χαί συνεχώς τοίς τών χυριευόντων τραπέζαι; παραχαθήμενο;, iv ψπερ άνάγχη τού; αύτφ <ύ διαχωμίνου; τιμή; άξιούν, Ινα δι' αύτών χαί παρά τή; ύφηλοτάτη; μιγαλίίοτητο; ίλ«ο; ini πάντα; ήμά; τού; όρθοδόξου; ίφιλχύση, χαί χαθώ; άπταται τού νηστικού Ιδίσματο;, παραχρήμα πίπτιι ·ί; άσΗνωαν, οί δέ ιατροί, οί <ί; τήν τοιαύτην αύτού άνάγχην (ΰρισχόμ<νοι, όμοφώνηι; βοώσιν, ότι τό νηστικόν βρώμά ίστι φον«υτιχόν τή; φύστω; τή; αύτού πανιιρότητο; χαί άν δέν μ*ταχωρισθή έχ τή; χρ«οφαγία; χαί τδ νηστικόν άποστραφή όλοταλώ;, ^ούδέποτ» άύτφ φαρμάχοι; βοηθήσουσι· χαί ούτ« πάντ*; συν τή ζνή αύτού άπολέσθαι χινδυν«ύομ»ν. Είδότχ; ούν δτι χα! παρά τή; αγία; μ«γάλης έχχλησία; ή αύτού πανκρότη; Ιχω άδωαν «ί; αύτδ δι' άνάγχην, 1χαταπ*ίθαμ«ν παραχαλούντ»; νά μήν άφήση τήν κηδεμονίαν παντό; τού όρθοδόξου λαού χαί άναμφιβόλ»; τήν νηστείαν χαταλυέτ·. Όθ«ν άν fam; ήμ<1; μέ τήν τοιαύτην χοινήν ήμών διάχρισιν παρέβημχν τά πατροπαράδοτα δόγματα ή έναντίον τών έχχΧησιαστιχών χανόνβν τή; άνατολιχή; όρθοδοξία; τι έτολμήσαμ«ν, ά; 1χ«μ<ν τό άρμόζον Ιπιτίμιον καί ούχ έσύμ**α άπωθιί; άπδ τού τελωώσαι χατά δύναμιν ίά παρά τή; ί»μ«τέρα; παναγιότητο; χιλτυόμενχ. Μετά τούτα μένομεν τή; άγία; μητρδ; ήμών άνατολιχή; έχχλησία; άληθεί; τε χα! aonfidimus, providere nobiaque tanquam liberis suis pater amantissimus optima quaeque exoptare non desinit. Quare bona venia ac ape inducimur ady praesentem rerum nostrarum statum per |tartes illi significandum: probe enim novimus no· aestuantes p ab ea non respui, sed pronis auribus benigne auscultari. Publica genti» nostrae negotia cum ecclesiastica tum civilia, utpote iam aequo examine librata ab arehiepÎM'opo nostro sanctissimo et doctissimo Belgradii totiusque orthodoxi populi in caeadrea dicione degentis metrOpolitano domino domino Moyse Petrovicio, recte expedientur et ad bonum finem perducantur assiduae diligentisque eius in­ dustriae' beneficio ; namque ai modo labefactantur, haud unquam restituentur. Attamen sanctitas sua valetudine laborans semper infirma, vivere non potest nisi modicis utatur; qui salutis eius cura solliciti, aliter eam tractare abnuunt nisi ieiunium non solvat. Quamobrem perspectis hinc illincque angustiis (nam ex cuiusdam sententia ubi duo im­ minent mala, id melius quod non deterius), sanctic tatem suam rogavimus ne tantum onus, curam videlicet orthodoxi populi, excuteret, sed ut regiae aulae intereeset ad quovis modo augendam fovendamquo rectam nostram religionem ; utque paulu­ lum eam confirmaremus ad 'tot tantaque negotia ' obeunda, id in nos nostraaque animas recepimus, ut sanctitas sua haud dubitanter ieiunium solveret. Id faciendi hanc etiam habuimus causam, sancti­ tatem suam non posse segregare s* a ceteris vitam­ que quasi secreto traducere, quippe quae primas teneat partes nec cesset in principum conviviis accumbere, quoniam ipsi opus est amicissimos sibi animos observantia colere, ut eorum opera summae maiostatis gratiam omnibus nobis orthodoxis con­ ciliet. Porro ut esuriales cibos attingit, statim morbo corripitur; medici vero qui huiuamodi illius discrimini intersunt, uno ore conclamant esurialem escam sanctitatis suae naturae esse mortiferam, j, ac nisi cibaria carnea, esurialibus prorsus ffosthabitis, adhibeantur, illi remedia haud proderunt un­ quam; quo fit ut in eius vita omaium nostrum salus periclitatur. Cum igitur compertum nobia sit sanctitatem suam a sancta' magna ecclesia huiuemodi immunitate necessitatis causa donah, ei precibus persuasimus, ne totius orthodoxae gentis curam remittat, sed a ieiunio incunctanter abstineat Quare si forte nos per hanc communem nostram sententiam leges a patribus acceptas perrupimus aut contra ecclesiasticos orientalis orthodoxies canones aliquid commisimus, congrua paena mul­ temur nec quod sanctitas tua praeceperit pro viri­ bus perficere detrectabimus Interim sanctae qui­ dem matris nostrae orientalia ecclesiae veri fidelesque filii, sanctitatis vero tuae studiosi obeequentesque servi permanemus, precesque tuae, quas Deus facile audit, semper nobiecum adsint. - «ψ BYNODUS BKLQRADIEN8I8 iS' SERBIA, 1798 aeptembri· 8 .. . . . »43 πιστοί uisj χαί τής ύμετέρα; πα^αγιότητος πρόθυμοι Λ χαί «ύπχιθείς ύπουργοί χαί αίθεαΑειθείς εύχαί «ίησαν μεθ' ήμί^νοέχάοχστί . ■ . ζΕν Μπ«λιγραδί<|>\ τής Χερβίας 1798 σεπτεμ- ■βρίου 8. . 1 1 ι »44 ‘f- ■ Belgradii in. Servis, 1798, die 8 septfitabris. I , Τής ύμετέρας σοφωτάτης παναγιδ'τητος πρόθυμο: (ίς τούς δασμούς χαί τέχνα πνευματικά έπίσχοπος χ· ■f ’’ · t Στέφανος Λλούμπεραττζίου, t Σωφρόνιος Σμπατζ:χίου. + Νιχόλαος Τιμισφαρίου. t Βιχέντιρς Ίονοπδλεως. ' + ίήιχηφδρος Σλαβονξου. /+ Μάξιμος Χισετσχίου. t Μάξιμος Χεμπεσίου. t f f f t f + Stephanii· Vjuberaticius. Sophronius Sbataicius. Nicolaus Temesvsriensis. Vicentius lOnopolitanus. Nicephorus Slavoniensis. Maximus Siaetiacietiaia. Maxitnu· Sempesiensis. 2. 2. Palaiua, miseratione Dei archiepiscopus Constan11 αίσιος έλέω θεού άρχιεπΐσχοπος Κωνσταντινου­ πόλεως. νέας Ρώμης, χαί οίχουμενιχδς πατριάρχες. Btinopoleos, novae Romae, et patriarcha univeraalia. Communem celaitudinia vestrae epistolam laeti Th 'χο’.νδν γράμμα τής άρχιερωσύνης ήμών ήδέως έλάβομεν, τά έν .αύτψ γεγραμμένα καλώς έγνωμεν, accepimus; quae in ea conscribuntur bene legimus; βθεν χα: έπαινέσαμεν χαί άπεδεξάμεθα τήν εύλαβιτι- quare et laudamua et probamua fraternitatis veatrae χήν διάθ«σ:ν χαί τδν χατά θεόν ζήλον τής ύμών observantissimum animum divinumque fervorem, άδελφότητος, διά τδν όποιον δέν άπολείπετε νά quo permoti ad. praesidium iudiciumque univeraalia προστρέχετε τή προνοία χαί χρίσει τής οικουμενικής et magnae Chri»ti eeeleaiae provocatione facta in χαί μεγάλης τού Χριστού έκκλησίας εις τά συμπίπ- iis quab occurrunt ecclesiasticis negotiis non omit­ τσντα έκκλησιαστικά ζητήματα χαί τή χαθ' ήμάς titis inlatas quaestiones pietati nostrae proponere, εύσεβείφ άνήχοντα έρωτήματα διά πληροφορίαν άσφα- ad eprum de quibua inter voa ambigitur ae dis­ λεστέραν χα! λΰσιν άναντίρρητον τών άμφισβητημάτων ceptatur tutiorem explanationem ultimainque solu­ Atque illud quidem eat veatrae fraterni­ χαί άπορρημάτων σας. Καί 6 μέν σκοπός τής ύμε- tionem τέρας αδελφότητος τοιούτος. έπαινετδς δηλαδή χαί tatis consilium, ut laudia probationisque dignum άποδοχής άξιος, ώς έξ «ύλαβούς διαθίσιως χαί εύσε- sane videatur, utpote ex pia indole, religioso βούς γνώμης χάί ειλικρινούς χαρδίας προερχόμενος · animo, mente sincera profectum. Quoad ea vero τδ δέ έρώτημα χαί πρόβλημα ή. νά είπούμεν χαλή- quae solvenda proponitis, seu,' ut melius dicamus, τερα, ή ίκανοποίηοις όπού ζητείτε παρά τής έκκλη- recognoscenda a petitis a recta ecclesiae ratione σιαστικής Ορθοδοξίας χα: φιλανθρωπίας διά τδ ac misericordia, ob id quod omnium vestrum conόπωσδήποτε - τολμηθέν παρ' ύμών λόγοις άναγχαίας ,, aensu .ac aentehtia utcunque admisistis necessariis οίχονομίας χοινή προτροπή χαί άξιώσε: «ίς χατάλυσιν de cauaia, licentia ieiunium solvendi data ei, qui, τής νηστ«ίας διά τδν θειιρ έλέει λαχόντα προεστάναι miserante Deft, veatrum iiniversique orthodoxi poήδη ύμών τε χαί παντδς τού αύτόθι διατελούντος puli istic degentis antistes factus est. sacratissimo δρθοδόξου λαού ίερώτατον μητροπολίτην. Μπελιγραδίου scilicet metrupolitae Belgradii nuatroque fratri di>χαί συνάδελφον ήμών χύριον Μωύσήν ΙΙετρδβιτζην, minp Muvai Petroviciu. cum prius per epistolam έπειδή χα! περί τούτου τού ζητήματ^ έρωτηθέντες aanctitatia suae ad nos missam do eadem re inter­ χα! πρότερον δι’ έπιστολής τής αύτοΟ ιερότητας πρδς rogati congruam dederimus responsionem pro nostra ήμάς πεμφθείρης δεδώκαμεν τήν προσήχουσαν άπό- saltem facultate ac prout postulant cum ecclesiasti­ κρισιν χατά γ« τδ έ^χωροΟν ήμίν χαί ίσον απαιτεί corum sMrorumque canonum severitaa tum benigna ή τε τών έχχλησιαστιχών χαί ιερών κανόνων άχρίβεια ecclesiae humanitas secundum illud psalmorum : χα! ή τοΟ έχκλησι αστικού έλέους φιλανθρωπία χατά Mutricordiam ft iudictum cantabo tibi, Domine: τδν ψαλμικόν βητόν ίλεον χαί χρίσιν £σομαι idcirco supervacaneum censuimus de hac re iterum σοι. χύρκ. διά τούτο π«ρ:ττδν έχρίννφαν χά! αύθις rescribere, quippe qui sati·, quantum ecclesiae «κρί τούτου νά γράψωμχν, άτ« Ιχανώς χαί δσον ή patitur dispensatio, ipsi sanctitati suae responsum έχχλησιαστιχή οίηρνομία δίδ«Μ:> πρότιρον τήν άπό- prius dederimus, plura vero dicere haud possumus, χρισιν ποιησάμινοι π«ρί τούτου ιδίως τή αύτοΟ Itpi- cum nobis omnino opus sit intra religionis terminos τηπι. χαί π«ραιτέρω slnsCv ου δυνάμνθα, άτ« άπαραι- permanere: Fortiora enim te, inquit sacer sermo, τήτως δφ«ίλοντ«ς μέν«ιν έντδς τών δρων τής «ύσ<β«ίας· ne gnaeeierie et olliora te ne ecnetatue fnerie, eed ισχυρότερα γάρ σου, φησί τδ ίερδν λδγιον, μή D guae' fraocipiantw tibi, illa cogita. Quod autem ζήτ«ι χαί ύφηλότ«ρά σου μή πολυπραγμδ- scripsistis, ex necessitate vos hanc liberalitatem ν(ι, â προσίτάγη σοι ταΟτα διανοοΟ1). Τού­ adhibuisse propter probabiles causas a vobis alla­ το δέ ύπού γράφ«τ« δτ: άναγχαέως έχρήσασ*· τή tas, corporis scilicet imbecillitatem itemque om­ τοιαύτή οίχονομίφ διά τάς «ύλογ'.φανείς αίτιας irift nium vestrum eeterorumque orthodoxorum curam προβάλλετε τής σωματιχής άσθενείας χαί τής χοινής atque ideo omnium vestrum saluti imminens peri­ ύμών τε χαί τών λοιπών όρδοδόξών χηδεμονίας χαί culum ex . languida supsadicti vestri patroni vale­ άχολούθως τδν έπηρτημένον χίνδυνον( τή σωτηρίφ tudine, secundum medicorum suffragia ac sententias, πάντων ύμών έχ τής πλημμελούς δίαιτας τού βηθέν- id vobis bona conscientia decernendum committi­ τος προστάτου ύμών χατά τάς τών ιατρών ψήφους tur. Itaque si id quidem ingenue, vere, sine men­ χαί άποφάα·ις, τού τοιδύτου ή χρίσις χρέμαται εις τδ tis dolo et fueo feeistis ac dixisti·, non vos latet, συνειδδς τδ ύμέτερον. "Οθ«ν εί μέν μεθ' «ύθύτητος ea quae in bonum finem cominunemque multorum χαί άληθείας χαί άπλάστου χαί άνυποχρίτου διάνοιας utilitatem et salutem utcunque fiunt a bemgnissimo γίνεται χαί λέγεται ύφ’ ύμών, δέν σάς λανθάνει βτι Deo patienter tolerari et ignosci, ex apostoli sen­ ή τού θεού φιλανθρωπία τά έχ' άγαθψ σχοπψ χαί tentia : Optarem ego ipee anatbema eeee pro Jreririχοινή ώφελείφ χαί σωτηρίφ τών πολλών &πωαΒήπ·*ς bae meie; sin autem ex propria cupiditate corpo- ... ......... ................ . I I... iqn.ll.Ji. -· - * . ς ^945 . · , . ' . ; 1 . \K ' ’ 8YNODU8 BEL0RADIEN818 IN SERBIA, 172« septembris 4 Wvifuva μαχρο*ύμ»»ς άνέχιτκ χαί σνγγινώσχ«ι χατά TO? «ποστολιχδν ^ητόν ηύχδμην αύτδς Ιγ«γ< dvdbtpa γινόαΑαι ύπέρ τόν «διλφΑ'ν μου1). R 81 χ<18ι' Î8ta« βρλξιν χαί α»»ματτχήν τρυφήν χαί αΰπΜυάν πραγματιίαται τδ τοιοΟτον τής χαταλύοβνος τόλμημα, πρόφααιν Ιχών ..τήν τόν πολλΑν χηβ*μον(αν, τότ* npfntt νά γνβ>ρ(ξίτ« χαλΑς βτι 8έν «Ivat dvaiττος χαί άντύ^υνος παρά frc$ τφ ίμβαττύοντι χαρδίας άαί ντφροΰζ χαί χρυφιογνώφτη ή τοιαύτι^ τής γνώμης χψδηλίαχαί έμπορία. 'Ofrtv, Ας «ίπομτν, μΐ τδ ου» ντιδός αας xptviptvot παρ' έχτίνςυ HAm XifUi τήν *Ιττ λύπην ζίτί [χανοποίηοιν τοΟ ζηΐήματδς αας. Ή 81 τοΟ θτοΟ χαρ)ς «Γη μΛ·' ύμών. ' .) . · ’ · ' . ' 94« ' . " . ' ‘ '....... · t risque libidine ac voluptate tractetur temeraria haee ieiunii solutio, simulata multorum sollicitudine, tum vero scire voe probe oportet,' culpa noxiase vhcuam non esse. apud Deum, qui rene* et corda perscrutatur ooeultique novit, illam animi pravi­ tatem uf licitationem. 8i rem igitur, ut diximus, bona conscientia decreveritis, inde aut molestiaih aut tranquillitatem e quaestione proposita capietis. Dei putem gratia vobiscutn sit. ·) Rom. IX. A SYNODUS DIOECESANA EU0UB1NA 1728 septembris 13-5. Synodus dioecesana Eugubina. celebrata, diebus B 13, 14 et 15 mensis Septembris anni 172«. sub Sosteneo Maria Cavalli, episcopo Eugubino. Exstant constitutiones synodales in opere cui' titulus1. Dioecesana synodus Eugubina ab illustrise et reverendis» domino d. f. Sosteneo Maria Cavalli, exgcnerali ordini» Servorum b. M. v., Dei & apoptoHcae aedis gratia episcopo Eugubino & de collegio episcoporum summo pontifici, assistentium, celebrata in cathedral· ecclesia, diebus XIII, XIV et XV Sep­ tembris anno MbCCXXVIIl. sub auspiciik saKctis- sinii domini Benedicti divina providentia papaeXIII. Pisauri, MDCCXXIX e typographie Gavellia. Su­ periorum permissu. ' » Parvum in-fol., 2 partes, XX ■ 434 - 14« p (Piacenza, communale; Roma, libr Bocca). SYNODUS DIOECESANA AMBIANENSIS 1728 octobri» ·>. Synodus dioecesana Ambianensis, celebrata die Exstant constitutiones synodale» m opere eui 6 mensi» octobri» anni 172«, sub Petro de Sabatier, titulus: episcopo Ambianensi, c Actes dt l'iglue d'Amiftu, (1«49|. 11. 232-52 SYNODUS DIOECESANA FOGARASIENSIS ecclesiae Runieuorum unitae (graeco-catholicae) iu Transilvania atque Hungaria Kolosuionostqrii, a die 4(15) ad diem 7(18) novembris 1728. Episcopus unitus Joannes Giurgiu Pataki su­ premum diem obiit die 29 octobris 1727. Petrus Maior, in sua historia ecclesiae Rumenorum ‘j, narrat, episcopo venenum fuisse porrectum, nç. titulo unionis, plures inter Rumenos introducere posset innovationes. Ast. iste auctor, quamvis presbyter unitu», nimius zelator' eat Ecclesiae graecae et apertus hostis ecclesiae latinae. Ideo pau-> cam meretur fidem, eo magis, quod documenta synchrone. edita a Nilles’), dé violenta' morte, episcopi nihil sciant. Illud autem ambigi non potest, unionem jam multas defectiones deplorasse, et in vehementi positarp fuisse pugnam adversusu caturis aeternam minarentur damnationem, sincere unitos per despectum rpapistasa vocitarent. Astu­ tiores autein propagatores schismatis exstabant monachi sive calugeri. qui titulo mendicationi» populum variis imposturis fallebant. In his circumstantiis mortuus est episcopos Pataki. Clerus unitus jam die 4 junii 172« syno­ dum egit pro eligendis tribus subjectis, quorum unus ab imperatore in episcopum deputetur, ad tenorem diplomatis secundi l«eopoldi l. Inter personas propositas erat etiam Joannes Innocentius Klein, cui imperator quidem prae caeteris favebat, sed qui tunc temporia adhuc stadiis incumbebat, schismaticos. Imprimis praesules Serbi et Valachici quamplurimos sacerdotes ordinabant, qui paroecias suas ab unione detraherent. Imo in ipsa HungariA in provincia dicta Marmatia. forsitan ia pago Petrova, consedit episcopus Rumenus Dositheus Theodorovic, apud schismaticos ordinatu», qui et ipee popa» pro Transilvania sacrabat, quamvis de­ functo Pataki pollicitas erat, sese hoc amplius non factarum *). Horum sacerdotum inveniebantur non pauci, qui ecclesias vi occuparent, unitos perseque­ rentur, parentibus pueros in scholis catholicis edu- nec in diaconum ordinatus erat. Ideo ad interim nominatus est P. A damus Fitter s. J., rector col­ legii Claudiopolitani, in directorem dioecesis. Vir erat Rumenis apprime carus, qui inter ipsos jam a pluribus annis commorabatur *). Plure» invenit reformandos abusus. Mores et­ enim cleri, uti videtur, ab ultima synodo anni 1725 in melius mutati haud fuere. Presbyteri invenie­ bantur, qui ad secundas nuptias convolarent, potui essent addicti, convitia proferrent. Hinc negligentia in sacramentorum administrations, hinc omissio ve) incerta celebratio liturgiae diebus dominicis et festivis. Alii sacerdotes adeo erant ignorantes. ut nec formam quidem et materiam *) P. Maior,lltomMnm HmuMot (Buda, IBI3), p. 3W. *) 5. Nilis» 8. J.. «hsAoAe ad iAtenmdsm Mstseiam «vfc·ssas srunta/w m torris Cbraass t. Stopham, (Osaipoats. 1885), . p. 47». ·) Dr. A Bdumb, F«M» qpuco|Nl rswdsssrl. (Btap, 1JMS). ► 10M- ') NUIve, op, c„ p. 48AS. Dr. A Raaea. Kpùcoful l) Chif MlaMtar. Koloss-Msasstor, ia TraasUrsaiae osmi­ um lolosa ') Dais. OlAh-IMlya, ia Traasilvasiae eoaifata AbO-FeMr. •t Jse, AisA-Zsuk. is TraasUrsaiae osasitata Koloss. *) I'. Adsad Fitter. *> ArehMiaeoMi Me· sigailcat m aroMpreebyter. *) Hyaodsn laaagwavit P. Fitter «Uoeatioee bungs ries MiHea op. e., p 4SS. ') Hoaa, ia Traatilva^ae comitet· Nagy-UkUH. Iste ganclim Hapsi tota* ssdsm Ragieasus esmttavwat Dr. A. Unuaa's, Mari’s tamriesi Jîmsms «rite se Mem’s, (Bm*·. MttVKWK .......- ---------— - ■ -.......... ----- ------ ----- convocabunt ad particulares synodos omnes suos popas, eosdemque de sacra unione, et quomodo eam teneant, calleant et observent, diligenter exa­ minabunt. 8i quos autem inter eos inv ierint schismaticos, eo magis quempiam uniohem ab­ jurasse, illico similes cum congrua declaratione et rei certitudine reverendissimo domino patri rectori denuntiabunt. Qua occasione etiam singulariter examinabunt popas, praesertim de ruditate suspec­ tos, num formam et materiam sacramentorum cal- > I ') Bits, Magyar-Béaye, ia Tnuuünaias «aaitata KisKUUW. *) latelligsndam set vectigal satin goreal epiaoopo soivseSa* a qseiibet esosrdoOe. Tampers *4Ss vaeaatie Me ma­ no ia ta·* a synsde Sotirmlsela· ospsa4mdm sesA ■) Suai eet 4s syaiii asnl tnt, sage· mL N*. 949 SYNODUS DIOECESANA FOGARA8IEN8I8, 1728 novembr» 4 (15) 950 leat^t, quomodoque et qualiter eadem administrent; A. . Asta dM saCundaa. rude* autem in hia" innituant' ac informent, ne per Sittio, tertia. λ eupinam’ignorantiam sacrilegia contingant, et ^mi­ 9. éonclusu* «*t ratione filiorum poparuqi uni­ marum ruina Aequatur. torum a magistratu saeculari et dominis terrestri­ 6. Amodo in posterum nullus poparum rei bus incaptivatorum vel incaptivandoijum. requiri archiQiucOnorum, quemlibet crimen, seu privatae debet®, per memoriale, excelium regium guberniumpersonae, seiqdtiam totius communitatis, templh et * de remedio necessario gratiose adbitendo, uti ecclesias occludere vel sacris ibidem celebrandis etiam ratiimo taxarum et honorariorum, deci­ iaterdieere praesumat, eo magis sacramental ad­ marumque a popis unitis per dbminos terrestres ministrare vetet; sed-prius rfm credibiliteredilucihactenus exactarum. Si vero hicanjulluin sequere­ datam reverendissimo domino principali *) reraontur in Transilvania j*emedium. recurrendum esse strabit. qui, si culpatu intcrdictyini aut ciijuslibet ad augustam aulam ’) '* generis poenae ecclesiasticae obnoxiam esse judica­ 10. Providendum per dominos archujiaconos, verit, juxta rei indigentiam congruam fatiet ordi­ ut parochi a suis parochianis ratam aliquam solu­ nationem, cui deinde quivis poparum et architionem annnatim acquirant : qua non obtenta, -diaconorum obtemperandum sibi esse noverit. altiores instantiae requirendae. ' 7. Popae, post decessumyeverondissimf domini 11. Determinatum est de calugeris unjveraaliter, epiacopi baronis Pataki ubilibet ordinati, a functio­ ut efficaciter ab omni sacramentorum administranibus ecclesiasticis arceantur, ad parochias nullo B tione et ecclesiasticis funuîionibu», verbi gratia modo admittantur, eo minus unitos turbare vel a concionum lectione et reliqui* arceantur, quum in . parochiis amovere permittantur. Imo quivis illorum varii» imposturis et populi corruptionibus depre­ seoraiin et singillatim muleta 24 florenorum hungarihensi sint perfrequenter. Qui «i ne opponerent calium puniatur, co quod post iteratas promul­ huic determinationi, advocato brachio saeculari, gatus praemonitiones «ese praesertim a schismati­ incaptiventur, et pro demerito nuo graviter puni* cis episcopis ordinari curaverint, cujus mulctae antur. Quum vero, titulo mendicationi·, hoc genua medietas cedat dominis archidiaconis mulctaturis, hominum schisma spargat. humillime requirendi altera vero medietas administretur dominis vicariis, eunt excellentissimi domini gerteralia commendans ad fines puncto II notatos servitura. et gubernator, una cum excelso gubernio, de Seteio xrcaadL. patentibus illis in posterum absolute negandis 12. Ventilari coepta est causa Thomae fcviri8. Injungitur diligenter universis dominis archi­ dovic». protopopae Monostoriensi». diaconis, ut usque ad proxime affuturum pasehatis festum singuli suas hyparchias, quam optime fieri . Static quarta poterit, visitent, suis poena Horenorum hungari13. Usque in seram noctem varia testimonia caliutn 66. ubi popae criminosi, juxta statutas a pro et contra examinata sunt, et prima inquisitio, pie defuncto domino epiacopo Pataki ptfpnis (quae contra illum instituta, invalida et insufficiens decladominis archidiaconis jam diu constant), secundum rata est. secunda vero approbatu gravitatem culpae, puniantur.’). Si qui vero enormia commisisse scelera deprehensi fuerint* abs­ Acta diei tertiae. que omni ulteriori mora domino praelato deferan­ Statio quinta. tur. ut tempestive de correctione vel punitione si­ 14. Eadem causa finnliter decisa; adeoque prae­ milium provideri possit.' ne gangraena et scanda­ lum ulterius serpendo etiam plure» inficiat fit or­ dictu» Thomas, ob gravé» excessus, ex archididdini ecclesiastico unito ignominiam inurat aliquam. eonatu simpliciter amotu» et ex parochia Mono* Occasione hujus visitationi» omnes popae monendi Ntorienei ad aliam migrare jussu». 15. Conclusum est debere scribi memoriale sunt, ne quisquam eorum, potui immoderato ad­ dictus. negligat munia parocbialia et praecipue excelso gubernio de Dositheo quodam apud schis­ sacramentorum ve) maxime necessariorum admini­ matico» ordinato episcopo, num- in Maramaros stratiinem. prout sunt baptismus, confessio, com­ residenteJ), ne praesumat ullum e Transilvania ad munio etc. Liturgie» singulis festi» et dominici» se venturum ordinare, prout et ipse pie defuncto diebus celebrent: cui ut intersit populus omnem illustrissimo domino episcopo, sub gravi poena diligentiam adhibebunt. Deinde etjam populum incurrenda, promisit se nunquam id tentaturum. admonebunt domini archidieconi. ne ullus parvu­ Statio atxta. lorum baptismum, cum evidepti animae illorum 16. Varia variorum memorialia in privati» diffipericulo, differre diu praesumat* sed quamprimum «aero ablui fonte procuret. Singillatim de nomine 11 duitatibus sonantia 1er ta sunt, et congruae oro exquirendi erunt omnes illi, qui sincere unitos per rerum exigentia resolutiones datae. despectum papistas appellare, seque ab illis diver­ Aota diei quartae. sos affirmare praesumpserunt, utpote quorum si­ Statio arptiuM. miles procaciter dictae propositiones gravia mala et erga vere unitos quoque ritus graeci fideles 17. Communi omnium ardenti voto definitum magnae differentiae causam non raro praebuerunt est* porrigendum memoriale sacratissimae suae gravis auctoritatis catholicis latini ritus. Si forte majestati, ratione fundi pro seminario aliquo pure vero quidam saecularitaQ auctoritatum et potesta­ pro juventute hujus ritus servituro constituendi* ex tum visitationes hujuscemodi quoquo modo impe­ illustrissimi pie defuncti domini episcopi haereditate dire vellent* ejusmodi impedientium nomina primo confiscata benignissime hunc in finem resolvenda quoque tempore, eum vera et reali declaratione 18. Suffragio universorum serio conclusum, ne negotii, reverendissimo domino patri rectori denun- deinceps ullus ex uniti» ad scholas schismaticorum ciabuntur, cujus muneris erit de remedio similium, et haereticorum filios suos mittere praesumat. Si in locis debitis* gratiose providere. qui proinde id attentare dcincep» fuerint depreVWsfieet rectori, P. Fitter. ·) Ut nota B, eoi. Mft. Imperialem Visasse. •V Recole dicta ia prooemio. 951 8YNODU8 DIOECESANA FOGARA8IKN8I8, 1738 novembri· 4 (15) - 958 hensi, archidiaconi -et popae mulctentur 34 flore- i ί continuo celebrent liturgies immediate post decan­ nurum pensione, saeculares vero duodedib. tatas horas, nisi alicubi speciales difficultates Id 19. In tola Trluwilvania diligentissime adbi­ ipsum flori impedirent benda sunt in Ioda debitio media, ne popae vere Haec porro omqia et singulae primum quidem uniti adigantur ad contributiones, quartarie, alia­ idiomate latino, prout jacent, lecta, deinde vero que onera rusticos concernentia. . idiomate Velachioo per, dominum Dayidem Maxay, 30. Quum ' aeditui altaris, ministerio servientes sacrae hujus synodi' specialiter pro hpc actu depu­ omnia ea facere debeant, quae faciunt ministri et tatum notarium, dd verbo ad verbum explicata, cantores in ritu latino' conclusum est -pro-horum nullo prorsus contradicbute, iterato ab univqp-. immunitatione in locis debitis memorialia porrigi sis approbata et confirmata, nos manu propria debere, quum in qualibet recepta religione hujus­ subscripsimus sigilloque nostro consueto muni­ modi ministri a publicis contributionibus et oneri­ vimus. ■ bus eximantur. In residentia supra nominata Kolosmone21. Querela universalis est, ideo a liturgis die­ storiensi, die decima octara novembri· juxta kalenbus festivis ot dominicis populum sese absentare, ■ darium a Gregorio ^mendatum, juxta antiquum quod distinctis horis cantentur-horae canonicae et vero septima novembns anno Domini 1738. Sequuntur subscriptiones impressiofie usualium liturgiae tardius celebrentur, et sic populus semel congregatus, si dilabi permittatur post horas de­ sigillorum munitae duorum generalium vicariorum cantatas, multi e plebe aegre ferunt iterum redire B et archidiaconorum ac logotkttae, qui huic synodo ad liturgiam audiendam. Determinatum est igitur, interfuerunt, numero sedecim *). ut in praefata visitatione id archidiaooni commen­ dent singulis popis, ut eadem fidelia1) et in uno ■t locutio,param usitata pro. uno hiata. *) Kmt igitur Ksiy, apud Mille· op. c., p. 488, si nar­ rat. enod synodo interbseriut .arehipresbyteri non minus triginta*. SYNODUS DIOECESANA EPOREDIENSIS 1728. Synodus dioeceaana Eporediensis, celebrata anno 1738, sub Joanne Silvio de Nicota, episcopo Eporediensi. De hac synodo confer opus cui titulus: Prima synodus dioeceaana quam David ex comi­ tibus Riccardi, episcopus Eporediensis, habuit in ecclesia cathedrali diebus IV, V, VI aeptembria c MDCCCLXXXIII. Eporediae, typis A. Tornatis, MDCCCLXXXIII. In-8·, XLVIII -184 p. — (Roma, libr. Bocca). P. XVIII : „meinoriae digna videntur cleri comi­ tia congregata et constitutiones in his conditae atque typis impressae ab episcopis . . . Silvio Dominico De-Nicola, anno 1728. . SYNODUS DIOECESANA 8UESSI0NENSI8 1729 aprilis 6. Synodus dioeceaana Suesaionenais, celebrata die 6 mensis aprilia anni 1729, sub Josepho Imnguet de, Gergy. episcopo Suessionensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: Ordonnances synodales . . . [supra col. 105]. 8YN0DU8 DIOECESANA VAURIENSIS 1729 junii 21. Synodua dioeceaana Vauriensis in Gallia, cele- conseiller du roi en tous ses conseils, dans son brata die 21 mensis junii . " anni > 1729, synode sub tenu Nicolao le vingt-unième de juin mil sept cens de Malesieu, episcopo Vauriensi. vingt-neuf. A Toulouse, ches Claude - Gilles LeExstant constitutiones synodales In opere cui camus, seul imprimeur du roi A de monseigneur titulus : l'évêque de Lavaur, M.DCC. XXIX. Parvum in-8e, 4L- 386 p. - 4 f. (index) — Ordonnances synodales du diocèse de Lavaur, publiées par monseigneur l'illustrissime & reveren­ (Paris, Bibl. nat. B 40491). dissime Nicolas de Malesieu, évêque de Lavaur. SYNODUS DIOECESANA RIPANA 1729 septembris 18. Synodiis dioeceaana Ripana in Italia, celebrata gularem scholarum piarum, Dei et apostolioae sedis die 18 mensis septembris anni 1729, sub Francisco gratia episcopum Ripanum, sanctissimi domini nostri Andrea Correa, episcopo Ripano. praelatum domesticum, soliique pontificii assisten­ Exstant constitutiones synodales-in opere cui tem, die XVIII mensis septembris anno Domini titulus: MDCCXXIX. Romae, Komarock, 1730. (Miqmtm Synodus dioeceaana eocleaiae Ripasae, per * paginae tituli iati.) illustrissimum et reverendissimum patrem et domiIn-4*, β t - 232 p. — (Piacenaa, communale ; num d. Fransiecum Andream Correa, «hrwsn re- Roma, libr. Booca). .......... ■ ' . ......... ... .... .......................... . ..... ........ . .... ' m CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS, 1729 menae aeptembri 954 CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1729 medbe aeptembri. Nioodbmua hitfromonachua, monaaterii Imma- A χράντου, ώς τών ImSoHvnav 6icip αύτοΟ χέντ» colatae '(τής Παναχράντου) aceuophylax, cum ae ηβυγγ«ί«·ν άσπρων έχ tcO" ταξ«ιδίου χαί τής έλ«ψ coram aynodo - obtuliaaet, ut a Dionyaiq hiero- μοφύνης βντων τής Παναχράντου, χα5ώς A monaohq, ■ monaaterii Salvatori· Chriati in inaula Διονύσιος ώμολάγησχν'1, atque Dionyaiua per totem Prota praqfecto, atipem exigeret quam, raacepto vitam Salvatori· Chriati praefecturam retineret itinere cum adhuc τής Παναχράντου ^yeuptvaip Scriptum ilhid datum 'eat anno 1729, menae aepfungeretur, ia(e colligeret, equidem libenter Diony- tembri, indictiône VIII. Hi· verbjp incipit: Άναγ•iua profeaaua eat »e πένα πουγγ«ίά τών άσπρων χαίόν lent ύπέρ τι άλλο τά ίίχαια Λών άπανταχού domum retuliaae, aed totam pecuniam impendiaae άγιων έχχληαιΑν. Subacripta epiâeoporum nomina in emendum Salvatori» Chriati monaaterium, nt hoc haec rant: Palaiua patriarcha, — Neophytua Caein tutelam monaaterii Immaculatae conatitueret. ■areae, — Collinicil» Nicaeae, — Nicodemua Chal­ Quam reeponaionem veram eaae, prolati· emptioni· cedoni», — AnaniO» Tbeaaalonicae, — Tbeocletu» inatrumentia comprobavit. Quare ad praecludendum Philippopoli», — Callinicu» Anchiali, - Nicodemua in pontorum omnem diaceptationem vel alterationem - Cereorum, — Methodiua I.ititxae, loachim Caainter utriuaque coenobii monachoe, acripto ^«jiai»· •andriae. Editum exatat apud G. N. Georgiadem, Ό έν τηρίφ decrevit aacra aynodua, ut Salvatori» Chriati monaaterium ,,ϋπάρχή χαί γνωρίζηται χαί διατ«λή ° Γαλατφ !«ρίς ναδς τοΟ άγιου ,Ίωάννου τών Χίων, «ίς αιώνα τόν άπαντα μχτόχιον (διίχτήτον τής ^ήΙΗί- Conatantinopoli, 1998, ρ. 135-139 σης έν τή νήσφ Άνίρφ σ»0ασμίας μονής τής ΙΙανα- SYNODUS DIOECESANA CATALAUNEN81S 1729. Synodua dioeceaana Catalaunenaia in Gallia, celebrata anno 1729, aub Nicolao de Saulx-Tavannea, epiacopo Catalaunenai. De hac aynodo confer opu» cui titulua: Abrégé dea atatuta du diocèae de Chaalona. A Chaalona, chex Seneuxe, imprimeur du toi A de monaeigneur l'évéque. Avec privilège. Sine anno (1770). In-8·, 2 parte», viij-212, 120 p. (appendix documentorum) - 3 f. (index) — (Paria, 8t-Sulpice). Pag. i(j et viiij, hae conatitutionea datae aunt extra tynodum dioeceaanam ab Antomio Eleonore Leone Le Clerc de Juigné, epiaeopo Catalaunenai, aub data 1 menai» aprilia anni 1770. In ipaia mentio habetur aynodorum dioeceaanarum celer brutarum annia 1557, 1729, 1743 et 1766. SYNODUS DIOECESANA PRAENESTINA 1729. Synodua dioeceeana Praeneatina. celebrata aano 1729, aub Thoma, cardinali Rufo, epiacopo Prae­ nestino. De bac aynodo confer opua cui titulua: Synodua dioeceaana, uuapice aanctiaaimo domino noatro Pio papa VII, ab eminent,iaaimo et reverendiaaimo domino d. Alexandro, miaeratione divina epieoopo Praeneatino, «anctae Romanae eccleaiae cardinali Matthaeio, adminiatratore eccleaiae Ferrarienaia, habita in baailica Praeneatina VIII, VII et VI kal. aept. an. MDCCC1V. Romae, excudebat Laxarinua typographua r. c. a. Permiaou praeaidum. Sine anno. In-4’, 2 parte», XXXII - 252 p., 119 p., cum figg. — (Paria, Bibl. nat. B 3381; Paria, St-Sulpice : Roma, Vaticano). Pag. XII: „Cum ab praedeceaaore noatro turn in Ferrarienai, turn in Praeneatina dioeceai, Thoma a. R. e. cardinali Rufo, ab anno videlicet MDCCXXIX ad hanc diem, nulla ampliua dioeceaana aynodua in^, Praeneatina dioeceai ait habita . . r STATUTA DIOECESIS TAURINENSIS 1729. Statuta aynodalia dioeceaia Taurinenaia, edita aa. ‘Pii pp. IX, et aolio pontif. aaaiatente, in aua anno 1729, aub Franciaco Arborio Gattinara, archi- prima aynodo dioeceaana. Auguatae Taurinorum, epiacopo Taurinenai. ex typographie pontif. et archiepiacop. eq. Petri De hac aynodo confer opua cui titulua: D Marietti, MDCCCLXXIII. Conatitutionea editae ab illuatriaaimo et revoIn-8’, 250 p. — (Roma, libr. Bocca). rendiaaimo d. d. Laurentio Gaataldi, e Taurinenai Pag. 13: „ante oculo· habuimua . . . aynodale· praeacriptionea Franciaci Arborii Gattinara, anno theologorum collegio, Dei et apoatolioae aedia gra­ 1 tia archfepiacopo Taurinenai, praelato domeatico 1729 . . .