SACRORUM ■f. CO N CILI ORUM NOVA ET AMPLISSIMA COLLECTIO .’·/ . V y cuius \ -■ ' * ’ . IOÀNNE8DÔMINIGU8 MANSI ET POST IPSIUS MORTEM FLORENTINUS ET VENETUS EÛITQRES ' AB ANN0 17M AD ANNUM 1798 PRIORES TRIGINTA UNUM TOMOS EDIDERUNT nunc autem Continuata’ et deo favente V ' absoluta >» JJJRANTIBU8 lllmo et RmoAscmncoro D. D. LUDOVICO PETIT * \ r atomabum b > ooieueATtor* AUGumruxofcuv ■ ' n ab iwuWHon \ ' - < BOIAB MBMOBIMI t \ IOANNE BAPTISTA MARTIN BÀCKBDOTB, OUM PBOFBMOM OT CATBOUCA (ΗΠΤΒΒβΤΤΑΤΒ UMDUnX». TOMUS QUINQUAGESIMUS tertius SACROSANCTI ÔECUMENICI CONClLlI VATICANI PAM SECUNDA ACTA SYNODÀLIA (Ceagreg. LXXXVII-I.XXXIX). ACTA DEPUTATIONUM. PONTl tATA. SCHEMATA DECRETORUM. PROMULGAT IO. CATAUOOU^ PATRUM. ARNHEM (Pays-Bas) & LEIPZIG . MCMXXVII. SOCIÉTÉ NOUVELLE D’ÉDITION DE LA COLLECTION MANSI (H. WELTER). I! !■ ί.Π , · jiy-J ■ . . < ' - . - ’ Ill n ιιιιιιιιι,ι - Anno · ■ . ;.■ *■·.’■· ·> * I. , CllBltT " ' ■ - - / · 1870 INDEX MONUMENTORUM TOMI till Λ 5 Verfeornm compendia pat». ·» patriarcha; nap. — arehiepiaoopae. ep. « epi^-pa*. \ Anno CnnteTO StCTHUCt·· MCMMiCM oecffi®· Vlfr' ■ CUI·. _ Pam Hecunda. J870 Aeta synodal!·. Station·* puMlcaa at cengrefatisn·* gtnt- . ralM. *'· XX F. Discussio schematis reformati consti- 8. Emendationes · twnnullis patribus pro­ positae in congregatione generali super ‘ •cbemate de cede episcopali vacante 33-35 tutton is de «ede episcopali vacante 1-46 1. Meritura de proxima congregatione ha­ benda. deque electione facienda decem patrum deputatorum pro rebus diaciplinae ecclesiasticae l •ug 13 i. Congregatio generali· LXXXVII 3. Monitum quo patribus mittitur schema reformatum constitutioni· ds ssd* epi­ scopali cacante, et proxima intimatur congregatio generali* ' 3 4. Schema constitutionis de sede episcopali vacante ■ a Deputation· pro rebus disci­ plinae ecclesiasticae reformatum patrum examini propositum 3-6 6. Summaria relatio eorum, quae ad schema d« ssds episcopali vacante reformandum acta sunt a Deputation· pro rebus dis­ ciplinae ' 6-8 6. Congregatio generalis LXXXVIII 8-36 Annunciator mors nonnullorum concilii patrum 8-9 Indicitur discussio schematis reformati de sede epucopali vacante 9 Relatio de schemate reformato facta ab episcopo Conchensi nomine Depntationis 9-17 Inchoatur discussio de eodem schemate generation spectato. — Oratores: Gandolfi ep. Cornetanus et Centumcellensis 18-20 Crespo y Bautista ep. Arcensis 20-21 Discussio specialis in caput I. — Oratores: Ferré ep. Casalensis 22-23 Zunnui-Casula ep. Uxellensis et Terralbensis 23-24 De Laoerda ep. 8. Sebastiani Fluminis lanuarii 24—25 Discussio specialis in caput II. — Oratoree : Caixal y Estradé ep. UrgeUensis 25-96 Ferri ep. Casalensis 26-97' Zunnui-Casula ep. Uxellensis et Terralbensis 27-28 De Laoerda ep. 8. Sebastiani Fluminis lanuarii 28-29- Disoussio specialis in caput III. — Orator: Vasconcelloe ep. Lamaoensi· 29-32 Conclu ominnau tomus LITI. 9. Schema de eede episcopali vacante a De­ putation· pro rebus disciplinae ecclesiasticae ad mentem emendationum in con­ gregatione generali propositarum refor­ matum 36-36 1-3 Electio Xll patrum deputatorum pro rebu· disciplinae ecclesiaRicae 2-3 au^. 23 32 ' >our· 7. Munitum quo'jptribus mittuntur ementioties propositae super dicto schemate. M intimatur proxima congregatio gene­ ralis . JJ2 A . 187Ô Monentur patres emendationes typis impressa* domi esse mittendas una cum intimatione fiturae congrega- sept. 1 10. Congregatio generalis LXXXIX 36-46 Indicuntur suffragia ferenda de emenda­ tionibus schematis de eede epucopali eo cante ----- 87 Relatio Petri Trucchi ep. Forolivionsis ' 37-42 Suffragiis patrum proponitur caput I schematis a Deputation· reformatum iuxta emendationes in generali congre­ gatione proposita* 42 Suffragiis subiiciuntur emendatione· in integrum schema, quarum nonnullae acceptantur iuxta modum 43 Proximam congregationem per folium typis impreaaum patribus esse signiffdam 43 11. Schema constitutionis de eede epucopali vacante iuxta emendatione· a congrega­ tione generali admima· reformatum 43-46 XXVI. Discussio schematis coeutittdiavu super missionibus apoetolici· 45-156 1. Monitum quo patribus mittitur schema constitutionis super missionibus apoetolicis 45 2. Schema constitutionis super missiouibus apostolicis patrum examini propositum 45-61 3. Animadversione· a nonnulli· patribus •cripto traditae in schema constitutioni· super missionibus apostolicis 61-156 oot 20 Emendatores : a'. Paulus Hindi aep. Jesirenus 61 js'. loannes Belluomini prior, gener. Ere­ mitarum 8 Augustini 61-64 γ'. Henrieus Elder ep. Nstcheseosis 64- 65 8". I. Μ. I. Baillé· ep. iam Lneioneam· 1870 65-68 ·'. Raphaal ehiensi* DAmbrosio aep. Dyrra- 68-69 C* Ludovicos Marangoni minister gener. Minorum oonventualium 69-71 II ian. 7 iaa. 11 t INDExAlONUMEMTORtfM * xu Auro . t CHÏltTl ζ". Ciird.'Corti -aep; Pieanua 71-73 η'. F. B.‘ Trionfetti ■ ep. Terraoinenaia 73-80 Agapiua Baeiai ep. Cariopolitanua ‘ . 80-81 i". F. L. Zelli abba· 8. Pauli de Urbe 5. Eiusdem schemati» pars altera examini -nitrum'Deputationia de fide proposita 170-77 mart. 1 6. Congregatio 111 mart. 4 7. Congregatio IV mart. 4 177-80 * 180-82 182-86 'l 86-88 „ 10 Congregatio VII 188-89 . llj. Congregatio VIII 190-93 · JB. Congregatio V 1 ta'. Cyrillus Bebnam Befani^ aep. Mausi- mart. 5 9. Congregatio VI liensis Byrorum * 83*85 i?'. Angelus ' Kraljevid ep.Metellopolitanua 85 ' mart. 6 mart. 8 mart. 9 12. Congregatio IX mart. 11 13. Congregatio X mart. 19 14. Congregatid XI mart. 13 16 Congregatio XII. mart*. 14 ?» t marg 17 m4rtl-90 16. Congregatio XIII 199-203 17. Congregatio XIV 203-06 18. Congregatio XV 206-10 ιγ'·. Carolus Pooteo aep. Antibarensil 86 ιδ’. loeeph Aggarbati ep. Benogalliensis ί 87-89 tr. Hilarius Siliani ep. Callinicenaia 89-91 i;'. Euitaohius Zanoli '.ep. Eleutheropolitanus 91-94 :ζ’. Laurentius Bergeretti aep Najtiensis 94-96 ιη'. loseph Novella ep. Patarensis 96-98 tit'. BonaŸentura Attanasio ep. iam Li- paritanua 98-100 x'. Theobaldus Cesari abbaa gener. Ciaterciensiuin 101-04 xe. Rodesindus Salvado ep. Portus Vic­ toriae 104-05 χβ'. Ant. M. Fania ep. Mareicensis 105-06 χγ'. Lud. Th. Paliu du Parc ep. Blesensis 106-07 x5'. Nicolaus at 8. loanne minister gener. Capuccinorum 107-09 xt'. Ioan. Ang. Mondani, prior gener/Servorutn b. Mariae virginis 109-11 χς'. Phjlippus Manétti ep. Tripolitanos 111-13 χζ'. Pair Àrmenua Ciliciae cum suis epi­ scopia ”* 113-17 xr/. losephus Caixal y Estradé ep. ürgellenaia 117-36 xlF. Petrue Beckx praepoaitua gener, aocietatia leau 136-42 λ’. loaeph Angelini aep. Corinthienaia nomine fratrum Lemann 142 λ«'. Tobià» Aun aep. Berytenaia Maronitarum 142-43 λβ'. Ludoricua Faurie ep. Apollonienaia 143-44 λγ'. Vineentiua Spaecapietra aep. Smyrnenaia 144l48 λί". Innocentiua Bannibale ep. Esgubinua 148-4» λ·'. Anonymua 149-61 4. Schema alterum missionibas oct 20 18*0 decreti de apostolicis 163-66 XX VII. iMierae apoetolicae guibas ad aliud . opportunius et commodius tempus concilium Vaticanam suspenditur 166-68 B. Ma Oapatatlenla pre rebua ad Meat pert. nonUba· 157-832 192-93 193-94 ’ - J 194-97^ ’ 197-99* 19. Ckpitïs VI alterio* sebematis textus reformatUN patribu» deputatis denuo pro­ positus s ^φΙΟ-Ιί mart. 25 212-14 Congregatio XVI inart. 27 21. Congregatio XVII mart. 3o 22. Congregatio XV111 mart. 31 214-15 . 216-16 93. Congregatio XIX 216 apt 3 24. Congregatio XX 216-17 n apr. 4 25. Congregatio XXI 217-18 26. Congregatio XXII 218-19 apr. 5 27 Congregatio XXIII 219-20 •apr. 6 28. Congregatio XXIV 220-21 apr. 8 29. Congregatio XXV 221 apr. 9 30. Congregatio XXVI 221-22 apr. 16 31. Congregatio XXV Π 222-23 apr. 90 32. Congregatio XXVIII 223-25 apr. 21 33. Congregatio XXIX 225-26 apr. 33 34. Congregatio XXX 226 apr. 33- 35. Congregatio XXXI 226-28 apr. 26 36. Congregatio XXXII 228- 29 apr. 26 37. Copgregatio XXXIII 229- 30 38. Schema aecundae oonatitutionia dogma­ ticae de doctrina catholica a Deputations pro rebut fidei reformatum 230-38 ■- 39. Congregatio XXXIV 40. Congfegatio XXXV 41. Congregatio XXXVI 238-39 239 239-40 43., Conatitutio dogmatica prima de ecclafia Christi patrum Deputationia pro rebua fidei examini proposita 240-44 43. Congregatio XXXVII 244-45 44. Congregatio XXXVIII 345-47 45. Congregatio XXXIX 247-50 46. Congregatio XL 250-51 47. Congregatio XLl 351-53 48. Congregatio "XLII 262 49. Conatitutio dogmatica prima de ecclesia Christi a patribua Deputationia pro rebua fidei reformata 363-66 366 1. Quomodo electa ait Deputatio pro rebua ad fidem pertinentibua 167-6» 50. Congregatio XL1II 61. Congregatio XLIf* ian. 7 3. Congregatio I 169-61 iaa. 11 3. Congregatio II 181-63 63. Nora forma capitia IV integre reformati patribua deputatu propoaita 367-58 1870 4. Schema reformatum oonatitutionia dog­ maticae de fide eatMûa patrum deputa­ torum exa&ini propoaitum 164-69 53. Congregatio XLV Γ 366-67 259-62 64. Congregatio XLVI 262-63 66. Congregatio XLVII 263-64 ΧΙΠ XV Aho ' Chbiîti CaiubTi A»·" CM»’·” '1870 1870 . 964 iunii 19 56 Congcegeti” XLV1I1 iunii 19 67. Noeum schema capitia IV patribus de­ putatis propdajtum 965-6% iunii 91 iuiiii 94 58. Congregatio XUX 6J9. Congregatio L ' iunii 96 60. Congregatio LI* · $ 266 266-67 \ 267 < 61. Votum Friderici Zinelli ep. Taryisini de definienda infallibifitate Romani ponti' ficis ., 268-69 10. Propositio ep. Albinganensis pro invendu disciplina cleri 470-^2 1 . | 11. | Postulatum ep/Moguntinj ut deorstud ! : copcilii Tridenlini quoad normam pro cedendi ad electionem episcoporum , cardinalium a synodo Vaticana oonfir . • metur 472-7* ' rum ambitum continentur, circnmacrw * tiqne ‘ ‘ 473-74 62. * Congregatio Lit iulii 7 63. Congregatio iulii 8 64. Coitgregatio LIV V^2-73 iulii 9 66. Congregatio LV 2*3-75 iulii U 66. Congregatio LV1 275 136. Alterum postulatum de usWra a XX patribus exhibitum '■ hi' iulii 14 67·. Congregatio LV1I 275-76 14. Propositio cirda iiK gentium "per veri iulii 14 68. Congregatio LV1II 276 L1H . 270-72 ' 69. Quoipodo caput IV^conatitutionia primae de ecclesia Christis quo definitur Rkf-^niani pontificia infallibilitaa, extiterit et ‘ a concilio sancitum ait 276-86 70. losephi Kleutgen epistola, qua alteftf^ schema reformatum dr /Id« catholica card. Bilio, Deputation»* praeaidi, mittit 286-87 71. Schema constitutionis dogmaticae seV eundae da fide catholica patrum examini propositum 286-95 72. loeephi Kleutgen relatio de schemate reformato 295-307 73. 74. Schema constitutionis dogmaticae se­ cundae de ecclesia Christi secundum patrum animadversiones reformatum O 308-17 losephi Kleutgen relatio de schemate reformato 317-32 | C. Acta cengregatianla (pedalis ad recipiendas et expendendas epiacaporum prapesllienet deputatae 331-716 I. Postulata caria a patribus exhibita 331-662 1. Postulata ab XI Galliarum epp. pro-\ posita 331-62 2. Propositiones decem ad varia disciplinae capita spectantes a XV Germaniae epp. exhibitae 369-78 3. Series propositionum a XXXVII Nea­ politanae regionis epp. exhibitae 378-456 4. Postulata aep. et epp. Belgii de reboa disciplinaribus 466-61 6. Postulatio aep. Lucani super privilegiis et exemptionibus praelatorum saecu-·" larium qui territorium non habent 461 6. Propositio in gratiam piae operae a Propagatione fidei nuncupatae a CX patribus subscripta 4§l-65 7. Propositio correctirris^generslis ordinis Minimorum de conformitate et unitate in recitando horas canonicas ac cele­ brando missam 465 8. Propositio ep. Tarvieini de publicandis simul omnibna schematibus cum prope a fine erit concilium 466-67 9. Postulata ’ aepp. et epp. provinciarum Quebecensis et Halifaxienaia 467-70 ’«,· · 12 Postulatum aep. Mesaanensia da nov> I quanfndam diopeeseon. quad intra alia iulii 3 269-70 ygyo 13a. Postulatum aep Hvdnantini da usuro 4 474-7: \ tates a I)eo revelatas instaurandum «. XL patribus subscripta 477-7*· Postulata quatuor ep. Vicentini de pon nullis dtaçiplinae ecclesiasticae et ea erorum ritifbfii articulis ' . 47* 16. Propositio XX\lll patrum de novo o<· ■ 15 dica luris canonici confimendo 478-8' 17. Postulata sex ep. Concordiensls de variis disciplinae capitibus 18 a 48>> Postulatum a fere CC patribus snb scriptu et pro dogmatica definitione as sumptionis corporeae in caelum Deippra* 481-82 186-lbi. Postulata novem pro eadem de finitione 481-89 184. Propositio ep. Giennensis de msdeni veritate definienda 489-90 181. Ep. 8. Christophori de Havana votum de eodem dogmate 490-614 18 m. Votum ep. L|puedonienaie pro eadem definitione 514-17 18 n. Synodi Smyrnenais ad summam pon tificem epistola de eodem argumento 517-1' 19. Postulatum aep. Westmonaaterieiuis d· additione facienda canonibus de pti matu Romani pontificis in schemate ecclesia 519-9' 90. Postulata dogmatica aep. Mechlinienei de suprema in ecclesia potestate 520-2. 21 a. Postulatum aep. Mechliniensia respi ciens schisma Stevenistanim. seu, u appellatur in Galliia, dissidentius» vulg la Petits Église 527-9* 916. Postulatio ep. Lucionenaia super eoden schismate. 528-9' 91 c. Reverentissime commentatio ad sacro sanctum oecumenicum concilium Roma num de variis actis ad ecclesiam galli canam spectantibus 599-37 2Id. Observationes criticae ep. Lncionenai* 537-3* 21«. Card. Donnet ad summum pontifiese epistola de eodem argumento 538-3' 29. Propositiones sex ad varia rerum ge nera spectantes ab ep. Ha11 earnassens oblatae 540-4 93. Postulatio a XXXV vicariis apostolieiexhibita pro promovenda pie sodalitat Sanctae Infantiae 541- > , , _ ' ’ ·? ■ ' . : xw : i. ■ -■ INDEX MONUMENTORUM XV r A «MO .. Οζίιιτι I Α··ο ■ re»··** ' 1870 34. Observatione» aep. Baiftensis ritaa yaçronitici de lia quae pro· animantar.utilitate-.eorrigenda -vidbntur in Syria k=z\ ΙβΤΟύ- ’ MS-47 \ Viteltasobi, ép Attximani, d^propdsrtio de-tribus pieiSitkt'officiis »b •episcopis ibter se reddendis βΟβ-.ΙΟ' 45e. Supplicatio ep.Ldqiedouiertsis propervuns in msternd utero clausis 610^3 . GmUen.-Ferrin a a .cpnoilio Vaticano' laudetur atque oommdndqtur 561-63 37. Postulatum ej. Piatorfenaia ot Pratentia nomine quorumdam epp. Italiae oen-'y ..trails exhibitv de nonnullis disciplinas Capitinus ■„*·. 653-63 * ■ 1 .V dicta propositione ep. Laquedoniensia *” * . 613-17 \ . . 46. losnnis ThéddiM Laurent, ep. Chersoe. nensis, vota concilio oecufienico Vati. carro proponenda 618-33 i 47. Epp. Rumenoru/n postulatum de Orien* talium disciplina religiose servanda . 633-98 48. Orientalium de arabica Vulgatae ver­ vulgo Coa/erentioe' diountur, a aporo , Vaticano concilio laudentur ac Commen­ dentur ' 564-βΕΒ 30. Postulatum a liXX epp. exhibitum, ut sante postulatum 828-39 49. Propositiones a Commission^ orientali exhibitae de coelibatu sacro deque im­ pedimentis matrimonialibus apud Orien­ societas a. Vineentii dé Paulo a sacro' concilio Vaticano laudetur et common-' detur 567-68 tales ' · 639-31 50. Postulatum epp. Belgii pro extendendo cultu b. lulianae Cornelionensi» 632-34 31„ Postulatio exhibita a nonnullis ep_p tam maronitici quam chaldaioi ritus- de malis quae societatem perturbant ' 568-69 " 51. Postulatum pro nigris Africae centralis 634-39 33. Postulatum a XVI epp. exhibitum de socialisati erroribus 569-70 53. Postulatum pro introducenda causa Christophori Columbi 639-40 33. Postulatum XVIII epp. do strictius ob­ 63. Petitio aep. nonnullorumque presbyte­ rorum Neapolitanae dioecesis, ut surdis, mutis et caecis propria et methodica institutione, occurratur 640-47 servanda lege «Tridentina in episcopis aliisque praesulibus eligendis et nomi­ nandis 570-71 34. Postulate a LXX patribus exhibita, ut piae.operae Scholarum Qrientaliutri et . solemnis ab ecclesia ponseoratio et nova commendatio tribuatur * 571-74 54. Postulata duo, ut s. Francisco Salesio ep. Genevensi titulus doctori* teeltna» decernatur 647-51 65. Aep. Brundusini postulatio de augendo cultu es. Nominis lesu 651-64 33. Episcopi Warmienaie petitio de lege ferenda jn sacerdote» rarissime sacramontaliter oonfitentoa 574-76 56. Postulatum pro ter celebrando in die Commemorationis omnium defunctorum 654-55 36 a. Propositio CXVIII epp. postulantium, ut ». looeph eligatur ac declaretur uni­ versae ecclesiae patronus atque pro­ tector 576-79 36 j Idem postulant XLIII generales diver- 57. Libellus supplex, quo epp. Germaniae petunt, ut festum b. Alberti Magni tanquam dederis verivriov in officio et missa celebretur 655-67 679-81 58. - Votam a multis patribus summo ponti- 37. Ut debiti honorae s. looepho beatae flci eo flue oblatam, ut novis honoribus sacratissimo Cordi lesu exhibitis eoclasia «ffioaciorem eius tutelam consequatur 657-59 Mariae virginis sponso a concilio ooeumenieo Vaticano m.sacra liturgie de­ cernantur postulatum 681-85 38. Votam synodi patriarchal·» Armenorum de re militari et bello 685-91 39. Postulatio exhibita ab aliquibus epp. ritus armeni circa his gentium 591-93. 6». Postulatum aep. Tolosani de festo Ca­ thedrae a.. Petri ad altiorem ritum eve­ hendo z 669-63 I/. Acta soajvugofionit spectatis dgpntatae 40. Postulatam CV1IÏ epp. et capitali ec­ clesiae oathedralia Conoordiensi» pro inserendis Salutationi Angelicas verbis Ftrys /mmacutata 699-96 41. Do scholis mixtis oarumque corruptela ia Alemanaioa Helvetiae parta ad sche­ ma do ecclesia brevio relatio a Oarolo loaano Greith op. Sangallaaai exhibita 696-99 43. Eiusdem op. 8angkH»neis ohoervationss et propositiones do mstnmoniis mixtio 4 466. Indicium abunde théologie latudî'dè (19. Postulatum a CVIÏI patribus exhibitum, ut Vineentii a'Paulo aslociatiAnes, quae ' eorum ordinum Penei postulantium.* ut a concilio dani- . n^far ontolbgi»mu4 ' 603-08 44, Salvatoris 38 Postulatio DX epp. de invitatione fa·' cienda Hebraei» ad agnoaoendum Me·si^ni salvatorem I esum* "554-64 i / 43. Propositio Cardinalium Riario-Sforsa it' 36. Pfufositio abbati·^ Ein»i^dlen»is circa .vota ainpplici* solemnibqp pra»mittanda\ < ' . ' 547-50 ‘ 36. Poatulaium 4t.^opificum’ societa»" Dvr I qorunjqde maiori in dies augmentations in Alemoanica Helvetia 690-603 positiones 1870 663-98 Nomina eardiualinm at patnun ox qui­ bas eonetat peculiaris congregatio de­ putata pro roeipiendis at expendendis «63 patrum propositionibus 3 Session» dai 33 gonnaio 1870 8. Basaioni dai 36 a 38 fobbraio 367-76 4. Saaaiona dai 3 aarao 6. Saaioaa dai 8 mono 376-79 679-83 ί . ·· XVII -\ ·, INDEX MONUMENTORUM . Ά 'XIX ASSO «· Cbsisti 1870 ·(· % l- mart. 14 . i 6. Besaione dei 10 mapso 682-8* 7:?-8e»sion· dial 14 mano* 8. Briisione dei 17 mano 684-86 686-87 9. ' Peculiars congressu· tertiae commis '687 sionis • . · 1 ■e 10. Sessione dei 11 eprile 687-89 .0- Sessione dei 22 sprite 689-91 - 96. Ad^sehema' decreti disciplinaris super confectione et u«u unius parvi oatechismi' ' pro universa ecclesia / 733 siticinibus * . 736-37 I8· Peeuliapi* congressus quartae commis­ sionis 692-93 mai - 6' 14. Peculiaris congressus commissionis- pri-. mse ,' 693-94 14. De titulis ordinatiomub 15. Bescione^egli 8 msggio ■ i T6. Sessions del 1 tr .giiygne 15. De impedimenti» matrimonii, sr speoiatim de impedimentis cognationis le­ galis, publicae honestati·. et affinitati·^ • Î748-52 • III. > · 696-98? Relatio summaria super postulationsbiu patrum a Deputations. secretario exhi- , bita 69*7-7^2 ' 1. 'Secretarii Deputation!· epistola ad subsecretarium concilii 697-99 2. Conspectus generali· postulatorum quae Deputation!· examini subiecta fuerunt IV. - 11. De observantia ritualis ftomaoi 737 12.1 De administrations -sacramentorum 738-4IÊ 13. De peinai· . . 745-46 16. De civili, quod jocant, matrimonio 762-54 17. ,De patrimonii»- mixti· ' 754-56 18. De matrimonio coram parocho: proprio celebrando 756-62 19. De concilii TridentinF' capite Tametsi retinendo et ubique promulgando 7J63-64 699-712 20. De atatu libertati· in contrahendi· ma­ trimonii» probando 766-6$ Appendix. — .Consultori» cuiusdam anonymi m varia postulata ab episcopis Austrias exhibita, 711-16 21. De foetorum dierum «anotlfrcatione et de abstinenti* et ieiunio 766-70 A d. Sehsikata csnsUtuUensm ac decretorum pa-' tram examini prepenenderum 716-914 I. Index schematum qua» a theijogis «I *c- 22. De monomachia J13. De suicidio 770-71· 772 24. De magnetism! abusu et »piriti»mo.773-76 26. De secti· vulgo clandestini· 26. De usuris 775-81 781-84 • çlesiastici i uri» consulti» praeparata fue­ runt 715-18 IV. Schemata constitutionum de regularibus 783-864 Schemata de rebus theologico-dogmaticis 719 22 1. De sacramento matrimonii capita, doc­ 2. Buper voto obedientiae regularium 786-88 3. Buper perfecta vifa^communi 788-93 II. trinae et canones 719-21 2. Doctrina de sacris libris veteris et novi Testamenti * 721-22 III. Schemata de disciplina ecclesiastica 721-84 1 a. Schema constitutioni· de episcopis, de synodia et de vicariis generalibus a De­ putation· pro rebus disciplinae refor­ matum 721-27 1. De regularibus 4. De clausure 783-86 793-98 5. De parvis conventibus 796-803 6. Buper novitiatu bt novitiorum ac neo- professorum institutione, 7. Super affiliationibus 8. Super studiis regularium 803-07 - 807-09 809-12 9. Buper'gradibus et titulis regularium 812-15 10. Super ordinationibus regularium 815-20 16. Adnotationes ad schema decreti de residentia ' episcoporum, a secretario commissionis pro rebus Orientalium propositae 727-28 11. Super electionibus regularium 820-27 12. Super visitatione regularium 827-29 2. De sede episcopali vacante 729 3. De capitulis canonicorum 729-31 14. Buper iurisdictione episcoporum in re­ gulares delinquentes 832-37 4. De parochis, ubi de modo conferendi parochial·» ecclesias, de parochorum officiis, eorumque remotione 732 5e. D· vita et honestate clericorum 732 13. Super expulsione religiosorum incorregibilium 829-32 16. De monialibus 837-40 16. Buper instit. votorum simplioiuut 840-46 17. De spiritualibus exercitiis, sacris reces­ sibus, et domibus recolljotionis 846-47 66. Ad schema decreti disciplinari· Os mta et honestat» clericorum 732 18. De privilegiis praesertim -regularium 6. De seminariis ecclesiastici», ubi de me­ V. Schemata constitutionum do rebus politico-ecdssiasticis 853-94 thodo studiorum et graduum collations 732 7. De collationibus ecclesiasticis 733 8. De praedicatione verbi Dei 733 9 a. De parvo catéchisme 733 1870' 106. Ad schema decreti disciplinari* de ' oneribus missarum aliisque piis dispp- ' mai 2 694-96 *> Auso Obsisti 10a. De oneribus missarum aliisqq» piis dispoeitioaibu· , · 733^3Ç · Altera, postulatdrhm distributiq inter quatuor commissiones ' 691-92 ■ 1 1870 12 • -Γ CnntfTi 847-54 1. De verbi Det praedicatione et instruc­ tione religiosa libere exercenda 853-56 2. De libere exercenda ecclesiae potestate , 865-56 % XIX J INDEX MONUMENTORUM A««o CnitaTi 3. De boni· eocleciaaticia, deque eo. 923-30 6. Eorundem litterae pastorale· ad fiÿelea editae ( 930-34 1870 ÏII. Litterae plurium episcoporum orienta­ lium η'ίγ» latini ad summum pontificem Pium ΊΧ J ‘ 933-3ti ÏV. Adhaesiones^ pJtrum qtu aut ita eotaprrgatione .generali aut ia publica assstoqe coastatuNom' Pastor aeternus non «imt 'suffragati »35-1062 <· 1. Gard. Mattéi 935-37 2. Card. Scbwarzetlberg aep. Pragensis 987-3« 3. Card. Mathieu aep. Ëiauntinus ,939 4. Card. Rauscher aep. Vindobopensis 939-40 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. Card. Orfei aep. Ravennatensis 940-41 Card. De Silvestri 941 M Card. Trevisansto patr.Venetiarum 941 Card. Guidi aep. Bononiensis · '941 Card. d'Hohenlobe 941-42 Card. Berardi 942, Card. Antonelli 942 Car<^. Grassellini* 942 lussef patr. Antiochenus rit. graec. melchit. 942-43 Audu patr. Babylonensis rit. chald. „ ■» 943-46 Tarnéczy aep. Salisburgensis 946 Salomone aep. Salernitanus 946-48 Simor aep. Strigoniensis 948-52 Ginoulhfac aep. Lugdunensis 952-53 19. Mac Hale aep. Tuamenaia 953 20. Trioche aep. Ëabylonensis rit. let. 953-54 21. Aun aep. Berytensia rit. maron. 954 22. Saint-Marc aep. Rhedonensia . 954 23. Kalibgian aep. iam Amasenus rit ^trmen. ' 955 24. Asinari aep. Ephesinus 955 25. Blanchet aep. Oregouopolitanus 955 26 Kenrick aep. 8. Ludovici 955 27. Hurmus Ed. aep. Siracensis rit. armen. X 955 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. Beniamin aep. Neapoleos' rit. graec. 955 Fürstenberg aep. Olqmucenais 955-57 Tiuani aep. Nisibenus 957 Errington aep. Trapezuntinus 957-5« Scherr aep. Mona censis, 958 Boatani aep. Tyrenaia rit. maron. 958-59 Deinlein aep. Bambergensis 959-61 Bartatir aep. Sertenaia rit. chald. 961-62 36. Connolly aep. Halifaxienais 962-63 37; Wierzehleyaki ep. Leopolienaia rit. lat. 963-64 38. Martinez aep. de Manila 964 39. Monaon y Martina aep. Granatenaia 964 40. Darboy aep. Parisien·!· . 964-67 41. Dubreil aep. Avenionenaia 967 42. Mac Cloakey aep. Neo-Eboracenais 967 43. Haynald aep. Colooenaia 967-75 44. Melchers aep. Coioniensis 975-76 45. Mérode aep. Melitenensis 9,76 46. Nazari aep. Mediolanensis 977-78 47. Landriot aep. Remensi· 978 48. I’uecher Paaaavalli aep. Iconienaia 978-79 979 49.1 Bernadou aep. Senonenai· 979 50. RodrigoYusto aep. Burgensia 51. Loza aep. fieOuadalaxara 979 979 '52. Attar aep. Amidensia rit. chald. 979 53. Mellano aep. Nicomedienaia 979 54. De Ferrari aep. Naupactenaia 979-81 55. Losana ep. Bugellensis 981 56. Labis ep; Tornscenais ~χχι Hiou MotttSiMmwM A'» MO AjtMO Chriiti 1870 981 57. Biale ep. Ventiiniliedaia ' 981 j 58. Severe ep. Interamnenaia ’ 981 59'. Margugrye epi Augoatoduaenaia 981-84 60. Moreno ep. Eporedi^naia . 984-85 61. Rivet ep. Divionenaia 985 62. Verrollea ep. Columbicensis 985 63. Best ep. Canopenaia 986 64. Carli ep. Almirenyiz 65. Duppnt dèa Logea ep. Metenaia 986-87 66. ’Alberti ep. Syrenaia , 987 67. Fertitta ep, Cavenaia etj^arnenaia 987 987 . 68. Montizi ep. Eoclesiensis • 988 69 Grioglio ep. Eurienaia 988 70. MoCcagatta ep, Zenopolitahua 988 71. Attanaaie ep. iam Liparenaîa '988 72. Pellei ep. Aquipendienaia 73. Ullathorne ep Birtnjnghamienaia 988 988 74. Deniera ep. Vancouverienaia 76. Legat ep. Tergeatinua 990 76. Minciono ep. Miletensis 990 77. Hicei ep Hignipua 990 78- Alcazar ep. Papbunaia 990-96 ‘79. Dupanloup ep Aurelianenzia 997 80 Ranolder ep. Veaprimienaia 997 8». Dreux Brézé ep. Molinenaia 997 82. Kettcler ep Moguntinua 997-1001 83. Strohmayer ep. Boanenaia 10O1 84. .lirsik ep. Budvicenaia Ibndi ep. lazirenaia rit. chald. 1001-02 86. Delaplace ep. Hadrianopolitanua 1002 87. Pukalaki ep. Tarnovienaia 1002 1002 88. De France ep. Catacenaia 1002 89. Régnault ep (,'arnutenaik 90. Caixal y Extradé ep. Urgellenaia 1002 1002 91. Amat ep. Montereyenaia 1002 08 92 Forster ep Vratislaviensis 1003 93. Salzano ep. Tanenaia 1003-04 94 Moriarty ep. Kerrieneia 1004 95. I’eraico ep. Savannenaia ’ 1004 96. Barbieri ep. Neocaatrenaie 97. Fanelli ep. 8. Angeli de Lombardia’ 1004 1004 98. Forwerk ep. Leontopolitanua 1»»—»»1»— Vail* •aaam aynedum cenveaerunt 1061-1113 1. Catalogue praelatorum ecàotiae^atholicae 1061-94 1. Mi « rti dd. cardinale· 9. ΒΛί id. patriarcha· 188> Do Caaare abba· Month Virginia 1060-61 s 1061-63 1063- 64 1064 3. Rfti dd. primate· 1064-69 4. RAi dd. arehiepiMopi 1069-90 B. Bd>i dd. «piaoopi 1090 9. Abbate· anilia· dioeomeo· 7. Abbate· generale· ordinum monastieoYarn mitrae uaum habente· 1090-91 8. 'Generale· «t rioarii generale·: ·. Congregationum clericorum regula1091 rium 1091-93 b. Ordinum monasticorum 1093 c. Ordinum mendicantium 9. Sacri concilii patre· qui a di· 8 decem­ bria 1869 ad diem 30 Octobria 1870 obierunt 1099-94 II. Index alphabetic*» sedium vel tiiulonm 1093-1119 9 8ACR0RUM CONCILIORUM NOVA ET AMPLISSIMA COLLECTIO. TOMUS QUINQUAGESIMUS TERTIUS. , — , —................................ — — » . I SACROSANCTUM OECÜMENICUM CONCILIUM VATICANUM 1369-1870. PAR8 SBOUNDA. ACTA SYNO DALIA. SEgSIONES PUBLICAE ET CONGREGATIONES GENERALES. XXV. DISCUSSIO SCHEMATIS REFORMATI CONSTITUTIONIS DE SEDE EPISCOPAL! VACANTE. J tores locorum accurate descripta fuerunt, exhibet indiculus patrum octogesimae sd^itimae congrega­ tionis generalis, qui inter acta concilii asservatur. deque electibus thMonda dooem patrant dbpytatoReverendus pater dominus Hjacinthus de Ferrari ram pro rebus dleotpUnM sed sel satinas archiepiscopus Naupactensis missam lactata celebra­ Cum ex patribus, qui eapgregationem «eu deputa- vit. Qua absoluta, et recitata oratione âdstnMM tionem pro rebue disciplinae ecclesiasticae constitu­ Domiasjstc., eminentissimus primus praeses indixit unt, plerique, usi venia a sanctissimo domino nostro electionem faciendam decem patrum qui in deputa­ doncttsa, e Roma ad tempus discesserint, ne, per­ tion» pro rebus disciplinae ecclesiasticae vices inte­ durante eorum absentia, susceptum iam ab ipsa rim gerent eboentium deputatorum, hia verbis: deputations schematum examen in suspenso maneat, «Reverendissimi patres, procedatur ad electionem eminentissimi ae reverendissimi praesides congrega­ decèm pptrum, qui in deputatione pro rebus disci­ tionum generalium reverendissimos coneilii patres plinae ecclesiasticae interim vices gerant eorum, rogant, ut, loco absentium, alios decem eligere qui usi facultate a sanctissimo domino nostro con­ velint, qui illoriim viees interim gérant. Quapropter cessa, Roma ad tempus discesserant; adeoque qui proxima die sabbati, quae est decima tertia currentis ex patribus schedulam scriptam non attulerant, mensis augusti hora octava cum dimidio in aula eam scribant, et reverendus dominus subsecretarius conciliari habebitur congregatio generalis ad eiuscum suis adiutoribua schedulae colligendas curet.“ modi electionem per schedulas secretas peragendam. Dicti officiales commissum'sibi munus exequuti Rogantur itaque reverendissimi patres, ut eorum sunt. Colleotisque schedulis ac depositis super tabu­ quilibet in schedula, quae huic folio adnexa distri­ lam ooram praesidibus sitam, eminentissimus pribuitur, adnotare velit ex patribus Roma» praesenti­ mua praeses suffragiorum computationem indixit bis bus, demeem, quos ad praedictum temporaneum munus verbis: seligendos indicaverit. . .Reverendissimi pattes, scrutinium schedularum Ex secretaria concilii Vaticani .die 9 augusti 187/λ" quae modo exhibitae sunt, statim Set in conspectu vestrum: idcirco rogantur duo ex senioribus tum Ludovicus Jacobini, patriarchis, tum arohiepisoopis, tum episcopis, tum subsecretarius concilii Vaticani. abbatibus, ut huic scrutinio velint operam dare." 3. Tunc subsecretarius et eius adiutores, seniores Congregatio generalia ootogsaima septima ex patriarchis, arohiepisoopis, episcopio et abbati­ 1870 augusti 13. bus a primo praeside vocatos ad tabulas in medio Die sabbati 13 augusti 1870 hora octava cum aulae positas invitarunt, ut una eum notariis et dimidio ante meridiem in conciliari anla Vaticanae scrutatoribus suffragiorum schedulas reverendissimo­ patriarchalis basilicae, generalia reverendissimorum rum patrum examinarent, adhibita in scribendo .patrum congregatio habita eat ; cui interfuerant cen-^ opera scriptorum seeretariae st steaographorum. tum triginta sex patres, nempe S3 cardinales, 6 paSingulis vero schedulis perlectis et computatis *triarobae, 1 primas, 33 archiepiscopi, 69 episcopi, suftagiis, eminentissimus primus praeses factam 1 abbas nullius dioecesis, 6 abbates generales sive electionem signifienvit patribus, dicens: praesides congregationum ordinum monasticorum, .Reverendissimi patres, .absolutum iam est scru­ usum mitrae habentes, 18 generales at vicarii ge­ tinium schedularum, ex quo, loco absentium depu­ nerales ; quorum omnium nomina, quae per aaoignatatorum pro robus disciplinae ecclesiasticae, maiori 1. - Monitum de proxlma~o^ncT*aationo hahonda, V -Concu* omiuasL. romm UIL 1 pn*M«u>u A. ΟΜΒΟΙΠΒ PUBLICAM IT ΟΟΙΓβΚΒΗΑβΟΜ» OUOBAUB Mtibegieni· sumere patim tavoati e··* efaeti, qMCtttibsdvsl® mrn aaaiM reverendas taaiaaa quhstmiterfas ex Wk smbono recitabit* Twee to* tebetia* pertegit: „Koaaiaa ravirintimlmseum patra*, qai ad 4a- enatur faute Intern a synode TtUietias dfapeoi ^MÎpItoMQ Ιφφ® tiens*1. Dmo ait Mpitab vioarim: uhi vers mm abaaatiaa, maiori eafltagtora* aa*ara aleati Mat: pfareo siigsadi hnrtsmm ita invahtit, ut etatim aho 1· ViaeMtius JsheiCafaey aptaaapaa Albo-Bega- leri difficile pesait, primas inter oteetM ta-ovdiaaleaste. riaas op tempi fariedtetioM* sofas saieodat. mî reliqui subesas te onmibM debeant. Ad vicarii 3* Michael Payh y Rico epiaeopaa Pau ch ensis 8* Benveautaa Monson y Martina aiehiepiMopaa ■ muuM is tentum aaeumi posait qui sacro ordino oit insignitos, et in quo morum integritas, pietas, sena Qranatonaia. doctrina, et a qualibet note, praesertim soolesiastioae 4* laeobsa Quins epiaeopaa Briebaseesis. &· loaaphua Targioni epiaeopaa Volaterranae. censurae, immunitae oum scientia ao prudentiae 6* Fraaciscua Bobertaa Blanehot arehiopiocopus laudo conspirent. Et quamquam apprime deceat eo xalde optandum sit, ut qui aaoumitnr sit etiam Orsgonopolitanua. 7* Petrus Paulus Traocbi epiaeopaa Foroliviesais. in sacra theologia vel iaro canonico doctor aat 8* Alexander Franchi arebtepiaoopaa Thessa- B licentiates. hainsmodi tamen qualitatis defectum electionis validitati officere nolumus. Canon^is ionicensia. 1 9* lacobaa^BailMTtopiacopea is* Luciononsis. autem (sanctionibus inhaerentes, prohibemus ne in 10* VineentiuIxMorotti epiaeopaa Imolensia.* vicarium deputetur qui vacantis sedis fiierit patri- „ Facta nominum promulgatione, eminentissimus arche, arehiepisoopus, vel episcopus electus, nomi­ natus, seu praesentetus: et si ipse vicarius certum primus praeses patrea dimissurus dixit: habuerit nuncium de sua electione, nominatione, „Reverendissimi patrea, diae proximae congrega­ tionia generalia per folium typis impressum robin significabitur.* , Hisoo omnibus expletia, consueto signo declara­ te· eat congregationem absolvi, fierique omnibua abMtaK feeultatem Ph. card. De Angelic praeses. seu praesentatione ad praedictam vacantem eccle­ siam, eo ipso ab officio cesset, et capitulum ad novi vicarii deputationem deveniat. Quodsi. praescriptae conditiones posthabitae fue­ rint, minori capitularium numero, vel alteri cuius interest, ad metropolitanum ; si verp ecclesia metroAntonias card. De Luca praeaee. politana vacans fuerit, vel de ipso capitulo metroIm. Andrees card. Binarri praeaea. politano agatur, ad antiquiorem provinciae episcopum Alehins card. Bilio praeaea. in devolutivo provocare liceat; ad propinquiorem Hannibal oerd. Capalti praeaea. vero episcopum, si ecclesia exempta fuerit. Et i< ad quem provocatnm erit, agnita retursus iustitia. Ludovicus Jacobioi sabsecretarius >. C vicarium pro ea vice deputabit. ». Vicario legitime constituto, nullam prorsus iuris, ■omltum quo patribus alttltiur oebeass refornsata* dictionis partem penes capitulum remanere, et quameoMtitatioato do aade oplsoopall raconta, cumque ab hoc factam reservationem irritam esse at proximo indmatnr ooagrogatio ganaralie. declaramus; ipsum vero vicaridm neque ad tempus Mittitur bute folio adiectam aebema constitu­ eligi posse, nec semel electum praeterquam a sede tionis disoiplibaris da aade spsacepati nooonts, refor­ apostolica removeri: statutis et consuetudinibus qui­ matum iuxta obaerrationoa patrum, una-eum relatione buscumque, etiam iuramento firmatis, non obatanad ipanm pertinente. tibes. Legitime electus sive e reditibus mensae Proxima congregatio generalia habebitur faria III vacantis, sive ex aliis emolumentis ad episcopum aequantia hebdomadae, die 93 currentia menais au­ spectantibus, ubi aliter provisum non fuerit, partem gusti, hora octava cum dimidio, ia qua post rela­ congruam percipiat ; quae, quidem pro singulis pro­ tionem ab uno ex patribus deputations pro rebus vinciae dioecesibus a metropolitans cum suis suffradisciplinae ecclesiasticae habendam, det de eodem ganeis. sive in concilio provinciali, sive extra, stabili schemate discussio generalis, qua absoluta procede­ ratione praestituenda erit. Insuper diebus et horis tur ad discussionem specialem. Itaque reverendissimi quibus ratione sui muneris impeditur, a chori ser­ patres qui de hoc schemate loqui voluerint, poterunt vitio ait exemptus, et distributionibus gaudeat, iis suum disserendi propositam modo solito significare tantum amissis quae inter praeventos dicuntur. ad normam decreti diei 90 februarii huius anni. D Bede vero per episcopi captivitatem vel relega­ E secretaria concilii Vaticani die 19 augusti 1870. tionem au< exilium ita impedita, ut is cum suo Ludovicos Jacobini, grege communicare nullatenus possit, dioecesis re­ subsecretarias concilii Vatieani. gimen penes vicarium generalem, vel quemlibet alium virnm eoclesiasticum ab episcopo delegatum, 4. Bahama constitutionis do noda apiooopall vaoeato remaneat, donec aliter ab hae sede apostolica pro­ a deputations pro robus diMipltuae anni Minctione videatur. Iis autem deficientibus vel simili modo impeditia, capituleras vicarium constituent, totiusque reformatum patrum examini propositu*. rei eventam quamprimum ad eiusdem sanctae sedis Pinu tfucoptu sermu srreorwn Dri sacro apprêtante notitiam deferent, recepturi humiliter, et efficaciter etmcUio ad ptrpttxam rti mmoria». impleturi quod per ipsam contigerit ordinari. Caput I. Caput II. Ecclesiarum vacantium regimini pro apootoiica nostra sollicitadine omni meliori modo prospicere Cum ex veteti sacrorum canonum sententia sede vacante nihil sit innovandum; ne ex praepropera viearii capitularis administrations ullum contingat dignitati episcopali detrimentum inferri, sacro ap­ probante concilio, districte prohibemus ne idem i Hisce nbscriptionibu appositis ooagngaUoiiuw generalium acta tam ab omlneatMmis praasHibes quam s revereadiasimo sabaeoratario uti aatbmtioa dedarsatar. Quas semel eibibaisss estis erit, eels sedem ordine semper in actis babaaatar. 1 ease. XXIV eap. Irt 4s retona. ;,r «-’.-λ . » ,r. , ·. . ... e_____ acànu mbfgbmatum db soft bpsoopau vaoabts __ φφ ttiMB NMMMB îMtlteite ÜB * fVtfCW •eepe reieeti feerfat; nove afiema· ilarinsi dtaMari adaaribat v«i propria· ex «a dimittet, aH ab ha· •ede apoetefimi faealtat·· oMmmH*. favaetam •ÜttM in Wci* a* liberas · ■ / « euaque sMriclsi ut adariatstratereo audi·· vaaaa- MBSmB M M WSBBB * · Mttnttaü· iMMftnift utawi iure niAil inaeeriur, sed regulam non 15 A. 8B88I0NE8 PUBLICAE BT OONOBJCGATlONEti omiM servant. Nihil innovetur, quia ti aliquid in­ novatur, forsitan ex culpa Matra · iuMvatar, qui sumus sgo primer) ad modem ia multi* Mcaaionibuu nimi* «uaves et blandi, et aoa raigimM * aoetria praedeceacoribu* aede vacanto rationem MM Mtionh. No* ipsi debemus agere, at ita agetar, at impieatar: Nihil otdnino innovatur. Et ia hbc nihil omnino innovatur, ut pro principio generali «lateatur boo: 1· quod vicarius capitularia neque primo anno vaca­ tionis neque in aubaequentibu· poeait dimissorias dare ad ordinea illis, qui ab episcopo fuerint reiecti, ut ita abusibus quodammodo porta claudatur. Deinde statuitur quod vicarius capitularis non possit dare littera» ad incardinandum vel ad excardinandum, nempe ad aggregandum illi dioecesi aliquem cleri­ cum externum, vel ad dimittendum aliqjem clericum : nihil innovetur. Haec omnia intacta relinquantur episcopo venturo. 1 Deinde etiam quoad dimissoriae primum, in primo UjKNKMAUù? dem sapui rofertar ad exereitiam e* ad usam facul­ tatum et larium vicarii oapttalaria. Hi· prMhabith quid die*a4u· ··< ia Marnai· d· vicarii· itth aede vacaat·, qui a capitulo Icfitiae constituti aunt? Dicendum: rumaneut omnia ian diets. In HI at ultimo capite tractatur da eccleriie opiacoporna defunctorum non habentibus capitulum legitime constitutum. In praeeundarum bene nostia, quod sint aliquae ecclesiae titulares et reaidentialee in quibus non eat capitulum legitime, canonice con­ stitutum. Quomodo igitur fiet electio pro illis ec­ clesiis casu vacationis? Prius mos erat quod huiusmodi electio fieret vel a parochis civitatis, a parochia simul et ab aliis edMkhisticte viris: provisio varia erat secundum varias regiones. Felicis recordationis Benedictus XIV providit iu necessitatibus brevi a me citatis; sed hoc non obstante experientia docuit immutationem fore necessariam in dispositionibus huiusmodi, et huiusmodi statuitur ct simplex, simpli­ cissima, quia statuitur generaliter: vicarii qui debent succedere episcopo vel vicario apostolico, designen­ tur ab ipsomet episcopo priusquam moriatur; et quando moritur ipse vicarius, designet alium, ita ut ipso mortuo semper sit qui nominetur ad posses­ sionem, et numquam possit esse casus, quod mortuo episcopo vel titulari vel vicario apostolico, in eius locum unum eligere debeat eadem ecclesia. Nunc sunt nonnulli episcopi^ qui habent coadiutorem cum iure futurae successionis, et sunt Aii anno vacationis restat disciplina usque nunc statuta : nou dantur dimissoriae nisi arctatis et post annum vacationis. Quibus? Prohibetur absolute vicariis capitularibus exhibitio dimissorialium? Et si vacatio est diuturna, quid fieret de operariis ecclesiae ne­ cessariis? Aliqui dicebant: nan fiat nisi ex consensu capituli pro quovis casu particulari; alii, nonnisi ex consensu episcopi pro una vice dato; alii autem dicebant : hoc non est possible, quia canonici generatim curam non habent de circumstantiis parti­ cularium clericorum dioecesis, et maior pars canoni­ corum ignorat et non cognoscit personale dioecesis, episcopi qui habent vicarium generalem. Igitur in­ ad quam pertinet. Hac de causa patres deputacipiendo ab hac nostra die omnes illi episcopi qui tionis eensuerunt nihil dicendum dè hac re, altum habent coadiutores cum iure successionis, isti ipsis silentium ; et esse convenientius relinquere disci­ succedere debent post ipsorum mortem , si habent plinam in statu, in quo iacet. Haed est ratio vicarium generalem succedat item. Si non habent, ob quam nihil novi videtis circa hoc in praesenti illico omnes faciant nominationem secretam, sicuti schemate. c ipsis placueritysuccessoris Mortuo episcopo succedat ille nominatu/, et ille qui succedit, nominet alium ; Et circa collationes beneficiorum liberae colla­ tioni» quid faciet vicarius capitularis? Primum si ita ut semper sit nominatus successor, qui iure vi­ buiusmodi beneficia non habent curam animarum gente debeat assumere iurisdictioncm principalis, et adiunctam, nullo modo provideantur, sed relinquatur hoc facto, quicumque hoc modo iuriadictionem adep­ provisio episcopo futuro; si habent curam animarum tus fuerit, reddat rationem illico sanctae sedi, ita adiunctam, vel conferuntur in titulum perpetuum ut sancta aedes provideat quid faciendum sit. vel modo amovibili. Si modo amovibili, nihil refert Deinde quae facultates tribuentur huiusmodi vi­ quod vicarius capitularis provideat, et necessario cariis et successoribus episcoporum vel titularium vel provideat quia ecclesia deserta non potest manere; vicariorum apostolicorum sedibus vacantibus? Genesi conferuntur in titulum perpetuum, durante anno loquendo omne» illae facultate», quae de iure primo vacationis nullo modo, et post primum annum tribuuntur vicario capitulari, hae omne» facultate» vacationis quid faciendum? Forsan necessarium erit tribuuntur etiam vicario episcopi titulari· vel epiacopi providere, maxime ai per multum temporis ecclesia vicarii apotiolici ; et insuper multo ampliore» con­ vacans remaneret; hac de gauss hoc stabilitum eet, ceduntur, omne· enim illae facultate» extraordfhariae. ut aliquo modo coaretaretur facultas vicariorum ca­ quae datae fuerunt a «ancta aede epiacopo »ive pitularium, et non habeant eamdem libertatem, ac titulari «ive vicarii· apoatolici· pro bono illarum habent episcopi. Isti vicarii capitulares provideant, ecclesiarum, excepti· tantummodo ii» ad quorum sed adhibitis examinatoribus synodalibus vel pro- d exercitium requiritur character epiacopali» vel uau» synodalibus, quibua utebatur epiecopua mortuae. oleorum Merorum, quia baa non poeaunt obtinere; Et ai non >*peraunt illi, quid aget? Hac de causa tamen *i agitur de altarium portatilium conaecratione, calici* vel patenae, pomunt huiuamodi conaecratione· statuimus principium generale ^adbibitis examina­ toribus synodalibu* vel proaynodalibn·**, quia aliae facere, quia pro bono ecclesiarum ita faciendum e*t. multae difficultate* exorirentur ex hac contractione Haec sunt ut videtia, reverandisaimi patre·, quae facultatum. Et quid iuri* habent huiuamodi exami­ •tatuta «unt ad providendum neceeaitatibua ecclesia­ natore* synodale* vel proajnodale·? non tantam aipt rum vacantium, ubi non est capitulum canonicorum indice* ad approbandum vel reprobandum, *ed etiam legitimum et oanonioe constitutum. *int iudicea ad deiignando* digniae··. Et quid de ecclesiis orientalibus? En quod Non ita fit pro ecclesiis episeopali aede plena: statuitur. Dicitur quod *i in aliqua ecclesia est ca­ Examinatore· synodale· approbant vel reprobant; pitulum constitutum, quod iure polleat eligendi, •ed vicarii· capitularibu· imponitor obligatio habendi procedat ad electionem ; si non esi capitulum con­ rationem voti, suffragii examinatorum «ynodalium stitutum, tunc succedat episcopo vicarÿts ipso ge­ ''■•d eligendum digniorem, ita ut interveniant exami­ neralis, et notitia deferatur ad patriarcham vel ad natore* synodale* in approbando digniore* vel etiam métropolitain, ut pro casibus et circumstantiis lo­ digniorem inter multo* opposito* ni adsunt. Haec corum provideat. Haeo sunt generatim stabilita pro eunt quae dicenda veniunt cirta contextum, litaram necessitatibus earum ecclesiarum iamiam enumera­ et *tructuram capiti* II nostri acbemati·; quod qui­ tarum, et pro necessitatibus ecclesiarum orientalium UI tino, is pootrem* paragraphe huius eapitia ΙΠ A OKATIO etiam ntetaitur, quod omow tati apboopi titularao rrwrwM Crespo y Bautista episcopus Arcentis. Itaque ad autem huius capitis quaestionem solvi posce utrum vicarius ambonem ascendat reverendissimus dominus Francapitularis possit indulgentia* concedere et dicendum , vicarii capitulare» non possunt ullo modo tanquam delegati apostolic! ciscus Gandolfi episcopus Cornetanus et Centumcelconferve indulgentias neque dare theca* eum reliqniia Utten* lensis* authentici* nisi in caso, quo ipsi charactere episcopali in » AUudit ad politice Europae diatidia. signittaint.* COJICIU OSMBBAU TOMUS LUI. fi '» , A. SESSIONES PUBLICAE ET CONGREGATIONES GENERALIS 20 ne· vel dv ai,nonia vel de pacti·, nd (ancttai aedem A illi tantummodo vicarii capitulare·, qui charactere recursu» haec^Wrba ponantur ut deter­ episcopali insigniti sunt, ut exempli gratia *un^ reantur »‘h < ton i·, et aliquod remedium etiam malis multi qui sunt vicarii capitulare* ubi n.‘ j hutoiin est exprimere. 2W Uniusmodi insigniti sunt; rgo totaliter ro·· i-xrled.-jem Et tr<» opportunum Jim provider»·, nt in elçctione.vica.-iorum B sapietiliasimo iudiem proponere statrerum. etiam udh.b. intur dn»> vrl très ραπΉιί diueeesh*. ORATIO ita ut j|>i ;t.U·—««ut 'η nutii» et iulum darent in reverendi pitris domini broncisci Cre-*po elertiom» liA.jjii »-.it-’till r :* '* H<-c fieri posset, quia episcopi ArceosuA.. parochus tut w-rini-Holiis eiusdem dignitati*, ut sunt ranmpri ,-.tih< di dm quia parochi possent etiam Emineiitissimi praesides, eminefitis.rimi «t ro»einvi-il.ire al bonam eh-rtucieni : quia et ipsi, dato rendissnni patres. quod ha‘o -mit i turram illini doctorâlem. possent 1 areat mihi vere minimo huin> sanctae <»veu. eligi in vrarios rapittilares. menicae synodi Vaticanae membro e»-rain vohi» hodi»· 1» capit·· J ad illa verba ..canonicis autem sanc­ apparenti breviarim»» »>ertnone meam humiliter pate­ tionibus inhaerente*, prohibemus ne in vicarium facere mentem depiltetur qui.\ arantia sedis fuerit patriarcha, archiNon ad impugnandum schema c»'n»titutionia de epiaeopii». Ve| cpi>r»q»tis eleffus, nominatus, aeu sede episcopali parante ambonem a*cendi. h*ti ad praesentatio»; et si ipse vicarius certum babjivrit nuntium de suu electione, nominatione, seu pfiieeen- corrigendum nec ad immutandum, aed ad inainii inda tantum ac ' proponenda quae meo toiltem iudiem in tatione ad praedictam viiçantom ecclesiam, eo ipso', eo desiderantur. ' Ad hoc veniam petii loquendi, et ab ofdci-o cessef*. Quaesitum fuit inter doctored ideo fultus vestra benevolentia aliqua» insinuationes canonicos, utnrm possgt eligi vicarius capitularis proponam mihi esso videbatur prooemii et inseripetiam·ille qui nominatus, constitutus esset episcopus, tionum seu titulorum tribus capitibus respondendum et ipso renuente, ri^ capitulum voluerit, «i ait et defectus, qui in schemate apparet Si in ahi.·» .r» n- λ possit eligi. S(*d relinquamus httiuatnodt quaestione·. st i t u tionibus huius s. synodi praemiosum fuit pro/ Dico 1 oh· fuis-·» posita hniusmodi verba, et adiiceoemium. et quidem perpolitum, si capita earu^i rem diam, eo ipso ab officio cesset, et inhabilis singula suas habent inscriptione». qu;ire hoc in oeiijuevadat ad id offich inxta constitutionem concilii mate constitutionis de sede episcopi vacante deli­ Lugdunensis 11. cap. .Irunfiar in sexto decretalium: ciunt? Ut aliis conforme evadat, optarem ut sapivn- — In capite 11 ego propqnerem ut illa verba, dum tissimis et reverendissimis patribus deputation^* pro dicitur «cum ex veteri sacrorum canonum sentej^la, rebus ad ecclesiasticam disciplinam pertinentibus sedo vacante.. nihil sit innovandum** mutarentur in proponerentur, et a sacra synodo approbarentur. positiva verba: rx referi saerorwm canonum senten­ Haec do insinuatione. Nunc ad alia, quae mihi videntur esstfprîtponenda. tia, 9tdf ractin(ê nihil est a vicario capitulari inno-' vestro iudicio, devenio. Omnibus notum est. ecclesias pandum. Prosequatur bene opera/ quae incepit epi•copus. Nil ego poneretn. nihil innovandum putarem vacare et Vacare frequenter non tantum morte, sed auferendo ,cumu et prosequendo. „ne ex praepro­ ’ Argumentum ; .Episcopus Arccnsi» in |>roposit<» schemate pera vicarii capitularis ttdfninietratione uflum con­ ικχιπηΙΙ* desiderari dixit. Petiit in primis ut »inci))s < A|Hta tingat dignitati episcopali dioecesi detrimen­ suis tituli* inscriberentur, sient in this schemstibii* et n> con­ tum inferjj (ut pluries vidi), hino^acro approbante stitutionibus iam publicatis factum est. Addidit ecckms» vsc«re p concilio districte prohibemus etc.“ omnia sunt posse non tantum morte, sed et traindsttorre et reniiuttatione praelatorum. Porro de duobtu his postremis mml-N ne verbum in boc secundo capitub). Sed ad calcem hujusce­ quidem in schemate occtwrere.' Utile praeterea est»e aliquid modi capituli, parcite, reverendissimi patres, ego .addere circa modum computandi tempus capitulis praefixam dirimerem quaestionem, quae est ap^s^ Benedic­ . ad constituendum vicarium capitularem, ut ui.xla praecaveantur, quae hac ia re obvenere solent. Haec autem omnia his aut tum XIS\ utrum vicarius capitularis possit dare similibus verbis exprimi posse: .Vacante ecclesia propter transindulgentias . et reliquias cum authenticis litteris. latiupem aot renuBriatioitetn antisuUa apatinso octo dierum ad -EgV auferrem litem, et dicerem aliquid de hac constitutionem vicarii capitularis computabitur a momento quaestione. ' habita· notitiae, quam ex officio et per litteras capitulo pro­ Quaestio mota fuit sub Benedicto XIV et habe­ ponere debet antistes, statim ac sciat suam translationem aut mus «ub eodem Benedicto XIV responsum abstinen^ renunciationem eas· ab apoftolica sede factam vel adthisaam.1 .Addidit quod eubiectio e. sedi debita, obsequium lauda­ dum esse'. Sed eliquata re et disputata in prae­ bile erga metropolHsunm si vacare ecclesia fuerit suffragaaea, venti concilio, ego tydifceretn ad calcem huius II vel commendanda urbanitas si vscans ecclesia ipsa metropoli- z capituli: vicarii capitulare» non possunt nullo modo tana fuerit, exigant uti in scuemate imponatur capitulis obli­ tamquam delegati apoatolici. conferre indulgentias, gatio notificaodi electionem: et idcirco siieendum ,capitulo ecclesiae vacantis praecipitur qnod fact· vicarii canonica con­ aeque dare thAae cum reliquiis et litteris authen­ stitutione de ea certiores faciat s. sedfm. metiopohUnum si ticis. 1’oseunt tamen dare huiustnodi indulgentias ecclesia suffragante sit, vel antiquiorem provinciae episcopum ut episcopi in eorum dioecesibus, in eorum sedibus, si ecclesia sit metropolitans, per litteras sigillo munitas.' Qnod s| non placuerit hanc <*Uul.nlatn ut obligatoriam adstruere. « l»« sybod. dioece». bb. II. cap. IX. $ VII. •altem hoc ipsum monendo vel commendando proponi po*se.* 91 CONGREGATIO GENERALIS OCTOGESIMA OCTAVA 93Mgttti W " W etiam translation· vel renuntiatione tuorum praela­ folium* typis impressum, in quo continebantur no* torum. Omnibus vobis, eminentiasimi praesides, mina illorum patrum, qui in congregatione generali emioeotissitni et reverendissimi patres, patet de diei 13 augusti ad deputationem pro rebus disci­ hujusmodi vacationibus in schemate sileri. Omnibus plinae ecclesiasticae loco absentium maiori suffra­ vobis etiam comperta est utilitas et vera necessitas giorum numero electi fuerunt. Distributione vero aliquid statuendi in constitutione de hac re, quia expleta, dicti tree oratores ad ambonem successive vobis innotescit facile eqse immo et timendum, quod vocati eunt. ’ ORATIO scissio praecipua sit circa modum computandi tem­ reuerewdi ρι/Η*> domini htri'M. Ferri pus praefixum capitulis ad constituendum vicarium episcopi Casaiensis3. capitularem. di nihil de hoc statuatur, evenire possunt dubia, anxietates ne dicam dissidia in iis­ Eminentiaeimi et reverendissimi praesides, eminendem capitulis. Ad huiusmodi computationem facien­ tiaaimi et reverendissimi patre». dam non est difficile immo est valde timendum, Licet schema propositum Pe sed* epùropo/ι « > quod potestates civiles sibi arrogare velint ius vel eants valde mihi arrideat propter sapientium et facultatem nuntiandi capitulo translationes seu renun­ prudentiam dispositionum, quae in eo continentur, tiationes a praelatis factas. Ad haec vitanda, ad attamen sunt circa ipsum quaedam adnotanda et haec arcenda nostri muneris eat aliquid adiungere vestro subiicienda iudicio. in constitutione de sede rucantr. praecipue circa In capite primo dum qualitates recensentur, qui modum computandi tempus praefixum'capitulis ad B bus fulgere debet vicarius capitularia eligendus. eligendum vicarium. Quae additio, mea saltem dicitur: rin quo morum integritas, pietas, sana doc­ sententia, potest esse his aut alti* verbi», quae trina. et a qualibet nota, praesertim ecclesiasticae aapientisaimis et reverendissimi» patribus Deputa­ censurae, inmunitas cum scientia ac piudentiav tion»» pro rebus ad ecclesiasticam disciplinam per­ laude conspirent.*1 Nihil certe optabilius viro adeo tinentibus bene visa fuerint. Vacante ecclesia prop· praecellentibus dotibus ornato. Ast videtur fortasse ter translationem aut rcsMohot^irm antiititii, nimis lata huiusmodi praescriptio Dum enim gradus spatium octo dierunt ad constitutionem vicarii capi­ nullimode designantur huiusmodi nobilium quali­ tularis computabitur a momrnto habitae notitiae, tatum. facile in praxi occasionem suppeditare pos­ quam ex nfficio et per hieras capitulo proponere sent impugnandi validitatem electionis, praesertim debet antistes sfatim ac canànice sciat ruam trans­ si alii sint in capitulo qui variis sub respectibus lationem vel renuntiat tonem esse α sancta sede factam electum vicarium superare judicarentur; crederen­ vel admistam. tur nempe aut scientia aut pietate aut prudertia Ad secundum, quod mihi operae pretium duxi praestantiores. Adde quod concilium Tridentinum proponere, devenio. Subjectio et reverentia, fidelitas nihil de hisce dotibus expresse notavit, cum ageret et obedientia sanctae sedi debita, metropolitano de vicarii capitularis electione; putarem ergo ad laudabile obsequium, si ecclesia vacans sit suffrafuturas quaestiones pro posse impediendas, quod ganea, antiquiori ex episcopis provincialibus com­ opportunius diceretur: sanam profiteatur doctrinam, mendanda urbanitas, ai ecclesia vacans fuerit metroscientia et prudentia sufficienti polleat, nec ulla sive polttacia. meo iudicio exigunt.'ut in schemate Im­ ecclesiasticae censurae, sive immoralitatis nota sil ponatur obligatio capitulis certiores eos faciendi de inustus a se facta electione vicarii iuxta praescripta Vaticani. In eodem capite primo decernitur, quod congrua Et ideo hu n clausulam vestro sapientissime iudicio vicarii capitularis a metropolitano cum suis auffrusubmitto eamque propono, quae inseri potest loco ganeis sire in concilio provinciali sive extra stabili bene viso sapientissimis patribus deputationis disci­ ratione praestanda erit. Res haec est plena diffi­ plinaria Capitulo ecclesiae vacantis praecipitur quod, cultatibus. Imprimis varii pro diversis dioecesibus facta ricarii canonica eonsiitotroN*, de ea certiores sunt redditus mensae episcopate, ht ideo etiam con­ factat hanc sanctam sedem, proprium metropolitanum, gruae vicarii capitularis variare rationabiliter de­ si ecclesia sit suffraganea, rei antiquiorem ex pro­ bent. '2* Varii sunt dioeceaeon limites, et i&o di­ vinciae episcopis, si fuerit metropo-itana, per literal versa onera vicarii capitularia diversaeque expensae, sigillo munitas. Si vero sacrosanctae synodo non quas ipse facere tenetur. Etiam igitur ex hoc ca­ placuerit, ut"'haec clausula apponatur obligatoria; pite congrua vicarii rationabiliter variare potest. rogo, ut saltem apponatur monitoria aut commen­ 3° Varia sunt temporum sibi succedentium adiuncta, datoria. ne umquatu praetermittantur huiusmodi et ideo stabilis mensura congruae non facile prae­ stitui potest. 4° Plerisque in locis redditus mensae litterae ad sanctam sedem, ad metropolitanum vel ad antiquiorem ex provinciae episcopis. Et si clau­ episcopalis vacantis a civilibus guberniis usurpantur , sula furet monitoria aut commendatoria, meo iudicio D ipsi igitur civiles officiales congruam mensuram sufficit expungere verbum praecipitur, et apponere determinare contendunt. 5° Vicarius capitularis non­ verbum monetur aut commendatur. nullis in locis etiam curiae providere tenetur, et Dicta sufficiant; sapientibus pauca. Sapientes lié nova habetur diversificandi congruam. Quae eatis vos. eminentissimi et reverendissimi praesides cum ita sint, melius putarem dicere: in singuli* et pai^s, etiam prudentes indices. ludicate. autem provinciis metropolitan™ cum sui» sujfraganeis invigilabit, ut in congrua ipsa determinanda legitima Duobus hisce oratoribus auditis, eminentissimus consuetudo servetur, et sive excessus sive quaelibet primus praeses dixit: malae cupiditatis species omnino vitetur. „Reverenflbimi patres, quoniam nullus alius Quaedam in hoe capite forent etiam dicenda ad veniam loquend^ petiit super schemate generatim compeacendoa sacerdote·, qui, vix defuncto episcopo. spectato, procedatur ad examinationem specialem > Illud neglexi, eum nihil exhibeat prester noouna. quae primi capitis eiutdfem schematis, super quod loquendi iaa supra habentur, coi. Iab. veniam petierunt^gres patres, nempe reverendissimi « Argumentum : «BpiMopua Caanlraaie proposuit emenda domini Petrus M. Ferré episcopus Caaaleneis, Franciscus Zunnui Casula episcopus Uxellentis et Terralbenais, et Petrus M. de I^acerda episcopus 8. Séba­ stian! Fluminis lanuarii.Hic autem suspensa discussione distributum est tioae·, quae ia folio tjpi» impruseo leguntur eub numem 18, 86, et conclusit votas emitteado. ut quaedam beic adderentur ad eompeecendôe eacerdotee. qui episcopo vix defuncto dvilen» magistratum adeunt, et magno stadio ab eo episeopals menaae adminietratibuem non parvo cub> emolumento «ibi destaadari efflagitant.** 3· ~----- —-, 98 A. 8E88IONE8 PUBLICAK KT CONGREGATIONES GENERALES M civilem adeunt magistratum, et magno studio ab a modi umts smtwm uttmtaMrwt. Ratio huius addieo episcopalis mensae administrationem non porro Bonis est: 1* quia boo revera evenit; 9* ut non­ cum emolumento sibi demandari efflagitant. nullorum ambitioni frenum quoddam imponatur; Haec, quae mihi erant dicenda circa caput pri­ 3* ut ii moneantur clare de »uae salutis aeternae dispendio: 4* ut probetur, ecclesiam eathelieam a mum schematis propositi, vestro iudicio submitto. medela gravioribus abusibus ferenda aumquam desi­ OBAT1O stere, et' locorum ordinarios non ab effrenatis pas­ reMreadi patris domiai Francisai tournai-Catula sionibus, sed a Deo eese veluti constitutos episcopi UxeUenris et Terralbensis1. 4* Proponerem, ut etiam peg. IV lin. 18 [4 n «s| Eminentissimi praesides, eminentissimi ac reve­ post verba «provinciae episcopum* haec addantur; rendissimi patres. vol ri omnes provinciae sedes vacantes fuerint, ad epiNonnullae mihi occurrunt observationes circa scopum uioecesi riciniorem m devolutive etc. Ratio cSput I schematis nostri D» seds episcopodi vacante. est. quia hic cusus non solum dari potest, sed ita Optarem 1* ut pag. 1 lin. 7 [4 a 7] periodus «Unus sit revera nunc est in provincia Turritaoa. cuius omnes etc.* ita efformetur : Constitutio autem hare rei confir­ quinque sedes vacantes habentur. matio fieri debet absoluta praesentium suffragiorum Vellem b° ut omitterentur verba, quae habentur pluralitate, et unus sit capituli vicarius. Ubi tero uns in fine ciuqdem pag. IV [4Cis|. nempe «diebus vt eligendi ita invaluit etc. ut in sebemate. Ratio est. horis quibus'ratione sui muneris impeditur*. Haec in ut huius absolutae pluralitatis ad electionis validi­ viro timoratae conscientiae inquietudinis causa esse tatem necessitas apostolica conciliari constitutione posseht. Ideo dicendum propono; insuper ri electus etiam decernatur atque aditus iis factis praecludatur, omsonieatu gaudeat, a chori territio rit exemptu», et quae vel ex ignorantia vel ex alia causa non se­ iis distributionibus cum iure accrescendi, ac emolu­ mel evenerunt. mentis garnirai, quibus legitimo absentes non privantur. 2° Optarem ut eadem pagina lin. 11 periodus Folumus tamen, ut ri quae eunt alia seri beneficii quae incipit .Ad vicarii munus etc.* sic redigeretur: munia rive animarum curam, sive Scripturarum sacra­ Ad vicarii munus i» tantum assumi possit qui sacro rum lectiones spectantia, rive per se rive per alium ordine sit insignitus, ac in sacra theologia vel «ure ea omnino adimpleat. canonico doctor aut prolgta renuncialus; et m quo Hae mutationes et additiones clarae mihi viden­ morum integritas etc. ut in schemate. Huius muta­ tur, ac proinde in illis declsrsndis non immoror, tionis. in qua academici doctoratus et prolytatus gra­ sed omnia vestro sapientissime iudicio submitto dus in sacra theologia vel iure canonico in eligendo ORATIO requiruntur ut electio valeat, ratio est 1* quia haec reverendi patris domini Petri de Lacerda ita constituuntur in decretis saerae congregationis cp. S. Sebastians Fluminis /anuarii ■. concilii Tridentini retinendum est ex mente eius­ dem concilii ut paucissimae quae habentur ab eadem Eminentissimi praesides, eminentissimi ot re­ receptae exceptiones, dispensationes potius dicendae verendissimi patres sint. Videtur autem inconveniens synodum Vati­ Paratus non eram ad discussionem specialem, canam receptionem in legem erigere, et legem in credens oratores plures locuturos ante me Hi Hraconsilium mutare. 2* Quia lites et quaestiones propsiliensis episcopus non essem, antbonem non ascen tere* hac super re ortae fuerunt, quia taxat i m a derem, quia fateor summo mihi pudori est vocem Trideutina synodo gradus in iure canonico vide­ extollere coram vobis, praesertim cum consuetu­ bantur requiri, dubia oriebantur, num qui in sacra dinem non habeam latina lingua loquendi, ('redo theologia eos consequuti fuerant, saltem illis verbis vero me ad loqucmdum teneri, et ideo duas vel tres aut alias idoneos includerentur ; ideo sacra congre­ observationes faciam, conservando semper generaligatio indiscriminatim in multis decretis doctoris tatem illam, quam tam sapienter probavit reveren­ verbo usa est. atque in hac conditione ita institit, dissimus relator. ut adiiceret etiam doctoratus gradum in publice Dicitur in capite 1 schematis «Ad vicarii munus universitate consequutum oportere. Haec autem ia tantum assumi possit qui sacro ordine sit insigni­ omnia cessant, si lege conciliari clare statuatur sive tus, et in quo etc.* Ergo nulla videtur dici electio, in sacra theologia sive in iure canonico gradus si non observentur praescripta, nempe si nominatus suscepti fuerint, eos ad validitatem electionis et sacro ordine non sit insignitus, aut si in eo mosurn requiri et sufticere. 3“ Quia ii tituli in multis officiis integritas etc. uon. conspirent. x a Tridentina synodo requisiti fuerunt ut scientiae ar­ Sed, reverendissimi patres, relinquo, quod aliqui gumentum publicum haberentur, ac proinde publica necessarium dicam de aetate-viginti quinque anetiam existimatio et stimulus etiam ut saerae scien- D norum. bt animadverto in quibusdam regionibus sii quando in vicarium capitularem eligi aliquem, qui tiae vividius excolerentur. Hoe autem nostris hisce puspensus in aeternum manere deberet. Erit ne temporibus maxime necessarium est, praesertim cum ab hac synodo proponendam statuatur\p> nulla talis electio?- Sed tunc quot difficultates quantum ad validitatem iurisdictionis, ideoque ad seminario gradus aoademicos in posterum esse con­ ferendos. Ne ergo aemulatio haee et hoe testimo­ salutem animarum ! Si ergo nil dicendum sit de nium auferatur, periodus quae incipit, pag. IV aetate, saltem hoe modo dicatur; Ad vicarii munus linea 3 [4 A is] «Et quamquam,* integre omittatur. non assumatur nisi qui sacro ordine rit insignitus, Optarem 3» ut in fine paragraph! primae pag. IV vel ut ineat; Ad vicarii munus is tantum assumi post verbum «deveniat* haec adjicerentur : districto possit, qui sacro ordino sit insignitus, et apprime praeterea vetamus, ne quisquam sibimsi sufragium decet ut in eo esorum integritas, pistas, sana doctrina conferat ; quod si quis electus praesumpserit, declara­ laude conspirent. Sio credo removetur quaecumque mus eo ipso electionem fore irritam, eumque, ri diae- dubitatio de validitate viri sacerdotalia scandalosi in viearium capitularem. Dicitur etiam ; «et quam­ 1 ceris regimen assumere nihilominus nos» metuerit, iis omnibus censuris et poenis subtectum esse, quae latas quam apprjpe deceat ac valde qptandum ait, ut qui assumitur sit etiam in sacra theologia doctor fuerunt contra eos, qui absque iurisdieiione huiusaut licentiatus* ; credo id addi debeat : et de gremio 1 Argumentum; «Kpiseopns CxeUenais proposait emenda­ tiones », 6, 4, n, 86, et tamper ut omittentur integra periodos 1 Argameutui : «Spisoopna S. Sebastian! fluminis lumarii I 4, linea 4, quae incipit l^uamçuewx" proposait emendationes 8 et ».· M CONGMGATIO GKRIBAUB OOTOGlfflMÀ OCTAVA M MfUI WW •apituH; it* ut legatur: .«t quamquam apprime de­ ceat ... nt qai aasumitnr iit ia sncca tbeelpgia doctor eat lioentiataa et it prttoio tepiMi, huiuamndi tonos fuehfetam defecto· electioni* vatMitati •deero nolumus.* Voe scitip, reverendissimi patro·, quot difficultate· moveri «oleant quando eligitor aliqui· extra gremium capituli; ideoqus dicatur, apprime doceret ut sit e gremio capituli, «od eoa sub nullltalis poena; et aie dirimentur multa· quaestiones. Legitur in peg. IV [4 · «| .Canonici· autem sanoÜonibu· inhaerente·, prohibons· ne in vicarium de­ putetur qui vacantia sedis fuerit patriarcha, •rchiepi•eopua, vel episcopus electu·, nominatu·, *eu prae­ sentatu·.* Optime quidem ; «ed nota erit vobia quaedam exceptio in capite Sthd de electione, ubi pertractatur de electionibus extra Italiam in remoti· regionibus, dummodo concorditer fiat electio. In Bruilia ism vidimus in viearinm capitulèrent do­ putatum ilium, qui in episcopum erat nominatu·. Peto igitur ut hoc iuri· capitulum irritum declare­ tur, praecipue eum hodie omne· vel fere omnoa episcopi a gubernii· nominentur, non autem a capi­ tuli* vel «b alii· electoribus. Dicitur etiam io fine capiti·: .Insuper diebus et horis quibus ratione aui muneri· impeditur, a chori aervitio ait exemptu·.* Credo magi· aequum, opportuniu·, et ad removendo· acrupulo· aptis· ut vicariu· capitulari· non tantum horia et diebus quibus impeditur, aed toto tempore aui vieariatua a chori aervitio removeatur. Nihil habeo ampliua dicendum de primo capite. Parcite temeritati meae. praeter cbsonritatem, quam ia illi· verbis repeeio. aaa enim clare apparet οχ oentaxtu verborum, qaod aobis ia nota exprimitur et adeo «xprea»· vevorendiMimu* relator exposait. timeo, omiaentiteimi ac reversndisaimi preeudoe, no aimia eius auctoritas deprimatur, quia syaodalibus examiaatoribui coaequata repetitur. Aliunde puteat evenire casns in qao tree aut quinque «int examinatore·. st eorum eoaequentnr vota. Quid ergo tunc lot? Remanebitne suspensa electio parochi? Nonne for­ tune *0110· foret, ut pare illa vinceret, ad qnain vicarii capitularia accederet sementi·? Facultate hac eonequationom tollendi munitu· vicaria· capi­ tulari·, et verba clausulae ultimae aperta fiant, et examinatoribus superior. ut revera eat, apparebit, et eventui «upradicto providebitur. Peto ergo ut in fine capiti· ll post ultimam clausulam addatur: ·>' ftumdo voro oiatputut cota, pra ta perit atri tltdia,cui riearii capitularii svtam taoort caepirtuto fuerit. Haec tamen eapientiximo vestro iudicio liben tissime submitto. ORATIO rttoreuii patrii demists Pitri It. Ftrri epitcopi Cataltntu'. Eminentisaimi praeside·, eminentisaimi ac reverendiaaimi patre·. Du*e tantum mihi veniunt animadversiones circa hoe caput II propoaiti schematis vcetrae sapienti considerationi proponendae· In capite II, ubi dicitur: .Cum ex veteri ancto­ rum canonum sententia «ede vacante nihil ait inno­ vandum ...“ opportune adjungendum rue indica Hi· auditi·, eminentiuimua primus praeses diacursionem secundi capitia patribus proposuit, et ait. .Reverendissimi patre·, quoniam nemo aliu· c veniam loquendi petiit super capite prjmo propositi schemati·, declaramus hanc discussionem esse torminatam. Procedamus nunc ad examinationem secundi capitis eiusdem schematis, super quo qua­ tuor patres animadversiones suas proponere petie­ runt, nempe loseph tiaixai y Extradé episcopus Vrgelleusi». Petrus M. Ferré episeopus Casalensis, Franciscus Zunnui-Casula episcopus Vxellensis et Terralbeosis. et Franciscus M. de Lacerda episcopus b. Sebastian! Fluminis lanuarii. Itaque ambonem ascendat reverendissimus episcopus 1'rgeilensis/ ORATIO reeerntdi patrii domiei loitpki Coûtai p Eltradf tpiicopi Vrgtlltnrii1. Eminentisaimi et reverendissimi praesides, etninentissimi et reverendissimi patres. Ambonem hodie non eo animo ascendi, ut longa vos oratione detineam, sed ut pauca, immo unum fere tantummodo verbum proferam auper ultimam capiti· secundi clausulam : reverendissima enim deputatio ita in aliis temperavit schema et in melius reformavit, ut meam omnino mereatur sententiam. Vicarii capitulari· adeo limitatur auOtoritas in ii·, quae abusibus occasionem dare solebant, ut si non omne·, quod difficillimum reputo, maxima tamen eorum pars sublata videatur. In m tamen qnod ad provisionem beneficiorum paroehialium spectat, i Argsasatua: .Kpbesfas Urgallsasi· sppwhsns rstormatam schéma i» eo praesertlss qeod in gtnsrs spectat sd tattoritstem vicarii eapitalaris, ataotavlt oirca provisioMm beas leionim parochialism ohscaritatsm aliquam repsriri ia ssh·aute nec clan ex context· argent· illad qn«4 in aota «xprimitnr, et qnod · relaton dictam fBsnt. Bt pnstorea nlmta deprimi vicarii capitularis aaetoritatsss, eam sxassiastorih·· •yaodalihas coaeqnatns videatur. Hinc easeadatisaam proposuit quas legitur sub numero M.* ? · . ran: eioarina capitulerii riudiott tortari dtbtt «e, que* od ncrmom togato tcclttiaiiiceruto pro ricta ctori ùuiitutitoM, atput pro hoao tum ipirituali tam totoporali tepuuarii, paroebiaruto aliorutott piorum msistatontm ah rpiscepo anitetttore iatraducta futruai. lieu et tx pratproptra etc. Ratio huius additamenti est, quod innovatione· magi· Improbandae, quae aliquando a vicariis capi­ tularibus fiunt, respiciunt potiu· supra designata disciplinae capita quam acceptationes aut dimis­ sione· clericorum, de quibus in schemate habetur •ermo. Vellem insuper quod, ubi vicario capitulari adimitur facultas dimittendi e dioecesi proprium clericum, declararetur exinde non impediri ab ex­ pungendis e clericorum coetu iuvenibus, qui sive ob gravem nogligentiam sive ob ali·· non leves culpas se ecclesiastica vocatione esse destitutos et habitu clericali indignos demonstrarunt. Si quidem vicariu· capitulari· hac privaretur auctoritate, non amplius posset rectae disciplinae seminarii con­ sulere, Hor sequenti vel simili modo exprimi posset ti quomeM pouit it dtitai txpuegtrt n dtrieonau albo mraws, qui proritor dtlipttoriui aut teetoriatrieo roeatioao tt deititiioj utndtnil ; attaoto» r«m olssMtus dtrianu riotetri aitcribtrt ntt propriato t* ta diuuttort pettrit, a··· ob tot ssds oporiolica faeulfatoto ohtintssrtt. In eodem capite II decernitur : .postquam annus a vacatione «edis episcopalis fuerit elapsus, con­ cursum indicat, atque adhibitis examinatoribus syuodalibus seu prosynodalibua vacantem parochiam ilii conferat, quem digniorem inter approbatos ipse cum iisdem examinatoribus indicaverit.“ In hoc decreto gravia fit mutatio iuri· hactenus vigentis, vi cuius vicario capitulari soti competit eligere magis idoneum inter approbates ab examinatoribus, quin tamen adsit causa satis fundata ac generalis ■ ArgUMatam: .Bpiseopas Cssaloui· sasedatioM· pro­ posuit qua· Isguatur sah aasxris Ih, IS, 1«.* ir a. βκββιοιπΒ Püsuoi· n ooKeBMATiom enauun m tnptne inducendae innevatioui·. Bequeatia antes k opioeopi merae taUMmb nuotwitate pelM *·· ia direptionem eod ia oonaervatioaom et BodifisSBaiderar· operae pretia· eet. 1· Hoc édita décréta eleetia parooborum mi Üoaem, aa pretnde ex aetati «amomis eanaaem asplisvisrio oapitalari adiudieeada eeit, aed na- enatantia aede raoaate nihil ait omnia· {Morandam ; miaatoribs : iati eoiha tria rota, ill· antes nenniai m an praepropera aiaadem rieerti admiaiettntioM anus dare potst. 9* Examinatore·, de· deaeriptb alias ooatiagat dignitati epieeepali, et boae dioeat «lueabrationibu coneurrentium iudieius pro- ecai· infarri dotri^eatus: ideo, aacro approbante faraat ad differeatiam riearii oapitalark, ai rotas sucilia, dhtriete prebibesa» no idem ricâriu· mi­ qnoqua electioni· dare poeeeat, Ballas fore partes litiae ooaiOaiaetieM eoe adaeribet, qui rei postu­ darent rieario oapitalari is benofiaiia coafweBdi·. lant·· noe adsitei, rei admisi iam emoti a proptie 8* Diotam eat, canonico· in rieario oapitalari eli­ •piaeopo fnorint ; no dimiseris ad ordium etiam gendo osnem ia illas tolas iuriadietieamn traao- poet annum vacatio·!· usquam concedat iam qai ferre debere. Aet rotas oleetioBia asasiaatoras ab eadem opiaeopo fuerint reieeti; nere alienum eet utique acta· iuritdietioau magni montesti. AU* claricem dioeeeei adaeribat, rei propriam ex ea unde (ubordinate opinor, vicariam eapitalares eul dimittat, niai ab hao aede apoetolieo facultatem ob­ one· incumbit regendi vacantem dioeceaint, auff- tinuerit. lavaetam etiam qnibnadam in loci» ooaeienti debere auctoritate faleiri ut eleei obsquius , «Mtadinam, ut liberae eeUationie beneficia animaram at obedientiam facilia· obtineat,' at populi (dette caram adnexam aon bebantia a vicario ooaforaatur, aides commisi bonus epirituale eKcaciua pro* I minimo tolerante·, atatuiaiM ut aa eiout at banemorere queat. A»t ti parochorum oleotio non illi ficia parochinlia in titulum perpetuum confereqda, * futuro opiaeopoinxta iaria regulae providenda om­ nod examinatoribu· tribueretur, grave, ut mihi ride­ nino recurrentur. Statim ac itaque boras parotur, auctoritati ip»i·· ruina· indigeretur. Putares ergo ultimam capiti· Π propoaiti »ch·- ehialium boaafieioram racatio habebitur, rioariua matie periodum aequeuti modo ···· reformandam: oacoaemum eeu adsiniatratorom costituat, qui Concurram radicat, atque adhibiti» •aamiaotarrtaa etiam parochi officii» interim fungatur, cum ea con•yaedolifaM cru procynodoAbM Meantes paruedies grue parte emolameatorum qaae ad idem beneficinm illi eoafrrat, quem digmtrm star ab aiadam emem·- •pectant, quae par provincialra cynodoc, aut aliter notoribue opproboioc ia Doauao iniientnl. Haooe a provinciae epiecopte atatuta fuerit. 8i quae hac ia methodo poterunt utique aliquando inordiuationoe ia re oriatur, nrgene neoesits, vicaria· unctam locum habere, ced hoc non ex natura dieoiplinae hanc codent apoÀoTtcam concalere diligenter cura­ inductae, ced ex malitia humana procedit; quod bit In bonum autem dioeceeh et animarum calatem quaecumque methodo· adoptetur, dum in hoc mundo conoedimue, at Idem vicaria· ad annum faealtatibu· renemur, smper poterit erenire. gaudeat quae ipecialiter defuncto epiacopo ab hac Haec eunt, quae rectrae eonaiderationi spien- •ancta aede coneesce fuerant ■>· excepti·, quae noctrae huic oonetitutioai adveraantur.* tisimae erant a se aubiicienda. Pene iicdem verbi· baec propocitio concinnata ORATIO C st; et eam vstro eapientisimo indicio aubmitto. rwermdi patri» domini Fraacitei Ztuuutir Catula ORATIO tpiteopi UxtlUnti» »1 TtrrMttui»1. rewrandi patrie domas Putri de Lattrda Eminentiaeimi praeaidea, etninentitaimi ac revecp. S. StbatHaai FtaetM* lamurii1. rendisimi patre·. Pauciaaimae observations ad caput II huina •chomati· D» nd» tpueapali aocwul· mihi ridentur adnotandae. Et principalior ea e«t qua putarem potiori iure beneficia animarum enram habentia futuro episopo sae reaervanda. ci beneficia liberae eollationia recervantur. Ex imprudenti enim illorum proviaione graviora eequuntur mala in canaa, qaae ut 'omni attentione et aollioitudiBO digBB, ia ani­ marum nempe aeterna relate. Rogo itaque ut etiam haec, ei perpetuo titulo conferri debeant, opiaeopo reaerventur. Epiaeopuc eaim aolua ia dioeeeei omnia habet quae poteet habere, nec ulliua atnbitionia aut timoria aut ulliua pasioaia motu ordinarie movetur; bonus dioceeaia et animarum calatem quaerit, maxime gratia characteri· episco­ palia, quae ipei sii propria st. Vellem deinde ut non tantam ad crdins non promoveantur reieoti ab opiaeopo, sd ns ad ha­ bitam clericalem, ai admisi ab eodem non fuerunt; tandem ut ad annum vicarie· capitulari· iia apo•tolioia facultatiboa gaudeat, quae epiaeopo defaaeto oeneeaaa fuerunt et quae meram iuriadietioaes rspiciontx Unde eapnt II aio legendum propono: .Quoniam visriaa capitularia omni ordinaria > Atgaacatas : .Spiampw DxaUmai· S TanaAcndc hs·teia simans coras habstia, ai perpats titale aaalbni Sbacat Ntaro Cfisef· as· reccevaada; rciertsab episapeas taataa ad ordinw asi es· praserandea sd Bips ad daricalcs habitu adsiftaads; vfcarin spilalaras Ua hcaltatibs gaadar· ops eas, pas fetacte «ptaeope basass faanat. Spot· qww auras lariaSetioMs napictast, latagras Mtas «apet raforsaatas pnpsait S ia cscBdatUs mb aaawro IV Eminentiaaimi praeaids, emineotisimi et reverendisimi patre·. « Pauca verba addam. Omitto, rererendisimi patre·, graviaaimaa difficultate·, qua· in Bracilia hoc ••put II offendet propter legee civils, propter ilis qua· dicunt amplisims faeultats equitum ordln·· Chriati. Bed eoclwia nullam timere debet niai Deum, et noa epiaoopi Braailienaea, ai perati cu­ mae ex corde dare Casari quod st Capoaria, non dabinen· Deo, quae Dei aut et ecelsiae auae? Bed veniamuc ad quaedam huiua capiti· Dicitur ,neve alienam clericum dioeesi adacribat vel proprium ex e· dimittat, niai ab bao aancta aede apstoliea facultatem obtinuerit. · Pairs reverendiacimi, d vulti·, ut hoe decretum plene exeeutioni mandetur in Braailia vel in tota America, Mensarius puto addere aequeotia verba: ·< ai M MM IMÎ IM 0WM ΜΝΜβΜΜ Iscrtt, miUa qme /oede «rit inctiM··; niai boo fiat, iacasum decretas legimna in hoc spite U. Dicitur etiam : ,qnod ai de beneficii· parocbialibaa agatur .. . tribui»·» ut, deputato atatim oeco­ nomo, cou administrator·, poatquam anna· a res­ tione aedia epiaoopalia elapaua fWerit, wiranta indicat.* Credo qnod meliua et sagrustiu· dici debeet: sacuraum fndicerv poeeit. Patna reverendiaaimi. ai aliter Sat, gaudebunt et exaltabunt mali, plorabant vero boni et eoclaaia eanota Dei. Iam vidimna quemdam vicarium spitulares de aedia vacation· oecaaionem arripere, at forehn qnadra- > Anpaamtam: Jtptaeeps & RaSaMai nasia!· Uaaaril •aMadattanaa préparait qus lagnaiar aub ausmi· 1?, 18.* W COJTUUKIATIO GMsBAUS OCIOGMMA OCTAVA tt ngwti ieTO ginta vol ptaroo admitteret ad eeaeorsuj·,· at gtiber· A et orationem humillime apud Deum offundunt, ut nfeua civile apod im «altam, valda diligit oomuvm, meliora bona ot tempora oppreeeae eoelesiae ad­ vtpeaatiaao insistit apad epioeopoe at indicaatar veniant. Iterum atque iteium vos adpreoor, omicououroaa. Bt ai hoe faeiuut cam episeopia, qaid nentuaimi ac rqveraadiesimi patras, ne sinatis creearn vicariis capitularibus? Et hoe' median eat ad datiave quod omnibus tribuatur illud, quod paucis remunerandos quotquot ia electionibus plea ad- convenit. , > . laborarunt. Propterva episcopi ia Bracilia soient Hoc posito, iam ad emendationem quem desi­ amplius oonennum indieere, hoe valde timeat. dero venio, et postea ad rationes pergam. BmeqIdeoque plurimae aunt parochiae, in quibus defectu datio m«a haec est: caput III ita reformetur, ut sacerdotum, vel aaeerdotam tali nomine dignoram circa dioeceses, quae, quamquam eapitulo eathedrali non aunt parochi canoaiee instituti. Dicatur igitur, careant vel ip posterum caruerint, cum aliis pro­ per viscera lean Christi supplex peto, dicatur potiua; vinciam ecclesiasticam constituant, nihil innovetur. eonetrraam radicer» setooet. Sic non aunt obligati Si autem hoc non placuerit. >altem post verba ,auca coucilio, son possunt obligari a gubernio, at cedero debeant” addantur haec, quod si prameripta* possunt adimplere officium, el finem obtinere con­ conditione* potihabiiae fhmnt, métropolite ont, *ode cilii huius, quia possunt indicere concursum, et secante, eepstulum eafAcdreto melropolilantim, nt, possunt instituere parochos. orient *sc deficiente, propincior antiquior epiteopu* Haec erant, eminrntiasimi et reverendissimi pro oa oice eiearinm Folnmns autem sto. patres, quae vobis dicenda putabam in conscientia B Parcite mihi «i in argumentatione exempla quae­ mea. ram ex negotiis patriae meae, quia, cum sint effectus revolutionis, quae in regno Portngslliae radice» Post haec surgens emiuentissimus primus praeses gessit, etiam in aliis regionibus, quod nunc fit in dixit : regno Pottugalliae, potest, quod Deus non per­ „ Reverendissimi patres, quoniam nemo alius mittat, accidere, ut nova revolutio profiteatur eas­ super secundo capite propositi schematis veniam dem doctrinas et in cumdem' scopum pvrjpit. id est loquendi petiit, et nemo super tertio capite aliquid ut ssnctam eeeieeiam Dei expungat ab hominibus, observare necessarium iudieaverit, declaramus dis­ et etiam nomen ipsius Dei oblivisci faciat inter cussionem secundi et tertii capitis esae terminatam, mortales. Ideoque quamquam argumentum sit salvo iure deputatorum respondendi in orpxima particulare meae nationis, potest applicari ad na­ congregatione, si quid respondere necessarium judi­ tiones, in quibus nunc incipit aut iam incepit revo­ caverint.” lutio, quae jn omnibus semper eat eadem, semper Tunc surrexit episcopus'Lamacensis, et ait ali­ eat impia, semper contra edelesiam laborat. quid circa tertium caput observare velle. Facultas Perspectis itaque circumstantiis patriae meae, loquendi ei concessa est, et idcirco ambonem ascen­ ad mala et perturbationes praecavendas peto, ut dens haqpefifSùit. * haee emendatio admittatur Siquidem, eminentiasimi M reverendissimi patres, quae fuerit ex parte guORATIO C bernii oppressio ecclesiae et ministrorum sacrorum rsesmdi patri* domini Antonii do Vtuconctllo* in regno Lusitano, saltem post annum 1834 uaque 'Poroira do Mallo opiteopi Lamaeonlu*. nunc, longius foret dicere, ai de rebus omnibus Eminentiasimi et reverendissimi praesideo, emioccasio informandi daretur. Ideoque tantum de nentissimi et reverendissimi patres. quibusdam circumstantiis, quae cum nostro sche­ Quodam cum timore et tremore ambonem mate et emendatione mea conoectuntur, mentionem ascendo, quia nequi paratus eram ad loquendum faciam. ia hac hora, neque omnis coordinate potui sicut In regno Lusitano sunt quaedam dioeceses, quae desiderabam. Et si tractaretur tantum de materia semper eapitulo eathedrali catuerunt; sunt ét aliae, aoientifica, nnmquam aacondisaem qui sum minimus in quibus post panoa tempers capitula cathedralia inter fratres, et scio me oportere magis audire deficiunt, quia etiam anno praeterito edictum seu quam audiri. Bed cum in nostro sebemate de disci­ decretum cum vi legis et obligandi gubernia futura plina sermo sit, et negotia disciplinaria Aegis penexivit, in quo deoretabatur ne in posterum nomina­ deant ex iofonuationibus undique collectis in unum, rentur episcopi et eanonici ad maiorem -numerum et alius non sit qni moram, rerum et circumstan­ ecclesiarum cathedralium. saltem dum concordata tiarum patriae meae rationem reddat, tacere omnino cum saaeta sede non conficerentur circa suppres­ non possum. Officio vera meo functuras ia magnam sionem aliquarum dioecesium. Hoc modo evenire difficultatem incurro, quia de rebus ecclesiasticis in potest, ut paucos post annos paucissimae sint sedeo infelicissime ■ regno Lusitaniae dicturus, forsitan ali­ D cathédrales, in quibus sit capitulum cathédrale, et qua proferam quae meae aaaantissimao et quondam vacantes eoelesiae a vicariis regantur, quin immo florantisoimae patriae splendorem maculis aspergant. ihm reguntur pro maiori parte et numero. 8i autem Nodum vera oportet expedire, ideoque nba quasi hoc fieri possit eum fractu animaram iuxta modum aliquid contra gentem meem dicturas, sed tantum praescriptum in schemate, ex his quae dicturas ut res ut circumstantiae quomodo, sunt, relaturas tum vos videritis.. loquar. Iu animo enim meo non est vos tostas Nemo forsitan nescit, quod anno 1834 omnes fa­ contra fidem et morae gentis meae, inter quam si miliae religiosae hominum in regno Lusitano fuerant non desunt homines absque fide st pravis moribus, suppressae, quod omnia ant fere omnia seminaria qui neque labiis neque factis Deum et sanctam ec­ fuerunt clausa quasi per triginta annos, quod panclesiam honorant, suat etiam, Ot valde maiori et deeimi erant scholares ecclesiastici qui universitatem quasi universali numero, fideles, qui vestigia maiorum cursitabant, quod aliqui aut fera omaso epiacopi sequentes et gratia Dei adiuvante fidem firmissimo patriam propriam deseruerunt, et cathédrales va­ profitentur, qnae religioni sunt adversa deplorant, cantes fuerunt per multo* annos, adeoque evenit quod educatio ministraram ecclesiae fuerit minus > Argumsatu : » iqisiwpns lamacensl» fnpomit emeaio- curata, quod tantam post annum 1864 quaedam Uoas* quae rat aux M habetur. «uncas piaribu* coanaaiseminaria fuerint restituta , desunt tamen adhuc in vit rationibus ex dreuasteatiis suas ’ patrias petitis, quales aliquibus dioecesibus. Hinc evenit, quod etiam tales sees Maeruit, at proposita esModatio oatitti salto medi deficerent magistri pro disciplinis edocendis in sumiposset.” <1 A. 8K88IOKK8 PUBLICA! KT OONQRBGATIOMK8 GBMKRAUBB M nariis, ·< maxime pro danda ahi··» adacatio»· occurrit emendatio nes, saiaa approbationem im­ -norali at religiose. Fuerant enim episcopi, qaiboa ploro, si alia meliori sensa aoa fuerit praeeeatata. -ieut mihi ipsi svenit, onaibaa exercitiis ordiaaaPraeterea omnes vos sciro volo et aoiro debe­ torum erant pressentes at forsan directores, quia mus, quanta pertinacia et viribus gubernia saecu­ antiqai magistri et rectore· perierant, et .inter ae­ laria aoM opponant et resistant omni variationi vo· bob inveaiebantar qui apti fuissent ad hoc disciplinae ecclesiasticae; et forsitan si vicarias proaoiendnm. Kt quamquam ax' aliquibus aemiaariia capitularis aoa fuerit nominatus et constitutus modo >am boni fructus colligsntur, pt iam ad vestram et solito, gubernie negabunt subieetionem vicario novo -neam-consolationem dicere possim, me multant iam modo constituto, ex quo fiet quod non solum ne­ -ibtinuisee ex ano seminario, ia quo aaat fixi oculi cessaria eis desint ad saltem modeste vivendum, et apex mea ; affirmare tamen non poaaem, quod in sed etiam conflictus oriatur inter gubernium et omnibus dioecesibus et saltem in iis quae seminaria vicarium cum detrimento animarum. non habent, simile contingat. Denique vicarius Successor quaerendus est aut Scire debetis, eminentiuimi et reverendissimi in propria dioecesi, aut in aliena. In prima hypopatres, quod ai non in omnibus dioecesibus inveniun­ theai si officium aut redditus proprios non habeat, tur. qui constituantur magistri in seminariis, diffi­ unde necessaria acquiret ad vitam sustentandam? cile erit invenire sacerdotem, qui officium vicarii In secunda hypothesi ant statim ad dioecesim perget, generalis digne exercere possit et velit. Auditoria in qua sustentabitur, expectative successionis, aut enim ecclesiastice fuerunt etiam dispersa, nqtarii B in alia dioecesi commorabitur, forsitan sine officio et alii officiales antiqui perierunt, pensiones quae aut beneficio ; ei ubi invenietur qui se «ubiiciat tali officiales et vicarii generales auspicabant a mensa oontingentiae? Eminentissimi et -reverendissimi patres, scire etiam debetis, quod meusa episcopalis episcopali, extinctione decimarum ecclesiasticarum et paupertate episcoporum iam non accipiunt, post in bis dioecesibus est nulla aut fere nulla, et quod extincturo in regno privilegium fori et canonis et maxime et praecipue conficitur ex pensione a gu­ postquam etiam causae^ ciroa divortium quoad thobernio constituta (dssvmt aowtajla verba) tam pro rum et cohabitationem in iudicio saeculari admittun­ episcopis quam pro vicariis capitularibus: si haec tur et iudicantur, emolumenta in indicio ecclesiastico subventio negetur, nec episcopus nec vicarius pos­ eunt tenuissima, adeo ut vix aut né vix quidem sunt acquirere necessaria ad vivendum. Emineninveniantur, qui officium vicarii generalis vel notarii tissimi ac reverendissimi patres, nos omnes scimus quantum expectativae aint odiosae in sensu eccle­ exercere velint et possint, saltem si aliud officium aut beneficium non possideant, ex cuius fructibus siastico, et quam facilius sit invenire sacerdotem vivere possint. dignum ad quodcumque ministerium ecclesiasticum Experientia propria scio quam difficile sit di­ excercendum, cum directe invitatur et nominatur, gnum vicarium obtinere, et quamquam hunc vald? -quam cum indirecte invitatur, et tantum expectative desiderarem, tantum tamen post sex annos unum ei conceditur: ideoqqe imploro ut approbetis hanc emendationem meam, quia si admissa fuerit, omnrinveni, quem primo a longinquo invitavi cum aliis ad magisterium seminarii, postea in canonicatu C bus occurritur circumstantiis, quae nunc existunt constitui, et post quatuor annos exercitationis me­ in patria mea. Haec sunt, eminentissimi praesides, eminentisrum in omnibus rebus iudiciariis dioecesis meae vicarium generalem constitui; sed si alium deside­ simi ac reverendissimi patres, quae vobis submit rarem. forsitan non subito invenissem. Si autem tere necessarium iudicavi, ut secundum vestrum hoe evenit in dioecesi, in qua existit capitulum sapientissimum indicium de hoc iudicetis. Et iam cathédrale et seminarium, quomodo invenietur vi­ coram vobis profiteor, me sententiam, quae a vobis carius in altis dioecesibus in quibus haec deside­ dicta fuerit, intimo corde et submisso animo amrantur, ut quam primum et quasi in continenti plecturum. Si autem in hac informatione aliquid constituatur? minus recte et incongruente a me dictum fuit, Antequam autem progrediar, mibi dicere liceat veniam, precor, et gratias omnibus in Domino ago. quod haec difficultas in inveniendo digno vicario generali, non tantum ex deficientia personarum Terminata hae ratione discussione in schema prodiit quantum ex effectibus rerum politicarum; quoad singula capita, eminentissimus primus prae­ multos enim cognosco sacerdotes, saltem in ali­ ses ait: quibus dioecesibus, qui sufficientiam litterarum et „Emendationea a patribus propositae typis im­ morum possident.^sed adeo me dolente et repro­ pressae distribuentur, antequam exquirantur suf­ bante immiscui et promiscui sunt in rebus politicis, fragia. Proxima autem congregatio nunciabitur reut suspecti sint in iudicandia negotiis aliorum qui D verendissimis patribus per folinm typis impressum.** contrariam politicam sequuntur. Iam itaque evi­ denter ridetur quam difficile ait eligere, rebns sic stantibus, vicarium generalem, si postea in mentem revocaverimus, quod nominatio de qua agitur non tantum ut vicarii generalis qui eat amovibilia. aed etiam successoria, qui forsan per multos annos reget dioccesim, maior erit difficultas in eligendo, quia maius est etiam periculum errandi. Quomodo vero providetur secundum doctrinamschematis in hypotbesi, de qua agitur, de futuro dioecesis regimine in casu mortis episcopi seu vicarii ft eorum successoris, quando ambo adeo remqti sunt et ambo moriuntur sine cognitione mortia alter-us, ticut iam evenit in mea dioeeem, ubi praedeceasor meus vita functus eat sine notitia mortia sui vicarii ? Quid fiet si episcopus aut vÿoarius procapitularia ex nogligentia aut ex qlia causa non constituat vicarium successorem? Ad haec'omnia Post haec, dimissa congregatio eat. 7. . Moaituaa quo patribus mittuntur emendation·· pre­ positae super dloto sobamala, et Intimatur proxima - oongrogatio generalis. Proxima congregatio generalis habebitur feria V die prima septembris hora nona. In ea fiet relatio de emendationibus schematis constitutionis Ds sede ffûeepati vaeanie, quae huic folio adnexae distri­ buuntur ; ot exquirentur suffragia patrum de iisdem emendationibus. E secretaria concilii Vaticani die 80 augusti 1870. Ludo vicus Jaoobini, subsecretarius concilii Vaticani. BmendotioMS · aoaaalU· paMtaw piopneitae ta nontraçatinna «ομμΗ super anti ai· Ma da code episcopali veoante1. 1. Orsapo Arseasis [90 c i] : Apponatur pro­ oemium, ot ioacriptionea singulis capitibus respon­ dentes. i. Idem (91 l«|: Inseratur sequens periodo». .Vacante ecclesia propter translationem aut renun­ tiationem antistitis, spatium octo dierum ad consti­ tutionem vicarii capitularia* computabitur a mo­ mento habitae notitiae, quam ex officio et per literae capitulo proponere* debet antisteo statim ac canonice sciat suam translationem vel renuntia­ tionem eme a sancta sede factam vel admissam." A tiens, ubi do electionibus extra Italiam in remoti» regionibus.* 1·. Ferri CasotaissM [99 n is] : Quaedam in cap. I forent adiungenda ad compescendos sacerdotes, qui, vix defuncto epiaoopo, civilem adeunt magi­ stratum, et magno stadio ab eo episcopalis mensae adminiatrationem non parvo cum emolumento sibi demandari effiagitant 11. Zenota-Cesuta CmUsmss (94a»j: Pag. 4 { Çaodst lin. fi post rerba .Provinciae episcopum* haec addantur: .vel ei omnes provinciae sedea va cantes fuerint, ad episcopum dioecesi viciniorem in devolativo1 etc." 19. Ferri Caeedeiuie [99 os]: In fine pag. 4 (4 C is] pro verbis ynes faadsm etc. ponantur base alia, .ia singulis autem provinciis nfutropolitanui 8. Huutui-Camla UxMnuit (93 a i>| : In cap. I cum suis auffraganei» invigilabit*, ut in eongrua ipsa determinanda legitima consuetudo servetur, lin. 7 [supra 4 » 7] verbis .unus sit capituli vica­ rius; ubi vero" etc. haec alia substituantur: Con- B et sive excessus sive quaelibet malae cupiditati» species omnino vitetur." stitutio autem haec ve) confirmatio fieri debet ab­ soluta praesentium suffragiorum pluralitate, et unu» 19 a. Lacerda S. Sebaetiani : Pag. 4 in fine [96 B 7) omissis aliis, dicatur; .Insuper perdurante officio sit capituli vicarius. Ubi vero" etc. 4. Idem [93 ο io] pag. 4 lin. 13 [4 B io] post suo a chori servitio sit exemptus, et distributioni­ bus gaudeat," etc. verbum deveniat haec adiiciantur; .Districte prae­ 1· b. Zumttti-Caetda VveUcneie [94 B s] : Pag. 4 in terea vetamus, ne quisquam sibimet suffragium con­ fine, periodus Insuper etc., omissis verbis .diebus et ferat; quod si quis electus praesumpserit, declara­ mus eo ipso electionem fore irritam, eumqne, si dioe­ horis quibus ratione sui muneris impeditur," sic se cesis regimen assumere nihilominus non metuerit, iis habeat: .Insuper ai electus* eanonioatu gaudeat, omnibus censuris et poenis subiectum esse, quae a chori servitio sit exemptas, et iis distributionibus in illos latae fuere, qui absque iurisdictione huius- cum iure acorescendi, ac emolumentis gaudeat, quibus legitime absentes non privantur. Volumus modi* munia exercere attentaverint." 5. Crespo Areeiuie [91cs]: Sequens inseratur tamen, ut si quae sunt alia sui beneficii munia periodus: .Capitulo ecclesiae vacantis praecipitur sive animarum curam, sive Scripturarum sacrarum quod, facta vicarii canonica constitutione, de ea lectiones spectantia, sive per se sive per alium ea certiore» faciat hanc sanctam sedem, et proprium omnino adimpleat." metropolitanum. si ecclesia sit suffraganea, vel anti­ 14. Zmneui-Camda Cxdleneie [97 o 11] ; Caput II quiorem ex provinciae episcopis, si fuerit metro­ ? hoc sit : .Quoniam vicarius capitularie omni ordi­ politans, per literae sigillo munitas." naria episcopi merae jurisdictionis auctoritate pollet Si vero huiusmodi clausula non inseratur obli­ non in direptionem sed in conservationem et aedi­ gationem importans, inserenda erit ut monitoria ficationem, ac proinde ex veteri sacrorum canonum vel commendatttia, mutando verbum prosopitar, sententia sede vacante nihil sit omnino innovan­ eique substituendo verbum monstnr aut commsmfnttH·. dum: ne ex praepropera eiusdem vicarii admini­ 7. Laeerda S. Sebaetiani [94 D 17] : Pag. 4 lin. 5 stration» ullam contingat dignitati episcopali, et [4 a 11] post verbum licentiahu inserantur haec : .et bono dioecesis inferri detrimentum ; ideo, sacro de gremio capituli" ; et consequenter lin. 6 pro approbante concilio, districte prohibemus ne idem vicarius militiae ecclesiasticae eos adseribat, qui qualitatis ponatur .qualitatum*. ·. Zwttuà- Catula Vxelleneie [93 B s]: In fine vel postulantes non admissi, vel admissi iam amoti pag. 3 [4 a 11] periodus Ad vicarii umosus etc. sic a proprio episcopo fuerint , ne dimissorias ad or­ redigamur: .Ad vicarii munus is tantam assumi dines etiam post annum vacationis umquam con­ possit qui sacro ordine sit insignitus, ac in sacra cedat iis qui ab eodem episcopo fuerint reiecti; theologia vel iure canonico doctor aut prolyta neve alienum clericum dioecesi adseribat, vel pro­ renunciatus; ot in quo morum integritas, pietas, prium ex ea dimittat, niai ab hae sede apostolica facultatem obtinuerit Invectam etiam quibusdam et a qualibet nota, praesertim ecclesiasticae cen­ surae, immunitas, cum sana doctrina ac pruden­ in loci» consuetudinem, ut liberae collationi» benetiae et boni ordinis laude una conspirent." Omit­ D ficia animarum curam adnexam non habentia a vicario conferantur, minime tolerantes, statuimus tatur itaque integra periodus. Et quamquam etc., ut ea. sicut et beneficia parochialia in titulum per­ quae legitur pag. 4 lin. 3 [4 a is]. petuum conferenda, futuro episcopo iuxta iuris 8 a. Lacerda & Sebastum» (94Dio|: Pag. 8 in fine (4 a is] pro verbis et in quo haec adhibeantur:, regulas providenda omnino reserventur. 8tatim ae itaque horam parochialium beneficiorum vacatio .et apprime deoet ut in eo." 8b. Ferri CaadUaeie [29Poi]; Pag. 3 in fine, et habebitur, vicarius oeconomum seu administratorem pag. 4 verbis in quo morum etc. usque ad conspirent constituat, qui etiam parochi officiis interim fun­ inclusive haec alia substituantur: .sanam profiteatur gatur, cum ea congrua parte emolumentorum quae doctrinam, scientia ac prudentia sufficienti polleat, ad idem beneficium spectant, quae per provinciales neo ulla sive ecdeuastieeo censurae, sive immorali- synodos, aut aliter a provinciae episcopis statuta fuerit 8i quae hac in re oriatur urgens necessitas, tati» nota sit inustas." 9. Leesrde 8. Ssfiestiem [96 a ul : Pag. 4 lin. 9 vicarias sanctam hanc aedem apostolieam consulere )4b«] et seq. poet praswntatus addatur; .et irri- diligenter curabit. In bonum autem dioecesis et taiq facimus et declaramus caput NM 44 de elee- animarum salutem concedimus, ut idem vicarius sd > Fatriba» distributa» fiurant Us to augusti. * «a», ed. » grssbsre »4. 4 AwW ed. Coxoxu emuL. τομόι LUI. ’ M AbvoMmw «te. OM. *L « ryi/dW «d. » oa. «A. 35 > A. 8E88I0NE8 PUBUOAI IT OOMGREGATIOIHBB GIKIKALBS 9« --------------------------------------- ·-------------- -------------- -— ------------------ \——-------------------- ----------------- ---- ■ -.................. udu facultatibus gaudeat, quae apacialitar da- A pluree eligandi haaieaaa ita invaluit, at ttatim abo- fuaeto episcopo ab bao saneta soda nimuu feerant, iis exceptis, quae nostrae baie ooMtRntinai lari difficile posait, primas later alactoa in ordinariam episcopi iarisdietionem solas eaocadat, ani reliqui adversantur* subesas in omnibus debeant. Ad vicarii munus is tantum assumatur qui sacro ordine ait insignitus, et in quo morum integritas, pietas, sana doctrina, et a^qualibet nota, praesertim ecclesiasticae ces­ surae, immunitas cum scientia ac prudentiae laude conspirent. Et quamquam apprime deceat ae valde optandum sit, ut qui assumitur sit etipm ia sacra theologia vel iure canonico doctor aut licentiates, huiusmodi tamen qualitatis defectum electionis vali­ ditati officere nolumus. Quodsi praescriptae con­ ditiones posthabitae fuerint, minori capitularium numero, vel alteri cuius interest, ad metropolitanum ; ai vero ecclesia metropolitans vacant fuerit, vel de ipso capitulo metropolitano agatur, ad antiquiorem provinciae episcopum in devolutive provocare liceat: ad propinquiorem vero episcopum, ai nullus in provincis supersit episcopus Vel ecclesia exempta fuerit. Et is ad quem provocatum erit, agnita recursus institis, vicarium pro ea vice deputabit. Canonicis autem sanctionibus inhaerentes, pro­ hibemus ne in vicarium deputetur qui vacantis sedis fuerit patriarcha, archiepiscopus, vel episcopus electus, nominatus, seu praesentatus : et si ipse vicarius certum habuerit nuncium de sua electione, nominatione, seu praesentatione ad praedictam vacantem ecclesiam, eo ipso ab officio cesset, et capitulum advnovi vicarii deputationem deveniat Ib. Forri CeseleiMtqJae bm]: Initium capitia Π aio reformetur : „Cum ex veteri sacrorum canonum sententia sede vacanto nihil sit innovandum, viearius capitularis studiose servare debet ea, quae ad nor­ mam legum ecclesiasticarum pro recta olori insti­ tutione, atqpe pro bono tum spirituali tum tempo­ rali seminarii, parochiarum aliorumve piorum in­ stitutorum ab episcopo antecessore instituta faerunt. Item ne ex praepropera*, etc. 1·. Zdsm [sens]: Pag. 5 lia. 7 capitio II [ili), verbis uses sriienum ete. haec substituantur: »Et quamvis possit se debeat expungere ex clericorum albo iuvenes, qui graviter deliquerint aut eccle­ siastica vocatione se destitutos ostenderint ; attamen nove alienum* etc. 17. Laeorda S. Sobaitiani [28 t> «] : Pag. 6 lin. 10 capitis II [5 a s). post obtinuorit addantur haec: ,et ai talem in beneficio cqm vel aille cura ani­ marum instituerit, nulla ipso facto* erit institutio.* 18. Idom (28 D ta]. In fine pag. 5 [Si is) pro con­ cursum indicat adhibeantur verba : „ooncursum in­ dicere possit*, ideoque paulo post pro coa/rrat dicatur: „conferre.“ 1·. Forri CataUtui· (27 B »]: In fine pag. 6 loco verborum quem divisiorem inter approbatos etc. haec ponantur: „quem digniorem inter ab iisdem exa­ nullius roboris et inane decernentes, si quid in con­ minatoribus adprobatos in Domino iudioaverit.* 2·. Caizal jf Eotradi UrgtUonoit [26 a n| : Post trarium in quavis etsi dissita regione, ac posita ultima verba capitis II addatur : ,8i quando vero etiam plena electionis concordia, fuerit attentatum. Vicario legitime constituto, etc. ut in ockttnaio. adaequent vota, pro ea parte stet electio, pui in cap. III lin. 24, ad montem emendationum ex­ vicarji capitularis votum’ favere compertum fuerit.* 21. Idem [ibid.): Pag. 6 lin. 24 post verbum hibitarum, poet verba succedere debeat eequene prodoboat addatur: „8i vero quacumque de causa su pre­ C ponitur additamentum: Quod si forte contingat ut, aliqua ex supradietis ecclesiis vacante, nemo praesto dict! episcopi vel vicarii apostolici, aut alii hia suc­ sit qui illius regimen iuxta praemissas regulas valeat cedentes, suam electionem praeceptam non fecerint, rea deferatur ad episcopum vel vicarium apostoli- assumere, administratorem eo in casu deputabit metropolitanus pro dioecesi suffraganea, antiquior cum viciniorem ab iis qui antiquiores sunt, ut ipse provinciae episcopus pro ipsa ecclesia metropoli­ pro eo casu provideat.* tans, [atque hui$i vacatione perdurante, etiam pro 22. Vaoconeolloo Lamacenois [30 a a) : Caput III ita reformetur ut circa dioeceaes quae, quamquam aliis eiusdem provinciae dioecesibus]), propinquior vero episcopus vel vicarius apostolicus, si de dioe­ capitulo cathedrali careant vel in posterum caruerint, cesi exempta vel de vicariatu apostolico agatur. eum aliis dioecesibus provinciam ecclesiasticam constituant, nihil innovetur. Si autem hoc bon Volumus autem, etc. ut in echemate. placuerit, saltem post verba euccodere debeat (pag. 6 10. lin. 24 [δ c «]) addantur haec. „Quod si praescriptae Congregatio generalia ootogealma nona. conditiones posthabitae fuerint, metropolita aut, 1870 septembris 1. sede vacante, capitulum cathédrale metropolitanum, Feris quinta, die 1 septembris 1870 hora ante aut, etiam hoc deficiente, provinciae antiquior epi­ meridiem octava cum dimidio in conciliari aula scopus pro ea vice vicarium deputabit.* Vaticanae patriarohalia basilicae, generalis reve9. D rendiasimorum patrum congregatio habita est : cui Oeput I schematis Do aedo episcopali vacante interfuerunt centum et quatuor patres; nempe a deputations pro rebus disciplinae oocleeiaetlaM 19 cardinales, 4 patriarchae, 1 primas, 18 archiad mentem emendationum in oongragattono generali episoopi, 43 episcopi, 1 abbas nullius dioecesis. propositorum reformatum*. 4 abbates geueralea sive praesides congregationum Ecclesiarum vacantium regimini pro apostolioe ordinum monasticorum, usum mitrae habentes, nostra sollicitudine omni meliori modo prospicere 14 generales et vicarii generales ; quorum omnium cupientes, sacro approbante concilio, decernimus, nomina, quae per assignatores locorum accurate ut quibus in dioecesibus cathédrale capitulum cano­ descripta fuerunt, exhibet indiculus patrum octo­ nice erectum existit, idem capitulum officialem seu gesimae nonae congregationis generalis, qui inter vicarium infra octo dies post habitam vacationis acta concilii asservatur. notitiam constituere, vel axistontom confirmare Reverendus pater dominus Incubus Quinn epi­ omnino teneatur iuxta legem a synodo Tridectina scopus Briabanensis missam lectam celebravit. Que sancitam·. Unus sit capituli vicarius, ubi vero usus absoluta, ei recitata oratione Adsumus Domine 1 ipeo facto on. ed. J votum .vicarii capituiari» ed. Petnbo* distributam fnit hoc foliam ana eam emenda­ tionibus sub num. praecedenti exhibitis, nempe die 30 augusti. < Seas. XXIV cap. IB de reform. * Verba atque huius—dioecesibus deerant in folio patribus distributo ; item in eo legebatur Λ propinquior loco propin­ quior vero. K* statins addenda oensui iuxta emendationem a reverendissimo relatore in proxima congregatione propositam. 3f CONGREGATIO GENERALIS OCTOGESIMA NONA 1 aeptenWh 1870 etc., emiaentiMimus primu praeses aie patre* ·Ίΐο- A quatus est: ^Reverendissimi patre·, antequam hodie ad to­ tum suffragia ferendi de emendstionibas schematis Λ stds spueepeN eeeeiUa procedamus, audire oportet reverendissimum dominum Petrum Paulum Truoehi episcopum Forolivieneem, qui, nomine Deputation!· pro rebus disciplinae ecclesiasticae, animadversionibua et emendationibus oratorpm brevi quadam relatione respondebit. Itaque ascendat ambonem reverendissimus dominus Petrus Paulus Trucchi episcopus Foroliviensis.- 88 idqne non solem ex praesenti constitutione eenctllari, sed iure quoque iam antea sancito, ideoque irritatione minime indigente. 2· I·, ad quem iuxta 8 Λ ^praescriptae appellatio facta fuerit, ipse vicarium pro ea vice deputat; at contra est si vicarius iam existons ut talis eligitur, nominatur aut praesentatur in vacanti· ecclesiae antistitem. Tunc enim novus vicarius de­ putandae est non quidem ab eo, ad quem prius fuerit habitus recursus, sed ab ipso capitulo. Quae cum ita sint, liquido apparuit vestrae deputation! de disciplina ecclesiastica, quod logicus et verus rerum ordo, ac falsae interpretationis evitandae necessitas ofcnino postulant, ut post enumeratas qualitates seu conditiones, quae in vicario prae­ scribuntur, immediate sequatur illud appellationis Eminentissimi praesides, eminentissimi ac reve­ remedium, de quo in £ quod si praescriptae etc. ; rendissimi patres. deinde vero et quidem nova inchoata linea ponatur Ambonem ascendere noluissem, conscius pusilli­ B casus alter totaliter diversus, in quo de deputatione tatis meae, sed obedientia compulsus venio ad vos, et actis agitur, qui non irritandi sed ipso iure iajp eminentisaimi ac -reverendissimi patres, verba fac­ nulli sunt ex dispositionibus canonicis ante hanc turus nomine Deputation!» de disciplina ecclesiastica ipsam praesentem constitutionem existentibus. circa emendationes in postrema generali congrega­ Quamobrem deputatio in hanc sententiam, omnibus tione a nonnullis patribus propositas super ache­ diligentissime consideratis, tandem devenit, ut scili­ mate De sede episcopali vacante. Et haec verba non cet transpositio duarum paragraphorum, prout ego memoriter dicam, sed de scripto legam, ut vos cer­ hucusque exponebam, in schemate apponeretur, sicut tiores sitis de vera et genuina mente deputations ; revera factum est in novo folio vobis distributo. Nunc veniamus ad singulas emendationes. Bre­ quam mentem ego fideliter in omnibus assequi curabo'. Itaque supportate me, oro obtestorque, vissimo utar sermone, ita tamen ut in illum scopu­ ea qua praediti estis summa benignitate et patientia. lum non incidam, „brevis esse laboro, obscurus fio1.Emendatio 1*, apponatur prooemium et msmp-. Imprimis animadvertendum mihi venit, quod typis aliquantulum immutata vobis exhibita est Hones singulis capitibus resp^ndr^esy Cum prooemii pars prior capitis primi, ut maturius eam possetis et inscriptionum formulas reverendissimus emen­ expendere. Potissima huius rei causa fuit duarum dator non proposuerit, ad normam decreti diei paragraphorum mutua transpositio, qua nempe illa 20 februarii currentis anni, de eius emendatione quae in schemate alteram praecedebat, nunc e ratio haberi non potuit, nec est suffragiis patrum contra eamdem subsequitur In schemate § canonicis C eubiicienda. Nihilominus ut aliquid pro abundantia autem pag. 4 lio. 7 praecedebat, sequebatur autem dicatur relate ad prooemium, Deputatio de disci­ § quod si praescriptae eadem pag. liu. Ιφ. Nunc e plina ecclesiastica existimavit et forte non immerito contra praeceditvparagraphus ista posterior, et para­ quod ipsum initium capitis primi sufficere possit graphs illa anterior subsequitur, et quidem nova ad legis prooemium. Ad in*cr»ptione» vero capitum inchoata linea, seu. uti aiunt, a capite. quod attinet, ipsi in decretis disciplinaribus con­ 1’t pateat quam necessario transpositionem hanc cilii melius forsitan est ut non apponantur, quia postulet logicus rerum nexus, sufficit animadvertatis secus ac contingit in decretis dogmaticis, capita m schemate pertractari: lu de conditionibus seu disciplinaria multas saepe saepius et diversissimas qualitatibus in vicario réduisit:· ; 2° sermonem ibi ac parum inter se colligatas materias complectuntur. esse de electo vel nominato aut praesentato in Quapropter inscriptiones ab ipso concilio eisdem vacantis ecclesiae antistitem; 3° tandem sanciri, ut appositae ansam facile praeberent dubiis et contro­ si praescriptae conditiones posthabitae fuerint, locus versiis. Ex illis enim inscriptionibus argumentum detur appellationi in devotutivo, nec non deputa­ •dduei posset ad ampliandum vel restringendum tions irritationi novique vicarii constitutioni ab eo, sensum locorum, quae in ipsis capitibus disciplinari­ ad quem appellatum fuerit, Iam vero, ut probe bus continentur; idque ita servandum esae, vel ex noscitis, eminentisaimi ac reverendissimi patres, pars eo magis apparet quod concilium Tridentinum ha» haec applicari nullimode potest in hypothesi. de inscriptiones minime adhibuerit. Natn illae inscrip qua in paragrapho intermedia canonicis autem etc. P tione». quae in praesentiarum leguntur-in eodem. seroqp) est ; ibi enim de deputatione agitur quae privatorum tantum studio fuerunt postea super­ additae. « ipso iure nulla est; bene vero referri debet ad constitutiones seu qualitates in vicario requisitas, Emendatio 2*, inseratur sequens periodus, 9va quarum defectu vicarii deputatio irritari potest post cante ecclesia etc.Ista admittitur sed iuxta appellationem. Hinc est quod casus, qui per § ca­ modum, modus autem est, ut mentio specialis non nonicis autem providetur, alienus omuino.est a sanc­ fiat de singulis eventibus, quibus sedes vacare potest. tione, quae continetur in § quod ei praescriptae etc. neque de determinata ratione qua vacationis notitia Enimvero 1° appellatio ob praescriptarum con­ i habeatur, quae utique a legislatore intenditur de­ ditionum defectum iuxta § quod ri praescriptae etc. bere esse authentica, sed ita cuncta simul com­ non habet effectum nisi devolutivum: valida enim ponantur ut loco verborum schematis „post mortem eat vicarii depuUKio quando ab eo, ad quem fuerit episcopi*1, adhibeantur haec aha verba ; post habitam appellatum, non irritator: e contra deputatio ali­ Meatioma notitiam. cuius iam electi vel nominati aut praesentat: in Emendatio 3·, isi capita primi linea 7 verbis antistitem vacantis eclesiae, nec non omnes actus „unus sit capituli vicarius: ubi vero etc.- haec alia eiusdem nullitate laborant ipso jure, non secas ac substituantur etc. Haec emendatio a deputatione actus vicarii iam existent!·, qui post aoeeptum non admittitur; et ratio est, quia non omnes quaenuntium de sua electione vel nominationi aut prae­ RELATIO reverendi patris domini Pstri Pauli Trucchi episcopi Forolihtntit. sentatione vacantis ecclesiae noluit cessare ab officio ; 1 Horatiss, epist. ad Pisoaes, v . ·* 99 A. 8J88I0NK8 PUBLICAE ET CONGREGATIONS® GENERALES 40 stionee, quae ex iure communi solvendae sunt, in A ooneilii decreto exprimi possunt; immo fu est. ut' non exprimantur istae, nam aliquae huiuspemodi qufestiones ex iuris communis principiis et dis­ positionibus opportunam solutionem accipere debent. Emendatio 4*, Ziasa 13 post wrlarm .deveniat . etc.“ Hanc emendationem deputatio non admitait. Ut iam dictum est ad emendationem praecedentem, ’ electio a Romane Ipontifioe confirmari debet, ante hanc confirmationem «e immisceat sub qaocnmque nomine ant titulo administration! ecclesiae, ad quam eet electus. Attamen excipitur ibi eas», quo in remotis regionibus, extra Italiam scilicet, èlectio suffragiis concordibus peracta fuerit. lam vero in voto est reverendissimi emendstoriq, ut huic excep­ tioni derogetur expresse. Grave est huius emendationis fundamentum. Licet enim exeeptio alla non respiciet nisi electio­ nem. nullatenus vero nominationem aut praesenta­ tionem : licet ettam iuxta doctrinam communem exeeptio praedicta fuerit absque dubio implicite abrogata per Extravagantem primam de electione inter communes, aliasque plures constitutiones, qui- bus dicitur, neminem posse incipere administrationem nisi acceptis et exhibitis litterio apustolieis et capta possessione; nihilominus nonnulli graves auctores B sustinuerunt, per easdem constitutiones non fuisse derogatum praecitatse exceptioni, quae continetur in dicto eapitç Xihil. Certum quidem eet eoe in hac re falli, et ipso­ rum doctrina bodiodum facilius refellitur argumenti* petitis ex litteris apostolicis rerentiorum Bummorum pontificum, exempli gratia Pii VII, Consequenter valde utilia hoc non obstante videtur expressa abro gatio exceptionis, quae repentur in citato capite ΛΊ’λιϊ. Quapropter a deputatione admittitur emendatio, sed iuxta modum; et modus est. ut expresse qui dem memoretur nullitas cuiuslibet artu* ir> con­ trarium positi, ast derogatio capit is «.ViA»' fiet per verba, quae sub prohibitione et nullitato praecise comprehendant duas illas conditiones, in quarum concursu locus fufffit exceptioni in eodem capite admissae Verba nutem sunt haee ivetba quae referuntur ad iuxta modum NuUius rubori» et inane decernentes, si quid in contrarium in quavis eht dissita regione ac posita etiam plena electionis con~ cordia fuerit atte.ntatum. Et hic considerantur duo illi casus, propter quos facta est exceptio Emendatio !(··. quaedam in capite primo forent adiungenda etc.* Haec emendatio n«*n admittitur quaestiones huiusmodi remitti debent ad quae­ stiones iuris communis : hoc autem ius neque mutan­ dum est neque aggravandum sine 'necessitate. Emendatio 6*, tequmu interatur period» : Capi­ tulo ecetorioo vacantii praecipitur quod facta arcarii canonica comtitutionc, da ta eertiortt facial hanc tanctam tedetn ct proprium autropolitanum etc. In votis maxime fuisset deputation! ut illa emendationis pars admitteretur, quae per impositionem obligatiobiscertiorandisedem apostolicam tum titulo summae reverentiae erga eam, turn quia utile revera videtur ut illico sanctae sedi innotescat, qui­ nam fuerit in vicarium deputatus. Nihilominus neque hanc emendationis partem admittendam esse censuit deputatio. Et ratio est, quia posita tali obligatione pro omnibus casibus, vix conciperetur cur ea peculiariter imponatur in casu graviori, cui providetur in fine capitis secundi § sed cero etc., ubi tamen retinenda procul dubio videtur mentio praefatae obligationis. Et haec quoad primam par­ tem emendationis. Quoad alteram vero, non apparet ratio sufficiens emendandi praeceptum relato ad metropolitanum vel’antiquiorenf episcopum, cum ipse non obtineat potestatem irritandi deputationem vicarii intra octiduum factam, nisi interposita appellatione. Non admissa clausula praeceptiva, nec admittenda vide­ tur monitorie vel commendatoria. Tunc enim res ad convenientiam reduceretur, cum tamen non constet hac in parte laedi consuevisse. Emendatio 6*. pagina 4, linea 5 post verbum rliceetiatus etc.- Ipsa non admittitur hac de causa; in schemate leguntur haec verba „et quamquam apprime Jcreat et Valde optandum sit-. lam vero non eadem ratio militat adhibendi haec ponderosa verba pro qualitate ut quis sit de gremio capituli, prout militat pro gradu academico. Equidem gradus academicus est quid maius et amplius quam qualitas ^anonicalis. Emendatio 7*. Haec pariter emendatio non ad­ mittitur s deputatione. Nam post maturum examen iam exclusa fait iuxta multorum patrum desiderium gradus academici necessitas ad validitatem deputationis vicani. Emendatio 8* (a et b) istae quoque emendationes non admittuntur: 1“ quiajsx una parte qualitates in schetnate nostro indictae non possunt cum D prima ex iis duabus emendationibus ad simplicem decentiam reduci: ex altera autem parte non suffi­ ciunt in vicario capitulari ea solum, quao exprimun­ tur in secunda ex iisdem emendationibus; 2° sup­ pressa necessitate gradus academici mnrito insisti débet urgentiori modo quoad reliquas qualitates; 3* tandem quamquam harum qualitatum occasione, prout timent reverendissimi emendatores, recursus institui jiossit, probe tamen notandum est, quod iste recursus est in^dcvolutivo^et valida eat vicarii deputatio donec irritetur. . . Emendatio 9*, pagina 5 lin. 9 et eeq. post farsesentatus- addatur: et irritum facimus et declaramus cap. Mil, 47 de coctione etc. Haec emendatio ad­ mittitur iuxta modum. Cupit-reverendiasimus emen­ dator ui fiat derogatio expressa ^api/i iïihü, 47 ds electione, relate ad exceptionem in eo positam. In eapite igitur Nîhîl habetur prohibitio, he is cuius nec suffragiis submittitur, eo quia nulla verba pro casu ibi exposito proponuntur. Emendatio IIe. pag. 4 § quod si, lin. 5 post verba provinciae episcopum haec addantur etc. Haec erpendatio admittitur iuxta modum, nempe ut post verba pad propinquiorem vero episcopum- dicatur si nullus »n provincia supersit episcopus vel ecclesia exempta sit etc. Emendatio 12“ m fine pag. 4 pro verbis ..quae quidem etc.- fMmamtwr haec alia: in singulis autem provinciis etc. Haec emendatio pariter ^on admittitur. nam determinatio congruae potest quidem committi metropolitano cum suffraganeis; ast vigi­ lantia. de qua in emendatione, spectaret ad metro­ politanum. non ad suffraganeos. Emendatio 13* (a et b). Emendatio 13 a, pag. 4 m fine, omissis àliis dicatur: insuper etc.; 13/>, pag. 4 tu fine periodus Jnsuper etc.0 omissis verbis diebus et horis etc. Istae quoque emendationes non admittuntur. Rationes sunt; 1° locutio illa diebus et horis etc semper in similibus adhibetur, et sanam ac moralem explieahonem pro conscientia absque, inopportunis scrupulis apeipere debet, 2° ratio. aequum absque dubio non forel contra piorum testatorum intentionem vicarium eximere eo tempore, quo non impeditur. Emendatio 14*. caput 11 hoc sit : quoniam vicarius capitularis etc. Hanc emefidationem deputatio non potest admittere ; et ratio est, quia proprie non est emendatio, sed npva totius, capitis Π forma seu - 41 , -—.WSW^raW^W^W^V^^Wraa^VW**!^ HMWRRMWVWwi CONGREGATIO GKNERAU8 OCTOGKBIMA NONA 1 Npteabm 1870 Methodi»; ideoque op·· eeeet et prie· h onagre-1 gationibu genoralibuseninentissimoraM ac revore·diaaimoram petram examini proponatur. Emendatio 15* et 16*, mstiaiM eepstis // siere- 42 ti·· synodo: itaque haee rant verba addenda. Ia principio aatepeauitimae lineae (i· novo felio typis Û· praeeo), postquam dictum est «antiquior proviaoiae epieoopu· pro ipsa eocleoi· metropolitan·* sont addenda haec verba: etqw Arnus «aeatieN* perduraaie, etiam pre Ms erâ*dew proemtio* dissessi ha*> eri prosequitur. praprêfMsor rare episcopus »d vicarius apostoticus etc., ut sic consideret tres casus, qui contingere possunt Exhaustis emendationibus, quae propositae fuerunt, nunc notandum est unam vel alteram cor­ rectionem a deputations factam fuisse, nempe 1* schematis pag. 3 ad caput l loco verborum «iuxta latam a synodo Tridentia· dispositionem- haec alia posita sunt, scilicet : tiorto legem e synodo Tridentina sancitam, prout habetur in novo folio quia sic disertius innuitur sanctio. quam Tridentinum addidit per deputationis vicarii devolutionem ad metropo; litanum etc. 2* Schematis eadem pagina linea ultima pro verbis «assumi poscit- positum nuneest verbum assumatur, prout ponitur in dovo folio lin. 12 in principio, melius enim haec locutio convenire videtur cum notione appellationis in devoluiivo. 3° Tandem variatio schematis pag 4 lin. penultima post verbum «insuper* deputatio censet inserendum hoc incisum Insuper si eonismetum habeat, ut patrat viorium non debere necessario esse de gremio capituli. Ad inserenda huiusmodi verba occasionem tumprit ex initio emendationis 13 0. et per ea satisfit insuper saltem ex parte menti emendationis fi··, quateçus nempe insinuatur, non officere electioni* validitati, si quis non sit de gremio capituli Haec dicenda mihi erant, ut muneri mihi de­ mandato pro modulo meo satisfacerem. Si non satisfeci, habeatis quaeso me benigniter excusatum. /onasMr etc. ; 16* vero, im. 7 pe?. 5 capiti* II «orbs* „neve alienam etc.“ Aara sahrfihrawtw ete. Ha· emendatione· nempe 16 et 16 non eeee admittendae existimavit deputatio, eum iere ipso communi iam contineantur. Praeterea id quod dicitur in emen­ datione 15* sati· superque comprehenditor in gene­ rali sententia, quae habetur initio capitis II hia verbi· „cum ex veteri sacrorum canonum sententia etc.- aliunde non omnia exprimi singillatim possunt. Emendatio 1?, pag. 5 ha. 10 tea polias tin. 9 capiti» II post «obtinuerit etc.- Haec emendatio 17* non potest admitti, eum sufficere pro nunc videatur generalis prohibitio incardinandi. Emendatio 18*, 19* ct 20*. propter intimam materiae connexionem de bis tribus emendationi- ] bus loquendam venit. Perpendens emendationem 18··, vidit deputatio potestatem illam, nempe con­ ferendi, non posse exprimi verbis facultativis, nam post peractum concursum iu« babont approbati ut ex illie eligatur dignior, et iste ius habet ut sibi collatio fiat. Occasione insuper emendationis 19*· deputatio consuit revera difficile esse ut conser­ ventur illa schematis verba «una tum examinatori­ bus synodalibub aut prosynodalibus etc.- Quid enim si vicario nota sit alicuius ex approbatis indignitas, quam tamen examinatoribus pandere non possit7 Citerius quid si vota sint paria? Num adoptari tunc poterit dispositio, quam proponit 20* emendatio ' Sed talis dispositio abusui ex parte vicani lotum praebere posset, et nihilominus alia solutio congrua non ita facile perspicitur. Eapropter censuit deputatio satius fore si electio dignioris iudiçio relinquatur solius vicarii, ex quo incommoda >C Absoluta relatione reverendissimi episcopi Fo<»riri forte vix possunt, cum (en ratio} dignior eligi roliviensis. eminentissimus primus praeses dixit «Reverendissimi patre».' procedamus nunc a cum Vcientia ac prudentia·· laude <-»»n*pirriit. Et quamquam apprime deceat ac valde optandum sit, ut qui assumitur ait etiam in sacra theoiogm vel iure canonico doctor aut licen­ tiate*, buiu^modi tiuip.n qualitatis defectum electio­ nis viilidit.iu ottieen* indamus. Quodri praescriptae conditiones posthabitae fuerint, yiinori capitularium numero. \ < i a It e n vuius interest, ad metropoiitanum ; si vero ι·<· libet appellatione ad sedem spostolicam, quae in Idcirco ad memoratos episcopos, et vicarios devolutive tantum arit observanda (B). apostolicos pertinet evangelicis operarii· prae····, 8i qua dimidia, quod D··· avertat, sive inter eorumdem ministerio advigilare. »t opus dirigere, singulo· missieaario·, sirs inter diversos ordines quo ferat uberiores fructus divini verbi praedicatio. regulares, sive inter «os et alio· qaoseumque oriri Quapropter tidem vicarii apostolici ia regionibus, •natigerit. ·· diutia· protracta erumpant in scan­ quae ipsorum sollicitudini ab apostolica sede eom dala, ea statis· eompmeer· eurabunt episcopi vel missae fuerunt, eadem/prorsus iurisdietione eademvicani apostolici, qui hsiusmodi causas tamquam que potestate utantur, qua episcopi ia suis civita­ •aaotao sed» delegati otiam ssmmatim, ubi opus tibus et dioecesibus ordinario iure polleat, seque fsorit. mrimaat ; iatogro manente iure appellationis praeterea quae locorum ordinariis tamquam apo •d apostoHesm sedem, quia inter·· latae sententiae stolicae sedis delegati* per concilium Trideetianm v»l decreti affeetas ««spondetur. Vicariis apostolici·, etiam uti ab nfibstoliea sede et per summorum pontificum constitutio···, con­ cessa est. In iisdem regionibus assidue residere ad hoe specialiter delegati·, i·· mto et onus in­ tenentur, a quibus sine gravissima et urgente ad­ modum causa, inconsulta apostolic· s«de, ab esas nulla, ratione possunt;, easdemque région·· iuxtg^ sancitas leges, et qnandocumque opus est, visitar· obligantur. Sacra etiam limina beatorum «poetolorum Petri et Pauli statis, temporibus invisere debent, eodem prorsus modo ac forma qua eaetori episcopi. Relationem vero suorum vicariatuum apostolicae sedi crebrius etiam exhibere tenentur, prout temporum ac locorum peculiares eireumstantiae exegerint. . Studiosissime curent tam episcopi quam vicarii apostolici, quod praecipuum illorum munus est, ut ex christiaais indigenis (C), seu incolis earum partium probati clerici instituantur ac sacerdotes initientur, et creeeente fidelium numero disciplinae ecclesiasticae usus paulatim invalescat, ac religionis catholicae stabilitati prospicietur. Huius rei gratia clericorum seminaria ubi constituta nondum fuerint, quamprimum erigere curent; in quibus adolescentes, quorum indoles ac voluntas spem afferat, eos di­ vinis ministeriis perpetuo eese deservituros, bene diuque educentur, sacrisque doctrinis imbuentur. Ad omnem vero scientiam ac pietatem clerici indigenae sunt informandi, et in sacro ministerio exercendi, ita quidem ut ad ecclesiqstica quaevisl munia obeunda idonei evadant. Plenum ius ac potestatem habeant in omnes et singulos missionaries tam saeculare· quam regu­ lare· in eorumdem dioecesibus aut vicariatibus commorantes, salvis tamen quoad Regulares privi­ legiis atque immunitatibus, religiosi· ordinibus ab apostolica sede concessis, quae servandae erunt ad normam iuris communis, et eatenus, quatenus de­ cretis huius oecumenici concilii non adversantur (D), Eorumdem sive episcoporum sive vicariorum apostolicorum omnimodae iurisdictioni, visitationi 1 8. Ambros. lib. de Virginit. cap. Itf (a. 106. Mlgne, Pstr. Lati, XVI, SOS]. * S. Leo sera. IV is aasiv. MeumpV nae [Migae, P»tr. Lati, UV, 161). cumbat •ocimi·· etiam regulare· cuiusvis ordinis ν·Ι laetitsti etiam epeeiali et individua mention· digai, ia quibua cure animarum exercetur, eodem prorsas modo quoad omnia visitandi, quo caetera· •eelesias, quae ad clerum saecularem pertinent. Rituale· Mitem legm atque decreta in omnibus etiam regalarium ecclesiis apprime observari curent. Neque praetermittant rationem exigere oblationum ac bonorum omnium, quae ubilibet intra fines sui vicariatu· missionis intuitu oblatae fuerint, vel offerri contingat* eorumque administratiooem ex­ pendere; et simul cognoscere de fideli piorum operum exequutione, quae iisdem fortasse fuerint adnexa (F). Idem vero omnino et ius et onus tamquam apostolicae sedis delegati bsbeant episcopi qui suas dioeceses in locis existentes proprio iure gubernant, quoad omnes et singulas ecclesiae regularium, quibus animarum cura commissa est. Praefectorum apostolicorum titulus, iurs, facul­ tates et privilegia quaelibet intuitu missionum iis­ dem quomodolibet concessa penitus abrogantur iis in locis, quae alicuius sacri antistitis dioecesi aut vicariatu apootolico ritus latini continentur (6). Ubi intra fine· alicuiu· latinae dioecesis vel viearistus constitutae rite fuerint orientalis ritus (H) dioeceses, harumque praesules personaliter re­ sideant per se vel per presbyteros ab iisdem legi­ time delegatos, nullam episcopus aut vicarius apostolicus erga fideles orientale· earumdem dioecesum potestatem habebit, qua· illarum antistitibus integra atque illaesa constabit. Quod «i contingat memoratos fideles orientalia ritus, suo antistite carere, vel quod constituta licet dioecesi nullum habeant legitimum episcopum, vel quod is e vita discesserit aut in longinqua abierit, quin aliquis in eius locum canonice fuerit subro­ gatus, vel alia demum quacumque de causa, epi­ scopus aut vicarius apostolicus tamquam sedis •postolicae delegatus eorumdem fidelium, qui in praemissis casibus legitimi pastoris solatio et ope I 41 8CHMÀ ΟΟ»8Τ1ΤυΤΙ0!Π8 8UPIR MISSIONIBUS AP08TOL1CI8 Μ deatitanatar, «aram suscipient eoeqae regeat et Λ hae al·· atbe eraeta «a»ÎM rastitaaatur, atqae gaberaab··t ; quin tamen proprii* eorum ritibu ah apostolic· sede probati* aliam praeiudioinin inferatur. Si autem intra fine* latiaae dioecesis eut vica­ ad pristina* aorasas ac leges revaeeetar. Ia Ha ani** regulari··· praeaertim ordinum alumai apo•tolico at peculiari sacrarum auaaionuat spiritu suat imbuendi, doctrina erudieadi, ac linguarum, queia pro locorum diversitate opn* eat, oognitioaa et usu apprime exercendi. i Postqnam vero et meate et apirita antae exoelti ad atata aibi miaaionum loca devenerint, aeoesee riat·· eommorentur fidele* rita* orientali* pastore proprio omnino oarentee, quatenus «cilicet Udem fidele* ad anilem orientali* ritu dioecesim legitime constitutam atque existentem rite pertineant, eos­ dem fidele* ordinario *uo iure episcopus aut vica­ eat sacro* operario· sobrie, pie, iu*te vivere, *aoqae rius apostolicus regent. Curabunt tamen, quantum ministerio ita perfungi, ut inani* non evadat eorum locorum circumstantiae patiuntur, illi* praeficere praedicatio. Quem igitur in collegii* ipiritum •acerdote* proprii eorumdem ritu*, a quibua «aera­ Christi ebiberunt, proferant ad fidalium utilitatem ; menta recipiant et praedicatione verbi divini pas­ atque ita vitam moresqua suo· componant, ut cantur. Chriati bonus odor sint in omni loco, ministerium Denique memorati epiacopi et vicarii apostolici •num hac ratione cum gentium Apostolo honori­ in suo gerendo munere sacro* canones sectentur ficante»; et sentiant universi eorum potentiam ex et iuri* communis regula·, ea* praesertim quae in sola Hedemptori* imitatione ei* inease. Hoc vero coneilii Tridentini decretis eiusque explicationibus B ut efficiant, necesae est eoa ab omni etiam specie authentici* continentur, quatenus praesenti con­ mali abstinere, ut qui ex adverso est vereatur nihil stitutioni, aliisque sacri huius concilii decretis non haben* malum dicere de illis. Proinde nemo ex adversentur. missionariis solus in aliquo hospitio vel «talione commoretur. ni«i fortasse urgenti necessitate atque Csput II. ad breve tempus id vicarius apostolicus indulserit. De missionariis apostolicis. verum semper cum altero ac si fieri poterit, cum Nil profecto Deo gratius est et ecclesiae salubrius, duobus alii» operariis, quibusenm munus evangeliquam ut sacerdotes et ministri Domini egrediente* cum exerceat, eorumque praesidio et societate de terra sua et de cognatione sua, in extera* fblciatur. Hospitia vero et statione· seu domus longoque dissitas regiones proficiscantur, ut populis cuiuscumque ordini·, societatis, congregationis aut infidelitatis aut haereseos tenebris obvolutis, vel instituti regularis etiamsi votorum simplicium ubi­ necessario pastorum soiatio destitutis, evangelic*· cumque existentes, in qnibu* duo vel tres missionslucis splendorem, aut catholicae fidei veritatem, rii commorentur seu commorari contigerit, clausurae aut denique opportunum sacerdotalis ministerii legibus omnino subiiciantur, iuxta modum et sub auxilium afferant. Nil autem magis Deo iniuriosum, poenis, quae pro regularibus sancitae sunt a sacris et ecclesiae noxium est, quam si sacerdotes iidem canonibus, apostolicis constitutionibus, atque huius aut desides sint in opere suo, aut pastoribus minus sacrosanctae oeeumenicae synodi decretis. obsequentes, aut si lucem iustitiae quam ostendunt 0 Quoniam voro de mundano pulvere etiam iustoverbis, exemplis non praeferant. Itaque hisce malis rum corda sordescere solent, mi**ionarii ab aliorum praecavendis, illisque bonis magis magisque pro­ sollicita intentione ad horam quiescant, ut sibi ipsis curandi*, haec de missionariorum dotibus et mini­ per quietem valeant melius providere, ipso Domino exe^nplum suppeditante, qui apostolos a praedica­ sterio decernere visum est. Ad apostolicas missiones obeundas nonnisi vir­ tione revertentes iussit aecum1 venire seorsum in tute et scientia iam antea probati assumendi snnt desertum locum et requiescere pusillum. Ideiroo operarii. Etenim, uti ad rem monuit sanctus Gre­ quolibet anno, aut ai fieri illud nequeat, saltem gorius dialogistas praedecessor noster1, non potest quolibet biennio, secedant missionarii in aliquem quis in praedicatione venerabiliter recipi, ai prius locum arbitrio vicarii apostolici determinandum, ibique omni externariutr cura abiect*, sacris spiri­ in se honorem ministerii non praefert luce bonae conversationis. Sint ergo necesse est castitate tualibus exeroitatiepibus decem diebus devote ex­ insigne», ita tamen ut cum vitae munditie eis colantur. / Videant porri> ah diligenter observent, quae erga adsit humilita*; spiritu fervente* quo praedicationis labores alacriter ferant, it* tamen ut non appetant suos in'missione comministros vel superiores de­ placere hominibus, neque temporalium bonorum beant praestare. Pacem quam Christus Dominus curam sectentur, neve quae *ua sunt magia quae­ veluti testamento apostolis reliquit, et ab eis ubi­ rere videantur, quam quae sunt lesu Christi. Sci­ que annunciari voluit, servent inter se diligentissime; entia insuper ornati sint opua est, quam qui repu­ D et cum aliis omnibus cuiuscumque sint instituti, vel ordinis, vel gentis vel ritus: in hoc enim cognoscent lerunt, repellit et Deus ne sibi sacerdotio fungantur: videant tamen ut dum ad altioris scientiae lumen omne* quia discipuli Christi sunt, si dilectionem habuerint ad invicem. Proinde ostendant ex bona proficiunt, in magna luce boni operis constanter conversatione* operationem suam io mansuetudine immorentur. Quoniam vero fides ex auditu, auditu* autem per verbum Christi, necesse eat missionarios sapientiae, neque selum amarum habeant, nere contentiones sint in cordibus eorum. ubi enim selus eorum populorum lingua* tempestive edoceri, quibus evgngelium sunt annunciaturi ; quod sancta sedes et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum. Quae autem desursum est sapientia primo quidem apostolic* numquam urgere praetermisit, lati* le­ gibus, decretis atque instructionibus (l). pudica eat, deinde pacifica, modesta, suadibilis, Haec sedulo recogitent qui Deo vocante mis­ bonis consentiens, plena misericordiae et fructibus bonis: fructus autem iustitiae in pace seminatur, sionibus se dicare voluerint ; neque umquam ex­ facientibus pacem. Episcoporum vero aut vicario­ cidant a mente eorum, quorum est sacro* operario* rum apostolicorum dignitatem auctoritatemque re­ ad exteras gentes mittendos apostolicae sedi prae­ vereantur, eisque omnimodam obedientiam praestent. sentare. Quo autem haec vere atque utiliter per­ Nihil eisdem inconsultis aggredi praesumant; sacer­ ficiantur, collegia missionum tam sulnbriter a prae­ dotes enim qui fortiter facere volentes sine consilio decessoribus nostri* cum alibi, tum praecipue in 1 Mire, VI, 8h * i Comas, ia 1 reg. lil^ V, c. IV [Migns, Patr. LsL LXXIX, > lx»b. Ill 18. 8*8). Coxcic. oaxaaau tomus LUI. . 'W> ' A. M88IONJ8 PÜBUCAÏ JtT OONORJGATIO^SB ΟΜΜΚΑΜ» »1 —----------- ------------------------------------------------------ —------------------ - ---------------------------------------- u Μ -------- - - aiqne obedientiam exhibeant; etai fortaaee qpi illas exierunt i· praelium, misere cecidisse Seriptura1 exercent infideles sint aut haeretici, mleistripsalm testatur. Eosdem ea qua par eoi veneratione et ho­ nore prosequantur, et excipiant, praeeertim venieatM Dei sunt in hoc ipsam servientes. Illadque beati in suas ecclesias, et functiones sacras pontificali Petri praeceptum> fideliter custodiant: subiecti ritu peragentibus assistant atque ministrent Sacrum estote omni humanae creaturae propter Deum ; sive ministerium nullatenus exercere praesumant, nisi regi quasi praecellenti, sive ducibus tamquam ab eo misais ad vindictam malefactorum, laudem vero postquam rei episcopia sol vicariis apostolicis pro­ bonorum ; quia me est voluptaa Dei, ut benefacientes prii ritus, quorum iurisdictioni subsunt, litteras ex­ obmutescere faciatis imprudentium hominum igno­ hibuerint, quibus sd missiones destinentur, et faculta­ tes quibus sb hac uncta sede sueti fuerint. Noverint rantiam. Reddant itaque quae sunt Caesaris Cae­ sari, et quae sunt Dei Deo. nutem iisdem praesulibus integrum esae praedic­ tarum facultatum exercitium suspendere, ei iisdem Caput III. abutantur; quod spostolicae sedi erit quamprimuni be mediis adhibendis ad sacra» missiones rite manifestandum. Easdem vero litteras exhibere obeundas. teneantur aliis etiam episcopis cuiusque ritus, licet eis non subiaceant, in quorum dioecesibus sacrum Ut sacrae missiones institui, vel institutae con­ ministerium eos obire contingat. servari possint, atque uberiores semper fructus Caeteram etsi missiooarii regulares episcoporum afferre, congruo missionariorum numero opus ost, seu vicariorum apostolicorum jurisdictioni sint ob- : necessariis subsidiis, assiduis precibus. Messia quidem mnlta eat, multisque eget atque noxii quoad sacri ministerii exercitium, superiori idoneis operariis: idcirco episcopi aliique locorum tamen sui ordinis in his quae respiciunt regularem observantiam obtemperare omnino debent atque ordinarii, neo non moderatores ordinum regularium, obedire. Meminerint autem ii ad quos spectat, atque -earum imprimis congregationum, quae pio officia apoatolici ministerii illis omnino esso prae­ huic operi mancipantur, omnem curam impendant ferenda, quae a statu religioso promanant : proinde ad augendum semper e clero tam saeculari quam si quandoque contingat duobus iisque contrariis regulari, congruum operariorum numerum, quos praerequisitis dotibus praeditos ad populos evanpraeceptis, episcopi scilicet seu vicarii apostolici. gelisandos apostolica sedes mittere valeat. et regularia superioris miwionarium urgeri, epi Piae sodalitates in earumdem missionum sub­ scopi praeceptum omnino praevaleat opus est, quod et in communem missionum utilitatem ordinatur, sidium nonnullis abhinc annis in variis Europae et a speciali spostolicae sedis auctoritate fluit. partibus rite ac légitime institutae episcopi patro­ Demum ita se gerant missionarii erga populos cinio suo fovere non desinant; simulque fideles inter quos venantur, ut omnibus omnia facti omnes ddhortentur ne beneficentiae et communionis velint Christo lucrifaciant. Singulari igitur caritate, omnioblivisci, talibus enim hostiis promeretur Deus. que benevolentia illos prosequantur; eorumque in­ Praecipue autem illos excitent ad efficacissime doli usibus ac modis se aptare satagant, quin tamen precum suarum adiumenta temporalibus eleemosy­ limites spostolicae sedis iudicio definitos (K) transnarum erogationibus consocianda, ut sermo Dei gredi praesumant ; neque enim Christi servi essent, eurrat et clarificetur in omni gente, quae sub si hac ratione hominibus, placerent. Bit sermo caelo est. eorum non in sublimitate sermonis, neque in per­ Quoniam vero omne donum perfectum desur­ suasibilibus humanae sapientiae verbis ; sed sapien­ sum est a Patre luminum descendens, et nemo ve­ tiam Dei quae eat in mysterio abscondita loquantur nit ad Christum nisi Pater caelestis traxerit eum. inter perfectos: cum parvulis autem atque infirmis idcirco universi fideles, imprimis vero episcopi, et sive simplicibus, parvuli et ipsi ac simplices effecti sacerdotes sive saeculares sive regulares, ii prae lac dent eis potum, non escam ; neque aliquid se sertim qui sacris missionibus sese dediderunt, in­ scire iudicent, nisi Christum lesum et hunc cruci­ stent obsecrationibus et orationibus nocto ac die. fixum. Peculiari autem cbaritatis studio infideles, ut Deus et Domiqus noster lesus Christus quod haereticos omnesque a vera fide extorres complec­ iamdiu promisit, impleat cumulatissime, omnia ad tantur et excipiant; illosque in omni doctrina et se a terrq **m exaltatum trahendo, peccatores. patientia erudire satagant, errores quidem dete­ sehismaticos, haeretico» atque infideles. ntantes, errantibus autem Christi exemplo miserentes. Dum autem omnes gentes apostolica 'nostra Istis adlaborare, eoa quaerere per aspera quaeque sollicitudo complectitur, non potest eos praeterire, et invia praecipuam reputent officii sni partem; qui licet in christiania civitatibua degente», Christum neque enim mittuntur ut sedeant in civitatibus trantamen Filium Dei miserrime non agnoscunt. Enixis quillam paucorum catholicorum' ibidem degentium D ergo precibus Patrem misericordiarum et Deum euram habentes, sed etiam et imprimis ut infideles totius consolationis instanter obsecrent universi, ut et haereticos ad veram ecclesiam adducant. Hoc memor testamenti sui, quod loquutus est ad Abra­ Christus edocuit exemplo pastoris boni, qui paratus ham, Isaac et lacob servorum suorum fidelium, non animam dare pro ovibus suis, eas quaerit sollicitus, repellat usque in finem filios Israel, quibus credita donec inveniat; ac tanto magisterio edocti apostoli eunt eloquia Dei, quorum adoptio est filiorum1 et usque ad sanguinis effusionem idipsum constan­ gloria et testamentum et legislatio et promissa, tissime peregerunt. Quos labores ut alacrius ferant, quorum patres, et ex quibus est Christus secundum ac difficultates nndequaque exurgentes impavidi carnem, qui est super omnia Deus benedictus in aggrediantur, divinam opem assidue implorarp non saecula. Adeamus itaque univorsi cum fiducia thro­ praetermittant: non enim sumus sufficientes cogi­ num unigeniti Filii Dei et Salvatoris hominum lesu tare aliquid a nobis quasi ex nobis, sed omnis Christi Domini nostri, quem eorum prophetae praesufficientia nostra a Deo est; et ipse Christus Do­ nuneiarunt, cuius^diem patres eorum videre desi­ minus licet in forma Dei esset, in similitudinem derarunt; qui in terra eorum apparens cum eis tamen hominum factus exibat in montem orare, et conversatus est benefaciendo et sanando omnes; erat pernoctans in oratione Dei. qui a maioribus eorum in ignorantia crucifixus, sub Denique civilibus potestatibus debitum honorem ipsa morte rogavit Patrem suum ut eis ignosceret : I t Kach. V, «7. 1 I ep. II, 3. ’ Bom. IX, S. >* M BCHIMà OOK8T1HJTIOMI8 gum HI8SI0VI9Ü8 ÀM8T0LICI8 Μ ipeaasqne hamilhmo preeemur, at qaoniam com­ A episcopos praepeaere «w nulli esrtae sedi defixos, placuit Dm per'eum* reeeneiliaro omnia in ipeus, vel titulo alienius ecclesiae in partibus infidelium pacificans par sanguinem enteis eius sive quae ia consecratos, apoetolioa tamen auctoritate saffultoe; tenia sive que ia caelis sunt, reooncilietur etiam domum ibi exesoviesot fideliam numerus, omniaquo filiis laoob, quorum reliquiae sunt in gentibus ia necessaria in promptu essent, et salium obstaret medio populorum multorum; et ablato velamina impedimentum, dioeceses primum, deinde etiam moquod est super oor eorum eam legitur Moysea, det tropoliticaa provincias instituero. Haas viem, ceteris oie linum ut intelligent aeripturas quae do Christo omissis, iaiornnt sanctas Gregorius Magnus misso Deo loquutao eunt, et converti ad eum intrent in ad Albgloe seneto Augustino, sancti Gregorios U oocleeiam, quam ipae aoquisivit et fundavit ena* et III misso ad Germanos sancto Bonifacio ; et hae guine suo. Tuna enim vere planitudinem Israelitinostra aetate ita actum eat in pluribus regionibus. cae dignitatis aaaequentur; quia· qui ex fide sunt, Ubi autem licet fidelium numerus excreverit, neu ii sunt filii Abrahae. Potens eat autem Deus iterum tamen praesto set sufficiens praesertim ex indigenis inserere illos* in olivam uberem fructiferam atque clerus, certusque reditus episcopalis officii oneribus speciosam; et rie omnis Israel salrus fiet, siout ferendis necessarius. ubi vel ex locorum natura, scriptum est: veniet ex Sion qui eripiat et avertat vel ex populorum indole, aut ex civilium potesta­ impietatem a lacob. tum voluntate vel agendi ratione aut alia demum Haec sunt quae de sacrio missionibus decernere quacumque de causa non posset prudenter ex istivisum est; eaquo omnia accurate servanda sunt, B mari, stabilem fore epiacopi sedem, liberum pote­ non obstantibus exemptionibus ac privilegiis regu­ statis ecclesiasticae exercitium, illudque ad luria laribus quibuscumque ac miisionariis etiam apostocommunis regulae facile esse componendum, ab­ licis quomodolibet concessis, et speciali etiam et stinuit apostolica sedes a dioecesibus erigendis et individua mentione dignis, quae tamen in iis quae propriis episcopis instituendis, easquo regiones per praemissis non opponuntur, in suo robore manere vicarios apoatolicos regere consuevit. Ex quo debent. Caetera vero, quae ad maius apostoliei nullum praeiudicium animarum saluti pertimescen­ huius operis incrementum necessaria atque utilia dum ; siquidem vicarius apostolicus ordinariis epi­ videbuntur, nos ot successores nostri pro temporum scoporum iuribus instructus, amplioribus ab apo­ ac locorum opportunitate decernenda curabimus stolica sede facultatibus extra ordinem adauctus, per nostram congregationem de Propaganda fide, eiusque peculiari patrocinio et ope suffultus, stre­ quae missionibus regendis et gubernandis a prae­ nuem atque alacrom operam, quantum peculiaria decessoribus nostris iamdudum instituta fuit A locorum adiuneta patiuntur, impendere valet ad qua etiam directorium confici iusaimus, quo pressius officium suum cumulatissime adimplendam. ac et enucleatius singuli misaionarii tutam atque uni­ gentes eiusdem sollicitudini commissae omnibus bo­ formem agendi normam ediacere et aervare possint. nis et auxiliis spiritualibus perfruuntur, quae pos­ sent a proprio episcopo praestolari. ADNOTATIONE8 AD SCHEMA DECRETI (C) Solemne fuisse catholicae ecclesiae, indiDE APOSTOL1C1S MISSIONIBUS. C genas adseiscere in clerum atque ad episcopales (A) Cum opitulante Deo opus sacrarum missio­ etiam aedes evehere, ubicumque evangelica lux afful­ num ad infideles vel haereticos de die in diem sisset. ecclesiasticae historiae monumentis satis suaugeatur, multique episcopi sive dioeceaani sive perque comprobatur. Eoque potisaimum consilio titulo alicuius ecclesiae in partibus infidelium con­ episcopos vicarios apostollcos Romani pontifices constituerunt in dissitis barbarisque regionibus, ut secrati, iisdem praesint et sedulam operam navent, visum est de apostoliois missionibus in sacro con­ qui ex indigenis magis habiles essent, eos morum cilio Vaticano fusius pertractare; ut qua fieri potest integritate probatos, necessarias scientias edoctoe, generalis constituatur norma earumdem exercenda­ et assidue exercitatione in pietate christianaeque religionis functionibus excultos ad sacerdotium pro­ rum, atque omnia ordinate procédant iuxta eccle­ moverent. Quod tam diligenter curarunt, ut ve­ siasticas legea et sanctorum patrum traditionem. Qua in re tria potissimum prae oculia habenda nerabilia Innocentius' XI missis legatis ad 8inensium erant: 1° Episcoporum et vicariorum apostolioorum regiones potestatem fecerit cogendi vicarios apoqui praesident in locis missionum tura, facultates stolicos canonicis etiam poenis ad instruendos et et officia ad normam iuris communia moderari, ordinandos clericos et sacerdotes naturales sive quantum patiuntur peculiares sacrarum missionum indigenas. Id autem sapientissime factum fuisse intelligot, qui perpendat praecipuas illas utilitates, circumstantiae. 9* Sacris operariis, quos ex regu­ quae ex indigenaram ordinatione derivantur ; scilicet laribus ordinibus ut plurimum assumptos et pecu­ quod melius noverint et linguam et mores regionis liaribus facultatibus instructos sancta sedes apostolioa mittere consuevit, opportunas leges dare, quo suae, quod libentius audiantur, quod securius ibi manere possint saevientibus etiam peraequationibus. utilius et efficacius apostolico ministerio perfungan­ A fine autem quem ecclesia intendit longius abirent tur; atque eorum privilegia et exemptiones ita sacrorum antistites ac missionarii, qui ita excolendos servare, ut nullum idcirco detrimentum vel anima­ et erudiendos susciperent indigenas, ut hi minoribus rum saluti, vel honori et reverentiae episcopis debitae umquam inferri possit. 3" Denique viam quidem sacerdotii officiis idonei evaderent, impares atque rationem tradere, quae ad sacras missiones vero forent gravioribus atque etiam episcopalibus vel instituendas vel conservandas magis idonea sit obeundis. Quamobrem a Gregorio XVI* manda­ atque opportuna. tum fuit .missionum praesulibus, ut quos ex indi­ i (B) Ex ecclesiasticis monumentis palam inno­ genis clericis praestantiores consuissent, eoe gratescit, Romanos pontifices, qui peculiarem nullique datim ad potiora implenda munera instituere, ae secundam sollicitudinem propagandi evangelii sem­ suos quoque vicarios pro opportunitate deputare per gesserunt, consuevisse vel a remote aetate non renuerent; reprobato more indigenae presby­ presbyteros quandoque praemittere in eas regiones, teros ad cleri tantum auxiliaria conditionem eis quibus Dei verbum erat annunciandum ; bis deinde merito molestam deprimendi. (D) Agitur iam de relationibus missionaries > CoIom. 1, HO. « liai. ΠΙ. 7. 1 DecrH. S. C. de Prop Fid. SS sonaakr. IM». > Rom. XI. Μ A. M88I0NR8 PUBUOAR KT OQNGREGATIONR0 GRNKRALE8 M , „a summis pontificibus fuerunt fratribus coainter et episcopo» tea vicarios apostolicoa. Extra A sit1* controversiam eet praesulibus istis et lue et onus oessa pro terr1· infidelium, haereticorum, aut schis­ incumbere dirigendi μογμ iniesionee, ne praesi­ maticorum, quae sedia apostolicae magisterio et obedientiae non subduntur, in quibus eef non stmf dendi sacerdotibus et clericis otbaibus, qui in eorum spsaeop·, sel si episcopi aut patriarchae reperiuntur, vieariatibus commorantur. Dubitari, solummodo pos­ non tamen habent communicationem cum ecclesia ca­ set, utrum et quatenus potestati praedictorum prae­ tholica. In his igilfor provinciis uti licite possunt sulum obnoxii sint regulares ratione suarum exemp­ tionum, et missionarii eo quod ab apostolica aede religiosi; in terris vero infidelium aut schismati­ corum ubi sunt episcopi catholici, aliquibus ex authenticis litterig instructi et peculiaribus facultati­ praefatis privilegiis tuta conscientia gaudere ne­ bus adaucti mittantur, quam ob causam apostolid queunt/ Et hoc iudicium suum aperiebat: „Sine dicuntur. Cum autem salus animarum suprema sit dubioxenseo (praedictam facultatem) nulla ratione omnium legum, minime censendum eat, apostolicam extendendam ad illa loca, ubi sunt episcopi et alii sedem voluisse aut velle, ut saluti animarum prae­ judicium inferatur sive per exemptionis privilegium, ecclesiae praelati, nisi in illis casibus, in quibus ex mente pontificis expresse colligitur, quidquid dicat sive per concessionem special ium facultatum, quando­ P. Emmanuel Rodrigues etc/ quidem utrumque induisent et indulgent ad ma­ Reapse autem fuisse revocata privilegia regu­ iorem ipsarum animarum utilitatem. Hinc in con­ laribus concessa pro partibus infidelium, quatenus cilio Trideutino ita regularium exemptiones probatae fuerunt, ut episcoporum potestati in ministerio verbi B praejudicant auctoritati episcoporum aut parocho­ et sacramentorum essent obnoxii; atque insuper rum in locis ubi sunt episcopi aut parochi catho­ lici, docuit Angellis Maria Verricelli9, relatis etiam cautum est, ut in peculiaribus quibusdam circum­ ea de causa apoetolicis litteris Innocentii X (('um stantiis iideni episcopi, qua sedis apostolicae dele­ gati, etiam quoad regulares opportune providerent. sicut 16 aprilis 1668) in causa excitata inter epi­ Nulla autem suppetit ratio, ob quam iura et facul­ scopum Angelopolitanum et FP. societatis leeu. Neque dissentit P. Carolus Franciscu» a Hnno1 tates tam ordinariae quam delegatae, quas Tridenait enim rationem quae movit summos pontifices tinutn episcopis attribuit in regulares, denegentur ad buiusmodi privilegia concedenda, fuisse, ne in­ episcopis aut vicariis apoetolicis in locis sacrarum fideles conversi vel christiani alii apud barbaros missionum degentibus, ad tramitem iuris communis degentes sacramtatis ob inopiam ministrorum de­ exercendae. Quod vero pertinet ad facultates, quas apostolica stituerentur; et concessiones illa» tributas fuisse eo sedes ianidudum consuevit misaionariis concedere, solummodo casu, quo parochi non adessent, vel alii ecclesiastici aequipollentem habentes iurisdiccompertum est amplissimas eas fuisse non solum tionem. Et haec reapso fuit Romanis pontificibus quoad sacramentorum administrationem, absolutio­ nem a censuris etc., verum etiam quoad missionum constans agendi ratio. ut constitutis vicariis apostolicis ,cum omni auctoritate quae compotit cuilibet ipsarum regimen. Etenim Innocentius IV1 cum easdem facultates enumerasset. addidit „nec non ordinario in sua civitate ét dioecesi, atque sancito alia facere quae ad augmentum divini nominis et C libero et tranquillo ordinariae episcoporum auctori­ ampliationem catholicae tidei, ac reprobationem et tatis exercitio, eo ipso desineret regularium misirritationem illorum, quae sacris traditionibus con­ sionarioruni immunitas pro sacramentis administran­ dis. quae antea concessa his fuerat, çuni praedictum tradicunt, sicut pro loco et tempore videritis ex­ liberum exercitium nullatenus permittebatur, cuius pedire/ Atque Hadrianus VI- agens peculiariter de missionibus Indicis concessit, „ut praelati fratrum rei exempla congerit Benedictus XIV4* in consti­ tutionibus infra motatis. (seu superiores regulares), et alii quibus ipsi de Ex quibus omnibus sati» conficitur neque exemp­ fratribus suis in dictis Indiis commorantibus duxerint tiones regutaribus induites, neque facultates miscommittendum, in partibus in quibus nondum epi­ scopatus cieati, vel si fuerint, tamen infra duarum sionariis apoetolicis iampridem concessas impedi­ mento esse, quominus constitutis episcopis aut vi­ dietarum spatium ipsi vel officiales eorum inveniri minime possint, tam quoad fratres suos et alios carii» apoetolicis sumina rerum in locis missionum cuiuscumque ordinis qui ibidem fuerint ad hoc vindicetur, eorumque potestati misaionarii etiam apostolici subdantur. opus deputati, ac super Indos ad fidem conversos, quam ad alios Chrieticolas ad dictum opus eosdem (E) Cum deceat viros, qui saecularibus soluti comitantes, omnimodam auctoritatem nostram in curis per regularia vota arctioris vitae institutum utroque foro habeant, tantam quantam ipsi et per sunt professi ab omni mulierum familiaritate ab­ horrere, idcirco tam generalium ac provincialium •os deputati de fratribus suis ut dictum eat judica­ verint opportunum et expedientem etc.* Quod et D conciliorum decreti», quam summorum pontificum, ab aliis pontificibus factum est, quorum constitutiones imprimis sancti Pii V6, Gregorii XIIIA ac Bene­ collegerunt vel-retulerunt Rodrigues, Verricelli etc. dicti XIV7 constitutionibus cautum est. ne intra re­ „Hanc autem amplissimam facultatem (aiebat ligiosorum virorum septa mulieribus quibuscumque pateat aditus, indictis gravissimis poenis tam viris Thomas a leeu’) a siimmi» pontificibus permitti et concedi religiosis, non solum conveniens, sed et qui foemina» quocumque praetextu intra regularium omnino videtur necessarium pro illis partibus, ubi domorum ambitum admitterent, quam foeminis quae earumdem domorum clausuram violarent. nec parochi nec episcopi sunt, neque ad sedem apoNulla autem suppetit ratio, quare missioharii stolicam facilis est aditus; . .. oportere tamen viros religiosos magno cum iudicio uti his concessionibus 1 Eod. pag. 848. > et quantum fuerit possibile non recedere a com­ 9 De apostolicis missionibus, til. IV, quaest. 91, Venetiis muni praxi et stilo ecclesiae, alias graviter delin­ 1666, pag. 226. quent.* Etenim ea privilegia, uti ipse P. Thomas Manual, missionar. oriental.. Venetiis 1726, 2, lib. 2, cap. 1, quaest. 2. pag. 167. w. 8. ' Apont. liti, Cum hera undecima 28 ioiii 12?»B apud Ver­ * Benedict. XIV A poetolicum minisTeriam 30 ipaii I7b3 ricelli. de Apontol. miffiimilnc*, pag. 2)2. I 10. \ Bull, prop., tool. HI, pag. 308). idem const, 14 febr. 1746 in sou bnllar. tom. 2. - Apoet. htt. Esponi nobis 12 maii 1622 ap. VerricelU pag. 221. k • I’oust. Regulartwiv· 24 oct 1566. — Const. Deret 16 iül. 1670. 4 Coast. Ubique gratiae 18 iunü 1576. De eonrertion. omn. yenhum proewanda, lib. XIII, edit. Antwerp. 1618, pag. 666. 7 Conet. Regularis disciplinae 3 ianwar. 1742. 5T 8CHÏMA CONSTITUTIONIS SUPKB MlSUOÏflBVB APOSTOLICIB Μ huiaamodi lege maxime salatari non adstriagaatar;. ebiaUbae ragvlàriwai aoclaaiis tribueretur, quam qwn peculiars missionum circmnstantiae magis quod definitum faqrit a Romaais pontificibus. Neque exposcunt, et prop· neoessariam esae evincant Iis id a Trideatiui concilii mente esset prorsus alie­ enim tn locis quo graviora sunt pericula, qaibua num. etenim in loco citato salvum voluit esse ob liberiores regionum mores, caelnmqno ferventius, •oram episcoporum ius, qui maiorem in praedicta ci minorem regelaram custodiam, ac superiorum loca et personas (monasteriorum in quibus resident vigilantiam obnoxii eunt missionarii, eo magis abbates generales) iurisdictionem exercerent; ac necessarium, ut iidem nedum sanctam intaminatampraeterea ut episcopia, qua apoatolicae sedis dele­ que vitam gerant, verum etiam abstineant ab omni gatis, magis essent obnoxia monasteria, in quibus specie meli, ut iuxta monitum Apostoli1 sina aut regularia observantia1 non viget, aut quae supe­ o/frarwfte sint ludaeis ei gentibus et ecclesiae Dei, riorum vigilantiam* effugiunt. Cur vero praestet in Hinc sacra congregatio dq Propaganda fide clau­ locis. missionum facultatem tribuere vicariis apostosurae observantiam missionum praefectis identidem licis plenam atque integram visitationein peragendi • t pro rerum opportunitate enixe commendare non in ecclesiis regularium, in quibus cura animarum praetermisit, et legis istius ferine obsolescentis vim. exercetur, ex sequentibus facile potest dignosci. auctoritatemque renovavit edito decreto die 26 iunii quibus etiam en suadentur, quae in evhemate de­ 1780, quod a felicis recordationis Pio VI pontifice creti proposita sunt circa praedictorum praesulum maximo confirmatum est^ uuaque sancitum eos ex vigilantiam et correctionem in his quae pertinent missionariis, qui hisce ordinationibus contrairent, 1 ad observantiam legum ritualium. poeuas contra clausunie violatores, et sacrorum Revera ecclesiae illae, corrogatis intuitu sacra­ canonum apostolicarumque constitutionum contemp­ rum mistdonum eleemosynis ad parochialia munia tores inHictas. esse incursuros. obeunda potissimum erectae vel restitutae fuere Huius autem logis custodiam episcoporum et quare potior in eis debet ease vicarii apostolici vicariorum apostolicorum vigilantiae esso commit­ potestas, cui principaliter eas eubiavere aequum tendam. iit-que non tam potestatem quam et onus escet. Revera et missiones sine regularibus esse esse imponendum providendi statim, si quid contra possunt, et vicariatu» apostolteus sine missionarii» factum fuerit, duo suadent, scilicet demandata iam apostolicis. impossibile autem eat vicariatum apoatomemoratis praesulibus auctoritas in missionaries, lioum esse sine antistite, aut antistitem sine occlens et gravitas mali ipsius, quod per longas mores Accedit praeterea quod plurimis in locis unica appellationum in »u*peneivo posset miserrime in­ quandoque oxietat ecclesia, regularium curae con­ valescere. credita. a qua omnem divini cultu» peragendi nor­ (F) Notissimum est ordinarii» locorum ius i nesse mam populus debet accipere. Quin et non desunt visitandi ecclesias regularium, quibus imminet ani­ vieariatu» apostolici, in quibus omnes ecclesiae paro marum cura personarum saecularium*. Verum post chiales regularium ordinum curae commissae suut. alia praedecessorum suorum decreta novissimus Quibus proinde subductis a plena et omnimoda Benedictus XIV in constitutione Firmandis edita antistitis visitatione, iam in locis sacrarum iiiistdodie 6 novembns 1744 declaravit „tn exequenda C num, publicus cultus catholicus, qui tantopere fidei pastorali visitatione ecclesiarum parochialium, quae ac dogmati cohaeret, vicariorum apostolicorum vigi­ a regularibus administrantur, minime quidem licere lantiae ferme omnino subtraheretur : quod profecto episcopo omnia ecclesiarum huiusmodi altaria visi­ sacris canonibus in ecclesia Dei semper custoditis tate, sed illud dumtaxat, in quo ISS. eucharistiae haud bene consonat. Quaecumque enim in dioecesi ad Dei cultum spectant, ab ordinario diligenter cu­ sacramentum asservatur et consequenter sacrum ipsum tabernaculum: fontem quoque baptisterii, si rari, atque , iis udi oportet provideri aequum est1', udrit. item confrssionale in quo parochus ad audien­ imprimis vero advigilare is debet, ut in sacrosancto das confessiones residere solet: pulpitum ecclesiae, mieèae sacrificio* celebrando quaedam diligenter serventur, quaedam religione vitentur; circa nancto­ o quo parochus ius habet verbi Dei annunciandi; rum invocationem, reliquiarum venerationem et -aerarium pariter ecclesiae ad inspiciendum locum in quo asservatur fcacra supellex pro sacramentis tam sacrarum imaginum unum nihil inordinatum aut praepostere et tumultuarie accommodatum, nihil intra ecclesiam quam extra illam decenter admini­ profanum, nihilque inhonestum appareat5, aliaque strandis : sepulchrutn excipiendis subditorum paro­ huiusmodi. Horum vero officiorum putiorem haben­ chiae corporibus addictum, coemeterium parochianodam osse rationem in locis sacrarum missionum. runi humandis cadaveribus destinatum; turrim cainpanariam, dummodo in ea sint campa.oae ad paroquam alibi perspicuum est. Haec quidem de solis chiam proprie spectantes; ac demum omnia sacra vicariis apostolici» sancita sunt; neque enim tanta vasa quibus vel particulae consecratae servantur, D vidotur urgere necessitas huiu* potestatis in dioecevel sacra olea sive in baptismo sive in extrema sibus, quae in locis mirionum a proprio pastore reguntur. unctione adhibenda, vel aqua baptisterii, vel alia Verum potior quaedam ratio habenda est earum rite benedicta, quae pro ingrediendum aspersione ad ecclesiae fores poni consuevit.* Atque his de dioecesum, quae constitutae sunt in terne inndebum. in quibus praesertim fere omnes parochiales ec­ materiali praedictarum ecclesiarum visitatione de­ clesiae pertinent ad regulare». Quo enim illi a claratis alia subiungit de personali parochorum re­ vera fide magis alieni eunt, eo solertiori studio gularium visitatione; culus peragendae plenum ius apud eos procuranda sunt quae ad rectam evangelii ac'potestatem vindicat episcopis. Porro cum in locis missionum haud facile sit praedicationem, nec non ad divini cultus decorem omnia eodem ture metiri, quo alibi utuntur dioeceses et purittUem pertinent , ut gentes harum luce per­ culsae* facilius convertantur ad unicum verum Deum rite coMstitutae ; et praecipua in iisdem sit auctori­ tas episcoporum aut vicariorum apostolicorum. iis­ 1 Coneil. Tnd. «e*·· XX i. cap. K de reform que aubiarere debeant regulares in omnibus quae v Eq4. ·*·**. XXV. c*p 4 de reunite * Ek'd. Mtms. XXI, cap. h de refund ad curam animarum pertinere dignoscuntur, »dd 4 E>»t «es*. XXII «keret. >h· obt-rv. rt rvitaii. in relrbraabs re visum est, «i ob peculiares causas in casu tiun. mmsar / concurrentes matus iisdem ius in visitandis ρητο­ * Bod sene. XXV de )iw»cat veaerat ét r»*bqnn» sanctor. ί i. Cor. X. 3U. 1 Τή-lent. m». XXV, j regular., cap. 11. v Thom. a lésa de ronrrrin··*. omn lib. XI, cap. 1. edit. Anluery. IHVd. pr \ ' . . . v ■ ,non mo quoad ornatum, yvp jjve uuoaamK.raa buoAdNumraa eoe-, eote-, Postquam vero, adspieanteDoo^uberiores formam. e quoau wstquaua »wu, aavp*v«uro vvu.wvnuro· fractus iruvtua remqn' omnino abhorreant, sed tales talea se bxhibeant-=-Acri» bxhibeant-=-Acris· e missionibus misipionibus germinarunt, gei licuitque Romaqis , ut qua nitore aedium et sacrarum-supeliectilium, pontificibus episcopales abdes multas in loeie erigere qus diligentissim* ritualium legum. custodia, qua ordinatHfima rerum omnium et ferorum ministro- , > ' ^el restituere, aut cer^e vicarios"apostolices primum, tam delegates constituere, tunc vigente adhuc prae- ' rum compositione, imaginem praeferant caelestis . foetorum auctoritate, qui sensim sine senst( aposto- ' urbis lerusalem. looonvenientisaimum enitfi essgt tici'dlicti ■·’ sunt, · *--*ut praesules ’--> —nullam ·»-— - ( factum est illi vel exercerent potestatem quoad missionum· dirqetio-* ai templis infidelium et falsorum numinum, éceleaiae Dèi vivi' neque ordinatiores essent neque re-', nem: .vel ei quando id aggressi fuerunt^ opnrijntjonea ea de\eaütaêxortae îfuerin t, quaéthaud'bemel ligiosiores. Neque minus dolendum esqot, si saeva­ rum oblationum -et ecclesiasticorum bonorum ad­ apud 'aposfolicam aedem exagitatae fuerunt, n<* ministratio^ non effugeret quamlibet suspicjpnefii sine gravi populorum admiratione ej ipsarum mis­ turpia luqgi abt'avaritiae quam Apostolus appellabit sionum. detrimento. Etsi autem apdstolicae sedi idolorunj eertitutetn ; vel in piorum legatoruth etie- quaedam componere licuerit, et qqasdam in non­ quutione qmnimoda fides' non servaretur, quin non nullis 'regulas’sancire, ut vel nulla aut saltem minor Aâanf dittmmtinv nzntaemÎmttnm colluctatio, ortllnntaiirt ' ovnoaiontiq innotesceret. Quapropter sancitum in schemate,'® esset duqrum potqptatum experientia ut quod vicariib apostolicis in omnibus missionum Àtamen compertum * est, non posse eam praecaveri, locis 'datum^est ius omnimodae Λ visitationis per­ niai omnia missionum dirigendarum via et auctoritas praelatis·.illis adscisceretur,quod hierarchies^ ordi­ agendae in ecclesiis regularium, in quibus animarum cura exercetur, id etiam episcopis tribuatur qui ec­ nationi, missionum tranquiltitati ac salubriori reclesias suas regunt in terris inyidsiihas. ^t^imini eonvenientiaaimum est, ac maxime ne­ V Duo supersunt in hoc articulo expendenda, qudb cessarium. Verum, inspecta hominum indole et conditione, spectant ad exeeutionem piorum legatorum, et ad haud facile hrte fieri possent, nisi omnia iura, rationem vicariis apostolicis ubique·, episcopis vera facultates, et privilegia praefectis missionum quotnodolibet concessa pdnitus abrogarentur ; et haec omnia episcopis seu vicariis apostolicis assererentur, a quibus pro temporum, locorum, ac personarum ratione missionarii eadem derivarent. Quin visum gati, in casibus a iure expressis, omnium piarum eat et ipsum apostolici praefecti titulum abolere, dispositionum tam in ultima voluptate, quam inter ne quis, uti assolet, veteri appellatione deceptus, abrogatae facultates et iura illi adhuc incase re­ vivos sint exequutores. Iter unique* eadem synodus çurent episcopi ut fideliuni vivoxue^putaret. sanfivit; suffragia, missarum scilicet eleemosynae aliaque C \Hanc autem 'abrogationem ad ea loca coercere in terris infidelium, reddendam a regularibus de oblationibus receptis intuitu missionis, deque illarum administrations. Quoad primum synodus Tridêntina’ veterum canonum formam aequuta, statuit, ut episcopi etiam tamquam sedis affostolicae dele­ pietatis opera, quae a fidelibus pro aliis fidelibus defunctis fieri consueverunt, secundum ecclesiae ingiitutum pie et devote fiant: et quae pro illis ex testatorum fundationibus vel alia ratione debentur, non perfunctorie, sed a sacerdotibus et ecclesiae / - ministris et aliis, qui hoc praestare tenentur,/diligenter et accurate persolvantur.“ Rationem Vero de exequutione ultimarutff voluntatum etiam a religiosis exemptis esae reddendam, sancitum iam est in iure*; idemque cautum ekt* quoad admini­ strationem confraterhitatum, hospitalium, montium pietatis seu charitatis et piorum locorum omnium, quomodocumque nuncupentur, etiamsi praedictorum locorum cura ad lucos pertineat, vel eadem pia loca exemptionis privilegio sint munita : et ius assertum est iisdem episcopis cognoscendi et exequendi ex officio suo iuxta sacrorum canonum statuta omnia, quae ad Dei cultum, aut animarum salutem, seu pauperes substentandos instituta sunt, non obstantibus quacumque consuetudine etiam immemorabili, privilegio aut statuto. (6) Cum primum recentiori aevo patujt aditus ad orientales praesertim regiones, Romani pontifices in eas mittere consueverunt -apostolicos viros ex regularium praesertim familiis, adseitos, quibus praeerat superior eiusdem ordinis, qui aliquando vicarius, aliquando praefectus dici consuevit, quae posterior appellatio magis usu recepta ad haec tempora perduravit. Eius porro erat missionariis praeesse, et missionum opus dirigere. Nulli autem tunc erant in iis locis sacrorum antistites, aposto- ' Se». XXII, cap. VIII de ref. * Sew*. XXV' decr. de Purgator. — Clementia. Qtna eontifü de reiig. doniib. , * Clemen. Rrlûiioiù. tit. de Teatam. et nltim. volunt. < Trid. mu XXII de ref. cap 8, 8. iuvit, quae alicuius sacri antistitis latini dioecesi aut vicariatu apostolico continentur. Quae enim in nullius sacri antistitis potestate consistunt, ea praefecti missionariorum auctoritati concredita esse oportet, uti in antecessum factum est. Episcopi autem ritus orientalis facile ferent, eorumdem regimini non subiici sacerdotes diversi ritus; a quibus nullum detrimentum ordinajia ipso­ rum episcoporum jurisdictio patietur, uti inferius patebit, quin et opportunum auxilium habebit. (H) Localem quondam fuisse episcoporum tam latini quam orientalis ritus iurisdictionem explora/ tissimum est. A miserrimis dissidiis quae orientales regiones iamdiu exagitarunt, profectum est, ut sacrorum praesulum potestas non ubique solis loco­ rum limitibus coerceretur, verum alicubi in eos tantum exeri quos eisdem ritus observantia pusvev,posset, quo· mvuviu mui uuservauiia D pastori suo consociaret. Etsi autem apostolica sedes ab hac nova disciplina comprobanda prim i tub* ab­ stinuerit, suçcmsu tamen temporie ad fo roridam animorum concordiam et unitatem catholicam ac­ quievit, uti factum eat imprimis ab Alexandro bt>; qua in re locali latinorum praesulum'* jurisdictioni eatenus tantum derogatum eat, quatenus hanc exercere non poaaent erga fideles ritus orientalis, quibus proprius episcopus rite et canonice institutus praesideret Idcirco ut omnis controversiarum, * quae inter . episcopos diversorum rituum possent oriri, oecasio praecideretur, et una simul fidelium saluti, quae suprema lex est, opportune consuleretur, regulae, quae hactenus apostolica aedes servandas proposuit, heic. in praesentis decreti schemate propositae fuerunt. > Concil. Lateruen. IV, cap. IX (ai. ISIS). ne * In Const. Cypria an. IMO ap. Labbaenm et Rsynald À ei , . - SCHEMA7 COMSTITtJTIOSip SlZHre HlSSIOlflBVS APÛ8T0LICI 6» [ 41) Tum Clemen. V ία oeeanenioo «oncilio Vi··, A , Plena main, m potoet*t«m h£â Pâului V, Apoatolicae ' aingaloe^miseionarip· tam.saeculaïp· quam regulare· nensi. tum tum Pdulus Ύ. in in constitution? constitui servitutis onero, edita die 31 taln 1610 linguarum extra domos religiosas degentes in eorum dem Ataeorientalium studium, ratione habita missionum, latis ceaibua aut vieariatibus «minorante·; in caeteros auteç regulares es geratjjt salvia semper privilegiis' opportunis Idgibua promoverunt Sacra autem con­ gregatio dû Propaganda fide otaries et praesertim atq^h immunitatibus religiosis ordinibus ab apoato.sÉpcreto anni 1774 caute -providit, ut qui sacras lica sede concessis, quae ad nonnam sacrosancti missionea vellent obire, linguas exteras, quibus pro Tridentini concilii servandae erunt/ . diversitate focorum opus est. tempestive edocerentur. Rationes : Verba constitutionis uno ictu iugulant (K) Addita est hàec clausula: tamen limites prirftigia regumrium, quamvis apparenter illa adr apostolical iodis iadicio definitos transgredi prae-_ strpere videantur. Nam quod* asseritur verbis Illis ' sumant Etenim cavenvum est ne quid nimi|: ^oalvis tamen quoad regulares privilegiis atque im­ - ne quis ^peniulationem · Dei habeat1 sed no· semunitatibus ab apostdtka sede concessis*, statim cundunxscientiam. Notissimae quaestiones de ntibàs per apertam' contradictionem destruitur *per alia Sinensibui» et Malabaricis, apbstolicae demum dedis vecba sequentia: eaOnux, quatenus decretis huius oecumenici concilii'n^h adversadlur* Quod in'hoc iudicip'definitae, satia ostendunt, quo proruere pos­ sint sacri operarii inj seiiin -iuo abundas|es et idem rgeidit, nempe „ Plenum ius ac potestatem putantes se obsequium praestare Deo. I^ipsum habeant in omnes et singulos4regulares absque ullo dici posset Ale quibusdam, qui uti haereticos prae­ βI respectu ad ipsorum privilegia/ iit intégrunTcomma legantibus patet , naih quod ipsis apparenter tribuerq sertim Armenios allicient, toti in eo sunt, ut assimilationem externorum rituum promovere satagant, videtur, ilhco aufert ubi ait: r f/n/rsw.*, i/Mo/fHWJ» de­ et quaquavvrsum oonentu?, quuveumquo minus recta cretis huius oecumenici concilrt non rsdvvr»antur/ occurrunt iu eorum liturgiis. catholice explicare; jQuaenam sunt in subieris" materia huius concilii perinde ac si catholim ab haereticis, et "non vicis- Idecreta? Plenum ius ac f>oten[atem habeant etc. sim. divini cultus et "ecclesiasticae disciplinae ordi­ ( Porro privam regulares suis privilegiis atque nationem addiscere deberent. pxemptionibua qpn rnihi iustum videtur; nam huius­ modi privilegia et exemptiones sibi per magnos i 3. ' laboro· in excolenda vinea"· Domini exantlatos a ▲nlmadverntonM a nonnullis patribus scripto summis pontificibus prorfieriti sunt, qui hoc modo traditae in acharna constitutionia super. voluerunt etiam liberare regulares ab irrationabili­ bus animo praesumtis iuribue complurium episcopo­ rum, e quorum numbrrd aliqui sunt, etiam hisce nunc diebus, qui coguntArligiosoa recurrere ad sanctam Animadversiones Pauli Hindi archiepiscopi JeArensis. seden> pro institis obtinenda, ut ego ipse adductis In pagina 9 [48 c is| leguntur haec verba; probationibus probare possem. ^Praefectorum apostolicorum titulus, iura, facultates Quod autem asseritur in adnotationibus ad litet privilegia quaelibet intuitu missionum' iisdem C teram I), pag. 23 [55 a is] : Noluiu^anctam sedem 'quomodolibet concessa penitus abrogantur iisdenr ~dt per privilegia regularium praeiudicium saluti in locis, quae alicuius sacri antistitis dioecesi aut animaram inferatur, hoc procul dubio. certissimum vicariatu apostolico ritus latini continentur*. est, et ideo ad maiorem animarum profectum eadem Quare quaeso heig distinctio inter antistites la­ privilegia sancta aedes concessit. Itaque eadem tinos atque orientales? STonne omnes sunt catho­ privilegia abolendo saluti animarum ion consulitor, lici? Si auctoritas est necessaria episcopia ritus sed e contra damnum infertur. Quod si quando ex latini, quare non erit pariter necessaria episcopis parte regularium abusus oriri contingunt, possunt ritus orientalis? Annon omnes episcopi sive occi­ episcopi Xyiusmodi abusibus occurrero tanquam sedis dentales sive orientales pari modo a Spiritu sancto apoatolicae delegati, quin necesse «it habere plenam positi sunt episcopi regere ecclesiam Dei? Igitur ius ac potestatem m reyu/arcs contra ipsorum privi­ peto ut etiam episcopis ritus orientalis concedatur legia. Quod si aliqui episcopi hactenus in casibus iuriadictio in eos qui missiones agunt in propriis occurrentibus usi non sunt huiusmodi iure sibi a dioecesibus. Haec autem iurisdictio sic intelligi Tridentino concilio tradito, sibi imputant, et ^t»glidebet, ut nullus possit ministerium exercere in locis gentiae ipsorum in non legendis, aut in non obseret erga personas alicuius episcopi orientalis iuris- vannis eiusdem concilii decretis. . dictioni subiectas sine consensa episcopi; ut ube­ Verba sequentia in fine eiusdem pag. 7 [48 a ·] riorem fructum quantam fieri possit afferre, et ubi Etiamsi regulare» sinty mihi sic temperanda tidenmagis eorum operi indigitur. Alioquin quid eritDtur: etiamsi regulares sintt qui tamen extra .domos quaeso de jurisdictione episcopi loci? An erunt duae religiosas degant/ Nam si subiiciantur ommminiae jurisdictiones in eodem loco, et in eosdem subditos? iurisdictioni ricariorum apostolicorum astA<»/>i.«eoporvm Si ergo abusus corrigi debent, corrigantur ometiam regulares cunventualiter viventes, actum esset jiino et non ip parte solum, ne fiat distincto inter de familiis religiosis. Episcopi enim mittent ad unam et alteram ecclesiam in iis, in quibus similes libitum huc et illuc religiosos et sic brevi tempore atque identicae esse debent sine inconvenienti immo religiosae domus desertae remanebunt. Multis enim cum convenientia. episcopis parum cordi est existentia religiosarum Paulus Hindi archiépiscopal Jesirensis. familiarum. Integrum comma pag. 8 [48 b u· incipiens a r verbis Vicariis apastolicis usque ad /Menât adnexa, Observationes loannis Belluomini, prioris generalis et aliud comma immediate sequens pag. 9 (ibtd. c uj Eremitarum 5. Augustini. et incipiens. Idem rvro ommino etc. usque ad rara Comma illud pag. 7.[47 De) positum incipiens: commiMa est, de medio tollendum puto; nam ai agitur de 'visitandis ecclesiis regularium quantum* ^Plenum ius etc.*, sic mihi videtur reformandum: spectat ad curam animaram, iaro satis per Trident Rom. X, M. tinum concilium provisum fuit. Si vero agatur de * Eas aie exhibeo nt ab ipsis patribus exhibitae fuerant, ■ubiiciendis ecclesiis regularium omnimodae visita­ nondum enim in iostow ordinem, uti pro alba factam est, tioni in schematis sensu, huiusmodi visitatio multis redactae «uni. 13 A. SESSIONESJUBLICAE ET CONGREGATIONES GENERALES Μ jneommodt*. Etenim sitid necessitate laedit a qui tantopere fidei ae dogmati oohapret, vicariqram regularium privilegia, eo quia nutla eat necessitas apostolicorum vigilantiae ferme omnino subtrahere­ tur/ —■ In primis notandum venit quod si in ali­ quod 'episcopi ae immisceant negotiis regularium non epectan.tjbue ad curaip animarum, et sacramen­ quibus vioariatibûs apostulicis Omftes ecciegiae patorum admini^trationem ad normam concilii Triden'tini. - Deinde huiusmodi dispositio magis noceret quam prodesset. Ordines namque régulares habent rochiales regularium ordiftum curae commissae eant, huiusmodi Verita* aperte iroigitat quod regulares · melioteqpfltsum quam caeteri faciunt .bonorum ad ipsos undecumqUe provenientium, quin necesse sit reddere de iis rationem alicui vfcario apostolico; quia de aliquo superiore çegalari usque adhuc'non legi, quod quisque legere ^teri de quodaA anti­ speciales rituales |eges, in quibus episcopi non sunt versatl^ac proinde absque ullo‘fructu, itnmo potius eum periculo perturbationum hisos rebus se im­ miscerent. . * . Quod autem attinet ad rationem ob­ stite. de quo fit sermo in fornm^Ntario de exoaptioae lationum a bonorum o/nnium< quae ubiMet intra reÿuïoriufh etc. peg. 30 Victoris de Buck societatis lesu. —Deinde eadem 'vergas ostendit etiam ma­ sui vicariatu* fines missionis intuitu oblata fuerittf, iorem selum maipresque labores regularium in ex ipsamet adnotatione posita , sub littera F, et praeAertim ex iis quat^ habentur ‘t^g- 28 (58 B s|, missionibus proVehendis. qui firopterea. non debent satis abunde cbnstat huiusmodi dispositionem non suis privilegiis expoliari, et iustam indignationem esse admittendam, et aupradicta duo commata esae provocari cum non tparvo earumdem missionum eliminanda, quod ^ebit ex brevissima recognitione B, damno, Probat insuper maiorem fiduciam, quam fideles eiusdem adnulatioms. . , 4J ··1·- hLbent iu religiosis. Nam in adnotationeQjabetur pag. ‘28 [ibid.Bi]: Tandem falsissimum est quod subductis a plena „Revera ecclesiae 'illae corrogatis Intuitu «aerarum et omnimoda antistitis visitatione ecclesiis regularium, missionum eleemosynis ad parocbialia munia^beiam in locis missionum publicus cultus catholicus unda potissimum erectae vet'restitutae fuere ; quare vicariorum apostolicorum vigilantiae ferme omnino potior in eis debet esse vicarii apostolici potestas, subtraheretur. Legat qui haec scribit, in Tridencui principaliter eas subiacero aequum esset/ tino concilio, quae competant episcopis tamquam ■ Omisso quod scriptor adnotationum omnino ponit delegatis sedis apostolicae etiam quoad regulares, in qblivione labores regularium, et subsidia collata et ipsorum ecclesias, ac desinat velle expoliare a respective ordinibus ad erigendas vel restituendas regulares iam satis superque hisce temporibus ex­ ipsorum ecclesias in locis missionum siüL*. si valeret poliatos, qui licet ab hominibus multimodis vexen­ tur, habent tamen Deum adiutorem suum, qui ad illius argumentatio, pari, ratione, eooemque iure posset quis argumentari: „Mukae ecclesiae regula­ rium in toto orbe catholico erectae, vel restitutae fuerunt corrogatis eleemosynis intuitu religionis; quare potior in eis debet qene episcoporum potestas, quibus principaliter eas' sublatere aequum esset*. confundendos inimicos ordinum regulariu^i e clau­ stris producit maiorem partem sanctorum, qui infalli­ bili sanctae sedis oraculo super altaria collocantur. Verba illa pag. 15 [51 b λ] prope finem: "Me­ minerint autem ete/, omnino sunt omittenda; nam Quis non videt hanc absurdani arguendi rationem? θ brevi tempore ruinam producent/eligiosarum faAnimadvertat itaque clarissimus auctor adnotationum miliarum, siquidem, uti iam dixi, coData huiusmodi potestate episcopia io regulares, religiosae domuST non ex largitionibus eleemosynarum provenire in vacuae remanebunt. Insuper huiusmodi statutum e<*( lesias ^arochiales regularium iura episcoporum, sed tantummodo ex cura animarum, ac proinde non ai hic et nuhc prodesse videatur, in posterum noxium deberent ulterius progredi, sed contineri jutta hanc evadet; natu pauciores utique regulares missionibus sphaeram ad normam concilii Tridentini. se addiceht, et superiores iegularee non amplius Prosequitur adnotatio: ,Revera et missiones sine tanto zelo suos alumnos ad missiones excitabunt. regularibus esse possunt, et vicariatua apostolicus Melius omnino foret saecularizare regulares missiosine missionariis apostulicis: impossibile autem est narios, quam admittere missionarios qui non sint vicariatum apostolicum esae sine antistite, aut anti­ nec regulares nec presbyteri saeculares. Experientia stitem sine* ecclesia/ — Ante omnia dicere vellem ostenderet inconvenientia huiusmodi sanctionis. Re­ scriptori adnotationum, quod si 'ipse cuperet con­ gulares libentius audiunt vocem pastoris regularis scribere historiam missionum sine regularium men­ proprii ominis quam alieni; secus velle ab illis agi. tione ; sui operis frontiapitium posset utique scribere, est velle aliquid contra rerum naturam. at non ulterius progredi. - Deinde dum asserit im­ Nonnulla alia in particulari possent adnotari; possibile esse quod vicariatua apostoNcus sit sine sed ne mutosue sim et omnino praeteream dicere antistite, cogitare debuisset, quod omni tempore aliquid iu aenere, quod prius dici debuerat, omitto. regulares in missionibus laborarunt, et tunc missiones ϋ Huiusmodi schema in genere videtur omnino conmaxime florebant sub supremo antistite Romano trahendum: 1° quia plura ad historiam tantum­ pontifice, nunc autem vicarii apostolici qui novis­ modo spectant et notissima eunt; 2° quia plura sime venerunt meteri quod non seminarunt, per mere hortatoria monita continent, et brevius dici summam iniuriam vellent usurpare iura et privilegia optime posaunt; 3* tandem quia nonnulla mere repe­ regularium, qui plantaverunt missiones sanguine suo. tita videntur: aie, exempli gratia, >d prooemio etc. Dum autem idem clarissimus scriptor subdit [b ·); et in capite 11° dibuntur de medii* ynventi» ad "impossibile antispltem esae sine eccleai|*^.quoniam missione* facilius excolendas. nomine ecclesiae/ templum aliquod intelligere pu­ Frater loannes Belluomini ordini* Eremitarum tandus est, ego despondebo illi quod hoc in casu sancti patris Augustini prior generali*. aut debere/ sibi ecclesiam aedificare, aut uti ne­ cessitatis causa ecclesia regularium, non autem re­ gularium iura, atque privilegia invadere, et usur­ pare. Additur „Non deesse, vicariatua apostolicos, in quibus omnes ecclesiae parochial** regularium ordi­ num curae commissae sunt. Quibus proinde subduc­ ti* a plena et omnimoda antistiti* visitatione, iam in loci* sacrarum miuionum publicus ctaltua catholicus, Y· In schema de missionibus animadversiones Gulielmi Henrici Elder episcopi Natchesensis. Capite III. — Omnino desiderandum videtur vel potius necessarium longius tractare de eleemosynis erogandis ad missiones fovenda*. Quoniam, mise­ rante Deo, ut in prooemio dicitur, ostium evangelii .in'tiniversa terra quotidie magi* aperitur, de essentia ■ « . ~ .y HH. Il I» Ulli su wii.in^i L y/ _ .... . . φιι φ IW|,,, „,w, ββ " est u.t media suppeditantur, quae in capile name* A Pel yf . ........ t OBSKRVAT10NE8 IN 8®HRMA CONST. fpPEJH MtS&IOStBVS APOST, levjsaima immntatioae textas integritas servari jid falsas accusationes evitandas. Pag. 6, lin. 1-2 (47 * »]. firmatur ■==■ munüuf Lin. 20^21 (ib, b it], epMcesse est. Observatio. At­ tamen sedulo considerandum bos titulares episcopo» et vicario·' apostolico· tum metropolitans inspectione, tum synodi provinciali» correctione, tum consilio rnntur, nempe miasionariorvm numeres, preeea et subsidia pecuniaria. De omqibus requiruntur pater­ nae exhortatione·, sed de Aertio requiritur insuper ut bent distribuantur ubi maiue^eojrum opus ^st. Ad hoc maxime .tavat haberi udam associa­ tionem universalem, cdiX|· cura erit providere misv sionibua maxime indigentibus, ubicunque fuerint, Societate· particulare·, quae-nempe quibusdam tan. . tum libis vel operibn» provident, optima manebunt canonicorum, qui sunt ecclesiae senatui (conA Trid ses·. XXIV de Reformatione, c. 12 in 6ne\ et eP necessaria pro aliis variis operibus; sed ad opus iJMd permagnum et divinum, nempe extendendi evgogelium Christf et sanctam eius ecclesiam, sicuti hia diebus extendi poterit et debet, huic otfffiftn) · quorum sive concursus sive consilium in quibusdam casibus a iure statutis requiritur. Verbi gratia, ad* «· rationem redituum seminarii exigendam, ad 9· con^ •tituenda quae ad seminarium spectant (id. »es« XXIJI de Reformatione, c. 18), ad procedendum in quibusdam / n _ * , causis . ’ (id. /' sess..XXV de Reformatione, c, t. fi), et cetens. ' 1’nde don amplianda, sed potius k intra constitutionum apostolicarum htftites retinenda omnino videtur horum in regulares potestas, maxime B si attendatur ad maiefrem locorum distantiam, qua valde difficilis ad sanctam sedem recursu· evadit £" Ideo valde adhortandi sunt hi episcopi et vicarii apostolici ut sibi unum seligant idoneum quantum fieri poterit vicarium, et duo vel tres, sive saecu­ lares sive regulares, a consiliis sacerdotes, qw»s ad missionis regimen et directionem in consilium con­ suetum adhibeant Lin. 39 (ib.Cioj. Nunquam neglectui habendum, sed * / requiritur societas ana et HRwersa/w, quae colligat ab omnibu· partibus terrae ubi tp€dia habentur, et distribuat omnibus partibus quae'iis indigent. Sine tali societate non potest fieri distributio aequalis vel iusta. Iuxta relationes episcoporum uniis’ poterit recipere a pluribus societatibus, et alter a nulla ex iis. et sic alius quidem esurit, alius autem ebrius est. Reapse cognoiy episcopum qui uno anno a tribus diversis eoeitaatibu»1 accepit subsidia, aliqui a duobus, alius ab una sola. Et hoc non secundum necessitates suas, sed secundum occasiones e quibus erat ei maior vel minor facilitas obtinendi. Sic pariter in sociètatibu· pro supplendis ornamentis ecclesiarum, dictis Opera apostolica, idem episcopus plures annos nulla ornamenta accepit, ^afio vero anno quatuor societates eum iuvarunt. Plurimum· ergo interest missionum in locis pauperioribus ut una sit societas universalis, quae sciet necessitates omnium, et iuxta eas subsidia aequaliter distribuet, sedulo complendum hoc*cleri indigeni effortnsndi n<* gotium tantopere ab Innocentio XI et Gregorio XVI commendatum. Pag. 6 [ib. Di«| notae . . IV adde (al IIP »6 natali ipsius IV. in anniversaria die eiusdem asftimptionis. Ballerini, t. I, p. 18. Λ. Pag. 7, lin. 7 [ib. c isj. curent. Addendam medii-* quatenus sinit humana fragilitas. opportunis, adhibito consilio duorum ve| trium miaInsuper commodissimum erit, ni fallor, ut ad­ ministratio huius societatiâ maneat viris Isicia: salva sionariorum apostolicorum doctiorum, usuque exercisemper supervisione ex parte ecclesiae quae ne- C tatiorum. et iisdem vel abis horum defectu praesentibus, ratio redituum seminarii exigatur. qessaria poterit esse ad abusus praecavendos Et Pag. 7. lin. 23 [ib. p #], commorante*. Addendum hoc e diversis rationibus. 1° Quia maxime inservit religioni et pietati ut viri laici attrahantur ad opera in his quae ad curam animarum et ad sacramento­ activa religionis, tribuendo illis eas partes quae ipsis rum adminiatrationem pertinent, iuxta Gregorii Xil 1 conveniunt Sed speciali modo convenit viris laicis constitutionem^ Inscrutabili. Pag. 7. lin.24 [ib.|. regulans Addendum necessa­ administratio pecuniaria, cui magis assuefacti sunt, et qu^e ex alia parte fortiter distrahit sacerdotes rio iis quae ad substantiam regularis vitae pertinent, etiam bonos a vita interiori. Si nostris temporibus iuxta sacrum concilium Tridentinum. sessione XXV de regularibus, capite 1. in qqb statuitur regulares debent necessario implicari in aliquibus negotiis omnes ad regulae quam proféssi sunt praescriptum pecuniariis, eo fortius deberent liberi manere ab vitam instituere oportere. Quod hac gravissima aliis quae laici possunt dirigere. 2° Quia multum sententia concludit. rSi enim qla» quae base· sunt arridet laicis. qui eleemosynas tribuunt his operibus, et fundamenta totius regularis disciplinae, exact»· inter quos multi sunt fidei quidem fortis, sed cari­ tatis debilis. — multum illis arridet videro sacer­ non fuerint conservata, totum corruat aedificium dotes relinquere laicis administrationem aliquam necesse est/ Ideoque ture merito Benedictus XIV statuit in iis quae ad regularem observantiam re pecuniariam: unde vident sacordote· non agi spiritu spiciunt, missionary regulares suis superioribus />navaritiae. His punctis excellens iam habemus egre­ gium illud opus Propagationis fidei: cuius sedes Γ> vative, non autem vicariis apostolici» subiiciuntur Constitutio Apostolicum ministerium $ 15. constitutio Parisiis et Lugduni. Et vellem de illo fieri spe­ /•'innandis $ H, et alibi Exinde «equitur regularis cialem mentionem non tantum honori» causa et gratitudinis, sed ad illud roborandum et extenden­ instituti observantiam ad essentiam regulari» vitae dum, ut adaequatum eveniat necessitatibus mis­ pertinentem, nullatenus inter privilegia et immuni sionum. tales regularium amandari posse. Pag. 7, lin. 35 (48 A ad missionum, rryimra et Romae die 10 augusti 1870. directionem. Haec verba qbae «epsn tantum arftrw. i* Gulielmus Henricus Elder episcopus Nat·-bexensi·. non autem passivo intelligi possunt, expungenda esse δ'. viderentur, utpote nullo modo contenta in praelauAatmodrerrioMcs /. Μ. I. Baillés episcopi iam Luciodata constitutione Apostolicwn ministerium § 16, aer nensis. in aliis constitutionibus quae illic referuntur. Etenim I.M I. Th. Gloire h Marie immaculée. regimen et directio ad vicanum apoetolicum perti-' v Animadversiones, meris typographic** non omissis*. net, ad cuius nutum misaionarii omnes tum saecu­ " Pag. 3. lin. 8 [45 l> >} (Mare. XVI, 15) ad ealcem lares Aum regulare· reguntur et diriguntur quoad paginae reiieiendum. 1 curam animarum, et sacramentorum administra PM δ, lin. 40 {47 à n], ia qua = in quo, scilicet tionem, ut ceteroquin* recte exprimitur in anno­ tationibus, quae schemati in hoc non concordant, i «sewtotû cod. pag. 43. lin. 10 [55 a >). a Haren Boanalhs omisi mpots aallia· moaMuti. Cos oil. oaxaxAu tomus LUI, 7 67 ’ A. 8E88IONE81PUBL1CAE ET CONGREGAtlONEb GENERALES Pag. 8, (in. 6 [48s< n], ptanMMne''. Loéo huius vocis A desiderantur. Linea 27, 39, 36, 38, 4t [ib. c s- i»]. dicatur „quantum flari potest" ; nam raa multum dif­ indicari possent Scripturae loca citata. Pag. 25, lin. 26 [56 c,u) subdantur.' Non autem in ficultatis habet in quibusdam hospitiis et stationibus •en domibus, ubi duo tel tree domicilium per hjs quae ad regularis instituti observantiam pertinent, accidens >et ad breve tempi» habent. ubi de regularibus agitur. Pag. 19, lin. 2 [52 C is], lin. 15-23 (d Λο), 40 [53 a 3|, P». 8, lin. 10 [ib.A h), regularis: adde „vironim*, de qulpus exclusive agitur in constitutionibus quae in notae apponendae (l)IRom. IX, 2, dicendum IX, 4. r notia 4. 6 et 6 pag. 95 [56 n) citantur. Hae veto conPorro haec sunt quae de hoc schemate breviter f stitutiones in ipso textu indicandae èssepL Caeteruuk observanda müii visa fuere: non enim satis con­ cum multae sanctimonialium congregationes in mis­ gruit schema propositum eum constitutionibus aposionum regipnes se conferant, animartim saluti pro ftolicis et sacrao congregationis de Propaganda fide posse incumbentes, viderentur quaedam de harum instructionibus, tiuic'praecipue. quae anno 1848 in domuum clausura specialiter aut saltem generaliter omnibus quidem regulares vicariis apostolicis sub­ ditos declarabat, exceptis tamen interna disciplina s statuenda. ) · Pag?9. lin. 6 (48 c intuitu adde „in genere, regulari. Hac enim *ero omissa vel neglecta ex­ vel specialiter domui cuidam, vel ecclesiae vel in­ ceptione. infeliçiter cederet hoc schema missionibus apostoliçi», tum respective ad regulare» quos a stituto pio·*. regulari observantia1, removendo, scilicet a sancti­ Pag. 8. lin. 26 [ib. D»]. continentur, adde. ^Incolumi tamen remanente tum iure priratuv regularis sùpe- b tate vitae quam professi sunt, inermes media inter pericula ^linquit. tum erga superiores regularium rioris. quod nunquam cessare potest (constitutio Apu- stolicum mihisterium 15 et 16'. tum cumulative 17. et constitutio Etrmandis § 10 et 11), dum ex altera parte intactum perseverabit ius tum privativum vicarii apostolici. tum eiusdem cumulaticum iuxta constitutiones «postolicae. quae unanimi voluntate et consensu res geri inculcant [Apostolieum mini· •denum, § 21). Pag lin 38 iib. P n>]. constabit, adde iuxta constitutionem Benedicti XIV Demandatam. Pag l?. lin. 27 |49 c »), dialoyistes. Cur non dice­ quorum auctoritas % suis respective domibus pessumdaretur. I nde regulares vere pii et hoc nomine digni a missionibus apostolici» se reipoverent^yy in horum locum succederent sacerdotes a norma abhorrentes, td^tidi, animo saeculares. e£ prorsus indigni qui inter regulares computarentur Superiore» sapientia et zelo praediti hoc importabile'fugerent onus domum regularem, his in conditionibus, diri­ gendi. Inde innumera scandala, maxime apostolici» missionibus nocentia. Cauterum in hoc schemate valde adhuc est desudandum, ut inter sanctae synodi Vaticanae-’ constitutione» ..oqumerari queat retur ^primus vel magnus", usitatiori modo? Vtrum autem sanctus Gregorius Magnus sit auctor butus commentarii, coptrov'ertitur' inter critici»» Komae die 9 augusti 187 0 Pag. 11., lin. 32 [ib. r i>|. conrerxu/ium.s. Hic ap­ i lacobus Maria Joseph olim epi*ropu« Imeionvnsis. ponenda indicatio notae (1), et claudendae virgulae, s’. quae' linea 28 |c >·] sunt aperiendae. Pag. 12. lin. 25 alibi, 27 restituantur, 28 n-n»- c (r’atuoits liaphdtlis dt .\i>ibr>>s»t> nr<'hirpi>''up> Ihjrrachicnsis. ■Guttur [50 à t|. Tria hae.c gravitate non carent. »*ed nimis vaga sunt. lierereiidis^imat· secreturiue su< ri coneilu I'ahrani. — Ivunnin. l .»g. 13. lin. 33 [50 B ij, decretis. Nonne quaedam addenda essent de sanctimonialibus, etiam simplicium ■ Conscientia urget me subscriptum ad quamlatn tantum votorum observatione^,faciendas super schemate constitutioni» Pag 14. lin. 10 [ib. v is| excolantur, adde : „Pcr hçc de missionibus apostolici». autem non intendimus his derogare quae in constitu­ I“. - Omni cum, obsequio proponere audeo, ut tione AposKdicum ministerium £ 20 stateuntur, ubi in capite 1. pagina 7. linea 4 [47 c ul. post verba adhuc vigent, vicario apostolico vel superiore regu­ rlluius rei gratia clericorum seminaria-, addantur et lari id, prout expedierit, decernentibus-. sequentia .. Dioecesana vel saltem provincialia, sive Pag. 14. lin. 28 [6o D virgulae ante vocem ubi nationalia. ubi constituta nonduin fuerint"4 etc., ut et linea 37 [d ia| post vocem pacem (2)7 et in fine in schemate. Et linea g [cvf eiusdem paginae post paginae i 2) idem ib. λ . 16-18. verbum adolescentes subiungatur ..indigenae sive Pag. 15. lineis 22-27 [51 à u] Aliquid obscuri dioecesani. sive eiusdem provinciae seu nationis, praesefert haec phrasis. quorum indole» etc.- Horum additamentorum ratio Pag. 1 lin. 39 j ib. B ;j promanant, adde „duftimodo sequens est. nempe: quia in .pluribus missionum non cogatur quisquam regularis instituti observandioecesibus et vicariatibus apostolici* tum ob gran tiam aliquo modo violare". Ita Benedictus XIV in » dem operariorum evangelicorum penuriam, tum ob constitutione Apostolicum ministerium § 15. reditus haud certos, vel ob subsidia non sufficientia Pag. 16. lin. 18-28 [ib. cmb] indicetur I ad Cor. ad seminarios extruondos. et ad mercedem prae­ cap. II et 111; item pag. 17, lin. 15, 20 [ib. Dn-is]. ceptoribus et ministris, aliosque sumptus solvendos. II Cor.. Philip. I, 3, et nota I. Ep. loco ep. Crigi nequeunt seminaria dioecesana. Idcirco ubi Pag.21,lin.20 [53d«| privilegia et exemptiones. In­ haec haberi non possent, satis esse mihi vjdetur, stituti regularia observantia minime est inter privilegia si saltem seminaria centralia, ubi constituta nondum computanda, cum ita sit ordini regulari esaentiaiis, ut fuerint, erigerentur in unaquaque provincia ec­ ea sublata regularis status penitus destruatur. Vide supra peg. 7, lin. 24 |47 D io). pag. 17, lin. 40 [52 a h|. Hic titulus et annotatio A inter se dissident, et aliunde titulus non completur traditis in capite. Pag. 23, lin. 22 [55 a i;) utilitatem. Ea omnia vera sunt dummodo episcoporum et vicariorum apostolico­ rum ius minime extebdatur ad regularis instituti ob'servantiam ; tunc enim illud ceesare certum est, ut declaravit Benedictus XIV constitutione Apostolicum minieterium £15. et E&menaüs § 10 et' 11. Pag. 18. lin. 5-18 [52b«-io], quaedam specialiora clesiastica sive nationali. in quibus reciperentur cle­ rici indigenae uniuscuiusque dioecesis eiusdem pro­ vinciae seu nationis. Hoc pacto sane nedum huiusmodi concilii Vaticani decreto fiere^itis. aed etiam clericorum dioecesanorum institutioni prospiceretur, simulque episcopi vel vicarii apostolici conscientiae consuleretur. II*. — Suppliciter peto, ut leges clausurae, de qui­ bus agitur in capite 1, pagina 8 |48 a it[. et capite II. 1 observantiae ctxl. * I ’ otica»»i cod. β» < OBSERVATIONES IN ,COÏ^..SUPS^lSSlOSlBUff APÔSf. ! pagina 13, lin. 2O[5O ^io], sic eoa retando refonnentu^: a cuutum est, ut regd lare» in locis missionum subsint n Hospitia vero et statione* aeu' domus eniuacumqX episcopis qt vicariis apostolicis in iitf omnibus, quae ordinis,- societatis, congregationis, aut instituti regu­ ad animarum salutem et ad optimum regimen mis­ laris etiamsi votorum simpNcium,- in civitatibus exi- sionum re feliri possunt. stentes, vel licet «in villolis planitiei et jnontium Placeret tamen, ut in ipsa constitutione, in,qua positae, in quibus tamen aaltbÀ, tres missionary de* plena auctoritate vicarii apostolici tam' diffuse ordinarie commorentur, clausurae legibus omnino loquitur, aliquid *etism dç auctoritate ministrorum subiiciantur, iuxta môdum" etc., ut irf schemati generalium circa suos religiosos missionaries êxRatio huiusmodi * emendationis eat, ,qpod in multis presse diceretur; cum non tufficere videatur, omnia missionum locis, maxime montanis, missionariorum^ quae- ad religiosos uti tales .pertinent, ad iu* com­ habitationes, quae ad ipso» regulares semper perti­ mune generatim rbmittere; quod eerte non pauci» nuerint, et ab iisdem continuo habitatae fuerint, incommodis et difficultatibus aditum Aperiret. Magni improprie nuncupata sunt hospitia. Nam praefatae momenti res est, dt arbitror, determinare quousque domus plerumque vix duo parva cubicula sive cel­ auctoritas ministri generalis ιΑι regulares missionanv» lulas habent, quarum una inservit j>ro missionary extendatur, et speciatim : , . 1° Utrum ΊΗΙ \us integrum tribuatur, in lori» » lectulo et studiolo, altera vero pro parochianorum utriuAque sexus audientia. Quapropter in huiusquoque "missionum, sicut alibi, vel per se, vel per W -modlMiospitim. in quibus fore semper unus missio- ipsius deputatum, visitationem pqragere, eaque de­ narius. perraro duo. et ad breve tempus, commorati R cernere quae ad instaurandam vel tqend^fn regu- ’ « sunt, leges clausurae 'essent -observatu difficile», larem disciplinam in ipsi* domibus mÎNsipnariOrutn immo impossibiles. Scire tamen oportet, quod in opportuna censuerit. talibus domibus pernoctare mulierei^'apmquam per2° Gravis insuper momenti esse videtur alterito» V missum sit. prouti mihi constat ex experientia trifacultatis mentionem facere, quam ministro gen»· ginta trium annofum, quibus in missionum locis rali omninp tribui deheret. illam scilicet revocafldi ihunere apostolici/ functu» sum. a missione religiosum, quem verii^ alia ordinis » III·. — Enixe pariter rogo, ut in fine para­ magis aptum aut necessarium agnosceret graph! 3 capiti» E pagina 9 [48 cm], in quo iustaa ob ve! a missione removendum gravi aliqua rausaq>m causas praefectorum apostolicorum titulus quoque sua prudentia putaret. Ad primum observo. quod abrogatur, delegati generalis titulus inscribatur, cui regulari», quamvis superna vocatione ductus optimiMionarii sui ordinis in iis. quae ad regularem obmisque pro fungendo apoatolico munere qualitatibus servandam pertineant, omnino obtemperare debent. praeditus misaionibuV se addicat^ minime ab ordine Si autem hoc non placeat, saltem ibi expresse fiat et a debita superioribus suis obedientia avelli ceu sendus est; quin immo sicut ipse ea quae religiosi facultas moderatoribus ordinum regularium, congre, gationum etc. eo titulo donandi nûatyonariorum statue eunt vere et proprie non impleret, si supero superiori, quo ipsi moderatores in Domino melius rum voluntati etiam alio vocanti non obtemperaret, iudicaveiffnt. ita nec superiores totius ordinis bono prospicere IV*. — Demum. in capite II. pagina 14. linea 8 C ac providere possent, si 0e omnibus suis subditi» praesertim ubi necessitas postulaverit, disponere non c ii’|'verbis arbitrio rieaidi apostolici subroganda propono sequentia verba ^arbitrio superioris sive de­ valerent. Quod secundum attinet, concedere quinque legati generalis missionariorum14. Ratio emendationis debet, eaeus quandoque occurrere posse, in quibus est. quod cutn praescriptae spirituales exercitationes generalis minister de mala vel sus^cta alicuiu» miesionarit vivendi ratione secreto edoctu», ^ecefcsia statu religioso promanent, atque regularem ob­ servandam respiciant : iccirco est superioris regularis tatem videat illum revocandi. Quid aget superior generalis si huiusmodi careat facultate? Vicario Exclusive determinare locum, in quem missionary apoatolico quae caritas operire persuadet aperiet, secedere debeant ad spiritualia exercitia facienda an solis exhortationibus, quae raro admodum in his Hoc modo quippe unicuique daretur'ius suum, simtilque quamdam contradictioni» speciem in sche­ casibus proficiunt, bono spirituali missionary, immo ipsid» miaeionia consulet? mate praecaveretur. 3*\ Aliud quoque est. quod considerationi reve­ Romae ex conventu Sancti Petri in Monte Aureo die 12 augusti 1870 Frater Raphael de Ambrosio archiepiscopu» Ds rrachiensis. rendissimorum patrum Deputation!» subiiciendum esae vietur, nempe, ad quem spectet electio au- periorutn in singulis domibus, quae etiam ad prae­ scriptum praesentis constitutionis plure» miasionarios habere debent. Licet enim praxis forsitan usque < tbsrreaiiones Ludoriei Afarangoni nimis/n <;r»o-r . parochorum deveniatur; et peto' ut'huius electioni· Cunt hodie facilior aditu· pateat etiam ad remo. ' , ratio in ipsa oomftitptietoe determinetur. ’ ' Hi· breviter hnuntiatis, proponerem, ut para- tissimte natione·, curandum est ab episcopi· et vi-< * graphusqcapitis II, qu^e incipit Caetsryn, pagina IS vqaAis apostolici· ne omne· indhcriimnatim ecbieata-' [biais], sequenti modo se haberet : .Caeterum etsi ■ ancos benigne ^heipieai^ qui ad Tooe' qnoedtait ex ' « ........................ A. 8E88IÔNE8 PUBLICAE ET CONGREGAlIONEb GENERALES . • '' ■' , aliis regionibus, qt sacri·'miaisteritt deputent :-multi . missionarir· regulare· ‘ epu|Wporum/MU viearionnn setb ei Caritate animprirat prqçriam ‘ apostolicqrum iurisdietioni sint obqoxii quoad tecti -enim Jr ministerii exercitium,' in Jtis tamen quae ■ regularem dioecesim relinquunt/et longe aggrediuntur itinera, '<\ \ v . observantiam respiciunt superiority· sui ordini· sed turpis lucri cupiditate, qua miserrime ducuntur. omnimodam pariter obedieiftiam praestare tenentur. 4. Quo-fit- ut animarum salutem nègligunt, auCtanium ' . 7· ' Quapropter ministris generalqbu· facultas conceditur, amant, ^quantum ,et non amplius sibi ipsi· prodes/ ’ \ ordinis missiones, quandoqumque opportunum cen- ad aiirf acerras cumulandos, quibus, postea, in p*- ;■ ■ * \ triam redeuntes, ibi beatam vitro ducant, non sine . suerint, vel per se/ vel per 'idoneum deputatum vi­ sitandi. miseionaiSo· ad munus parochorum episcopo christifidelium aerumna spirituali.' q vel vicario apoetolieo praecentandi. iqgpsis domibus B .Romae, eg. aedibus Vallicellianis die 12 augusti vel hospitiis nriaMonum superiores locale· ex ipsis mis1870. · Sionariis electos instituendi iinmo, ai circumstantiae i Coemas cardinalis archiepiscopus Pisanus. ibporum id ferant, cOmmissarium generalem in prae­ V|' fatis missionum locis habendi, cui missionarii omnes in rebus1 »,ώ religiosum statiim spectantibus subiiciantur. quique observantiam eorum omnium urgeat * / Animadversiones i'. B. Trionfstti episcopi ' Tarracinensis. Commissionem illustrissimorum .et reverenBissiet tufeatur. quae in praesenti constitutione statuta suntq Poterunt etiam supremi ordinum moderatores rum patrum rebus, quae apostolicas missiones aliquem e suisvreligiosis a missionibus revocare si ' respiciunt, disponendis praepopitam, debito honore gravis aliqua causa id 'exposcere videatur, praeprosequor, ipsique summopere gratulor, tum quia monito tamqp episcopo seu vicario gposlolico opus missionutn de, die in diem augeri affirmat ..Meminerint autem** etc. ' (quod cunctis amatoribus Christi dulcissime sonat) ; Roma’e jid Sanctos XII Apostolos die 1*2 augusti tum etiam quia quinam praecipui extent evangelici 1870. ’ ! operarii explicite declarat, visi scilicet ex ordinibus Frater Ludbvicus Marangoni minister generalis regularibus ut plurimum assumpti (quod et regulari Minorum Conventualium. episcopo gratum et religiosis familiis perhonori­ ' / * ficum est) : tum denique quia in quonam tanti C operis bonum situm sit, quibusque generalibus me­ .Immudrer.vioaes Cosmos cardinali» Çorsi diis obtineri, servari, ac foveri debeat tribus in arcbiepiscopi Pisani. prima notula (ai veluti constitutis principiis, quae Quae me longa experientia docuit, haec animqd. vertehda aggredio*/ in schemate super missionibus ' apostolicis nuper patribus ooncilii'éxhibito. toti schemati praesint oportet, optime, ut arbitror, comprehendit et determinat Quamquam bob verum putem, inibi tamen non­ ' Uberes fructus ex missionibus apostolicis "ec­ nulla profqrendi. ex conscientiae debito et animad­ clesia colligere nunquam poterit nisi ad loca infi­ vertendi onus incumbit ob experimentalem, quam delium pro verbo Dei «vangelisando sacerdotes mit­ longo annorum cursu assecutus sum missionum tantur probatae virtutis et regularis disciplinae scientiam. Primo namque Franciscalium terrae amatores; iis semper exceptis qui bono nomine, •anctae et utriusque Aegipti custodiae per novem ubi morantur, amisso, et monasticam vitem fasti­ annorum spatium, et postea per sexennium totius dientes. de missionibus ea mente cogitent, ut ab ordinis Minorum regimine oneratus, multe audivi, oculis praepositorum semoti, liberius genio indulnovi, vidi, expertus sum quae ad apostolicas mis­ geant. laxiordm vitam ducant, et lucri cupiditatibus siones reteruntur, quae nunc, seposito quocumque satisfaciant.* Huiusmodi apostoli, si hoc nomine partium studio, episcopali caractère sancte utique com vocari mereantur, cum animarum selo prorsus ca- plectens ad earumdem missionum incrementum rereant, non aedificant sed destruunt, et quando in ferre intendo. Etenim elementa generalia missionum patriam redeunt, plerumque regularium superiorum D facillime determinantur ; valde autem arduum est et episcoporum patjentiam exercent, et dolores eis ad praxim deducere et sapientibus decretis definire. molestiasque afferunt, otiosam et interdum immoIpsa commissionis agendi ratio hoc evidentissime ralem vitam in ipsis claustris degentes. Dolet me probat. Nam iurs praesidum missionum cum pri­ haec referre, sed scio quia non mentior. vilegiis missionariorum, maxime regularium, amico Idipsum fere dicendum est interdum de aliquibus foedere sociare cupiebat, optimos obtinere pastores episcopis, qui pro locis missionum creantur, cum in et perfectos apostolicos viros utrorumque velum et iis eligendis minus caute proceditur. Optandum fervorqm excitare, pacem denique perpetuo consta­ igitur esset, ut antequam nominentur, severa insti­ bilire et fovere intendebat, et nihilominus quae tuatur inquisitio de eorum vitae honestate, et de practice constituta sunt sd contrarium iter perdu­ spiritu quo dominantur, requirentes qui fuerint in cere videntur. Nam schema generice inspectum in monasterio, et qui sunt, ne propter pastores in­ hoc valde adlaborat ut episcopis et vicariis apo­ dignos credentes fidem amittant, et alii a veritatis stolicis rem gratam perficiat, et potestatem cumulet : via arceantur. missionaries vero, praesertim regulares, a pacifico Ut rite procedatur, a praepositis sive respectivis privilegiorum usu exturbet, et onus, cui assueti non sunt, i Λ ponat. Quo fit ut commissionis sensa superioribus testimonia sunt accipienda, eo tamen pacto ut non excludantur attestationes illorum vi­ rectoribus missionum placere debeant; missionariis rorum. qui prudentia et probitate prhestant. Ex­ vero omnino displicere. Revera schema episcopis perientia enim docet non raro evenisse, ut pro locis et vicsriis apostolicis in locis missionum eamdem ■at* 78 < ♦ ----- -------- ’L ' '..... '................—■■ '■ F - OB8ERVXtIONE8JN 86HWA CONST 8UMX MISSIONIBUStfOST.^ tribuHrfroultatam et luris^ictiçnem'qua episcopi m A oMotiÿw» »ί itfioscsHtas ordinario polleat, «α^Μ* preriarM, pratttna, quoa qua» locorum ordinarus taUguam pqr concilium TriUentutumr' et per.tsummorum pontificum tconstitutiones concessa & . [47 ■»]).. ί* optime quidem, unicuique «y» enim concedendum quod auuta eat. Ast si quod episcopale io» ad actum erumpere non potest in loeis missionum ob circumstantia· speciales et adiuncta locorum tem^orujn vel peYwonarum, ai uno verbo materia »4u otac/wm iuris, deficit, non- debet^ creari cum aliena iacturâ, sed res tantum apte disponi donec sxceptionibtfs sublatis et impedimentis antotia. omnia adamusaiib legitime’queant rbduci. Eadem ratione de iuribua disserendum eat episcoporum et vicariorum missionun^ qua de eorum officii», sicut enim quandoque necessitate vel impotentia compulsi quaedam omittunt quae\ spectant jtd debitum 74 ï, eleemoainis 'seminaria et eedeai*·* excitentur, *ed \ opus praecipui eat praesidum ««asionem. Hue ' itaque mentis ac^enT convectant: ad hunc finem obtinendum vires -colligant : auxilia tum moralia tum materialia a congregatione de Propaganda fide ex-/ postular etI tunc ciertam obtinebunt ordinariae et - * immediatae iiurisdictioni sublectum, .loca quoque et ' ecclesia» nullo exemptionis privilegio bonatas, eo.nim episcopalis potestas plenissima erit tam iure quam* facto. Quoadusque autem circumstantia^ perdurant, om^ia ad tramitem iuris communis essent disponenda : 1 religioni viri non essent' exturbandi, nec Borumprivilegiis et fortasse laboribus privaàdi. Hoc aequdm ministerii, ita éisdeni^ de. causis alicuyis potestatis B actu destituuntur: unde sicut absurde omissionis accu»àrentu». qpae hoc ipso quod necesaaria d»t' voluntaria eaae^non potest; Ua ^irrationabiliter . prorsus de iurisdictionis defectu conquererentur, deficientibus obiecto. materia, et circumstantiis quae ad iurie actum praerequiruntur. .Qupd haud sane latuit ipsam commissionem, quae potula sexta {l·') explicite fatetur in /oris missionum haud facile essu Omnia eodem iure metiri, quo alibi utuHtùr dioeceses rite constitutae. Quaenam autem sint huius impossibilitatis causae, ex quanam <■ parte se teneant, an scilicet episcoporum aut missionariorum, cui tandem onus illas, removendi in­ cumbat, commissio nec assignat, nec .inquirit, in quo tamen totum. non\ solum pruderitiae. sed et justitiae critérium pbsitum esi. Dum enim de iuris«fictionis impedimento Cermo est, haec tria firmiter videtur,- hoc iustum, ne fructu» messis jietur ei qui non seminavit. $ed quoniam pernegari non potest, counnlsaionem sibi in animo proposuisse· (quod iq toto schemate elucet) cito expeditam reddere pot^statenTepiscoporum et vicariorum apostolicohim in locis “missionum, ^hane aequitatis regulam abiecit, unde derogato, atque*cassato, veteri regularium iure a sapientissimis •poiftificibufc lato eL confirihato nec non saeculof^m longo cursu suffragii»'aucto? novum tuhjt expensis utjque et sacrificio regularium. Quae agendi ra$io acquirentibus iura placet omnino, sed amittentibus privilegia displieet. Dum da missionibus loquitur, in quibus, ut commissio fatetur, virflabo- i * |- f rant ut plurimum ex-ordinibus regularibus assumpti, hoc verbum* displicet utique aliquid sonat, quod considerandum evtr^-Qua in re-firmiter teneo, com­ missionem longe abesse a mente summi pontificis?, et propria placifti edidisse. Novi onirn quid res- * pondent summus pontifex cuidam episcopo qui vini­ tandi ecclesias regularium ius sibi arrogare prae­ sumebat: sole sunt haec reria. ^Jtague dr s^dio agitur, aiebat pontifex, per factum patrato contra * possessionem quam apostolica sedes et regulare* ha~ retinenda censeo. Primum : omnia amovenda ei isse C fyebant. Et quae commissio proponit spolium est. ad quae illegitime vel iniuste exercitium iuris impediviint. quod consummandum episcopos in concilio congrega­ tos invitat contra possessionem quam apostolica sedes Secundum: omnia servanda quae iuridica sunt et iueta. etsi limitibus jurisdictionem episcopalem de­ et regulares pacifice habent. An haec proponere finiant. Tertium: obstacula, quae defectu obtecti expediat ignoro nuper aliena enim facile definit, qui de propriis securus manet; nec aliorum dolori iuris concluduntur, quaeque propterea potestatem non infirmant, sed adtum âï /c»»pMs*excludunt ob compatitur, qui voluptate percellitur. deficientiam materiae, esse superanda vel cito vel Arbitror autem, cuique episcopo ius esse tanti faciendi cogitata commissionis, quantum rationes successu temporis prout rerum adiuncta exposcunt valent, quibus ipsa ad vetus ius abrngandutn et et quidem ab iis qui tali debito obstringuntur. novum condendum movetur; etenim nulfa sanctione ' Porro commissio non conqueritur, de illegitimis pontificie adhuc firmata sunt et proinde liberi? sub­ et iniustis causis, quae iuriuni episcopalium usum impediant: nec pernegat quaedam impedimenta iuri­ sunt episcopali iudicio. Hae autem rationes mani­ festae fiunt ex notulia schemati adiectis, quae et dica esse, scilicét regularium exemptiones et privi­ mentem et animum commissionis cordisque intima legia ab apostojica sede promanantia commissio pandunt. Ideo revera additae, ut hoc elucescere*, tertii generis impedimenta recognoscit, obstacula commissionem missionibus studuisse, nec ex arbitrio nempe quaedam quae se interponunt, quominus in in proponendis egisse. Itaque pondus rationum. actum prosiliat illa ipsa episcopalis iurisdictio. quae nullimode limitibus circumscripta in dioecesibus rite D quibus singula proposita 'fulciuntur, ad rectum tra- - V constitutis manet. Haec autem impedimenta multis * in locis missionum sunt deficientia cleri saecularis, qui semper et in omnibus ordinariae subsit epteeoporun^urisdictioni, et defectus ecclesiarum non exemptarum, in quibus eadem ordinaria iura valeant episcopi exercere, desunt nobiliores subditi, desunt nobiliora loca ad exercitium iurisdictionis. Ita plane! Quid ergo? Removeantur ^haec impedimenta: hoc ratio dictat, hoc ius decernit. Quomodo removetur defectus cleri saecularis? Clerum saecularem sibi comparando: quomodo defectus ecclesiarum? Ec clesiaa sibi extruendo : utrumque ad episcopos et vicarios apostolieos spectat; ipsis hoc onus incumbit missionarii quidem amicas manus praebere poterunt, ut numerus augeatur operariorum in vinea Domini, conversio infidelium et haereticorum, salus denique animarum ampliori et efficaciori modo obtineatur pietatem cfuoque fidelium et charitatem fovere, ut mitem revocetur. Iu primis itaque se offerunt capite primo iyra episcoporum et vicariorum apoetohcorum in locis mieeiorrnm, quae eiusdem valorisetextensionis esse dicuntur, ac ceterorum episcoporum qui prae­ eunt dioecesibus rite constitutis. Ast commissio de­ buisset primum parare extrema pro huius generis imperio Dioeceses rite constitutae sua habent seminaria, suum saecularem clerum, suas ecclesias nullo privilegio exemptas, et exemptorum auxilio non subsistunt, sed cantum iuvantur. Atver» in multis locis missionum haec non occurrunt: potestas ergo ve! iurisdictio hisce in locis potest utique significare ius seminaria et ecclesias extruendi. et clerum sibi efformandi, non autem factum. Missiones multis in locis ideo subsistunt, quia regularibus assi­ gnatae fuerunt, et episcopus vel vicarius apostohcus frustra adhuc unum clericum aut sacerdotem saecu­ larem inquirit Antequajn ergo sermo dr ea iuris- · * 75 Â. 8E881ONE8 PVBEICAE ET CON0REOATIONE8 GENERALES C • dictione ofdinaria fieret, quae viget, in dioeeqaibus A outèm· suppeti^ratio, tnqqit commissio, quii* frissio- omnia eodem ordine. debuitagnt ' * “ ' disponi ^t parari, ne tnimUs in tentationem ipeideret -delectum supptendj ç.um aligna iactura* QyOd re­ vera factum eat.