“ STATUTA DIOECESIS TOLOSANAE 1729. Statuta · aynodalia dioeoeaia Toloaanae, edita anno 1729, aub Paulo Thereaa David d'Aatroa, archiepieoopo Toloaano. De hac aynodo confer opua cui titulua: Statuta aynodaux du diocéae de Toulouae, pu­ blié· dan· le aynode général tenu le 25 octobre 1836 par M·* l'illuatriaaime et révérondiaaime PaulTbérèae-David d'Aatroa, archevêque da Toulon··. Oman» «mmnaa. roam ΧΧίνπ. Toulouae, imprimerie de Jean-Matthieu Douladoure, rue Sainte-Rome, n° 41. 1837. In - 8 *, xl - 344 p. — (Avignon, aéminaire ; Bourgea, aéminaire; Touiouae, ville). Pag. 336, haec aynodua celebrate eat a die 25 ad diem 28 menai· octobria anni 1836. In notia mentio habetur concilii Toloaani anni 1590, et atatutorum aynodalium annorum 1452, 1531, 1696, 1729, 1782. 6!.. . -1 '■•W SYNODUS DI080B8ANA TULLKNSIfl, 17» DM Μβ SYNODUS DIOECESANA TULLEN 818 < 17». blot et ▼*“ Rayboia, episcopates typographorum et bibliopolarum, via Baaeti Desiderii, 135. 1857. Ia-8*. 90 p. — (Paria, Bibl. nat B 5756). Pag. V, haec synodus dtoeceeaaa celebrata,.eat a .die 7 ad diem 9 mensio oetobris anni >858. Pag. VI -VII, habetur mentio quatuor synodorum dioedeeia. Tullensis celebratarum annis 1678, 1729, 1740 et 1751. Hynodus dioeeesana Tullensis in Gallin, celebrata anno 1729, sub Scipione Hieronymo Bogon, epiaeopo Tallenai. r ' De hae synodo confer opus eui tituhm: Acta et statuta synodi Naaoeiensio, anno Domini MDCCCLVI habitae, ab illuatriaaimo et reverendis­ simo dd. Alexio Basilio Menjaud, epieoopo Nanoeiehai et Tallenai. [lotiftu.] Nanceii, typis Grim- y f SYNODUS DIOECESANA 8UES8I0NENSI8 , 1730 martii 29. Synodus dioecesana Suemioneneis,. celebrata die 29 mensis martii anni 1730, sub Josepho languet de Gergy. episcopo Suessionensi. Exstant constitutiones synodales in opéré cui titulus: . Ordonnances synodales . . . [txyra col. 105J. e SYNODUS DIOECESANA VIENNENSIS 1730 aprilis 25 Synodus dioecesana'Viennensia in Gallia, cele­ brata die 25 mensis aprilis anni 1739, sub Henrico Oswald de La Tour d'Auvergne, archiepiscopo Viennensi. De hac synodo confer opus cui titulus: Statuts synodaux publiés dans le synode de 1792 et les suivants, tenus par M. Armand de, Montmorin, renouvelles et confirmés par son altesse monseigneur le prince Henri d'Auvergne, arche­ vêque de Vienne, publiés au synode general tenu à Vienne, le 25 avril 1730. Imprimés à Vienne, chés « Ant. Maxinier. imprimeur de s. a. & du elergé, 1730. < In -4‘, 234 - 19 p.,— (Lyon, ville). (luitio:) „Mandement d'Henri Oswald de la Tour d'Auvergne, archevêque et comte de Vienne, primat des primats des Gaules, vicegerent du sou­ verain pontife dnun nomina. CONSTANTINO POLIT AN A SYNODIS 1731 februarii 23. Chrysarithu· Notaras, patriarcha Hicrosotymi- B tamen serrata eat cum Chrysanthi renuntiatio tum tann·. cum laboribus senioque pene confici vide­ Meletu oratio in synodo habita ad referenda· aatiretur, edito renunciation!· libello, summam digni­ stibus gratias pro concesso summo illo, dignitatis Utramque edidit Callinicus Delieaaes tatem sponte deposuit anno 1730, sacramque syno­ gradu. dum rogavit, ut Meletium, Caesareae in 1’alestina archimandrite in opere, cui sesquipedalem buxo metropolitanum, in suum locum designaret ad re­ 'praefixit titulum: Τί έν τοίς χώδιξι τοΟ χχτριχρχιgendam sanctae civitatis ecclesiam. Venerabilis χοΟ ίρχειοφυλαχ^ου σψζάμενα έχίοημα έχχλ^σιβστιχί antistitis precibus libens annuit synodus, statimque ■ έγγραφα τί έφορβντα είς τίς αχέοχι; τοΟ otxcupmlatis suffragiis Meletium e sede Caesareensi ad patri- χοϋ πατριαρχείου πρδς τίς έχχληοίας Αλεξάνδρειάς, archalem Hierosolymorum sedem transtulit anno Αντιόχειας, Ιεροσολύμων χαί Κύπρου (1573-1863), 1731 die 93 februarii. Electionis synodicum ύπό- Constantinopoli, 1904, p. 490-494. μνημα temporum iniuria periisse videtur; huc usque SYNODUS JHOECESANA CORTONENSIS I 1731 mprilie 16-7. Synodus dioeeeaana Cortonensis I in Italia, cele­ brata diebus 16 et 17 mensis aprilia anni 1731. snb Aloysio Gherardi, episcopo Cortonensi. Exstant constitutiones synodales'in opere cui titulus : Prima synodus dioeeeaana ab illustris·, et reve­ rendis·. domino d. Aloysio Gherardi, episcopo Cor­ tonensi, s. sedi spostolicae immediate subjecto, celebrata in ecclesia cathedrali, diebus XVI A XVII aprilis anno 1731. Lucae, typis Sebastiaai Dominici Cappuri Superiorum permissu. Sine anno (1731). In-4*. 6 f. - 999 p. - 1 f. — (Roma. Iibr. Bocca). SYNODUS DIOEÇESANA SAN DEODATENSIS 1731 maii 9. Synodus dioecesana San Deodatensis in Gallia, celebrata die 9 mensis maii anni 1731, sub Joanne Claudio Sommier, magno praeposito collegiatis ec­ clesiae San Deodatensis. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus : Statuts publies au aynode de Saint-Dies, tenu le 9 mai 1731, par illustrissime et réverendissime monseigneur Jean-Claude Sommier, archevêque de Césarée, grand prévôt de l'insigne église collégiale de Saint-Dies. A Saint· Dies, c^ea Joseph Chariot, imprimeur de monseigneur Γ archevêque. Sine annoi Parvum in-19, VIII - 106 p. — (St-Dié, séminaire). Exstat insuper praecedentibus statutis additio quaedam data sub die '99 mensis janii ejusdem anni. Haec additio servatur manxscripta in tribas circa paginis, sed an impressa fuerit, mihi incom­ pertum est. C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS 1731 mense iunio. Cerasus (ΚερασοΟς), Ponti oppidum, prope P Trapexuntinus, huius magnam partem vendidit hodiernum Katuk ad JCmumm Dsrv, antiquissimis Philotheo, archiepiscopo Chaldiae, circa annum temporibus a metropoli Neocaesareae disinneta, >n 1700, praeter sacriis canones, quibus disertis verba matropolitanam dignitatem evecta est; at paulo prohibetur eccleaiasticonim bonorum abalienatio. post occupatum s^Turcis Romanorum imperium, Re ad synodum delata a PaJsio. Nectarii succès cum propter Christianorum paucitatem fructuuinque sore, praecepit synodos, anno 1708, ut loca venumtenuitatem episeopo alendo impar esset, in ex- data in antiquum statum redigerentur. Quam ···arahiam constituta est. ab uno alterove ex eccle­ tentum iterum anno 1731, menae iunio, odidit siasticis aulae patriarchies· principibus regendam. sacra synodus. Ex originali, in archivo metropolis Saeculo autem XVII nd finem vergente, ia ditio­ Trapesuntn asservato, decretam illud typis maadanem ssetropolitaai Trapesuntiai ha eoadicione sub- vit TriaataphyUidea, ΟΙ φνγίδες (Athenis, 1870), iuneta est, at exarabo pstriarchioo triginta vel p. 151-1&4, omissis tamen epioeoporum nominibue quadraginta groeao· annua salaria exsolveret. Ut tredecim, quorum undecim taatam referuntur ia . sxarchiam illam accepit Nectariua, metropoHta apographo quod exstat in oodiee 194 patriarehatus •1· OOK8TANTIMOFOUTAMA 8YNODÜB, 1731 •M mm MO iuaio Mist unlym erum, fol 94-M, tWM: Noophytu A Btsyu, Nicodemus Dm***·, PimwCmmnm, PirAmiu Nieomodiu, CnUaieu Ni- ud, MotUdho UtBua. Ct A. PapodopehosMM4, Nioodsmu Cbabedoais, Manarim Proses, Kasnmom, IsponsJupttcaii ΒφΙιοΗη. t I (PotroNoepbytm Rbodi, Opaetaatim WtylenM, Mtnri· ■S.. . . ’ - . M4> ··«■-- c · rzu;*.. .1 ».wjui*Jmr.*»-·-««K.-UV· - . .-.Λ-i. t poli, 1M1), p. 91*. . «.· ■ -■■•Æ—-s — . «. . .l.. . . ' 8YNODU8 DIOECESANA BENEVENTANA I 1781 auguati 24. ynodus dicenesees Benoreatans I, oelebreta patre et' domino d. Sinibaldo ab Auria, archi­ die man·» aagmti aunt 1731, mI^ Sinibaldo ab . episcopo, sanctissimi domini nostri papae praelato Auria, archiepiscopo BonevontaiAi. domestico, pontilloioque solio assistente, celebrata, Exatent constitutiones synodales in opere *eui "juxta antiquum ejusdem occlesiae morem, die titulua: · v 94 auguati, anno 1731. Beneventi, anno 1731, ex Prima dioecesana aynodua sanctae Beneventanae - typographie archiepiscopali. ecclesiae ab illuatriaa. et reverendiss. in Christo* In-4*, 68 p. - 9 f. — (Roma, Vittorio Emmanuels). CON8TANT1NOPOLITANA SYNODUS 1731 mense augusto. Monasterio Deiparae dicto Nsaniosc (Nia Μονή) B χρ·.<πωνύμου πληρώματος βίς χαταρτιομάν τής avauin insula Chio multa praeclaraque privilegia irro­ ματιχής ίλομχλιίας. Episcoporum nomina haec gavere cum patriarchae tum imperatores Constan- sunt: Paisius patriarcha, — Parthenius Caesareae, — tinopolitani, a quibus data eat illi immunitas a Goraaimus Cynici, — Seraphim Nicomediae, — publicis vectigalibus, exemptio ab episcopo loci, CallinUhs Nicaeae, — Nicodemus Chalcedonis, — libertas a quovis alio magistratu ecclesiastico aut Gregorius Prusae, — .. ........ , Neophytus Rhodi. — civili."· Quae omnia iura, non ita pridem a Cosma Callinicus Mitylenae, — Callinicus. Anchiali. — patriarcha confirmata, rursus rata habuit sacra (Theocletus) Proconnesi. Sigillium e codice 11, p. 930, tabularii patrisynodus edito sigillio menae augusto anni 1731, cuius initium ita se habet: Τής ' Ιχχληαιαστιχής archalis descriptum typis mandavit loachim Phoroitspl πάντα χρονοΕας πνρισπονδαστον ηαΐ προύργιαί- ρηίΰίΓ^η^Εάχλήσιαστιχή ΆληΗίφ, t. XIX (1899), τατον Ιργον τ<λ«ί rb ουνιστβν 6π<ρτχρ6γτ»; χαΐ χρα- p. 947-949, omissa tamen una alterave subscriptione, τύν«ιν, ώς Ivsort, χατά πάντα χαιράν τά χαλΟς χαί quam legere non potuit. Theocleti nomen ipse «ύλίγως πχπραγμίνα παρά τ&ν xpcysvsaripetv doiBi- addidi. μ»ν ιςατριαρχ&ν iv τή έχχλησιαστιχή χαταστάτχι τοΟ SYNODUS DIOECESANA AMBIANENSIS 1731. Synodus dioecesana Ambianensis in Gallia. <’ Exstant constitutiones synodales in opere cui celebrata anno 1731, sub Petro de Sabatier; epi- titulus: scopo Ambianenri. Actes de d'Amiens, (1849), Π, 989-97. SYNODUS DIOECESANA CANARIENS1S I 1731 4. Synodus dioecedana Caùariensis I. celebrata annis 17314, sub Petro Manuele Davila y Cardenas, episcopo Canariens·. Cf. Gams, .Series «piecopojum, ( 18731, p. 23. | SYNODUS DIOECESANA 8UANA I 1732 juti 16-7. Synodus dioecesana Suana I in Italia, celebrata diebus 16 et 17 mensis junii anni 1739, sub Christophoro Palmieri, episcopo Suaao. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: ' Constitutiones synodales editae et promulgatae sb illustrissimo et reverendissimo domino d. Chri­ stopher» Palmieri, patritio Senense A episcopo Suanao, in prima sua dioecesana synodo habita PitiHani, die XVI A XVII junii MDCCXXXD. Romae, M.DCC. XXXIV, typis Joaania Zempel, prope montem Jordanem. Superiora^ permissu. In-4*, 39 p. — (Roma. libr. Boooa). SYNODUS DIOECESANA BENEVENTANA II 1732 Synodus dioecesana Beneventana H, oblobrata die 24 mensis augusti nani 1739, sub Siaibsddo ab A«ria, cardinali arehispiccopo Bsaevsataao. Exstant coastitntionM synodales in opero cui titulus: Secunde dieseosena eynod^ ssuwteo Beasvea auguati 24. Christo patro ac dom. d. Sinibaldo, miseratione divina tit, 8. Hieronymi Illyricorum α R. eocl. pres­ bytero cardinali ab Auria, archiepiscopo, ooMnuta, juxta antiquus ejusdem eoeloeiae asorsyn, dio 94 augusti 1732. Beaeveati, anno 1739, ex typo­ graphie archiopiaeopab. Ia-4\ W p- 91 — (Rama,yittorie Emmsaaeh^ 8TNODÜ8 DfOBCBBAMA ΠΌΒΒΜΉΜΑ, 1738 MftwW· M Ml MS 8YN0DU8 DIOECESANAEWRENIINA 1783 Mptaabria 34. Bynodns dissesesna Floroatiaa, celebrata die A brio MDOCXXXIL UUU altara, multis exoerptig M mensis septembris aaai 173», sub Josephs Maria ΙοββφΙοίΒίΑ << r. ^cnmUIwmi β··β^ρ Kaon e* aateaetaram cyan Auram Floriatiaimn. MartolH, ardtiepiecopo Floreatine. Bxstaat coastitatioMe oyaodalee ia aequantibus iffiw prasssrtim aaai MDCCX saaetioaibns, aeeaoa roeeutioribns Flereetineram antistitum dserata operibus: 1) Decrete synodi dioeeseaaae Florentinae, cala­ adaaata. Floroettes, ia archiépiscopal typogra­ braise in eodaaia metropolitan die XXIV septem- phie, ad crucem rabram, MDOOCXXX. In-4*. 268 p. - 1 ς— (Paria, Bibi aat. B 3400). bris MDCCXXXH . .. /Desuet pwwdam sardo/... ex typographie Francisci MoOdte. Praesidum per­ missa. In-4·, XXIV-223 p. — (Carpentras, ville). 2) Decreta synodi dioeoesanae Florentinae, cele­ bratae in ecclesia metropolitans die XXIV septem- Synodes Florentina dioecesana celebrata aeno 1732 habetar pag. IX-162. Quaedam ex aynodo item dioeeeaaaa anni 1710 habentor peg. 103-268. Haec nova editio curatàPeet a Ferdinando Minueei. arehiepisoopo Florentino. SYNODUS DIOECESANA F0GARA8IEN8IS ecclesiae Rumenoram unitae (graeco-catholicae) in Transilvania atqae Hungaria Fogarasini, a die 88 ad diem 30 Septembria 1783. Novus episcopus Fogarasienaia, Joannes Inno- B p. S92, simul cum articulo XVII. Reliqua acta, eentius Klein, nominatus ab imperatore die 20 fe­ ab articulo XVIII ad finem, primo/edidit J. Moldo­ bruarii 1729, praeconixatua die 11 septembris 1730, van, Ad» mnedeli eh iettried romans. ds Alb's consecratus die 23 oetobris (5 novembres) ejusdem Julie s* Fbyaream, (Blatio, 1869 et 1872, 2 vol.), anni, sedem suam non adiit nisi die 28 Septem­ vol. II, p. 99-100, juxta ,vetus transumptum**. bri» 1732*). Ecclesia igitur Fogarasienaia viduata Caeteram Moldovan sets omnia typis mandavit, ut erat pastore jam a quinque annis (1727-32), qui et N. NiUes soc. leeu, Nymbrfos «d ilhtrir sudem bastoadditi octo annis (1713-21) sedis vacantis post riem trelnif trùxteiù i» tfrri» cmot» ». Stspbem, mortem Athanaaii, intervallum efficiunt longius (Oeaiponte, 1886), p. 620-3. Sequens impressio de­ quam sine detrimento notabili perferre potuisset sumpta eet ex praedictis editionibus primis, ratio­ juvenis ecclesia unita. Non eet igitur mirandum, nali reddita interpunctione, integratis abreviatiooisi episcopus Klein de synodo reformatorio cogita­ bus et liberiori usu nuyuaeulantm. Textus ponitur verit, convocando jam occasione suae installationis. tantum sermone latino, prout ia omnibus editioni­ Statum cleri uno verbo complectendo diei po- bus citatis, quia archetypum Rumenum non cogtest, synodos transactos annorum 1726 et 1728 P noscitur. parum valde profaisse. lidem recurrunt abusus, ut ACTA SYNODI. tempore episcopi 'Pstaki, sed novi etiam indi­ Deo Petri, Deo Filio, Deo Spiritui Sit laus cantur. Quorum numero est portatio sacrae sy..... naxis ad aegrotos per manus laieorum, benedictio teneto, Arnen. Anno Domini 1732, post installationem ilhinuptiarum absque praevia terna proclamations strissimi ae reverendissimi domini domini, Joaaaia beanoram. usurpatio jurisdictionis alienae. Magna quaestio jamdudum agitabatur circa Innocentii Klein, liberi baronis de 8add *), Dei ei numerum personarum ecclesiasticarum, quibus im­ sedis apostolicae gratia venerabilis deri graeei munitas a vectigalibus et ab oneribus rusticis re­ ritus uniti in Traasilvania episcopi Fogaraaienaie, cognosci deberet. . Ritus enim graeous ab unico ab excelso gubernio regio Tranailvaaico pro die sacerdote et sacrista (aedituo) nequaquam obser­ 28 mensis septembris Fogarasinum indictam, sedem­ vari potest ; magistratus autem et domini fundorum que die cum solemaitate celebratam, sequentibus hoc considerare renuebant. Imo gubernium Tran- post nominatum diebus, 29 videlicet et 30 ejusdem silvanum anno 1699 numerum poparum restrinxerat mensis, snb praesidio dicti illustrissimi domini epis­ ad unum pro parvia, ad duoq pro majoribus copi, praesentibtm admodum reverendo patre Géor­ paroeciis*). Inde oonfiictus interminabiles^ quorum gie Regai e soc. lesu, saepe nominati demini epis­ solutio decisionem aliquam synodalom exposcebat. copi theologo, reverendissimis item dominis Stephane Ad causam ipsam necaon sitnationem temporalem ' P*P< Timendi Buhienri*) yt Nicolae Pap, Bseyiclcri ordinandam nco-episoopus solas sufficiens ■ ensi*) jam dicti venerabilia deri graeei rites uniti videbatur, quippe qui magna imperatoris fatebatur» generalibus vicariis, reliquiaque qjnedem deri archigratia, eqjus argumentum eet ejus nominatio in diaconis honorandis ae quam plurimis altia paro­ chia et popis sais tituba dignissimis, ibidem pro baronem de 8a4d die 6 septembris 1729. Die igitur 28 septembris .1732, Fogarusini, revera declarata installations aecmritie et convocatio:* in­ generalis convenit synodus? Aderant enim duo stituitur generalis synedri*, ia qua sequentia viearii generales, reliqui arehidiacoai vel arehi- pertractantur et concluduntur: presbyteri, et plurimi alii parochi et popas. Prae­ 1. Cum episcopus pre pertractandis negotiis sidebat episcopus Klein, eique astitit, ut theologus ecclesiasticis totum venerabilem clerum, titulo et ceusarum generalis auditor, P. Georgius Regai generalis synedriaa, ' diversis loris ae temporibus soc. Isse. Asta primo vulgata fuero a Petro Maior, in roaasumaadis odorae et defatigare ouepssam ustis. sua historia oodeaiae Rumenoram *), p. 390-2, juxta censeat, conclusum adeoqus est, nt pro similibus «exemplar authenticum sigillo episcopi munitum*.' oeeuroatiis, ad instar' normas a sae praedoeoseero 8ed improtein Motoriae ropehtine interrupta eet 11 /y aouuadam aMahtem a--- _ Dr. A Bums. Jfassspui fate fasemte» ghfa Ites, IS0O, p S-S. η Brass ep,*, pM. ■) P. Mater, Ateifa lilSira faatetetor. Bute, isti ‘) Basd. Imd, Ia Tnetihuaiao Motitem testee, tesas M anteite wte'|l KMn. ·) Jse, AteMteek. te Tmatilveate» »X teaiwaria m ipaia J trchiiii>oooi> 4mUm flfiwep· BMitltM 9. Vt aaltem ab extarate mMmmUH· apieeapia ordinati ac tandem per legitimam unitum qibnepam ■aerae animi aggngaM papa· aa qua aW parochi praerogativa ati ao graduel arooratur tapediaatarque, deliberatam eet, at unuaquiaqu· tma riagulam et aingulum pro iaveatitara vemrabiE olere pendat ducatum. Hoe idem oentieadam eet etiam de alii» parochi·· oa» ingremuri·. ut ' ei qufo hiema* ex rapina uegBgentia demi admtmrih, encra ragflgero*^ oeehaiatfieh iraturolarotar, ia prima viae a parocho aerio admonentur, •aeaadario idem- divinorum négligea· reperta· donarii· 80, terti· viee autem floreuo altari oedeatibua irromiaribiliter puniatur. 19. Barifarmiter, «i quia parochorum litargiam •iae legitima excuaatione celebraro neglexerit, ab unhidiaooao rao aequo 19 floreat» ait puaiendna, cui Htùrgiae auditorium quoque praeatabit ner amari·*). 3. Terminatur 'rovereadiaaimoram deminorem vicariorum anthoritaa, quae pro parte domini SaIS. Facta fori, id eat magna, non obaervantea kienaia ' a confinii» Hungarian u»qn· ad fluvio· Maro· et Aranyo· ae extendet; domiai autem popae eadem ' Soranorum poena, laid vero tribue Benyienu· erit reliqua provinciae pare nominati» florenia innt puniendi*). duobue fluvii· a «uperiore dietiacta. 14. Ii etiam popae, qui extra rituale pro ca«i4. Pro exigentia M» directione ran uaaequiquo rtutata feriet; ·χ quo mgjor adultam iatee et tmerierem plebem timor domiai iavalearat El eum ran ai·· dolori· aenaa experiamar, etiam diebu» flautb ple- haee, hae ayaedo generali oonflnnate, et odita -·. ab iUnatrimimo domino epiaeopo, aathentioe inquo ·) laMUfla: rajhyuwa· *) IililHali hn vMatur 4» pmacM» Unughai imiWm *) qraedam arai H9A wL MT. tibm, qaamvia ab raflltarii, am«e · panakiaaK ramatraear. ·) Cbua Ura uMmra wtlrata· 8YMODU8 DIOECMANA FOGARAMEMB, 1789 septambrin 98 ■ M8 teas fame qnaatecta· extentent; ^aita· primam A KMa, Iteri tereata de Md, par eaaatitataa pre 4θί· eiWMI at aril· Dai «4M oom- tea qtandria raaaraWb atari ritas grace aaiti aian, ad glariam fatpataatfa snnsteramgus aetariam. apt· aa aaalaaiaa emotameatam, maaiaat ne tea· Paata· Paler ■■ p. *1. tastraati existant. Amaa. Extradât·· ad mandata· ittnstrteimi ne reverendiasimi dossini epiaeopi Jeanaia laaoceatii bu fum rmar mm IT» tent .«trita* φυγήν τής χ«ν«ρήμου δσχβτιάς τοΟ Siva ήμΑς τούς ούδέν ήδιχηχδτας, άλλά τά μέγιστα αύτδν ιύ«ργ«τήχδτβς σχαιός άχβν·ρώχ»»ς άχοχέμχ«τβι, οδτ* φιλίαν αίδ«σδ«1ς ούτ« τάς χροφγησαμένας «Ις βύτδν χάριτος αΙαχυνΜς, ού γήρας βυσ·»χηύτίς, ούχ άϋλλο τι τΑν έχιχάμψαι ψυχήν βυναμδναν έχΐ νούν *4μ«νος, άλλ’*Ασχ«ρ τις κολέμιχ xai έίσχονδος 4χΒρδς τή χαύ' ήμάς 4ν«τρύφα χαχουχίφ τ« xal ταλβιΧΜρίφ, *«Αν δχιν (ri τού λόγου) τδ καράχαν ούχ άντιλ«γόμ«νος. Tempori· - notae, itemque epiaeoporum nomina pronaa abeunt. SYNODUS DIOECESANA VIVARIEN8IS 1732 mense oetobri. Synodea dioeeeaana VivarieMia in Gallia, oele- , brata menae oetobri anni 1739, aab Francisco Rai- d naldo de Villeneuve, epiaeopo Vivnrienai. De hac aynodo confer opua eui titula·: Abbé Roche, Amenai dt Tàritn, II. 994. SYNODUS DIOECESANA AMBIANENSIS 1782. Synodus dioecesana Ambianenaia in Gallia, celobrata anno 1739, sab Petro de Sabatier, epieoopo Ambianenai. f Exstant constitutione· synodales in opere cui titalna: Actat dt ilfiitt tTAaùrtu, (184·), II, 300-11. SYNODUS DIOECESANA FERENTINA > 1782. Synodus dioeoeaaaa Ferentina in Italia, eelebrata anno 1739, sab Fabricio Borgia, epiaeopo Fereatino. Exstant coaatitation·· synodale· in opere cui titataa: Synodus dioeeesana Ferentina, aani 1739. Maeeratne, 17ή9. Ia-4· i- (Rqma, Propaganda — /par «m eidi). 947 8YHODU8 IM0KMA1U POUTUSA, ITM 9M 8YN0DU8DÏ0ECE8ANA POLTTIANA ira Synodua dteooeaoaa Foütteaa (Meutopuleiaao ia A Italia), oriebtuta aaae 1799, mb Antodio Maria Vaatini, epteoopo PoHtiaao. z Butas* ommtitatioao· aynodaiee ia oporo est titaiua: Synods· dioeceaana Pdtttean, aaari 1789. Sente, 1788. In-4· - (Boaaa, Hbr. Becca. — I/β» Ma mdÿ. 8YN0DU8 DIOECESANA 8UE88I0NEN8I8 1733 aprilia 15. · Synodo» dtoeoeaana. Snoarionenaia, oe^tbrata die 15 menai» aprilia aaai 1733, aab Carolo Francieeo Le Febyre de Laubrière, epiaeopo SueaaioMari. Bxatant oouatitutiono· «ynodale» ia opera eai tituhu:........... Ordohnanoee tynedalc·. .. [ntff col 105], SYNODUfTmOECESANA SEPTEMPEDANA 1793 aprili· 13-31. Synodua dioeceaana Septempodana ia Italia, celebrata a die 19 ad diem 91 menait apriHe aani 1733, anb Dionyaio Pieragoatini. epiaeopo Septem* pednao. Exatant conatitutionea aynodalea in opere cui titulut: Synods» dioeceaana Septempedanae eocleaiae •ancti Severini, ab illuatriaaimo A reverendiaaimo domino Dionyaio Pieragoatini, patritio Camerte, epiaeopo Septempedano, as d. n. papae praelato domeatioo, ejuaq. pontificio tollo aaoiatente, habita dominica teeunda poet pàteha A duabut eequentibua ferite, XIX, XX A XXI aprili. MDCCXXXIII, Clemente ΧΠ pont, optim. max. ^InatpM.J Came­ rini, ex typographie Joannia Baptistae Gabrielli, 1735. Superiorum permiaau. In-4*, 4 f. - IM p., cum fronto et 1 fig. — (Parte, Bibi. nat. B 3382). Pag. 77-134, habetur appendix documentorum ad bane tynodum attinentium. CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS in qua, Hieremia amoto, Seraphim patriarcha inauguratur (1733 mense aprili). ' Sedi* Conatantinopolitanae ea videtur eaae lex «ύσιβούς χ£στη»ς λ*ιτουργήματα, Αλλά χαί sic αύτΑ longo uau comprobata, ut priorem patriarcham τΑ Ιξ«» nail χολιτιχά διοιχήματα, χαί · μονονούχ novui patriarcha tanquam clavum clavut eiiciat. «ίχών xai οχιά πατριάρχου iv vtxpÿ xai Αψύχψ Vix a aeptem menaibne navi» apirituali» guberna­ Ινοιχουρούσα χαί ίπιφαινομένη τφ σώματι, Αλλά χΜ cula tractabat Hieremia·, eum, coniuratione inita, i y 81’ Αλλα τινΑ παρομαρτούντα τή τοιαύτη 8«ινώσ« in eiua locum Seraphim Nicomedienaem «obro­ Ατοπα xai 8»tvd, xai ivi λόγηι διΑ τδ iotiptlofrai garunt aacrae «ynodi anttetitee. Hic in patriarcha- τήν χνιυματιχήν τής Χριστού Αχχλησίας χαΜλου ta» poaaeaaionem venit die 9 aprili» 1733, teato ποιμαντορίαν τού Αρχιχοΰ ποιμένος, τδ σώμα τής Domare hierodiacono, qui in »uo patriarcharum χιψαλής χαί τήν παγχδσμιον ναύτην δλχΑδα τού Byaan tinorum ■ catalogo nondum edito hanc notam χυβίρνήτου, — ού Ivtxa ούχ Ανασχιτύν ήγησάμίν» affert: ,1733 Απριλίου V, προσφώνημα Γιρααίμου παριβίίν Atapdxtutov τήν χοινήν ναύτην λύμην xai Ήραχλιίας χρύς tbv χ»ηρι4ρχην Σ«ραψ»ίμ Ιπί τή ζημίαν τής Αχχλησίας χαί ψβοράν τού οίχουμ«νιχού Ιγχιιρίσβι τής πατ«ρίτζας. Συλλογή π«ιτριαρχιχβν ♦ρύνου xai τδ Αποίμαντον 8λ«βς χαί ΑχροστΑηυτον γραμμΑτνν τύμφ Α' α»λί8ι 90, xai μήνυμα μέγα «ίς τού όρδοδόξου συστήματος, συν«λδύντ»ς δμοδυμαδδν ψύλλον 134 τής αύτής χαί «ίς ψύλλον 1β1.“ Ubi ο! τ» ίνδημούντχς iv Κ«»νσταντινουπύλ«ι Αρχ:»ρ«1ς •ciendum, duae. futuro patriarchae «olere dari in μ»Α τού τιμίΜτΑτου ΑνβοξοτΑτου χαί χανιυγτνιοτΑeccleaia Graeca lignification·· «eu indicia. Prine του ΑρχΟντος μ«γόλου λογοΗτου χαί γινιχού έρμηvocatur, μήνυμα μιχρόν,.Ι e. MMÜetuoi mmu»; poato- ν4<·ς χυρίου Άλ»ξΑνδρου χαί τών λοιπβν τιμιώτΑτβν riu» autem μήνυμα μόγα, aifx^coite motor peu te- χαί λογι«»τΑν·»ν χληριχΛν τής τού Χριστού μιγόλης '«Kctem mote». Et utrumque quidem ipao creationi» έχχλησίας χαί «ύγ»ν»στΑττ»ν χαί ίνδοξοτάτβιν Αρχόντ»ν τΑν τ* χαπιχ»χαγιΑδ«ν Ούγγροβλαχίας xai -die datur. Exatat in oodioe Critiano, p. 30-32, illiu» aynodi Μολδοβλαχίας, xai AmxAv Ιχισήμαν τής βασιλιυούacta, in qua Seraphim in patriarcham evectae eat, σης τούτης τ·ν χ6λΜ»ν χαί χαντάς τού «ύαγούς et hi» quidem verbi» incipiunt: ΜίγΑλη τρόντι xai χλήρου t» χαί συστήματος lapottxoO ta χαί λαΙΧού, Αν«ρμήν«υτος ή χ»ρί τύ ytac τΑν 4ρ*βΜξ«ν χη8«- J,* χοινής xai Αμοψάνου βουλής σχέφ<ώς τ» xai μονία xai xpdvoca τού ψιλανΑραχοτΑτου ΜοΟ. Ubi 'ουναινόοοάς, αδτδν μέν &Α τΑς βηΜίΜς αίτιας Αχοhaec de Hieremia eteeto ecribuntar: Έχαδή ttx- χινη*ήνα« τού οίχουμ«νι«Λ τούτου δρόνου, Αλλον β' γαρούν xai ή Αγία τού-Χριστού μαγΑλη ίχχληοία, ή Αντιχατασταδήναι διΑ χοινής Αχλογής χαί xavovtxAv χοινή μήτηρ χαί χροοτΑτις χααΑν τΑν Αγίαν <χχλη- φήραν «οιμόνα Αξιόν. Ού ivtxa χαί δι»μηνύσαμ»ν <χβν χαί τΑν Αν αύταΤς Ap9o8d{Mv, xai 6 nat' αύτήν αύτφ ίδιοδόλΑς χαραιτηδήναι, λαβόντι τήν ΑχοχρΑΑγιότατος Αχοοτολιχδς κ·πρ«αρχιχδς χαί οίχουμ»ντχύς ααν βοήδοιαν χαρΑ τής ϊχχλησίας «Ις τΑ χρδς ζ«Αρθρόνος, χρίμααν οίς μόνος οβ* Μός, Aptam ρρά χ«αν. ‘Κχ*ί δ' ixtivoç τή ριλοβοξίρ κχΑςΜνος xai ύλίγου ήβη xmpoO Αν σηρήοκ ysvAobm γνησίου xai τής . Ιδίας ΑοΜνάας xai πορόσ«ας ούχ Axatatatvd» Αξιου χοιμΑνος δυναμΑνου β«ξ4γ«ιν αύτήν «ύαγγνλι- μ*νος, όδυοόχητος ήν, χΑντ»ύδ«ν χαί μυρίαι βρβουρχΑς xai ^tapiatui, Are τοΟ ΑηβατιχΑς ΑχιλΜντος γίαι Αχινοδντο, μόχη τ» χαί χόλ»μος Ανιρρήγνυντο αυτή τδ δβύάρον χύρ '1*ρ«μίου Αδυνάτου χΑντη χαί xai κίνδυνος ήχηλ»1το τή Αχχληαίρ ta τής 1νστΑσ»»»ς, Axpooydpou ΑναρανΑννος ·ίς τήν ppooMuiav xai &οίχηο>ν αύτής ού μόνον δ«Α τΑ σαματιχΑ χημΑματ» χαί τήν Ας aixetv χαραλυοίαν, δι’ ήν «χνΜν ΑχίνηouNtmÀ xi Kia! τής frp* ήμ·ν Ayunsfai nul Mfr Aadvtmv γκ^Μος xsaupapivai «μβνον bttern δοον ta μίμους τής taalgetat ΑχηρτιομΑναι xai τήν wtpA 8μ» βοχήν xspHrivewafr Uoixm Μ < «up* toft JUoüumO χρΑτους Μμαβς, ήν ίξότουμένοκ. ■—- ... ... ·■-■ — ■ - * M· (XINBTANTINOPOLITANA SYNODUS, 1733 merae anrili netvAt nttaiv ήμΓ» i τ*ν dyo··* χρύτανις xal χοrn*C ·**«· Usssç. *M** ριλαγ4»^ vadaa( «ος τή έχχληαίμ τδν βξιον χροατΑτην xal χαμένα.*1 Latii igitur suffragiis ab universo clero in doelesia •ancti Georgii, patriarcha inauguratu· eat Seraphim, métropolite Nicomedienaix 870 Hanc eiectioaem aimul ae Hiereusiae deieetionem omnibes orthodoxi· notam fecit eadem synodaa por erayoBeaa Htteraa. a Çritia etiam conscriptas, quae ia eodem codice p. 88-100 ooatiaentar, aub hoe titulo: Mrcd τήν Bcurtpev l(aratv τοΟ xùp lipeplou detevtlp ακμβτιχή xal οχιβδν βναιαβηαίμ χέσχοντος, itatptapxtteevTOf τοΟ μακαρίτου Itpeipilp, βγρΑρη τδ napbv χρδ; pavdpssotv τββ xpdyparroc xal νον•ecrfp τβν àpboWçav χρταβανΑν. Ita voro inci­ piunt : Ό φύο<ι taupdyahoc xal tcoAudAaoc btbf δχοΟ îii τήν dmipov «ύτοΰ 4γ·Μτητα xal έξ έρχήί Αχ τοΟ μή ίντος έβημιδύργηα· τδν dvbpwtov χ«τ' •ίχδνα ΙαυτοΟ xal xad' ίμοίβοιν. Quae cum nihil plane novi afferant, eaa memorasse satis erit. CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE 1733 maii 18 - julii 1. Coneilium Tarraconense per illustrissimum et re­ B sennam aut confuse et permixtim cum aliis rebus verendissimum d. d. Petrum Copone, archiepiscopum pertingunt, ita ut saepe fideles es, quae intenditur, Tarraconensem, celebratum a die 18 menai· maii ad doctrina et instructione omnino vacui revertantur; diem 1 menai· Julii anni 1733. propterea, s. appr. cone., statuimus et mandamus, Convocavit concilium Tarraconem eique prae­ quod, quieunque munus praedicandi verbum Dei fuit illmus archiepiscopus d. Petra» Copon·; inter­ susceperint^ in singulis concionibus, loco consuetae fuerunt illmi domini d. Bartholomaeus Camacho salutationis, nihil aliud quam articulum aliquod Madueiio, episcopus Dertusensis; d. Balthasar doctrinae Christianae aut divinae legis praeceptum, Baatero de Llado, episcopus Gerundensis ; procura­ prout animaram necessitatibus utilius esse con­ tore! illmorum dominorum d. Franciaci de Olamo suerint, stylo simplici, plano et aperto tradant et Hypenaa, epiacopi Illerdenaia ; d. Fr. Gasparis de explicent, Inobedientee vero coerceant ordinarii Molina et Oviedo, epiacopi Barcinonenaia ; d. 3i- canonicis remediis, non solum sublate ipsis irremeoni· de Guinda et Apeategui, epiacopi Urgellen- missibiliter praedicandi ‘facultate, sed ecclesiasticis sis: d. Thomae Broto et Perea, epiacopi Celsonen- etiam censuris, ubi opus fuerit, pro modo culpae ais; d. Raymundi de Marymon, epiacopi Vicenaia; intentatio et inflicti·. multique abbates, syndici, priores et procuratore· In tertia decima et u)tima sessione concilium monaiteriorum, capitulorum et communitatum pro­ q b. Vincentii a Paulo canonisationem a ss..domino vinciae ecclesiasticae. esse petendem. Haec synodus multa quoque de subsidio et Tredecim aeaaionibua absoluta eat haec syno­ dus. quae litteris, dati· die 7 martii in diem 18 maii immunitate tractavit. ' X sessio. Prior Mercedariorum Barcinonensium convocata erat. De tribu· primia aeaaionibua nihil occurrit memoratu dignum. In quarta vero sessioue supplicavit, ut officii et missae e. Mariae de Ceradfuit missus a rege orator, qui aubaidia ad bellum vellon extensio ad totam provinciam a s. sede contra Mauro· peteret. In decima aeaaione omni­ peteretur; idque a concilio petilum et a os. ponti­ bus visum eat. a ss. patre petere, ut in univeraa fice concessam est die AA januarii 1735. XII seeoio. Ulmus d. archiepiscopus exposuit, provincia offieium proprium a Mariae cervel). re­ citaretur. Quibua precibus »·■ pontifex die A3 jan. notissimum esse et in hac provincia et in omnibus 1735 annuit In undecima aeaaione habita die A3 his regnis, quantis conatibus clerus suam immuni­ ejuadem menai· id actum eat, ut aynodua de in- tatem defenderit, tum contra exactione· tributorum, commodia, quae ex bulla in gratiam, ord. Praedic, lata tum contra personalia gravamina, quibus ex multis consequerentur. ad aa. pontificem referret. In duo­ annis, praesertim ex anno 1717, quo rex varia de­ decima aeaaione duo sunt decreta; alterum de con­ creta ecclesiae juribus adversa edidit, vexaretur; grui· beneficiorum reditibus [infra coi. 982 editumj ; quamobrem conveniens videri, omne· conciliorum ad regiam majestatem recursus itemque prece· ad alterum.hiace verbis conceptum: Quamvis fel. record. Benedictus papa XIII in •s. pontificem missas hujus concilii actis inseri, ut •uo apoetolicp brevi, Romae expedito die A4 au­ D de antistitum studio tuendae sacrae immunitatis gusti 1738, abusibus plurimorum infensus qui mu­ constaret. Atque haec concilium probavit, et inter nus evangelicae praedicationis, in substantiam spiri­ alia documenta in ejus actis haec reperiuntur. tualis alimoniae institutum, vertunt in suae ipsorum ambitionis aut gloriae vanae aucupium, dum non •f Christum crucifixum in ostensione spiritus et virtutis Jetrtta, Maria, Jasé. enunciant, aed levissimis passim argumentis et ineptis sententiis, ad. ostensionem proprii, acuminis MEMORIAL AL REY NUE8TRO 8EN O R, fucato termone compositis, ' potius auribus populi que Dios guards, y raprsMataeion Juridica, per si blandiuntur, quam animis dolorem peccatorum in­ •stade sefesidstieo de Cetehma, toSrt cutiunt, salubriter statuerit ac districte praeceperit, que eaperimeuta tu tut «wneiewea y quod, qui «aerum praedicandi ministerium susce­ UbtrMtt. perant, ad singulas conciones in consueta saluta­ Sedor : Don José de Riu, canônigo de la sauta tione, eliquem ehristiaaao doctrinae artieulam aut dtvinae logia praeceptum tradant et explicent: igleaia de Barcelona, provisor, vicario general de nibUourimm quia hujuamodi ordinationis salutaris equal obispado, y slndioo del eqtado eeleeiistioo intentio eluditur, eum pluraa punctum hoc majori del prineipado de Catalans, oon ia maa révérant· stadie dignum noa niai breviter nimia 0 per traa- y reepetuoea veneracien sa pone é loa raalae piés ceama·· emmasst. «maso XXXVH , »71 CONCILIUM PBOVTNCIALB TAMRACONKN81, I7M mH 18 da v. M„ acudiaad· 4 la eoberaaa piadad y «atdUea solo de v. M. para repreoontar la valaaracio· qae experiments sqnel aatado ee>Mi4atiee tedea laa dins en sue oxeaotonea 4 laaaaidadaa, radaaidadose e4si m etevads aafara 4 ignnl 6 inferior eoadicion que la da lea Mglprus: y racoaociaado la real intension y meate de ». M., da eodteaerae dentro lea tdrmlnnr qew preocriben lea cdnonea, concilies y bulae pontÜlciaa 4 taa aagrado aranto, no'consintieudo v. M. que en eu felis reinado ae practiqi^ aqUella libre y aboolute poteotad, que quieren algunoa autorea con liaouja, tengaa lea prineipea, y que no reeonocieron loa juriaconaultoa aatiguoa; eon grande fandamento repéra el eatado ecleaiiatico el conauelo que solicita, y de que ha de reoultar un gran servicio 4 Dioa y 4 v. M. Y aaf supliea aea aervido v. M. mander ae examinen y veau los puntoa que repreoonta en e) papel incluso, para que v. M. con au aanto celo y piedsd ae airva proveer el maa pronto y eficaa remedio, ό que aiendo v. M. aervido, ae terminaaen eatas dependenciaa por la via regular deruna conUencion juridica, oyendo loa fiscales, que es la ley prescrite en Cataluna, eegun la concordia de la reine d*. F.leonor, para deeidir laa competencies de las do· juriadiccionea, eoieeiAatica y real, y en que v. M. con el decreto de la planta nueva del gobiereo de Cataluiia, capitulo 50, mandûdno ae bicieee novedad, llamàndola loa autorea qui escriben sobre elle, como inapirada del cielo pant bene­ ficio de la piiblica utilidad· y entent cbmervacion de entrambaa juriadiccionea, ataj4ndeae con ella laa perturbaciones, escindalos y violenoias que antes ae lloraban, que lo recibiré el eatado eelesiAstico à merced, rogando por la salud y aciertoa de v. M., de la reine nueatra aenora, de loa aerenisimoa principes y toda la familières! PUNTO I. Sobre lus bieeet de lot logon, gtu patan d lot eeletiâtlieo», ti deben pagar catastro. 