^Nani ih* primis ius conoedsum est episcopis et vicariis apostolicis in\»mâ<> uc singulos rite çonstitutis; . narii huiusmodi lege marimtyalutati noes adrtringan* tar . utique ceteris paribus, id est occuroqptihus iuri» extremis, sdu loquendo conventibus et collegii» missionum, iq quibus tamen iamservacur. Lex ita­ que, qtfam cqtamiseio proponit, nop est vetus ius, séd missianarioe tam saeculares qudm regulares (pag. 7 ‘ dispositio nova, quam-bona nftio suadet. Quae ratio clare a commissione exponitur (pag. 96 [57 a]) ubi |4.7 d et sic subditi non batM/ales doti sunt illis in Içcis iti quibus,extant soli mw-uonarii rs^tUares. Nec pericula enarrat, liberiores regfonqm mores* caelumetc. quae ad instar praemjpsae improdest respondere^ additum ibi fuisse: soleis tamen ' quo , _ fervbnfius ... . Λ tpfiiad regulare^ pririlrgiie tt immunitatibus religionisplicite constituta sunt,-ex qua dçducitur, clausurae larem esa·' prope necessariam in locis* missionum. Sed 'nonno et caeltyn ferventius et liberiores tqores regionum, verbo pericula otdnibusfmissionariis com­ séqSbntur: et ea(enus, quatenus decretis, huiusyoecu' munia sunt, sive sint regulares, sive saeculares, qui menià^toncilii non. adversantur, infirmant praece­ dentia. Siquidem commissio tiilico ictu calami cassat* utique omnes in Adam peccarunt et lutea vasa . gestant? Ex generali ergo hac praemissa missiôomnia privilegia. quae sumny pontifices èummo narii etiam saeculares indigent-clausUrae praecepto, labore et nyUuro iudicio pluribusque saeculis scrip­ sere et decreverunt ordinibus religiosis qui miW B Et hoc satis eat. ut dicatur, vitio non carere c) posita fuit, valde odiosa sit regularibus eosqut* ius immune a Tridentino pro regularibus sancitum invocat contra ius speciale, id est privilegia, quae Xedecore afficiat parabunt tamen-ubi eircumetanti »· ordinibus' ab .apostolica sede coricessiS. quae sebandae erunt «ad normam iufis communis. Nam vet%a quae non obstante ture communi apostolica sedes servavit. Item ^immis viribus commissio demonstrare cona­ tur. limite* quoad exercitium habere amplissimas uposfolieas facultates misaionariis ratione officii et , circumstantiarum cbncesaas. auctoritatem Thomae a lesu invocando.'ut jprocedat lento, gradu ad rerorationem, quant ipso iure factam fuisse declarat (opinioni innixa .\ngeli Mariae Verricelli), ubi vel parochi vel episcopi suiK^instituti. AÔvero (bona dicam venia sapientissimorQin virorum) quaestio non est \nec de prudenti usu, nec de turidica cessatione facultatum, quaestio eat, quid raleant facultates, quas apostolica sedes >nlhuc serrat \in /«>♦·».< missio­ num,'ubi episropt et ficarii a pastuiici sunt constituti. Si autem Aliquid adhàe valent, commissio non potest invocare auctoritatem canonistarum theoliet iuri* ut adetruat. neque exemptiones reqnktribus indultus, nequ· facultates missionary* apostolicis lampridem concessas impedimento esse, quominus constitutis episcopis aut ficariis apostolieis, ««mtna rerum, in locis missionum > indicetur, eorumque potestati missionarii etiam apostolici subdantur Çpag. 25 [56 du]); sed, candide fateri debet, hoc valde sibi placere, ut facultates regularibus concedi solitae vel necessitas non obstabunt. Sequitur tribunal ecclesiasticum, et ius episcopi* et vicariis apostolici* concessum dirimendi etiam summatim, abi opus fuerib, dissidia quae fortasse oriri poterunt sive inter singulos missionarios, sire inter dirersos ordines regulares (pag. 8 |4H B v)\ Ratio huius dispositiifnis est. ne. diutius protracta erumpunt in scandala. NoVit porro commissio, quae cuiuscuniqji·· tribunalia ecclesiastici sint elementa constitutiva, h quae justitiae administrandae solemnitates, etiam in indicio summario. Quod sciam, nemo damnavi potest quin sit vel ore confessus vel factorum veri­ tate convictus: nemo qui -ubditus srt superioris regulari* nd tribunal episcopi vel vicarii apostolici vocandus est tgf sententiam audiat vel de iuribii* missionum, vel de facto personali, inscio superiore regulari, cui deneganda non est defensio propriorum iurium. quique subditum quoque assistere debet ne iniuste damnetur nec iustum est coMroversias diri­ mere exortas Moter diverso» ordines 'Vvgularvs in locis missionum inconsulto ipso ordine, et quin ordo suos habeat defensores penes tribunal episcopi \el vicarii apostolici. lam vero commissio potestatem supremam iudicandi concedit episcopis et vicarii* apostolici»: at denegat defensores ordinibus re­ vel revocarentur omnino, vel a consensu penderent 'episcoporum et vicariorum apostolicorum. Vtrumque gularibus; dirimit quaestiones iuria ordinum regu­ larium individuum unum vel alterum audiendo, autem limes est non factitatum missionarii, sed iurium apostolicao sedis. Missionarius erga fideles examinando, intimando ut comparcat, cui tamen illud ministerium exercebit, quod sibi commissum vel quibus nulla est facultas ordinem repraesentandi. erit: distribuet dona accepta: sed apostolicae sedi Hoc perficere potuissent praefecti apostolici mu­ demitur ius saltem in facta mittendi facultatibus sionum, sed commi®·*0 hos non recognoscit et pemspecialibus instructos apostolicos viros sine depén- Π tus abrogat. Quibus autem subsidiis episcopos et dentia ab episcopis et vicariis quos ipsa constituit. vicarios apostolicos commissio cumulat ut iuridio· Commissio solemniter declarat, animarum salutem et sancte iudicent et definiant? I bi xunt iudict*. supremam esse omnium legum: ergo ostendere de­ ubi saltem prudentes consiliarii, qui ad tramitem buisset salutem animarum expostulare, ut revocentur juris controversias revocent, illis in locis missionum, facultates, quas apostolica sedes in salutem ani­ .ubi episcopi et vicarii 'apostolici vix unum sacer­ marum concedere intendit; non autem tanto studio dotem sibi familiarem et socium habent? Valde et perseveranti animo ideae jurisdictioni» episcopalis timeo, no lex suprema ad nrbttnufM reducatur, et insistere, quae utique impedimento esse non potest dissidia tali forma definita erumpant in scandala. facultatibus ab apostolica sede concessis. Progreditur commissio dotemque episcoporum Nec vitTo caret argumentatio, qua notula quinta et vicariorum apostolicorum adauget ius ipsis con­ (A*) clausura adstruitur in hospitiis et stationibus seu cedendo ecclesias etiam . ipso iure et quae vere monasteria dicuntur com­ /Utque commissio sibi viam aperiat aditumque in prehendit: perperam ergo ex hac praemissi ad patrum Vaticani concilii mentem, queis sensa sua hospitia et statione1* missionum concluditur. Nulla proponit, commemorat verba Benedicti XIV in - η-ν—■·«-,— I 77 ~ >·. --- ... _ _ ____ ~ _____ __ ___ . OBSERVATIONES IN SCHEMA CONST. 31,’PKli M&flONfSUS APWT 78 roDititutifine f'irmatuiij, quae cum nova diapoai- A (pag. 9 |48Cil|). Quodcerte regutbrium quiique liBentione pugnant, et 'procedit ad abrogationem1 veteqs ^ÜMimF exciperet, ai ab apostolica aede sanciretur, i uria, affirmando, hoc pon ease prorsus alienum a quae pro sua sapientia st consilio iüra confert et mente concilii Tridentini: ubi quaedam decreta «relaxat prout in Domino expedire-sibi visum fuerit. enumerat ' quae valent ' utique pro . casibus deter­ Sed commissio recurrit ad contentiohes praefectos minatis., quin tqroen referri queant ad illimitatum inter et' episcopbs vel vicarios apostolicos exortas. illud ius ecclesia» regularium visitandi, niai fortasse ï/uos haud semel· apud ‘apostvlieam sedem exagitata" recurri velit ad illam argumentandi 'formam quam fueru/it, non tune g^ati papularum admiratione et transitum sophisticum dialectici vocant a casu ad ipsarum misuonuin» detrimento > vel magis, quia limite» praescripti decreto derogatorio evidenter probant, opus regularium acceptari, ubi alia media non shppefunt missiones regendi, tenet autem statini ac regulares ipsi nmuiu ad akqurui ordinem disciplinae ( eduxerunt Caci erum mio.ti» praefectis apostolicis. qui missionum ducctioni prj. tur antistitem constituere sine ecclesia: nescio autem an recta sit condusio\*ergo detur antistiti iu» visi­ erurft tum auctoritate sanctae sedi», tum Mipro-itim tandi omnes ecclesia» regularium in quibus ani­ ordinum regularium, determinandum est qii<< m \u mtssiouarii regulares devinciantur proprio < idi.-o ,-t marum cura exercetur, eodem modo quo propria» qui/mam obedjenttam eorum reducat ud s < i L· ui t - -,,, visitat. An quia ’ antistes non habet ecclesia». <·<·«desiae regularium desinunt esse regulares? Aut» quia nem superior^ generali debitam. Nam ΐΓχιιΙ,ιΐι·.-> regulares in bonum animarum parochorum munere non ideo pergaqt ad mis»ione», ut se ab tM-dinibu». funguntur, et ecclesia» exemptas iuxta Bcnedictinam C quibus nomen dederunt, separent, sed ut η·ί>·,.»ηi catholicae et ordini ipsi inserviant MiMsicuiarti regu firmandis parochiae instituendae dederunt, puniri debent subtractione privilegiorum 7 Ergo melior est lare» intendunt directe communicari' cum piaelato regulari, a quo siln auxilium expectant quae rt.mconditio ecclesiarum regularium, in quibus cura municatio' »eu dependentia non p<>te»t imminui quin animarum non exercetur, quae manent exemptae. Expediens ergo erat ut regulares nunquam morem * scindatur hierarchia ordinum regularium et intrin­ seca eorum constitutio. Itaque amoti» praefecti’» gessissent praesidutn missionum qui ecclesias in a! i η» regulari» constitui debet, qui re­ parochiae usum expostulabant, ne se . privilegio gularibus praesit, disponat disponenda circa disii· exemptionis expoliarent. Commissio hanc, facto suo, plinain. querela* excipiat, causas defendat, rutu, pro futuris temporibus resistentiam eonsulitx Videat episcopis vel vicarii» apostolicis ea aequo agat, ati expediat ita in locis missionum eum regularibus praecipue ubi vicarius non assumitur ex eodem or­ agere, qui fortasee innumeros tulere labores ut par­ Quod negotium m»n debet rehnqui vam ecclesiam sibi extruerent’ Nec prodest de­ dine regulari prudentiae vel arbitrio praesulum regularium, sed corem et puritatem cultus invocare, etenim miseioapte determinari et magna animorum mutui <<οιrmrii superstitiosi -non sunt, et liturgiam seqnlintur catholicae ecclesiae. 1'tinatu eadem puritate et rtensione perfici, ne vel missionarius extra propriae regulae sinum vaget, vel dissensiones quos ia die orian splendore templa ubique nitescerent. quo splendent tur. quibus extinguendi» et res et titulus praefecti regularium ecclesiae! — Tandem commissio non distinguit , ea missionum loca in quibus regulares b apostoli<*i cassata fuerunt Vetus aedificium destruvrore facillimum est; sed quid novi substituimus unam vel aJiam ecclesiam habent cum uno vel alio quod opportune valeat rerum adiunctis accommo­ sacerdote, ubi fortasse plena illa iurisdictio episco­ dari? palis erit sino incommodo, ab illis in quibus collegia Neque siquidem putandum est limite» sufficere Jôrmalia et integrae custodiae vel provinciae mis>ionibuft addictae sunt, quibus praesunt custodes episcopali potestati praescripto» quoad regulares illis verbi» ^Vaeterum etsi missi-uiarii regulares vel provinciales, qui superiore» locales cuilibet episcoporum seu vicariorum apoetolieorum iurisdicmonasterio assignant. Quisque autem novit, hisce tioni eiuj obnoxii quoad »ui ministerii exercitium, in locis nimium derogari per novam legem aucto­ superiori tamen eui ordini» in hi» quae respiciunt ritati praesulum regularium, et dualismum induci valde molestum et periculis plenum, quod dabit regularem observantiam obtemperare omnino debent quisque, qui homines novit. Sapientius est et tutius atque obedire** Nani istud potestati» dualismum iure communi facultatem visitandi ecclesias regu­ indiget puncto unionis, ne unus idemque subditu» duplici morali opposita vi fortasse impellatur, et larium moderare, ne promoveantur dissidia quibas nesciat cuinam obtemperandum sit. superiori scilicet extinguendis commissio tantopere ajJlaborat. regulari vel episcopo. Equidem commissio obieetum * Ad eiusdem dotis augmentum tendit revocatio distinguit utriusque auctoritati» proprium, mtnistr· non solum iurium, facultatum, et privilegiorum prae­ fectis apostolicis intuitu missionum quomodolibet rium scilicet et regularem ••bsenanfiam. 8ed ne unitae personali» miesionarii scindatur, nonne concessoruip, sed etiam tituli praefecti apostolici est .vicariatum apostolicum esse sine antistite, aut antistitem sine ec elfs ia·*, hanc deducere debuissent consequentiam. ergo extruatur antistiti ecclesia, ■ocui aliis in locis factum est. quia absonum vide­ η A. 8E881ONEL PUBLICAE ET CONGREGATIONES GENERALES 80 amio&foedere proeedar· dsbet ntruaqM? Etaaim tegnlaris qni rest· sentit, non pergit ad bmoim, at a rogula. qnam ptofeaaaa eat, w expediat, sed at spiritum ntriaaqne voeatioab foveat. Porro su­ perior regularis obeervaatiai· invocabit: superior aedaaibatiea· ministerium: miaaionarius at obtem­ peret epieoopo, ^ebebit violare praeceptam «ai eaperioria regulari·: epieoopaa hoe semper concla­ mabit, mandata eaa ordinata erne ad minuterium, at idao potion: miwionariu· autem succewu tem­ porie eontnriie praeceptb divexatus, ad clauatn privilegii· mfoafonariee eualarut, at aena mini­ sterium libero curae procederet Regni»rw hieee privilegib ancti plane miaeionw cnssfttuar· 8i qni abeaaa ocoarran t, proeoribaatar ; ai quae eulpae eorrigoadae vel puniendae eant, paaiaatar et corrigantur. Noa patetur autem omne· hacanqae abemaae et miasipnum negotium periclitari, ubi regular·· privi­ legii· expolientur et novum iaa cudatur. Iterum dicam : regulae fixae male ae aptant loci·, ia quibua nihil atabile eet, nihil firmum, demptu laboribu, periculi·, egestatibus, persecutionibus et martyrio. redibit, suoque facto eonfratriboa praedicabit, quid proficiat ad miwione· pergere at iipperium aibi acquirant episcopi vel viearii apostolici. Miasionarii regulare» modo pauei aunt, et pauciore» erunt novo iure aancito. Ipsi superiores generale» ordinum fruatra iuvenes sacerdote· ut ad miwione» se con­ ferant, excitabunt, quibus hoc aatia erit responsum^ neminem velle pacem claustri amittere, et imperium umantiaaimi patria, qui eodem utitur rictu, vestitu et cubiculo, cum imperio episcopi vel vicarii apostolici commutare. Qui autem miwiones petent kn. hia erunt, quibus vita monastieir oneris est. /quorum * opera non CvxTïgelizantur. sed scandalo populi affi­ ciuntur. Tandem subicctio ista vicarii· apostolici· missionariorum regularium advertatur arctiori illi vinculo conjunctionis apostolicae sedi, cuius necessitatem commissio adstruit pagina quinta schemati·. Enim ver» quisque novit regulare· viros servasse dktholicam' religionem schismate et haereeibus dilacerltam et apostdsia suorum magis quam errorum immanitate excruciatam tum in Germania, tum in Hollandia, in Anglia, tum etiam penea orientale· et longissimas ali»· regiones: piignarunt contra schismaticos et haereticos utut dignitate fulgentes etiam ecclesiastica, mori maluerunt, quam separari ab apostolic· sede. Et hoc perfqoerunt, quia immediate subdebantur pontifici, quij^Wel ipsos episcopos non timebant a quorum iurisdictione exempti erant : quia oculos in­ tentos habebant in apostolicam sedem, cuius iura tuebantur. At nonne commiaaio hoc vinculum re­ laxat? I nio regularium cum apostolica sede res niagni momenti est nec tam facile scindenda vel infirmanda. In locis missionum ea scandala possunt utique contingere, quibus saeculo XVI afflicta fuit Europa. Profecto exorta olim eat controversia de ritibus’* sinensibu» et malabaricia, quam eommiwio sollicite commemorat ut miasionariis suadeat sibi officium usibus, indolique populorum, penes quos morantur, conformandi incumbere, quin tamen limites excedant ab apostolica sede definitos. Potuissent etiam commemorari virtutes et martyria, quae non solum cruces ac templa sed et saxa enarrant. Haec quae fortasse uberiori calamo conscripsi, ea charitate proferre volui quae ab Augustino writatis dicitur, et ea veritate quae chariiatis ab eodem nuncupatur. Missionum negotium summi momenti est; neo semper nec ubique firmis regulis dirigi potest. Misaiones possunt pxiater· sine rogularibua; sed nunc_ ut plurimum viri regulares illas Tegunt et administrant, quibus deficientibus ahi operarii evangelici non sunt parati : eat autem centra quamcumque prudentiae regulam parum benevolum ani­ mum illis ostendere, quorum opera abeolute indi­ gemus. Opportunius mihi videretur, hoc negotium concilio Vaticano quadam generali ratione exponere, •t curam relinquere apostolieae sedi ea moderandi, quae successu temporis opportuna indicarentur. Quo liberior erit actio apoatolioae sedi», et superio­ rum generalium ordinum influxus in npaaione·, eo co­ piosior erit fructu· et maior mbrionariorum numerus. Sapientiaaimi utique et sanetbmmi pontifice· ideo *1 F B episcopus Tarracinensi·, Setinenab . et Privernenai». Animadversiones Agapii Bsciai episcopi Cariopolitani. Lo schema della coatitiuione suile miwioni apo•toliche, quale fù dettato ccn mirabile uniione, mi lascia a desiderare solo piccolo eoae, che sono le •eguenti. Nel capo I. Hei ssaoori e vicari apostolici. Crederei opportuno oltre a quelle ch' è detto ne) eapitolo. inscrire una clausula ed è questa, che riguardo alia amministrasione spirituale e materiale della miwione, i vescovi a' attengano, quantum fieri potwt, al saggio regolamento già dato dal concilio Tridentino, e quale sarà dull’ ecu meniqo Vaticano concilio proclamato. Tale osservaxione è motivate dal desiderio di far partecipar pure le iniwioni di quells saggia provident·, che già è stata tanto fruttuosa nelle diocesi dell' Europa e cbe pure "belle missioni puo giovare alia propa­ gatione della *“de. Capo II. 7>ri inissionari apostolici. Pag. 9, lin. 23 [48 c κ). Desidcrerci che fossero piii precisamente specificati questi privilegi dei regolari che a seconda delle ulteriori decisioni di questo ecumenico concilio potranno ο ηύ esser contemplate, e mettere : r8alva tuttavia riguardo ai regolari la facoltà di libera amminiatraxione nell interno delle loro fatniglie ftligiose", ben inteaa già che questa libertàxnon si diffondi a) di fuori delle case. cbe' possajuv toccare gl' interessi delle diocesi o vicariati. Pag. 12, lin. 9 [49 Di|. Pariando dello studio delle lingue non credo opportuno decretare che vengano antecipatamente studiate, e penserei oltre ciù più conveniente che ai vescovi o vioqri apostolici delle miwioni fosse dato tale incarico. ordinando che all' entrare nella missione un missfopario novello invece di cariearlo subito di faocendo ed offiti. lo tengano, o preaso di loro, o in altro luogo adatto. occupato «pecialmente allo studio della lingua, apD prendendola co«i dai nativi di questa 0 quell' altra mission·. Nel 2* paragrafo linea 12 (50*i|. Oltre ai voto ch'è manifwtato che si«no repriatinati i collegi di misaient già fondati a Roma ad altrore, aarebbe mio dwiderio ch· si faeewe parols d' incorragimento alla fondation» d' altri seminari eselusivapnente pei sacerdoti seoolari · per tutte le miwioni tanto più eh· quwti seoolari sacerdoti potranno dalla Providensa ewer· chiamati a aupplir· alia dafleenxa dei regolari. Ë per tutelar· in qualche modo lo tviluppo d' istituxioni tanto utili, aarebbe opportuno che fosse manifeatato il dwiderio Ae i veaeori non vogliano mettere diffiooltà ai loro ehieriei · sacer­ doti, dal Signore chiamati alia propagation· della fede nelle eater· miwioni, .memori di quanto diaae ΓApostolo: Claritas hm juesrit guet nta nmt. Il vero · ordinato solo no· eonoeoe confina st as «rtendtt ad sxtsras. 9 81 . 0B8EBVATI0NE8 IN SCHEMA CONST. BUPKB JUSSIONIBUS APOST. 88 alm ebearveater e&aaaaraa legea, in domibus cuteeeumqne ordinis, soeiotatU, ooagregationia, ait institnti regularia, eaaonioo areetis ac fundati» in locis misotonum ubieumq·· Utra dUeeeaâe aut vicariats» sui fine· axiales libae: faeta tamen facultato epi­ scopo ve) vicario apoetolieo diapaaaandi, quotus necessitas ve) utilitas 3d exegerit. 8i quid autem praeter et contra voluntatem ipsorum factum fuerit, etiam* etc, ut ia schemate. · 9. Io fi 8 eiusdem capitis (ibid, a ·], carendum est ne episcopia detur indicium in causa inobedientia· superiores ioler et inferiores eiusdem. ordinis. Hoc enim esset eversio disciplinae regularis et ruina m»·sionum. Itaque propono ut nonauHa verba adiungantur, prout infra, videlicet. rSi qua dissidia, quod Deus avertat, cive inter singulos miseionario». praeterquam inter superiores et inferiores ciusdeor ordinis regularis, sive inter diversus* etc x ut in schemate. 4. Maximi ponderis est quod edicendum pro­ ponitur in secunda parte $ 9 eiusdem capitis, quae* sienol nolle sua dioecesi è di nécessita ostolica che il pastore preriedn. Certo è né Pietro nè stio sane gravissima usque adhuc agitata, nee a sapientissime consilio de Propaganda fide soluta, Paolo (nati orientali ghidci come oranoj fecero almultis difficultatibus implexa, cx qua existeotia cuna diMinzione tra giudeo e tra gentile greco. Dunque c contrario alio apirito apoetolieo questa ordinum regularium in missionibus pendet, facile enim est nonnullis episcopis interpretari té mùdiatinzionc * ffioflij intuitu, ita expedite, ut regularibus nec red­ Ma fora© non son di pari autorité il vescovo ditus nec eleemosynae ullae relinquantur liberae, latino, ed il vcucovo orientale? Npn hanno un comun ratione iurisdictio episcopalis in missioni­ padre e capo 4pastore? Non hanno una medesima atque eornunionc? Dunque la aoggezione dei miAsionari bus producatur usque ad vicium, vestes, et nume­ collaborator! coli'orientale vescovo nella sua diocesi rum regularium, et omnis disciplina interior corruat la richiede Io spirit# unico npostolico, Ia comunione necesse est. Insuper deterior esset conditio iusticoll’ unico capo della chiesa. Ia dioeesana ammini- tuti regularis ipaismet presbyteris saecularibus pleno atratione. sensa alcuna preféren^t e distinziune. ■ iure episcopia subtectis: quibus lex talis facta num* Ho proso Γ a rd i re di pariare francamente p&r^ quam fuit, et quod titulo remuneratiouis accipiunt, ovviare a tanti inconvenienti, e spero d esserne per- ■ sibi acquirunt. Proinde vellem ut pag. V lin. 7 148c·] donato. C poH verba missionis intuitu adiungantur sequentia Ponto cio. vorrei puro che Asiano severamente verba: rquod aestimari debet iuxta ecclesiae in­ stitutum et donatorum voluntate», oblatae* etc., ut ammoniti i tniesionari latini tra gl Orientait (como hr schemate. più volte Itf fecero egreggiamente i sommi ponte5. Praeterea, sub fine eiusdem $ 9 capiti» 2 fiei) di non addurre in veruna maniera Orientali a seguire il rito latino; come pure convertendos! iubetur episcopi» co^noecere de fideli piorum operum erécutione^ quae missionibus f<>Aa»»i» fuerint adnexa.. qualche scismatico di questo o quel rito, seguire unicamente il rito proprio cattolico, giaccho grazie 8ed notandum’ id quod decretum fuit a concilio Tridentinu sessione 22 de Reformatione, capitibus 8 al cielo e alia senta sede, di tutti i riti si trovano et 9, non posse sine iniuria extendi ad missiones, cattolici. e che desiptano d’ introdurre»usi contrari Etenim ibi sermo est de testamentis vel donationi­ alia prisca disciplina orientale, approvata dalla bus inter vivos, hospitalibus, collegii» et confraternisanta sede, come per esempio di digiunare il sab­ tatibus laicorum, de montibus pietatis etc. Nihil bato invece del mercoldi precettivo appresso i medeaûtem dicitur de monasteriis, conventibus et meti* simi Orientali. 1 Tanto ho avuto, e credetti in coscienza di dover tutis regularium : et additur »* caeibu* a iure ex­ prèstis. Sed in missionibus plura loca pia, immo eaporre, e eo c' è qualche cosa che offvnda. intendo opera, confunduntur cum victu regularium ipsorum. di ritrattarla. Atque ita possent episcopi inquirere et cognoscere Agapio/ Bsciai vecovo di Chariopoli e vicario p de omnibus omnino rebus regularium. Quare pro­ aptfatolico d'Egitto pei Copti cattolici. ponerem ut pag. 9 lin. 9 diceretur (48 cs| : pEt simul 8 agosti 1870. coghoscere de fideli missionis adminietratione. et t'. legatorum piorum execution·, quae eidem fortassis Animadversiones Francisci Lcopoldi ’MH fuerint adnexa.* abbati* Sancti Pauli de Urbe. 6. Iuxta dicta sub numero 2 in capite fi, $ 4, pag. 13, lio. 30 [50 Bwj, ita emendetur: «Domus vero 1. In prooemio videtur expressius declaranda cuiuscumque ordinis, societatis, congregationis aut actio efficax, activa, generosa ordinum regularium instituti regularis, etiamsi votorum simplicium, cano­ in missionibus. Ipsitnet sacerdote· saeculares in nice tamen erectae ac fundatae, ubicumque eximiaaiooibus operam dederunt, qua constituti in con­ gregatione. Ut ergo veritati consulatur, scribendum stentes, clausurae legibus omnino subjiciantur, iuxta modum* etc.^ut in «chômât·. est pag. 3, lin. 21 (46Dm], post /bmt/, nsacra regu­ V. Saluberrimum est decretum quod continetur larium instituta ac presbyterorum congregatione· io § 5 seq Sed 'cavendum, ne dum misaiouariis provgfaunt, laicorum* etc., ut in schemate. 2. Clausurae lex, uti proponitur in pag. 8 capite occasio datur sanctificationis, IWi pleb· sin· adintorio deseratur. Romani pontifices spiritualia exsrprimo, § 7 (48an], nedum exitem habeat, uti spe· citia indixerunt quolibet biennio - paroebia et coneet, magno incommodo, multi· difficultatibus, et ani­ foMarib Urbia, ita tamen ut initium fiat ve«pere marum damno futura esset. Quare popono ut ita diei dominicae et finis sit mana sabbati sequentia; •eribatur: ^Caveant quoque diligenter, ut plenis- Pafiaa 16. Daaidervrai,Ha. 13[51 a·), eb· fe··· epwiSeata q»el frtprii riUu, « «it «pueopi »el ori·· •ioaarii? — Mi « panaetta a dira, ebe Teatarao di qeaato iatiero paragrafo aoa eorriipoada ail’intento, qaaato paragrafo eaolude al veoeovate orientale quelia ordinaria autorité ea i mMooari Belle loro dioeeei, o eho quindi sari pià dt daaao che di boue Γ arere misaionari nella propria dioceei eolti▼aedo la medeaima vigna non ooggetti, o che frutte ei recaveri? discordio ? Ma oramai dobbiamo scostarci da quel virioso laberinto, che è „la tolleranaa •oltauto dei vescovi orientali çer ii loro rito, ed * tolerato il rito perché Io conservano ancora pocbi vesco vi orientali11. Porto questo frequente detto, perché wetnbratni chu il rito ô quelle che fît argine ai vescovi orientali a non eaercitare lordinaria loro giurisdixione eu i mueionari collaborator! ntlla loro dioeeri e sui loro gregge. II mienionario è quelle ffersona che coopéra col pastorv in una medeaima B vigna. c cooperando au i auoi (di qualunque rito Coaciu enrunAU towub LUL A 8E8SIONSB PUBLICAE ET OONOBEGATIONBI QUUiUN as M 9· Quia teimfa eftait at ritaa arientafae at preeidqae fa hebdomada fa qua praeceptiva Inta am l fareaiutar. Betie Mpfantimimea fagfa ouiquo patot aalaa eeramdam rituum, «aan undem mtriotfane *ge petiori rattoaa minaiuMrii» epptfaoada eat, videtar indirecte adatrui praaataatia latini rite· qai fa leeia diaaitia vivaat, Ma rsiparalsrm babera Mpar Matara·; ne proinde uefadaraatar orientale· peaMat Itaqaepog. 14,lin.9,dfaMar(60Cii|: ,ΒρΜ- praeanfaa a iure oommaui utat Agar fiU. Quod taalibea axereiiatieaibu· qaiaqua diebee devote ea- eerie ab initie non erat aie. S* Quia fata raatrietto nimio moerore at deaela•efaatar; quihaa rite Mafeaaia at aaaraa» Maberiatiam nltfara die suacipimtibaa eemutetiaafaaaan tieae afleiet anfasM orieetaliam emaiam; eam ex •ea parte aolemaibua m firmiaaimi· decreti· boo·· aalparM omnium indulgentiam impartis···.'* ■I 8. 7 capitia 9 daaeribaatar relatione· obedfantiae misaioaariorum regularium, avgu apiiaopaa at aappriaraa ordini». Optima quidem, aed ad tellaadaa nonnull·· «equivocation·*, et Beoaqaoaqea in aao officio at iura Motineedoa, uacasaarium daeo : a) pag. lb, lin. 33 [31 Bs], poat verb· supsrwri Mom· am ordini» it· immutare: ,ia bh quae respiciunt regularum obmrvantiam, et obedieatiam adveniendi, manendi at rceedendiji mimione, qbtemperare* eta., nt in schemate; b) pag 16. lin. I [61 B to], poat verba 1 reputari» superioris hbeo adiungere „in'iie quae •pectant mimionum regimgn eC^iroctionem, curam animarum et aacramentorunCadanniatrationaui, mia•ionarium urgeri* etc., ut in achemate. 9. ^Tandem nonne apeciali mentione digue eet sodalitas pii operi· Propagationi» fidei, quam multi» laudibn» prosecuti sunt Piua VII, Leo XII, Pio» VIII, Gregorius XVI. et sanctissimus domina· noster Piua papa IX, qui indulgentiia at gratiis asseclas ditarunt! •Mroeaactam Vaticanum concilium unifieatioaem orientalia Malaciae cum latina in omnibua auspica­ tam eat ; ax altera vero eiusdem eecleaiao antiatitea excludit a iure commuai, et pluribua reatrietionibua prae oateri» ecclesiae Dei praeaulibn» obstringit: quae duo certe ineompoaaibilia sunt. 4* E contra vero ai in omnibua huiua sacri con­ cilii decretia utile restrictio vel diatinctio institue­ retur quoad praeaulea orientalia ecclesiae, aed uti onera aunt communia, ita et iura ac privilegia communia praedicarentur, nulla cauaa suppeditabitur orientalibus conquerendi : quin immo propitia oc­ catio praeberetur omnia laeto animo et fidenter excipiendi; et aditu» quam latu» pateret ad iatam felicisaimam uUifleationem perficiendam. 6* Sublata quacunque reatrictione vel diatinctione, Vaticanam concilium aeterna gloria circumfulsum iri, eum ad vetuatiaaimam eccleaiae disciplinam imtaurabdam opua admovebit, circumacribendi acilicet epiacopalem iuriadiotionem ad loca et territoria, et non in pertona· tantum. Proinde enixe peto ut tum in boe achemate, tum in' quoeunque alio quaeri» vel levi· exceptio aut Praeaertim cum nonnulli· abhinc anni· «eius rate commendabili· aliquantulam refrigescat? Ideo pro­ pono, ut capite 3, pag. 1β [69 B n|. § 3 ita incipiat: nPiaa sodalitates, inter qua» ab hac apoatolica aeda apeciali laude uaque honeatata est ea, quae iirdioe- reatrietio, exceptis srmpar ritiiu», omnino de medio oaai Lugdunensi ortum habuit et per uuiveroum fere tollatur; et ita omne» quid unum eaaemua sub uno orbem catholicum diffusa eet, in earumdero mia- •ammo paatora, quod toto animo Dominus noster leans Christus a Patre ano poatulabat. •iontlin* etc., ut in aehemate. Hi· itaque praeiacti·, reformandum censeo schema Haec aunt quae iudicio Deputationia submitto in C obedientia apoatolicae aedia permanens humillimo· hoc nostrum etiam„quoad aequente· paragraphe»: Pag. 9 [48 co] paragraphu· quae incipit /dem raro famulo· f Franciacua Leopoldn· Zelli ordini· sancti Benedicti, omnino et itu etc., nec non et paragraphu· Quod h oottliagat etc., et alia Praefectorum apoeMicorttm tituabbas nulliu· Sancti Pauli de Urbe. Itu etc. Ita et altera paragraphu» quae pag. 10 [49·] Die 19 auguati 1870. incipit per verba Si autem intra finee latinae dioe­ t«". cesi» etc. Haec methodus ai adhiberetur, non solum ObsarvotioMM Cprilli Behnam Benni archiepiscopi potentissime alliceret anima· orientalium, verum Mausiliensi» Syrorum. etiam aperiret facilem viam ad inducendam omni­ Pagina 7 [47 0] in paragraphia, quae incipiunt per modam unificationem disciplinae, quae, utpote utiverba Plenum iu» ae potestatem etc. et Eorumdem rioa lisaimaa et in voti» Sanctae sedis, a concilio boree Vaticano omnino procurande eat. «pMcoporum, siro vicariorum apastolicorum etc., vi­ Caeterum fateor in praesenti atatu rerum, eaae detur hoc. tua ac poteataa tribui unice praeaulibn· latini ritu· ad excluaionem praesulum ritu· orien­ aliquantulum difficile subiicere miaaionarios latino» tali·. Intelligo rationem buiu» decreti, quia acilidet epiaoopo loci, propter graviaaimum inconveniena, muaionarii apoatolici aunt latini, et propterea debent quod uno in looo plure· exiatant episcopi diversorum ■ubiici episcopo sui ritu·. Verum valde timeo, no ritaum. Notum «iquidam eat nunc tempori· magno haec generalia exemptio miaaiouariorum latinorum ab scandalo at incredibili confusione plure· episcopo· ordinariie orientalibus poesit iatia diaplioere. Pro­ in Oriente epiacopalem iuriadictionem exercere in fecto nil eat tum iisdem, tum eorum populo tam unam eandemque civitatem, quamvia chriatienorum moleatum, quam epiaoopo· latino· habere maiorem numeras parvus vel valde exiguus eat Sic ut aliqna honorem ac potectatem in comparatione epiaooporum exempla' afferam, Aleppi septem exatent praeaules, orientalium ; at utiliaaimam foret, ai omnium rituum qui epiacopalem Jurisdictionem exaroent; nempe ex episcopi aequalibus iuribna et honore fruareutar. eathoHei· arehiepiaoopi pro Armenia, Maronitia, E contra vero quaeri· reatrietio, mea «entoatia, Melehitia, Syria, et vicarias apoatoliena pro Latini·; nimis odiosa videtur, ac innumeri· diffieultatibu· nM non ex aehismaticis unus pro Armenia, et alter obnoxia. Biqnidem, 1* per haae reatrictionem non pro Graecia: nnmenm vero omnium Christianorum obtinetur finio unificatioaia orientali· eecleaia· eum Aleppi degentium vix viginti mille attingit. Sic latina. Nam admiaaa illa odioaa reatrictione, ille etiam ia tfrbe Amed mu Diarbehir, ex catholici· ingena ac infaustus parie· Mparatioais inter utram­ arehiepiaoopi pro Armaaia, Chaldaeis et Syria; et que ooelosiam potidsqaam fundita· dvatrMMtar, •x schismatici· arehiepiaoopi pro Armenia, Graeci· novis diffieultatibu· firmaretur, et peè· hoe aacro- •t laMbitia, dnm ehristianorum numera· vix attin­ •ancti ooeumenici Vaticani eoneilii decretam corro­ git duodecim mille. In urbe Marde, ex catholici· boraretur; quod certissime alienum omnino eat tum arohiepiaeopi pro Armenia, Chaldaei· at Syris; at • msnte sacri concilii, tam a mente' Maetiarimi •x aeMamatida arohiepiaoopu» pro laMbitia; at domini uoatri Pii IX Romani pontificia. tamen ohriatiaaoram sameras vix «optem mille ant M OBŒRVATIOiIm IM 8CHRMA COM8T. SUPÊB MiæiONJBUB ÀPOST. Mto attingit. In «ho ver» Bagdad aaa BahyM, a sx aatkoIMi pro Chaldaei· patriareha; pro Latinis a* Syrie nrshispiseipi, «4 pro Ameab riserim gens tara Mutas shristiaaornm ilifo dsgMtinm vix aat aa ai* qniaqM müto attingit Sx hie, qnM exsmpM iaaa posât fissils est eagnoasaro qaaa a* qaaata eanfiiaio aaaasaria mm altMum, ati patin a* Macilio Nicssao I·, qaod ia canona VIII agUM de haeretici·, qui Mavertereatar, Mvit, aa ia civitate aaa dao aiat episoopL Hase vsro disciplina servata semper Mt, aliquo testa» fort««t» CMU rarissimo et speciali exoepto, uSqus ad concilium Lateranense IV, abi décrétant Mt: gProhibanu· omnino, ne nna eademque ci rit·· sire dioecmis diveruM pontifices habeat, tanqnam anam B corpus divers· capita, quasi monstrum.* Scio equidem Romanos pontifices, post illud tempus, recessisse ab illa regula in gratiam Orien­ talium, et ad evitanda mala maiora. Verum cam experientia demonstraverit quanta mala orienter propter illam multiplicitatem episcoporum, opportu­ num eMot afin praesenti concilio excogitaretur aliquod remedium,'quo fieri posset, ut une· tantum in una civitate Λ episcopus. Tota difficultas eet in episcopis orientalibus, e( in aemulatione quae est inter diversos ritus: verum iuvaret summopere si Latini praeirent exemplo, saltem tribuendo epi­ scopia orientalibus iarisdictionem in Latino·, abi isti proprium ordinarium non bebent, quemadmodum in schemate statutum est .de populis orientalibus, pag. 9 et 10 [48 Dn), non habentibus episcopum ritus sui. • Caeteram attenti· gravissimi· difficultatibus quae occurrerent in praesenti, si unus tantum episcopus C esset in civitatibus, «uffioeret ut canone quodam hoc' codeilium saltem desiderium exprimeret unius •edis episcopali· in qualibet civitate, licet diversi sint ritus: et ita ftindamentum poneret, eui suc­ cessu temporis poterit sancta apostolica sedes boo opas unitatis superctxtruere. Haec sunt quae humillimo animo et summa sub­ lectione animadvertenda mihi erant. Humillimus addictissimus famulua f Cyrillus Behnsm Benni arehiepiseopu· Mausiliensis Syrorum. Romae die 19 augusti 1870. «K· Schema constitutioni· super missionibus apostoli- cis »M quidem sententia Mt optimum. Unicum ex eodem schemate delendam esse puto, utpote ob­ servatu impossibile, nempe pag 13 a lia. 11 [60 as): .Proinde aamo ex missionariis. solus in aliquo hospitio va) statione commoratur, nisi fortasM ur­ gento accessitat· stqna ad breve tempus id vicarias apostolica· induisent.* Hum vtt unquam, ut ruor, ia etfeetom deduci peterent In mM vieariatu sunt paroecia· 19, ia qaibM religioei Franoiseaai paro­ chorum manere fungaatar ia 10 paroeciis; ia singu­ lis non nisi nnicas religioeM Mmmorator; idM quia desunt apti missioaarii, ct etiam si adessent populas •deo peeper est at vix .anum honesto sastantare vulsat. Um puto legam mu mm foresdam quam obeervare sst impossibile. Gnatorum haac meem observationem altiori indicio humilHasa «obsterno, peratissimas obedira qaibuaeamqus ordtaatioaibM senotae sadis apostslioec. Frater Angelas Kruljevié apisoopm MoteDopolb at vicarias apostolic·· in Hercegovina mana propria. «Τ'· •tetisis ita, mon quidem iMtaatta, numeris amnibus dabat la axareitio episeopalb iarisdfotionjs, quia iauaa ai scaadaloM saepe aaapiwa eoetoatio. Hm autem ab aatiqua diaeipUaa ecclesiae aat valda Obssrràtio AnpsH Knljwii tpitcopi MtitllopolUatu. M abaehttam aat, at vix quidquam iaMsutaadem ssm yMmIBT· iMMBq 9Ï WM· MIMI rwsiunsm foeere mihi Meeat Pag. 13· Ha. 11 (Mni) beee verba legantor: «Proinde nassa ex missioaarii· •ohss ia aliqao hospiti· vel stotioM somsssroter, nisi fortasM nrgMto seoesutate ntqse ad breve tompM id vicarias apcctoiicM indnlserit* Cum hic gancratim de omsiba» agntar, adeoqae et da ilHs sermo sit qaibM in pagis seu villis paroeciarum maximam partem pau parum regimM oooereditar, id quod citatis verbie preascribitar, tam arduam mihi apparat ut raro, m dicem rarissime, exeeatioai mandari possit' Quod nt lacalenter demonstrator, haec duo prae oculis habere satie est: 1“ missionariorum numera» adM exiguum esse, ut paroecii» vix unus praefici possit «Mpe vel tunc cum dao neosssarii forent; — 9** paroecia· res-pluribm sacerdoti­ bus ad.vitam necessaria· subministrare plerumque haud poeee. — Sine dubio, missionarium in hoepitio vel statione solum commorari malum e»t sed malam Mt quod evitari'nequ'it et centra eiusmodi malum decretum forandum mu ssm reor. — Equidem vi­ carius apostolieus arysntr McsMvtab cum missioaario dispensare potest nt sol·· manest : Mt cum aeoee•itaa urgere nunquam cessat cui bono deferetom ederetur, in quo semper dispensandam Mt T — Dum oonditionM ad edendam decretum neoamariM osm censeo: 1“ at vicariu· apostolieus tot circiter missio­ naries ad manam habMt quot aeeesMrii fuerint ut decretum ipsam observari possit ; — 3*“ at paroe­ ciae tale· sint ut plure· missioaario· aleys valeant. Sed quandonsm ha· conditiones adimplete· vide­ bimus? Quam ob rem commemorata verba ita, at ego quidem sentio, immutanda essent ut vehomMtor quidem inculcetur, ne missionarii soli sint ubi id absque gravi difficultate fieri potest sed decretam non imponatur, ac res tota vicariorum apoetalieoraas prudentiae committatur et eonseieatiao. Ut ea quae hactenus dixi magi· pateant quo­ dam hio subiungenda esM duxi. In dioeoasibm meis Antibarensi et Bcodrensi missionarii Praneiocani 13 paroecia· administrant quarum cuilibet unus missionarius praeest qui socium mo habet um habere potest licet aliquas propter magnam extensionem et populi frequenti»» duobus missio­ nariis indigeant. Quod autem de dioecesibus mei· dieo, dicendum quoque eet de Pulatenri, Alexiouei, D Dyrraehiensi in Albania sitis, nec non de Nieopolitana dioecMi in Bulgaria, ia qua, longa abhinc an­ norum Mrie me ibidem degente, missioaarii Pas•ionistae singuli singates paroecia· regebant et de vieariatu apostolico Bophiensi mu Philippopolitaae, abi missionarii Cappueini eamdena miaaionem um 1841 ipsis traditam Mdem modo administrarent. Id autem quod in recensitis regioaibns, qaibM aliM addere possem, Mmper fieri coasaevit ia ceteri· etiam orbis tonarnm partibus fieri non ambigo. Bâtie ••tons, ob qaam 'o»Ms m modo egerunt, baec sst quad aho modo agere aeqaiveriat Qbm dixi, idM dicta a ase Mat 4·«· officii mei mtfo id a me poetalare videbatar; eeteram haariffime ib mq reboittam quas daetaa foeriat.. Roma· 17 dia a^mto 1870. Onrotes Pa*ten arehiepiseopM Aatibaronsis et SoodreaeU. ' A. 8E88I0NE8 PUBLICAE BT CONGREGATIONES GENERALES dntsiedwrsimwe looephi Afftrifi SfMfflUwMÙ. Schéma «aper mieoioaibue apoetolicis patrum examini propositum subiicisndnm vidât» aoaaallia aaimadvervioaibaa Ut sileam de stylo, qui formam constitutionis parue meo submisso tudicio rofert, sc idea mode­ cilii patres etidm rogubriam ordinum professores hominee emo! Noqae valet dicere, salutem aaimaram ia hac materia esse legem supremam, at ideo privilegia abolenda, quae iaxta schema, head feeile eam aaimarum saluto componi possent. — Ia primis enim eoaeiporo acquirens quomodo sancta sedeo, quae ml aliud intendit, eoo aliud tam sedulo quaerit, quemadmodum semper quaesivit, praeter animarum salutem, ut Servatoris nostri dicentia: Fiet «mam oeile et usus pnstor. promissio adimpleatur, potuerit regulares missionaries peculiaribus privilegiis ditqro. Ex facto autem constat sacras missiones, non ob­ stantibus privilegiis, magnos fructus in dies pro­ duxisse; immo, attentis relationibus typis vulgatis Propagationis fidei eruitur missiones regularibus com­ missas prae castoris prosperare. Quod si ex privi­ legiis aliquod inconveniens oriatur, tunc privilegia ipaa opportune moderentur, satis clare determinentur, fere totam eoncionatorium. Utrum vero sit necessaria non vero omnino auferentur. Omitto, deplorata in­ concio, reverendissimi patres Deputation:* indicabunt, convenientia enasci non ex privilegiis per se, sed eum temporiser personarum adjuncts facilius agnopotius ex unius vel alterius immoderatis exigentiis, assnt. Quod si videatur quodammodo necessaria, quap utrum semper proveniant a regularibus, sacra congregatio de Propaganda fide peroptime noscit ! profecto nimis longa reputabitur, uti legitur in praefoto repite secundo. Non in seeunda hypothesi, id est, si conatitutio Sed ut quaedam in specie innuam, animadverto, tendat ad regulares in omnibus subiiciendos imme­ quod pag. 7 [47 D] paragrapbo Plenum iws et potestatem diatae episcoporum aut vicariorum apostolicorum etc., necnon paragraphe sequenti Eorumdem five iurisdictioni, videtur ipsa admittenda. Ordines seu episcoporum etc. generation statuatur, episcopos et societates vel congregationes regularium sunt es­ vicarios apostolicos plenum iua et potestatem habere sentialiter corporationes morales sanctae sedi imme­ in omnes et singulos missionaries, sive saeculares diate sublectae, et a superiore proprio ad normam suarum regularum et constitutionum, nec non iuris sive regulares, etiamsi sint missionarii apostolici. Huiusmodi dispositio, vel tendit ad abolendum omnia communis, directe moderatae. Si omnino subiiciantur episcoporum aut vicariorum apostolicorum im­ privilegia illa specialia a sancta sede intuitu mis­ mediatae iurisdictioni, proprium esse amittent, et sionum regularibus et miasionariis apostolicie doneeMh, vel ad hos subiiciendos omnino immediatae misaionarii non amplius censeri poterunt suae morali episcoporum aut vicariorum apostolicorum iurisdio- C corporationi conjuncti. Ex hoc autem maximum exurgeret missionibus detrimentum. Enimvero mis­ tioni. Nec in prima, nec in altera hypothesi vide­ sionarii ita separati et subiecti episcoporum vel tur dispositio admittenda. vicariorum apostolicorum iurisdictioni non illam soliNon in prima: parum enim grati animi argu­ darietatem servabunt, quae missionum utilitati sqmmentum praeberetur erga missionaries regulares, mopere confert. Hinc facile evenire posset, ut npn eorumque ordines, qui facto omnibus notissimo amplius ad inveetn se adiuvarent, aut in sacris semper sacras missiones ubique incoeperunt, colue­ runt, vitamque ipsam et sanguinem ad fidem veram- functionibus peragendis, aut in gravibus sustinendis que religionem propagandam fortiter dederunt, ita laboribus. Neo ipsis pateret via recursus efficacis ad proprium superiorem, ut bic rei novos operarios ut quod habet ecclesia, quo possit modo iure gau­ in auxilium mittat, vel desides compescat: Huius dere, id debet curae, sacrificiis ac sincerae regu­ larium abnegationi. Quod ei adhuc in difficilioribus namque auctoritas et iurisdiotio esset implicite de­ missionibus quoddam ecclesia obtinet emolumenti, structa, nec aliud de ea remaneret nisi nudum et vanum nomen. nonne acceptum habet a regularibus? Non aeque Quaererem insuper, an, rebus stantibus prout in igitur remunerari viderentur ordines religiosi, socie­ tates et congregationes, qui vineam Domini impense constitutione proponuntur, rationabiliter a superiori­ colunt, semperque coluere. — Absoluta insuper bus regularibus peti posset, u^sipsi pios, doctos, privilegiorum abrogatio damnosa reddi ponet ipsis prudentes, laboriosos viros mitterent ad missiones? Quinam episcopus assentiretur, ut.a propria in aliam missionibus. Regulares namqus ordines sacras mis­ siones suscipientes duos fines honestos quidem et dioecesim abirent sacerdotes pii, doeti, prudentes, sanctos sibi proponunt, videlicet, 1* Dei gloriam laboriosi, eorumque opera omnino privaretur1, abs­ et salutem animarum, quae omnium ecclesiasticorum que ullo propriae dioecesis eiholumento eo bono? Si hoc nullus episcopus permitteret, et quidem animis alte insidere debent; 3* proprii ordinis in­ crementum et bonum, quod, pressius loquendo, idem rationabiliter, pometne idem ipsum peti a superiori­ bus regularibus? Nonne et ipsi ius habent et of­ est ao incrementum et bonum ecclesiae, quia re­ ficium prius consulendi bono proprii ordinis, quem­ gulares ordines, historia testants, intra propriae activitatis limites semper effieaeiterque ecclesiae admodum episcopi sum dioecesis? Ne igitur praeiudicinm ullum sacris missionibus afferatur, capte bonum promoverunt, et promovent Auferantur om­ procedendum censerem, et serio cogitandum, ut nino hisce ordinibus privilegia intuita sacrarum mis­ nihil statuatur, quod possit, etiam indirecte, dissidiis sionum ipsis: concessa, ita ut nequeant amplius spe­ raro illud Emolumentum et bonum, quid eveniet? et contentionibus occasionem praebere. Ex quibus omnibus reverendissimi patres Depu­ Praesto ne erunt omnes ad parandos st excolendos tationia facillime iudicare poterunt quid ego sentiam operarios mittendos ia vineam Domini? Nonno potius timendum ordinum superiores talibus, diffi­ super altera paragrapbo eiusdem capitis 1, pag. 8 cultatibus obstringi, quibus imppaubile ‘P·*· reddatur et 9 [48Bis], incipiente: Vicariu apoetolicis etiam uti muneris adimplem.entum, quod hucMqris laudabiliter exercuerant? Reminiscantur rovoroudisaimi con­ t priaersatm* ceA randum censerem, aliqua ipsa constitutio exhibât, quae dum ostendunt scriptoria selum summopere laudandum, eiusdemquo eruditionem htque doc­ trinam, parum tamen ad practieam utilitatem mihi videntur conferre, ne dicam quod augeant potius difficultates ad finem assequendum. Caput primum, maxime pag. b (46»], putaretur magia specimen scholasticae exercitationis quam con­ sciaris eonrtitutionis. Alterum caput dicendum esset 3 8» OBSERVATIONS IN SCHEMA OON8T. SÜPXX M18310NIBU8 ÂJPO&£ Μ ei eptMte ttdt ste., i» qua etatmntar ia· visitandi . desssa v«l alia babitaeula, quas ex limo vel foliis regularium k«Imîu babe·*·· eanm laiaara*, . arbor·· ita sunt sonstnseta. ut a«u tantummodo mafleiant, et miseionarioru· saluti satie oHeiaat? quoad omsia, sicuti «aataraa eoelseiaa, quae elaraai sasealarem pertinent: aeeaoa ia» exigendi Quid, si duo? *· Vicariat·» eoaflaatar ex civiiatirationem oblatio··· ot boaor·· omaiam, qaan atia- bas, oppidis et ruribus, quorum iaeolae ooeesioas Moaam intuitu oblata fuerint, vol oflbni ooatingat. ■Mtriasoaier··, festivitatum, etc. etc. ae insnper — Daaa istas dispositione· praeterquam qned dere- nooMmtate oempoMndi eorum litae domum patrie gent iuri oommuni regularism, habent etiaa aiotiva, ingrediantur aa cordis mots at impulsu. qnem tituH no probentur. Siqfidem ia prima aoa £*tet ratio ■■par eaassersti ab ipsis expoeesnt Missiafsstiris diebus peractis Angli eum sais foemints, nativi et •■ffieien· ear epinoopas aut viearlaa apootolieoa ooclesiam quod omni» visitare debeat, ean eatis vit mestitii ate. etc. patr·· domos ingressi urbanitatis ad finemVintentum visitatio ad normam inris com­ ai reverenti·· testimonium eisdem prpcbeat, inibi, munis. In secunda autem, antequam ios statuatur eubiealo ad id ssaignsto, aliquantisper mutuo de­ tinentur, veniaqae discedendi petita suas vias abeunt. exigendi rationem oblationum etc., oporteret claro determinare quaenam dicenda sint et intelligenda Ne illud taceam, qaod saepe accidit, mulieres uxo­ bona ac oblationes dsta intuitu missionum. ratas et paellas oppressas etc. etc. modo quo possunt Aequali modo intelligent reverendissimi patres missionsrioe adire, ut relatis vexationibus et iniuriis laudati quid mihi videatur de paragraphe, quae in­ a suis acceptis, eorum suctoritste viros compescant, cipit: Cottman etii mksionarü rsÿttlarss etc., et habe­ I et meliores habeant. ' Ex istis aliquae cum sint tur capite U pagina 15 [51 a is|. Admissa hac dispo­ pudicae et verecundae, publice et secus viam nolunt sitione, 1* superiorum regularium iuriadictio facto ab aliis videri : qupndoque reputantur in communi ablata easet; 2° superiores regulares non amplius hominum 'societate aliis gradu vel dignitate prae­ medium haberent io locis missionum consulendi bono stantes, quas nonnisi domum recipi comet est : alia loca non suppetunt . . . Quonam pacto clausurae lex suae communitatis, cum non possent de suis sub­ custodienda? Consuetudines hic delatas per clau­ ditis disponere. Haec, et alia quae omitto, constitutionem esse surae legem removere, missionariorum respectui reformandam suadere videntur, quod reverenter et favebitne, vel oberit? In aversionem populi induci submisse expostulo. probabilius duco. 3* Qui missionibus vel Christianorum congrega­ t Frater Joseph Aggarbati episcopus Senogalliensis. tionibus praesunt, regulares, sunt, vel presbyteri saeculares, et hii quandoque una simul praeficiuntur Animadvtrsiontt Hilarii Siliani epiteopi CallinictntM. •licui missioni moderandae. Presbyter saecularis, Notae priori littera i signatae addenda desidera­ vel solus vel regulari consociatus, clausurae onus, tur iurium enumeratio et privilegiorum, ab apo­ a quo liber semper exstitit, an ferre velit pensan­ stolic» sede collatorum Portugalliae patronis, us- dum est. Hue ideo admonitum volo, non quia quedum ii vigere permittuntur. Maxime refert ea mulieribus aditus pateat quo missionariorum domus rescire, ne misslonarii in aliorum mensem intro- vel frequentent vel adeant; et a remota aetate mos gressi, quod suum non est, metant, ac similiter ne servatur in vicariatu Columbensi mulieres e nostris patronatu utentes nostra iura impune infringant, et domibus repellendi, ne utique in suspiciones et la­ vilescere audeant. Nisus vel ausus, quibus non­ quea adducamur, sed ideo quia presbyteris arduum nulli obsecundant ex Goanis presbyteris praetextu omnino ridebitur, et certo erit, clausurae lege ligari, regii patronatus, sunt ideo refraenandi, quia scan­ qua nunquam ligati fuere. dala in populis, dubia et anxietates in administran­ Ex ' iis quae sunt prolata, ex perantiqua con­ dis sacramentis, ac iurgia inter evangelisantes pacem suetudine honoris causa missionsrioe invisendi, et certissime gignunt, exortaque esae aegre fateor. ex gravi formidine, ne inducta clausurae lege, mieAbsonum est schemati super missiones apostolicae •ionariorum decus et nomen vituperetur, et ne po­ patribus venerabilis concilii proposito praefata re­ pulus huiusmodi legi subtectionem fastidiat (Orien­ ferre, cum per illud intelligantur enumerari et de­ tales quippe contra suos mores noviter statuta cerni, quae vicariis apostolicis novo iure conferre repellunt, et ob id de facili rixae, et insurrections» in damnum pietatis et obedientiae excitant, et pro­ sanctissimus dominus noster Pius papa IX sapien­ tius decrevit: sed silere non patior, multo melius sequuntur), clare innuitur vim constitutionis coercen­ esse, conflictu· et anfractu» e cordibus apostolicorum dam esse, eaque tantum si quae sint in vicariatibus, complecti loca, quae ad formam iuria conventus operariorum undequaque propulsari, ne eorum auc­ stricte dicuntur : hospitia vero vel stationes, ubi toritas ex aliorum repetitis conatibus coram po­ pulis pessumdetur, si vh quid iuri» ex incertitudine D commoda habentur, id est locupletata variis cubi­ vel nescientia eos lateat. Absit me velle praesenti culis, ita clausurae legi subiecta censeri, ut ista ad dormitionem capessendam destinata, aliaque quae constitutioni ullo modo detrahere, eiusdemque con­ structioni concinne elaboratae vel leviter derogare; adire necesse non est, nullimode mulieribus pateant; excipi tandem ea omnia loca vel habitacula, quae id solum prosequor, e re esse appendicem de juri­ bus etc. condi constitutioni adnectendum, vel Tri- hospitalitati inserviant. dentini concilii decreta Dt violationt alimat iuri»· Ad notam sub littera D contentam animadvsrdictioni» altius recognoscere et recolere, ai forte sionem adiicere censeo, ut, si lubeat, huius sensum Ooanenses ea recognoscant et recolant. U tinam patro­ in corpore inseratur constitutionis, ot in posterum natus rescindi possint! Non snim fee nostra aetate tamquam regula, e qua discedere nefas ait, habeatur. Missionarii, ab apostolica sede acceptis authen­ patroni onera persolvunt, ecclesiae favent, populis •ana pabula praebent ; eiusmodi ministros sibi com­ ticis litteris, iis in locis ubi non sunt neque epi­ parant, ut mancipia non desinant esse, natuque scopi, neque alii praelati, neque parochi, iuxta facultates sibipsis concessas apostolica· navent domini moveantur. Quam hqe evangelii praecones dedeceat, apud omnes in confesso est. operam, ot gregem, qui forte inibi reperitur, vrl Pag. 13 lin II (50ns], ne soli in hospitiis vel statio­ crescente fidelium numero ufformatar et Christo lea· Domino nostro adstipulatnr, custodiant et re­ nibus miasionsrii commorentur, stricte vetatur. Ali­ qua enodanda esse exinde occurrunt, ae 1* sub gant: nulla sane ratione ab hoc praestando remo­ appellatione hospitiorum vel statioaum veniuntne ventur. Sed iisdem authenticis litteris alii instructi. Μ a. unions pubucab kt oomgrmatiokm amnuun m de Propaganda Μη »d )μ» qnae Ml epieoopi, mI visnrii apMMW imrisdistisui at surae sabeaai, perati)· sann, raetiae pt mw«Mm •st, at taaJtataa apaatalM miulsisril ab Usisa •pis—pis val viearU·· hi··· la Ms · mm·»· Coda iam eonstitatia, Immediata raatpiaat· Mimismarii atiqa· sist at dieaatar apoetelioi, Imms paraaaalMa privilegiis, qnalia aunt .sitar· paivlIagiaM·,, ptaa oHeie divino ia aaaa aaaaaaitatia Raaarii raritati·, vwri carnibus* ate. ate., munerantur: at titalaa huiusmodi aoa rare 'patrocinatur, at subiectio at dapaadeotia «ludantur, at pari at mutua· caritati tioes Atdtarttaw Nfslw •4 ιμβΙμΙι 4ΑμΑ^Βμ· IsfMi mtjMtbrui M μΙμΙοαμ petw* i^··· iwtoMMktma, ■yfaenyto dinsardiarum m Hilum inventor·· fhaiaraaqu·, ana varbo m» 1» emaibae qaaaesr·, m» qaaa leae Christi; qaaa omsia, dempti· axoaptieaibaa, hia omnino enat Qaod ai ex axeapHonib·· omasa iaeUaaro valumae, oollagiuai apostoiieam quoque incuaaadum arit; at manna dandas enent oeeloria· hostibus ia- faaiMoimis, qui nano praaelpue insano odii spiritn imbuti in regulares modis omnibus inonrraxAqnt atque enitantur at eradentur e terra viventium at nomen eorum noa memoretur amplius. Verum ec­ clesia ut metar benigna illos semper dilexit se pro­ texit, plexit quoque ac verberavit, sed uti mater, •orumque nuditates nunquam profanis patefecit, immo potius materna caritate contexit. In specie autem ad caput 1“ § 4°, pagina 7* linea 18 [47 Ds). Non placet periodus quae incipit Ad omnem sero seteatiam etc. Neminem sane episco­ porum latet clericos quoque indigenas ad omnem pietatem eo scientiam informandos esse, ut tandem idonei efficiaqtur ad ecclesiastica munia obeupda; t Hilarius Siliani episcopo· Callinicensis verum non item omnibus persuasum esse vidhtur, hoc ipsum clericis iisdem detegere nullimodo ex­ vicarius apoatolicus Columbi. pedire; esset enim plurimorum causa malorum. Romae die ,5 augusti 1870 Clerum namque indigenam, maxime in Sinit, com­ moveret ac in superbiam erigeret ecclesiasticas digni­ tates appetendo ; et cum illas obtinere non possent, Obtervationeo Eutiachii Zanoli epiteopi turbas ac seditiones contra episcopum ac missionaElentkcropolitani. l.M.I ■ios excitarent. Hoc quidem quibusvis perspicuam Illustrissimo monsignore. foret si locorum quoque rerumque adiunctorum ac Avendo dovuto coi brividi della febbre dar ter­ personarum indigenarum indoli· cognitio haud de­ mine ad alcune osservaaioni fatte «ullo schema delle ficeret. Comprobatum est enim cum in Sinis ab missioni, non potei, come era conveniente, pon­ aliquo praesule publicatum fuisset decretum «serae dérante le fraai e Γ espresaioni · darie una forma congregationis de Propaganda fide SSnovembris 1845 pib decente; per la quai ooea se mai dovessero trium missionum presbyteros indigenas omnes euro •tamparsi, sarei a pregarla a voleme fare ii sunto paeos missionaries eiieere pertentasse, magno rei analitico e non farle stampers come si trovano. Christianae detrimento, et in praesentiarum quoque Questo le chiedo come sommo favore e con tutta in pluribus saeerdotibus tale insidet desiderium. •time e rispetto mi dichiaro di vostra signoria illu­ Utinam clerici indigenae omnia ecclesiastica munis obire possent ! Ast fatendum est nunc adhuc longe strissima devotissimo servo. nos esse a tempore illo quo Sinenses propriam ec­ + Fra Eustschio Zanoli vescovo d' Eleuteropoli. clesiam regere poterunt, et inter eos non deficiunt Ban Pier in Montorio 20 agosto 1870. propriae nationis gnari qui fassi sunt haud religio­ Obcrrvatione» super sebrmate de tnieeionibne. nem Christianam perdurare posse quadraginta vel Praeter stylum, qui aridus videtur et minime quinquaginta annis si missionary omnes ab illo im­ conciliari·, schema istud in genere apparet mancum perio exularent. in pluribus, redundans in nonnullis et iniuriosum in Neque iure meritove asseri potest missionaries •uropaeos velle indigenas presbyteros ad cleri auxi­ apostolicos operarios praesertim regulares. Et in primis leges et statuta multiplicantur pro liaris conditionem deprimere; nam ibi ecclesia admissionariia et ne unum quidem verbum dicitur deD huc in incunabulis dici potest et tutoribus ac actorieleri indigenae obligationibus, qui maiori directione bus indiget, et clerus indigena in eadem conditione prae aliis indigere nemo non videt. Praeterea nimis est ac populus, scilicet pusillus et modicae fidei; obiter frigidisque verbis sacerdotes ad divinum missionarii europaei vero,, usquedum Sinenses pro­ missionum opus excitentur; potius vero non pauca priam eeôlesiam regere non valeant, erunt respectu illorum loco magistri, et presbyteri indigens^ sub ibi inveniuntur ad illos arcendos ac perterrefacien­ dos. Insuper haud condigna ratione laioorum piae eorumdem tutela manere debebunt. Si ordo iste illae societates commendantur, quae revera nunc naturalia invertatur, actum erit 'de pace et con­ missiones sustentant ae fulciunt quaeque aienti mis­ cordia et forte de fide ipsa in illis regionibus. siones multiplicantur, maiori in diem incremento Quibus positis praestat supradietum paragra­ phes post verba doctrinis imCtwMlur ita absolvere : indigerent. Quaedam alia addi possunt schemati huic,' quae ,Ut hae ratione clerici ipsi indigenae ad omnem in peculiaribus observationibus breviter attingam, scientiam et pietatem paulatim informari possint.* uti ea quae redundantia mihi videntur. Ad paragraphum b“ eadem pagina post verba Tandem illud iniuriosum esae et haud aequum Mcumssuc·'concilii non adversantur [47 Du] adderem in missionaries praesertim regulares manifestum est haec vel similia : .Etsi vero hanc plenam potestatem ex eo quod non modo nil in eo habetur quod ad dictis missionum praesulibus decernamus, volumus laudem vertatur illorum qui laboribus, Vigiliis, sudo­ tamen ut omni prudentia, uti par eat, ea utantur; ribus ac sanguine quoque missiones fere omnes proinde tota caritate, patientia ac longanimitate obaaaa plane exparitur. Ea aa· opiniose, immedia­ tam facultatum collationem dependentiam propin­ quius denotare, paei fovere, at sbnegstionem misrionariorum promovete. Claria· et latius patet auc­ toritas, quo magi· ex collatione munerum alio· sibipsi eonnectit. Neque, si hoc fiat, saerae con­ gregationi de Propaganda fide ulla advenit pote­ stati· imminutio; eius enim auctoritate vicarii apo­ stolic· praesunt, et agunt : apud ipsam sarta et tecta manet miaaionarioram missio et approbatio, ac tan­ dem praelatos inter et missionaries concordiae et dilectioni faciliori via providet. Humiliter dicta aapientiori consilio subiiciuntnr. :«'· Μ 0Β8Β&ΤΑΤΙ0ΙΠ» IN SCHEMA ΟΟΧη.8ϋ8Λ8 Μ88Ι0ϊ!Ι8Ό8 ΑΡ08Τ. Μ ease operari·· diligant μ praaaqaaatar Mraundaai A slim la ta » «hristiaai· rssiplaat, prsMip·· obapsat spiritualibus M temporalibus indigeatii· ia quannsm in mortis artieala saosrdstis adsMteatias, certs nab, pMMit et debeet provideat*·, iUoe Msae· tauaquam aims oaetribasra vellent, si misaionarins longs di­ filio· μ firatrae parameter naplootaatar, aaeqae staret, st aie viearias apostolic·· ipd provider· •oa timers doeiles ae obadioatee raddaat, sad amor· deberet, •elvers quoqas itinerum exp····· qna· Christiqsa «aritata sibi ipaia at aaimaram aahrti profbeto in dietb eircemstaatiis mnltipbcarMtsr. dsviaaUat Hortentur quaqao ad buna fiusm faciliss Ex his rntioaiba· st aliis permultis, quaa brevitati· obtinaadom, ut intra miaeionarias tan vaaealaraa censa silentio praetereo, declaratam as ponpsetam qsam regular·· doo* val traa ex praaataatioribaa •st legem illam in praesenti statu in'Sinis impos­ Mligaat, qui valati mimionis consilium affonaaat, sibilem evadere et ideo haud, inxta meam senteatiam, quosqu· in causia gravioribus at in bonorum eeela- qn constitutione enuntiandam. aias administration* episcopi mu vibarii apostolici Clausura quoque pro regularibus ex iisdem ratio­ consulere non omittant.“ Ratio prim·· parti· huiua nibus frustrans· evadit; verum hae quoque addi pos­ additamenti per, ae patet: quoad alteram autam, sunt ad eiusdem impossibilitatem maxime ia Sinis. cqp episcopi dioecesani proprium habeant consilium Cum missionarii ad renidentias divertunt, ibi omnia in eapitulo csthedrali, convenire videtur, ut et mis­ parochial!· munia et quaedam alia tractare debent, sionum epiacopi, qui certe multotiea prae illia in proinde ipsorum domus omnibus fidelibus indiscrigravioribus difficultatibus inveniuntur, eodem non minatim pateat necesae est; tota vero haec domus careant; praesertim cum hoe statute multarum dis­ B tribus cubiculis constat eum magna existimatur, sensionum causis via praecluderetur, persaepe in persaepe autem idem cubiculum pro sacello, easnamissionibus prodientibus. culo, aula receptionis, dormitorio inservit, tunc quo Ad paragraphum 7", pag. 8, lin. δ [48 x i>). Totus loco erit clausura? — Accedit dictae residentia· ad paragraph» mihi videtur inutilia propter rationds regulares exclusive minime pettinere ut semper ab quae infra exponentur ad observationem paginae 13. ipsis incoletur, sed pertinent ad vicariatum; hinc Ad paragraphum 11*", pag. 9, lin. 20 et seq. [48 regulare· hodie ibi morantur, craatina die saecu­ υ ie| Abrogantur hic praefectorum apostolicorum lare· vel indigenae sacerdotes, plerumque una simul; titulus, iura. facultates et privilegia, optime equidem cum autem etauaura solos regulares obliget, in eadem cum contradictorium mihi videatur in eadem miaaione domo una die erit clausura, alia die nequaquam, haberi episcopus ac praefectus apostolicus iisdem qua fidelium admiratione et scandalo quoque Deus fero ferme facultatibus praediti; attamen dolendum soit, eo vel magis cum christiani peroptime agnoscant quod nullus superior regularis praefecto apoetolieo quosnam praecipue clausurae legis indigerent. Ne ergo odiosam Ac incongruam reddamus legem sanc­ substituatur, atque ita regulares ad meram saecu­ tissimam ecaiesise, reducamus illam ad tramite· a larium missionariorum conditionem reducantur; quin constitutionibus apostolicis praefinitos, et eum de irnrno peiorem, cum illi propriae regulae obligationi­ bus ligati semper remanent absque sui instituti hao matoria agendum sit in constitutione speciali emolumentis ao privilegiis. Quamobrem placeret si pro regularibus, iudico in ista omnino de eadem in fine dicti paragraph! haec vel similia verba ad­ C tacere, debitamque libertatem relinquere episcopis aerentur: .Proprium ' autem erit moderatorum ge­ ao vicariis apostolicis hao super re eas ferendi-lege·, neralium ordinum, congregationum, societatum ad quae, attentis rerum ao locorum adiunctis. magis quas regulares missionary pertinent unum inter illos aptae videantur ad oritnia scandala et peccandi oc­ in qualibet missione seligere operarium cui supe­ rioris regularis titulum, iura, facultates propriique ihstituti privilegia, prout in Domino expedire indi­ caverint, communicabunt; quique a missionis in qua vereatur praesule recognosci debebit, atque cum casione· ab operariis evangelicis arcendas et eli­ minandas. In paragraphe 5 eiusdem capitis pagina 14, linea 6 [50 c ra| post verba Vicarii apostolici addatur : .vel superioris regularis*. Ratio manifesta est et men­ dum typography puto. 15 [51 ais] eradatur totus paragraphes septi­ mus utpote inutilis, cum iam satis abuude dictum sit de episcoporum iurisdictione, regularibus iniuriosus, quia illos veluti inobedientes et proprii juris igno­ rante· ostendit. Haeo sunt quae dicenda fore super schemate de apostolicis missionibus necessarium prorsus duxi; eaeterum optaretur ut in Deputation· pro rebus D ritus orientalia et aecris missionibus alio· patre·'' eodem omnes quaestiones inter missionaries exortae pacifice et amice conciliari poterunt. Si vero operarii omnes unius missionis eiusdem sint instituti ac epi­ scopus seu vicarius apostolicus (quod valde optan­ dum esset), decet ut episcopus ipso superior qUoque regularis renuntietur, ut ita munium unitate mis­ sionariorum concordiae atque paei magis magisque consulatur.* Ad caput 11·“ paragraphum 4, pag. 13, lin. 11 [60 Bs] incipientem ab illia verbis Promds usque in finem paragraph! auferendum ea» puto; nam quae ibi dicuntur impossibilia multis in locis essent atque hac ratione leges ao statuta Vaticani concilii parvi­ penderentur et contemptui exponerentur. In Sinis impossibile eat ut duo vel tres missionarii insimul maneant, quia totius anni decursu Christianorum stationes perlustrare debent, in quibus plerumque parvae domuncula·1 inveniuntur vix ad unius miasionarii eiusque eateehistae decens* hospitium suf­ ficientes. Insuper quilibet missionaries plerumque duobus, tribus et pluribus quoque diebus itineris ab •lio distat; hinc illos cogar· una simul enhabitara idem esset ao plores christianitates absque sacer­ dotis adaistentia relinquere et fideles ultima eccle­ • siae subsidia privare. Praeterea expensae multi­ plicandae forent; cum enim plerique missionarii 1 dosMMulss cod. * dracntsm cod. eorumdem locorum substituerentur iis, qui iam ab­ ierunt et tempore opportuno reverti nequeunt; ut hao ratione schema reformetur facilius eo modo quo ab omnibus sine longa discussione acceptari possit Tandem omnia sapientissime praesidum ac de­ putatorum iudicio ex oojde submitto. Frater Euatachius Zanbli episcopus Eleutheropolis vicarius apostolicus Hu-pb in Sinis. C AntmodserasM·· Lourm/u BtrycrtUi artiùpûeopi Nuùuù. In fine paragraph! sextae capitia primi sequentia addantur: «Non poseint tamen memorati episcopi sive vicarii apostolici miseionarios regulare· remo­ vere ab boqpitio vel conventu, cui superiorum •noram iuasu addicti sunt, atque in aliud boepitium vel ia alium conventum eos transferre ; itemque non possint A. 8E88I0NE8 -PUBLICAE ET OONGMGATIOMM eWSUIJB ; M Medea missionaries privw· officio, quo fanguutiur, A 81 prisse, ergo inutiliter regulares privantur prieisqne aliud imponere, ahi mediaata aaeteriteto at vilegiis et immunitatibus quibas gaudeat, et am­ praevio consensu superiorum regularium.· pliatur ius epiaeoporam quoad vieitatioaem eeeleRatio haiae addition» eat msnifesta. Cam enim siarnm regularium, quibua animarum eum est ad­ ia hac sexta paragraphe episoopia the vioarfla apo* nexa, proindeque adasitteada est prima emendatio atolieia omnimoda asseratur iurisdictio ia miaewparagraph! a me proposita. Si secandam, ergo ius narios etiam regulares ; quam facillimo evoaire pote­ opiaooporum quoad visitationem ooolmiernm régu­ rit at iidem epiacopi, aire vioarii apootoliei, iaoon- larisai ita extendendum ot ampliandam est, ut omnas aalto superiore generali, iua aibi attribuant, vel omnino ecclsaias regularium complectatur, sive privandi miaaionarioa regularea honoribus, quibua habeant sive non habeant curam animarum ad­ gaudent, vel officiis quibua aaperioaam iussu incum­ nexam : consequae ter admittenda eat necunde emen­ datio paragraph! a me proposita. bunt, vel etiam eue cugendi ad transmigrandum ex Enimvero cum hic sermo ii^taatur de ecclesiis uita in aliam religioaam domum, ut iM tandem alia munia exerceant, huic praeaertim rationi innixi, regularium, nemini latere potest, quod quam pluri­ mae ecclesiae regularium, quibua cura animarum quod haec omnia pertineant ad regimen et direc­ tionem missionis, in quibua proinde mieaionarii etiam oommisaa non est, possideant bona immobilia, re­ regularea aunt obnoxii iuriadictioni episcoporum licta a piis fidelibus eo fine, ut quaedam pia opera cive vicariorum apoatolicorum ; attamen ex hac a religiosis perficiantur in bonum animarum, vel agendi ratione maximam oriri confusionem, rectum­ B etiam in bonum communitatis catholicorum ; nemini que ordinem plane posaumdari, nemo eat qui non insuper ignotum esse potest, quod abusus qui in­ videat. Hinc ad omnia haec incommoda vitanda troduci possunt in ecclesiis regularium curam ani­ marum habentibus, iidem abusus irrepere quoque necessariam omnino duco additionem supra expo­ sitam. · possunt in ecclesiis regularium animarum curam Paragraphus decima eiuadem capitia primi aie non habentibus. Ergo si superior regularis impar invenitur ad tollendos praedictos abusus in ecclesiis emendetur. ^Episcopis vero qui suas dioeceaea in locia infidelium exiatentea proprio iure gubernant, curam animarum adnexam habentibus, idem dicen­ vnua incumbat visitandi singulis annis vel saltem dum est de superiore regulari quoad alias eccle­ quolibet biennio tum omnes et singulae ecclesias sias eamdem euram non habentes. Vel ergo ius saeculares, tum etiam Omnes et singulas ecclesias episcoponlm quoad visitationem extendendum est regularium, quibus animarum cura commissa eat, ad omnes ecclesias regularium, vel restringendum iuxta normam a sacria canonibus et constitutionibus ad solas ecclesias parochiales dictorum regularium, pontificiis traditam.'' sed iuxta limites a sacris canonibus et constitutioni­ Ratio huius emendationis est, quia nulla adeat bus pontificiis praescriptos. Possem ulterius emen­ dationes propositas exemplis illustrare, sed super­ vera necessitas nec manifesta utilitas extendendi et sedeo haec adferre, ne mitres Deputationis taedio ampliandi ius episcoporum quoad visitationem ec­ afficiam. Ί clesiarum regularium, curam animarum adnexam habentium, ultra limites a sacris canonibus et con- C + Frater Laurenti* Bergeretti archiepiscopus stitutionibua pontificiis praescriptos. Ecclesiae enim Naxiensis. regularium visitentur saepissime a superioribus re­ tr/. gularibus abusus proinde qui irrepere possunt Observationes losephi Norelia episcopi Patarensis. circa rituales logeo, sanctorum invocationem, reli­ De hoc schemate in genero dicam solummodo, quiarum venerationem, sacrarum imaginum usum, bonorum administrationom, piorumque operum exeipsum sic augfire iura episcoporum et vicariorum cutionem, quae iisdem bonis fortasse sunt annexa, apostolicorum super missionaries regulares, et hos aliaque huiuamodi, facile ab iis deteguntur et emen­ ita humiliare, 4M eos omnes considerare videatur, dantur. Nihil boni ergo nobis sperare licet ab hae non uti revera sunt, sed uti esse deberent; quod extensione iuris episcoporum, immo potius timendum tamen in condendis legibus humanis fieri non de­ eat quod damna et mala sint eventura. Attamen beret a legislatore. Utut sit, humiliter efflagito, ut si Deputation) pro rebus ritus orientalii^et missionum saltem prae oculis habeantur sequentes observationes visum fuerit emendationem supra expositam non speciales. esae admittendam ; tunc, mea quidem sententia, om­ Ad caput 1, pag. 7, lin. 18 (47 Dsj, post verba: ad nino erit admittenda ea quae sequitur : „Idem vero ecclesiastica quaevis munia obeunda idonei evadant, im­ omnino et iua et onus tanquam apostolieae sedia mediate addenda essent sequentia, vel similia: „Si, delegati habeant episcopi, qui suas dioeceaea in attentis locorum et personarum adjunctis, episcopi locis infidelium existences proprio iure gubernant, D et vicarii apostolici, de consilio trium vel quatuor quoad omnes et singulas ecclesias regularium, cuius- ex melioribus et gravioribus miaaionariia, eoe ad cumque ordinis ipsi sint, vel societatis, congregationis huiuamodi ecclesiastica munia tuto promoveri posse indicaverint· Haec vel similis conditio mihi om­ aut instituti etiam votorum aimplicium, et sive ec­ clesiae illae habeant, vel non habeant animarum nino necessaria videtur, praesertim pro Sincnsibus, curam adnexam.· qui non sint alumni alicuius ordinis ^el congrega­ tionis regularis, ac vere et summe humiles, ut Ratio quae suadet admittendam eoae hanc se­ cundam emendationem, casu quo prima reiMqtur, nimirum praecaveantur probabilissimae tentationes est prout sequitur; nempe vel superiores regulares ' superbiae, ambitionis et hypocrisis in illis ecclesia­ in visitatione suarum ecclesiarum instructi sunt ea sticis indigenis, qui sibi videntur prae aliis ingenio auctoritate linque medi», quibua possint et valeant praestare. " Melina tamen esset meo quidem indicio, si verba illa schematic: ita quidem, ut ad ecclesia­ errores corrigere, abusus tollere, qui irrepere pos­ sunt circa \rituales leges, invocationem aanotdrum, stica quaevis munia obeunda idonsi eradant, et pro­ venerationem reliquiarum, circa nitorem et ornatum posita mea additio penitus omitterentur, cum suf­ domua Dei, sanctarum imaginum usum, bonorum ficiat, si huiuamodi insinuationes fiant vicariis apo> administrationem, piorumque operum, quae iisdem stolicis extra concilium. Ad idem caput I, pag. 8, lia. 4 [48ato], post verba: bonis fortasse sunt adnexa, atiaque-Ifuiasmodi : vel , ea auctoritate iiaque mediis carent, quibus idonei enemgtioaibus et consuetudinibus, haec vel similia reddantur ad error* corrigendos et abusus tollendos. addi deberent: „Ipsi vero episcopi et vicarii apo- I 0B8BBVATI0N» IN 80HRMA CONST. 8ÜPXR MISSIONIBUS APOST. •tolkri ' summopere Mtagaat, «i a mMonariis sibi donec ipsis alii rabetitaantur, sub novo titulo cWepmensiM; et boo vellem, ne rades christiani nimis admirantur, vel etiam scandalisoutur, quasi aa gecaat, at numquam rationabiliter insimulari titulus praefecti apoctoliei ablatus faerit ob grave powiat abusus potootatia, quae sibi data aat ia aliquod delietum. aedifieatiooem, at bob m destruction·*.* Abe re Ad caput II pag. 14 lin. β|50θι*Ι, post verba. sorte bob orit dirigere dao soltem verba oxhortationis urWrso escer» apostolici, immediato addi deberet: etism ad opiaeopoo at viearioo apoetolieoe circa wot mimioBarii regulares arbitrio proprii superioris** nodum, quo tractaro dobent miMionarioa, ut pax, drterasteeudum. Ratio est, quia sine parvula has nine qua impoeoibilts evadit verua missionum pro* additione facile oriri possent quaedam miseriae grossus, magia promoveatur atque conservetur. humanae, quae praevideri et impediri debent ae Ad idem caput I, peg* β, lin. 6 [4βηιι|. paragra* possunt. phua : Ccrmmt çmoçms trityrater etc. et ea quae beben­ Ad idem caput II, pag. 14, prope finem [50 Du], tur pag. 13, lin 20 [50 Bio) et soquentibua gravibus post verba : deque omnimodam obedientiam praestent, obnoxia aunt difficultatibus, quas forsan pon satia addendum propono: „etiam missionarii regulares, apprehendunt qui missionibus personaliter numquam quoad ea scilicet, quae pertinent ad regimen et inservierunt. Optarem igitur, ut lex clausurae coarctaadminiatrationem missionis.** Ratio est, quia haec retur (ubi nondum observatur) ad hospitia, stationes verba inconditionata: eisque omnimodam obedientiam etc., quae revera pertinent ad aliquem ordinem vel B praestent? non bene concordant cum iis, quae haben­ congregationem regularem, et in quibus ordinarie tur pag. 15 [51 b), § Casterum etsi missionarii regu­ commorari solent duo ve) pluro* missionarii regulares, lares etc. i *et hinc esse possent occasio contro­ et, attentis omnibus adiunctis, maturo episcopi et versiarum, quas impedire debemus, et facile po*superioris regulari* eorumdem missionariorum iudicio sumus. revera et constanter observari queat. Hinc expresse Romae ex conventu Sancti Petri in Monte Aureo excludendae essent domus et stationes, quae perti­ die 19 augusti 1670. nent ad dioecesim vel vicariatum apowtolicum, et Frater loseph Novella episcopus Patarensis. in quibus modo commorantur missionarii regulare·, i3'. modo alii, vel plure* simul ex utroque clero. Emendationes a Bonarentura Atanasio episcopo iam Caeterum, ut verum fatear, iu missionibus mihi (nparitano propositae1. videtur adesse aequale, et forsan maius periculum voluntario at ab amara* Dai nubiectis amentur potion qftam timeantur { at arga ooodem sic semper poti etiam pro missionarii* non regularibus, praesertim indigeni* ; r^st bine eadem lex clausurae extendi etiam deberet ad stationes etc. ubi morari solent presbyteri saeculares, dummodo iudicio. episcopi, ut aupra, vere et constanter observari queat. Relate tamen ad loca, ubi missiones egi, nil prorsus mali audivi de missionarii», quia ibidem etiam sine lege clausurae adhibetur ab omnibus missionarii» quam maximus rigor, ne quis de eorum honestate suspi­ cari possit. Ad idem caput I. pag 9 [48cie], paragraphe: Praefectorum apostolieorum titulus, iura etc., addenda propono sequentia vel similia: MActuales vero prae­ fecti apostolici, quorum titulus, iura etc., vigore praesentis constitutionis abrogantur, remanebunt superiores, quoad observantiam regularem, tam­ quam delegati superiori* generalis, uiissionariorum proprii ordini», in respective suppressa praefectura apostolica existentiuin. donec idem superior generalis ipsos confirmaverit, vel alios elegerit, cum iis facul­ tatibus, quaa ipsis delegare voluerit. Cui quidem superiori generali integrum omnino erit praefatos suos delegatos confirmare, vel alios eligere, aut iam confirmatis vel electi» alios substituere, quo­ modocumque et quandocumque sibi placuerit, quin episcopi aut vicarii apostolici ullatenus possint hac in parte ei obsistere/ „Praeterea ubi modo non adsunt praefecti apo­ stolic! regulares, nec missionariorum regularium superiores, idem superior generalis teneatur ali­ quem ex ipsia missionarii» eligere, ut supra, in suum delegatum, ne quoad observantiam regularem praefati missionarii ulterius remaneant velut acephali, et quasi extra ordinem. Quod si episcopus aut vicarius apoatolioua sit eiusdem ordinis, supe­ rior generalis poterit, si voluerit, ipsum eligere ad' tempus a se determinandum in suum delegatum, ut sub hoc titulo eosdem missionarios regere et gubernare valeat, etiam circa ea, quae vitam reli­ giosam respiciunt*1. — Rationes sunt per se mani­ festae. Denique bonum mihi videtur, ut actualibus praefectis apostol^^ relinquatur saltem titulus, in prooemium pag. 3, v. 1 .et eeq. (45 d]. Quo am­ pliori apparatu exordiatur isthaee constitutio, prout decet concilium oecumenicum, quod facile omnium primum de apostolici* missionibus ex professo agit, utque periodorum nexus clarior ad pareat, praeser­ tim cum ab apostolorum coetu ad eorum principem fit transitus, demum ne sub initium primi capitis iteretur quod in prooemio dictum est, vel dicendum videtur, eum scilicet in primo capite de haereticorum etiam ac schismaticorum ad ecclesiam reductione, ibi autem de gentium tantum vocatione agatur, dum in prooemio potius integrum minsionum ob-· iectum significandum est, primam1 ipsius prooemii periodum usque ad verba strenuo incumbere ita modificandam esse censerem: „Ut misericors aeterni Patris propositum de gentium vocatione iuxta propheticum sermonem* impleretur, Dei filius, Dominus noster Iasus Christus, qui illa ip»a significaverat vaticinia1, solemn» istud apostolis mandatum dedit: Euntes in mundum univereum praedicate evangelium omni creaturae4. In hoc divino custodiendo praecepto, quod perpetuo viget, ac diligentissime servandum est donec in unicum Christi ovile totius orbis transeat plenitudo, •ancta catholica et apostolica Romana ecclesia COWCTU QKMXBAL. TOMUS LIÜ. 1 Romam ndisae one cam epistola sequenti; 1. M. 1. VeneMtierimo moneiifnore — Prego la busti di vostra tignaria illn»tri»»ima e reverendissima di far pervenire eoa aieurexsa e •ollecitamente cioè per tnttu sabbato 90 dei correate, ch e H giorno steaso, in cni Je perverrB qnesta mia, il plico qai secluso ai regretario dei concilio Vaticano. Sicuro de’favori di lei, lene anticipo i pife dbtinti ringraaiamenlt Ho ricevnto 1’ ultima raa graditiuiina. il rettore d»n Giovanni Fioretti, che la saints, mi ha dette di non aver anoora ricevnto il denaro dal «ignor Vivenxio. perchb qnreti' b stato ammaiato. Con ultra min le fiuô capere il riseltato deU'aCare di monsignor Tagliahtala. Intaato dopo averts ossoqniata, la ehiudo ne' Sacri Osori. • lo imploro did Signore la cants benedirioaa Napoli U 16 sgosto 1670. Seo devotissimo servo ed amko affeaionatismtno. f Bonaventnra vescovo gib di Lipari. * Vldi praeMrtim Pval. XLIV ; IsaL cap. Uit LI, Michie, sap. IV. • Muth. ÎX1V. t. U ; Uc. XXIV, th. « Mue XVI, 16 7 À. SESSIONES PUBLICAE ET CONGREGATIONES GENUAL·» 100 -q , ----------------------- ;....... - ---------------------- — T- —·.·♦—---------- - -------vsram et unicam Nexarent sponsam ingiter so pre- A Hae oaim emendati··» satia eaperqM raeidao-r quia sola Mmper ijli nogos ia - spiritu filioa parturit. Notum.net enim quou praedecessores nostri ia aoeepto Petri primatu super ecclesiam univor­ sam ius ao officium simul agnoscentes, et fidelium aalutia, ac infidelium, errantidmque omnium oôà- ties legi prospicietur, quin eoaeoieatia auxiotatibau^ exponatur Pag. 6, vera, ult [47 D i·]. 8i retineatur emendatio proposita saper textum e. Leonia,_t»oe citatio ad calcem apposita ita varianda erit: STLeo termone III voreionis comparandae, ab antiquissimis temporibus tu nnnireraerio euoe astmaptamiris ad pontificatum , nodulo curarunt ut evangelism Christi in omnem cap. 111 terram propagaretur, tum praecipue maiori semper 8i vero achematia textae invarigbiliter retineri claritate in no elaborarunt novissimis hisce aaeeulia, velit, citatio illa eequenti modo fiat. Cf. S. Leo termone III, eap. Ill, etsermone IV, eam fapilior patuit aditus etiam ad remotiaaimas quaeque nationes, et ob saevientem haereti^rum cap IV, in annirersdrio auumptionie tuae ad ponti­ pravitatem maior inqubuit necessitas, nedum infi­ ficatum. deles ad ecclesiam adducendi, verum etiam schis­ Pag. 7 vera. 18 [47 ® »]. Poat verbum evadant men­ maticos aut haereticos ad eam revocandi. Quae tionem quoque facerem decreti Gregorii XVI f. r. praedecessorum nostrorum praeclara exempla raec- quod a reconditis adnotationibus in textus lucem tantes nos, qui licet immerentes spoatolicam divi prodire e re case indico, aie prosequendo: „Quod Petri auctoritatem obtinemus, in illud ipsum magiampridem praedecessores nostri decreverant et praeasm pietatis opus pro viribus admodum incubui-B oipue Gregorius XVI f. r. Pag. 9. vera. 15 [48 Cia|. Commutarem phrasim m Vera. 24 [45Dit[., Phrasim ,non satie commen­ lotie infidelium cum altera in lacie missionum. Eadem enim momenta quibus movetur ecclesia ad conferen­ dando cbaritqtia exemplo1* velut parenthesim vir­ dae facultates, de quibus sermo eat, vicariis apogulis claudirem. Ver». 32 [46B1>|. Verbi·,abapostolicaeede“suffi­ atolicie in locis missionum, urgent ut eaedem etiam episcopia in missionum locis aeque tribuantur. Ab­ cerem ,ab antecessoribus nostris, et n nobis ipsis." sonum revera foret ai facultates illae solia arctaren­ Caput I. tur epiacopia qui dioeceses in locis infidelium habent. Peg 10, vers. 7 [48 Dit] Loco vocis qui substi­ . Pag 4 [46 c). Praeciae huius capitia prima periodo, quae in prooemium merito inaerta dat, ita tuerem hi: quod et rationem reddit eius quod ibi ‘disponitur, et terminos simul figit in eo ■Eoebit exordiri sermonem „In diacriminoao opere perfpiendo, apostolicis quod indefinitum videbatur. ssilioet miaaionibua infideles ad eccleaiam advocandi] Caput II. ei "haereticos ac schismaticoa ad male relictum i ' ! ■ / I . l 1 * , Psg- 11. vere. 17 [49 C»] Loco Dialogistes potius sinum amantieaimae matris reducendi, cum ob.advaraaa temporum ac locorum vioea, aliaaque graviaai- ^Magnus scriberem; quod et communius et s. doctori toaa cenaae. ut plurimum Jjon possint ubique dioe- honorificentius est. C Vers. 18. Hoc signum citationis (1) quod praefer­ oeaea erigi vel restitui, neve epiacopia etc." Pag] 6, vera, penult (47 a i·] Verbo fundamentum tur, potius subnectendum verbis e. Gregorii, ut quo se contineant, et a sequentibus eisdem connexis di­ aubatitnerem firmamentum. Quamvis enim in quibus­ dam manuacriptia habeatur fundamentum uti in stinguantur. Itaque apponerem illud post verbum / / citatum Ambroaii locum adnotarunt doctissimi concertationis in versiculo 21’ |ci»]. Pag. 11. vere, ultimo [49 Dis]. Citatio ad calcem! PP Maurini, iati tamen in ana editione retinuerunt meo quidem infiieio. ut facilius consuli possit tex-\ vocem firmamentum, quae communior eet, et in tus, compleri debet, subnectendo: In illud Apparuit itaque etationi Philistinorum etc : vel saltem adiungatur n* 14 iuxta editionem Maurinorum. , ______ „ , 12, vere. 28 |50x»]. Auferrem ti praesertim, accurate fuerit eiua inquisitio: eo vel magis quod vox firmamentum huius constitutionis acopo optime et post verbum sntm subiungerem non 'qrvLajse clero ted et ------regularium ordinum congruit,-cum aliunde summum pontificem visibile eaeculari ------- '—' adtcripti, — J-· '—'--------'■----------alumni '------ etc. : per namque utrorumque ridetur ease ratio ; ecclesiae fundamentum, esse,, iqm satie ao oppor­ tunius in 1’ de ecclesia constitutione statutum ait, ideo et adverbium illud praesertim ablegavi : quod ai iatud peculiarem ad acopum importet reapectum. Pag. 6, vers. 1 et .2 [4^81) pro t«bo firmatur sup­ pleatur ,munitur". Ÿ . hunc exprimendum eaae duceremΡ·8 13, vera. 26 (50 Bn] Loco duo rei iret diceEtenim textus in achemnmrere itua in aerisone etri Thoma D rem m qsufisu pluree quam duo mieeionarü etc. ; expun­ 4’ sancti Leonis, cap. 4", editionis J Oacciari Romae 1753, ita habetur: ^^wssyw ali­ gerem itaque verbum duo et od trium aaltem nume­ rum claueurae legem extenderem, eo quod unus facile quid attenditur firmitatie, non .dubio apparet forti­ tudo paetorie. Quae verba, uti iaoont, fortitudinem posait abesse, et altqr infirmari, et aie qui reliquus asserunt iis pastore, in ceteris autem pafllcipatam erit omni ope oarebit. Ceterum de hoe videant firmitatem; at in schemate fortitudo aliis, non apo- alii qui experientia edocti, et oognita causa melina Btoliose aedi’tribuitur. rem perpendere valent. Hoc unum,tamen exquiram / rmaermonie autem III cap. 3* eiusdem editionis, - ut numeras commorantium omnino determinetur, ne ijisius sancti docturis alius habetur textus, qui melius lèx in ambiguo, et conscientia in dubio versetur. Pag, 15, vere. 20 [Sl tTi»]. Post verbum quod reapondet conceptui schematis, id eat : «n Petro ergo 'adiungerem ab ipsis praesulibus apostolicae sedi ete. omnium fortitudo munitur. f Pag. 16, vere. 14 [51 n is] Poat verba qirin tamen Quapropter praediotamiemendatiorem lectionem subnecterem Christianae prudentiae leget excedant, ac praeeligerem. ' Pag. 6, vera. 22 [47 c i). Poat verbum tenentur limitée ete. Cuius rei ratio eatis in aperto est, adiungerem : iujcte^eanonum et apaetoUoarum eonetitu18 augusti 1870. tionum eanctionee: delerem autem verba aguibue tine f Bonaventure episcopus iam Liparitanus. graviesima et urgente admodum ctaaqa, inconsulta apostolica sede abeeee nulla rfMone possunt. > Decretum a e. de Propaganda Me 90 aovessbris 1845. melioria notae codicibus repetitur. In tanta autem hodiernae criticea luce unam, prae altera lectionem aequi concilii Vaticani dedecori verteret, quaai paruV 101 OMEBVATIONE8 IK ECREMA OOK8T. SUPii ΜΙ88Τ0ΝΜ8 APÔST. ÎÔ2 plaatea. Item 9* nwmpha Itcati» abotatar, cam pag. 8 [48 · i»] stataitar: .Vicarii· apoatolieia, etiam uti ab apoetolica seda ad boe specialiter delegati·, ius esto at oeaa incambat ecclesias etiam regulare· Hm coastitutioae gravissimae natation·· pro- eataavi· ordiri· vel laatitati etiam speciali et i·poauntur in relatioaiba· tntasionariorosi régularisas, dividaa mentio·· digni, i· qaibaa eara animaram 1* ratai· ad episcopo· seu vioariM apo»tolioos; et •xerestur, «miem prorate made quoad cassia vim9* relate ad proprio· suos .superiores regulares; ita taadi, quo caetera· «ectasi··, quae ad cierem sae­ quidem, ut abrogati· privilegii· «t exemptionibus cularem pertinsat* ab apoatolioa sed· ordinibus regularibus coaceasie, Non III Mumpri· mriw,· nam (pag 9|48c«))stataiomnimode •nbiioiantur episeoporam «en vicarion·· tar: .Neque praetermittant rationem axigare obla­ apoetolieornm jurisdiction!, «t pene subtrahantur tionum ac bonorum omnium, quae ubilibet intra iarisdiotioni et regimini auperioram regularium. fine· sui vieariatus missionis intuita oblatae fuerint, San· cum (pag. 7 [47 o·]) dicitur: „Plenum iae ae vel offerri contingat, eoramque adminietrationam potestatem habeant (episcopi mu vicarii apostolici) ta expendero, et simul cognoscere de fideli piorum omnes et singulo· missionaries tant saeculares quan operam execution·, quae iisdem fortaaao fuerint regulares*, additur quidem: r8alvi« tamen quoad adnexa.* Tum (ibidem 9 seq. (48Cn]i haec exemp­ regulares privilegii· atque' immunitatibus religiosis tioni· eladee ad ornum dioeoeaes extenditar, quae ordinibus ab apostolica «ede concessis . . . quatenus directiori sacrae congregationi· de Propaganda 6de decreti· huius oeeumenici concilii non adversantur.* subsunt; dicitur enim: .Idem vero omnino et iua et At quaenam immunita· aeu exemptio ordinum re­ onu· tamquam apostolica· radia delegati habeant gularium intacta servatur in aubaeqnentibua huiua episcopi, qui saa· dioeceses in loci· infidelium exiconstitutionis articulis? Non I exemptio paradnotu; •tentes proprio iure gubernant, quoad omne· et nam l*, p*g 8 [48B»] «tatuitur „Si qua dissidia, quod ■ingula· ecclesia· regularium, quibna animarum cura Deu· avertat, «ire inter ainguloa missionario·, aire commina est* Praeterea (pag. 9 [cis]): .Prasfscinter divereoa ordines regulares, aiva Ibter era et torum apoatolicorum titulus, iura, facultates et pri­ alios quoscumque oriri contigerit, .ne dintiua pro­ vilegia quaelibet intuitu miaaionum iiadem quomodotracta erumpant in scandala; ea atatim compescere libet concerna penitus abrogantur iis in locis, quae curabunt epiecopi vel vicarii apostolici, qui hujus­ alicuius «aeri antistitis dioecesi aut vieartatu apomodi causas tanqusm sanctae aedis delegati, etiam stolico ritu· latini continentur." •ummatim, ubi opus fuerit, dirimant ; et II, pagina 16 Ex quibus omnibus liquet, innovationibus in hoc (61· ia] statuitur: .Et»i misaionariiregulares episco­ schemata propositis antiquum rerum ordinem et re­ porum seu vicariorum apo«tolicorum jurisdictioni sint gularium exemptionem in locis missionum penitas obnoxii quoad sacri ministerii exercitium, superiori subverti et deleri. 8ed- imprimis quaerendum pu­ tamen aui ordinis in hia quae respiciunt regularem tarem. Utrum novitates illae ad acopum huic con­ observantiam obtemperare omnino debent, atque stitutioni praefixum, qui eat ,ut sanctum miaaionum obedire. Meminerint sutem ii, ad quos spectat, C opu· magia ramper proficiat* (pag. 4 (46 X n)> aaaeofficia apostolici ministerii illis omnino esae prae- quendum, sint necessariae? Sunt enim utique eorferenda, quae a statu religioao promanant: proinde " porstionibus religiosis valde odiosae et a spiritu ra­ si quandoque contingat duobus iiaque contrarii· olesiastico prorsus alienum eat rea eiuamodi novas praeceptis episcopi scilicet aeu vioarii apoatolici et moliri sine necessitate. At in annotationibus certa regularia auperioris miraionsrium urgeri, episcopi huic schemati subnexis nulla necessaria ratio pro­ praeceptam omnino praevaleat opus «et.* Quis fertur: de quibus annotationibus easterns· ego nihil non videt inconaulta hae divisione iinperii et auc­ dicam. Invitarem solnmmodo reverendinimre patra· toritatis ianuam aperiri omnigenis inobedientii· et commissionis ut Velint illas legere. — 8ed aeque inordinationibus, et auperioribua aeque ac subditi· historia missionum eiuamodi ratione· oxbiboro ri­ regularibus tam incertam ao difficilem creari posi- detur. Nam regulares exempti suisqu· superioribus tionem, ut nec superiores amplius bonos religiosos plene subditi hucusque et evangelinm eum frufifb mittere, nec boni religiMi ire amplius in missione· praedicarunt, et unitati catholicae inducendae et tuendae perfecte consuluerunt, sedi apostolica· debeant? Vita religiosa eum vita apostolica apte componi nequit, $isi religiosa· in utraque dirigatur ramper indivulse adhaerende·. Quod ·> qua· dis­ ab iriio superiore, eui obedientiam vovit, quique sidia alicubi orta aliquando fuerint vicario· apoeum dirigere ite debet in sanctificatione propria, •tolicos inter et regulare·, non talia haec sunk quae ut sit utile instrumentum ad sanctificationem alio­ exemptioni· excidium postulent; ae quidem medium rum, et rursus ita eum adhibere ad sanctifica­ aptum boo iisdem sopiendis putaverim aut prae­ tionem aliorum, Sit propriae salutis detrimentum cavendis. Nonne et eiusmodi dissidia fuerunt in non patiatur, neque dum aliis praedicaverit, ipse primitiva eoeleeia inter ipsra apratolo·? Facta ut diuratw (scribit Luo··, Act. XV, 39) ita at dwreprobus efficiatur. cadtrtai ab iarietat, at Baraabat qaidtia atmuapta Non II «nmptio locali». Nam pag. 8 (48 A u] sta­ Marco aarigarat Cypraau Paaiut sero alocto Tito tuitur: .Careant quoque diligenter episcopi vel vi­ carii apostalici), ut plenissime observentur clau­ profteiut ut, tradita» gratia» Dû a fratriba».* Ec­ surae leges n hospitiis-et stationibus, seu domibus clesia scilicet erit semper oompraite sx bOminibus. Veram 9* quaeritur num illae iaaorqtioses aequae quibuslibet ouiuraumque ordinis, societatis aut in­ stituti regularis ... et si quid contra factum fuerit, sint. Indicent reverendissimi patres, nam aequam etiam ut apratoliMk sedi· delegati stetim et effi­ sit regulares familia·, postquam stupenda constantia, caciter ppovideant^Kt pagina 13 [60 Bio] statuitur, ingentibus exantlatis laboribus, in «adore vultus «t affusione sanguinis, ia fam«**t siti, inter cacoerae ut .hospitia, statione· ImU domus cniuscumque or­ •t catena·, omnigenasqu· a potestatibus tenebrarum dinis «. . in quibus duo vel tres miseionarii com­ morentur seu eommors^contigerit, clausura· legibus persecutiones, aut contra grassantes hrarerao in ca­ tholica fide, raep· fugientîbua mercenariis, conser­ omnino subiicianturf etc. Au boo poaaibik erit in x'. ifnfaiedrareiraM ΠμΜΑ' Cineri eMotis gaarraii» Cùttrçùaeiau. T omnibus missionariorum tugurii·, ubi non raro unu· idemque locus omnibus exercitiis domesticis, eccle­ siastici· «t civilibus inservire debet? Viderint ae- vaverant populos, aut limites regni «asoti Dei longe lateque inter barber·· natione· protenderant, gratiis spoliare «t favoribus, quibus ab ip«o vicario Dei ira a. aatKOKU pubucab bt oobqrbqatiovui gdhaub ; T.y' '■ tarant oondeeorntee, idque stea harem taneritfe, idque eo praeei·· tempore, qao o*ms Tira· colli­ gant, ut evangelic· saaetit·· laetius craecat at fioreat, eo praecise teirtpora, quo diria vexationibus ab iaimicis Christi ubiqae tenant» impetentur, vixqne raapirara sinuatur. Aeqnumne eet, at paatoraa cam lapis convenient ad maetandae ova·, at ministri Dai, icto malo foedera, cum miaiatri· diaboli manu ooa•erant ad persequendo· filioa aaaotoram? . im ... ■----------- do oodaataCbriM,eap.HI, tameoffieita detriverunt. Sed abait, ·« impradeaa adeo tain·· a'prodeatieaimoram virorum ooaaeaau timeam·· Impoaaibila eat, ut patre· et tetoree secleaiae ia animans iadueant sium, ut velint ardeatiaaima aaaelro et exequi vota acerrimorum aoeleaiae hoatiam extingaeadu ve) extenuando ragulariam exemptionem, ,cuiaa uti­ litas (sunt verba faliei· memoriae Oregorii XVI ad arehiepiscopum Mechliniensem aeripta, et ab eodem Denique quaeriter 3* num ax propoaitb isao- archipraesule in epistola ad suum eleram die vationibus maius aliquod bonum vel utilitas 15 ianuarii 1836 solemnitar repetita) eccleaiaatioia pro eedesia Dei aut salute animaram aperari me* •anctionibms, loagaqne saeculorum plurium ex­ rite posait? — Quante fuerit proaperitaa mia- perientia, et vel ipso haereticorum et incredulorum ■ionnm catholicarum aervsto veteri raram or­ odio comprobata eat.* Quae cum ita sint, spem dine, et raligioais in pacific· auae exemptioni· nutrio futurum, ut reverendissimi patres commis­ poaaeaaione manentibus, longa experientia satis sionis iubeant propositum schema quoad relationes superque ostendit; quid ex novo saquuteram sit inter episcopos vel vicarios apostolicos, et misaionaboni, saltem valde preblematieam est, et ego quidem, rios regulare·! funditus reformari, intacta servata dempto absoluto imperio vicariorum apostolicorum, horam exemptione; et plena et immediata subjec­ tione erga superiores suos regulare· et sanctam nullum bonum inde spero: num vero absoluta illa vicariorum apostolicorum potestas ntilis futura sit apoatolicam sedem. Quod meum votum nomine missionibus et ecclesiae Dei, examinent reverendis­ totius ordinis Cisterciensis enixis precibus sapientiae simi patres. Mihi videtur futuram seminarium dis­ et aequitati reverendissimorum patrum commissionis sidiorum. et ad rei temporalis administrationem in etiam atque etiam commendo. ‘ Datum ex monasterio Sancti Bernardi ad Ther­ missionibus regularium conlaturam, non multam secus ac commissiones laicorum a quibusdam guberniis mas Diocletianaa. in vigilis festi sanctissimi patria liberalibus institutas ad bona ecclesiastica recte et nostri Bernardi abbatis 1870. utiliter administranda conferre experientia probat. Domnus Theobaldus abbas Cesari generatis In ordine autem spirituali, propositae innovatione· saoeti ordinis Cisterciensis. mihi omnino noxiae videntur et plenae .periculi. xx'. Etenim 1* missionarii regulare· duobus dominis, rinsmadeerstoMss ffudcsmdi Saloado epitropi Portus vicario apostolico ~et superiori regulari servire coacti, Victoriae. despondentes animis partira opus missionum de­ In prooemio pag 1, lin, 21 [45 Du], sic immute­ serent, reliqui minore cum alacritate et segnius eidem incumbent. 3” Quot.inde nascentur ptsetur: „fovont, sacra regularium instituta ac presbyte­ textus declinandi alterutrius superiori· praecepta? rorum congregationes provehunt, laicorum* etc., ut quam praesens periculum suscitandi factiones et in schemate. Pagina 8, capite I, § 7, linea 5 [48 X 11] dicatur: partes in familiis regularium, aliis pro vicario apo„Caveant quoque diligenter, ut plenissime obser­ stolico, aliis pro superiore regulari stantibus! Dici­ ventur clausurae leges, in domibus cuiuscuinqua tur , Praevaleat in conflictu praeceptum vicarii apdstoiici* Bono habet: hœ facile dicere potest, ordinis, societatis, congregationis, aut instituti re­ gularis, canonice erectis ac fundatis in locis missio­ qui monasterium numquam vidit: sed ad somnium num ubicumque intra dioecesis aut vicariatus sui dedocendum tantillum experientiae sufficeret. Veram fines existentibus : et si quid'* etc. transeamus ad alia. $8, pag. 8, lin. 20 [48 B»], ita immutetur. „Si 3 Summa rerum ad singulos episcopos seu vi­ qua dissidia, quod Deus avertat, sive inter singulos carios apostolicos revocata, immediatus nexus fide­ lium in terris missionum degentium cum apostolic· missionaries, praeterquam inter superiores et in­ aede periculosissima abrumpitur, vel saltem valde feriores eiusdem ordinis regularis, sive inter diver­ extenuatur. Quid enim si aliquis episcopus aut non sos ordines* etc. Pag. 9, § 9,.lin. 3 [48 c»]. ita emendetur: ,Neque optimis instructus principiis theologicis, aut non optimo animatus spiritu incipiat noxios errore· praetermittant rationem exigere jyMationum ac bo­ spargere, puta si. incipiat ^ordinariam ac directam norum omnium, quae ubilibet intra fines sui vicaria­ Romani pontificis in omnes dioeceaea jurisdictionem tus, missionis intuita, quod aestimari debfet iuxta impetere, eiusderaque exercitium impedire? (Confer ecclesiae institutum et donsntium voluntates, oblatae fuerint, vel offerri contingat, eoruhique administra­ litteras sanctissimi domini nostri Pii datas sub dio te octobris 1866 ad archiépiscopal· Parisiensem.) tibnem expendere: et simul cognoscere de fideli Quinam dominanti illi in cleri· aeae efficaciter op- missionis administration·, et legatorum piorum exeponent pro domo Israel? 81 abrogarent patre· cutione, quae eidem fortasais fiierint adnexa.* Vaticani regularium exemptione·, meo quidem^, Pag. 13. capite 2, §'4, lin. 20 50 B io], sic etnen- iudicio, suis ipsi subverterent manibus Vaticani propugnacula. Censa regularium causa sanctae sedis eat, eoque et cauaa ecclesiae. Unde rectissime sanc­ tissimus dominus noater Pius IX, cum paterne re­ prehenderet arehiepiscopum Parisiensem, quod re­ gulares visitationi episcopali subiieere attentaaaet, ,de spolio agitur, eeribebat, per .factam patrato contra possessionem. Ijuam apostolic· aede· et re­ gulares habebant* ^Litterae citatae pag. 10). . . Si patre· Vaticani regulare· ana exemptione priva­ rent, practice ad nihilam fere redigerent ordinariam illam, immediatam vereque episcopalem Romani pontificis in universam, quae late patet, eoelceiam potestatem, quam in prima constitution· dogmatica dandum : „Domus vero cuinacuinque ordinis, socie­ tatis, congregationi· aut instituti regularis, etiamsi votorum simplicium, canonice tamen erectae atqne .fundatae, Ubicumque existante·, clausurae legibus omnino subiiciUatur, iuxta modum* etc. Pag. 14, eodem capite, f 6, lin. 2 {60 Ci]: „Idcirco quolibet mono, aut si fieri illud nequeat, saltam quolibet biennio, secedant missionarii io aliquem locum arbitrio vicarii apostolioi determinandum, ibique omui externarum cura quantam valebunt •biecta, sacris spiritualibus exercitationibus quinque diebua devote excolantur, ita ut cura animaram detrimentum non patiatur.* Pag. 16, eodem capite, g 7. lin. 28 [&1 tuj, sio IM . ΟΒ«·ΒΤΑΤΚΜΠ» IM 8CHMU PO«W. «HMf ΜΤββ/ΟΜΖΒϋβ 4WT. scopem sea viooriom ipestoUseram iarWMi*ai afat obaexii quoad soeri ministerii exoreitiam, repe­ rtori tameu ni ordiaia, la Ua quae reepiefaat regolarem obeervantiam, et ebediéatiam adveeieadi, muendi a* reoedaodi a mierioao. obtemperaro emaiao debout atque obedire. Memiaeriat* ata. ,Proindo ai qaaadoque eoatingat duobus Usque eoatrariia praeceptis. in ib quaa epoetaut aiaaioaaa regimea at diraetioaea, cerna aulraaram et aacraaeetoraa administratiouem, epbeopi sciBcot aeu vicarii apostoliei* ata. IM b. Ia Me prims sopite aptarem, ubi moins varo visum Asarit, inseri bare verbe, poo iBb mboianiboa, quaa mimioaerii regulares estant, toaeatque, at pari at edbooediao oreealororeter regulares ordines later at vioarioe apoetoBoee eba epieeepoa, maxima si aoeidoret aeons aaeaellam mbaienariam de loeo in locum axreadi, vel quaestio erit de muriis et oMeib mutandis, vel de ^bitatieao regularium eeelesiaram, et cetera briusmodi. Haoe verba voUem' apponi exempli gratia, poet verbum eseoasre Bn. »», peg-«(47 Bis]: gCaetoçum vicarii iidem apostolici in rebus utcumque regularibus misafonarib spectantibus, maniis mutandis, do loco in locum tranaloeatioaibae, delictis oogaoeeendis, ecclesiis visitandis, ineant cum nuperioribus regularibus amice consilia.** Pag. 18, eap.3, $ 3, lin. 19[52Bu],aie immutetur: RPiaa sodalitates, inter quaa ab bac apostolica aode speciali laude honeatatur ea quae in dioeeeai Lug­ 6. In capite II, pag 19, lin. 34 [50ar], haec adiidunensi ortum habuit ot per universum fere orbem oieuda post verbum raercendi: , Atque omnino provi­ catholicum diffusa est, in earumdem missionum sub­ sidium rite ac legitime institutas, "episcopi" etc. ut dendum, duo saltem numquam esse defecturos, piein schemate. I tate, scientia, missionum peritia, immo st experientia, γ Rudesindus episcopus,Portus Victoriae, abbas et gravitate probatos patres, quorum alter illis in nullius Novae Nursiae in Australia. collegiis munere rectoris, alter in spiritualibus officio fungatur" *?■ 7. In capite III prope finem, post verba a prae Aniutadrereionee Antonii Mariae Pania. epiecopi doceeeoribui noetrie iamdudum [53 B u) adiungi im­ Marticmsss. mediate ,tam salubriter et gloriose* instituta /iul. 8. Tandem pagi 20 [ib.,Bir].iu postremis verbis, Ad illustrissimum ac reverendissimum dominum dominum Fessler, episcopum Sancti Hippolyti, sacri haec interponi pulchrum et solemne mihi videtur, scilicet ita: ,uniformem agendi normam edioeere ei eoncili Vaticani secretarium. ad maiorem christisni nominis gloriam, in animarum Romae 19 augusti 1870. salutem, arrears possini.* Excellentissime domine. - Qua decet humilitato Frater Antonius Maria Fania de Avignano, ac reverentia meas super schema de missionibus episcopus Marsicensis et Potentinus. spostolicis animadversiones amplitudini vestrae re­ mitto, iuxta monitum 26 iulii proxime praeteriti !.. *·('■ patribus datum. Interim cum affectu et' magna Animadcersiones Ludodci Thomae Palla da Pare existimatione amplitudinis suae permaneo addifi' episcopi Blesensie. tissimue humillimus servus 7 Frater Antonius Maria Fania de Avigpano episcopus Marsicensis et Potentinus. Animadversiones eupeir schema constitutionis de miesiunibus apostolicis. Λ Omnia huius schematis capita, una cum prooemio, mihi bene adrident. illudque probo. Merito ex­ cellentia missionum apostolicarum laudibus extolli­ tur, perpetuum et per universum orbem exercendum ecclesiae magisterium, donec fiet in terris unum ovile et unus pastor. Munia et iura et institutio missionariorum sapienter diligenterque descripta, simul ac episcoporum et vicariorum apostolicorum praerogativae recensitae, media apte missionibus huiusmodi spostolicis promovendis, atque augendis accommodata, etc. etc. Omnia quae scripta sunt mihi placent, omnia praescripta profutura existimo missionibus catholicis ampliandis. Verumtamen, ad D maiorem rei tantae, ut opinor, perfectionem asse­ quendam, nonnullas animadversiones in medium pro­ ferre duco, quaa hio breviter exscribo. 1. In prooemio pag. 3, lin. 1 [45 c is] : „Cum Domi­ nicum illud mandatura* interponerem apostolis, scili­ cet „Cum Dominicum illud apostolis mandatiim* expresse, quibus mandatum indictum fuerit. 2. In eadem pag. 3, Un. 9 [ib: Ds], immediate post immerentes. adiicerem „omnium ecclesiarum, immo et totius generia humani, ut salvum fieret, una eum apoatolica beati Petri auctoritate, curam et sollici­ tudinem oMmnsnrs, ad dimanat illud oput etc." 3. Pag. 4, lin. 3 [46Bn], poet ut dieerem Reccle­ siae docentis, et nostram ministerium omnem gentem in veritatis agnitionem adducendi in diem magis adimpleatur*. 4. Capito 1, pag. 4, lin. 36 [46Ds), poet verbum recepta „prppria*. Illustrissime domine. — tuxta monitum ad reve­ rendissimos patres concilii directum die 26 iulii proxime elapsi, transmitto ad dominationem tuam quasdam annotationes in schema constitutionis super missionibus spostolicis. Ea libentissime utor oceaaione ut dominationi tuae prosperi, cuncta adprecer. devotosque animi mei sensus jterum exprimam, illustrissime domine, celsitudinis tuao servus et frater in Christo. , f Ludovicus Thomas episcopus Blesensie. Aquis Calidis (Vichy) in Oalliis die 16 augusti 1870. Animadversiones in schema constitutionis super missionibus apostolicis. Schema istud videtur bonum; sunt nonnulla tamen quae mutanda aestimarem. Pag. 7, lin. 17 [47 Dr] delerem vocem quaerit. quippe inter infideles sunt populi, e quibus nondum prudenter educi queant verbi gratia episcopi. Pag. 8, lin. 7 [48 a is] hospitiis. Non videtur quo­ modo pqwint clausurae leges in hospitiis mere hospitiis servari. Pag. 12, lin. 38 [50 s >]. Bejularium praesertim ordinum alumni. Tollendae viderentdr istae voces. Etenim religiosi equidem imbui debent spiritu spoatolico; aed unusquisque iuxta rationem et formam sui proprii ordinis. Pag. 13, tin.ll [50Bs). Nemo et missionanit solus. Sane optandum eet ut miasionarius nunquam otogtw socio inveniatur; seu solus omnino itineratur, hospi­ tatur, etc. ; aed noa necoeee eet ut aerius ille sit sacerdos, et sufficere videtur si sit vir Christian», prebus et fidelis. f*ag. 14, tie. 9 {50 o ia]. Loeo decent poneadara videretur: Octo docemeo diebus; octo namque dies sufficiunt, si serio at servato silentio exercitia spiri- 4 · 10T A. U8UONB8 FUBUOAB MT OONGRBQATiQNM QBNSEAUM I dam rogmagT taalia fiant; nee maiorem ·«■ hmmi nemscum ■sis alumnis premcribuut plurM rellgiMi sedinM. Pag. 1&, lie. ST [SI B»]. Jfemfeerfet entem eta. Toto· istud, usque sd aliae» seqasro Amsurn ito oxelusivo, delendum . iudiearem. BuMeiuut eaiaa quae praaoaduat pro cana ma ordinaria. Qaod ai poeoliaria quaedam hominem negodMumve ad* iuneta aliquid amplius exigeai, id obmuritaudum oaraa summi pontificis Pag. Id, Ha. 7 |SI ■ h). Ooeadoao kuiae aHaea Dtautat, id annotabo; nempe ei aoa ia illo, eet ia alio haiaa Mbomatia lore aliqaid oaao ineeroadum, nude vicarii apostoliei vol roporioreo miMieuarioram intelligent qaod, apod quondam popaloe, ad religio­ nem faeiiius at efficaciae propagandam, id oanaiao expediat ut acilicot miMionarii quidam liaguam no seientias regionis in qua voruaatar, omnino calleant, ita at. doctiaaimia ao peritiaaimia infidelitatis virie non deprehendsntur impares. 18, lia lO |tin| fmprimù, bane vooom tollerem. Ph 19. lia. IS |5So«] Srreorumsuorum. Gram­ matice deberet oeribi. aernea sum /Udes. Quod ai vox messor repeteretur post larai, tune optima possint retineri vocea servorum Montai etc. Et illa aunt qaae coram Domino animadvertenda indicavi. t Ludovicus Thosrs episcopus Bleeenaia. Aquia Calidia < Vichy) i,, Galliia die 16 augusti 1870. 10· in peetetva via erdtomria dila­ tatam iri, red ngram ipoam aoeieataa ' baonqw excultam timeadum potina ue defisiaatibua hi po­ etarum validis operariis ad omabnodaqi fere storilitatoas rodaeatar, ati aliquando aeoidit, ot aatia compertam net; earn pwoeade mediant aine jawjmeidi mirp fwWMÜee&itet eW mMotIwF Fovendae enat ergo et omni studio, nt par set, mieeioMa exeelendaa, omai prorsos amoto obstaculo, ut Saem a Deo et ab ecclesia intentam, qaod aet conversio populorum et salus animaram, aaoeqoaatar; tfotiati Miui mnt pedar soeapoiuvntMMB parus», wengetienafium Senn, qeoa aemper materno et sin­ gulari quodam affectu canota mater eocleaia pro­ secute eat Qaod ai aliqui irrepaeriat ia aliqna parte vel regione abusus, corrigantur, nee deleatur qaod ab aatiqniaaimia temporibus eaelesti promue sapientia a sancta Romana eocleeia statutum Mt I ot fruetam eaatuplum, milleoumque iam reddidieM vidomua. Praesertim quod admisso prout iacat schemate totum fere subverteretur miromnum systema, et praescripta cactorum canonum Am magno eecleeiae detrimento non parum labefactarentur. Ad quid enim ex none congregatio do Propaganda fide? Ad quid ampliae superiores ordinum respeetivorum ? Miesionarii poaaentao pendere a duabusauctoritatibus, et duM habere eodem tempore et velati cub eodem respeetu supepores? Noone saepissime hue dune auctoritatM inter se colliderentur? Et cum sit XÎ'. varius missionum status pro diversitate locorum, XnimodrerMoMM Nicolai a Sancto lomuu nwuatri eritee opportunum legem ferre pro omnibua omnino jnuralit Capucetnorwn. locis? Quidquid tamen sit, certum est excogitatum. Schema constitutionis an per mieeionibua apreto- systema minime conferre posse ad bonum et pro­ fectum missionum; certum est misaionarios ex eo licia patrum examini propoaitum non Mt retie-ex­ plicitant, aen ex ipao non aatia clare arguitur quid quod eint missionarii apostolici, omnimodam habere ■ibi velint ipaiua auctores. Quod intentio alia non < non posse dependentiam ab episcopis qua veluti dioeeesaui fierent sui iuris, etiamsi agatur do vi­ sit quam ut uberiores fructus ex missionibus ia posterum colligantur, haud dubitari potret. 8ed, cariis apoatolicie; certum Mt denique religiosos qua eum pace ipsorum, via quam aggressi sunt, mea talM a duabus auctoritatibus pendere non posse, quin idea dMtruatur regularis disciplinae perfecsaltem sententia, contrarios nanciscitur* effectua Agitur de missionibus apoatolicie, ut fert titulus, et taeque subtectionis, quae ab unico moveri debet omne studium in eo intendere videtur ut de hac principio praet^o atque formali. Mea igitur sententia, unica modificatio quae nota characteristica exterae missiones in faeto ex­ videtur possibilis, vel saltem missionibus non nociva, polientur, .et veluti ad misaibnM dioecerenaa redu­ baeo Mt, ut summa rerum ad missionem spectan­ cantur. • Quid enim sibi vult misaionarios omnes regulares tium in manibus tum episcopi seu vicarii apostolici iurisdictioni aubiici vicariorum apostolioorum, ita ut tum superioris missionsriorum intelligatur reduci, )n aliquibus saltem nec de exemptionibus a sacro ita ut miMionarii singuli in ministerio verbi ab concilio Tridentino regularibus tributis frui amplius utriusque potestate et iurisdictione intelligantur pendere, et inter utramque potestatem talis pro­ valeant, nisi totum aut fore totum subvertere sy­ stema a sancta sede legitime introductum, atque moveatur intelligence ut episcopus seu vicarius non possit do icto vel illo missionario ad ministerium in missionibus ubique receptum, saluberrimisqne ef­ fectibus satis abunde exploratum ? Hoc autem sub­ uti absque consensu respectivi superioris a quo stantialiter mutato nonne in damnum verteret potius D pendent atque pendere debent, nec iste ad praediquam profectum missionum? Quis enim ex supe- eandum verbum Dei sum subditos huc vel illuc rioribus regularibus quamtumvis selo animarum in- mittere, aut ipsis facultatM spirituales prout a sacra flammatis sum vellet excitare subditos ad misaioaM congregatione de Propaganda 'acceperit communi­ adeundas in partibus infidelium qui Miret ex hoc care, nisi da consensu ot approbatione episcopi in cuius iurisdictione illa munia erunt exercenda. illos veluti ab ipsius iurisdictione subtrahi ut sub­ dantur episcopis? Vel quis religiosorum vellet ad Bie integra servarentur memoratae congrega­ missiouM prompto hilartque animo adire si ab or­ tionis iura, nee nomen missionarii apMtolici foret dine cui spectet intendatur quamvis ad tempus vacuum ot absque sensu, sarta tectaque maneret praecisus? Non deficient aliqui boo ipsum ex- superiorum quocumque nomine vocentur, missionum pptantM, sed heu ! ex hoc ipso indiguM aut saltem auctoritas in sum subditos, integra servaretur regu­ minus aptM ad misaioaM se exhibebunt. Quod si larium disciplina, quod ad bonum missionum maxime regulares in boo tam praerellenti opere manum non confert, uec abolendae forent praefecturae apostopraestent assiduam, aut minuo qnans par Mt opus lioae, uti innuitur in notia, quod valde absurdum suum praestent, quid evsniet tractu temporis de esse videtur. Si enim miMionarii apMtolici sunm missionibus ubique, dispersis, quomodo in posteram fas Mt ut habeant ex proprio ordine superiorem, fovebuntur et nutrientur? Nedum videtur speran- ut unum corpus efficiant, et ut consulatur unius­ ■I cuiusque disciplinae, ai superiores a praelaudata 1 Mariter ood. congregatione nomine sanctae rodis statuuntur, io· OBSiBVATioirae nr kjhbma oom *. SVH1 JtI88I0NlBUa ΛΡΟβΤ. no ■Mei· quo neariM vocari velleat, vel euiua auctori A Un modo exataat aodifioarnat aat aedüeari ouratat· niiaion·® regere debeant Ordinis? No·, qai· rent Uado tantum bat ut eum taiiedem regioai■iaaion·· mat, et dieantar apoetolk*··, at araita· bae viearii apoatolici ooratitati favriat, non alto· saactae eodia agunter. Beatat ergo quod pruedieti •celestas tavseeriat quam qaae ad regulare· per«■pariore* mat auctoritatem ipei· at qeidee aaeaa- tiqebcat Idem dicatur do eeetasiis paroebialibea rerio tribut·®, seam etiam habeaat titulu®. Q»o- regularium rarae ooaereditis. Cum epieeopi aut aanqoa tamen nomine voraatar, remaaet ipaoa viearii apoetoliei paroobiaa erigere voluerant eat ■Mtauriv praefiei ad gubernia· respective· mie- . OM multiplicare, prout lorae et ■■merae fideliam •ionia aive miaeionarioram ipai tamqaam legitimo exigebat, acu airi ia eeoleaiia, quae fere omaM a directe at immediato auperiori MibiMtoram · suprema . regalaribaa tenebantur, era erigere et constituere anctoritate etti aabaaaa debeat, at idee epiaoopi· potuere. Ex finira «aeri eoaeilii patribus neminem subdi non poaaunt quin id·· eorpori·, iamo at latet, quod airi reHgiorae familiae viro· pietate et ordinis destruatur. doetriaa insignes in omnM fere region·· misissent Frater Nioolaaa minister generalia Capueeinoram. qui «edulia euri» et laboribus in illia catholicam fidem propqgarunt et ecclMiaa aedificarunt, tot parochiae in terri· infidelium non extarent, qnot Obatnatioat* ri mfndatuxtu loamut A»grii llaulati, hodie extant et vigent. Haec regularium in eo- priori* ytmralu Smorw b. liana* riryiai*. eleaiam Dei bénéficia in memoriam revoeent, quaeso, Duobus ineommodla hoc eonatitutioqia aebeme B et considerent qui eorum privilegia at exemptiones laborare mibi videtur, quae, niai aliminentur, grata M*e imminuenda* aut penitua tollend·· exiatimaat. foreitan proceaauftemporia detrimentum afferent in Bi epiaeopia aut viearii· apoatolieia tribuatur loci* infidelium tum miaaionibua tum ordinibua re­ plenum iu· et poteataa in omne· et «inguloa mimiogularibus, tum epiaeopia aut viearii» apoatolicia ; nario· tam aaecnhre· quam regulare·, nullum primum eat, quod iia epiaeopia aut rieariia aposto- fere nullum erit ampliua diacrimen intpr aaecularee lieia nimia tribuatur poteataa et fere nullia definita preabyteroa at religioaoa viro· et nulla reatabit auclimitibua: secundum, quod eorum auctoritati ita toritaa et potMtaa auperioribua regularibua in «ab­ •ubdantur religiosi riri eorumque eccleaiae paro- dito· auoa. Quamria enim dicatur pag. 7 •chematia ehisles ut incerta rea ait, an. et qnaenam privilegy [47 Da); «Salvia tamen quoad regulare· privilegii·* •t exemptione· eia supersint. Quamvis aequum sit, •te. et pag. 1 fi [SI at·] «Ceterum eter miaaionarii re­ in miaaionum loci·, in quibna episcopi aut vicarii gulare· epiacoponrm aeu vicariorum'apoatolicorum apoatolici aunt constituti, summam rerum ad eoa iuriadictioni aint obnoxii quoad «aeri miniaterii exerci­ pertinere, aequum tamen puriter videtur, religioso­ tium, auperiori tamen aui ordidla in hia quaereapiciunt rum virorum, quia auperioribua sui ordini· de aporegularem obaervantiam obtemperare omnino debent atolicae sedis^siSSoritate in illas regione· missi» atque obedite”; cum tamen poatea addatur: «Me­ populo· infidelitati· aut haereseos tenebris obvoluto· minerint autem ii ad quos spectat, officia apoatolici ad erangelicam doctrinam aut ad catholicam rari­ miniaterii illia omnino eaae praeferenda quae a «tatu tatem profitendam adduxernnt, ac in ii· domo· et C religioso promanant: proinde ai quandoque contin­ ecclesia· rei chri«tifldelium oblationibus rei aui gat duobus iiaque contrarii· praeceptis episcopi ordini· aere a fundamenti· erexerunt, ita ut rei •cilioet aeu vicarii apoatolici et regularia auperiori· necessarium rei commodum summi pontifice· in miaaionarium urgeri, epiaoopi praeceptum omnino eiadem aut ricariatua apostolicoa constituere aut praevalere opua eat*, epiaeoporum praecepta pote­ dioeoeaes erigere aut instaurare indicaverint, quae­ runt eximere regulare· ab obedientia superioris dam «altem privilegia et exemptione* in hisce apo- ordinis et regularem obaervantiam perturbare. Quare stolicia vicariatibua aut dioeceaibu» eonaervari, et ordinum moderatore» alumno· auoa quo· ad omne clare, praeciae ac aolemniter affirmari. A nemine ea opua bonum instriicto· atque in ministerio aaluti· sententia impugnatur quae in adnotationibua aehe- gtudioaiaaimo* noverint, difficile in illas regione· in matia pag. 28 [58 · 7) legitur : «Mi®ionea aine regu- po*terum mittent in quibua non ipai moderatore· laribua esse poaaunt, et ricariatua apoatolieua alne •ed epiaeopi aut viearii «poatoliei eorum opera pro inissionariis apoatolicia; impossibile autem eat rica- aqo arbitrio uti poterunt. Hinc fiet ut miaaionM riatum apoatolicum eaae aine antistite aut antiatitem in loci· infidelium a regularibua 'aut negligaatur ' aine eecleaia.1* Verum ax hac aententia inferendum aut minori cura promoveantur, religiosorum virorum tantummodo videtur quod regularea veneratione et in iia commorantium numerua paullatim extenuetur, honore hoa antiatite· proeoqui, ad eccleaia· eorum­ •t aacria operarii·, qui in excolenda vinea Domini dem regularium aooedeate· excipere et sacras func­ impensissime laborabant, episcopi aut vicarii apotione· ritu pontificali peragentibu» aaaiatere, prae- D stolici destituantur. aertim ai alioa sacerdotes et propria· e'celôaia· non Adde inoongruum porsus videri privilegia, im­ habeant, non autem quod regulare· iuribna omnibua munitates et exemptiones quibua summi pontifioM et exemptionibus sint privandi ac omnimoda obe- regulare· ordine· ideo decorarunt ut non modo dientia ait exhibenda, ut ai episcopus, aut vicarius eorum in eocleaiam Dei et in apoatolicum aedem pro apoatolieua velit, exempli gratia, regularibua in meriti* praemia rependerentur, aed eorum familiae eorum eecleaiia omne divini cultu· exercitium aut magia magiaque vigerent ae ub*riorea fructus in aacraa concione· interdicere,. huic interdictioni ob­ agro Dominico prodocerent, tum a sacro Vaticano temperare teneantur. Cur plurimi· in loci· (liceat concilio imminui et pene aboleri, eum inimici crucia tnihi adnotatoree •chematia ipai· eorum verbi· in­ Christi eoe tanquam inutilra et hominum societati terrogare) unio· quandoque exiatit eccleaia regu­ noxio· traducente· non modo boni· omnibua iam larium curae concredita ’ Our non deannt vicariatua expoliaverunt, et ex domibua exturbarunt, red peni­ apoatolici iu quibua omnre eeolMine parochialM tus disperdere et dMtreore conantor. regularium ordinum curae oommiaaao aunt? Cur Quidquid tamen decernendam e··· existimabunt dioeceaea in terri· infidelium constitutae eunt in reverendiMimi patre·, ut ornee* in poetarum controquibua fere omnM ooclmiaq parocbialM pertinent' versiae evitentur, optarem ea privilegia, quae reguad regulare*? Non quo episcopi aut ferendo; ita ut sub unica directione sanctae sedis, vicarii apostolici ‘ poterunt etiam privative decer­ cooperatione omnium antistitum Ot ebristifidelium nere poenas.“ ' ( meilius et totis collaris viribus finis attingatur.· Eadem pag 8 (ib. nu] ai non placet emendare' to­ ■ Niai iura vero summi pontificis et ipsius facul­ tam paragraphum quae incipit Ficarii» opostoticM tate, sive vicarii apostolici, siva praesides, sive iuxta ea quae statuit Benedictu· XIV in constitutione cuiuscnmquo tituli superiores statuantur pro una­ JVnsMmdw de visitatione ecclesiarum parochialism quaque missione. Quibus omnibus non pliis facul­ ad regulares pertinentium ab episcopis peragenda, tatis et jurisdictionis exercendum, quam ipse pontifex pressum addere saltem cuperem perspicuitatis gratia pag. 9 indicaverit, et in litteris constitutionis . (ib. Oie], lin. 11, post verba/uerM adaaxe periodum : foerit. .Nullum autem ius habeant rationem exigendi eo­ Non crederem, immo, mea sententiKjndecorum rum bonorum quae ad ordinem aut ad domum ot allquali modo iniuriosum summo pontifiej in con­ regularium pertinent." ' , cilio descendere ad apologjam, et rfitionem/ reddô Haee pauca aapientisaimo indicio Deputation!· sive de viMriia apostolicis, sive de praesul(bu^ etc., pro rebus ad missiones apostolicas pertinentibus peg. 4 et b (46- 47]. Haec omnia sunt pleni iuris sedis humillime sublicio. C apostolicae, rectissime moderata,, ideoque summo Frater loannea Angelus Mondani, prior generalis ' pontifici integre relinquenda; et a concilio Vaticano ordinis Servorum beatae Mariae virginis. ' ex propositione et voluntate pontificis non exquirendi *isi novi 'cooperatores, ut ree in immensum multi­ plicata facilius expediatur. ObttnaUofua Philippi Jtmutti epiecopi Tripolitein In prrôïmio enuntiatur non ita elare ius exclu- "Caput 11“. sivum Romani pontificis circa missiones, et prae- ' D* oriuienariit tfMidt. dicationem verbi Dei in universam terram. Hoc ius Equidem, ut ia sebemato, nihil Deo gratius et exelusivum vi primatus competit soli Romano ponti- eoclesiae salubrius, quam sacerdotes et ministri fiei. Constat indubitanter ex universa eceloaiaatiM Domini ia exteras ot dissita* regiones proficiscentes historia, a sancto Petro ad nostrum usque aetatum, ad ovangeliaandum. At experientia constat non Beatus Petrus vix Romae sedem suam , habuit, omnes bono dignum finem sibi proponere. Hinc nuncios evangelii episcopos ubique midm Omnes erit cavendum, 1· ut missionarii sine vocatione Italiae sedes * suis discipulis, vol a seipso fundatae et animi puritate et scientia probata admittantur: fuerant. Ut Christiana rdligio ubique propagaretur, fi" vigilantia, no- tractu temporis hanc virtutem ipsius successores boc officium semper exercuerunt amittant. Missionaries igitur lon erit ad boc officium Praeter ea quae'adlegantur nota B in schemate, ut pateat quod adseritur, sufficit historiam percurrere. D sumendus, nisi habita prius de integra ipsius vita Sanctus Sergius' Kilianum et socios in Germaniam, informatione, auditi· episcopis et superioribus ordi­ Willebrordum et -Bvibertum in Frisiam, atiasque num, ri regulares, et donstito -de universa vitae regiones misit Passim haec notantur d* Hispania, honestate, qqalitatibus et virtutibus ad hunc statam nobiliori· perfectionis assumondnm, et tandem de Anglia, Daeia, etc. etc. Quod ius constituât pri­ vativum Remuai pontificis ex primats jurisdictioni* descendens,- non indiget probatione, sati· est * manifestum. Ut igitur per Vaticanum concilium nulla inferatur huic iuri diminutio, adaerendam est claro, ot sieutl , scientia nooeaearia ot speciali, pro diversitate locoram .probata. .-· ·ν*«ν Quo peracto, pwswwv, eum ν,.,,ν oratio ecoMao ot wuwutum consecratio ritushs sit valdo utilis ad'tantam virtutem, missionari palam boo officiam in ecclesia assumant, speciali fundamentum inoonenssum pontificiae auctoritatis. . quadam formula a sanctissimo statuenda, in sepulcro ‘Romae, qd excitandam fidem Quo adverto, titae rationes domoMtriutdaa, ear et sanctorum apostolorum ' quo sensu a summo pontifice proponatur, sequenti et pietatem ipsorum, ad confirmandam eaerifieiam, modo: , Cum ostium evangelii in universe Λβττβ at abundantiam gratiae promovendam, ot tandem magis quotidie aperiatur, ot ex celerrimis itineribus ut discant enormitatem culpas ai ' defecerint, et . terra et mari messis exororerit; ideo adiutoree ad poenae incurrendae ob indignationem Sanctorum hanc'supremam cathedram appellando· Aiximna, et apostolorum. novam methodum adoptandam, ut· maximum hoc Formula hacp benedictionis et declarationis mis­ officiam recto adimpleatur, aaimatua ooavdrrieai sionariorum erit rituali addende, ei placuerit, poet I 11» OBSEBVAT^DNIB IN KHEKA 001MT. 8FJKKE KIBSI0NI1U8 AP08T. -------------------- —,------ ._____________ _ ___________ - J · «___ 4-___ - ■ ........ -■ 114 _______ ,_____________ concilium VatiMaem Boame a» quando pueribito A a*H pamaMaa ffifiMtatae Mar amaakaa at opt­ ent ta sepulcro sanati Patri emittetur, si aaa, alt- scopos vel patriarohao ritus orientalia, ideo uiessee aaW a quocumque opiaoopo vol ptaarida ex depu- rtam videtur aa ana pqpte doetorure explicite episco­ tattaaa Memo oongtognttento aaetaritaia ponttMe pos quoque orientales ta loots iafidelium existantes, recipienda. nit eunt amusa hierarchies patriarehales rites orioeCaetera qaaa hoe capita ta sehemeta eonttaen- tatte,ftwl iespactive iisdem privilegiis quibus per base tar, putarem, mm remittenda ad Directorium, tom eoaetitatienem et intuita miseinnum donantur visorii a summo pontifies eommioMm, at eaaattatar pag. 90 apostottci vol epieoopi luttai in tools mimtoanm ta fisc [BS an). Km eataa, at nimfo practieae et Orientis. Ex altara parta, ne poet base constitu­ exhortatoriae tantam, ad dignitatem concilii eeca- tionis soafinaattonem monachi armenii ins exemp­ meniei rideatur pertinere. tionis sibi par illam tributum erodant, opportunam Neque de privilegiis regularium (pag. 7, | /fis- videtur ut explicita exprimatur do iis regularibus num [47 D«[), eam de i» erit alibi pertractatio. tantummodo intalligi, in quibus ennc|a eede^ceoognoocit nomtanttm ita exemptionis. ' Caput III“. jDf msdüs adbibmdù ad caertu oicunda». hmùkw rite Existimarem potius eme inscribendum. «Quo­ modo nniuMuinsque gradua fideles cooperare de­ beant ad fidei praedicationem et dilatationem.* Quamvia, ut diximus, successori beati Petri tua et facultaa huius praecipui officii, praedicationis ad infideles, a Christo Domino ipsi tradito competat; tamen cum universa Christiana familia non efficiat nisi unum corpus, haereditas nempe Salvatoris nostri, domus patris communis, ecclesia m ili tapa; a singulis ergo pastoribus et fidelibus adlaborandum, ut filii et haeredes extra domum errantes miserrimi numero penes infinito', totis viribus, a singulis ut patrem communem Christi vicarium adiuvent, audiant et sequantur. Et l* orationibus : nihil enim oratione potentior apnd Deum. Statuantur per concilium Vaticanum preces, festa, et devotiones pro universa ecclesia, in missis, in douribus religiosorum utriusque sexus, sermones etc. 2” Praeter iam existantes, episcopi associationes promoveant ad eleemosynas colligendas pro mis­ sionibus et misaionariis et nullum relinquant medium ut pio et ferventi aniA adiuvent et provideant. S* Confraternitatea et ordines etiam religiosorum, iam olim florentes in ecclesia, a sanctis viris con­ stituti, mutatis temporum circumstantiis excitentur per Vaticanum concilium ad hoc tam gratum maiestati divinae officium adiuvandum et aaaumendum, ita ut nulla habita differentia nationum et coloris, ecclesia universa catholica, sicut iam tempore sancti Bernardi, sancti loannis de Matha et sancti Bona- ventutae etc., surgat ad sanctam hanc cruciatam, et prout uniuscuiusque fidelis facultaa ftermiserit, in sdiutorium et subsidium materiale sanctarum missionum. Hoc sensu et hisce rationibus integre schema propositum,, de 'missionibus apostoliois submisso meo iudicio existimo reformandum. f Philippus episcopus Tripolitanus in partibus infideliutp. Die 20 augusti 1870. <· Obtervatiom» fa^edam pairiarehat Armem Cilicia» et suorum episcoporum do seitosMite super missi oniius apactalicit patrum examini propamta. I. Non bene intelligitar quando ia titulo cap. I (pag. 4 [4β o s]) «De episcopis et de vicariis apostolieis* sermo fit, et ia pahagr. V (pag. 7 (48 a]) et sequentibus quando ds rogatoribus et de limi­ tandis eorum exemptionis privilegiis statuitur, utrum episcopi quoquo et rnonaoi ritus orientalia includaatur in sermone. Verum est qnod in Oriente iuxta orientalem disciplinam non existit exemptio monastica ; sed post confirmationem praesentio oonstitatihais possent Conon» emnaai» vonus LUI. II. Quod in paragr. VI (ineip. «Eorumdem sive* pag. 7 (47 D «]) dicitur «omnes et singulos missiona­ ries npoetoKoos etiamsi regulares sint eisttotioai sto. episcoporum obnoxios esse*, desideratur ut explice> tur, utrum do visitations solummodo eeoleeiarum vel etiam conventuum regularium intelligatur. III. Optimum eet quod statuitur ia paragr. XI («Ubi intra* pag. 9 [48Ds]) qnod ubi episcopi orien­ tales vel per se vel per suos sacerdotes praesident legi­ time anis fidelibus, super hos nullam exerceant juris­ dictionem episcopi ritus latini vel vicarii apostolici ; sed compertam est qnod. nunc · per hos, nunc per illos praetextu non pauci miasionarii ritu latini in nostris regionibus non raro illud intendunt ut catholicos ritu orientalis in ritum tatinum convertere velint Ad id pune allegare solent quod tales orien­ tales subditi tacti sint exterarum potentiarum, nunc quod .serviant ministris occidentalibus, et propter hoc ritum orientalem relinquere deberent et similia. Hinc necessarium omnino credimus ut in hoc para­ graphe, strictissime praescribatur etiam misaionariis Istinis nullo papto in ritum .istinum admittere dehere orientales sub poenis iam a Rom. pontificibus sancitis et hoc Vaticano concilio renovandis, et asseratur principium quod «ritus est norma juris­ dictionis*, ita ut qualiscumque fidelis ritus armeni qui invenitur in dioecesi alienius legitimi episcopi armeni, cuiuscumque gubernii sit subditus vel re­ gionis oriundus debeat necessario. subjacere juris­ dictioni episcopi sui. ritus, salvis illis particularibus casibus, in quibus induito apostolico tantum, pro omni vice obtinendo, dispensetur mutatio ritus pro urgenti causa. IV. In paragr. XII («Quod si* pag. 9 [48 nuj) ubi asseritur ius episcopis ritus latini et vicariis apostolicis curam suscipiendi fidelium qui carent solatio epi­ scopi ant parochi proprii ritus vel per mortem vel per discessum etc., necessarium videtur statui ut in hisce casibus episcopus vel vicarius apostolicus trmpororio mode tantum curam gerens eorumdem fideliam illico advertere debeat proprium patriarcham Ut provideat populo suo, ac cum illuc pervenerit parochus legitime a suo patriarchs vel episcopo deputatus, ’ episcopi latini vel vicarii apostolici nul­ lum amplius ius exerceant in fideles illos ritus orien­ talis. Illud etiam certissimum est et experientia compertum quod ai diutius tales fideles ritus orien­ talis pormanqerint sub iurisdietione et gubernio epi­ scopi et cleri ritus latiai, necessario ritus eorum orientalia abolebitur et inde tot tantaeque discordiae et dissidia in Oriente: quapropter obligatio adver­ tendi illico proprium legitimum patriarcham vel episcopos opportune exprimenda videtur. V. Ia paragr. XIII («Si autem* pag. 10 [49 as]) alius tasus providetur, id est de illis orientalibus, qui nullae Mioecési sui ritus pertineant, et horum cura denso assignatur episcopio vel vicariis apostolicis, qui exhortantur ut, si, et quantum fieri potest, illis orientalibus sacerdotes proprii ritus praeponere cn- a lift A. 8MM01UC8 PUBUOAB «T OOWGBSG4TIOBSI MHMUUB root. Hic etiam animadvertendum vidotur quod ai : cab· oriontalaa dsgunt proxima ad limit·· patriarchat» proprii rit··, nulla difficultas ear oorum «ara patriarch·· aaoiguotur auctoritati a aadia. Hoc carta grave eet yidere, quod oriental·· otai frf» <>4 aooa proprio· patrioradaa ori rpiaatpw hfÙÙM», 'ubaraeatar tamen ab epiaeopi· at clore latini ritaa un eertiaeimo periculo amittendi at Hnguam litar,-ieam et ritum. Ita fit pro armoaia provinpiao Smyraensi» qui eum proximi «int opitooopo armeao ΙπιιμμΙ, et etiam aao patriarchae CoMtantiuopoU legenti, tamen arebiepiaeopi Bmynonato iurtodioioni eubiaeent Si vero tale· fidei·· ritua orienta1· degent in regionibue disait» a limitibaa proprii utriarehatua, vel legitimi epiacopi aui ritua, tune aedon providebit un *t pnoosode conveniat auotorittem facere patriarchae illine genti» ut epiaeopum «1 parochum praeficiat illia; interim illud neceaeaum videtur atatuere in hoc paragraphe ut parochi 1 mnee illortim orientalium debeant eoae 0 clero eiuantn ritua, alioquin ritua ille orientalia cito abolebitur, ■1 erit confusio quaedam latino-orientalia,; et haee tutela eo magia necessaria eat ne aohiamatici orien­ de· autument non obstantibus tot tantiaque oonitutionibua apoatolicia de oonaervatione ritua orien­ dis, practice intendi a miaaionariia evellere sensim ne sensu eoo ritua orientaleo. VI. Hio et illud observandum eat quod non iro accidit ut advenae quidam latini ritua ineniantur in limitibue patriarcharum orientalium, in uibua nullus episcopua vel aacerdo» ritua latini inniatur. Quia curam horum assumeret! Saepe tepiua Ancyrae, Adanae, Caeaareae etc. ubi nullua ' 1 cerdo· latinua invenitur, degunt fidelea ritua latini, t hia, epiacopi et aaoerdotee nostri curam apiri>alem praestare nolent iuxta proprium ritum armeum. Hinc neceaaarium eat providere et huic caaui < t atatuere in hoc paragr. XIII quod ai in limitioa epiaooporum ritua orientalia fldelee -latini innirentur et aacerdoteo proprii ritua abaint, opi* - opi vel parochi catholici ritua orientalia eodem odo curam eorum annment, advertendo scilicet terim proprium delegatum vel epiaeopum, in cuius rcumscriptione invenitur looua ille. . VII. In cap. Il, par. II („Ad apoatolicaa miaaio■·“) ad finem (pag. 19 [49diJ) scientia linguarum lentalium aedulo minionariia apoatolicia inculcatur re quidem vera. Quia non raro videre eat quosun minionarioa qui vix aliqua verba linguae orien­ di· pronuntiare poaaent, confessione· auacipere lelium _ orientalium non obatantibua obeervationiia proprii epiacopi. Hinc non pauca scandala proniunt Ut autem hnic inconvenienti obvietur na­ nae eet ut vel examen aliquod de aufficienti cogni>ne linguae orientalia inatitaater, ex quo inno-1 neat poaee eoe rite mintoterium aaoerdotale exercere lingua orientali, vel alio modo huic difficultati ovideatur. Haec autem dicimus pro illia loeto aeeortim ubi epiacopi proprii ritua orientalia re­ lent. VIII. In hoc eodem cap. II, paragr. V, pag. 14 d D u] («Haec aedulo”) ot paragr.VII, pag. Ifi [61 a u] Demum ita ae“) ubi consilia dirigantur eaplonter ad iMionarioe exiero·, ut eum omnibus ouiuoenmque ntio ot ritua pacem aervsat ot benevolentia populo· ligeno· prosequantur etc. «te., valde antrmrium >bia videtur ut et illud addatur quod miaatonarii rbo et exemplo non solum praeateat honorem ot -ediontiam epiacopo vel vicario apootolioo oui anbent, aod et honore prosequantur optooopo· eathooa euinacumqua ritu· qui ibidem poaaent iavpniri, 1 deboant obstinor· a quocumqqo verbo vol action· ia honor vol dovotio vol iuriadiotio opiaoopi ot 11« . oleri «riontoito ritu· eiuadem loci vel imminui vol laedi posait apud aneo Idol··. ' Iliad otia* addor· aoooueikrinm videtur, aeilioot no miasionarii cenentur praocipito ooarilio introducor· inter Idol·· ori··taloo ama· quondam v»l libortatM, qaao ia Occasu eum oommuno· aint, aoa obeant publicae moram hoaeatati vel oboorvantiao diaciplinaa, eed in Oriente poaaent eo·· valde noxia·, eunt adhuc populi iHi in maiori aimplieitato degaat et austeriori disciplina canonica utantur, prout sat de ioiuniia, factis, de diaponaatione impedimentorum matrimonialium ete. etc. Exporiontio ot illud videmua quod in limitibua patriarohatua orientalia plerique miaaionarii schola· iuatitusndo et iuvenea orientale* ibidem oolngendo, quia illo· propriam linguam edoceant, exterarum linguarum studium illia proponunt, quo fit ut generatim talea iuvenea abhorreant pia exercitia proprii ritua ot tamquam lapientes contemnant proprio· fratre», olerum et pastores, et totum in eo eunt ut impia· ephemeride· exter·· leg*nt, et ith magna damna inde proveniunt ad pietati· at disciplinae illius populi relaxationem. Illud etiam accidit quod talea iuvenea catechiamum addiacunt in lingua ex­ tera' materialiter, quin aliquid intelligent, et cum non ediacant linguam maternam, in qua meliua a pueri» ediacuntur oatechiaticae inatitutione·, hinc fit ut pueri apud latino· mieaionarioe edocti non inatruantur in catechesi. Compertum eat aliunde, quod meliua providetur tam gubernio apirituali orientalium catholicorum, quam conversioni achiamaticorum orientalium per opua proprii cleri, et ideo ad verum et durabile profectum religionia catholicae inter orientale» tam qatholicoa quam aehiamaticoe omnino neceaaarinm eet ut a. aedea cum reapectivia patriar­ ch!· et epiacopi· ea media adhibere dignetur quibua nnmerua euffioiena bonorum et piorum aacerdotum ritua orientalia quamprimum formetur, in quibus nt illa virtus effulgeat ncocaae omnino est ut speciali modo s. apoatolieae sedi addicti aint. Interim prae­ scribatur miaaionariia qui pueros orientales in suis scholis admittere solent, dpbere eosdem ducere linguam maternam et in hac eadem lingua eo· in­ stituere in catechesi Christiana. IX. In eodem cap. Π, paragr V („Videant“) finem versus .(pag. 16 [60 B uj), additur quod miaaionarii apostolici teneantur litteras apoatolicaa exhibere aliis etiam episcopia cuiusque ritua, licet eia non aubiaeeant, in quorum dioecesibus sacrum minieterium eos obire oontingat Ex boo vero intelligitur nunquam in­ duci quod miaaionarii illi per hanc formalitatom ius obtinere oenaoantur exercendi minieterium super ritus eiusdem episcopi fidele·. X. In cap.voro III, paragr. III (.Pias sodalitate·”) pag. 18 [69 B11], ubi mentio fit piarum sodalitatum, •xpliait· nominetur opua pium Propagationis fidei Galliantm, quod eminet intor omnes alias sodalitate· •t meretur omnium miaaionum mundi gratum ani­ mam; specialiter voro patriarohatua noster debet principaliter huic pino sodalitati quod in brevi spatio temporia construere potuit in toto patriarchate tot •eholas, oocleaiaa, «eminaris etc. etc. Mentio haec specialia corte erit eolomnis recognitio tot tantorum' quo beneficiorum qnao per pium illud opua per univenam orbem operantur, et erit simul incitamento pro alito sodalitatibus. XL In eodem capito autem paragraphe V (,Dum autem*) pag. 18 [69 0 is], ubi oonciliariter vota expri­ muntur pro conversione hebraeorum, non aolum op­ portunum sed et neceaaarium videtur ni identidem votum conciliare emittatur praesertim pro ooneoratoM •ooUrieriMi ortontalmm, quae illuatratae fuerunt tot taattoquo clariaaimia ot ayctto pstribua, dootoribus •te. oto. Ideo etiam votum hoc conciliar· nec··- Wjyimu.i UIHUiiiW»., nr „.................. „...... ,i,............ . ,.---------------------------- --------- obotrvàtiomb a wsnu oôm. suru missionibus apost. iu earium o* opportunum Tidetar quod cum ia boo.k mate disciplinae mutatione geaerstim probabo. Vaticano ooaciHo eatholiei antistites orieataHnm eo- Primo, eam chronologies ei theologice spectatam in­ eleeiarnm interfuerint Ma opiooopia oecleoiao oo- niti principio haeretico, atque ia haeresim ducere/se­ eidentalis, grata prorsa» videretur quod eum de cundo, eam logice consideratae introducere in eccle­ genti» lare») conversione votam synodale emittitur, siam Dei monstrum inordinatum et ruinosum ; tertio, non iidem sensus ac desideria exprimantur pro eam religiose M historice introspectam nullum salu­ oonversione ecclesiarum os. Polyearpi, Dionysii, tare missionibus apostolicis peraro incrementum, sed Athaaaaii, Basilii, Gregorii Nasianseni, Gregorii potius exitiale vulnus. Bum equidem episcopus e Armeniae illuminatori», lacobi Nisibeni etc. etc., olpro saeculari electus et consecratus; numquam qui non aolum Orienti», sed universae ecclesiae enim, meis innumeris demeritis, hanc specialem gradeeu» et gloria extiterunt: nonne memoria n. ho­ iam, quam Deus qminentiaaimo et reverendissimo ear- ' rum patrum et doctorum, quorum sedee et ecclesiae dioali Odesealchi aliisque insignibus viris concessit, olim perillustre» nunc passim dirutae et divulsae hactenus promeritus sum, lioet eam petierim multum in schismate lugent, exigit ut vota ardentisaima ad que desideraverim et desiderem, Ut in sanctissimum caelum dirigantur de regeneratione antiquarum sthtum regularis obedientiae ac disciplinae adciscerer. illarum et venerabilium ecclesiarum T Ideoque pleniori spiritus libertate animadversiones XII. Tandem illud observandum censemus quod faciam, quas necessarias ad commune ac universale in hoc schemate nulla mentio fit de relationibus quae totius ecclesiae bonum coram lesu Christo pastore possent esse inter delegato» apostolicoa et patri­ B aeterno iudicabo. archa» orientales, quorum neque nomina inveniuntur Atque in primi» facillimum est den^instrare, in hoc schemate, etsi constituti sint in loci» infide­ propositam examini patrum in schemate veteri» ac lium Coordinatio harum relationum neeeaaariaaima apostolicae disciplinae immutationem pro missioest, ut omne motivum dissidii ct querelarum nariis regularibus inniti principio, quod theologice semper fuit utaltrialittr haereticum, hodie vero amoveatur, et si in alio quocumque schemate non erit mentio de hisce relationibus, necessarium est chronologies est etiam formaliter haereticum. Et in huius schemati» opportuno quodam loco de Illis sane cuilibet legenti novum schema patet luculenter, sermonem Instituere : de qua re generaliter liceat nobis afferre quod decreta a s. sedo in praeteritum sancita pro hac re tamquam basi» harum relationum proponantur, ei in nota baec eadem decreta textualiter inscribantur, nt in posterum norma direc­ tive sit tam pro delegatis quam pro patriarchis et episcopis orientalibus. Si autem desint aliqua ne­ cessaria, addenda efisnt eo modo et consideratione, ut praesenti statui patriarcbatuum hierarcbicae con­ ditioni et proprio clero formato omnino conveniant, et nulla inde obstacula vel motiva oriantur adfim- C minuendum apud orientales honorem debitum, juris­ dictionem legitimam ac reverentiam canonicam quae a propriis fidelibus debentur erga suos patriarchatus et pastore» etiam. Haec sunt quae observanda consuimus in Do­ mino do hoc schemate. Absentes quoque coepiscopi nostri huius patriarchatus armeni, cum quibus saepe saepius de his negotiis sermonem institueramus, eamdem mentem nobis aperuerant: quare de hisce observationibus debemus dicere quod exhibeant mentem totius patriarchatus Ciliciae Armeniorum. Romae, Ritiro Piatti, die 20 augusti 1870. Antodiu» Petrus IX patriarcha Ciliciensis Ar- principium, quod in 'eo aubintelligitur, veluti om­ nibus notum, ad urgendam necessitatem moralem immutationis, quae proponitur, nojgualiud esse, quam quod iugiter, unoquoque fere saeculo, ynjocatum est a multis etiam cardinalibus et episcopia contra pri­ vilegia et exemptionem monachorum et regularium, nempe divinum et proprium et plenum episcoporum ius ad regendam iurisdictione ordinaria et im­ mediata ecclesiam intra fines territorii illi» adsignati. Supponitur enim, istud divinum episcoporum ius imminui, coarctari, et ligari privilegiis, ac exemp­ tione regularium. Non negatur Romanos pontifices I. Oôssr*aiionM gourai·!. Gravissimo affectus sum moerori in perlegendo et ponderando novo hoc schemate quo ad opus divi-, num missionum magia in Domino promovendum proponitur examini patrum ut velint apostolicam et sanctissimam et iuatisaimam exemptionem regula­ rium in locia misaioaum commorantium omnino coarctare eoademque auctoritati et pleno iuri epi­ scoporum localium omnino aubiioere. Qua utiqpe innovatione, non tam promoveretur divinum missio­ num opus quam 'destrueretur. Itaque ut rei abeurditatem demonstrem, priusquam singulares depromam observationes, haec tris de proposita in novo scbe- Odiloni- abbati monasterii, quod dicitur Cluniacum, in honore beatorum apostolorum Petri et Pauli consecratum, in comitatu Matisconensi situm, e,t per te cunctis successoribus tuis abbatibus in perpe­ tuum ... Per huius nostrae auctoritatis privilegium Statuentes decernimus, ut cuncta loca et mona­ steria ad praedictum Cluniacense coenobium per­ tinentia, quae ab aliquibus fidelissimis Christianis,. potuisse privilegia regularibus concedere; sed con­ tenditur ea esse contra ius commune, adeoque ea esse exemptionem odiosam, et perturbationem ordinis hierarchic·. Legantur, quae de hac re disseruit eru­ ditissimus et infensus hosti» privilegiorum, Tbomasintis in suo opere: De vet. et nov. disciplin. ecclesiast. cuius eruditione cooperuit se procellosus turbo lansenistarum contra monachos et regulares, ducibus van Espen, Febronio, Scipione Ricci cum Pistoriensibus, aliisque bene multi». Longiscimus essem, si omnia referre vellem hac super re testi­ monia; duo ergo vel tria excribam, quibus probetur assertum1. menorum. Giovanni Hagian arciveseovo di Cesarea. Institutum fuit anno 910 coenobium Cluniacense, Leone Korkoruni arciveacovO di Melitene dei-,. cui auctoritate Romanorqm pontificum multa mona­ steria aggregata fuerunt Extat in bullario Clunia·1» l'Armenia Minore. D censi solemnis loannis papae XIX confirmatio S. Melchisedech episcopus Erxerumiensis. Stefano Israélien veacovo di Karputb. privilegiorum et libertati» exemptioni» ab omni iurisdictione episcopi ouiuscnmque localis, quae alii Kl)’. pontifices Cluniaco concesserant Perpendantur quae Obtmatiatu· louphi Caixal y EttraM ex pontificio diplomate excerpta eubiicio. „Ioannes tpùeopi PrftUntü. episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo filio 1 Quae eequnatnr testimonia, profoeto exscripsit emendator as egregio libro a Vietore de Buck, presbytero eodetatia lean, tuo temporia edito, boc praenotato titaJo. Dt ma^tuat ngulanaat ooeMrvande tt congraumda couMMatoriM. Bruxeiiis, leas is-e», wi p. »· · r il» . ' A. SEMIONKS PUBUCAB KT CONGREGATION» GKNKRALES IM regibus, episcopis, dueibus son priajripibua aid·· A ei* fuit reepoésih ai ehhfinniam facta-* b. Peteo loeo «ant eonrteeaa, at ab aateooMoriba* Mi* abbati- ' venerabili moaaeho Clumacsaui. ,B«*peedemas ba* sdquiaita, Beraoaa videlicet. Odon·, Eymardo, veritati contrarium oppoatta fronte existera; quoat baataa recordationi» sancto MsyolO praadeoeaaore aiam' patet no* proprium episcopum hàbere. Qui* tao, vol ■ qqa*eumque ad eumdem locum pertinere > enim rectior, qui* verior, quia dignior Romano epi▼ideatar, absque allias contradictione, .eam magna teepo potest inteniri? Nonne Ule-ast, cui dictum est; IÙ» dehe ctaw* rsym esdsnm etc.? Hunc ' securitate quietas debeas poaeidere, et per te uni­ versi successors* tui in perpetuam. Necnon sub unum solum et maximum no* habere episcopum divini. indicii promulgatione et confirmatione et gloriamqr, huic soli specialiter obedimus, «ab hoc anathematis interdictione corroborante* decernimus, solo, si eansa, quod absit, exigeret, interdici, suspendi, at nallae epiacopus seu quilibet sacerdotum in eo­ ' atque excommunicari possumus. Haec (nempe, privi­ dem venerabili coenobio pro-aliqua ordinatione, sive legia) ipsius sedis irrefragabili* sanxit auctoritas, consecratione ecclesiae, presbyterorum aut diaco­ nec unius tantum sed multorum decret* inde apud norum, missarumvo celebratione, qiai ab abbate (tostram matricem ecclesiam conservantur. Haec eiusdem loci invitatus fuerit, venire ad agendqm ipsi ita condiderant, non ut hanc, de qua loquimur, Cluniscenaem ecclesiam alteri episcopo prius eam praesumat, sed liceat monachia ipsius loci cuius­ cumque voluerint ordinationis gradum suscipere, possidenti auferrent, sed a fundatoribus, qui eam ubicumque tibi tuisque successoribus placuerit. in prdprio allodio construxerunt, rogati, in pro Interdicimus autem sub simili anathemati* promul­ B priant retinuerunt, atque soli Romano pontifici eam gatione ut isdem locus sub nullius cuiuacumque in aeternum decernentes pluribus hoc privilegiis episcopi vel sacerdotis deprimatur interdictionis confirmarunt. Hoc non solum Cluniacenees ob­ titulo, seu excommunicationis vel anathemati* vin­ tinent; *ed et quampluribns datum cernimus, et culo . . . Decernimus etiam, et illius, cuius vice longe ante Clnniacum- conditum multis alii* mona­ quamvis indigne fungimur, auctoritate sancimus, ut steriis ab eadem spOstolic* sedo concessum cerni­ mus.** (Mabillon, Annal, ord. a. Bened., lib. 41. isdem locus omnibus ad se ob salutem confugienti­ bus, sit misericordiae sinus, ait totius pietatis et num. 60, tom. 3). En duplex principium, alterum salutis portus. Obtineat in eo locum iustua. neo catholicum, alterum semper theologice haereticum, repellatur paenitere volens iniquus Praebeatur quo privilegia monachorum vel concessa et defensa, innocentibus charitas mutuae fraternitatis, pe* ne­ vèl accusata et impugnata fuerunt, tamquam ad versantia iiiri communi, et iustitiae. ordinique hierar­ getur offensis spes salutis et indulgentia pietatis. ' ! Et si aliquis cuiuscumque obligatus anathemate eumdem locum expetierit, sive pro corporis sepul­ tura, seu alterius utilitatis et salqtis gratia, minime a venia et bptata miseAcordia excludatur, sed oleo . chise divinae. Utrumque principium optime intellixit s. Ber­ nardus. qui hac de causa, tum in libro de officio episcoporum (oper. tom. 1, cap. 9), tum in libris do medicamenti salutaris fovendus benigne colligetur. consideratione ad Eugenium (lib. 3**. cap. 4·), dum Quia'et iustum sio est, ut in domo pietatis et iustq ex una parte redarguebat superbiam abbatum, qui praebeatur dilectio sanctae fraternitatis, et ad C causis non necessariis ambiebant a Romano ponti­ veniam confugienti pedcatori non negetur medi­ camentum indulgentiae et salutis; Sit autem omni­ bus ibi advenientibus causa salutis, hic et in perpe­ tuum divinae miserationis et pietatis refugiam, et . apostolicae benedictionis et absolutionis praesi­ dium ... Si quis autem temerario ausu, quod fieri non credimus, ^bntra- huiii» nostrae apostolicae ■ fice dispensationem et exspiptiopem monasteriorum a jurisdictione episcopi, cui illa ratione fundationis et origini* erant subdite; attamen ex altera for­ titer vindicabat contra nonnullorum episcoporum exactiones iurs et privilegia monasteriorum, quae, vel ratione fundationis et originis Romano ponti­ fici addicta fuerant, vel aequi· et necessariis ex confirmationis seriem venire aut agere tentavqrit, < causis a jurisdictione episcoporum subtrahebantur. sciat se Domini nostri, et apostolorum pbineipis Hinc ipse sanhtiesimus abbas, cum practice pal­ Petri anathematis vinculo innodandum, et cum dia­ paret difficultate· inextricabiles, quibus nonnulla bolo, . . , atque Cum Inda traditore ... in ignem monasteria ordinis Cisterciensis episcopis subdita ahternum concremandum . . Qui vero custos et impediebantur ab obedientia sub uno praeside ab­ observator huius noltn privilegii extiterit, benedic­ bate et capitulo generali, nisi libera redderentur et tionis gratiam et'vitam aeternam a Domino conse­ emanciparentur a sententiis episcoporum, petiit et quatur: Amen.“ obtinqit ab Innocentio Π breve apostolicum quo, Patet autem evidenter, huiusmodi privilegia et in gratiam meritorum in extinguendo schismate exemptiones concessas a Romani* pontificibus mo­ Petri Leonis, Concedebantur Claraevallenai abbati nachis s. Benedicti et eoenobio Cluniacensi’ inniti D optata privilegia, Kill kal. mart, indict X, incar­ catholicae veritatis principio quo eredi mu*. Roma­ nationis Dominicae anno MCXXXI, pontifie, innfinum pontificem haberet supremam episcopalem juris­ ' centii papae II anno 111 (oper. s. Bernardi, tom. V. dictionem ordinariam et immediatam in omne* et col. 391-32, ed. anno 1719). Atque his Romani singula* ecclesia*, et in omne* et singulo* fidele*. pontifici* privilegii» ditatus ordo Cisterciensis novos Mira est etiam et abundantisaima copia fructuum et abundaotioree fructus reddidit ecclesiae ad quant monachi muniti isti* privilegii* pontificii* laudem et glorism Dei et Domini nostri lesu colbnerupt in conversione barbarorum seu genti- Christi. ' liumf ad fidem catholicam. et^in sanandi* peccati* Alterum factum ad ostendendam veritatem nostri asserti desumo ex iis quae referunt Thomasinus (De populorum. Quam ob rem, ira fremens daemon, serpens vet et nov. eecles. discip., tom. I, part I, lib. HI, Mtutiasimua, mo yjt quorumdam episcoporum et sacer­ cap, 39, n* '3) et continuator alter chronici Guiielmi dotum saecularium animosUfintra huiusmodi mona­ de Nangis (Spicilegium Dacberii. tom. 3. p. 11° chorum privilegia et exemptionem, ac si ea essent dd. 1793) ad annum,J349 *| 1351. 1« comitatg Ave-, contraria iuri prbprio ordinario et immediato loca­ |0ionis miseranda lue* depopulabatur civitate*, oppida lium episcoporum, atque divini ordini* hierarchici et pagos ut vix unus e decem maneret superstes. erersiva. Hinc per contemptum monasteria mona­ Grassante peste parochi saeculares et alii pastores chorum vooata ' fuerunt aoephala. Ai' non omns perterrefacti, relicto grege fugerunt omnes. At vero episcopi consenserunt invido nomini; probataqne fratres mendicantes anima* sua* mOrti exposuerunt 191 OBURVATIOMB ΠΤ MBUtA ΟΟΜβΤ. 8UfD M188I0HIBU8 J^OST. IM ----------:--------------- i----------------- :____________________________________________________________ ________ _______________ proMliitsharau. Mag··Mm vumsuMo et grati· j tada populi arga frutrtn, quorm «MmIm at min» •teria m! MrssusMauut, tel diruta repara­ runt «t aroaraat. Pupugit rus ha·· multomm aaiiaaa, at aaara· balla· eaatta fratruu uessnn •at, ao ai aaaaat hamiaaa axlagaa, avanaraa hforureMaa, speculatore· avidissimi tus iuriam tau bonorum purocMaiium. Atque adeo fiammu odti erupit for··, at déniai eardiaaiaa at «piaeopi bous multi •flagitarunt a Clement· VI sbolitioaem fratrum neadiaaatian. ,Α·ηο Domini 1361, inquit continuator chronici Galielmi Nangiaeanaia, iasurrexsrunt douai cardi­ nale· at praelati alii multi «an magna multitudine curatorum contra religiosos mendicantes ia curia Romana, volentes et patente· a domino papa de­ mente VI eorum annnllationem et quod deficerent in ae: epiaeopi allegante· fortiter in conaiatorio, quod ipsi mendicante· non erant ab eocloaia vocati et electi, et quod eia non incumbebat fidelibü·' praedicare, neque confeaeionea audire, aed neque •epulturaa recipere aliena·. , Unde requirebant dicti praelati cum curati·, quod ipai mendicante· caaaarentur, vel «altem quod cessarent a praemiaais, aut ad minua. quod non solum quarta portio de •epulturia alieni· daretur, aed totum emolumentum ipai· curati· ex integro redderetur; quia nimia erant ditati ipai mendicante· de talibua «epulturia, prout dicebant ipai praelati et curati. Haec et aimilia praelati et curati allegabant contra mendicante·, et multo plura; magno de boo sermone contra ipfca facto per domnum cardinalem, et praefati· mendi­ cantibus ibidem praesentibus, et nihil ad obiecta respondentibus, aed potius cogitantibui illud quod •criptam est : „Estoto in pace, et Domino· pugnabit pro vobis" ; quod atatim ibidem factum eat. „Nam. finitis dictis allegationibus contra ipso·, domnus papa statim pro mendicantibus verbum •umpsit, allegans pro parte mendicantium, eleganter ostendens per multa iura et scriptura·, dictos mendicantes non esae sic spernendo·, ut illi dixerant, neo cassandos: probans eos a Deo et ecclesia fore vocatos ad auxilium regimini· ecclesiae, licet tar­ dius quam de multis, etiam eos inter alio· vocatos deberi merito computandos . . . Addidit autem domnus papa, quod idcirco multi praelati et curati odio habebant mendicantes, et eis claudebant por­ tas sua· pro tanto, ne viderent vita· eorum . . . dicens iterum eia, quod dolere non debebant, si mendicantes aliqua bona tempore mortalitati·, quae nuper fuerat, receperant in visitationibus laboran­ tium et cura, quam dicti mendicante·, fugientibus curatis multi·, aolemnitar exercuerant circa dece­ dente·: et. si de dicti· temporalibus aliqua aedi­ ficia construxerant, non erat dolendum ; cum hoc totum esset, ut dicebat domnus papa, in suis aedi­ ficiis appositum ad decorem totius universali· •anctae Dei ecclesiae, non in voluptatibus et acti­ bus impudicis . . . Tandem dixit e» domnus papa, quae et qualia mala et quanta emergebant ec­ clesiae. si ea, quae ipsi praelati petebant contra mendicante·, finaliter obtinerent. Dixit tamen eis, quod si aliqua haberent contra ipso· religioso·, ponerent in scripti· et alii · converso; et ipse domnus papa daret ais optimqs auditore·. Et sio vacui recesserunt dolente· «t confusi, religiosi· gaudentibus et laudantibus Deum verum." At vero diuturna· non fuit mendicantibus huius pontificiae protectionis et defensioni· fructu·. Et­ enim, subGinem saeculi XIV et ineunto XV, Parisiis recruduit bellum contra priviUgia' «t sumptionem mendicantium opere atque ( studio Juvenitatis. Unius uaiqqlie , cancellario^ · losnnes Geraonju·, iahmeiesimus hoetes privilegiorum et praerogati­ varum, nudam maudleaatium, «od etiam apootoliei primatu· Romanae «odi·, claris tandem verbi· allsgaas principium haereticum, quo innitebatur tota haoa diuturna pugna contra regularium privilegia, .quod, nempe, ad universitatem Pariaioaaem, filiam regia (vel ad altoe quoslibet episcopos et doctor··), •poetat aeeuadn^ doctrinam de aaaetao eccleai·· indicare gabereamin·" (opor. Oera. odit. Dupinii torn. 9, eo). 4M). lusan universitati·, inquit con­ tinuator Hiat coele·. Plqurii, eoncionatas eat contra bullam papae Alexandri V et concluait, id raaoriptum iatoilerabils eaae, nec componi posse cum ecclesiae commodi·, atque ut talo annihilandam ease, cum hinc turbari possit ordo hiérarchisa· praelatorum sanctae ecclesiae. quorum iuribus de­ rogatur (Hiat, eecl., lib. 101. torn. 91, pag. 127). Et in sermone habito ad populum Pariaieaaom. vehementer ei· inculcabat haereticam hanc doctri­ nam contra vupremum primatum Romani ponti­ fici·. ,8i dicat aliqui· papam esse, qui mittit mendicante·; reapondemus, videndum esae, an neeessitas ait: non enim dandu· eat curator aut coadiutor praelato aut alteri, ipso invito, aine de­ fectu eiua aut impotentia, alioquin gravatur: quod non vult, aut velle non debet facere papa fratribua sui·" (op. Io. Geni, loco citato, coi. 434). Quae om­ nia consona aunt doctrinae de elavibua regni caelo rum collatia a Domino non'quidem personae^. Petri singulari et principi reliquorum apostolorum, sed b. Petro, quatenus repraesentabat ecclesiam, cui im­ mediate ac proxime clave· datae fuerunt. Quam, ob rem, privilegia a Romani· pontificibus concerna monachi· et mendicantibus censebantur a non­ nulli* episcopis pervertere divinum ordinem elavium. qua· habent singuli episcopi immediate ac proxime per auctoritatem ecclesiae, quae illos elegit, a Deo et Domino leau Christo iure pleno in omne· ec­ clesia· et personas dioeceseos sive saeculare·, sive regulare·. > 1 Haec omnia confirmantur ex contiauattr bello universitati· Parisien·!· contra bullas Nicolaiy et Calixti III, quibus privilegia mendicantium con­ firmabantur. Nam plures mendicantes, qui sententia· universitatis non adhaeserunt eiecti fuerunt ex ea (Raynal. Annal, eecle·. ad ·η, 1471, Cont Fleur, loc. cit. Thom, de vet. et nov. discip. eccl., tom. 1, part 1, lib. 3. cap. 39). Nec hoc gravissimum ec­ cleaiae dissidium pacatum est, nisi donee in con­ cilio Lateranensi V mitissimus omnium mortalium Leo X aliquid relaxant de apottolicae sedis iuribus in gratiam episcoporum conquérentium et con­ clamantium contra privilegia mendicantium oon■titutionqm edidit „Dum intra menti· arcana revoltimus" (Labb. Cone. tom. XIX, col. 970). qua bulla· praedecessorum suorum pro mendicanti­ bus ex parte confirmavit, ex parte derogavit. Atqui, vel in ipso concilio Lateranensi epi­ scopi" de hac controvenia contra religioso· decer­ tante· adversus privilegia, eodem fere tempore in­ nixi sunt principio, sci liget, iure divino auctoritati· episcopali·,.cui per privilegia data a Romani· ponti­ ficibus religiosis mendicantibus irrogatur iniuria et dedecus. Testi· huius rei doctissima· vir Aegidius Viterbiensis, generalis praepositu· Eremitarum 8. Aug. et deinde ·. R. ·. cardinalis, qui in eodem eoneilio una cum magistro generali ord. Praedica­ torum sustinuit pondus vehementimimae pugnae, quam episcopi moverant * contra religiosarum exemptionem. Aliqua exeribenda censeo ex illius litteris ad universum Eremitarum 8. Aug. ordinem (Marten· veter, script, collect, ampli··, tom. 3. col. 1964, Aegid. Viterb. ep. 94). „ Volebat con­ i' ttate 188 A. 8MUOH18 PUBLICA» Π OONGRlGATIObBB GHiKBALM IM eUium delere suit, qura bm b poatifieibua, «ir- , damentam dkMn*r wrap·: aibü, naive oooieaiao ramventis dolo, frude, importanitate, vi extuniara Mararehia agi'pease a maudioratibae, etiam inara iaetabanti Bpbeopalem digaitatom non laenam Roaraai paatiMa, abaqua Horatia aedum epie e a modo, veram otiam inhonestatem, aHiotam, et poram, veram praeabytareram parooklaHam raa prope aversam esse dioabaat. Itaqus, ut in «apicale ouratorara Ad quam eoasaqaeuMam deductu· Mt Ariminensi oatendimns, ao omnia peree^tsreatur, GnHoima» istelligeaa, ara perae tam araidnam «t dictitabaat, octuaginta articulos formaverut, quos pugaam sustineri ab apisoopis contra bfillaa Routade nostris privilegii» abradi ooateadobast, ... at noram pontificum in omm monachorum e* men­ ahi per meaee··. faceremus, m iat tpitcrptnaa trra- dicantium, alsi ex divino iere hietnrehiao indicia srrsmM», stque alia huius generis. Scripaimus boo Romanorum pontificum rabiootn forent iudicio ac diserimen ad universum ordinem, at in omnium aratratis· episcopatus et aoelasiaa. Liber baereticua Gulielmi damnatae et ignibus periculo, omnium suffragio atqne orationibus iuvaremur . .. Pontifex not in sliquibus oedete impera­ comburendae proscriptus fuit ab Alexandro IV bat, eonesZio eioudvmio new esasasurM (episcopes) (NataL Alex. hiet, eeclea. saac. 18 et 14, art 7; referent, nisi aliqua, quMe vellent, da noatria privi- Toaroa, vio. do St. Thomas d'Aquin; Raynaldus ad legiit abrogarent. Not, ubi omnia servuri posse an. 1968; Fleury hiet eoele». lib. 83?atc.), at iterum non datum eat. ea servare annixi sumus, quae tam­ vereipellibtu eorreotionibne ab auctore callidissimo quam praecipua et ordinia esseatislia eaae videbaa- mutata» et recusus rat. Nec multo poet anno 1881 tur. Multum generalia Praedicatorum reverendis- B quatuor archiepiseopi et viginti episcopi Parisiis almus profuit, multa doctissime, copiosissime, con­ oongregati praecipuos ex singulis ordinibus reli­ stantissime adduxit. Ego religionem obsessae giosos ad se vocarunt in conspectu doctorum om­ civitati comparavi, eui duo essent maxime neces­ nium universitatis-ae immensae scholarium multitu­ saria. intus annona ad victum, foris murorum pro­ dinis; feceruntque concionem primum archiepiscopus pugnacula ad tutelam; utrumque civitati neces­ Bituricensis, deinfle eniseopus Ambianensis. Ridicule sarium, alterum ut a fame, alterum ut ab hostibus nedum, verum etiam schismatice atque indigua tueatur, utroque vix tuto agi; unum si desit, esse episcopo fuerunt concionis verba, quibus placuit intereundum; . . . intus eleemosynas non alere, foris multitudo. Causam tanti odii quo etiam s. Thomas nos jurisdictione defendiperiturum alteram, si quarta et s. Bonaventure ex universitate Parisiens! non solveretur; alterum essurum, si praelatorum iudicio minue ac caeteri mendicantium doetorea, expoliendi nostra cognoscerentur. Proinde, nos omne tormenti erant, memorat Tbomas Cantipratensis in opere genus subituros potius, quam in hia duobus lasdi Mirae. «rriapi. sim tsmporw, lib. 9, cap. 10, inpateremur . . . Nunc agite gratias Deo servatori, quiens: .Summa autem in eupredictis magistris et et orate pro sanctissimo domino nostro, qui nibil aliis saecularibus clericis invidiae causa fuit, quod nostra causa non fecit; et reverendos praelatos fratres Parisiis plures et prope omnes litteratiores summa reverentia prosequamini^ in scholis auditores habebant, et io regimine prae­ . Et sane mirabilis fuit haec victoria, quam men­ eminebant “ Sedata tandem fuit aaeva tempestas dicantes, strenua prudentia, vigilantia et fortitudine C prudentia Nicolai papae V, qui cunctando restituit Leonis pontificis et optimi religiosorum parentis, rem. Atque haec entia φβ secundo argumento. reportarunt ab episcopis privilegiorum mendican­ Tertium ad oatondendam et confirmandam veri­ tium hostibus tunc temfloria infensissimis. Etenim tatem nostri asserti depromo ex' altera pugna quae sacro approbante concilio, essentialia et praecipua, mota fuit contra privilegia monachorum mendi­ maximeque necessaria religiosorum privilegia in­ cantium et regularium in concilio Tridentino. tegra steterunt et amplissimo veritatis .catholicae Non ia equidem aum. qui aeaentiar Petro Suavio (Hiat cone. Trid. multis. in locis), van Espen (lue laude roborata et confirmata (Raynal. Annal, eeclea. an. 1515 et 1516). Finem faeio huie secundo nostri eccles. univer., part. 3*, tit. 19, cap. 6). Febronio asserti argumento deprompto ex iterata saepe pugna (De statu ecole·., tom. 1, cap. 7), aliisque auctoribus contra privilegia facta ■ a Redisais pontificibus eiusdem furfnris mentientibua, actum fuisse a patri­ religiosis mendicantibus, hac gravissimi ponderis bus Tridentinia de revocandis omnibus privilegiis observatione regularium ; attamen negari nequit, nonnullos epi­ Saepe ac diu cogitanti mihi de radice 4, tap. A) servatio opiseept «minatam, olim regularis, qui Atqaa oadem seat cardinalium tegateram MUteetia. .'monuit patres, .magnas eam dementiae in suam Attamoa, nonnulli praelati Germaniae, supremo rem potestate non uti, eum eo iam obtinetur et primatsti aodis spoetolieao tafonsi, persuaderent alias speranda non net; haud semper eo entem Ferdinands imperatori, at inter articulos nomine extago synodum ooeamenieam;. repeterent itaque apiaeaponua at principem Gormaaiao exhibendos, episcopi sua iùra, dum possent, ot .dum inerat pon­ at revere exhibitos auiaaeiiaaimia praesidibas coa- tifia ea reddendi voluntas.* (Pallav. hiet cone. eilii, quartos hie esset ; .RavoeandM onutm axemp- Trid., tib. 7, cap. 5.) Haec ante· do pontificio vo­ tionea contra iure ebaaaaaia pausia consessas, luntate reddendi episcopis sea iura dictum hit ab monasteriaquoomnia aab spisoopi potestate con­ episcopo imprudenter, iramo petulanter et fallaciter stituenda, aab cuius suat dioecesi.* (Pallav. looo ad allidendos episcoporum animos. Nihil enim ait. lib. 17, cap I ;.Aneal. ecoles. ad aa. 1588.) Qua re legati pontileii vehementer commoti pee officia nuntii apoatolici dimoverant Ferdinandum a peaaiao tunc temporio pontifex hac de re scripserat ad legatee. At huiuamodi declamationibus factum est, ut concilio. St iure aerito, naa schismaticum et plurimi patres, mutata priori sententia regularibua haereticum fuerat conailium a praelatis, quos Pina IV propitia, petierint ut p»rii«s decretum reformaretur. vocavit aoandaloaoa, datum Caesari «4 iniuriam irro- B Quorum votis pontifex Paulus Ili pro pace eccle­ gaudam gravissimam primatui beati Petri opera siae tandem eedena scripsit ad legatos breve, quo patrum Tridentinoram,. quos ambitio episcopaliuin liceret patribus de interpretatione ac praedicatione iuriam forte deciperet verbi Dei ea decernere pro arbitratu suo, quae Callidius fait istud quorumdam Germaniae prae­ tamen minime esset repugnantia iuri communi ot latorum ; at vehementiae fuerat conceptum et mani­ canonibus eoneiliorbm et privilegiis sedis apostolicae festatum odium Braceii liartelli, episcopi Fesulani Romanae, Coarctatum ergo fuit privilegium regu­ in regulare». Reverenda» episcopus, toute Reynaldo, larium ot die 16 iunii anni 1546, probatum fuit aeque in pontificem ao in regulare» male effectua, decretum reformationis, quod habetur in sms. V, in congregatione generali habita dio 15 aprilia anni in cap. II decreti do reformatione. Atque ita, quod a nonnullis episcopia ex schismatico et hae­ 1546, orationem habuit schismatieam et scaadaloaam contra privilegia regularium. »Me torquet, retico principio efflagitatum fuerat, benignitate et inquit, ut »it liberum regularibus in «nia mona­ gratia aedis apostolicae, reiecta prius et castigata sterii», nec miaaia nec vocati» a nobis, in noatrie pessimi principii doctrina, tandem concessum est. dioecesibus praedicare. Nam hoc ai admiserimus, Distinguenda ergo eat mutabilitas disciplinae de pontifices, quid aliud e»t quam pati, ut Inpi non privilegii· regularium a principio quo disciplinae per oatium, sed. peg posticum intrantes greges ■ huiuamodi mutatio exigatur. Nam disciplinae mu­ nostros'turbentQuapropter rogo vos, pontifices, tatio potest permitti aut eoncedi ultro; et tamen ut haec pati nolitis. Quod si secus factulh herit, C'rejiciendum quandoque erit principium, quo ea i protestor quod invitus omnino boo permittam, verum petatur Vel exigatur. Notavit optime rem hanc provocabo ad Christi tribunal, me nihil in hoe sanctus Thomas, in opusculo contra .impugnantM. peccasse. Super vos igitur erit culpa et sanguis Relig. cap. V^opusc. 19) redarguens multorum epi­ eorum/ (Rsynal. Annal, eccles. ad an. 1546.) Itane scoporum et doctorum pessimum principium quo exi­ ergo regulares, qui facultate ac missione accepta gebant aboleri privilegia mendicantium propterpraea Romano pontifice concionantur in alicuius epi­ iudioium illatjim iuribus episcopalibus. .Dicendum scopi dioecesi, sunt veri lupi occidentes et turbantes quod praeiudicium dicitur fieri alicui, quando subtra­ gregem? Nulla igitur dicenda erit inesse Romano hitur ei aliquid, quod in favorem eius est indultum, pontifici in singulae dioecesM jurisdictio ordinaria vel quod ad utilitatem eius ordinatur; sed sublectio et immediatai En principium haereticum tempe­ alicuius subditi ad rectorem ecclesiae non eat ordi­ statis turbulentissimae quae occasione concionis nata principaliter ad utilitatem praesidentium, sed ad episcopi Fesulani excitata fuit in concilio ad re­ utilitatem subditorum ; et ideo nullum praeiudicium stringenda regularium privilegia quoad ministerium fit rectori, quando subditus eius a sna potestate concionandi. eximitur; sicut papa eximit abbatem a potestate Nec valuit flammam extinguere optima episcopi episcopi sine eius praejudicio. Si autem ipsemet Kritonoriensis oratio ad patrM inquiens: .Patres, operetur in subditis quae .pertinent ad salutem, scire noa oportet omnium Christianorum episco­ vel aliis hoc ipsum committat, non solum ndn fecit porum pastorem esse papam ; noa autem in partem D praeiudicium, sed praestat ei maximum beneficium; eius sollicitudinis vocatos eoae; quamobrem, non quod maxime acceptatur a cunctis rectoribus, qui minus per ostium intrat qui a pontifice maximo non quaerant quae sua sunt, sed Imu Christi.* mittitur ad nostras oves, quam is qui a nobia mitti­ Haec aurea Angelici doctoris verba in defensionem tur. Cogitate, ai placet, pontifices ipsos maximos pri­ privilegiorium regularium demonstrant errorem vilegia ipsa regularibua eonoossispe propter nostram principii, quo perperam ea efflagitabantur, et simul desidiam, ne dicam ignorantiam ; quod ni fecissent, indicant, occultas humani cordis causas' quibus protinus Christi ecclesia corruisset. 8unt enim .re­ impellebantur ad immutationem disciplinae exigen­ gulares, qui omne cans episcopate subeunt; noa dam, nempe: ambitionem mundani honoris et cu­ si quid lucri est, nullo labore suMipimus.* (Raynal.. piditatem pecuniae. loc. cit., Pallav. hiat. «W Trid., lib. 7, cap. 4.) PlaAtque eadem ratione optimo disseruerant Sal­ cuit pluribus patribus Bntonoriensia oratio; placuit meron, theologus trideatinus, et card. Pallav. hi­ etiam oratio temperatissima Eteripaadii, prioris storiae tridentinae scriptor doctissimus, aliique doogeneralis ord. a. Angue, ad vindicanda privilegia tores quorum doctrinam eleganter exposuit erudi­ regularium. Attame^ non extincta fuit flamma tissimus Zacharias solvens errorem' haeretici prin­ aoeensa in pluribus patribas contra privilegium cipii, quo adeo decertatum semper eqt contra regularium ad copoioUandnm. Auxit incendium privilegia regularium, quod ea sint contraria hie­ altera Fesulani episcopi oratio, cuius petulantiam decrevit pontifex a legatis de «aborta tempestate rarchies ecclesiasticae, et contra itu proprium epi­ scoporum ordinariorum. .Num, etsi, inquit, epi- W Λ. ΒΒββΚΜΠΒ PUBLKUB Kt OONGUGATKIK*gUTBRAUM IM . eeepi pontifiais viearH nea oint, nti pnefiMii AMda arUnm »o praeinetamun praesides regis vicarii ha- iMbMMiiWM. μμμΛΆμμμβββ éIé boatar, ad aama tamqn pastorem spaetat quem- maior preheta aat dignitas aptwopi dtgattato praoadmodsfii illorum ovilia aat eearetor* aat ampU- bytari opperieris togetorie (ia Mwm. pag.T (dr»4 fieare, ita at avaa ab torignare. Quid erg· Veto* I Haaam hw, ant «am pag. it (di a a}. | Oetaeum qnoasinns haram aUqnot ribi soli paseondas «orvet? «M mtorioMrii regulares). Parvo haaa aamia at alia Atqui hoe damam aat qaod peatifcx fait, daai heiasmeffi induunt animum leetori» ad eradeedaar, regalarium ooatak «ai aibi nbieetoe esse edicit: aat aaparieraa lagalana exemptae a iariedietieae area illa» minoribus pastoribus subtrahit «tbiqne epbooporam aoa habere episoepum preprium at supremo anivenaram ovism pastori regendas ad- immediatam u ordinariam, eel oamea religiesi obeuboit Noque vero id aat oplsooporam iara lavadare. Nonno saepe contingit at in ahaaiaa episcopi dioecesi aat etiam principe urbe alterius epimopi dioecesis sese exporrigat? Sic Fmalanns episcopns in Florentina ipaa urbo anno dioeeoseo» particulam habet, aie Ravennatensia... Num propferes Florentina» ant Farrarienaie archiepiseopu ana laodl iura conqueratur? Minima vote; id onim ad dioecoaeos designationem, quae auperioris iuri» eat, omnino pertinet. Bed exemplum profero multo ad rem nostram aocommodatiu». Parochi intra pa­ roeciarum auarum fine» unum aut alterum, aliquando plura, sanctimonialium coenobia habent; fac illoa da epiaeopt» queri, quod illa ab ipsorum regimine avulaa alii» sacerdotibus in omnibua, quae ad »·cramentorum administrationem ae apiritualem gu­ bernationem pertinent, regenda tradant Ridebun­ dint nempe Romanum pontificem; nt haao tupremi pontifici» jurisdictionem et aaetoritatem iniariam inferre iuri ae potottati pinae episeoperum, aut denique ia eoaeuraa atriacqee potestatis iubntia ae imperantia minorem ae inferiorem eme iurisdioiioaem pontifieiam iariadietione episcopali. Ne­ que enim vioarii generales eunt episcopi, et tamen non minor eat natura et via praecepti, quo inbent aliquid saeerdotibu» aaecularibu», quam ai ipae epi­ scopus idem iaboret ora «no. His ergo do causis, mihi viae eat innovatio quae desideratur induci apootolicae regulari» disciplinae pro missionarii» regularibus, non alio in schemate constitutionis examini episcoporum proposito inniti prineipio, quam toties «producto ac inculcato saeculis elapsis haeretico principio theoriae gsllicsnbuni. Atque iisdem de causis addidi etiam, novae constitutioni» tur nane: neque iniuria. Cum enim epieoopi sint propositam innovationem in re gravissima et tanti intra dioeeesim ovium ordinarii pastores, ita gregi» momenti a Romanis pontificibus et conciliis oecuaui portionem parochia euatodiendam erodere pos­ menicis eaepa · statuta, sancita et confirmata at­ sunt ut ex illa ipae aliquot ove» demant, qua» que a iansenistis odia habita et pertinscit* im­ vel ipsi per ae, vel per alioa paveant. Quidni pugnata, nisi aliis principii» demonstretur evidenter, igitur id ipaum «upremo chriatiani ovilia putori quod non fit in schemate, illius necessitas, videri lieeat, quin inferiore» pastore» illatam sibi suoque mihi inducere in haereaim. Et eatis de primo muneri iniirriam doleant?** (Zacha. in Antifebro, membro animadversionis in genere. Mogredior nunc ad secundum membrum, quo rind.' dissert. 10, eap. 4.). Haeo adeo sunt perspicua, quae nullo indigeant ‘commentario. C asserui innovationem propositam logice considera­ Bed dicetur : esto, quod multi episcopi exegerint tam, introducere in ecclesiam Dei monstrum in­ a aede apostolica importune vel opportune immu­ ordinatissimum et ruinosum. Et re sane vera, quod tationem aut abolitionem privilegiorum regularium Christus Dominus monuit apostolos : «Nemo servus ex pravo vel haeretico principio contra sacram potest duobus dominis servire** (Luc. XVI, 13), valet maiestatem supremi primatus b. Petri: quid haec optime ad rem nostram. Quod ut practice intelliomnia ad nostrum proposifum schema, quo pro gatur finge casum, qno aliquis parochus vel ca­ misaionariis regularibus desideratur et sancitur nonicus vel sacerdos quilibet saecularis subiiceretur jurisdictioni et auctoritati duorum episcoporum anorum privilegiorum imminutio et coarctatio? Anne in eo urgetur haeretici principii posaima vel duorum vicariorum apoatolicorum, quibus parere causa? Responde·::maxime ad rem pertinent quae ae obedire teneretur. Nonne foret ipae mortalium hactenus dicta fuerunt. Nam concedimus libenter. omnium miserrimus? Nem cum in rebus b. manis moderandis, quod bene notavit e. Thomas, homines non urgeri in schemate haeretici principii iura epi­ scopalia apertis et expreseia verbis; ast, utinam pos­ etiam sapientiesimi saepe probabilitate ducantur, semus concedere, illud in eodem non latere ae difficile eet, ut diversi superiores ab invicem inde aubintelligi, tamquam principium, quo .urgetur pendentes eiusdem sint sententiae. Quamobrem aequitas et necessitas innovatiqni» disciplinae re­ utrique placere 'superiori, cenet ei negotium supra gularia pro missionarii» apostolici», qui in loci» vires humanes. Et systema politicum seu ecdemissionum commorantur? Et re sane fera, cuius­ > siasticum quod hoc imperaret, exhiberet monstrum libet mutationis in re tanti momenti ratio aliqua constitutionis inordinatissimae. Rem nunc applica opportuna reddetur necesse est Atqui legenti ot regulari missionario apostolico, qui subiiciatur im­ perio ^>iaoopi seu vicarii apostoliei, quin liberetur méditant» singula membra propositi nobis schematis in iis quae ad inducendam mutationem certatae hactenus disciplinae reguleris pertinent, non alia nec clare, nec obscure visa est inculeari ratio, qua peteretur vel ex abusibus privilegiorum, vel ex re missionis, quae saeculi» elapsis ob. privilegia regularium non recte successerit, eum gravi salutis animarum detrimento, vel demum ex scandalis enatis inter infideles et haereticos, ob coaeeesa a pontificibus Romanis privilegia regularibus; unice in eo legitur et inculcatur dignitas episcopalis, cui subsint neeesse eat missionarii omnes, nullo inter regulares et saeculsres discrimine facto (in sohem. pag 6 g Idcirco [97»«]): ius et potestas episcopo­ rum plena, cui parere debent omnes Mgularee missioSarii; etiam posthabita obedieatia regularibus ab obedieatia, quam strictissimo suae professionis officio teastur praestare superiori regulari. «Qua­ propter, recte animadvertit card, Pallav. (Hiat cone. Trid., lib. IS, cap. 13, n* 8), existimo, vel. si pon­ tifex qnidem episcopis offerret, ultro subieeturum se ipsorum jurisdictioni coetui omnes ab ille im­ mune·, episcopos, qui religionis studio ac prudentia praecellerent, ob publioam privatamque. quietem, ne id fieret precibus interoessuros.* Insuper foret buiuamodi systema ruinosum vicariis apostolici» et episcopis ; ruinosum individuo missionario regulari, ruinosum ordini seu instituto reli­ gioni» ad quam missionarius pertineret «Nam cum ad bene gubernandum, ait optime Salmeron (Comm. in ev. et act Ap., lib. 19, tract. 19), opus sit pasto- Μ» •t taatatierib·· cant obaoxH; ot teateritam «Μ •tate aaaa prifemiraia Mrigot numqae ta «in npiritaaha peapartaa as vote paapertatin; aFalgei aria earn Doo ax regularam obaervaatia, qua ai oxempti a iurtadieti··· ipraram quoad aaa Ipeaa; praaaariMtat et qnoUrinaa maditaifo at aaapa ite­ tana a eoavoreo ooraoleatur, qM ttberierea mat, ratum axaaaaa aaeaaiaittaai «Friget taialtaaaa la­ quod pro aobta aoa teneatar reddere rationem ; atqua bar integra amori· praprii ahaegatioa· ax rate at do aoatra gabaraatioae «arent honoro, ita aunt obediaatia· par quam maalfoateatar aapartori raHbari a nollioitadlae et labore, axoapia provideatta griari Maa Spirit·· aaneti taapiratioae· at gratiae pietati· et inter non ia 1 clero non re­ gelare, de’ pereié dirsi oh' elle scomponga o disordini il conserto della ecclesiastica gerarchia,' né ch· se n· ritiri o ae n’escluda, percioehè elle è per vote solenne · suo particolare tutta dipendente d·' oenni del somme poatefloe eb’è vesoovo universale, alla disposition· della cui prowidensa sopru il- pubblieo della 'greggia di Cristo, sta inviari· in sustidio dell· Chi···, in servisio de' veeoovi, · in ajuto delle anime. E veramente,' ·· 1« com­ pagnie non al aommo ponteflee, ma a’ veeoovi m si forne consecrata con vote aolenne d*ubbe- diensa, ciô, oltreche non era necessario al bene delle loro gregge, sarebbe rinedto a grande seonoio dei bsn cornue della Chiesa; perché i paeei degli infedell · degli eretiei, eho noa istaano .· cura di veeeevo particolare, non avrebbono eruto •hi vi ei adoperasse; cib eho anno fotto i pontofici, eon aequisto d’ innumerabili anime sila feds, • come Pio V tsetifica fin de' saoi tempi, eea agginnta de regni intieri alia monarehia della Obfoea. Oltreehè ere intieme sommo decore doli’ enteriti dei vicario di Cristo, aver tanta migliaia d’ nomini, di quelle qualité, ebo ne' professi di quset' ordine si riehieggono, ohe stanno sernpre, per dir oosi, sell· ali, pronti per voto, che ne banuo, ad andare sensa sensa · sonas viatico · qasloaqus loatsao • 'barbaro paeeo, · per qualusque difficile o periglioeo aSare ia servirio delle aaiase ri pro- ·· etiam patre· Oratorii'Gallicani ia Belgio at in Gallia at Hollandia ad amplectendas» dootriaam haereticam, ad eam decondant in naivaraitate, ad earn aanaatinad·· populo ia palpito, divulgandam que familiaribus sermonibu, et quod horrendum •at, ad eam imponendam paenitentibue in Mora­ mento paeaitentiae. , Bt qui fuerunt, quaeeo, viri •poatolioi tanta virtute ac robore praediti, qui epb •copie reoiatere auderent? Hi utique fuerunt re­ ligiosi regulare·, quod exempti a iurisdletiono episcoporum et devincti cum summo omnium pastore, non timuerunt mina· et promissionM illorum. Notum eat cardinalem de Noaliis archiepiscopum Pariviensem interdixieae imperterrito» societatis lesu patre·, eosque per anno· plure· prohibuisse ab administration· sacramenti poenitentiae et prae­ dicatione verbi Dei, eo quod placitis lanseuii mo­ qué episcopali arbitrio nollent adhaerere. Notum •st etiam, Danielem de Caylus, episcopum Autisiodorensem eadem castigas·· poena leauits» annis viginti novem: et statum Hollandiae, instantibus lansenittis sacerdotibus, decrevisse, ut .centum lesuitae missionem catholicam lupis desererent nliox •xeant lesuitae, sin minus tamquam perturbatore» C publicae tranquillitatis puniantur.1' (Acta Zegeri. van Espen et Erkelii.) Notum est. qua facilitate episcopos Gallicanos, auctoritate episcopali, con­ sentiente· sibi habuerunt sacerdotes saeculares suae subiectos Jurisdictioni, at omnino eorum placitis haereticis perpetuo repugnantes regulares, quod ab eornmdem iurisdictione forent exempti. Denique omnibus notum est, qua laetitia nonnulli episcopi, Hispaniae curiae mancipia, viderunt lesulta» ex­ pulsos a missionibus America·, quod male haberent •qrum exemptionem ab episcopali iurisdictione. At vero, non minus notumfMt, quid acciderit cele­ berrimis illis missionibus. Nonnullae fuerunt om­ nino ab episcopia derelictae: nullumque ab anno 176T vidertmt sacerdotem nisi usque ad annum 1844, quo aliqui lesuitae illuc redierunt, qui tamen a praelato illiua regioni· post breve tempus ex­ pulsi iterum ftterunt, quod profiterentur se exemptos Dab arbitrio jurisdictionis episeopslis uni sedi apo■tolioae obedire ae subiectos esse. Ad alias vero miseionM ab episcopis sabmissi fuerunt neosscerdotM in hunc finem ordinati;' et delecti a inven­ tât· miserabili ae corrupta et ignorantissime, de qua Indi haec cecinerunt ad aeternum illorum op­ probrium : Moso perdido, Calle oogido, Abito pouido. A misionee ido. Verum de bis t·0·?· “tins e»t Nequit- enim bispaaua episcopus ηόη summo affici dolore, dutn tristissimam impietatis tragaediam in expulsion· leauitarum secnm cogitat Finem ergo observationi­ bus generalibus impono, rogando enixe patres de­ putatos pro missionibus apostolfois ut a fatali mis­ sionibus ot ecclesia· universa· sxitio procurando per imprudentissimam salutiferae ao apostolieae IM ivtiAm WmAmn* la praaaariw. ^kaaa \^W Tridoatiatum iOnetrarunt sselsatam ; timendum «tique ept, ne, bae nova sancita dMptina, frigeeeet adhuc magis ia bene pluribus rognlariboo mm» adeundi mimjsnsi, et in fis qui commorantur ia locis miraiouam congelatur studium laborandi ad oahrtem proximorum. Denique, st tanta dater potestas episcopis ex. gt. AngNae, quae recenseatur intoti loca nifaeru, cur aoa eadem dabitur potestas plena ia rogularee episcopis Galtiarum? j gratigtaei ante trtolatw eorda eptosoparuas, qui route rapiut, protons abetiaeant, fimra «βμ^^ι^μβ *1 βμμμ Α aiaaia· ^W^ mVI MwJW « .Corn Domini aeatri bominum Balvutetis manda­ tum* : daws fa msiram Ckriati eotis etc. placeret »*<»:. '.at ia unicum Christi ovile*1 etc. Neque ouim praeceptum praodieandi ovaagetium oeesat pro fidelibus. ' Qaod puidsm malt» mm stadfasfas ate. placent magia: «Qaod quidem «ο nuno studiosius peragen­ Porro semel adprobato et sancito hoc novo ieris principio, actam est do vita et spiritu cuiuslibet instituti religiosi. Nam, quemadmodum ia humano corpore, ai proprio ao naturali capiti aliud sub­ dum eat, quo falsarum sectarum ministri adaitaastitueretur edooititium et temporale, mutationem tur magia ope» Msoionum varii» modio corrumpere illico paterentur humanae functiones, et vita ipsa ao perdere aut saltem impedire.“ Ratio ibidem ponitup deficeret; similiter idem quoque contingat allegata forat iaiarioea apostolici» opeyariia, qui neocene est in corpore morali euiuscumque instisaeculis elapsio sanctissimo laboraroat ia missioni­ B tuti seu ordinis religiosi, si membris commoranti­ bus; estque praeterea historice falsa: nam ostium bus in locis missionum novum caput substituatur, avangelii in universa terra non nnne aperitur sed quod eis praesit, in locem capitis proprii et natu­ iam diu apertam est ralis, cui obodiontiam spoponderant, et a quo edu­ Aftrijos tMorafafa: ad commoditatem utique ; ad cati et enutriti ac gubernati fuerunt Nam defi­ veram et laboriosam vitam apostolieam, quam apo­ ciente paulatim pristini spiritus vigore, contabescent stoli et eorum imitatores semper tenuerunt, minime procul dubio membra a naturali capite divulsa et sane. separata In eaput I. Neo valet dicere, episcopos et vicarios apostoliTum prosetpns maiori srmpsr alacritati fa eo cos esse viros perfectos, qui potius quam noceant, elaborarunt Hoeüsimts hiata saeculis, eam/aetUor etc.: incrementum maius afferent membris, quibus prae­ haec ratio est historice falsa, et praeterea eat inerant. Nam esto quidem, omnes et singulares epi­ iuriosa apoetolioo selo ecclesiae saeculi» elapsis. scopos esse viros perfectos, nnllosque umquam in Hint lote miMioeem etc., «i haec probetur defini­ faturum extituros Malvetios, Saldanos, Lomento», tio, etiam Galliae, et omnes,provinciae Amerinae lansenios aliosque aulicos antistites rei politicae etiam occidentalis adnumerandac erunt inter loco et saecularis petitions, quam spiritualis vitae ao mutionnnt, cum in hia multum adlaborandum sit perfectionis religiosae: nonne tamen in ecclesia ad conversionem infidelium et haereticorum. Dei divisiones gratiarum sunt, et alius quidem sic, Idfirta ad memoratos «pùeopo» etc. haec con­ C alius vero sic? Nonno inde facile est, ut spiritus clusio non descendit ex praemissis, sed praecipitat proprii ordinis religioni mutetur in alium distinctum? ad iniuriam et dedeoua regularium. Etenim, ei hi Bona utique erant arma Baulis, attamen illis ne­ mittantur ad missiones, manent tamen semper sub­ quivisset David occidere Goliath. Idem ergo con­ tecti summo episeopo, pontifici Romano ; optimaque tinget misaionariis regularibus, si dentur eis arma erit, harmonia jn^pr eosdem et yicarios apostoliooe, episcopi propria, quorum usum non - habent illi ai quae in Tridentino décréta fuerunt, serventur aliis armis adsueti ac educati. Non ergo manebit adamusaim. Neque enim iu concilio Tridentino integer spiritus religiosus huinamodi mutationibus. coaeeasa fuit potestas illimitata episcopia at prae­ Caaaant quoque düifnttr etc. Haec lex pre sint regularibus, sed definiti fuerunt casus, quibus hospitiis et stationibus videtur plena pietate et ea tamquam a delegatis sedis apostolihae exerceatur. selo, et tamen ea expendenti patebit, manifesto Ftamun itu at potestatem . . . iamtn fused rem decerni impossibilem aut difficillimam et re­ repularea priotlsffar etc. haec videntur dicta ad irri­ gularibus odiosam, ad eo» nempe arcendos a pa­ sionem potius quam in decus spostolicae sedis, rochiis et missionibus. Eocuruam, quaeso, eadem quae privilegia regularibus concessit Etenim, si lex non imponitur misaionariis sacerdotibus saecu'contextas comparetur cum nota textui adiecta, laribns! Anne hi eunt homines confirmati in gratia patebit cuilibet privilegia regularium reduci in nnllieque obnoxii tentationnm periculis? Our ergo merum ac inane nomen. Et miram est, multa ex istud statuendum est discrimen ante conspectum in­ his quae referantur in nota (D), esae eadem quae ti fidelium et haereticorum, ao ei regulares indigerent urgentur a lessenistis et hostibus ordinum reli­ praecautione, qua non indigent saeculares sacerdotes giosorum contra regulares. Videtur mihi auctorem cum stupore so scandalo multorum? Et nndonam, huius notae animo contra regulares minime bene­ quaeso, habebuntur fratres laici, qui religiosos in­ volo illam scripsisse. Rt tamen, quod optimo ad- serviant in parvis hospitiis? Praeterea, nonne notavit Seripandus ia concilio Tridentino, si decre­ posset rea osse periculi plene exponere homines veritis regularium oneri novum onus esse adiicienlaicos in Jura aeoosaitate permanendi saepe in domo dum; sentient ipsi omni procul dubio nullum sibi sine missiomario et recipiendi mulieres in aliquod pro benefactis tege episcopos et. ecclesiam universa» cubiculum destinatum ad colloquendum cum illis? rependi beneficium, immo' vero posthaberi omnino Volui quandoque hac do ra sciscitari homines, qui sacerdotibus saecularibus; et *oum homines sint, in Hispania solent commercium habere cum merca­ facile ab onero suscipiende intolerabili humeros toribus Anglia;' socque audivi asserentes, aliquod retrahent. Certe ai haec sanciantur, nullus erit scandalum peperisce contra clericos praeceptum bonus regularis instituti venationis suae studiosus, latum a nonnullis episcopis, quo rogularee iubequi velit missiones adire. Itaque quemadmodum banter removere foominas a servitio domus: st ex aggravato, a Tridentina synodo, ob instantiam memini a quodam lepide ac maligne animadversum quorumdam epiacpporam, onero regularibus pro fuisse, missionaries rogularee solitos faiese habere facultate obtipenda ad concionaadum, coepit in semper dues foominas domi ad inserviendum, non­ quampiurimis frigescere ardor evangelisandi, quo nullos autem sacerdotes missionerioe saeculares *· IM - A. βΜΜΟΙΠΒ PUMJQAl ÉT ΟΟΝΟΒβΟΑΤΙΟΜ» OBNMUIJB ■ —...............................................■ ,, , ... ......... -, jfaiyi· li 1 ! , 1M >„■ ■„.............................. uta taatim. Atqui si eoamosoatnr demi deaeAstitatioa·, qSHW hdboMM nriseioM· apoetottearn· foemtaae, ou·· fur· porioul·· ruwtu set; 1M . ordinata oeA iapoesibil· «et daM foenriaae eonsautire silsuti· *4 Qaad ante· peculiare aat a* propria· quod­ qeid minus bseestum retioead··. Prudenter ergo que iterum itstumque, divertie Boat dioeudi fonsia, diseeraoadus «at status aaottaiarii eeu MUtfii a ia proposita eonstitntioM.deolaratur, respicit misatata hoepitii aa« stationis missienue. donarioe. regular·· atque eo rodit, at miesiouarii Pieerii» efuMiti», dwa «ta. Haoc natatio apo- refularea, sublata ipsorum exemptio·· peraoaali, stohoae oonstitutioaie ffïrmondis a Benadiste XIV reali at loeaH, ia omaibus, qaaa ad missioMm prudenter sancitae dit 6 nov··. 1744 iaiariOM pertinent, oomnuni earn aliia miMioaariia iuri «at privilegiis regularium ai auctoritati nperierum aabiiaiantar. begitq^jjaidem in schemate pag. 7 [47 D ή: .Sal­ regulari··. Nee video alia· oaasam mutaadi ordia·· haotenns servatum ia missionibus quam via tamen quoad regularea privilegiis atqae immu­ M, qnae malo atiqaa omine transparet ia nota (F), nitatibus, religiosis otdinibns ab apostolic· node capidiiaa aliqua pecuniae. ' Carta, quae g Basera eonoeeaie, qaae servandae erant ad norma· iaria mtMm Hit» peg. 98 [68 a a] eiusdem notae per communie*, end illico aubinngitnr: .Et catenae, aerian paralogismorum concluduntur, non aapiant ad aedificationem. In oaput II. Ceeteram etai missieiMrw regulars· pag. 16 [51 a u], quatenus deeratis buiua oeonmouici concilii non advertantur.* Qaaenam porro tint baeo decreta, hucusque noB «« ^uod ia ipso praeacuti achemate baeo habentnr, scilicet : placeret ex dictis in observationibus generalibus, - 1* .Eoramdona sive episcoporum sive vicariorum ai haec, quae in hoc § ordinantur, mutarentur omnino. Nam vere his subvertitur et destruitpr bt occiditur anima vitae religiosae. Meliua emet sanciye: nullus regularia admittatur ad loca missio­ num, quin prius solvatur legitime a votis religiosis, quam eos adhortari, ut missiones adeant atqne ibi­ dem spiritum religiosum interimere ac suffotmre. Dttriqtu ciei/ittu potuiaMru pag. 17 [61 D π], pa­ ram eat, quod missionariis inculcatur. Nam non bene silentio praeteritur praeceptum apostolicum : ,8i instum eat in conspjctu Dei vos potius audire, quam Deum, indicate* (act. Ap. IV, 19). Atqni tamen huius praeçepti magne eat necessitas in loots mis- apostolioorum omnimodae iurisdictioni, visitationi. sionum. In caput III. correctioni . . . sint bhnoxii omnes et singuli missionarii apostolici . . . etiamsi regulares aint, et non obstantibus cuiuslibet ordinis, societatis, con­ gregationis . . . privilegiis quibuscumque, exemp­ tionibus et eonsdetudinibus* (pag. 7 [47 D n[). 9* Conceditur eisdem sive episcopis sive vicariis apostolicis ius ao potestas cavendi .ut plenissime observentur clausurae leges in hospitiis et stationi­ bus seu domibus quibuslibet euiusoumque ordinis, societatis, * congregationis apt instituti regularis . . . et ai quid contra factum fuerit, etiam ut apostolicae sedis delegati statim et' efficaciter providere iubeo- tnr, non obstante qualibet appellatione ad sedem apostolicam, quae in devolutivo tantum erit ob- Jfewi* gusdam multa etc peg. 18 [59 nsj, magnum c servanda* - (pag. 8 [48 a ni). adest vacuum in iis omnibus, quae ibi praescribuntur: 3* Conceditur-eisdem pariter potestas dirimendi nulla enim pro episcopis in locis missionum prae­ lites obortas sive inter, singulos missionaries, sive scribuntur specialia officia : constituuntur tamquam inter diversos reguisrium ordines, sive regulares totidetq papae. Nulla praescribuntur officia iuveniinter et alios quoscumque, et quidem ita ut. inter­ bns qui adscribuntur clero saeculari ad parandos se, posita licet appellatione ad sedem apostolicam. ut sint idonei oneri gravissimo. Nulla praescribuntur non suspendatuç interim effectus latae ab episcopis specialia officia pro regularibus ad servandam har­ sive vicariis apostolicis sententiae. (Ibidem.) moniam inter suousuperiores regularea et episcopos ; 4° Conceditur praeterea .vicariis apostolicis . . . omnia relinquuntur ad arbitrium epiacopi. Non ins . . . ecclesias etiam regulares cuiusvis ordinis arrident haec vacua, per quae facile erit 1 daemoni vel instituti etiam speciali et individua mentione intrare ad turbandum divinum opus missionum. digni, in quibus cura animarum exercetur, eodem prorsus modo quoad omnia visitandi, qno ceterae ■ Romae die 90 mensis augusti anni 1870. ecclesias quae ad clerum saecularem pertinent.* losephus, episcopus Urgellensis. (Ibidem [48 n isj.) 6* Denique ieiungitur eisdem .ne praetermittant «»'· rationem exiget*· oblationum ao bonorum omnium, Obttrraiionet Petri Beckx pratpotüi pcncrelû quae ubilibet, intra.fines ani vioariatus. missionis socMtatia Iu». i intuitu oblatae fuerint ve) offerri contingat, eorutnI. In teiuma ftumlui. ' qa· adminiatrationem expendere et simul cogno­ Finis propositae constitutionis est ea statuere, scere de fideli piorum operum exsecutione, quae quibus religio catholica firmras stabiliatur inter iisdem fortasse fuerint adnexa*. Ne quis autem populos infideles, haereticos, schismaticos, coram­ de potestatis huius amplitudine dubitare possit, que conversio ad veram fidem snb regimine unius adiicitur praeterea: supremi pastoriq Romani pontificis efficacius promo­ .Idam vero omnino, et ius et onus tanquam apostolicae sedis delegati habeant episcopi, qui veatur. , , Ad hunc fines assequendum confirmantur in suas dioeeeees in locis infidelium existantes proprio 4 primis atque inculcantur ea medU, quae ex divina . institutione essentialia sunt, nempe apostolioa prae­ dicatio verbi Dei, legitima administratio sacramen­ torum, debita pastoribus obedisntia ot maximo ooniunetio eum Romano pontifice vi hierurchioae sublectionis. In his nulla occurrit observatio facienda ; sed quoniam haec generalia sunt atque ad fidem inter ipsos fideles aeque ao infideles conservanda· promovendamque requiruntur, non apparet, cur ea sint inculcanda, tanquam modia specialia in con­ iure gubernant, quoad omnes et singulas ecclesias regularium, quibus animarum cura commissa est.* Quae confirmantur hac generalissima clausula, qua tota constitutio absolvitur (pag. 90 [53 ais]): .Haec sunt, quae de sacria missionibus decernere visum est; seque omnia accurate servanda sunt, non obstanti­ bus exemptionibus ao privilegiia regularibus quibus­ cumque ao missionariis etiam apostolicis quomodolibet concessis et speciali etiam et individua men­ tione dignis, quae tamen in iis, quae praemissis m oemniioH»» eoam com 1W ■M oppoauatar, te rae rebore napen debeat.*. Kx his «Baiba· apparet, par ahmaedi eoasthatioaem ragalarib·· triplieem swam ismuitatem, perseaalem, leealem at raalam ria eatari, at, qua (•iseioaarti Mat, ad io commune redigaatar, atgaa earais dhtinctio infer atissienarioe regular·· at saeculares corae viearii* apoatolici· abeleatur. Patet itsqu·, par boo plane novam pro miMioaariis regularibua induci discipUuam et substantialiter diversam ab «a quae a Romanis pontifioiba* saacita hactenus viguit. , ana apearte viam at truer at oaudaaodae Mppreasfoni einedem examptienda odaua extra leea ntiaeiouum. •aim regularibua et eocleMae bono «xtra aaisaioa·· nexium haberetur, quod in locis misriouuas ex praeeeripto ooneilii Vaticani obeervandum «met? Cur oaaibn· generati* episcopia aeu lioeet, quod «pbooph iu lori· missions·· et viearii· apoatolici· eoaeemum «aeet? Car negaretur epi­ scopia America· meridionali· potestas, quae data •net episcopis America· borealis? vel epiaoopi· Belgii, Galliae, Germaniae iu« quod epiaoopi· Quam autem haec metatio disciplinae gravis- Holland!·· et Angliae collatum fuisset? rima «it «t partam praecipuam huius sonstitntioeis constituat, operae pretium eaae videtur magna con­ sideratione disquirere, num immutatio iata «it ■·Maaaria? num utilia? num aequaret prudent? 1. Quaero itaque primam, ait ne aequitati •t prudentiae coaaentaneum legem abolere veteri conaaetudine qo Romanorum pontificum auctoritate comprobatam, qua servata miaaioaarii regulare· inter omnigena pericula citra religiosi spiritus de­ trimentum et cum uberrimis divinae gloriae fruetibna tamdiu versati aunt? oam, inquam, legem abrogare, quae diuturna aaeculorum experientia •emet commendavit in conversione tot infidelium, haereticorbm. schism «ficorum, nec non in tot fidelium conservatione per Angliam, Germaniam, Hollandiam, Helvetiam, Bohemiam. Hungarian·, Ameri­ can· septemtrionalem ; atque eidem-legi aliam sub­ Quaero igitur utrum consentanea ait, an noa potius' pia·· contraria aequitati «t prudentiae talis disciplinae mutatio, per quam certissima missiotum bona in diserta·· vocantur, atque idipaum so­ lemn! constitution· stabilitur, quod apostolica aedes sanctae religioni noxium esse hucusque credidit et docuit, proptereaque petentibus schismaticis concedi posse semper negavit? 3* Quaeritur iam, num* verteris illius ao proba­ tissimae disciplinae immutatio utilis ait ao salutaria. Proponitur quidem mutatio haec obtentu maioris pietatis aanctioriaque disciplinae inducendae. Sed disciplina ordinum regularium s constantia pendet, mutationibus labefactatur. Neque profecto vara pietas et sanctitas promovetur mediis faventibua abolitioni eius immunitatis, qua Romani pontifices et concilia oecumenioa a primis eccleaiae saeculis rogare novam, incertam, nulla experientia pro­ constanter sartam tectamque voluerant disciplinam batam? Nullius profecto aequitati· eat nulliusqne regularem, et quae eat turris instar munitissimae prudentiae, certiaaimum bonum miasipnum apoatoliin defensionem illius supremae potestatis episedearutn in discrimen vocare, pro incerto exitu novae palis, qqa Romani pontifices pollent in universam disciplinae, quae in locum veteria substituenda pro­ ecclesiam. ponitur. Proponitur eadem mutatio etiam eo nomine, Indoles ipsa aetatis, in qua vivimus, tam ad ut maior unitas obtineatur. Sed fallax eat unitatis innovandum prona effecit, ut quamplura olim salu- C species, quae confusionem perit, lam vero per berrima insdtuta nunc in deterius mutata deploren- hanc constitutionem inducitur ex una quidem parte tur. Aequum ne est aut prudens in hac re gra­ unitas potestatis inter episcopos vel vicarios apostovissima tempori cedere, quod privilegiorum omnium, licos ceu delegatos et Romanum pontificem ceu dele­ omnisque graduum distinctionis inimicum se osten­ gantem ; ex altera vero parte inducitur unitas po­ dit usque ad ordinis subversionem ? Id esset victas testatis inter eosdem episcopos vel vicarios apostodare manus infestissimis non modo regularium licos ceu regularium rectores, et ipsos superiore· ordinum sed eccleaiae totius et maxime apostolica· regulare·, quorum ordinaria in suos potest·· fere sedis hostibus, qui tantopere exoptant ut regularea perimitur et absorbetur. Quare plena inducitur suis immunitatibus privqptur. Vident enim ocula­ uniformitas saeculares inter ac regulares missiotissimi ad malum homines id tandumdem esse ao narios, per quam excluditur variarum potestatum regulares ordines unitate corporis atque actionis distinctio et ordo ; ipse Romanorum pontificum privare: eoque facilius, debilitatis copiis auxiliari­ principatus ordinariae potestatis in universam ec­ bus, posse deinceps catholicae eccleaiae damnum clesiam magna ex parte disparet , ae proinde in inferri. Et sane proposita constitutio idipsum con­ locum unitatis substituitur commixtio quaedam at­ cilio Vaticano proponit, quod ab anno 1817 ad que confusio, quae salutaris esse non potest. annum 1865 proponere atque urgere non destitit Immo vero quam noxia sit immutatio proposita, schismaticum gubernium Petropolitahum, jrt «smijm facile apparet, si consideretur proprius effectus disrtgularet ipùcopit tuküetrfnlur. Quid porro ad D eiplinae illius, quae a tot saeculis viguit quaeque haec apostolica sedes constanter responderit, per­ per propositam constitutionem abrogaretur. Distri­ spicue patet. ex illa serie documentorum quae buta nimirum opportune inter episcopos vel vicarios iuasu pontificiae auctoritatis edita eat anno 1866 apoetolicos et regularium superiores potestate re­ gendi, quae omnis a Rosnano pontifice dimanat, exinde (pag. 965 et seq.), quorum etiam mentio fit in latinis ephemeridibus inscriptis Aeta quae apttd infideles, haeretici atque schismatici probe intelligci. ssdsai fifnmtur. Eiusmodi petitioni Romani bant, neminem eorum esse rectorem summum, sed pontifices a Pio VII usque ad Pium IX strenue talem eese unum tantummodo Romanum pontificem. constanterque restiterunt affirmante·, id fitri oes- At per propositam constitutionem tota fere potestas muo non posse. Quid, si concilium Vaticanum convoluta est et complicata in uno episcopo seu nunc sponte decerneret, quod summi pontifice· vicario apoatolico: unde maieetas summi et uni­ constanter declararunt sine gravissimo ecclesiae versalis pastoris obscuratur, suprema eius potestas detrimento fieri non posse? quid, inquam, de re­ immediatae iurisdictionis in totum gregem conte­ sponsis ab apos*olioa sede receptis indicaretur · gitur, permultiaque discordiis ansa praebetur. Et. potestatibus- Petropolitanis ? Concilio nimirum Vati­ sane si regulares missionarii fere toti pendent a cano gratias haberent amplissimas ecclesiae hostes; nutu episcopi vel vicarii apoatolici, cui subsunt, at quam male dignitati sedis apojtfcilicae consultum manifestum est, religiosi ordinis corpus, ad quod esset, neoesse non est longo-sermone demonstrare. illi pertinent, in tot distrahi membra disiecta, quot Abolita vero in missionibus exemptio regularium sunt dioeceses aut vicariatus, in quibus versantur. rr t V Ifi» A. 8 _ <,.·· · j PUBLICAE. ET(XINGREGATIONW^ENERALEB ·. I : 140 . Λ χ..----------- ---------------------------------------------------- ■ Z. .. . 7 « iorum tam inj* regulare· a apoetolioisJkubUotos-eese.-qelnam eruht -religiosi, qui . - Bino porro causae di . ordinis eiusdem, tum i;i/tet missionaries rejfelares -a sui»^provinciis ad erêsmpdi ministeria niltti potegulatem, inter________ eosdem ruat? li.nimitam,, qui regelaris perinaei ' suumque superiorem „______ ,tum _________ , di^iiplinae ,. auniqqne episcopum vb\ vicarium Apostolioam. Hinc vicariumapostolioam. Htnc solatium-aliquod in miaaibnibu missionibussibi comparare Mag· minor evadit ujitas. ‘ inter variqs vijtaridtus' ’Sudent. ·“* At *“ nemo .ex lis qui amplexi'sunt'iqetitn" • ί . dreeoesBs, qui . e non amplias inter se'oohaefeant communi glutine regularium, qpi ijamàues sibique similes ubiqu^sunt Hinc multipH>sdtae- appellationum sedem Bomagam eaaqpae: tam religweafe, at iuxta -vacationem'suam- a'su­ hlhc'denique htao ' denique schismatum pericula tanto .maiora? ..quanto laxantur magis aut enervantur vincula, sequenti ores non eoo'esse, 4U* libertatis amore olaulitra ^eserer^ac toissionei pqtpre cdpiunt, sed , perioribus ordinis in 'via salutis et perfectionis re- . gerentur, missiones petet vel ad eas libentet^ibit. Experientia porro testât^ regulares^spiscopis ob- ( quibus varia membra varie cum capite devjnoiundevjnciun- -qui se suae - vocationis studiosos, suique inoti^pti : tdr. Notum est ex historia ecclesiastica dioeceses observante* auisque superioribus morigeros exagatur ^bservantia', *" cquasdam -idcirco in -unitate fidei et Communionis * bibent. Jgitur,*si __ catholicae conservatas essé, deficientibus in fide fioreSlibus, pauci admodum erunt boni qui mis- * episcopis, quod nimirum, regulares ah eorum iuritdictione immunes cum apoitdlica sede oommunycare tton destiterunt. Tu^e otiie astutissimus Photius sionem petent ; ai vere agatur de ordinibus relaxatae disciplinae, multi forte sese offerent mittendos* aç. non 'tales certe, quales missionum ministeria et schisma orientalis ecqlesiae contra sedem' Ro- B pericula et labores'requfrtmt. . manam firmare valuit, cupr· omnemyiurisdictionis -S. -Quaerindum nunc supereat, utrum proposita auctoritatem et patriarcharum et episcoporum et disciplinae mutatio ait. nec ne necessaria. At post archimandritarum por irqperatoris potentiam ^sibi ea quae hactenus animadversa sunt, nemo dixerit mancipari intellexit. Quo loco animadvertatur, necessarium bono missionum apostolicorum, quod quaeso,' discrimen notatu dignissimum, quod vica- eidem bono infestissimum esset. Immo iero illud riatuf inter ac dioeceses communi iure inter chfiplane necemgarium est, arcere a missionieus damna stianos coAtitutas extitit, quo melius intelligamus illa et detrimenta, quae ex proposita constitutione necessario orirentur. · quam noxia sit proposita disciplinae mutatio. Et quidem necesse'in pAnis est, maxime nunc Nimirum in dioecesibus, quae inter catholicos con­ stitutae sunt, potestas episcopi salutare aliquod fraenum seu moderathen habet in capitulo, in inre communi, in ipdie consuetudinibus, quas ecclesiae utilitas aut necessitas induxit legisque robore dona­ vit. At vero in locis missionum vicarius apostolichs I temporie, cavere ne detrimentum inferatur potestati Romani pontificis, de qua in prinfa constit. cone. Vat. De ecclesia Christi, c. Ill, ubi successoribus s. Petri asseritur episcopalis potestas supremae iurisdictioni· in universam ecclesiam Atqui ordi­ sibi soli relictus nullum habet fraenum praesens, naria haec atque immediata potestas nullo facto, quo ^possibiles potestatis abusus praecaveapiur. quod continuum sit, evidentius ostenditur quam Omnes enim homines sumus: fit autem non raro, exemptione regularium, 'qui hoe ipso talem supremi ut vicarius. apostolicus eligatur aetate invenis, ut C ‘pastqiia-iqrisdictionem ubique terrarum vigentem apertissime'episcopis et fidelibus commonstrant. labores missionum proprios ferre possit, ac telo magis quam doctrina theologica, morali et canonica Qua de re, compendii gratia, videri possunt cano- ins: ructu», qui praeterea, si regularis ipse non sit, nistae apud Ferraria (v. Regulares a. 2> et inter Ro­ de spiritu ordidum religiosorum et instituto cuius­ manos pontifices Pius IX litteris ad archiepisc. que ordinis proprio recte iudicare vix potest. NumParisien, jjatia d. 26 Octobris an. 1865. quid utile dicemus, annon potius periculi plenum Deinde etiam necesse est cavere, ne damna in­ quod tanta potestas nullo praesenti fraeno seu ferantur ordinibus religiosis, idque eo magis ca­ limite circumscripta in unum vicarium apostolivendum, quo magis nunc eos insectantur ecclesiae eum conferatur ’ * inimici, qui in eorundem interitum conspirant, ut His-accedunt alia quoque damna seu detrimenta eo facilius deinde contra episcopos insurgant, quod quae ex proposita constitutione dimanarent: et vetares ecclesiae annales et nostri temporis ex­ primo quidem in ordines regulares.- Horum scilicet perientia testatur. Atqui perturbatio illa et relamembra non pauca exinde privarentur regimine . xatio disciplinae, quam proposita constitutio induorçlinis proprio, quod est totius corporis veluti ceret, maxjgnum esset religiosorum ordinum detri­ mentum. Fieri enim nequit, salva disciplina cuiusque anima, unde vis omnis ac vigor.existit. Privaren­ Ordinis, ut eius membra diversi· -modis regantur, tur exinde ordines unitate illa, unde pendet asse­ neque fieri potest, ut regulares duplici simul iure cutio finis, ad quem superna Dei providenti* quis­ que ordo est institutus. Privarentur iidem ordines D gubernentur, tum communi missionis, tum privato sui ordinis. Neque est profecti cur quispiam in­ 'tot membris, quot sunt missionarii, qui communi ordinis vitae subtrahuntur. Damna etiam seu detrimenta inde dimanarent in missionaries ipsos regulate·, quorum perfectio tantum deficiat necesse est, quantum iidem a legi­ bus sui ordinis abstrahuntur. Boni erunt religiosi et optimi, dum legem disciplinae sui - ordinis se­ quuntur, si per aliam viam incedere coguntqr, grilvi periculo exponentur. Porro essentialis religiosis ordinibus lex est, praestare obedientiam superiori­ bus ordinis. Cum itaque missionarii regulare· ab hac lege eximantur per propositam constitutionem in rebus ad missionem pertinentibus, manifestum •"eat, non exiguum perfectioni» detrimentum in iis exinde 'oboriri. Hinc etiam in ipsas missiones damna dimana­ rent^ Nam si semel statuatur, missionarioa regulare· non suis superioribus, sed episcopis vel vicariis videat regularibus banc immunitatem, quam, cum voluntarie vitam humilem et pauperem amore Christi elegerint, ecclesia eisdem concessit few/ietorwn Aoaoramqu· loco, etiam ut alacritatem in ordinibus religiosis excitaret. Alacribus nimirunr et fortibus auxiliaribus ecclesia indiget, nostris praecipue temporibus. Quapropter cavendum est, ne, sublato eiusmodi excitamento ad recte agendum, religiosorum ordinum efficacitas enervetur: dum ecclesia universa ubique ab hostibus oppugnatur.* Satis profecto esse videtur quod religiosi ordines ab ecclesiae hostibus tolerari ac pati debent, aeque decet, mala malis adiicere, ut exinde audacioree evadant impugnatores ecclesiae Christi. Denique, cum omnibus perspectum sit, mis­ siones apostolicas anteaotis saeculis maxime floru­ isse, duth haec immunitatis disciplina a Romanis - * OB8ÈBVAT1ONBB IN BOBJOUl (Χ>&Τ 8Ο&Β HJSaONIBViS AKST. TO" pontificibus constituta constanter viguit, tqieeeos a euraadam familiarum eeavetsioaem. Hi omnino end hanc disciplinam .Averti, sicubi ab quae s., Fraaoiscus Xaveriua verbis et . ea deflexum est, ut pristina missionum apostoli- praemonstravit,' 'Z ' . In Caput/ll. Csput/H. / ' ' e carum prosperitas restituatur. H^Tqntum ablest, Ut ·!■ j ad sanSnda missionum mala confirmanda* sit vel * Praeter animadversa superius inbtanda occurrit retinendum decretum aliquod particulare· per quod repugnantia praescriptionis quae poe in capite immunitae missioaaripruqt 'regularium labefactatur, continetur, cui* iis qaae in capite f imo statuuntur. Aliae gorro suppetunr remédia, jgnae ad mb- Bic enim ^pritesenbitur regularibus ut saisi obtemsionea apostolicas conservandas ot promovendas parent superioribus quoad regularem observantiam ·, aptissime sunt, et alvo inaura communi et decretis ' ibi statuitur, vicariis apostolieia plenam esee poteconcilii Tridentini, sive in decretis et constitutionistatam in regulares· bo quidem tenus plena bus Romanorum pqntlfccum ict nominatius ABen· haec potestal^ircumscribi videtuf iis^quao spec- Vf dicii XIV, reperiunlur. Interaliapthuiua pontificis tant ad mispronem, sed reipas omnem comprehendit difodlqionem circa personas ita.^ut subdito superi­ constitutiones, quae relation* inter vicarios apoatolicos et regulares ^ir-occasionem controversiarum' oribus immorigeso faqite sit ^ab observantia regu­ lation e» eximere praetextis obedientiae vicario * /Xngliae etabiliunf,'citari meretur constitutio Firpiandie, qnae pleraque ad disciplinam regularium apoetolieo exhibendae. Dispositio haec «relinqui et parocbialia\pectantia déterminât, et debet- superioris regularia iudic/o, qui plenius fet in- . -, ad .i officia .i».:. _ ---------- -i. sil ----- : quae tum in praecitatis litteris hanctis^imi domini B tftnius novit subditorum indolem, tslcntq, mo'res'ete. • > à. j ■ pp. Pii IX, ad archiypiscopum Parisiensem datis, tum etiam in defiàiendie relationibus inter epi- quique interdum ex informata conscientia gravitai- —mas habet rationes mutandi ploco vel ^efficio rei . scopum Marianopolitanum in Canada et suum •clerum recentissime tamquam norma adhibita est. sociis subditum.aliquem, nec nas cum aliis prudenter aut iure potest' communicaro \ . Itaque ex dictis proposita constitutio quoad praecipuam eius partem immutanda videtur, veL omissis iis. quae ad regulares^ pertinent, eoque reiectis. ubi de regularibus singulari titulo agetur. rei exclusa penitus immutatiqpo disciplinae in locis ~~'jib initio pdnotktis, atque inculcato veteri ftceptoque /sure, idque aut peculiari capite, ut est in prima schematis forma, aut peculiari paragraphe, quae capiti de missionariis apostolicis subiungatur. OBSERVATIONES , 1. Initio repetitur eadem plane sententia, quae C in prooemio exposita est 2. Dubia manet distinctio inter episcopos et vicarios apostolieos. Hinc dubium manet quaenam habenda sint tanquam loca misstonum; adeoque dubium est. quousque se protendat potestas, de qua in hoc capite sermo est. ' 3. Non videntur adeo multiplicandi vicariatus et^rarii apostolici. maxime ubi pauci habentur A f 'In caput III. exilia esse atque vulgaria, ut vix digqa appareant, quae a concilio oecumenieo in «olemni constitutione speciatim memorentur. I ■ ( II. In echema epeeiatim. In Caput 1. j , Praeter alia iam praemissa observandum venit, nimis generalia videri media, quae ad missiones promovendas pro^onuntui* atque eorum aliqua tam Petrus Beekx praep. ‘gen. e.4. λ'. J( a Oboepmtio loeephi Aqpelim arckiepiecopi Corintkieneie nomine fratrum Lemann. Monsignore veneratissimo. - I fri|tejli Lemann mi scrivono da Parigi; che desidererebbero, cbe dai concilio Vaticano, fetto menzione dell' Ebraistno. dopo le parole „... et con­ versi ad eum intrent in ecclesiam, quam ipse aoiquisivit et fundavit sanguino »uo“, si aggiungyse „sio perficientes, adimplentesque legem mosaicam, inon solventes", secondo dice Gesù Cristo: Non wm ; cohere legem, eed gdimplere. Tanto porto a cognii zione di vostra signoria illustrissima e reveren­ < dissima, affinebè Io faccia couoscero a chi crederh ] più opportuno E baciandole le mani n>i eoscrivo di vostra i signoria illustrissima e reverendissima devotissimo ■ obbodientiasimo . servitore. ’ fideles; ne impedimento potius quam auxilio sint. Praesertim vero quia non multi reperiuntur apti ad missiones rite instituendae et gubernandas, viri nempe prudentes, docti in sacra theologia et in iure canonico, ecclesiastica discipline vere imbuti, industrii, strenui, laborum aerumnarumque patientes, divinae gloriae zelo praediti, aetate ac missionum experientia commendati, denique ad vitae duc­ I Giuseppe arrivcscovo di Corinto. tum. quod attinet, irreprehensibiles, ut praescribit Albano 27Tigosto 1870 Apostolus. , D λα". 