97» eaaw repugnante 4 la inenaaidad *), y an el nuaaia Bartolo ae ratraetd deepens, eaeribtoado sobre la ley plated eod. it arareoaMdu waiaaiia, jr ee el eoaeWe CLXXX, eoaso redare PignateUo en el fagar eitado, «fe practaw Ma. &. \ S. Siendo some ee la iamanidad edeatdatioa de derecho divino, autoriaada eon todaa laa leyea caadaicaa jr couotitucfoaoe da loo prineipea catolicoa, no pueda venir por ningun caao perjudicada por edicto ni ley alguna dimaaada de la real aoberana poteetad’), oonfemaado toa miamoa prin­ cipes que eualeaquiera ley contraria 4 elle ee nnla y de ningnn valor, lo que procede con mayor raton en EapaAa, donde loa reales inclitos progenitores de v. M. con eu canto celo probibieron atentar lo contrario, y aun en cadb de duda ee debieae seguir la opinion y regia que fueoe man favorable A la igleaia*); y esta doctrina cstélics la aiguen loa autorea de mayor nota’). 4. Bin que pueda hacer fuerxa la excepcion en que ee fundan loa ministros, que ee reduce no procedor en aquellas cargae, que son reales in­ hérentes 4 laa cosse. por laa micmac cosse, de cuva naturalexa auponen scr el tributo del catastro: porque, ai ea cierte que lus ecleeiéaticos ni directe ni indirecte pueden ser pechadoa, ni en personae ni bienrè*), „qué importa se inventen autileaas contra la ley divina y humana, que no attende tanto al aonido de la vos. como a la intencion que la anima, queriendo que la iglesia deba y pueda adquirir bienea pechadoa”. Pero in aun todo el afan con que ae ha procurado Uaniar el catastro carpe reel inhérente _ à las coaaa por laa coaaa, puede cohonester eaa imposition. La impoaieion real es aquella que ee paga de la coaa, y no aquella con que se contribut e por rason de la cosa. Los ceneos que ee cargan en la nueva poblacion de un pueblo, en la division que se hace de sus campos, aiguiendo la eapecie de la ley agraria, que en Castilla Haman cttuot de pMacion, son cargae reales que ae pagan te la coca, naceu con la cosa. y aiguen 4 la cosa, como tambien loa que se imponen oon el contrato enfitéutico ; pero laa colectas é impuestos que se dividen per aet et libram entre loa veeinoe de una provincia mo en ter­ los eclesiAsticos. observada emporo Ia forma que mines de alojamientys—kUtraen b»* autorvs cata­ prcscriben los rAnopesque se reduce A ochd lanes ·): y asi es pr£iso que se ejerzk la jurisconditioned. que explican Ibs ductore·”): y asi no siendn reales .nunca 'podrAn pasar A los eclesiAstidiccion en este caso por les ordinarios ecleNiANttroN, como superiores y jueces competentes, por ser hhî con.' sucediendi» lus bienes. aun sigUMtido' la mas la exaccion del catastro y todas sus dependencias rigurosa opinUn”). Ύ por este fin. luendo esto» cargos a que |p, iglesia debia oontribuir en el casu actos coneernientes a la jurisdiccion. la cual es in­ de una urgentisima necesidad. no reales sino mix- capax de ejercer en los eclesiAsticos el juefsegbir ·ι. De suerte 9U* aquellos autores que defienden que ‘) l. rescripti) 6 f. de mttneribu» et bonoribu»; Pirbittg. los colonos de las iglesia* deben contribuer por la parte colonie· A lo· cargos y pechos de l^s uni/n jtu canonicum. lib. 3. tit. 49. myTwm 3. ». 54; Scopa* ad Merlinum. Gmhwer*. lib. 1. cap. 2: Alexin». De meliorationi- versidades. dicen y consideran formalmente aqUella bue. »id Antonium de Mariais, melioratione 76. η. 2 et 3. parte colonica como parte de por ri. separada del ’ I Pkgufctelli. coneutk 50. torn. 2, aaak 26. fundo ό predio cclesiAstico. y-como patrimonio del ”) Spada. rrm«/. 131. ·. Λ6, Pirhiag. In jne canonünm. 1 lib. Λ, rit. 49. eertione 2, 1. m. &7; Lesrias, Dejutitia et jnrt. cap. 37, dnbw 3, «. 21. Carol·· Alexias, mdiordtione 76. a. Λ, 1 ) Romaguera ail synodale* tkraadae, lib. 5. tit. s. mp. donde dice, qne a»i b aconoejo 4 mrdMUt QrmeoeUa al undo. fr. Felipe II. ? * *1 Pirhing, Inju» canon., lib. 3, fit. 49. »oct. 3, £ 2. n. 72. *) Merlinue. Cnntmr., lib. 1, tap. 96. n. 20; Scopa, adeemFermoaiaas, ad d> cap. Kcdeeia de conatitutionibu». quaeai. 17. dem, cap. 2. n. 27 ■ Alexius, dicta melioratione 76, num. 6. a. 34, et quaeet739, a. 13. 4 Merlin·*, lib. 1, cop.. 2, a. 27: Klexins, melioratione 76, ·) Rota, deçà». 63, n. s. u. 5. recent.; Pignatelli. torn. 2. a. e. Johns Capnaûà, dioeep. HI, a. 9. cononit. 3o. n. 13. *1 Canon TViAaftttn 22. canoa 23, qnaeet. H. *) Cortiada, dyi». 251 et 252 per tutum. la cap. A tributo impueetu p»r te poteetad 11. Loa miniatroa de v. M. impugnan esta exen- secular. cion de loe bienee que aueeden loa ecleaidaticoa, 14. Finalmente. aeiior. no we ponderan à v. M. haeiendo gran ftierta del peijuieio del recargo 4 loa inconvenientes y perjuicios que se siguen al loa vocinoe por la libertad de tea tierraa, que por eatado ecleaiAatieo de cata opinion, con que se el traapaao 4 loe ecleateaticoa ae eximen, ό por el prétende hacer contribuir tea iglesiaa y ecleaiàaticuinto menoa pereibe el erario real publico para cos en el catastro de lue bienea que aiiceden. Peru atender 4 tea neceaiditdea del eotado*): cuando débese hacer présente â v. M. qüe eate punto de rate perjuicio ea indirectteimo, y de ninguu vontra- impoaieionea y reparttmientoa sobre bienee de la peso para diapenaane à la aagrada inmunidad y iglesia ea de la, mayor entidad. y de mas atencion exencion innegable de loa bienee de la iglesia*). B que al importe de au contingente, pues tiene por 12. El recelo que ponderan de aimutedoe eon- fundamento te jurisdiecion. asi respecto à las per­ tratoa, eonfidencialea herenciaa, y traapaaoa volun­ sonas eclestesticaa como à sus l ienes raiera, que taries y ficticios de haciendas y bienee làicoa para ea el aima de te :nmuaidad>eclratestica; y que, et, fraudar la real impoeicion, como dicen loe autorta <-todo trance, te opinion que defiende la exencion realiatas *). no ae niega que no sea praible. pero sl de Ion bienee que aueeden Ion eclesteaticoa ea i-ierta. que sea suficiente para consentir <> establecer régla y la que debt· neguime. asi p«>r la gruvedad. ramnea leaiva de te inmunidad en los bienee de 1a iglesia, y numéro de au tore· como por la autoridud d» pues tiene ia suprema poteetad medios justos parar loa aantoa cantine· y »umoi pontifice· tjue la fav··* recen. y deciaione^de la aagrada Rota, y 5a con­ retro liar ό contener estes abusos ό perjuicios *J. traria «olamcnte petwMe, como confe*o un minintro 13. Dicen tabien que ea de corto perjuicio 4 la iglesia el pagar catastro de los bienes que auconaultado en este atunto 1719. conclu)endo que cede, porque no ae trata en este caso de daiio de era digno de muchiaima reflexion, tirando «olamcnte te iglesia. aino de captar ntenos lucro, en cl cual â prévenir que la razon de eatado y defrnaa de caso no ea prixilegiada ') : y si esta considerarion esto· reino·. que diô niotivo â la nnposicton del baatase, con mejor derecho podria pretenderla de cataatm. habia deaatendido la» rarone· \ funda­ mento· del eatado ecleaiiatico ; pero, rom·· *e ha todoa los fundos que le estan hipotecados por cen­ ponderado, aun en caa<· de duda aivmpre debe sos y cenacles, que en lu universal del principa'do eon sin numéro, en cuyo caso tanto menoa vale la , decidirae â favor de Ia iglesia. tie quien aiend*· v. M. digniaimo hijo. no querra que au madre aea hipoteca cuanto lleva mayor impuesto sobre si: y pechera, imitando Ion paaoa de »Je«ucriato. que no es dable semejunte privilegiada exeheion, ni quiao ner hijo de madré libre, conn· aai I·» e«p«*ra jantes la ban intentado los eelratesticoa en l’atael eatado ecleaiaatico dei religio··· celo de v M. luna : pero Cuanta ses la diferencia de un caao 4 otro ea bien patente si se considera la naturalesa de loa eensalea de Cataluiia. que ea totalmente Η ΝΤΟ II distinta de loa de Castilla: porque los eensalea en De lot colono* y parceroe , Certiada. drew. Λ/2. 1 Voa ministro· de v. M ponderan contra esta μ·πtencia doa fundamento·: el phm»ro haber •ido ». M. cwm Ί Bsrtulttf, m L.cwbH. pvped. jf 41. m dé siempre en ('ataluîia esta Ia obaervancia de con­ rniiNMM Triotiaie; obi: 14. m finç, rt r. /W . ItanaiiU, tribuir h^a colonos con sub bien·· y ffuto· ’) ; y el rvneüèo Π4. m. 43; Matieuo. 7r lib. rrcap. ta. ,. I. y, #4·*. t. , segundo que el gravâmen que se aigue d la igl«**ia m. 74 et t&ü, MaBoc^ina, 672, ». 2. debe »er deaatendido por indirecto y de poea cqn·) .\ttchamaua, commL .Wàî. NaU. hb. Λ. aecuencia; concluyendo que, sin manifesta* su enti‘1 TWem, den·. 234. ». 3. ïaperHIu, rfer». 3Λ. ». 3. B*rboaa, 1* jttrt ecfieeêaetw murert». itb. 4, rap. 39, S 5. n. JW. «'Urtin, i'on/ror. Ui3. r. V, Smfm, I* lit» 4. *» Car···, reaol. 437. ». 4. Kuderfraa, />* mt*e Is deciaèm de Kota, evr^·» Hnbab». 22 jnotu Balaunedt, l*r coUeciif, quaett. 49. a ». 12. entre parte· del convenu* de la cartojs de Uraaada. rosira PigMtelii. ro»«WL 34. »6« de dejnéatumè r*Mfi^orù el abad y elero drl Ingsr de AkuüK »‘^r* PMW dies»M> de apoefâici m At« Soares. l*e immiMHfafr, lib. 4. le· fmtM de ta· roloaos, qw faero» drclaredcr exentoe de OU, m )t»e. pagsrk. romo Id· atsmoa reliriuro· y ros Matenda MecMa â ’) ValewftbUs co»«U. 9, n. 3 et 37, Gratjaaaa, IKecty. ta· 80, de sumo de IdOl ea el aeasde de < slahiÂa. fMeru· foren., di»c*p. Mb. au 14. declarado· exento· ta· rokmo· de ta cMtaja de Barcelona de ·) beotardn·, Dt wri». pteeet. 2, ». W; Nmrm, IVacpagar pnaücia al rector de Mognda. romo lu· mumbo· rehgiiw*·. ta/M de ». 437; dote, De justifM et j*re, fttttéd. Λ. *) Caseer , 1er., p. J. ro/> .1. ». 44** F<*atsnelta. derw. art. /. Ceaaina, iJt ceeea^t». /*. 4, «H. 1. ». 33. t'^rtiada. tant. 4, dec. 2t»4. a. / ». 979 CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE. 1733 mail 18 960 dad, no deberia toner·· en coaaideracioa, ni eerU Aangradn oongregacioa1); y la éaaon ··, porqee •aepleado· en ento· cargo· m podriaa aplicaroe •uficiente par· eximiree dei cataatro. 16. Pero d eetoe fandameato· ·· reepbad· eoa d In labnuu* y ealtara de las Hem·,, por coya nuoa tambiea loe haoea exento· de ilojnr «oldafacilidad; y al primera, de la protendida obeer vancrâ, sa dice que, d bm de ear dadoaa y ooa dos, y do lo· cargo· üapneato· per onto*). 19. Tambion dobo saponoree q·· lo· frato· y resisteuçia siempra de loa ecleeUetieoe, euaado ». M. fneae eerrido ne producirdn documaato· que la bien·· dol eolono de k» eclesidstico· non M dob hariin mas ineierta ’): pero jamds podri aata obeer- •specie·: nno· que «on dertinado» para la cnltara vancia prevaleeer contra la conetaate dispoaioion de ello·, y eunato d esta· e· inmuno oomo el do derecbo canonico, eanoniaada por la aanta con- miamo «deeUstieo, porque no m eonsideran por gregacion de inmunidad, y sriablecida en la* butas propio· del eolono ni por laical·*, sino por eclepontificia· y an la de Urbano VIII; y, Bailment·, sidstieo· y d· la· igleùas; y as! lo» fnito· qu· no podria alegarae esta inmemfifial para pruoba reooge ·! eolono paru volverloa d «char d la tierra, del cataatro, que es une nueva imposicion, y no oomo no «ean tuyoa, aino destinados para «embrar, •on. inmune·*). En taato que lo· miimo· autore· contrario· 'd la exencion de lo· eolono· sienten, que cuando loa eolono· de lo· ecleaidsticos puedan •e aigue un notabiliaimo daùo d la· iglou··, en pecharee sobre lo· fruto· d ello· perteneciente·,' el cual eaao ya confiesan loa mismos realiata· que oomo d bien·· propios y sdbdito· al principe, ■· deben aer iumune· eue eolono· ; y para que ». M. deben pechar: Dedtecta prhu ruto. laborant. ri tstraté informado de dichoa perjuicioa, aiendo ». M. païuanaH*); y por esta raaon no deben pagar im•ervido ae hard constar que, solo con diferentee poaicion por lo· instrumento·, como mulas y bueye· administracione· ecleaidaticaa de la ciudad de dfatinados para la labrania*). XL Esto supuesto, es conclusion cierta que (lerona, ae pierde mil libra· de rent· con 1* contribucion dei cataptro que pagan aua eolono·; cuando el tributo no se impone por raxon de lo· habiendo enaenado la experiencia que ningun eolono fruto·, «ino por raxon de la· partidaa de tierra del ni parcere de la igleaia, deapuea de la indiccion ecleaidatico que cultiva el eolono. correapondiendo dei cataatro, quiere cultivar la tien· con loa pactoa con parte de fruto· en dinero la tal impoaicion 6 que antea, por ma» que ae haya autiliaado diciendo tributo, es directamen te contrario y adversativo d que en el cataatro aolo ae carga la parte coldnica, la inmunidad, porque entonnes se entiende impuesta •obre lo» bienes ecleaidsticos y no sobre los bienes «eparado enteramente el interda dominical. 17. Y cuando todos eatoa fundamento· ιίο propio· del eolono, pue· eetoe no pueden ser otro· fueaen auficientea para apoyo de la opinion que que los fruto· d ello· perteneciente·, los cuales defiende que no deben contribuir loa colonoa, tien en la intrinseca y tdeita condicion ti aaecanher; bastaria la concordia arriba eitada, heeha entre el de suerte que, na naciendo <> no eogiéndose poraenor rey d. Alonso y la· igleaia», pue· por ella ae cion correspondiente d la tasa, no deberian los abdico a. M. el poder cargar. ύ pechar direct» ό m- < colonoa pagarla, habiendo de ser esta ineierta*). 31. Y no meno· es cierto que, recavendo la directaaunte loa bien?· de ella·, lo que arguye por neceaorio conaecuente aer inmune· aua colonoa por imposicion sobre loa fruto·, si fuese tan grave que la parte à ello· perteneciente, pue· el fundamento por- raxon de ella tqviesen dificultad las iglesias de loa autores que niegan la exencion d loa colo­ de hallar colonoa, ό d lo menoa con mucho dispen­ noa. es por aer el privilegio de la inmunidad per­ dio, seria esta imposicion contra la inmunidad, sonal. y el dano que ae aeguiria à la igleaia secun­ pues quedaria notablement· gravada la igleaia’). Todas las cuales réglas se aplican en la imposicion dario é indirecto, y.a·! no considerable*). 18. Y eetrechando, aenor, este punto, y discur- dei catastro, como se ha ponderado. riéndolo catôliqamente, debe auponerae que hay PUNTO ml doa eapeqjea de cargo· personale·, uno· que se De la» jwrtsdicaonM df loe 6qrt>n«i eelendstieo». pagan por U habitacion, otro· viles ό mecdnico·, y otro· que impiden la cultura de loa campo· SU. Con edicto del lugarteniente de v. M. en eclesidsticos. De loa primera· no son exento· loe el ano de 1716 fue dispuesto que. en todoa lus eolono· por lAico· ai aon del cuerpo de la univerai- lugares donde por lo paaado loa baile· y regidores dad*), que ai no son del cuerpo de la universidad se hacian por insaculacion, boisas y extracciones aun de eatoa aon exento·*). De lo·. aegundo· en fuersa de concordias, privilegio· ό antigua coy terceros aon exento», y estes son: trabajar con •tumbre, como y tambien uernpre que por parte el carra, llerar paja. heno. lena, trigo, vino y otras ] de loa barone· ecleridstico· «e propuaiesen «ujeto· co··· semejantes en servicio de lo· gobernadore· que fuerifn indigno·, que en esto· onso· se devuelva de las plaxas, acompanar lo· aoldado· y hacer la faeultad de elegir los dicho· ofieiales al gober­ guardia*), fundando·· en la· reaolucione· de la nador general de ». M. y real audiencia, en el puede extender·· de un eaao A otro, eetando re­ pugnando el derecho’), y ma· en el oaso en que noa hallatno· de aer tan exceeivo el catastrp, pue· 'l En la refend» caaaa de lo· padre· Carta)·· d· Barce­ lona co» el rector de Mognda, coart· de la dedarnora de die· testiao· qoe jam»· lo· eolono· y pareerM haXiaa eoetribnido en |m gabels* Iribntoa. coatribncion·· y pecho» 1·poert ronritidrator*), valieudo et dorea y bail·· por la audiencia, pratenden eatoe argumento de lu· benetcio· ecleaidaticua A loa no eatar aujetoa 4 loa barone·, aino d la miama ùficioa Mgtarea, cornu en eato· términoa lu explican audiencia qna loa elige, de que ae aiguen dla- loa referidu· autorea*). turbioa y pleitoe que daetruyen al gobierno politico ΡΓΧΤΟ. IV. y econômieo. de aquelloa puebloa, que ae laqjaba en la dependencia que tenian loa vaaalloa de aua Ita ta· rrimciene· A ta«u»Kiad<« de gue début yatar aeùiiraa*). p lot eeylaree deetieadoe al atimeterio y calio de ία» 3b. Que dejAndoae en pié la reviata de laa ifleeiae. aentenciaa de loa baronea, antea de ejecutaree, à 30. Eate puntu parece que e· incontrovertible, la audiencia. ea dejar la juriadiccion con el aonido pu·· eatA decidido por ta aacra rota en loa miamoa del nombre aolo, y meramente para 1» coetoqo y términoa, contra la çiudad de Gerona y A favor trabajoao, como ea la manutencion de loa reoa. da de »u cabildo, y contra la ciudad de Barceluna y . laa cArcelea, formation de proceaoa; y moderando A favor de aua eeleaiAaticoe. que cuando v. M. «ea <> reformando deapuee la audiencia la aententia, aervido ae preaenterAn là· «entenèiM y deciaionea. aolo lea queda ό loa baronea el gaato de la eje- donde eatA largamente ponderada la materia : m! cucion. lo eapera el e*tado ecleaiAaticu mererer de v M. • 26. Se ha practicado varia· vecea que, pretendiendo algun baile real ύ otra oficial aubalterno PI NTO V. algun derecho en algun açto juriadiccional, ae De loe alojamienloe en ceuo de neeeeidad, y aprapia de necho la poaeaion, introduciéndoae toe de loe toldadoe. dpapuea en e) ejercicio de la juriadiccion; y ai re­ 31. Son tan clarM Im leys, texto· y autorea curre para el reparo el baron A la audiencia, en que eacriben aobre este Muntu A favor del eatado la aala de gobierno ae retarda el deapacho por la ecleaiAaticu, que no ·· debe canear A v. M. eon multitud de negocioa que ocurren en alla, y, ai ponderacionea*) ; puea aun en términoa de extrema apela A juaticia, ae intereaa el hacal, con que te *' nececidad jamAa puede el «eglar entrometerae en h ace eterno el pleito.' materia tan delicada, y que ea privativa del >u27. Loa anteceaorea de v. M. por mérite y bien perior ecleaiAaticu *) ; y aun en eat· cmo* de neee- de la igleaia le concedieron, en diferentea ocaaionea aided no deben dar lus ecleaiAaticu· aino cubierto ’). y lugarea. muchaa regaliaa, eomo de aguaa, etc., 32. Peru ai, que debe repreaentar A v. Μ. I»· que han poaeido pacificamente ain entromerterae gravlaimoa perjuicioa que padecen ta· concienciM en alla· loa miniatroa ; y en el aiatema prêtent· con loa alojamientoa. y loa exceaoa que ae aigue» va ae ha inainuado que eata· regaliaa ae entienden con elloa. t'iaman. eenor, todo· aquelloa vaaalloa, comunicadaa comulativamente, pudiéhdoae exciter pero con el debido reapeto, A que ejeeutAnduae en varies pleitoa en deaerricio de v. M. .. nombre de v. M. veneran aua ôrdenea y real per28. Tambien ae ha privado A loa eaeribanoa y aona, lamentAndoae aolamente de que el no eatar notarios, elegidoa con autoridad apoatélica y ordi­ v. M. bien informado de loa deadrdenee que traen, naria, recibir autoa en tierraa de baronea ecleaiAhaya oCMionado el padecer tanto tiempo eata carga. aticoa, teniendo A eu favor la inmemorial coatambre. 29. V. M., eenor, en el decreto de la plante ’> He BMadado que h aadieaeia >1· Valencia enti···· del gobierno de Cateluna. en medio de la extin- «lo ea la· HecdeaM Ac a lea Idea y regiAurm A· Im barvniM cion de privilegio* ae airvio preaervar 1m juria- , lagarm realeagoa, y Aeaea ·· qn· 1« A··*» av lc«<*n diccionee baronnie·, y aiendo U igleaia incapaa la facultad Ar aombrarlM, y que b loa qne la tavienn. conde delinquir con mayor confianaa, eqpera que no •taAAo Ae alla y Ae la poaeaio· Aa Maria. « ha maateaa· en I> aata «don ; pero raoargaaAo bacna 1« aoiabrrnaleato· an qüerrA v. M. ae le minoren y alteren aqueltaa conpenoMB hlbilw y M··,' y ata nota algnaa, eon la «UAaA ceaionea que merecieron de loa realea inclito· pro­ Ae teapeoAer por elloa «a mb aparacioMa , partidpeaalo al genitors de v. M. ; y que en todo caao que loa conario para m iateligaoria y i-uapUaiaalo ra la parta qM puebloa tuvieaen deamerecido la forma de gobierno le toca. ”1 t'alAero. toe». V. dent. 70, a. ST, ta-ama. ia teraoat· que por concordiae, aentenciM y auto· babian eontrrminanfiHna. Aunde cita Aifernitea rjeaplaraa Aal aeteAo'Ar •eguido de loa baronea eeleaiiaticoa, deberia eeta Catalan·. facultad reintegrarae al aeûor inmediato, que ea la *1 Laaibertiana, l»e jnr· eafronatne. let. e. p. r. y 7, igldaia, para que lea diera ,1a forma de gobierno , art. SI, a. Xaatoar. Rep Jadtf, def. Λ». a. a. CalAero. '· docte. 70,' a. 40. ' ... *)' t^üAerv, d. doeû. 70, a. Al. •I L. I, <*d. de et PlgMlelti, cnwntf. κ. 1. y h cuMtitweio· 4e ( rboo VIII. q» I Aornamw m el f β e» «I Bakriu le fWt rahm. 4, L ÎS9. * > HaUendo la real axiieaeia uianbrada Ao· caballera· por mgiAona, ta «·· al pmantar juMUattaaal Aal abiapo; y 7 et habita···· hacb· *·φ à la aadtaada, Aadat· aata qa· data·· *) L· Mmm t.o< 4e imp»·. Iwreat. li—rript. Haiffue. >nqp diebw «abaUaroa, m tata la partanatiante al gabier·· ta la tiftw· mm ^rweatmUo M. lit. 4e q»e ee hebh ea le cuMtitvvilla, eatar «yectoa al paoearatar JariaAtada^aL rioB IM. titbJu /*r <^lcw 4e Afarite. mu conveniente, aegun el aiatema de Im «mm y la real mente de v. M., ain restrictione· ni depen­ dencia de ta real audiencia, como ae ha aeavido «83 CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE, 1733 maH 18 de todo lo qns, aiendo v. M. rarvido, podrAn infer- do* del eelo de ia bourn de INoa, bo dajaa de •entir la oontiauaeion da tea rsfiaridos atojamientos, ea tan grave dado de laa ahnaa. PUNTO VI. Dt lot dtrtthot Ht fttttml ) M·. SM debe «star A to da Clemrato VII, qua «a Ia Otiara, y esto aupussto, aa niaga qua autos de saSa bula taris·· tal fiieultod sl reiso ds basse ooutribeir A diputadoa la oonfesaros an I* narrative bseha A •a aaatidad, porque no podiaa baoer naa eoafcafoa tan pesjudteial al «stado aalaaidatieo abi especial podar; y i toner lea diputados esta inmemorial qus ee rapone no hubiersa pedido bale, puss in inmetaorial Mt eit/itr Mahta de arande V>' y aunque la tavieasu no podian imponar gabelaa sis expresa y deliberada voluntad de en aaatidad, pue· contre 33. Eetoa derechos de general y bolla ae impusieron en diferentee tiempoe sobre el eatado eclesiAstico, precediendo induito apoetdlido, para hacerlo siempre que le paredese, ■ con tal que dela inmunidad selsslAstiea ησ ee preaeribe eon la biesen servir para laa necesidadea y ■ utiüdadee oonuetad inmemorial, por ear inicna y reprobad* pùblicas de Cataluna, rï de loa tree braeos que la por el dereeho oanônioo’); ni mnehaa de diehaa componen ; reservAndoee la faeultad de quitar, mud.r. aumentar y disminuir diehaa' gabelaa siempre gabelaa que hoy page el eatado eelsaiAstieo ee impnaieron en faersa de la aupuesta inmemorial, puee que le· pareciese. eomo Conata torgamente de la B ae impuaierou dsspues de la bnla de Clemente VII, bula de Clemente VII A lot 97 (tic) de laa kalendaa oomo eon laa implicatae en laa eortea .del aefior de mayo de 1524. dectorAndoae tambien en elle Felipe II, ano 1599, para mantener cuatro galerne por une de las causas finales de contribuir loa qne sirrieaen de reaguardo A laa costa· de CataecleeiAaticoa, çra servran sttteAss de dichas rentes luna, cuyo total importe ochentà y aiete mil librae, para pagar censos y censalee A Isa iglesias, mona­ sterio·. hospitale· y htgartt j>iot. Con decreto de eomo ae lee on la oonaitucion raxta bajo el titulo Dt sera y yslares, laa cualea gabelaa ee continuaron v. M. de 16 de enero de 1716 tue extinguido el en Un memorial al pié de la refendu constitucion ; comun de la diputacion con ras oficios, honore·' y y, por dltimo, annque ae probaae dicha inmemorial, prerogative·, quedando todas sua rentra y derechos ceeando boy lav maa de laa causas que movieron A cargo dei intendente; y pareçe que loa ecleal eatado ecleaiAatico ' A consentir en diehaa gabelaa, •iAsticos desde aquel die no debian ni deben pagar aiendo entre otraa entrer elloa en loa honoree y dichas gabelaa hasta que. consulted· la sede apoconvenieneiaa de loa oficioa de la diputacion, parece •tôlica, declare su santidad lo que deberia ejecutarse, como lo mandS practicar el senor emperador que no deberian pagartos. 38. Ni ae aigue lo que pretenden loq ministros, CArlos V’); pue· siempre que se duda si se debe <> no una gabela, se ha de tomar la interpretacion de que no dejen de quedar hipoteeadaa laa gabelaa quo pagan loa seglaro* A loa ceneoa, aunque no que la excluye*). eontribuyan en elloa loa ecleaiAatico·; ni porque 34. Los ministros de ν. M. responden que los c airven eataa gabelaa A la defensa de eatoa reinoa derechos de general y bolla ya se pagaban antes deben contribuir loa ecleeiAaticoa, porque de otra de la bula de Clemente VII. pues por la bula de Alejandro VI se mantenia ·) reino en la posesion suerte deberian contribuir en todaa laa que impone un principe eeglar, puee no debe impone riaa aino qne los eclesiAstico· contribuyesen; y en la narra­ tive que los diputadoa hicieron A Clemente, que para este fin y la piibliea utilidad : ni prueba nada pagarlaa' los cardenalea, porque eetoa laa pagan fue dos anos despue·, confesaron la costumbre inmemorial de contribuir los eclwiAatico· ; que el como loa demAa ecleeiAaticoa, ain coneentimiento y por fiiena; y ai loa ecleeiAaticoa fueaen aolamente estado ecIe«iAstico pide la satisfaecion de loa eensoa y censalee impuèstos sobre eetoa derechos de ge­ inmunee de laa gabelaa que page el comereiante, comp ae aupone, ce seguiria que loa ecleeiAaticoa neral y bolla, y al miamo tiempo express que son extinguido·, y ser nuevoa los que hoy cobra v. no gosariaa de la inmunidad por series prohibida M.. pues si es lo aegundo no debe pagarlea la real la negpciaoion; ni dejan de aer gabelaa por no hacienda, por nô ester impuèstos dicho· oenaoa ester cargadra sobre el eclesiAstico cuando compra, aino sobre el vendedor que entra loa géneros, por­ ■obri> elle ; y si son los antiguos derechos deben contribuir en elloa loa ecleaiAaticoa, pues no puede que de cualquier mènera las gabelaa siempre son haber raxon ni- derecho para cobrar, y no para parte ό aumento dei precio, que no debe pagar el ecle»Aatioo ·), y lo ha declarsdo la sacra rota con contribnir en elloa. Afiaden A esto que los dere­ chos de bolla consisten en loa génères que entran tree sentonetas conformes A favor del obiapo, cay slsro v salea del reino. que aoa derechos propio· de D bildo . „ de .,Barcelona contra 1a ciudad, que. ex.cnon, que pagan haata lo. miamo. eardenal^ **·ηάο ’· *' porque no ran tributos, sino grato, preci», par. 3r· X de^trafirado, ranor, mra este punto. Ia defenaa. manutencion. y custodia dé los rmno^. U J-hota que raute al e.tado que e. A cargo de v. M., por rar otros' dereeho. •d*·**’’»· Mpoara Io. minaro, de ». M. que de diexmo. y puerto. en que eontribuye .olo «I e> Catatann. m Ira cortea jamA. tuvieron ■ comereiante y extrrajero. qu. lo. derecho, ds to * »<* «Hor·* ·> “« J <>je™io bolla son un quince por ciento de todaa las ropra de seda y tons qne se oonsumen en el pais, que' équivale A aletMat, y estas’3a· debe pagar el vendedor, aunque indirectameùte - vayan incluidas en el precio eon que compta el eclesiAstico, porque no es él e] que las paga. 35. Pero A estos argumento· se responde eon facilidad, suponiendo que la bula eitada de Ale- ') JaUss Csa····, St, ·. «. *) Ustisnm, Dt ysAsKs, (rasti. S', Bota, dims, lie, fort, il, rrcCHt. ') Matou. Dt rtfwfi»·, tof. β, g 1,0.1»; Léo, Aeu t, test. J, s. f ; Cmpi. tittn. U, η. 1; FostaaeUs. dscw. »13, a Π, test. 1; Csacar., Ver., f. 1, · a Me. ’) ExpreaasMsto 1« ooastitadon 4s Urbano ΠΙ1. qae «atri···: Mo iasaut fMUfrtt; PtgnateUi, tost. »,, ratualt. 3t, n. *J. ·) BosAes. tost. », rnuMk 38, a. 31, 38 tl 31; Rata corsa Bavilacs, Orme dm. «t. tocogiietti »3 jsa. HiU, IM: Bt Asse «stas· jturtfest. ■*· «a*·*· ·«“ tttti iatpaMta Mysr friiaiisti, sms «t abis /twMus, sec tlmdMws tBsnmt, asd •stptori, teyotd· tMarn sti Aaae saMitssst, asm t'eaae para pagar rl referido donativo aea preefeo qae las preMate· cortM hag·· siadkato * loa diputado· del ge- eclesiéstico *) : porque la obligacion de eatar A lo· aeral, y otraa perso··· de Io· Um bnwo· elagida·, saplie·· contratoa ea de derecho natural y de la· gentes, * v. M. que abora por aatoeoe· ··· sarvido aprvbar, ratMear y deemtar «1 mferido atndkato, y laa realan de loa rsenlaa, ΦΜ ne baa do baoar ooa oq··!!·· cUandas aweoariM a fsror 'i La frets In leram l>. l'rfrans· VIII m ana bornerk» v» compandor·· da diebo· oroaalM, coaso se ha Moataiabrado. iwa· Bom···» poalifn. *) 8ms·, taw.' 9, q>dblica·; aal que quedaban obligados, aeqpe principaliter, al rey y la provincia'en b» venta· de aquello· censoa, y A mantener de buena , fe A loa acreedore· el derecho adquirido en las hipotecaa, quia alitu venirent contra factant emine; mayormente cuando lo· eompradorea 'de dicho· censo· mutuaron «a· caudales para «ocorrer la· neceridfidea dei eatado, A que por derecho natural eatA dbligada b real hacienda. Ixiego aquel real •senso de lo· eeriore» reye» en cortes no fue m»1o ad approbandum, e»to e», como permieivo de aquellaa carga» ό hipotoea· que ce le auponian por *», preci· y como aprobAndola» para qua no padecieaen cl vicio de nulidad, aino que fue ut coaelitvtievm dictarum oblipeiionetne, por no poder h provincia »ob obliger aquellaa rent··, mano· qua can ·. M. junto en corte· la * obliga··, haciendo un cuerpo/y un mbmo noto de obligation, no fir­ mando ni' ratifieando a. M. b obligacien eontraida por' aato·, aino eatipulAndoae en nombre da lo· diputados, como tonieado especial podar dal ray , y de lo· tre» Mtameato * 48. Pero ouaado pqdiaae fenet aato argumeuto al^Una faerui, se deavaaoceria oon b clAusub l·•ortede en b venta do dichoa consoles, quo mandfi ponor h gran elemeneia d·! aeftor Fohpo II en diohas cortea del ano 1599, qne ·· oomo ae aigu·: *1 Larroa, aUef. 11», a. 7, IbfMaa Latro, dae. US, ta. 8. ■) Cortiada, dacm. Ml, · «, », Sards* mail IM, * M; Gratia*·* Dieeep, ftnue., diany, A4, » 3; Graai* De efOUe eterùatne, 4M. /, * 4M; Daabi, De ueUL, Hep. S3, η. M, Barba·*, Isa* ·, (a adMismA. nd tap. 1, a. 8, De btauudhtt eeeteeiae, M VJ. *) Laoaa 4e p»··, t* £. peut, a. 84; Cod. treat, freed. «vit, KA. It; Fafina* be cap. ad apod a. 1, De tiuteuin; Mart* De juritdideue, parte 4, maa IS, a a. Μ,'ΑβΜμ Portugal, Dt dined, np, hen. », Ob. », eep tt, a. 108; fialgad* De Mgfe pi Metwa* p. f, «q* t, praabd, 8, a * 3K; Fanaroba* fa enp. eeeieeia, to, da linaHtiaaftaa. gaeM. M, • » tT 868 Que diebob mmm y osatehs JImmn la * prieilepiade» ftae par ooaeian etymo d» dfu crtuun i delito conuitida, b gue aq eemstiere parti eoenpredor d ooaepradorve de éUee, 4 eue poeeooree, In» peneiont» i peoeia» de Mu auelu no puedee» ter adnatadoe, eenfieoadoe, aatparadee, eeeutetrade» d ùnpedido» de muyun pdnero 4 tnantra, ni ftu e», JOL de la» nature» répee b reinae, ni la» de eue enemorri, ni eue eficialee pteedan extender ni paner la» ntanae en utada .ni 'Jerua algena. 44: Y para que v. M eaté plenamante informed» de todo lo que occurro en Bate asunto, debo baeer preeante A v..M. el eetado ecleaiAaticb que. en el general repartimiento que ee hbo al clero de' Ecpaila por el aubaidio y excuaado, qiie airve para galeraa, ae le repartid, y hoy page el eetado eeleaiAatico de Catalane ciento trainta y euatro mil libra·, de que ae aintiô gravedo, y tiene pleito pendiente, y no obstante oontribuye en las ochent * y siete mil libre·, que se oargd en la· cortes del sr. Felipe Π, para mantener las euatro galeraa que * airvieeen de reaguardo A laa, coat *» de Cataluna. con que viene A pagar por un mismo- fin y por una miama coea do» vecee, contra lo que manda la aaptidad de Pio IV en ' la bula primera del subsidio. , 4Λ. V. M. fue servido por au innata bondad mandar ae pagaaen A Ia· igleriaa loa cen·»· y cen•alea de eiudad 'y' diputarion p»r »er e»ta rent * eubeidiable, y no 'haber raxon de cstrechar Al eatado A pagar el aubaidio \ excuaado, y no satiafacerle eaten rentes sobre que le tiene cargado, y mas habiéndolo v. M. estipulado por contrato par­ ticular en las concordiae que so firmaron con v. M. en el concilio de Oerona, y se ha repetido en las que «e han firmed» en el conçilio de Tarregona en 17d'4, y haste hoy, con ocho aùoe que ya entrait * esta rente· ό gabelaa en poder dei intendente, no ha podido cobraroe aino media pension, y aun cnn graviaimoa gestos y expensae que ha hechp el eatado ecleaiAatioo ; y', aegun laa noticias que se tipnen, ee hebia dado ya drden al intendente do •uspender -dicha aatufaccion. Y *»i suplica A v. M.. el eatado ecleaiAatioo mande que se auspendan pager por loa eclesiAatico» estes gabelea de general y boUa, y que ne consulte al orAculo de h ailla apoatdlica, para que au santidad reauelva lo' que •ea del mayor servicio de Dioa y bien de eetoa reinoa. PUNTO VII. De loe deredeo» de eel, tabaco p papol eellado. 46. Tie·· aateadido «l'eatado ecleaiAatieo que •obre «1 derooho tau exoeaivo de h sel, que hoy ea ocho veoea mayor dd quo ara aatoa, hay pen' dieuto debnto da v. M. uae Ooaaulta dol roèl eon•ejo dd Caatilb, caya inatancia rignen eon religioao oek> varioa prohdoa, y asi no time que represen­ tor el eatado eeleriAatieo de Cataluûa sobre este asanto, aino eaperar eon confianaa el real decreto de v. M. favorable A b igleaia. 47. Respecto de les derecho· del tabaoo y papal aelhdo ae han heehe varias reproaentacion·· A v. M. por diforentea oomnae· acloaiAstieo· de •oioe reinoo, y on particular el estado eclesiAatico do Cataluûa ae pneo A loo real·· piéa de v. M. oon memorial en el ano 1716, hAoiqado evidenci * de ser eet·· gabelaa anevamentb impuestaa de directe, contra b inmnaidad eclaoiAatioe; y no h·Mdndoee entqaoOe tornade rooohaeion por loe 'aoeidaetos de b gaerra qae ebbrâviaieroa, vnotvo hoy oca tod * brevedad A haoer proeeatoq A v. M. lo· fsadaartmto· qua eatonoee rapreaentA. •8» CONCILIUM PROVINCIALE TARRACONENSE, 1733 maii 18 9»0 48. Porque m cierto que es gabeh caalqnier todoe loa gravAmra·· expreeadoa, expididndose ha impteoto que anade si principe sobrs »1 justo irdenea que serin del agrado de v. M. preeio de ha co··· en benafieio del reni Erarie*); y junta podH prebane qae el precio jnsto de an Brere Benedicti XIII nd rvyem miippeem F pliage de pepql pueda ier an peeo y veinte dinero·: pro ieudetaitete eecleaiae. ni el deeir que cl principe non h pragmAttea del Carissimo in Christo fitio noatro Philippo, papel selhdo no anadid coea aobre el precio del Hiapaniarum regi catholico papel, sino que le tasd este precio uaando de aa BuaptCTCn rara XIII. real autoridad, cou h cnal puede senslar Ion pre­ cio· d ha cocas que ae vendon en eue reinos’), Cariaainie in Chrieto fili noater, ealutem etc. puede cohonester eate tributo, que eu el mayor*), Cum divinae dementiae acceptam referre· insignem porque de aqui ae Mguiria un campo abierto para felicitatem, qua, sedati· armorum procelli·, Hiapapeehar loa eclesiAetico» uaando loa principe· de niarum regna in priatinam tranquillitatem restituisti, este expediente, crociendo el juato precio de lu excelai animi tui pietu fore nobia pollicebatur, ut eoaaa; y aun loa miamo· autore» que defienden •anctae ecclesiae divinoque cultui praecipuus partae que la gabeh e· parte dei precio juato, confeuron paria fruetua constaret, et coeleste praesidium, quod que obliger d loa eclesiiatico· 4 pagar(o era contre senseras rebus tui· obsecundare, regio sacrarum la immunidad*). ' rerum patrocinio rependere·. Ministrorum tamen 49. Lo miamo que ae dice del papel aellado ae B tuorum atudia exspectationi nostrae ita intercesse­ apliea al tributo del tabaeo, porque aunque el no runt, ut humani» potius offensionibus quam divinia Mr esta eapecie neceaaria à ia vida humana, ha beneficii· vicem reddere et pro regni· tui·, Deo heeho decir A alguno*) que loa clérigoa estaban favente, in .pace compositi» ecclesiasticae libertati aujetoa A esta gabeh: pero eato fundamento no bellum viderentur inferre. Dolente· aiquidem aetiene fuerxa, porque lo· sagrado· cAnone» quo con­ cepirnu», hicam potestatem ea moliri in Tarra­ cede» h inmnmdad no'exceptdan nmguna eapecie, conensi provincia, quae non minua aeternam ma­ y aun el miamo autor citado parece que te re- jestati» tuae salutem, ai tua auctoritate niterentur, tractô despues, pue» dijo que loa ecleaiAaticoa quam noatram, ai intentata» sanctuario injuria» distienen aocion de uaar del tabaeo A au guato, ain •imularemua, in diacrimen adducerent. grav,Arnen ni incomodidad ·) ; como tambien no Jam enim venerabiles fratre», ejus provinciae ■iendo la nievo nedesaria para la conaervacion y metropolitans et epiaoopi, sacerdotali» ministerii uso de h vida humana ’), no obstante el edesiAstico stimulis excitati, intoleranda sacrae immunitatis e»tA franco, y ae le page refaccion en Castilla *). detrimenta, tuae religionis opem iteratis precibus, 50. Loa edesiAstico· de Cataluna, desde quo immo adstipulantibus etiam regii consilii suffragiis, han aido impueataa estas gabelaa, han acudido y implorantes, exposuerunt. Te igitur maximum in suplicado A v. M. la reparation en diferentes tiem- modum paterna sollicitudine hortamur et poscimus, pos y lugeres, y aai no puede persuadirse el estado ut majorum tuorum praeclarissima facta in tuendo edesiAstico que el respeto y veneration debida A : et amplificando Dei honore ecclesiaeque juribus v. M., que ha side el motivo de no habene valido servandis sedulo reputans, nullam irrogari canonicae hasta ahora loi superiores eclesiAsticos de los me­ disciplinae et sacris privilegiis injuriam, aut quid­ dios juridicos ejocutivos que:tiene la igleaia para quam in tributis ab ea provincia exigendis adversus defensa de sus inmunidades, y que debe Mrvirle ecclesiae libertatem innovari patiaris. Tua vero de mérito, se le pueda objetar Λ argQir por una satis perspecta qua tibi regnum aeternum parare acquiescenda y tâcito consentimiento en pagar niteri» virtute freti, futurum confidimus, ut religio­ dichas gabelaa. sissimae vitaei tuae exemplis piique regiminis lau­ 51. Los prelados, personas doctas y religiosas, dibus nullam praepostera cujusquam consilia labem contesta» que son estas gabelas repugnantes A la adspergaiit, quae te coelorum regni obnoxium ef­ inmunidad : y para quo la disciplina eclesiAstica y ficiat. Ae majestati tuae apostolicam benedictio­ la puresa de religion florezea en catos reinos, ha nem amantissime impertimur. Datum Romae, die parecido ser de la obligation del estado edesiAstico 8 octobris 1729. représenter A v. M., quedando eon la tonfianza del gran celo y piedad de v. M. que mandarA reparar Brece €1 e eeenli s XII 4d potree eoncilii Tarrteeo»entie. Clxmxxs fzpa XII. Barbosa, roto 120. η. 15; Gntierres, /8 gabellie, lib. 7, guaeet. I, ». 6.· Msstrillo, lie neagidralib.. lib. I. ν edidit, quo conditoris tabulas sua vitam Bucurestii in Huagaro-Valachia ageret,, ec­ auctoritats confirmavit. E codice Critiano editum una cum consecra­ clesiam, cubicula, tabernam devereortam (χίνιον), proprii· sumptibus, in illa civitate exstruxit, quae tionis monumentis exstat apud Æmilium. Legrand, aedificia dicata voluit arohangelornm monasterio, Rtcuril do docaootnlo jroeo eenesnsent les retatiens Γχούρβ dicto, ia dioecesi Pogonianae .non longe a du peirsereet do Jintnltm esse le Ronmaaio, vico Ostanitaae sito, in qno monasticum habitum ad­ 1-569-1738^ (Parisii·, 1896), p. 309-321. Bamfan huc adolesces· ip·· sumpserat. Quam consecrationem rei mentionem fiseit etiam loaehim Phoropulus in ad perpetuam rei memoriam a sacra synodo ratam 'ExxIqotMtinf ΆληΜρ, t. XX (1900), p. 298. haberi voluit. Votis eius annuens synodus sigillium SYNODUS DIOECESANA FIRMANA 1733. Synodus dioecesana Firmana in Italia, celebrata * Synodus dioecesana Firmana anni 1733. Firmi, anno 1733, snb Alexandro-Borgia, epiaoopo Firmaah. 1733. Exatant constitution·· synodal·· in opere cui In-4* — (Roma, libr. Bocca. — Ipot noa ridi). titulus: * 995 8YNODU8 DIOECESANA VIRDUNEN8I8, 1733 7 996 SYNODUS DIOECESANA VIRDIJNEN8I8 1783. Synodo· dioeCesjpa Virdunensis in Gallia, eele-A De hac synodo confer opus cui titulus: bruta anno 1733, sub Catolo Francisco de HellenStatuts généraux du diocèse de Verdun . court, episcopo Virdunensi.. /supra r®/. HIJ· CONSTANTINÔPOUTANA synodus a hm februario 997' 99« «Αν ΚορυφΑν, υίέ χατά κννύμα άγακητέ τής ήμΑν Λ cyrxooru^, dilerte Mcxadam apiritpm fill otvdwμίτριάτητβς, «ϋ έντιμδτατοι πληριχοί, uü «ύλαβέ- eriutii MMtraa, eolandMoiait cloriei, rdiciooiaiiau στατ« ispa!;, xai «ύγινέστατιχ άρχοντχς xai ouvficxot, ■acordotao, praaotfatioMmi prioMtw et ayadiei, op­ xai χρήσιμοι πραγματαυταΐ τΑν έχαρχιΑν xai χαλι- timi Mgetiatotmi pruviaeiataia eantedom eivitatuAv αύτΑν, χα! λοιχο! άπαξάπαντ»; ίύλβγημένοι taaqxa, et reiiqxi OMaa orthodoxas itootrae gsatia χριστιανό! τού ήμ*τέρου ορθοδόξου γένους τΑν dvas- benedicti chnationi inooMam illarxm celoberrim*· τέρω πχριφήμων νήσων, τέκνα έν κορίφ άγαπητά τής rum, lilii in domino dffoeti modioeritati· nootroe. ήμΑν μίτριότητος, χάρις <ίη ύμίν άπασι χα! «ίρήνη gratia vobin omnibus ot pax atque misericordia a χαί |λ«ος καρά 9*οΟ xupisu παντοκράτορας xai domino Deo omnipotente et domino nostro iesu κυρίου ήμΑν Ιησαύ Χριστι,ύ, χα! παρ' έ,μών ίύχή Christo, a nobis vero votum et benedictio atque χαΐ ίύλογία χαί συγχώρησι;. condonatio. ΙΙάσαν μέν άρ*τήν χαί τυύς άντιποισυμένςυς αύ­ Virtutem quidem omnem virosque eiusdem τής τιμάν xai γιραίρ«ιν καταλλί,λαι; Γ.μχ!; iv πχντί studiosissimos eongruie honoribus cohonestare ac χαιρφ où μόνον όσιον xai δίκαιον, άλλά καί λυσ.τχλές celebrare omni tempore res non pia solum et if τί μάλιστα χαί χρήσιμον άμα τ· γάρ ιύγνώμονα aequa, sed etiam utilis quam maxime et frugifera ψυχής ένδ»ίκνυται διάβνσν, άδέχαστσν π«ρί τήν aimul enim et liberalem animi arguunt habçum. χρίσιν τφύ άλη«σύ; έπαγτμίνης τήν ψήφον, χαί χέν- dum aequabilia in decernenda veritate ratio tene­ τρον δέ «ί; έπίδ-.σιν xai μίμησιν άρττής οί πιρί αύ­ tur, et stimulum ad augendam. aemulandamque τήν χρηματίζουσιν έπαινο·. χατά τήν ««ολίγον φω- μ virtutem admovent ea quae-ipsi tribuuntur prae­ νήν1) 'Ιέντού; έπαίνους βίδα, τούτων σαφώς conia secundum illud theologi verbum, quo ameriχαΐ τά; έπιδόσίΐ; άποφαινομένην. Εί Si τις. tur. Çiaorum laudtf, Aorwm rt iKermntta plain φάονιρΰν Αν χα! μάσχανο;, χρύπτκν ΙιτιχιιριΕ τά- aori. Quod ai quia livore obtrectationeque aestuant, ληΙΗ; χαί συγχαλύπτίΐν, μοχίΤηρό; άν «1η πάντη»; veritatem occultare et abscondere tentât, improbus χα! έπιζήμ.ο; ό τσιιύτο;.'ώς αύτήν άνατρέπων χαί sane videtur ille et Hagitiosus, utpote veritatem άφανίζων τήν άριτήν τφ τάς χα«ηκούσας παραιρ' or. ρ- qui pietatia virtutisque splendore in ea enituerunt, βολήν άδιχώτατον αν ιιη χαί άτοπώτατον, τούς χαί iniquissimum summopere esset et absurdissimum, βίου χαίΤαρότητ: χαί νοδ; δίλιιότητι χαί κατορθω­ qui vitae candore, mentia. perfectione, facinorum μάτων λαμπρότητι, ζήλφ τ* διαπύρφ π<ρί τό σέβας nitore? ferventi religionia studio ac dogmatum ven­ χα: δογμάτων άκριβίίφ πιριφανιίς χαί έπισήμους tate illustres nobilesque evasere, qui persecu­ γτγονότας χαί έν κα.ρφ διωγμού χαρτ«ρ:χώς άθλή- tionum temporibus fortiter decertantes, omnem σαντας χαί πάσαν μέν ύπιρβολήν γινναιω; ύποστάν- . quidem iniquitatem naviter sustinuere, dogmatum τας, μή προδιδωχότας δέ τήν έν τοίς δίγμασ.ν άλή- veritate nullatenus prodita, eos honore debito non «αιαν, μή χαταστέρ«σ&α: τή όφτιλομένη τιμή, όπου decorare, cum Deus ipse ante nostra praeconia γτ πρδ τών ήμιτέρων έγχωμϊων χαΐ ό «χδς τοίς γ· iisdem tribuens virtutis praemia rorum labores τοιοότοις' τά έπαθλα δίδωσι τή; άριτής( τούς πόνους remuneretur, apostolo clamante: fiomuit certaan αυτών άμτιβόμινος, τού άποστόλου βοώντος *) · Τ δ ν tortari, etirniat coiifamatari, HJm sermm. eryo άγώνα τδν χαλδν ήγώνισμαι, τδν δρόμον rrponta est mihi hutitiar cornua. Aequam igitur τττέλιχα, τήν πιστ:ν τιτήρηχα· λοιπόν stateram trutinamque ad nostrum solatium iam άπόχιιταί μοι ό τή; δικαιοσύνης στέφανος. dudum adhibens nostra Christi ecclesia iustis in­ Δ:χαίο:ς άρα σιαί»μθ!ς χα! ζυγοί; χαί πρδ; παρά- stitutionibus praecepit, ut in annuis conventibus, χλησιν ήμιτέραν ή χα«’ ήμά; τού Χριστού έχχλησία quae statis diebus recurrunt, per sacro» coetu» άνωθνν παραλαβούσα, χαί χανονιχαΐς διατυπώσισ.ν ecclqsiasticasque fidelium contione», sanctorum' έν έτησίοι; συνάξισιν χατά πτρίοδον άπαντώσαι; virorum agerentur memoriae, quorum alii prophe­ μνήμα; τχλιΕσθα·. διίταξ·ν ήν iipot; συλλδγοι; χαί tico munere, alii apostolica djgnitate. alii vero έχχλησιαστιχαί; (ύσ«βΑν συνιλιύσ»σ.ν άγιων άνδρών, sanguine martyrii, alii asotiarum palestra, alii alii» τών μέν προφητική χάριτι, τών δέ άποστολιχή άξίφ, operibus Deo grati» Hotentes ae decertante». Deo τών S’ αύ αίματι μαρτυρίου, έτέρων βέ placuerunt ac praesenti» vitae curriculum honeste δρόμφ, χα! άλλων έπ' άλλα:; πράξτοι «Ηοφιίέοι confecerunt. Quiqrum vivendi agendique rabo dum διηνϋηχότων χαί διηγωνισμένων, ««φ τ« τύηρτστη- collaudanda proponitur, illi» quidem iu»ta solvuntur χότων χαί βιηνυχότων τύστβώ; τού τήδ« βίου τό (mtOioria ni», inquit. Hub earn laaJibtu), virtutum στάδιον- ών τούς βίους χαί τάς πράξιι; προτι««μένη vero festorumque eultoribu» »imul st iueuadita» •ϊς έπαινον, έχχίνοις μέν τδ χα«ήχον άφοσ.ούται spiritualia praebetur (dum cmm, ait,\lomiietw (μνήμη γάρ, φησί1), διχαίου μ«τ' έγχωμίων). iiuiut, larlalmahtr popaii), et ad aemulandam imiτοίς δέ φιλαρέτοι; χαί φιλίόρτοι; άμα μέν τέρψιν έμ- tandamque eorum pietatem inducantur et ipsi ; jnaποι«( πν«ι>ματ:χήν (έγχωμι αζομένου γάρ. φησί*), xime vero dum ipsi universorum domino, ac omnium δικαίου «ΰφρaνίέήσοντat λαοί), άμα δέ «ί; Deo tribuitur honor «ervis qui ei placuerunt a ζήλον χαί μίμησ.ν 1παλ«ίφ«ι τούτους τής ιύσ«β. ' . ' CONSTANTINOPOLITANA 8YNODV8, 17M mense februario 1000 έχείνων- πρδ δέ πάντβεν αύτφ τφ, χχχνφ δεσπότη glorificatur quique honorem eh exhibitam aibi uxχαί »εφ «Αν Απάντων ή περί τούς εύηρεστηχότα; mit), iuntae eh referuntur gratiae qui bene affi­ Tania igitur bona αύιώ δούλους παρά τών συνβούλων τιμή Αναφερομένη ciuntur erga ambos eius. (έχείνο; γ4φ έστιν i διά τών Αγίων δοξαζόμενος χαί etiaawi suppedidat enltus saaetia adbibitua. atque τήν αίς έχείνους τιμήν αίς ίαυτδν Αναδεχόμενος), έπα- ita necessarius videtur hominibus religionis stu­ ξ'ους Αντιμετρεί τάς χάριτας τοίς εύγνωμόνως δια- diosis, sunt tamen qui aut propria inscitia aut τεθείσι περί τούς φίλους αυτού. Τοσούτων oùv Αγα­ corruptis heterodoxorum sententiis occaecati, sole θών προξένου ούση; τής περί τούς Αγίους τιμής χαί lucidiora obscurandi ac perturbandi eonatu foeto, ούτως Αναγκαίας τοίς εύσεβείν αίρουμένοις, έμπης spectatae sanctitati· virus honoris debiti ornatu ει'σίν οί. είθ' ύκ' Αμαθεία; ,αύτών είτε χαί ταίς τών spoliare improbe ac temere enituntur. Quod eorum έτίροδόξων διεφθαρμένα:; βουλαί; ύποσπελιζόμενοι, delictum, sive ex propria negligentia et inconsi­ τά χα! ήλιου λαμπρότερα Αμαυρούν χαί δ-.ασείειν derata audacia sive ex alienorum corruptione et πειρώντεα χα! χαθεπρεξν τδ Αξίωμα τής Ανηχούσης dissentiendi natura ortum sit, tanquam maxime τιμής μεμαρτυρημένων Αγίων Ανδρών σχαιώς χαί damnosum cum auctoribus ipsis tum reliquia nostri παραβάλω; έπιχειρούσι. Τδ δέ τοιούτον αυτών Αμάρ­ generis orthodoxis, si propagetur, correctione ad­ τημα, αίτ" έχ τής οίχοθεν βφθυμία; χαί Απερισχέπτου hibita emendare haud renuimus, mendacium qui­ όρμής ιίτ' έχ τής διαφθοράς τής τών Αλλοτρίων χαί dem inscitia quasi velo involutum ac reconditum άπεσ/οινισμένης μοίρας προιληλυθάς. ώς ζημίας ού patefacientes, veritatem autem sole splendidiorem τής τυχοϋσης παραίτιον αύτοί; τι τοίς τολμώσι χαί Β accuratis argumentis demonstrantes, pro ns quibns τοί; λοιποί; όρθοδάξοις τού ήμετέρου γένους έν μιτα- pollet iuribus universalis sedes nostra; consulit δόσει γινόμενον. διορθώσεω; Αξιούν χαί θεραπεύειν enim cunctarum ecclesiarum sanctarum conserva­ ούχ Απαναινόμεθα, χαί τδ μέν ψεύδος ύπδ παραπε- tioni ac spirituali piorum gentis nostrae hominum τάσματι τή Αγνοίφ δήθεν χρυπτόμενον χαί λανθάνον saluti. Quod autem quaeritur esi huiusmodi. έξελέγχειν, τήν δέ τού ήλίου φχνωτέραν Αλήθειαν άχριβέσιν άποδείξεσ: παριστάν, χατά τά άπερ χέχτηται' προνόμια ό χαθ' ήμΑς οικουμενικός θρόνοςπρονοεί γάρ τών Απανταχού Αγίων έχχλησιών τή; εύσταθιίας χαί τής τών ευσεβών τού καθ' ήμάς γέ­ νους ψυχική; σωτηρία;. Έστι δέ τδ ζητούμενον τοιούτον. J Divum Marcum cognoniitfe Eugenicum. qui ec­ Ό ίερδ; Μάρκος ό τούπίκλην Ενγινιχός, ό τής έν Εφέσιρ έκκλησίας πρόεδρος χα! ποιμήν χαί Αρχι- clesiae Épbesinae praeses et pastor et antistes fuit, ερεύς χρηματίαας, δτι μέν δμολογουμένως έστΙν Αγιος ex confeUso quidem sanctum esse in nostra orien­ έν τή καθ'. ήμά; τού Χριστού Ανατολική έχχλησίφ. tali Christi ecclesia, norunt omnes gentis nostrae ίσασι πάντις οί τού ήμετέρου γένους ευσεβείς, Απο­ fideles, a quibus sine dubio habetur et colitur uti δεχόμενοι χαί -πμώντες αύτδν Ανενδοίαστο»; ώς ιερόν sacer ecclesiae pator; idem ea testantur quae 'τής έχχλησίας πατέρα- μαρτυροΰσι δέ χαί τά δσίω; , sancte ac pie perfecit, cum agitati» vexataque sacro­ χαί θεοφιλώς αύτφ πεπραγμένα, όπότε ταραττομένης rum nostrorum dogmatum religione et veritate, χα: έπηρεαζομένης τής έν τοί; ιεροί; ήμών δόγμασιν eorum qui misere et incondite ac veritatis magis εύσεβείας τε χαί άληθείας, χα! τών Αλλων τών δυ­ laedendae quam tutandae causa e 1'onstantinopoli στυχώ; χαί άτΑχτως χαί έπ! βλ^ίβη μάλλον ή συ­ solventes commigraverant, alii quidem defatigati, στήσει τή; Αλήθειας συνεπαράντων χαί συνεχδημη- alii vero corrupti, perverti fere omnes ac errori σάντων τής Κωνσταντίνου, τών μέν Απηυδηχότων, novitatibusque indulgere periclitarentur, solus ipse τών δέ διεφθορότων, χαί πΑντων μονονουχί περι- divino fervore expletus divinumque concipiens ani­ τραπήναι χαί ένδοϋναι τή Απατη χαί χαινοτομίφ mum, obstitit fortiter repugnavitque, ac spiritus διαχεχινδυνευχέτων, μόνος αύτδ; ζήλου θείου πλησθεί; armis indutus tanquam alter David contra occultum χαί φρόνημα θειον Ανείλαβών, Αντέστη γενναίως χαί Goliath pro spiritu progreditur. Et sane sermonis άντιπαρετάξατο. χαί τή πανιευχίφήτού πνεύματος virtute,- argumentorum gravitate, rationum pro­ τεθωρακισμένος, ώς Αλλος Δαβίδ τδν νοητόν Γολιάθ bationumque firmitate quasi funda captiosas adver­ ύπέρ τού πνεύματος Αντεπέξεισι. Καί δή τ^ δυνάμει sariorum altercationes nullo negotio excutiens, τού λόγου, τή τών έπιχειρημΑτων δεινότητι, τή τών deiisiens, uti araneae telam dissolvens, rectam συλλογισμών χαί Αποδείξεων. Ανάγκη δσαπερ σφεν­ doctrinae nostrae veritatem propugnavit, compro­ δόνη τών έναντίων τά; σοφιστικά; Αντιθέσεις εύστό- bavit, triumphantem ostendit, unus in prae’io im­ χώς βαλών χαί περιτρεψάμενος χαί ώς ιστόν διαλύσει mutabilis inexpugnabilisque permanens uti invictus Αράχνης, τδ δρθόν χαί Αληθές τού έν ήμίν δόγμεπος , indomitusque Christi miles ac religionis propug­ συνέστησέ τε χαί χατεσχειίασε χαί τήν Αλήθειαν nator impavidus; quare propulsa naviter hostium θριαμβεύουσαν έδειξε, μόνος διαμείνας έν τφ πολέμφ acie, orientalem ecclesiam ab imminenti in cre­ άπερίτρεπτος κα! Ανάλωτρς, οΐά τις Αήττητος χαί dendo discrimine liberavit. ακαταγώνιστος τού Χριστού στρατιώτη; χαί τής εύσερεία; προστάτης Απεριχλόνητος · χΑντχύθεν Απωσάμενος γενναίως τών έναντίων τήν φάλαγγα, τήν Ανα­ τολικήν έχχλησίαν τού έπηρτημένου κινδύνου έν δόγμασι διεσώσατο. Atque haec quidem eius sunt pro religione " Τοιαύτα μέν αυτού τά ύπέρ εύσεβείας χεΑ τού μέ; Ανασχέσθα: πιριτραπήναι τήν έν δόγμασι Αλήθειαν atque in prohibenda dogmatum veritate a peregri­ ξέναις χαί Απροσφύλοι; πρςσθέσεσι χα! νοθεύσεσι narum extranearumque additionum et adultera- f γενναία χαί ήρωίχά καί ζήλου γέροντα άριστεύμεττα tionum corruptione fortia, egregia, fervore referta χαί κατορθώματα, ού- τήν τυχούσεη μαρτυρούντα αύ­ facinora atque opera, quibus confirmatur summa τφ χατά θεόν Αρετήν, Αγιότητα τε xod τελειότητα. eius apud Deum virtus, sanctitas, perfectio. Quod "Οτι δέ χαρά ταύτα καί δ λοιπός αύτού βίος πολλοί; autem praeterea reliqua eius vita multis undique' πανταχόθεν χομ| χΰί βρύει πλεονεχτήμάσι χεά Αρετών ένθέων χοαύλίφΑμιταγλαίζετεα, Ιξεστι τφ> βου* λεμένφ pabetv, <τρ»χ^τΒε. ymigg βέβλαις uni αηρ· ■ornstur rednndetque dotibes m divinarum virtutum varietate eniteat, licet primo euique volenti per- 1001 ’ ■ eoNSTANTINOPOl.lTANA 8YNODl'& 1734 menae februario ' i' τμήματι τοΟ ϊυν- B toti» caaaa oe maltoe neltena oratioaee in toulea ταγματίου αύτοΟ’)· χαί έν το!; μοναστη- eiae coaeeriftae. Deinde eia· acientiae theologicae ρίοι ; το!; χιιμένοι; έν τφ Ά»ωνι «ύρίσχ«- celebrat magnitudinem, quae non eolum ex operiται 6 κανών τή; έορτή; χαί πολλοί πολλών bu· illiu» evinciiur, aed etiam ex acti· aynodi λίγοι έγχωμιαστιχοί χ«ρ! αύτοΟ συγγρα- Florentinae. Et inferiua: Eaae, inquit, gaa in enm φέντι;. Καί έπομένω; τδ τή; ΙΗολογία; χαί διδα­ imperator oene eet, obeereo atiam exietimatianemgae, σκαλία; αύτοΟ έχτιΉται μέγιΦο;, Stixvùptvov ού aecaon eiae indnetriam et Morae pro orthodoxie μόνον Απδ τών συγγραμμάτων, αλλά χα! Απδ τών eneerptoe aped Femme, Florentiam rf Conetanπραχτιχών τή; έν Φλωρ*ντίμ συνόδου· χαί κατωτέρω- tinopolim narrat Silreeter magnae rrrleeiareba. Τήν II παρά τοΟ βασιλέω; γινομένην αύτφ, Praeterea: Illine eeripionun aim vitaegue eanctie· φησί, σπουδήν χαί τιμήν, έτι Si χαί τδν ζή­ eimae praeconia in prooemio Aniirrheticorum eno·· λον χα! τού; ύχέρ τή; ίρ^οδοξϊα; έν Φιρ- rnm breriter deeeribit nomophgM. Inauper /Wra· ραρία χαί Φλωριντίμ χα! Κωνσταντίνου- illi, gei in eanctae Sopbioa templo eonroetere, in πόλ«τ Αγώνα; αύτοΟ γράφ«ι i μέγα; έχαΐη- ‘epietela ael loaeutem imperatorem jata, eapite LUI, σιάρχη; Είλβ«στρο;’). *Ετι Βέ· Τήν δύναμιν propugnatorem rectae eenteutiae apeul Italoe algue τών αύτοΟ συγγραμμάτων χαί τά έγχώμια o» omniean orthodoxorum eum nuncupent ; egnodue τή; πανοσίου αυτή; ζωή; έν προοιμίφ τών roro in eamcta Sophia habita illum declarat nulla Αντιρρητικών αύτοΟ διά βραχέων ίστορο! re abeeee a prieeie patribue ecientia reetagne dog­ ό νομοφύλαξ‘1. Παρά ταΟτα- Οί πατάρι; τή; matum ratione /amigerotie, ut ridere eet ia Eeέν τή Άγίφ Xοφίφ συν·λ·ύσ·ω; έν τή πρδ; concilieetionie tomo. Et infra: (ieorgiue Seholarieu, Ίωάννην τδν βασιλέα Αναφορά αύτών, τμή- ait, in aeeimadeereiono ad egnodum contra Beccum ματι νζ’, πρόμαχον τή; ΑληϋοΟ; δ ό ξ η ; έν eximiie eum condecorat laudibeee, et iit eem de ad­ Ίταλίφ χ~! στόμα πάντων τών όρ8·αδόξων ditamento oratione elicit: Epheeiue Ule beatae memo­ αύτδν όνομάζούσιν’)· ή δέ έντή’ΑγίμΧοφίμ riae fortiter deeertaeit et optime, et guae illi (Latini σύνοδο; διίχνυσιν αύτδν χατ’ ούδέν διαφέ- ecilicet) captione eoacerrarant, ea omnia confutaoit. ροντα τών διαβιβοημένων πάλαι πατέρων Et haec guidem de eiue mta. Qm>d autem, inquit, έπί σοφίφ χαί δογμάτων όρ<Μτη\ι·), A δή nancto obierit et honeeto conditun fuerit, teetie eet χάν τφ τή» χαταλλαγή; χιίντχι τίμηι. Κα! funebria oratio, gtiam ad nepulcrum eiuo habuit dic­ κατωτέρω- Γτώργιο;, φησίν, ό Χχολάριο; έν tae Georgian Scholoriun. Et haec quidem ita diτή τή; χατΑ Βέχχου συνόδου σημκιώσαι Ασύγ­ aerto habentur in memorato Coritotin tomo; cetera κριτοι; αύτδν έγχωμίοι; χαταστέφιι, χαί vero in alii·, ut dictum eat, libria, ex quibua cui­ έν τφ τή; προ.σ&ήχη; λίγηρ αύτοΟ φησιν que volenti fax eat ea colligere quae in viri' laudem Ό τή; μαχαρία; μνήμη; 'Εφέσου γτνναιω; multia diaeeruntur. ήγώνισται χαί χαλώ; χα! τά παρ' έχιΐνω.ν, ήτοι τών Λ,ατϊνων, πάντα σογιστιχώ;έπιχ«Ί Doeitheaa HieroeuljmiL, Τόμος rant, .teuton’. Bncnreetii. ΙΟΜ, i»-fol, p. Λ. D ■| Nectuii Hiemolpaiti, Ikfl tÿ; «v/ÿ; toi itrπ’(Ψ·«ιις. in-fol., laaaii, ΙώΗ, μ UM. Hoe opw in latinaa lingwua venani itenun edHit Petra· Allix: Tbt· etirv cry -Verforn fmti mivA·· gieremlpmifni Oonfutatio imperii papae m eccieoiam, in-8", IxnKliai, 170·; boouai· veto MAaeiam «mfretft Staph···· Ae Allinar* Poaticanai· (-> Michael Le Qaie· Ord. PraaAfc.), Ihmopiia contra ariUm» MMorin. mu»»· OM mriw inter Graeco· et lotium: eiee nmcM Bometmi ' aaaς έχτέώηται, ώ; ΑληΑχστάτην xri γνήσιον xri vestram omnium latio degentium univsrsorumque Αναντίρρητον συνιστώμτν πΑαι xri aqpnSlBcysv xri orthodoxorum iam In/dubium revocet, mfitietur. δώφοβάιούμέδα έν Αγίφ xveôpati, ώστ« μηύνα «Μ pravo arimo dopagMt viri Mod pietatem maeti- fW 100ft CON8TANTINOPOUTANA 8YNODCS. 1734 meaae februario 10M άΜΜαχοΟ fipfioUfstv Αμριγνοείν m2 διστΛζειν m2 A atteodat, qai rapiditate, livore, coeteatioaa per­ vicacia ia vero iaveetigaado exeaeeati, eoetrae ΚνλβααηΑν ΑντιρΑρεσΦβ τφ τού τούτου geat» orthodoxoa iniaste iaeeetantnr et aggrediύοιύτητι m2 Αγιύτητι, μηΚ προσέχει* taie «νοφ» aatar, ' ûmplieioreo iater orthodoxo· Mai· suapicioBilMi· pravisqee coaatibaa decipere, pervertere, πούνης, Ν2μκ 2πηρ«άζουσ·. m2 ixirifiavvat «t; τού a directo itinera removere ae dolo·· abdeeere xab' ήμβ; γίνου; άρΗδόξοι^ φ«λσεπιπλάστοις ύκο- temptante*. At eontentioeo hemaaodi boetiaum νοίαι; χαί σαΦροίς ^χειρήμασι τούς άπλουστίρους ingenio lengaaa valedicente·, patenae haic «ynoτΑν ipMiÇm ύποσχελίζειν m2 περιτρίπειν *«2 τής dicaeqee noetrae adhortationi doeilee et obooqaenteo εύδεία; 48ού ίξιστΑν χβ! Απάγειν ίκψούλως χτιρί- ipei vo· praebeat»; et qaieunqae pietati· cana· μενοι· Αλλά ταίς φιλον*ιπΙ·ις τΑν τοιούτον μακράν voluerint praedicti aaacti memoriam agere et quot­ χεάραν φράσαντες, τφ παρούση κατρικφ χαί συνιβιχφ ennia celebrare die XIX menti· iaanarii, ut Inore ήμών νουΦασίμ πιιφηνίους MÎ Μτηχόους σφά; επύ- receptum eat in noatra Macta Chrieti eedeaia, ho· τούς παρέχετε, χαί τούς ύπ" εύλαβείας βουλομίνου; ne prohibeatia omnino nec avertatia neve ut inίορτάζειν τήν μνήμην τού βηφίντος Αγίου χβ! ίτησίως novaate· inaitnnleti· ; quin etiam ntadinm illorum πανηγυρίζειν κατά τήν ιφ' τού ι'αννουαρίου μηνός, Ας benevolo animo perpendente·, opua praedicate tan­ εΠΗστβι τή »·&' ήμΑ; tfa τού Χριστού ίακλησίμ, quam Deo gratum, aequum, a «anctiatim· noatra μηδαμώς χωλύητε ή Αποτρίπητε, μηδ' Α; κβινοτο- eceletia pro legitimo et iuato et licito habitum. μούντας ίχιμίμφησΦ·, μάλλον 8' Αποδεχόμενοι μετ' 8 Atque ita quidem agente· obaequiumque prae­ εύμενείας τΑν τοιούτον τόν ζήλον, χαί ίπαινήτε τδ dante· nt vero· deeet Alio· commun» matri·, ίργον Ας θεοφιλές τε x«i Sîmiov χαί napi τφ χαφ' noctrae aeilicet magnae eceletiae Chriati, veniam beneήμΑς άγιωτάτη ίχχλησίμ ίνθεσμόν η χα! νόμιμον dictionemque impetrabili· a domino Deo omnipotente χα! έπιτετραμμίνον. Κα! ούτω μέν πο ούντες xai atque omnium sanctorum deiferorumque patrum ΰπαχοήν ίνδίιξάμχνοι τήν όφειλομένην τοίς γνησίοις favore· bonaque omina habebit». Quicunque vero τίχνοις τής χοινής μητρδς τής μ!' ήμάς τού Χριστού ex vobi· omnibus synodali huic decreto reluctari μεγάλης ίχχληαίας, ήτε συγχεχωρημένοι μ! εύλογημίνοι advênarique praesumpserit atque cultum sancto χαρά φχού κυρίου πχντοχράτορος m2 ίχητε τάς εύχάς’ divoque Marco illi exhibitum festique eiua cele­ χαί εύλογίβ; πάντων τΑν frfltn χαί Φεοφόρων πατέ­ brationem quovis verbo aut modo prohibere len­ ρων. ’Ος 8' Αν τις έξ ύμών Απάντων τολμήση taverit, ia, qualiscunque demum fuerit, clericus aut Απειθής φεινήναι χαί παρήχοος τοίς έν τφ παρόντι laieus, vir aut Aulier, parvus aut magnus, et cuius­ συνοδιχώς ΑποφανΦβΙσι m2 τήν περί τδν ϊγιον xai cunque ordia», statas et gradus, excommunicates («ρδν τούτον Μάρκον τιμήν xai τής έορτή; αυτού τήν sit a sancta eonsubatantiali vivifica et individua beata τελετήν έΐαχειρήσφ οί«ρδήτινι λόγφ xai τρόπηι έμπο- trinitate, una nature sok> Deo, et exsecrandus et δίσαι, δ, τοιούτο;. όποιος ποτ' Sft φ. Ιερωμένος ή λαί- veniae expert et post mortem insolubili· in aevum χδς, Ανήρ ή γυνή, μιχρδς ή μάγο;, xai ήστινοσούν omne et tympano similia et omnibus patrum synoτάξεώς τι xai χφταστάσεω; xai βαθμού, Αφωρισμένος dorumque diri· obnixius et reua ignis gehennae; είη παρά τής ίχίβς Mi δμοουσίου xai ζωοποιού μ{ ,· sortem subeat Indae proditoris ludaeorumque Deo Αδιαιρέτου μαχαρίας τριάδος, τού ένδς τφ φύσει μόνου inimicorum qui dominum gloriae cruci affixerunt; θεού, xai χατηραμένο; xai Ασυγχώρητο; xai μετά sitque aeterna damnations obligatus. Vo· igitur θάνατον Αλυτο; αιωνίως, xai τυμπανιαίο; χαί πάσαις omne·, ut scribimus, sic agite, modesto gratoque ταίς' χατριχαίς χα! συνοδιχαί;_ Αραίς ύπόδιχος, χαί animo parentes iis quae hisce litteris conscripta ένοχος τού πυράς τής γεέννης, χα! ή μερίς αύτού sunt tanquam veri oriental» Christi ecclesiae, filii μετά τού προδότου Ίού8α χα! τΑν’ θεομάχων 'Ιου­ ac rectorum eiusdem dogmatum fautores ae secta­ δαίων τΑν σταυρωσάντων τδν χύριον τής 8όξης· είη tore·, ut et Dei. gratia immensaque miseratio neeδέ χαί τφ αίωνίω Αναθέματι υπεύθυνος. Γμιίς ούν non votum ac benedictio mediocritatis nostrae, ποιήσατε Απαντες, Ας γράφομεν, ύπαχούοντες εύπει- vobiscum 'omnibus adsit. ΦΑς χαί εύγνωμόνω; τοίς έν τφ παρόντι γεγραμμίνοις, ώς τέκνα γνήσια τή; Ανατολικής τού Χριστού Αχχλησία; χαί τΑν όρθΑν αυτής δογμάτων όπαδοί xai. ΑχόλούΦοι, !να χα! ή τού θ*ού χάρις χαί τδ Αηιρον Ιλιος χαί ή ιύχή χα! ή «ύλογία τής ήμών μιτριότητος (ϊη μιτά πάντων ύμών. Anno Mlutis MDCCXXXIV menso februario Έν Itat σωτηρίφ ,αψλδ', άν μην! φνυρουαρίψ !νindictione XII. διχτιώνος ιβ'. , + Neophytus Caesareae. + Ό Καισαρείας Νιόφυτος. η t Ananias Oyxici. f Ό Κυζίχου Άνανίας. t Theocletus Nicomediae. t '0 Νικομήδειας Ηοόχλητος· t Callinicus Nieaeae. f Ό ΝιΜίας Καλλίνικος, t Callinicus Chalcedonis. t θ Χαλχήδόνος Καλλίνικος, i loschim Thessalonicae. t Ό Θεσσαλονίχης 'Ιωακείμ, t loachita Iconii. ' t θ Ίχονίου Ιωακείμ. t Macarius Bily briae. , f Ό Συλήβρίας Μακάριο;, t Zacharias Athenarum. t Ό ΑθηνΑν Ζαχαρίας. t Derasimus Cretae. J ·. f Ό Κρήτης Γεράσιμος. t Derasimus Veterum Patrarum. f Ό Παλαιών ΠατρΑν Γεράσιμος. + Neophytus Smyrnae. > + Ό Σμύρνης Νεόφυτος· t Athanasius Thebarum, t Ό βηβών Αθανάσιος.· t Daniel Paronaxiae. * f Ό Παροναξίας Δανιήλ, t Gregorius Mesembriae., ή Ό Μεσημβρίας Γρηγόριος. t Daniel Chii. + Ό Χίου Δανιήλ. νίεης t*t Ηβροδόήων, ctnwc ύπδ πάύους m2 φ»όνου m2 μειίμονή; ριλονείκου πρδ; τήν ΑλήΦβαν ^βλυω- 1007 CON8TANTINÔPOL1TANA 8YKODU8, 1734 mease februario 1008 Altera· eiusdem sententiae oyaodaHs exemplar A xaadri Caratheodori principis huamaiesimi; ibi haea exhibetur in eodieo quodaas OeaataatfaapolitMa, proetorea abboeriptioaee cum episcoporum turn cleri­ qui fait olim Nioelai Caratsae, auM vero Ale- corum repraoseotaaturl): f t f t llatotof e fcpdnjv ofaeuprvtxb* ttarpidp^q;. ‘0 Bappoiaç Ίωακζίμ. ‘0 "Pd&u *lapapia$. Ό Mtbdpvq; Àvbtpof. t Ό Xopla; ‘Avaoadatof. Ό μ4γ«ί έκκλη«4ρχη; Κριτίας. Ό μέγης χριρμικ^χο; Ι«»4ννη;. Ό λογοΗτη; Γοώργν.