4. Inculcatur ut seminaria eriganturzvclericis instituendis. At monendum etiam, ne manus cito Obcervationee Tobiae Aon archiepieeojn Bergteneh indigenis imponantur, utque neophyti diu seduloque Maronitarum. probentur. . Nota enim eat eorum pronitaa in malum, Monsignore. ' / quam nonnulli ab ethnicis parentibus hereditariam £- Ho rieevuto )o Schema conetiMionie neper m/iepraeferunt, nota etiam eorum est levitas ' et in­ momAs apoctolicie. Sicoome aventi aveva io fatte constantia. Quapropter diversa missionum loca le osservaaioni mie sopra questo punto, e stamsunt' apprime secernenda pro discrimine indolis, pate e distribuite ai reverendissimi padri della characteris, m morum, quibus indigenae in diversis Deputasione delle missionarii orientali; le quale regionibus instructi sunt: si quidam indole satia osservaaioni sono tanto certe e vere e approvate, solidi videntur, ut in clerum assumantur, sunt etiam non solo dai nostri ma anche dai pareechi altri alii, quibus sine evidenti profanationis periculo missionarii latini : dopo aver letto questo schema manus imponi non possunt. Tum vero commen­ e ueoervato i passi ebe rignardano i missionarii. danda qnammaxime puerorum scholae ad insti­ ho veduto eib che fis ordinato insufficieato. Latutionem juventutis in doctrina Christiana. Hinc onde prego dietro l'eseme esatto delle mie paaaate enim adolescentes paulstim prodibunt aptiores ad osoervaxioni. eho ai dia na ordine decisive di que) vocationem clericalem divinitus excipiendam: hinc che fu dimaadato s riguardo dei missionarii orien­ etiem^ sappetet medium plerumque efficax ad protali; perché ee si lasciano i missionarii in liberti. . 148 » , ζ A.' 8ΒΚΙ0ΝΒΒ PUBLICAE BT r------- -------------- f— ------- .7----------- rA~ oonqrbgatiobBb aaniouM - im potranno reear· all'anim· più pragiudisio ehe bene, A Heliopolitanum «t aSos ia Indiaq praMnaantes • ehe' gli ai diehtfa'bh* la loro eondotta ia einile circa finem anni 1469, ischi exlibeo Monita ad manière, non aolameate nos b utile, ma daanegie- miaaionario·, maxime a eap. I atfTV. Pag. 18 (60 Bia). Poet ineieam da elautura pro r·vole; e che non hanno n«ssun diritto di miecUani •elle noatr·''affare diooesrfne in Orient*, e che aee- gularibua addatur pia exhortatio ad saeculare· uber •uno del antiatiti orientali Mi tutti riti possa tole­ sionarios, et quaedam etiqm statuantur re^Jae quae rare tale eondotta. «■ _ hauriri poeeent ex Jittene postoraHbua_ episcopi Cat Tobis Aun areivescovo snaronita di Bairatb. radrensia (ad caloerfsynodi 8utehuenais). Aut ^8 lugho 1870; . ' 1. •altem clare definiatur qhid hio regulare· quid aaoeularee resplciat. Pag. 14, lia. 10 [50ci>]. AmaM^eerMOHM Irafoeict Fauria tpitoopi ApoUomsnsia Ad caput primum. Pag. 6 |ig. IS |47na(? Eodemprertwiuriadietiana sedratyus pofeslofs utantur etc.-'Hic .dabi tareqtus posset an Vicarii apostolici iisdem gaudeant ae titularçé privilegii·, v. gr. pontificalia ia throno pera­ gendi, nominari in eanoue misase efo . . . Videat deputatio au locua ait reatrictit^d· exprimendi aut ••items, innuendi. ' -, Pag. 7 [47 en], ubi de clero, inatitubndo agitur. Declaretur allaborandum ease ut instituatur clerus ÜM repuleris, aed saecularia et loc! proprii» qui ali­ quando ausa poaait eccleaiae administrare. Quare •tatuendum iudicarem omnes cuiuslibet instituti miaaionarios ad olerum indigenam aaaadartm in­ formandum obligando· eaae, nee regularibus con­ cedendum ut possint quoaeumque aibi beneplacito· ad regularium vota admittere ; aed illo· tantum qui extraordinaria vocationi· tigna praeferrent, et de Expungant^ verba: Jacaat iMtu, Ad praecavendae anxietate·, duratio •ttpreitiorum relinquatur iudicio episeoporuib pro temporum et locorum commoditate e( possibilitate statuenda.' In -eodem inciao commendentur duo potentiora sanctificationi· mpdin, nempe frequens eoafessio, et quotidiana orationi· mentali·· exercitatio. · · B Pag. 16. lin. IS [51 tt). Poat verna: proprii ritus, addatur: „vel ipai· absentibus eorum provicarii·.* Pag. 15, lia. 90 [51 s u] Loco clausulas : Si iisdom abutantur ponatur : Si prosis edsg cease, fit non lieeat tantum abuti, aed etiam uti quibuadabs facultatibus sine titentia vicarii apostolici, v. gr., sodalitia aut confraternité!* invito vicario apostolico instituere iudicio et licentia vicarii apoatolici ; vel abeundum cer­ tas · concilio statuendas regulae, v. gr. ai sacerdotes saeculare· pro fidelium necessitate iam sufficerent, et regulare· haberi poaaent tantum ut auxiliare·. Pag. 9 [48 c ii]. In secundo inciao. friem raro etc. •to. .... (vide decretum 8. C. de Prop, fide 91 martii 1478). Pag. 16, lin. 15 [51 Bt·]. Explicitius et manife­ stius prohibeantur* ritus ab ecclesia damnati, et omnino praecipiatur aervari bulla Ea quo etc. Ad eaput III. Pag. 18[69bu]. Initio inciai secundi ^ost verba: Fiat lodalitata» addatur : mosiew Prapagationi» fidei et Sancta» Infantiae; aiquidem hae duae sodalitate· sunt vere universales et principaliores virorum apoIu· etiam detur vicariis tpostolicis in moniMes. c •tolicorum auxiliatrices, ideoque speciali mentione p*g- 10 [49 B). Circa finem capiti· I vel auperiua •t commendatione videntur dignae. Quin et fieoesaaria videtur talis mentio ut omnes totius orbis prout videbitur. lubeantur vicarii apoctolici aliquod habere consilium ordinarium miasionariorum sive ad antistite· illas promovere incitentur. Pag. 19 [59 0 u]. Incisum de conversione iudaeonegotia maiori· momenti pertractanda, sive ad bona ecclesiastica administranda. lubeantur etiam prh- rum promovenda primo intuitu longius videtur; fa­ vicarios eligere1 et instituere ad normam litterarum teor tamen legenti mihi nil superfluum videri ; qua­ Benedict. XIV in forma brevis, 96 ianuarii 1753: propter sapientiae deputation:· curam relinquo illud, E* suMaari . . . si indicaverint, pressius concinnandi vel integrum Ad caput II. •t est servandi. Obeervatianee generale». Parisiis die 18 augusti 1870. , 1* Fere tota huius secandi capitia tractatio de t Ludorioua Faurie episcopus Apolloniensis solio regularibus missionariis agere videtur. Melius (L.fS.) vic. apostolicus Koui-tcheou Binarum. meo iudicio erit si sermo de missionarii· apostolici· in genere habeatur, notando, quando opus erit, quae regulares peculiariter respiciunt. Obeereationee Emeantia Spaecapietra 2* Istud caput 11 mihi videtur de virtutibua, archwpucrai Sagmeneie. apostolici· in genere nimis fuse disserere, nec satia Monsignor Jaoobini uotto-segretario dei conexplicité et diatincte proponere quae missionarii· D praecipiuntur aut prohibentur. cilio Vaticano. Illustrissimo «d ecoellentissimo monsignore. — Porro praecipuae prohibitione· quae mihi vi­ dentur non omittendae, sed suo loco textui inter­ Monsignor Marangô vsscovo di Tine e Micone mi rimetteva nel mio passagio per Sira lo schema serendae sunt saquent es: 1. Ne missionarii rebus politicis et civilibus •«per nsMettiiM apaatalicit, perché facessi le mie psservaiioni. Ho Γ onors di trasmettergliele quali a sese immisceant, etiamsi certissima spes af­ fulgeat inde religionem augeiuli, et fidem long· fibe aiano, dlmandandole acuaa, se lo faeeia un pb ' lataque propagandi. / al di Ih de) termina determinato dal suo Momtum Uf'· 9. Contra^avaritiam praemuniantur missionarii, •t ideo prohibeantur oomdnercium exercer·, «t bona immobilia ia ipsa missione posaidere. 3. Nullam vim (id est violentiam, verber·) ad­ hibeant ad fidele· coercendos fiat infidele· con­ vertendos. 4. Ab armis abstineant. NB. Haustae rant istae animadversion·· ex in­ structionibus datis a 8. C. de Propaganda fide ad vicarios apostolieos Franeiscam Pallu episcopum de' 96 luglio seorso : pub iadoviaare che appena arrivato dopo un'assessa di dieci meei gli affari della diooesi non mi lasciavano molto agio per occuparmene più presto. Mi sono contestato di poche eoae, ma che 1'ssperienaa aembrami eontraddiatinguere come importanti per lo bene Tlelle missioni. La sua aavieua giudieherb se possan· ••••re sommes·· al giudisio de' padri. Le eircostanxe politiehe di Europa sono ben tristi, e Γ avveaire mostraai aneora più triste^ Non TT~---- ISII ia __________ ; οβ8ββυατιονε8 nr ■J"· . '·'■-------- 1——, saprei decidere q* aiaci pamaaao di abbaadonara -a sedatitwiih Μμμοτα aoaaa utile facet afeqeid peop­ le diooaai par la fiao del asseeatraata. Spero bare de seeietate B-opqyatsMiMjMei pro aMuumia et ■ V ohe nostro signore voglia fani intendere il suo pene immortajj*«»>ip missione* :e«Uholioaa mentis - innueret Adeunt quidem nt alia· societal·* reli- « oraoolo, e la sua volouth. . ' giosae, quae bonum mitaionnjs provehere «ibi proAcoolga in^ntu 1‘ asaicdrssione dpi sincero rispetto, con cui ai professo di vostra ecos^lenxa podaM; sed haee et diuturuitate temporia, « uni­ reverendissima umillissimo obbediantissimo servi­ versitate loeoram, at copia subsidiorum omnibus prasfalgere coaetat Innumeri qonciUi Vatieani tor vero: Λ Vincenso SpaccapieÇa areiyeaeovb di Smirne , patres id ism postulasse memini. vicario apostolico. ’ In pagina 4 [46 o»] primum capitia primi comma Smirne ,fi setteAre 1870. obecurum, atque nimia involutum videtur: operae pretium eaaet illud clurina reddere. Nec satis Zoos OisereutioM· ^tpwdans taper ecMiate de miuionibue OMsswmtm definita^in pagina b [46di>[ videntur illi· aposMscM. verbis .in quibus praesertim ad infidelium vel hae­ Schema constitutionis super missionibus apostolicis patrum'concilii Vaticanijexamini) propositum accommodatissimum, et ipsarum missionum tommy' dis atque necessitatibus amplissime'prospicere atque * consulere, nemo inficias ibit- Illud potissimum ad- B ÇrStjatione dignum mihi videtur, et quod omnium reticorum- cçnyersionem adlaborandum est“. Non desunt loca, quae sunt dissita, et infidelibus plena, ut dioeceses Americas meridibnalis, ertamen non >■* 1 — —— -ΊΤValde — I Ί — vero 1 interes* — a — _. — habentur utlocs missionum. sensum huius' verbi doteribinare, ut quae sint loca dedtetis per hanc constitutionem latisMubiecta apécèo praesulum in missionibus laborantium erat in votis, constet. ut quoad privilegia ordinibus religiosis sanctissime Pagina 6 [47 Bi«[ Nimis durum mihi videtur vi- concessa, ius commune ubique statueretur. Inde earios apostolicoe, vel episcopos locorum missionum onim' saepe inter episcopos vel sjpstolicos vicarios nulla ratione posse a missionibus sibi commissis et religiosas familias dissidia, atque collisiones, abesse inconsulta sede apostolica. Concilium Triquibus non parum animarum bona minuantur dentinum episcopis permisit absentiam duorum, aut oportet, et pppulorum scandala excrescant: inde ad summum trium mensium, si aliqua causa fiat, praelatorum querelae, quod minus iis sit licitum, et absque ullo gregis detrimento, quod an ita sit. qui magia facultatibus et praerogativis abundare abscedentium conscientiae relinquit, quam ponDecease fore propter locorum distantias, et seriem cjljrfm sperabat religiosam et timoratam fore (ses­ immensam laborum, quam iis qui extra misaiones sione XXIII, de reformatione, capite 1). Quare degentes ovium sibi commissarum bono'providere idem mon esset episcopis, et vicariis apostolicis in facilius, et opportunius possunt missionibus degentibus concedendum? Concilium Eqitfriem' quid magis a recto ordine absonum, Vaticanum mifius religiosam et timoratam iis con^~\ scientiam adiudicafiit ? Profecto graviores rationes \ pro nostra humili sententia, compertum esse potest, ut in eadem dioecesi, vel vicariats apostolico tres, episcoporum et vicariorum spostolicorunxresidentiam vel quatuor velut primi pastores una curo episcopo, C in locis 'missionum necessariam reddunt, at et ipsi seu vicario apostolico existant, qui nomine prae­ iudicare posse putandum est, an eorum bimestrem fectorum apostolicorum condecorati iis facultatibus vel trimestrem absentiam sive sanitatis causa, sive utr et eas facilitates religiosis sui ordinis tribuere amicitiae gratia cum viciniore episcopo colendae, valeant, ut ipsorum episcoporum auctoritas minua­ sive verbum Dei ministrandi utilitate, propriis ovi­ mur, et depressa jurisdictio appareat? Ideo schematis bus nocivum futurum. Ibidem sancitur, quod sacra notori" propositio de praefectorum apostolicorum limina sanctorum apostolorum Petri et Pauli Statia titulo, facultatibus et privilegiis iis in locis, quae temporibus invisere debent eodem prorsus modo alicuius sacri antistitis dioecesi, aut vicariatu apo­ *c forma qua caeteri episcopi. Profecto episcopi stolico ritus latini continentur, abrogandis non et vicarii apostolici locorum missionum nequeunt solum utilis, verum omnino necessaria ad maxima huie officio satisfacere singulis annis; et cefio illis vitahda mala videtur. verbis elatio temponba» innuitur non omnes singulis Nec minori favore amplectenda alia propositio, quoque annis ad huiurmodi visitationem teneri. At qua vicariis apostolicis ius asseritur ecclesias re­ satius esset id explicare, ne aliquis error iryepere possit circa intelligentiam illorum verborum modo gularium, in quibus cura animarum exercetur, eodem prorsus modo visitandi, quo easterns ec­ ac forma. clesias, quae ad olerum saecularem, pertinent, tum Pagina 6. Studioeuoime curent circa finem [47 ni) quia non desunt missiones, ubi pene omnes ecclesiae Non est meum de hac salebrosa valde quaestione vel cappellae parochiales a religiosis reguntur, de clero indigeno longam instituere disputationem. sicuti haec Smyrnensis, tum quia iis in locis fideles Multa iam hinc inde a viris scientia et pietate utpote plerumque rudiores, et regularium privi- clarissimis allata sunt ad diversarum sententiarum legiorum, Sicut exemptionis vim atque naturam confirmationem. Verum diutina experientia com­ ignorantes, facillime offenduntur, si vicarium apopertum videtur neo facile fieri, nec utiliter factum, stolicum vel episcopum unum solummodo altare, ei plurimi ex indigenis sacro ministerio addicantur. id eat parochiale viaitare videant. Hinc factum Valde arduum multis populis perpetuae castitatis eat, ut episcopi, et vicarii apostolici ab hac visi­ servandae propositum habetur. Hinc non raro tatione semper se abstinuerint, et abstinebdnt. Id dolemus iuvenes sanctis institutionibus ad virtutem solum animadvertere audeo, ut quoties vicariorum in Europa formatos, ut digni habiti sint altare apostolicorum fit mentio, fiat etiam episcoporum, conscendere; statim ac ad patriam redierunt, misere sicut pagina 13 vena 16 [60 n»]. et pagina 14 venu 6 in vitia prolabi conterraneorum suorum exempla secutos. Nec dubium videri potest, miasionario· [60 c io], ne detur occasio, carte immerito hanc facul­ tatem ad primos utpote apeatolicae sedis delegatos indigenas sibi relietos et missionarioram nostrorum eoarctandi. Parva quidem macula, ubi plura nitent : adiutorio haud suffultos, saluti animarum procuran­ non aliud vero ’toibi agendam relinquitur, ut super dae sufficere non poise illos utpote, dicam, minores propositum schema aliqua notanda hnmillimo animo tutela indigere, et directione ne a recta via digre­ delibem. diantur, constat. Scio primorum christianismi saecu­ In pagina 3 [45 Di«] ubi fit mentio laicorum piae lorum exempla a cleri indigeni patronis in propriae Cowco. ennnsju tomus Ι4Π. 10 « A, 8BMIOmn PUBLIONS IT OONGRRGATIONW GÎNIBAL»4 148 147 • . · ·■ ,A ------------------ - ---------------- --------------------------------------——-------- ,--------- --------------------- ................................. . ----•ausae emolumentum voeartS At quis aeeeit ilta À bus, ut iis solummodo facultatem faciant missielh· ■··-·■-■ -----------------adeundi, saecula prqdigii* >t' miri* facti· abunda*··, et ·«-qui ita virtutibus videatur ornati, ut «orum perabundasse, y· divina et summa Dei providenti· ministerium in missionibus util·, at sanctum adgurari possint, 9· Missionum prseenllb·· a· sacris disponente ad evangelii. propagationem ver· ad­ mirandam? "Fscta sunt illa opportunissime, ut recte advertit Augustinus, ut his multitudine qredentium congregata «tque propagdta io ipsos more·' stili* ministerii· presbytero·, vel mligioso* addicant, nisi prius certiore· fiant, meliori modo quo possibt, de eorum moribus, vita ante*cta,4 scientia, et sacris, convertentur auctoritas· (Z)· eMitote credendi, cap. 16)/ Hinc primi ecclesiarum apostoli saepis­ functionibus quibus inservierunt, ut indicium rectum ferre possint de eorum utili ministerio? Pagina 17 [59 aj. Profecto quae de-debito honore •tque obedientia ciplibu* potestatibus hoc looo dicuntur, nullus est qui inficias' ire possit. Verum sime neophytos ipso* baptismo susoepto in epi­ scopos eligebant atque eis infidele* praedicatione et miraculis ad fidem vocato* committebant.· Quis haec renovarq, pbsesumeret? Profecto non pauci exempfrgratia apud Sina* indigeni sunt sacerdote* : f , eum fgoillime ad eaptandam potestatum benevolen­ tiam, et favore· aucupandos ‘prona sit humana in­ firmitas; non inutile fore existimo, si debita ante omnia d4ô et ecclesiae obedientia memoretur, ne quot inter' illos ad episcopatum afleoti venerunt? Nescio si vel unus. K Quae non ideo dicta sunt, ut elerus indigenus missionarii potestatum saecularium auctoritate abu­ tantur sive contr· poelesiastic*· leges, sive, quod . omnino reprobetur, vel episcopi seu vicarii apo■toligi ad clerutn indigenum efformandum seriis'et B non'raro factum ease lugendum,.contra superiorum Indefessis viribus non adlsborent. Sane episcopi ecclesiasticorum defieta atque sententias. Sacra congregatio de Propaganda fide in quantas'saepe munere suo functos se arbitreptur et bono mis­ sionum providisse, si facillime iuvenibus, qui honore tricas et fastidia ab ipsis hac de causa coniecta vel temporalibus emolumentis allecti, quod non fuerit, probe novit, ut aliquod ne e* renoventur raro in locis missionis contingere.videmus, ad sacro* mala salutare remedium necessarium appareat. , Valde laetatus sum. ifr fine 'capiti* 3 exhorta- , ordines suscipiendo* parati* manus imponant. Quod Apostolus commendabat ne cito id fiat, quam tionem pro ludaei* ad veram fidam alliciendis, maxime in missionibus est adimplendum. Mis­ legere. Sic omnium pene patrum concilii votum ’ sionarii qui ab Europa loca missionum petunt, si ab initio declaratum iam satisfactum. At cur et viam veritatis descentes in vitia miserrime proaliquod non adderetur comma, quod schismaticos labuntur, possunt ab ipsis missionibus expelli; at et protestantes respiciet, ut in verum unum Domini quomodo scandalis missionariorum indigenorum oc­ ovile sub uno pastore et ipsi adducantur? Nonno currendum ? et ipsi sanctissimi patris nostri zelum summopere Pagina7 [47 d]. Missionaries apostolicos subditos provocarunt ut epistolam ad eos mitteret qua ad episcoporum sive vicariorum apostolicorum iuyis- concilium sunt vocati? . . . Manus Domini non eet dictjoni hoc loco decernitur in his quae pertinent abbreviat*, et omnibus viam salutis patere dignum ad regimen animarum . . . Haud inutile e*set ad­ videtur ut * patribus concilii solemniter declaretur. dere et ad praedicationem verbi Dei. Non desunt c Quae omnia sapientiae Deputatorum submitti­ enim missionarii, qui arbitrantur in suis ecclesiis mus, ut officio meo functus communi omnium sa­ sibi non solum, sed et religiosis aliorum ordinum, luti consultum aliquo modo gaudere possim. qui forte ad tempus in eorum domibus morantur, Smyrnis die 8 septembris 1870. . absque ulla episcoporum facultate et licentia verbum t Vincentius Spaccapjetra archiepiscopus SmyrnenDei annuntiare licere, quo- nihil magis * veritate, sis victrius apostolicis Asiae minoris, deputatus et legibus canonicis alienum dici potest. commissionis missionum et rituum orientalium. In capite 9 [49n]. Quae missionariorum sint offi­ cia, ot quae in ipsis propterea virtutes requirantur, XJ·. accurate, lucide, et sancte in hoc capite exponuntur Obeervationee Innocenta Sannibalt epiecopi Euyxbini. atque declarantur. Verum nisi mea me fellat opinio, nem incongruum immo valde salutare esset, *i ali­ Α1Γeminentissime o reverendissimo signor car quae regulae huic capiti adiicerentur, quas epi­ dinale De Angelis arcivescovo dg Ferme, e camerscopi et vicarii apostolici sequi teneantur, ante­ lengo di santa Romana chiesa. — Roma. quam sacerdotes ad laborandum in vinea Domini Enpnentissimo e reverendissimo principe. — eis commissa recipiant. Cum enim non debemus Mi recO a dorure di trasmettcie * vostra eminens* omni spiritui credere, sed probare ai ex Deo sint, reverendissima le poche osservaaioni che ho cresumma diligenti* uti et sedulitate opus eet, ne ii duto fare intorno allo schema proposto sopra le admittantur, qui sua potius quserentee quam quae D missioni apoatoliche. Mancaudo di cognizioni pratlesu Christi sunt, et nulla forsitan virtute prae­ tiche sù tale intéressante oggetto, non mi è pero diti loca missionum adire audent. Non infredato subordinate alla molts perspicacia dei padri quenter vidimus vel sacerdotes suorum episco­ dei concilio Vaticano migliori emendamenti. II porum auctoritatem exuere et depellere volente·, Signore 1* conveni in perfett* salute per il magvel religiosos.parum observantiae regularis studio­ gior bene della chiesa, e mi dia la oonsolssione sos, intempestive ht falso telo abreptos petere mis­ di, ravvicinarla sit i primi dei prossimo novembre, siones, ut facilius sibi et cupiditatibus suia indul- montre prostrato al bacio della sacra porpora mi' - géant. Et quod, non minus delendum videtur, saepe reno ad onore di rauegnarmi colla più alta stima sive episcopi, sive superiore· regulare* ut hae • profond* venerasione. di vostra eminens* reve­ saltem via ab eorum peste se eximant, facillime rendissima, umilissimo devotissimo obbedientimimo et ultro litteras dimitsoriale* ut miaeionibus se ad­ servo vero. -p, Innooenso veseovo di Gubbio/ dicere possint iis largiri non dubitant Unde non satis prudenter agere videntur missionum prae­ Oubbio 22 agosto 1870. sules, cum huiuamodi dimisaorialibua eontenti lit­ Obeervaiionu taper tckemate de miuionibue. teris, sacra ministeria ipsia committant. Ut hoc malum, quo nihil maius, a miyiotÿbus arceatur, nonne utile foret, si a concilio Vaticano praeceptum fuerit, 1-t tum episcopis tum superioribus regulari- Nostrum super hoc «chômât· indicium minue eat competens, cum in subiect* materia experienti* careamus, optima legum iubendarum regulfi. Pano* svgo quae adnotamua sapiehtibfu· indicio, maxi- a missionarioram" personali, ruaaUi *t loeali immunitae, ■· eoram* qni in tdisaioaibns vernentur, lubenter vetera IUM· privilegia abolerentur. Hoc enim ia propottto schemate praecipuam osse ac singu­ •ubiioimus. ' Integram hoe schema, prout de artiis (actam eat lare, vel ex eo apparet, quod non semel sed saepe, > , ' a relativa Deputatione reverendissimoram-patrum non ebiter et pkueis sed data opera et multis gravibtrsque verbis iscqlcatur. Integrae enim paragraph; reformandum esse credimus, ut 'stilo eonciouatorio . . alia substituatur dicendi ratio constitutionibus' iam . V, VL, VII, VIII, IX, X, capitis primi (pag. 7-9 . publicatis conformior, et nonnulla apbobsoura, quae [47-48]) hac de re agent; et licet in | V, pag. 7, noinisi adnotationibus'perlectis^uteUiguntur, clarius '[470·] legatur: «salvia tamen quoad regulares privi- > ■ exponantur. ' Cum in capite 1* amplissima vicariis apOstolicis asserantur iura in persona·, ecclesias, et loca « missionum, licet .ad regular*· pertineant, nuga­ torium videtur' tractationem exordiri ‘a praeservatione privilegiorum et exemptionum regularibus concessarum. Amandetur potius ad finem tractotionis^ post absolutam de vicariorum iuribns expositibneft dicendi^: «In reliquis ab hac constitit- logiis atqup immttpitatibu», [religiosis ordinibus ab apostolica sede cCnoosais, quktx_serv*ndaa erant ad normam luris communis": attamen continuo sub­ ditur : «et eatenus, quatenus decretis huius oecu- . menici eoncilir non adversantur". ’ Decreta autem quae in hac constitutione oqntinentur, prout ek * locis allegatis est manifestum, talia sunt, ut 1* ra­ ' gularibus nfisaionariis triplicem vauam auferant immunitatem, personalem, realem, et localem; ut 9" tione non emendatis, salva sint et integra privilegia B vel exemptionea- a' iure communi ,vrf praedeces­ sorum nostrorum constitutionibus regularibus con­ cessae. “ In capite 9* maioribus cautelis muniatur assump^ tio missipmriorum, qui . instihjti non fuerhtt in collegiis ad hoc designatis. Mjssionariorum titulo et officio non augeantur, immo nec in collegia praedicta clerici recipiantur, nisi qui proprii epi­ scopi litteris commendentur de scientia et de selo animarum. Regulares vero, qui ad loca missionum sacerdotio' iam suscepto mitti exoptant, bonae suae /Conversationis inter fideles testimonium habeant ab I episcopiAin quorum degunt dioecesibus. Quomodo enim bonum Christi odorem inter infideles diffun­ dent, qni nihil tale inter fideles non praestiterunt? In capite 3’ pro ludaeorum conversione procu­ r ________________ o_________ randa revocentur spostolicae litterae Gregorii XIII datae anno 1584. et Clementis XI anni 1704 de lectionibus, sive de sermonibus ad ludaeos habendia. ut in verge fidei veritate salubriter Erudiantur et trahantur ad Chriatum. Ut unita· directioni· et regimini· inter vicario.· apostolico» arctius faciliutque conservetur, con­ sultum foret loca missionum vutiaaitna in'quas­ dam vcluti ecclesiasMcas provincia· dividere, quae plure· eiuadem regni vel lingnae vicariatua apo- eos communi iure cpm ptissionariis non regularibus regendos esse statuant; atque adeo ut -3“ novam» posthac'pro misaionariis apostolici·'inducant fortnatn -disciplinae, snbatantialiter ab ea diversam, quae iamdiu a Romanis pontificibus sancitÿ haqtenus obtinuit. \ , Atqui I. haec disciplinae immutatio nuf/os^do e et neceeearia. Tglia enim necessitas, si qua foret-, inde esset repetenda, quod vel pietas aanctiorque agendi ratio, vel ecclesiastica unitas, vel ipsarum missionum finis exigat, ut sublatis immunitatibus et privilegiis, communi iure regulares regantur. Iam vero si primfe et altera ratio quidquao^ vale, rent, eaedem quoque probarent non colum Vicariis apoatolicis, verum etiam episcopis in regione ca­ tholica residentibus regulares esae quoad omnia subiiciendos : quod quantam religiosis familiis per niciem afferret, non est huius loci demonstrare C Restat igitur ut proposita disciplinae immutatio. ,„recto sacrarum missionum ordini opportune con­ stituendo, prout temporum adjuncts postulant" (Proem, constit.), dicatur necessaria. Red quaenam, quaeso, istiusmodi adiuncta sunt, quae ad tantam rerum conversionem Vaticanam synodum compel# lant’ nulla enim ab auctoribus constitutionis pro­ ducuntur. Quçd si in veterem disciplinam aliqui irrepserunt abusus, hi non ex vitio institutionis, sed ex hominum infirmitate repeti debent; atque •tolicoa comprehendant, inter quoa vicario· apostoli­ adeo corrigendi homines sunt, non institutio abo­ co· lingularum provinciarum unum sibi beneviaum apostolica sedes eligat, qui honorifico aliquo titulo, lenda. Accedit II. -nequaquam videri prudens, ut abrogata discipliné ab ipais Romanis pontificibus puta delegati vel visitatori· apostolici insignitus, caeleris eiusdem districtus vicariis praeemineat i< solemniter institute quae per tot secula tam amplos eiusque sit contraire· confirmare, super eos invigi­ ubereaque- fructus *didit in. infidelium' et haereti­ corum conversione, nova regula agendi substituatur, lare, eorumdem querelas recipere, et causas cogno­ eaque incerti exitus,'pulla experientia comprobata, scere : loca eisdem dommissa interdiu visitare, eos si prudentia suggerat, aliquando congregare, ut Col­ nullis commendata rationibus. Idque fiat, quando latia consiliis viributque consociatis, .quid neces- D novatores omni ope nitantur, ut distinctiones et prisarium ait pro uniformi missionum directione con- vilegia tollant ; quando immediata et ordinaria sue­ sti tuant; et illa omnia sancire, quae paci fovendae, toritas sanctae sedis in singulos fideles, quae speanimarum lucris et Dei gloriae inserviant. Hio sane ciali quadam ratione à regularium immunitatibus modus magna videtur habere commoda; an vero commendatur et ostenditur, iuatautiu· et flrmiua est effici possit, petitions videant, quorum iudicio haec asserenda; quando demum rerente· adhuc sunt omnia iterum subiicimns. declaratione· eiuadem sedis spostolicae circa re­ gularium exemptione·. aire . ad gubernium PetroEugubii die octava Assumptionis beatae Mariae politanum (et. Nota officiale diretta il SO geun. 1865 virginis 99 augusti 1870. dall' eminentissimo card, aegretarie di atato al sig. Innocentius episcopus Eugubinna. \ Jnearioato di affari di Rnssia), aire ad archiepiλ·'. •eopum Pariaienaem (ct litt. sanctissimi domini Obstrraliow· omtadam anonym»1. noatri Pii IX ad archiepiMopum Pariaienaem 96 Oc­ tobria 1666) dataa,' ut disciplinam eoclesiqatieam Miram eat planeque dolandum, nihil ad aaoraa hac in parte tueretur. Hoc autem III. ex ea ratione miaaionee promovenda· aptine hnina oonstitntionia maxime confirmatur, quod, noro disciplina, quae in­ auctoribus visnm esse, quam ut sublata regularium ducenda esset, multiplici) ex capite noxio osten­ ditur. Ea enim nniua eiuademqne religioni· membra 1 Hune «x aeriptwsa te raia napieer ama Aagslsm Di PMrs, discindit, divisione* fovet et discordias aire inter ep. Nysasasa. 10* · ...... r—_—_——;_ • 151 A. 8E88IONESPUBLICAE ETOONGRKOATIOlfM QÏNERAL» ■ régulai*·· eiusdem ordini·, sive-iptsr subditos et A superiores, sir· regulares inter et .piseopo. i prp- ‘ ' d. mtinu* ,«οονΜ de apostolioî. ter·· .regimini· aotioni^que unitatem in ipsis're- , ligionibus solvit, perfeetionemque impedit singu, lorum, quae ex legum .uart1n>u.todia rognlarique ‘ subieqtiene dependet: denique^fifteit, ut nonnisi / innpti, ν·1 qui religiosae disciplinae idguiq subipp - ddtredtant, _ad misAonoS' destinentur. « , Quae tsn ijs se habeant, praestat ut < eajjuae. ad regulares pertinent,- vei simpliciter pmittahtur,, lllucque tractanda rtserventur, ubi de regulari.hu· J ■^Îilouib'w»1.’·' ■ lM 1' <. · ' « . ·- «ptaop*· s»r-«s Vrvonre Z^.sacr·,appriobants conssfco.od-psrpslsi··· ni nniaria». - Cum Do^inicbm illujd tqgndatum: Eton■Ut i» rJicfh nmgtHtm tMttgtfam oewq oauq crtemuuhm pratiicfU ter·**, perpetua vigeat, manfi» ' debeat, Jdoneèin ug-Aim Christi ovile toti·* ojbis trinseat plenitudo ; idcirco necesle est* nos mii licet hnmertntes aermo erit; vel exelusa veteris disciplinae infmu- bqati Petri Iodum oÿtinenfti·, aa divinum illud opus, tatiune, iune, innovetur antiquum ^us Ius ad n< normanj *eon-. praedecessorum.. nostrorum vestigia persequentes.· *’■ v w stitutibpum Benedicti XIV aun. .«,,· 1744', gtjenuo ihtumberv^ Quod quidem ee majqri Audio •st peragendum, όρο mégis, •misenante Deo, ostium Apoitotimm ministerium. ann. 1755; et > iuxta com­ munes prudentiae regulaa media opportuna prae- -evangelii in'unnTwrea terr* quotidie aperitif cnius t scribantur, quibus consiliorum et ;operum concordia 4n omnes, gentes diffusionem non satis common-' inter yicarios apoirolicoi, et superiqres 'regulares dando' charitatis exemplo saeji antistites fovent. 'ad^missionuifi bonum;promovendum foveatur. Λ B sacerdotes utrimque cleri perficiunt, lituorum piae sodalitates adiuvare enituntur' cui demuih ipsae ’ AnimadTeraiofM'epedalw. In caput E '' Prima periodos putetur; repetit .enim eadrm. quàe dicta'sunt in prodemio. , In fine § primae pag. 5 [46 D i»], distinctio inter episcopos et vicario· apostolicos valde obscure pro­ ponitur, .nec sata· perspicue definitur quid per loca •HMtoaum intelligitur; ufidb dubium manet, quo­ usque in· ac poteitai, de qua in hoc eapite termo, t eit, extendatur. Praeterea pag. 6 in fine [47cio]. ubi vicarii· apostolicis commendatur, ut clerico· indigeno· insti­ tuant, commendandum (jnoque esi, ne iisdem cito , manu· imponant, eum nota omnibua ait illorum incolarum levitas animique inconstantia. Neque illud ibidem omitti debet; poeter cleri­ corum seminaria, puerorum quoque collegia et in•tituendae iuventuti scholas esse aperiendas, iu quibus prima pietati· et literarum elementa jnature doceantur, qui deinde in clerum erunt transferendi. Denique pag. 10 [48 D ii], ubi statuitur, ut fideles ritus orientalis, qui proprio carent pastore, ab epi­ scopis seU vicariis apostolicis ritus latini regantur; addi oporteret, id ease faciendum ptr aligum rica­ rum «HMttan orüntalic rihu, probti statutum est in concilio Lateranensi IV, et a Bepedioto XIV in constitutione pro Italogrsccis. naturales scientiae novis excogitatis modis, mari­ tima' praesertim no terrestria itinera celerrime con­ ficiendi, mirifice iirserviunt. areano divinae provi­ dentiae ^psilio omnia ad "Christum ordinentur. Itaque etsi multa praeclare decreta fuerint ab hac apostolica, sede recto sacrarum missionum dtdini opportunq constituendo, nonnufla tamen, abero ap­ probante concilio, innovare, vel addere, vel tempe­ rare nobis visum est, ut sanctum' illud opus quoti­ die jnagis proficiat. < Caput I. ^Quandoquidem messi· multa sit multisque proinde egeat operariis, episcopi aliique locorum ordinarii n«c non moderatores ordinum regularium, atque earum inprimis congregationum quae pio huic operi mancipantur, efficaciter curabunt, ut apostolica» C aedi semper praesto sit congruus operariorum nu' merus e clero tam saeculari quam regulgri. quoa ad evangelisandas gente· pro auo munere roittero valent· ■Piis Tero sodalitatibus in apostolicarum. n;i·.aionum subsidium nonnulli· abhinc anni· in variis Europae partibus institutis episcopi et parochi patrocinari non deainant, simulque fidele· populo· adbortentur, ad efficacissime precum suarum ad- iumenta temporalibua eleemosynarum erogationibus consocianda, ut omne· gente· ad ecclesiam Christi venire aut reverti festinent In caput II. ^Caput II, Pag. 15 [51 B s) commendatur regularibus, nt aui· obedient auperioribua in iia rebus, quae ad regula­ Ad apoatoliea· riiiaaionea utiliter obeundae non­ ni·! rirtute et (cientia probato· operario· assumi rem disciplinam pertinent. Bed hoe quomodo compo­ oportet; assumptos Tero dirigi atque exerceri, aptianatur cum eo, quod in eapite primo statutum eat, videlicet epiaeopia et vicariis apoatolici· plenum que medii· muniri; ut spiritu ferventes et grsviaiua ecae in miaaionarioa regularea, atque in eon- D aima «nae vocationis officia prae oculi· temper flictu iuriadictionum episcopi-et vicarii apoatolici habentea, ah eis rite implendi· nunquam deficiant. iua praevalere, nullatenus intelligitur. Relinquatur Ii rero sedulo recogitent neminem rentre ad igitur personarum diapoaitio auperioribua, qui melina Christum, niai Pater caelesti* traxerit eum1, ac et faeilius norunt subditorum ingenia, more·, Tire·, frustra homine· plantare Tei rigare, niai Deu· ipse Eum proinde in humilitate porieula ; et aaepe habent ex informata oonpcientia incrementum det4. graTiaaimaa rationes, altari non communicanda·, ut cordi· aui assidue adpreoentur, ut effundat in'eos auoa subditos ab officio aliquo τ·1 loco removaant. spiritum gratiae at precum, quo populi· ambnlanti"* In oapnt III, Media quae in hoc eapite indicantur ad promo­ vendas mieaionae, nimia raga ot goMralia aunt, odeoque ad finem consequendum inepta. Optan­ dam nt tot vicariorum apoatolieorum, qui sedeat in concilio Vaticuno, «xperientia opportuniora sug, gerat ebnaili·, quibua edocti patre· ea praescribant, quae evangelioos operarios ad miaaionM aptissimos effingant, et in apoatolieia miaaionibuh ita dirigant, ut multam messam colligere Taloant. ->>··_ . iKéN.4 _ ■ Utra· dtcnten hainaatodi pria· ait an poataria· mhs■ats Illo, «aod «apra erhibiis* «et sab sa*. S, eomperta* ■IM «altam nos «Λ Sana la qaodam daanti bails nsssplari, la aaed iaeHI, base in ora iatnior· lagnatar: .Distributu· par emere die S7 iulii 1870, faria IV“, i> superiore rare: .Aaaalato.* Utcuqw ae re babeat, M^na ri»am oat filed is aoauMatorui •yllogea^racipon, w quid ti deoit, quod grariori· monenti rideatur. » Marc. XVI, ΙΑ » Ιο. VI, 44. 4 I Cor. Ill, 7. ' •r- i ’ ’■ 8CHJUU AIsTBBUΜρΚΠΙΤΠ Dl «t/AHVliMW ··.·■-. r ·· .e ..λ -x. . *" . . - "1^1 > . ■ bn» ib tenebris sb-habitautibba in redona umbtae * constituit' (D). Bciaat propter·· regeler·· aaissio, mdrtia divinam illud fidei do4*ai misant impetrare) Barii, "ne^uiusvis stat ordieis, o^agregatieais, sdcM- * tin· ulla-pronus alla -prona· sffbeption·, sffbeptionO, .in in .Quoniam vero fides exauditu,' auditas sutemi tatis et instituti, sine per verbum- Christi1, straanstuat eum-omni Munia administration· omnium -saeramentorum, atque in' '■ c verbuto Dai.^Sed* qna ratione l aionsrit prosequi atudeaht; et aeihelipsos «orum ministerium, ii* praevalere eveniente condictu..quae ' e statu religioso proficiscuntur-, quandoquidem priora illa ad communem missionum utilitatem diriguntur et a suprema Romani pontificis auctoritate dima­ nant ((J). 8i qua autem, quod Deus avertat, dissidia sive inter singulos missibnarioa, Tïvc inter dlversoriim ordinum familias, sive inter has et Isicos quoacumque oriri contigerit, ea ne diutius protracta eAim pant in scandala, statim compescere curabunt vicarii apostolici, vel episcopi, qui buiusmodi cau<··· tsnquam sanctae sedis delegati/ etiam summatior ubi indoli, usibus, ac modis, salvis tamen hac in re opus fuerint, dirimant (H); integro manente iure spostolicae sedis decretis (R), quantum in Domino appellationis ad apostoiicam sedem, quin interea fieri potest, aptare satagant, ut omnibus omnia c latae^sententiae effectus suspendatur detegat» apoatoUco. Ireopotamiae; eo vel. peri} Siparum ot regnorum adiaoeatiium. .Voile f. goitre-(congregati» particulari· pro^febua Binarum), ad mttsiones latinas dicant relationem, consulitur magia quod delegati tantum habent iuri^digtiqbU/ ohe ai dichiaraaee ancora ee^rOMamente, e ai fadeaae quantum a vincta eqde puteantur·, * 1 aèntire, che ae il miaaionario religioso daye oon(E) Inde àb anno 1677 «ancta aedea declaravit . aiderarai legato da. una doppia obbedienia verto miaaibnarioa ajibiici vicariit« apoatôlteia gtteod oe·: il capo della miaaione, e verao it superiore rja£olare, Mia negotia et dirrehemem jRitmeMam; et aacracon- . Ia prima/dev’ eaaerv aempre la prépondérante, e gtegatio de. Propaganda fide anno 1B4& pronun- quindi in/ oaio di con&tto la ,prim*» dee .vineere, ciaVit, omne· mieeiphatioa regulare·, notninatim ’ e non^ venir p^raliisata coli’ eaigere Γ oaaervenia comprebenaia patrittas e societate lean, excepta eàlfl · dellh «econda. Barebbe difatti ben siégolare Te·!-' Attenta dieripltna^egulari, quoad omma^neyotia jt, gere, Iche il religioso doveate preferir» e' far ere- direcftoNffN mûaûmiMM oub iurigdictione oicqriorum obbedienia professât· profeeaata al superior· «upetiôré delcedere Γ obbedienaa apoaZ^beoram mm. Haec, quemadmodum 'nonnulla Γ ordine, a quelle che è aopra ogni altra, cio£ alla aHa bao super re "decreta zpro- pecuiiaribuB quidem •uprema rj.h_ «ania aede, e dei vicario autorité della miatiiooibua lata fuerunt, Wed ratione·, quibua iuni- di Geeu Qristo, 1 o far preponderate un qUalsiasi Juntur, universatea aunt, utpote'quae ex ripsa in* B.punto di regelare, ed interna disciplina agli obdole relationum.‘quae miationarioe inter et vicarios bligbi principali, e.graviaaimi di miaaionario, ed il bene particulare, ai pubblico.pd alia salvena eterna apoetolicoa intercedunt, ^menant. (F) Quod attinet ad qxbibitionem litterarum di moltiasime unime confidategli.*1 (H) Ad relit in aaepe allegata constitutione patèntalium et dependentiam miaaionariorum ab Clemens IX : „Praeterea iuxta constitutionem sanc­ apostolicis vicariis in u«u facultatum haec atatuerat •anctae nn-moriae C%mei>· IX in constitutione Spe­ tae memoriae Urbani papae yill praedecessoris culatore» (13 aeptembria 166^), cum de miaaionibu· nostri, quae incipit Ex debito pastoralis offùài, si forte aliquae controversiae inter religiosos dictarum ttoperii Sitiarum et finitimorum regnorum ageret. Cum animadvertisset pontifex reX independent!· partium (quod Deus avertat) oriantur, memorati plurimorum operariorum in iisdem4oci·, praecipue vicarii apostolici tanquam sedis apostolicae dele­ gati illa^sdecidpre et terminare possint^et debeant.” eum ab hac sancta sede sint remota, oriri facile (I) _Necessarium visum praedietam apoposse dissensiones, riiAs, divisiones, et schismata, __________ _____ est r __________ _ r_ in christianae religionis detrimentum^tque per- \tolieam delegationem, indicandi scilicet in prima niciem eruptura, nisi illi» mature occurratur", prae­ cipit „quod praedicti episcopi vicarii apostolici ab •lutantia, epiacopi· et vicarii· apostolici» tribuere, ut lite· in loci» missionum exortae statim com­ omnibus et ginguHs religiosi· ... exigere possint et pescantur. Hodie siquidem controversiae, quae sive debeact. ut suas patentes seu alias quascumque inter miaaionarioa, sive inter diversorum ordinum eorum missionis destinationis, constitutionis et depu-C regularium familiae, sive inter hos et laicoe quostatiouie litterae exhibeant, iisque qui dias exhibere cumque illic degentes agitantur, solent deferri ad sacram congregationem de Propaganda fide, recusaverint, tanquam sedis apostolicae delegati prohibere, ne facultates sibi per litteras huiusmodi quae rebus universis mature perpensis, aut ius dicit contessas exerceabt: ipsique regulares licentiam aut iudices delegat sive ad referendum sive qd exercendi suas facultates petere teneantur ab iis­ quaestionem dirimendam. Haec tamen praxis satis^, dem vicariis apostolicis, quam ipsi denegare non diuturnum *tempus necessario absumit, et iccirco ob ' debeant, nisi in casu graviit caussae, dictae congre­ moras definitivae sententiae animi magis ac magis gationi cardinalium (de Propaganda fide) communi­ exasperantur, atque ita difficilior evadit spes dis­ candae". cordias penitus restinguendi. XXVII. LITTERAE APOSTOLICAE QUIBUIJ AD ALIUD OPPORTUNIUS ET COMMODIUS TEMPUS CONCILIUM VATICANUM SUSPENDITUR 1870 oetobri· SO. • Editoris monitum. — Observationes illae a patri­ bus factae in schema de missionibus apostolieis nunquam ad examen in concilio ipso revocatae fuerunt. Nam iis diebus cum grave bellum inter Borussos et Gallos exarsisset, et gallicorum militum praesidium quod in urbe erat, in OaMias fuisset revocatum. Subalpinum gubernium, hac occasione capta, fines ecclesiasticarum provinciarum quae pontifici supererant armatis militibus occupavit, ac tandem die 30 septembris hoc anno 1870 urbem ipsam expugnavit omniaque in suam potestatem redegit. Tunc summus pontifex in eam necessita­ tem se adductum sensit ut concilii Vaticani cele­ brationem locum amplius habere non posse decla­ raret, quod reipsa effecit per apostolicae litteras, quarum exemplar hic exhibetur. Pius papa IX ad futuram rei memoriam. Postquam Dei munere oecumenici Vaticani con­ cilii celebrationem inire annoproxipie superiori nobis datum est, vidimus Sapientia virtute *c sollicitudine - patrum qhi ex omnibus orbis terrarum partibus frequentissimi convenerant maxime adnitente, ita ree gravissimi huius et sanctissimi operis precedere, ut spes certa nobis affulgeret eos fructus quos vehe­ menter optabamus, in religionis bonum et ecclesiae Dei humanaeque societatis utilitatem ex illo fore feliciter profecturos. Et sane iam quatuor publicis ac aolemnibus sessionibus habitis salutares atque op­ portunae in causa fidei constitutiones a nobis eodem •aoro· approbante concilio editae ac promulgatae fuerunt, aliaque tum causam fidei tum ecclesiasticae disciplinae spectantia ad examen a patribus revo­ cata, qnae suprema docentis, ecclesiae auctoritate brevi sanciri etc promulgari possent. Confidebamus istiusmodi labores communi fratejmitatis studio ac selo suos progressus habere, et ad optatum exitum facili prosperoque cursu perduci posse; sed sacri­ lega repente invasio huius almae urbis, sedis nostra^ et rldiquarum temporalis nostrae ditioni» regionum, qua contra omne fas civil}· nostri et apostolicae sedis principatus inconcussa iura in- / «•dibiU t>«ridi· at Mtdaeia violate atut, la aaw A taw^ae- .paatama, ai ·· qaaà U apoatolMa Htm· reram ooaditiooem eoSlaât, at tab ho tQj * do- - tari· Mo 11 aprilia aaa, praxis· npcriori boaa erat: Formam, raam* — *■ to* O^BOlbvotlOM* AoOttfaOM |Vt· OBfOBMB b·* wipttMtOOB ^^OftMO OIOO Obi^OO OtoVOHB 00 dttltiOO* ■odo, qoe siagnla angite doctrinae eaeetiastar, per toe, wl o*to* teooo*, qoootuo tori pom Aooo4i Mttooo* tvoo^bUfaMi ot ooootttMtool pooM·» Wm μ aeeaaseateM dig··· Atqae Ημ qeed oobolo* oopiot) ooppffiotoortioMf BtaaritieUSe raadsm. pam autem A quem demuta β ιιηιΙΙΗι eeedeator, ox^ooobMr ^ooo oootbooo ^oo^bosiooo oB ^ooo^&oo* ^tootrioiko OO^^BO^ftdbO Bib ^Hb^b®Bb^ O^P^^OO^B^O^BO «mna maaHtataotar et exatadanter. Quem luem OBooUboio >ootaloro, oB BooBo* oo oo^BBo AooBriooo oathoKeee qui per errares exortae oppugnantur aut adultaraatar, et quidem sub oo fermati eeoeepta \ prepeoeatar m deateroatar, quo errori in propria •ua-iadole apostate opponuntur. Hanc agendi nor­ mam in omuibua coeetHie oeeumeuieia emo oorvatam. ut nomiaatim ia synodo Vieaeoa, Ephesiae, Cbaloedonensi et synodo VI, nec aea ia aaathematiamis •ancti Cyrilli Alexaadriai atque Httaria macti Leonis Magni et Agatbonio papae ab illi· adoptatis. Unde theologia ia explicandi· huiusmodi daetetis ad er-, roro·, quibas >opponuntur, confugero consuevisse. Hinc theologorum commissioni minime dubium fuisse quin et in praesenti schemate forma exposi­ tioni· doctrinae catholicae indoli errorum, ad quos excludendos et condemnandos dirigatur, accommo­ daretur; qui in scholis etiam catholicis ex eo tempore, quo hae auctoritati ocoleeieatioae subduc­ tae et potestati politicae mancipatae sunt, eu pprossa traditione scholae et arrogata sibi autonomie exorti sint et ideo soieetiiaem formam prae se ferapt. Hinc et necessarium existimatum eeee, ut doc­ trina catholica ad errores illos abigendo· exponenda (ut erroribus tum quoad ruo tam quoad formam respondeqt)in forma scientia· proponeretur, quemad­ modum id4am oonstitationibas apoetolicis et allocu­ tionibus et ia Syllabo foetam oet, quae documenta theologis deputatis in ipse schemate elaborando instar normae esso debobaaL Propter easdem causas quod ab ordiaem capi­ tum attinet, necessarium visam esse, ut hic ordiaem geneticum et oosnatsralem orrorum ssquerotar. At­ que eapropter primo looo doctrinam de Deo, crea­ tore mundi, supra omnia induito exaltato'et de dependentia hominis a ileo, salva eius Ubertate, ia oppositione plenae incredulitatis, paucis expositam 8. ' rase, quoniam plura dicaro nec fidslibas nec in­ Congregatio II. ‘ fidelibus necessarium et util· «xistimatotar. Ia Die 11 iasnarii anni 1870 altera congregatio altera autem parte, quae constitutionis corpus est, Doputationis pro rebus ad. Bdem pertinentibus ha­ ia oppositione errorum semiratioualismi primo do bita est praeside emiaentissimo cardinali Bilio. objective revelatione Dei tractari et quidem capite ΙΠ Reverendissimi patres aderant omne·, exceptio cel­ de fontibus revelationis, capite IV de aeoseeitate sissimo primate Hungarian nrohiepiaoepo Strigeniensi sapernaturalis revelationis, capite V de supernatandi infirmo et excellentissimo arohiopisoOpo Mutinensi. eius obiocto, ia capitibus sequentibus de fido soperPeractis precibus et praetecto protooollo ses- D nataraH, quae rovetetieai respondet, et quidem cu­ sioni· praeeedeatis ab emteentissimo praeside pro pita VI de fide generati· considerata, capite VII eonstitaeada deputation· speciali tres reverendissimi d· praecedent· conditions fidei, capite VHI de ip·· patres, archtepiecopes MeehHsiensia, episcopus Pieta- inter·· ratione saperoataralia fidei, cupito IX de vieasis et episcopus Paderboraeesi· designati sunt fidei aeeeasitat· «t firmitate; tam de relatio·· inter Deinde fassas est theologus (P. Fransslin), qui fidem et scientiam, «t quidem capito X qaoad taieeultimam ssaaam adteosrat schemati decreti ds dso- tiam philosophicam, et cepit· XI quaed aeteatiam thaologiram. In tertia daaiqua parte expoei theolo­ Armo dsrisetos exarando, ratioaes expeaere, ob qu·· giam, christologiam, et aathropotegiam notantes· forma, qua sebessa «parata· exatat, potias qaam et eaperaataratem ia oppositione errorum ex ••■iraaha fesrit adaptata. tionsliamn profectorum, qaaatam ad eos sxetadeedos opaa esae visam est. Qaod vero attieet ad ^rdiaam aocideatatem, •vatieeM ia ssagMgetissdhw gsMssBbas haMteé typte ha- videlicet expositio*·· doctrinae et eeademaatioaem Utamdu st telar pates· DtotoMMs tirtrituisln· esmta erroris in singulis rapitibas atqao iatogria decretis, ABI sMai .mtiiista Malqus visam «t, smMmm ara asm ia eoueiJits oeeumeaici· variam medum esse rorvalapstaiatei tM«ma sed mfitema qassA· aim qraspdn. tam. Qeaado erat error manifestas, doctrina vero CUm «sta tsm amMs, qaas sab asarstemyinlMds· laihisl, is· la sptaaastitas vutgaHaiar, ttasntam arat ae hMgns «Mtas «sqstatiraroMde ia t L, ed.ΙΠ-Μ etarstaar smtiMta ai tn*· hnpsemm emasA* Cssmsi. eauansk vmnm un. U •lira .......... mu· o4blboo4oOi o^poOMotio woo Bmb diuiauaeraqdam et verba iueto phseaspeta Aaioaada. Qaod attiaei sd- iascriptiones ·< ordtoem oepitam obearvstam est, isecriptioaem tam decreti ta· raaonsm I et II rapitis aoe ab error·, asd A axpoeita veritate aaae mutuandam. Id eaim usai ooaaüioratn magi· cosvsaire. Insapar iaseriptioaem decreti ideo mine· sptam videri, quod ex aaa parte angustior ait, ex altera parte autem latiu· pateat, atque inobedientiae facile praetextui ease possit Ordinem oa0tcm praeaent«m, uti exstat, retinen­ dum esse, deoem patres oeeeuerunt, scilicet reveren­ dissimi Tarvisinas, Saaoti Petri, Ratisbonensis, Patderbornearia, Pictaviensis, Oiennensis, Sedunensis, Meeblinienaia, Edessenus, Caaailienaia. Alii putabant caput de sacra Bcriptùra eeee praemittendum. Alii existimarunt, ordinem eeee naturae et affinitati re­ rum magia accommodandum, caput VI, *11 et VIII atque V et X coniungendum. Alina judicabat, eon•titutionam in numero plure· dividendam evoe. Aliis rursum vinum eat, eonsfjtntionem unam poese manere, eod alio modo eaae disponendam. Quo respecte tria aut quatuor systemata eunt pro­ posita, quae revereadiseimi auetoroe rogati scripto proponere promisccunt Verum conclusum nihil eat, aed viaqm oet,. ut antequam instrustio-λpro oonstitaeada arctiore deputations conficiatur, 'axspecteatar dicta in congregatione generali, schemata promisee afferentur, et prae omnibus at theologus, qui ultimam manum schemati adsqevit, prius audiatur. Indicta eessione proxima in secundam vel ter­ tiam feriam sequentia hebdomadis et materia deli­ berationis assignata, congregatio ab emiaentiasimo praeside dimissa est*. loannea Sehvets secretario·. in B. ACTA D1PÜTATI0MIB PRO RMBUB AD FONDl ΡηΤΌΠΟΤΠΒϋΒ do psirats erigtaaM eaneUH Tiltintini poet cenaiItam Miievitaaam ta Araasisaaaai H. at fitetam ta •apitibns I at Π ·Ο«·Β· frMiatii QranBn Ma­ IM Dti Patri· raterons Ktao Dearia·· noster tara QtfftitMp ··· imImIm mm ttlwtM ···&·· bea usque ad ooaaemmeitaem seeeaB edfeturam tai arror aea mt par ea manifestas et «s ata eo proaiieerit; quemadmodum ei proelianti auxiliari, aecnratiori expodtiono ip·· veritae opposita taW- perieNtanti enbveaira, ita laboraati adeistaro labarooriori laee eollooabatur, Ulam otiam tongiorom baie qna fortunaro auUo unquam tempore deatitit. Quare fuisse praemiosam, at ia eoraflio Imtararauei IT aine etiam benignitate an providentia foetum eat, capita II contra loaehimum, quod as cadam aaaaa ut ex oaraibae quidem oeeamoaids conoiliia, ai noaiinetim o aaora Trideatiaa syuodo ealabefriati ia capitibus VIII-X1 sohomatie foetam caraitar. Deled· initio in decreto prncorati aaaoaaa a alne intarmiwioao freeing nnivereae eodedee ad rapitibas. fttisee separato·, cumantem tern tertia haec aequo tempora provenerint Hinc enimsaeopan aorrassrit, propter divoream indolem errorem tiaaima religion» dogmata uberia· expodta pro·ibidem axeludendoram visum ssqo potius errorem ataqeo definita; baaretioorum enor·· damnati condemnationem oom expodtiono oforiuogeca^auom- atque repreed; eeclesiaetioa disciplina restitate admodum idem non tantam in oonH^oJmtm- aanetiasqne firmata, militi·· dariealis institutio aonoad IV, verum etiam id concilio Tridentino ia cnratior, aaeta saOramentoram frequentia et refor­ decreto do aoriptuta sacra at do invocatione sancto­ mati populi more·; bine membrorum eum capite rum atque do indulgentiis factam cnL •retina edetriete soejetas et unio; bino universo Quoad transitiones, hac omnino omitti non posse. corpori Christi mystico additas vigor, anet· scaetitas, quoniam per illas non tantam ratio ob oculo· poni­ ampliata fecunditas; hinc deniquo multiplicatae tur, qutfa aliqnid decernatur, sed etiam sanatu roKgiocorum familiae, quae in omno opus salutare decreti manifesta· redditur; quare ia prooemiis et inoumbust, sliaqnc Christianae pietatis instituta, ac doerotie concilii Tridentini dnsmodi transitiones praocip·· assiduus ille et usque ad sanguinis effu­ doprobandaatar. Breviore· entem utique poese seso. sionem eenetane ardor, in Christi regno lato per Simili modo qnne obiecta rant 'contra ineerip- orbem propagando. _Veram tamen haec aliaqno permulta bona, quaq tionem decreti, neo non capita· I et II, fodio ex naturo rei et nau conciliorum ot speeieties concilii per ultimam ooeamenioam synodum divina bonitas dignata est operari, grato, quo par set, animo reco­ Tridentini dilui. Quod denique attinet ad formam enuntiationis, lentes, eoerbum nihilominus dolorem cohibere non dxpipatev theologicam poetalnro, ut veritas dogmatica pensamus, dum mala gravissima contemplamur inde' in propria sua ratione oxprimetar, et spoeiatim, ut orta, quod nimis multi aiusdem sacrosanctae synodi claro exhibeantur tanquam dogmata fidei, quae de vel auctoritatem proreus contatapserant vel aapienfido definienda sunt, et ab hin distinguantur alia, tineima decreta neglexerant. Manifestam enim est quae Heet eam doctrina catholica immediata sint omnibus, haereticas secta·, qusa Tridentini patres connexa, non tamen velat articuli fidei definiri queant, ■ damnavprant, in sectatas innumeras peulatim disro­ ot ut proinde in stegnlte gradus eoaeurarum per­ latas ease; quibus inter se diceeatientibus et con­ fecte respendant gradibus erraram, vel certe bea certantibus, in plurimorum animi· omni· tandem in non excedat, porro ut textas sacrae Scriptam·, qui Chifotam fido· eoae···· ot overoa est Tum natu· ad probandum afferantur, ia vero erasa exhibeantur, Ole quam dicant ratioaalismaa, indifferontiamaa, atqne ut nihil dicatur quod opinio··· Hberoe dis­ mythiamna, qui eade *. «ner· bibli·, ad quae olim putationi· in alterutram partem probaro vol im­ tanquam ad unicum ehrietiaoao doctrinae fontem probaro marito videatur. Iu qno a oommissioao ot iudioam anpremum appellabatur, iam pro inanium maiorom, qua· fieri poterat, diUgeetiam ease ad­ symbolorum, immo fobularam congeri· traducere hibitam. 'Bt roraro quae hoc respecta ooatra sebeara neu vsroter. Atqne sie dsaique prodiit impia, sod obistta iaaotaaraat, solid· fendameate destitta. 8ie bon vulgatiasima natarabsmi doctrina, quae erroin capite I rooom eseratia dobuiseo eligi, qeoeiam rum ieferam aummam oamploetens, ebriatianae re­ no· doctrinam Bpiuoaae, aad illorum eat simul ligiaai tanquam divinno et supematurali institutioni damnanda, qui unum ···· abeotatam Dei et mandi D dbaate ot per amnia opponitur: ut scilicet robus emo doeent, (seu defindunt, unam eaee omnia ot hnmaaia eenditerie ne earvntorie ÿominio snbtracti·, omnia uaum). Porro ia capite m aotammodo da- quoddam vetat ratishristi regaam clatratur. Robot· crotam concilii Tridentini de, caora Bsriptara ex satem proieetaque ebrietis·· religious, negato vero ipaie decretis sxpiieari; quoad oxtenaienam neu gra­ Dap at Cbrista «ira, prolapsa tnadaac eat pultaram dus inspirationi· singularum partium nüril, «t time­ mm te fMteteriteiq ttttteite&Mrip tebteMri tet· tur, definiri. Atquo etiam per ea, qnae britio ra­ «hgnm, te teai ijNfte rteteMtem (Mtetee MtefMi pitis XVI orourTwat, optataMm Ubm libaram, quaa eme cm qui tanti reatiqno normam nagnatea, ima tanet statam aatarno purao, spatiata divina raptantia ■ toaietatis bnmaara fundamenta eabvwtero nitaatar. •t bonigeitata, non eatam abeotate rara impaaaiHae porro impietate impono droomqnnque grna■nata, lari noa petait, quta multi etiam oesiesira bUens, haad tingi. Tandem pari modo ca qaoqaa, qaea qnaad pro­ eatbeBrao fibi male, aSarontu spiritu, et a via batione· at ratione· interiens, qnaad singulo· verae pietatie ah errarent. Vertis enim ne paregriaia termine· et atytam obioeta emit, prihahifiiir, si. deatriaia abdneti, nataram at gtatiata, eeieatiem aaearntias iadieata Manent, vei ax nsn sratilisram humanam et fidem diviaam parparam eemmieiratm, veram eeaaam dogmatam, qaern tenet ac decet foaili negotio immutari qnenafc Bora U nnagrogs tie dfaniera «at. * Prcpsctiem est patribm fopntafisci· de fits in tostis leaanee Bsbwsta nwetarira. ■sarisas tapetariaria et ime tisstar. « M» 8CS1MA MWOHMâWM OOMTEC. Dit JHWi GAl^uiuvA SBBUbb βΜΝφΦνΜΐ| IpMiBsAs SeS'faHAefiS Μ«μΙμΙμ, ad paatlaipaudBaaatoat baM divtaa SOS iMts pseseoiïw } visB OfetiBBi vbAI Dms mm: WSS SOifcl ht ABNBAbB} qfa Mfssl mb (I Car. Ma «MiMia a Dm amarinat papularam amter toigtoU, Ubant·· MMÜMm» tMWiMta* amplanti tM^ti psiM* st (mbAb set· Qwi *sfl* uM|VMi tau wtaria ^mb mt! TaatMMrtâ· st fa· MViptp ImJMmBm. Qai mU·· Sta- ·νΜΜ* fa tampan a Dai veritate, qooa rote «Mat «Mata, WWSWWWV» Vqwu uo^^uaw nra ^M*·**· teatanda at paaadiaaada quieaoera patoat, eibi diataai mmÜB Ararat· rMtMastWp mb mmA^m mW pM» •ana aaiaM: fipdritaa awaa, fui ttt ia it, tt ttria Bbao pro ororia e* canotai· ab amai fideli m awe, gun· paata to are too, aaa rtttitat it tr* tat aipieadi «ut Neque vere eae aaalaria pro «aeria 4MM4fo et MfW fa et rodeainta habet, proptorM qaod aola Beat hu­ No* itaqaa pro aupromo aoatro apoetoHaa ma- mana ladaatria composti, auateriteto tameo aaa aaro earn varitatam oatboiioam doaara ae tueri par- approbati dat, bm preptam colam, qaod rovalavoruroque doetriaro reprobare aunqaam ductitorim··, B tioa aiae enota oentfooeai, aed ideo, qaod Spiritu aune univerri orbi» epiacopi·, aootra Motoritato ia tnaptraato coaacripti, Deum habent •notorem Spirita aaaato congregati», uobiacum aadeatiba· at •inaqua aaat voro at proprio verbum «criptam, atque iudioagtibo·, ioniutente· Dei verbo «eripto et tradito, ut tale oecteetao ab apoatolie traditi. prout ab oooloeia catholica imnatabilitar cactoditam Quia varo, quae anaeta Tridentia» synedro da et «xpositum eat, ex hac Petri cathedra ia eoaapceto interpretatione divinae Seriptorne, ad coercenda pe­ omnium lalutarota Imu Chriati doctrinam profiteri tulantia ingenia, aalabritbr decrevit, a quibfiadam et declarare conatituinua; adverri· erroribaa, pote- hominibus prave expounatur, idem decretum boc atate nobiu ab omnipotente beo tradita, proeeriptia approbanto concilio reaovantoa, banc aine moatom •t damnatio. aaee definimus, nt in robaa fidei qt moram, ia pro Caput I. * vero Seriptorne sensa habenda· iit, quum tonuit at Dt Dro ti taaaii tnatitat. tonet aucta mater aeelaeia, aut quem «anctorum Sancta Romana catholica occleaia erudit ac pro­ patrum oonaeaaaa unanimia attootater. fitetur, unam euro Deum verum et vivum, creatorem Caput III.caeli et terree, aatonum, immoroam, omni potantem; qui. eum ait aaa aingularia, aimplex omnino ot taoommutabilia anbetantia, intellectu m voluatatu omaique perfectione infinita, profitendae out ab hce mundo ra at canentia distinctas, taro et ex se C beatissimas, at taper omaia, quaa praetor ipeum aunt, et concipi poeeunt, inafiabiliter olevatu·. Hic «olo» verua ^ieua bonitate aaa ot omni­ Dt iit. Fidem autem, qaae bumaaaa aalntia initium eut. •oalaain eathoBea profitetor virtutem aeae infimam ses oapornatarateua, qua Dei napitnate gratia vara etoo erodimm, qua· divinitna ravalatn aunt, non propter caram veritatem ex na ip·» peropeetam, aed propter Dei revelantia auctoritatem. Set eaim fidae, potenti virtute, mu ad acquirendam vel angendam, teataate Apoetelo, argamratam non apparentiam aed ad maaifcetaadam porfaotioaam suam, liberrimo (Babr. XI, 1). consilio, rimnl ab initio temporie utramqu· do. ni­ Ut nihUominu· ratioaabito meet abeaqoium hilo condidit creaturam, «piritaaloto at corporalem, nostrum, voluit Daas nnn eum inter»· Spirita· angalicam videlicet at mundaaom, ac doiade hu­ •ancti molten· extona praaato aa·· rovalntteada manam quasi communem ax epiritn et corpora ooa- ···· arguatanta, beta imprimi· divina, naaainatimatitotam. qua miracula ot vatteiaia, qua· cam Dei potentiam t Caput U. at aapteatteaa manifeste rovalaot, divi··· locationi· Dt rtttMitat. •igua aaat aertimimo, at omnium IntolMgontia· oeledam aaaeta mater oeoleaie Deum, raram om- •ommodato. Qaaro aeriptam legimn·: Illi aatam ninm prineipinm ot finem, docet natarali humanae profiteti prnaditovaruat abiqaa, Domi»· aoaparaate rafioafe Inarina a nbw Croatie eerte eoguoeei peaae, at aareoaam aaafirmaate,. aoquMtiba· aignie. neque ad boo traditam de Deo doctrinam omnino Lteat igitur aoa aradaraman, aim vidoromaa aaaa noeanaariam aaee ; m quod iaviaibiBa ipaia· a ereo- ots4s*A*b> M^s· sA·· AAei mnmm tara mnndi par ··, qnM tecta eMt, fataiteota eon- D ait mote· aniari aaeeM at ab opornttero totaUaataa •pteiMtar (Bam. I, fiO): plaaaieaa aatam aim ao- diainaetea; aemo tamM avugeBairo prnodiaatteai pUatiM ·< tMltatt, alU m^m MptrMtmU 11· .. .y ..... ....... . ..... -yy.... ... B. ACTA DBFOTAT1OB· CTO MW HlHMimWW 117 ’ 1« «■- eb todeoti, faadamoolto ad —ini·· toadtaatwAboMdeiaitobjTlliito' Utadtaifa ^μΙο^μΗ*« b4 ββΙββι Motoeiiik ββΛ^βΜβββ^ on »4 nllam altom nlgieuto eemmautoMm, m ^BBB M4ft «kdetiHNbS φφββΜΒκ ΒΜΒιίίΒ ^ββββΑι μβΦβΦΜβ 4MM dapeaitam mMmA, «t im et «Mam MB· ÏB^kB® flfelri ΒββΒίβΐΒ ίβίβΒίίΒΒ Β^,^βοβίίΛΜΒΒ ÇI'^BBfv^Fïp ΦβΜ ffB^ÎHetBÎBl^B ίββΒ ΙΒβϊΐΒ Β(Ι tBH BlfcB itftBÏtBB OBB^ ^)BMVB BOOftoO^B φφΒ BB ίΒΒ^^ΒΒβΒ (Jb^BOBBÎI ®t (^ΜφΝΒφβΜΤ OMKOB BfcttBtii^Bt Ι^φΒ^ΟΒ BB nemtoaiim bamaatotam. «Hta· qaeddam <·φ*μ· «ai moltvaM μΜΜΑ «t bbBb^ eieM^DB Ιβ^βΦβββ îb ^ΒβΦβββ «bbb «t dtoaiplteaMm eatooaao bateemadi. eptatob*·» ta* ^IbbAv^bbb βοβΦιβιΦββ boob βφββββββΙββ BondtaoB a—a^M W^p^aM^^HHV WM^aBf m^^k* ^m ^S^p — —t M^^m MltaW) vv> MMi 1Μ^ΜΜ| ·■· WMW^·»! ^^CTp ^^0 w· kaAm* β·^Μ·· Np*NM* ομμμβΑμΑ^* μ!μ|1Βο gMgm^A|M^M^m* taoobria traMtaUt ia àdmhnMte tamn non, te bee faMut, pro enaribua, qai faite seat varitatte epooodem. famine at pomvero^tt, ana ^poaiia eM^lri^m^t eho^^t pn^o m ftiaaia^^ ^aa^toeo te^umtar. Itaqaa vara Melee, par eaefaeta baa deuem primae * SaenHm quaque dogmatum ia mm perpetua veritati adhaeeoutM, magno, intarvalfa dteeematar Mt rettonda·, quern aaaaal deotenvit aaaata treter ab tie, qai falaaa reSgieaMA epinieae bumatia daatf, aaalaaia, rive eommuad aaa magietarie aive aalaaaai sectantur: noque lari pateat, at Moke eatbolfei altem dadaitioea, M aaqaaa ab eo aMaa, aMorie iaaaqaam iaataaa habeant' rotioaom Mete mutandi toBigentina specie e* nomine, reeadeadam. Hoqeo aat te dubium vooandi. Quapropter gratia· agmtaa •oba Mei deatriaa proposita eat bnaaai· iagenUa Deo Petri, qÇ dignos aoe ferit -ia partem .Mriia perdeiahda, aed Ohrieti «foMaa tradita eaatodimda •notorum ia famine,'taataan na aegteaeriwee «ela­ ot.deolaraada. Qaare ad eaàt MMndaa barn deebtratioaMi pteaiaa aeatper iataUigeadaa pie et tem, aed sapieiMtee in aaetorea Idai eoneaame torose loeam, tonneau· epoi noetree iadeeliMbitem laadabiliter iaeeabitar; omnia aataa ooamutatio corna, quae iafrlUbili eocleaiao megieterio stabilita confearionem. Oepat-IV. · aunt, noa profeetoe intolUgeatise, aed' oorraptola De JU· «t reti·*·. erroris repetenda Mt. Hoe quoquo porpotuM oeeleaiao eatboKem oonMus· tenuit ei tonet, duplicant mm ordine· eoCAN0NE8 gaitioai·, non »olua prineipio, aed obtecto obeat 1 distinctum : principio quidem, quia te altore per » D· Df tt aeeUi rrsaKm». retioesm insitam, ia altero per idem infissam 1. Si quia nana verua Deam risibilium at incognoscitur: obiseto antea, quia praetor ea, ad qaee naturalis ratio pertiagero potMt, credoada viaibiliam creetoraa negaverit; anathema ait A 81 qnie, ia rationem aeqm ac Idam contumax nobis proponentur aysteria ia Dee ebooea dita, qnao niai revelate divitetM nss homini >M praoter antariam nihil eeM aflrmaro non erubuerit ; angelo innotescere possunt Deam aoia ηό·ο aaatboma ait vidft naqaam : Unigenitae Filiae, qui Mt in riaa BSi quia Dei et mandi «un oandemqua aubPatria, ipM enarravit (Ioan. 1,18). Quoeiroa Apo- 0 riaabam omo dixerit; anathema sit atolorqui a gsntibas Deam per ea, quas festa anat, cognitae mm testatur, discerno taana de gratia et veritate, quae per laena- Cbristu theta Mt (lean. I, 17): Loquimur, inquit. Dei Mpieattem te mysterio, qaae sbscondita eat quam nome prin­ cipem baiaa aaoeuli cognovit: nobia autem roroiavit Dcm per Spiritum Mum. Spiritaa Mia omnia aeratetar, etiam protendo Dei (I Cor. L 7\ Bt ipM UoigMitas ooaltotnr Patri, quia baoe abecoadit a eaplautibM et prudoetibua. et revelavit m parvulis (Mattb. XI, M). , Ae ratio quidem Me illastreta, esa aedulo pie et sobrie qaaarit, ex aorum, quae naturabtor oogaoerit, aa^ogte ad aHquaa aynteriequm tetelSgM iiaa oaaqae fraotueaiaabnaaa, Deo densate, prêtait; anaquam taaM ideuM redktate ad m cato priasi piie domoMtraade aut emaia adfaetar reran ί&ηη, quae propria· ipsiM obtectum Moetitswt, perapiefauda. Quaedam Mtan divtea dagmate ipea one natata teteOoetam areatMa aie tnueoeatditM, at BtiB* ΤΒΤΒΙβΛβΒΒ tHbdiiB Bt Mb BBNB^iBq If^BB tBMBB Misi YBIb BB8ÉBBÎB Bt ^BB^BBI ^BBli BBI^IbB obvelate maneant, qwmdia in boa mertafi rite peregrinamur a Domino. ■tai veto IdM ait Mpaa ratteama, MÜe team wnqaaa inter idem ot rntianam vara dimaatate mm potent. Idem ocim DeUe, qui mysteria ruvelet et Mete iateadit, animo humano ruüeeio hmm to* Mvit Dom ante· aiegqpe oripàam aea potest, mo verua voro unquam aoutawdtoere. Htoe Mt, at feha bairn ropugnoatiM apooiM tode orietur, quod vol Moi dogsMte ad meatam Meieatao totafreeta ot exporita noo Mat, vai oommeuMM eptaioMe ratioaie alata repatantar. Omnem tamM MMrttouem UtemiMtaé Mei rare aeatanitom obaatoo .fabam A 8« quis dixerit, divinam Moentiam ani mani­ festatione vel evolutione leri omnia; anathema sit. 6. Si qnie Deum dixerit essa om uaivsraale mu indsdaitua, quod, determinando se, eonstituat rerum univeraitptaa ia genera, spocies et singularia di­ stinete·; aaatbama sit A Si qais roa laitM omnM aet certe spirituales ex diviaa «abstantia eaaaaaM dixerit; auatbeme sit. 7. Si qaie eaaetiaajais neatiaihus Trinitatis, in•arnatioais, redeaptionK «surrectionis aliiave abutaas, veaernade ebriericaee religionis aysteria ad parvM'riMlWM pantheism! mmm detorserit; anntbeaaa ait. A Si qaie BM ooeltaatar, auadum resque om­ nes, qua ooatteet, aooaadum totam suam subetnntiaa a Dee cx aihilo mm prodoctos; aaathafea ait ·. S qaie dixerit, Dea· aoa voluntate a ae­ Moaiiata Mbora, aed tam necessarie arcanae, .quam ΒΒΒΜΝΒΗβ BOMbt BtijMMB» BBB&BflM tit· 10. 81 quia dtaerit, per creationem Deo aliquid porfeetiMfo ot boatitadiais aoomaiaM, qao alias mroaot; MUibema ait IL S qaie negaverit, mundam ad Doi gloriam BtBfttBB BMB ô BBBtitoOB fit· jD9 n. fBIBfBfttBfo 1. Si quia aegeverit, Doaa aaam ot veram, enatarem et dominam nnotrum, per m, quae freta aunt BatauaM ratione ab homteo lapn oorto oogMoai et dombaetrari poeM; anetheaM ait A Si quia dixerit, leri noa peace, aut non ex­ pedire, ut par rovetoiioaem divinam home de Deo Mltoqao ei adhibeedo e dotentur: anathema rit A Si qnie dixerit, ntieaom bamaaam proreus * aeieati· sateraM, qaM varitataai ratigfoaate Mt tea bm maitipUaatte·· eaaanti··, »ad ateada·· mamraiem pro obtecto habrnt, m proptem *4 aetaai eaattaa aiagataria ooauaaateatioa· · Patro et File ite, qua fldateaaomiaaaiar at a*···, aoa ’•quiri, B tamquam ab «μ prteeipte uaa «ÿintteM aatara· •t revelate write· propter aacteritatam Dai revela­ pruMdifc Haae igitar u· nmere «Miette «μ mtori» eradatur; anathema ait, tera ventiter aat Pater, FHm, at 8pMtaa aaaatea, 5. Bi quia dixerit, lari am paw», at ravriaiie trM efaaal paraoaaa at aiagUiatim quaebbet aarumdiviaa oxtarnte «{gate raddatar credibilia, idaoqao dam ; ite at peraoaM iater m reuhter diatiaeiae, aola inter·· cuiuaqae exparimtia bomi··· ad fldam earn eaomtte tamw re aaaaa idemqae atet *. movndM ewe; anathema ait. St qaaaiam ia Dee emaia ana aaat, ubi mi *, aaa cat voteatae at ». Bi qui» dixerit, miraeala aaila lari po···, ebriat reteiieaia oppoeitio aat ad damon»truadam naa rater·, Mt.earte eag- operatio, qaa Triaitae aaeraeaaata eaaete extra μ aoad aaaqaam poaa· ; at non oonlteatar, rata mm coadidit, diepoait et gabaraat. Naqaa mim per­ miraeala, qua· ia Scriptura aanaatar, iiedemqaa Maae divinae extra m weaadam origini» relatio···, reHgioaia «hrtetteaaa divteam origteam rite earn* qaibn diattegauater, aad aaeaadum qaadaaat aaam at· atogalara prineipiam, operaatar. probari; aaatbaaut «it a A Bi qaia dixarit, Ida··, qua ohriatiaai araaCapet VL gaiteM praadteatioai coaaaatiuat, mm paruaaaioMm * A 0Î Weftire» Maaaaariia Mteatfoa hamaaaa argaawatte iadaataa; Da bamiaia vare aatara et origine divini· Kttoria •docta baaa teqet at praedicat macta Bomaaa eerleeia Pertecti· iam aaaHa at terra omaiqw oraata eaiwa, crearit Dap· bomte«m ad imagiaean at itariBtadteam aaam, at praeeaaat aatvanaa terne. Corpori igitar de Haw terr·· formate telbdit *aimam da albite prodactam, imauitarialem, teaonaptibilem, immortalem, teteWgMtte a« libera voiaatete praeditam Haaa aaiaw rattoaalte eaemtia quidam ■aa a oorper· divena, aha terne· rm· et par m •ea immediate fonaa aat *. Neque aaim per aHam aaimam mb qaoddam aMed rite· priadptaat, nd IV. par m ipea corp·· ad ewe boarial propriam déter­ * /Ut *t uM». D minai, aiqae ita cam eo ooMtitait nataram vara at 1. Si qaia aegavarit, abrietiaM revelatioae vara raaliter aaam Prim· «atom bomiai Adamo, «t Kvae axari, a . et proprie diet· myateria eaariaari; anathema ait ». Bi qaia dixeritp a radoao rite exeelte aai- oaete aiaa diviaitaa forante·, beaedie··· Do·· maavem Mai dogmata a aatarabbae priadpiia iateiBgi davit: MaWpiteMriai et replete tornun, atqae it· ax •ao focit amae gn·· bomiaam iababitara «apor aaiet damaaatrari poan; aaatbema alt. 8. Bi qui» dixarit, aania, qaM ravalatio coatiaat vanam terram (Aet. XVII, M). Qaar· etiam bemo, diviaa, ad propria· aUMtaa pteteeopbiae partiaara, D qai prim·· formate· eat a Doo peter orbi· tomram aat batea a···, ex aatanrii Dei par rm «reatae •ppallatar (Bap. X, 1), atpate a qae eaaeti, qai maaifeetatteae, aaeemitatam etagafor··», qaM Um iaeelaat tertaa^ aataraii geaoratiaM deaeeodaat, eradit, d«mamt»are; aaatbama mt. s ear·· da ear·· aaaeaate, eai aafaaa a Dee, ia riad. Bi qtaa dixarit, dteaipÜM· bamaa··, etiam gaM· de aeve areata, iafeaditar. earn parteal· atraadi entra Idem, traatari paaM Capet VII. aalla ravolatiaate aeperaatarrite habita latteM; aaatbema ait. 1. Bi qtfe dixarit, baram diaaipiiaaram amVeram ia ipM gemarie haauwi primerdi· amgthMioMtp dtottrisM Γ·|ΗΜρΜ·Λρ ■am temper qaaddam divteae piateti· anuanm ••a mbeoM iadieie at aatbeatteae preeariptteai be- Um ahriatiaaa agaaeait Hama ad iamgteam Dai aImÎM· UMibMM rit· feet·· ipM qaHaat aatara mm erdteatar ad Deem· fl. Bi qai· dixarit, Beitam mm trader· val team· mgaoaoeadaa^ aateadaa^ amaadam, w videKeet opiaiooM ab eeriaria damnatae, dammed· m atet mola, qai teaitaa foealteti eaagrait Veramtamea dMMMte· *ΜΜ|Μ·Ι bMfdfalî IMtkrtMMI 7. Bi qaie dixarit, Meandaa| progrrnmam eria·tiae prepoaiti· ab uriiaia Idai arttoaB· aBqaaado ■I » 01 s. Ius M.mm.Tde nsttv. Issum Cbcistam verum Deum ot verum bomtaem • Alise M. ta·* Flsv. Totot XI ssut fidei. esse, Deam ex sebsteutis Patris ante meante ge­ « fotas M.sped Ptav. nitas, st bomtasm eu substantia matris te saa• nu. eele natem.. Summus enim et sempiternus Dei ■ stipadgathad mea Oeastsetitep. ID; man-tat-IsOb "“•Tiap ·»*ίτ. <.·' , ■statos; spa tasab ad Jtev. • nid. Pn ariN» taili sta» In ripis mtata mu tam ’ Orna assam. ▼ san.lt. ipte·» qeaddam dhbma maiaatatb tebae mmraaamata habiter·, aagaa ttenb at Mb· ooeiptaatea ia vite regnabunt par •aaaa lomm Ohrbtam (Bam. V, 17). Haoa varaM· aatbfaetaadi pro paeeatia amainm Chriati (dolib·· prodtendnaa eat, Maetiiemtom gra­ at mareudi aobia iaatitaatioab gratiam at haarodi- tta·, qaa Dm eaaiangimar, non ia mere fever· tntem, poaaiaai Redemptori· iaerat, propter·· qnod ■ Dai aaaiittara, aaqx ia aaübaa tantam praatarhamaab etna actibn· digaita· peraaaaa divin··, par Matibaa rapariri, aad parmnaena aaaa doaaai aaparaOaamptam naternm oparaatb, protium contulit in- B aatarate. qnod diviaita· iafeaui aaiaiaa inhaerot, initem. Badempti igiter non oonnptibilibu· earn at tnm ia adulti· iaatideatb, qunm ia iafaatibaa hepargento, aad pretioeo «angui·· qaaei agai immaoa- tbato rogMerntb. . Inti, aaimaa noetrna caatifioamtu ia obedieatia cari­ Haac homiai· par iiMnrmtam Verbum renovatio tati·, at ia ide viveatb Filii Dai, qui dilaxit noa illad adè myaterinm a aaeeulb abacoaditam, quo at tradidit aomatipaum pro nobb, exapaetomaa ban­ Dena, qaaa ia primo Adam mirabiliter ooediderat, tam ipam et adventam gloriae magni Dei et Sal­ mirabilia· ia aeaaado reformavit. Quapropter davatori· eoatri lean Chriati. plornada aoram eat enaeita·, qui Chriati religion·, Quo magia autem bee noetra aetate impii ho­ qaod anpenataralb ait, natante humaaaa dignitati mine· at magietri maadacoa, quo· veaturoa aaee derogari, namque Hbartati aa felicitati obeaaa arbi•poatoU praeaantiarunt (II Petr. Π; Ind. IV), eiaa, traater. Taatum anim abeet, at baec diviaa iaatiqai emit eoo, gloriae obtrectant ; boo etadioain· aoa tetio hominam daprimat, at oom miram ia madam Mhitedinam ilbae efferre at revereri maieatatem bonaatot A peoeati aaim «erviteto libaratnm ad daeet. Hie eaim Dei ingeniti nniganitna Filina eplaa- eaaleatem gtoriam ita diteoait, at Mtarna qaoqae dor aat gloria· et figure MibataatiM eina, Alpha datoe emat, augeat perdttntque. Neque auaaa pro­ at Omega, priaeipinm at dnia, per qnam at propter fecto abbormndna error, quo qaidam aopenatarali qnam ooadita eant aaiverna. Qai propter nimiam Dei ordinatioai maiatentea, intra uaterae due· aieteru •haritatam, qua ditexit aoa, in naaumpta aervi forma aeqaa nltra balm bom qaidqaam appetere apod tradita· aat propter «foliota aoatrn at raaarroxit C M atataaat - Paatquam aoim divim etemmtta ad proptar ioatideationem noatram, atqoo iaferoram at eaeleatia regM hominam traaeforri decrevit, viam •atom ad m laanm Cbrbtnm oo^atitait, iam nalb morti· victor vapor omaaa eaefoe aaeeadoM eaaeo dit ad dexteram maieatatb ia axoolab, rax ragam aba eala· aperaada aat; aad qui ia Cbrbtam bm et domine· dominaatiam. Bam aaim aupar emaam ■rodidarit, aat mna maadata eon «ervavarit, earn principatum et poteetatam Pater coaatitnit baaradam paoeatoribaa etimeter ia teaebraa, nU arit Iatan ■aivernoram, 'nt ia omaibaa primatem geteaa, aro- at etridor dmtiam. Hiao etiam It, at ilia, qaam dfeuat, vitae prodontibna et obtemparaatib·· ribi eaaea ait aalatb aateraaa. Cam antem di·, qnam nema «ait, iterem bite·, qaa maadata Doi, qaod ad oporam aubetaa ventet eum vjrteto magna at maiMtate, cmH qaidam Ham partiaat, ntaamqM «ervantar, a inaHtia at amgaa impata traaeibaat, etemeata enter· aolvMtar. ennetitato, qaM oparmtom ad caolaote regnum per­ terra at qaaa ia ipM aaat opera, oxaraatar; amnM ducit. 'longo dbtet. Licet mim vte ilia mtarM iaait, •atom, qai ia moeamaatb enat, nndiaot vocam qua lagiHmum aliquid anima ratioaaUa at omHt at Filii Dai, at precedent, qni boon feaaruat, ia raaar- fnclt, qaod am eolam non vitaporetar1, voram raotiaaem vita·, qai veto mate agemat, ia reaar- etiam merite rooteqM land·tar: nihil tamM boraatfoaem indML Tam ravabbitar mafoeta· eiaa, rum, qaaadoqnidom aim dde at aim grutta d«iat, diviaitaa at aempitaraa virtaa, et ia nemine lean ad illam pietatem partiaat, quae ia vitam truaofert omne geon dootetar eaalaatiam tnrraetrinm at in­ aeternam Qaemadmodom enim haec ipea boeta ferorum, at omnia Hagen eondtoUtnr, qnb Demina· D vita, ita oaaab dbpeaitte ad earn, ntpoto Mpor na­ taram poaita, ax grataito miaorantb Dei bmedate fowa Ctebtaa ia gteria ate Dei Patria (PUL II). •at. Ad nallam igiter actam aatatarem viva in iaatfe, Caput IX at taetii«Mtar adbae, aive in peeeateeibM, at dfopoaaatar ad ioatidaatieMaa, Mtnrm vimo mtttaiant, Gratiam, qnna propter (Matt radamptori· marita atteataate Doaateo; Stea me nihil potoatb foaete donator, aealante «atboHm eteamadi mm pradtetw, (loaa. XV, b); at Apeatete etao: Nfa quad aattpar qaam mo aatem a panaaM aarvitate at pateotete •bataa ateM aegitere aliquid a aobb taaquam a diaboH Hborammr, varam altem apbite mMtb a taira· nobb, aad aattafaatfo aaatra ax Dm aat (Π Car. Ill, raaovati taatfitem at mnatitetam, qaam Adam pao- 6). Qanra at illad verbaime dfoitar, par grnttam eaado aibi at aabb pardMHt mapemmm·. Naqao am aalum dart aabb, at, quad par nataraa vigeaam igiter baae gratte Mtarna teatem vira· rodtetegrat, dtfltaaber penaaman, teailine paaaima·, aad etiam at at par earn adteti nd bameataib mhm more· at IMad, qaod per aataram nnltafoaaa peaaaama, at Mt·· naatfoa aaaapoaara peirimaa, aad nltra notai·· veHaaaa at parMamaa, Dm in nobb aparnate at termino· ad aaabatb biminb id ant Chriati iaaa- volte at perdaara pre baaa votaatate (PUL II, lb). gteem aoa tnaafornaat in aavamqaa vitam regamarat. Sod hao· ipM opera baaa, qaM gratia mteaaIn Ohrbte eaim IaM elegit mo Dem ante maadi dmte, comitante ot •abeaqnoate lnat, vita· a «ternae eoaatitatioaam, at praadaathnvit eanfermon deri imagtai PiHi aai, nt rit ipee primogqnitaa te maMb ■ A A«. da «fir·.·· M* «. te (a. ML in a. acta difotaîh»b no *nro ad ramtWDOKliK· m ........................: write* non haberit, «Η ex Ute «MMritetb deae, qM teati m* Obriste teaqaam Mate «*■ sopite oeeinaoti, at tangua* fiMi IM par gratia* a* pdAriftsl * Mi^riMeNh rite VUte Dai aaiatali aaeaatiaN smrt; gean Mripta* X Si quia dtetek, oaastiOate* et teetitiam, ig eat: tt oai* Utt, at Mara tea, haarsd* guMe* qua bead ante In pin* oeaetitetea wet, non Mate Dai, ooUarsdes sate* Oteisti (Bae. TUI, 17). Ut eaimvere, gal in baa gratia iaaadaat, vita· sapsraataralem, sed rinemodi ad quam reste vi­ Mt iWitHi·· MVMAa Mfft* MSM* vende per insitas aeterno ftweltetae partisgsru pegnentur; ita fai aa privati «érteatar, ad Ute* triMStu rite aaUo unquam tempora porverioat Peat mortem A Si quis negaverit, psisate* originals ia Adeo eaim, quae aat viao aootrak tormina, illtee e*rite poeteris voro et proprie pensatum esso, niti ab aMaifmtari aoa, oportet ante tribunal Christi, at ipsis aeteali consensu poeoando ooeproboter; aaoreterat unusquisque propria corporis, proat gessit, thema rit •ive bonum aire malam (II Oor. V, 10); neque sites B. Bf quis dixerit popoatum originate formalitor poet bane mortalem vitam relinquitur loous^ poeni­ esse ipsa* eMeupieoentia* aut physicam neu sub­ tentiae ad iustifioationem. Itaque et qui in originali stantialem naturae humanae morbum, ot non con­ pooeato. moriuntur, virione Dei intuitive in perpo- fiteatur, privatione* gratiae sanctificantis de eius tunm enrobant, et qui in actuali pooeato mortali ratione eeoo; anathema tit ex hac vita decedunt, erutiatM gehennae, in qua ‘ VIH. nullo eet redemptio, aeternum sustinebunt1. Quare De mgsterfe Forte' meemal». monemur, ut, dum tempos habemus, operemar bo­ num (Oal. VI, 10); quia venit nox, quando nemo I. Si quia non confiteatur, unum euademque ‘Dominam nostrum Iseum Christum sicut verum ho­ potest operari (Ioan. IX, 4). Atque haec - sunt catholicae doctrinae capita, minem, ita ot verum Deum esse; anathema sit1. que prae eeterie proponenda et declaranda nobis 3. Si quia negaverit, humanam Christi naturam in Spiritu uncto viu sunt; ut voro cuncti veritatis ita Dei Verbo esse unitam, ut per huius hypostasis lucem in tot errorum tenebrio facilius agnoscere et subsistet, tique facta sit propria; anathema sit*. aequi possint, sequentes canones, hoc aaero appro­ 8. Si quis unam subsistentiam seu personam bante eoneilio, subiici constituimus. less Christi tanquam piares complectentem intolli-' get, daaaqne fn mysterio Christi personas introducat, CANONES divinam ot humanam, quae nexu indissolubili inde V. a ooaoeptione coniuaetae, unam personam compo­ Dt MMctisstme Trinituit. titam ofliriaet; anathema rit*. . 4. 8i quis dixerit, tot necessario osse personas, 1. Si quis dixerit, aient tree personas, ita et tres essentias seu substantias ia Deo eoae; ana­ quot eant intellectus et voluntates d aut reiecta duplici in Christo persona, negandstn/esse humanae thema sit. 3. Si quis dixerit, divinam substantiam non na- < i naturas perfectionem, conscientiam 'sui et liberta­ mero, sed specio seu qualitate unam eaademquo tem; anathema rit. esse; anathema sit A Si quis dixerit, alium esso Filiam Dei, qui 3. Si quis dixerit, Trinitatem nuam Deum esu miracula fecit, et alium Filiam hominis, qui passus un propter unius substantiae singularitatem, sed est; anathema sit·. propter trium substantiarum aequalitatem et per­ fi. 8i qpie affirmare praesumpserit, satisfactionem sonarum ad ae invicem relationem; anathema rit vicariam, unias scilicet mediatoris pro cunctis ho­ 4. Si quis creationem aut quamvis afiam opera­ minibus, iastitiaa divinas ronunaro; anathema sit tionem ad extra uni personae divinae ita propriam 7. 8i quis non confitaaturt ipsum Dei Verbum, emo dixerit, ut non sit omnibus'communia, una et in assumpte carus patiendo et moriendo, pro pec­ indivisa; anathema rit catis nostris Deo satisfecisse, nobpqae gratiam ot gloria* meruisse; aaetbemd rit*. VI. > 8. 8» quis dixerit, Issam Christum peccare po­ De hsminis notore tt trifiM, tuisse aut cernis advenus spiritum concupiscentia 1. Si quis negaverit, animam hominis e corporo testatum esso; anathema rit*. natura diversam, spiritualem ot immortalem esse; 9. Bi quis alia impia dogmata Apollinaris, Neanathema sit storii, Batyehetis vel Sergii a *. conciliis Ephetino, 3. Si quis praeter animam rationale* aliam ab Ohaleedouenri ot Oonstaatioopolitano damnata debac realiter distinctam in homine osse aflrmaverit; 1 1 findat, et aoa oonfiteater doctrinam · > lanosset m tesmi. Motrrre 4s bapt * fe». ΙΠ esa. 10 st 13; com. Ptasnt.4ser. pro IteoUtia. • lji.Vus.li * Ctte>.VWeua.lt. 4. M qai· dtxaait, bMaiaMi riw fide ·* gratia Mb minditaram cbawiaa|ia iuatMunri un· Dee; Ida. a pb.) at ad «eeetaaiM aaaa diteeta·* add·t*: 94μμΜΙ> Nftrii, *t^M OMHb ttfarisiriMsri* yb! Aossetl*· 8. Pm· ·> Ma. 4-T (14),«* boa .quemadms MtÜMM rit· k. 81 quis dixerit, naturae rational!· fiMultata· riM diviaa per Ii·· Christam gratia Mflhara «4 aliquod opus be···, quod ad iuatitiam ohristianam a* vitam aateraam diapoaat; Matherne ait. praeHaoti MxiHari. perieMtanti sabveaira, nalto un­ quam tempore deatiUL* f AHm Ma. 4 at ante .gaemadmedam1* ponatar «eapropter*; aliae, at dieater Ha. 4: »ei tamper abietate.* 4. 8i quia dixerit, etiam post mortem hominem iuatifieari pome: aat poena· damnatorem ia geheuM perpetaaa fatura· eaee negaverit; anathema ait. Itaque anpremi pastoralis noetri officii debitam exaequentee omnes Christi Adelea et maxima qui praesunt vel docendi munere funguntur, per viaoera leau Chriati obteatamur, aeonon eiusdem Dei et B Salvatori· noatri auctoritate iubemua, ut qd boa orroree a aaacta eeolaaia eiimiaandoa ot purimimao fidei lucem pandendam atudium et operam conferant Quoniam vero aatia non eat, haereticam pravi­ tatem devitare, niai ii quoque errore· diligenter fugiantur, qui ad illam pba minuave accedunt; omne· officii monemus, «errandi oonatitutionoo et decreta, quibua pravae eiuamodi opinione· ab hac •ancta «ede proacriptae et prohibitae aunt. A Pag. 8 Un. 4 [L 4] at loeo .fortauaro* paaa­ tar «benedicere*, at Ha. * loeo .laboresquo* poMtar .taborosquo oiaa*. K Ua. t [I. 7) omittatur .etiam*. C Lia. 10 (1.10) loeo .aine intermisaion·* poaatar «tadeainenter*. Aliae: «ai·· intermiasioM* rimpliciter deleatur. 7. Lin. 8 [L 7] poet .factem eet* legatur: .ut ex •anctae buiua aedi· npoetolieae sollicitedin· et ex oeeumenioia omnibua concilii·, nominatim . . .* 8. Lio. 19 [I. 11) loco «provenerant* [lape pro­ venerint) ponatur «eonaecuti eunt (lega aint]*. 6. Congregatio IIL B. Lin. 18 (1. 19]' loco «uberius . . .* ponatur .prewiua definita et uboriua expoaita*. 10. Lin. 15 p. 15] poat .Armata* ponatur .ex quo*. Alina, ponatur tantum «aanctiua firmata*. 11. Lin. 15 [I. 14] loeo .reatituta* ponatur .b•taurata*. 11 Lin. 17 [1.14] loeo .frequentia* poaatur .fre­ quentatio*. Die 1 martii anni 187$ tertia congregatio Deputa­ tion!· pro rebus ad fidem pertinentibua habita eet IS. Lin. 18 [1.17] loeo .capite* ponatur «capite praeside eminentissime osrdinali Bilio. Intererant eecleaia·*; linea 19 [I. 18| loeo .aoeietaa et unio* omne· reverendimimi patre· deputati. ponatur .communio* ; alia·, .unio*. Invocato Spiritu «aneto et praelecto protooollo 14. Lin. 90 [L 30] loco .ampliata* ponatur «nbooongregationia praecedentia revcrandiaaimua apiaco- 0 rior* ; et ibidem poat «aucta* addetur .illiua*. pu· Paderbornenaia exposuit, quibua principii· ducta 15. ' Lin. 99 (l. 20] ut .multiplicatae religioaoram deputatio specialis schema decreti de fldb primi familiae etc.* tanqusm consectarium ampliat·· foereformaverit. cunditatis deacribatur. Dixit reverendiaaimua orator, ae in omnibua b 14. Lin. 98 [1.99] loco .instituta* ponatur .aplaaid omnem operam impendio··, ut votu reveren­ dida indicia*. dissimorum patrum ooncitii in congregationibua 17. Lb. 14 [1. 15] ponatur «clericorum in scientia generalibus prolati· aatiafleret. Ba propter substan­ et pietate, populiqoe in doctrina Christiana institutio magis exculta*. Lin. 17 [1. 14], post «frequentia* tiam priori· aohematb eaae aervatam et, quantum fieri poterat, ipaa verba eme retepta; solummodo addatur : «quiea et sanctitas familiarum a labe matri­ bine inde quod in priori acbemate eat b notia admoniorum clandestinorum vindicata.* notatam aut aolummodo implicite dictum, ···· in ftaptna 4. textum tranatatam et explicite enuntiatum; Lin. 8 [fi 2 1. 1) « Verum tamen* delendum. Quod ad formam attinet, inacriptionee quae offen­ debant, eaee mutatas, capita doctrinae hd pauciora Alia·, lin. 8 «Verum dum haec permulta bona redacta, initium in omnibua capitibus ab expositions recolimus, acerbam .. .* doctrinae eaee factum, et condemqationem errorum Lin. 8 |L 2] loco «per ... qecumenicem aynodum* in canone· ad calcem tranatatam, ubique brevitati, ponatur «per Romano· pontifie·· et oeoumenicem.. .* Alina, «par ultimam oeoumenicem aynodum* quantum fieri salva claritate poterat, oonsultam. D Denique stylum ubique simpliciorem, clariorem, proraua eaee delendum. puriorem adhibitam esse. Lin. 4 (I. 4] «nihilominus* delendam. Lin. 8-10 [I. 6-8] «quod . .. neglexerunt* deleaDeia examen proomii institutam eat. Omnes reverendissimi patre· aaaenan suo comprobarunt dum. Solummodo unus deaiderabat, nt contrahatur, altar Alius: lin. 10 [l. 8| «neglexerunt* non quadrare nt ampliatur. ad proteatantea. Quae autem a ninguli· mntanda aeripto proAliua: loco .contempserant— neglexerunt* pona­ poaita fuerunt sunt sequentia' : tur .content paerint—neglexerint*. 1. Ut omnia fade linea 19 pag. 8 [t 1 1.11] in­ AHua: poat «mnlti* ponatur «supremae sancti cipiendo a voce «Hino* aaqae ad lineam 9 pag- 4 Petri cathedrae et sacrosanetae . . .* [L 95] usque ad vooem «propagando* deleantur. Lta. 11 μ. 9] «omnibus* delendum. Alius: «Hinc Similiter quae a Ibaa 11 pag. 4 [fi 3 1.8] uaque ad evenit, quod omnibus quidem notum eat, et hae­ Haeam 84 [1. 81] legantur: .Maaifaetam... nitantur.* reticae . .’.* I. Linea 3-8 pag. 8 || 1 L 3-8), loeo «eoetastaa Lin. 19 p. 9] poat .quad* ponatur : «Sancta sede· apostolica et Tridentinum ooneilinm.* ■ Is Hs «··· ssqentar, at less panas, m aotasaas Lin. 18 [L 10] «sectalai* omittatur. ipsam siasqm HaUs. nt aH·· testam ma, tetsr naataas ustaho, Lin. 14 P- 11] «concertantibus* delendum. •ad «aiaaqm janaiapM Haaaa; qai «iteMi mad··, aptear, st sfanpUeia· wit st lastari atlas aaaamaBV Lin. 18 p. 18] loco «Tum* ponatur .Bxinde*. Ooarcax, enamuk rosva UU. » .. F”—---------------l» . ..................................................... JM.I II 11,.^^,^-------------1 f 'in > -----------------1,1 1 K'ACTA D1POTATIOM8 PRO MBU8 AD FÏDBM PMmNMITOUa ISO Lia. 17-1· [1.16-17] looo «ad qnae, taaquam ad... a (mm. 4) dtaamÀnuHbtto·, viMent Dai wW aaaipto apellabatnr" ponata? «quae tamquam ... appelle- ei tradito*. >aat*. Un. SS Q. 1] raqq. lace «Nra ato.* paratur : ,Maa Alina: addendum: «ab ipai· emlaalukbditibu·.* itaque'...munere nunquam aqtodemrwitoto·aatfea- Alin·: poratur-* KContempUmnr, qoaa a ean. aflü Tridaatiai tempera ad noatram uaqaa aetatem acta aaat âtque invaluerunt; quaeqna i«de orta ./ aaat, quod nimia multi contempta illia· aynodi aaotoritate libaram examen qne regulam ia Tabu· religiente atataeruat m aecuti aunt Cui ignotum eat, ,·. I ■ haaretiaa· aectae huic principio inaiatentea ...?** licem ... drafttime·, rat id aeDuanata· •fliariniqui praeetitari, Iran Chriati doetriaam rapae maaneruti· •rroribn· advenam aut ia perteulum addeatom pefiteri, declarer·, ipeorumqn· anorum exprarae praacription· ac damnatione eonoboruro oonatituimna." Ioann·· Sehweta aeoeotariua. 7. Alina: «haeretiraa aratra, qua· Trideatini patra· damnaverunt, cum illi· commune principium eaaet, t Congregatio iy. flie 9 martii* anni 1870 habita rat qaarta con­ •piritnm privatum uniuaouiuaque indicem aupramum eaae in1 rabi·· religioni·, nullo modo impedira po­ gregatio Depatationi» pro rebua ad fidem pertinantitui···, quominu· earum araralae eodem iura, quo bua, praaeide eminentiraimo cardinali Bilio. Adorant braMaiarehae .veritate· ab eccleaia catholica propo- omne· reverendiraimi patra· excepti· reverendiraimi» ' «ita· raapuerunt, et ipai placita aratae, cui erant «darchiepiaeopo Sancti laeobi de Chii· et epiaoopo • dicti, reapncrent, ex quo de negatione in negationem : Seneti Petri Flumini· Grandenaia Auatrelia. plerimiprogrerai aunt*, uaque ad aubvertenda prima Invocato aenoto Spiritu et lecto protocollo eoa\ religioni· non aolum cbriatianae, aed et naturali· gregationi· ultimae, raverendiaaimaa relator (Paderdeerat· pervenerint." bornenaia) do ii», quae in antecedenti congregatione Lin. 99 [i. 20] loco «vnlgatiraima* ponatur «nimia erant propoaita, retulit, et quidem : ■ vulg»ta“. 1 1. Qnod erat propoaitum ad ea quae pag. 3 ' Lin. 88 {I. 94] loco «Serratoria" ponatur «Salva­ lin. 12 — pag. 4 lin. 9 [§ 1 I. 11-95] · voce «Hinc... tori»". uapac ad . .·. propagando", atque quae leguuur \___ Lin. 27 [1. 94] 'loeo «dominio aubtractia" ponatur pag. 4 lin. 11 uaque lin. 34 |§ 2 1.8-31]: «Maui«legi omnino aubtractia*. featum ... nitantur", ut acilioet haec omnia delean­ Lin. 31 [I. 98] loce «barathrum* ponatur «abya- tur: rererendiaaimua relator aurait, ut id non ad­ •um*. mittatur, aed quae in nchemate leguntur, retineantur. Lin. 35 (g 3 1. 1] «impune" delentur; loco «eireum- — Quae aententia rererendiaaimi relatoria unanimi * -quaque" ponatur «late*; aliu», «omni impietate". eonaenau acceptata eat. Lin. 36 (L 9] «fieri non potuit" deleatur* Aliu», 8. Kriter mutationem verborum pag. 3 lin. 9 et 3 (§ 1 1.3Î3] «eccleaiae ... adfuturum" in «cum ecele«contigit, ut" ponendum; aliu», ut addatur «impri­ mi·* ; a*.; «Hac porro impietate late gramante, aia ."X futurum*, atque illud, ut eadem lin. «eccleaiae , hand pàuci etiam eccleaiae catholicae filii labe •nae dilecta^* addatur «docenti, regenti atque racra errori· infecti, a via veritati· aberrarunt, quippe i adminiatrahu*. non eaae admittendum aurait. — In qui naturam et gratiam Chriati comlhiacentea, de­ utroque unanimia eonaenau· accerait. pravant verum aenaum . . ; et integritatem .in 3. Rererendiaaimua relator propoaitum, nt loeo periculum adducunt.1* eorum, quae lin. 4-7 | i. 3-6] leguntur : «quemadmodum Linea ultima |l 4] loco «enim" ponatur «etenim". eto." ponatur «idcirco ei docenti aaçiatere, praeLin. 34 |§ 9 1.31] addatur: «Ita, proh dolor! fac­ lianti auxiliari, periclitanti aubvenire, nullo unquam tum eat, ut iam ipaa «oeieta· humana in rebua pritempofe deatitit* commendavit. — Quod ab omni. vati» aeque ac publici· vacillet, quia aedificante· bua admiraum eat, cum hac tamen conditione, ut reprobaverunt lapidem angularem, fundamentum, ' etiam illud «laboranti (aubaidio erae, aut alia voce praeter quod poni non poteet aliud, Deqm ac Domi­ convenienti adhibita) laboribuaque eiu» benedicere" num noatrum leaum Chn'atum, Salvatorem mundi." poat aententiam inceratur. Lin. ultima [g 3 1. 4] loco «Vania etc... .* ponatur: 4. Ut, quemadmodum propoaitum fuit, lin. 7 [1. 7] ■. «Nam per varia» et peregrina» doctrina» vera ac vox «etiam* omittatur. — Unanimiter admiraum. genuina idea religioni» aupbrnaturalu pene» ipaoa 5. Ut lin. 10 [1.10] «aine intermiaaione" prout de­ •bnubilari coepit ipaique etc." cidentur, «impliciter deleatur. - Unanimiter ac­ i " Lin. 37 |1. 3] poat ^filii* addatur : '«atrllicitam ceptum. apoatolicae aedia'vooedt miaera negligent··.** * 6. Ut noh admittatur additamentum lin. 8 |1. 7[ v - poat «factum rat* «ut ex aanctae huiu» aedi· apoato■ Λρϊηβ 5. \_-Z licae aollieitudine et ex oecumenicia . . .* — Sententia Lin. 7 |§ 4 1. I]· locq^Quibua . . . ponatur ^d ; quorum omnium rapacium .. .* Lin. 10 [1.4] loco «pervenire" ponatur «venii^T reverendiraimi relatori» pariter unanimiter probata. 7. Ut lin. 19 [l. 11] loeo «provenerint* non ponàtnr, aient propoaitum rat, ^eonaeenti «int“; inver- Lin. 15 [1. 8] addatur : «bono» confirmare illiaqne tantur autem* lin. 13 [l. 19] verba' «uberiua expoaita in viam perfectioni· animo· addere.* ^rarainaqne definita" in «preaaiu* definita et uberiua Lin. 23 [§ 5 1. 2] po«t «quum* inaeratur «inhae­ expoaita". — Probatum ad mentem relatori·. rento· veatigiia praedecnaorutn aratrorum*. 8. Ut Un. 15. (1. 15] poat «firmata" non ponatnr Un 29 [U7]\pro «immutabiliter cuatoditum «t «ex qdo", — Omnibua probatam. •xpoaitum* donatug: «integre cuatoditum et genuine 9. Ut lia. 19 [1.18] verbi· «aocieta» et unio* non •xpoaitnm. > \ •ubetituatur «communio", aed ut v«qb* «•oeieta· «t Aliu·; «immutabiliter' euitoditum et pr· orto unio* .aefvbntur, aut'deleto vocabulo «aocieta·* al­ •oauatou» jUMitr «xpoaitum.* f terum «unio* maneat. —* Quod ultimum longe Aliu·; «immutabiliter- eu*todi|gm et tagator ex- plnribu· probatum eat. poaitnm*; vel vox «expoeitum* deleatur. 10. Ut Un. 17 [1. 16] loco «frequentia* ponatur Lin. 99 [Î? 6] poat «inaiatentea* addatur «regulae «frequentatio* et «inataurati* looo «reformati*.- — in acclraia aemper obaervntad et a aynodo Tridentina Unanimi eonaenau prohatqm. ■ Hrac vox akaadat ac Manda oaaiao ridatar. t. i Ita te actla Ia diario ateatar 1 arariii. I Ill \ 5 . ΟΟΝβΗΟβΑΠΟ IV SmrtH lf70 11. Ut quae taguater Ma. 90 (L 19]eeqq. maureet. riMti extant, at aequo Ma. IS [L 17] pr» «capita* P·aatar ,»*pit· eeotaatae*, reque .aaata ilHua* pre «aaata* «a. 90), neque «ubertar* pre «ampliata*, aequo «aptaedida iadtaia* pre «ieatituta* (Ha. 94 [L 99]), aequo .mnltipltaatao familia· .. .* tanquam eeoeeetariwn ampHatoe foecanditatta dereribatar. — Quod tango plaribaa revorondiaaimi· patribaa in eaaibaa probatam. II Cbritai uunuiaiaeia», depravaal natam et integritatmu aiaairitatamqaa Mei ia pertauhnm adducunt* ; atqae at loeo eoooadM aeateatiae ponatur; «Nam per variae et peregrinae deetriaaa vere ot genuina idea roligioaia aapereaturnlia peuce ipore obnubilari coepit ipeiquo .. .* proponit revoreadimimao relator, at dotato .impune* ot rebatitato «late* ia taeam «mroaaaquaqre*, ei adioeta ante «lori* vocata .vix* atqae pre .a via verae pietati»* eabatitata phraai 19. Ut Ha. 14 (L 10] loeo «mftitia· ...“ poaatar »a veritatta tremito*, reliqna intacta maereat. — «etartaorem ia aoieatia at pietate, populique in doo- Quod omnibua probatum oat. triae ebriatiaaa ieetitntio mafia excalta . . .* non 21. Ut initium t 4 «Quibua.. .“ noa metetur autom illud Ha. 17 |1. 16] peat «frequentia* adden­ in propoaitum «Ad quorum adapeetum*. — Pro­ da· recipiatur «qaiea at «aaetita» familiarem a laba batum omnibua. matrimoniorum ctandaatinoram vindicata*. — Utram39. Ut lin. 4 eiuadem 4 loco «pervenire* pona­ que ad mantant revereadiaaimi relatori» acceptum tur «venire* et loco propoeiti «bonoa confirmare earn hac conditione, ut lin. 17 vox «populi* deleatur, illieque in viam perfectioni» animo» addere*, potiue lin. 9 [l. 1] addatur «fidele» confirmare et ad meliora aut pda aliam aubetituatur. 19. Ut pag. 4, lia. 3 (g S 1. 1] «eqq. pro « Verum- i incitare*. — Ab omnibua admiaaom. tamen ... acerbum nihilomiuua* ponatur «Varum 33. Ut g ultime lin. 3 poet «eum* inceretur dum . . . acerbum tamen . . .* — Admiaaum ab «inatatentea veatigii» praedeceaaoram. noatroram*, atque lin. β [1. 6| loeo «immutabiliter . . .* ponatur omnibua. 14. Ut propoaitum additamentum lin. 3 „Roma­ «integre euatoditum et genuine expoaitum*. — Ab norum pontificum . . et aimilia lin. 6 poat «multi* omnibua acceptum. et lin. 12 [1.9] poet «qua·* non admittantur. — Omni24. Ut lin. 4 poet «epiacopia* inceratur : «in hac bua probatum. v». oecumenica aynodo . . .*; reliqua autem integra 16. Ut loco eorum quae a diveruie diveraa aunt maneant, nihilque addatur aut immutetur, neque propoaitq, lin. 11 [1. 8| ponatur: «lianifeatum enim etiam verba illa «aedentibua et iudicantibua* tantum eat omnibua/haeretioaa aeotaa, contempto vivo ec- eonditionate proponantur. Hia abaolutia convenerunt reverendiaaimi patre» cleaiee magiaterio admiaaoqut(jprivati, ut aiunt, examinia iure, in aliaa plurimae aactaa paulatim diaao- in eo, ut tantum illi in congregatioaibua futuri· lutaa eaae; quibua inter eo diaaentientibua et dialoquantur, qui aliquid proponere Voluerint, atque ut ceptantibua . . .* — Ab omnibua admiaaum. propoeita verbi» auocinctia concipiantur et aimul 16 Ut lin. 16 [1.13) loco «tum* non «exinde* aed aoripto exhibeantur; atque ut achema reformatum «inde* ponatur, et quae lin. 17-19 leguntur, maneant, congregationi generaU viva voce proponatur ac com­ niai foraan «appellabatur* in «appellabant* mutetur, mendetur. Tum ab eminentiaaimo praecide hora 12 >/» con­ non admiaeo additamento «ab ipeie eocleaiae hoati- C gregatio dimiaaa eet. bua*. — Probatum omnibua. loannea Schwetx, aecretariu». 17. Ut lin. 23 [1. 20] loco «vulgatiaeima* pona­ tur «nimia vulgata* et lin. 27 [1. 34] loco «Servatori»* dicatur «Salvatori»*. — Probatum omnibua. 18. De verbo lin. 28 [1. 24] occurrente «Cbriati dominio* non propter veritatem, aed opportunitatem tollendo aive relinendo*côntroveraia orta eet. Praeter, 8. Congregatio V. Die 4 martii anni 1870 quinta congregatio Depu­ tation·»' pro rebua ed fidem pertinentibu» habita eet textum exatantem trea aliae aententiae aubatituenpraeaide eminentiaaimo cardinali Bilio. 'Aderant dae aunt propoaitae. videlicet: 1* «Ut conditore ac omne» reverendiaaimi patie» excepti» reverendiaaimo Salvatore leau Chriato a rebu» humani· excluao...* epiacopo Sancti Petri FluminiaGrandenaia et revbren2* «Ut rebua bumania conditoria et Salvatori» dieaimo archiepiacopo Mutinenai et reverendiaaimo Cbriati legi' omnino aubtraotia . . .* 3* «Ut rebua epiacopo Giennenai. Invocato Spiritu reneto et lecto protoeollo aeahumani» conditori et aalvatori Domino «ubtractia...“ aionia antecedentia, examinatum eat canut-I ache— Prima et altera aententia gpopocita longe ma­ iori auffragiorum npmero reiecta; tertia duodecim matia reformati emendatum cum canonruu» reapondentibua atque caput II. auffragii» contra decem admiaaa, intra quae tamen erant plura aoliimmodo oonditionatim data, in quanLocuti eunt reverendiaaimi patre» patriarcha D Ciliciae Armenotum, prima» Hungariae, archiepiaeotum aptior non praeato ait. 19. De aententia addenda jn finem $ 2: «Ita pua Sancti Francitci, archiepiacopu· Careilienaia, archiepiacopo· Caeaarauguatanu·, archiapiacopu· proh dolor! factum eat, ut iam aocietaa humana in Baltimoremi·, arehiepUoopu· Weatmonuterienai», rebu» privati» aeque M publiai» vacillet, quia aedi­ ficante» reprobaverunt lapidem angularem, funda­ archiepiacopo· Ultraiectenai·, epiaoopu» Sedunenai·, mentum praeter quod poni non potgal aliud, Deum epiacopo· Calvenaia, epiaoopu» Brixinenaia, epireoac Dominum noatrum leaum Chriatum, relvatorem pua Ratiabonenaia at epiaoopu» Tarviainua. mundi*, reverendireimu» flator ex aententia ComA reverendiaaimo epiacopo CalveMi propoaitum miuionia oenaebat, eam, quam vi» ait pulcherrima, feeret, ut ubi de creatione aerino fit, addatur «per propter contextum orationi· tamen inaeri non poaee. Filium unigenitum*, verum a reverendiaaimi· patri— Depntatie tamen iudioavit tare accommodato ba> acceptum non oat. Reliqua quae, aunt pro­ eam eree incereadam. poeita aeripto eunt exhibita 20. Quoad ea quae* relate ad imdum $ 8 pro­ Quoad caput I obeervatum aet ab uno reverenpoeita erant, ut «impune* delavUur, |t «lato* loco diaaimorem patrem (CaaaiHenei) ineeriptionam mu­ «circumquaque* ponatur, ut «fieri nq» potuit* do­ tandam aare ia hanc: «Do Deo ot creatione*, atque lentur, aut «contigit* ponatur; porto «aubotitretur: «Hae porro impietate late graaaamto haud paam ooetaaiao catholicae filii labe errori» infecti a via veritati· aberrarunt, quippe qui naturam et gratiam inter attributa eoae «piritualitatam diaeerto oommoadredam. Ab alio (Strigonierei) propoaitum, ut lia. 3 delea­ tur «aeternam, immearem* et inceratur Ha. 6 poat «· ia» b. acta dbputationib pro uns ad row HtnuwiMB ------ ------ - ----------------- -—- --------- .. .anhelantia*: .Bpiritua puriaaimua, immutahüb, A ante eeui·· eoe··*.’ utinM, Iuimmi ·- « perffMtfoM iwAwitMq* loeo .elevatus* ponatur .uxaltatas*. ■· ia I 3 Imo ,ad mauffirntaudam perfee nn* ponatur .ad impertiendam atris «Mo­ tario beaitatem*. Ab alio (Ultraioetenai), ut pro .iafiaita* aaribater .infinitas* rei .praeditas*. Bt fataau pM «r· et «MMtia distinctus* melius dicatur .r· at «Matia diversus*. Ia fine capitia «tari dabor· «oaeiHaao Lateranom IV oap. i Kmiier. mnIi (Rems.ni, lfi-1·). im Bac Rmbmb' μνΙμΙβ MtbtMtfc wto· · . Quead oaaoaoo aatatadronm ««t: Ab aao rmm4Ha«na patrua (8tri|onieuei), illea ad trua eeqaentuu radaaaadaa case: «ara· nspeesrri, uri a/^rsMrs nen «rubarit, prester «sstsr»·· βΛϋ mm fsaririsrq); eri Dsnm seusfa «t omni· Deum mm, ssntsadsrit; sasstAsasa tit. S» βί WM HUM — («t debet f>), MwjCiMtwf^g mwwAmw Dta» fwyw «ea «almi Ab alio (S. Francisai), oap. I lia. 1 loeo .prefitotar* twtf βά MMÎ WMCMÎtWttf Mft . .· βί 9. 3. βί ftris diasrri, par crsetisswm sic. . . .* (ut ponatar .confitetur* citato concilio Lateraaenai IV. Lia. 7 loeo .esMstia* melius dicatur .rabetan- n. 10): eri nspussrit ric. ... (bt n. 11); «uutdama iit. Bt addendum: .Improbat vebomMter a con­ tia* rei .esMutia aire Substantia*. Lin. 10(1.9| pra .elevatus* praeferetur .exaltata·*. cilium impietatem eorum, qui, ut auis pervenio doc­ Lin. 13 (J 2 1. 3] pro .manifestandam* poaatar trinis aliquid Christianum aulaeae, incautis perauaB deaat, illas aencttaeimornm austeriorum, Trinitatis, .communicandam*. Ab alio (Baltimorensi), lin. 6 pro .profitendus* Incarnationis, Redemptioni·, Resurrectionis nomini­ ponatur .praedicandus*. bus obtegere atque ipsa haec veneranda Christianae Lin. 13 ante .perfectionem* inaeratar .easen- religionis mysteria ad perversissimo» sCnaus detor­ quere ac depravare non verentur.* tialem*. Ab alio (Caaailiensi), canones 1"* et 8" contra Ab alio (Sedunenai), inscriptionem pro hoc argu­ mento hanc eme debere: .De Deo uno in natura hendoa eaae, siuMter 3, 4, 5, necnon'10 et 11. Ab alio (Sedunenai), ut numerus canonum im­ et creatione in genere*. — Praeterea, eauaa pro­ fessionis in hoc capite contentae non inopportune minuatur. In can. 3 potius .in fidem aeque ac rationem* indicaretur. — Verba .visibilium et invisibilium* legatur, et post ,esM* ponatur .seu existera*. non debuiaeent omitti. In can. 6 .Si quis dixerit, Deum eoae*. Ab alio (Tarviaino), attributa, Deum esse ne­ In can. fi ante .emanasae* inseratur .proprie*. cessario existentem. sapientiMimum et providentiseiIn ean. 11 ante .gloriam* inseratur .externam*. mum, disserte debere deeiareri. Ab alio (B. Francisci), ean. fi ita concinnandum: Ab alio (Caesaraugustano), lin. & [1. 4] post rar­ .Si quia dixerit, aliqUaa aut omnes rea finitae, sive bum .simplex omnino* addendum .spiritualis*. corporale· aive spirituales ex divina substantia Itpm post .intellectu et voluntate* addendum .praedita* et loco .distinctus* pqtius dicatur .dis­ emanasse; anathema sit.* Ab alio (Tarviaino); cretus* aut .diversus*. . C Secundam vero § ordinandam : .Hic eoius verua 1* Voce· can. S .in rationem aeque ac fidem contumax* adhiberi potuisse in omnibus canonibus; Dena bonitate tua et omnipotenti virtute, non ne­ cessitate aliqua, *ed liberrimo consilio, quo ipse cur itaque hoc discrimen! 3* In can. 2 phrasim .affirmare non erubuerit* perfectionem suam communicare et manifestare vo­ luit, simul ab initio temporie etc.* in simpliciprem commutandam. ' Ab alio (Calvensi), ut § a ita habeat: .Hic 3* In can. 3 post .substantiam* inseratur .aut solus verua Deus non ad acquirendam vel augen­ eaMntiam*. dam suam perfectionem, sed ad bonitatem suam 4* Can. 7 eliminandum.. 5* In can. 10 potius dicendum : .augmentum per­ creaturis communicandam, anaque attributa mani­ festanda, liberrimo consilio sua omnipotenti virtute fectionis et beatitudinis accessisse.* Ab alio (Ratisbonenai), ean. 1 omittendum. simul ab initio temporio per Filium unigenitum In can. 3 pro .nihil ease* ponendum .nihil reale suum utramque de nihilo condidit creaturam, spiri­ tualem et corporalem, angelicam videlicet et mun- existera*. danam, ac deinde humanam quasi communem ex In ean. 3 dicendum: .unam eamdemque essen­ tiae· vel substantiam.* spiritu et corpora constitutam; ipaumque Filium suum constituit haeredem universorum* (Hebr. I, 1). Can. 10 omittendum. Ab alio (Brixinensi) propositum est, ut cap. I Can. 11 omittendum, doctrinam vero in capite bune in modum ordiatur: .Caeli enarrant gloriam D collocandam. Dei et opera manuum eius annuntiat firmamentum . ' (Pe. XVIII, 3): nam a magnitudine speciei et Ad eV"t 11 »*»»n>ote. erdaturae cognoecibiliter poterit creator mundi vi­ deri (Bep. XIII, b). Sed non set, quod e longin­ quo rationes, quae Deum ease probant, afferamus, cum ,non longe sit ab unoquoque nostrum. In ipso •Bim vivimus et movemur et sumus* (Act. XVII, Λ). Nam liberi arbitrii et legi· in cordibus nostris script·· probe conscii, facile nobis persua­ demus, nos ultimo non · rerum natura, in qua neossaitate omnia eveniunt, aed · Deo omnipotenti, I t ---------- ------ Mpisatiasimo ac sanctissimo pendet·. Quod animus cuiusque inveniens seipaum, testatur, hoe ex generis humani conditiohe evidentissime evincitur. Societas enim humana sine religione salva consistere nequit, toste apostolo Paulo, qui de iia, qui Deum non re­ quirunt, dicit: ,Contritio et infelicita· In viis eorum, ot viam pacis non cognoverunt: non est timor Dei Unus reverendissimorum pairum (Btrigonienais) proposuit, initium ita habeat: .Eadem aancta mater ecclesia docet, Deum etc.... et ad hoc rece­ lâtes» de Deo* vel .ad hoc posstsoem et MpsrMtureles» de Deo doctrinam non abaolute osm neces­ sariam*. Alius (Calvensi·) : .Eadsm... rationis uri mote sst naturali lumine, non tsssau dsrud· siasons • rebus creatis certo cognosci posa·, neque ad hoc dds traditam . . . necessariam ssm ; invisibilia enim ipsius a creatura mundi per ea, quae facta sunt, intellecta conscipiuntur (Rosa. 1, 30); placuisse autem eius sapientiae et bonitati, alia eaque di- ( recta via as ipsum et voluntaria suae decreta olim protopareutibua, deinde patribus et prophetis, no­ vissime vero etc.* IM TInMtIim ▲Km, ut nA» «priaeiphmi at fiuam· Mitât· i ia ,0«« Ex diario soviass, patres kM loso dserevissa, ex prooaaio et quatior eapitibM proprias· tetsata· sass constitu­ tio···, qn·· typis descripte fatrihM Marilii trsderatar. VMs Mas sapra, t. U, eoi. Sl-M. • Altera aehassatis aaMsdati pan quteqM aépitita· (V-U) ooatiaotar aalvenanqM nllqna· priori· aohamatia aateriaa Aoaipisctitar, ta aa afpmaaâa ont altani sangiMie da gda Hatetar aepn aab aaai. A col· 179-77. Conçu- enaunAU. tomos UH. 1« IM B, ACTA DEPUTATIONS PRO REBUS AD RDM ΡΕΕΤΙΝΚΓΠΒϋΕ IM Λ — — -praw aa^anmsAu A J^mmm W^M· mdnm^M ad extra operantur uwih· origiafo rolaiienoo, , — wq M·· quibns diatingnutar, sod Meuha quod sunt es­ (ortam baberq). Bomini enim, quas* «ngvtt ad sentia, intellectu at voluntate, omnipotentia um imaginem sUam, masculum ot (samdaam creavit eoa, benedixit Deus ot ait: «Oroecito at muMpHcamini (universorum) principium.* a Quoad alteram ( obMrvatam aat ab aae revo- ot replete tonum* (Qea. I, Μ, M). Bine et Adam roadimimonim patrum (Tarviaiao), aoa tantun qaao- nomon uxorie suae vocavit Have, eo quod mater dam, aad omnia attribute nominanda aaaa, quando ornet viventium; atque Adam dicitur primos for­ matae a Deo puter orbis tarrarum. Et Apostolus agitur da operationibus ad astra. Ab alio (Waatmoaaaterioaai): «Ucet in oooonomia gentium praedicat disserte, fecisee Deum ex uno imae geeus hominum inhabitare sopor universam divina Patri et Filio ot Spiritui a per appropriatio­ nem sttrihuantnr(asaumantnr)bperationos distinctae: peponae tamen divinae ad extra operantur non Meandum origin» relationes, quibus distinguuntur, sed secundum quod eaaentia, intellectu, voluntate, omnipotentia unum sunt principium.* Ab alio (EdesMao), ut pro «disponit* (9 3 lin. 4) ponatur «converrat*. · Ab alio, ut dieatur: «Etsi secundum uniuscuiusque personae characterem singulis appropriant».* , Ot appropriationis mentio flat, a pluribus est desideratum. Quoad «canones* observatam fuit a duobus re­ verendissimis patribus, si non possint prorsus omitti, ut ad paucos redigantur, ut mlummodo diversi er­ rores in sua radice sive principio damnentur. Quorum unus proposuit, ut can. 1 et 9 ita contrahantur. „8i quis dixerit... mm, aequales quidem, sed nu­ mero distinctas; anathema sit* Is can. S ante «singularitatem* inseratur «trium personarum*. In can. 4 post «aliam* inseratur «Dei* scilicet opera­ tionem. — Alter autem cenMbat, forsan tantum can. S et 4 retineri posce. Alius (Caeaaraugustanns), ut can. 2 lin. 2 post «qualitate* ponetur «tantum*. Alius (Cassiliensis), ut can. 1 et 2 contrahantur sic. : »8i quis dixerit, divinam essentiam esse specie et non numero unam, numero vero ternam : ana- C thema sit* Alius, ut can. 1 dicetur «essentias mu natpras mu substantias*, et forsan addendum «distinctas*. In can 2 post «eamdemque* addatur «in tribue personis*, aut vox «eamdemque* omittatur. Can. 8 poet «aequalitatem* forsan addi poeMt: «mu spe­ cificam unitatem*, atque pro «substantiarum aequali­ tatem* ponatur «substantiarum perfectam* vel «in perfectione aequalitatem. Ab alio (Calvensi): can. 3 dicatur «ad m invicem in unione conscientiae suae relationem*. Alius (Tarvisinus), ut tres priores canones con­ trahantur m in 2 pro «specie mu qualitate* dicatur tantum «specie*. Can. 4 post «operationem* ad­ dendum «divinam*. Quoad caput VI ab uno reverendissimorum patrum (Btrigoniensi) propositum est, ut reformetur prorsus ia hunc modum: «De ipM vero natura hominis, qaem formavit Dominus Deus de limo terrae ot inspiravit in faciem eius spiraculum vitae, et factas est in animam viventem, docemus et declaramus naturam hominis ex rationali anima atque ex cor­ pore compositam constitui unam. Animam autem corpore formato, do nihilo productam, immaterialem, incorruptibilem, immortalem, intolligeutia et Hbeja volutate praeditam, atque per eandem animam rationalem corpus animari, ot ex siro ooaaortio habere, ut vivat. Eat enim anima rutioaalis, quae immediate creatur, dum corpori infnaditur, voro et per m mu' immediate et ementialiter forma corporis humani, quemadmodum a praedooMsoro Metro Clemente V declaratam et a nobto etiam iam enuntiatum est. «Porro de hominis origine tam veteria quam novi Testamenti doctrinae innixa tonet m doeet catholica ecclesia, univorsum genus 'tnasanum ab faciem terrae (Aet XVII, 2d). Et iterum scribit: «Sicut per unius delictum in ornum homines in con­ demnationem, sic et per unius justitiam is qmnos homines in testificationem vitae.