ς. Ό ÿapapavBdpcc; Κωνσταντίνος. Ό fttmp Ίωΐνν^ς. Ό κρωτοααοστολόρΐί; ’Ιωάννη;. Νικόλαος Καρατζίς ό καί λοροΜτης ytvixoO. Δανιήλ ό δομίστικο;. ’Ιωάννης t αριρρικήριος τΑν νοταρίων. Ηίόφιλος ό κρωτοαανονάρχος. Άλέξανίρος νοτάριος. Γιώργιο; νοτάριο;. f t t t ■ t Patrius nuper patriarcha universalis. lôoehim Berthoeae. Hieremias Bbodi. Anthimus Methymnae. Anastasias Sophiae. ' Critias magana ecclesiarcha. loannes magana primicerius. Georgius logotheta. Constantinus referendarius, loannea orator. loannea primos epistolarum lector. Nicolaus Caratza aerarii logotheta. Daniel domesticus. loannea notariorum primicerius. Theophilus protocanonareha. Alexander notarius. Georgius notarius. ΖηίκΛη/ι. t. XI (luoic. p. Sorr.t. ·> Coater, si libet. itispatatioaeai Λ. l'apedopali-Kersera* ia SYNODUS DIOECESANA URB1NATENSIN 17.34 maii 4~€. Synodus dioecesana Urbinatensia in Italia cele­ brata a' die 4 ad diem 6 mensis maii anni 1734. sub Thoma. Maria Marelli, archiepiscopo' Urbinatensi. . Exstant constitutiones " synodales ■ in opere cui titulus: Constitutiones synodales dioecesis Urbinatis, promulgatae in ecclesia metropolitans, diebus quarta, quinta Λ sexta tnaji anno Domini MDCCXXXIY, ab illustrissimo & reverendissimo domino Thoma Maria-Marelli, archiepiscopo. [Inrigtu.] Urbini, MDCCXXXIY, ex typographie venerabilis capellae m. Sacramenti, per Hieronymum Mainardum, typographum cameralem. In-4*, 8 f. - 326 p. - 2 f. — (PaB», Bib|. nat. ‘ B 3377). Pag. 151-326, habetur a*endix documentorum ad hanc synodum attinentium. SYNODUS DIOECESANA SUESSIONENSIS - - 1734 maii 5. Synodus dioecesana Suessionensia, celebrata die C Exstant constitutiones synodale» in opere cui . 5 mensis maii anni 1734, sub Carolo Francisco titulus : Le Febvre de Laubrière, episcopo SUessioneiui. Ordonnances synodales . . . [nipru col. 105]. . SYNODUS DIOECESANA FE8ULANA 17.34 maii 27. Synodus dioecesana Fesulana in Italia, celebrata , die 27 mensis maii anni 1734, sub Aloysio Maria Stroaaa, episcopo Fesulano. Exstant constitutiones synodales''in opere cui titulus: Secunda. synodus dioecesana, ab illustrim. ae reverendius. d. d. Aloysio Maria Stroaaa, ppiaoopo Fesulano, et comite Tnrrichii, habita Florentiae, in ecclesia parochiali, prioris, Sanctae Mariae in Campo nuncupate, Fesulanae dioecesis, die XXVII maii anno MDCCXXXIY. Florentiae,'MDCCXXXV, apud Franciscum MoAcke. Superiorum facultate. In ·4*. XXXII - 148 p. — (Roma, libr. Bocca). SYNODUS DIOECESANA FERETRANA 1734 Jmlii β-Β. Synodus dioecesana Feretrsna in Italia, celebrata diebue 6, 7 ot 8 aeneis julii anni 1734, sub Chrysostomo Calvi, episeopo Feretrano. Exstant constitutiones synodales in opero cui titulus : Synodus eccleeiae Feretraaae, ab illustrissimo et reverendissimo d. fr. Joi Chrysootomo Calvi, or­ dinis Praedicatorum, saactisaimi d. n. Clementis XII praelato domestico et pontidefj soljj assistente, ac epiacopo Ferotraao, celebrata in . cathodrali Pinnae, die sexta, septima g octava mensis July anno Domini 1734. Pinnae, superiorum permissu. Sine anno (JJ34). In - 4*, 4L- 261 p. — (Roma, libr. Bocca). ' SYNODUS DIOECESANA BENEVENTANA Γ 1734 angmti 24. Synodus dioecesana Beneventana I, celebrata dio 24 minuis augusti, anni 1734, sub Serephino Cincio, enrdineU usoHopiMopo BofemqtM». Kxstdnt eoaetitutioaoe synodales ia opere cui titulus : Prima dioeoeshaa synodus Muetao BoneveatuaM ■■«siaaasiinfeiaiAiiiiiinmamtasaeidaesssi^uauuuuaimai -------- -- * F 100» 8YNODU8 DIOECESANA BENEVENTANA I, 1734 Saga·* 24 1010 ' ecclesiae ab eminentiseimo A mtrmÜMiao ia A typographie arehiepiscopali. Chrieto pâtre A domino d. Seraphino, miseratioa· 81m anno (1734). ta-4‘, 71 p. - Si f. (index) — diviaa a. R. e. presbytero cardinali Cincio, arehi- (Carpeatrna, ville), epiacopo, celebra*, juta antiquam sjasdem aedePag. 37-71, appendix documentorum ad hanc aiae morem, die 24 augusti 1734. Beneventi, ex synodum attinentium. SYNODUS DIOECESANA VIVARIENSI8 1734 octobria 30. Synodus dioeceeana Vivariensis ih Gallia, cele­ brata die 20 menai· octobria anni 1734, eab Fran­ cisco Renaudo de Villeneuve, epiacopo Vivariensi. Exstant constitutiones. synodales in opere cui titulus: Recueil dea ordonnance· du diocëee de Vivien renouvelées A confirmées par monseigneur François Reynaud de Villeneuve, évêque d comte de Vi­ viers, publiées au synode général tenu A Vivien, le 20 octobre de l'année 1734. A Bourg 8aintAndéol, ches César Chappuis, imprimeur de mon­ seigneur l'évéque de Vivien. 8ine anno (1734). In -12, 5 f.-337-cix p.-6 f. — (Avignon, séminaire: Paria, 8t-8ulpice). CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1734 menae decembri. Sacra sancti loannis aedes, quae etiamnune B συνοδιχή διβγνώστ: έχαφ«Ιναι xai χαρίσασϋα: αύτοίς Galatae iacet. cum penitus incendio absumpta τό σύνηΙΗ; χαί διωρισμένον έμβατοίχιον, δπχρ έλΑμeeset, in pristinum statum mox restituta est a jSsrvi χατ' έτος ή xab', ήμΑ; τού Χριστού μιγΑλη christiania a Chio insula oriundis,' qui opere ab­ έχχλησία Από τών ψαλλύντκν iv βύτή ί·ρέ«ν μέχρι soluto e synodo petierunt, ut ecclesia illa templum χαιρού τίνος, its; ού χαταβφβσΑή δηλαβή χαί έχκέση •ancti Zcaam· Chiorum deinceps diceretur, utque τό’ πολύ χρίο; si; μιτρίαν τινΑ χατΑστασιν χα! έλΑsacerdotes rebus divinis in ea peragendis addicti φρβσιν, xab' ήν δύνανται ■ αύΑις' Αρχήν ποιήσαι χα! ab annuo stipendio iu patriarcham solvendo libera­ Αληρούντό έμ^ατοίχιβν.* Quae sententia synodic· rentur, donec, mutua pecunia ' templo fabricando ita .exorditur: Έπιιδή τή; έν τφ Γαλατφ έχχλησία; quaesita integre persoluta esset. Eorum poetula- τού Αγίου 'ludvvou xab’ δν χαιρόν έπυρπολήδη τό tioaem gratam habens sacro synodaaypditis litteris πρώτον πρό χρδνβν ήδη πχρί που τού; τ«σσαρΑχοντχ decrevit, „!να ή βηΙΗΙσα έχχλησία τού Αγίου ΊβιΑννου Data est menée decembri indictionis XIII, anno ύχοχιιμένη τφ xab' ήμΑ; πατριαρχιχφ οίχουμ(ν:χφ 1734. Nomina subscripserunt una' eum Neophyto 8ρύνφ xa! dici τού νύν xal st; xi έξή; xal ·ι; τόν patriarcha epiacopi isti : Parthenius Caesareae, — Απαντα αιώνα «Ιη xai λέγητα: xal γννρίζηται τών Gerasimus Heracleae, t- Theocletua Nicomediae, ^ηίΗντβν Χίιβν χριστιανών, χα! ύχ' αύτών διοίχητχ — Callinicus Chalcedonis, — loachim Iconii, — χαί έπιτροπιύηται xal συνΑγηται, μηδ«νό; Αλλου έχ loachim Berrhoeae, — loachim Caasandriae, — τών συνοριτών χριστιανών Γαλατιανών τών μή δντνν Seraphim Sami. — Anthimus Teni.. Χίων Ιχοντος ήντινοούν μιτοχήν έπιστασίαν ττ χαί Edidit, si aliquot episcoporum nomina excipias, έπιτροπήν τό παρΑπαν'έν αύτή. Πρό; 84 τούτοι; quae aut perperam -legit aut legere omnino non έπ·ιδή ή αύτή έχχλησία νιβστ1. οίχοδομηίΗΙσβ πολυ- potuit, Georgius P. Georgiadis, Ό iv Γαλατ| ί«ρός αρίΑμο:; χαί βαρυτΑτοις üxéiuot χρέχσι χαί στ«νο- ναό; τοΟ Αγίου 'Issdwou τών Χίιβν, (Constantinopoli, χκρούνται μιγάλ»; οί έν·χόμ·νοι τοί; χρέισι τούτοι; 1898), in-8·, p. 67-71. Χίοι χριστιανό! χαί χρήζουσι βοηΦτίας, 8·ίν (γν«·μ>ν SYNODUS DIOECESANA AMBIANENSIS 1734. Synodus dioecesana Ambianensls in Gallia, celebrats anno 1734, sub Ludovico Francisco Gabriele d'Orléans de la Motte, episcopo Ambianensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: ' Acte» de Γigfao ifAnm, (1849), II. 327-8. SYNODUS DIOECESANA NIVERNEN8IS 1734. . • Synodus dioeceeana Nivernensis in Gallia, cele- I* publicata in variis synodia dioecesania. Νίνατηίχ. brata anno 1734, sub Carolo Francisco dee Montées, ex typographie viduae Le Febvre, 1777. epiaeopo Nivemenai. In-12*. 68 p. — (Nevers, séminaire). Exstant conatitutionea synodales in opere cui Exstant statuta edita in synodis celebratis titulus: annis 1669, 1722, 1734, 1736, 1736, 1763, 1764 Statuta synodalia dioecesis Nivernensis edita et et 1756. SYNODUS DIOECESANA VIRDUNENSIS 1734. Synodus dioeoesana Virdtusensis in Gallia, cele­ brata nano 1734, sub Carolo Francisco do Hallen- De hac synodo confer opus cui titulus: Statuta généraux du diocèse de Verdun . . . [ntpro col. lllj. 1011 SYNODUS DIOECESANA BA1OCEN8I8, 1786 aprili» 30 1013 SYNODUS DIOECESANA BAIOCENSIS 1735 aprili» 20. Synodo» dioeeesana Baiocenaia in Gallia, eele- * Bayeux, daaa non aynodo toau la vingt avril mil brata die 20 mensis aprilia anni 1736, aub Paulo sept ocas trente dnq., [ItuifH.] A Boyaux, obeo' d'Albert de Laynes, epiaeopo Baiooeaai. Gabriel Briard, imprimeur de monaeigneur l'évêque. Exstant constitutiones synodales in opere eui Bine anno (1736). Parvum in-8*, 110 p. — titulus: (Paria, Bibi nat B 4833). Statuta pour le diocèse de Bayeux, publiés par Pag. .79-110, bebetur appendix documentorum' monseigneur Pau) d'Albert de Luynee, evesque de ad bane synodum attinentium. SYNODUS DIOECESANA 8UESSI0NENSIS 1735 aprili· 20. Synodus dioeceaana Suesaionenpi·, celebrata die 2<> mensis aprilis anni 1736, sub Carolo Francisco Le Febvre de Imubrière, episcopo Suemionensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: Ordonnances synodales . ■ . /supra cd. 1Q6J. ÇONSTANTINOPOÙTANA SYNODUS a qna Athanaeiue, Arcadiae nuper epiacopua, depositionis poena absolvitur 1735 menae inaio. Supra quidem relatum est, hominem quemdam B Ανοσιουργήματι χαί τδν πλήχτην έχιΐνον βαλόντος χαί turbulentum in Seraphim patriarcham impetum «χινηχότος, έφδασ» δέ κατ’ Ανάγκην ίίσαχουσδήναι dedisse, ut eum gladio interficeret; idque non sua τήν «ιφύτην μαρτυρίαν χαί β*βαιωί>ήναι τδ έγκλημα «ponte et voluntate, sed ab Athanasio, qui nuper διά' τήν έπί τή βηΙΗίση συνοδική διαμηνύσιι γινομέArcadiae episcopum egerat, coactum et impulsam, νην έν τφ τότ» Ansiêstav χαί φτυγοδικίαν αύτοΟ, atque ideo Athanasio ipsi gravem depositionis χΑντιύδτν * καί Απιφάνί^η συνοδιχή διαγνώσβι ή κατ’ poeham a sacra synodo fuisse irrogatam.· Anno ' αύτοΟ έκπλησιαστιχή χαδάίροσις, χαί έπομένως έξιautem elapso ae Seraphim patriarcha .vita functo, φωνήδη έπ' έχχλησίας Ανάδτμα δίΑ τδ τού ύπονοηad sacrae synodi dementiam confugit Athanasius, Ηντος Αμαρτήματος μέγαΦος- δστις έπιμαίνας Ιχτοτι veniam ot immunitatem rogans. Re diligenter μέχρι τοθδ» τή έχχλησιαστική ταύτη παιδιίφ χαρτιριperpensa, episcopo gratiam petenti benigne annuit χώς χαί πχιδηνίως χαί ικανός ταλαιπωρηΜς, προσ•y nodus, editis litteris ita incipientibus; t Τή; έδραμιν ήδη τφ έλέιι Αμα τχ .χαί τή διχαίφ χρίσχι οισπχσίας έντολή; τσο σωτήρος "Αφ»τ» χαί Αφ<- Τής έχχλησίας, χαί προχαλινδούμ«νος ίχανδν καιρόν δήσττ» ιύαγγτλιχώς διδασχούσης. Ανάγκη πΑσα c τφ ί»ρφ αυτής έδΑφβι, ού διέλιπ* παραχλητχύων χαί πάντας μέν Απλώς χα1. χαΦδλου τούς έπιγραφομένους μιτά δαρμών βαχρύων ικέτη; προσπαδιζόμτνος Απο­ τδ τοΟ ΧριστοΟ σωτήριον δνομά χαί τήν »ύαγγ<λιχήν λογίας Αξιωθήναι χαί Απαλλαγής τυχ»!ν χαί λύσ«ως έπαγγιλλομένους πολιτάαν μ«τ' Αναξιχαχίας Απάσης τή; ποινής, χαί παραστάς έπί συνόδου, τδ μίν τής Αλλήλοις Αφιέναι τά παραπτώματα χρηστ<υομένους, ΑπαιΜας έγκλημα διτλύσατό^ προβαλόμινος τδν ένόνώς îvtortv. Lectoris commodo atque utilitati nos τα τότι φόβον αύτφ χαί tb ϋπό πολλών Avaxaxstofiai, consulturos speramus, si potiorem huius decreti ' ώς d παρρησιάσαιτο, χινδυν«ϋσ»ι xspi τδ ζήν; τήν δέ. partem utpote ineditam in lucem proferimus. Ita τού φόνου αίτιον παρ*γράψατο τέλτον, Απολτλογημίνος μηδβμίαν έχβιν βίβησιν χαί μττοχήν τδ παράχαν, χαί ■ vero se habet > Ειαιδή τοιγαροΟν προλαβύντως έπί τών .ήμτρών δτι έρήμην χαταδτδίηται ώς Αναίτιος χαί Ανβύδυνος τού πρδ ήμών χρηματίσοτντος χαί έν μαχαρίφ τή ών. Καί βή μιτά. δαρμών δακρύων χαί έπιμόνων λήξιι γινομένου πατριφρχου κυρ Σιραφιίμ, έπηραίμ δ»ήσ»ων έξητχίτο τήν έπ' Αμφοτέρους ihpansiav τής καί συν»ργ»ίμ τοΟ Αβίκοτβ έποφώαλμιώντος τφ ήμ»- έχχλησίας, τήν τ» συγκαταβατικήν χαί φιλανδρωπο» Τίρφ jini Ml loty «wti «*- ςή^αν διΑ tf|v έχουσιοαχούσιον Απ»ίδ»ιαν ηαί τήν τρίροντος χαιρ«χάχου χαί πονηρού δαίμονος, ΙφΦασ» διχαίαν ϊ:έ τδ ένα/τιον. Τούτων οδν ίπ' αύτοΟ μέν, ώς μή ώφιλιν, Ατοπώτατόν χαί έσχΑτη; Ασθας προβιβλημένων χαί σχέψ*ως συνοδικής Απαξ χαί δίς . καί κακία; ύπορββώλόύσης άνΑμαστον τολμηδήναι χαί κολλάχις έπ' αύτηΐς συγχροτηδχίσης, ττλτυταίον Αμάρτημα χαί οίον ούβέ. ποτ» Αλλοτ» νολμήδήνβα έχχλησιαστιχώς βιιυχρινήδη xsd έγνωμοδοτήδη χαί μνημον<υδμ*νον, καί τις τών πάντη (ύώνων έξωλ»- Απβφάνδη τδ μέν τής φπ»ι*«ίας Αμάρτημα συγχωρηστάτων τ» χαί άκχρριμμένων Βουλγάρων δρμήσας δήναι αύτφ διά τ» τδν προββώλέμινον φόβον, (χανδν Αναιδώς πάντη χαί δυσσήβώς, έξέτιιντ μΑχαιραν κατά δντα τοιαύτην αύτφ AmPstvai Ανάγκην καί »ίς Ακού­ τού μακαρίτου έχτίνου κατριάρχου έξιδντος τής έχ­ σιον συνωφήναι πλημμέλημα, Αλλ«»ς ττ χαί ικανός χλησία; έν έπισήμφ έαρτή χαί πολυανδρώπηι δ«άτρφ, ύχοστάντι μέχρι τούδ» τήν «tpi τούτου κοινήν ntfl χαί ώσ» μέν xsnA τοΟ λαιμού έπί σκοπφ τοΟ φοντύ- δέ τού έγχλήματο; τού φόνου, έκπί ή μέν κατηγορία σαι, δ.έμαρτ» δέ τού φόνου χ*ί τής tuttfiaf πληγής (pbentv δπ»»σδήπ»·ς χαδ' βν χίρηται τρόπον τδτι προνοίμ τοΟ φιλαγάδου Ηού τού τοσοΟτον χοινδν συντχλτσώήναι χαί διά τδ φ«υγόδιχον βοβνηωδήναι, αίσχος τή έχχλησίφ μή συγχωρήσαντος, έπ»! δ' έπαι­ Αλλά γ» γοΟν 6ιΑ τδ τέως Αναπδδχιχτον aid Αμάρτυνος μέν δ πλήχτης έλαβα τάκέχιιρα τού τολμήματος, ρβν δρχη» μόνφ τήν xtpi τούτου ύχόνοιαν διαλυδήν» ύπόνοια δ' Αναφύη μή otxobev έπαινον έχί τούτη» (βπου γάρ ούχ ένι μαρτυρία χαί άπόδβξις Αξιέχρχως χαχινήσδαι, Αλλον βέ τινα «Ιναι τδν χαχινηηδτα χαί _ βαβαιοΟσα τδ έγκλημα, έν τούτοις ΑναΜσδαι χρή τήν παροτρ'ΰναντα, τωούτος δ’ ύπανοήώη χαί έχατηγορήώη ' χρίσιν τφ έμβπττύοντι χαρδίας τών Ανθρώπων χαί τά δ ΙΗοφιλέστατος έηίσποπος πρώην 'Αρκαδίας 'xbp βώδη τών λογισμών Ανππισφκλώς έχιστφένφ, τφ Αθανάσιος, ούτινος διαμηννδάντος έλΦαΤν Μ συνόδου φοβφρφ φημ χαί Αχαραλογίστφ κριτή), .χαί δή χαί έγνωμοδοτήφη τδν χαί δούναι Απολογίαν έπί τή Αντηρυαίσή ύποφίφ xsd «Μ τούτου συνοδιπέΐς * -■ βηώέντα ■ »· χινηώαίση χατηγορίφ κατ’ αύτού ταύτη χαί μή ύπα- χύρ' Άδανώαον παραστήοαντα Ιαντδν δι' δρχου αύαγν ....... χούσαντος μηδ' Απαντήσιτντκ d; τήν σύνοδον, έγένοτο μαρτυρία χ^τ' αύτού Φούντος ώς ονναργήαανΜς τφ .W:'' γολιι^Ο τής κατηγορίας τούτης Ανώταρον, έχ*ιν τήν λύσιν τής. έχχλησιββτιχής έχοίνης ποινής καί Ανολακ J,. -.. ....................... Μ r lois CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS, 1735 mense maio 1014 P«* τδ άρχιηρωαύνήί άςίωμβ-κατά τούς έχχλη- Λ 'ΗραχλΜας Γιράσιμος. — 4 ΝιχομηΜβ; βιδχλητος, oumxutobç χβνδνβς άποφβινομδνους «an άμφισβή- — 4 Nixaio; Καλλίνικος, — 4 ΧαλχήΜνος Κβλλίνιτησιν tv tots άθήλοι; βρχφ μ4νφ η«ρβτοδσθ« xal χος. — 4 Bsppolo; Tteaxelp, — & UimUa; Koopds, t^tveodax, pWCow τυγχάνοντι xdoq; ψήφου xal Sta- — 4 *Ρ43ου Tepepiefc — 4 Μιτυλήνη; Kwvotdvtios, — — λύσι: i«x4vt. 4 Διδυμοτείχου Σαμουήλ, — . 4. Μηθύμνης .., , ,. Άνθιμος, , Absolutoria haec sententia data eat uno 1735, Α Παροναξία; Δανιήλ, — β Μισημβρίας Γρηγδριο mense februario, indictione ΧΙΠ, a Neophyto pa- b Σοφίας Αναστάσιος, — 4 ‘ΕλΜΟώνος Άνθιμο;, Exstat in codice 11 Constantiaqpolitanae Socie­ triaroha quocum nomina subscripserunt episcopi quindecim, videlicet: 4 Καισαραία; ΙΙαρθάνιο;. — 4 tatis litterariae Graecorum, fol. 169r-l70*. CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1735 menee ionio. Cum Alepensium civium sacerdote» quidam or- φορούμενοι xal συλλειτουργούμενοι xal ώ; ιερείς thodoxi a neocatholicis expulsi templis ad sacrum τιμώμενοι xal τήν χείρα άσπαζδμ*νοι xal χίσοδήματα faciendum orbarentur, Constantinopolitana synodus, xal τί; Ιχχλήσιαστιχά; Ινορ'ας αύτών χαρκουμενοι misais ad omnes' regionis illius Christianos litteris, xal τή; κροσηχοΰση; περιποιήσεω; xal ύποθοχής, ώ; praecepit, ,Ινα Soot xal δχαοι klvat oE αύτδθι sûpt- εύσεβεί; χαί 4ρθ44οξοι, παρά πάντων τΑν εύσεβών σχδμενοι βηθίντε; lapai,', ol 4xotoi εύσχβχΐ; xal δρθά- άξιούμινοι χαί άθψοι χαί ,άνέγχλητοι χαί έλεύ^ερο: δοξοι xal φυλοίττοντες άχριβώ; xal dvobvjtw; xi γνωριζδρανοι άπδ πάτη; ύβρη»; χαί άτιμία; χαί άπδ δδγματα τή; άνατολιχή; τοΟ ΧριστοΟ ίχχλησία; xal τή; ψευδοσχεδιασθείση; τάχα- κατ’ αύτών καθαι­ τής ιύσεβού; ήμών r.ioxtw; xal πολιτευόμενοι dpip- ρέσεων “ Epistola haec data est mense iunio, indictione πτω; xal tale»; xal άποστρχφδμχνο: τδν παπισμδν xal τήν λβτιν-.χήν χαχοδοξίαν, Ιφθασαν νά άποβληθούν XIII. a patriarcha Neophyto, quae temporia notae xal άποδιωχθοΟν άδίχω; xal παραλδγ»»; ixb τάς cum uno 1735 anno concordant. Nomina opiscopoέχχλησία; xal ένορ'α; των xal νά χαταφρονώνται rum^haec sunt: 4 Καισαρείας Παρθένιο;, — δ Νικο­ τάχα ώ; χαθφρημίνοι ix μίρου; τών παπιστών xal μήδεια; θεόκλητο;, — 4 Χαλχηδ4νος Καλλίνικο;, — λατινοφρδνων, ο! τοιοΟτοι lapai;, ώ; τίχνα γνήσια τή; 4 Βερροία; Ίώαχβίρ, — b Πισιδεία; Κοσμά;, — δ μητρδ; ήμών μεγάλη; τοΟ ΧριστοΟ (χχλησία; χαί ά; "Ρόδου "Ιερεμία;, — 4 Φαρσάλων Ιάκωβος. — δ Μ«ζηλωταί τή; εύσεβέία; xal τών δρθών δογμάτων, ρωνεία; ... -, b Σίφνου Νεόφυτο;. s »!ησαν συγχεχωρημίνο: χαϊδολογημένοι χαρά θεοΟ E codice patriarch. Hierosolymit. 144. f. :)>>’, χορίου καντοχράτορο;, χα! έχέτωσαν τί; ιύχά; χαί edidit A. Papadopulus-Kerameus, Άνάλεκτα itpoεύλογία; πάντων τΑν άγιων χα! θεοφδρων πατέρων σολυμιτική; σταχυολογία;, t. II (Petropoli 1894), τή; έχχλησία;, Ιν. 44 έχέτωταν χαί τδ ίνβργοΟν τή; p. 395-397. ίερωσύνη; αύτών άχωλύτω; χαί άνεμποδίστως, συμ- SYNODUS DIOECESANA CANARI ENSIS II 1735 augusti 28. Synodus dioecesana Canariens!» II, celebrata '' Davila y Cardenas, episcopo Canariensi. die 98 mensis augusti anni 1735, sub Petro Manuele Cf. Game, Striet tpiteoponnn, (1873), p. 23 CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1735. Neophytus Nieomediensis, qui Seraphim patri­ archae Constantinopolitano successit, oecumenicam sedem aere alieno fere obrutam capessivit. Quare niuii huc illuctjue etipia coactoribus, chriatjanum rum nominibus: Κα-.σαριία; ΙΙαρΜν.σ;, Ήραχλχία; Γ·ράσιμο;, Νιχομηδχία; ΙΙαρΟίνιος(’), Νιχαία; Καλ­ λίνικος, Χαλχηίδνο; Καλλίνικος, Bappoia; Ίωχχιϊμ, "Ρδδου Ίιριρίας, Μιτυλήνη; Κωνστάντιος. · Tertia quemque ad opem conferendam sollicitavit gravis­ episcoporum, quarta patriarchae ipsius nomine in­ simi» litteris, quas petiisse paene ompes vix delen­ scribitur; cui postremae, die 15 maii datae, sub­ dum. Commendaticiae, tamen epistolae, quibus scripserunt episcopi isti: Parthenius Caesareae, Cosmam, Pisidiae métropolitain,, in Syriam pecu­ Gerasimus Heracleae, Theocletes Nicomediae. Cal­ niae colligendae cauaa mox profecturum instruxit, linicus Chalcedonis, loachim Berrhoeae, Hieremias etiamnum servantur in codice 194 patriarchates D Rhodi, N. Didymotechi, lacobus Phemalorum, NeoHierosolymitani, fol. 95*- 30/ Numero quatuor sunt: phy tuo Siphni et Maroneae, Memorantur tantum apud A. Papadopulumprima datur ad incolas provinciarum Amasiae, Neocasaarese, Trapesuntiaii altera scribitur Silvestro Kerameus, Ίβροσοίυριτιχή Βιβλιοθήκη, t. I (Pettopatriarchae Antiocheno et episcopis fideiibuaque poli, 1891), p. 907-908. omnibus eiusdem sedis, hisque obsignatur episcopo- SYNODUS DIOECESANA ALBARRACINENSIS 1735. Synodus dioecesana Albarracinensis in Hispania, celebrata anno 1735, sub Joanne Francisco Navarro » y Gilaberte, episcopo Albarracinensi. Cf. Gams, Strier epiecoponn·, (1873), p. 5. Synodus dioecesana ambianensis 1735. Synodus dioecesana Ambiaaensis in Gallia, cole- bruta.aano 1736, sub ladovieo Francisco Gabriele dOrUaas âe la Mette» episcopo Anteianeasi, Exstant constitutiones synodale» in opere cui titulus: Aeit» de riglite fAmint, (1849), II. 341-β. ΙΐΠί> SYNODUS'dIOECESA NA NiVeRNEN8I8. W 35 10)· SYNODUS DIOECESANA NIVERNENS1S ’ ‘ 1735 8y5odusjli<>eeeeana Nivernensis in Gallin, «le- A Statuta ay nodalia dipecesia Nivernensis edita brata anno 1Î 36, aub Càrolo Francise» dea pontées, et publicàta in Tania synodia dioeceeanis. Ni verni, epiarOjHi Nivernensi. ex typographic viduae Le Febvre. 1777. Epatant constitutiones aynodalea in «pore oui ■ In -12, «H p. — (Nyvers,”Séminaire), titulus^: \ y ‘~ ' Λ SYNODUS DIOECESANA TROJANA - ' “ 1735. Synodua dioecesana Troiana in Italia, celebrata anno 1735, nub Petro Façcullo, episcopo Troiano. De hac synodp confer opus cui titulus: Sy nodus dioecesana Troianae ecclesjae ab illipo et riho domino episcopo fr. Thoma Passeroy ordinis Praedicatorum, sub auspiciis Deiparae v, m. Rosarii, diebus IV. V et VI octobris, in catMdrali Troiano templo celebrata a. I). MDCVCLXXiy. Ex­ cudebat Neapoli r. universitatis typographie, MDCCCI.XXIV. ln-4*. 393-XXX p. — gtama. libr. Bocca). Pag. K : „ex postera noatri praedecessoris fr. Petri Faccolli synodo, jam centun^fet triginta novem ab­ hinc annis promulgata . . .“ "* SYNODUS· DIOECESANA'VIRDUNENSIS 1735* Nvnodus dioecesana Virdunenti· in Gallia, celebrata anno 1735« sub Carolo Francisco de Maliencourt, episcopo Virdunensi De hac synodo confer opue cui titulus: Statuta généraux du diocèse de Verdun . . . [tupra co/. 17.1/. APPENDIX AD TOMUM XXXVII. SYNODUS DIOECESANA CENETENSIS 1721. Synodus dioecesana Cenetensis in Italia, cele-* brata anno 1721. sub Francisco Trevisano, episcopo t'enetensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus 1 Acta synodalia ad ecclesiam Cenetensem, per illurtriuimum ac reverendissimum d. d. Franciscum Trevisanutn. Dei A apost. sedis gratia episc. Cenet, comitemque Tartij Ac., praelatum domesticum A assistentem Ac., perlata, [Intignr] anno Domini MDCCXXI. eius vero episcopatus XI, A ponti­ ficatus as. d. n. Innocentii papae XIII primo. Ex­ cudebat, Cenetae, Dominicus Bordoni, (Vpographua episcopalis A pauperum. Superioribus annuentibus. Sine anno (1732). ln-4*, 2 partes, 4 f. -Ibi p. 35 p. (appendix documentorum) - 10 (index), cum figura. — (Milano, Ambrosiana). , CONSTITUTIONES SYNODALES IPPOREGIENSEH* 1721. Constitutiones synodales dioecesis Ipporegiensis, editae anno 1721. Exstant in opere cui titulqp: Constitutiones synodales dioecesis Ipporegiensis, ab illustrissimis A-reverendissimis dominis d. Octa­ vio. Asinario et fr. Ilyacinto Truchio, vigilantisaimis episcopis, duobus olim separatis libris contentae, vnico nunc hoc libro complexae, additis in fine nonnullis perutilibus quae supervenerunt, cum in­ dice universali satis commodo, clero A populo ejusdem dioecesis utilissimae A necessariae, cura A diligentia illustrisa. A reverendis, domini Joannis Aloysij Rambaudi, ex dominis Romani, canonici, archidiacôni A vicarÿ genendis capitularis civi­ tatis ejusdem A dioecesis. Augustae Taurinorum, MDCCXXI, ex typographie Joannis Jacobi Ghringbelli, impreworis regij, collegij Sabaudiae socie­ tatis Jesu. Superiorum permissu. [Tituhu 11 par­ tu:] Fr. Hyacinthus Truchins, epiacopua Ipporeggiae. [Ituipu.] [TMu III parti*:] Additamentum. Joannes Aloysius Rambaudua, ex dominis Romani, j. n. d., prothonotariua apostolieus, canonicus A archidiaoonus ecclesiae cathedralia Ipporegien. A eiusdem civitatis ac dioecesia, aede episcopali va­ cante, vicarius generalis ^A capitularis . . . In -4‘, 3 partes, 5 f. - 155 p., 1 f. - 243 p., xxij p. — (Torino. Bibi, nas.; Torino, seminario; Vereelli, Agneaianai. Pag. I: ^constitutiones synodo Ipporegiensi celebratae 18 aprilis 1648.“ SYN0DU8 DIOECESANA BENEVENTANA XXXVIII 1723 aagaiti 24. Synodus dioecesana Beneventana XXXVIII, celebrata die 24 taensis augusti anni 1723, sub fratre Vineentio Maria, cardinali archiepiscopo Beneventano. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus : Synedieon dinerosanum a Beneventanae essis siae, eomploetoaa constitationoo at appendices odi- ) 1017 " \ · · » . ' · . ■ · jfÊPENDIX — SYNODUS DIOECESANA BENEVENTANA XXfcVHI. I723~ï2gusti 24 1 1018 . / · / tas in- XXXVII synodos ab anno 1686, usque ad Λ MDOCXXIII, e typographie archiépiscopal·. annum 1722, per'eminentis». et reverendis». in Magnum in-4*, 3.partes, 32 f. - SIS - 56 p. - 1 f., Christo patrem et dominum fr. Vincentium Manam, . 2 f. - 888 p. - 1 f, — (Roma, .Casaaatense : Roma, ord.'Praêd., miseratione divina episcopum Ponicen. , Propaganda ; Roma, Vaticano). I ». R. e..card. Ursinum, archiepiscopum, oe^oratis, In priori parte decreta cqjuaque synodi mis­ ée pro clejt commodo, sub propriis quasque titulis, centur juxta ordinem 'materiarum. In fine prioris juxta decretalium ordinem, nunc primo in unum partis, paginae 56 continent: „Capitolari dei capiredactas. .Accesserunt adimente < ex XXXVIII tolo mbtropolitano formati nell anrio 1695 ed synodo die 24 augusti 1723 celebrata, cum hujusce - approvati nel II concilio provinciale celebrato nell' ' ■ operis impressio non modice processisset. Pan anno 1698.“ prima, synodales amplectens constitutiones. (Pah Pars 11 «cum titulo sjteciali. complectitur docu- , secunda, complectens appen^res.) Beneventi, anno menta ad dictas synodos attinentia. SYNODUS DIOECESANA PLACENTINA II 1723' sep^nbris 2-4. Synodur dioecesana Placentina II in Italia, cele­ brata diebus 2, 8 et 4 mensis septembris anni 1723. snb Georgio Barno. episcopo Placentino. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: Synodus dioecesana Placentiae, ab illustris».'& reverendius, d. d. Georgio Barno, sanctae ecclesiae ‘ladentinae episcopo & comite. ' secundo habita.' lacontiae, in episc. typographia Zembelli. Sine anno (1724). Ih-4*. xxj - 284 p. — (Roma, Vittorio-Emmanuele). ' X Pag. VI, 189, 203. 205, haec synodus cele­ brata est diebus 2, 3 et 4 mensis septembris anni 1723. SYNODUS DIOECENANA BARBÀ8TREN8IS x 1723 octobris 17. Synodus dioecesana Barbahtrensis in Hispania. 'celebrata die 17 mensis oetobri» anni 1723. sub Carolo Alaman y Ferrer, episcopo Barbastrensi. Cf. Gams, Striet episcoporum, 11873), p. 12. SYNODUS DIOECESANA PRAEMI8LIENSIS 1723. Synodus dioecesana Praemisliensis in Polonia Austriaca, celebrata anno 1723, sub Chrystophoro Srembek, episcopo Praemisliensi. [Chodynaki et Likowski], Décrétai.» tuntmomm pontificum pro regno Poloniat tt conetitntione» tgnodorum provincialium et diotcetanarum regni ejtudem, (Posnaniae et Varaaviae, 1883), I, 2. SYNODUS DIOECESANA VIRDUNENSIS 1723. Synodus dioecesana Virdunensis in Gallia, cele- C De hac synodo confer opus cui titulus: brata annp 1723, sub Carolo Francisco de HallenStatuts généraux du diocèse de Verdun . . . court, episcopo Virdunensi. [mpra col. 111]. . t · . SYNODUS DIOECESANA 8UESSI0NENS1S 1724 aprilis 6. Synodus dioecesana Suessionensis in Gallia, celebrata die 6 mensis aprilis anni 1724, sub Josepho Languet de Gergy, episcopo Hueasionenai. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus: Ordonnances synodales. . . [ntpra col. SYNODUS DIOECESANA LUC10NENSIS 1724 augusti 30. Synodus dioecesana Lucionensis in Gallia, cele- B évêque de I.uçon, publiée dans son synode du brata die 24 mensis augusti anni 1724. sub Michaele 30 août 1724. [Intigne.] A Fontenay, par Jacques Celso Rogerio de Rabutin de Bussy, episcopo Lu- Poirier, imprimeur ordinaire du roy A de mon­ seigneur l'illustrissime d reverendissime évêque de cionensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui Luçon. » Sine anno (1724). In-H1*, 2 partes, 112 p., titulus : Ordonnances et statute pour le diocèse de Luçon, 1 f. - 72 p. (catéchisme de Luçon) — (Paris, 8tpar monseigneur l'illustrissime A reverendissime Sulpice). > Pag- 69-112: „prône pour les dimanches.“ meaaire Michel Celee Roger de Rabutin de Bussy, I SYNODUS DIOECESANA BERG0MEN8I8 II 1724 septembris 4-6. Synodus dioeeesana Bergomensis II in Italia, celebrata diebus 4, 5 et 6 mensis septembris anni 1724, sub Petro Priolo, epiaeopo Bergomensi. Exstant constitutiones synodales in operibus quibus titadi: Conon. anxsxAL. roves XXX Vll. 1) Corollarium quorundam decretorum veterum synodoritm Bergomi, quae citantur & innovantur in synodo novissima edita sub auspiciis fel record, eminentiasimi Petri Prioli episcopi, omissi» consulto decreti» ibidem indicatis, biensi. * s Exstant constitutiones, synodales io opere cui B bien, ac Tuscanen., nec non variae appendices. Viterbii, èx typographie episcopali haeredum Julii titulus:' <'on»titvtiones editae ab illustriss. A reverendis», de Juliis. Superiorum permissu. d. d. Adriano Sermattbaejo, patritio Assisien., Dei Bine anno. In-4·, 8 f. - 264 p. — (Paris. Bibl. A upostolicae sedis gratia episcopo Viterbien. A nat B 3379). Tuscanen.. sanctis», d. n. praelato domestico, solii- SYNODUS DIOECESANA CAMENECENSlS 1724. „ In/appendice sybodi Kÿoviensis anni 1762, memoratur «ynoàiis Camenecensis anno, 1724. sub |Chodynski et Likowski], Decretale* ntmmorum pontificum pro regno Polonia* «I eontlitutione* syno­ dorum prooincialiant et dioeceeanamm reyni ejutdem, (Posnaniae et VuMtie, 1883), I, 3. epiaeopo Stan. Josepho Hosio, celebrata, sed eju» 'decreta plane nobia ignota »unt.“ · 8YN0DÜ8 DIOECESANA SUES8I0NENSIS 1726 martii 22. Exstant constitutione» synodales in opere eui titulus : Ordonnances synodale». . . [tapra eoi. 105]. Synodus dioecesana Sueeaioncnsis in Gallia. celebrata die 22 mensis martii anni 1725, aub Josepho Languet de Gergy, episcopo Suessionensi. SYNODUS DIOECESANA MESSANEN8IS 1725 aprilie 16. - epiaeopo Measanensi, comite Regalbuti, domino Aleariae, barone Boli, regio consiliario. Ac., anno Domini MDCCXXV. die XV aprilia, Messanae, in sua protometropolitana ecclesia, celebrata. Mes­ sanae, typis rev. com. arch, de Amico A Fernandes. Superiorum permissu. Apud Joseph Qiorlandino, 1735. Sine anno. In-4", 160 p. — (Paris, Bibl. nat.). Synodus dioecesana Messanensia in Sicilia, cele­ brata die 15 mensis aprilis anni 1725, sub Josepho Migliacci, arehiepiscopo Measanensi. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus' Synodus dioecesana ab illustrissimo et reveren­ dissimo domino d. Joseph Migiiaccio, ex principibus [Baucinae, Dei et apostolioae sedis gratii/srchi- j jCONCILIUM ROMANO-LATERANENSE .. 1725 aprilia 16 - tnaii 29. Supra coi. 266 adde arbibliographiam : 3) London, Brit. Museum 5016 d ; Milano, Am­ brosius ; Milano, seminario ; Paris, Bibl. nat B 2488 ; Paris, St-8ulpiee ; Vercelli, Agncsiana. 4) Milano, seminario; Parie, Bibi nat B 5510. &“·) Concilium Romanum, in sacrosancta basi­ lica Lateranensi celebratum anno universalis jubilaei MDCCXXV, s sanetiasimo patre A domino noetro Benedicto papa XIII, pontificatus eui anno L /7neigne.} Juxta exemplar Romanum. Cum privilegio eae. caes. majestatis. Augustae Vind. ot Graecii, sumptibus Philippi A Martini Veith fratrum, anno 1736. Iu-4*. 13 f. - M4 p. - 7 f. (index) — (Cbambdry, taminair»; Bossai, villo; Lendoa, Brit Mueeuse 6016 o ; K<™u .emjUBtet Paria. JNH. net B 3176). D Pag. 1 : „Decrsta oonciUi Romani celebrati anno jubilaei MDCCXXV, diebus 15, S3, 39 aprilis A 6, 13, 37 A 39 maji.* 6) Paria, 8t-8ulpiee. 7) London, Brit. Museum'862 c, 14; Paris. 8teGeneviève. 8“·) Concilium Romanum, ia sacrosancta basilica Lateranensi celebratum, anno universalis jubilaei MDCCXXV, a sanctissimo patre A d** noetro Benedicto papa ΧΙΠ, pontificatus sui anno I, [In· tigno.] Juxta exemplar Romae, MDCCXXVI. In-4*, 8 f. - 385 p. — (Torino, Bibl. nas.). 10) Concilium Romanum, in sacrosancta basilica Lateranensi celebratum anno universalis jubilaei MDCCXXV, a Benedicto papa ΧΙΠ, auae deauo tssusa, regnante aanctimimo d. a. Boaediota XIV, poni, max.- [Mgnt.] Hamae, MDOCU. typta • : iaet.. APPENDIX — CONCILIUM ROMANO-LATERANENSE, 172S tmrilis 15 Joeanja Oohenxi Salomoni, «umptibua haeredum A MDCCJCXV, * Benedicto pape Xlll, ord. PraeJoaonis Laurentii Barbtellini, in foro Paaquini. Praeaidum flkeultate. In-4·, 8 f. - Ï07 p, — (Torino, Bibl. nu,; Tou­ louse, ville). 11) Concilium Romanum, in aacrosaaSta basilica IstCeranenai celebratum, anno unireraAiia jubilaei dicatorum, nunc denuo' racaaam, regnante eanctis•imo d. η. Clemente Χ.ΠΙ,. pohtif. niax. Romka,' MIK'CLXIV, apud hkeradea daaania Imurentii Barbiellini. Praeaidum facultate. In*4*. XII - 193 p.'— (Roma, Vittorio-kmmanuele; VereeNi, civica). CONSTANTINOPOLITANA 8YNODÜ8 a qua- Methodio Anthracitae ad orihodoxiam redeunti venia datur 1.725 menae iulio. Damnatoriam in Methodium Anthracitam latam edidit in Έχχλησιαστιχή Αληθκί^, t. X(X (I9txl), / sententiam menae augusto anni 1713 supra repetii­ p. 495 ; Philareti compendium repetiit Henriette mus, adductis etiam rerum indiciis, quibus viri Gelxer in praeclaro operp, Dtr Patriarchal rots illius mores et, doctrinae satis illustrantur Hie Achrida. Getthichi* uud Vrkuuden. No. F dr· tamen notandum, quod prius nos praeterierat. XX. Bonde» dtr Abhaudhuegto dtr philoloyitchMethodium ad meliorem frugem postea rediisse. hietririicken Clour dtr Kiteifl. Sdchtitchm Getell· errores agnovisse, quaterniones a se conscriptos in B seAq/t der Wittentekaflen, Lipsiac, 1901, p. 121-121. ignem conieciase coram saera synodo, a qua ortho­ Postea suscepto itinere Macedonico, textum ex­ doxus renuntiatus ius obtinuit discipulos iterum scripsit idem vir doctus ' e codice Casteriae asser­ dooendi philosophiam peripateticam iuxta vjam vato, meemnque humanissime communicavit sub­ ratiopemque a Théophile Corydalleo nuper initam ; scripta episcoporum nomina, quae ita se habent : ea tamen condicione ut libri, qqos prius compo­ ί ' έλίφ btoO πατριάρχης Άντιοχ·ίας iupertpo; suerat. igne absumerentur: ut discipuli, quos ha­ συναπο«ραινόμ·θα, — δ δλέφ θ«οθ άρχιιπίσχοπος buerat. iudicio arcesserentur, proposita etiam ex­ τής πρώτης Τουστινιανής Αχριδών συναποφαινόμίθα communicationis poena in eos qui disciplinam eius (— loasaph), — 6 πρώην Αχριδών χαί πρίιδρος retinerent. Condonativae litterae a synodo missae Σισανίου συναποφαινδμαθα (= Zosimas), — ρ Καιsunt ad archiep,iscopum Achridensem, ad Zoum.sm σαριίας Νιόφυτος. — ό Ήραχλτία; Καλλίνικος, — Sisanii praesulem, qui nuper sedem Aehridensium έ Νιχομηδβίας Datato;, — ό Χαλκηδόνας Νιάδδημος, occuparet, ad metropolitanos Philippopolis et — δ Κρήτης Γιράσιμος, — δ Μονίμβασίας ΓρηγδSophiae et ad pmnes antistites archiepiscopo ριος, — δ Καστόρια; Χρύσανθος, — δ Άγχιάλου Aehrideno subdito». Datae sunt anno 17^5 mense Καλλίνικος, — δ Χίου Δανιήλ, — δ Παλαιών 11αiulio indictionis III, teste Philareto métropolite, τρών Δανιήλ, — ό Μαγλκνών καί Μολ«σχοδ ΙΙαρΜqui litterarum argumentum, non textum ipsum νιος, — δ Φαρσαλών Κβνστάντιος. SYNODUS DIOECESANA CAPUANA IV 1726 junii 9-11. Synodus dioecesana Capuana IV,. celebrata die­ bus 9, 10 et 11 mensis junii anni 1726, sub Nicolao Caracciolo, archiepiscopo Capuano. Exstant constitutiones synodales in opere cui titulus : Quarte synodus dioecesana, ab eminentias. et reverendis», d. dom. Nicolao, tituli ·». Sylvestri & Martini ad Montes presbytero cardinali Caracciolo, archiepiscopo Capuano, celebrate dominica Pente­ costes - anno Domini M. DCC. XXVI. [bttigM.] Romae, typis, reverendae camerae apostolicae. superiorum permissu. [Portit II titulu»:/ Acta inventionis corporum s. ». m. m. Quarti et Quinti at »». Prisci’ et Decorosi. Rufi et Carponii, Quarti et Quinti episcoporum, nec non aliquorum aqony moram «anetorum 8ine anno (1726). ln-4·. 2 parte», 2 f. - '2 Θ«ο0 έρχι«πίσχοπος Κωνσταντινουιτόλ*α*ς νέας 'Ρώμης xal οίχουμ«νιχδς πατριάρχης. f Ηρονοίας Ιμηρονος καί χηβ«ρον<βς άρίστης δμαλογουμδννς agivcMn Igyav Τ» Wti βοφαίς χαί π·παιδ<υμένοις προστάτου* χαί οικονόμοι; τής οίχΟυμ«νιχής χαί καθόλου έχχλησι αστικής ποιμαντορίας τδ προσφυώς ώς Ινι χατά καιρούς τών χατά μέρος άγι­ ων έχχλησιών τού OtoO έντιλαμ;1άν*σθαι, χαί τήν διαμονήν χαί σύστασιν χαί συντήρησιν τών Ιχ τίνος1 τού καιρού πιρικττιίας άποβαλόντων τδ δύναρθαι δ:ασψζ·σται ιύχτηρι'ων οϊχων χαί κητών μον'αστηρίων δι' ύπιροχιχής τίνος δυνάμκώ; χαί π»ρ·.1»άλψ««»ς χρχίττονος πραγματχύασθαι, άτ* τών ύπόρ<ρηχότων χαί (*φέιμέν«ν μιρών ταίς χρ<(ττοσι χαί ϋπιρανισταμέναις δυνάμκσι συνέχκιθαι π·φυχδτ«»ν χαι «πί μαχρδν παραulvtaboL. Προσφκστάτη τοιγάρτοι χηδ«μονία χαί πρόνοια τού μηδ·μίαν έχχλησίαν 1λλ·ιπώς Ιχουσαν χαί χατά μικρόν ύπορρίουσαν χαί θ«ραπ<ίας δ«ομένην nopo^Uixsiv άν«πΐμέλητδν τι χαί άθιράταυτον, άλλ' άναλαμβάνβν χαί άναχτίσθαι χρ*ών πχρικοιητιχαίς τι« χαέ συντηρητιχαίς μνθδδοις, καί τάς προσηχοόσας χαί προσηδρους βοηΗίας συμμηχανΟσθαι, δκ«»ς τή τών χρ*ιττδν«»ν χαί ·ύσδ«ν<στέρ<·ν imxqupff 1023 APPENDIX — CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS,. 1727 ftenie ianuario , xai xal τά iff' έαυτών μή. δυνάμινα διιχδιχιίσθαι xai συνίσταφθχι έπιρρωννύηται xai έπφιβαιέθ· ται, συνδιόμινΑ Λ xa! συνιχόμινα ^άλληλουχίμ xai συναρμβγή λίαμβάνη x^xifva τά wlatav àuvovθούντα xal συναχμάζοντα, καί τό ιίναΐ'έαύτώγ Ανιξά'* λιιπτον συντηρούντο, τής Αποστολιχής ιίσήγήσιως τή άπηχήσιι τού ίγ(νυ πνιύματχ τρηνώς τούτ' αύτδ διδασχούσης έχ τφ πβραιίιλιύισθαι ήμίν προαλαμβΑνιιν φιλαβέλφως Αλλήλους xai τούς δυνατούς τά βάρη ρβστάζ|ΐντόν Αδυνάτων, xai ούτως Αναπληρούν τάν νόμον τβΟΧρίστού, ft» δή τής τοιαύτη; Αλλη­ λουχίας χβί συναφιίάς^ ού μόνον ιίς φυλακής ia! σωτηρίαν τών άσθινών ηα! Αδυνάτων, άλλά >Μ βίς τήν! τού δλου (ύάρμοστον $ι»ξαγωγήν τά μέγόστα συμ- 1024 xai διηνιχέ; αύτών μνημόσυνονί Μιτά βέ τά συνττλέόημ τά θοάριστον χα!' έήόινιτάν αύτδ έργο», χρέισι πιριπισόντις πολυάριθμοι; xai βαρυτάτοις διά τά; Αναγκαίας έπιγινομένας δαπάνα; έν τή οικοδομή, xai πράς τήν διόρθώσιν χαί άπ^πλήροΜίν τούτων το<ς δλοις άμηχανήσαντ»;, προσέβραμον τή προνοίφ τής καθ' ήμάς τού Χριστού μογάλης έχχληρίας, τήν ένβύοαν ζητοΟντις θιραΚιίαν Χαί βοήθιιαν- δθ«ν χαί Ιλαβον γράμματα πατριαρχικά συνοδικά έπιτρίποντα καί πάραχωροΟντα αύτοίς τήν.τιλιίαν έξουσίαν χα! , έπιστασίαν -χα! διοίχησιν τής βηθιΓσης μονής, χα! δπω; Ιχωσιν έπ* άδςίας χυβιρνάν καί διοιχιΐν αύτήν διά τ*|»ίας· έπιτιοπής, σννάγίιν τι χαί πβραλαμβάνιιν^^ τά ,ιίσοδήματα χμί τάς έλιημοσύνας τών έλιούντωνί^^ , βμλλομένης· χχ! γάρ χατ' Ανάγχην Αμα φύσιι χα! χριστιανών, χα! δι' αύτών άπολογιίσθαι ςά χρίη, νίοιι τφ χαντί παθοράται συμφυίς τ» πάσιν «Ιναι οίστισιν ήσαν ένιχόμινοι- οΓτινις· καί πρά χρόνων . χαί σύστοιχον; τά ύπαλλήλως Αρχιιν χα; Αρχ»σθαι, ήδη τινών έπιτροπιύσαντ»; καί διοιχήσαντ»; έν αύτή βυθμίζιιν τ» χα! βυθμίζισθαι, χα! χατά τούτο τήν χατά τήν έπιδοθχίσαν αύτιϋς πατριαρχικήν συνρδιχήν ιδίαν διαμονήν συντηριίν Αδιάκοπου χα!· τήν Απ' ι ; άδιιαν, προσπα^ήοαντές τι χαί φιλοπονήσαντις, κα­ αίώνος θιουργιχώς συμπλ»χθι!σάν ουρανομήκη σκράν θόσον αύτοίς ένιχώριι, χα! μέρο; τών χριωστουμένων τή; παγκοσμίου ίιαχοσμήσ»»; Αρρηκτου χα! Αδιά- άπολογηθέντις χαί διορθώσαντ»;, τιλιυταίον έπιγνόνθραυστον πιρισψζισθαι θιοστηρίκτως Βιαιωνίζουσαν · τ»ς καλώς τά τής μονής αύτής καθ' έαυτήν άσθινές ούδέν γάρ τών όντων χωρίς τής προσφόρου Βιαρρυθ- χα! Αδύνατον,, άρτιπαγές τι χαί άστήριχτον, έν στι> μίσιως χα! προνοίας έπαξίως τιλ»σφορήσ«ιν. Ένθιν ρήσιι τι βάσης ού μόνον τών χτημάτων καί ιίσοβημάτων το< χα! ήμ»!ς τήν πνιυματ-.χήν προστασίαν τού πατρι­ δυναμένωγ τρέφιιν χχ! πιριθάλπιιν έν άνέσι: τούς έν αρχικού οΐχουμινιχοΟ θρόνου δύνάμκ χριίττον; τή; αύτή μονάζιιν χα! άσχ·!ν αίρουμένους, άλλά χα! πα­ θιαρχιχής προνοίας έμπιστιυθέντις χαί χρέος έχοντ»; τέρων χα! μοναχών χα! άνδρών άξιων ιί; τά ήγουαπαραίτητον τά χατ' αύτήν προνοίας άξ’.οΟν προση- μινιϋιιν χα: προνοιίσθαι, χαλλιιργϋν τι xal αύξάνιιν χούσης, χαλώ; τ» χα! έπωφιλώ; ώς ένιστι Βιιξάγιιν τά έν αύτή πράγματα, πράς δέ τούτοι; χαί έΛχοαυτά χα! δυνάμ»; πάση χαταρρυθμίξιιν, χα! τά μέν μένην ποσότητι ίχβνή τών όπολιιφθέντων έτι χριιχατά χώραν ιδίαν μένοντα τηριίν, ώς ιίχός, άμιτά- ων, ών έπί τή βιορθώσιι χαί άποτίσιι ούδιίς αύτή πγωτα, τά δέ πως παρατραπέντα τα!; τού καιρού πιρι- ούδαμόθιν προύφαίνιτο πόρος, μικρά τι χαί Αδρανής στάσ»σ: χά! ιί; φθοράν π»ριπ»σ»!ν χ:νδυν»ΰοντα ή έλπίς τού έλέους έν τή τού νύν αίώνος δυστυχίφ , μιταχαλιίν ιίς τό ιύθιτον, συνιστάν τ» χα! θιρα- τού ήμιτέρου γένους· έφ' οίς άπασι δι!ν έ/νωσαν τήν π»ύ«ιν προσφόρως, δ πως τών μιριχών ιύθιτουμένων ίιράν τούτην μονήν χριίττονι χαί ύπιριχοΰση βιβαιώιίς ιύροιαν, τά χαθόλου τής έχχλησία; σύστημα π»ρι- σα: δυνάμιι χα! έτίρα τιν! μονή ιύιχτούση χα! ÿfiP σφζηται χράτιστα, χα! Αχιθαλώς διαλάμπη ό πν«υ- , θούση χτήμασί τι χαί Ανδράσ: θιοφιλέσι προσήλωματιχάς οδτος χα! άμάραντος »ίς αιώνας λιιμών, τα!; θήναί τ» χα! συνινωθήναι. χα! τήν άπά ταύτης Αντίληψιν χα! προστασίαν χα! έπίσχιψιν, έχουσαν δύζωτιχαί; προμηθιίαις χαταρδιυόμινος. Έπιιδή τοιγαρούν χα! ή έν τή. νήσφ τή χαλου- νασθαι συντηρηθήναι καί χυβιρνηθήναι, χα! μή μό­ μίνη Πρώτη διατιλούσα ίιρά χαί σιβασμία πατρι­ νον τής ένδιχομένης φθοράς χα! χχχώσιω; ύπιρτέραν αρχική καί σταυροπηγιακή μονή, ή τιμωμένη έπ' Αναδιιχθήναι, Αλλά χα! ιις αϋξησιν χαί έπίδοσιν όνόματί τή; ένδόξου μιταμορφώσιως τοΟ σωτήρο; προχωρήραι. Άναγγιιλ'αντι; *ούν χα! ήμ!ν τήν τοιαύ­ ήμών 'Ιησού Χριστού, τή τού χρόνου Αρχαιότητι κβ! την τής μονής ταύτης χατΑστασιν χαί χριίαν. χα! μαχρ^ χαιροΰ παρατάσκ τής πρώτη; αύτής οικοδο­ ένδιιαν, χαί τάν ιίρημένον τρόπον τής θιραπιίας μή; τ» χα! πήξιως τίλ«ον ααθρωθιίσα πτώσιν ήπιίλιι δηλβποιέραντις, ιύλογον δόξαντα χαί ήμίν ώς ωφέλι­ προφανώς, χαί πρά; οΐχησιν τών ένασχουμένων πα­ μον χαί πράς Αγαθάν σκοπόν Αφορώντα, χα! λαβόντις τέρων άχρηστος κα! Ανιπιτηίιία ιίς τά παντιλές παρ' ήμών άδιιαν έπί τφ ζητήσα: χαί ιύριίν τόπον γ«νομένη, μιχροΟ βιίν έφθασίν έρημωθήναι χαί Αφα- τοιούταν Αρμόδιον »!ς έπισύστασιν χαί άντίληψιν αύ-ι νισθήναι παντιλώς, «ί μή κρολαβούσα ή καθ’ ήμάς τής, ιδρόν τιλιυϊαίον τήν έν τή νέ(σφ Άνδρφ διατοΟ Χριστού μαγάλη έχχλησία συνοδική διαγνώσ»; τιλούβαν ίιράν πατριαρχικήν τι καί σταυροπηγιακήν πρόνοιαν έποιήσατο έξ<λέσθαι αύτήν τής άπώλουμένης μονήν τής ύποραγίας ήμών θιοτόχου, τής Παναχράν­ φθοράς, χάντιδθιν μηδ»νός άλλου πόρου χα! τρόπου του έπιχικλημένην, ικανήν οδσαν Αξίαν τι χα! Αρμό­ «ίς άνέγιρσιν αύτής φαινομένου διά τήν έσχάτην ftco- διόν κατά πάντα έπί τφ άντιλαβέσθαι αύτής πιριρίαν χα! ένδοιαν, ποινή συνοδιχή διασχέψα τής ίιράς θάλψαι τι fai άπιβιβαιώσαι χαί στηρίξαι τήν Ασθέτών άρχιιρέών όμηγύρο»; προσχαλ»σάμ*νοι τότ» τούς 1 νιιαν αύτής χαί Αναπληρώσει τήν έλλχιψιν, χα! αυέν τή βασιλιυούσή τούτη τών κόλ»«·ν διβτρίβοντα; νιλόντι πάσαν αύτής έχπληρώσαι καί θ«ραόθσαι τήν Χίους πρβγματχυτάς χρησίμους χριστιανούς, παριχινή- χριίαν, ώς ού μόνον ιύθηνουμένην θ·ίφ έλέιι χτη­ σαμ»ν χαί συνηναγπάσαμ«ν αύτοϋς έπιλαβέσθ* χα! μάτων χαί πραγμάτων πιριουσίμ, Αλλά καί άνβράσι ένάρξβσθαι προθύμώς τή οικοδομή τής ^ήΜ«η,ς μο­ χομώσαν Αξίάις φφ πάσαν αύτής προστασίαν χαί νής, ΰποσχόμινοι άναθτίναι χα! έπάφοένα» αύτοίς διοίχησιν χρόσφορον· Kai δή χατά τήν έχχωρηθι!τούτην ·ίς έπιτρσπήν χρήσίν τ» καί βιοίχησιν μέχρι σαν αύτοίς παρ' ήμών έΒ«αν βουλόμινοτ Αναθιίναι τού γινέσθαι τήν άποπλήρνσιν τών έπαπολουθησον- Mi έπαφήσαι αύτή τήν βηθιίσαν τού Χωνήρος μονήν, τνν δαπανημάτων of 8ήτιν«ς ζήλφ Μφ χ«χινημένοι λββόντις παρά τού δσιωτάτου προηγουμένου τή; μο­ χα! δι·γηγ«ρμένη ψυχής «ύλβψαίφ αβί προαιρόσβι νής τούτης τής Παναχράντου έν Ιιρομονάχοις κύρ φλτγόμένοι χα! τοίς ήμ«τέραις παρβχλήσισι xai άπο- Διονυσίου δύο χιλιάδας καί πινταχόσια γρόσια δι' σχέσισιν άναπ»ισθέντ»ς, ήψαντο τοΟ έργου μ»τά προ­ όλόχληρον τά ίναπολιιφθέν χρέος τής τού Χωτήρος θυμίας πολλής, άνήγτιράν τ» xai ΙηφΜρηρβΝ αύ> μονής, έν ÿ ήσαν άύτο! ένιχόμινοι, χαί φήν Αποπλή­ τήν έχ βάθροτν καί θομίλίών, ού μόνον έάν ναόν ρωσα έχιίνου έντιύθιν πιποιηχότις, έπαφήχβν καί καί ένιχιίρισβν αύτφ τήν μονήν τού­ πιριχαλλή βομησάμανοι, άλλά χα! τβίχη π*ρφαλόμ«νθ< χα! χ»λλό(α κχριοαοβομήσαντχς χιά τέ» άλλην την τού Χωτήρος μιτά πάντων τών προσόδων καί χριίαννχα! »ύπρέ«»ΜΗ αύτής έαιμιλώς χα! λαμμρώς κτημάτων καί ΑφιίμωμΑτων αύτής κινητών τι καί .Φς οέθν W ώααροέβώιαοά off: aol ■ ΦβόΦ . dbMjMM, ώώλβΑν « Mi. vA»v, δαα τι ηρύβρον _.,.7 . ■ ■ ■'. JML I11..IHIII ■ ■·■ ■’■..■ \ ’ <. 1U2A . -I >—R -W>WH *1 ίμ|^|.ι« lyu i. I, . '*< * ■■■I!.iI.iWIiWIi.i.i i ,iiIi, , ■ ■ >· . - ■ - ■ APPENlJfk — CON8TANTINOPOL1TANA 8YN.ODV8. 1727 meiue ianuârio U>W» έσχ« κα! Sas μ«θύστ«ρον έπικτήσπάι, κα! μ«ιά πά- ι ϊ πατριαρχική χβί σταυροπηγιακή μονή τή; Παναχράν­ σης τί}ς πιριοχής τού vtafou τής Πρώτης, έπ! συμ- του, χα! μιτόχ-.ον αύτής ούσά τι κα! γνωριζομένη φωνίφ καί συναινέση τοιήύτή, ώστ« ιίναι αύτήν άπδ ■ άναποακάστω; χβ! άναρβιρέτως. καί άμιταχινήτωςτούδ« xai «ίς τδ ·<ξής ύπδ’ τή» χρήσιν έξουσία» τι χβ! ύπ' αύτής μόνον έξουσ.αζομένη διδιχουμένη τ« uti διοίκησιν τού τι ΤηΗντβς' προηγουμένου κύρ χαί κυβ«ρνωμένη κατά τήν τάξιν χαί συνήθιια» χαί Διονυσίου έφ" δρου ζωής αύτού, χβ! μιτά τήν βύτοΟ τών λοιπών μρίοχίων τού* ούν «ίρημένου 't προηγου­ άπόβίωσ.ν ύπδ τή» έξουσίαν κα! διοίκησιν χβ! χρήσιν μένου- πύρ Διονυσίου έρ' δρου. ζωής αύτού Ιχοντρς τών όσιωτάτων πατέρων τής ^ηθβίσης έν Ά»δρφ Ρ°*ή· τήν έπιστασίαν χαί διοίχησιν χα! χρήών αύτής τ« τής Παναχράντου, ώς μ«ηόχιον αύτής λογιζρμένην, δ«σπό- χαί τών πραγμάτων αύτή; άπβρ*μποδΓστως, μ«τβ δέ · ζισθαί τι xai έξουσιάζ«όθαι χβ! xufkpvMoiHu ύχ’ αύτής τδν Οάγατον αύτού τών όσιωτάτων πατέρων τής τι χα! τών έν αύτή πατέρων, καθώς χα! Ή λοιπά αϊ­ ΙΙαναχράντου όφτιλόντων άντιλαμ^άωσθχι αύτή; ώ; τών μ«τόχια, τά τι ιίσοδήματα αυτής έχιίνους λάμ^άνην' χα! προνο«!σθαι τής αύξήσ«ως χαί β«λτ·.ώσ*ω; αυτής, άσύδοτόν τι έχ«:ν αύτήν χα! έλιυθίραν χα! άκα- ταζήτητον ώς σταυροπηγιακή' άξίφ κ«χοσμημένην, χαί μηδ«νί άλλφ ^ηδέν ίφ«(λοντας πληρούν χα! διδόναι υπέρ αύτής δχοτιλώς, «ί μή μόνον τό άνέκαθ«ν διορισθέγ δίδοσθα: υπ' αύτής έτήσ.ον πρδς τήν χα»·' ήμάς «Ο Χριστού μ«γάλην έχχλησίαν χατά τήν έορτήν τή; ορθοδοξίας ιίς τήν πατριαρχικήν τρόχιζαν μιτά χαί τών δύο άλλων ήμιτέρων πατριαρχικών σταυροπηγιακών μοναστηρΐων τών έν τή νήσφ Χάλκη «ίς σημιίον υποταγής κα! γνωρισμόν τής σταυρο­ πηγιακής έμπιδώοιω;, χα! μηδέ τούς £ηίΗντα; Χίου; χριστιανού; ή άλλου; τινά; δρωμένου; ή λαϊκούς ίχ«:ν ζητιίν τ: παρ' αύτής πολύ ή ολίγον Si fynvaoüv αιτίαν, ή χατιπ«μβαίν«ιν αύτής ή ένοχλιίν χαί έπηρ«άζ«ιν οίφδήτινι τρόπφ τού; ένασχουμένους αύτή πατέρα; ή τδν ^ηθέντα προηγούμινον Διονύ­ σιον ή τούς πατέρας τοΟ έν τή Άνδρω μοναστηριού τή; ΙΙαναχράντου· .αλλά χαί όψέποτ» δέοι άποκατασταθήνα: ήγούμινον έν αύτή. ίκλέγισθαι μέν χα! ψηφϊζισθαι τδν άξιον χα' ίχανδν άναφαινόμινον έχ τής κοινότητας τών πατέρων τής ΙΙαναχράντου, παρά δέ τού χατά καιρού; οϊκΟυμινιχού πατριάρχου άποκαθίστασθαι χα! β*(1αιούσθα·. τούτον_άλλά χαί τδν ανάξιον καί άδδκιμον άναφανέντα παρά τών αύτών έχδιώκισθα: χα: άποράλΰ.«σ»α:, χαί μηδένα άλλον έχιιν τδ σύνολόν τινα μιτοχήν χαί έξουσίαν έν πάσ: τούτους· τούς δέ προρρηθέντας έπιτρόπου; Χίου; μη­ δέν άλλο έπιζητιΐν έξ αύτών τού λοιπού, ιΐ μή μόνον έχιιν τδ μνημόσυνο» αύτών ώ; κτήτορα; χρηματίσαντα; χαί προσχ«χαχοπαθηκότα; έπί τή άνιγέρσιι αυτής. ‘Επί γούν τή συμφωνίφ ταύτη χα! συναινέση χαί τφ βιορισμφ πάντων τών «ΐρημένων παραχωρήσαντις κα! έπαφέντις οί «ΐρημένο: έπίτροποι Χίοι τήν διαληφθ«!σαν μονήν τού Σωτήρος χατά τήν έπιδοθιϊσαν αύτοίς παρ’ ήμω» άδ«ιαν πρδς τόν £ηθέντα προηγούμινον Διονύσιον κα! «ίς τδ μοναστήριον τής ΙΙαναχράντου, προΛλθόντ»; χα! τή ήμών μ«τρ:ό· τητι χα! τή π«ρ! αύτήν («ρφ τών άρχιιρέων συνόδφ, έδιήθησαν βιβαιώσαι παί ήμάς χα! έπιχυρώσαι πάντα τά «ΐρημένβ, προσηλβοαί τι χαί συν«νώσαι τήν τού Σωτήρος τούτην μονήν τή ^ηθιίση μονή τής Πανα­ χράντου χαί μιτόχιον αύτή; άναδιίξαι δι' ήμιτέρου πατριαρχικού συνοδικού γράμματος έπί τφ «ίνβ: «ίς τδ έξής άναφαίρ«το» χα! άναπόσπαστον- ών τή/^δέησιν κα! άξίωσιν προσηνώς άποδ*ξάμ«νοι ώς πρδς άγαθδν άφορώσαν τέλος παί έπ' ιύλόγοι; αιτία:; διά παραχωρήσω ήμιτέρας γ«γινημένην, γράφοντις διά τού παρόντος άποφαινόμιθβ συνοδιχώς μιτά τών π«ρ1 ήμάς («ρωτάτων άρχωρέων χα! ύπιρτίμων. τών έν πνβέήιοτι άγαπητώ» ήμών άδ*λφώ» χβ! συλλντώηητών, tya ή διβληφθιίσβ έν τή νήσφ Πρώτη πατριαρχική σταυροπηγιακή μονή τού Χωτήρο; Χριστού μ«τά πάντων τών προσόδων mü χτημάτων χβί άρι«ρωμάτων αύτής κινητών τι χα! άχινήτων, παλαιών τι χα! νέων, καί βλης τής νήσου Πρώτης, άπδ τού νύν χβί «ίς τδ έξής «ί; βίώνβ τόν άπαντα ύπάρχή προ­ σηλωμένη χβ! ήνωμένη τή χατά τήν Άνδρον νήσον > · μιτοχίου αύτών, <ιρονο*!ν τ* χαί έπιμιλτίαθα: τών πραγμάτων χαί «ίσυδημάιων αύτής, ήγούμ«νδν Τι έγπαθιστάν, χρ«ία; ούσης, έν αύτή, χμ! πατέρας πέμπιιν «ί; έπίσχιψιν χαί διοίχησιν αύτής, κάΓ-^ροντίζιιν ’ άόχνως·καί ‘προθύμΐης τής βύξήσιως χαί {ίιλτιώ-'· . σιω; χαί έπιδόσιως αύτής· άλλέ χα! οί ένασχούμινρ: αύτή πατέρ«ς όρι'λουσ: διάγι: ν. χα! πολ:τιύίσθα: σιμνώς χαί ιύτάχτω; χαί πατά τού; όρους κα! κανόνας τού μοναδικού f!iou, ύπ' ούδινό; ένοχλούμινοι ‘χαί έχηρ«αζόμ«νοι ή δόσ.ν πολλήν ή όλίγην άπαιτοϋμινοι παρά τίνος, έχτδ; {ϊόνου τού άνωτέρω ^ηΗντο; έτησίου πρδς τήν καθ' ημάς τού Χριστού μιγάλην έχχλησίαν, χαί μνηρονιύωσιν άιννάω; τού πατριαρχικού όνόματο; έν πάσαι; τα!; ί«ρα(; τιλιτα.'ς, άπολαμ,ίάνωσ: τι πάση; έλ«υθιρ:ας' χαί άνέσιω; διά τήν σταυροπηγιακήν άξϊβν χαί φιλο­ τιμίαν τής μονής αύτών ταύτης. πάσης χα: παντοίας δουλαγωγία; χαί χαταδυναστιίας έχτδς ύπάρχοντις. "Ος δ’ άν τ:ς τών άπάντων τολμήση ποτέ jsiav τινά χα! ένόχλησιν χα: έπήριιαν έπαγβγιίν τή ΡηίΗίση μονή τού Χωτήρο; χα! το!; ένασχουμένοι; αύτή, ή θιλήση άποσπάσα: χα! διαστήσαι βύτήν άπδ τής μονής τής ΙΙαναχράντου χαί άνατρέψα: τήν γινομένην ταύτην Ινωσίν, ή ένοχλήση τώ ρηθέντι προηγουμένηι πύρ Διονυσιΐ;» χα! άποστχρήση αύτδν τή; έφ δρου ζωής χρήσιω; χαί διοιχήσιω; αύτής, ή pouληθή έπηριάσα: τού; πατέρα; τή; ΙΙαναχράντου χαί άποσπάσα: παρ' αύτών τδ μ«τόχ:ον αύτών τούτο, άπ«ναντία; φ«ρόμινος το!; έν τφ παρόνν. συνοδιχφ άποφανΙΗίσιν, ό τοιούτο;, όποιος ποτ' άν «(η, άφωρισμένος «!η παρά τής άγιας χαί δμοουσίου χαί ζ«»οποιού χαί άδιαιρέτου τριάδος, τού ένδ; χαί μόνου τή φύση !Ηού, χαί χατηραμένο; χαί ασυγχώρητος χα! άλυτο; μ«τά θάνατον έν τφ νύν αίώνι παί έν τφ μέλλοντι χαί πάσαι; τα!; πατριαρχικό!; χα! συ­ νοδικά!; άραΐ; χα! τφ αίωνίφ άναθέματι ύπόδιχος. *ΟΘ«ν «Ις ένδιιξιν τής συντιλισθ«!σης τούτη; ένώσχως τών δηΗντων μο'νβστηρϊων έγέν«το χα! τδ παρόν ήμέτ«ρον πατριαρχικόν συνοδικόν σιγ-.λλιώδι; έν μ«μβράναις γράμμα παί έπιδόθη τφ βηΗντι προηγουμένηι τής μονής τής ΙΙαναχράντου έν ίιρομανάχοις πύρ Διονησ{φ. Έν Ιτιι σωτηρίφ ,αψχζ' μηνί ϊαννουαρίφ, ίνδιπτιώνος «'. t IIαίσιος έλέψ Θ«ο0 άρχιιπισχοπος Κωνσταντινοοπόλιως νέα; 'Ρώμη; χβί οίχουμινιχό; πατριάρχη;. t ό 'Ηράχλ«!ας Γιράσιμος. ‘ f δ Κυζίχου Αύξέντιο;. f ό Νικομηδ*ία; Σιραφ«ίμ t δ Nmole; Καλλίνικος, t δ Χαλχηδόνος Νικόδημος, t ό Σηλυ^ρίας Μακάριος, f ό Πισσιδιία; Κοσμάς, f ό Άγχιάλου Καλλίνικο;, t ό Χίου Δανιήλ. f δ Δέρκων Νικόδημο;. f ό Φιλιππουπόλιω; Μακάριο;, f ό Δρύστρβ; Κωνστάντιος. t ό Βάρνη; 'Αθανάσιος. I ' ' · . ,τ ... »(«7 APPENDIX. — CONSTANTINOPOLITANA SY^ODVE, lï27*men»e ianuario 1018 \ CONSTANTINOPOLITANA SYNÔDUS • ~· a <1“* eedeu Oleneaiia jn archiepiacopatum evehitur, 1727 e ianu'ano. * < later notitia·' episcopatuum . a dootit^virit it* < 1 ύποχειμέυη τή μητροπόλει Παλαιών [Ιατρών πολλοί; eorpus collectas eue taritiuu numerantur que eoele- χαί Αλλεπαλλήλοι; δεΚοίς προσεπείλαισεν ηρό χ^ίνων siasticaa medii aevi jirovineiaa desqpbunt, ceteri· ♦)δη’τινών χαί .τριχυμίαι; χαλεπαζς χαί .χΛαιγίαι quae 'Qraecae eccleaiaè atatum poat ' captam · συνεχώς Αηυμ^ιίνετο χαί ύπρβρύχιος εγένέτο ύχδ. τών Turc» . ConatantinofMim . repraeaentaat otnniùo φθασάντών Άρ^ιερρτ*ύσαι iv τή' αύτή μητροΜλύ, neglectim Neminem tamen fugit, quantopere con­ \χατρπεμβαινόντ·»ν συνεχώς αύτής τή; έπισχοπής χα! ferant ad ohriatianum orbem illuatraodum •ingiilae"' ‘'βίρ',τυραννική έξω τών {χχλησιαστιχών δρων ττ χαί huiusmodi notitiae. Quare noa operae pretium κανόνων χατ’ αύτής χεχρήμένων- χαί γάρ, ώς Ιγνωfacturo· iperamlM, ai in quae, diaiecti corpori· .μ*ν άπδ Αγωγής ικανών χριστιανών Κχραγενομένων mfembra inciderimua, ea sedulo colligamus. Atque, 'έντάύθα, χινηθείσης έμπροσθεν Μ|ς ήμών μετριόΤητος ut in inedia· rea atatim ingrediamur, eocleaiae χα! τή; ίεράς τών συναδέλφων Αρχιερέων, συνόδου, Olenensia in Peloponneso quae »or» eo tempore οίτινες συμπαραστάντες μετά τού έπισχόπου αύτών,. fuerit, satia deprehenditur ex aynodali sententia μετά πολλή; δειν^ταθήσεως δυσφόρως έξήγγειλαν χαί 'quam aupra col. 6Î9-H80 paucis memoravimus. τά χαθ*Ταυτούς άπώλοφύραντο, δαχ τραγφδίας ού Eius tamen textus, cum ibidem non repraesentetur, 3 πολλής Αποβέουσιν - iv γάρ βιαστήματι, φασί, χρόνων hic omni ex' parte repetendus eat utpote ineditus. όλίγων, δύο χαί τρεις έπίσκοποι Αλλεπαλλήλως έχί Hunc ipsi exscripsimus e codice Constantih'opolitano τής αύτής έπισχοπής έχειροτονήθησαν, χα! τού ένδς Ιτι ζώντος χαί μηδεμιά; ιςροάειμένη; αιτίας εύλογου Sancti Sepulcri 8'18, fol. 4f)*-42'. χαί νομίμου είςτδ έξ«»σθήναι ή χχθαιρεθήνα: αύτδν, '+ Παίσιος έλέφ θ-soO άρχιεπίσκσπος Κωνσταν­ έδιώχετο μέν αύτός χαί Απηλαύνετο παρανόμως χα! τινουπόλεως, via; Ρώμης, xal οικουμενικός πα­ παραλδγώς, άλλος Σέέπέβαινεν εις τδν τδπον αύτού, τριάρχης. χα! διά τής .τοιαύτής Αλληλοεπιβασίας χα! παρανόμου t Ού μόνον Ατοκον, Αλλά xal. λίαν έπισφαλές έπεισφρήσεως τών έιβσχδπων έπεφορτίσθη ή ίπαρχία καί έπίψογον τδ παραβλέπιιν όλιγόρως τούς κοινούς αύτη χρέος πολυάριθμον χαί βαρύτατον χαί δυσβάστών απανταχού έκκλησιών προστάτα; χαί χυβερνήτας ταχτον, ώστ« μήτ» τδν ίβίγχοπον δϋνασθαι τοβ λοι-, τίς χατά μέρος ύποχειμένα; αύτοίς έκκλήσίας χαί πού άπολογ<ίσώαι τδν τοσούτον δγχον τού χρέους, έπαρχίας τών ευσεβών, χρηζούσας χηδε^ιονία; χαί ούτ» τούς χριστιανούς άνέχίσθαι τής τηλιχαύτης άντιλήψεως χαί έστερημένας τής προσφόρου θεραπείας ύβριω; χα! Ατιμία; Ινοχλήσιώ; τ» χαί άπαιτήσιως·’ χαί διορθώσεως iv ταίς συμπιπτοϋσαις αύταίς'περι- άνάγχη γάρ ήν,. ένιχομένου ούτω διινώς τού έπισχόστάσεσιν ό γάρ .κοινών έπειλήμμίνος πραγμάτων που αύτών χα! βυθιζομένου τοίς τοιούτοις χρίισι χα! κοιθή^ αυτοί; χαί τήν ώφέλεναν όφείλει συνοξεργάζε» μηβημ^^τν Αλλοθ«ν έλπίζοντος άπολογηθήναι αύτά σθαι xal πρδ; τήν έχάστοτε συμπίπτουιαρι δυσχέρειαν <ί μή" Απδ τών «!σοδημάτων -ίή; ίπαρχίας. συγχχχουτήν κατάλληλον έξευρίσχεσθαι ίασιν χαί μεταρρυθμί- χϋσθαι χα! αύτούς xal συμπάσχ»ιν χαί ίπομίνως ζειν τήν χάχωσιν χαί άντικαθιστάν έπ! τύ εύχατά- πολλές Αταξίας χατατολμάσθαι, πρόσχομμά τ« χιίσθαι στατον χατά τήν Αποστολιχήν είσήγησιν, πάντα πρύς τοίς ιύσ<βέσι τής τοιαύτας τών προϊσταμένων άτοπιας οικοδομήν γίνεσθαι διαχελευομένην iv άγιιμ πνεύματι. χαί χαχδν Απωλ<ίας παράδίίγμα. Πρδς δέ τή Αγωγή Ταύτα τοι χαί χρείας κατεπειγούση; πρδς τι λυσιτε- χαί χαταχραυγή τών ιίρημένων χριστιανών ίπληρολέστιρον iv ταίς έχχλησιαστιχαίς Σιατάξεσι, πολλά φορήθημ·ν τήν ύπιρμολήν τού χαχού χα! τής προ­ τών iv τισι σταθμοί; χα! τύποι» προϋπαρξάντων φανούς τυραννία; τής τολμωμένης »ίσίπ«ιτα χατά έτέραν μετειλήφασι τάξιν iv τοίς μετέπειτα χα! δευ- τή; βηθτίσης έπιαχοπής χα! Απδ τού πιμφθέντος ήδη τέραις σχέψεσι χατά χαιριχάς έξιστάσει; διά συνο- πρδς ήμ*ς γράμματος τού Παλαιών Πατρών χύρ δικών Ιπιχρίσιων πρδς τδν χατά καιρούς λυσιτιλούγτα Δανιήλ, έν φ «ύτδς ίμολογι! χα! γράφιι χα! τδν τρόπον μικρρυθμϊσθησαν · χα! Ιστιν ίδςίν έιίί τής ήβη έχοντα τήν έπισχοπήν ταϋτην Αποχαλών πρώην τών αρχιερατικών θρόνων (ύχοσμίας ού μόνον βασι­ Όλένης, έμφανώς σκοπόν Ιχων έξώσαι χα! αύτδν λική χωρί γινομένας μ·ταχινήσ<ις πολλάχις, Αλλά Αδίκως χα) παραλόγως Απδ τής έπισχοπής χαθώ; Xivt λϊγφ γνησιωτέρφ χαί πρδς τής πατριαρχικής χαί τούς πρδ αύτού χαί Αλλον Αποχαταστήσαι, χαί πίριωπής χαί μ«γαλ«:δτητος συνοδικοί; συμψηφίσισι χινδυν·ύ·ι τδ πράγμα έπ Απ«ιρον ούτω φέρισθαι χα! πολλές τών παροικιών ΣΓ έύπροσώπου; αίτιας έν Απιμπωλιίσθαι ώσπερ τι χοσμιχδν λειτούργημα τήν βιαφόροις καιροί; διαφδρως βιατεθείσας, πή μέν έξ . έπισχοπήν ταίς συνεχέσι κα! Αλλοχότοις αύταίς μετέέπισχοπών δηλαδή χα! τής ύποβεβηχυίας ϊέξεως ·ί; βάσεσιν, μηδ·μ(ε» τε έλχίζεσθαι τού λοιπού θεραπείαν ύπερχειμένας μητροπδλεις προβιβασθείσας, πή W καί χαί Ανάχλησιν τού χαχού- δπιρ μηχέτι στέγοντ»; τούμπαλιν. Μαρτύριον τού λόγου δέ α! έχπαλαι εις ■ »ηδέ δυνάμενοι ένεγχιίν οί είρημίνοι χριστιανοί, προαύτονομίαν τιμηθείσαι χα! προελθούσαι Αρχιεπίσκοποί σέπχσον τφ έλέει τή; έχχλησία;, δεόμενοι θερμώς συνοδικοί; διαγνώσεσιν, ώσπερ ή τών Ίβήρων χαί ή άπαλλάξαι εώτούς τή; τυραννικής τ^ίκης δουλείας τής Κύπρου χαέ δσεκ έσΰστερον μετά τήν Αλωσιν χαί χαί τών έξ αύτή; μυρίων έξερχομένων σκανδάλων τίν τού γένους' δουλικόν ζυγόν Ιπισχοπα! διατελοΟσαι χαί ταραχών, Απερ τούς πολλού; εί; Ανευλάβειαν Λνοδιχώς εις Αρχιεπισκοπές έτιμήθησαν καί Ανήχ- πεσείν ΑναγχΑζουσι ψυχιχώ; τε καί σωματικώς χινθησαν, Ας καθ' έχάστην χαταλέγειν έν τφ πειρδντι δυνεύειν τδ χέίριστον · π*σι δέ τούτοι; έκιθείναι παραιτούμεθα, τδ προσχορές τού λόγου έχχλίνοντες πέρας έν τφ προβιβάσαι τήν αύτήν έπισχοπήν εί; χαί περιττολογείν έν ού δέοντι ούχ Ανεχόμενοι· αύτα! Αρχιεπισκοπήν ύποχειμένην Αμέσως τφ πατριαρχιχφ γάρ καθ’ έαυτές μέχρι τούδε διασφζόμεναι διαπρύσιοι θρόνφ μόνμ. Ού ένεκα κοινώς χα! συνοδιχώ; αυνέστέ,χασι χήρυχες κα! σταντορίφ φθέγματι περιλαλούσι διασχεψάμενοι, χατά κοινήν Απόφασιν όλης τής Ιερές τδ μέ, χαινήν τινα χα! άσυνείθιστον, Αλλά άρχαίαν όμηγύρεε»; Ανετγχαίον έγνωμεν είναι Ανεώαβείν τούτη* καί είθισμένην Ανωθεν διατελέσαι έν τή τού Χριστού ύπδ τήν ήατριεφχιχήν προστασίαν χαί εις Αρχι­ ίχχλησίφ τήν έν τοίς Αρχιερατικοί; θρόνοι; τοιαύτην επισκοπήν εύλόγεες χαί δικαίως προβιβάσαι, πολλών προβίβασιν, καιρού χαλούντος, έπ' εύλόγοίς εάτίαες χαχών εάτίατν έχ μέσου ποιούμενοι, χα! μή πεψιδείν Αναγχαίως χαί νομίμως ένεργουμένην. τήν τών χριστιανών δέησεν χαί πεφεέχληων. Τούτου χάριν γράφσντ·; τή δυνάμει καί έξουσίμ’Εκ·ιδή τεχγμρούν χαΐ ή έν τή Πιλοώοννήο* *----- s 'm,-----xAms^UtUMeh.! Μί χΑκμ «Ο παναγόυ κα! παντουμγ^ χνούματος. Α 1039 ; ·. - ·■ . ” . . ■·.,' r" ■ · APPENDIX — CONSTANTINOPOLITANA 8TNODt’8, 1737 meds· ianuano' -^Αποφαινόμχ>α γνώμή 1080 κοινή συγχαταδέσει τ« χαί A ιερών μονβατηρίων χα! τών 'iv · Αρτοίς πραγμάτων συναινίσ» τών πάρί ήμΑ; ίιρωτάτων άρχκρέ·*· xal δπερτίμων, τΑν iv ' ΛγΙφ*· πνεύματι Αγαπήτών ήμών Αδ«λφώ’ν χα! συλλειτουργών, ΐνα ή μέν τ{ρ»ς ίκισχοπή Ωλένης Απδ. τού ν»ν χχί «i; tb έξής χαί *1» αιώνα τδν Απαντα ύπάρχη χχί λίγηται χχί παρδ πάντεεν γινώσχηται Αρχιεηισκοντή teO καθ' ήμΑς,πατριιφχιχοΟ ΑπόστολιχοΟ χαί οίχουμινιχού αδύτου θρόνου τής Απάντων χατά τούς. δτίους χαί !«ρούς κανόνας - τδν δ’ όψέχοτ» τολμήσοντα τήν συνοδικήν τούτην διάγνωσιν χαί τΑ iv αύτή πεπραγμένα ΑΗτήσαι χαί τήν Αρχι­ επισκοπήν τούτην διαταράξα:. χαί 4ήν Αξίαν Όύτή; χαταβιβάσα: ού μόνον άφανρισμίνον «ίναι Από όεού λίγοντε; Αποφαινόμεδα, όποιου δντα βαΑμού χαί τάξ«Λς, χατηραμένον τ« _χαί Ασυγχώρητον χαί -μ*τΑ . Κωνστμντινουπόλιως, Αμ«ταχλήτω; χαί Αμιταχινήτως θάνατον Αλυτον, Αλλά χα: τοίς πατριχαίς Αρα!; καί παραπολαύουσα τής τής Αρχ:«πισχοπής προεδρία; τιμής τφ" αίωνίφ ΑναΗματι χαΒυπτβάλλομεν - χαί τούτην τ» χαί χαταστάσεως, τδν δέ πριν ίπίτχοπβν αύτής, δ:Α παντός Αρχιεπισκοπήν μένειν' 1ντ«ζλόμ«)>α χα! *tèv ήδη μιτονομασΗντα παρ’ ήμΑν 8εοφιλίστ«ον πάντα; τού^ μ*τΑ τόν βηΙΗντα χύρ Ζαχαρίαν Αρχιχύρ Ζαχαρίαν, iv Αγίψ πνεύματι Αγαπητόν ήμΑν ,ιρατιύσσντφς iv .αύτή ύπδ τοΟ ,χατί καιρούς πατριΑ8«λφδν χαί συλλειτουργόν, Απδ τού νύν παραχελιυ- Αρχου χκροτονίίσ&α: χα! αρχιεπισκόπου;, «ίναι χατά όμεδα "χα! Αποφαινάμ«9α χαί «ίναι χα! όνομάζ«σΰαι τδ άνομη χα! τήν ίνίργιιαν, μηβίνδς Αμφισβητούντο; χα! παρά πάντων γινώσχεσ^αι άρχιιπισκ'.πόν. τοίς ή άντιλίγοντο; ή Αντιπράττοντο; iv ,ιάρ«: Αργία; χα! λοιποί; τΑν Αρχιεπιφχόπων συντασσόμενον χα! σ_>ν- Αλύτου Αφορισμού τού Απδ ΙΗού παντοχράτορο;. αριδμοόμενον, Αξιούσ^ι! τ« χα! Απόλαμβάνιιν τή; τών ■()ί><ν «Î; (νδιιςιν χα! παράστασιν τή; συντ«λ»σίΜ:σης άρχι«π:σκόπων πιμής χα! προ«δρία; χα! στάσιως, Β τούτη; Αρχιεπισκοπή; Ιγρίφη χα! τδ παρόν τή; συνο­ μνημονεύ«:ν όφείλοντα τού πατριαρχικού ονόματος έν δικής διαγνώσε·»; γράμμα, χαταστρωίΗν χα! iv τφ πάσαι; ταΐ; ίιραίς τελεταί; χαί μίνφ τφ οίχουμ«νιχφ :«ρφ χφδιχι τή; χαό' ημάς τού Χριστού μιγάλη; θρόνφ γινώσχοντα (αυτόν ύποχιίμτνον χαί πρδ; αύτδν έκκλησίας. τήν Αναφοράν έσχηχότα- δστι; ότρχίλα·- νουΙΗτ«Ιν χα! ,οψχζ'-ω, iv μην: 'χννουαρίφ. διδάσχειν τούς iv τζ Αρχιιπισκοπή αύτού τούτη t ό Ήρακλ·ίας Γεράσιμο;. χριστιανούς χα: πάντα τά Αρχιερατικά έχτ«λ«!ν μ«τά t ό Κυζίχου Αύξίντιο;._ χαί τή; τού άροϋ συνϋρόντυ έγχα&ιδρύσεω; ώς γνή­ ή ό Νικομήδεια; Χ«ραφ«:μ σιος Αρχ:«ρεύ; χα!, δ«σπότη; τής ίπαρχϊας τούτης, + ό Νίκαιας Καλλίνικο;, Αναγνώστα; σφραγ?ζ«ιν, διαχόνους χ«:ροτον«ίν χαί «ίς ή ό Χαλκηδόνος Νικόδημο;, τδ τών πρϊσβυτίρων αξίωμά προβιβάζτιν, μοναχού; τι τ ό Χηλυβρία; Μ οχ Αριο;. χαί μοναζούσας χ«:'ρ<:ν, πν«υματ:χούς πατέρας xaih-, ή ό ΙΙισσιδία; Κοσμά;. στΑν δ:' ο:χ«ίων ένταλτηρίων, ναούς χαδιιρούν έπ: ■ + ό Άγχιάλου Καλλίνιχο;. σταυροπήγιο:; Ιδιο:;. χαί πάντα τάλλα τΑ τοίς Αρχ:t 4 Χίου Δανιήλ. , «ρ«ύσιν Ανήχοντα άναντηρρήτως χαί Αν«μποδίστως ή ό Δέρκων Νικόδημος. έχτ«λ«ίν, δισπδζιιν τι χα! κυρι«ύ*ιν τής Αρχι«πισχοt ό Δρύστρας Κύριλλος. πής τούτη; χα! τών iv αύτή Αγίων έχχλησιών χαί SYNODUS DIOECESANA ^CREMONENSIS 1727 aprilis 28-.’10. Synodus dioecesana Cremonensis iu Italia, oele- < pridie kalend. maii. Benedicto XIII pontifice, sanc­ brata diebus 48, 38 et 3U mensis aprilia anni 1727, tissime ac foeliciter regnante, addita appendice sub Alexandro Litta, episcopo Cremonensi. constitutionum apostolicarum. decretoruin »ac. con­ Exstant constitutiones «ynodalps in opere eui gregat. A edictorum episcopalium, (iniignt.] (Nemonae, typis Petri Ricchini, 1798. titulus: Sanctiones editae ac promulgatae in Cremonensi In-4', 4 f. - 325 p., cum I magna figura. -dioecesana synodo, quam illustris», ao reverendis», (Milano, Ambrosiana). Pag. 121-302, appendix documentorum ad hanc d. d. Alexander Litta, Dei et sanctae aedis apostolicae gratia episcopus Cremonensi» et come», ac synodum attinentium. Pag. 296-9: „Vicariati della pontificii solii assistens, in sua cathedrali ecclesia diocesi di Cremona con i luoghi rispettivamente habuit anno Domini MDCCXXVII, IV, DI. ac asaegnati.'' CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1727 mense augusto. Compendiosam fifiei expositionem, quae supra ο a coi. 889 ad coi. 910 exhibetur, typis iam manda­ veram, cum amoenum ex Egypte nuntium accepi; inde enim ‘modestas aeque ac dootua vir, Evangelos Eld, saepe a me sollicitatus ut si quid in manu haberet quo synodus illa illustraretur, meoum com­ municare velit, tandem litteras misit humanitate plenas, quibus pergratum nobis est edoceri, supra diotam fidei confessionem cum grsece tum arabioe inde ab initio fuisse exaratam. Dum enim vir doctus, de quo supra, tabularium patriarehatus Melchitarum Alexandrian perlustraret, optima for­ tuna incidit in epistolam quaedam synodalSta ara­ bioe formis, ut aiunt, ecclesiasticis conscriptam, quae nihil aliud est quam mera translatio epistolae dog­ maticae a nobis editae. Codex quo continetur chartaceus est, 9 foBis constans 0,20X0,14 cent; 'a tergo legitur: d^aiod» CeMtantmopoMomi etitArete amo De»· ÎWT; in praevio foliolo, quo ' ligatur, arabicum exhibetur compendium monacho­ rum Baailianorum Sanctissimi Salvatoris. Optime servatus est, ai nonnullas partes excipias, tineis, mucore, fuligine peesumdataa. Cum synodalis haec epistola prorsus eadem sit ac illa, quam supra repraesentavimus, nihil nobis addendum superest. Hoc unum lectores monitos volumus, illam nimirum translationem non fe­ bruario, sed augusto menae editam fuisse, atque hisce episcoporum nominibus esae inatraetam. Palaius patriarcha Conetantinopolitanua, — 8ilveoter patriarcha Aatiocheau. — Chrysanthes patriarcha Hierosolymitanus, — Geraaimus Hera­ cleae, — Auxeqtiaa Cysici, — Seraphim Nico­ mediae, — Nicodemus Chalcedoaia, — Macarius Sly briae, — Gregorius Prusae, — Gabriel Chpalo(?X — Daniel Bakes (sic, —■ Chii T), — Paisius Didimotichi, — Nicodemus Dereonun. Supra col. 889 in titulo legendam: ispAv όρο» ta. JP Λ 1031 toss APPENDIX — CO^BTANTINOPOLITANA SYNODUS, 17-27 CQN8TANTIN0P0LITANA 8YN0ÏHJ8 - 1737. € . Quid «it ruuna«terium Deiparae in Fonte Anreo A ψβντο τδν δσιώτβτον έν ίιρομρνάχοι; χΐφ Διονύσιον, (τή; Χρυσό πηγής), iam «upra col. 931-932 dictum δρμώμινον έχ τής αυτής νήσου χαί ζήλον έγκάρδιον eat. Quia vero «igillium ibi memoratum huc uo- χαί πόθον διάπυρον Ιχοντα χαί «ύλάβ«ιαν «ίς τδ que ineditum iacet in codice τόύ Κριτίου,-ηο· «i t θίίόν, Αναλεψείν τήν βηθίίσαν έχκλησίαν tt χαί μοintegrum illud^typi· mandaverimut, lector ipte plut νήν, χαί μή μόνον τήν οΐχοδομήν- αύτή; έξαρτίσαι «u»vitati» accipiet. Ita porro iri codice Critiano> Αναάαινίσαί τε xal Αναχαλέσαι πρδς τδ «ίναιτήν • «e habet. >> ΑπαμαυρωΗίσαν καί σχεδόν Αφανισθιίσαν έχχ/νης Ανέγερσιν, Αλλά xal έπικοσμήσαι έχ τβν ένόντων xal , Σταυροπηγιακής Αξίας έχ νέου φιλοτιμία tl; τδ1 ___ ______ «ίς“ ιερών Ανδρών ένδιαίτημα χαί μοναΑποφιλέσβι έν τή έπαρχία Σίφνφ ' χατΑ τήν -νήσον Σίχινον χών ,£0.α?όν ’κατκγώγιον,' «·ς δόξαν χ«1 αίνον' θεού · ΑγορασΗν χαί Αν«γ«ρθέν μοναατήριον ύπδ^ τΛ έχ χβ! μοναδικού- δ xof έγέν«το, θ«οΰ συτής αύτή; νήσου τή; "* 'ίιρομονάχου Διονυσίου, * ' ' ί>«οτόκου νεργοΰντος- δ γάρ βηθιίς χύρ Διονύσιος ύπό ττ τής έπικιχλημένον Χρυσοπηγής. «■ -έμφυτου χαλοχάγαθία; χαί «ύλαβείας κινηθιίς χαί Η διΑ τή; παντοδυνάμου ισχύος τών ποικίλλων ταίς τών «ίρημένων χριστιανών παρακλήστσιν άνμ. ■ χαρισμάτων τού Αγίου πνιύματος έπιρρέουσα νπηγή πιισίΐτί;, ήγδρασ» τήν βη*ιίσαν έχκλησίαν tt χαί μο• τή τού *«ού έχκλησίφ χαί τής οικουμένη; τΑ πέρατα Βνήν πράσ«ι τιλιίφ παρΑ τού κληρονόμου τού βη*ένχαταρδιύουσα πάντων μέν οίδ« προνοτίσδαι χαί διά­ τος ποτέ ’Αναγνώστου Κοζαδινού μετά πάσης τής φοροι; Αντ'.