* ·>■ Alius (Oaeoaraugustanus), ht Hn. 11-19 verba «Neque enim per aliam animam mu quoddam aliud vitae principium, sed* omittantur, et legatur: «... forma set, quia ipsa per m .. .* Alius (Baltimorearis), ut lin. 9 post «rationalis* addatur «son intellectiva*, et vidMtur, au potips verba ooacilii Viennensis tantum rotiuMutur, onmisso «immediata*. Alius (Giennensio), ut- verba postrema maneant Alius (Sedunensis), ut lin. fi loco «igitur* ponetur «enim*, et 9 9 Un. 2 loco «mandavit* aliud voca­ bulum substituatur. Alius (Cassaliensis), ut § 2 lin. 2 mutetur textus ia hunc modum: «Benedixit Deus dicens*. Alius (Tarvisinus), videndum accurate, ne per verba «eius tamen vere ot per m immediata forma* tamquam dogma definiatur. Alius (UltraiMteasisl, aut «incorruptibilem* de­ lendum, aut loco «divinis litteris* (lin. 1) ponendum «divina revelatione*. Lin. β (9 1) delendum «igi­ tur*. Lin. 14, 46 pro «atque ita etc.* ponendum «atque ita eum eo naturam humanam vere et realiter absolvit*. Alius (Brixinensls), attendendum ne contra mentem congregationis generalis croatianismus directe doceatur, et ne per verba* «ad esse homini proprium determinat* concursus materiae excludatur. Ab alio (Calvensi), ut «intellectiva* addatur, «immediata* deleatur, oreatianiamus indirecte de­ finiatur, «forma* explicetur. Ab alio (Poananiensi), ut «immediata* maneat. Quoad commes animadversum eet: A Btrigoniensi, ut can. 1 et 2 ooniungantur sic : „8i quis dixerit (T). .. esse, aut dixerit corpus per animam rationalem non animari et vivificari, ana­ thema sit.* Can. 3 omittendum. Can. 4 maneat. Ab alio (Ultraiectensi), ut can. 3 ita reformetur: ,8i quis dixerit [?), naturam humanam corpore et anima absolvi; anathema sit* Alius (Sedunensis), ut can. 3 dicatur «naturam completam*. Ab alio (Brasilienri), ut canones quatuor maneant Ab alio (Ratisboaeusi), ut in can. 2 utrumque mm aliud animam et aliud vitae principium dam­ netur1. Ab aHo (Calvensi), ut can. 2 «intellectiva* ad­ datur, ot 3 retineatur. Ab alio (Tarviaiao). in can. 2 plus damnari, quum communis doctrina poatnlat. . Poet lfl*/s horam ab eminentissime praecido, in­ dicta congregatione in crastinam diem, congregatio dimisM eet Additamentum: 8. Fraactoci episeopas: od cqp. F, ut Un. 11 et lfl Iom »8* (litterae) scribatur plene «Baaetas*. Un. 17 dicetur: «ita, ut personae inter m, non autem ab esaeatia realitor dtotinotao sint, adeoque > Ita ia R la A hebetur: «ut in 1 em. utrumqm ssss sM4 satana st alia* vitea fsMyiM *τ—*—.* . itr oomgmgatio XI 1» marts ISTO •Bas «it Pater, aBua FIBua, alia· Spirit·· assitas, A am antea aBnd, nad asw estera Daaa, trinw ear· ia paraaaia diatinotia.* M 11*· texte· iauaateter, lia. aMate pro .stegalara* poaatar .indiriwa*. Ad pag. 19 «ΗΜΟΜ paaaa aaritti Bate quadam aaapUote exposition· ia aspite. Sad ai retineatur, •oatrahaatur ia daaa rri traa, qnarto qnodaaaodo immutato. Simul aateaa addatur eeaon: »8i qui» dixarit, ia Dao aoa traa diatineta· raalitor penonaa, sad aaaaa teatea· aaaa, qua· iaxta divernitatea operua ad extra vpoetar naae Pater, nano Plias, (aaaa Spirit·· «saeta·; anathema sit*. Ad . eap. VI lia. 19 omittatur ,ho quoddam IN > Ida. 90 [l. 91] vox .eoUditiooe* ponatar poet .earports urieuMs*. Ab alio dubium motam est, aa revera ut dogma definiri pesait, ia anaetitate et iastitia adoptioaeat filiorum Dei osw wmprebeasam. Atque desidera­ tam, ut donum integritatis ot immortalitati· taaqnam ooaaeetarium annetitati· et iastitia· originali· deaèribatar. I 4 lin. 11 (L 10] pwt .transfusam* addantur verba condiit Tridoutini .nnicpiqus wt propriam*, ot doin aequatur .et proinde unumquemque ete.* Ab alio (Caaailiensi), ut omittatur citatio ·. Patri (pag. 3 liu. 10 at 11); lin. 19 ut .quibus in propria natura perficeretur* mutetur in .quibus «elursAter perficeretur*. aliud vitea, principium* et poaatur ,Nequ· enim per aliam animam rationalem et intellectivam, sed par aeipeam earpus etc.* Sententiam, quod anima fi 9 lin. β et seq. pro .visuras, non nt faenltata a Deo in singuli· denuo creetur et infundatur, intra naturali.. .* diwtur .ut in hac vita praesenti* vel parenthssim eme ponendam. .in hoe saeculo* vel aimiliter. Ab alio (Calvens·), ut pag. 8 lin. 11 [§ 1 I. 19] CoMntt contrahantur et oan. 9 sonet: „8i quis B praeter animam rationalem aliam e.tiam intellectivam exprimatur, qui sit finis elevationi·, addendo: .Divi­ •b hse raalitor distinctam in homine ease affirma­ nae consortes efficeremur naturae, unde filii Dei verit, aut per transmigrationem animarum fieri, ut nominemur et simus, atque regni easiest·· haeredes, aliquando anima sit in pluribus corporibus; ana­ ut tandem .revelata faoie gloriam Dei spéculantes in thema «it* eandem imaginsm transformemur, voluptatis divinae . loannes Schwetx secretariua. torrente potati. Itaque etc.* § 9 lin. 3 .... terreret exitio; posuit idcirco ante Ib. hominem vitam et mortem, et quod placuerit, dabi­ Congregatio XII. tur illi. ’Quare ex ipsius divini et omnipotenti· Die 13 martii anni 1870 habita eat duodecima conditoris nostri voluntate exsurgit neoeasatta illd^' congregatio Deputation·· pro rebus ad fidem pertintpitibus, praeside eminentissime cardinali Bilio. Intererant omne· reverendissimi patre·, excepti· liechliniensi et Sancti Petri Flulnini· Grandenai· Australis. Invocato Spiritu sancto et praelecto protoeollo praecedentis congregationis, examinatum est es­ par VII schematis reformati, „de hominis elerstiooe et lapsu*; cires quod animadversum eat: Ab uno reverendissimo patre, ut in paragrapho 1· in principio dicatur .Fides catholica docet* ; lin. 17 [1.18J pag. 3 dicatur .insuper* vel .praeterea* pro .Ad haec*; lin. 19 pro .mortis ipsius timorem a mortali removit* ponatur .immunitatem a necessi­ tate moriendi*, vel .donum immortalitati· corpori· impertitu· eat*, vel .ooijoessit*. In 9 9 ante .posuit ante eum vitam et mortem* prius memoretur expreaae mandatum de non edendo fructu arboris vetitae; lin. 5 loco .de virtute in virtutem conscendens* dicatur potius .de virtute in virtutem progrediendo*. Lin. β deleatur .deorum*; et lin. 8 ot 9 .trans­ formata»* exprimatur omnino aliter, no pantheismum redolere videatur. Lin. 8 j 4 addetur .per apeeulnm in aonignate*. In fine § 4 omittatur .sacro approbante .concilio*. Ab alio (CaeearauguatanoX nt 9 1 lin. 4 pag. 3 loco .insita· facultati* ponatur .insitae Mi facul­ tati* ; lin. 18 pro .mortia ipaiue timorem* ponatar .et immortalitatis dono insignivit* vel .cumulavit*. A duobus alii· (Baitimorenai et Westmonaateriensi), ut citata verba s. Petri (II Peta I, 4) omit­ . tantur, ot sententia voce .voluit* lin. 10 claudatur. Lin. 13 omittantur verba .natura quidem servus, sanctitatis autem gratia filius*. § 9 lin. 8 post .visione* ponatar .in similitu­ dinem ipaitu*. { 4 lin. 18 omittatur .caius décréta . .. reno­ vamus*. „ ,. Ab alio (Sednnsnsi), nt pag. 3 lin. 4 [91 1.4] pro .insitae facultati* ponatar .naturali sino Cscultati*. Lia. 13 attendatur, ne dicatur, omnia opera meritoria debere ex· charitatis motive fieri, quod nimium sqso ridetur. Dsinds autem explicatione data acquievit. inter ordinem naturalem et auperaataralem cohae­ rentia, cui nemo pro arbitrio suo renuntiare aut négliger· potest, nisi velit ignibus inferni detractus cum diabolo tradi cruciandus*. § 3. .Atque haec illa est hominum elevatio ete.* Ab alio (Tarvisino) observatum est: Bonum esset, ll conceptas naturae purae at non integrae, C integrae, elevatae ad ordinem snpernaturalem, porro potentiae seu virium naturalium, exigentiae, con­ gruentiae etc., tam finis naturalis, tum supernatural·· praecise enuclearentur. Quod cum neglectam sit, caput VII obscuritate aliqua laborare ; sio exempli gratia inter dona supernaturalia recensetur, carnum spiritui subisetam osse, quod tamen ad dona pertinet, quibus bomo in natura perficitur. Dein supernataralem finem dici .quondam sublimem statam*, et in seq. 9 demum sermonem fieri de visione intuitiva, quae stricte tamen oonneotantur. f Porro illud prioris schematis .modo viribus na­ turalibus congruente* melius sonare, quam prae­ sentem textam, in quo legitur lin. 4: .modo, qui insitae facultati congruit.* Atque per illa verba .statum quemdam sublimem ... in quo divinae ipsius consors sffioeretar naturae* enervari potius ideam, quam nt sublimis inducatur. D Insuper .9 9 verb· .in umbra vitae ... terreret exitio* forsan in aptiora potaisoo mutari. Ab alio (Ultraieetensi), pro .qui insitae facul­ tati congruit* poaatur .qui viribus naturalibus con­ gruit*, val .qui insitae facultati naturali competit*. 9 8 lin. 3 pro „ut quae . . ·* ponatar .utpote quae ... transcendit ... gratuitam est*. 9 4 lin. b pro .tam sibi, quam nobis* ponatar .tam sibi quam posteris suis*. Quoad «sono a tribas raverandiesimia patri­ bus postulatum «st, ut 1 et 9 contrahantur, et 4 et b; ab aliis autem, ut quinque eanoaee separati maneant. Deipde ab uno, ut ean. 9 pro .instituta* pona­ tur .beneficia*, cui tamen ab alio contradictam eet. Ab alio, ut can. 3 pro .per Insitas naturae fasultatee* ponatar .per solas naturae vira·* vel .per vires naturale·*. Duo reverendissimi patra· postularunt, ut eaa. .It· 3 · IW B. ACTA DEPUTATIONIS PRO REBUS AD FIDIlt ΡΒΒΤΙΜΙΒΉΒϋβ NO eiariu eoaefpiatar> Tnm ab aliquibu propositam a pro peeaatb' 'STmurid! at mehtou^md.rodomp- aat, at ran. 4 pie „vsre at propria p aMarts■ ease" tioaem huMuri geaaiia lapai FIliua jbai ecomi-, poaaatar verba concilii Tridaatiai .venu· at pre- * mavit eooeada· aataraat sum huumlsm, paaaioao priam rationem peccati habere"; ab elite utam, at ' ao aorta ia an aneto' ate... .* I verba schematis retineant»}, quia Gtsther verbis Quae 9 8 [top/9] oeeamat, alibi, exempli gratia «vera et proprio ppocutam* utitur, et quia, quod in cap. I qehematto de oedema diei poeae. Si aatea . veram et propriam rationem viva oeawitiam pooeati retinerentur, debere reformari, m nomïaatim illam bebet, vere et proprio peccatam eat; htoee aaon- oaeopboniam, quae ooearrit pag. 8 lin. 1 et 9 [9 9 tiro videntur. '. ' 1.8-4] «eiaa ... eoe", .studiosius" debere tolli; verba Alina (Ultraiocteneia), in can. 8 lia. 3 foraan pro a. Pauli ad Pbilippenaeo omitti aut alio transferri. Ab alio (patriarcha Armeniorum Ciliciae), at ,sed oiuqaodi, ad qum" ponendum „eed ed earn*, 8 1 lin. 9 pro .sacramentum" aliud vocabulum ad­ at restringatur clere ad ordinem aupernaturalem. Alina tamen, ut tanquam altera pan àd can. 1 hibeatur; ut lin. 9-10 § 9 aut .forma" attt .natura" addatur: .aut contendat, huic ipai supernatandi deleatur; item $ 3 lin. 2 deleatur .contra"; pag. 8 lin. 9 [9 9 1.4] pro .hoc** aubatituatur\eo** et Hn. 19 elevationi poeae pro auo arbitrio ab homine renun­ tiari, vel erga ipaam indifferenter ae habere; ana­ .magno impetu** .calore solventur" .exurentur** tollenda et dicendi modum mutandum. thema sit." Hora 12 congregatio ab eminentiaeimo praecide Deinde inaerendam- doctrinam de B. M. Dei diminua eat B Genitrice, eiuaque -virginitate ante partum, in partu loannea Schweta aecretariua. et poat partum. Λ· . Ab alio (Caeaarauguatano), ut S 2 liqJ16-17 verba 16. .Haec etc.** commutanda cum hia: .Haec igitur Congregatio XIII. eat linio humanae naturae in persona divina eto.“ Die 14 martii' 1870 habita eat congregatio XIII § S lin. 4 pro -distinetis et diversis* dicatur .distinctis et inconfuaia**. Deputationis pro tebua ad fidem pertinentibua, prae­ Pag. b lin. penult. (9 4 1. 2] pro .inseparabilia" cido eminentiaeimo cardinali Bilio. Intererant omnea reverendissimi patres, exceptio substituetur .indivisa". Pag. 6 lin. 3 |9 4 I. 6] pro .aeu in eo1* legen­ Mceblinienai, S. Petri Fluminia Grandenaia Australia et 8. lacobi de Chilo, Exatqinatum eat caput VIII dum .in id quod** ; posse tamen forsan phrasim obs­ schematis reformati : aaeculi» et pôstea sanctis eiUa manifestatum, haec In § 5 [Ifga 6] (pag. 8) ad calcem per verba summa eat, ut credamua et confiteamur etc.' citata concilii oecumenici VI minime eonauli pulchri9 2 lin. 13 loeo .consubstantialis* fora Aecurioa^Kudini eermonia, quae acopo sermonia inservit, nempe 1 citata cod. ' l "rat clare et apte de re deacribenda diaaeratur. a « 908 B. ACTA DÏPUTATIOMB PBO BIBUB AD nMM ΡΜΜΏΤΙΒΤΙΒϋβ . AHu» (Utroietoenai»), tof 1 Ito. utt. .hufae" dehad··; pag. 4 [f 0} Ito. 1 low ,Hm< ete.* potto· dicatur: .Haw autem do Verbe toenranto raota et atooera fldM rot . . .* Li». S [fop· 4) ,»·■»· eatot a|“ deleudum ομο;'Μ·. IS total» natonti»· ,At0e... to noetrie* delendam; ·(■ von Nttoaatar, 4a 4ao. addendam .proprietatibu·*; Hn.ll loeo .ex matre virgine* dioatar ,ex matre aaa^or virgin·*; Kb. SI legator „eed uaa bypoetaeia aeupeveooaet . Dena tti per divinam at [borne ait par] hamaaaat nataram aaanmptam*. Ioann·» Sobveta Meretarina. 17· Congregatio XIV. «04 ■ r ‘ ,qnao todiaoatoM aaaa a MaoapKoat oaatoaotoa aaat; anathema ait* Qnoad aawaaa» 4 a daobaa deaideratam eat, at •mittatur, ab aliia aatam deoeoa (OaaaaraagaataAa, Bedaaoaai, Oioanoaai, Brtotoaaai, BaMoaaaai, Ultrnioeteaat Tarviatoo, llaetraaoi, Bdoaaaaa, Oatveaai), at .aie reformater, «t poet ,ιμημΗο* to­ nentur „to Chriato*, pro .roiecta* pouatur .negata*, pro .aagaadam obm* poaatar .nogari*, oaaiaaie verbia .oouectouttom rai at libertatem* ai to oapite omittaatur. Uana vero exiatiaaavit, haec utrubique rethoada eeeo. AHi dao (Baltimore··»·, Oialveaato) putabant, mbobm 4 at S eoainpgoadM eaae ita: .Si quia dixerit, tot naoeeaario to Chriato eaae poroonaa, quc^ Die 17martii aani 1870 habita eatooagragatio aaat iateNeetM ot volnntatea, ant negate dnpliei dacima quarta Deputationia pro robae ad idem to Chriato peraona negari humanae naturae porfaopertineatibaa praeoide eminentiaaimo ehrdinali Bilio. tioaem, vol nnam eabaiatoatiam (hypMtaain) oaa Intererant omnee roveroadiaeimi .patraa, egoeptb B peraoaam lea· Cbrieti tamquam plan» eomploctoaMechlinienai, Sancti laeobi de Chile, Weetmoaa- tem iatelligat, daaaqae in Chriato peraona· intro•terienai, Çaaailiepai et Sancti Petri Flaminia Oran- ducat; anathema ait” Aliua vero (Boatrenaia) band MM contrahendo· putabat. ~x denaia. ' Peracti» precibu» et prneleeto protooollo praece­ Canonem S quinque vel mx roverondiaeimi patron dentia congregation»», examinati eant cswmi nd (Cilieienaia, Strigonienaia, Brixiaenaia, Sancti Fran­ copal Till ptrtumtu. ciaci, EdeaMnua) cenauorunt eaaeOuperfiuum. Quoad oaaonom 6 poatolarunt aex (Strigonienaia, Quoad canonem 1 ab ano rercrendiaaimo patre (8trigonienai) animadveraum eat, illam eaae omitten­ Brixinenaia, Boatrenaia, Edeaaenua, Calvonaia,T S Dammam». Itid. • Hsm in A' in msrgiM stata ia tantum exsmplaris B rqespta sut. Propositas suat has sddMsus ia esngre· gattas XVL Ct isfr*. , • Com. Latam·. IV esp. JWiteter. ’ Cntate Bmm·. part I, & S, ·■ IA ' CosaK oxnaxi- tomus UIL BMm •ministimimai fumi baetet·· oat, te reverendiaatasi patraa oogitareat, quiaam as «te provineiamaabeaatis ta eoagregatioea generali data·deedi saaeiparo, te quai parte· eiusdem eligere i· bue· 1··· velint. Indicta proxima congregation· ta diem M huiue me··!·, oongregatio bote 1 iam etapon ab ominontiaeimo praoaide dimissa aat loaanae Sebvote newetariu·. 1». Capitis VI alteri·· eebematiM texta· reformat·; patrib·· deputati· de··· propositu»1. Qnensam copte da boavmu Croatian· ri aotitrs otiqaaaa difficultateu» offert, dots» reformation nrtrendittimo- rum patnma coeaadartitaxu earn odnotetiear propMstiw. De homini· veto natura et origine, dirinia Uteri· eleaia. Perfecti· iam eeelin et terra omnique ornata •oram, creavit Deu· hominem ad imaginem et similitudinem suam, at praeesset universae terrae. Corpori enim do limo terrae formato infudit ani­ mam de nihilo productam, immaterialem, incorruptibilem, immortalem, intelligent!· et libera volun­ tate praeditam. Haoe anima rationalia, quae singulis a Deo creatore infunditur, corpori· humani, stsi ab eo ementia differens, vere tamen, per ae et essentialiter forma est*. Neque enim per aliam animam, aed per ae ipea corpus ad eeae homini proprium determinat, atque ita cum eo conatituit nataram vere et realitar unam. Primo autem homini Adae et Evae uxori, e costa eius divinitus formatae, benodieen· Deu· ait : .Multiplicamini et replete terram**; atque ita .ex uno fecit omne genua hominum inhabitare super universam faciam terrae"4. Quare etiam „voeavit Adam nomen uxoris suae Heva, oo quod mater esset cunctorum viventium"*; Adam vero ipse primus dicitaf formatus a Deo pater orbis terrarum *, quippe a quo cuncti, qui incolunt (errnm, naturali gene­ ratione deeeendant. Qua Sdei sententia negata, dogma qnoqao de peccato ab uno primo genitore in omne· traasfoeo, et de redemptione omnium per unum mediatorem leeum violator, contra Apoetoli doctrinam : „Sicut per unius delictam in omne· ho­ mine· in condemnationem, sic et per unius iuMititfm^ in omnes homine· in iuatifloationem vitee" t/ /) ADNOTATIO. Poatquam homini· creatio, vbthi·: -· Scriptura deprompti· breviter descripta eat, in hoc capita tria traduntur dogmata «et unum punctum doctrinae catholicae. 1. Primum dogma eat: infudit entmaw d» nihilo productam iaunaterialeut, incorruptihilem ata. Doaideraverant aliqui reverendissimi patres, ut hoc leeo Scripturae, testimonium insereretur. Porro ». Thomas de hoc dogmate agens, haec habet: „Nam anima brdtoriim producitur ex virtute aliqua corpora·, anima varo humana e Deo; et ad hoc significandum dicitur (Gen. I) quantum ad animalia: ,Producat terra animam viventem*; quantam vero ed hominem dicitur, quod , inspiravit in faciam eius spiraculum vitae*. Rt ideo conelnditar Boel. ulL 7: .Revertetur pulvis in terram saam undo erat ; et spiritus redeat ■ Is typi· imprmaw tetar r*Uss dtaMkete· Mt. • Ct. oo»o. Vtam. tVmratts»; mm. Let V Apeet. npitnM»; Htt. speat. PU Œ *. A U iaa. Mt. » Gea. L s·. * 4et XVn, M. • (tea. Ill, 10. * Bsp. X. 1. > ta. V, 1S. 14 1 Ml B. ACTA D1PUTATI0MM MM) UBU8 AD H*H MMDOVtDÛB ------ —■; *aaHp| Bap •d Dm·, qai Mit UtaiM * Haee Am tautiararia A etiam ab aùe iboologto pre baa dogmata pcM re­ «« " ί— ----------- ·—■ -----------------μμΜβΜ: oiumriiaMar. pat au, liqui· afferri aalaat Bod pria· a Mueti· Boailta, Cyrille aliteqne GtaMte da infimfaM Spirit·· aaaeii exponitar; at quamquam a. AugMthna optiarie ta» tionlbae wteadii, iüad do muatioM et inforieoe MMMB BWMOAlOflB 'SMJMVi fenu an tanquam principium ditwariaaaa, eqm m *MI V MÉOTMI BOMtitait» A Tertium dogma, quod otataitar, aat unita· animae oaoe intelligendua·', tuuo rioum aoa aat, generic humani, da que aaHa aat dttBaritaa. m 'Ma uti, ne concilium eootrovaroiaai da aaaaa A Qaad iam ad paaetaai daatriaaa aathoBeaa hnins loci BcriptarM dafiabo videretur. Itaque ap- attiaat, anima· aailhat hnonnaa a Dm Oroari, boa podtam «rnt alterum, quod idoo atiiM opportunam dogmati tie inaettam aat, ut non Sedniatar, siquidem erodcbatar, qaod ax oo praadpue creatio aafaaM ia iacideaier dictum. Select· autem oat formula eimil•fagulia hominibux do qaa ia periodo proxime aa- Uma ai, qua noua iam aat a Leo Magma in epiatola quenti eenno aat, probari *olat. Bad qaia roveren- dogmatica ad Torribiam. Videatur do hac acharna prine pag. 199 [«apra t L, 1090 aq.]. Inter m vero, diaaimi· patribne non plaçait, aablataaa aat A Alterne dogma aat: swim am rotirntairm «aw qnae ibidem de hac doctrina referuntur, illud eorperû Auawm. -Btai par vocabalam wa- maximo notandum eat, non obetanta dubitatione ■wdtota nihil nori éditai, aed praeeadena per aa a. Augustini àliorumqM poat eum, »ententiam de taatnm explicari rideatur, tamen ad omnem diffi­ creation· animarum a eaaoulo XI ia scdeeia tam cultatem removendam, oo praatermiaao, formula, B sommunsm foi···, ut usqn· ad haec nostra tempora qua concilia Vienne·»· et Lateruncnac'V ntnntur, nemo eam amplio· in dubium vocaret Testator reatitata «et hoc Bellarminu» his verbi·: ,Jlano eantentiam (ani­ Non non· alterve eed plurimi, qai de priori mam filii eaae ex anima patria, ut oorpua filii ex schemata vol in aula locati »nnt val Mripto eca- corpore patri·) ni exploratum errorem reitaiunt ao tentiam auam exposuerunt, conquerebantur da muta refellunt omne· theologi aeholaatici cum Magistro hamu doÿmatia «nuntfatioiw. Ktri vero aliqui opta­ •ententiarum. ** 1 Melchior Canus commemorata dubi­ runt, ut formula concilii Viounaaai· promu omit­ tatione ( {I ·.] Augustini : „Nunc autem, ait, eum teretur, plerique eam retinendam, aed explicandam poet ea tempora theologorum fideliumque omnium indicarunt. Hac de cauaa adiacta orat et nunc oonaenau firmatam eet, animum non per genera­ etiam retenta eat periodna: Neyua en». tionem, aed per creationem exister·, tine dubio ad Notandum imprimi· eat, ab eoeieeia non solos fidam illa quaestio pertinet ** * Item Alexander rude·, aed erudito· quoque et maxime philosophos Natalia: „Hoe tamen antiquorum dubium non im­ docendo· eaae, quoniam horum opinione· panlatim pedit, quin modo ab otnniboa catholici· emerendum in omne· dieciplfaaa penetrare aolent Hinc iam •it, anima· a Deo creari, et orbando corporibus in­ · ** Similia apud alio· pamim leguntur; neque in antiqui· concilii·, verbi gratia in quinto oecum, fandi. nocnon in posterioribus, ut in Rhem«a«ir ubi prus- praetermittendam eat, a a. Thoma, qui eam «On■entibua Eugenio papa III at a. Bernardo de «im­ tontiam ab coded· approbatam ‘, «t contrariam etiam plicitat· Dei actam eet, in Lateranenai IV cap. haereticam· dicit, mentionem fieri dubitationi· ·. *. Itaque omne· Doamomar, inveniuntur non pauca, quae a docti· Augmtfai, item a ·. Bonaventura tantam hominibua intelligi pomunt Iam vero qui M «ummi viri indicarunt, non obatante illa dubi­ doctrinam philoeopMcam de natura hominb norunt, tatione quorundam veterum patrum, nunc eam aenexplicationem,' quae in capito dogmati Mbioeta eat, teatiam per conacncnm ceded·· certam foetam eaae. •ine difàoultatc intelligent Adde, quod Benedietai XII oppodtam Mntentiam * aontru fidem eaae definivit, et aynodo Explicatur ecilioet 1 * formo oorperie Anmdm, per errorem' vocabula : ddàrmêmt carptu ad mm damini prqpriwn. national! [Armeaoram] praeaeripdt, ut eam tanquam Nam fa omni nbetantfa neu natabit eempoeita, talem aolemnitcr reiiceret’. Extat etiam reaponaum qualia mt humana, duplex diatinguitar principium; •aerae Romana· Inquisitioni», quo declarator, eam ■ quorum unum mt mifoeetam aen materia, alterum aententiam erroneam oeeo, et qui eeta docuerat, ad fmu. Forma autem per auam unionem eum cab- retractationem cogendum. Quibua omnibus certum .iceto efficit, ut hoooe ait rm certa· apecioi, puta eat, ptuee incisnm, de quo eormo eat, *uogmati in­ planta, brutam, homo. Haec pono aotie formae nari; hoc vero etiam ttCfMrftFS videtur, propteroa •eu itaec /brnratw vocari ablet drieraifaetie; eatque quod contraria· error noetro tempore in pfaribae ■ hoc vocabulum communiter receptam, ita .ut apud rugaia, ia Germania, Gallia, Belgio, et Italia revixit philoeophoa nullam poerii habere ambiguitatum. 90. Explibatar 9· per m indeo: non per ediaat aul· Congregatio XVI. mem, ied per et tpaa. Hi» vere verbi· mu definitur : -, contra quoadam catholico· acriptore·, nullam aliam ' animam aeu nullum aliud vitae prfadpfam in ho­ mine poaoe admitti; aed hoc taatam dafiaitar, per nullam aliam animam, niti per rationalem corp·· determinari ad eaae humanum. Quare d qniadfooret, praatar animam rationalem, qua· n—aetiam doter * '■ minet, * eeee fa homine aliata quaadam anbnata, taaqna· feraaam xuberdinatam, quM oorpua ad re­ cipiendam primariam fonaam, animam aofficct rationalem, diaponat: ia per ipeam dogma et dxptiçatioâem adiunctam non poaaet refotari, nid ad­ mit!· mtionibue pHloaophida, quibua efaamodi eubordinatio formarufa tanquam abaona demon­ straretur. Qaac demonatrutio otiamai «vidcaa aaaet tamen eam opinionem non haereticam, aed erroneam tantum dicere poesemua. > Mama, P. !, « ■?>,·.«■ ■mÀfari'nr 11, 1 a, a Dic 95 martii 1870 habita eet congregatio decim * •exta Depetationia pro rebu· ad fidem portinontibua prnadde omfaentimimo cardinali Bilio. Intere­ rant emnea revereadimimi patrua, exoeptia Sancti laeobi de Chile, Edeaaono et Sancti Petri Flumini· Grnadeoats. Peractis predbua et protocol!· praecedentia con­ gregationi· praelecto, emiaeatiadmn· pruae·· pro­ posait; eum obeerratiene· ex parta maiori foetae * » D· aaim. gnt L 4, a 11. • D· Isa thasL L M, c. uK. , • HM. «Ml na. V, a», 4, x 11 Λ / ‘ D· »»t q. ·, a X • fimnaa, p. I, q. HA ·- A • Ia ο. Π, tat IX q. X - ’ V.KhMM p. 1H [«m tL, 111). • SdllMt ia wagMMtiaulbm gmanlitap. HatautarA. LI, wtlta-m. BrvriariaM map· i· eati» mtatar, qua· dk muni· ttiribes ia Mngngetiauibm gtnmufibm propedti· ia mmiiai- . ■ -4··?. -L·.·.■■:■·& ; MJ ÈUÜüHKüAiiU ÀU uo uuMUi io«u m*m ad m tpaamAqaidom aataa, quanto origto· at aagtiaaa «·»peetiauteamtoovtomMuntiatquinM^ortoair···- nine a awpara dfrorsa, wtyari tmnu Ha aaMar, at veea, par μ et eaeantiaater rit etaa «atari* probablBtor revoenadu ria*, Ha a* meds Mtoe vel ten· pariori· meaaonti quad pao- Heque aataa par alam Mtatt, aed ptr atipaam aaarim romaaeut, tin-10 in patata «lia·· at atatan eerpua ad «me bomtaia peepatam detariataat, atque «•atoatato, a* au-eritiMritai ia pruimn wayapiinaa Ht ··« tt oonatitait nataram vare et ratlHar unam. nPrima... daaaeadaat (ifi Ht. 1*· [L 1-10]. Quod guoauH taiatam tea due rri tea· ptopuritieau pcopoundu patrib·· oudKi, nt do iis sufngium etiam eeadrmat Apoetotae,eum da peeesto ab aae ab maaibaa feratar, tnliquMUi natam ebeervatioeui primo genitore it tatae traaeftaee at da rodomptn emeataudo peuooatin rationem habitam, Uhadqu tiete omainm par tata aediatana Iseum tequene, qaam primam Sori .potorit ravereadiaaimia patriba· ait: Sieat ete. „Fide Igitur teaeadaa eet, eat·· homine· ab exhibitam iri: Quod omaibua placuit Dried· quad eaptti Fab aao revarendiss)a>o pataa nat protoparuto Adam erigiaem ducere, quamvia (Strigoniooai) anintadveraum eat, at loeo .Pater, Fi- anima singuli· a Det creator· infudatar." ▲b alio (CUioieati) pro nbetedieeaaH f 2 lia. 3 tiux et Spirits· smIm' ponatar potiu, prout omnia oanino symbola habent : .Pater ri Filin· et Bpiritaa [L 9] potius ponendus : „Benedixitq·· illis et ait..." nd atytam rodbrutar, aHu Ab alio (Striguionti), ut poet «aed ipse per se corp·· ad ···· homini proprium determinat*4, ri tur altarum quoque membrum eiusdem aeatentiaa 1 alio modo non explicetur, saltem addatur ..iliudque ,noa in tribu· peraonia distinctu·" ; atque ut poa* animat et vivificat44. .prout relationibua diatineta·*, qua· mutari datè­ § 2 poet verba .naturali generation· desua­ rent in .prout relationibua distinguuntor*, ponatur dent* sive .originem ducunt* ponetur in texta: .Atque Apoetolue hnie sententiae universalitatem .tingillatim*. Tum diacuaaio capitii VI «mandati instituta eet peccati originalis et redemptio··· nostrae por ChriUnus reverendissimorum patrum (Tarvitinna) •tam Dominum auperatruena, ait: Sicut ete.* Ab alio (Baltimorenei), ut loco .Saaeta Romana observavit generathn: 1* Sin· neeomitate in capita praesenti definienda ecclesia, dicatur .Sancto ecclaaia catholica Romana*. proponi, qua· expressa aunt in ». Scriptura et que Lin. 14 [1. 9] poet .rationalia* addatur .et 'intellec­ omnibua eant nota, neo ab ullo negantur. Deinde tiva*. Ab alio (Weetmonaatarienai), ut lin. 5 § 1 ante .nt praeesMt* in Scriptura non legi, aed „ut prae­ sit". Atque in 3 commate § 1 „aingulia" non ha­ .ut* ponatur .et constituit eum super opere manuum suarum* (Hebr. II, 7). bere auam correlationem. Pag 9 lin. 17 β. 10] (ia schemate huius capitis 9* Ut verba concilii Viennensia, quod anima rationalia corpori· humani ait vere, per ae et eatt- dentio eeparatim improeeo) pro .qua fidei autentia* tialiter forma, quae noatria temporibus a pleriaque dicatur .qua fidei doctrina". Lin. fi ab infra |L 13) pro „oontra Apoatoli doctrinam" ponatur ..eontra non intelliguntar, per alia clariora aubatituantur. Quod adeo difficile head sit, com scopus eoaoilii 0 verba Apoeton docentis". Ab alio (8uoti Francisai): p. 1 lin. 4 ab infra [1.19) Viennensia aliua non fuerit quam ex eo Scripturae texta: Inspiravit in facitat tûu tpirtcuhu» filat tt dicatu; „Neqne enim per aliam animam, sed per factui ari in animam viceniam, concludere, animam m corpus ad eeae homini proprium ipse determinat4* ; rationalem eeae principium vitae in corporo, ox ea, pag.9 lin.3 [L 1] dicatur: „Primo autem homini Adae pon ab alia- anima id haborm corpus, ut ait. corpus •iueque uxori Evae". •ancta·*; porro ut ad rerba ,ίρ tribu» persoaia distincti·* οχ bulla ^ariorrm /Maa depromptu adda­ humanum vivum, idqaw non psr aceidaiM, ut esset, si coniungeretur anima rationalis eorpori, ut rector naris navigio, sed par tt, ita ut ex natura sua anima ordinetur ad ae coniangendnm eorpori, oorpuaque animae ita, nt ex duobus, anima et corpore, inter tt diversi·, natura humana nu reenltet Tem­ pore concilii Viennensis vocabulum „forma“ omni­ bus notum arat, quod noatria diebus non eat, et hinc 'alio explicandum; idque eo magia, cum con­ cilio, quando aliquid definiendum est, non tantam liceat, sed omnino congruum ait, ut nova aliqua ratione, quae ambigua sunt aut obeeura in defini­ tionibus prioribus, claris» explicentur. Ab alio (Oaeearaugustano) promue nova capitia huius proporita eat forma haec : „Do hominis vero natura et origine, teatutibue aaoria litteris, Deum croasee hominem ad imaginem et simUitadinem auam, ut cuncti· uimutibue et universae terrae praeeseet, formasse vero illum de limo terrae et inepirsaM in faciem eius spiraculum vitae, factum­ que eaee homiaom in animam viventem, bia-aliiaque teetimoniie edocta aeacta Romana aoeleaia tenet et praedicat, primo homini de limo tame aecnadam corpus formato, Deum infadime animam spiritualem atque adeo iaoorraptibilem, et, at praaeaae poemt, intelligeatia et libera volutato praeditam. Quae bea DapatatMs acta Hat; aa aslte sbartaa at aUqaaada ■satis» la rslsUsaikes ssriaatar. «··· aoadea Da«etatteato ab nae «x lavarrntimiuia dafstaua ib esecnaatieaibes «seeMHbaa bababastar. Qssrv aatavaa aenetie ama UHa rslatiaeibaa caatieri dabat. Ab alto (Seduensi); ibid. „primia hominibus, Adae et eins uxori**. . Ab alio (Ultraieotenai), textam priorem ···· praeferendum : „Neque enim per aliam aninjam aeu quoddam aliud 'vitae principium .. Ab alio (Calventi), ut verbi· sucti Leoni· papoe creatio animae definiatur: ,,Catholiea fides ooaatonter praedicat atque veraciter, quod animae ho­ minum, priuequm anis inapirantar corporibus, non fuere, neo ab alio incorporentur, niti ab opifice Deo, qui et ipearam eet creator et corporum** (Ep. 15 ad Tuib. c. 10). Tudem, cui non poeeent reverudieeimi patra· inter invicem convenire,. conclusum eet, ut verba ito eonent: . eeaentialitor forma eet, ito, ut eus w constituat naturam vere et raalitor uam** omiatis verbis intermediis. Indicta proxima congregation· ^n diem 97 huius menti· congregatio hora 19>/« ab eminentiaeimo praecido dimiaaa eet loaanes Sohweta secretaria·. 91. Congregatio XVIL Dio 97 martii anei 1870 habita eet congregatio decima septima Deputation!· pro robne nd fidem pertiuntibue praeride entinntiatim eerdinali Bilio. Intererant omue rsvarendiaaimi patr·· exeoptis Meehliaieaei, Edeeeuo, Sueti laoobi de Chii·,' ot Sueti Patri Fluminis Graadensis Australis. Poraetis procibu ot praelecto protoeoUo prae­ la· MS B. ACTA DBPÜTATIOM» PBO BIBI» AD HD» ΜΜΏΠΒΤΗΒϋΒ oodoatis oongrogatieaia, proiltetaai «at proaoaeiaai oaeadatam, quod p** eiagntaa pertes MMmÜMto· axaminatum m dismium, «M vidobatar, limita·, atqae lande· approbata·, atatiaqna typographe imprimesduatrèditaa1. Deinde reverendissimae Brixia maie, «ri pro­ vincia do obaervationibua ia oengrogntteM generali factis· nomine Doputationio rotaoteM demaadata eet, quasdam qaaetaWaea proposait, 4a quibas quid Deputatio sentiat, ribi boa oogiritam crut Et quidem, 1· Nam initio Capitis ooeonoarib terta .Saaeta Ronana catholica ecclesia * in verba ,8anota catho­ lica ecclesia * Butaada sint, at a duobus patribus doaidoratam eet, aa potius maneant ; pneieeta»a0H)b *£J MS mmtadfteh·, quod ab MMri- b niwt hates t LI, ooL 178-7». • 8dliest ia caput L Vid. t dt, coi. 17 * 44. • Quod η· e· continetur, ad verbe· est ia B. in A habotar: .dnobas tames tonsam snatbltam improbantibus exseptis " • Ia oongrefatloBS gnstali habite dis 99 tearttt. Hates baas rviatlosms t U, est ISC-SS. graph! verba ita concipiantur; 'Idem decretum re­ novantes declaramus, in rebus fidei et morum ad aedifioatidhem doctrinae Christianae pertinentium, eum sacrae Scripturae eeoe sensum pro vero tenen­ dum, quem tenuit et tenet sancta mater ecclesia, cuius eet indicare de vero sensu et interpretatione Scripturarum sanctarum, nec ulli licere, contra unanimem aeneum patrum ipsam sacram Scripturam * interpretari. Quas sub nn. 49-46 proponuntur, non esse ad­ mittenda reverendissimis patribus visum est, cum hae tanna animadversione, ut quae quoad lectionem aurae Scripturae observantur, alibi loco opportuno dicantur. ' Canones propositi omnes reprobantur, exoepto solo eo, qui sub n. 49 exhibetur, cuius rationem habere reverendissimo relatori commissum eet prout ipai visum fuerit Post horam 9 congregatio a6 eminentissimo praecide dimiaaa eet loannes Schweta secretarius. 94. Congregatio XX. Dio 3 aprilis 1870 habita eet congregatio vi­ gesima Deputationia pro robus ad fidem pertinentibus praecide eminentiiauao cardinali Bilio. Intererant ■ t dt, eeL 940. • t dt, ooL »1-70. . · Vüstar scriptor actorem, srrar*. Ct raiatiotem de fditicuibes, t dt, eot ITSc. < Nefas id satis aMuetmm, et osifse diota· rdaUonom' tagsutf patebit. tlf ' ÜOIGMBATIO XI lapribltTO >18 —»u rerirm limitai patres axeaptis MiihMriiari, A PmmN· peasibns, eontiaaata «a* diasassio super BaMtawanta, OMBansi, ΒμμΜ ImiM ta CUte, emesriationib·· ad oaputZIT referente reverendissimo Maariaè, Μ Sanati Petri Rotari· Cteoiota·. btartanoi. N. M rriaetna esi, quia rati··· suflManti caret. Parasti· pnrib·· «t praelaete prateeolte prnN. 97 ia saouuda parta aeeaptua ast iatapiando xiaso praaaadsatis eaagrsgati··!·, aiovsato ravareudissimo Brilla loi qnoâd paragraph! nltimaa capi­ • verbi· „Quaro ete." sabetitato taman'alio textu, tis Π paatariàroi partem daoteui eat, at, qaouiam formai· heri adaptata aoa videatur cum ooacüio Tridenti·· onncordara, potias ita sonat: Mdaolsra«o hanc aio aoataai as··,.at ia rabas Ida! ht monun, ad aadilaatfoaaar doatriaaa Christianas partiaantiu, is pro ora san·· sacra· Script·!·» babandua ait, que· tenait ac tanat annata mater •cclesia, cuius aat indicaro da varo aanan at inter­ pretations Seripturanm sanctarum, atqua adqp no­ mini Hear· contra hone sensum ant etiam contra unanimem consensum patrum, ipsam Scripturam sacram interpretari." soilioot II Patri 1,19, Ineo ultimi textae Nn. 98-31 reioeti. V. 39 admissu·. N. 33 aoa quidam admissu·, attamaa daaratum, ut loco ^sapientia** ponatur „in3nita seisatia". N. 34· admissus. Nn. 34b at 36'admimi eatanns, ut loco „dfrinae locutionis" poaatur ..divisas revelationis". N. 37 acceptatur. N. 38 non aoeeptntur, quia iam provisum. N. 39 probatur. Nn. 40, 41 axelnsi. N. 49 admimus, Quoad pennltimae paragraph! lineam ultimam, B Nn. 43-46 raiicitur, quia provisum. ' proponant· ravarendissimo Strigonianai conclusum Na. 47-63 decretum, ut ante ..credanda pro­ est, ut omisso „per apostolos" dieatur simpliciter: „atque ut tales aooleaiae traditi sunt", .cum sensus ponuntur" inseratur „tanquam divinitus revelata". N. 64 admissus. maneat idem. Nn. 66 at 66 reioeti. Dainda inchoata est discussio d* amandationibus ' N. 67 admissus in 64. propositis in congregatione generali quoad eapot III*, N. 68-69 relecti. relatore reverendissimo Paderbornensi. N. 63 admissus, suppressa taman in ultima sen­ Nn. 1-6 reieoti unanimiter cum hac tamen animadiirsione, ut vocum quaruhdam in n. 1 non inepte tentia voce „facile“. N. 64 admiaaus, substituendo pro „qua" vocem habitarum opportune ratio habeatur. N. 6 eatanue admissus, quatenus postulat, ut ■ „tanquam“. N. 66 non admittitur; quoad ,.ab omnibus" at pro „supremo auctore" ponatur ..creators at su­ ..facile" iam provisum. premo Domino". N. 66 admiaaus, ita ut dicatur: „Ad solam enim N. 7 in tantum admissus^ ut loco .jncreatae ra­ tioni, quaa est ipsa veritas" - ponatur „inereatao catholicam ecclesiam ..." Nn. 67 et 68 iam provisum. veritati", contradicentibus tamen tribus reverendissi­ Nn. 69 et 70 raiecti. mis patribus (Sadunensi, Ratisbonensi at Bostransi). N. 8 admissus est a jfttrte longe maiori. b N. 71 admissus. Nn. 79-76 reieoti. Nn. 9 at 10 unanimiter raiecti. N. Ï1 a b e reiectus, tribus ‘vel quatuor reveren­ Nn. 76-79 decretum, ut pro „eflleaciue" ponatur „affioax“. dissimis patribus contradicentibus. N. 80 admissus eatenus, ut pro „Siquidem piNn. 19-14 raiecti. Nn. 16, 16a, 166 eatanue ratio habita eet, qua­ tenus phrasis ibidem proposita admissa eet, verum hunc in modum immutata: ..plenum revelanti Deo intellectus et voluntatis obsequium 8d· praestare tenemur." N. 17 exclusus. N. 18 o admissus, omisso ,.quidem". iasimus" ponatur „Etanim benignissimus"; reliqua reiiciuntur. Nn. 81, 89 admissi. N. 83-86 reieoti. N. 87 admissus. Nn. 88-99 reieoti. Post horam 10 congregatio ab eminentisaimo praeside dimissa est. loanqes Schwets secretorius. Quoad n. 186 et 20 decretum est, ut dicatur in 9 periodo g 1**: „Dei aspirante et adiuvante gratia, ab eo revelata vera esse credimus non propter in­ 96. trinsecam rerum veritatem naturali rationis lumine Congregatio XXII. perspectam, sed propter auctoritatem ...“ Dia 4 aprilis 1870 habita est congregatio vigesima N. 19 in seeunda parte admissus. D secunda Deputationis pro rebus ad fidem pertinen­ N. 91 exclusus. tibus praeside eminentissime cardinali Bilio. Adamat N. 99 iam provisum in 18 a. omnsa reverendissimi patras exceptis Camaraceasi, N. 93 pariter tu n. 19. . Oamiliansi, Baltimoreasi, Edessene, Eechlinisnsi, Nn. 24 et 96 exeluei. Sadunansi, Qiannansi, Calvensi et Sancti Petri Post horam 1 congregatio ab eminentissime prae­ Fluminis Qrandsnsis Australis. side dimissa est. ; Ioannas Schweta secretaries. Peractis precibus, continuata est discussio super •mendationibus eepstM IU propositis a congregatione 95. generali, referente reverendissimo Padarbomansi. Congregatio XXL Nn. 93-.100 reieoti sunt. N. 101 admissus. Die 3 aprilis 1870 vespere habita set congregatio N. 109 raiactus. vigesima prima Deputationis pro robus ad fidem N. 103 admissus, quatenus poet .experientia** ia pertinentibus, praeside eminontipsimo cardinali Bilio. Intererant solummodo decem reverendissimi patra·, texta adiieiatar ?vel privata inspiratione*. . N. 104 reiieitUr. Ciliciensis, Btrigoniensi·,* Oaesaraugustanus, 8aucti . N. 106 admittitur, mutato tamen „ad fidem* in Francisci, Westmonasidriaasis, Ultraiactonais, Padtarborhsnsis, Ratisbonansi· at Tarvisinus. „ad 'eradendum*, ita ut canon sonet: „Si quis dixerit, revelationem divinam externis signis cre­ dibilem fieri non posa·, sed sola interea auiusque i VU. t. U, col «Mil ■ ΐ 319 experientia- vpl privata inspiratione TIBU8 homines < a^ a ita reri debere; %natiemir ____ ______ ( Quoad canonem & nova . formula a theologis credend 4 AO verb· efHià (Qol, Π, ^ iawruhtf, at ita omitto „oppeeiti<»m“ dicatu* ; ins et otteitfta ^iviriitus habet falar noBiinM seientia^i proeeribepdi^ ne quia 'decipiatur pêi philoepphiam 'et inanem proposita eit^t a reverendissimis patribus accep- \fallaciam‘* (pol. II, tata. >ίί quis dixerit, assensum fidëi chHstianae t N. 10 raiiéitu. * ’ npn esse liberam, sed necessariis (becessitantibu·) · \ N· 19 declartitum ad stylitfn pertinere^ adeoque humanae rationja argumentis produci ; aut àd solam expaûdiy ··, £ fidem vivam, quae per cbaritatem operatur, lumen ' ' N. 90 reiicitup. , *· . N. 21..................................... sd^stylum pertinet. » e~ (. Dei aupernaturtfle necessarium gratiam Dei ne^ ' ,t Nn. 22-25 reîrfiuntur. 1 * çeseariam) esse ; anathema sit/ Qua formula Catis- v fieri emendatjonihue propositis nm 109,-115. îfa. 26 et 27 et primae partie η. IV ratiqndm N. 11 reucitur. . ’ ' v· · · 1habendam 'per navam formulant,,respicjpndo aimai sanctissimi patria in epistola ad aYchiepiscopum . Quoaid canonem 6 ex n. 106 acceptatur ajusta verba ■ Monschiensem. ■ . Nn. 28 et 29. Rea styli. Ad pn. #0 efo31 responsum et Dein ab etninentissi/w praeside prooemium cudi fiat conformiter sententiae emendationibus quoad stylum propositis praelectum, sententia i atque a reverendissimis patribus approbatum est, B Post boram 9' It congregatio ab naidA limita· cutD hac tamen animadversione (a Strigoniensi facta), * praesidh dimissa A»t eat. ane^ Schwets at eongregatfoni generali communicetur antequam 30 sessione soleaini publicetur. x 98. 1 Hora 9l*/< congregatio ab eminentissimo praesufe ‘caueauJ/Telu)uisr«iectis. ' ' Paritgr pn. 120 - 122 haud admittuntur. L- decretum, ut in capite ΠΙ. eminentissime secretorius. Congregatio XXIV. dimissa est.1 loannes Schwetz secretorius . Die 6 apriftt 1870 habita est congregatio vige­ sima quarta Deputation» de rebus ad fidem perti­ nentibus praeside eminentissimo cardinali Bilio. Congregatio XX1I1. Intererant omnes reverendissimi patres, exceptis Die A aprilis anni 1870 habita est congregatio Mechliniensi, Edesseno, Cameracenoi, Cassiliensi, Baltimorensi, Paderbornensi et Sancti Petri Flumi­ vigesima tertia Deputations pro^rebus ad fidem nis G ran densis. pertinentibus praeside eminentissimo cardinali Bilio. Intererant omnes reverendisoimj/patres exceptis Peractis precibus, ab eminentissimo praeside observatum est, in schetqate emendato capitis II Ciliciensi, Camoracensi, Cassiliensi, Baltimorensi, Westmonasterienai. Edesseno, Mechliniensi, 3 linea 6 praepositionem „ex“ debere omitti, nenri. Giennensi, Padvrborncnsi. et Sancti Petri Flu- eum rin editione prima prout in posterioribus meliomiifis Grandenris Australis. rie notae non occurrat; legi quidem in actis oriPeractis precibus, ab eminentissimo praeside C ginalibus „ab", sed hoc statim ab initio ob caCophoniam omissum esse videri. ptaelectum est caput 11* cum canonibus responden­ Deinde conclusum est, ut in canone 3 eiusdem tibus, et approbatum. Deinde proponente theologoxluae hae mutationes capitis, reiecta immutatione a latiniste facta, -prior forma restituatur. in aput 111 approbatae sunt, nempe ut iuxta Emen­ dationem n. SO propositam dicatur cap. Ill § 4 ^ordi­ Tum praelecta est observatio episcoporum Nea­ nario et universali magi/Seriou. atque ut (ita desi­ politanorum, ut in eodem capite verba sub finem occurrentia „in rebus fidei et morum etc.u, praeser­ derante aliquo ex reverendissimis patribus Deputa­ tim quoad positionem magis conformentur decreto tion») § 3 lin. 14 loco ..nondum" ponatur .,non‘\ sessionis IV concilii Tridentini, cum ita ut habeoet quidem immediate ante ..operetur". tur alium sensum fundere videantur; quae obser­ Tum instituta eat discussio emendationum in caput IV 8 propositarum. I vatio non est admissa, cum sensus textus a decreto N. 1 rejicitur Tridentioo plane non differat Hic praemissis, continuata est discussio ammadN. 2 admittitur; corrigendo errorem typi cog­ vergianum ad caput IV incipiendo a nn. 17 et 96, noscitur" in ..cognoscimus". **> N. 3 reiicitur.vquia de re ibi proposita iam agi­ iuxta quarum mentpm pag. 18 schematis loco „Quatur cap. II. propter tantum . . .“ acceptata est (quatuor tamen contrasentientibua) sequens forma : ,,Quapropftff tanN. 4 admittitur. 27. N. 5 rejicitur, cutn animadversione, ut reveren-D discimus relator in congregation· generali diserte moneat, textum intuitismo minime favere. -Nn. 6-8 excluduntur. N. 9 rejicitur, quia alia ex propositis iam dicta, alia ad finem dicenda sunt. Nn. 10 et 11 reiecti, quia errore typi corrigendo votis proponentium satisfieri potest. Nn. 12-15 excluduntur. N. 16 exclusum iam per ea. quae prius obser­ vata et decreta eunt. N. 17. Prima par, usque ad verba ..Ecclesia enim" remittitur usque ad discussionem nn. 26 et 27 ; et parti, posterioris rationem habendam ease, 1 lUctenu. sc-eionc. Prpstationis pro robo, fidei in aliqua sala pslstii Vaticani habebantur; abhinc in aula Vaiveraicati. . Romanae .’xij.omi haberi coeptae ' Vid. t. rit.. col. W6-P7, • V rit., col. 338-4Y tum abeat... ut hanc multis modis iuvet atque promoveat. Non enim utilitates ab iis ad hominum vitam dimanantes ignorat, et, sicut a Deo profeotae sunt, ita, rite tractatas ad Deutb, gratia'eius iuvente, (ducere T] confitetur. Nec sane ipsa vetat, ne huiusmodi disciplinae, in suo quaeque ambitu, pro­ priis utantur principiis .et propria methodo; sed iustam hanc libertatem agnoscens, illud sedulo cavet, ne etc.“ fNn. 32-34 reiiciuutur. N. 35 prior pars reiicitur, altera dilata. N. 36-42. Rejiciuntur, sed' occasione earum a reverendissimo Caesaraugustano proposita et ab om­ nibus acceptata est sequens formula: ,3> quis dixerit, disciplinas humanas ea cum libertate tractandas esse, ut earum assertiones, etsi doctrinae revelatqjg adversentur, pro vero haberi, neque proscribi ab ecclesia possint; anathema sit.“ Quoad nn. 43-46, qnae ad canonem 3 referuntur, ' -*11 ' ' ''_^0Μ»ΑΤΐό e Tam praaloatam L· repsrf IV emendatato, e< ia decretam ««t, aKeaa. 9 hio/loei omittatur «t ad A dreretam de oodasia remittatur. (4 tatmntatio aeva atouodaui revoreodisstmo patre ,1 N. 47 taiieitaf. proposita «st «t uaammitae acceptata, seQiest at Quoad sohelasionem, statutam est, eam ad finem Jdoo-.Noa enim utilitates . . ,· dieatar ,Noa ouim, .«■ integra· constitutionis tatasmitteadam eas·. « commoda ab iis ad bomisamvttam dimanastis aat Hora 9*/t congregatio ab eminentiaeimo prae- ignorat, aat despicit, fatetar immo, esa, qoemadside dimissa esi ’ modum a Deo, scientiarum Domino, profectas suat, , ' loannes 8<*weti sseretarius. rito ^ertraotopta^ ad Deum, investe sio. A / f 29. λ ■ . l Congregatio XXV. gratia, perducor·**. ”* . Hora 8·/« ab eminentissimo praesids Congregatio dimissa eat, „ loasnes Schwsti operetaribs. / ev Die fraprilia* anni 1870 habita eet congregatio vigesima quinta Deputationis pro rebus atf fidem pernentibus praeside eminentissime cardinali Bilio. Aderant reverendismkni patres Posnaniensif, Caesaraugustanus, suguswous, Sancti osucu Francisai, r rsuoiasi, Mutinensia, ·,ιια.αν>, Çoetreasis, ^uvsrensis, Padexbpsbensis, et Ratisbonensis. Perdetis precibus, praelectam est prooemium, Congregatio XXV|l. Die 16 aprilis anni 1870 habita est congregatio vicesima septima Deputations pro'rebus ad fidem 'pertinentibus in ahcbigymnasio Ropano hora 9 ante- caput I et II schematis emendati eum quibusdam B meridiana, praeside sminentissimo cardinali Bilio. mutationibus quoad s^lum propositio, et acceptis Intererant omnea reverendtesimi r patres, sxceptis aliisque in ipsa congregatione inetitutis. ' ' dumtaxat Edesseno, Gie^nnensi et Saneti Petri Flu- Dein canon 6 capitia III ita immutatus est: „8· quia dixerit, essetmum fidei Christianae non ease liberum, sed argumentis humanae rationis necessaria produci, aut ad solam fidem vivam, quae per cari­ tatem operatur, gratiam Dei necessariam eoae, ana­ thema sit" Post horam 8*/s congregatio ab eminentissimo praeside dimissa est. loannes Schweti ία*. minie Grandeaais. , Peractu hroeibas, diaeutiebantur observationes t In Colhctioiu Lacttui Lcit., coi. 1676 hiec prae­ terea habentur ex diario deprompta: „Cum Ratisbonensis iam in primis sessionibus semper institisset, •t proscriberetur error eorum, qui dicunt, da tantummodo fide divina esse credenda, quae ab ecclemadefinita sint, tandem in capite tertio baec addere C placuit: „Porro fide divina et catholica ea omnia credenda sunt, quae, in verbo Dei scripto «el tradito continentur et ab ecclesia sive solemni iudicio sive ordinario magisterio credenda proponuntur." Ce­ Quidam reverendieeimus pater (Posoanieneio) qui­ dem iudicavit, ab omni emendatione iam esse ab­ stinendum, haneque sanctissimo patri esso com­ mittendam. Attamen senteptia^haM non fait ad­ nonem addere, quo opposita doctrina condemnaretur, patribus non placuit, cum res potius ip schemate de ecclesia tractanda esse videretur. Canon propositus erat hic : n8i quis dixerit, fideles catholicos eas tantum veritates fide divina credere posse vel deberet quae ab ecclesia ita pro­ positae vel definitae fuerint, ut sententias oppositas tamquam haereticas damnaverit; anathema sit“ 30. . 1 scripto a regerendiaaimie patribus in ultima co^ grogatione generali propositae *. Proponente eminoatisSimo praeside in eo dtinvenfam est, ut omiania observationibus propositis, quae in congregatione generali iam iudioatae sh>|, ve) quae ad stylum referantur, tantam reliquarum discussio fieret, utrum earum ratio habenda sit, et eae in congregatione generali oommoduandae sint licens. missa, quoniam inconveniens indicatam est, tam nullam rationem observationum prorsus habere, quia ■mu facienda· et admittendae non fuissent. tam ut emendationee a summo pontifice facta· indicio concilii subiiciantar ; tum ut text& a concilio de­ finitive approbatu a sanctissimo patre demum emen­ detur; ex quibas tamen unum necsssorio fieri deN. I reiicitur, quia nihil proponit. N. 1 pariter, quia felium dicit. Nn. S et 4 pariter, quia ad stylum pertinent. N. 5 in prima parte nihil proponit, in ultima ad stylum pertinet; adeoqne excluditor, et ^uae in media proponuntur, loco opportuno expendentur. (_N. β non eet necessaria; excluditur. N. 7 item ex eadem ratione. N. 8 e. Qnoad c ultimam ooncluum, rationem eiu habendam in oonstitationia altera parte; reli­ vicesima sexta Deputationis pro rebus ad fidem qua excludantur. pertinentibus praeside eminentissime cardinali Bilio. D N. 86 excluditur, quia non neoeeaaria. Aderant omnes reverendissimi patres exceptis solum­ Quoad 9-46(44] (cep. /) decretum, ut iis eatis modo Ciliciensi, Baltimorensi, Giennensi^et Sapcti fiat dicendo: aBanota catholica apostolioa Romana ecclesia." Petri Fluminis Grandenais Australia. N. 46 excluditur. Peractis precibus, donne de conclusione oopstw IV Nn. 46-48 iam indicatae. actum est, cum plurimi reverendissimi patres emi­ N. 48'/« per eo propositum intolligitur. nentissime praesidi signifioaasont, non bene fieri si Nn. 49 et 60 epcladuntnr. de illa prorsus non agatur, eam potissimam ob causam, quia post divulgationem schemati· per Mia N. 61 (Mf. 1Γ) exehiditur, cum non eit vera, et gCorto* omnino retinendum eit, no sub oognitioae publica, quamvis per fraudem, factam, omissio facile ' pro reiMtione accipi posest; atque conclusum est opinio tantam probabilia iotolligatar. N» 69-69 ex eadem ratione excluduntur. unanimiter, ut Ia diario notator 7 aprilis. * > Habsntnr t. dt^ eoL Mt -40·. 99^ Β. ΛΟΓΑ DEPUTATIONIS PRO REBU8 AD FIMtM PERTINENTIBUS N. 67 nsiicitur, qui», non vera, eum loquendi A .Veritati*; Un. 11 pro 9M .Dei* jponatur ^divine*; ratio hic improbata ianr a çonciUo Florentine adhibeatur^ N. 68 refertpr ad rem iam iudicatam. Un. 18 pro „00* ponatur^Deo"; lin. 17 'pro .revelantü*nonatnr .ipsius Dei revelantia*. $ 2^f. 4 Un. 9 .Kriptum* dolehdum; Un. 14 N.-59 non. necessaria. Ν_§0ηοη necessaria, quia restrictio, quae limetur, est tantum putativa et seuaus tentus a concilio Tri'dentino minime differt · ’ N. 61 (ad cap. Ill) non admittitur, sed decisum, ut cum littera V.(maiuscula) scribatur VTritaa.. pro .rurs&m* legendum .rursum scriptum*. § 3 Un. 8 pro „usentiendo“ ponatur „eonsentiendo". " ' *■ § 4 [6] lin. 6 loco „ed“ legendum „ia“; lin. 99 legatur:, „Quin etiam ecclesia | per se ipsa, g>b suam nempe admirabilem propagationem, eximiam sdhcti- N. 6‘j admittitur. Nn. 63 et 64 jam indicate. ‘N. 641/» pertinet a8 stylum. < tatOm, et inexhaustam in omnibua boni» foecunditatem, pb catholicam unitatem invietamque sta­ bilitatem". ' , ‘ N. 66 ad rem iam iudicatam. $ ultima, pag. 7 lin. penultima legendum „oonfeaaionem indeelinalilem''., N. 66 (cap. IV) ree styli. ' N. 67 reiieitur, ^it ratione non fundata. Conque 4 lin. 8 pro „eiusmodi“ ponatur „de iis". ' Nn. 68 et 69 res atrii. . Ad caput IV: j 3 pag. 4 lin. 14 pro „ipea sua" N. 69 V» reiicitur, utpnte falsa. ponendum „suapte“. . ς N. 70 (ad cap. IV) dictum posse poni „Deo B Canone 3 lin. 3 dicêndum ..propositis aliquando iuvante*' pro .gratis iuvanje*. -Ù secundum progressum scientiae, sensus etc." Nn. 71-73 ed stylum pertinent. g Conclusione § 1 lin. 3 legatur „Christi fideles per Nn. 74-82 (ad eanones) reiiciuntur, cum ad rem viscera leau. Christi obtestamur, eis vero . . . fun­ guntur, eiusdem Dèi et Salvatoris noetri auctori­ iam iudicatam pertineant; pariter tate ... a sancta ecclesia arcendos et eliminandos Nn. 83-89 ex eadem ratione. • Nn. 90 et 91 reiiciuntur, quoniam addendo .esse* posset creari nova difficultas. N. 92 ad stylum pertinet, et •Nn. 93 et 96 ad rem. iudicatam. N. 94 non necessaria. Nn. 96-98'/» ad rem iudicatam pertinet, et N. 99 ad stylum. N. 99*/> admittitur, addendo „et perfectionem*. N. 100 satisfactum, admisa^emendatione numeri praecedenti*. N. 101-103 reiiciuntur. N. 104 res judicata. N. 10?-110 reiiciuntur. C Nn. 111-147 res iam iudicata. , (· N. 148 admittitur ita ut eius ratio habeatur. Indicta proxima congregatione pro feria IV hora 9 ante meridiem, congregatio ab eminentiaaimo praeside dimissa eat. loannes Schwetz secretarius. 32. Congregati» ΧΧΫΠΙ. Die 20 aptilis anni 1870 habita est congregatio vicesima octava Deputationis pro rebua ad fidem pertinentibus in archigymnasio Romany hora 9 ante meridiem praeside eminentissimo cardinali Bilio. Intererant omnes reverendissimi patres, excepti» Sancti lacobi, Cassiliensi, Baltimorensi, Edesseno, Ultràiectensi, et Sancti Petri Fluminis Grandensia. Peractis precibus, praelectus est textus schematis iam approbati, ut quaedam styli emendationes. prout postulatum fuerat, instituerentur. In prooemio conclusum est, ut pag. 4 lin. 11 pro „capite* scribatur .Capite* (cum maiusculj); lin. 20 „permulta“ dicatu/ „in»ignia* ; ut lin. 26'pout .reoojimu·* ponatur linea 33 pro .siquidem* ponatur .enim*; paç/ 6 lin. 4 pro „multos* ponatur ,uon paucos*; lin. 14 „utpote* pro .tanquam*; pag. 6 lin. 16 loco .pervenire* ponatur .venire*. Ad caput I; Ut initio legatur ,8anota catholica apostolica Romana eecleeia*, et lin. 8 .Creatorem M Dominum caeli et tome omnipotentem .. .* Ad caput II: t 3 lin. 12 logondam: .V. at N. Testamenti libri integri eum omnibua suis partibsa, prout. . ."; lin. 19 pro .habet non idea, quod* ponatur .habet, non ideo quod*. Canone i: post .cognitionem* addatur : .ot per­ fectionem*. , Ad caput III: 8 1 lin. 8 pro .veritati* scribatur etc.’·. Hora 1 congregatio ab eminentissime praeside dimissa est. loannes Schwetx secretarius. I Hoc loeo in diurnis commentante additur: Haec Deputationis sessio ex iis, quae constitu­ tioni dogmaticae primae de fide catholica dedica­ bantur, ultima fuit Quare modum, quo tota res peracta est, breviter ab initio recensemus: 1. Super proposito schemate „Constitutionis do^ maticae de doctrina catholica contra multiplices errores ex rationalisme derivatos" in congregationibus generalibus orationes a d. 98 dec. 1869 usque ad d. 10 jan. 1870 habitae spot. 2. In Deputatione pro rebus ad fidem pertinenti­ bus a d. 7 ian. usque ad d. 11 mart. 1870, habita ratione eorum, quae patres in congregationibus ge­ neralibus* adnotaverant, schema est reformatum; cuius prima pars constitutione dogmatica de fide catholici continetur. 3. Habita eat de hac schematis parte in con­ gregationibus generalibus discussio generalis d. 18 et 22 mart, l discussio vero speciali» de prooemio et aingulia capitibus d. 23, 24, 26, 28, 30, 31 mart, et 1 april. \ 4. Discussione speeiali de singulis partibus facta, emendationes propositae a theologia colliguntur et typis describuntur, et quidem separatim quoad singulas schematis partes (prooemium et quatuor capita); quae emendationes continuo in Deputatione examinantur. 6. Examinatis emendationibus, aliquis ex pa­ tribus Deputationis designatur, qui, 'de iisdem quid Deputatio censeat, in congregatione generali referat 6. Suffragiis a patribus in congregatione generali latis, continuo in Deputatione schema corrigitur se­ cundum emeadationes probatas et acceptas, tum rursus patrum suffragiis in congregatione generali snbiioMr. 7. Singulis schematis partibus sic in congrega­ tione generali approbatio, integra constitutio typi» dsocripta et intar patres distributa est, qui deinde sigillarim, dieto Placet vol Host placet vel Placet iuxta modum, suffragia tulerunt 8. Postea Deputatio suffragia iuxta modssm examinat et de iis sententiam suam patribus con­ cilii in congregatione generali por relatorem pro- ............................. η" ' " ...... . ■ . SM ·. < . CONQRkO>TIO ΧΧΤΠΙM aprili· WTO , t . ■ · - , Μ· Post horam 12 congregati· ab «miaaetiaaimo ponh. De quibus propostthapihus saffragU non i praeaide' dimissa eat' nominatim, sed surg*do vel sedeudo furunwr. • loqanea Sobyrets secretaria·. 9. Relator·· Depbtationis fuerant a) dp prooemio prima* Hungariae1, 34. . \ b) de I capite brixiuenais, (o agrégati e XXX. • c) de II capita idem* Die 22 aprilis anno 1870 habita est congregatio' . d) de 111 qapite Paderbornensi*. trigesima Deputation!· jiro rebus ad fidem per­ e) de IV capite Pictavienaia, tinentibus in arcbigymaasio Rbmtao praeside emif) de suffragiis iuzta modum Brixinensis. 10. In congregationibus generalibus a pxtfibu^ •nentiasimo cardinali Bilio. Intererant omne· hpverendiaaimi patgps ^xceptia^trigonienai, Sancti Igoobi concilii sentenfia Deputation!· temper et in omni­ •de Chile, Cameracensi; Ciliciedpi, Vltraieetenai. bus» eat probata. S' ' 11. D. 29 mart, lata sunt suffragih de prooemio , Giennenai at Sancti Petri Fluminh^Grandenais. Peracti· precibua, examinatum eat caput III universim, quod omnibus placuit; tum de animad­ versionibus in caput I ; die 1 aprilis de^’capite I partis secundae sebefiatis emendati (alias caput VII) i universim, item d. 6 aprilia de capite II; d. 12 aprilia de homueit elevatione et lapeu. / , ' Paragraphes 1 hoe modo concepta approbata probatum est monitum canonibus capitis IV in fine appositum („Itaque2*upremi . . .*), deinde caput III eet: .Verum . . . agnoacit. Homo . . . qui naturali et IV unireraim. Peatea patres, tuo quisque nomine ; facultati congruit. Verumtameo . . . humanum genua vocati, singillatim de unireraa constitutione suffragia in pritqo parente ad statum elevavit, in quf supdr naturae suae conditionem divinorum bonorum parti­ dederunt. Affuerunt 698, dixerunt placet 616, placet lucta modum 83. nullus vero non placet. Propositi ceps fieret. Itaque . . . perficeretur . . ■ sandtitateni et iustitiam impertiit, ut nature quidem servus, modi plane divbrsi fuerunt; sed definitionis infallisanctitatis autem munere filius iam. non aoliua na­ bilitatis pontificiae adversarii veluti ex condicto turae vigore, aed gratia' desuper infusa divinXmancontra monitum illud exceperunt. 12. In sessione publica et solemni, qpae d. data et virtutis opera exsequendo, aeternam haere24 aprilis. Dominica m Albie, celebrata est, lecto a ditatem promeretur. Ad haec carnem spiritui gratia sua aubiectam fecit et immortalitatisulonum addidit. concilii subaecretario cuiusque patris nomine, unus­ quisque elata voce votudi definitivum fulit. Affue­ 'Mortalis quippe . . . benefipio conditoria .Hunc . . . terreret exitio. Posuit ; . . mortem, runt 667 ; omnibus constitutio placuit. Circiter ut, si vitam . . . transferretur, Deum aeternum visu­ 60 patres abfuerunt.' Lato suffragio, summus ponti­ rus, non facultate naturali, nec per speculum in fex auctoritate apostolica ' decreta et canone· con­ firmavit. aenigmate, aed facie ad faciem sicuti eet, et hac 33. visione in eius imaginem transformatus divinae 5 Congregatio XXIX. voluptatis torrente potaretur. .Haec illa eat . . . doctor·· (theologi) catholici Die 21 aprilis anni 1870 habita est congregatio vigesima nona Deputation·· pro rebus ad fidem per­ C recte aupernaturalem vocaverunt, ut quae natura· creatae tum exigentiam, tum vire· transcendat, tinentibus in archigytnnasio Romano bora nona ante ideoque nec naturali conditioni hominis nec meriti· meridiem -praeside eminentissime cardinali Bilio. deberetur, sed gratuitum sit divitiae largitati· bene­ Interebant omnes reverendissimi patres, exceptis ficium. / \ Sancti lacobi de Chile, Cameracensi, Caaailienai, Bostrensi, Mechliniensi, Utraiectensi, (Hennensi et Sancti Petri Fluminis Grandensis. Peractis precibus, praelectum eat caput Π partis secundae schematis de fide emendatum : De homini* creatione et natura (vide caput hoc denuo refor­ matum [supra sub n. 19] ). Linea 3 dicatur „Sancta mater ecclesia*. Dein „Facturus Deus hominem ad imaginem et similitu­ dinem suam, ut praeeuet universae terrae, corpori de limo terrae formato inspiravit spiraculum vitae, animam scilicet . . . Haec . . . quae singuli· homini­ bus . . . per se et essentialiter forma est, ita ut cum eo constituat naturam humanam vere et realiter D unam*. Quae prior pars capitis II omnibus patribus placuit; reverendissimis probata est etiam altera, mutato verbo "Violatur* in "laeditur*, duobus vero aegre consentientibus. Deinde decretum, ut in prima parte schematis de fide1 nihil mutetur a priori forma, excepto ad­ ditamento ,ad arcendos et“ ; atque ut canone 6 capitia ,111 looo "fidele** dicatur .catholici*. , Tum ab eminentiaaimo praeside moniti eunt re­ verendiaaimi patres, ut cogitarent de duabua deputationibua specialibus e quaternis reverendissimis patribus constituendis et eligendis pro examine ob­ servationum ad capita de summo pontifice et eius infallibilitate pertinentium. i Is stiaa d* toto sehasmt· refonaato misti···· habalt sato discussio··· geasmlsa. Cf. t U. ooL 42-4·. • cf. u*· t eit. oot. am en. • M sst m pruna conttitutione de fide catdeiica. Canna, eanaai. tomus UIL 1 .At vero ... e stata, ad quem evectus erat,. transfudit. Quod quidem Adae peccatum propa­ gatione. non imitatione omnibnÀ eius posteris trans­ fusum, unumquemque in statu peccatoria constituit, quemadmodum ecclesia constanter docuit, et sacra Tridentina synodus definivit, cuius decreta reno­ vamus. \ .Ab omnibus . . . definitum eat.* Hora l'/« congregatio ab eminentiaaimo proside dimissa est. loanne· Schwets aecretariu·. 35. Congregatio XXXI. Die 23 aprilis 1870 habita est congregatio tri­ gesima prima Deputation)· pro rebus' ad fidem pertinentibus in arohigymnaaio Romano hora nona praeside eminentissime cardinali Bilio. Intererant omnes reverendissimi patre·, exceptis Strigoniensi. Sancti lacobi de Chile, Cameracensi. Caasilienai. Baitimorensi, Mechliniensi, Oienuensi, Piet a viens!, Paderbornensi et Sancti Petri Fluminis Grandensis. Pejpctis precibus, praelectum eat caput 11' (alias VI1Ï) alterius parti· (De mptteriu) schematis de fide' per deputationem specialem emendatum, et hac forma approbatum eat: "Verumtamen Deus dive· in misericordia par Filium suum unigenitum, incarnatum de Spiritu auacto ex Maria virgine, lapsum homiaem erigere et devicto daemone, euins versutia perierat, de mort· ad' vitam revocare dignatus est. Cuius quidem my- sterii haec est recta et sincera fide·, ut credamus » - JJ37 ·>:- B. AOTA DKPUTATIONIB PRO R XBU8 AD FIDRM ΡΧΒΤΗΠΟΠΤΒϋΒ «K ,.Quemadmodum igitur in primo Adam, qui est •t ebnfiteamur, Dominam noOtnm Imam Chriatum A vorum Dew et vsrum Aompwm esse, Doam ex forma futuri XRo^i. V, 14), tanquam ia suo capite substantia Patrie ante saecnla genitum et hominem genus humanum oecidit, ita in novissimo Adam, ex substantia matris in sswçulq natum. Sempiternus hoc est in· Issu Christo, tanquam. altero suo papite enim Det Filius, eum in forma Dei meet Patri Con­ Deo reconciliatum est. Voro enldi mediaior Dei et substantialis, nascendo ex matre asmper virgine hominum homo Christus lesus, uaus.... per unum formant' servi ita sibi propriam fecit, ut per hado lesum Chriftum. (flom. V, 17).“ " ▼are homo factus, consubstantialia eoset nobis. AtIndicta proxima congregatione pro foria seconde -qae ita ip integra veri hominis perfectaque matura 'die 25 apriliq, congregatio hora l*/s ab eminen­ tissime praeside dimissa est. / verus natus est Deus, totus in suis, totus in nostris. (Sanctus Leo Magnés, epistola ad Flavianum.)/ Ipannes Schwets secretariat. »■ «Haec igitur est Verbi divini cum humans natura . 36. unio secundum hypostasin, a sacris 'conciliis definita Congregatio XXXII. et ab universa semper ecclesia credita et praedicate, r Dl» 35 aprilisi 1870 habita est congregatio tri­ ut non alius sit Deus Verbum et alius homo lesus, sed ut,una hypostasis seu persona et Deus sit per gesima secunda Deputations. pro rebus ad fidem divinem et homo per humanam neturam assumptam. pertinentibus in arehigymaaaio Romano hora nona ‘ «Quare sicut in sanctissima Trinitate tres per­ - antemeridiana praeside eminentissime cardinali sonae distinctae in una subsistunt natura, ita contra B Bilio. Intererant omnes reverendissimi pftwl ex­ in Christo una divina persona in duabus subsistit ceptis Baltimorensi, Cassiliensl, Giennensi, Ultranaturis distinetis et inconfusis. Ex quo ’ intelligent iectensi, Sancti Petri Fluminis Grandfhsis et Sancti omnee oportet, essentiae, substantiae seu naturae lacobi de Chile. · 'notionem cum notione hypostasis seu personae Peractis precibus, continuatum est examen ca­ minime esse confundendam ; ne oum manifestissima piti» IV eiusdem secundae partis schematis emen­ sacratissimorum dogmatum subversione, tot semper dati incipiendo a paragraphe 8 «Haec vero...“et dicantur esse pèreonah, quot sint naturae perfectae, ita approbatum: intellectu et voluntate praeditae. «Haeo vero . . . propterea quod humani eius «Quamvis vero incasnationem Filii Dei tota Trini­ actus valorem habebant secundum dignitatem per­ tas opersta'sit, quia inseparabilia sunt opéra Trini­ sonae divinae per assumptam naturam operantis. tatis, solus tamen Filius formam servi accepit in Redempti igitur ... agni immaculati et inconta­ minati ... V singularitate personae, non in unitate divinae na­ turae, in eo1, quod eat proprium Filii, non quod „Quo magis autem hac nostra aetate magistri commune Trinitati. (Cono. Toletan. XI confessio mendaces et impii homines, quos venturos esse apostoli praenuntiarunt (II Petr. II ; lud. IV), illius, fidei.) «Ex quo igitur Filius Dei a paterna gloria' non qui emit eos, gloriae obtrectant, solum dominatorem retfedens, nova nativitate generatus, haec mundi . ao dominum nostrum lesum Christum negantes; infima ingressus est, humana de Deo, qui vere est C tanto studiosius . .. figura substantiae eius, prin­ hoino,. et divina de homine, qui vere est Deus, cipium ei finis, per quem et propter quem condita veraciter praedicantur. Invisibilis enim .. . legibus sunt universa. Qui ob nimiam caritatem . . . caelos subiacere. Quae quidem .. . patrum consensu tra­ ascendens sedet‘ad dexteram . . . causa sit «alutis aeternae. s dita eat. «Sicut vero duae in Christo naturae non per­ mixtae nec confusae ... succumbens iniuriis (epist. s. Agathonis ad cono. Constantin. Ill; cono. Lateran. I sub Martino ; epist. s. Leonis ad Flavianum.)__ «Ex admirabili vero Deitatis oum humana natura in uno Christo coniunctione illud etiam consequitur, ut sancta et immaculata semper virgo Maria pro­ prie vereque Deigenitrix sit et salutetur, quippe ex qua carnem sumpsit et natus est ille, qui verus est Deus. Haec igitur Christum Deum m Dominum nostrum periendo nobis mater gratiae exstitit, atque per illum de antiquo serpente triumphans facta esi mater cunctorum vere viventium, nec desinit potenti sua intercessione aeternae nobis salutis dona conciliare. «At vero carni et sanguini participans- cum in­ „Iteçpm autem venturus est cum virtute magna et majestate, iudicare vivos et mortuos; et omnes qui in monumentis sunt audient vocem filii Dei, et procedent qui iftna feeerqnt. . . resurrectionem indicii Tum revelabitur maiestas eius, divinitas et sempiterna virtus, ut omnis lingua confiteatur,quia Dominus lesus Christus in - gloria est Dei Patris (Phil. II).“ CANONES. Canoni. Manet ut in schemate. Canon 3. Suspensum est indicium ; theologis committitur aliam formam proponere. Canon 3. „8i quis unam personam lesu Christi sic intelligendam eese dixerit, ut haec composita sit ex duabus personis, divina et humana, nexu firmitate naturae culpae maculam nequaquam sua-< iadivisibiH indo a conceptione coniunctis; ana­ cepit ; verum in purissimae virginis utero do Spiritu thema sit_“ sancto sanctus conceptus ac plenus gratiae et veriCanon A „8i quis dixerit, tot necessario esse * tatis naius est. Qai nulla unquam eoneupiscentia personas, quot sunt intellectus et vqluntates, aut tentatus fuit, et lieet vero libero arbitrio praeditus, negata duplici in Christo pemona/negari in eo non solum non peccavit, sed nec peccaro potuit humanae naturae perfectionem; anathema sit." «Sic autem Deus dilexit mundum, ut hunc Filium Canon 5 omittendus. Canones fi et 7 contracti eunt te hunc modum : suum unigenitum victimam daret, cumque, qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum faceret, nt „Bi quis negaverit, ipsum Dei Verbum, in assumpta nos efficeremur iustitia Dei ia ipao (Il Cor. V, 31). cane patiendo et moriendo pro poeoetis nostris „Talis enim ... caelis factu (Hehr. VII, 36). Deo vere et proprio satisfecisse, nobiequs gratiam Qui per Spiritum sanctum semetipeam offerees im­ et gloriam meruisse, aat affirmare praesumpserit, maculatum Deo (ibid. IX, 14) per proprium san­ satisfactionem vicariam etc. ... (ut in oanone 6). guinem introivit in sancta, aeterna redenqptione in­ Canon 8 omittendas. venta (ibid. IX, 13). * , Canon 9. „8i quis' alia impia dogmata a sacris conciliis oecumsaicis damnata defendat, ■ nec con* id cod. , ·’ ÎËt. ------------------- ....................................... ■-------------- ------ — fltsatn doctrinam lo mysterio Christi^ quae ab. ; mortem obeant beata Dei viaioae ia perpetaam iisdem syaodis at praedecessoribus nostris sancto eartbuàt, Qui tere ia caritate deeeaaariat, ante­ Uaaa at sancto Agathon declarata, atque in quam dignis paaaiteatiao fruetibus do- eommisets Florentino concilio becumenioo denue eonfinadta satisfecerint ot omissi», oonm animhe poeaia pur­ gatoriis poet mortem pargaâtur. Illorum denique eat; anathema rft.“ ■ · Λ ■ Hora 12*/1 indieta prp crastina die oongrsgd- tions,'ab eminentiaaimo praeside congregatio di­ misse net * loanpea Schmets secretarius. 1 . 37. Congregatio ΧΧΧΙΓΙ. Die 26 aprilia anni 1870 hsbitq. eat congregatio tri^Fùma tertia Deputationia pro rebua, ad fident pertinentibus in arohigypinssio Romano hora nona aniomeridiana praeaide eminentiaaimo cardinali Bilio. Intererant omnea reverendissimi patres, exeeptia ganeti ’ lacobi de Chile, Csteiliensi. Mechliniensi, Giennensi, et Sancti Petri Fqiminis Grandenais. X * > Peracti· precibus, examinatum eat caput V (aliaa IX) et ultimum huius secundae partis eche, matis reformati.. Paragraph» 1 paucissimis tantum immutatis hunc in modum approbetur. „Gratia, quae . . . spi­ ritu mentis nostrae innovati, sanctitatem, quam . . . recuperemus. Neque igitur hacc gratia naturae vires tantum reparat, ut per eam adiuti ad omnem honestatis normam .. . (linea 16 [1. 18|) consortium, quod in hac vita inchoatum per gratiam . . . (lin. 21 [1. 23|) aeque ipsam animae fideli com­ municaro dignatur.... Paragraphes 2. „Quare . . . (lin. 3) non in ex­ terno tantum favore . . . (linea 8) regeneratis. Haec hominis per incarnatum Verbum . . . reformait." Paragraph» 3. ..Deploranda autem eorum eat caecitas ... (pag. 10 lin. 4 3 1. 6] ), ut eum mirum i in modum exaltet. A peccati . . . (linea 6 [1. 12]) ornet atqile perficiat. . . (linea 10 [l. 15] ) appetere licituqr esse contendunt, necessariam illam cohae­ rentiam destruente·, quae Dei voluntate intercedit inter utrumque ordinem, qui tum ia netura, tum supra natura tn eat Postquam enim . . . constituit iam non est in alio aliquo salus, aed qui in Chri­ stum credere aut eiua mandata servaris detrecta­ verit, cum peccatoribus eiieietur in tenebrae ex­ teriore·, ubi erit fletu· et stridor dentium . , .“ „Hino etiam fit ... producit longe remota sit (linea 5 [$ 4]). Licet. . . (linea 11) transfert aeter­ nam (conf. ·. Augustinus, De epiritu et littera, cap. 28, n. 48). Quemadmodum enim haec ipsa beata vite, ita dispositio ad eam .. . (lin. 17 [1.16]) solius na­ turae vire· sufficiunt ... (pag. 11, lin. 2 [1.19]) ali­ quid a nobis quasi ex nobis . . . (lin. 7 [l. 24]) per naturam nullo modo possumus, et velimus et per-: finiamus. Deus est enim, qui operatur in nobis et velle et perficere pro bona voluntate (Phil. II, 13). .Bed haec ipsa opera bona, quae gratia prae­ veniente, comitante,. .. non habent sine illo sancti­ tatis dono ... (lin. 6 [9 5]) consociati \unt; monento Domino: Sicut patuue non potest ferre fructum a eemetipeo, nts· mattssrii m eite, sic Me sm nisi in ms manseritis (Ioan. XV, 4), et asseverante Apostolo : S quis entem /Hi . .. (Rom. VIU, 17). „Ut enimvoro ... ite qui oa privati moriantur, ad illam nunquam perventuri sunt. Post mortem enim, quae eat viae nostrae termisns, mox ad Dei tribunal sistimur, ut reterat... ad testificationem. Quare monemur, ut . . . potest operari (Ioan. IX, 4). „0mnes igitur, qui in actuali poooato mortali vita tanguntur, a regno Dei exclu»!, craeiatiu ge­ hennae, in qaa nulla est redemptio, aeternum' sustinebunt. Etiam qui cum solo originali peccato animae, qui puqtbaptismum nullam peccati macu­ lam incurrerunt, aat poat contractam maculam cire ' in corpore aire poet mortem pnrgati eunt, mox iri - caelum recipiuntur, - atque . Deum unum ot trinum clare inAuentes, dirlna estontta in omnem aeterni­ tatem fruentur? Cf. concilii Fldrenàni deorptum unionia; Innbeentjua III decretali liaioroe de.baptiamo;- Benedictus XIV constitutione Benedictas* Dnu; Pius VI. bulla Mùctorm fidei, pag. 26. In'dietâ congregatione pro die prpxinqp^sequentl, congregatio ab eminentiaaimo praeaide .dimissa eat. loannea Sehwets aecretariua. \ ” 3«. Schema secundae ronutitutioblq .dogmaticae de doctrina catholica a Deputations ppo rebua fidei reformatum ·. Caput I. De tanctieritna Trinitate. (Mysteriorum, quae fide illuminati profitemur, omnium supremum 'ipse Deus Opt, unua in essentia, trinus in personis: Pater, Filins at Spiritus sanctus. Haec beata Trinitas .secundum sinceram catholicae fidei veritatem unus est Deus, propterea quod essen­ tia seu substantia tribus personis communis re et nnmero una est. Pater enim ab aeterno Filium gene­ rat, non aliam suae aequajem essentiam emanatione producendo, sed ipsam suem simplicissimam essen­ tiam communicando ; pariterque Spiritus sanctus non multiplicatione essentiae, sed eiusdem essentiae singularis communicatione a Patra 'fft Filio tam­ quam ab uno principio una spiratione aetqpia pro­ cedit Haec igitur una numero essentia seu natura Veraciter est Pater, Filius et Spiritus sanctus tres simul personae et eingillatim quaelibet earumdem : ite ut personae, inter se realiter distinctae sint, natura autem seu eesentia unum idemque sint*. Et quoniam in Deo omnia unum sunt Ubi non obviat relationis oppositio*, una est votantes et operatio, qua Trinitas sacrosancte cuncte extra se condidit, disponit et gubernat. Neque enim per­ sonae dfivinae extra se secundum originis relationes, quibus distinguantur, sed secundnm quod sunt unum et singulare principium, operantur. Caput Π. De fiomtate creatione et natura. Do hominis vero natura et origine, divinis litteris : edocte, haeo credit et praedicet sancta mater eccle­ sia. Facturus Deus hominem ad imaginem ot simili­ tudinem suam, ut praeboset universae terrae ; corpori de limo terrae formatq iaspirfvit spiraculum vitae, ^nimam scilicet de nihilo productam, immaterialem, i Pest semtoesm XXXIU Dspstatis sd ·»reste· eoa•titatisaem te Ste, qsae te eepeteriie tineate srst, see isai rstift. Qaars brias eoastitstteate testem qualto ab ea re­ formatos Mt, bse Ices sabitee stitinesm necatas CoareUi Marite. OnsaMwa seeseM Vatwem féoè eri dseteteoae et dteri/tinam /utinent dirnmuriinmi «stisrf» (Psterboraes, 1173), > 17-SU. Qaassrie sate te Manatas tiiiripit sb se texte, quem pstree iemtsti is preview bebiito leagreqstiealbM pesbaeuaX teansa eam etitev eeetas teerit et qsUem «stertes lûtes Dsputetteate, pecalieri· stas spssl tribaente eiielar Meterttes. KsqM «sta bis etetsnUam; stsate testae iste psstsa amitte te torto a tbectogto Mteta· «st, Isaee esm rseipeeat teemam. qaas ei eatosm bsram Mtonm tebltar simal eam rriattoae sb eae · tbsetogte ia IU»· osawripte s4 Mem ibrieadsm, * Ct Oeee. bat. V esp. Deuuumuu. * Csas. Ftonat terr, pre laceb. . V . . ' .-.1' Ι)ι!'"ΐ! - '■ 1 -1 VII" B. ACTA DKPUTgTIOMH PRO RKÉUS AD FIDkJf ΒΚΗ'ΠΝΚΝΤΙΒΪΙ8 911 γ·--.... y ---------- *-·£-- —---------- 4—τ;-τ—■' ■ ■ ιι-ιι.· JIM -/—■ incorruptibiles^ immortalem; intelligent!»- et liberal mandatum 'eius tibere trhnegtedieado,, estate, ad voluntate praed^gps. Quae anima rationalis Mr- quern super naturae conditionem evéctaq erat, uda, ports humani1,', etsi ab e<^ essentia differens, vare çuty propagine sua excidit, . iram Del, et indigna^ ' tamyi, par se et essentialiter foliia Sat1. ίίβ ιΚΖ tiqnem iapurrei*, .sanctitatem St iustitiaffi tam'sibi cum eo constituai naturam- humanatd «oro et rdsA quam nobi^xperdijjt, et pecéatdriiqataatn» non - ..liter u*am. · , f , mortem et poena· corpori» tantum, sed-etram peaca- ■ Prjmo autem homini^Adae èt Erae uxoriae tum^ quod· mots est animae, jn, cunne gequs humacosta eius divinitus formatae, bpiedtoensDeus ait:*.'num.transfudit. Quod quidem Aciae peccatum ph>- 5 «Multiplieamini, et replete terrajn“>; atque ita «ex - pagjtione, non imitatione ih omisi eius filios tracu; uno fecit omne gqpns Jiominttm inhabitaro snp.er fusum, unumquemque in stàtupeccatorîïconstituit. universam faciem terrae"’L.Quabe etiam ,vocavit ^qt «admodum ecclesia cenitantor ' ' docuit, et s.'TriAdam* nbhien uxoris suae Hera, eo quod mater, À Ina synodus définit, cuius decreta Jjoc appro­ esset cunctorum viveutiufti“ · ; Adam vpro Ipse pri­ mus 'dicitur fermetiis a Deo Peter orbis terrqyunf ·, , quippe à qdo cuncti, ejui incolunUterram, naturali gdneralidnekdescendant carne deT carne nascente,' bante eoncilio renovamus? * i„ Ab çtnnibua tamen fidelibus firmite^credendum constanïerque ptofitendum eat, Dei matrem b> v. : Marfàm th primo invianti sqAe conceptioni· fuisse ' oni anima a Deo in singulis de novO creata inlingulari omnipotentia Dei gratia et privilegio, in­ V funditpr. Qua fidei sententia negita,' dogma quoque tuitu meritorum Christi Salvatoris humani generi·, . de peccato ab uno primo gehitore iin omnes trana- B ab omni originalis culpae' Jabe praeservitam im- fuao, et' de redemptione omnium per unttm media­ torem {esum laeditur.^ contra apostoli doctrinal , «Sicut per unius delictuhi in omnes hominea in condemnationem, aio et per uniuS iustitiam in onneo horaineç jn iuatificationem vitae“·. ' munem, prout -per apost. nostram constitutionem, quae incipit Ineffabili» -Deu», a nobis declaratum et definitum est. . ' *Caput IV. De mysterio Virbi incarnati. Caput II{. , " Z>« hominia elevation» it lapan. · ■ Verum in ipao generi· humani primordio mag­ num inauper quoddam divinae pietatia rarcandm fides Christiana agnoscit Homo, ad imaginem Dei At Deus generis nostri ruinam praevidens, se­ cundum sacramentum voluntatis suae, lapsum ho­ minem erigere et devicto daemone, cuius versutia · perierat, de morte ad vitam revocare misericorditer ab aeterno decrevit. Quapropter ubi venit pleni­ factus, ipsa quidem natura sua ordinatur ad Deum cognoscendum, colendum, amandum, eo videlicet modo, qui insitae facultati congruit. Verumtamen summus rerum conditor et Dominus, cuius potentia \ , tudo temporis, misit Filium suum unigenitum, fac­ tum ex muliere, ut omnes, qui crederent in euro, de tenebrarum potestate ereptos in regnum huius Filii dilectionis suae transferret. creatae naturae proprietatibus et legibus non cir­ - Haec autem recta et sitfcera est Verbi incarnati cumscribitur, inexhausta bonitate humanum ^enus fides, ut credamus - et confiteamur, D, n. -lesum inv 'primo parente super naturae ^conditionem ad C Christum verum Deum et verum hominem esse, statum quendam sublimem elevere voluit, in quo di- Deum ex substantia Patris abte saecula genitum, vinee ipsius consors efficeretur naturae (11 Petr. 1,4). et hominem ex substantia matris in saeculo natum. Bummul enim et sempiternus Dei Filius, qui se Itaque praeter dona, quibus in propria netura per­ ficeretur, 'Spiritum, sanctum ei infudit, ut, natura ad humani generis salutem inclinavit, nos quidem' quidem servus, sanctitatis,autem gratia filius, iam non solins naturae vigore, sed charitate desuper infusa, divina mandata et virtutis opera exequendo, aeternam haereditatem promeretur. Ad haec car­ nem spiritui gratia sua plene subieotam fecit, et mortis ipsius timorem a mortali removit Mortalis quippe erat homo conditione corporis animali·, ' immortalis autem beneficio conditoris7. in suam, gloriam transtulit, sed, quod erat, esse non destitit1,, Cum enim in forma id est natura Dei esset Patri aequalis, nascenda ex matre virgine for­ mam servi, id est naturam humanam ita sibi pro­ priam fecit, ut per hanc homo fieret nobis consub­ stantialis. Atque ita in integra veri hominis per­ fectaque natura veru· natu» est Deus, totus in suis, totus in nostris*. Haec igitur est humanae naturae Hunc Deus in paradisi felicitate tanquam in cum divina persona unio secundum hypostasin, a umbra vitae collocaVit. sic munerans libero arbitrio, •acris conciliis definita et ab universa semper ec­ ut tamen regeret imperio, terrisret exitio*. Posuit clesia credita et praedicate, ut non alius sit Deus ante eum vitam et mortem, ut siquidem vitam ■ Verbum et alius homo lesus, sed una hypostasis eligeret, de virtute in virtutem conscendens, ad seu persona et Deus per divinam et homo sit per regnum caeleste transferretur, Deum Deorum vieurus, D humanam naturam assumptam. Quare sicut in M. Trinitate tres personae.distincnon ut facultate naturali videri potest «ed facie tae in una subsistunt nature, ita in Christo contra ad faciem sieuti est ei hac visione in ipsum trans­ una? divina persona in duabus subsistit naturis di­ formatus divinae voluptatis torrente potaretur. stinetis et diversi» Ex quo quidem sMundum Haec illa est hominis elevatio, quam se. patrum vestigiis insistentes doetoree catholici irecto superss. patrum admonitionem intelligent omnes oportet, essentiae, substantiae seu naturae notionem cum naturalem vocaverant ut quae naturae creatae tum vireo tum exigentiam transcendat ideoque neo notione hypostasis, subsistentiae seu personae mi­ meritis nec naturali conditioni homini· debita, sed nimo esse confundendam ; ne cmn manifesta sacragratuitum sit divinae largitatis beneficium. tissimoram dogmatum subversione tot semper di­ At vero homo conditori et Patri suo ingratus cantur- esso personae, quot sint intellectuales sive ut loquufitur sui consciae naturae. > Ct. l'ose. Visa». Clematis·. Ceee. Lat. V. Apest BsfiQuamvis vero incarnationem Filii Dei tota ssisis. Ult spost PU IX ii IS.fs·. 1M7. Trinitas operata sit quia inseparabilia sunt opera • Gw. I, » • art xvii. » Trinitati·; solns'tamen Filin· formam servi aoeepit • Ges. Ill, ». in singularitate personae, non in unitate divinae » Sep. X, 1. • Ro* V, IS i 9. Aug. De Gen. ad Utt. I. VI, e. M. • S. Aug. Enehir. e. 8Λ. ( 1 Cf. Cone. Cfcaleed. defla itio ; eoae, oecum. V can. 8. • 8. Leo M. e», ad Rar. « MWW1HB UWB1I1. BUWHIfWl· ·' *" • . / ‘7------ “ Ή—T ——4—r—--------------------- ------------------------------------ - .... naturae, seu in atp qaod eat proprium Filiit«on 4 celsitudinem lilina efferre et revereri maiastatem' quod eqmmune. Trinitati^. . docet. .Hic enim l>ei ingeniti unigenitus Filius s ' Ex quo igitur Filius . Dei, a paterna gloria non recedens,' nova nativitate generatus, haee nintidi . infima ingressus est, humana de Deo, qui verus «at homo, et de homine, qui verus eat Deus, divina veraciter praedicantur.. Invisibili· enim iq suis visi­ bili· factus est ia nostris, ante tempora manens este coepit extempore, impassibilis Deus'npn dedignatus est''homo passibili·, et immortalis 'splendor eat gloriae et figura- substantiae eiu·,. principium et fini·,„per quem et propter quem condita «unt universa.. Qui propter nimiam charitatem, qua dilexit noa, in assumpta servi formo traditus . f -r‘ propter delicta noatra et resurrexit jtropter justificationem nostram,- atque inferorum et monti» victor super otnned cAlos ascendens sedet ad Mex­ teram maieatatia in excelsis. Rex-regum et Domortis legibus subiacerd*. Quae quidam proprie ­- minus'dominantium. Eum enim super omnem printatum utriusque npturae in una.eademque Filii Dei eipatum* et potestatem Pater constituit Kaeredem ' qnivbrsorum, ut in omnibus primatum gecent) cre­ persona coitamuniti, sicut in apost'olicis et evangedentibus et obtemperantibus sibi causa ait salutis ’ licis scriptis nignifostata.^ta perpetro Patrum con- 1 sensu tr,adita' et sapcjta est. ' / Servat proinde utraquo' natura etiam post unio­ aeternae. Itemun autem venturus est cum virtute . magna et rosiest a te, iudieare vivos ot mortuos; et t' nfem sine> doffectu proprietatem suam : quoniam nec- omnes, qui in Monumentis entity audient vocem Deus mutatui? miseratione, nec homo-cfensumitur. Filii Deir ot procedent^ qui Î>Qjia fecerunt, in re-' dignitate*. Quare sicut duae in Christo naturae, B surrectionem vitae,""qut vero mala egerunt, in re-, •ita duao voluntates et operationes confitendae sunt; surrectionem . . — iudicii. Tum revelabitur maiestas eius, unus tamen et idem operator nostrae salutis, Uni­ .. divinitas et sempiterna virtus, et omnis liqgua con­ genitus Dei, qui per divinam divina, humana per fitebitur, quia Dotninus lesua Christus in gloria est Dei Patris (Philipp. II). humgnam'naturam'indivise et inconfuse operatur, per foriqam b< ’ coruscatis miraculis, et in forma —. Caput .V. servi eucctlrtibens injuriis*. Atvero carni et san­ De gratia Rtdtmpiorü. '. guini participans cum infirmitate* naturae culpae Gratiam, qfcae propter ChristPRedemptoris me­ . maculam nequaquam suscepit, et~ licet vero libero arbitrio praeditus, non solum non. peccavit, sed nec rita donatur, eccleaia catholica eiusmodi esse pro­ peècaro potuit. Qui nequo passionibus animae aut fitetur, per quam non solum ^a peccati servitute et potestate diabfiti liberemur, verum etiam spiritu camis concupiscentiis vmolestatip a malis paulatim sese separavit*, vferum) in purissimae virginis utero mentis nostrae renovati justitiam et sanctitatem. ' ' de Spiritu sancto sa&otus conceptus et natus est. quam Adam peccando sibi et nobis perdidit, re­ Sio nihilominus Deus dilexit mundum, uS hunc v caperemus. Neqilue igitur haec gratia naturae tanFilium suum unigenitum victimam daret, eutnque, tum virea repara reparat, ut per eam adiuti ad honestatis qui non noverat' peccatum, pro nobis peccatum normam mores et actus nostros plene componere . faceret. Talia enim decebat, ut nobia esset pontifex, possimus, sed ultra naturaeterminos adcaelestis sanctus, innocens, impollutus, segregatus a pecca- C hominis id est Christiimaginem nostransformat in novamque vitam regenerat. In Christo enim lesu toribus et excelsior caulis factus. Qui per Spiritum sanctum semetipsum offcftns immaculatum Deo, elegit noa Deus ante mundi conatitutioqjMn, et prae­ destinavit conforme· fieri imagini Filii aui, ut sit per proprium sanguinem semel introivit in sancta, ipso primogenitus in multia fratribus. Unde hanc aeterna redemptione inventa (Hebr. VII, 9). Veje igitufe Christus lesus, mediator Dei e* hominum, nobia charitatem dedit Pater, ut ek IDeo nati filii Dei nominemur et aimua. Qua quidem filiorum , unus moriens pro omnibus, divinae. iustitiae pro adoptione redditum nobis eat illud divinae naturae, nobis satisfecit, et deleto chirographo, quod erat conaortium, quod nunc inchoatum per gratiam, ali­ contrarium nobis, expolians pripeipatus et pote­ quando eonauromabitur in gloria. Spiritu vero states, et vetusta no· servitute in filiorum liber­ Filii, quem Deus miait in corda noatra, uneti et tatem vindicavit. Si enim unius delicto mote re­ gnavit pur unum ; multo magia abundantiam gratiae •aerati, templum quoddam divinae maieatatia effi­ cimur, in quo Trinitas sacrosancta habitare, seque et donationis et iustitiae accipientes in vita regna­ ipsam animae fideli cotpmunicare dignatur, dicente bunt per unum lesum Christum (Rom. V, 17). Haec vero vis sdlisfaciondi pro peccatis omnium Christo Domino: Si quia diligit me. sermonem meum serrabit, et Pater meus diligbt eum, et ad ot merendi nobis justificationis gratiam et haeraditatem passioni Redemptoris inerat, propterea quod eum veniemna, et mansionem apud eum faciemus humani eiua actus valorem habebant secundum (Ioan. XIV, S3). dignitat^h personae divinae, per asaumptam na- D Quare hoc quoquo tenendum et ab omnibus Christi fidelibus profitendum est, sanctificantem turam operantis. Redempti igitur non corruptibili­ bus auro et argento, aed pretioao sanguine quasi gratiam, qua Deo -coniungimur, non in externo agni immaculati et incontaminati, animae nostrae tantum flvore Dei consistere, neque in actibus tantum praetereuntibus roperiri, sed permanens esso castifioemus in obedientia^ charitatis, et in fide vi­ donum supernaturale, quod divinitus infusum ani­ ventia Filii Dei, qui dilexit nos et tradidit semet­ ipsum pro nobis, exspectemus beatam spem et mae inhaeret, tam in adultis iustificatis, qdfcm in adventum gloriae magni Dei et Salvatoris nostri infantibus baptismo regeneratis. Haee hominis per incarnatum Verbum renovatio illud est mysterium lesu Christi. Quo autem magia hac -nostra aetate magistri a saeculis absconditum, quo Deus, quae in primo mendaces et impii homines, quos venturos esse-apo- Adam mirabiliter condiderat, mirabilia· in lecundo stoli praenuntiarunt (II Petr. U, lud. IV), eius, qui reformavit. . ri ‘ — .· I emit eos, gloriae obtrectant; tanto studiosius nos I t'ose. TolsL XI conf. Adsi. * 8. l ■ - ................. T" ■ .η n.....· i.,. ,. B. ACTA DEPUTATIONIS PRO REBUS AD PUMU PERTiiT^NTIBUS qaoquo doted-ornet, put perficiat , ,t SM Noqne bIiua nullam peooqti, mentef teenmrnnQ’-«et poat cou» - tractpm maealdte ^ve te corpore aire poet moçtom purgati auât.mox^te itanti recipiuntur, atque ' profecto abhorreudua error, quo .quifiam snpornaturali Dei ordinationi rasiptentec, tetra uàturao tinea sistere- aequo ultya butes. bona quidquam appetere liborum -oaae contendunt, neoeosariam illam ’ cohaerentiam destruentes,. quae Dei voluntate inter: Deuur unum et trinum claro tetuontoa divina ea- , Matin in. omnem aetqrnitatem ’ fraentur >. '■ Quqre monemur, at, ifm' tempus' habetnua, cedit inter utrumque ordinem, qui tumdn natura, epotemur bonum (Gel. VI, 10); quis donit nox, ■Xum supra naturam eat Postquam enim dirius quando aemo potest'operari (tean. IX, 4). oiomontié 'a<(. baelÿatia regqa hominem tkanaferri j , dqprâvit, viam autem ad ea leoum Christum eoa· CANONES . . sfllpit, iam non eat in J0io aliquo. aalua; Aed qui .. f. > inebriatum non crediderit,^aut eius mandata npfi sramverit, cum pebcatorihue-.eiioietur in tenebrae, *oncl»*»nte Trinitate. < ubi erit tiçtue ot stridor dentium. Hinc etihm fit, ut illa, 'quam dicant, vitae panbitaa, qua mandata Dei, quod ad Operum subatan- ' 1. 8i quia dixerit, sicut tres personas, ita et tres essentias seu substantiae te Deo eoae; anathema ait. tiam pertidet, ' utcudique servantur, a iustitia et 3. Si quis dixerit, divinam substantiam non sanctitate^, quae operantem ad caeleste regnum numero, sed specte seu qualitate trium personarum perducit, longe distet. Licet enim vis illa naturae ^unam eandemque eoae; anathema sit. insit,-qua legitimum aliquid «nima^ rationalis et 3. Si quis dixerit. Trinitatem unum Deum esse sentit et facit) quod non solum non vituperetur, non propter unius substantiae singularitatem, sed verufe etiam merito recteque laudetur : nihil tamen propter Dei trium substantiarum aequalitatem et horpm, quandoquidem sine fide et sine gratia fiunt, personarum ad se invicem relationem; anathema sit. ad illum pietetem pertinet, quae in vitam trans­ 4. Si quis creatiotfbm aut quamvis aliam opera­ fert aeternam*. Quemadmodum enim haec ipsa tionem ad extra uni personae divinae ita propriam beata vita.. ita dispositio ad eam.' utpote auper na­ esse dixerit, ut non sit omnibus communia, una et turam posita, ex gratuito miserentis Dei beneficio indivisa; anathema ait< est. Ad nullum igitur actum salutarem sive in II. testis, ut iustificentur'hdhuc, sive in, peccatoribus, De hominis natnra et origine. ut disponantur ad testificationem, naturae vires sufficiunt, attestante Domino: Sine me nihil potestis 1. Si quia negaverit, animam hominis a cor­ facere (Ioan. XV, hi; et Apostolo eius: Non quod pore natura diversam, spiritualem et immortalem sufficientes simus cogitare aliquid' a nobis quasi ex esae; anathema ait. nobis, sed sufficientia^ostra ex Deo est (II Cor. III, 2. Si quia praeter animam rationalem aliam ab hac realiter cfiètinctam in homine eeae affirmaverit ; hi. Quare et illud verissime dicitur, per gratiam non solum dari nobis, ut, quod per naturae vigorem anathema sit1. difficulter possumus, facilius possimus, sed etiam C 3. Si quia negaverit, naturam humanam e cor­ ut 'illud, quod per naturam nullo modo possumus, pore et spiritu compositam vere^et realiter unam et velimus et perficiamus. Deus eat enim, qui Mae; anathema sit. operatur in nobis et velle et perficere pro bona 4. Si quis universum genus humanum ab uno voluntate (Phil. II, 13). protoparente Adam ortum esse negaverit; ana­ Sed ha,ec ipsa opera hona. quae gratia prae­ thema sit. veniente. comitante et subséquente fiunt, . vitae III. aeternae meritum non habent sine illo sanctitatis De hominis elevatione et laphu. dono, quo iusti cum Christo tanquam membra eum 1. Si quis non confiteatur/humanum genua in primo parente ad statum supernaturalem elevatum esse; anatheiha sit. 3. Si quis dixerit, eatenus tantum ordinem aametipao, niai manserit te vite, aio nec vos, nisi m me manseritis : et asseverante Apostolo : Si autem supernaturalem admittendum esae, quatenus super­ filii, et haeredes, haeredes quidem Dei, cohaerades saturate dici postit, quidquid ad essentialem hominis autem Christi (Rom. VIII, 17). perfectionem non pertinet ; et non confiteatur, esse Ut enimvero, qui in hac gratia decedunt, vitam dona et instituta divina, quae tum vires tum exi­ aeternam, quae est iustitiae eorona, certo oonsegentiam naturae creatae superent, eamque ultra quoutur ; ita qui ea privati moriuntur, ad illam nun- auum ordinem perficiant; anathema ait. quam perventuri sunt. Post mortem enim, quae 3. Si quis dixerit,, sanctitatem et iustitiam, in eet viae nostrae terminus, mox ad , Dei tribunal' qua homo ante lapsum constitutus erat, non fuisse sistimur, ut referat unusquisque propria corporis supernaturalem, sed einsmodi ad quam recte vivendo, prout gessit, sive bonate sive malum (II “Cor. V, per inaitas naturae facultates pertingere potuisset ; anathema sl(. 10), neque ullus post hanc mortalem vitam relin­ 4. Si quis negaverit,*peccatum originale in Adae quitur Jocus poenitentiae ad justificationem. Omnes posteris varo; ot proprie peccatum mm, nisi ab igitur, qui te actuali peccato mortali vita funguntur, a regno Dei exclusi cruciatus geheaaao, ia qua ipsis actuali oonae.uaupeocândooomprobetur; ana­ > '''-· nulla oet redemptio, te aeternus sustinebant Etiam thema sit capite coniuncti, et tanquam filii Dei per gratiam eum Filio Dei naturali consociati sunt, monente Domino: Sicut palmee non potest ferre fractum a qui ente solo originali peccato mortem obeunt, beata Dei visione te perpetuum earebunt. Qni voro te chantais Dei dobeeaortet, antemnam dignis, poenitentiae (ructibus do commissis satisfooednt ot ossiseis, eorum qaimse poenis purgatoriis post mortem purgantur. Illorum donique animis, qui post baptismum ■ Coei 8. Aug de «p. st Mit e. M (a. «S).‘ b. Si quis dixerit, peccatam originale formaliter mm ipsam concupiscentiam aut physicam mu sub etantialom naturae humanae morbum, ot negaverit, privationem gratiae sanctificantia do eius ratione com; anathema ait i ■ Coat concilii Florentini décrétas nnienis ; Innocent ΠΙ, demet Maiores, do bapt ; Benedict XII, coeat. Beneiiehu Deni; Hua VI. Aneterem /Uei, prop. M. • Cf. Syn. VUI, cas. 11. ■387 . SCHEMA REFORMATUM SECUNDAE ΟΟΝΒΤΙΤ. DOGMATICAE >y . D» myat*rio Verbi incarnati. 1. Si quia non confiteatur, unum eundsmque Dominum nostrum letum Christum tient verum hominem, ita et tarum Deum ette-, anathema sit *. . 2. 81 quit uefaverit, humanam Chripti naturam ita Deo Verbo eeto unitam, ut Verbum* in ea tanquam tibi proprie facta subsistat; anatffbma tit*. 3> 8i quit unam persbnam lean Christi tanquam plures complectentem intelligat, dnapque, in ■μjratorib ' Christi personas introducat, divinam et ** A 2$8 'Quoniam- vero satia non eet, hebreticam pravitatem devitare, nisi u quoquo- errores dihgefitor fugiantur, qui ad illam plus minusve accedunt; omnes officii monemus, servandi constitutiones ot decreta, quibus pravae eiusmodi opiniones ab hac e. sede proscriptae ot prohibitae sunt. '' S». Congregatio XXXIV. Die 97 sprilis ann) 1870'habita est congregatio trigesima, quarta Deputationis. de rebus ad fidem pertinentibus in accSigymnasio Romano hora nona ante meridiem, Resido eminentissime cardinali hùtnanam, quae nexu indiuolnbili inde a conceptione eoniunoiae, unam personam compositam efficiant; Bilio. Intererant omnes reverendissimi patres, ex­ ceptis Sancti Jaeobi de Chile, Cassiliensi, Oiennehsi anathema ait*. ' > 4. Si quia dixerit, tot necessario esse ponogaa, et Sancti Petri Fluminis Grandensis. quot eunt intellectus et voluntates; aut negata Peractis precibus, referebat theologus (pater duplici in Cbriato persona, negari humanae naturae Schrader) d« ohssrentionihus in caput et canone» de perfectionem ; anathema ait. B Romani pontificie primatu ■ .factis, rogans, ut quoniam 6. Si quia affirmare praesumpserit, satisfactionem relatio ipsius nondum typis impressa sit, prae om­ vicariam, unius scilicet mediatoris pro cunctis ho­ nibus reverendissimi patres suffragia ferent de dua­ minibus, iustitiae divinae repugnaro ; anathema sit. bus hisce propositionibus generalibus: ' β. Si quia non confiteatur, ipsum Deum Verbum, 1* Numquid singularis constitutio de primatu in assumpta carne patiendo et moriendo, pro pec­ Romani pontificis sit conficienda. catis nostris Deo potuisse satisfacere vel vere et 2“. Utrum constitutio eiusmodi in quatuor capita proprie satisfecisse nobisque gratiam et gloriam dispertienda sit, 'scilicet : meruisse; anathema sit*. I. De institutione primatus; 7. Si quis alia impia dogmata Apollinaris, II. De perpetuitate primatus; III. De natura seu potestate primatus; Nestorii, Eutyobetis vel Sergii a u. conciliis EpherIV. ,De infallibilitate Romani pontificio. sino, Chaloedonensi et Constantinopolitapo dam­ nata defendat, et non confiteatur doctrinam de Quoad 1“ ab eminentissimo praeside obsec­ mysterio Christi, quae ab iisdem synodis et prae­ ratum est, de hoc suffragia ferri non posse, cum decessoribus nostris s. Leone et s. Agathone de­ eminentiasimi praesides iam in eo convenerint, clarata, atque in Florentino concilio oecumenico singularem constitutionem fieri debere. denuo confirmata est; anathema sit. Quoad 2“ pars longe maior reverendissimorum patrum affirmative respondit, atque in eo etiam V. C omnes consentientes erant, quod ab archiepiscopo De gratia Redemptori». Cgesaraugustano propositum erat, ut haec con­ 1. Si quis negaverit, per Christum redemptorem stitutio .prima de ecclesia1* inscribatur. instauratum esse ordinem snpernaturalis gratiae; Dein theologus alter (canonicus Maier Ratisanathema sit. bonensis) referebat de obtervationibu» m caput adden­ 2. Si quis dixerit, .iustificatiopem non esse, nisi dum de Romani pontifici» primatu * factis, iuxta re­ remissionem peccatorum; aut gratiam sanctificantem lationem suam typis expressam, et sequentes quae­ non esae nisi favorem, quo Deus hominem tanquam stiones proposuit: gratum acceptet, paratusque sit ad gratiae actualia 1* Num schema quoad substantiam retinendum afixilia concedenda; anathema sit. sit. — Unanimiter responsum affirmative. 3. Si quis negaverit, gratiam sanctificantem 3° Num sit perficiendum et expoliendum, et donum esse supernaturale permanens et in anima quidem speciatim. an a) mentio facienda sit concilii inhaerens; anathema sit. Florentini; b) an Lucae XXII, 31-32 textus integer 4. Si quis dixerit, hominem sine gratia et'fide citandus sit, et e) loannis XXI, 19 sit addendus. iustifioari coram Deo sola divinorum mandatorum 3* Num dicendum, ut plurea postularunt, sine observantia; anathema sit. episcoporum consensu sive praecedente sive acce­ 5. Si quis dixerit, naturae rationalis facultatem dente Romani pontificis definitiones infallibiles esse. sine divina per lesnm Christum gratia sufficere ad Et in eo conventum eat, movente Caesaraliquod opus bonum, quod ad laetitiam Christianam augustano, in capite nihil esae adiiciendum, alio et vitam aeternam disponat; anathema sit. autem opportune loco, ubi sermo fiet de non , fi. 8i quis dixerit, etiam post mortem hominem appellando a definitione Romani pontificis ad con­ iustificari posse; aut poenas damnatorum in ge­ cilium, expresse dicendum esse, id etiam sub prae­ henna perpetuas futnras esso negaverit; ana­ textu deficientis consensus ecclesiae requisiti vel thema sit.. accedentis, aut ac si pontifex media necessaria non Itaque supremi pastoralis nostri officii debitam adhibuerit, nunquam licere. exsequentes omnes Christi fideles ot maximo, qui Item in eo consenserunt, abstinendum esse a praesunt vel docendi munere funguntur, per. vis­ verbis adhibitis ab episoopis Galliae in epistola cera Icon Christi obtestamur, neenon eiusdem Dei ad Innocentiam XI, quoniam res per se intelligatur et Salvatoris nostri auctoritate inbemua, ut ad hos bt facile ansa dari possit erroneae sententiae aliis errores e sancta ecclesia eliminandos et purissimae decretis apostolicae sedis non dogmaticis veram fidei lucem pandendam studium et operem con­ obedientiam praestandam non esse. ferant. < Syn. HI, eaa. 1-M. * Of. Syn. Ill, eas. B; Syn. IV, esa. 4. * Cf. Syn. V, can. A * Syn. HI, cas. 10 et 19. — Ceae. Floreat, doer, pro lacobitis. 1 Obeorvationea illas habeo supra, 1.1.11. ool. 8-19. * L dt., ooh 19-98. Tea haec quam Uls relatio priana eeoraia typis impressa est. Ambae postea ia unam eonfi^ao sut; eo ipeo est, quae paucis ia locis matata cum ipso sube­ unto novae constitutionis primae de eecleoia patribus concilii tradita est die 9 mail. Vid. t. LII, coL 8-98. 93» B. ACTA DISPUTATIONIS PRO REBUS AD FIDKM PERTINKNTIBU8 Rcsponsioaes ad duM «lia· qnaaatiMM data· J •on loot deciaivae, re dilata usque ad achematia ipsius discueaionem. Fait aat·· qaawitaM: 4* Aa eaaoa adiioiaadas sit, quo error opposita· •aathomato porooUatar; et 5· Formula definitionis mataada sit iUxta modnm ia rslationa pag. 7 litters d (is relation· vero do •beervatioaibus in schéma dp Romaai poatUMa primate, quae omnibus reveroadiaeimi· patrib·· con­ cilii distributa est, pag. 15 littera ·) iadioatam1. Hora 19*71 congregatio ab etaiaentiseimo prae-' •ide dimissa est. Joannes Schwets secretaries. 340 4* Ut de hfteriori methode adhiboda later se dolibereot. tamper eonseasenint omaes rovorondiasimi pa­ tro·, eam caritate et suavitate per estais rase pro­ cedendum. ASWeit aaaa revuraadisaimoram patrum nooessariam esse, at difficultati ex balla Bonifaeii VIII Daem «aactam motqs ia ipao decreto diserto oc­ curratur. —Dejad· praelegit idem theologus oanonicas Maier rotationem da obeenatiouibut in caput de primate £oewm poutifieu. Qaoad aaimadversiones generale· «t speciales circa prvosauum nihil observatam est Quoad caput I vero animadversum «st, ut verba autem dico tibi, prout postulatur, adiiciantur. Die 98 aprilis anni 1870 habita est congregatio_^et quae dicuntur pagina 6 (B, HI, 9, c) corrigantur*, Congregatio XXXV. trigesima quinta Deputation!· pro rebus ad fidem pertinentibus in archigymnasio Romano hora nona ante meridiem praeside eminentiqsimo ■ cardinali Bilio. Aderant omnes reverendissimi patres,/ex­ cbm non sint universim vera, sed solum quoad ali­ quos textus. Quoad caput III ut verba „iudicem supremum'* ex citatione concilii Florentini tollantur, et potius alibi ree exponatur*. Quoad animadversiones generales, in specie lit­ tera A, III, conclusum est, promittendum esse congregationi generali doctrinae de iuribus epi­ scoporum suo loco rationem habitum iri*. Indieta proxima congregatione'in diem sequen­ ceptis solummodo Giennensi et Sancti Petri (Flu*minis- Grandensis. ' Peractis precibus, theologus canonicus Maier continuavit relationem de observationibus reveren­ dissimorum concilii patrum in caput de infallibilitate Romani pontificia. Rqlatio in omnibua plicuit reverendissimis patribus, excepta solum sententia jlla, qua relator asseruerat, epistolam sancti Aga- tem, congregatio hora 12*/i ab eminentissime prae­ side dimissa est , loqpnes Schwets secretarius. thonis papae ad imperatorem Constantinum quoad integrum argumentum a synodo VI approbatam •a··. ! Indicta proxima congregatione pro die 1 maii congregatio hora 12 ab eminentissime praeside diniissa- est. ~ ' .loannes Schwets secretarius. ' 43. Constitutio dogmatica prima de eccleaia Chriati reverendliwimorum , patrum Deputajlonia pro rebus fidei examini proposita*. q Piue epieeopue eervue cereorum Dei tacro approbante concilio ad perpetuam rei memoriam. v Congregatio XXXVI. Pastor aeternus et episcopus animarum nostraDie 1 maii anni 1.870 habita est congregatio ' rum, qui priusquam clarificaretur rogavit Patrem, ut credentes in ipsum omnes unum essent, sicut trigesima sexta Deputationia pro rebus ad fidem pertinentibus in archigymnasio Romano praeside ipse Filjua et Pater unum sunt*, ad catholicae fidei et communionis unitatem in sua eccleaia iugiter •minentissimo cardinali Bilio. Aderant omnes re­ verendissimi patres, exceptis Sancti Iscobi de Chile, conservatnlam, in beato Petro apostolo instituit Giennensi et Sancti Petri Fluminis Grandensis perpetuum utriusque unitatis principium ac visibile Australis. fundamentum. Contra quod fundamentum divinitus Peractis precibus, theologus (canonicus Maier) positum, quoniam portae inferi maiori in dies odio undique insurgunt, ad catholici nobis commissi continuavit relaticmem de obsqrvationibus reveren­ dissimorum concilii patrum de infallibilitate Romani gregis custodiam, incolumitatem, augmentum, sacro pontificis, prout exstat typis impressa, et quidem approbante concilio iudioamus necessarium esse, a pagina 39 littera c). Qua finita, reverendissimi praecipuam hanc doctrinam de institutione, per­ petuitate, natura ac praerogativa sacri apostolici patres convenerunt in eo: 1° Ut.quatuor illa capita, quae in hac relatione primatus, a quo totiue ecclesiae vis et salus de­ de observationibus opponuntur obiectionibu· factis, pendet, secundum antiquam atque constantem univenalis ecclesiae fidem cunctis fidelibus credendam in relationem.Deputetionie ad congregationem ge­ et tenendam proponere, atque perniciosos dominico neralem faciendam suscipiantur, correcto tamen quod pagina-40 (litteryC, I, 2) dicitur*, contrariam gregi errore· debito condemnationis indicio pro­ scribere. scilicet doctrinam non semel a magisterio eccle­ siastico fuisse proscriptam, qnia haec assertio ex parte saltem yeritate destituatur. ■ Dieaatar hase. .Quaseuqm omaibes apostolis «aa eam 9* Ut peculiaria adiiciantur principia, ex quibne Petro diota fimsaat, ea Petre etiam ooU diota sal' Cf. t dt. singulae illae obiectiones solvi queant, quin ad eal # a m. singulae difficultates iam in hac relatione descen­ > Ia prime sdwmatb 4o eedesia bebetur : .Dedanmas... datur. ' , eradendam ... eam..., peatMcam Romanam msiimirrm eam 3* Ut his specialibus difficultatibus in congre­ beati Putri, priadpis apmtdonmi... et emeiatoltaistiaamam gatione generali, si motae fuerint, respondeatur, patrm, Sectorem d rndmem sqprsasam existera toe.* (CL t- U, et reverendissimi patres Deputation!· prae ceteris eoi 444 c tt). Verba, quae sabdaximas, osaat ia totram aaimedventoaibas reprebeam, garni ttt odientis doerteam madlii hanc provinciam suscipiant et laborem inter m Floreatiai metatum aesM. Relator verba rodewe vail atqas distribuant. * refutat, quod eaimsdwnam eet. Patara terne· eanosat, verba hoe loeo eme omittenda. Cf. t HI, ml 10 · ia > CttLII, coi. 14X11. * Ct t LU, eoi. · a m. * Loco citato habetur : .Contraria illi (deptaiaae d· inAW* Proposita ia S7 emi Depatattoaia V. infra. bilitate Romani pontiâcu] sestsatia aoa semel a mugiet eris •eelseiae fuit proscripta.