λήψ«σιν Αντιλαμβάνισδαι πρδς ώφέλιιαν περιοχής αύτής, καθώς παριστησι χαί τδ έν χερσίν κοιί καταρτισμόν πού Απανταχού χριστωνύμου πληρώ­ αύτού τής Αγορά; χαύνης ένυπόγραφον Ααί έμμάρτυρον ματος- μάλλον δέ τών Αλλων'φροντίζιιν ιϊωδτν έπι- γράμμα- Αμα δέ τφ ΑγορΑσαι έπεμελήθη αύτής χατά μ«λ«ίάι; Αδιβχόποι; τής ■ τών Ιιρών σκηνωμάτων συ- τδ δυνατόν κοσμήσας χαί καλλώπισα; πολλοί; καί στάσιω; καί δτίων καταγωγίων βιλτιώσέως τι καί διαφόροις Αναθήμασι άνιγέρσισί τι χαί χοσμήμασι. αύξήσιως ^txa, χ·|ρα βοη*«ία; δρέγουσα τοί; έπι- ΜιτΑ δέ τδ Αγ-,ιίν «ι; πέρα; τήν οικοδομήν ΑπΑσης κουρίας διομένοις χαί Απαλλαγής πιριστάστων χα! τής βηθείση; σεβάσμιας μονής β τ« βηθ«ίς Διονύσιος διηνεκούς σωτηρίας- διδ χαί προνομίοι; κανονικοί; χαί οί χριστιανοί τή; διαληφθίίσης νήσου έγνωσαν παρά τών ιύσιβών βασιλέων δαψιλιυδιίσι τφ χα*' ωφέλιμον χαί μάλιστα Αναγχαίον είναι «ίς τήν σύήμά; Αποστολικφ χαί οΐχουμχνιχφ τούτφ Αρόνφ στασιν αύτής χαί διαμονήν τδ χχταχυρώσαι χαί σταυροπηγιακήν Αξίαν έγιιδωρ«ίο*αι φιλιί πολλοί; έμπ·βώσαι αύτήν διΑ τή; σταυροπηγιακή; Αξίας χαί àti τών έπιδιομένων αύτοίς διίων χαί σιβασμίων δυνΑμιως- καί δή φέροντες προσήνιγκαν αυτήν τφ ναών καί μοναστηρίων κατά πάσαν πόλιν καί χώραν χα*' ήμάς Αποστολικφ πατριαρχιχφ τι χα! οίκουκαί παροικίαν τών ύποκιιμίνων αύτφ, δι' ή; ύπδ τήν μενικφ τούτφ θρόνφ, διηθέντε; λίαν Αναδέξασθαι πατριαρχικήν πιριωπήν καί μέγαλιιότητα ταύτα *t- ήμάς τήν προσαγωγήν αύτών ταύτην χα! ύπό τήν μίνη, τών ένδοχομένων ^πάντων κινδύνων χα! έπη- περίθαλψιν χαί δεφένδευσ-.ν αύτήν θιίναι τής καθ' ptitbv Ανώτιρα τΑ (ιρΑ χαδίστησι καταγώγια, κα! βιΑ διά c ήμάς τού Χριστοί μεγάλης έχχλησίας χαί συγχατατής σταυροπηγιακής έλ<υ*»ρίας, έξαίριι τούτα πάν­ λέξαι τοίς λοιποί; πατριαρχικοί; σταυροπηγίοις, δπω; των τών διινών, χαί πρδς αύξησιν χωριίν παρέχιται διΑ τής πατριαρχικής προστασία; κα! άντιλήψεω; χ«ί βιλτίωσιν ή γάρ Από τής έλ«υ*»ρίας Avtatv Απαλλατττμένη τών χατά'καιρούς ένό«/_ομένων π·ριυπέρ τι Αλλο τήν έπίδοσιν τοίς τοιούτοις έπιμνη- στΑσχων, διαοφζηται παν-.δς Ανωτιρα κινδύνου χα! στιύιται ■ δι’ ήν οίτίαν ό χα*' ήμάς Αποστολιχδς θρό­ πΑση; βλάβης χα! έπηριία; ύπορτέρα. Τούτου χΑριν νος κατΑ τδ κανονικόν αύτού προνόμιον ού διαλιίπτι τήν αίτησιν αύτών ιύλογον όϊσαν χαί διχαίαν, πρδς τού διΑ παντδ; Αντιλαμβάν«σ*αι τών ύπ’ αύτδν Αγαδόν σχοπδν Αφορώσαν, «ύμίνώς Αγαν χαί προίιρών καταγωγίων καί Αφιιδώς χαρίζισθαι τήν σηνώ; ΑποδίξΑμίνοι, Ατι χρέος έχοντις Απαραίτητον σταυροπηγιακήν έλ«υθ«ρίαν τοίς προστρέχουσιν αύτφ Αντιλαμβάνχσϋαι τών ίίρών χα! σιπτών σχηνωμΑτων. πανταχόθ«ν χαί τήν τοιαύτηδ έξαιτουμένοις Αντίληψιν. γράφομίν χαί Αποφαιχμιδα συνοβιχώ; μηΑ τών π«ρί Έπ«ιδή τοιγαρούν προσικομίσθη ήμίν Αναφορά ήμά; κτλ. (να ή βηδιίσα ΕιρΑ καί σιβασμ,ία έχχλησία κοινή Από τής νήσου Σιχίνου τής Αγιωτάτης Αρχι­ το χαί μονή τή; ύπιραγίας ήμών ίΠογόχου, έπιεπισκοπής Σίφνου, χατησφαλισρένη ύπογραφαίς τών κιχλημένη τής Χρυσοπηγής χαί κ«ιμένη Κ<τή βη«χιίσι χριστιανών, ίιρωμένων καί λαϊκών, βια- ίΗίση νήσφ τή; Σιχίνου έξωΐΗν τής χώρας, μίτΑ λαμβάνουσα, ότι έν -.ή βηθιίση νήσφ έξωθχν τής χάσης τή; πχριοχή; χαί οικοδομής αύτής χαί μ«τά χώρας διατ«λ·ί ί«ρδν καί σιβάσμιον μοναστήριον τιμώ­ πάντων τών χτημάτων χαί άφι«ρωμά:ον αύτής κινη­ μενον έπ' δνόματι τή; ύπ«ραγ(ας δ«σποίνης ήμών τών τι χα! , Ακινήτων, όσα τ< νΟν έχ«ι χα! ίσα · · - μιθύστιρον, “· . Αιοτόχου, έποκκλημένον δέ τής Χρυσοπηγής, ούτινος έπαυξηνθώσι χαί προσγίνωνται αύτή Ηού συνίργούντος, Ακδ τού νύν χα! ιίς τδ έξής μέχρι τήν οικοδομήν ήρξατο μέν χαί έπιβάλιτο totftytu πρό χρόνων ήδ« που πκντήχοντα If ποτέ 'Αναγνώστης παντός ύπάρχή καί λέγηται κα! παρΑ πΑντων γινώτούπίκλην Κοζαδινός, ούκ Ιφθασι μέντοι «ίς ' τέλος σχηται πατριαρχική σταυροπηγιακή, έλιύΑιρος, Ασύ­ άγαγιίν, Αλλά μόνον τόν έν αύτφ’ναδν οίκοβομήσαι δοτος, Ακαταπάτητος καί Ανωτέρά πάσης καί παν- . χαί μόρο; τού τοίχου π«ρ< βαλλόμενο; προκαταλ*ιφθ«ίς, τοίας δουλαγωγίας χα! παντός βάρους χα! Απαιτήδυστυχίφ καί ένβιίφ τών Ανβγχαίων δαπεττημάτων οιως Απηλλαγμένη, μηδίνί τινι Αλλφ δποχιιμένη tl μή ουσχεθείς, τελβυταίον μ«τέστη τβν τήδα, χεετελιπών μδνφ τφ, πατριαρχική καί οίχουμανικφ τούτφ δρόνφ ήμιτ«λές τό AeAptotov τοΟτο Ιργον τ» καί έγχ«ίρημα· καί &π’ αύτοΟ Αμέσως διιξαγωμένη, διοικδυμένη το ούτινος μ«τΑ τήν Αποβίωσιν ciM τίνος τβν κληρο­ χαί διαχυβαρνωμένη, προνοουμένη tt καί ποριδαλπονόμων Ικτίνου ικανού Αναφανέντος xal γενομένου μένη, μνημονουομίνου έν αύτή Ατννάως τού πατρι«ίς Αποπλήρ««σιν καί Απεφτισμδν τής βηθ«(βης οέκο- Αρχου έν πάσβις τοίς Itpat; τιλιταίς καί Ακολουδομής, έμτιντν έχτοτι μέχρι τού νύν ή ÿqOtfoa EtpA ήΤαις, μηδανί μηδέν όφιίλουσα παρέχοιν κατ’ έτος μονή τηνάλλως φιρομένη, Ανεπίσκ«πτός τ» xal Απρο­ μί«ν όκάν κηρίου «ίς σημϋαν ύποταγής καί γνω- νόητος, χ«1 κατά μικρόν tic φθοράν όπορρίουοβ χβί κινδυνεύουσβ Ακοβ«λ«ίν xal φθάσ«»<ν xav* μέρος χφοοπείρξβι AvAftpotv- τετνύν δέ ot τής Ρηδίίσης . μιαρόν τής σταυροπηγιακής αύτής έμπιδώοιως χατΑ τήν τάξιν τβν σταυροπηγίων, χαί μηΜς ποτ« Αδτιαν Ifa, fîftt * χατΑ τόπον Αρχιιριδς ή Αλλος τις, τδ ίφΑΜβ neweiH*·* ·Μί “·* > -wr-^ψ—-r,.,.,,,, ι, '·■ N * 1033 ‘ μ ιφ—»;~-νττ7Ρ’ΐτ—-w ·> r—* *’ γ ‘ ' '' ■ T . . · APPENMX,— έ'ΟΝβΤΑΝΤΙΝΟΡΟΙ,ΙΤΑΝΑ SYNODVS. ΠΛ t " ”T"T- * 103+ . δόσιν άπαιτείν παρ^/^ίότών πολλήν ή όλίγην, ή τών .τδν χοινώς ΑναφανίνταΑξίον, χχί τούτον ΑποκαθιστΑν πραγμάτων xsd χτημάτων xai προσόδων αύτής τελείως ήγούμενον δ; δ' iv δψέποτε' φανή βιασείσαι, βουλόάπτισθαι, Αλλά βιαμένιιν άχαταπάτητον χαί Αδούλω- μενος τήν σταυροπηγιακήν ταύτην αξίαν'τού μοναστή·, . τον χαί παντελώς Ασύδοτον Αλλά χαί οί ένασχούμενώ ρίου τούτου, χαί βλάψη κατά τι καί ζημιώση αύτήν, αύτφ πατέρες δφείλουσι διάγιιν χαί πολιτεύεσθαι ό τοιούτος, όποιας V< είη τάξεως χαί όποιου βαθμού, εύτάχτως χαί σωφρόνω; χατά τδ έηάγγιλμα τοί μονα­ άφωρισμένος ιίη παρά τή; Αγία; χαί δμοουσίου χαί δικού βίου, ύπδ μηδενδς ένοχλούμενο: ή (πηρεαζόμε- ζωοποιού χαί Αδιαιρέτου Τριάβος, τού ένδς τή φύσέι χρι,' Αλλά φροντίζοχτε; τή; αύξήτεω; χαί βελτιώσεω; μόνου θεού, χαί κατηραμένος χαί Ασυγχώρητο; χαί τής βηθείσης μονή;’ Αλλά χαί Αν χρεία.γένηται παρ' Αλυτο; μετά θάνατον χαί τοί; πατρικοί; χαί συνοδι­ αύτοί; χειροτονία;^ έχωσιν Αδειαν προσχαλείν 3ν άν κά!; Αραί; χαί ,τφ αίωνίμ Αναθέματι ύπόδ'.κι^ χαί έθέλωσιν έκ τών πλησιόχωρων Αρ'χιερέων χαί ixtUt» ένοχος τού Χυρδς τή; γιέννης- ,δθεν «ί; Ινδιιξιν τάς χειροτονίας αυτών μιτά πάσης τή; κανονική; άπελύθη χαί τδ παρδν ήμέτερον πατριαρχικόν συνοδι­ παρατηρήσεως ■ Αλλά χαί iv στερήσει ήγουμένου γενό- κόν σιγιλλιώδε; έν μεμβράναις γράμμα, χαί έπεδόθη μινοι έχωσιν έχλέγεσθαι Ινα έκ τή; συνοδίας αύτών τφ βηθέντ: μοναστήρι φ τή; Χρυσοπηγής. . ,αψχζ*. C0N8TANTIN0P0LITANA SYNODUS 1727 Sententiam a sacra synodo latam ad dirimendam Β χαί Νιάτα, έπί συμφωνία χαί ύποσχέσει έγγράφφ τού eam quae inter episcopum Heli et metropolitam ίχι.ν. χαί βαστάζει» αύτά ένέχυρα μέχρι τού πληρωMonembasiae in Peloponneso nata erat de i ure θήναι τδ χρέος αύτού,' χαί μιτά τήν Αποπλήρωσιν qoorundam praediorum controversiam supra qui­ τού χρέους είναι χαί μίνειν αύθι; τά ιίρημίνα τέσ-’ dem pauci· metnoravimua, ut coi. 931 videre eat. σαρα χωρία ύπδ τήν έξουσίαν χαί διοίχησιν τού Quae cum ratis curiosa videatur ac prorsus inedita βηθεντο; θεοφιλεστάτου έπισχόπου Έλους- ήντ-.να in tabulario patriarchico delitescat, eam iucundi in συμφωνίαν χαί ύπόσχεσιν παρίστησι χαί τδ έν χερσί lucem proferimus, prout habetur in codice τού Κριτίου. τού βηθέντο; έπισχόπου Έλους ση>ζόμενον γράμμα τού είρημένου Μονεμβασία; χύρ Γερασίμου, όπερ χα! Ένοριαχά χωρία τή; έν ΙΙελοποννήσφ ένεφανίσθη ήδη τή ήμών μετριότητ: χαί τή π«ρί έπισχοπής Έλους ένεχυριασθέντα. πρδς ήμάς ιερά τών Αρχιερέων συνόδφ. Κατά γούν τήν χαιρδν διά χρέος πρδς τδν μητροπολίτην συμφωνίαν ταύτη» χαί ό βηθείς έπίσχοπο; Έλους Μονεμβασία;, ε!τα μετά τήν πληρωμήν τού πληρώσα; τδ πρδ; τδν βηθέντα χύρ Γεράσιμον χρέος χρέους Αν αχαλεσθέντα ιί; τήν έπισκοπήν αύτού χαί έςοφλήσα; έλαβε ν si; χιίρα; αύτού χαί τδ ώς ένοριαχά αύτής. ρηΜν συμφωνητικό» γράμμα, έτι δέ έλαρ«ν αύύ·.; «ίς f Χρεών dsl δήπουθεν φυλάττεσθαι τδ δίκαιον τήν έξουσίαν αύτού χαί τά βηΜντά τέσσαρα χωρία άμετάθετον ού μόνον έπί τών έγχοσμίων χαί πολιτι­ ' ώ; δντα ένοριαχά χαί ύποχίίμινά έξ Αρχή; τή έπικών πραγμάτων, Αλλά πολλφ δήπουθεν έπί τών έχ- σχοπή αύτού ταύτη χαί ήλίυΙΗρωσιν αύτά άπδ τή; χλησιαστιχών ύπο>έσ«ων έπαρχιών τ« χα! μητρσ- ένοχή; τού χρέους χαϊ τού «Ιναι έ,νίχυρα. Αλλά ταπόλ<(ον ταύτη το: χαί έχάστη τών έπαρχιών όρια νύν παραγινόμινος «ίς τά αύτό:ι ό ήδη πητροπολίτης δίδοται άνωίΗν, έν οίς μίντιν Ανάγκη τδν έν αύτοί; Μονιμβασίας χύρ Γβηγδριο;, ούχ οίδαμιν όπως χινηπροϊστάμενον χαί αρχ«ίσ3αι χα! ίφησυχάζιιν, (ϊτι 3ιίς, έπ! προφάαιι δή&ιν τού όοΦήναί ποτι ένέχύρα μητροπολίτη; «ίη ι!τ< έπίσχοπο;, χα! μή ύπ«ρδριον τά «ιρήμένα χωρία τφ πρδ αύτού Μο/ιμμασία; χύρ τέίν<ιν τδν πόδα, ούδέ ύπέρ τά έσχαμμένα, τδ τού Γιρασίμφ, βούλιται χαί αύτδ; χατιξουσ-.άσα: τών «ίρηλόγου, πηδάν- οί γάρ ίΗίοι χαί itpo! κανόνι; τών μένων χωρίων Αδίχω; χαί παραλόγω; χαί άποσπάσαι άγιων Αποστόλων ούδόλως έπιτρέπουσι τοίς τών έχ­ αύτά άπδ τής έπισχοπή; χαί ύποτάξαι τή tαυτού χλησιών προστάται; έπιπηδάν χαί έπ(μβαίν<ιν-όρίοις μητροπόλιι χαί λαμβάνιιν τάς ζητιία; αύτών χαί άλλοτ^ίοις, Αλλ' έχαστον πράττιιν Χ<λ<ύθυσιν όσα τή βοήίΗιαν φλωρία πιντήχοντα χαί χατ έ:ο; Ανά αύτού παροιχίφ έπιβάλλιι χαί τα!; ύπ' αύτήν χώρα-.;· τριάκοντα, έχτδ; δέ τούτων ζητιί χα; δύο έλήσια άλλ" ούδέ τφ μητροπολίτη συγχωρούσι χατ«π<μβαίνιιν τών αύτών τισσάρων χωρίων. Καί αύτά μίν πιρ ιίχιν τών χωρίων χαί τών ορίων τού ίδιου έπισχόπου (τούτο ή κοινή Αναφορά τών χριστιανών τούτοι; δέ συμγάρ συγχύσιιος μ«γάλη; χαί ταραχής πρόξινον), Αλλ' φώνως καί δ βη»ιί; έπίσχοπο; Έϋ.ου; παρών χαί έάν τά πράγματα «ίς τήν άρχαίαν αύτών τάξιν τι παραστάς έπί συνόδου έχίνησιν Αγωγήν προσχλαιόκαί χατάστασιν, έν ή έτάχίάησαν χαί διωρίσύησαν μινο; μιγάλως χαί έχτραγφδών άΙάλίως τά κατ' αύτδν άνωίΗν, χαί μένιιν αύτού; έσω τών ιδίων όρίων χαί τήν γινομένην «ίς αύτδν φανιράν αδικίαν. (>ύ ασφαλώς χα! Αμιταχινήτως- μ ή μ< ταίρι γάρ, φησίν, (ν«χα κοινώς χαί συνοδιχώς συνδιασχιψχμινοι, ούχ όρια αιώνια, ά έίάιντο οί πατίρις σου χαί^άνιχτδν ήγησάμιΟα παριδιίν αΐιχο-υμίνην τήν αύτού έκαστο; έν φ έχλήίΐη, έν τούτφ, φησί, χαι ΙΗοφιλίαν, Αλλά προνοίαις δλαις δι!ν έγνωμιν Απο- έχαίνφ Αντί τοΟ χρέους τούτου τέασαρα χωρία η* χαταστήσαι τδ δίκαιον εί; τδν τόπον αύτού νόμιμη· χαί έκπλησιαστιχή χρίσει χαί άποφάσε*.. Καί δή γράφοντες άποφαινόμεθα συνοδιχώς μιτά τών περί ήμάς ίερωτάτων μητροπολιτών, ϊνα τά διαληφθέντα τέσσαρα χωρία Μπιζάνι, Απίδια, Γούβα-.ς χα! Νιάτα, καθώς Ανωθεν κα! έξ Αρχής χαί υπο­ κείμενα διετέλεσάύ τής έπισχοπής Έλους, δεσποζόμενα χαί έξουσιαζόμενα ύπ' αύτής, καθώς Από τε τής ποινή; Αναφοράς τών χριστιανών χαί Από τού συμφωνητιχοβ γράμματο; τού χύρ Γερασίμου έγνωμεν χαί έπιστώθίημεν χεΰώς, ύπάρχωσι πάλι» ένοριαχά χα! ύποχείμενα τής αύτή; έπισχοπής, δεσποζόμενα χαί έξουσιαζόμενα χαί έπισχεπτόμενα, χαρπούμενά τε χα! Απολαμβανόμενα Απδ τού ήδη θΙοφιλεστΑτου έπισχόπου Έλονς χύρ 'Ιωακείμ - Αεί τοΟ μετ' αύτδν διαδεξομέναυ τήν έχισποπήν τεώτην- xsü μηδείς τών έπισχοπής αότιΑ, frtvA «έ« Mm&tw, 'ΛΪχΜλ, Γούβας Απάντων, ούτε δ μητροπολίτης Μονιμβασίας, ούτ* μ < ν έ τ ω. Έπιιδή τοιγαρούν χαί τανύν έλθών «ίς τά ώδα. σωματιχώς ό θεοφιλέστατος Έλους έν Ατγίιρ πνεύματι αγαπητό; ήμών Αδελφός χαί συλλειτουργός χύρ Ιωακείμ Αναφοράν προσεχόμιαε χαί ένεφάνισε τή ήμών μετριότητι συνοδιχώς Χροχαθημένη, στελλομένην μέν Απδ τής έπισχοπής αύτού Λύτης, χατησφαλισμένην δέ ύπογραφαίς χαί μαρτύρίαις τού τι θεοφιλεστάτου έπισχόπου Βρεσθένής χαί τών λοιπών χριστιανών Ιερωμένων χαί λαϊκών τή; τ« βηθείση; έπισχοπής καί τού Μιστρών, διαλαμβάνουααν χαί περιέχουσαν, δτι πρδ χρόνων ήδη τινών ό βηθείς θεοφιλέστατος έπίσχοχος Έλους χύρ Ιωακείμ χρεω­ στών ποσότητά τινα Ασπρων τφ χροχρηματίσαντι μητροπολίτη Μονιμβασίας xùjp Γιρεΰίμφ, έδιαχαν * U»35 APPENDIX — CON8TANTINOPOLITANA 8YNODU8, 1?» Αλλος τι; τδ παράπαη», (ορώμβνος ή λαΑ0ς, ίχΐ τινά μοτοχήν τού λοιπού ή έξούσίαν Αν ntoti ttii χωfioii, ή τολμήση Ανοχλήσπι καί itngtâei Λ eMitw τδν βηΗντα έπέσχοπον Έλους χύρ Ίωι«χ«ίμ οίφδήτ.νι τρόκφ, ή πολλή ή δλίγη άπαιτήΐΜΐ, ή Απ' Ανδματί ζηττ.ών ή βοηδοιών ή έτησ.’ων διχαΜμάτων Uudm τινά mî βλάβην x>! ζημίαν αύτφ πρόστριψη, άλλ’ «Ιναι xsl μένκν «ίς τά έξής Meftdpm πάντη καί Αναπόσπαστα ti Χ*>ρΙ· αύτά Απδ τής βηδβίση; έπισχοπής, Αν*πηρέαστα μ! άχαταπΑτητα χαί Αδουλαγώγητα Kepi παντδ; προσώπου, τής παραλόγου χαί Αδίχου προφίσ«ως τού ήβη ι«ρ«·τΑτου μητροπολίτου Μονιμβασίας χΰρ. Γρηγορίου Ασυστάτου σύση; χαί μηβ«μίαν έχούσης ίσχύν- «ί γάρ χαί Αδοτο έκιίνα ένέχυρα «ίς τδν χΰρ Γιράσιμον ό β’,ύοίς χύρ Ιωαχιίμ διά τό χρέος αύτού, ιΑλλ’ ούν χατά τήν συμφωνίαν τού βοΗντος ύπδ τού χΰρ Γιρασίμαυ γράμματος μ«Α τήν άποπλήρβσιν τού χρέους πιριήλύον αύίΡ.ς «ίς τήν έξουσίαν χαί διοίχησιν τού αύτού χΰρ Τωαχιίμ, χαί ούδ«ί; Αλλος τού λοιπού δυνατοί Ιχ«ιν μοτοχήν τινα *ί; αότά. "Ο; δ’ Αν δψέποη τολμήσιι έναντιωφήναι χαί άνττιπίίν τή παρούσή έχχλησιαστιχή χαί συνο­ δική ήμών χρ:σ«ι χαί Αποφάσ»ι, χαί ίΗλήαιι έφοίαδήτινι προφάσίι χαί ματαιολογίφ άρπάσαι λήστρι- 1036 χώς χαί (kaba; τά «ίρημάνπ τέσσερα χωρία - χαί ίβιοποιηΑήναι αύτά βίφβήτινι τρδπφ, ΑχοάπΑσαά τα «ύτά χαί Αποξονέέσαι Απδ τής έκισποπής Έλους, ή ένόχλησίν τινα χαί βιαίαν Αηάτηοιν έπ«γαγ«ίν τφ βηΗντι δ«οφιλ·στάτφ έκισκόπφ χΰρ Ίχαχαίμ, ά τοιοΟτος, τού ίορατιχοΟ μέν καί Αρχωρατιχού Αν κατα­ λόγου, Αργής lam πάση; ί«ροκραξίας χαί Αρχιερατικής ένεργτία; χαί τΑξβος καί Ιστορημένος χαντδς έχκληαιαστιχ-.Ο «ίσοδήματος, χαρ* ούβινδς σιιμφοροΰμ«νο; ή συλλειτουργούμ*νος, ή ώς tapai»; ή Αρχιαραύς τιμώ­ μενος ή τήν χαίρα Ασπαζδμενος, ή «ίσόδημχ έκχλησιαστιχδν πολύ ή όλίγον λαμβάνων, λαιχδς δέ, Αφωρισμένος Απδ Φεοβ παντοκράτορα; χαί χατηραμένο; χα! Ασυγχώρητος χαί μοτά βάνατον Αλυτο; χαί πάσαις ταίς πατρικοί; Μί συνοδικοί; Αραί; χαί τφ. αίωνίψ Αναδέμοτι ΰπδδιχος. ’Ofrrv «ίς ένδειξιν τοΟ (Ναι χαί ;ιέν«ιν τά εΐρημένα τέσσαρα χωρία έάοριαχά χα! ύποχιίμενα τής έπισκοπής Έλους Αναφαίρετα χαί Αναπδσπατα «ίς αιώνα τδν Απαντα, έγέν«το* χαί τύ παρδν ήμέταρον πατριαρχιχδν συνοδιxiv 1χ:β«βα»»τήριον γράμμα χαί 1δδ<>η τφ δ·.χ· ληφ,Ηντι ΑιοφιλιστΑτφ έπισχότιβι Έλους χαί συναδέλφφ ήμών κϋρ Ί·αχ«!μ. Έν Ιτ«ι σωτηρίφ ,αψχξ'-φ. ( ONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1728 mense innnerio. Sarrae aynodi aigillium ' anno 17'28, menae άγιου ένδοξου Άνδρέου Αποστόλου χα! πρωτοκλήτου, lanuario, monaatcrio «ancti Andreae ad promonto- τού χ«ίμ«νου έν τή>νήσφ άντιχρΰ τού Νιχητιάτου, riutn Acritae datum typia nondum erae cuaum, χαί τής ϋκ«ραγίας δ«σκοίνη; ήμών όιοτόχου τού έν norunt omne· quotquot ea legerunt quae «upta τφ Άκρίτφ, έξ Αρχής χα! Αν«3«ν πατριαρχικά σταυρο­ coi. 933-934 breviter acri|>«imu«. Cum vero reram πήγια οντα χαί τή χαύ' ήμά; τού ΧριστςΟ μ«γάλη indicii· abundet «ynodali» illa «ententia, eam pla­ έπχλησίφ ύποχ«ίμ«να, Απ«σπάσ3ησαν μέν, ούχ οΐδαμ«ν cuit integram exhiftere ex ipao prototype quod δπως, Από τής έξουσίχ; χαί υποταγής αυτής χαί Conatantinopoli in muaaeo Inatituti Arehaeologici χατ«δουλώ3ησαν πρύς καιρόν χαχώ, χαί παραλόγως Kusaici religiose naaervatur. Ita porro «e habet: c ύπδ τών κατά Μίρού; μητροπολιτών Χαλκηδό νος, ήλαυιΗρώδησαν δέ μ«τά ταΟτα χα! «ις τήν προτέραν f ilataio; ίλέφ 3«o0 Αρχιιχίσχοπο; Κννσταντινου- έλίυΙΗρίαν μετήλώον έπί τού μακαρίτου πατριάρχου ηόλ<ως νέα; Ρώμης χαί οίχουμινιχδ; πατριάρχης. χύρ ΤιμοΗου διά γράμματος αυτού ’ πατριαρχικού t Τής συστάσ»«ας χα! διαμονή; τών ΑπαντανοΟ συνοδικού- ήντινα σταυροπηγιακήν Αξίαν κα! έλ«υάγιων έχχλησιών. «ΰαγών τ« olxuv χαί στπτών ώ«ρ!αν, βιβαιιαβνίσαν τό πρώτον, ώς «ίρηται, ύπό τού μοναστηριού πρόνοιαν ποιουμένη ή κα3' ήμάς Αγία βιαληφώέντο; π-up Τιμοώέου, έπιβ*βαί<υσαν έπομέν»; τού Χριστού μιγΑλη έχχλησια, où διαλιίπχ» κώποτ» καί έπ«χύρωσ«ν οί «ίρημένοι Αοίδιμοι πατριάρχαι, δ τρόποι; διαφόροι; τούτιον άντιλαμ£Αν«σ>αι. Ταύτη τχ κυρ Κύριλλος χαί δ κυρ ΆνΧ-.μος, παδώς παρίστατοι χαί 'τΑ προσχομιζόμανα αυτή παλαιγανή χαί ται Απδ τών αφζομέν««ν αύτών παλαιών γραμμάτων ‘r Αρχαία πατριαρχιχΑ συνοδικά γράμματα, βσα ία' Αλλά μ«τά ταύτα ταίς τού xaupoO Ανωμαλίαις χαί •ύλόγοι; αίτιοι; ϋπδ τών πάλαι Αοιβίμαν πατριαρχών π«ριστάα«σ·. χαί τή τού ήμττέρου γένους βυστυχίφ κατά καιρούς έςιδόίΡησαν, τοί; σεπτοί; τούτοι; καί ύιήλχιφΗντα τά δύο τούτα !«ρά μοναστήρια χωρίς «ύαγέσιν οίκοι; σταυροπηγιακήν φιλοτιμίαν χαί Αξίαν τής προσηκοόσης προνοέας χαί έπιμαλαίας χαί σχιδδν τούτοι; έπιβραβίύοντα καί Ϊιλ τή; τοιαύτης έλ«υ*«ρίας έρημωΗντα βιά τδ μή σφζισώα: τούς Αξίως αύτών βαβαίαν τήν ρύστασιν αάτοίς παραχόμανα, δίά τιμή; προστατ*ύοντας, Ιφόασαν αύώις «ίς δουλ*ίαν χατ«ταοτα Αγουσα, ού παραιαίται AvaveoOv xad έπι- ναχΑήνκ χαί ημταχυρι«υύήν«ι βιαίια; ύπδ τών έπιβαβαιοΟν αώτά διά νκατέριαν «ai ματαγανοστίρααν γανομένων κατά χαφούς μητροπολιτών- έξ άν δύο γραμμάτοτν, λτο τής τοιαύτης AvavoAmaa; πάλιν D μοννϊστηρίβν τού Mi, ήτοι τού τής ύπ«ραγίας ζιοίαν Aaiup παρ<χομένη; αύτοίς καί τής μνήμης δασπο'νης ήμών ώοστδΜυ τδύ έν τφ Άχρίτφ, τανύν τών Αν3ρώπ«·ν Απορρυήναη ούκ Μσης τήν φιλστιμη- έλέαι καί χΑριτι τού φιλαγάΦου *«οθ διά τής καλής θτίσαν αύτοίς έκ τοΟ παλαιΜ σταυροπηγιακήν Αξίαν. προστασίας έχιστασίος το καί Απιμολοίας τών «ύσ«*Ο3αν καί ή μττριότης ήμών *οέφ Ιλέκ τήν προστα­ βών χριστιανών τού «ύλογημένου βουφατέου τών σίαν χληρασαμένη τών Απανταχού Αγίπν έχχλησιών γουναράβιαν άναχαινΜΗντος καί ΑνφχοβαμηΗντο; τών ύποχχιμένών τφ οίχουμανάφ καί πατριαρχιχφ Αχ βάδρ«>ν χαέ δαμΛίών διά πολλών πόνων καί αυτής Αρόνφ χαί τήν σύστασιν αύτών ππρί πάλλοο μόχδων χαί βαπανημάτων ούχ άλίγων, κοσμηδέντος ποιουμένη, τά έμφανιζύμ«να αύτή τής σταυροπηγιακής το κατά τδ πρέπον παί κλουτισδέντος Αφωρώμωχ φιλοτιμίας Αρχαία τών ^Αριδίμαν χατρ<αρχών γράμ­ καί χράγμασι χαί χτήμασιν Απδ τής τών χριστιαηών ματα AvavtoOv αΑώις καί baftfeunv ota Απαναίνο- έλαημοσύνης, οί συνασχούμ«νο< ήδη Αν αύτφ δσιώταται καί 3tA μίταγτναστέραν αύτής γραμμάτατν πατοχυρούν έπκίνα «ίς μόνιμον καί βιηναχή τήν Ασφάλαιαν. Έπ«ι8ή τιχγαρούν χαί τανΟν προίΜχομίσΑηβαη» καί ' ένιφανίσώησαν ήμίν Αρχαία πατριαρχικά σννοώχά σιγιλλιώδη Αν μαμβράναις γράμματα τών πάλαι <μΝμιαν πφτριαμχών, τοΟ το πάρ Κυρίλλου καί τοώ *&Ρ 10S7 APPENDIX — CONSTANTINOPOLITANA 8YNODU8, lî» meaoe ioauane ΙΟΜ πατέρο; 4μβ6 μετά τΑν ΧΡίυφω» έπιτρόπων τοβ ‘ ^ηΑέντο; ευλογημένου ^ουφετίου τΑν γουνφράβων προσελΑόντε; τή ήμΑν μετριότητι xal τή ««pl αώτήν ίηρφ τΑν άρχιαρόων συνόβφ χα! βείξαντε; τά ^ηΑέντα πολικά πατριαρχικά συνοδικά σιγιλλιώδη γράμματα, ήξίναη χα! έδεήΑησαν ίπιβεββιωίΐήνα·. καί άνεηεω-, Αήναι αύτά xap' ήμΑν χαί τήν άρχβίαν στεωρο- «alfa); Χβλχηδόνο; xal euvtfaXfOC ήμΑν χύρ Ntaô> βημο; oOto al μ«τ' βύτδν χρηματίβχντχ; χβτά χβιραύ; μητροχοχίτβχ Χβλχηδόν·;. χβηίΗμββένβιν «Μν ή ένοχλ«Τν xal έπηρβάζκν ήού; tv «δτοέ; ένααχουμένου; xavipa; xal δόσιν dbcanatv xap' βύτΑν πολλήν ή άι,γιαχήν άξιπν προσχυρφδήναι αύτφ τε τφ άναχκνισΑέντι ίερί» μοναστηρίφ τοΟ Ακρίτα xsd τφ λοιπφ TOO άγιου άποστόλου Ανδρέου TOO πρωτοκλή­ του συνφδά1) xal αυμφώνω; TOI; προρρηδείσι πατρι­ αρχικό!; καλαιγενέσι γράμμχσι xal έλευΑερΑσαι αύτά άμφότερα τή; παρβλόγω; έπενεχίΗίση; αύτοί; 8ουÀtlef δι' έρημίαν. ώ; ειρηται, τ&ν χαλΑ; xal άξίε»; προστατευόντων. -'Ον τήν δέησιν xal ά{ί«ισιν εύλογον xal διχαίβν χα! Αεάρεστον ούσαν «ύμενΑ; άποδεξάμενοι, άτι περί πολλοΟ ποιούμενοι τήν σύσταΛν xal μονήν τών Ιερών xal σεβασμίων μοναστηρίων xal άγιων ίχκληοιών, γράφοντε; διά TOO «βρόντο; άποφαινόμεΑα συνοδιχώ; μετά τΑν περί ήμά; ίερεετάτοιν άρχιερέων xal ύπερΟίμων, τΑν Ιν άγίφ πνεύμεπι Αγαπητών ήμΑν άδελφΑν xal συλλειτουργΑν, tva τΑν διαληφδέντων πατριαρχιχΑν συνοδικών γρεηιμάτων έχίντων τδ χΟρο; xal τήν ίσχύν χαί τήν άσφείλειαν βιηνεχή xal άμετάΑετον, τί είρημένα δύο ίερά xal σεβάσμια μοναστήρια τά χατά τήν έπαρχίαν Χαλχηδόνο; ευρισκόμενες τό to ήδη άναχβινισΑέν τή; ύπεραγία; ήμΑν Αεοτόχου TOO έν τφ Αχρίτφ xal τδ τοΟ άγίου ένδόξου Αποστόλου Άνδρέου τοΟ πρωτοκλήτου, τδ Ιν τή νήσφ TOO άντιχρϋ Νιπητιάτου, μετά πάντων τών χτημάτων χαί πραγμάτων χαί εισοδημάτων xal άφιιρωμάτων αύτΑν κινητών to xal Ακινήτων, ύπάρχεεσι xal λέγωντεη χαί διαμένωσιν άπδ τοΟ νΟν xal εί; τδν έξή; άπαντα χρόνον, χαδώ; έχ τοΟ παλαιοΟ διετέλισαν, πετφιαρχιχά σταυροπηγιακά έλεύΑερα πάντη, άχαταπάτητα, Ανε­ νόχλητες Ασύδοτα χαί ανεπηρέαστα παρά καντδ; ( προσώπου ιερωμένου χαί λαϊκού xal μόνφ τφ χα»’ ήμά; πφτριαρχιχψ οίχουμεχχφ Αρόνφ ύποχείμενα χαί ύπ’ αύτοΟ, προσταπευόμενα, δεσετοζόμενά to χαί &ωχόύμενα χα! διαχυβερνώμενες Αναχρινόμενά to χαί εξεταζόμενα, μνημονευςμένου έν αυτοί; άεννάω; TOO ήμετέρου πατριαρχικού χα! χανον.χοΟ όνόμβτο;, χαί μηδεί; ποτέ άδειαν Ιχη, ούτε ό νΟν ιερώτατο; μητρο- xal έξίτάζκν «ύτούΑ ή «ίοάγκν Χαί έξάγκν ήγονμένου; χα! έτέρου; άχοχβδτστβν, ή χιιροτονία; χαέ άρχ(«ρατιχόν τι λειτούργημα διβπράττ«ιν έν βύτοΤ; έν fitpci άργία; τή; άρχιιρωσύνη; βύτΑν χΚ! άφοριομοΟ άλύτου τοΟ άπδ ΙΗοΟ παντοχρ^κρο;- οίϊέ ουνααχούμίνοι έν αύτοέ; πατέρα; όφτίλωσι βιάγκν χαί πολιαύεοφαι οιμνΑ; χαί «ύτάχτω; χβτά τού; δροο; τοΟ μοναδιχοΟ ^'ου xal φροντίζκν τή; βύξήοιω; χα! β(λτιώοτω; τΑν ^ηΗντων μοναστηρίων xal μηδένι μηδέν παρέχιιν ôàotoXA; μέχρι χαί όβαλοΟ d μή μόνον τή χαδ* ήμά; τοΟ ΧριστοΟ μαγάλη έχχλησία τά δια· ; «ταγμένα δύο χοιλά τόο έρεβίν^ου χατ' έτο; xal μηδέν άλλο πλέον άλλά xal ήν ποα χρ<ία χνροτονΐα; αύτοί; γένηται, άναφέρειν πρδ; τήν χα»' ήμΑ; τοΟ ΧριστοΟ μεγάχην έχχλησίαν τήν τοιαύτην αύτΑν χρείαν, χάντεΟίΗν διορίζεσδαι τδν έχτελέσοντα τά; χειροτονία; αύτών μετά πάση; τή; χανονιχή; παρατηρήσεω; χαιρί; τή; τοΟ ίεροο συνΑρόνου έγχβδτδρύσεω;. "Ο; β* άν δψέποτε ^ουληδή άδετήσαι χαί άνατρέψαι τά έν τφ πεψόντι συνοδιχΑ; άποφανΗντα χαί βεβεαωΜντα, χαί ή d; δουλείαν τινά χβταγχγείν τά «ίρημένα δύο πεπριαρχιχά σταυροπήγια χαί τοί; έν αύτοί; μονάζουσιν ένοχλήσα: οίμδήτινι τρόπφ ή τΑν πραγμάτων χιά εισοδημάτων αύτΑν άψχσδαι χαί φλά£ην χαί ζημίαν ήντιναοΟν έπαγαγείν αύτο!;, ό τοιοΟτο;, όποια; άν εΐη τάξβω; χαί ^«ΑμοΟ ΙερατιχοΟ ή λα!ΧοΟ, άφωρισμένο; είη παρά τή; άγια; χα! ζω­ οποιού χαί δμοουαίσυ χαί άδιαιρέτου τριάδας τοΟ ένδ; τή φύσει μόνου ΑεοΟ, χαί χβτηρβμένος χαί άσνγχωρητο; χαί άλυτο; μετά Αάνβτον χα! πάσαι; τοί; πατριχαΐ; χαί συνοδ,ιχαΐ; tpat; χαί τφ αίωνίιρ άναθέμεπι ύπόδιχο;. ’ΟΑεν εΐ; Ινδειξιν χαί διηνεκή άσφάλααν έγένετο xal τδ παρδν ήμέτερον πατριαρχι­ κόν συνοδιχδν σιγιλλιΑδε; έν μεμ^ράναι; γράμμα, έν έτει σωτηρίφ χιλιοστφ έπταχοσιοστφ είχοστφ όγΐόηρ, έν μην! Ιαννουαρίψ, Ινδιχτιιύνο; Ιχτη;. \ toi ’) αννοΑά οοά. όλίγην, ή τΑν χρ«γμάτ»»ν xal άφκρωμάτων αύτΑν xal άαοβημάτων ίπτιοΑ®, ή άργ«ΐν καί άφορίζκν Sequuntur episcoporum «ubecriptionei quae supra col. 934 repraesentantur. v. CONSTANTINOPOLITANA SYNODUS 1728 mense februario. Supra relatum est, coi. 934-936, primum litte­ έν διβφόροι; χβιροί; χατά Astov σχοπδν xal ζήλον rarum ludum post captam a Tureis Atheniensium έπβινούμενον άρβτής χαρά τΑν εύσχβΑν έξεργάζεται, civitatem propriis sumptibus fuisse exstructum a πρδ; χοινήν Αφέλειαν χα! αύξησιν xal έπίβοσιν άφοGregorio hieromonacho, qui postea ecclesiam Mo- ρΑντα τοΟ ήμετέρου γένους- τούτφ γάρ τφ τρόπφ, nembaeiae regendam suscepit, Bigillium a sacra δηλονότι τή; ύπεροχιχή; άντιλήψεω; ΑβφαντεύσεΑ; to synodo hac de causa datum auctorem habuit, ut υ χα! έπισυστάσο·^ τά to χαλά συντηρείται διά πβντδς videtur, Critiam magnum eocleaiarcham ; servatur άμετάπτωτά to xal διαιωνίζοντα τή παρατάσβι τοΟ enim in codice non semel memorato τοΟ Κριτιου, χρόγου χαί ή τΑν εύαε^Αν 8ιεγείρ«ται χροΑυμίβ πρδ; p. 113-114, ex quo exemplar nacti sumus. Quia έργασίαν άεΐ τΑν. ένδόων έργων καί έπεανουμένων vero satis discrepat ab eo quod .primus edidit φιλεργημάτων, δι' Αν ή ψυχική σωτηρία σφίσιν έπιA. Papadopulus-Kerameus in Άρμονίφ, 1.1 (Athenis, μνησαύεται. ΤΑν δ* αύ όμαλσγουμένω; δντων χολών 1900), p. βΟΤ-βΙΟ, pronum eoi conticere sigillii pro­ έν τφ μετά σΑματο; τφδε -β.'ίμ, δτι ή σοφία xsd «αι­ lusionem tantum A codice Critiano. asservari, dum δοία κυρίου άσυγχρίτω; πάντων -ύκερανέστηχε χαί perfecta eiusdem perscriptio, in oodicç· a Papadopulo πολλφ τφ μέσφ πλεοναχτβΐ. εύδηλον βήποοΑον κΑχ adhibito exhibetur. Quare illa reiecta, hanc répétera τοί; εύ φρονούσι- διδ χαί μακάριο; άνΑρωπο; piaculo duximaa, idqno eo libentius que τή; Αρμονία; β; εύρε σοφίαν xal βνητδ; δ; είδε φρόνησιν diarium difBeiliue adita haud immerito existimetur. τδ Ιερόν φησι λόγιάν- δι’ αδτή; γάρ χα! άνδρωαος "Αήιον βντω; χαί βίχαιον ούχ ήττον rimtv xal πέφυχε χείΐ «ίχΛν ΙΗοΟ ό άνΑρωπο; λέγοτεκ. ΤαΟτά άναγχαΤσν συνιστάν xal χρατύνβν xprirrovt χαί ύπερ«χούση τή; έχχλησία; δυνάμει χαί άντιλ^ψάνοοΑαί TO usd βοφοννεύαιν σΜνοι κανά τοδ; τΑν έχχλησιΑν' προϊσταμένου; άπαντα νά δοοριλή καί χρκτιβνιχά έργα το χαέ σχοοδέΜματα nai οαλίΐφγήμχτ^ βοα τοι χαί βσκ τέέν «ΑαφΑν τφ ά&εράστφ τούτο»! xrt· ματ; τή; Αοοπαραβότου χαί Αοοπαρόδρου σοφία; χατά τδ βυνατδν συνοργοΟσι καί οΐφδήτινι τρόπφ πρδ; τήν σύστασιν αύτοΟ καί ένόργβιαν έωίδοσίν το καί αβήηοιν σπουδήν πβτατίδοντ* χεά ζήλον ένδοίχνυντω μεγά- 103» ' ΑΡΡΚΠΜΧ — OOHWAniKQPOUTAXA 8TM0DÜ8, ITM ' - .. : -4 mm Mnario 10*0 -- -r———------------- -- ——--- - tan* έκβίναανjuti AfftpaM» xap* va δαφ ,κα* &· δρΑκοις Μροι aplvowau «ai τ* ΐάιοδιο ataAv έγχαιρήμοτα aai »ι* Η^ιι’ιι *î mA* *Μρνφ·ν λόγον δοβφιλή aai τυγχώναντα, «φΜκ·- (MDUaaa *(tav «όμανΑ; ίαΠιήφΐΜ, Αλλος τ» aal aapi «αλλαο παιοόμανοι τήν tx τής fa/Nte* βχσλής δΜΚρΠΜφδνήν AptXoUW «ai «pOAM^V τΑν έν «Λτή wwWwydtow *mà tè xpfoc tQs Aodàj· μιζόμανα u* Ιμφανιζόμανα mt* κακροδς t| όνΰλήψ* Αβσπχής χροναίας aal ΙχκκόψΜας, Μ»’ ήν atMapov ^ροΦΜ|Μ^4|κν* Β’βοοβ^Ι ao* καί δαφανταύσαι τής χατριαφχιχή; «αριαΜής *·* HT·" fA λαιότητος τήν χρέχουσχν *wnla|ip*Mim σύστβσιν «ai φιλαργήματα τΑν φιλοδέών χριστιανών κρονοίας όξιοδν όποδοχήν, καί γρόμμασι κατρι«ρχιχβ(ς έχιχυροόμανα aal χηδιμονίας κα* χραίττσνι τή τής έχχλησίας δυνώμ! βαβακούμανα μόνιμον Ιχουσι τοΟ λοιπού aal όσφα- μα χχνσχτφαΑν, γραήροντας δι* τοΟ καρόντος όχοφακνόμαδα συνοδιχΑς ματό τΑν χιρί ήμός ίαρώτότών λή τήν άχαρων «ώτΑν Mi συντήρησιν. Έχαιδή τοιγίαροΟν aal * ίαρΑτχτος μητροπολίτης ψρχιαρέών μΙ δκαρτίμών, <Αν tv όγίφ χντύματ: Μοναμβασίας χα* Καλαμώτβς, ύκέρτιμο; Mi έπαρχος igta» όβαλφΑν καί συλλατιουρΤ**) ϊ*« ή «όσης Ιΐιλοποννήσοιι, tv όγίφ χναύματι όγαχητδς διαληφδτίσα τΑν ΆδηνΑν «χολή, ή 6χλ τοΟ τίρηήμών όδαλφδς χαί συλλαιτουργδς χύρ Γρηγόριος * χαί μένου ίιρ·τ*του μητροπολίτου Μονομβααίας καί ϊαατήρης χχτ* τδ γένος έιαχαλούμινο;, έλΦΑν ήδη Καλαμάτας χαί συναδέλφου ήμΑν κύρ Γρηγορίου «1; τ* ώδα σώματιχώ; όνήγγαιλα χαί έβηλοποίησι τή τοδκίχλην Σνντήρη έχ βΜρννν «ΚαγορΜσα μ! χα­ ήμών ματριότητι καί τή «ρί ήμ*ς ίαρφ τώνώρχ- μένη κληνίον το» ναοο τής δχτραγία; δοοτδκου, έκιιαρέιαν συνόδφ, δτ: πρδ χρόν»ν ήδη τινΑν π^δ τοΟ κτκλημένου Μνγίλη Παναγία, ματ* «*σης τής καριοόρχιαραττΟσαχ, Ιτι τφ τοΟ πρασβστέρου σαμνυνόμανος χή; αύτής καί τΑν tv αύτή οίχημίταν καί ματ* όξιύματι, γινίμανος tv τή χατρίδι αύτοΟ ΆδηνΑν τΑν *ptipwHvTttv χαί κροσηλτνΗντΑν α*τή βψλίνν χα! ζήλφ συσχαδτί; δτίφ, κροήρηται χαί βιβούληναι ttaivTOv χαί ματ* τής βηδαία^ αίκίνος τής ύπαραχόινόν tt ψυχικόν ύφαλος τοίς συμπατριώτες αύτοΟ γίας δαοτδχου *χδ τοΟ νΟν χαί οίς τδ έξής καί οίς έξαργόσασδαι. Καί δή χαταλαβών οικίαν τιν* πα­ τδν αίΑνα τδν *«αντα αίη χαί λέγητα; καί καρ* λαιόν χαιμένην κλησίον τοΟ ναοΟ τής ύπιραυλογη- κ*νταν γινφσκητ* χο-.νδν μ< δημόσιον σχολαίον καί μένης δασποίνη; ήμΑν δτοτέχου Ιχονομαζομένου φρονπβτήβιον *φιαρ«ρένον τή κοινότητντΑν χριστιαΙέαγόλη Παναγία, καί ταύτην πριώμανος ίχ βόδρών νΑν τής αολιταίας τΑν ΆφηνΑν έιτί τφ διδάσχασδαι τα μ! δτμαλίβν ίνιγαίρας χαί λαμπρώς οίχοβομήσας χαί παιδαϋοοδβι έν α&τή τοδς ιφοσφοιτΑντας χόριν ίδίοις όναλώμασι χαί δακοίντχς χαί χαλλιαργήσας διδασκαλίας καί μαδήσαακ νέους καί διατρφαιν χαί αΰτήν, έπί τφ «ίναι «ύρύχώρον όνόπαυσιν καί κατ­ οίχαίν έν αδτή διδασκάλους *μα καί μαδητά; χατ* οικίαν ίχάνήν διδ«σχ*λ«ν *μα καί μαδητάν, σχολήν τήν προγτγτνημένην όφιέρνσιν καί. κροσήλοκκν καί όνέδιιξα χαί φρρντιστήριον αύτήν έλληχκών όμα τ* τόν διορισμόν όαδ τής αύίόδΊαράτητος, Αστα δηλαδή χαί χοινΑν μαδημώτινν, βιορίσας καί διαταξόμανος τούς χατ* καιρόν έχλαγομένους χαί βιοριζομένους παιδιϋασδαι χαί διδώσχασδχι έν αύτή τού; τι τίαα- έκιτρόκους τής χολιττίας τΑν Άδηνών αί; διοίχησιν γοιγιχοΰς χαί χρατοκαίρους τ* τής χυκλοχαιδέίας τΑν χοινΑν οδτΑν δκοΜσ«<νν αδτοδς τούτους «ίναι γράμματα χαί έκομένος τοδς «ροχαχοιρηχότας χαί καί έχιτρόχους διοικητές τα χαί χυ^αρνήτας mî έχίδοσιν λαβόντας γυμνΑζασΦαι οίς τ* ίξιώταρα μα- έφόρους χαί χηδαμόνας χαί τή; βηδαίσης σχολής. Μρατα χα! χαταρτίζασΑα: αδφυΑς χρδς «Οσον διδα- c «ρσνοουμένους χα! έχιμαλουμένους τής^ συστέσαβς χα! σχαλίαν mî λογικήν μέόησιν χαταχοσμήσας τήν διαμονής φυλακής τα χα! συντηρήσαοις αυτή;, χαί αυτήν σχολήν όναδήμασί τα καί όφιαρΑμασι διαφόρααν μηδένα χΑχοτα τολμάν έχιβάλλαιν χαίρα αυτή χλαβψλίααν τΑν τα δύραδαν ’Ελλήνβν συγγραφέαν mî ονιχτιχώς, ή ματαχινήσαι αύτήν από τοΟ αίνοι χοινδν τών χα»' ήμίς ίαρών διδατχίλαν χατ* τα τήν έλλέδα φροντιστήριον, ή δαλήσαι όντιχοιηΦήνα: αύτής ή συγφανήν χαί λοιπός διαλέκτου;, συνταλούντον αίς δια­ γτνιχφ δικαίφ ή οίφβήτινι *λλφ λόγφ καί τρόπφ, φόρου; έκιστήμας xai λογικός Ιξαις χαί συμκοσου- ή τΑν έν αύτή βιβλίου καί λοιπών πραγμότααν μ! μίνβιν όχέντχν μιχρΑν τα χαί μαγόλνν ««ρίπου τδν όφιαρώμόταιν τδ χαρόπαν έφόψασδαι, όλλό μέναιν ίξαχοσιοστδν ίριίψόν, χαδΑς φαίνονται βητΑς κατα- ταΟτα χαίντα όνέκποίητα καί όναφαίρατα ές τδ πανγαγραμμένα χόν τφ σφζομένφ χαταώόγφ αύτών έν ταλέ; καρό κοντός προσώπου, μόνου; 8έ τού; έν τή τή βηΑαίαη σχολή·· «ροσηλάσας Ιτι σδν αδτοίς Mi σχολή βιφηρίβοντας μΙ γυμναζομένους διδασκάλους καί μαδητ*; Ιχαιν τήν ,χρήσιν καί όνόγναισιν μίαν [ορόν αίχόνα τής όπαραγίας δαστόκου, δχουσαν τήν ιστορίαν τοΟ ΈχΙ σοί χαίραι, έξησχημένην «Ις τΑν αίρημένών βιβλίααν, φυλαττομένών όχριβΑς ύπό χόλλος γραφής δαυμόσιον. Καί δή ματ* τδ διακχα- τΑν αίρημένών κοινών έχιτρόπών. *Ος δ* όν τις ρόναι καί - όχαρτίσαι καλώς τό διόρασταν τοΟτο καί όψέχοτ* βουληδή ή τήν σχολήν ταύτην όνατρέψαι έκαινατδν Ιργον τή; αίρημένης σχολής όφιέραασα καί χα* ματαχινήσαι xai ίφοκοιηδήναι, ή τών έ» αύτή έκοφήχαν αύτήν «ίς τήν κοινότητα τΑν χρισπανΑν κραγμότών aai βιβλΑαν μΙ όφιορααμόνν όρπόσαι τής βηδιίσης πολιτώα; καί κατρίδος αόταδ Αδηνών έχί κα* νοσφίσβοΑαι κα* όχαλλοηριΑβα; αδτής πολίι ή τφ αίνοι χοινδν γυμναστήριον "χα* σχουδαστήριο» _ όλίγαν τι καί βλόβην ήνχνααβν χροξανήσαι τφ αίς •βΟ+Κ καί μαΦήάιαας δι* προκοπήν χ«* Αφέλαιαν Μανήν τοδ γόνου; Αφέΐααν σνγπροτηΜντι τούτη τΑν συμΜτριαττΑν αύτοΟ, διορίσας καί όχοχβταστήσας φρονπστηρίαρ, ôaovavviaç φαρόρανας Mt tv τφ χαρέπιστατπτν έν αύτή χα* αίνοι έπχτρόαους xal κνβαρ όνη οννοδιχΑς όαιραν^αέιν, ό νκαΟτος, όχοίας *ν < νήτας χα* φύλακας καί πρσνοητός τοδς χατ* καιρόν «Β| χόήααας aai β«·ρο·, Αρααριαμένος «έη καρό τής χρηματίζοντας έχιτρόπονς τής κολιταίας τούτης Αδη- . μοχορίβς χα* έμοουσΑυ xal ζαοχοΜδ κα* Αβιαφέτου νΑν αί; διοίχησιν τΑν χοινΑν χα* κολπιχΑν α*«Αν ηριΑΙος, τοΟ ένδς τή φύσα μόνον δοοδ, χα* χατηρακ όποδόσανν· ήντινα Αφιέραααιν χρολαβΑν έχτοτα χατ- μόνος χα* όσυγχΑρητος aai ματ* Hvonav όλυτος tv ησφαλίσατο χα* έβαβαίώοα δα* χοτζατίου τής βασιλικής τφ νθν αίΑνι aat tv Τφ μέλλονττ xai κώστας ταίς «οκρίσοώς έχί τφ διαφιιλότταοΦακ κα* Iu|iAniv όνο- τραιςίς Α* συνοδιχαίς όραΐς ιΰ* τφ αίώνίφ όνοΗρατι χηρέοστον όναχόσχαστόν τα κα* όναχχοίητον παρ* όπΛιχος χα* Ιναχος τα* κνρδς τή; γτέννης. *0ΦΛ «Ις κοντός κροσώχου συγγανιχοδ τχ καί όλλοτρίου αές Ινδαφν χμΐ διηνηή κα* μόνιμον όσφΟοσν χα* «κρώαίΑνα τόν όχαντα- τχνΟν Μ βουλέμανος if *ο·Ρ* στ«σιν τής γανομόνης όφιαρΑοατας δχδΐής χλέσυ όσφώλαιαν χοιήοασδχι μα^σνβ aai τολοαανέραι» τή χολιτχίφ Αόηνών «un* τδν *ν«τ*ρ«· διορισμόν Λητή βηδοίση σχολή, ήήΑααα - τήν ήμΑν μσφότητβ λίόη «α* τδ «AP*» WW·» a«Vp«APXixôv σνρσδιχδν χαποχυρΑοαι «ότήν «a* Μ γρόμμστης ήματέμκ 'aa· «τγιλλιΑδπ iv p^frâhiaic ΤΡ*Μ» ««* <—»»71 τριαρχιχοδ συνοδοΜΟ. . IwAm{Mv« ΙοραηΑτφ μηνμΜολίτη Μαναμβοβίος κα* VRFWV T^pr erajKV V* eptMFI WWW· «K At tamnirta arf »aÉinm.M* ftRtaUJt.« __ T» » *» Ι»Τ< f-P-APlf.