* Vide t. dt coi 15 x >. * Cf. loua. XVU, 1. «1 sq. 9 Ml CONLHTUTIU 1 DE ECOLE biA l’AIKDJlb DEP' lA'U iLurc'bllA t ? , erdinatieaia, veraeque obodisatiao obstringuntur*, •ea aelnm ia rabas quae ad fidem et mere·. sed etiam qaao ad dMpHaam et regimen ooclamae Dooemaa itaque at deelaraasM, a Christ· Domino pertineat; ita ut custodita eam Romaae peatiioe iaxta ovaagelii teetimoaia prisâtes iurisdietionis tam commuaioaie quam dasdem fidei protensionis ia univeraam Dei oedeaiam immetate at directe unitate, eeeieria Christi sit eae· grex sab nas beato Petro apoetolo promises atqae eollatas somme paster·. brisis. Ad uas naasqae Petras Chriataa Filiaa Haeo eat eatholicae veritatis doetriaa, a qua Dei vivi dixit : „Ta s Petrus et saper hanc petras deviare salva Ide atqus sainte nemo potss^. Quare aedificabo eocleoiam seas, at portae inferi bob a recta fids discedant qui attoadenteo- spiritibes praevalebant adversas eam : et tibi dabo elavs erreris* affirmant, Romanorum peatifieam iuriadieregal caelorum: -et quodcumque ligaveris saper tioaem ordinariam et immediatam nan eoae tam ia terras, erit ligates at in cseii· et quodepmqne omnes simul quam in eisgulas seorsam particularism solveris saper terras, erit solutes et in caeli·*1. pastorum eeeleoias ; ant eentaadnnt licere ab indiciis Atquo uni Simoni Petro contulit lesus post suas" Romanorum pontificem ad oeenmenienm consilium resurrectionem summi pastoris at rectoris ieris- tanqaam ad auctoritatem Romano pontifice supe­ diotifipem' in totum ipsius ovile dioens: «Pssce riorem appellare. x bapat I. De epoetolici primatui μ hsefc Petn matitutisas. Ex hac autem suprema, ordinaria ot immediata agnos meos. Paso· oves mea·**. Unde apparet, reiicieudas omnino esso buic tam manifestae sacra- 1 I tum in ecclesiam universalem, tum ia omnes et rum Scripturarum doctrinae, ut ab ecclesia catho­ singulos partira larium ecclesiarum psstores et fideles, lica temper intellecta ost, contrarias eorum sen­ potestate iurisdictionis consequitur, Romano pontifici tentiae, qui' constitutam a Christo Domino in sua necessarium ius esse, in huius sui muneris excrcjtio libere communicandi cum pastoribus et gregibus ecclesia regiminis formam pervertent·· neghnt, solum Petrum prae omnibus apostolis sive seorsum totius ecclesiae, ut iidetn ab ipso in via talutia singulis sive omnibus simul vero proprioque iuris- doceri ae regi possint Quare damnamus ae repro­ dictionis primatu fuisse a Christo instructam; aut bamus illorum sententias, qui hanc supremi capitis cum pastoribus et gregibus communicationem licite qui affirmant, eum^em primatum non immediate, directeque ipsi beato Petro, sed ecclesiae, et per impediri posse dicunt, aut eamdem reddunt aaocu­ lari potestati obnoxiam, ita ut contendant, quae hanc illi ut suo ministro delatum fuisse. ab apostolica sede vel eius auctoritate ad regimen Csput 11 eccleeiae constituuntur, vim ac valorem nondtabsro. De perpetuitate primatui Petfi-in. Romanit nisi potestatis saecularie placito confirmentur. pontifieibue. \ Csput IV. Quod autem ia beato apostolo Petro princeps De Romanorum pontificum infallihiliiate. pastorum et pastor magnus ovium Dominus Christus Ut autem tanto imposito muneri responderet lesus* in perpetuam salutem ac pdtenne bonum ecclesiae instituit, id eodem suctore in ecclesia, C et donum, Dominât lesus voluit, ut eum apostolico quae fundata super petram ad finem saeculorum primalb singularia praerogativa apostolica semper maneret. Sequentes itaque et déclarantes constan­ usque firmiter stabit, iugiter durare neeesse est. Manet ergo dispositio veritatis, et beatus Petrus tem Idem ae doctrinam tum buius^aauctae aposto­ iicae sedis tum ipsorum oecumenieorum conciliorum, suscepta ecclesiae gubernacula non reliquit4. Sem­ per enim in suis successoribus, episcopis sanctae in quibua Oriens cubi Occidente in fidei caritatis­ que unionem conveniebat, cum Florentino concilie Romanae sedis, ab ipso fundatae, eiusque con­ repetimus: „Pontifieem Romanum, verum Christi secratae sanguine, vivit et praesidet et indicium exercet, ita ut, quicumque iu hac cathedra Petro vicarium, totiusque ecclesiae caput et omniam Christianorum patrem ac doctorem exister· : «t ipei succedit, is iuxta Christi ipsius institutionem pri­ in beato Petro pascendi, regendi ac gubernandi matum Petri in universam ecclesiam obtineat. universalem ecclesiam a Domino nostro lesu Christo v Caput III. plenam potestatem traditam esae*** ; et cum Lugdu­ De vi et ratione primatui Romanorum pontificum. nensi concilio secundo credimus, „ Sanctam Roma­ Hinc innovantes tum praedecessorum nostrorum nam ecclesiam summum ot pleanm primatem et principatum super universam ecclesiam catholicam Romanorum pontificum decreta, tum praecedentium obtinere, quem ae ab ipso Domino ia beato Petre conciliorum generplium disertas, perspieuasqne de­ finitiones, docemus et declaramus, credendum ab apostolorum ' principe et vertice, «mina Romanus omnibus Christi fidelibus eaee, hanc sanctam aposto- D pontifex/est successor, eum potestatis plenitudine recepisse veraciter et humilitor recognoscit; et sicut lieam sedem, et Romanam pontificem, ia univorsum prae enoteris tenetur fidei veritatem defendere, sic orbem tenere primatum, et ipsum pontificem Ro­ manum successorem esse beati Petri principio •t si qnae de fido snbortae fuerint quaestione·, apostolorum, et verum Christi vicariam, totiusque suo debent indicio definiri**4; atque cum concilie quarto Constantinopolitano profitemur: „ Prima sa­ ecclesiae caput, et omnium Christianorum patrem, doctorem et iudicem supremum exister·; et ipsi lus set, regulam rectae fidei custodire, ot a ooastitntis Patrum nullatenus deviare. Et quia non in beato Petro pascendi, regendi ac gubernandi universalem ecclesiam a Domino nostro lesu Christo potent Domini nostri lesu Christi praetermitti seapletfam potestatem traditam eaee; ot hanc, quae teatia dicentis : Te Cs Petrea et sapor baao petram aqdificaboScoleoiam meam*, base quae dicta suat, propria eet episcopalis jurisdictionis potestas, ordi­ nariam ease qt immediatam, erga quam particularium ecclesiarum pastores atque fidele· tam sooraam singuli quem simul omne· officio hi«rarchieae sub> • • 4 MatU. XVI, 1·. IS. 1>U XXI, 1S-17. Ip. 1 Pat. V, À »1L sp. ad Bsbr. ΧΠΙ, N. 8. Us M. mt. · (alS). s. A Oosran. onmmai. voues UH. rvrsu probantur effectibus, quia ia sede apoatoHea / > Bxprrnm ad Jsrwalas Mei mm. Lagdaaeae. Π, esas. nonatalL st PU VI brav. Super sSMitoto A BS nsv. 17M. • Cf. I Ttan.IV. 1. • nn«ti beat, at plenius ia dim uadlqae diguoaeatar, ad Saaati PraaaM prepaait a. Ambroaii: 4paa aat Patrua, aai dixit: TW aa Prima al aupar beat pstraui aedbtmria aeriraiom awam, VU erga Petra·, ibi ueriarin; abi ae alaria, Bella mora, aad vita actecaa*' (in Pa. XL·, ·. 30). Atquo e ooaeiB· Bphnriao: JBanstaa Patrua, «poetolerum priaeepa et repat Meique eotamae et oodeaiaa oatbetioao tadomeatum, a Domino noatra leea Cbriato eiavan regri •coepit, qui ad boo arque tempo· ot temper ia sais •aeocMoribua vivit at iudirium sxercet** ; tel a con­ silio Hieaeao II : ,,Beata· Petrue abiqne priaripatam obtinuit et obtiaat.** Quoad eqpul III tredarim rovaraadiasimi patrea (Poeaaaicasia, MOeblinienrie, CaMarangustaaaa, Baltimoreaaia, Camoraeaaaia. Weetmoaaatarioaato, Matiaaaais, Garai lierai·, Bostreaei·, ültraiaetaeaii, Tarviainua, Ptatavtanata ot Baaoti Francisci) poata Internat, ut paginai Haea 18 [1.15] rex ..epiaeopalia* omittatur at dioatur „quaa vara at propria eet...*' Alii tumen (Bdaaaaaua, Calvenait, Brixiae·»», Paderborneaais, at (Bedunanria) retinendam eoaauoruat audito vero theologo nova anfragia ferenda erant, quod tamen dilatam eet, donec novae trittua a theo­ logi· proponatur. y ■ Porro proponente Baltimore··! omaM eoaaeara ruat ia id, ut in Ino f 1. apponatur additamentum 44. C ia hunc aoaaum : ,,Qua suprema Romaai paati8ria Congregatio XXXTIIL potoetato noa aagatur aut laeditur, imaao roboratur Die 3 mail anqi 1870 bora dona ante meridiem ordinaria ao immediata epiaeoporum pe tecta» ia in archigymnasio Romano ' habita eat congregatio •colari·· parttariarw cibi eommiaaaa, dtasata annoto trigMima octava Deputation» pro robeo ad Sdem Grrgorio (aptotola 30 ad.Bulogium Alexandrinum); portiaentibua praeaide emiaeatisaimo cardinali Bilio. ,Meaa honor Mt honor uaivMaalia aeoleri·· Mana Intereras t omnM reverendissimi patre·, exceptis honor Mt fratrum meorum «olidus vigor. Tuna Btrigonionei, Sancti lacobi de Chile, Oieanuoi, et ego vere honorata· sum, eum ringalia quibusque hoaor debita» non negatur*; val, ut aliuo (BrixiSancti Petri Flumini· Grandeari». Perneti· proribus, examinatum Mt oehoma ooa- nensia) monuit: .dicente sancto Barnard· (de Oeu•titutionia do eceloria primae, inripiaudo a cepih II. sider. 1. II, e. 8):,Habeat ilU aaaigaatoa aibi grege·, Paderbornenaia postulavit, ut caput inscribatur: singuli singulo·. Tibi univerri traditi sunt, uni ,De perpetuitate primatus ia Romano poatifloo**. unas. Nae modo ovium, aed ot pastorum, tu m Alina (Posaaaieasis) pagina 8 liaaa 4 ,,eodsm uaua omnium pastor*.* auctoro" malina exprimatur. Instiper Caasaraugestaau· doaidaravit, ut pro Aliae (Beatronaia) linea 9 [1.7] „diapoaitio veri­ .ianovamu* ponatur .ia momoriam ravocamn·*, tati·" obacurnm ····. quod tamon alii· bob placuit. Poaaaaianaia propoauit, ut pagina 7 liaoa 98 (1.91) Alia· (CUirianab), ut verba OMcilii Kpboaini ,,vivit ot praeridet ot indicium exercet** tanqnam post ,4ogimaa aealaaia·** iaaaratar ,,p«r aaivsrsum verba ooneiliariu diserto addkutur, ut vim teati- orbem diAma·**; Saaeti Fraariari, ut dicatur „totiw moaii habauut, ot ad „ia naivaraam eedmiam** ad- orbi· eorieri·^. datur ,.Orienti· ot Oerideutto**, val at gieatar ,.per Preporitam iam arat ut pagiaa 7 Hora 17 [L 14] ' aaiversum orbom difhaam**, quod Caoaurnagnstaaua paat citata verba oaurilii Florantini cam dauaala** propoauit Sodaaaaaia, at varHa „iugitar duraro quemadmodum etiam .. .**, nova psrieopc iaripsat aaemse Mt“ addatur „et ia parpotaum durabit**. „Porro decernas, hnae qaae propria eat**... Can· Bdaaaaaua, ut poat "indicium axaraat** addetur •Meaguatanua propoauit tam, ut dioatar: „Praindo nia ossum MoIm**. daoamua .. .**, aa malignae taterpretatioai aditu· Porra plura· revaroadinaissi patra· deridara- detur, aa ai hio aliud deiatatur, quam forsan in varuut, ut taetiaraaium aBquod adiiriatur, quo pro- lori· aitatto detritam eat, at ut ita indicetur bane botar, Romanam primatum in Romane pontiSeo dcBaWnasm Iam datam aaee ia ·ηη«ίΗο Placantia·. parpotuo durera. Faan amaM eaaaanaaruat, ut paragrapdra aa■ Brixiaaama locum Golasii propoauit: n0umquo •imda usque ad verba naut enatenduat** emittatur, mbum (npaatoli) aequali apirituali luae fUgaraut, et anorae Me reieeti omnra ia eanan· anathemata aaam tameu prinripom s«m sx illi·’voluit Christas, parestieadi aauasorautar, at at ia altera paragraph! samqaa dispensatio·· mirabil ia damiaam geatium hriaa parta exponatur poeitiva deatrina directe ap­ Romam dirsxit, ut ia praaeipnn urbe vol prima parita errari ibi reieeto, dieendo w0um Romana· primam at praoripuam dirigeret Patrum. Ibiqua atout poatifex ait raasmaa iadnx**. eathoHri aebb ata.** PadarberaaaabliMaiep. 10) dioeadnm proposait „ad divinitus nebia eommiari graft·1*. Btrigoaiaaaia at CaMaraugustaaua, at pagina A Uaaa 4 (l. IS) .praeripsam" dolratur. t Liaaa 6 |L 14) (ara emam dMideravarunt ut pro ..praerogativa" alia vox aptior religatur, atquo linea 13 p. 18] voci „pernicio«os“ alia vox „adverao·" vel ,,oppoaito·*' vel simili· rabsiituatur aut-1 addatur. Quoad caput I Caeaarauguatanua volebat, ut linea δ [I. 3] >..immediate et directe** deleatur; Btrigoriensis, ut pagina 5, linea 8 (1.15], Bind „Uada apparet...“ mutetur, quia nimia rebolaatioe dieium. Ciliciensis, ut linen 10 (1. 18] ..tarn manifeeta·** deleatur. Calveosis voluit, ut Ioann» I, 49, at Caaailieaaia, ut Luo. XXII, 31-39 adiieiatur. Maiori tamaa patrum reverendissimorum parti placuit, ut U duo texta» omittantur, aolum quinque contra sratieatibua. Indicta congregatione proxima pro oraotino dio, bora 19'/· congregatio ab eminenttasimo praecido dimi·»· mt, p loanaM Behweta aecratariu·. M7 B. ACTA D1PUTATIOBI8 PRO UBU8 AD FHHiM PUtTUnOTTIBCB Mi Padorbonsoqris voMt, at Km» ultiam pagina ▼ H 1 I, J|4| MNÎNfW^4· AmM MOOtiMI ΦΜφΒΜΙ Ratishsesaris, at eapnt iaeeribatar Jf aMate SttWB tfr primate·". ΒοιμιμΙ OMMfMWMÎ>t Mb^b 4Mtafttati· ita BBMipieB· at pegiaa S Keen B [L M] verbe 4ub hm, et tUmîv deptas taWMbititaii· ««^ββφΜ***Μ pHkApMMtW ^τίΐΛίΙί *** Tandem uaaaimiter oooriueum aat, at inrisum, nbUite· Matai. Baltimoreasis ideas poetalat, atque ideo novam prout rriatione pagiaa 14 ÜMaaa γ prepeeRar, testai pagîaa · Basa 3 [| S L 14] ^eet Meaaatita- paragrephum, ut pagina IS (BdSoaf exhibatar, adiieiaôdam ses·; item clausulam a Moehliaieasi hori uatur" head isceratar *. Quoad copte IV aaaa revereadisrimerum patrui propositam. CeesiUensis postulavit, ut initium ite immutetur: obtervavit (pag. 11] liaea li (L 44] „pro suetoritate" «Ut astem tanto imposito muneri plene satisfieret, obesurum eme. Baltimore!»»!· addendam oaaaai, „palam ae dé­ Dominus lesu· epostolioum primatum singulari *, vel : „Ut autem tantam jà taire declarat atque libere definit", et poat „ex- praerogativa coronavit x tenditor" addendum , ad qaam ecelmiae iufalliblU- impositam munus quam optime adimpleretur...“ Weetmoaàsteriensis, ut pagina IS [iW.] para­ tatem sartam toetamque in^perpotaum tuendam banc Petro ' sucooMoribueque olas praerogativam graphe nova post verbum „iudicia" addatar „irre: formabilia". Christo· Domina» impertivit". . Mechlitjensiq. advertit, spagipa 10 lineati [1.33] ' Bostreusis consentit, eum Mcchliniensi st Çaetextum esae immutandum, at ambiguitas tollatur, ita siliensi et postulat, ut addatur .,irreformabilia", et at post „doetrina" ponatur punctum (.), et ita textus definitio ita concipiatur, at pateat, infallibilitatis prosequatur: „Hane autem aedem etc.. ..“, et ut ia eabieetum non esse duplex, sed unum tantum; qnae textu eoncilii Lugdunensis II pagina 10 linea 7 (1.19] de obieeto dicuntur, esse insufficientia. Edessenus, ut linea 3 pagina 11 (I. 37] dieatar f pro „et vertice" ponatur „»ive vertice"; ut pagina 11 linea 6 [1.38| post „definimu·" addatur „iuxta Chriati „Hinc sacro 'primum expostulante et dein ap­ institutionem et promissionem". Insuper, ut loeo op­ probante concilio", vel „sacro tum postulante tam portuno addatur: ,,Perpetuo» ecclesiae sensus et approbante...“ atque ad mentem s. Leonis M. di­ usus ostendunt, sanctorum patrum consensus tenet, cendum, lin. 39 [1.48]: „ad quod infallibilitas ec­ summorum pontificum et conciliorum gesta ac clesiae extonÿitnr, quae aient in ipsa nonniai ob •tatuta declarant, ad summum iuriadictionis pri­ eoniunotionem cum auo capito Romano pontifice matum. quem super universam ecclesiam, obtinet existit, ita iu ipsam a Romani pontificis magisterio Romanus pontifex, pertinere munus depositam fidei infunditur, aspue unicum eiusdem constituit in­ prso ceteris fratribus custodiendi et suburtas do fallibilitatis donum" fido quaestiones definiendi." Atque alibi : „Qum Sedunensis, ut addatur initio capitis lin. 3 (1.9] voro assertione· hais nostrae definitioni contrarias «ut ad munus et opus explendum eum apoetolico pridamnamus, improbamus etiam et rsiicimus quae- C mata... semper connexa maneret"; — ut pag. 11 otioso· inanes, quas nonnulli do summo pontifie· et lin. 9 [1. 40] addatar: ..inter alia dictum est..."; ut eoota episcoporum instituunt, fingente·, quod salva appareat, unam tantum in ecclesia infallibilitatem promisai divini veritate contingere non potest, osse, dicendum lin. 93 [1.48] „infallibilitas Romani membra scilicet · capite distrahi, ecelstiam *, pontificis nna cum corporo episcoporum docentis ex­ quae supra Petrum aedificata est, a suo funda­ tenditur", et novam paragraphum textui inserendam. mento dimoveri, fratrum coetum, qnoe Petrus in Calvearis, ut initium capitis IV ita habeat: „Ut successoribus sais confirmare iubetar, ab illo de- autem tanto imposito muneri omnia responderent, sciacre, cuius fide· ex Chriati promissione nun­ voluit sspientissimus Dominus noster, ut Petrus quam deficiet. Romanus igitur poatitat nunquam einsque suceessorm Romani pontifices, in omnibus solus eat nec eme potest. et ei docenti semper ad­ primatum gerente·, etiam per magisterium infalli­ haesisse episcoporum collegium, omnia ecclesiae bile primatu in doeendo pollerent. Sequentes ita­ saecula deiSeaitrant." que ..: pag. 11 lia. 4 (I. 38]^,,defisimu·, secnndum Indicta congregatione proximo pro die 5 mail, Christi ipsius .Domiui Salvatoris divinam pollici­ id est feria quieta, congregatio hora 1 ab emiaea- tationem, quam suorum apostolorum principi in tissimo praeside dimissa'est. sanetis evangolii· fatus1 «st: PMn, «eev Setene» loaaaes Sehveta seorotarius. «gpeUni, ut eriintni ···, sioti gta cribrat triticeal: φο eutim pro ti rsyass, ut non dc/icial fidet tua, • «· ct tu alifuand· ctnfirfiui fratrt» too· *, fleri, ut Ro­ Congregatio XXXIX. manus pontifex, cum supremi omnium Christianorum Die 6 maii anni 1870 hora nona ante meridiem doctoris munero fungous pro austeritate defluit, in arebigpmnaeio Romaao habita eet eoagragatio quid ia robus fidei et morum »b universa eeolesia trigesima nona Deputationis pro robee ed fidem credendum vel roUciendum sit, erraro non possit" pertinentibus praecide eminentissimo cardinali Bibe, Kova paragraphes. „(Jnum vere atque idem eet ' latererant omaas reveroadissimi putreo, exeeptis infslHbiUtatie ebûotam, et ad idem qe extendit, Ciliciensi, Gienncaei, et Saaoti Petri Fluminis Gtandonsis Australis.' Invocato Spirits isisic, continuatam eet examen repitis IV schemati» constitutionis primae de oocleste Christi; Caoearaugnstanna animadvertit, linea >[13] vocem «semper * sibi minas placera, et Hnaa 14 (L ·) loco «repetimus * potius dtoendum eum laudato : laciaum Ulta ent: .aat qsemsdsfitat |N qMumll Otiati Mriiem boae irnnam. * Ct Astitis sts. t. ΙΛ •si. A b a , ■ MB. sive ia oecloeiae capite, rive ia universo magisterio spectator. Quare stent ia oMtarie suprema Ro­ mani pontificis decreto seu indicia ab emnibas Christi-fldatibua, eum primam.eis iaaotosriat, neu ere solam, sed et corde, Id est, peefeoto meatis assensu, ita ia rebus fidei et suorum pisae etiam fidei obsequio, utpote per eo irroferaabilia roripisada et teasnda eoae decemus. 8i qtae..." Cassiltessis, ut hoc loco dieatar „... Ct haiua1 /Ww Λ. • Bss>tiiolsuyu*41muh(nthselstiesnaiMsesmmsatisVl lesta el spftsbeta. M· Ubu COeeMSAYtO XXXIX · mH WTO sift sskftft^ oft4 «t φββΆο ftfc eatft^ wos MNl^iffk^ftft ■ Î^ÎB9ft^®ft ^Ï^MÎ^ft® βίΐβΒ ^ÎÎBftft^ft ®k uiviNtl swlftrift Mdb kftovMiB ftsseevft Efft^9ft4ftftk W& ïftÎ^Eiftft^bft^ft ^IVOIW 90ft φΟΟβΙλ^ «te tea liairiot, «t qute exspoetetar Maleate· aa·OflftOftft (eAm OMft^ftMB ftOO^dftt οοοίβοΐΐβ OOftMftMO^· laaayar simiiitertemmu·, good, 4ff baeo mpltis (aatteate site), dated· ot te testa; Nu. tt (L 4B] JOftt «pVEtaft^MtBF** ft4dftft4ftM y|ftOOBftO'ft& 4θφΟβϋ0βΙ Mai, toe eat, Dei vmtom eeriptaâvoi truditun"; Metente· teteBMMM non Hj( *aam ab Ipste· aa* 4mIo* hrfheftUtoftlO| m4 ftftft ot oo£m^ it· otiosi •4 tMIft •bioeto CEtwiotov1*. Ptctavtensto, at aytetala «aaati Agnttonia ad­ datur at etiam alia tee· saoao 8eripturno adHeteatar; paragrapbute aovam son obm inearendam, prout pag. IS (843 ot>] sxstet, quoniam qua· ia aa dicuntur, ia oaaona recuriruat, aed prout pag. 14 ex­ hibetor, cam bodltaaiaa additaaMnto ,et eundem fiasm rMpiear·**. Tarvisinua, aoa mm hoe loco de obioeto infallibUitati· quidqnam speciatim defiaisndam; at cm· addeadam, decreta per se irreformabili· eaaa. Brixineasia hsno formula· proponit: ,Et taaquam fidei dogma declaramus, per divinam assistentiam, Petro at succesraribua eiua a Christo Domino dicent·: Ego . . . promissam, fieri, nt Romanna pontifex, cuius Mt totam Moleeiam Chrieti in unitate fidei oouMrvare, erraro non possit; cum supremi omnium chrietianorum ductoris munera fun­ gen· da quaeetioaibua fidei et moram iudieans défiait, quid ab unireraa ecclesia credendum tenendumve ait. Haec specialis Romani pontificia infallibilitaa eeelmiae apprime convenit, cum per illam quaerja de fide controversia, quae per commane occleaiae magisterium per orbem dispersum decidi non poteat, quoria tempore finiatur. Quemadmodum ergo uaa eademque Mt infallibilitatia praerogativa, aire in occleaiae capite, aive in univorao magiaterio •poetetur: ita lupnmt eiuamodi Romani pontificie decreta aeu indicia, utpote per «e irreformabilia, < non ore aolum, eed et corde, id eat, perfecto menti· aaaenau, plenoque fidei ebaequio reâfpiMda et to-., pag. 11 tia. IS p. 44) teBradum «pro aasteettote". nenda Mae oentemu·. Bi quia ...“ Paderbornenai· proponit, ita initium capitia ομο concipiendum: ,Ιη ‘ auprema autem iuriadictioaia potestate, quam Romanua pontifex tanquam Petri, prineipia apoatolorum, auceeaaor in univerMm eeelMiam obtinet, etiam anptemi magiaterii potestatem contineri, haec sancta sedes apostolica semper tenuit, ipaaqu» concilia oecumenical tradiderunt Sam ... vseq. concilium Constantinopolitanum IV, Lugdunaase 11, Florentinum). Hanc praedecessorum nostrorum oeeumenieotumque conciliorum fidem et doctrinam in omnibus aequantes docemus .. . Porro pag. 11 Un. 4 [l. 38] pro ^definimus etc.** dicatur ,,declaramus, Romanum pontificem, cui in persona Petri dictam tot... ab universa eoclMia fide catholic·· credendum sit, vi aaaiiteuti·· divinae 1 ipsi promiMM, srrars aes p····, taUiaqns eius fidei decrete mu iudici· per m irreformabili· a quovis chriatiaao, ut primam «i innotuerint, pleno fidei obaoquio sxeipisada ot tensed· mm. Et hoc qui­ dem Romani pontifici· infallibilp magisterium ad eadsm pertinecu doeernw, ad qtou iafallibile univstms sedasiae magisterium, «aina ipM Rsetaaus pontifex eapat et m sat,.···· extendere dignoscitur. Bi quia ...“ . Sancti Fraaeisei, pag. 10 Ito.» fl.3S] loeo „acrvata“ cam Harduinc st Labbe diseadam „rw rate", vol ealtsa· immatotar eitatiu in finu'pdragrnphi ssqasatia, cam formala Bumtedae aped Hardainum st alios habsat „(re]aervatau-, pag. 11 lie. 8 (I. 40] post „Petri“ addatar „later alia"; lia. 14 [L 44] post ,, fangen·" addendam „ds quao* B s44M apmfc. • Ms saMsKco toast la B seritate· pse su HS· Dote propamMto emteentiaaimp pre wide gaaaatteaaaa, qanenam a* fbrmalfa Meoa oBgaada ait, eoueteaam eat, fanaalaai ab rovsrsadiasim· Padsrb are mi peapaaitem adoptandam, at aimai ia lau­ dandi· eeeailiia srdiasm ahroaologieam mm aarvandum ; addendum rear, at SedaMMia proposuerat, „inter alia" Vsl „praetor alia", at „ iuxta promisaioaom at iaatitatidnem Christi"; pro „defiaimM“ dioondum „doclaramM“, et pro ..auctoritate" di­ cator „ auetoritats apostolica". De addeado Iooo eg epistola Agathonis et ferma altimi additamenti eogitandum mm theologia. Nero dicatur naoletaai iodide". Indicta congregatione proxima pro hodie hora β'/ι vespere, ab eminentissime pramide congregatio hora 1 dimissa eat. loannM Bchwets secretaries. 48. Congregati· XL. Die 5 mail 1870 hora 6 */a vipere ia archigymnssio Romano habita eat congregatio quadragesima Deputation!· pro rebns ad fidem pertinentibua prae•ide eminentiaaimo cardinali Bilio. Intererant omuM rovsrsadiMimi patres, exceptis tamen Cilicieaai, Btrigoniensi, Camsraesnai, Ultraiectensi, Edesseno. Sancti lauobi ds Chile, Oisnnensi et Sancti Petri Flaminis Qrandstuis. Peracti· prscibus, praelectum est a theologo cafut IV emendatum in huac modum: Di Jtomnnf panttficit infaUMlitai»1. ,Ιη auprema autem apostolioae iuriadietioaia potestate, quam Romanus pontifex tanquam Petri principis apostolorum «uceeMor in. univenam ocelMism obtinet, supremi quoque magisterii pote­ statem contineri (emendatio ,comprehendi‘)> base sancta sedM semper tenuit, ipsaque oecumeaioa' concilia tradiderunt. Sequentes itaque* generalium conciliorum, in quibus Oriens cum Occidents in fidei eharitatieque unionem conveniebat, solemnM fidei profemionM, cum concilio IV Constantinopolitano credimua : ... Et cum concilio LugduuMsi II profitemur ... ac cum concilie Florentino rvpetimua.... Iliae sacro approbante concilio donemus ot tanquam fidei dogma declaramus, Romanum poatifieem, oui in psrsoua sueti Petri «b eodem Domino nostro Imu Christo praeter alia dictum Mt: Ef» rupee·'..· vi divi··· promissioate ubers Spiritu· sancti aMistentiam, qua fit, ut (vi divina· promissionis et smiateatia· Spiritus sueti erraro n·· poaM) eum 'supremi omasum Christianorum doetoris m«Mrefangenspr· apoetolicaena auctori­ tate definit, qnid in retos fidei et moram ab uaivena eoelsaia fide divina erodendum tonendumvo vsl reiicteadnm ait, erraro non posait; st hanc Romani pontificia iafallibilitetis praerogativam ad id«nt obiectum porrigi, ad quod inlallibilitas eccle­ sia· extenditur. «Quemadmodum (nova | pag. 13 ]343 c nf). . . indicia por m irreformabilia.... Bi quis autem .. ■ Ksdiaris Mima· ta·· formais· ab spissopo Padsrtsrasssi sais «missum maiasatimisw prsssHi ssMNtam faim· VMs tafta sab aam. ··. * ta Λ, abi formais la wagtegatfoM XU rsfortar, sdditnr iapi’lmia * ■ Ml B. ACTA ΜΡϋΤΑΤΪΟΙΠΒ PRO MBÜB AD ΤΠΜ* r*OWtm «Μ Padarborararin prap«M>: »QnMMdm>A>m O A \ Hraa l^jBM»^nite >h «miMta>Mhm p«te*)**w * ·. its 1mm Ammbî ΒβΜΛβΙ· tan MUNHtetit ptaorogaiiv· «A Mmb iMÎiBm prarigitar, «A qaod IteûlfibUita· osatesfia· «ribamMtar.44 Pictaviooai··. „et Mm MWMWBMb proerogntir» (hoc priritegtet· toMIHiiMto), qMO «m ΛΜ··· Mft» ■ looonos BsAmota ··<· ··<··. * _____ * w,„ OMANmAM XML •adraaqM Mt, rivn in tralmiM eapite rivo in Dio î aaü aasi IBIOhoca mm ante uraridioat ■aivm· ngirtyit apMtotir, ai imb M tlthigyaMMi· Rmmm' ΜΜΜ wt oMootam porrigi, «A qaod ..qutdragsrima ratais Dapntatiooi· pso nAm aA Quoniam v«ro A· h·· femnla βοηνοοίτο aaa AAmi psriinratftra proosid· ratasfirini MfAtaal poterat inter ravoroodiMiato· patroa, plaaait, a * MB·. Adorant sans rov«r dimimi ** pa«M exproxiara die do h·· ro pris· thootogi nndiantar. oopUs Btrigeatemsi, QiaaMMi at Sanati Petri Indicta proxima soagrogatioM pro Aia ssqfirati, Plumiais Grandarab. hora 9 ab eminsatisrimo praaaida ooagrogatio di­ Prraibra peraetia, praelwtum eat sebMM sme·missa 'rat. datam eoaetitatioai· prima· de ecclesia, ut typis loaanips Sahwata toorotariaa. maadbri poseat Textas, hinc inde parvis muta­ tionibus facti·, fer· unanimi oonsauu approbata· Mt. 47. Atrior tamm videbatur esee oontroveraia d· Congregati· XLL j paaaultima periodo capitia IV, cum dao rovoreaDia 6 maii anni 1870 hora nona aate meridiem habita Mt in archigymnario Romano congregatio quadregmima prima Dopatationis pro robus ad Bdam partinentibiia praeaide eminentiaaimo cardinali Bilio. Intererant otnnra reveroadisrimi patres, sxoeptis Giennensi et Baaoti Petri. Peraetia precibns, praelegit theologus pater Behrader formnlam definitioni· de infallibilitata Romani pontificia : ,,Ηίηο aaero approbante concilio dooomaa et tanquam dogma fidei1 declaramus, Romanam ponti­ ficem. cui in pereona beati Petri ab eodem Domim nostro lean Chriato praetor alia dictum Mt: Sgo ropoei pro t», at non Aa/tcaeT /Uo» tua, ot tu ofiiqnosido oonotrnu confirma fratre» tuo», vi divinae pro­ missionis et assistentis· Spiritus Macti (emendatio : vi jweistentiae divinae ipsi promissae) errare non posse, cum supremi omnium Christianorum dootoris < munere fungeae pro apostolioa eua ataotoritat· de­ finit, quid in rebus fidei et moram ab univeraa ecclesia fide divina (emendatio: de fide) tenendum* vel tanquam (eidem) fide^oontrarium reiiciendnm sit. Et eiusmodi (fidei) decreta aire indicia, per ae irreformabilia, a quovis ohristlano, ut primum, ei innotuerint, pleno fidei obsequio excipienda et tenenda esse. Porro eum una eademqae * sit se­ deris· infsllibilitas. sive spectetur in oapite eodeeiae, sive in universa ecclesia docent· cum capit· unita (emendatio : sive spectetur in Romano pontifie· tanquam capite ecclesiae, sive ia universa eooleaia docento eum capite unita); hanc iafallibilitat·· etiam ad unum idemquo obieetum smo extenders docemus, nempe ad fidei depositus custodiendam intemeratequs exponendum. Si quia aatem.. In examine de hae formula instituto, quataordeeim reverendissimi patras desiderarunt, ut ultimum 1 membram periodi, qua· incipit: „ Porro, eum.. scilicet „ nempe ad fidei doporitum..omltteretar, dum septem id retineri voluerunt Duo rovsrsadiraimi patra· proposuerant, ut addatur pout eaaoBM monitum, non tantum in dogmatiri·, eod in aliis etiam dsriaionibra Romano pontifiai veram ·* siaemram obodlentiam ssso praestandam, hxtaspistolam Pii IX ad arehiopiseopnm Monaehteaaeaa. Deaiqas raaoUM prastesti sunt «t approbati in ea forma, qua in schemata concilii patribu pro­ posito occurrant4. . * ' * 4: crsrâsdum, sad dstetam. • B habet tantam sede·. 4 VWs t ΙΛ esL lo. - 1st tasm sMNmn h Mae annem post .prtaatam* : et sedens Dstatas rastro Asa CMts, kMsrids esasM peet .ImmiMetn·» : Ia aM M AmM* diMimi patrae censerent, in ilia non tantum Romani pontificis, »ad ipsiu ooclaniae quoque infal libili­ tatam doarotari ad ea, qua· sunt revelata. His vero •t omnibus Mtiafaotum Mt, per formulam a theo­ logo (patre Franselin) propoaitam: „ Quoniam vero infallibilitaa eadem Mt... insuper definimus, hanc iafailibUitatem ... sera extendere." D«ia a reverendissimi· Meehliaieuai, Tarviaino, •t Sancti Franciaci formulae propositae sunt pro monito adiieiendo. Attamen visum Mt, ut de hnc re tum demum cogitetur, quando tale monitam · congregatione generali postulatum fuerit. Indicta proxima congregatione pro sequenti die, congregatio hora una ab eminentmimo praeside dimiaaa est loannM Sehwets secretarius. « i ConstltuUo dogmatica prima de eeeleula Christi \ • reverendissimis patribus Depntatlonls pro rebus fidei reformata·1. Phu tpûcoput servus servorum Dri sacro approiani» concilio ad porpetaam res memoriam. Paetar aeternus et episcopus animaram nostra­ rum, ut salutiferam redemptionis snae opns usque ad consummationem saeculi perenne redderet, •anctam aedificare oeclesiam drarbvit, ia qua velati ia domo Dei * viventi· fldalM omoM nains fidei et «UrRatis ' vinculo oontinerratar. Ideo enim, prius­ quam clarifioaratar, rogavit Petram, ut credentes ia ipsam omaas aanm rasant, rient ipse Filius «t Patar unum sunt *. Sapiratisrimu· igitur,nrchitoo* taa ad hanc fidsi «t communionis unitatem in eue •oetaeia iugitar conservandam, in beato Petro apostolo inaritait psrpetaam utriasqu· unitati· > principians ao viriMlu fnndaatantam, super mina fortitudes··· Mtarnum «xtraeretar templum, et ac­ ciaris· oral· iafareada sablimita· in huius fidri firmitate oonaurger·» *. Contra quod fudamaatam divinitas poritam, quoniam porta· iafari maiori ia dies adio unAiq·· iasorgnat, ad eaihoHri aoMs > Çwfe mKm* Ib Dqpatetiflrii ewfaM 4M T ·ιϋ 4M Mb Britan A· pre·· aaMmta sat, at fis sssasM ··» state a ssorihaa Dspatatlaota runas csaarimMar. haadmte ’ et ta altaalbM laaie smasta itssnm tari· tafmaaa sat aatritan oaOtM tas finis Bsaaptarmnsata trafitam hates aapn, t UUlssi. 4-T. Baa mattam dtfrit a testa «ai tea tats MUtaMr. Ut prime tstrita tester vidsat, qsifi patrns dspsfiaN ta astasmta rihi tradite asstamatat, variantes tasttasm Mttsris taritaatte tapriad terni; tens vsra ta qribw ·Ν *Μ sdritam •st, tritespasntte(...)sigMvi, «asd mtalinetentam ragate ta amùgaitetam tasidat. ' < •m Itaque «t declaramus, a Cbrita De­ •eae ; quemadmodum etiam ia gnatis oeeumeaioorem al·· tat* evangeHi testimonia primat» iurio- eoneitioram at in eeorie canonibus continetur.* dictioni· la universam Dei seelseiam immédiat· a* •Boer auism plene petat·· esra sst ac propria directa beato Patro apostolo promissum atque ^otete teitteteiM tjKKvpelii) φ*Μ jtewMMN* ptutti· collatum fuisse. Ad gcw namqus Pâtre· Christus fat, ut» Mtioiieae eeciooiae epieeopue, « Mum oeile, Filins Del vivi dixit: ,Et «go dico tibi: quia ta hoe sst m omaes tom ooot gtrnm qgnos, iure diemo m Patra» et super hanc petram aedificabo eoele- B pellet. Proinde doeemu» et doelaramu», ssmutas illam •iam meam, at portae inferi noa praavalabadi ad­ iuriadictioni» poteotaiem, ordinariam ssse et imme­ ventu eam: et tibi dabo olaraa regni cael oram: diatam, erga quam particularium ecclesiarum, cuius- ' •t quodcumqu· ligareris saper terram, erit ligatam cumque ritus at dignitatis, pastores atqu· fideles, at ia caelis : et quodeumque solved· saper tarram, tam seorsum singuli quam simul omnes, officio •rit solatam et ia caelis" >. Atque uni Simoni Patro hierarchies· subordinationis, veraeque obedientiae contulit lésas post suam resurrectionem summi obstringuntur, non solum in rebus quae ad fidem pastoris et rectoris iurisdietionem in totam ipeiu ei mores, sed etiam quae ad disciplinam «t regi­ ori)· dicens : „Pasee agno· meos. Paeoa ove· mea·* ». men ecclesia· per totum orbem diffusae pertinent; Huic tam manifestae «serarum Scripturarum doc­ ita ut custodita cum Romano pontifice tam com­ trinae, ut ab ecclesia catholica semper intellecta munioni· Auam eiusdem fidei professionis unitate, est, aperte opponuntur damnandae ooram senten­ •celesia-Christi sit unus grex sub Uno summo tiae, qui constitutam a Christo Domino in sua ec­ pastore. Haec est* catholicae veritatis doctrina, · qua clesia regiminis formam pervertente» negant, solum Petrum prae omnibus apostoli· sire seorsum singulis deviare salva fide atque salute nemo potest. Tan­ ■ive omnibus simul vero proprioque jurisdictionis tum autem abest, nt haec summi pontificis potestas * primatu fuisse a Christo instructum; aut qui affir­ opponatur ordinariae ae-immediatae illi episcopalis mant, eutndem primatum non immediate, direote- iurisdictionis potestati, qua particularium ecclesia­ que ipsi beato Petro,, sed ecclesiae, et per haneO rum pastores, assignatos sibi greges, singuli singu­ illi ut suo ministro delatam fuisse. los, pascunt ot regunt, ut eadem a supremo et universali pastore asseratur, roboretur ac vindicetur, \ Caput II. dicente sancto Gregorio Magno: ,,Mens honor est De perpetuitate prunatue Petri m Romani» ponttjicibu». honor universalis ecclesiae. Meus honor est fratrum Quod autem in beato apostolo Petro princeps meorum solidus vigor. Tum ego vere honoratus pastorum et pastor magnus ovium Dominus Chri­ sum, cum singulis quibusque honor debitus noa stus lesus' in perpetuam salutem ae perenno bo­ negatur" i. Porro ·χ suprema illa Romani pontificis inrienum ecclesiae instituit, id eodem auctore in ec­ clesia, quae (Undata super petram ad finem saccu­ dictionis potestate consequitur, necessarium «idem lorum usque firmiter stabit, ingitor durare neeesse pontifici ius esse, in huius sui muneris exercitio eet. Nulli enim dubiam, immo saeculis omnibus libere eommanicsndi cum pastoribus et gregibus notum eet, quod sanctas beatiaaimusque Petras, totius ecclesiae, ut iidem ab ipso in via salutis apostolorum princeps et caput, fideique columna doceri ac regi possint. Quare damnamus ac repro­ et ecdiesiae catholicae fundamentum, qui · Domino bamus iHorum sententias, qui hanc supremi capitia nostro leeu Christo et Salvatore humani generis eum pastoribus et gregibus communicationem licite ac Redemptore elaves regni accepit, ad hoc usque impediri posse dicunt, aut eamdem reddunt saecu­ tempus et semper in suis successoribus, episcopis lari potestati obnoxiam, ita ut eontendaat, quae •anctae Romane· sedis, ab ipso fundatae, eiusque ab apoetolica sede vel eius auctoritate ad regimen consecratae sanguine, vivit et praesidet et indicium ecclesiae constituuntur, vim ac valorem non habere, exercet’ : ita ut, qnicumqae ia hac cathedra Petro niai potestatis saeculari· placito confirmentur. succedit, ia iuxta Christi ipsius institutioaem pri­ Rt qnoniam divino apostolici primatus iure Ro­ matum Petri ia universam ecclesiam obtineat. manus pontifex universae ecclesias praeeat, doce­ Manet ergo dispositio veritatis, et beatus Petras (...) mus SJtiam et déclarants·, eum esse tupremum indi­ cem* fidelium, „et in omnibus eausis ad examen suscepta ecclesiae gubernacula non reliquit*. eeclesiaatieam spectantibus ad ipsius poese indicium Capat IIL recurri"*; „s*dis vero apostolic··, euius auctoritate De ri et ratione primatu» Bomani ptutifieio. maior non est, indicium a nemine fore retreetaaHinc inhaerentes tam praedecessorum nostrorum dum, aequo cuiquam de «hio licere indicare iudicio" ’. Romanorum pontificum decretis, tam praecedentium Quare a recto veritatis tremit» aberrant, qui affir­ mant lioore ab indiciis Romaaoram pontificem ad oeeumeaieum concilium tamquam ad auctoritatem i Matta, ivi, ia, t». • Issa·. XXI, lfi-17. Romano pontifice «spectarem appellare. • B». I Pat. V, A sdL ·«. ·< Hebr. ΧΙΠ. M. ‘ Ct Latte CeU. reoeiL t ΙΠ, soL lite, fatestul «sasilH •M. HL era». PMMfgi ta sp. legati; saH. a Petat Ctafta sped Bstysh. preste*· > t le X, »>. m («l Π), 11 ■ > • • « a. Gssgor. M. ad Bstag. Alssaadrin. «p XXX Ptt PP. VL breve Super retitta» A M nsv. ITUS. OoasiL sesem. Legdna. IL Bp. MMti I ad Misbasisst tapsreloreas 9M B. ACTA DBPUTAT10NI8 PBO BIBUB AD RDBM MBTUtUTlBUB M· :--------- -------------------- —--------------- ,---------- 1_---------------- ------------------- ——.——----- ,------- .— Oap«t !▼. J Dt Romahoram pontifieam 4n/WNN*Mf. la sapreaaa autem apoetolirae luriadMieub potestate, qnam Remaaue poutihu ttuaquam Patri priacipio apratolorum saeoearar ia naivurram oeeieeiam obtinet, supremam quoqao amgiMorii po­ testatem oomprebradi, haoo raueta sedeo aemper tenait (.. .\ ipeaquo oerameaka raneilia tradido mat Roquantes itaqao inpriasfe yeaoralinm eon' eilioram, ia qnibus Oriera oum OraMonte ia Mai oaritatisquo anionom oonveaiobat, solomnoa fidei , professionee, ram concilio quarto CoratantinopoUtaao erodimus:. ,.Prima aàlaa rat, ttfuUat rcctac ' .. ; } ς ;·, S OUMU t •i quie dteerit, hiatu· Peteum apeadelam a Aristo Domine ooastitetem aea.-raae apeetetoram •i tstiu tMltviM visibile raped; vel raaadem beaorio tantam, ara natem verae preprtaoquo iuriodietieaio primatum ab eodem Domino aratro leae Artato directe et immediato assagisse; anathema sit. Canon II. 8i quis dixerit, aoa ooaJRSt ipoiua Christi Do­ mini latitatione. at beatas Petrus in primatu super universam ecclesiam habeat perpetuos suoceseores ; aut Romanum pontificem non eme iure divino Petri in eodem primatu successorem; anathema ait. ftdri custodire, et a constitutio patram aallataaaa deviare. Et quia non potrat Domini aratri Issu Canon III. Christi praetermitti sententia dieeatio: Tu ea Petrae et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam1, 81 quis dixerit, Romanum pontificem habere haec quae dicta eunt, rerum probantur effectibus, I tantummodo officium inspectionis vel directionis, qnia in aede apostolica immaculata, eet semper ca­ non autem plenam et supremam potestatem iuristholica ttrrata religio, ot sancte celebrata doctrina. dictionis in universam ecclesiam, non solum in Ab hac cryo fide tt- doctrina ttparari mtmaw dt- rebus quae ad fidem et mores, sed etiam quae ad bvul Christi fidtUt, nt esse mereantur „in una com­ disciplinam et regimen ecclesiae per totum orbem munione cum ttdt apoitolica, in qua eat integra ot diffusae pertinent; aut hano eius potestatem non esae ordinariam et immediatam sive !n omnes ac vera Christianae religionis soliditas"’. Et cum Lug­ dunensi concilio secundo profitemur : ,(Sanctam Ro­ manam ecclesiam summum et plenum primatum et principatum super universam ecclesiam catholi­ cam obtinere, quem ae ab ipso Domino in beato Petro apostolorum principe sive vertice, cuira Ro­ manns pontifex est successor, eum potestatis ple­ nitudine recepisse veraciter et humiliter recognoscit; et sicu.t prae caeteris tenetur fidei veritatem de­ fendere, sic et si quae de fide subortae fuerint quaestiones, suo debent indicio definiri"*. Et qum Florentino concilio repetimus: ..Pontificem Roma­ num, verum Christi vicarium, totiueque ecclesiae C caput et omnium chriatianorum patrem ac doctorem exist ere; ot ipsi in beato Petro pascendi, regendi ac guberqandi universalem ecclesiam a Domino nostro leeu Christo plenam potestatem traditam esae·' *. Hinc, sacro approbante concilio, docemus et tamquam dogma-fidei declaramus, Romanum ponti­ ficem, rai in persona beati Petri ab eodem Domino nostro leeu Christo praeter alia dictum eat: „Ego rogavi pro te ut non deficiat fideo*tua, et tu ali­ quando conversus confirma fratres tuos""*, vi assistentiae divinae ipai promissae errare nbn posas, dum supremi omnium Christianorum dootoris mu­ nero fungens pro apostolica sua auctoritate definit, quid in rebus fidei et morum ab universa ecclesia tamquam de fide tlnendum vel tamquam tidtnt 60. Congregatio XLIIL Die 8 maii anni 1870 hora nona ante meridiem in arcbigymnasio Romano habita est congregatio quadragesima tertia Aleputationis pro rebus ad fidem pertinentibus maeside eminentissime cardi­ nali Bilio. Intererant omnes reverendissimi patres, exceptis Ciliciensi, Sancti lacobi de Chile, Oiennensi, Ultraiecteosi, et Sancti Petri Flumini* Grandensis Australia. Precibus peractis, praelecta est relatio* de ob­ servationibus reverendissimorum concilii patrum in schema de Romani pontificia primatu, et reveren­ dissimorum Mtrum deputatorum approbationem retulit, paucimbu* tantum mutationibus desideratis, scilicet ut pagina |4 I.] 10 in fine ill (LII, 8 e is] dicatur »et partim^alibi fusiori modo habebitur"", deinde, ut pagina 35 [LII, 34 a ·] pro „eat diacri- * men subtecti"* ponatur „eat discrimen in modo con­ siderandi subiectum**, atque ut dicatur, quare non ait adiectue canon capiti IV respondens*. Hora duodecima congregatio ab eminentissime praeside dimissa est; loannes Schwets secretorius 61. fidei contrarium reiieiendum ait; et eiusmodi de­ Congregatio XLIV. creta sive indicia, per se irreformabilia, a quovis D Die 23 maii 1870 hora nona ante meridiem in Christiano, ut primum ei inpotuerint, pleno fidei obsequio excipienda et tenenda erae. Quoniam arcbigymnasio Romano habita eat congregatio qua­ dragesima quarta Deputationis.prl rebus ad fidem varo infallibilitaa eadem est, sive spectetur in Ro­ mano pontifice tamquam capite ecclesiae, sive in pertinentibus praeside eminentissime cardinali Bilio. naiversa ecclesia docente cum capite unita^ idauper Intererant omnes reverendissimi patres, exceptis definimus, hano infallibilitatem etiam ad anum Btrigoniensi, Giennensi. Sancti laeobi de Chile et idomque obieetam sese extendero. 8i quis autem Sancti Rotri Fturfiini· Orandenaia. huic nostrae definitioni contradicere (quod Deas evertat).praesumpserit, sciat se a veritate fidei ca­ tholicae et ab unitate ecclesiae defecisse. 1 > Matth XVI,4«. * fc formula s. HsrwMas peps* P*s«t ab BsMaao Π patfbe* concilii oeoamsaM VHI, Crastantinspolitenl TV, preposita at ab iisdem subscripta sst. · *s prsfossiaao Mei odite a Greed* te eoMtiis teram. Lagdaaeasi II. < Ct. Ioans. XXI. Ib-lt » Loe. XXII, M. V & singulas ecclesias sive in omnes et singulos pastores et fideles; anathema sit. Peractis precibus, ab eminentiasimo praeside proposita eat quaestio: Am formula de obieoto infallibHitatis summi pontificis multis reverendissi­ mis patribus etiam e numero eorum, qui definitionem desiderant, non arrideat, num de alia paranda De> Mea dieitsr te actis, «mtteasts** Misa* hi hac asasteae diMSptetioera da Ipso acboaate; sx dtesie teas· st notia tbeslsfora· id patet. * Haec retetis typis issptesea, ana eam sehraets eoastitstisai* prisse* de «desis tradite sat patribus ooadlii die • ■ai. (X L LU, eoL U-M. * F w C0NGMMÛAÏ10 XUV 1U mu Wiü tatioui C le dicta MM, Piri^iMi plant Mm rsversudiâslmi patre» Vide decretum eoae. Pknrvat. • €x profsssisos fidei odita · Gnsd· ia eoae, coeam. Leg- esse. Undo patet, per hanc formulam nec pine neo minus definiri quam in prius proposito definiretur ; dnaoMi Q. • A Cyr· Alex-ad a Qsdsst sed per "hanc formulant generioam vitori videatur • & Issm. I 4Bn«. Carri. ot Milov. taommoda quaedam ia priori e nonnullis invento. • CL a Ben. aplSO. • A Agaric ·». ad imp. a eoariHe seous. VI approbata. ■ Matri. XVI, 1A • Ct fermai· ·. Homlodac papas praut ab KadrieM Π » Lac XXII, «A . , patrib·· oMM. assess, VID proposita ot ab Ma Maaripta rri Ocarczn. emranu. rotsvs LOL IT nu M8 A B. ACTA DK PUTATIONI» PBO B1BU8 ÀD M. «MW PBBTUmmBDB > CaagregatiaUV. animadvertenda sibi vidari, ut <·Μμβ: 1· Lacnleata taatimoaia ax eeaciKk Floraatia·, ‘ Die 8, innii 1870 hora nona, auto meridiom ita archigj mansio Romano habita sst congregatio qnadragesima quinta Deputation!· pro rubus ad fidem pertinentibus praeside eminentissime cardinati Bilio. Intererant omnes reverendissimi patres, ex­ ceptis Btrigoniensi, Giennensi, ot Baneti Petri Fluminis Grandensis. L , Peractis precibu», distributas sunt observstibfies Lugdunsaai ut Conataatinapnlitaap ita abbreviantur, S* Potentes pascendi uinnu gpogsm data ia texta laaaab faute etc, hie. aoa ruat·, diatiagaitar a primatu regimini», cum ipsa pnmatus re­ gimini» optima ptobetar ex hoe texta, et ita hnae textam multi ex sanctio patribus interpretentur. Qnod^fere in idem recidit, textae hie restringitur r ‘ ' scripto factae a nonnuHi· patribus in priora decem 'capite schematis1 constitutionis dogmaticae de ec­ ad doctrinam, dum significat tum potentates) re­ clesia Christi. gendi tam doeendi. Dein late sunt suffragia de emendato capite TV 3* Infnllibilitatia potente», quam habet autumna constitutionis dogmaticae primae de ecclesia Christi. pontifex, hic exhibetur tanquam distincte a primatu. . Priusquam autem a singulis suffragia pate­ Dicitur potestatem hanc summi pontificis datam rentur. auditus ■ est theologus pater Franaelin, so­ ease eum primate. Iam vero haec infallibilitatis pocietati· lesu. qui exposuit emendatum caput quoad B testas doeendi, ut videtur, pars eet pririatus, et rem cum priori prorsii» convenire, quoad formam exhiberi debet tanquam para primatus, saltem tamen •implicius'-et generalioribus verbis conceptum melius foret, eam non exhibere tanqnam distinctam. eese, ita ut multae difficultates evitentur, quae ' 4* Tum sancte sedes, tum Romains pontifex contra priorem adumbrationem moveri, possunt et dieitpr omnium Christianorum pater el doctor con­ probabiliter movebuntur. stitutus, quod in priorem non quadrat : quae potius Dein alter theologus, pater Petere* (Kleutgen) dicitur mater et magistra omnium Christianorum. societatis lesu, exposuit, quare verba illa omis»* 6’ Duae periodi paragraph) primae locum in­ ain't: ,,Quoniam vero infallibilitaa eadem est, sive vicem mutato deberent. Quale er.im est argumentum, ' spectetur in Romano pontifice tanquam capite ecut stat? In prima periodo infallibilitaa pontificie (. · ·. in oniversa ecclesia doeente ------ -------------. eleniae, siVe cum capite probatur ex concilio Florentino et: Lugdunensi. Et unita"; quoniam videlicet infallAllitaa ecclesiae "tunc haec particulari» probatio in altera periodo non vjdeatur revera sub omni respectu eadem m»»j per generalem hanc assertionem, quod ita tenuerit ^pum alia sit infallibilitaa activa, alia passiva, alia, sancta sedes et oecumcnica concilia. Procedendum 'quae excereeatur modo solemhi sive ab ecclesia in esset modo inverso. ' 6* Pagina 3 paragraph) primae [S 3 1 6] omit­ - concilio oecumenieo cong^e^ata. sive a pontifice e cathedra loquente, alia, quae exerceatur a magisterio ecclesiae'ordinario/ Hie praemissis, primus reverendissimorum pa-C trum. patriarcha Ciliciae, declaravit, sibi schema novum non displicere. tantur verba „una cum pastorali officio", aj quin infallibile munus docendi est pars pastoralis officii. non aliquid simul tum eo: b) quia pastorale offi cium hic restringitur ad potestatem regiminis, dum in paragraphe prima restringitur ad doctrinam, et sic diversimode sumitur hic et illic Alter, Posnaniensis, sibi placere magis quam .primum. 1* Pagina 3 fi 9 [§ 4] vel textus Scripturae dentur Tertius, Mecbliniensis, sibi novum schema pro­ iniegri, vel saltem addatur etc., quia pars textuum, bari. dummodo ea, quae in nota prima dicuntur, unae datur, non continet plenam probationem textui ipsi inserpntur aut adiiciantar. Woctrinae. Quartus, Caesaraugustanus, quamvis non sit S* Videtur necessarium addere „ut rea definita necessarium, consultum tamen fore, si ad ..supremi toti ecclesiae credenda proponatur". (dootoris) ", addatur '., et universalia", ut magis pa­ Novus ordo materiae igitur hic esset: „Quod teat, definitiones, quae infallibiles^ sunt, pertinere autem primatum honoris et regimini», quem Deminue debere ad universam ecclesiam. lesu» Petro et successoribus contulit, etiam suprema Quintas, Baltimorensis. priorpm formulam esae et infallibili auctoritate in docendo coronaverit, praeferendam, cum nova sit ' vaga, ambigua, in­ haec sancta sedes, divina edocta traditione, condeterminata; et ideo timendum. n\ pluribus patribus stautique praxi fulta veraciter etc." usque ad in congregatione generali displiceat. , m^ finem g 1. Contra quae eminentiasimua praes^^mnimadTunc incipiat fi 2 sic: ..Insistentes igitur huic imbiguam, D fidei et praxi, praedecessores nostri indefessam .. . vertit. formulam minime esae vagam sed dumtaxat magis generalem et ideo sinistra· interpretationi minue subiectam ; ■ eamque -qpi>, 'desiderat at formula ptooripR, par fpH*8M eautan ... «me. DefiafaM bM Mt» ·4 AAtt ptiitam saBteet verbom Dai itriptam vol teadMam D«eimas MpàaaM, Brixtaamia, eibi resM· boa ^μμ*ι taMNo igAtei mmî* bue dadaiÜMibM viodteatam, aMquom seMputam sibi ereare, atqe« etiaM ribi rider», de simplieteri formula «ogitaadam mm DmImm oatavM, Saaeti laoobi do OU·, apr •edendum mm, donee eaMadaÜouM saper oapat IV iam patribM exhibitam feetae fuerint. Deeian· BMaa, Tnrvisiau·, sibi sebema bec r· mImsb formatnm quoad definitionem non placere, eam sensas oiaadem sit ambiguas, et qste, qaod definiri non iataeditar, tanua definitur, seilisst iafallibititatem tam Romani pontifie·· tum ecclesiae ad m etiam extendi, quae dsmaanter nota, quM haere··· nota sit inferior. Hinc ut difficultates sviteatar, ridetur declarandum coeo dogma fidei, poatifiesm ia decrotis fidei et moram eadem infallibilitate gaudere, qaa gaadet eccleaia, et eodem modo, qae decreta ecclesiae, illa etiam pontifici·, qaao ad idem obiectum porriguntur, ease per se irreformabilia. Vigesimus, Paderboraessis, sibi rideri priorem formalem esse praeferendam; ei tamos aoa pla­ cuerit, eimplieiorom proponendam esse. Vigesimas primos, Ratiqbonsasia : 1* Romanas pontifex non tantam do quaestionibus fidei et moram indicare, sed etiam dogmata proponere, etiam nullis praecedentibus, aat iam sopitio contro­ versiis, et fidei confessiones aut symbola conficere „cognoscsut; unde sanctus Augustinus nau dubitarit potest, atque ita iniuugero consuevit, ut nonnisi, affirmaro, quod1 Romanus pontifex respondet, quae C qui illis consenserint, in catholicae, oocleeiae com­ as tiqui tus apostolica sedes et Romana cum caeteri· munione esse possint. Itaque etiam haec in capite tenet perseveranter ecclesia"*. innuoada essent Psgina 4 linea 1 (§4 1. 10] „in rebus fidei et 2* Non deerunt qui aliud modiorum genus domorunt tiomabum pontificem eadem indefectibilitate •idereet. scilicet „intorrogatis episcopis, licet noa brevius exprimatar. Dria 1* at pro „supremi" dieat ar „supremi ia eeclosia et aairenxlia dootoris"; 2* pro „ quaestione· de Ade etc.*' poaa­ tar „in definiendis rebus fidei etc."; 8* in seaCMtia „ad quod infallibilita· eccleaiae" addatur ,,docen­ ti·"; 4* loco „ad idem obiectum" dicatur „ad idem prorsus obiectum". Decimo· tertius, Calreneis, nt initium paragraph! primae ita immutetur; „. . . (linea 3) •bprema Quo­ que magisterii potestas eomprebouditur, qua a su­ preme et aeterno pastore omnium Christianorum pator ac doctor constitutus, prae caeteri· tenetur fidei seritatem docere et defendere, et si qnae do fide obortae fuerint quaestiones, suo debent indicio definiri. Ita haec sancta sedes, dirina edocta tra­ ditione veraciter et humiliter semper tonuit, perpetuus usus comprobat et oecumenica . . . sunt." Pagina 2 linea 16 (§ 2 1.15] „ adhibitis ex assisten­ tia Spiritus sancti aliis auxiliis"; linsa 20 [1.18] pollere, qua ecclesia docens, esunque ad idem obtec­ aliqua synodo adunatis". . tum porrigi, ita ut definitiones et decreta sint aeque 3* Quas paragraphe 4 dicta sunt, forsan nimis irreformabilia, ita ut etc." Ibid, in linea ultima emphatic· expressa videbuntur, ac si assentar (id e»t in nota) addatur: „Cf. verba sancti Agaquaedam inspiratio positiva. thonis supra citata." 4* Paragraphe ultima, linea 3 [fi 4 1. 2] ad „ po­ Decimus quartus, Pictaviensis, sententiam illam, pulorum" addatar „oetholicorum“. pagina 2 [8 2 1 12], V*·· incipit „ Romani autem 5' Addendos textus ; „ Et ùtftri ism praspontifices ..." esse obscuram. Deinde formulam sefobwiU etc." et ,,Λ aZifiuMdo ooetvms etc.". Hormisdae integram citari debuisse. — Insuper for6* Post „supremi" inseratur ., omnium ohristiamulani definitionis esa· prorsus genentem et indeter­ eorum doctoris". minatam : praecipue videri hoc offendere, qnod etiam 7* Pro „qusestiones . . . suo indicio" ponatur iis decretis et definitionibus, quarum obiectum non „pro auctoritate" vel „pro apostolica sua auc­ est revelatum, obsequium fidei vindicetur. Tandem toritate". formulam duplicem infallibilitatem statuere videri, D 8* Queo do obtecto dicuntur, immediate oum et ideo ex priori verba „sive spectetur in Rotfiano primo membro ooniungaatar. pontifice etc." esse retinenda'· —, Caeterum probari ioaunM Schwets socrotarius. debere, quae observata sunt, scilicet quod primatus M. a magisterio nonfoit distinguendus; insuper sedem Congregati· XJ,VL Romanam non debere appellari „ patrem et ma­ gistrum cbristifldelium". Die 9 iunii 1870 hora septima veopero in archi Decimus quintus, Ultratectensis, ad verba „nuno gymnasio Romano habita eet oeagregatio quadra­ T congregatis conciliis" a*nndu|D. „nune rogata gesima sexta Deputation!· pro robus ad fidam per­ episcoporum por ecclesiam) dispersorum iudiciali tinentibus praeeide eminMtissimo cardinali Bilio. sententia", vel utramque sqbUntiam ita oonciptenIntererant omne· reverendissimi patro·, oxooptis dam_ „nune rogate episoopnrum in oeeumenici· Strigouieaei, Mediliniensi. Cameraoensi, Rdoseao·, conciliis congregatorum vel ^per oocleeiam disper­ Gieonenei. et Sancti Petri Fluminis Grandsesis. sorum iqdioiali sententia.^ Praemiesis prodbns, oxaminata· suat srnseDecimus sextus, Saaeti Francisoi, sibi formulam dationes ia congregatione geaerali Mper pressmis prorsus non placere, eamque sio mutandam videri: oonstitutionis dogmatieae prima· d· eeclseis Chrieti >. Cum emendation·· 1 et 2 nimis longae deprebea1 <«· cod. • Ceatra Mraaus·, lib. I, eep. I. · IX (Higas, FUr. ■ VMs mutilme la pmMiias· iUad prvpssttes L UI. Let XUV. M.) * mb asm. 27, sate rnagngstiaesai 4is U isati habita··. 11· » B. ACTA ΜΡΟΤΑΤΠΜΠΒ PDO UK» AD HMM HMaUUWTiBU» peeponantiam, quantam faai peternt, hAmm veUeat, a tbûnteg* (pute* PraaaaMa) prateoetana a* ab aaaibaa revovandiaaiaata patett·*, Awba· •xeeptta, «dmianua aet aeque*· aAUteuaeaten, pagina B Haea 18, poet „bmu* MM*t“ (Jppa B*nl) Înaarendam : nQaoaaadwedam igitar apaetalee, q*M •ibi elegarat, e*mm**ie*te Spirite eaaeta, mtait, rient ipee adaree erat a Pâtre: ita ia aeaiatea tea paatona et doetorM perpatae eaao volait üi rare apteaapatae ipaa aaae et iadiviaad Meet, ntq*e anivepea eradeatiam multitade par aehaereetee tibi iavieeta raeerdotoe ia Mel at eomanaioni· unitate eaeaervaretar, bratiaaimam Petewm aanibea apa•tolia pmepoaena, ia Ipaa ixatitait poteau·· atriaeqae unitati· priacipium aè viaibile foadameatam ., .**>, pag. 4 lia. 4. Sa. Noa proponendam raffragiia vienne aat. 4. Non admittitar. 5. Prior para admittitar. 6. Inm aatiafoetam per additemontam. 7-9. Texte· retinondua. 10. Non admittitar. 11. Admittitar. IS et 13.. Noa admittitar. 14 α et 14 A Noa admittitar vol iaa provteum. 15. Non admittitar. 18. Admittitar oonaalendo emendationi per •entontiaram tnunpoaitioaem, ita nt dicatar iade a lin. »3 : „dependet (reap, oonaiatit), cuncti· fidelibu· credendam ot tenendam proponere necandum... fldem, atque contrariée . ..“ 17. Iam proviaum in admieaione emendatio­ ni· U··. Na. 8 at b ad atyhua patrtaaallam rattan*· haAeadam mm décrétée net. N. 4 admie^ita taatoe et atplea taxtai oeafonaatar. A theologe niter* die haea formel* ex­ hibita aat: „Bae de eaaaa ad Rnaaaaa eoeioeiaa prepter peteetiareaa principalitatem neaoeee aret •aaaem oeaveaire eeeleaiaa1, et ia ea aede, qaae [Ifff a qua) venernadae oeauneaieaia inm ta reliqaaa dimaaaat·, Uaqaaa aaabra ta capita ooaaeoiatae ta anam endetta ooaopagom oenlaeeereai**. Hora 18 ooagregatio diaearrit. loaaaee. Soheeta aeoretariu·. - M. * Congregatio XLVUL Die 19 ianii 1870 bora non* ante meridiem in archigymnaaio Romano habita eet congregatio quadrageaima octava Deputationia ad fidam pertiaentibn· praMide aminentierimo eardinali Bilio. Aderant omne· rererendiuimi patree, excepti· Strigonienai, Baltimorenai, Sancti lacobi do Chile, Catailieoai, Rdeaeeao, Giennenai, et Sancti Petri Flaminia Grande··)·. Invocato Spiritu annoto, compotitam Mt proomiom, ic Strigonienai, Cameraoenai, Sedanbaai, Gieanenai, ordiatur: „Hinc inniti Merae Scripturae aperti· .Sancti lacobi de Chile, Mntiaenai eb Sancti Petri tMtimonii·." Flumini· Grandenaia Australia. Nn. 4-7 non admittuntur. N. 8 admittitur cum hac emendatione, ut dieaInvocato Spirita aancto, praelectam Mt. addita­ mentum ad prooMwaat oonatitationia dogmaticae tar; „Neque igitur primat^·, id Mt principatu»"*. primae de eoclMia Chrieti ticab donao immutatam Hora IS1/·- congregatio ab eminentiMimo prep­ erat; licet vero nonnulli reveteadiaaimoram patrum aid· dlmiiM Mt. Illud admittendi nullam difficultatem haberent, pro- D loannM Schweta «eeretariu·. batam tamen non Mt, aed formula rotant* Mt, nti praecedenti congregatione adoptata erat, aotaaamodo aervatia mutationibea atyU. > Cf. A Itm. 1. III, e. B • B< tauanat. Deinde thaologua pater Potata (Kleatgea) re­ • n»bntar à l UI ante acta congregationi· LXXXHI tulit de MMudaMendbiM in congregatione propooitia tie n talii tatatae, aab nati m copal I ct II eiaadom oonatitationi··. • Itemdatte eetavu tata pedta «at haae: ,Αφ8 [t. Ul, N. 1 noa Mt admiaaa. oaL b >·) peet rata Ja meri· oaaaaihm eMtiaatar*, ale per­ N. 9 ia capot I ia illo tantam admittitar, nt gatur. Neqm Igitur prtadpata· ma (aptem· bi omM·· loeo .omnibua* poaatar .caetaria*, quia priori ' ptawta· tara ptarm partita, ita tata piaittad· ata· ta taate parti iam per additamentum ad prooemiam a*tia- Μν,οβΙ mUMFiliw regui ani atave· at gregum mivehum traMit, Baumae pettad «altata ata ; teataat aatra peatorm, factam ml i VU· female· raMtetionia, qaM ia aoaaalU· natata typi» Imprera «t rétribua tradita «at Ja acti· daad·* eoagngetioai· diei IB iuli, poet ntatioaem de raeadatiaalbM in preoemta*. / • Hebeatur la U UL 'aab num. U tata arta oeagrugatiania die U iuaii babitaa qaee Spirira aanota· pradt epiaeepoa ragen aeeleaiaa Dei, ta pattern eeUieitudtata raaatar, at tub bm μ·»· tottae erilia paatate ···■* qaiaqM ramaa gumat.* <^m emeaAtio ta •aqnmti meataM retractata, ataaqM Im· aubatitata aat tita, ngdsaea»i enim eaaaüia approbates, 4· Baraaa pontifie· Clraeci prefeaai Mai: ttaat pree Si qui» disant, Romani pontificie iudiatem ta eetari» toaatar Mai veritatem dofendaro, ai· ot ai Mai quaeetiaoibu non era irreformabile, niai quoo 4· fide «abortae fiaorint qaoeationu, aaa aadeaiae taaeaa aaoaeaerit; aaathera ait. deboot isdiaia detairi ; aandoaiqaaPatri ia Bomans 88. •ado anocerarem omninm ehri»tianorem patte· et B Coaigrogattè XUL doetorem exiatere, Flareotiaa «ynodu» aolaBai doreoto definivit Haie igitar pnatorali marner! at Die 91 iaaii anni )870 beta aoaa ante maridiom •atiafaeareat, praedaeenaorra aeatri indafae»am ···- ia arehigymaaaio Romano habita e»t eongregatio per operam dederunt, et «alutari» Qhriati doatriaa quadragaaima aoaa Dapufetioaia pro rebna ad fidvm apad Orna·· terrae popaloe propagnrotar, pariqua pertinontibaa prated· aattaeatiaaira oardiaaH Bili·, ear· vigilarent, at, abi recopta. rant, eineera at Internat ontaaa revaroadiaaimi patra·, oxeaptie para oonaervaretar. Quocirca totis» orbi» antiatitaa Strigoaioaai, Boatroaai, Bdaaaoao, Qiooaoaai, Sanati nuee ainguli, nane in «ynodi» congregati ..longam laoobi at Baneti Petri. •oeleriaram conauatudinem"’ at ,tantiquae regulaePeraatia praeibo», tbaolagn» pater Pater» ooatiformam aequantea1*·, ea praeaortim porioula, quaa naavit relationem «apar nmuletieeihu m eapai Ill in nagotiia fidei emergebant, ad haae aedem propoaitia, incipiaado ab oetava, qaM ab reverenapoatolicam retulerunt, at ibi potitemum reeorei- dianimo MaeNiaiaaai, aiaa aaotora, retractata eat. rentar -damna fidei, abi non poteat fidae «entire Nn. 9-18 raieetaa aant defectam ». > Romani auteB pontifice», proat tam- ' (laoad nn. 14-93 eonelnana, at vox .apiacopalia * porum at rerum conditio «aadebat, nane eoo vocati· retinaatnr, et, at n. 20 proponitor, addatar ,ea~ oacamenicia concilii» ant rogate eealeaiaa per orbem preme", at dicatar: „hane, qaaa aaprema eat ieri·-. disparue aententia, nane per aynodoa partieolare·, dictioni» proprie apiacopali» poto»te»“*. Qaoad nane per «e ip»i, adhibiti» quae Spirits· «anctu· »sg- 0 alia n * 18 propoeita concluum eet, opportuno loeo gerebat auxilii», ea tenenda definiverunt, quae làneti» proviinm iri. Scripturi» et apoatoliei» traditionibu» aonaeatanee N. 94 admittitur, rotanto, tamas „Miaaounqna Deo adistore cognoverant Quorum quidam apoato- ' ritua eto“4. liram doctrinam omne» venerabile· patre· amplexi, Hora 1 congregatio ab eminentiaaimo prated· et uncti doetoree orthodoxi venerati atque «ecuti dimiau eet, indieta proxima pro dia 94 manaia ’ · eunt», pleniaaime aciente·, in hac a Petri «ede, currenti·. leannw Sehwet» aecretaria·. ■ecundum Domini noatri luu Chriati «entaatiau, jjnmaculatam «emper catholicam eervari religionem B9. et «anctam celebrari doctrinam, neo in communione Congregatio U eceleaiae catholicae permanere poaee, niai qui huic •edi npoatolieae eq»«antiant·. Die 24 iunii anni 1870 hora nona ante meridie· At vero eum ha * ipu aetate, qua «alutifera in arehigymnaaio Romano habita e»t congregatio apoatoliei muneri· efficacia vel maxime, requiriter, qninquagtema Deputation!· pro rebu» ad fidam non pauci inaurrexerint, qui illia» auctoritati ob­ pertinantibo· prated· aminantitaimo cardinali Bilio. trectant, neoeuarium omnino eera cenaemue. veri­ Intererant omne» reverendiaaimi patre·, excepti· tati» et fidei non deficientia cbariema, quod uni- Strigonienai, Sedanenai, Pictavienai, Paderbornenai, genitu Dei Filiua una cum paatorali officio b. Sancti laoobi, Edeeuno, Mechlinienai, Giennete, Petro eiuaque in hac cathedra anceaaaoribti· eontalit, D Sancti Patri et Cateliete. advenu· prava hominam «tudia aaaerera. Parantia prodibo·, continuatum ut examen aaimItaque noa traditioni a fidei cfarittiaaae exordip detiom·· m caput III aehematia «onatitationi» dogρβΓοηρΜ·1 fideliter inhaerendo, ad Dei Salvatori· lutirae primae da oecltea Chrwti, incipiendo a noatri gloriam, fidei catholicae exaltation·· et n. 28. chriatiaaorum popnlorana ulute·, euro approbanto Wratmona«terienaia proprauit. ut hara accepta­ concilio, docemu· at divinité» revolatum dogma retur «ecundum hanc modum: „Doeomue ot deelaeua definimue: Romanum pontificem, cui ia per- rraua, Romani poatifio» primatum non aaee tanta· •ona b. Petri a Chriato Domino diotam oet: Tu potioree eapromae in eecleaia potaetatie porta·, u Petra· et aupar hanc petram aedificabo eoolteam «ad totam oiuadam potoatati» plenitudinem, Petro •t aueaoeaorib·· oiua a Daaino noatro eollatra. * UM eat, 4« «w i· «aarira maeatenti ccaoe eeaarrit. Inrapor docemu», haae, quae eto.“. Varumtamen Noe typi· i·;»»»»·, te astagrateu multifltMta· ia ···a congregatione ooaclueum, haie ·. 96 iam preyiera «tee M te M iu»U hteaa axamtei «aMteui te * A Cyr. Ala». »4 ·. Oaalte p. * & Imte I »4 «te Curth. et Mtev. < Ct a Ban. apte 1M. * B. Agatho, ·». «4 lmp. a Mte «eaum. VI »»probata. * Ct HmwMm ». ah B»4ri»a· («trite «te oaeum. VUI prepotek at «b Ha anhitripta. ’ ’ A Agate·,.apto·· te·* dtala. < Matte XVI, 1.* . · tteXXn, » • Hae io»· ia maftira A additur : .1· magtagatiera (Deyatatteate) •^■atotituto mt «aaedativ II, «tumta vm« .«rdt* ■ariam ia .etdiaaiiM .' * < D» »m««dilinei »»· nihil i» »ette te netetam eaaeui fi.rriid peace, Miitoet dtoande »aat «m takm tentam petforen pertes, aea vas» Mas H»> Wtetoaom l|atao leprsiM potestatis..." Deeteratam, M· tam pvevtonm PM batterie M. 97. Ma. 90*99 eeitohatar. «mm· 1, ta que ettam de primate AigatiilMk Ma. 61*69 ralfafaatar. Ma. 98 et 99 raitataatar. K. 90 dtfsrter ,ad aliénai eeMÜaitoM· 4a M.64 admisse, Üa at dieatar nuise 9: „M •mImI* ChrtfHi Üeteeieei · Imm 4m4sb ma fuie dixerit, aea ene ax ipehm Cbriati Décriai iaN. 91 raiiaitar, quta aea aeeeapiia, ean^ qnod stitattoan, na es tare dWiae...; aat Beanaan eiittfim aea esse Pétri >■ eodem primate nepoetatatar, tam ia capite enuntiatam eit. Ma. 99-94 retaotae, et animadvatanm, qned n4eAMIImNM lit·** vtaro" (a. 94) est pbs qnam ,, postera". Ma- 66 et 66 roUataatar. M. 67 rriiritar, quia rue prapopita tateUigiter * Ma. 96 et 96, 4e epinipie aetan H ia altare ooastitatioue ; erroram veau hia nemoris oeataatam per sa. M. 68 roüritur. eontataadnm esse a Nveroadieeüno relatera. M. 69 aea aeeesaeria. ’ Λ M. 97 Niieitar, ita ut' testai maneat; dandam ■ tamen este expUeationom a Nverandtariaao relatore. M. 70 ne styli. Μη. 98 et 99 reiiduntar, quta do hie in altéra M. 71 roiiritaK M. 79. Oeeerioap bains emendationis proponitur oeastitatioM. M. 40 Niieitur. ia eaaeae ante ultimum mombrnm aequoM inrisum: Na. 41 et 43 ratio habenda, ita ut dieatar pe­ „aet enm habere teûtam potione partae, Sonreco giaa 9 linea 11 [LU, β tu] „ potestati, qua episcopi totam plenitadiaeru huiua supramae potaotatia ; eat at apostolorum suoeomorad et a 8pirita eaaete pa­ bane eiaa etc.·* riti, taaqnam vori pastores ote." Dein ab sminentissimo praeside nova proposita eet fanutla definitionis pro capito IV, proximo congregations examinanda, scilicet1: „ Hiae (mon approbante concilio dooemue et fidei) dogma erne declaramur, Romana pontificem, quando es cathedra loquitur, id Mt, quando supromi po­ rtoria et doctorie monere fbagene, no fidri at moram ad aedificationem doctrinae ehrietianae pertuentium definit, per as»istontiam divinam Priro pNmimm aeque emo infallibilem, ac ri eaedem uaa 0 eum episcopia in concilio generali congregatis doIniret, atque huiusmodi indicia Romani pontificia em ex seso irreformabilia. v CANON: „8i quie dixerit, Romanum pontificem os eathedra loquentem non owe infallibilem, aut piae indicia in rebus fidei et moram ad aedificationem doctrinae christianae pertinentium non em irre­ formabilia, antequam consensus eoelcsias accesserit; anathema sit.“ Indicta proxima oongragationo pro dio 96 huius messis congregatio hora 1 disooeait. loannes Schrreta secratarius. * ■ 60. - Congregatio LI. Die 96 iunii anni 1870 bora nona ante meridiem in archigymuMio Romano habita est congregatio quinquagesima prima Deputationis ' pra rebus ad fidem pertinentibus praeside emiaeatiarimo cardinali Bilio. Intererant omnes Nvereadisrimi patres, ex­ ceptis gtrigoniensi, CassUiensi, Giensond, Pictavioaei, et 8abeti Petri ; praeterea theologi pater FraasaKa, pater Peters (Kleutgen), pater Schrader, et saaoniouo Maior. Praomiseia proribus, continuatam est examen .emwtdatiMMn mqsrr tapM IU incipiendo a a. 49, quae rriocta eut, iitpoto sedi apostelioae' iniurioea. N. 44 Niieitar, esta spectet ad caput do episcopia. N. 46 raiiritar, quia non noeoMaria. N. 46 reiicitur, quia verba non iavoaiuatar ia eadem epistola aeneti Gregorii. ■ Halos fermais* aaotcrm ftmraat arshiipjmopi Wsrtmeaaotorismis et Thimlialimris, ut ex dimis mepta* ba­ lato mlUgtau. VHe laba mb. aim. Μ Dein emendatio, quae 8* loeo ponenda erat ia ihoriculo patribus oonrilii proponendo (eua qui priorem dedent, oom retraxerit), raiirioada eeee indicata eat1. Tua exquirite eet eoateatta revorondisrimorant patrua do formala definitionia do infhllibilitate Romani poutilris (a. 68 inter μμμΙοΜμμ super sepal IF) ab emineatisrimo Dubliaeari in congrugatioao generali propoaita*. Qua* eua iam elite simpliciter probantur, aliis eam quibusdam mutationibus faciendis, ia quibus itoram diversae enat sententiae, et iterum alii formulam schematis praeferrent, contentum eet, formulam notam a De­ putatione neque directe aequo indirecte proponeadam euoe, sed exspectandum em finem dieeurionto ia congregationibus generalibus, ita ut optima dein eligeretur» aequo facile recedendum a formula eobematte*. 61. Votus Friderici Zlnelll eptoeepl Tarririnl de detinieuda tafitIMbUitate Ro*anl poutileto*. I. lafallibilitaa οοοΜμ ont dogma fidei, immo eet primam ia ordino intar dogmata, nam noa om­ nia alia dogmata erodimus, quia ecclesia nobis m propoait erodenda. II 81 infallibilitas 'eeelesiae eet dogma fidei, habet Mpoum determinatam, alias nos, eum dicimus erodere eodedam, proferremus verba, quae signi­ ficatam noa'baberoat aid vagum, ae proinde in ptaxi plane inutilem. III. Nihil obstat tamen, quod, stiamri admittatur ab omaibus eatboUeis, oeclealao MbDibilitatom mm porrigora ad ea, quae eoderia proponit de fide divisa erodenda, non conventat tamae luter ipsoe, ad quao ultarim baoe praerogativa mliriai m ex­ tendat. > . IV. Quoad sublectam iafialHbUitatiB, qnod est Ab An i t. LD rate nmmxtammfiiamf- dial Λ WMI fW m!m< Mte*. < supra ssLXM netamd. • MBsrt ta emgngattam gensrafi UXOl «ri W tariL ■st sadms aemule. atqM Bis, fera peab sepsHe* ht semis·* M ptopesita sub nam. tn prepe fins» mHtetur. * ΛΛ Λ , m ^^^NM9b « Ceattostar Istor mta ta nimfbri A psst sussimm U. us prtaum predUt ta CWWtam lammta, t. VU, P MM- μ· \ * / vte··· ,· w . ,,,. ihuM· .iHia. ' .ius»—ili’· m i. i.tis .. ■te.tereii'.'toilΊ β^ΜΒ •tiare tew «pMpi· rivé dtepemia aiv· «MgragMb, MMtMWtiiW i·!·? tttftoilMO ·1 bM Mtg ^Β·4 Iwdto propsdtar mmU· Vntiasw detemtaandnre. ' 4Β· 4^ ii.liuiir I, m ------- - J^ÎOBOÎMp pagina 41>. QM renaib·· immHah patri­ tas prehatas «ai. (mi *4 4m**Imi 4ο6βΜμΙβ V, Ceevenit iatar mmm Mte, «taM M- v^wMÎtoeâ®wo SwmIbm is . s^bsMsto ^pMMÎK**M 4· ·ΜμΦ* ittfeMWttMi·) .Tps Mtare npstolteo prias*·* reverendiaaimi· •d qM nerepa aq axtendat praeter «a, qnne flda patribaa te aqpgragntiaaa exhibite* aerereaMvtt, divin· aredenda prepcanntar. Owtets aat antes, •ns bs tarean sntatioaa, at tas verberem .m a aatMato planas santip at srdia aaiiaaas praa- tehttiMKtate peltare, qua divins Jtadmpter aaetebaadas aaaa aeelastee daeretia ad fidren val asms •iam iastreataai ««m votait* panatar .«rrnre aan •pMtaatibaa, atiamai Boa propeantar aliquid are- . pesa, aiaat MateHa ganbralia arrare aoa posant*, daadas Ida divtea, quad at ia Syllabe lagitnr et at evitetar iaoossada·, quodind· onaaei vidater, qaoaias Romans poatifax aolasaitar earns doab aseibaa ainceri· stholieis adaüttitnr. VI. IIH,qai toatopare enpinat, dafiniri.iafalli- oeadi axareaas qesparatar eas eealeate illad pen bilitatem, nihil nlidd eerto votant, qana [nt] «odes B axaroste aelemaiter. ' infialiibilits aee pis nec reins tribuatar pontifici, Alii tesaa volabant, at sreparatie.iU· baad'inqaa gaadet aoeieaia, auras infallibilitas dogren eet atitaatar, aad aimplieiter diontar, Romanam pontifidai at habet assare, ut dixireun, plue dater- fleas eeee infallibilem. Quapropter alia formula minatum. a revareadisiae Vfstatonaatoriaaai fuit proposita VU. Nulla aaoeaaitM hic et aune daflniondi nt. rite bebate: .Romanam pontificem, qnudo.ex ca­ dogsa fldoi, infallibilitatem oeoleeiao provenir· ab thedra loquitar, id eat, qaando ex plena aaa docendi infaUibiiitate pontifici·; sam qumvia boo oaoot potentate anpvomi omnium ehrixtiunarum paxtbria et oortam, ut aaeoritur ab aliqaibaa, eus ab allia doctors. sanare fimgena doctrinam do fido val nogetur, impHcaret no· nltertori questioni et οχ moribaa ab. aniveraa ecdoaia tenendam definit, vi alia definita aosel ut dogsa fidei infaUibiiitate aestatentia· divinae ipei in beato Petro promisee pou tifieie'ad veraaÿqeiRam aspliua motivas baboat, àafalHbilem «eae, eiaeqae indicia ex aeeo ee*o irroformabilia*. id negandi [aio]. Contra baee formalem autem animadvenam cat, VIII. Cas habeasua duae veritate·, quarum una eat ita nota eatbolieia, ut [eam] volati dogma illam illdd, qaod isprimia àefiniri debeat. in quibat venerentur, aliam non adbue ut dogma eolomnitor acilioot deorotie Romenua pontifex infallibilia ait, definitam, a noto procedendum eot ad 'aliqualiter indefinitam relinquere. Et ideo a roverendiaaimo ignotum, ao proinde, ai not definimaa, pontificem Brixinanai propoeitum «t ut dicatur, decreta ponti­ infallibilitate in robut fidei et moram gaudere ficia m certitudine, qua teneri debent décréta con­ eadem, qua gaudet ecolaeia, acopum ad quem ciliorum generalium, ab* omnibqp christifldelibua tendebamus attingemua, nec ullo modo exprobraro eaae tenenda. nobis poterunt, aut vagam aut oboonram defini­ Quoniam tamea tempus usque ad horam 1 protionem faite· aut plut vol minue attribuis·· poatifloi ewaerat, re iterum infecta congregatio diaceasit Ioanns Scbvrete aeeretaris. . quam ecclesiae, aut alio modo Iasiae· aMteutiem, qua infallibilitatom ecdeaiae derivari aserunt s 63. summo pontifice; non enim exprobrer· poterant, Congregatio LIII. no» derivare pontificia infallibiHtates ab iafallibili­ Quae habita st die 7 iulii anni 1870 hora nona tate ecclesiae; nam bie non agiter d· ordina reali, mm*4m mm sed de ordina cognitionis. Cam varo infallibilitas ante meridiem in arChigymnasio Romano a Depn- tationa reverendissimorum patrum pro rebus ad fidas partinentibua preside eminentisimô cardinali Bilio. Intererant omns reverendissimi patras, axsptia Btrigoniante, Mntinansi, Oiennensi at Sancti Petri Fluminis Grandansis Australie ; atque theologi pater admissae. Peters', pator Franralin, pator 8chredar, canonicas f Fridericua, episc. Tsrviainus. Mais «t pater Bianehi ordini· Praadicatoram. D Examinatae annt dnsndntis»· in copta IFoones •titutionia dogmatise prima· de «eelsia Christi*. CqagregttU· LIL Relatorem agebat pater Patore societatis 1ère. Dia 9 iulii 1870 bora nona aate meridiem ia Ex emendationibus prioribus octo, qas ad in­ arehigymaaaio Resaae habita st segregatio qnia- scriptiones referuntur, ita at pro plurali singularis qaageeiaea asanda Depatatioaia pro rebaa ad fidos namarna poster .De Romani pontificia infallibili partineatibos preeaide esinwtiaeis· «ardinali Bilio. magiatorio*, adoptata st qainta ad modus. Intererant emas reverendiaaimi patra·, axeaptia Ex emsdationibn· aequstibs 9-91 admias Strigoaieaai, Oasibaeai, 8edaaeaai, Gieaaaoai, quoad sbbtantias ate 10·, qasiamdssideriia pluri­ Saaeti lacobi s Baaeti Patri Flumini· Grands·!·; morum revareadiaaimorum patrum aatiafaaere et praeterea theologi pater Paters, pater Frans Ha, etiam alii· amsdationibs s provideri vtea «at; pater Bchrads s nsosian ptifistr Mater. ita tam··, at textas sob«matia «t nomistim los Agebatar iteras do fansala definitionis tefatii- concilieras eeeumwioornm laudata retineantur. biHtetia Rosaai peatifiaia. Priaaqanm teres dis­ > VM. t. U, . putatio inohoaretar, a revareodiaahno Psssniaasi • BsbsSar sapre snb ansa W. M satem famata, te qs propoaitas st, at Ise adoptate· eaMadatioaia 90 mam sst In amatam Dspetatteste ynscadmt·, te* temr patiw 14 aesptetar, «sa bas nenniei propterea mmadatissa a jatrtt·· ia repat IV ephtittea naps retecta sit, qute vsba ooaeilii Latereasate IV • Batantor In t. U1 ants asta emsrsgstisub LXXXIV non integre referebat, et o^ataenhs bs uredo tes 11 falli Utiles, sta sam. U. pontificia nondum faerit definita et contra dogma fidei ait infaliibilitea eoolatea·, prusciadents ab ordine reali aequi debebamua ordieom cognitioni·, scilist aeqaiparare pontificiam infaltibilitatem infallibilitati ecclesiae, velati dogma fidei' a nobis VMB^Nn·* Wm·· WTWWWBNW ■ ttL^raR^^temA Étttfe A βπ·*·^· ^HW * Φ^φφ^φφφφ iwU^Éft Prepoeitto » reieeta ert, P·?*» fiOta uee eut veau, yarte qaetoam negaro rifiutar H, 4a qpe froprio hte agite. 10 «dmiaaa, ut dtetton rat, eum ibiervatiine at Uhd ,per «a· emittate, aa· Baaaaaaa petite quoinodoouaquo definiat, ateper far aa Motat.· 11 tricota, quia far adoptionem 10“ tan ride* prevteém te patte pad ted, ped peetifinx taatam ia oontroveruiia iafhllibilia te raritate do■dtaatar. 19 relate, eam miaaa rai ipri ut deridarSa rovoreadiariatarum patrue reapadeat. 19 retecta. De Ou magiatorii tum alibi neraoapi poaee fieri. ■' -14 raiete quoaiam aea tarât oarara enumerate doetriaaa'ptMtetM teooe. S8-4B reUeiutar ex u ipea earaa. 44. Priori parti iam te eap. fipravtenm; altara Hamate: te^to^nteli ‘ 4Λ wk '’MMMSflBe 46. Quae peataiat, te· te pteoambute auaaipteoda oaae, doarotam aat; te ipea definitteao ante* ooram aea vidteui apte teeua. ■ 47 teteeta, quia reteringit iafcllibUitatom poettfieie, atqoe te ambigua. 40 rrieeto ex radoa rattoaé. 40. Item. 10 reiete quontam ail novi proponit, quod aoa 84. tear iaeoMt taxtai. Congregatio UV. 17 eon rafiragiio ptbponeuda, quoniam ad etytam ■olummodo refertur. Habita dio 8 iulii aaai 1870 a rovoreadiaaim» patribna Deputotioala pro reboa ad fidem perti18 reieeta.' 19 reieeta, earn rox .oeeaareaiea* de oooeUio apntibua bora none ante meridiem ia artbigymaaaio Florentino iam in capito HI et 'ipao capita IV dicta Romaao praeaide emtaentiaaimo cudiaali Bilio. latarerant omneo reveroadieeitni patraq exceptio occurrat. Strigoaierai, Gionaoaai, Sancti lacobl et Sancti Pagri 90 reiecta. Fluminie Orbadoraio Auafiralie, atque theologi /pater 91 reiecta, cam rem, de qua agite, reeoeoL 39 iam prorieum ia 10. Petere, pater Fraaaelio, pater Schrader Mteotatia Antequam aequante» emendation* excuterentur, lora, caaonieua Maior et pater Bianchi ordiaia quae circa ipoam definitionem inlhllibilitatia ponti­ Praedicatorum. ficiae vereantur, monuit emineetiaaimua praeooq^aoProcibaa peracti», continuatum eat examen ruwitceyaarium mm, ut inter rewrendiaaimoa patne bo- daticeum m cepul IV referente patro Potore. ourate conveniat, primo de re definienda et deinde* 89 reieeta eet, quia irato arctior rah 88 non proponendam, quoniam tantum deciderat, de formate definitionte 0I Quoad primam oonoontiontoa erant patera rave- ni) proponit. 84 non erae admittendam, quoniam largior eat. rendieaimi, id infallibili tatia Romano pontifici notem-, nitor definienti tribuendam mm, quod Romano 88 non admittendam, quoniam plue continet, pontifici una eum epiocopie unito aoa concilio oooa- quam definiendum Mt. monioo competit, noe plue nec minue. Quoad MM jetyoite propter nimiam largitatem. 87 eatiafaotum. cundum, id te quoad formulam dodaitionie, ia co­ quenti convenerunt, uno obloquente: 88-89 iam proviaum. 60 non admittite, cum promulgatio definitionum „ Romanum pontificem, cum ex atetrdra lo­ quitar, id eat, cum au premi omnium ebnetteaoram dogmaticarum, qualia draideratar, non ait naceoaaria. 61 roiicitar, quia te largior. pactori» et doetoria manere fungent doctrinam 'do ’ 69 roiicitar, cum non ait neoeaaaria. fido et moribua ab univena oooleate tenendam de­ 63 roiteitnr, quia irato plua infollibilitatem ponti­ finit, per aaaietontiam divinam ipei ia beato Petro promineam, infallibilem mm ad eum modum, quo ficia reotriaggt 64 iam aatwfaetum per formulam receptam. por eandem Spirite nancti amtetouttem te doctrina 66 non admittitur, quia eat contra «ubatantiato do fide et moribua definienda infallibilia enat enectae eccleaiae oecumeoica concilia. Adeoqua ateamodi defiaitionia. 86 neu admittitur, quia ex parte quoad initium Romani pontificia definitional vive decreta...“ Emepdatio 9S reiecta, qaontem redderet defini- D iam te proviram, quoad ipaam definitionem autem tionem nimia longam. te nimia terga. 94 roioeta, cum decreto dogmatieo non conventet. ■ , fi7 reürite ex .eadem ratioue. 35 retecta, eum veritate omalno doatitetar ot .68 te te farmate aooeptàta quoad aabetaatiam interpretatione ». Lue. ΧΧΠ, B9 proram» inaudita nitete. se reieeta,.eum loca laudata ia decreto revera' oiteatar, etai aoa te definitione. 97 reiecta, eum duo necearitato novae excitaret diffieultatM. 98 reieeta, cum iam ait ei proviaum, quantam fieri , poterat 99 reiecta, atpete non uooeeearia. ■ 50. Iam proviaum. 51. Item. 89 retecta, quoniam additamentum aapit eoaditionem decreti vim ofadeetoto. ' SS. Item. S4. Pariter. contenta, quae ite iuxta novam immutattenam nonet: .Itaque Meo...: Romanum poatifioeat, cum ex ea­ thodni leqaitar, id te cum aapremi omnium obritetanorum paatoria ot doetoria tenuere fugoaa, dootriaam da fido vel moribua ab univocae ooeloata teaoadam definit, per aariatoattam divinam ea iafclUbiHtato· pollere, qua diviara Redemptor ooeteriam team in definienda doctrine de fide vol moribua Intern item eaeo voluit; ideoque eiuemodi Romani pontificia deflnitioara ex Mea erae irrefermabitea.11 89 iam proviaum. 70 iam proviaum; neo' expedire dxpKrite de Ha loqui. 71 rteteite. 79 retraite. ...... ί........ 111 ", "" '.11 " '■■■l w Π tarn prsvisum, qraatam Imi' peamat. Quoad 84-78 tn thrive soraiasam net, at mt site· natem adiWatar, sod at an, quae in eateadettaütas Ne properanter ot in pneambnlo raadam sentiraetar, kale apte Iooo hmaraatar. Quod attira * ad oUteHMationaa 7t»H port longiona dtaunsionaus, num Na an iOa canon admMti debout, sum afii postuleront, a * canon ijurtriaa» eapitis prorsaeoanoeatiat, alii natam at eaapa tan­ tum sontaatiao Ramaationem ooatinoat, quae aega * iefelUbUitatem pontifioie in defisieadis illis, quae da * fid ' tenenda rant, convenit inter revereadtsdmoe patrea, nullum qaaonem aaao adiieiondum, and eUa•ulam schematie retinendam. Deeeraitur etiam, at incisum eanoni· capitis III a Deputation· adieetum omittatur. Ioanna· tehwets seeretarius. 66. Congregatio ISV. B Quae habita art » inlii aaai 1870 hora nona ante meridiem in arehigymnerio Romano a reverendissi­ mi· patribus Deputation» pro rebus ad fidem per­ tinentibus pramide eminentissimo cardinali Bilio. Intererant omnes reverendissimi patrm exceptis Strigoniensi, Giennettsi, Seacti laoobi at Sancti Petri Fluminis Grandensia Australis, atque theologi quinque congregationis praecedentis. Praemissis precibus, theologus pater Peters prae­ legit ospu( /K reformatum sd meatam admissarum emendationum in praecedentibus congregationibus ot proposuit: 1. Ut pag. 11 lin. 11 [eepitit IV; DII, βΟιτ] poneretur emendatio haec: „ea imprimis, ia quibas Oriens eum Occidente ig^idei oharitatieque unionem conveniebat, deolaraverdnt. Patres enim concilii Gonatantinopolitani quarti, maiorum vestigiis inhao- ( rende, sofemnem fidei professionem ediderunt.. .“ 9. Pag. 11 lin. 18 [ib. ot]: „regulam rectae fidei custodire.1** A. Pag. 11 lin. ult (ib.D·]: „ab huius ergo fide et doctrina separari φϊηίιηο cupientes, speremus, ut in una communione, quam aedes apostolica praedicat, eme pereamari in qua .. .“ 4. Pag. 18 lin. 6 [ib. 7atJ: „ Approbante vero Lugdunensi concilio II Greed profeart snnt“: 6. Pag. 13 lin. 28 [ib. k n]: "Florentines· deni­ que concilium definivit ** fi. Pag. 18 port lin. 6 [ib. a it] sequentem para­ graphs·! ebee inserendam: „Huic pastorali muneri ut satisfacerent, prae­ decessores noetri iudefeseam semper operam de­ derunt, ut salutaria Christi doctrina apud omnes terree populos propagaretur, parique enra vigilarunt, ut, ubi recepta emet, sincera et pura conservaretur. 1 Quocirca totius orbis antistitas none singuli nunc in synodis congregati , longam eodertarem consuetu­ * dinem 1 rt , antiquam regulae formam sequentes ea praesertim pericula, quae in negotiis fidei emer­ gebant, ad hanc eodem apoatelioam retulerant, ut , ibi potissimum reaardrentur damna fidei, u^i fidas non potest sentire defectum . ** Romani entem pontifices, prout temporum et rerum conditio cae­ debat, unae 'eoavocatis conduis oocumoaieia aut rogata ocdesiao per orbem dispersae eoatentie, nunc per synodos partientem, nunc alte, quae divina suppeditabat providentia, adhibitis auxiliis, ea taaeUda defiaiverëai, quae morio Scripturis et apostolieis traditionibus oonssataaoa Deo adiutcro i 8. Cyr. Alsx. ad a Ctalest. • & boes I,ad eme Cartb. rt MOsv. • Ot s. Bern.·». ISO. Oostua. smrssir tomes UH. dartriaam pntNb tarant, sod at an Maieiaata treditaai par apaatalee ravaintinaam aaa test depo­ sitam aaneta eustodiroa *, at fidabter sxpouereat: ,QwfU qaidam apaateBeam deatriaam emnes veaerabilss pates· amplexi at sancti daatarm ortho­ doxi venerati atqao sooati aant * 1, plaeiaeim * artan­ te·, hear beati Petri aedam ab earni aampmmrsvo illibatam penuaaere, saoaadam Domini Salvatoris nostri divinam poDMtatioeem disdpulereut saorem priadpi fertam: .Igo regavi pro to, at non defidat •des tee, et tn eliquando eoeversas oonlrsM Cratem * tara 1, raque ignorantes, ad Romanam aodedam neooseo ease omaom oonvsuire oeoledam, id eat omnoa, qui seat undique fidete··, at Romanae pontifio·· quaorentibm fidei veritatem non poma respon­ dere, nisi quod antiquitas apostolica sedm ot Romana perseveranter eum ertoris tenet sedesis *. Hoc igitur veritatis ot fidei aoa deficienti· charisma Petro eineque ia hao cathedra suerassoribue divi­ nitas collatum eet, ut excelso sue munero ia om­ nium salutem fungerentur, ut universus Chrieti grex per eoo ab erroris venenooa esca aversus, cadenti· doctrinae pabulo nutriretur et sublata schihmatb occasione eodlesia tota una coacervaretur atque eno fundamento innixa firma advenus inferi portas consisteret At vero cum hac ipea aetate, qua salutifera apostolici muneris efficacia vel maxime requiritur, uon pauci inveniantur, qui illius auctori­ tati obtrectant, necessarium omnino ease censemus, praerogativam, quam unigdnitns Dei Filius cum summo pastorali offido eoniunger· dignatus eet, •olemuiter amarore. „ Itaque neo traditioni a religionis Christianae exordio perceptae fideliter iaheorendo ad Dei 8alvatoris noetri gloriam, fidei catholicae exaltationem et Christianorum populorum salutem, «aero·, appro­ bante concilio docemus et divinitae'revelatum dogma esae definimus: Romanum pontificem, cum ex ca­ thedra loquitur, id ert cum omnium Christianorum pastoris ot doctoris munere fungeaa, pro suprema sua apostolica auctoritate doctrinam do fido rt moribus ab univorsa ecclesia tenendam definit, per assistentiem divinem, ipei in beato Petro promissam, m infallibilitate pollere, qua divinus redemptor ec­ clesiam sum ia definienda doctrina do Ide vel moribus instructam esse voluit, ioeoquo eiusmodi Romani pontificis definitiones eese ex sese ir­ reformabiles. “ Quae emendatione· omnibus probatae sunt Num canon speciali· adiirtendus sit et quis, inter invicem souvenir· diu uon potarent. Denique proponente Brtxineud eonoluram eet, ut tribus canonibus port tria singuia capita ooteoatis, caput loce verborum rseiat etc." anathemate finiatur. Poetae emioentiseimus praeeo· monuit, timen­ dam osse, nb, ei, ut heri decretam est, additamen­ tum ad can. 8 retrahatur, 'magna animorum pertur­ batio in congregatione generali oriatur; atque ideo eo proponere, ut illud additamentum sustineatur, eum error ille revera nostris diebus prepugfiotar; atque varam non esso, quaestionem hanc aoa Mme in ooagregatienibus ooneiHaritar pertractatam, eam damnatio emori· ex una parta feerit dieerte, ex­ plicit· at implicite pootniata, ex altara aatam parte •nor dodaiondns in num. 86 rt 84 propoaatar. > Ct · Agaih. ep. rt impsr. a «en emasMa. Vm spprsh. • Ct fera. ·οηη. p- 'ab Hsdrisae Π petribee is sum. eesamaa.Vni preptdtsm rt sb Ms sutaariptaaa i • & Irea. sdv.tanr.A A it • A Awmt emus lnihm.L-1, a IA in ... m ' Μ. i·:».;...·,..,, ! .nuiiuimwiii B. ACTA DBFÇTATIOÎIB PBO RBBÜ8 AD RDM* ΉΒΤΠΠΒΠ*Ιβ8» Qnod omaiba· plaaaft, et rtwmàtiiiM »·- à eongrogationA jteeb■ ' teafftami lator, Tarvisiaas apleiepes, rogatu eet, at provin­ ciam haao ia aa aaaaiparat Hora 1 ooagragatto solata set. loanaas Sehyota secretaries. 66. Ceagregati· LTL Qm« habita est die H ialii 1870 bora sexto vespere in arehigymnasio Romaao a Depatotione revercndiasimoram patrum de rebu ad fidem pertiaentibus praMide etniaeatieeimo cardinali Bilio latersrànt omnea reverendissimi patres, exoeptia Btrigoniensi, Osmeracensi, Cassilieiui, Baneti laooU, Giennensi et Sancti Petri Flaminia Grandenai· Aa- I, .......................... . m ÎHsMstÎtaMat ra- foetam est. loaaaM Bchvreto secretoriae. 68. Congregatio LTUL Quae habita est dio 14 iulii sani 1870 hora 61/· vespere ia arohigymnasio Romano a revoresdiaaimis patribus Deputationis pro rebus ad fi'doaq*ertineati- bus praeside eminentissime cardisali Bilio. Intere­ rant omuM reverendissimi patres, exceptis 8trigoniensi, Baneti laoobi de Chile, Cameraoensi, Cas•iliensi, Meohliniensi, Mutinensi, Paderborneasi, Giennensi et Baneti Petri Fluminis Grandescis Australis. Theologi intererant pater Peters, pater atralia. . E theologis adorant pater «Peters, pater Franulin, pater Schrader, canonicus Maior et pater Frauelin, societati· lesu, canonicus Maier et pater Bianchi ordinis Praedicatorum. Praemissi· precibus, referebat pater Franselin Biaaehi ordinis Praediontoram. Praemissis precibus. referente patre Peters re­ B do axoptioaUut propositi· in congregations generali die 13 iulii per vota tosta modum. formatum ut caput, III et IV secandam emenQuoad prooemtam nulla acceptata fuit, nisi ut dationM io congregatione generali admissu ad deleatur itaque" folio IV linea 3, de quo iam oaun formam, qua impressum exstat. prpviaum erat in congregatione praecedenti. Atque deinde adhuc quaedam stylistioae emen­ dationes, postulante quodam episcopo et proponente Ia captie I admissa est qolummodo transpositio linguists (tnons. Nocera) in prooemio et oapitibu I verbi „non eme" in eanone, ita ut legatur, „ Petrum apostolum non esse a Domino . . .“ et II foetae, sed tantum pauciores et minoris mo­ menti, quae in constitutione dogmatica prima do In capiit II nihil immutatum, nisi ut in inscrip­ ecclesia patribus pro suffragio definitivo fereqdo tione dicatur „beati Petri", et'lin. 6 pro „enim“ in congregatione generali proponenda conspiciuntur. ponatur „sane“ loannes Bohurets secretorius. In eafit· III nihil. , In capit» IV, ut pag. 10 lin. 16 loco „rogata" 67. ponatur „ explorata", et ut in fine definitionis legatur Congregatio LVII. „ definitiones .. . ex sese, non autem ex consensu Quae habita est die 14 iulii 187p hora octava ecclesiae irreformabiles esse “ Deinde adhuc conclusum erat, ut, quemadmodum ante meridiem in archigymnaaio Romano a reveren­ dissimis patribus Deputationis' pro rebus ad fidem postulat exoeptio 150, linea 8 pagina XI post pertinentibus praeside eminentissime cardinali Bilio. C „suooeesoribus“ adderetur „singulis". Quod tamen revocatum est, et rogatus reverendissimus relator, Aderant omnes reverendissimi patres, excepti» Strigont explicet, quare necessarium non sit. Tunc con­ nienai, Baneti laoobi de Chile, Giennensi ot Sancti gregatio ab eminentissime praeside dimissa est Petri Fluminis Orandonsis Australis. loannes Bchveta secretario·1. Praemissis precibus, agebatur de cxctpiumHui seu conditionibus votis iuxta modum in congrégation· » 69. generali additis. Quoniam tamen impressae non­ dum habebantur, do principii· earandem potius Quomodo raput quartum eonirtitatioiiia primae de eceleala Christi, quo definitur Romani ponti­ egendum esse videbatur. ficia infallibilitaa, extiterit et a eeucillo Prius autem quaedam emsndationM quoad sancitum sit». stylum propositae et admissa· snnt et quidem: Iam ab initio patres concilii de Romani ponti­ 1* ut in prooemio pag. 3 linea 9 deleatur „suse". ficio infallibilitate definienda in varia· sententias , 9* pag. 4 lin. 9 deleatur „ itaque". 8· pag. 4 lin. 3 ut „ sacro approbante concilio" abierant. Nam alii, cum in privatis convontibus et transponatur post „necessarium esse indicamus". familiaribus colloquiis, tum in orationibus coram 4* ultima verba sonent: „ errores condemnare concilio habitis, talem se definitionem omnino impedirc velle significabant, et cum, si proponeretur, et proscribere ". Deinde ooneluaum: eam plurimis probatum iri scirent, ipsam causae 1* ut pag. 6 lin. 8 pro „erat“ ponatur „fait“. > propositionem arcere nitebantur. Aliis contra, huius 9* in nota 3, ut addatur „ inter spist. a. Am­ definitionis studiosissimis, omnis, quae obticerentur, impedimenta pro viribus removere fixum deliberabrosii XI “. · S* pag. 8 lin. [93] post vocem „etiam" ut. adda­ tamque erat, qaod eam definitionem, propter in­ finitas auctoritati· supremi doctoris aggressiones, tur „in iis". 4· ut tollatur virgula ante'et post „per totam iam plane necessariam evasisse pertussissimum habe' rent. Multi autem primo voluti in medio dubii orbem diffusa". ’ Tum: 1* ut pag. 9 lin. 10, 11 loco ..inhaerendo" dica­ tur „ inhumatae". , 8* PM 11 ut expungantur textas a Ironaai et s. Augustini, une tamen obioqueate, qaod vorem verbis sancti Augustini adstruatar, qaod revera ipse generale principium statuat, ex quo argumen­ tatur, quod revera Romanus pontifex semper id definiat, quod sum ipso reliquae teneat oedeetae, •t quod ita doctrina splendidius exponatur; atque 3· pag. 11 lis. 8 post „Cathedra" addatur „singulis"; eed hoc additamentum ia proxima haerebant. Quamvis enim doctrinam ipsam decerni vehementer superset, prae timore tamea vix eam quaestionem stringers audebant AHi mala, quas definitionem, ut adversarii aiebant, secutura essent, > e» dtarie: .Die IS IsUi bois It past ee^rigattaMm (Userais·· ab smiMatistams prssride petras Dspatatlsals ia •serctoriam mmUU eoavOrati «ut. nt ds psasto styli mutatioeibu Mutratiam dieersst. Ceastitasat, at thsslsgi M rem pstMmdsm ia «niaaatiMimi preaaMs demam eanvmdaat ta qnod tora 4>/« vsapen diei 14 taHi 1470 foetam set* * Bx dfanis eommantarUe Ignattt da 8aaSMi4y, spheopi PatiabaMseia, anisa ax patribm pre nbm fidei deputatis. Primam prsdill ia rail «rieni t sms·’, t eit, p. 1ββ4-170β- * *«■ tJW'·1 wr QUOMODO ICTÀtUBttCTM «WMIA lUM» BWWITA m •W gubnrata aaaeathoBM· roMgioei iafanaa metae a deaae aaat editae. Sed eam ia prie*· editio·· ab baat; afii aHb de «mate a rei tractatione abatte·»· ite, qni Httaraa aeeipiebaat, peteretur, ut do re aibutinas earvarant, ld i» sorte aditioaibu4 otnteaaai dum putabant. Qam vero definitionis adversarii ia diae magia •st, eum sileutium Mq·· nseaiiarium 'naqna utile populate, optimate·, eterieoe, apteoopo· in suaa partae viderotar. LibelU qnoq<^·. eum Pragoaaia ooeeiHi acta iam trahar· viderentur, Uli, qui definitionem aoceaeariam indicabant, ne rea cum magno eoelaaiae damno, impedirafar, eo magia sibi strenue ageadam eaae duxe­ rant Itaque revorandiaaimi patra· Paderbornenaia, ■ ia manibua aaaaat, nova aaetiar aditio facta ««t1. Corne· Tauffkirehma, Bavaria· tegataa,epteeopia Bavaria, qai cabacripaaraat, significavit, aliqua· Syllabi propoeitieM· legibua statuum eatholiooram Brixinoqaia, Tridontinua, Beeovienate, Croaaenais eum alite convenerunt, ut do via et ratione consilium repugnaro, ideoque infallibilitatia definitionem iaa1 eaperant. Qai omnea firmiter illi ae doctrinae ad- pedinndam albi videri: bane omnium guberaioram oatholieoram «··· peranasionem. haerere profaaai eunt. Eorum unet ab aliquo theo­ Bodem tempora concilii patte· „Variu propo­ logo libellum, quo definitio infallibiUtatte a concilio peteretur atque ipsiua definitionis formulam oon- sition·· “ ex libro cpiacopi Maret Du aoacsir ydndral excerptae aeoaperant*. Cuiua ■ anonymi opuacuh ■ ficiendun^ curavit, cui acbemati alius theologus alte­ •actor putabatur com Machlinienate. ram infallibilitatia definiendae modum adiecit Utra­ Hiapnai cpiacopi, omiaaa propria at ampliore que formula typia impraaaa nonnullorum- patrum iudicio aubiecta eat Placuit, ut ex ite novum, qui-B definiendae iufallibilitatte propositione, communi nomina paderunt ; Neapolitani vero propriam,. etsi buadam additis, schema conficeretur. Denique alto­ rum libelli schema a tertio theologo eat concinnatum. Quibua paratis, d. 23 deo. 186» fer. VI post meridiem in f'iUa Courte (congregationis sa. Redemptori· domo principe) reverendissimi patres Manning, Dochampa, Stahl, Seneatrey, Leon rod, Martin, Hei··, Adamea, de Preux, Marilley, Meurin ad achemata examinanda convenerunt. Brixinenaip, eum gravi . sententia a communi non discrepantem, exhibuerunt4. Aliud quoque schema pro infallibiiitate napatiea modo definienda concilii patribua eat transmteaum4, cuiu· anonymi libelli auctor fuiiTfiâîttinOrensi», qui poatea, literie ad Aurelianenaem datis)* sententiam auam explicavit. Quinque tantum patrea huic libello subecripaerant, cum congregationi expendendis postu­ timore angeretur malqrum, quae fortaaae definitionem lationibus traditus eat Interea patra· a definitione alieni, numero om­ sequerentur, ad conventum ia Villa Catrrta vocatos, nino 136, per eminentiaaimttm cardinalem Schwaraenvenire noluit, itemque Seooviensia et Tridentinua; berg quinque petitione· Sancto Patri exhibuerunt*, quare non iam aunt invitati. Plaouit. utrique adbemati quorundam conciliorum provincialium adiici quibua hio obaecrabatur. ne infallibilitatia definitio, decreta; priori brevem quoque addi eorum, quae utpote importuna, periculorum et difficultatum plena, a probi· viris contra definitionis opportunitatem concilio proponeretur. Definitioni· vero poetulatio, obiiciebantur, refutationem ; denique atabo typia a patribua 410 (ai Neapolitani quoque computantur) deacribi. Quo facto, exemplaria cum illis episcopia, anbaeripta, d. 28 iao. a reverendissimis dd. patriC aroha Annono et arehiepiacopo Onesnensi eminenut aocuratiua expenderentur, communicata. tiaaimo cardinali Conatantino Patrisi, praeaidi con­ Die 28 deo. fer. IV poat meridiem, iidem patrea apud collegam conveniunt, praeter archiepiaoopum gregationi· postulationibus expendeqdis, tradita eat’. Ceterum etiam poatea aubaeribentium numera· Mechlinienaem valetudine impeditum, qui tamen augebatur. •cripto aignificarat, prius schema aib.i magis probari. ' Praeaidea concilii, etsi forsitan omnes definitioni Inter congregatos patres tum de schemate tum de favebant, non omnea tamen pari fortitudine diffi- < modo, quo concilii patres aubacribendum Invitaren­ Ipae tur, diu disceptatum eat. Denique ipai quoque prius cultatibus in re prosequenda resistebant schema anteponunt, idque, adiectia literie, cum alite cardinalia de Angelis censebat, interim eaae exspeepatribua, ut aubacribant et aubscribentea colligant, \ tandum, donec Votum, quod arahieptecopua Cardoni communicandum eaae cenaent; eaaque literaa a ne- (unua e patribua Deputationia fidei) conscripserat, mine, qni ad peculiaram congregationem pro extyp4· impressum forat*. Cui qui definitionem in-qi pendendis propositionibus pertineret, subscribendas, fallibilitatte fieri postulaverant, minime consenserunt, cum poetulatio eidem congregationi eaeet exhibenda. Neo immerito ; parvus enim fructu· ex illo Voto exstitit. Literne illae typis impressae stint, adpositia nomini­ 1 Pria· editio eet. diei 80 dec. 18M. alter· et Urtia bus eorum patrum, qui eradebantur nomina daturi. Itaque nomina primo adposita erant: Herbipolenate, 8 ia». 1879, quarta 18 ia». * Uheilaaa babee V cil., eol. 84840. Argentinenaia, Bedunenaia. Lausanensia et Qene* Habee ilia iatar acta Deputation!· pro poatalatte. venaia, Nioopolitanua, Brixinenais, Çenomanenste, D 4 V.X cil, eol «eo.tdoc. g. 4 V. t ait, eol. M**· doc. J. Ratiabonenaia, Leodienaia, Halicarnasaenaia, Seoo4 V. t. dt eoL «77-88 vienaia, Eyatettenais, Warmi «nais, Croaaenaia, Metho-1 i V. t dt, aol. eta-eo. doo. t. nensis. Deleta sutam^aunt nomina Beeovienate et ■ Ad ra* Outilla· Sutori ia epistola ad concilii boom-. Warmienaia: ille, quamvie alioqui fuerit acer pro­ tarin*: pugnator infallibilitatte, noluit tamen alio· invitaro, Moaalgnoia vaamtisaim·. ut peterent eius definitionem ; hio ab ea definienda , Mi dios moasigaor Oasdoai assers volent» dd eaato padre abstinendum aeo· indicabat. Iteldtte duobus nomini­ ofc· d sluipi tausaUistaaMqta il sus veto Dt tufaBAiHtatt B·- . MM podites·, · d distribuis» ai veseovi ; la CMtta OatMùs bus addita aunt alia tria: Haeeua, patriarchae Cili­ ciensi* ; Francise! de la Bouillerie, sp. Caroaaaonenate ; .4 statu iMarioatu dalla stamp·, e verra quaalo prima* traasssssso alla sagrataria Mi Modo an dorera di rqudeno teloaephi Caixal at Eatradd, ep. Urgriteasia4. Brixifonsata 1gos. Post brevem opportunum tempus fore cogitandi et perpendendi, utriusque orationem d< quaestioti** utrum ct quid utrum et quomodo constitutio melius conformari definiri posset, mox inopinato a ('ardinali prolata posset Quod si nunc nova proponeretur forma, m sessione Deputation)* certo non paucae nec breves est nova formula, quam ante sessionem ei Pnderbornenvis tradiderat1. Hanc, ab uno e theologis de singulis emendationibus propositi· oriturae dis­ pfaelectam. alius theologus commendavit uti sol­ putationes, ita ut totam rei tractationem in longum vendis difficultatibus aptam Rogatis sententiis, protrahi necesee foret. Praeterea, ai in congrega­ alii sibi formulam placore, aln ..tuxta modum" pla­ tione particulari mutationes fierent, futurum pro­ cere dicebant; unus nec contradicere nec ..placet ‘ fecto, ut magnum id afferret incommodum et ansam praeberet adversarii· ad totum schema reiiciendum" D dic>re voluit; duo formulam plane rviecerunt Con­ clusit paulum festinanter, cardinalis Bilio .-ergo His et similibus rationibus permoti patres Deputa­ formula proposita, inutyi, omnibus patribus placet, tions, qui privation apud Westmonasteriensem con­ duobus tantum contradicentibus*. ' Eam sine mora venerant. de schemati* formula retinenda consen­ typi· mandari iussit. serunt. In sessione autem orta est magna dissensio. In sessione d. 6 maii etiam exordii forma mu­ Schema capitis IV sive capitis addendi ab emi­ nentissime Bilio compositum at a sancto patre Pio IX tata est. In sessione 42* d. T man redierunt patre· ad probatum erat. Quapropter inopinatum omnibus novam formulam capitis quarti, ac duu dii. qui eam accidit, quod idem cardinalis in sessione Deputa­ reieeerant, rationes exposuerqnt. cur reiiciendatn tion!* d. 5 maii fer. V. |mane|, cum nemo patrum > adversus schemk loqueretur, ipse contra illud argu­ putarent. Praecipua ratio naec fuit, quod in lapite, mentari /foepit : non plu· posse definiri de infallibilitate papae, quam definitiup sit de^pfallibilitat· ecclesiae; de ecclesia auterp hoc tar^fi definitum ewe. eam east; infallibilem'in definitionibus dogi Cf. sapra cvl. 93P. t V. febems supra coi. '440 »q. J V. supra coi. 246 e. < yapra. coi. 280 a. iam mutato, taM/wminmotfa doceatur, Romanum pon tificem errare non posse, cum definiat, quid ex­ presse fidf dtrtm sit. Inde enim timen­ dum esse, ne ' fideles, cum' /Jrnam 4fap>>sitionvm doctrinae de Rumaar potyifirts infalhbilitate iHo capite contineri putent, hanc ad Ulas solas defini- 1 V. eara »npra col. 9M m ‘ f c<4 24» < WW «88 B. ACTA DE PUTATIONIS PRO REBUS ADFIDEM PERTIM1KTIBU8 . tioa·· referant, quibus fides divisa proMcribitw, adversarii autem infallibilitath huiusmodi «nefastam interpretationem pervulgent. Postquam illi duo di­ cendi finem fecerunt, unus e theologia, quid de nova formula sentiret, exposuit; ooneeesit ille quidem, difficultates non abesse et rationes propositas vi non carere; putabat tamen, iis facile occurri posse, ei pauca mutarentur. Quod cum maiori patrum nu­ mero placeret, continuo id operis susceptum1 et schema, nonnullis mutatis, patribus concilii propo­ aitum est*. Io Deputation!· sessione 43· d. 8 maii agebatur de animadversionibus in primatum Romani ponti­ ficis atque ab aliquibus in nova constitutione prima de ecclesia Christi quaedam mutationes postula­ bantur. Permulti patres concilii, cum audirent, quid in congregatione particulari |6 maii| accidisset, schema de infallibilitate. non reformatum, sed deformatum esse rati, deliberare coeperunt, quomodo huic malo medela afferri posset. Itaque complures habiti sunt conventus privati apud archiepiscopum Bituricensem et episcopum ('arcssaonensem, quibus adesse sole­ bant Weetmonasterieneia. Corisopitensis, Hebronensi». Ascalonenais. Cenomanensis, Ratisbonensis, ' 984 simus Bilio m taea. Depot 48· d. Ï9 tanti praelegit1. Id hac sessione insuper novus textus prooemii et cap. I et II eonstitatioaia praelectas est, deinde ex­ pensae emendationes cap. ΙΠ neque ad numerum 8; pergitur in aesaione 49* d. 91 tanii usque ad num. 96 et in sees. 50· die 94 iunii usque ad nuar 43. In hac sessione facta est ultima recensio prooemii, cap. 1 et II, et dçtade cardinalis Bilio alism prae­ legit novam formulam definitionis infallibilitatie, cuius auctores fuerunt Westmonasteriensis et Thes­ salonicensis*. Patres de ea privqtim deliberare statuerunt. In sessione 51* Deputations· d. 16 iunii: discussio emendationum in cap. Ill const, usque ad fioem Praeterea cardinalis Bilio formulam definitionis infallibilitatis denuo examinandam proposuit, quae iam in aesaione 48· d. 19 iunii proposita erat. Quae­ situm est praecipitat utrum haec vel alia similia formula nunc a Deputatione congregationi generali proponenda essetj quo/citius inter se conciliarentur animi. Conclusum est a Deputatione, nullam con­ gregationi generali proponendam esse formulam, aed exspectandas emendationes'a patribus condlii scripto exhibitas In congregatione generali 79· d. 30 iunii habita, et vicarii generales d’Alton et Cbeenel, ut delibe­ episcopus Pader^omensi» proposuit emendationem rarent do emendatione formulae. Placuit omnibus, eius ipsius formulae, quam hucusque tam acriter ut, quoad fieri posset, nova retecta formula, anti­ defenderat4. quum schema restitueretur et ut de obiecto infalliIn sessione 59· Deputatiouis d. 3 iulii episcopum bilitatis Romani pontificis non plus definiretur, quam Brixinensis* et archiepiscopus Westmonnsterienris* idem case cum obiecto infallibilitaris ecclesiae, (’omproposuerunt emendationes formulae. Nihil con­ plûtes emendationes propositae. clusum est. .· Dum haec aguntur in conventibus privatis, iu Post diem 26 iunii multae emendationes formulae congregatione generali die 13 maii novi schematis, propositae sunt, tum in'privatis plurium patrum quod supra diaimus distributum esse, discussio congressibus, tum in Deputatione pro rebus fidei generalis incepit*, quae continuata est u»qi*0 ad modo privato, ut sententiarum unitas praepararetur. diem 3 iunii. cum. postulantibus 150 patribus et C sicqué finem suum assecuti eunt patres/ qui hos con­ ceteris plerisque assentientibus, tandem conclusa est. gressus frequentaverant Episcopi autem, qui inPrivati autem illi conventus alii apnd alios ffatres fere fallibilitatem papae definiri nolebant eorumque as­ (<<(<> hoc tempore hebebantur, quo schema in congre­ seclae, ut definitionem vel impedirent vel inanem gationibus generalibus tractabatur. Nec frustra redderent, formulas nimis vagas, quae in utramque In sessione 44* Deputation!· d. 22 maii, ipse partem |rahi possent, afferebant ac laudabant, quae eminentissimus Bilio refert, plurimos patres offendi si reciperentur, se quoque suffragia pro definitione nova formula capitia quarti, et id quidem ob rationes datuio» esse pollicebantur. Sessio f>3· Deputation!» non leves. Tum paene caderrt iam ipse repetit, quae habita est d. 7 iulii hora nona matutina. Displicuerat a duobus patribus d. 7 maii in sessione 42· contra archiepiscopo Parisiens! et eius amicis, quod epi­ novam formam allata erant. Praeter 1’aderbornensem, scopus Tarvisinus in congregatione generali 83· die Mechlipiensem. Baltimorenaam ot Bostrensem, prope 5 iulii. cum de emendationibus in cap. Ill relationem omnes iam censent, emendandam essb formulam. haberet, novum incisum proposuerat in canone III. Cardinalis in primis proposuit, ut historicus quidam quod inseri voluerat Deputatio in sees. 51*Re prologus illi capiti praefigeretur, quo ostenderetur, igitur in sees. 53· novo Deputation)» examini sub­ qua ratione summi pontifices fidei magisterium in lecta. id consilii initum, ut totus canon III cum ecolesia exercere semper consueverint, simulque novo inciso typis mandaretur et sequenti die ex­ falike suspicioni praecluderetur aditus, quasi Ropenderetur. Deinde examinatae emendationes camani pontifices absque consilio, deliberatione et D piti» IV. Proximis sessionibus Deputation!·, d. 8 scientiae subsidiis in rebus fidei indicandis proce­ et 9 iulii, de iisdem rebus agentur- Priori die dere possint. Die igitur 8 iunii cardinalis novam placat, ut novum incisum in canone III omitteretur; die vero 9, instante cardinali Bilio, decretum est, formulam Deputation) (sons. 45) praelegit. Post diuturnam deliberationem formula satisfacere visa oportere incisum retineri et in congregatione genenon est. licet plura in ea placuerint4. rali proponi*. Ratio haec erat, quod eo impetere­ o. In sessione 46· d. 9 iunii vespere, examinantur tur error, in quo totius subtilioris Gallicanismi cardo emendationes prooemii a .concilii patribus propo­ vertebatur. sitae. io proxima sessiohv d. 12 iunii mane, emen­ 1 V. fortnÀlsm snpra coi. 265-M. dationes item prooemii et cap. I et Π constitutionis * V. foramlam supra col. 967 ac. de ecclesia Christi. * V. eam inter acta dictae congregationis. Cardinalis Cullen, in congreg. generali 73· d. 4 Cf. i>npra coi. 949 o D. 18 iun. proposuit emendationem, quam ipsi cardi­ - Reverendissima» Brixiae»·» voluit retineri formulam nalis Bilio suggesserat quamque idem eminentia.Ipso autem apostolico primatu etc." d. 26 iunii examinatam, 1 ( f. eoi 262. »«. 42. * V. id schema t. Lll, coi. 4-7. » V. t. I.II, col· 9» sq. « V. formulam supra coi. 967-M, de discussione ef. sqpra col. 95»-62. ita tamen, ut in flqe diceretur : „ ... per assistentiam Spiritu· •ancti errare non posse, sicuti concilia generalia non possunt.4 Cf. supra coi. 970 a. • V. supra ool 270 n. 1 V. illud incisum coi. 966 1. * Cf. supra coi 974 D. îM QUOMODO ΙΜΆΙΧΙΒΙΙΙΤΑΒ ΡΟΙΓΠΠΟΙΑ FUXBIT DBFDTTA 1Μ DepaUtie trito Stoto «MÜMte (T, 8, ·ΜΗ)< t pMfa ΙΠ dtoi at U Mato iaâlBbnitatb «Mi diatnrtiM et labori· plMM «mia··· toait, - at labaret taomarn .maixaa taattoaia «oclasiaram*1. ο·»·· anaadatio··· oepiti· IV ia tratiaaai rara- Qaad aaactas palar, poetridi· par aebeeeretariMi earat . Dacravit, at probat·· aeaadatioaaa' tyjia 'concilii raspaadaaa, abnuit, ooaaaaitt··· omnia ooadaaoriptaa' patribaa eonoilii diatribaeraatar, qao gregatioal geaerali, iadieio definitivo sibi servato. faeill·· de iiadaai MOteatiaa ferra poaaeat. Patra· illi ia ooavaatiba· d. 16 «t IT ialii habitis la B4* eoagregatioa· general·, die 11 iulii, ap. naaiaro plariba· auffregiia — M enatra 28 — aoaTarvuinaa da novo inoiao eanoaia III retulit; canon •tituerunt abatiaare a aaaaion· publica, atqoa nalti integer, Meandun Deputation!· *antentian>, a longe •oreas iam 17 ialii RomXm /«liquarunt Aat· dismaiore patrum numero approbata· eat. Deinde csisum epiecopi nnatero 55 aubaenpaarant prote­ Brixinenai· retulit de. emendationibus capiti· IV. stationi sommo pontifici exhibenda··; quae eadem Mapitnue patrutO numeru· approbant illa· «aptam di· 17 ialii sancto patri Pio IX tradita eet. Beeaio aolemnia habita eat d. 18 ialii. Schema a Deputation· reeeptaa emendatione·, qnae typi· impreeeae et inter patre· dutributae eieqne com­ illud authenticum, quod inter patre· distributum mendatae erant, reiectie omnibu· alii·. Itaque in e··· diximus, ab episcopo Fabrianensi praelectum •eeeione 56· Deputation!· d. 11 iulii textu· cap. III •et. Suffragiis nominatim exquisitis, dixerunt et IV iuxta emendatione· d. .5 et 11 iulii ia congre­ patre· 533 plactt, duo autem no· placet, episcopus gatione generali approbata· reformatu· eet Placuit Caiacensi* et episcopus Petriculanus seu civitatis quoque post longam discussionem Deputation!, ut i Little Rock. Deinde summus pontifex constitu­ etiam capiti IV adderetur oanon, id quod plure· tionem comprobavit emendatione· postulaverant, et a longe maiore 70. patrum numero exoptari non ignorabatur. Cum IOHephi Kleatgea epistola, qua alterum seheasa vero graves difficultates obstarent, quominus pro reformatam de fide eathollra eardlaali Bili·, cap. 1V, sicut pro ' reliquia, proprius oanon condere­ tur, decretum tandem est, rit tota eius capitis de­ finitio sub anathemate ita comprehenderetur, ut, qui ei contradicerent, anathemate ferirentur. Cum autem id quoad caput IV decretum esset, visum est item decernere, ut unicuique trium priorum capitum suus canon, antea seiunctus, subnecteretur. In congregatione generali 85* d. 13 iulii suf­ fragia ferebantur primo de cap. Ill emendato, deinde de cap. IV item emendato, more solito, id est surgendo vel sedendo. Tum vocatis singulis nominibus suffragia ferebantur de integra constitu­ tione. prout reformata et typis impressa inter patres distributa erat. Aderant Patres 601, dicebant placet 451. placet iuxta modum 62, non placet 88. D. 14 iulii Deputatio duas habuit sessiones, .’