__ '___ ,·^ 1041 APPENDIX - 8TNODU8 DIOBCEBANA 8MCU8ŒNWB, 1798 oetebria 19-20 lOU SYNODUS DIOECESANA 8BCU8IEN818 1718 Mtobri· 19-10. Bynodua dieeeeaana abbatia· & Jaeti de Soenaia, A aaa perp Hue eommeadatnrio dietao abbatiae aaaeti ■alHaa dieeeeeb, ia Italia, eebbrata diobsm 1» at Juati, aatabrata in oodeaia abbatiab aaaeti Jaati SO maneb oetobria aaai 1798, aab Viatorio Amedeo Baneaiaa, diebua 1«, 90 oetobria 1798, la regia Blaadreta, nbbata Becnaicnai. Tanriaaaai academia, apod Joaaaem-Baptbtom Exatant eonatitutionea aynodalea ia opero aai Chab, typographe» k bibbopolaaa a. a. r. an. exceBentbaiatoru· nmgbtratiraat, rogiaeque univertitulua: Bynodua dioeoeaana inditae abbatiaa 8. Jaati da •itntia. In-4·,' 99 p. — (Torino, Bibl. nag.; Torino, Becuaia, nalliua dioeoeab, apoatoNeaa cedi imme­ diate anbjectae, ab illuatriaa. A revereadba. domino aeminario; Vereetti, Agneaiana). Pag. 51-88, appendix documentorum ad bane Viatorio Amedeo Blandruta ex oomitibue aaaeti Georgii, aaerae regiae mqjeetatb Bardiniarum elee- aynodum attinentium. moainario, Dei et apoatolioae eedb gratia abbate SYNODUS DIOECESANA B08EN8I8 1729 januarii 10. Bynodua dioeoeaana Boaenaia in Hiapaaia, cele­ B de Boaa, en la aynodo, qve oelebrb an ar aanta brata die 10 menai· januarii anni 1799, aub Nicolao iglaaia cathedral de Boaa. a loa ,10 del me· do benero del aSo 1729. Caller, on la imprenta de Cany, epiaeopo Boaenai. Exatant eonatitutionee aynodalea in opere cui . Santo Domingo, por fray Domingo Muacaa. Supe­ riorum permiaau. titulua : Sine anno (1729]. In - fol., 1 f. - 309 p. — (To­ Conatitvcionea aynodalea dal obiapado de Bo··, dbpveataa y ordenadaa por el illvatriaaimo y reve- rino, Bibl. naa.). Pag. 306-9, catalogua epiacoporum Boeenaium. rendbaimo sailor don fray Nieolaa Cany, obbpo SYNODUS DIOECESANA TAURINEN8I8 I 1729 maii 1-3. Synodua dioeoeaana Taurinenaia I in Italia, cele­ brata diebus 1, 2 et 3 menai· maii anni 1729, aub Francisco Arboreo Gattinara, archiepiacopo Tanrinenai. - . «Exatant eonatitutionee aynodalea in opere cui titulua : Decreta condita in prima dioeoeaana aynedo, ab illuat** et reverend"* domino A Fraaeboo Arboreo Gattinara, Taurinenai arebiepiacopo, diebua I, 2, 3 maneb maii anni 1729. [Intiftu.] Taurini, MDCCXXIX, typb Petri Joeepb Zappatae, impreeaorie arcbiep. Superiorum permise·. In-4*, 2 f. - 115 p. — (Milano, Ambrosiana; Torino, Bibl. nax.; Torino, aeminario; Vercelli, Agneaiana; Vercelli, civica). SYNODUS DIOECESANA B0BIEN8I8 I 1729 maii 11. Bynodua dioeoeaana Bobienab I in Italia, cele­ brata die 11 m^naia maii anni 1729, aub Carolo Cornaoeioli, epiaeopo Bobienai. Exatant eonatitutionee aynodalea in opere oui titulua: Bynodua dioeoeaana Bobii, ab ili"“ et rev"· d. d. fr. Carolo Cornaoeioli, ordiais Carmelitarem, aanetae eoeleaiae Bobienab opbeopo et comite, primo habita. Mediolani, MDCCXXIX, el typo­ graphie Petri Antonii Frigerii, alumni Petri Francboi Navae, [f^f· IXf, eMer tiMna.-J Appendix ad synodum Bobienaem, habitam ab Ul~ et rev~ domino d. fr. Carolo Cornaoeioli, ordinis Carmebtarum, epiaeopo, anno 1729, menae meji. . Ia-4*, 9 f. - 314 p. - 1 f·, eum fronte. — (Milano, Ambroetana). Pag. 309-10, catalogue episcoporum Bobienrium. Super data hujus synodi confer: Synodus dioeoeaana Bobienab XVI, quam illuetriaaimua et reverendbaimna d. d.Gaapar Laaoollottas Biragua, Dei A apoetoBeae aanetae aedb gratia epboopua Bobienab et cornea, celebrabat anno Domini MDCCLVU, diebua IV, V A VI menab mqji, in eae oathedrati eedeeia, aanetiaaimo dentiae noetro Benedicto XIV, poatiAee aaaximo, feliciter regnante. [Intif»*·] Mediobni, MDCCLVIII, ia regia curia. Superiorum facultate. In-4·, 8 f. - 127 p. — (MBano, Ambroeiana). Fol. v: ,1729, undecima menab mgji, frater Carohm Carnaeeioli, ordinb Carnsaiitarum engoneralb, epbeopua Bobieaab A cornea, celebravit decimem tertiam aynodum, quae typb Petri Antonii Frigerii oxtat impreaaa Mediolani.* x SYNODUS DIOECESANA AQUEN8I8 1729 Junii 1». Bynodua dioeoeeaaa Aqueaeb in Italia, celebrata ' Aqueaei, ne a. R. i principe, die duodoeiaaa Juaii dio 12 menab juuii anni 1729, aub Joanne Beptbta ■OMm MptiapateataB· τ<<Μ·κ mm. [1·^,] Motario, apbeopo Aqaeaai Jutu», «x typogra^da Antonii Marino Tncboya da A^nmIb. 8·^^* Kntant eonatitutienee synodal·· in opero oui Zm^pnumM·» hBjjfMB. M4MM titulua: CenattetiuMm odbae b dioooeaana eynoda Aqub efawB 41« φο-'^ΜΗΜΜ OWBÎA® Bine anne [Π9·]· In-8*, 9 C -98 p. — (Milana, JunAvMkMi· VavMBIg AfMeisflMk}· 1M3 ^.· APPENDIX — HmUNOLYMHOA βΥΜΟΟϋβ. ITS· mease septaanbri 1044 HIEROSOLYMITANA SYN0DU8 a qu noeoeomia· la aaam dviteto iwtitaitar (1739 new septetebri). Nioelaus Caraioaanes, vir fart* GraeotÀVmwtiri degent·· darrisimua, «m Chryaaathum Hirneas lymitsnum arête famlliaritats eonsplMteretar^ h •edibua Baaeti Sepulcri spud HieroootynMun testituere voluit valetudinarium, aoadii viatoribu·que aegroti· curudta idonetu·, eeÜatb in banc finem frettit quinqae ariiHa. Quam donationem gratiasimam habens Chrysanthes patriarcha, noso­ comium institui inanit tv τφ 1«ρφ μονηοτήρίφ 4νι4ς τής Αγί·ζ «4tas{ ΊφΟΜηλήμ τφ τιμαμένρ i«‘ 4ν4part ’τ«0 Αγίου ivfidfou μίγβλομάρτυρος Γ»«φγίου, oui praees·· voluit hegumenua, adiutores vero eiusdem hiecomoqachum, «edituum, isaitorsm, ae moniale· duai, quae infirmo· ia hi» loom curarent, labonun mercede unicuique constituta m propositi» decem reguli», ut valetudinarium languentibus bene ordina­ tum praeberetur. Commemorationes etiam quinque singulis annis peragendas a psitribu» Sancti Sepulcri instituit ' ad perpetuam tanti beneficii memoriam. Quae omnia sua auctoritate comprobarunt praefecti, τοΟ κανηγίου τάφου, coacte Hierosolymis synodo, int MDOCXXn, aenae septembri. Acta bri verbis exordiuetar: TA xsrri fisfov oneub* τοίς ctaptei φώ4ργοβ(κν« uld τη «firmet Apti ari tamvetfi uri H4Hv τφ» fiwpteMa» τούτα; tatpvqocatetat, Noaaina vero subscripta base sunt: 4 Uripnc vptag Hnlnterfvqc eeepdvqt, — 4 βοφηρίου fipeêf Aadveeç — 4 ίη/τροηος τβΟ jMuutptsrtfiroo Kmodpco; μονβχύς. — 4 χρατοτύγιαλλος τού Αγίου τάφου Βηρνά^ος, — 4 τοΟ Αγίου τάφου κρατοαύγ«λλο; Διονύαος, — 4 χν»υμ«τι*4ς Itpspint, — 4 χρ·τοαύγχ»λλος Σηρβψηίμ, — 4 χρ«τοούγχ·λλας Ν«4φυτος, — 4 χροηγούμ<*ος xri uvcuparttubf Χριστύβουλος, — A xpfiijv Πλβτβρέσταν Σαφρύνιος Upop4vuycv, — 4 ητυοφύλαξ τοΟ Αγίου τάφου ΔαΡ<8, — 4 χροηγούμτνρς ΠβρΗνιος, — 4 βραγύυμάνο; 'Ιγνάτιος, — 4 φύλβξ τοΟ ηητριβρχιχοΟ χ»λλίου fcwd&o;. Scriptum e codice διβφάρα» ίιησήμβν Αγγράφαν, fol. 44-67, depromptum edidit A. PapadopuhisKersmeus, Άνάλ«χτ« Ι»ροοολυμιτιχής βταχυολογίβς, t. II (PetrbpoB, 1894), p. S27-335. SYNODUS ACHRI DENSIS 1730 ianuarii 19. Cum Paisius, Prespa· episcopus, morbo debitum naturae reddidisset, antistites provinciae Aehridsnae, iubente archiepiscopo loasaph, in metropoHteaum Sanetee Sophiae templum convenere, altorum epi­ scopum ia Pariti locum subrogaturi. Datis suffragiis, episcopus creatus est Theodosius, Casteriae protosyneeUus, cui mox regenda commissa est sede· Prespana, anno 1730, meari· ianuarii die 19. Ea antistitum, qui synodo intervenero, subscripte no­ mina: Ί«·άα«φ έλίφ HoO dp^isrioxono; τής λ Ίουστινιβνής ΆχριΜν uri *άαΐ){ Βουλγβρίβς, — 4 Καστορίβς ΧρύάηνΦος 4 act upsstdfipovoc ari ϋκέρτιμος, — 4 Ilriuywviat Ί«·οήφ, — 4 BsXtypfi&sv ΝυΤηφύρος, — 4 Ti^aptouirilssK Κβλλίνιχο;, — 4 Γχύράς uri Mtapat βόοΒΑαος, — 4 Asfpriv Νιχηφύρος. Ed. Henrico· Geiser, ZrirlhtriercAet con Jriride. GsteAseAte wri Cfrfiundm, Lipsiae, 1902, p. 98. HIEROSOLYMITANA SYNODUS 1730 martii 13. Chrysanthus, patriarcha Hierosolymitanus, ut C 1730, dio 12 mensis martii. Episcoporum nocognovit Malachiam, Metropolitanum Betitieom, vite miae haec sunt: 4 ΙΙΑτρη; Θεοφάνης, — 4 Ητολ·excessisse, totius Palsstiaae episcopos 'iumit una prifiof Λαυρέντιος — 4 Θχβνρίου βρους AtAvnoç. Electioni· libellum e vstusto codice synodali convenire ad novum antistitem viduae eoelesias praeficiendum. Qui coetu inito ac latio suftagiia. p. 193 exscriptum edidit A. Papadopulus-Kersmeus, Ambrosium coafsssarium elagoruat qui Malaehiao 'AvfiXcxta Ιοροοολυμιτιχής στβχυολογί«ς, t. IV (Petrosedem occuparet Aetq eet illa synodus βηχο poH, 1897), p. 80-61. 8YN0DÜ8 DIOECESANA CA8ALEN8I8 I IT» Juii Synodus dioeessana Caaaleari· I in Iteha, cele­ brata diebus 22, 93 et 24 mensi· junii auri 17M, sub Petro Hieronymo Caravedesri, episeepe Qmaleasi. Exstant constitatioae· synedalee in opere «ti titulus: Coecibsm dtoeoommum Csiilinu, prime haM> tam sb Htaetriirime et roveroudiarimo fid. fir. Petro Hioroaynto Caravndosri, ordiris Prserieatarum, Vpiscopo st comite fio, diebus M, 23 * M justi « 1782. [ht/tt,] Caaali, ex typographie Jo. Lu­ dovic: Mafqj-PriolH, impress, episcop. Suporionun panaris·, [h Jbtt 11 fertittj In Torino, nella di Giaufraaeeeee Nairtarr, all' ineegna di Santa Tereaa. Stae am· (1T»1 ta-4·, » partes, b f. - 183 p.. It-174 p. (appendix doeumeuterum) -It— (Mi­ lan·, Ambtosiaaa; Novara, isminari· ; Torino, Bibl. aa·.; Tari··, seminario; Vernili, rivis·). C0N8TANTIN0P0UTANA SYNODUS a qu Palrina patriarcha aede tu driicitur (1783 bum aeptembri). φΜΦΜΙ pW* EMDM·· •naanteentieri· IboEnm vetbri nv mimiaris te ' ·’ ·' I 10* APPKHDIX -73OM8TAWnVOPOLITÔA BTKODÜ& 17» mm Membri 10* φιλεηδρωπίας «ai χάριτος «ai (ύαργοσία; «apA τής ήμΑν μβτριΑτητβς ΑξτοΑμβνος. ΑλλΑ τφ αέρφ τής «μής μβΦυσδαίς xal τοίς οβτκχ^ΜΝίν ύββχλββΐς τή* Κ«*«1ροοις τού ΠβΓβΙου μττΑ τήν 8χυ- διάνοιαν, dt Αλλόκοτον έξήνϊχΦη ραντοβίαν, xal tipav χατριβρχιΐβν τού ΊχρχμΙου, οχ«Αχαριστίαν νβσψσας, τΑ τής έπιββυλής Ιξαρτύω xal 8ias>«toa piv 8ιΑ τήν Αχβγομίνήν βί«ν; σπ*υωρ*ί xa»- ήμΑν τ* xal τής Αγίας τού Χριστού ού μήν II *<ς Ι«β«οιν iZAoOoa, ΑλλΑ χ«ρ- έκκλησίας, καί xaepoô έκτηδΑου Βράξάμκος, httM» auvlxa ipxolioÂttoa. t χα>* ήμΑν Αρης δβινΑς ivixvu xal ΙδραματουρΤύ τής ύξουαίβ; xal Αρχής μΑγούος, xal μΑλιΟΤβ γούντο τΑ Κάκιστα, ixtiîAv οί τδν λάκκον «ρύοοοντος τής ΑνοκΑτοι χβσΑν xal Ιχχληιχβικιχής. Axaitri «Αν- ένέχτσον d; αύτύν xal δ«δώχα* τάπίχκρα τής τ«ς xal φρονήμβτος μέγοΑος, ρογβλοφυίΟν τχ xal δραματουργίας, Αποκληξίφ έλι«ιν«ί τύ ζήν χβτβστρίμχγολόνοιβν ίντ»»ς Ιηζητοί xal ΑρχτΑν χβτχλλήλ·ν ψχντχς1), »τβι τήν 8 χβλύς ούτος Παίσιο; 8ι συνδρομή σνγχροτχίτβι xal ή8Αν συνίστχτβι χοσμιό- έπιβουλήν χΜ Ανχκλήρβί τύ έχ«ίνοιν ημα xal τητι· ίχιιδή γΑρ ύχχρΑχοιν 8φάλ« 8 Αρχ«ο* τΑν λ48ρρ τή xaA ήμϊς Ιχ:Ησ«: im^tipd ΑρκΑζοιν Apxopiwv τφ λύγφ τού Αξιώματος, ίφ' φ ΧβτΑ τήν τύν χβτριβρχιχύν Αρ&νον xad οίς ον φυγήν Ατολύγον φωνήν1) τφ κτριύντι τής Ayτή; 8υ- τής χβντρήμου 1αχ«τιΑς*τού ΧινΑ τούς ούδέν νηφή ίλχύσα: τού; χολλού; ·!; τβΑέτριον, ήβιχήκύτβς, ΑλλΑ τΑ μύγιστβ βύτύν γοτήχότβς, χαί ίιρίχοι χιφβλής «ρύς τύ- _ίχίλ«χον σβμ« « ------ λύγον —, ,» r σχαιονς αχανν^χχνς φιλίαν al8oΒβχχιΑς Αχβνύρφχ»; ακνχφηχτ», Αχοκύμχχτβι, τής έχχλησίας, χβί χώρον τύν ΑνωτΑτω χοχλήρωται i(jw χροηγησαμίνα; «Ις/ αύτύν χΑριτας Αφ’ υψηλού χαί τή; Αχρας κοριοητής χαύτζόμινος, «ΙσχυνΜς, ού γήρας 8υσωπηΦ«!ς ούχ Αλλο τι τΑν Αφοίλοι χαταλΑμχοιν τΑ χέριξ τή τών ^8ίο»ν Αροτών έπιπάμψαι ψυχήν δυναμένων έπί νούν Ημονος, Αλλ' χοριουαίφ χαί xpoxôtsta χ«ρΑ8·ιγρα λαμχρόν βίου Αβηρ τις πολέμιος χα! Ασπονδος έχύρύς τή χα»’ ivHou χαί ΑτοφιλΑν χρΑξτην τοίς (ίς αύτύν Αψο- ήμάς ένττρύφα χαχουχίφ τ« xal ταλαιπωρίφ, ύ(Αν ρΑβι* 8»ô xal τύν λύχνον ixl τή; λυχνίβς’) ή tav, τύ τού λόγου, τύ παράπαν ούχ Ανκλιγόμτνος. 8«σηοτιχή φωνή τίβτσΦβι χβρ*γγυ«τα:, τήν ένΑργνα* Kal matai μέν βύτού ■ τΑ xa>' ήμΑν vtovitôχβί φανίρωσιν τών ixoivrcAv χρΑξιων ixl τΑν χρο- ματα, έσχάτη; άπανφρωκίας xal Ασ<βτία; γίμοντα•στΑναι λαχόντων διΑ τού λόγου Ινσημαινομένη. τΑ-8έ χατΑ τής Αγίας τού Χριστού έκκλησίας όποία Άλλως γΑρ τής τοιαύτης Αρχή; μή χατβλλήλιρ βίφ χαί ποταπά; ή ϊήλον βτι έξ δνυχο; ό λέων χατΑ χαί φρονήματι ουγχροτουμένη; ούδέ τόν Αξιόν χαί τήν πβροιμίαν xal ού ή Αρχή Αδόκιμος χαίΛύ πβν έφαρμόζοντα προστάτην πλουτούφης. Ιρριι. «Αντα τΑ Αβέβαιον. * "Ερωτι γΑρ φιλαρχίας χαΦάπβξ Αλούς χβί χαύ’ ήμΑς χαί d; Αναρχίαν ρύλλον προτρΑκιται χαί τφ τής φιλαργυρίβς χΑΗι 8<ινΑς χατ<χόμ«νας, ού μ6ώς iv νυχτομαχίφ χαί ζάλη Ανωμαλία πολλή χαί νον τοίς πρώτοι; δαπανήμασιν, ta τής πατριαρχεία; Αταξία χαταλαμβΑν» τήν τού Χριστού έχχλησίαν, τής έδράξατο, ΑλλΑ xal τοίς μ«τά τούτα ούτω τύ κοινόν ί«ρΑς χαί παγχοσμίου όλχάδος χυμαινομένη; έν σίλφ τής τού Χριστού έκκλησίας χρ<Αν Αμοτρίρ χατιβάρυνο χαί τριχυμίφ πολλή, έν μιτιώρφ σαλιυούσης τή τής xal έπ«φόρτισ«ν, ώς _ μηδέ __________ _____ τού Ιλπίδα______ ύπολιιφφήναι Ιμφρονος πηδαλιουχίας στ»ρή«ηι χαί τύν Αξιόν χυβορ- ko) ABaitt Μ eotata» UnoAUaiaa, «A «A» A» 10 a». ■) O«M· Itata. Ota. U AP«AvtaM IA ·) 1Mb. T. U vwabri» in« fa*** *■* poUanta» ixtata «aaM, taata a kwpiata MM» m(m Ht. M npata jMo mmAnol C~ > APPEMDIX — OOMMAKTWOPOUTAMA STEODCS, 1739 mmme eeptamtai 10-07 Αμάν1)· net βόλις ής * βββιλ«ές aou ek τΑν. κυβμένβ τής tau0«pvqddc τήν Αγία* too XptoroO έχχλησίαν Μρ«άτιος yAyav·* «4 pevoveuÿ euptaanNWv ü ye βδς «Μ* ήχον «Λτήν «Η» tarât «*Γτέ WH râ MfipW* ”· "WV* ΪΜΛ aai Btasuov tyvsqsev, Avd' ta τ« «k Αποφήνβτο xd ΑβηνΟράχ»·® τέλβσν, Μ*λψά nd dμβνος. Dtav xd ή χρβτβιΑ jtaoiid· xd el «ολυχρονημένα αύΜντβ xd igcuoiertd ήμ·ν d ι«ράγβ#ος xd ttoludXaoc tad;, ίποΟ πατριάρχου* πρώην Κ«»νσταντινουπόλ«·ς xd συναSid τήν dxttpcv «ύτοΟ dyatan^a xd Ιξ Αρχής ta Βέλφου χύρ Παίσίου, xd Βέν ήτο χαμμία αίτια χβί . τοΟ μή δντος Ur^iioùp-pÿos τδν dv*p μένους τέ δέοντα, χα! ταύτα ίνασχομίνου; μαχροθύΰποσύρονται xal πρδ·; τήν χαχίαν αύτομο- μω; ίφ' ίχανδν τής ίμπαρινήσιως αύτού χαί ζημίαν λούσι- χ4ντιύ3»ν o’.i τινι ιλίγγφ χοίροι ττ xal χρηματιχήν ΰποστάντας ού τήν τυχούσαν έ; τδ χοινδν ίιχοτοδινίφ χαλτπή συσχιώένττς, ώς τδ τού λογιχού άπδ τών πολλών χα; συντχών έπηρτιών αυτού, έσχα­ φώς άπολωλιχδττς χαί τών παρδντων ούδ’ δπωσούν τον άπογνόΰς, άγχόνης ίουοαίχής όντως άςι^-δραμααίσθανόμινοι, {π! τέ έσχατα τών 4σ:βημ4των άΟλίως τουργιί χα! μηχανίται δ παλαμναίο; χΐΓΙλιτήριος, έχτραχηλίζονται χαί άπονινοημένω; έφέλλούται, χαί χαί συικμδέ τφ προδότη μιτά τών θτομέχων Ιουδαίων συνωμοσίαν συνιλθόντων αύτώ τί παράνομον δήτα πέσαν άλλην ιδέαν έπιλθίντι; χαχίας χαί τοίς τών έτοπωτίτοι; Ιγγυμνασχμινοι χα! ®μμ«μύ«τηπότις, συγχροττ; ρουλιυτήριον χαί φρυάττιτα: δυσσιβώς χα! ίπί τδ μέγιστον ττλιυταίον χαί ΙσχΜον τής μιαιφο- ξίφος χα! μάχαιρα θήγιτα: χα»’ ήμών 'χα! φονιχα! νίας δυσσέβημα χχταντώσι, χαί ώσπτρ οί μανιχοί xal χτίρτς παρασχτυάζονται χα! φονιύς i—l συντάξισιν παράφοροι ούδέ προσώπων χαί βαθμών διαφοράν άργυρίων συμφωνιίται χα! πέμπιται, χα! δημοτιλής δίαστίλλοντις, χα! χατ' αύτής αύτών τής χτφαλής πανήγυρι; τού λαού 4ν τή έχχλησίφ έν έπισήμφ χαί άρχής τήν μιαιφόνον χαίρα δχλίζουσι χαί τφ τής έορτή τδ χαθ' ήμών «Ιχιν έλχα.νδν θέατρον χα! ή χαθοσίώστω; έγχλήματι π«ριπ*ίρονται ■ τοιαύτφ γάρ μέν μάχαιβα ήδη άπδ ληστριχή; χ<ιρδ; χαί άθρόας ή μανιώδης χαχία στάσιν ούχ έχουσα, έστ' έπί τδ έφόδου έπήγνυτο χαθ’ ήμών μηδέν τι προησθημένων άχρότατον^Ιξοχέλλιι χαί τδν χολοφώνα χαταλαμβάντι ούδέ προιγνωχδτων τού δράματος, φόνον πνίουσα τού χαχού, Iv’ έντιύθτν χαί ή χτώσις γίνηται έξαι- χα! τού ζήν 4διχον άφαίρτσιν χα»’ ήμών σχοπδν σία χαί όλίδριος. Καί βή πρώτον μέν iv τή τής Ιχουσα; ήμ«·; δέ χαλιπδν τδ τραύμα δ«ξάμ«νοι, ύπδ δημιουργίας 4ρχή τοιούτον iv άπονοίά β δαίμων Β τής θτίας άνωθτν χωρίς δι«φυλάχθημέν τι χαί διιήγιιρτ τδν άδιλφάχτόνον ΚΛν, πρώτο* τή φύσω σώ»ημ«ν, μή χαιρίαν λαβόντις τήν τρώσιν. Καί τφ διά φθόνον όμπαροινήσμντα xal στίνων χαί τρϊμαιν · μέν διασώσαντι θιφ xal έχ τού θφνάτου ήμ4; βυησαίπ! γής διά τούτο θιόΜν ,χαταχριΉντα· xal W μένφ τάς χαθηχούσας ώμαλογήσαμαν χάριτας- ώς τούς iv μ^κρ παραδράμωμαν έπί τοιούτοις άνοσιουργή- β' έχ τού προσάχούς φονέως τού 'πατάξαντο; ήμάς μασιν ίπισήμους, τοιούτον δ μ«τά τούτα «ιών έπανέ- χαί ίχανών 4λλων μαρτύρων τόν~ πόρρω ,4αί προστηστ τδν πατραλοίαν Άβισσαλώμ, ού μόνον τδ όμο- χαταρχτιχδν χαί έντολέα τού άνστρουργήματος έπέφυές» άλλ’ ήδη χαί φύντος χαί ιύιργέτου xal βασιλέως γνωμαν χαί έβιβαιώθιχαν χαλώς ύπάρξαι τδ χαχο* φόνφ ένασιλγαίνοντα, Τοιούτον δή τι φαί πολλφ τφ «ι&σχοπίδιον τούτο μ*τά καί τινων £>λ«»ν συνωμοτών χα! συμπραχτόρων τού άστβήματος, χα! έμμρριρήθΐ) ltd συνόδου ή καθ’ ήμών σχτυωρηδτίσα ύπ’’< αύτών . ·) Fa XXXV., 1. δραματουργία χα! ένθα χαί δχω; έρραδιούργηται ή, >) Loom potitu powû iouMtotlo e ïoo*. Ckryvoot- la , φον-ςχή συνωμοσία χαί τδ πατριαρχοχτόνον έναγές χα! VI (7mm. HmmL xxm, < » PUT. Or. LUI, Kl *. 1053 APPENDIX — CON8TANTINOPOLITANA SYNODUS, IÏ34 menM innuano 1064 κόν μή φονιύσή, άλλά τραυματίση, φονεύς έστιν ή δέ διάδεσις έχ τού πλήξαντος στα&ήναι έπί συνόδου καί άπολογηΦήναι, d δλως όργάνου Ιλέγχεται. Διό γε γούν τάς βηδιίσας νομικός άποφάσεις τή είχιν άπολογίαν τινά έπ! τή «are* αύτού μαρτυρηδείση τοΟ φόνου βραματουργίφ* ό ίέ ούδόλω; ήπήν- έσχάτη κεφειλική κοινή ύπεύδυνος ών ό βηδιίς χαχοτησεν, άλλ' έγίνιτο φευγόδικος χαί δραπέτης, ώ; επίσχοπος, ώς έγχλήματι χα3οαιώα*»ς άλούς χαί αύτοχεπάχριτο; κα! άναπολόγητος ίχ.ων έχ tco οικείου οικουμενικού χατριόρχου έξάγιστος χαί κατάπτυστο; φονιίι; προδήλως φωραδιίς τι καί χαταμαρτυρηΦείς, συνειδότος τδν Ιλεγχον. Ού Ινεκ» σκέψεως συνοδικής γενομίνης καί συν- Ιμπη; τέως τή έκκλησιαστική άξίνη κα! μαχαίρφ τοΟ ελεύσιως ύπιρτιλιστάττ,ς συγκροτηδιίσης, συμπαρόντος πνιύματο; ψή*φφ κοινή χχ! όμοφώνφ χρί-ιι παντός τού tt παναγιωτάτου πατριάρχου πρώην Κωνσταν- τού εύαγούς καί δρΦοδόξο? συστήματος 8είν Ιγνωστα*. τινουπόλιως χυρίου xùp Παέσίου, τού έν άγίφ κνιύ- παρά πάντων μή μόνον τή; ή; παρ’ άξίαν ό ανάξιος ματ*. άγαπητού καί περιποφήτου άδιλφού καί συλλει­ χαί παμβέβηλος έδράξατο άρχιερατικής άξιος τέλεον τουργού ήμών, χχ! τών ένδημούντων ίιρωτάτων μη­ άπογυμνωΦήναι χαί άμιτακλήτως έξοστρακιαϊήναι, τροπολιτών χα! συναδέλφων ήμών άρχιερέων, τού τι άλλά καί τή; έχχλησιαστική; όλομιλιίας καί τή; τών ένδοξοτάτου χαί πανε'υγενιστάτου άρχοντο; μεγάλου χριστιανών συμμορίας έχτμηΦήναι κα’ άποκοπήναι ώς λογοΗτδυ χαί γινικοΟ έρμηνέως κυρίου 'Αλεξάνδρου, σισηπδς χα! δυσώδις μέλος καί μετά τού προδότου τού χατά" πνεύμα υίοΟ ήμών άγαπητού χαί περιποδή- Ίούβα συναριΦμηΦήναι καί χοινφ άναΦέμεττ. χαί του, Ιτι δέ τών τιμιωτάτων κληρικών, τών εύγενιστά- άραίς τα!ς παλαμναιοτάταις πανδημιΐ ύπό τής έκ­ των άρχόντων, τών εύλαβιστάτων ιερέων κα! τών κλησίας καί τού όρθοδόξου λαού άποχηρυχ^ήναι τδ χρησίμων ένοριτών τι χαί βουφετίων τών έν Κων- έναγές καί χατάπτνστον τούτο κάθαρμα μιτά τών σταντινουπόλει ιύσεβών καί δρΦοδόξων χριστιανών, συνωμοσαμένών" αΰτφ κακουργών καί δυσσιβών κα! καί τή; καΦ' ήμάς διινής τραγιρδίας τούτης εί; μέσον ώσπερ στήλην άλδς πιπηγυίαν προκιίσδκ τοί; όψιπροτεθιίσης τι καί άκριβώ; γυμνασΦείσης, έπειδή τδ γόνοις ιί; έλιεινδν 3έαμα καί στηλιτιΰισθαι ιίς παραβολώτατον τούτο χαί πάντολμον άτόπημα χαί αιώνα τδ δι-.μάχον κα: πάντολμον αύτδ ίγχιίρημα άμάρτημα ταραχήν χα! λύπην ένέβαλεν άπασιν άν- κα! κακούργημα. Καί δή γνώμη τής αύτού πανβκότητος, τή έξουυπέρβλητον, ώς μηδέποτι άλλοτε φρυαξάση; χαί έχμανιίσης τής άνθρωπίνη; μοχΦηρία; έπί τοσούτον σιφ κα! χάριτι τού παναγίου πνεύματος, γράφοντας άνήκιστον χαχόν, δπιρ ούχ ίπως τφ καΦ' ήμάς αίώνι, άποφαινόμι^α συνοδικώς μετά τών περί ήμάς ίιρωάλλ' ούδ' έν τοί; άρχαιαι; ιϋρηται ίστορίαι; ιίσρυέν τάτων άρχιιρίων καί ύπιρτίμων. τών έν άγίφ πνεύήδη χαί είσφΦαρέν τδ πρώτον τή έκκλησίφ χαί τφ ματ·, αγαπητών ήμών άδιλφών καί συλλειτουργών, γίνει τφ ήμιτέρφ οίά τι; νιοφανής λοιμικού πάθους Ινα ό διαληφίΗίς κακοιπίσκοπος ΆΦανάσιος, ώς καδπανόλιΦρο; έψδημία παρ' έλπίδα πάσαν χα! προσδο­ οσιώσιως έγκλί,ματι άλούς καί φονιος πατριάρχου κίαν άνΦρώπολ, αίσχός τι καί άτιμίαν καί δνιιδος τφ άριδήλφ; καταμαρτιφηδαίς, τδ κοινόν τής πολιτείας τών δρίΗδόξων γίνει προστρίψαν παρά πάσι τοίς αίσχος, δ τού ιερού καταλ,όγ'.υ όνειδιαμός, ή τών ifrvtatv, iv μή τήν κατ' άξΐχν άποδφ δίκην, οΰτι τδ όρδοδόξων αφόρητο; , άτιμία καί παρά'πάσι τοίς 15αίσχος άπαλειφφήσιται, άλλά καί εις μίμησιν δώσιι νισι χλευασμός, ή τού Χριστού βλασφημία καί κοινή χώραν τοίς έπιγινομίνοι; καί ιίς δμοίαν άσίβιιαν πάντων ήμών πληγή, τδ κατά πάσαν ήδη τήν οικου­ κα! άλλα παραπλήσια τούτοι; έξωλέστατα άνδράρια μένην πιριλάλητον άτύχημα χα! τραγφδημα, τδ έφιλκύσιται. άλλως τι καί τών ίιρών νόμων καί πρόσφατον χα! σχίδιον έπισκοπίδιον, ό διά τό νεόφυ­ 3ιίων κανόνων άναγκαίως τήν τιμωρίαν ιίσπραττο- τον, μάλλον δέ κακόφυτον τυφωβαίς άποστολιχώέ «·ί μένων καί τήν έπιξέλιυσιν τού τή; κα^οσιώσιως ιί; κρίμα έμπεσών τφ διαβόλφ, ό διύτιρος πατρα­ έγκλήμάτο; καταλλήλόις πφναίς έπιψηφιζομένων - λοία; Άβισσαλώμ ό κατά τού πατρδ; κα! ιύιργέτου Ληί^χ καί γάρ ό μέν κζ'-ος τών άγιων άποστόλων ιις φόνον άδικον έχμανι!;, ό τού πρώτου τδν φόνον κανών έπίσκοπον καί δλως τού ιερατικού καταλόγου ιί; τδν κόσμον. ιίσαγαγόντο; έπαράτου Κάίν άντίού μόνον φόνου άπαγοριΰιι, άλλά κα! άπλώς τύπτον- μιμος, πλήν δτ: έκιίνο; μέν πρώτο; δίκαιον άβιλφόν, τα κα^αιρίσιι τιλιίφ χα^υποβάλλιι. Ό δέ τής α'-ης αύτδ; δέ πρώτο; οικουμενικόν πατριάρχην, ε! καί μή καί β'-η; έν Κωνσταντινουπόλιι συνόδου κανών τούτο τφ πράγματι, τή; 5ε:ας βοπή; καί εύμινι'ας τήν έπιξηγούμενος, είτε, φησίν, αύδοχιιρία ή δι' καιρίαν μή συγχωρησάσης, τή γούν μιαρά έτέρου πλήξει, καίίαιράσει κα^υποβάλλε- προΜσε: κα! διανοία τό γι εί; αύτδν ήχον άπεκτοσάαι. 'Εν δέ τοί; τεύχςσι τών βασιλικών νομίμων νώ; καί ιις θάνατον ,τροδεδωκώ;, καδηρημένο; ύπάρχη βιβλ. ξ'-φ, τίτ., λζ'-φ, πιρ! τών τή καθοσιώσει ύπο- πάσης άρχιερατική; ένιργείας κα! τάξιως καί έκπτω­ πιπτόντων έγκλημάτων οί δαίοι νόμοι διοριζόμινοι, το; δλως τού άρχιιρατικού καταλόγου καί άπόβλητο; Τφ τή; καδοσιώσεω;, φασίν, ύπάγεται έγ- καί γεγυμνωμένο; τή; 5t!o; χάριτο^ μηδιμίαν άδειαν κλήμ,ατι ό σπουδάσα;·κατά δόλον, Ινα φο- Ιχων άρχιιρατιπήν ένδυΐτήνεπ στολήν κα! άρχιιρατινευδή ό άρχων. Καί κατωτέρω- Έάν τις, φασί, °κόν τι έπτιλέσαι ύπούργημα ώ; καδηρημένος χαί παμβέβηλογ βουλήτήριον ·), βιέμηνύφη μέν τδ κάφαρμα σιινοδιχώς ήκί τρισ! διαφιηνύσεσιν Ûtatv «ai καρα- συνωμοσάμινος μιτά στρατιωτών ή ί^ιωτών ή βαρβάρων φοναύσαι ίλλούστριον ή άπλώς οίονδήποτι συγκλητικόν, καδοσιώσεω; χρινέσδω χαί χεφαλιχήν τήν δι" αίμα­ τος ύπομινέτω τιμωρίαν μιτά δημεύσιως. Καί παραχατιών- Ό συνωμοσίαν π-αρασχιυάσας γινίοδαι, τούτέστιν ό βοσλιυσάμενός χαί σπουδάσας, φάν εί μή αύτδ; έποίησε, τά αύτά ύπομινέτω. Καί πάλιν βιβ. ς’-φ, τίτ. λε’-φ· Ό έντειλάμενος φονεύσαι χρίνεται ώ; φονέύς. |(αΙ κατωτέρω* Επίσης τιμωριίται χαί ό, έντειλάμενός τινι ,άμαρτήσαι χαί ό πράξας κατ’ έντολήν αύτού τδ άμάρτημα. Κα! άλλαχού*)· Ό σκοπόν έσχηκώ; τού φονεύσαι, ή άηνωτόρών <■»" Ηαω· μ * εΛλ. ໑, „..nA.aaiu>'Bl«itif-i-W thill'aftll ώΙΙ torta, iia b άνίιρο;, Άδανάσιο; μόνον λιγόμινος χαί ώς ι!ς τών ιδιωτών γνωριζόμενος, κα! μηδείς τολμήση συμφορέσκι αύτφ ή συλλειτουργήσαι ή ώς άρχιερέα τιμήσω ή τήν άνίερον αύτού χιίρα άσπασώήναι ή ιύλοφίαν κα! άγιασμδν παρ' αύτού διχδήνα*. ή εισόδημα έχκλησιαστικόν πολύ ή όλίγον αύτφ δούναι έν βάρει άργίας άσυγγνώστου κα! άλυτου άφορισμού τοώ άπδ διού παντοκράτορας. Αλλά καί ή μετ' αύτού σΛτάσ· μιαρά φατρία, οί συνωμόται κα! συνοργο! «εϋ σ*σμ· πράκτορες καί συγκοινωνώ! τού διοστυγούς έγχεψήματος τούτο*η Ιτι δέ κα! όσοι κρύπτου® κα! Ιχουσι καί φυλάττουσιν αυτόν τε κα! τούς μιτ’ αύτού συνωμότας κα! ύποδέχοντα: αυτούς εί; τά δσπήτια αύτών, έάν μή άποστώσ: καί παύσωνταε τού λοιπού τής μετά τών μιαρών κα! μοχδηρών τούτων κοινωνίας κα! ο! γινώσκοντες ποί ποτέ εύρίσκονται καί κρύπτονται οί βηΗντας κακούργοι, έάν μή φανερώοωσι καί όμολο- 1<>66 APPENDIX — CON8TANTINOPOLITANA SYNODUS, ITM meue lanario 10M γήσβσιν «ώτοΰς, Slot ei τοιοΟτος όποίοι net' âv A totoc xol ένοχοι τοΟ πυρδς τής γχέννης, xai ή μορίς ώσινl), όμοΟ ίφαρισμένοι sbpov χαρά τής ώγ(βς «al αύτβν μβτέ τοΟ προδότου Ιούδα aal τβν 6βομάχ·ν όμοονσίον aal ζααοποιοΟ aal Αδιαιρέτου τριάδος, τσΟ Ιουδαίον τβν «teupeadvtwv τδν κύριον τ»>ς δόξης, ένδ; τή φάα«ι μόνον StoO, aal χατηραμένοι aal aal προκοπήν ού μή Ifiouv πώποτα έφ* «U έργ^ζοντκ ασυγχώρητοι xai ματλ Μνατον dvtot ίν τφ vOv κατά πάσας τδ; ήμέρας τής ζ·ή< βδτβν οδτα SaoO αίβνι aal iv τφ μέλλον» xol πάσαις ταίς παηριχαΐς πράσαπον ματέ Ηνβτον αύτών. Έξ ίποφέσα«>ς. ,αφλδ*-φ, έν μην’. ίαννοναρίφ Ινδιχτιβνο; ι^-ης. aal σννοδιχαΐς dpat; aal τφ αέβνίφ.ΑναΜματι tnd■I ·< rsiovrsi — M5 i > ii Cum, tente Lactantio, primus sapientiae gradua contra omnia eum veteris tum recentioris aetatis ait. falsa intelligere, operae pretium yieum eat exempla. Praeterea ponitur in fine: 'EStelhg έν attentiua bxaminare scriptum quoddam eynodicum νέφ 'Ρώμη, quae insolentia verba ferri non possunt; ah Athanasio Dorostamo archimandrite in Germa­ adde post allatum salutis annum hanc temporis niam advectum et a lacobo Elssner typis editum in B notam, a’ ίνδίχτου βίσιχτος,’ quae poni non potuit volumine satis raro cui titulus. Nituit Btaekrtibtmg nisi ab homine horum aptorum plane ignaro. dtrer gritthitchen ChrMrn ia dtr Tttrlttg, Berolini, Dicitur, commondatitias illas litteras a Palsio. pa­ 1737. p. 20-27. Et ut. quod aentimua, in medium triarcha transmissas esse; kt hoc non potuit esse, proferamus, edicimus scriptum illud, uti modo cum ille eo anno, quo dicuntur fuisse scriptas, digeritur, nunquam ah iis, qui dicuntur illud scrip­ patriarcha non fuerit, aed Seraphim Nicoinediensis, sisse, compositum, sed a nebulone quopiam, immv cuius nomen in subscriptionibus tantum reperire Athanasio ipso stipis colligendae causa concinnatum. est. Textus ipse, adeo confuse conceptus, verbis Rem totam perpendat lector. Ab editore asseritur, adeo inusitatis refertus, fraudem aperit, quam lec­ Païsium patriarcham in ipso initio suum nomen tores monitos voluimus, ne nos temere reprehendant, scripsisse «ntryva littrri», quod nunquam fit; eundem quod synodum praetermiserimus, in qua nihil est, nomini proprio ordinarium numerum addidisse nisi falsum et imitatione simulatum. C0NSTANT1N0P0LITANA SYNODUS 1735 menae maio. ταύτης έδάφ«ι πρασπισόντας κα! δαηΜντας τυχιϊν άφέσαβς, 4λλ«; τι xai έπί άμαρτήμασι χρινομένου; έπιδιχομένοις πνιυματιχήν 3τραπ«:αν χχί ίχόντι άίχοντί γ« Ηνμφ συναρπασΗντα; χαί απολογίαν (ύπρόσδαχτον παρ«χομίνους άνυπ«ρ#ίτως δποίιχθήνα: χ«1 φιλανθριίιπως δφαίλομ«ν, πληρούντις έντολήν τού έλ«ήμονο; φύσ«ι χαί έλέαιν ήμί; έντ«ιλαμένδυ, δστις τδν έρχομένον πρέ; μ( ού μή έκβέλλ» Ιξ» φησίν. ’ Έπιιδή τοιγαροΟν et cfttra ς· Τούτη τώ χαί τούς όποσδήπβς προσχόψαντα; χαί τή; ιύδίίας άποπλανηβέντας χαί 1λλ»ς ή ώς έχρήν έπί τήν τοΟ ♦τοΟ έχχλησίαν έμπαροινήβαντβς πλημμ*λβ( ή fità τδ τής ήλιχίας ή δ·Α τδ τής φρονήσα*»ς έΚχλός τα usd έλλβιαίς, αίτα πληγή τοΟ σφέΚ mnaiUwc άνανή- Τοιβύτης ούν γχνομένης τής έχχλησιαστιχής καί συνοδικής χρίσαώς U χαί άποφάηβς π«ρΙ τβν «ίρημένον, ή ματριότης ήμβν έπί συνόδου δι* ώμοφορίου τή έκιχλήσαι χαί δυνάμ*ι χαί έξονσίφ χα! χάριτι τοΟ παναγίου «κύματος τόν βηόέντα χύρ Άδπνάσιον Μναώσηνς ήξίάααν έΗςαλλαγής τα χαί λύσαβς τβν πφογ*γονότα«ν έπιτιμίβν καί τοΟ έχφννηΗντος <να- 1067 APPENDIX — CONSTANTINOPOUTANA SYNODÜ8, 1736 «mm «aio . ICM loperrdvmv 4ρχι«ρ4«ν xad &χορτί|Μ*ν,, τ·ν tv 4γ<νρ ■ βύνης twfiaoUeMt (ccicpaKtdpavof, δχον Αν χροςχνβύρβτι ΑγηχητΛν ήμΛν ίδολφβν χαί <ηώ1®τουργ#ν, χληΑφ, rtiptt τ*ν χατΑ τύχον ΑρχιχρααχΑς Γνχ i βιαληρΜς taoptUotaxoc Wouowoç αρ£φ> xfMUTXjilvwv, xai Λ} βνρκχνρηρένος xai Λλβγη'ApuMe* χύρ Αθανάσιος tadpgp Αίφος τής «ρο- μένος χαρά *μ0 χορίου χαντοχρΑτορος tv τφ νΟν γραροίοης xat' βύτοΟ έχχληηαστιχής xal ουνολχφς fiAm xaTtv τφ ρίλλτνα χΜ λιλυρίνος χβντύς «ρο>UrfhMp4««Mf ud έλίύ^χρος «al ifiwxK xsl *«ηλ- «ξχναχΧντος 8«αρ00 χβΙ χΑσης ίχχληνιαστιχής war* λχγμίνος τβν χροαναρΰοΗναον un' βύτοΟ Ιχχλη- 8χί«ς ίνώτχρος. ‘Εξ άποφΑοΜς. σιβστιχβν i«tt|ù«r» χ«1 Αρβν, ta Μ sal τοβ 4χ,αψλ»·-<|> iv ρηνί ftupouapiy ίνίιχτχβνος γ'ης. φοινηΜντος ΑνχΗρβτος, xai |χη τ6 ivapyoOv τής Spfsaatar «pucaperam ΜΑκτή><Μαα> ot «apra 4ρχι«ρ«·σύνης αύτοΟ dxeoMxvac, ouppopoâpivoi χαί σολλατουργούμίνος χαί όκ 4ρΧ“Ρ*ύς τιμώμονος χαί coi. 1014, ati tana lac·: b Αιβυραηίχβν Ζαρονήλ, τήν χ«ίρβ άσχαζόμ«νος χαί κϋντα τά τής άρχκρ·»- legenda» eet eam eo4tee; 6 ΑιΒυροτχίχου Μ.οαήλ. SYNODUS ACHMDEN8I8 1735 ianii 86. ‘ Ubi David, epiveopua Belaeai, ad aeterna commi- MDCCXXXV dato, etibaeripoeraat epiaoopi iati : gravit tabernacula, atatim Achridenae aedi» .nifra- 4 Κβατορίας ύχίρτχρος xal κρ4»τ46ρ«νος ΧρύοανΡος, ganei, conventa inito, de μμμοοτο eligendo cogi- B— b Π«λ<ρ»ν<βς Ί«·σήρ. — 4 Βοβινβν ΜητροφΑtarunt Latio auffragiia, epiacopua rennntiatna eat νης. — 6 ΠρββχΑν ΔοοίΒοος. — 4 Αοβρ&ν ΝίχηDaniel hieromonachna. qni atatim ineinrandiim de- ρύρος, — 4 Γχύρας xal Μύχρας Η«ο4όοιος. dit, ae cuncta» provinciae regulae religione aerva®d. B. Oelaer, Der nMarebat eoa Aebrid·. turum. Electioni» libello, die XXVI metui» iunii Geecbichte and Drtwadea, Lipaiae. 1*02. p. 1. MAWK ' AMPUttlMA CIUMTM MICUMOI •wwaaMaaeamwa^waa············ | ΝΟϋΤΧΛϋ ΤΗΛΟΒ -...... - ΗΠΙφ IDMB AIK HCULTÎ K PAUDT M It frMtltaM ««MMlI··. •to p. Nt, M M b im » eAllia OMUISTI*·» ’ ' «η r«et« (ootebv· 1»Οβ)> I, I' Lm Imm· I * XXXT m M ntam to-Mfo.nUta· fmt >m η* ruMu taunuui Ntacun Prit Mt MW fr, M U«e <· WM fr. . i VOUTK4JI MWMBipnOX - DlXimt XXBMPLAIB·· «M to- aat, aa torn 4· ttW to. j gee—11 4·· Mrttrli— 4e> Ç—Ito â 4e ia Frw· CtaMtti «m le m to; POM »ooy?»T f OaMHi OaHteaNMB ai PraaMtaoMt Satlptotea bt Waabi fraapbt nwr-cnrç toloiu· iwvouo (tm^Mtoitot Oamw· aatitetMtM Mb·*· 4eta PAea4taato 4a· laaartp. ttom Ttaart 4· fetoa paraîtra Im 4am dertaw wteaaM (Taw· XXIT aa t aaL Pda:. M fr. MOitoatpaatitw4mOtUaattoMmIMm. UwUw»ta»»elataM M pato ea taa: aa telto 144 ft, ta 4tMl taafte, M· ft. Mow emiMt atpw··mi tea ttwtt M M ti, 4M fr. tbataa, to to aa, Mt ft. ateetak, M (ta » *·»■> M ft. tatamto·· Tew to· aat··· èattoat to ft «ba···. twr Im «ΧΜφΗΐΜ N~ 1*1 4 l**ï a··· ft·. ··* eee^eer^^rSitaee etui pe^peHre aoa stoeei 8e Ipetae reefer* 4 tarir to ma·· to«to A ta to to r«Mta jmt. Lm MbtotbttaM taM la ba4*M at ptnatotraft pu la papweal ta 4eas aaa, m«mi 4ama*4ar te iipaiiitia· 4w MbAaato· ear irate, ««Ma·, ttefe «a ·»·· ata aaatea. Paar fba^aa aafeie wipiltanaiaiM *epw'd r«a ΠΛΚ pare etotoeMteto edtevfe per it MetaBM, aAiiflmiiaf ·** pre·»· | TVUXiyOLUMBS IN-4, *£Ut9- B4taipMMtoa WMtor. IMS Oto aame· ·· *«a4ait 4044 ft· ·*··« ·«· Mn ratopreteto· Al pabMt. praatiw τμμβμμ : ft Mtotet 1M — Dttalpr w· atatti lO MH 1407. VelaaM Mpar*·. IQO ft. ebaeaa. Peeta )· » 4teeateeft aaae aa mbAmm ptat tapataawat •*cu 4M lamm i A >1. J7M M an paaai ataawir tot taawa M 90 at *r ptwr «to frsbte Aata·, et tow toe mtoee 0 Tl tMMM breebd, ata M tMM· reftf per teft^ee. Lm wtaawt fe44ite to Im tatow 4ea· tapatatMat; LMteww XVII t XXIX (BdttiMWtotar) Mo ft· paar atoSN ft. Cbaaaa 4m Mow 1 4 XXIX adparftaato........................ K ft. Lm-Iomm XXX 4 XXXU aoat to piapdM· 4« i'lwtiiai 4a Fmm·. J· tot *ta4t aetaaUaaMal, pda »w«U« . IM ft J 4a 1'Atiptortei a aa «ai itotoiai tamtae ate ntara 4 ww •atra caUarttoa «MMlHato·. Malt 4t tat watiawtteat to •44fttmt tart 4fe4 para ; tltoa emt iiMtftna 4mm tea ·» aaIum aaMatat ptaa beat. Maia taa · vaiatMt (4 ta tat»· 4aMtaa, IT Ma, Hta, tltaa. 44 4 ·»> pmvml Atr· abMaw aft partox mi iwai, par Ito aaaatriptoafa aaa OMTtKVATIOM, paar eta ft. Ttete «aima rataMM awti MtuUMaat mm peaaae to, Μ M III, Ila aaeaat ttaria aveai Ito·, 4m tamM «•AM, Attaton 4a la atoteatita. Lm Meat M 4 44 aatMt vaa4ar aaa Matwiptet»i% aettaa· aa wavaaaa, 4 to pwattaw atota, it atwa pda. •’•M-LAfta «4 ft. MKT CBAWN ·· hat 4t to ft. la praaaltoa ifMrdpUia » ahaapW, aat tot tatMplatoaa tir··, ito aiftlato· MMptota, » M>M|iaiiw aat tot aaelMa ea dtu aiptotto paar tMpw « 4Mtato a—bra 4a MUto«44«M· «al, paaa44aM 4#4 a·· partie 4m vatetoaa 4a Maaal aattafe i*wrt wMlili 4 l'aida 4a aatra ritaqaaMlM ; mto tot wtatoM •feat aaertitot a^i 414 mmptoMt 4 IMaaaala· 4a Aamtooe tirapa. La i4taapMMtoa 4m »1 ptaatiaw MtMptalrM mmm a paewto •teal *4a aaaetitaM IM ft ato, aa Um 4· 440 ft BBVVB DBS QVEMTIOMS HISTOB1QVKS CeUMttoa aaarpMa toptto Fartatet aa 1998, ^tieyvX 8898 (lUtaMritotat mm > ··< to ftAtae pdWraZm At tato 88 «to. praati fo-& Bm 4 *·!. 4· tabla·, M Uta 4t £ft, pear I ft. H ftaaw pat ta peat·. M ft- Mt, a· Maa 4· IM ftLBS DBBMtBM BXBMPLAIBM DU Tréeer 4e MreBeleçie, Obteire ft 4e <4 egrapAi» Par to MMto ta te-XtolBa 4a taa vtvaat pmmaaar 4 rftaui· 4m abatMa Oa vatawa ta-fett· 4a ISA pto* <·*·» MLI, I···. Μ ft a*, μ I** to MS ft. M tston ssumm SAM» a ntaswi W WnUI ί MO ('OlXCCnOMI MM7TXUU» pat - mm MtttaM ea aaeeartpti·· a·* μ«4Μ·μ toAtataa· Pae tato·· Swtatow te-4. Mbp-iept. Mtopapatea. Paata,Wtoto·, itefti··! L’javaaea 4t Ommm, beta et» toMaaaal'4· toa»M ••Mtiato awiattieto paO mmm· a taaeto 4a Mtto patp·*· ta te 4a N4f. , ’ L-aapANttoa 4m fia·· M feM «a étaw Mtatto » · towaptalfto wptiMto «MptaP t· tape 4M parw peMMti tta» parto mi Atottow «NMMaalta· waw m· taatew paatartfea par to attiaa^pitor to wm papal f~ fttrorrom popvlaibm — KAtooebAPsa aaterttMteΜΐΜβΙ|···ι«te. - MvaLflraMteA, taaa-itoi. Cbato· vAaa· U ft. IA