>7*** mane et 58*" vespere. Examinatae conditiones, sub quibus 62 patres suffragium dederant placet iuxta modum. Ex conditionibus duas solum recepit Deputatio. Factis paucis correctionibus styli ad­ missa eat a) exceptio, qua plures postulabant, omittendum esse textum s. Augustini. Eo deleto, etiam a. Irenaei omissus textus, qui sine illo iam minus placebat. b) Altera admissa est exceptio, scilicet ut ad omnia effugia excludenda in fine definitionis addere­ tur rnon autem ex consensu ecclesiae11. Conclusum porro est denuo. ut singuli canones ipsis capitibus subnecterentur. Relatio sic divisa inter Calvehsem, Tarviainum et Brixinenaem. ut Calvensis referret do exceptionibu* in prooemium et cap. I et II, Tarvisious de capite III, Brixinenai· de cap. IV. Die 16 iulii habita eat ultima congregatio gene­ rali·, quae erat 86*. Omne· propositae emendatione· approbatae sunt et indicta eat sessio aolemnia in diem 18 iulii. Post congregationem generalem, eonaentientibu· patribus pro rebu· çAdei deputati·, theologi apud cardinalem Bilio prmidem convenerunt, ut con­ stitutioni etiam quoad stylum extremam manum im­ ponerent. Quod cum factum esset, duo ex theo­ logia, typographiam secretam in aedibus Vaticani adeuntes, totam constitutionem recte ac sincere im­ primendam cusarunt. Hoc schema authenticum inter patres distributum est Eoruin patrum, qui infallibilitatem nolebant de­ finiri, deputatio d. 15 iulii vespere summum ponti­ ficem adierat promiserunt ei, se suffragium pfecai daturos,. dummodo nbvttai incisum e canone ca- DepatatioalH prneuldi, mittit*. 1870 iulii 22. Eminentissime principe. 11 signore Stahl prima della sua partenxa non avendo terminata Ia copia dello Schema coustilu tiouie II de fide e dellq Relatione, credetti di non poter far meglio. ehe pregare i Germanici etenograji di continuare quel lavoro. avendo anche questi il aegreto. Da loro dunque vestra eminensa o avri gik ricevuto o ricevrh in questi giorni Γ uno e Γ sltro •critto tutto finito per la stamps. Si ricprderh vostra ominenxa,'che aneor prima di Pasqua fu stampato e distribuito ai Deputati un foglio, nel quale ai reae conto dei modo, nel quale nel capo IV ,è V si erano eseguite alcurjo mutazioni o aggiunte hella Deputaxione o stabilito o da aleuni proposte, ceteris non coutradtcentibus. Queste muta­ tioni ed aggiunte nello scritto. che vostra emineoaa ricevrà, 6'* •odo faite. Inoltre nvverto, che nei capi, secundo e terso aleuni punti, di poco rilievo perô. rimasero nella Deputations quasi soepesi : cioè fu fetto qualche onservazione, propoato un cambiamento. ma nient»· propriamente deciso. Nel scrondo capo ai deniderava con ragione, chc ri citasst» quakhe testu della Scrittura null immortalité dell· untina. jl testo di poi citato dispiaque ad alcuno. che parlava forte, tacendo gli altri. Ma ora il tt'sto è citato in maniera, che al giudiaio del padre Frnnxelin e di monsignor SchwetaVutti earebbero certamente contenti. — Nel D terno capo contro l incito : W morti» timorem a mortali removit fu osservato, che ahxi Adamo fu minacciato di morte se avesse peccato. Ffopose qualchuno di dire semplicemente : donum immortalitati» impertiit. Ma una simile frese precede e nel testo di e. Agostino, che segue, si legge : immortali» bf»f' 1 Cf. epistolam reverendissimi arvhiepc Earisiensis ad m. pontificem ad cales·· t LII. * 1 V. eam ibid. ’ Post sessionem trigesimam tertiani Deputatio pro rebus fidei ad secundam constitutionem de fide non amplius rediit Schema eiusdem constitutionis ab ipsa reformatum, ratione ha­ bita animadversionum, quae a pluribus patribus in eo discutiendo factae fuerant, habetur supra, sub num. 88. Attamen theologi secundum discussiones habitas schema emendarunt, quod multis in locis mutatum simul cum relatione ad Illud explicandum eminentissime praeridi Deputation!· tradidit losephus Kleutgen e societate lesu, cuius opera Deputatio pro rebus fidei in re­ formando sshmnate uti voluerat. En eius epistola ad cardi­ nalem Bilio ia mittendo schemate data. M7 B. ACTA. DBPUTATI0NI8 PRO RBBÜB AD FIDBM FBRTOTWTÏBÜ8 jfcù conditoris, ohe è dt uuovo quasi TietaMO, che A quaelibet ear4a4Mr; ita ut peraaaae lettr e·, eoe donum immortalitatis. Quin.di ho acritto: et mortis i••te· «b eeaeati· rulitor fiietiagMBtar. Quare * imperio mortalem exemit; in vece di imperio si po- •liaa eat Pator, alia. Filia·, aHaa-Spirit·· aaaeta·; •o» Ium aliad·, aed una· sater· Deu ia tribo· trabbe dire e ai direbbe, credo, meglio teyihus; eoei persoais distinctis. ai ecprime propriamente il posse asn. mori Quando disse a vostra emineas·, che peusava Sieat varo triam parsoaanim aaa Daitaa, Datera di andare dopo la sessione aolenne a Viterbo, credo •t aabataati·, ita aaa at indivi*· aat oparatie, qaa di non avere espresso il motive. Questo aoa Λι Triaitaa eaeroeaaeta cuncta extra se éondidit, de­ Neque aaim divinae panosa· eemplioemente per cambiare aria o riposare, na per posit at gubernat* far uso dei bagni, giudicaodo i medici, emere questo oparaatar ad extra singillati· «ed proat eueniia, Γ unico rimedio per guarire quel male, ohe in questo voluntate et potentia unus eant Deus, unum unianno non mi ha poeo molestato. Ma io rtmango varsorum principium ‘. sempre alia dispositione di vostra eminens·, ohe Caput Π. mi potrè riehiamare a Ruina, quando vorrè. Be-non Dt Ao«wm« ereaiioat et vetero ricevo altro avviso, ho intensione di rimanere qui De hominis vero natura et origine, divinis litterio fin al fine del mese di Agosto. edocta, haec credit et praedicat «ancta mater ec­ Rsecofusndandomi alia benevolens· ed alls pre* clesia. Factura· Deu· hominem ad imaginem et ghtere di vostra eminens· mi dieo di cuore con profondtssimo rispetto. di vostra eminensa reveren- B similitudinem suam, ut praeesset universae terrae, dissima umiliMimo servitore corpori de limo terrae formato inspiravit spiraculum vitae, animam scilicet de nihilo productam, imma­ Oius. Kleutgen, d. C. d. G. terialem. incorruptibilem, immortalem, intelligentia Viterbo al heminario 22 luglio 1870. et libera voluntate praeditam. Quare de corpore quidem legimus*: Revertatur pulvis in terram* unde 71. erat; de anima vero: Et redeat spiritus ad Deum, Schrma coaatitutionia dognaticae serandae de qui dedit illum; et iterum11: Nolite timere tide catholica patrum examini propositus». occidant corpus, animam autem non possunt occidere. Pius episcopus servus «arvorum Dei, Haec porro anima rationalis, quae singulis homini­ sacro approbate concilia bus a Deo ereatore infunditur, corporis humani, etsi ad perpetuitas rei memoriam. ab eo essentia differens, vere tamen, per se et eaInter tot et tanta mala, quae hisce temporibus se^aliter forma est7, ita scilicet corpori coniuncta. deploranda nobis sunt, illud sane haud exiguum, ut 'cum eo constituat naturam humanam vere et realiter unam. intentos esse, qui in pertractandis augustae reli­ Primo autem homini Adae et Erae uxori, e gionis nostrae arcanis, contra Apostoli monitum'phis sjpere cenantes quam oportet sapere, a vero fidei costa eius divinitus formatae, benedicens Deus ait· : Multiplicamini et replete terram; atque ita ex uno intellectu desciscerent. Hinc enim accidit, ut errores multiplices, dudutn ab ecclesia reprobati, relut nota C fecit onuu geuus Aommum inhabitare taper unirersam specie induti reviviscerent, et latius in dies ad /aciem Cerrae·. Quare etiam vocavit Adam nomen multorum calamitatem diffunderentur. Quapropter toons suae He va, eo quod mater esset cunctorum pastoralis officii cura, qua et fidei depositum inte­ viventium1,1 ; Adam vero ipee primus dicitur formatae meratum custodire et pericula a fidelium animis a Deo pater orbis terrarum11, quippe a quo cuncti, propulsare tenemur, a Nobis postulat, ut, declaratis qui ingolunt terram, naturali generatione descendant [carne de carne nascente, cui anima a Deo in sin­ iam fidei ipsius natura et proprietatibus,' ad prae­ cipua quaedam e^us dogmata conterai, sensum gulis de novo creata infunditur12] Qua fidei sen­ horum genuinum, >quem tenet semperqu» tenuit tentia negata, laeditur quoque dogma de peccato ab uno primo genitore in omnea transfuso, et de sancta mater ecclesia, adversus illiusmodi depra­ vationes asseramus, nostraque definitione, appro­ redemptione omnium per unum Mediatorem fetum, bante sacro concilio, confirmemus. contra Apostoli doctrinam11 : Sicut per unias delictum •a omnes homines in condemnationem, sic et per unius Caput I. iustitiam in omnes homines in iustificationem vitae. De sanctissima Trinitate. Caput 111 Mysteriorum, quae fide illuminati profitemur, omnium supremum ipse Deus est, unus in essentia, trinus in personis: Pater. Filius et Spiritus sanctus. Haec beata et individua Trinitas secundum catholicae D fidei veritatem unus est Deus, propterea quod es­ sentia, substantia seu natura tribus personis com­ munis re et numero una est. Pater enim ab aeterno Filium generat, non aliam suae aequalem Essentiam ex se producendo, sed ipsam suam simplicissimam essentiarn communicando ; itemque Spiritus sanctus non multiplicatione essentiae, sed eiusdem singu­ laria essentiae communicatione aeternaliter ex Patre et Filio tanquam ex uno principio et unica spiratione procedit1* . Haec igitur re et numero una essentia, incom­ prehensibilis et ineffabilis, non est generans neque genita nec procedens, sed eadem veraciter est Pater, qui generat, et Filius, qui gignitur, et Spiritus sanc­ tus, qui procedit; tres simul personae ac siugillatim 1 Cf. concilium Logdunenne II et ooscüii Florea tini de­ cretam unionù. De hominis evelatione et lapsu. in ipso generis humani primordio magnum insuper quoddam divinae pietatis arcanum fides Christiana agnoscit. Homo, ad imaginem Dei factus, ipsa quidem natura sua ordinatur ad Deum cogno­ scendum, colendum, amandum, eo videlicet modo, qui naturali facultati congruit. Verumtamen summus i’f. cone. Lateres. IV cap. 2 Damnamus. Ibidem CÏ cone oecum. VI confessio fidei *. Agslhoai*. Cf. coee. Lateran. IV csp. ] JVrmiter. Eecl. XII, 7. MaUh. X, 28. Cf. couc. Viennensia Clementina; eonc. Later. V Apostolici rtgiminis; litt. apoat. Pii IX d. d 15 ionii 1867. * Geo. I, 28. • Act. XVII. 2S. >· Geo. 111. 20. < 9 9 .* . ■·> " ; 12 Quae uncia quadrati* incloai, ia meo apognpbo deenurt ; en Cemen addenda ridéeCar ob adnotatiosMe ad hune bvcum ab ipso acbematia auctore appositam. '· Bom. V, 18. Ml KBDu ooswrr. a db roi catholica raram Oerndhar «t Daariaaa, «aia· peteatia areata· BBtaraa preptteMib·· at lagibaB bm eirwaeribiter, iaa*haaate beeitate boarias* ge··· ia prim· pa> raato ti «tatam taw* votait, ta que sapac a. tare· mm eonditioaaaa boai divtai parttaop· fiaret*. Itaqa· pcaoter dota·, qnibaa ta propria satai· parfiearetar, saaetitatia at iustitiae adminbita «i manna impertiit, at, aatara quidem aarvaa, Spirits· matai •atom done fifiaa, divin· mandata at virtati· opera tarn bob soils· aatara· vi, aad gratia dssapar tataaa •xsequeudo, Mtersam haareditatem promarorotar. Ad haee carnem apiritsi gratia sue rabieetam faeit, •t morti· imperio mortalem exemit. Mortali» qaippo erat homo oonditioae corporis animalia, immortali· autem beneficio conditoris*. Hunc Doue ta paradisi felicitate tanquam ta umbra vitae collocavit, »io munerans libero arbitrio, MO fiaeit, ut par base vat· beam taotaa aaaqubataatfali· aaaet aobia1. Atque ita ta tategva veri boaataia perfeetaqu· nature vena natus eat Dau·, tota» ta ■ata, totae ta aoetrto*. Haaa igitar aat Verbi divisi eam humas· satai· aaio Macadam hypreteain, a •acria ooMiliia dedaita at ab ualverra a ampar eeeteaia credita at praedicata, at aoa afin· ait Doaa Valbum, at alias boa»· lea··, aad Isa bypectama a·· pereona at Dm· ait par divisam et homo per baaaasam aataram aaeamptam. Quare aient ta saactiaaima Trinitate tree pereona· distinotaa ta una suhaiatut satare, ita · contrario ta Chriate una divisa panosa ta duaboa subaiatit satari· diettaatia «t inoonfhaia. Kx quo quidam tateUigast omnaa oportet, «anenti*·, eubetasttao aeu natare· notionem eam notios· bypoetaaie aeu per­ sonne minime eeM confundendam; ne eum maaifeeta sacratiaaimoram dogmatum eabvereione tot temper dicantur eeee persona·, quot atat natura· perfecta·, intellecta et voluntate praeditae. ut tamen regerat imperio, terreret exitio*. Poeuit ante eum vitam et mortem, ut, eiqnidam vitam eligeret, de virtute in virtutem eonsoendena, ad Quamvia vero incarnationem Filii Dei totaTrinitaa regnum caolrete tranaferretar, Deum aeternum operata ait, quia ineeparabilia aunt opera Trinitati· ; viaurus, non facultate naturali, nec per epooulnm in aenigmate, aed facie ad faciem, aienti eat, et hac •olus tamen Filio· formam aervi accepit in aingulariviaione in eiua similitudinem transformatus divinae tate pereona·, non in unitate divina· naturae, ta id, quod eat proprium Filii, non qnod commue voluptatis torrente potaretur. Haec illa eat homini» elevatio, quam «anctorum Trinitatis*. Ex admirabili hac Deitati· eum humana natura patrum veatigiia insistentes dootores catholici recte aupernaturalem vocaverunt, ut quae naturae creatae in uno Christo coniunctione illud etiam consequitur, tum exigentiam tum virea 'transcendat, ideoque nec ut sancta et immaculata semper virgo Maria proprie naturali conditioni neo meritis hominis debita, aed vereque Dei genitrix sit et salutetur*, quippe ex qua carnem assumpait et natua eat ille, qui veras gratuitum ait divinae largitati· beneficium. At vero homo conditori suo ingratus mandatum eat Deus. Haec igitur Christum, Deum et Dominum eius libere transgrediendo, e statu sublimi, ad quem nostrum, periens, mater gratiae nobia exstitit, atone per illum de antiquo aerpente triumphans facta dat evectus erat, una cum propagine sua excidit, iram Dei et indignationem incurrens, sanctitatem et iusti- mater cunctorum vere viventium, nec desinit potenti sua interoesaiope aeternae nobis salutis dona eontiam tam sibi quam nobis amisit, et pecqato in­ quinatus non mortem et poenas corporis tantum, C ciliare, Ex aed etiam peccatum, quod mors est animae, in ~ quo vero Filius Dej, a paterna gloria non recedens, nova nativitate generatus, haec mundi omne genus humanum transfudit. Quod quidem infima ingressus est, humana de Deo, qui verus Adae peccatum propagatione, non imitatione, om­ est homo, et de homine, qui verus est Deus, divina nibus eius posteris transfusam, unumquemque in veraciter praedicantur. Invisibilis anftn~tn suis visi­ statu peccatoris constituit; quemadmodum ecclesia bilis factus eat in nostris, antitempora manens constanter docuit, et sacra Tridentina synodus de­ ease coepit ex tempore, impaabibilis Deus non de­ finivit, cuius decreta renovamua. dignatus est homo esse pambilis, et immortalis Ab omnibus tamen fidelibus firmiter credendum constanterque profitendum est. Dei matrem beatam mortis legibus eubincfef»*- Quae quidem proprie­ virginem Mariam in primo instanti suae conceptionis tatum utriusque naturae in una eademque Filii Dei persong communio, sicut in apostolicis et evangelic» fuisse singulari omnipotentis Dei gratia et privilegio, scriptis manifestata, ita perpetuo patrum consensu intuitu meritorum Christi Salvatoris humani generis, tradita est. ab omni originalis culpae labe praeservatam imSicut proin duae in Christo neturae non per­ munem, prout per apostolicam nostram constitu­ mixtae nec confusae, ita duae voluntates et opera­ tionem, quae incipit Ineffabili» Dene, a nobis de­ tiones confitendae eunt ; unus tamen et idem operator claratum et definitum est. noatrae salutis, Unigenitus Dei, qui per divipam Caput IV. D divina, humana per humanam naturam indivise et De mytterio Verbi incarnati. inconfuse operatur, per formam Dei coruscans miraculis, et in forma servi succumbens iniuriis*. Verumtamen dives in misericordia Deus per At vero carni et sanguini participans cum in­ Filium suum - unigenitum, factum ex muliere, ho­ firmitate naturae culpae maculam nequaquam sus­ minem lapsum erigere, et devicto daemone, cuiua versutia perierat, de morte ad vitam revocare cepit, sed purissima ex Virgine de Spiritn sancto sanctus conceptus, ac plenus gratiae et veritatis dignatu* est. Huius autem mysterii haec eat recta et sincera natus est. Qui nulla unquam concupiscentia tentatus fuit’, et licet vero libero arbitrio praeditus, fides, ut credamus et confiteamur, Dominum oestrum non solum non peccavit, sed neo peccare potuit. lesum Christum verum Deum et verum hominem esae, Sic autem Deus dilexit fundum, ut hunc Filium Deum ex substantia Patris ante saecula genitum, et snum unigenitum victimam daret, eumque, qui non hominem ex substantia matris in saeculo natum. Sempiternus enim Dei Filius, cdm in forma Dei i Cf. cone. Cbaloed. definitio, oonc. oecum. V ean. FU, Patri esset consubstantialis, nascendo ex matre * 8. Leo M. Ep. sd Flsv. * Cone. Tolet. XI conf. fidei. semper virgine formam servi ita sibi propriam 1 S. Thom. Sum. Aed p. 1-11, q. 110, a. 1. * S. Aug. De gen. ad. Utt. I. VI, e. 9β [Migne, Patr. Let XXXIV, 864). * S. Aug. Eacbir. o. » [Ibid. XL, S45[. Concm. emnn*L·. tomus L1IL * Cone. Ephesio am pan. I ; conc. oecum. V ean. fi. » S. Leo M. Ep. sd Plav. « gp. t, Agath. sd eone. oecum. VI ; none. Later. I eub Ma%io ; epiit S. LÂoiiir Ad FIav. -’'“y Cf cobc. oeoun. V caa. 1B. ' 19 NI B. ACTA DIPUTATIONIB PRO BKBU8 AD ΠΜΒΙ ΡβΤΠΓΙΒΤΠίυΒ neverat peccatam, pro wH· peoeatus flwtNt, «t *m «MooroÉiw institi· Del ia ipeo, TaM· «ata dsoebat, nobto «asat poatifisx, mm*m, iam—, impoUntas, ««gregata· a pweatorib·· ·* aaaaHar caatto faota·. Qai par SpHtam tasetam ssutipra■ offerens immaculatam Dea, per proprie· «aagaiaota •emel introivit ia aeaeta, aetatae redeaipÜoM iavrata1. Quemadmodum igitar ia primo Adam, qui eet foma futuri », taaqnam ia mo capita geaua hamannm oeeidit; ita ia Bovisstoso Adam, hoe eet ia Christo Issu, tanqeam altero eoo capita Deo reoonciliatam eet Vere enim mediator Dei ot hemi­ nam homo Christe» Isea·, anus morion» pro omaibqs, divtea· iustitiao pro nobis snttefoeit, et deleto chiro­ grapho, qaod erat contrariae* nobis, exspolians principatus et poteatatoa, de vetusta nos servitata in filiorum libertatem vindicavit. 8i enim unius delicto more regnavit per unum ; multo magis abundantiam gratia· et donationis ot iustitia· ac­ cipientes in vita regnabunt per unam losam Christum». Nfi •tata dtaboil.literliter, vanm etiam aptoto· meatis Matina raaovati iustitiam et «Matitatqn, qnam Adam pisce»do siUet nobis perdidit, recuperem··. Neque igitar haec gratia acturae tantam vir·· re­ parat, at per easq adiuti ad hrasstatii normam mores at Mtnsnostros plan· eompoaere possim··, ■ad ultra natur·· tarmlaou^d rasitatis homini· id «ut Christi imaginem nos transformat ia novamqno vital rsgnorat Ia Christo enim lesu «legit nos Deus ante mandi ooustitationam, «t praodratinavit conform·· fieri imagini Filii sui, nt sit ipse primo­ genitus te multis fratribus1. Dnd· haae nobis •hnritatom dedit Pator, ut ex Deo nati filii'Dei •eminemur et simus». Qna quidam filiorum adop­ tione redditum nobis ’ «ut illud divinae natur·· eon■qrtiam, qnod nano' inchoatum per gratiam, ali­ quando consummabitur in gloria3. Spiritu vero Filii, quam. Deus misit te corda nostra, unoti et sacrati, templum quoddam divinae maieetatis effi­ cimur, te quo Trinitas sacrosancta habitare, seque ipeam anima· fideli communicare dignatur, dicente Christo Domino : Si quit diligit me, ssrmoMim mram serseM, tt Pator mnu diliget tum, rt ad «um ttnitmu», Haec vero vis satisfaciendi pro peccatis omnium •t merendi nobis iustifioationto gratiam et haereditatem passioni Redemptori» inorat, propterea qnod td matuitntm apud tum facitmut*. humani eius aetas valorem habebant secundam Quare hoe quoquo tenendum et ab omnibus Christi fidelibus profitendum est, sanctificantem dignitatem personae divinae, per assumptam na­ taram operanti». Redempti igitar non corruptibili­ gratiam, non in fovore 'tantum, quo Deus hominem bus auro et argento, sed pretioso sanguine quasi uti gratum acceptet, paratusque sit ad actualis agni immaculati et incontaminati, animas nostras gratiae auxilia largienda, neque in praetereuntibus eastifioemus in obedientia' eharitatis, et in fide dumtaxat actibus consistere, sed permanens esse viventis Filii Dei, qui dilexitnoa et tradidit semet- donum supernaturale, quod divinitus infusum animae ipsum pro nobis, exspectemus beatam spem et inhaeret, tam in adultis testificatis, quam in infanti­ adventum gloriae magni'Dei et Salvatoris nostri bus baptismo regeneratis. Haec hominis per incar­ lesu Christi. natum Verbum renovatio illud est mysterium a sae­ Quo autem magis hac nostra aetate magistri culis absconditum, quo Deus, quae in primo Adam mendaces et impii hominee, quos futuro· cese mirabiliter condiderat, mirabilius in secundo reforapostoli praenuntiarunt», eius, qui emit eoe, gloriae C merit Deploranda autem eorum est caecitas, qui obtrectant solum dominatorem et Dominum nostrum Christi religione, quod supernatandis sit, naturae lesum Christum negantes; eo» studiosius nos cel­ humanae dignitati derogari, eamque libertati ac situdinem illius efferre et revereri maiestatem decet felicitati obesse arbitrantur. Tantam enim abest, Hic enim Dei ingeniti unigenitus Filius splendor est ut haec divina institatio hominem deprimat, ut eum gloriae et figura substantiae sia», principium et mirum in modum exaltet : siquidem a peccati servi­ finis, per quem et propter quem ooadita sunt uni­ tute liberatam ad caelestem gloriam ita disponit, versa. Qui ob nimiam oharitatem, qua dilexit nos, ut naturae quoque dotes firnet atque perficiat. Ne­ in assumpta servi fortes traditus eat propter delicta que minus profecto abhorrendus error, quo quidam nostra et resurrexit propter testificationem nostram, supernatural! Dei ordinationi repugnantes, intra atque inferorum et mortis victor super omnes qaeloe naturae fines sistere neque ultra huius bona quid­ ascendens cçnsedit. ad dexteram maieetatis in ex­ quam appetere liberum esse contendunt Postquam celsi», rex regum et domina» dominantium. Eum enim divina dementia ad caelestia regna hominem enim super omnem principatum et potestatem Pater transferri decrevit, viam autem ad ea lesum Christum constituit haeredem universorum, ut te omnibus constituit, iam non est in alio aliquo salus ; sed qui primatum gerens, credentibus et obtemperantibus in Christum credere aut eius mandata servare de­ sibi causa sit satetis aeternae. Iterum autem ven­ trectaverit, cum peccatoribus eiicietur in tenebras turus est cum virtute magna et majestate, indicare exteriores, ubi erit fletas et stridor dentium. vivos et mortuos: et omnee, qui te monumentis Illa autem vitae probitas, qua quidam honestatis sunt audient vocem Filii Dei, et procedent, qui officia non modo sine fide in Christum, sed etiam bona fecerant, in resurrectionem vitae, qui vero sine ullo ad Deum respecta colere praetendunt, mala egerunt, in resurrectionem indicii. Tum reve­ hominem n· in naturali qnideib rerum ordine perlabitur maintes eius, divinitas et sempiterna virtus, fectain, nedum coram Deo initum et aeterna vita et omnis lingua confitebitur, quia Dominus Inus dignum reddit A Christiana enimvero ibstitia et sanctitate, quae Christus in gloria est Dei Petris». operantem ad regnum easiest· perducit, omnis Caput V. omnino virtus et honestas, qua· naturali tantam Dt gratia Rtdtmpiorie. facultate exercetur, long· remota «et Licet enim Gratiam, quae propter Christi Redemptoris merita vis illa naturae insit, qua legitimam aliquid anima donatur, ecclesia catholica «iuamodi esse profitetur, rationalis et sentit et facit, quod non solum non per quam bon solum a peccati servitute et poto-' vituperetur, verum etiam merito secteque laudetur : nihil tamen horam, quandoquidem sine fide et sine I Cf. Hebr VII, ». gratia fiunt, ad illam pietatem pertinet, quae in ’ Rom. V, 14. • Ram. V, 17. ‘ 11 Petr. II, 1; lei . ' hoc ood. ■ Philipp. II. · ■ οτ.ΉοιΑ viii, t». > IX loss. Ill, 1. • Ct HPetr.I, 4. ‘ losa. XIV, M. m BUHKMÀ UUjSHlll.il Uh llUi. uUHUbiut M*ahH HtaM·1. Qaeasadmodum nia A haec ipn beata vite, its dispositio ad H·, atpate •aper Mima pedta, ex gratuito miserentis Dei beeegsio ni. Ad ulli» igitat aetaai salutarem sire in isatis, at iustifioeatar adhae, aire ia pecca­ toribus, at diapoaaatar ad iaatifioatioaMt, aatama •ira· sufficiunt, attaatMta Domine*: ânw me mM pctssfù /Mar»; at Apostolo aia·*: Xea jaod tuffiàtuitt aiswa eopilcre aliquid a aeü» 9*au «s mü·, ad tuffieitulia uMtru ** Dao ad. Quare ot illad veriminte dieitqr, par gratiam non solum dari nobis, ut, quod par naturae rigaram diffloultar paaaamaa, facilius posaient, aad etiam ut illud, quad par naturam nulla mode possumus, et velitnus et per­ ficiamus. fiau aal ms, p«d operator in natta at aaUa at par/teara pro tona eatoatola*. Bad haec ipaa opera bona, quae gratia antece­ dente, comitante at subséquente fiunt, ritaa aeternae vMm* CANON» κ jr^ . ?■ TVMttete· 1. Si quia dixerit, non aaae tree divinas personas realitar distinctas, red unam tantum, quae aune Pater, ana Filina, anna Spirit·· aanetua nomina­ tu; anathema ait. A Si quia dixerit, divinam aubatantiam non numero, aod specie aeu qualitate unam eaae; ana­ thema ait. 3. Si quia dixerit, Trinitatem nnnm Deum eaae non' propter unius substantiae singularitatem, aed propter Dei trium substantiarum aequalitatem et personarum ad ao invicem relationem; anathema ait A Si quia creationem aut quamvis aliam Det operationem, quae ad ersstarss terminat, uni per­ sonae dirinae ita propriam eaae dixerit, nt non ait msritum non habent aine illo aanotitatia dono, quo omnibua communia, una et indivisa; anathema ait iuati cum Christo tanquam membra cum capita eoaII. iunoti, et tanquam filii Dei per gratiam cum Filio De hosmtu ctmMoiw d origine. Dei naturali eobaoeiati aunt, monente Domino*: 1. Si quis negaverit, animam hominis a corporo Sicut pointer non potasl ferre frudum a umatipao, natura diversam, spiritualem et immortalem ease,· nut mtuuerii in vile, etc nec roe, mat m me monwritu, et attestante Apostolo*: Si aulam filii, d fiaara- anathema ait 3. Si quia negaverit, naturam humanam e cor­ daa, haaradea quidam Dai, coloerodu onlem Chriati. Ut enimrero cuncti, qui divinitus excitati prae­ poro et spiritu oompoaitam vare et roaliter unam stant, quae possunt et debent, hanc gratiam, salutis ease; anathema sit. nostrae pignus, a Deo, qui omnes homines vult 3. Si quia universum genus humanum ab uno salvos fleri1, consequuntur, aaque Deo adiutore in protoparente Adam ortum esse negaverit; ana­ thema ait finem usque conservata, caelestia gloriae certo po­ III. tientur: ita qui iuatitia spoliati vita mortali exce­ Ds homûùa olaaatuma ht lapau. dunt, ad immortalem vitam, quae eat iuatitiae corona, 1. Si quia negaverit humanum genus in primo nunquam perventuri sunt. Pont mortem enim, quae eet viae nostrae terminus, mox ad Dei tribunal parente ad statum supernaturalom elevatum esse; sistimur, ut referat unusquisque propria corporis, anathema sit 3. Si quis negaverit esse dona et instituta diprout gessit, sive bonum, sive malum*, neque ullus C post hanc vitam relinquitur locus poenitentiae ad vina, quae tum exigentiam tum viros naturae creatae iustifloationem. Quare monemur, ut dum tempus superent eamque ultra suum ordinem perficiant; anathema ait. habemus, operemur bonum*, quia venit nox, quando 8. Si quis dixerit peccatum originale in Adae nemo potest operari **. Omnes igitur,, qui in actuali peccato mortali vita funguntur, a regno Dei exclusi posteris veram et propriam rhtionem peccati non habere, nisi ab ipsis actuali consensu peccando com­ cruciatus gehennae, in qua nulla est redemptio, probetur; anathema sit. aeternum sustinebunt. Etiam qui cum solo originali 4. Si quis dixerit peccatum originale formaliter peccato mortem obeunt beatifica Dei visione in eoae ipsam concupiscentiam, aut privationem gratiae perpetuum carebunt. Qui vero in charitate Dei sanctificantis de eius ratione non esae ; anathema sit decesserint, antequam dignis poenitentiae fructibus do commissis satisfecerint et omissio, eorum animae IV. poenis purgatorii post mortem purgantur. Illorum D» mgdorio Varii incarnati. denique animae, qui poat baptismum nullam omnino 1. Si quis non confiteatur, unum eundemque maculam incurrerunt aut post contractam maculam Dominum nostrum lesum Christum sicut verum sive in corpore sive post mortem purgati aunt mox hominem, ita et verum Deum esae; anathema sit*. in caelum recipiuntur, atque Deum unum et trinum 3. Si quis negaverit, humanam Christi naturam clare intuenteo divina essentia sine intermissione in D in ipaa conceptione ex beatae Mariae rirginis utero omnem aeternitatem perfruentur11. Atque haec sunt catholicae doctrina capita, quae Deo Verbo ita nnitanf esae, ut Verbum in ea sub­ sistens vere ait homo; anathema ait*. prae caeteris proponenda et declaranda nobis in 3. Si quia unam peraonam leau Christi aio inSpiritu sancto visa sunt: ut vero cuncti veritatis telligat, ut hanc compositam esae dicat · duabus lucem in tot errorum tenebris' facilius agnoscere et personis, divina et humana, naxu indissolubili inde sequi possint sequentes canones, hoc sacro appro­ a conceptione ooniunctis; anathema sit*. bante concilio, subiiici constituimus. 4. Si quia dixerit, tot necessario esae personas, quot sint intellectus et voluntates ; aut negata duplici > Cf. a Aug. da sp. et litt. «. Μ, s. 4A > loan. XV, A in Chriato persona, negari in eo hpmanas naturae « Cor. IU, 6. perfectionem et libertatem; anathema sit. • Phil. II, 18. b. Si quis negaverit, ipsum Dei Verbum, in as­ • Ioan. V, A sumpta carne patiendo et moriendo, pro peccatis • Rosu vili. 17. nostris Deo vere et proprie satisfecisse, nobiaque i I Tim. II. A ’ Cf. II Cor. V, 10. gratiam at gloriam meruisse; ant affirmare prae­ » OaL*Vl. 10. sumpserit, satisfactionem vicariam, unius scilicet u loss. IX, d. >> Cosf. oonoilii Florentini deeretnm anloBis ; Innocent. Ill dscrvt, Motor*· do Bspt. ; Based. XII coast. £tùtdcttu Dtu·; Plus VI Auctora· fiid prop. M. > Sjti. ΙΠ, esa. 1-M. * Ct. 8ys. ΙΠ. esa. 8 ; 87η. IV, eas. d. * Cf. 8jn. V, osa. A 1«· MS B. ACTA DBPUTATIONI8 PRO RKBU8 AD SIMM P1RTKSKTIBU8 —;------------------------- ---------------- --------------------------------------------- -—.... Mediatoris pro oanoth hominibus, iustitiae diviaaa A repugnare; anathema ait1. • fi. Si quis alia impia dogmata a sacris conciliis oeeumenicis Ephsalno, Chalcedonensi et Constantinopolitania damnatu defendat, nec confiteatur doc­ trinam do mysterio Christi, quae ab iisdem synodia et praedecessoribus nostris sancto Leone et Maneto Agathone declarata atque in Florentino concilio oecumenieo denuo confirmata est; anathema ait. / Mfi commuaioae vlhm aeu ooaeeientiae inseparabiliter ooniunctas. Itaque in capite, postquam summamystarii paucis verbis enuntiata eet, primo [declaratur] divinae naturae unitas, quae scilicet non dynamisa seu virtuahs sed realis, "neque qualitativa sed nuraerioa dioendhs^jM omnibus enim symbolis personarum trinitas naturae unitati opponitur: quam oertum igitur eet, personas eoae realiter et numerics di­ stinctas, tam serium eat, naturam esse realiter at numérisé unam;, quare in Later. cone, IV1 legi­ De gratia Rfdmptmi. mus: »ut distinctiones aint in personis, et unitas 1. Si quis negaverit, per Christum Redemptorem in natura.* Praeterea in iisdem symbolis naturae instauratum esse ordinem supernaturalis gratiae; unitas tanquam ratio ponitur, cur unus sit Deus; anathema sit ( ut in eymb. Athaqas. «tatim ab initio, et in Cone. 3. Si quia dixerit, iustifleationem non esse nisi Florent.*: „Hae tres personae sunt unus Deus et remissionem peccatorum ; aut gratiam sanctificantem pon tres dii; quia trium edt una substantia, una non ease niai favorem, quo Deus hominem tanquam eeaentia, una natyra*. Rursus igitur inferimus: gratum acceptet, paratuaque sit ad gratiae actualia B quam certum'eat, Deum esae numero unum, tam auxilia concedenda; anathema sit; oertum .eet, numericam eoae divinae naturae uni­ , 3. Si quia negaverit, gratiam sanctificantem tatem. Tandem in epistola S.'Agathoni· a con­ donum esae supematurale permanens et in anima cilio oecum. VI eojemniter approbata, postquam de inhaerens; anathema ait. una Dei natura, voluntate, operatione etc. sermo 4. Si quis dixerit, hominem sine gratia et fide factu· eat, ndiicitur': „Et quidquid do eadem ·. iuatifieari coram Deu sola divinorum mandatorum Trinitate essentialiter dicitur, singulari numeri tan­ observantia: anathema sit quam de una natura trium consubstantialium per­ b. Si quis dixerit, naturae rationalis facultatem sonarum comprehendamus*. sine divina per lesum Christum gratia sufficere ad Ut vero erroris radix evellatur, mox personarum aliquod opus bonum, quod ad iustitiam Christianam origo exponitur, quippe quae non multiplicatione, et vitam aeternam disponat; anathema ait. sed communidbtione eiusdem nqmero essentiae con­ fi. Si quis dixerit, etiam post mortem hominem cipienda sit: de quo conferri potest idem caput iuatificari posse; aut poenas damnatorum in gehenna Damnamus concilii Later. IV. Tum vera habitudo essentiae ad personas de­ perpetuas futuras esse negaverit; anathema sit Itaqtie supremi pastoralis nostri officii debitum finitur, eam scilicet ease huiuamodi. ut haec una exsequentes omnes Christi fideles et maxime, * qui numero essentia sit quaelibet trium personarum, atque proinde ab rhis non distinguatur njsi virtuaprabsnnt vel docendi munere funguntur, per viscera lesu Chrieti obtestamur, necnon eiusdem Dei et C liter, dum personae iater se realiter distinguuntur. Salvatoris nostri auctoritate 'iubemus, ut ad hos Quae item verbis cone. Lat. brevius contractis pro­ errores e sancta ecclesia eliminandos et purissimae ponuntur. fidei lucem pandendam studium et operam conferant. Postremo agitur de operatione Dei ad extra. Quoniam verb satis non eat, haereticam pravi­ Quemadmodum scilicet una est natura, qua personae tatem devitare, nisi ii quoque errores diligenter operantuj, ita una est operatio, etsi tres sint ope­ ' fugiantur, qui ad illam plus minusve accedunt; rantes, cum e contrario in Christo unus sit operans, omne· officii monemus servandi constitutiones et sed duplex operatio. Haec autem veritas dudum decreta, quibus pravae eiusmodi opinione· ab hac definita, denuo visa est proponenda, propterea quod sancta sede proscriptae et prohibitae sunt. nostro tempore ab iisdem, qui tres in Deo ponunt eesentias, negata est. Proponitur autem eo fere modo, quo in confessione fidei 8. Agathonis et sy­ 73. loaephi Kleutgen relatio de schemate reformato*. De capite primo. Multi hac postra aetate, dup Trinitati· mysterium rationis lumine vel demonstrare vel certe penitus intelligere conabantur, a rectae fidei tramite plus d miniis deflexerunt. Quorum si nonnulli personarum veram et realem distinctionem non agnoscunt, pierique tamen in declaranda divina unitate errant. 8io enim originem personarum exponunt, ut una • cum personis naturam seu substantiam divinam - multiplicent. Neque igitur aliam in Deo unitatem admittunt, nisi speciei et relationis, atque illam qualitativam, hanc dgnamicam rocare solent. Tres enim personas dicunt totidem esse substantia·, inter se prorsus aequales, atque tum ratione originis tum ' 9yn. UI, eaa. 10 et 11. — Coae. Floreat, deu. pro laoobitia. 1 Iam prodierat haae relatio in Colleotione Laeenti, t. VII, eoi. 568-66 ei animadversione· excipiat a L B. Franxelin ia eam factat, quas ex codice autographo ipae txtcripti. Mirum pro­ fecto, docto· collectioni· Laoeaë» editor·· hand animadverti···, aiumodi relationem non in Ulnd conatitntioaÿ acharna referri, qaod ipei Ia tnpenora paginarum parta imprimi iusserant, aad ia id, quod nb asm. praecedenti exhibendam eanvl nodi Romanae, a concilio oecum. VI acceptata, le­ gitur*: ... (Patris, Filii et Spiritus sancti) una assentia sive substantia vel natura, id est una deitas, una aeternitas . . . una essentialis eiusdem sanctae et inseparabilis Trinitatis voluntas et operatio, quae omnia condidit, dispensat et continet. De capite secundo *. Postquam hominis tfreatio, verbis e Scriptura s. depromptis, breviter descripta èst, in hoc capite tria traduntur dogmata, et unum punctum doctrinae catholicae latius diotae. Primum dogma eet, animam de nihilo produc­ tam, immaterialem etc. esee;* alterum, hanc animam cum corpore tanquam formam eius unam constituere naturam. In huius secundi dogmati· enuntiatione retenta eet formula, qua cone. Viennenae et Lateranpnse V necnon sanctissimus dominus noater Pina IX uai eunt, explicatione brevi, qualia oon1 Cap. Damnomu·. > Decret. pro Iseob. (Mansi XXXI, 1716.) • Mansi, tom. XI, p. 988. • Manti, tom. XI, p. 380. • Qnaa Me dicuntur, iam supra oot 910 D «q. totidem plentmqna verbi· habebantur. < iAJùLii. Hi lïLbi Alu.P 'vorbis1: „Hano sententiam (animam filii eno ex anima patria, ut corpua filii ex corpora patria) ut exploratum errorem roiieiunt ac refellunt omnee theologi scholastici eum Magistro sententiarum/ Melchior Canui commemorata dubitatione Augustini: „Nunc autem, ait*, 'eum post ea tempora theologo­ rum. fldeliumque omnium consonsn firmatum ait, animum non per generationem, sed per creationem existera, sine dubio ad fidem illa quaeotio pertinet/ Item Alexander Natalis*: „Hoc tamen antiquorum dubium nouvimpedit, quin modo ab omnibus ca­ tholicis asserendum sic, animas a Deo creari, at fortna. Anima autem dicitur corporis humani forma creando corporibus infundi/ Similia apud alios psr w et essentialiter, quia corpus non per aliud passim leguntur; neque praetermittendum est, a quidquam, sbd per semei, qpc per aliquam tantum s. Thoma, qui eam sententiam ab ecclesia approba­ operationem, sed per ipsam suam substantiam per­ tam*, et contrariam etiatn haereticam* dicit,' men­ ficit1. Hunc eoae sensum vocabuli essentialiter, patet, tionem fieri dubitationis s. Augustini, item as. Bo­ si prior pars decreti Viennensis concilii cum posteriore naventure, qui sententiam, animas a Deo creari, confertur: B solam catholicam esse affirmat*. Itaque omnes hi „Porro doctrinam omnem seu positionem temere summi viri indicarunt, non obstante illa dubitatione asserentem, aut vertentem in dubium, quod sub­ quorundam veterum patrum, nunc eam sententiam stantia animae rationalis, seu intellectivae, vere ac per consensum ecclesiae certam factam esse. Adde, per se humani corporis non sit forma, velut er­ quod Benedictus XII oppositam sententiam errorem roneam ac veritati catholicae initpicam fidei, prae­ contra fidem esae definivit7, et synodo national! dicto sacro approbante concilio, reprobamus: de­ praescripsit, ut eam tanquam talem solemniter re­ finientes, ...quod quisquis deinceps asserere, de­ ticeret*. Exstat etiam responsum S. R. Inquisitionis, fendere, seu tenere pertinaciter praesumpserit, quod quo declaratur, eam sententiam erroneam esse, et anima rationalis seu intellectiva ndto sit forma cor­ qui eam docuerat, ad retractationem cogendum. poris humani per se et* essentialiter, tanquam hae­ Quibus omnibus certum est, posse incisum, de quo reticus sit censendus2 sermo est, dogmati inseri ; hoc vero etiam expedire In priore igitur parte dicitur substantia animae videtur, propterea quod contrarius error nostro tem­ tere ac per n (omissa essentialiter); in posteriore pore in pluribus regnis, in Germania. Gallia, Belgio, anima per,se et essentialiter humani eorporis forma. et Italia revixit. Itaque animam essentialiter formam corporis esse De dapite tertio. idem est. atque substantiam animae corporis formam «In priore parte huius capitis agitur de statu esse. latn vejO ut anima per ipsam suam substantiam superuaturali, ad quem genus humanum in primo corpus determinet et ita perficiat, ut sit corpus suo parente a Deo elevatum est. Ac primum qui­ humanum, necesse est corpori per ipsam suam sub­ dem hic status paucis verbis, cum s. Thoma, de­ stantiam, seu substantialiter unita sit, atque proinde finitur tanquam participatio boni divini, h. e. boni, unam cum eo naturam, unum essendi* et operandi quod soli Deo naturaliter competit. Duplex scilicet est Dei dilectio erga creaturam, run« quidem com­ principium constituat. Hoc igitur dogmate excluditur error illorum, munia, secundum quam diligit omnia quae sunt, ut qui statuunt, animam et corpus duo esse principia dicitur 9ap. XI, secundum quam esse naturale rebus completa (quorum utrumque propriam habeat sub­ creatis largitur; alia autem dilectio est specialis, sistentiam et propriam operationem \ ad mutuam secundum quam trahit creaturam rationalem supra conditionem naturae ad participationem divini tantum in se actionem et vitae communionem con­ juncta. boni*/ Tertium dogma, quod statuitur, eat unitas generis Deinde, quae hoc supernatural! ordine continen­ humani, de quo nulla est difficultas. ’ tur, singillatini declarantur. * Punctum denique doctrinae catholicae, quod 1. Primum hominem ante lapsum in sanctitate praeter haec dogmata traditur, illud est : animas et iustitia constitutum fuisse, iam a concilio Trihumanas a ‘Deo ■ creari. Huc sic capiti insertum dentino definitum est10. Per ipsam vero sanctifican­ tem gratiam conferfur etiam adoptio filiorum 'et est, ut non definiatur, siquidem ineidenter dictum. Selecta autem eat formula simillima ei, qua usus D divinae naturae consortium; quod primo démon­ tant est s.. Leo M. in epistola dogmatica ad Turstrari potest e charitatis dono. Etsi enim e com­ ribium. Videatur de bao schema prius pag. 122. muniore sententia gratia sanctificans ab hoc dono (V. supra t. L, 109 d). Inter ea vero, quae ibidem de distincta sit, temen multis Scripturae, testimoniis manifestum est et a Tridentino concilio definitum11, hac doctrina referuntur, illud maxime notandum charitatem a iustificationis gratia separari non posse. est, non obstante dubitatione a. Augustini alioruuique post eum, sententiam de creatione apimarum Charitaa autem eat proprium donum filiorum Dei. a saeculo XI in ecclesia tam communem fuisse, ut Etenim qui diligit, ex Deo natus est1*, et ideo glousque ad haec postra tempora nemo eam amplius • De amiss, grsl 1. 4, c. H. * De loc. theol., 1. 12, c. ull in dubium vooàret. Testatur hoc Bellarminus his ciliari ducroto ounvaairo videbatur, · plurium reverendissimorum patron demderio adieeta. Praetermisris «aim echoiaatiote quaestionibus, hoe solum declaratur, animam eorpori ita poaianotam eaae, ut cum eo constituat naturam humanam, compositam quidem ex materiali et spiritnail· substantia, varo tamen et realiter unam. Hoe vero eat Id ipsum, quod antiquorum conciliorum formula edicitur. In onyti enim natura composita unum e componentibus habet s< ut determinans et perficiens seu ab­ solvens, alterum ut id, quod determinatur et per­ ficitur. Porro prino illud appellaiur huius posterioris 1 .Quia corpus perficit*, dicendum darius: .quia corpus ta ratione corporis humani perficit*.^/{Aninsadvôrtio J. B. Fransdm.) • Densinger, KncWrid. p. 174. s „e»eendi* melius omitteretur; natura una composita est quidem et (si placet) potest dici unum esse compositum, sed non satia lutelligitur, quomodo dicatur prùsripttN* easendi sicut principium operandi, nisr ingrediamur theorias scholasti­ corum quarumdam valde difficiles de essentia m odu et de cxîWcm/ùi realiter distinctis. (J. ff. FranseUn,) * Hiat. ecel. saee. V, cap. 4, $ 10. / 4 De pol, q. 5, a 9. e Summa P. 1, q. 118, a. 2. « In I. II, dial 18. a 2. 1 Xon crederem dicere drfinivit, potius dicerem «inter errores contra fidem catholicam rrfiwwt* (Franidin} ' V. schema primum pag. 125. etar debet, quo ipsa animae natura elevatur, ornattis tarit^tlun Angelas, terrestris cum stio Crea- . - ita ut virtutes ipfueae ad eam ae ^abeant sicut tore familiariter Conversaretur4, et divina qsysteria, * debitae dispositiones ad naturam altiorem . * QuSre uon^inathn, futurhm .Verbi 'incarnationem, superna z revelatione cognosceret6. · * ‘ · a. Thomas4: „Vfrtus uniuscuiusque rei dicitur m . ordine àd aliquam naturam praeexistentem, quando , < Praeter haec Sona sanctitatis et Dei visidiïMit. * scilicet unumquodque sic est dispositum, secundam 1 t^nquam ultjmtTm-Jineni, ^Uae statui iqp^fnaturali qtiod congruit buae naturae. Manifqstum bst autem, quod virtutes acquisitae per actua-humanos sutrt * essentiali sunt, paucis adhuc commemorantur jd capito leliqua dona, quibus honm ante lapsum or­ dispositiores, Kpiibus homo convenienter disponitur natus erat, integritas, immortalitas' et ^paradisi feli­ citas. .De his vero ita sermo instituitur, ut fanqiiam in ordine pd naturam * qua homo,est. Virtutes'auTfjrn infusae disponunt hominem altiuri modo et ad sitio­ gratuite quidem Creatoris benefieri· perhibeantur, rem finem; unjje etiant, oportet, quod (disponant-"Rullus Rullus tamen,, tamen nexus necessarius cum^ultimo eum^ultimo fine eum) in ordine ad altiorem naturam, hoc <4Vaare/m.) ♦ S. 1. ». q 110, s.8. • ihd. III, »7, Coi. IU, 10; II Cor. IU, 18; I Ioan. Ill, »iv Rom. VIH. SV. « Ephes 1. 10. ‘ » Ephes. IV, 98. 94; Col. Ill, 10; Tit. Ill, 6. de Gen. contr. Manich. 1. S. e. 8 (lb. XXXIV. 901) ; 8. BmîL contr. Eunom. 1. b (Migne P. Gr. XXIX. 770). 1 S. Ambr. Hexaèm. 1. 6, c. 7 (Migne P. L. XIV, 958) ; 8. Aug de Oea. ad Utt. 1 8 (c. 87), n. 88 (Ib. XXXIV, 866) ; 8. Cyr. Alex, de adorat in spirita 1.1 (Migne P. Gr. LXVII1, 14β sq.) • 8. Cyr. Alex, contr. Antbrop c. 9; de * sa Tria. DiaL 7 (Ib. LXXVI. 108»; LXXV, 1087 sq.) • 8. *Chry . in Gen. bom. 17 ; S. Greg. Nas. orat. <9 (al. 46) ; S. Cyr Alex, in Ioan. 1.» (Migne P. Gr. LUI. 184; XXXVI, 881. 897. LXXIV, 978) » S. Aug. de Gen. ad litu (Migne P. L. XXXIV, 408) ; 8. Chry». in Gen. hom. 18 (Migne P. Gr. LI1I, 189); 8. Epiphan. adv. fiaer. in praef. (Ib. XLI, 189) ; 8. Hieronym. in ep. ad Epb. c. 6, v. »6. (1. 89. Migne P. L. XXVI, 686.)· • S. 1· * · » q. Ill, a. 1. j 1 Cone, oecum. V ean. 3 et 6 (Mansi IX. 8731. * Coae. Lat. IV cap. Firniitrr (Mansi ΧΧΠ. S8S). > z 303 \ ’ * . B. ; ' > ACTA DEPUTATIONS PRO REBUS AD FIDEM PERTINENTIBUS Hih paragraphia,* quae mysterium in ae ipso a considerant, respondent qiistuor pmorea canones, Quorum primos positus ept ad asserendam Chriati . Jlomini divinitatem, toties * et .tam impudenter hac aetate negatam; alter ad veram notionem unionis hypostaticae tuendam; tertius ad excludbndum er« rorem iHorum, qui taumericam personae Christi uni­ tatem qtegant. Dicunt enim, unam quidem ease personam Christi, sed e duabus persolis compositam; et ad Nestorii haereAim eliminandam satia esse pu­ tant admittere, has personas inde a conceptu ex utero Virginis inseparabiliter coniunctas esse. At I secundum .doctrinam catholicam, a quinta praesertinl 'synodo pecumenica /declaratam, fac^ quidein est in 4 804 ' Adamum. non potaias· sua obedientia noa redimere, nisi, quenfttdmodqm primus Adam, ea libertate praeditus fuisset, quae peccandi potentiam adiunotam habet. ,Licet vero impdfgntia’peccandi àb eoelesia ^hucusque explicite non sit definita, dubium tamen ndnest, quin definiri possit, cum sancti pa­ tres magno bonsensu eam tam ex Scripturae testi­ moniis1, tum ex ipso mysterio unionis hypostaticae derivent*, omnesque theologian ea plena cu* cer­ titudine asserenda conveniant, etsi de eius causa nonnulla si| inter eos controversial. Cum vero(>ossit, etiam expedit, ut definiqtur, eo quod eum ma£na iniuria Salvatoris et Domini Oostri negata sit et ab ipsis quidem fidelibus catholicis. 6. Postremo loco doctrina redemptionis propo­ Christo compositio duarum naturarum, sed haec ipsa secundum hypostasin, ita ut una eademque nitur. Primum verbis Apostoli docetur, Christam, Verbi persona in utraqtie natura subsistat, et ne­ pontificem a Deo consntututp, se ipsum pro nostra redemptiope immolasse. Deinde huius sacrificii vis quaquam aliussit Fjfius Dei et alius homo lesus. Quartus canon eos fefii qui notiones naturae et B per satisfactionem vicariam declaratur. Vt enim Adam, ita lesus Chgstus, Dei voluntate caput generis hypostasis, irt supra dixtlnus. ignorantes, tot ne­ humani constitutus, huiusS-ices coram Deo egit : unde cessario' esse contendunt personas, quot sint naturae intellectuales perfectae; atque non verentur ortho­ sicut peccatum Adami erat peccatum generis humani, i(g voluntaria oblatio Christi satisfactio erat a ge­ doxos mouoph) sitismi et monotheletismi insimulare. Quoniam enim ipsi 'statuunt, omnem naturam in­ nere humano perhibita. Quare hic in memoriam vocandum, quod in capite secundo de generis humani tellectualem indo a sua origine esse potentia, fieri unitate traditum est*. Tandem definitur, sacrificio autem actu personam, cum primum sui conscia Redemptoris vim pro toto genere humano satis­ esse'et libero arbitrio uti incipiat : hinc inferunt, faciendi et merendi infuisse, propterea quod omnes negare in Christo personam humanam idem esse eius actus humani actus erant ipsius Verbi per atque negaro eius humanam conscientiawet liberam operationem. At e catholica doctrina sicut in Deo naturam assumptam operantis, adeoque pretium e unam intellectionem et unam volitionem, tres au­ Verbi dignitate, infinita utitfue. habebant. tem intelligentes et tres volentes., ita e contrario Quoniam vero ab iis, qui veram rationem hypo­ in Christo duas conscientias, divinam alteram et staticae unionis ignorantes,alium Filium Dei et alium alteram humanam, atque duas item operationes, filium hominis esse opinantur. Verbum ipsum pro sed unum sui conscium et unMm operantem pro­ nobis passum esso negatur; ab aliis ipsa satisfactio vicaria tanquam absona et Deo indigna traducitur fiteamur oportet: quemadmodum s. Agatho papa et s. Sophronius patriarcha Hierosolymitanus. in C canon, quo uterque hic error configitur, additus est.^ epistolis, ^uas synodus oecumenica sexta contra Ultimus denique canon, qui antiqua conciliorum et ipsos Monothelitas congregata approbavit, declarant as. Pontificum decreta renovat, a patribus orien­ et demonstrant1. » talibus justissima de causa postulatus est. (t. Post ipsius mysterii declarationem bermo fit De capite quinto. de nonnulli» eius conaectariia. ac primum quidem de maternitate divina beatae Mariae virginis, quae, Hoc caput tres partes complectitur; in prima agitur de ipsa gratia Christi et ordine supernatural) etsi iam* definita, e patrum Orientalium aiiorumque desiderio propter errores recrudescentes denuo visa ab oo instaurato, in altera de necessitate huius est definienda. Adiecta autem sunt aliqua idonea gratiae, in tertia aliqua de supernatural! Dei provi­ ad fideles excitandos, ut in hac temporum nostro­ dentia. praesertim post hanc vitam, adjunguntur rum iniquitate auxilium Virginis Matris confidentius I. 1. Çraid et qualis sit gratia, declaratur primo implorent. negative, ddinde positive. Non est solummodo, ut aiunt, mediAmafa, remedium scilicet contra con6. Sequuntur iam tria dogmata, quae sicut ex unione hypostatica sua sponte derivantur, ita hae cupiscentiam\ ut per eam adiuti naturalem hone­ unione vel negata vel prave intellecta, teneri non statem colere possimus, aed est etiam elerans, donum videlicet, quo, ut supra expositum est, ad possunt, et reapse a non paucis nostra aetate im­ pugnata sunt. Horum primum est communicatio supernaturalem cum Deo similitudinem regenerati. idiomatum, de qua praetet s. Leonis epistolam ad D adoptionem filiorum et divinae naturae consortium Flavianum, quae in decreto citatur, conferri im­ recuperamus, atque per inhabitantem Spiritum nanc­ primis potest cone, Ephes, canon (seu s. Cyr. anatum cum divina Trinitate amore amicitiae coniuntbematismus) quartus1. Alterum dogma est duplex gimur. — Haec, etsi iam natis definita videri possint, voluntas et operatio, divine scilicet et humana, a Tridentina praesertim synodo*, disertius tamen unius operatoris, id est Verbi incarnati, qttqg „carne nunc affirmanda videntur, propterea quod a plurimis sua propria tanquani organo utebatur ''ao' carnis recentioribus ingenti sacrae doctrinae damno ne­ op^ra naturalesque infirmitates, et quaecumque eunt glecta et quasi detruncata sunt. Adde, quod eadem irreprehensibilia, anima item sua propria ad humanas directe opponuntur praecipuo nostri temporis errori, irreprehensibilesque affectiones4-. — Tertium de­ -naturalisme. nique dogma est Christi Domini sanctitas et im­ ‘4 Subiicitur distincta paragraphu», qua gratia peccability, quae in eo cum libero arbitrio consanctificans definitur donum esse permanens et iuncta fuisse asseritur. Plures enim hodierni scrip­ animae inhaerens. Hoc quoque in laudato concilii tores docuerunt. Christum' Dominum, secundum Tridentini decreto iam ita continetur, ut e theolo­ gorum communi sententia sine errore in fide vel > Mun. Coll- ('one., t. XI, p. 290 el p. 466. • Cone, orc HI c. 1, et λ* c. 6. (Manti IV, 1081; IX, 898.) • Manti, IV, 1062. , * S. Cyr.de recta fide ad Tbeod. cita’.ni in cone, oecum. VT, act. 10. (Manat XI, 636.) 1 Maxime ex <· Cf. Petar, » Cf schema 4 Se». VI, c. Hebr. VII, 96. De Incan., 1.11, c. 10, 11. antiqaum pag. 116, 117 (v. t. L, 106-07). 7,16. 305 r I08EPHI KtELTGKN RELATIO DB^CHMATEREFORMATO ' S06 etiam sine baeresi' negari nem possit Cum njhilo- A bum incarnatum paanam -et mortuum eme, -uh non minus hodie a pluribus tanqpam mera opipio tradu­ ad eam imaginem repararet. Praeterea; ut homo catur tel qtram impugnetuç; dis^nctius iam Afferen­ lapsus gratiam, quae gratum facit, recuperaret, dum et inculcandum eet> De cetero, etsi eiusmedi conservaret, augeret, multa Deu» e? iis donis,qU^e gratis data dicuntur,» largitus est. et sacramenta donum permanens et inhaerens procul dubio ut altaque instituit, quibus hûtao in primo illo\statu quidpism reaie ab ,animae essentia distinctum concipi debeat; tamen In dpcreto ad exemplum eiuedenp cone. Tridbntini a vocabuli» habitus ve) qualitatis abstinetur1. ' - Don indiguisset. Ut denique maius eat< peccatorbm. quam innocentem, gratia filium Dei et haeredem fieri; ita morti ram et corruptioni obnoxius maiori prodigio, carnis scilicet resurrectione^ in regna eae- * ^uodsi supra dictum est. per gratiam Christi sanctitatem, quam Adam perdidit, recuperari^ et lestia transferendus est. _ Quapropter etsi gratiae dirinaè naturae nobis consortium reddi ; haep-mnr -dtma, quae animam sanctificant et nobilitant, e^dem pugnant cum -eo; quod hic asseritur: Deus, quae sint, multo tgmen mirabilius Deus in nostra re in primo Adam mirabiliter condidit/1 in secundo demptione quaqi in prima illa institutione opera­ mus eet. ;* mirabilius reformavit. Dona interna sanctitatis, quae 3. Exposita supernatural·» ordinis gratia, ad per Salvatorem recipimus, ea ipsa esse, quae Adam peccando, amisit, ex iis, quae supra de statu^primi excludendas perversae* naturalism! opinione» tria hominis' dicta sunt, manifestum est, et a sanctis declarantur: 1° per .supernaturalem ordinem ho- t patribua saepissime disertis verbis affirmatur, lta B minem non deprimi, sed cohonestari 'Λ) perfici ; 2* nequaquam homini liberum esse, supernatural·», s. Augustinus. Vide, mquit,. quid sequatur: Reno­ vamini autem spiritu* mentis vestrae, et induite^ ad quae Deus vocat, appetere aut respuere; 3 per­ novum hominem, qui securidum Deum creatus est peram a quibusdam moralem, quam dicunt a reli^vne in iustitia 'et sanctitate veritatis*: ecce quod per­ independentem, iactari. II. Doctrinae de necessitate gratiae praemittitur didit Adam per peccatum. In hoc ergo renovamur secundum id. quod amisit Adam, id est secundum tanquam principium, magnum esse inter honestatem spiritum montis nostrae: secundum autem corpus, naturalem et christianam sanctitatem discrimen1: quod seminatur animale et resurget spiritgAe, in* quod quidem e duabus inter se collatis doctrinae melius renovabimur, quod nondum fuit Adam. catholicae sententiis infertur. Prima est, non ad Dicit item Apostolus: Exspoliantes vos veterem omne bonum naturam impotentem esae/ altera, nihil tamen eorum, quae sine gratiajfiajjt, quidquam hominem cum actibus eius, induite novum, qui vafere ad vitam consequendam aeternam?) Cuius rei "■ renovatur in agnitionem Dei, secundum imaginem eius, qui creavit eum1. Hanc imaginem in spiritu causa alia esse non potest, nisi quod inter hanc vitam et naturae rectitudinem nulla est proportio mentis impressam perdidit Adam per peccatum, quam recipimus per gratiam'iustitiae4. De baptismi Ex illo igitur principio duo derivantur consec­ taria: 1° solius naturae vires ad nullum prorsus ac­ gratia disserena ». Rasilius. Ver Spiritum sanctum, ait, datur in paradisum restitutio. ... in adoptionem tum salutarem sufficere1; 2° gratiam non solum ad filicum reditus'. Idem de Spiritu sancto apostolis C infirmae naturae vires reparandas, sed simpliciter infuso magnificis verbis locutus, aubiungit ; Consen­ esse necessariam4. Postremo declaratur necessitas gratiae perma­ tire enim oportet cum ea novitate, quae fuit initio, nentis. qua filii Dei sumus, ad vitam aeternam boni» praebentem renovationem*. Prorsus similia eadem operibus promerendam. Docuerat Trpi. synodus’: occasione loquitur s. Cyrillus Alex, in dial. 7 de „Cum ille ipse Christus lesus tanquam caput in ss. Trinit.l7. Et nota sunt s. Leonis verba: Ad quam (dignitatem) quotidie nos utique reparat gratia membra et tanquam vitis in nalmites in ipaos iustificatos iugiter virtutem induat, quae virtus Salvatoris, dum quod cecidit in Adam primo, erigitur bona eorum opera semper antecedit et comita­ in secundo*. tur et subsequitur, et sine qua fiullo pacto Deo Nihilominus ea dignitas recte mirabiliter condita grata et meritoria esse possent ; \ nihil ipsis justi­ et mirabilius reformata dicitur. Si enim mirabile ficatis amplius deesse credendum est. quominus fuit, hominem, qui natura servus erat, a Deo in plene illis quidem operibus, quae in Deo sunt filium adoptari, mirabilius sane, hominem, qui etiam inimicus factus erat, in filium regenerari; quare facta, divinae legi pro huius vitae statu satisfecisse, et vitam aeternam suo etiam tempore, si tamen in Apostolus : Ubi autem abundavit delictum, superabundavit gratia*. Accedit, quod haec gratia facta gratia decesserint, consequendam vere promeruisse nobis est per lesum Christum, Filium Dei. Si censeantur.u In canone quoque 3*2°, huic doctrinae respondenti, bonis operibus vis merendi inesse di­ Adam quoque, quod multis videtur, per primam illam gratiam ad imaginem Verbi non est formatus, D citur, eo quod per Dei gratiam fiant, et ipse justi­ nisi quia Verbum, etiamsi homo non peccasset, in­ ficatus lesu Christi vivum membrum sit. Nihilomi­ carnandum erat; multo tamen mirabilius est, Vernus Baius statuere ausu» est: „Opera bona, a filiis adoptionis facta, non accipiunt rationem meriti ex • Nutandus est hic cateebiuni Romani loens: «Est ante» eo. quod fiant per spiritum adoptionis inhabitantem gratis, quemadmodum Tridentina synodus ab omnibus credencorda filiorum Dei, sed tantum eo, ^quod sint con­ can. 3. (Mansi. posteaquam nuper, quae de ecclesiae capite, Romano XV, 4.) pontifice, divina revelatione accepimus, e et Alterum paulo explicatius traditur: siquidem definita sunt; iam de reliquo ecclesiae corpore, eius error, de quo agitur, aetati nostrae magia proprius forma et proprietatibus catholicae fidei doctrinam, est. neque solum in Italia ab illo scriptore, ' qui hoc saero approbante concilio, declaraçe et sancire s. sedis indicio se iam religiosissime subiecit, sed ab constituimus. aliis quoque non paucis in variis regnis sparsus est Caput primum. et spargitur. Porro mortem esse viae nostrae, id /)? divina ecclesiae institutione. est status, in quo mereri et demereri possumus, terminum, in universali praedicatione et doctrina Principio, sacris litteris et divina traditione edocti, ecclesiae tam manifeste continetur, ut ad stabilien­ profitemur, hanc unam, sanctam, catholicam et apodum dogma nulla alia probatione opus esset. Quare s.tolicatn ecclesiam ab ipso Filio Dei. cum in cafne s. Augustinus nonnullis e s. Cypriani orat. 4 de assumpta inter homines versaretur, conditam certa-^ mortalitate allatis:. His. inquit, atque huiusmodi quo lege et forma constitutam, esse. Deus enim doctor ille sententiis in catholicae Jidei luce clarissima humanae saluti omni quidem tempore, diversis tamen satis apertvque testatur, usque ad huius corporis modis et mensuris providens, prima illa aetate lapsis depositionem peccandi pericula tentationesque tneAdae posteris ita consuluit, ut futurae redemptionis tuendas, deinceps nulls talia quemquam esse pas- c fide et spe peccatorum remissionem consequi et surum : quod etsi non testaretur, quomodo de bac dignam aeterna beatitudine vitam degere possent. re^hristianus qualiscunque dubitaret1? Idem s. Ut vero ipsum, quod pollicitus erat, redemptionis Cyprianus: Quando, ait, istinc excessum fuerit, nullus opus pararet, Abraham iustum elegit, in cuius semine ium poenitentiae locus est. nullus satisfactionis effec­ benedicerentur omnes gentes terrae, eiusquo protus: hic vita aut amittitur aut tenetur*. Nihilomi­ genieqj inito foedere suum prae caeteris populum effecit. Huic et eloquia divina credidit et legam nus aliquae Scripturae sententiae in memoriam vo­ cantur, quae multis aliis confirmantur. Nam et statuit in dispositione Angelorum, qua gens dilecta divinus Salvator in parabolis, quibua nos mortis regni superni, quod sperabat, ipsa multis modis semper memores esse iubet, de iudicio, quod in ea figura existeret. Ubi autem venit plenitudo tem­ fiet, tanquam decretorio et irrevocabili loquitur1, et porii, in qua affulgente luce umbrae'transiturae Ecclesiasticus disertis verbis monet : Facile est coram erant, Unigenitus Dei Filius homo Christus lesus. Deo, in die obitus retribuere unicuique secundum •emetipsum tradens redemptionem pro multis, cae­ vias suas4. Ad illa vero Ecclesiastis verba: Quod­ lestis in terra civitatis fundamenta posuit, per cunque facere potest manus tua, instanter operare: quam, perfectis iam et completis, quae aeterno pie­ quia nec opus nec ratio nec sapientia nec scientia tatis consilio statuta erant, universi populi Spiritus erunt apud inferos, quo tu properas6, s. Hieron. adsancti gratia regenerati salutare Dei abundantius notat: Fac quodcunque nunc potes, et labora, quia consequerentur. cum ad infernum descenderis, locus non erit poeni- D De hoc lesu Christi regno, quae est ecclesia, tontine*. Huic quid simile a Salvatore praecipitur : intelliguntur prophetarum illae voces: Et erit m Operamini, dum dies esi; venit nox, quando nemo novissimis diebus praeparatus mons domus Domini ppterit operari. Ιο. IX, 4. in vertice montium, et elevabitur super colles, jt fluent Tandem e Florentino decreto aliisque ecclesia­ ad eum omnes gentes*. Hoc suum rqgnum Deus sticis documentis dogmata de varia sorte deceden­ .ipse significavit per os prophetae dicens: Ab ortu tium summatim proponuntur, non solum ut doctrinae solis usque ad occasum, moyitNiB erit aome» meam caput, de quo supra, confirmetur, sed etiam, quia m gentibus, st in omni loco sacrificatur ei offertur haec propter se ipaa videbantur utiliter nostro tem­ nomini meo oblatio munda. Et rursum: Dabo legem pore inculcari. De iis vero, qui cum solo originali meam in visceribus eorum, et in οΜό /torum scribam peccato moriuntur, id, quod fide certum eet, docetur, eam, et ero eis in Deum, ct ipsi erunt mihi in popu­ reliquis, quae in scholis disputantur, praetermissis. lum9. Hoc denique est regnum, de quo cantatur ' I>e praed. aa. c. 14. [Migue, P. L., XLIV, tel). * Ad Demetr. sub finem. [Ib. IV, 548.) ’ Hoc g. Cbrya bom. II de Laxaro gravissimis sententiis expendit [Migne, P. Gr., XLVII1, Mfisq.}. « XI. »!■ Keeles.Le. - Cf. aGtsg. M. dial. 1. 4, c.8». [Migue, P. L., XXIII. LXXVH, 1 Constitutio ipsa nee son relatio ad illam illustrandam elaborata hic primum prodeunt ex ipso autographo losephi Klentgfn b societate lesu. Quamquam a Deputations pro rebus fidei huic schemati reformato extremh manus imposita non fuit, sua tamen auctoritate monumentum non caret. < le. 11. ». — Mieh. IV, 1-fi. « Malsch. I, D; lerem. XXXI, M. 80HBMA 1ÙEFORMATUM OON^fïT. Π DJT Mt'jJMIJ ÎBllffl * 90» . |H cantiéuni illad novam oqyam Agno, qni oocisus est :<£ aodijtoaeùmom corporis Christi; donee ocrurrameu Redemisti nos Deo in sanguitib^uo.cst ornai tribu si ■ omnse in umtatom et agnüsoms FUii Dei, m lingua et populo et potions, et fecisti nos Deg nostro regnum et sacerdotes, et regnabienà taper terram'. t Caput-secundum. r Ecclesiam a CkrisU institutam esse coetum fidelium. Neque enim auctor fidei,et consummator lesus, quemadmodum errante· quidam opinantur, disposuit, ut fideles singuliseorsum in spirita et veritate ad­ orarent, sed ipaam legis evangelieae naturam sjc temperavit, ut, qui %am profiterentur, aretis inter se nexibus colligarentur. Quare 8crij>tura ad hoe eum mortuum esae testatur, ut filios Dei, qui erant dispersi, congregaret in unum , * atque,-ecclesiam non modo Regnum vocat, sed domui quoque spirituali, templo sancto .et ovili aaqimilat, praecipue autem corpus osse docet, cuiu * caput- quidem Christo», membra vero fideles sint. Itaque veluti vivi corporis membra fideles Christi intqr se iunctda^t copulatos base oportet, testante Apostolo : Sicut carpus unum eet et membra nuilld habet, omma autem membra corporis, cum sint multa, unum tamen corpus sunt; ita et Christus. Etenim in uno spiritu omnes nos m unum corpus baptisati sumus . * Est igitur ecclesia coetus fidelium Christi, atque vera societas, quavis tamen humana societate longe augustior, atque ideo Dei civitas et regnum cae­ lorum merito appellata. Super omnem enim naturae ordinem divina potentia fundata, suos non humana sapientia neque externis tantum auxiliis, sed disci­ plina caelesti et spiritualis gratiae muneribus ad summum et aeternum bonum, Dei ipsius fruitionem, disponit, atque ita dirigit, ut, illius .spiritu, cuius corpori tanquam membra innexi sunt, affiati, fide spe et charitate ad haereditatejn conservatam in caelis una contendant. 0 Caput tertium. Esse i» ecclesia potestatem divinitus ordinatam. perfectum, Chtitli'. nrws m mensuram aetatis plenitudinis Hoc igitar tanquam fidei. catholicae dogma tenen­ dum eat, divina ordinatione nonnullos in eocleaia potestate sanctificandi, dooehdi et regendi donato· •aae, qua oaeteri \Mseant ; neque recte ecclesiam diei coetum abqualiuhr. _ Caput quartum. ' De ecclesiastica hierarchies. Sed neque omne·, qui in opus ministerii aaeuqnuntur, pari inter * · potestate praediti eunt. Si­ quidem apostolica traditione patrumque consensu firmatum eet, solia sacerdotibus prap ceteris ministris potestatem esae, corporis ot sanguinis Djpmiqisqcramentum conficiendi atque' fidele· peccatorum Vin­ culis solvendi ; inter ipsos rursum sacerdotes epi­ scopos, quos Spiritus sanctus posuit regere eeclesiamtpei, presbyteria tam ordine quam jurisdictione ex divina institutione superiores esqç., Neque enim presbyteris, sed episcopis tantum competit, saceraliosque * dota< ministros ordinare, atque ecclesias sibi commissas propria et ordinaria potestate regefb. Itaque et singuli in sua quisque ecclesia et con­ gregati in synodis de doctrina et disciplina decer­ nunt, (leges ferunt, iudicium exercent. Neque fasest presbyteris sive liliis clerici· ,suo in gradu et munere quidquam sine antistitis auctoritate agere; ut ecclesia super episcopos constituatur, et omnis actus ecclesiae per eosdem praepositos gubernetur . * Verum etiam supremi muneris docendi et guber­ nandi universam ecclesiam episcopi expertes non sunt. Illud enim ligandi et solvendi pontificium, quod Petro soli datum est, collegio quoque apostoC lorum, suo tamen capiti coniuncto, tributum esse constat, protestante Domino. Arnen dico vobis, quae­ cumque alligaveritis super terram, erunt^igata et in caelo; et quaecumque solveritis super terram,\erunt soluta et in cado . * Quapropter inde ab ecclesiae Licet autem Dei Filius, qui auctoritate et vir­ tute proprii nostram salutem operatus eat, mystici primordiis oecumenioorum conciliorum decreta et huius corporis, sive ecclesiae, ipse caput, summus statuta iure merito tanquam Dei sententiae et Spiri­ quoque sacerdos, pastor et episcopus animarum tus sancti placita spmma veneratione et pari obse­ quio a fidelibus suscepta sunt. nostrarum sit et maneat; nihilominus antequam ex At'quoniam primatus Petro datus est, ut una hoc mundo discederet, selectos discipulos operis sui ecclesia Christi et cathedra una monstraretur, Ro­ vicarios constituit, per quos redemptionis fructus ad omnes, qui credituri essent, dimanarent. Quos enim mano pdntifici ceteri praesules subiecti sunt, tum pridie quam pateretur, facta potestate consecrandi singuli inxpropriis ecclesiis administrandis, tum uni­ corpus et sanguinem suum, novi et aeterni foederis versi in communibus ecclesiae negotiis gerendis. Ad sacerdotes fecerat; eosdem post resurrectionem, summum enim hierarcham pertinet, novas ecclesias communicato Spiritu sancto, iudioes cum potestate instituere, iam institutas aliis finibus circumscribere remittendi et retinendi peccata, ac denique iamiam aut prorsus abolere, singulis proprios pastores vel in caelum ascensurus, orbis totius doctores et receligere vel electos confirmare, horum potestatem tores creavit dicens: Euntes docete omnes -gentes ; D etiam ordinariam ampliare et restringere, acta sive baptizantes eos m nomine Patris et Filii et Spiritus singulorum sive synodorum dijudicare, ipsos quoque praesules, ubi opus est, a munere removere. Neque sancti ; docentes eos servare omnia, quaecunque man­ davi robis . * hy'pro universali ecclesia quidquam disponere vel Quae quidem spiritualis potestas, quoniam data "decernere possunt, nisi \ ab regnante pontifice in est in aedificationem, ut scilicet fideles accedentes partem sollicitudinis voca\i: et lipet, ab eo congread lapidem vivum, a Deo electum , * et ipsi tanquam gqji, tanquam veri indice· et fidei decreta et disci­ lapidee vivi superaedificarentur ; necess^estjsandem plinae lege· condant; Romani tamen pontificis est. in alios, qui in apostolorum et discipulorum locum succedunt, per omnes aetates transferri. Quocirca apud Apostolum legimus: Et ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores st doctores ad consummationem sanctorum in opus ministerii, in • • > « » Apec. V, »-10. Ioan. XI. I». I Cor. XII, IS. 18. Matth. IXVIU, !»-*>. I Pet. Π, t-δ. generalia eorum concilia non solum convocare et diseolvere, sed etiam dirigere et confirmare. Capat quintum. - Do membris ecclesiae. Ex his, qua * de hiérarchie et potestate eccle­ siastica constituta sunt, id etiam cognoscitor, quam longe a fide recta aberrent ii, qui contendunt, non < Kp . * IV. 11-18. • S. Cypr. • * . Matt XVIU, IA 311 B. ACT A DE PUTATIONIS PRO REBUS j^D FIBKAI PMTINENTikUB Cum enim In OcciSUa divinitus institutum sit magisterium, quo qupe cerit credenda et ore confitenda 'sunt, populis proponuntur, pinieterii^p etipm, quo ,ί ■ 311 ........ . ’ . ~ .. <. qsso ecclesiam fidelium coetum extenfcm, ped . in- a conrWift ' lwnaa· praefigurari vofuit. At aequo per . visibilem societatem iustorum apt praedestinatorum, multiplices coetus, qui Christi qornine 'gloriantur, ■ .· -K— ( ■' dispersi et diffusa putanda est, e sinjpalia' nimirum , eos, , qui praecipuos doctrinae. ohristianae articulo^ rqtinednt, complectens; sed tota' hi se collecta est, ' ritibus-pafris Deo cqltus perbibetur, et divina plebi Λ^οη Alios agnoscens'Ut Suos, nisi, qui pxterna quo’mysteria dispensantur, rejrimen denique, quo fideles que et plena W>mmunjljne ippi'cohaerent? V salutari disciplina conline«ur;ipsUm ectlesiae cotons · ■ ‘ Hinc enimveTo bjpnqs intelligent, quam sit ad - visibile «it necesseest; quippe-qgod eos omnes* qalutémOcoMequendapi necessarium’ Veras ecclesiae,. V complectatur, qui eiusdem fidei eorhndetnquq sacroqiiae una esf. aggrCgari. Unus’enim mediator Dei pum communione'inter se coniuotti atque eidem st hominum homo Christus Issus, nec aliud nomen·)·* summo capiti, id est Hfilnano pontifici, subiecti sunt;*' est sub. caelo datum homlnibu),, in* quo. oporteat nes 'etiamsi aliqui eorum nec iuati neo praedestinati, sed . Christi autem salutaris religio extra rt ■ ■ ' peccatores et reprobi fuerint.· Ex ipsa enim evan- ecclesiam hatldquaquam repesj^pr. ' Hanc''scilicet gelii doctrina manifestum est, non bonos tentum, , cum dilexieset, tradens seipsum pro eà, ut illam sed etiam malps in Christi ecclesie esse, quae ideo sanctificaret et exhiberet sibi gloriosam, Sion hadvcem virginibus partim prudentibufi^iartim -fatuis, necnon sagena^ missae in mare et eji omni genere piscium cbngreganti, Agro denique, iq qjio 'inter B triticum 'zizania crescunt, similis esse perhibetur. Neque tamen qui aunt in ecclesia, bxternia.tanttim 'nexibus inti'r ae cohaerere existimandi.sunt.- Sacra-^ ' «atro» fieri1. . bentem, Eph. IV. 4-&. Quemadmodum Dei Filius in mundum ipse venit, ut testimonium perbiberet veritati, ita voluit et effecit, ut in ecclesia sua veritatis testificatio, agnitio et confessio nunquam deficeret. Itaque cum apo­ stolis eorumque successoribus perpetuum illud omnium gentium magisterium traderet: Ecee, in­ quit, ego vobiscum sum omibus diebus usque ad con■ I Tiœoth. II. h; Act. IV, IS. ■ S. Cypr. de unit sccl. v • II Cor. VI. 14-1&. ' Λ ρΟΗΕΜΛ. REFORMATUM CON^TIT. H Dt SCCLtSIA CHRISTI 318 Min»MtMHrni;*4«e«Ut1 ; «t iam e^dana «(dextra» iatria in «xeelaiaptomiuani Spiritum aanetum, tpiri- veritatis mhit.de *elis, ea»· ipsir manere/ 'in aefmraw, suggerens omnia, quw ab ipso diet· arant, et docens eoa omaem writotem1. Quate Apostolus ad hoc dato» esse pastore· et doctqres testatur, af iam non simUb parvuli fluctuantes, et circumferamur omni vento doclrtnae in nequitia hominum, in astutia ad circumventionem erroné*. 1 Iam vero praecelsum hoc donum, quo ecclesia Dei rtW columna et firmamentum veritatis est*, in eo positum esse definimur,· ut neque fideles universi credendo, nec ii. qi^i potestate docendi totam ec­ clesiam· pravditi sunt. cum hoc munere funguntur, m errorém labi possint. "t^uaecutfique igitur in 814 tinsntur, aut sententiam tenendam quidam pro ane* ' toritoto edicant, non tamen divinitus revelatum dogma esse declarent * Caput octavum. Do eccUsilutica iurisdictione. Dominus noster Iasus ChAetta huhilitatis ma­ gister et exemplar, ut suos a dominandi cupidine ad modestiam revocatet,. praecepit; ut qui Inter ipsos praecessor essetj sievt ministrator fieret1. Qua de cama apostoli munus, quo ipsi et reliqui ec­ clesiae praesules fungebantur, ministerium appellare consueverunt, quo scilicet significarent^ quidquid sibi auctoritatis cçllatum esset, collatum esa», in utifitdtbin fidelium. Errant tamen quam maxime rebus fidei et' morum ubique locorum jtalj. episcopis et Scripturam in puam ipsorum perniciem depravant, apostolicae sedi*' adhacfenribus tanquam indbbitata qui inferunt, nullam* esse praepositis ecclesiae veri tenentur vqj traduntur. necnon quae sive ab iisdem mominis pote»taleni\ aut hanc a pupulis in eos tanepiscopis, accedito Romani pontificis confirmatione, B quaiqin mjq^stros derivari. Veram eninuiurildictionis sive ab Ipso Romano pontifice ex cathedra loquente potestatem, eut. in fidtelibbs officium, obtemperandi ab omnibus tenenda et tradenda definiuntur, ea pro responde(, tum nomen ipsum pastorum significat, infallibiliter verre habenda sunt. tum Christi verba, quibus in caelo ligata et soluta vero Deus ecclesiae, quam veritatis maesae attestatur, quaecunque in terris ecclesiae anti­ istram fidhèimam effecit, imperium quoque in stites ligaverint et aolverint, manifestissime decla­ mentes detulit, eidem haud secus atque sibi ut fides rant. Hinc* apostoli potestatem saepe sibi attri­ ab omnibua adhiberetur, praecipiens. Ad discipulos buerunt, et multh-modis exercuere, fidelibus autem, enim, quos primos per ludaoam regni sui nuntios ut praepositis suis obeditent. inculcarunt. Nequb< legavit: Vu,> H’C' l0S audit, me audit, et qui vos a fidelium conunfrnitate aut huius saeftuli principibus, spernit, 'me spernit*. Apostolis autem, ut omnes sed a Deo ipso, rerum omnium conditore et domino, gentes docerent, mandans adiecit: Qui n6: Arma militiae nostrae non,carnalia sunt, sed potentia Deo ad destructionem traditio tenet, sed ipsae quoque divinae litterae munitionum, consilia destruentes, et omnem altitudinem ^perte pronuntiant. Ad delectos enim discipulos, extollentem se adversus Scientiam Dei, et in caplevinomen, quo illos appellavit, declarans Redemptor ditatem redigentes "omnem intellectum in obsequitqn vinus. Sicut, inquit, misit me Pater, et ego mitto cos3. Christi1. Ecclesia vero sciens, quae a Deo donata Quare etiam apostoli legatione pro Christo se fungi* sint sibi, omni tempore, quicumque ipsam sive vera dicunt, atque praesules, quos ipsi ordinaverunt, a proponentem sive falsa damnantem non audiverit, Spiritu sancto positos esse episcopos, -regerp ecslesiam u corporo suae unitatis ubwWdit, ut ^mnibus velut Dei*, contestantur. Quin etiam potesta^m, qua inter fideles imperando et castigando utebatur, a ethnicus et publicanus esset. Porro eximia infallibili tatis dos, quae ecclesiae Domino sibi datam* esse, gentium Apostolus disertis divini Spiritus assistentia tribuitur, et ab inspira­ verbis affirmat. 1 j tionis charismate distinguenda est. tota eo spectat, Neque solum ordinis, sed hanc quoque iurisut ecclesia secundum Apostoli monitum Sonum depo­ dictionis potestatem definimus supremam esae? illi situm custodiat*. fidei scilicet et morum doctrinam nimirum soli obnoxiam, qui eam tribuens: Data est divinitus traditam, a profana ooini novitate* et mihi, ait, omnis potestas, in caelo, et in terra* , neque corruptela tueatur, pro opportunitate accuratius aliis eam limitibus circumscribi, nisi quos divina uberiusque declaret, necnon adversus oppositiones falsi lex, atque ‘ipsius salutaris ordinis ratio et finis Hominis scientiae defendat. Licet igitur ecclesiasti­ ponunt; ei denique omnes, qui per baptismi ianuam cum magisterium proprie et maxime in ipso verbo ecclesiam ingressi sunt, subiacere. Dei scripto et tradito versetur ; nihilominus ad ea Postremo adversus quoruudam nuratorum per­ quoque omnia porrigatur necesee est, de quibus, versam doctrinam statuimus et declatemus, eccle­ ■ttisi sententia feratur, illa divini depositi custodia siasticum regimen divina ordinatione non esse fori exerceri non potest10. Quam late autem patet ec- D tantum interni et sacramentalis, sed externi quoque etesiae nummis docendi supremum, tam late extendi­ et publici, plenamque ecclesiae a Deo collutam esse tur divinum dOnum, quod docentem fallere non sinit. potestatem, non solum ’ dirigendi per consilia et Quamobrem damnanda est eorum opinio, qui non­ suasiones sed etiam iubendi per leges, ac devios nullis ecclesiae definitionibus mentis assensum non contumacescfue exteriore iudicio ac salutaribus poenis deberi affirmant, propterea quod de rebus statuant, coercendi atque cogendi7. Qua quidem potestate quae per se tp»»e in revelationis deposito non con- cum in definiendis iis, quae fidem et mores, divinum cultum et sanctificationem fide’jum respiciunt, tum in disciplina externa constituenda et sancienda 3t > Mstih. XXV11J, > (Ύ. loss. XIV, 16, 17; XXVI, 16, 16. ipsos apostolos et qui in eorum locum successerunt • Eph. IV, 14. praesules omni tempore usos esae constat. < 1 Timoth. HI, 16. s Lac. X, 16. n Mare. XVI, 16. > tue. XXII, 66. ■ Π Cor. X, 4-5. « loua. XX. XI. 4 II Tim. I, 16. * ('f. I Ί>. VI, 80. 10 (Hic si videatur, addi poterit): Qualia imprimis sunt nonnulla iuris naturalis aliatunque humanarum disciplinarum theoremata, sseaon librorum, de quibas quaeritur, genuinus st proprius sensus. * II Cor. V. 80; Eph VI. Λ. < Act. XX. 88. < » Il Cor. XIII, 10. • MattK XXV11I. 18. 7 Benedictu XIV Ad asmduas. u. 1754, cf. balla Auctoress /Uri, prop. 6. B. ACTA • 315 v ■ Ecclesiam este PUTATIONIS PRO REBUÔ AD FIDKM PKRTINBTTÏBU8 Caput nonum. v ... . ’ ’ . semp»mna. ■ : . y , 816 1 oomprobatari H»ne deaiqM «olam *' Chriato in,choatam at por apostolos propagatam - certa ane- . ? y 5 . . __ . . . cessionum aene usqqo ad haec tempora toto tqrrarum orbe .dilatatam oonapicinAie, ut parcam a rmum, divinum, imikutabile Quibus onyiibua . perpensis dubitari non potent, ' aolia orta Usque ad occaanm magnum ait uniua veri quin eqclesia verum ait îeeu Chriati, regnum in Dei nomen in gentibus, 'et in omni loeo aaorifieetur ' terria. Eat eqipi multitudo arctis et sacratis nexibus et offeratur nomini eiua oblati^ munda. eolligaia, quae ab ipso Domino Salvatore per anum Hade igitur unam, nanctam, catholicam* et apoin/terria vicarium alidsque'pastores gubernatur, 1st · stolicam eqclesiam, licet in eam nunc maxime fread finein'oertum, divinae scilicet gloriae’et humanae salutis promovendae dirigitur. * mj^nt gentea et prinoipea convenerint in uniim, ut Deus excelsus tueri· et cuatodire, regero 'et guber- . Qua, de cauaa ecclesia etiam iurq merito aobietaa nere non desinat, divina promissione freti certa perfetAg dicta eat : quippe quae ad finem proprium - cum ape precamur, propriia viis et rationibus tendens, a quovia alio hominum eoetli distincta, atque ita in se absoluta Ut vero expositam de ecclesia doctrinam, quam ot completssOst, ut sibi ad- finem 'consequenduina ab apostolis traditam accepimus, ’ fideles securius sufficiens, in iia, quaq eo pertinent, nulli alii sociiio* tenere et oppositos errores fugere possint, placuit tali- aive aubiecta sive tanquatU para innexa nive nobis,, approbante sacro concilio, sequentes canones, permixta et confusa sit. B inviolabiliter servandos, aubiùngere. Quo vero tnagis hoc regnum divinum eat, eo minua ÇANONES. · Dei Filius illud informe reliquit, humana scilicet prudentia ordinandum; sed per se ipse -constituit et iur^ dedit. Hoc enim praestitit tum credendi et vivepdi normam tradens, tum sacrificium et sa­ cramenta instituens, tum pastorale munus et bie, rarehicam potestatem disponens, cui ai multa pro rerum humanarum varietate moderanda commisit, alia tamen immutabili lege ipse sancivit. Licet igitur ecclesia et disciplinae suae rationna*' temporum et locoram conditioni accommodât, et alias aliis subsidiis ad fines euoe consequendos utatur; 1. Si quia dixerit, a Christo institutam quidem esse religionem, non vero ecclesiam seu aocietatem, in qua fideles christianam religionem communiter profiterentur, sed hanc C singulia seorsum rite coli et servari posse ; anathema sit. 2. Si quis dixerit, omnes, qui sunt de ecclesia, inter se pasesT nullosque^ potestate divinitus prae­ ditos esse, qua caeteri careant ; anathema sit. 3. Si qui« negaverit, in ecclesia divina ordina­ tione hierarchiam ex episcopis, presbyteris aliisque oadOm tamen in ae suaque a Christo accepta con­ ministris ita constitutam esae, ut episcopi tam pres­ byteris quam reliquis ministris potestate ordinis et stitutione immutata perseverat; et licet optandum iurisdictionis superiores sint, omnes autem unius omnibua nobis et contendendum ait, ut in dies cres­ summi pastoris, hoc est Romani pontificis regimini cat ad’consummationem sanctorum, in aedificationem subiaceant; anathema sit. eorporis Chriati; nulla tameh alia plenior et per­ 4. Si quis dixerit, ecclesiam, cui factae sunt fectior salutis oeconomia exspectanda, sed firma C fide tenendum est, hanc ipsam ecclesiam, qualis a promissionos divinae, non esse coetum fidelium Christo lesu per apostolos fundata, et hic a nobis externum et visibilem, sed spiritualem societatem praedestinatorum vel iuatorum soli Ufe^cognitam ; secundum divinam traditionem descripta est, usque anathema sit. \ in finem saeculorum duratqram esse. Etenim ad­ 6. Si quis dixerit, sectas omnes vel aliquot, quae versus hanc, quam supra Petrum Aedificavit, ec­ a Romana ecclesia dissident, una cum hac Christi clesiam portas inferi non esse praevalituraa; et cum ecclesiam universalem componere; anathema sit. hac, quam per apostolos propagavit, se usque ad 6. Si quis negaverit, ad salutem aeternam con­ consummatiouem saeculi futururh ease Dei Filius promisit, ut scilicet per eam ipse regnet in terris, sequendam necessarium esae, relicto quovis alio et impleatur, quod scriptum est: Et dabit illi Do- religionis cultu, veram Christi ecclesiam ingredi, in ' minus Deus sedem David pattis eius, et regnabit in eaque fideliter perseverare; anathema sit. 7. Si quis dixerit, de vera ecclesia homini certo domo laeob in aeternum, et regni eius non erit finis1. eoDstare non posse; anathema sit. , Caput decimum. 8. Si quis dixerit, ecclesiam non agere ex prae­ Veram Christi ecclesiam non esse aliam nisi Eomanam. cepto divino, sed ex iniqua intolerantia, cum sectas a sua communione disiunctas proscribat et damnet; Hoc igitur regnum, quod ad gentis humanae anathema sit. salutem Deus caeli suscitavit in terris, Christi ec­ 9. Si quis dixerit, Christi ecclesiam sive cre­ clesiam unicam et electam, quam omni tempore fides D dendo sive docendo a vera fide deficere posse, aut Christiana professa est, eiusdem fidei firmitate te­ certe in aliis nullis, quaip in iis, quae per se ipsa nemus, eam ipsam esae, quae a principali sede, cui in verbo Dei continentur, ab errore immunem esse ; tota aggregata et aubiecta est. Romana nuncupatur. Neque enim alia ulla, sed sola haec iis refulget in­ anathema sit. 10. Si quis dixerit, licitum esse de opinioue ulla signibus, quibus veram ecclesiam a spuriis Deus ab ecclesia proscripta docere vel sentire, contra dignosci voluit. Sola haec super petram, quam Filius Dei delegit, aedificata, sacerdotalis unitatis quam ab ecclesia statutum sit; anathema sit. exordium et fundamentum, credentium multitudinem Vel: Si quis dixerit, ecclesiam falli posse, cum pravas opiniones censura haeresis minore aut nulla eiusdem fidei eorundemque sacrorum communione iunctam et copulatam tenet. Haec sola mysteriorum Dei alma dispensatrix; huius solius doctrinae lex Domini immaculata, convertens animas, ut semper virgo semperque mater foecunda novam ^in dies prolem inter gentea, quae Deum non noverunt, caelesti sponso pariat, perpetuoque filiis laetetuV, quorum eximia sanctitas divinis signis et portentis 1 Luc. I. 82-M. definita* nota proscribit; anatheqia sit. 11. Si quis dixerit, episcopis competere solum­ modo ministerium et officium, non autem veram regiminis potestatem, Christi ordinatione ipsis propriam, et a subditorum beneplacito, atque civilis magistratus dominatione liberam; anathema sit. 12. SLquis dixerit, hanc potestatem esse tantum directivam, non vero legislativam, iudiciariam et coercitivam ; anathema sit. . 317 * · - . "-1 SCHEMA REFORMATUM CQN8TIT. IT DB -.................. i·'y.......... , , ÉCCLE81A CHRISTI *.. .................>- · ■ ,. 318 ’ 13. Si quia dixerit, ecclesiam non esae. tanqham: Yisaimis qnum vel altorum, ab alii» verbi gratia a Suaresio etiam utrumqne negatur. -Controveraia pêrfectaih societatdm soi iuris, sedcivili potestati haec, ai ex re ipsa ponderatur, non magni videatur s subiectam; .apsthema ait · ' \ K Si quia dixerit, ecclesiam nulla certà lege momenti esse. ' Nam qui occultos haereticos adhuc de eecleeia eaae dicunt, non ideo eoa eodem modo et immutabili forma ab -ipso Christo Domino con­ atque vere fideles adveam pertinere aiunt; et qui stitutam ease; aut oam depravari posse, ita ut ali­ schismatico» ab ea excludunt, eoa tamen aliquo quando esse desinat, vel certe a prima sua consti­ modo in- ea ease non. negant. 8ed hac ipaa de tutione degeneret ; anathema sit. 15. Si quis dix^it. hanc Chriati ecclesiam non causa a diiudicandis huiuamodi controversiis con­ esse ultimam salutis oeconomiam, sed align per cilia abstinent, ne scilioef sine necessitate aut magna saltem utilitate libertae docendi destringatur. et viris pleniorem divini Spiritus effusionem exspectandam de re catholica optime nieritis erroris, nedum hae■ esse; artathema sit. 16. Si quis negaverit, solam ecclesiam Romanam resis nota inuratur. , Quod de definitiuAv ecclesiae, de notis quoque verdm ombo Christi ecclesiam, unam, sanctam, ca­ dicendum est. Ecclesiae proprietates illas, quae in ipso symbolo fidei recitantur, esse notas, hoc est signa, quibua vera ecclesia dignoscitur, a catholicis omni­ loaephl Kleutgen relatio de schemate reformato. bus tenetur et tenendum eat 8ed quibus in rebus Plurimi ex reverendissimis patribus qui anno­ B unhquaeque consistat, ab tiliis aliter definitur. Ita­ tationes de schemate huius constitutionis oxhibueque in hoc schemate, quod reformatum exhibemus, Aint, nonnulla doctrinae capita adjicienda esse cen­ notae ecclesiae et in principio enuntiantur quidem sent. Nam et *initi<· divinam ecclesiae originem, et in ultimo capite, ubi de Romana eccleuia sermo non omissis veteris Testamenti vaticiniis, amplius est, singulae attinguntur; non tamen in proprio declarandam esae monent, et de hierarchia. de epi­ capite, ut postulatum est, ex instituto tractantur. scopis ot conciliis ita agi volunt, ut tota ecclesiae . Haec enim tractatio ne inutilis easete et fere ad constitutio describatur, Romanam denique ecclesiam pompam tantum fieri videretur, ea quae inter ca­ solam veram esse, optant ut non simpliciter affir­ tholicos disceptantur, praeterire non posset. metur, sed pluribus obtendatur. Huic igitur postu­ Sunt etiam, qui ab initio do Redemptore et rr* lato ut satisfieret, aliqua capita, primum scilicet, demptione latius agendum esse existiment; quin tertium et ultimum ex integro addita, in aliis non­ etiam plures reverendissimi patres -huiusmodi doc­ nulla loca dilatata sunt. trinae qapita iam elaborata proposuerunt Sed haec Quodsi vero aliqui reverendissimi patres In hac si postulantur ad complendam doctrinam do ec­ constitutione non potiora tantum capita, sed totam clesia; non id est concilio propositum, de materia, de ecclesia doctrinam exsequendam esse dicunt ; rem in qua versatur eius deliberatio, librum seu. ut insolitam nimis arduam, nec fortasse opportunam aiunt, tractatum componere; sed aliqua capita, postulare visi sunt. Quamquam enim concilia oecuprout necessitas postulat, accuratius definire et ev menica per modum professionis fidei non raro om­ C ponere. KSin vero illa postulantur, ut ipsa dogmata nia capita, quae parte aliqua sacrae doctrinae con­ de Redemptore eiusque opere adversus errores grat­ tinentur, brevissime enuntiant; ubi tamen dogmata tantes declarentur; id praestandum erit in secunda latius exponunt, ea seligere consueverunt, contra constitutione de fide catholica, ut ex schemate iam quae errores grassantur. Nisi ita facerent, decreta exhibito cognoscitur. in libellos excrescerent, et labor in immensum auge­ Haec de iis, quae adiicienda proposita sunt; retur, non tam labor scribendi, quam deliberandi delenda quoque pauca aliqua nonnullis visa sunt, ut definiendi; ideo praesertim, quod in huiuamodi sed ea suis locis indicabuntur. expositione saepissime fieri non potest, quin ea Quod iam ad rerum expositionem et dictio­ quoque attingantur, de quibus ipsorum catholicorum nem pertinet, displicui* non paucis, totam fere tracta­ non una est sententia. Ex quo etiam cognoscitur, tionem ad principia, quae a philosophis et juris­ haud opportunum'esse, concilii doctrinam ad nimii» periti? de emetatc statuuntur, accommodari, quod multa extendi. Neque enim ecclesia controversias quidem in reformando schemate vitatum est. At orthodoxorum dirimere sHct, nisi ad repellendos quoniam multi scriptores perversam suam doctrinam errores heterodoxotum necessarium sit. Dirimit de ecclesia ad illa principia revocare solent, atque autem, aliquo saltem modo, non solum eum disertis termini vera societas, perfecta societas inter doctos verbis, quid tenendum sit, definit, sed etiam cum non unius regni eodem definito sensu recepti sunt; in doctrina exponenda unam prae aliis sententiam visum est omnino expedire, ut in constitutione di· sequitur; id quod saepe vix aut omnino non vitari D sertis verbis declararetur, ecclesiam et veram et potest. perfectam societatem esse. Neque ab ecclesiastico Et quoniam nonnulli reverendissimi patres no- sermone putandum est alienum, ecclesiam societatem minatim definitionem ecclesiae accuratam, necnon vocari. Certe ipso s. Augustinus cum saepe alibi declarationem notarum postulant, in his duobus, isto nomine utitur, tum in libris de Civitate Dei quae modo dicta sunt, breviter ostendamus. Ec­ expressa definit, civitates illas duas, de quibus agit, clesiae definitio nunc satis communis, quae etiam esae societates hominum1. in observationibus patrum proponitur, haec eat, e Notatum praeterea est, de erroribus, qui per ca­ Bollarmino assumpta: Eecleeia eet coetus hominum nones damnantur, etiam in capitibus agi. Huius eiusdem christianae fidei professum» st eorundem quoque animadversionis ratio habita est, non ea sacramentorum communione colligatus, sub regimine tamen, ut de erroribus in capitibus nuspiam sermo legitimorum pastorum et praecipue unius Christi in institueretur, Capita enim doctrinae ea quoque ’terris vicarii, Romani pontificis1. Secundum hanc de causa praemittuntur, ut canones, qui et bre­ igitur definitionem ab ecclesia non excluduntur hae­ viores esae et fere ipsis haereticorum verbis con­ retici occulti, siquidem veram fidem profitentur ; ex­ cipi solent, facilius intelligantur. Accidit etiam, ut cluduntur autem schismatici, etiamsi iidem haeretici 1 .Non quatuor, deae scilicet angelorum totidemqne ho­ non sint. Atqui a theologis nonnullis iisque gratholicam et apostolicam; anathema ait. 74. 1 L. UI ds seel. c. S. ‘ ‘ » minum, sed duae potius civitates, hoc est societates hominum dicuntur.* L. IS, e. 1. — .Quas etiam mystice appellamus clrï* tales duas, hoc est duas societates hominum*. (7. L· XIX, c. 17. 319 B. ACTA DE PUTATIONIS PRO REBU8 AD FIDEM PERTINENTIBUS praeter erroris substantiam, adiuncta aliqua aut A diversi loquendi modi in capito commode comme­ morari possint. Hinc etiam alia concilia in exposi­ tione doctrinae de iiadem erroribus, qui postea per canone· proacribuutur, non raro egerunt. Videantur in oonc. Tridentino sessionis VI*· capita 9, 11, 19, K, et sees. XIV*· cap. 1, 4, fi, 6, 8, ubi iidem er­ rores, de quibus canones cubiuneti suat, perstrin­ guntur, et interdum etiam in 'antecessum iam dam­ nantur. Tandem in hae schematis reformatione curap fuit, ut reverendissimis patribus, qui nonnulla ca­ pita in unum redigenda existimaverunt) vel de stylo nimis scholastico cdnquesti sunt, satisfieret. 390 Aliquibus excerpta recitantur, eogaooci potest, his canon ideo etiam aliquantum negotii-Uoeoeisoe videtur, quod p*r eum non id unum, de quo hoc looo quaeriter, sed nonnulla etiam alia de ecclesiae natum statui voluissent. At haee postea suo looo dioeutur ; nec quidquam magia, canones praesertim, reddere solet obscuros et intricatos, quam plurium rerum in uno loco oongeriee. De oepite tortio Pbstquam in secundo capite statutum eet, e Christi Domini voluntate fidelue ad profitendam religionem colligatos esse, in hoc tertio, ad naturam ecclesiae iam magis definiendam, adiungitur. fidelium congregationem non esse similem collegio, cuius De capite primo. membra inter se iuribus sunt aequalia, sed praeInitio huius capitis summa doctrinae de ecclesiae y positos ecclesiae e divina ordinatione donatos esse ) l ’ hmtitutione tanquam fidei dogma proponitur. QuaF potestate, qua reliqui carent. In priori igitur parte - VWS dc salutari Dei providentia in triplici mundi B capitis, potestas apostolis concessa e s. Scriptura Mteiu subsequuntur, eo spectant, ut in hoc ipso con- demonstratur; in altera ex natura huius potestatis rttutiome principio — secundum ς multorum reveet ecclesiae perennitate infertur, et s. Pauli testi­ reudiemmorun) patrum desiderium — natura dt finis monio confirmatur, ecclesiae praesules in hac pote­ » ecclesiae dectaeetur. Eadem de causa ex multis state apostolis succedere. — Quamvis vero tum in vaticiniis ea selecta sunt, quibus hic finis et haec expositione doctrinae, tum in conclusione, qua dogma ipsum enuntiatur, potestas triplex distinguitur,sancti­ natura exprimuntur, atque ecclpsia tanquam regnum ficandi scilicet, docendi et regendi, non tamen in perhibetur, a Deo in terris constitutum, in quo po­ puli universi, lesu Christi sanguine redempti, per partes has singulas inquiritur. De potestate enim sanctifîçandi seu ordinis late egit concilium Tridenveri Dei cultum et sanctitatem non legalem tantum, tinum in sessione XXIII: de potestate vero docendi sed spiritualem, salutem aeternam consequerentur. et-regendi in hac constitutione" infra, cap. VII et Atque* hac ratione iis quoque, qui ab sitiori ec­ VIII, dicetur: isto iri loco, generali de potestate clesiae conceptu exordiendum esse monuerunt, satis­ ecclesiastica dectrina. fundamentum solum ponitur factum esse speramus. eorum, quae mox de hierarchia et postea de magi­ De cppite secundo sterio et iurisdictione ecclesiae tradentur. In canone, qui huc pertinet, et 4oco secundo . Ut iam ecclesiae natura et constitutio per partes singulas accuratius definiantur, in hoc capite sta­ positus est. reiicitur vulgatus protestantium error, tuitur, a Christo dispositum esse, ut fideles ad co-C fideles inter se pares esso; adiungitur autem tan­ lendam religionWh quam instituit, inter se in unum quam alterum erroris metabrum. nullos in ecclesia quoddam corpus coniungercntur : id quod probatur potestate divinitus collate aliis superiores esse, tastimoniXjoan. XI. 52, et notninibua. quibus Scrip­ quoniam ex iure humano pastores ecclesiae pete­ state eminere, neque ab hétérodoxie negatur turn ecclesiam designarc solet Hinc deducitur primum, quod contra hetero< De capite quarto. doxos de natura ecclesiae asserendum est; eam scilicet esse coetum fidelium. Ut vero sensus voca­ Ut j£Dr ipsa ecclesiae constitutio declaretur, in hoc capite de hierarchia agitur, quae inde exietit. buli coetus magis determinetur, additur ei vera societas. quod potestas spiritualis, de qua in praecedente Sociétés enim ex definitione recepta est multitudo hominum-ad certum finem vinculis moralibus (iuri­ capite dictum est. non tota singulis inest. qui in ecclesia munere vel ministerio aliquo funguntur, bus et legibus) coniUncta. Ad excludendum vero, quidquid mere humani sed ita distributa, ut distincti sint ordines, per quos velut per gradus ad potestatis plenitudinem asvel profani hoc nomen societatis suggerere posset, mox subiunguiitur nomina ecclesiae magis propria cenditur. De hierarchia iam egit concilium Tridenunum ct biblica. atque horum explicatione ostenditur ec­ in sessione •modo laudata; decretum autem hoc. clesiae indoles plano divina, et supernaturalis ori­ quod Vaticano concilio proponitur, a Tridentino co gine, fine, medus. Quae eo etiam spectant, ut occurratur calumniae, a catholicis in describenda ec- D differt, quod non ordinis potestatem tantum, sed etiam et amplius jurisdictionis pertractat. Patres clesia ea. quae sunt interna et spiritualia, negligi. Multis reverendissimis patribus in priore sche­ enim Tridentini de hierarchia locuti sunt, doctrinam de sacramento ordinis tradente*; hic autem de ea mate displicuit, definitionem ecclesiae symbolicam. sermo instituitur, ut ecclesiae constitutio qualis sit. qua corpus Christi dicitur, tanquam caput doctrinae demonstretur. et fundamentum eorum, quae sequuntur, proponi. Hoc igitur fiiutatum est, ita tamen, ut edamnum Porro caput tres partes complectitur in prima docetur, presbyteros reliquis ministris, episcopos nomen illud ecclesiae singulariter commemoretur, presbyteris superiores ease; in altera agitur do propterea quod in ipsa etiam Scriptura caeleris freparte, quam episcopi in docenda et gubernanda ec­ quentius et expressius usurpatur, et valde idoneum est ad ecclesiae proprietates significandas. clesia universa habent; in tertia de qprum sublec­ tione Romano pontifici. Huic capiti primus canon respondet: in quo cum plurimi patres difficultatem rapetissent, alii aliam 1. Itaque cum in Tridentino decreto episcopi emendationem proposuerunt. Neque vero illa diffi­ dicantur presbyteris superiores simpliciter, in hoc cultas melius expediri posse visa est, quam si ex decreto additur: tam ordine quam iurisdictione, et more conciliorum termini ipsi, quibus heterodoxi plura de potestate episcoporum proprias dioeceses gubernandi adiiciuntur. — Neque vero eo. quod errorem suum enuntiari solent, ponerentur: id quod a nobis factum esse, e prioris schematis pagina 53 episcopi e divina institutione presbyteris iurisdictione |t. LI, coi. 555], ubi nonnulla e protestantium libris superiores esse dicuntur, controversia, a qua diiudi- 9 B Ml ' ΙΟβΕΡΗΙ KLEUTOEN RELATIO DE SCHEMATE REFORMATO 322 esmda patres Tridentini poat longam deliberationem A nt accidit ia Epbeeiao II et Cenataatinopolitano sub Hadriano I celebrato, epiaoopi m submittere tenea­ abstinuerunt, dirimitur, controversia scilicet, utram episcopi iuriadictionem ab ipao Deo ία oooeeeratur. 8ed praeterea animadvertendam eet, ei - per tione, an a Romaao pontifice accipient. Etiamsi corpus epiaeoporum aoa intelligantur episcopi in enim posterius. quod longe communior sententia concilio congregati, aed omnes per orbem terrarum disperni, «occidere nusquam posse, ia iis quidem Unet, ponatur; Umea rerum eet, episcopos ex insti­ rebua, iu quibua ecclesia errare et deficere nequit, tutione divine presbyteria etiam iarisdictione prae­ cedere. Nam ipee episcopatus procul dubio divi­ ut corpus epiaeoporum hoc eet omnes aut fere omnes episcopi a papa dissentiant Hoe deducitur primo nitus institutus est; institutus autem est, non solum, ut episcopi sanctificent, sed etiam Ut regant e promissione divina, eeelssiam perpotao \duraturnm. ecclesiam Dei. Etsi igitur iuriadictionem per Ro­ Corpore enim a capito dieiuneto interiret. Infertur mani pontificie electionem vel confirmationem ac­ deinde ex assistentia divina ut Petro, ita et corpori apostolorum promissa, verbis . K™ robiiu-um <»« cipiant; haec tamen est muneri eorum propria et ordi­ naria. Et quamvis summus pontifex efficere possit, etc. Quemadmodum enim promissio Petro facta falleret, si Romanns pontifex e cathedra loquens ut hic prae illo ait alicuius eccleaiae antistes; non tamen potest efficere, ne sint in ecclesia antistites, erraret; sic promissio collegio apostolorum facta, qui assignatas sibi dioeceses propria illa et ordi- ai totum corpus episcoporum in errorem laberetur. naMs potestate regant Quod si ita est, episcopi Denique quae sive contra veritatem sive contra iure divino presbyteria etiam jurisdictione superiores B iustitiam et sanctitatem statuuntur, iri caelis' reta sunt. Episcopali enim potestati, quae est in ec­ haberi non possunt. Dixit autem Dominus ad apo­ clesia ex divina ordinatione, presbyteri haud aecus stolos universos: Quarcumyar ligaeeritis etc. Ita­ atque caeteri fideles subiecti sunt; et si quando que fieri non potest, ut universi episcopi sive in docendo a veritate sive in gubernando a iuatitia et presbyter sive a Romano pontifice sive per elec­ tionem capituli ex iure communi jurisdictionem sanctitate aberrent. episcopalem accipit, haec Tn eo neque propria Et haec dicta sint, ad levandam difficultatem, neque ordinaria est. quam quis in conciliando canone tertio constitu2. Quod iam in capite de parte, quam habeant ‘ tionis primae cum hoc decreto offendere possit : episcopi in gubdtnanda ecclesia universa, et de nam, ut commemoratum est. decretum per se ipsum conciliorum auctoritate sequitur; per se ipsum diffi­ fidei dogma certissimum enuntiat.' cultatem nullam habere videtur. Cum enim episcopi, 3. Quod iam partem tertiam capitis, quae est a summo pontifice in partem sollicitudinis vocati, de sublectione episcoporum Romano pontifici, per­ non sint meri consiliarii, sed una cum papa decreta tinet; quaesierit quispiam, cur in hac constitutione tanquam veri indices et definitofes^ant. haec vero' denuo de primatu sermo sit. Respondemus : 1° cum 'decreta supremae sint auctoritatis, totamque ligent constitutione ex multorum patrum rectissima senecclesiam ; dubitari non potest, quin epifcopi in dotbntia hierarchia ecclesiastica declaranda sit, fieri cenda et gubernanda universa ecclesia partem ali- sane non potest, ut de summo hierarchs taceatur, quam habeant. Sed quoniam notT minus constat, C 2“ Praeter generale pronuntiatum de subtectione et in constitutione prima de ecclesia per canonem capitis tertii definitum est, in. Romano pontifice non potiores tantum partes, sed totam plenitudinem supremae potestatis inesse: cond&quens est, hanc potestatem in duplice subiecto esae, in episcoporum corpore papae coniuncto, et in papa solo. Et hoc videatur difficile esse. Neque tamen novum est, sed communiter admissum ab iis quoque, qui in controversia, post concilia Constantiense et Basileense orta, Romani pontificis partes tuebantur: de quo satis fuerit Bellarmini testimonium afferre. Is : .Qui docent, ait, papam esse supra concilium sine ipsà celebratum, iidem docent, parem esae auctori­ episcoporum dud tantum singulatim et pluribus verbis traduntur : ius summi pontificis circa parti­ culares ecclesias, et in concilia oecumenica. Haec vero duo in prima constitutione pon habentur, nisi inclusa in generali doctrina. Praeterea quae hic />c eapite quinto In hoc capite traduntur quatuor: 1° Ecclesiam tatem in solo papa et in concilio cum papa inten­ sive, licet extensive sit* maiot in concilio : et pro­ non esse spiritualem societatem iustorum vel prae­ inde non posse >a tali concilio papam iudicari vel destinatorum. sed coetum externum fidelium. damnari... quia par in parem non habet pote­ In expositione huius dogmatis corpus ecclesiae statem1. D eos omnes complecti dicitur, qui eiusdem fidei et Offendi vero hac sententia nonnulli ideo Videntur, sacrorum communione inter se coniuncti, et eidem quod existimant, per duo illa subtecta potestatis summo pastori subiecti sint. Omissum eet (post supremae intelligi hinc papam, inde corpus epi­ eiusdem fidei) vocabulum, quod plerique ponunt: scoporum : quo posito, si quando corpus episcoporum professione, ut parceretur sententiae quorundam aliud sentiret quam papa, actum fore inferunt de theologorum, qui, ut supra commemoravimus, oc­ ecclesiae concordia et unitate, cum utrinquè pugna­ cultos haereticos in ecclesia 6sae negant, proinderet eadem suprema poteataa. que hoc loco non solam fidei professionem, sed Verum, ut iam dictum est. suprema auctoritas ipsam fidem requirunt. Parcitur autem horum sen­ qon attribuitur corpori episcoporum simpliciter, sed tentiae, quia incertam relinquitur, utrum communio corpori episcoporum papae coniuncto ; inter papam fidei, quae requiMtur, externa tantum, an etiam in­ vero et papam eum concilio pugna et discordia . terna sit. Neque per ea, quae sequuntur, damnatur nulla essff potest. Quod si episcopi soli in concilio, aliorum opinio, schismaticos, nisi iidem sint haere­ etsi legitimo, decretum edant, quod summus pon­ tici, esse de ecclesia. Dum enim/dicitur corpus tifex non probat, hoc ipso decretum eiusmodi non ecclesiae complecti eoa omnes, qui summo pastori eat aententia aummae potestatis ; et si summus pon­ subiecti sunt, non negatur, alios quosdam suo modo tifex non solum non probat, sed contrarium statuit, in eo corpore esse, sed statuitur contra haereticos, non solos iustos vel praedestinatos, sed etiam pec­ ' Da oo»e. I. 9, e. 13. catores et reprobos posse in eccleaia esse. Conon. emmaai- xonos 1ΠΙ ‘ de ecclesiis particularibus dicuntur, in aliqua emen­ datione pro capite tertio primae Constitutionis pro­ posita erant. Concilium autem, relatore audito, pro­ bavit. quod patribus deputatis visum erat, nempe ut haec non tertio illi capiti, sed idoneo loco huius secundae constitutionis insererentur. 91 . 393 B. ACTA DEPUTATION!» PRO REBU8 AD FIDEM PERTINENTIBUS SM Doc·tor 9* iastorum oihiloaioM mm quaadam A E Perstringantur iam «"rores varii, qui iadiiepar interna viaeula socistetssi; at reatismi aaaaia· eomprebeuduatur. De lia exponitur 3* non hanc, sed totam -fidelis· oorpm illam ia priori schemata pag. 86-90 [t «it 471-74). 8ed mm ecclssiam, do qua Scriptura· loqaeatar. Atque praeter documenta ibi citata, aha quoque, qua· hoe loeo, facta mentio·· donorum, qua· Deu· ec­ pag. 76 «t 77 [ib. M7) leguntur, bea pertinent Om­ clesias contulit, per modum corollarii adjungitur: nino autem expedire visum eat, Strom iste· hoc loeo 4* leclMiam non Mlum visibilem. sed eonepicuam •inguiatun notari. Quoniam enim, etsi ex uno fonte quoqdv et in lune positam mm. nasosatar, distincti tamen eunt, omnesque ad pluriPorro caput hoc rMpondet priori· Mhematis mdriyn perniciem late sparguntur; condemnandi certe capiti quarto; quod tamen hic 3· loco dicitur, a suat. Qtlodsi proprio quieque canone damnarentur, capite quinto translatum, et paulo pluribus enun­ contra multorum patrum sententiam canonum series tiatum eat. Aptissime enim cohaeret cum baereai, longior fieret. 4. Sequitur iam definitio dogmatis, quod omni de qua quaeritur, et veluti eius nucleus eat: siquidem ad boc excogitaverunt ecolMiam invisibilem, nt ad indifferentismi speciei et formae opponitur, adiecta eam, qua' in Scriptura de ecclesia leguntur, trans- eiusdem declaratione. ferre pv. ut. Definitio secundum nonnullorum patrum animad­ Qua de oauaa etiam in canone quarto, qui hune versionem solemnior facta est. De re enim agitur locum respicit, illud insum poaitum eat. - Adiecta gravissima, et de errore, quem Gregorius XVI felicis autem aunt verba: soli Dtqcognifam, ut mena haere­ B memoriae verissime appellavit causam malorum ticorum plenius exprimeretuX^idonim diaertia verbia uberrjmam, quibus afflictari in praesens comploramus docet Calvinus Inst. I. 4, c. 1 : Xobis invisibilem ecclesiam1. Si vero hic error pravo nostri saeculi solius Dei oculis conspicuam credere ecclesiam necesse ingenio valde consentaneus est, ideoque eius con­ est. (fit in praefatione eiuadem libri: Permittamus, demnatio. plurimis displicebit ; non tamen propterea a concilio transmittendus, sed immo maiori gravi­ inquit. Deo, ut quando ipse solus novit, qui sui sunt, interdum etiam ecclesiae tua» exteriorem notitiam ab tate configendus est. Ob eam enim ipsam causam hominum aspectu auferat. * * nonnulli in orbis catholici partibus, ut sanctissimus Inscripsimus hoc caput De membris ecclesiae, cum dominus noster Pius IX conquestus est. plerorumantea inscriptum esset .Ecclesiam esse societatem visi­ que etiam catholicorum animis insedit*. Nonnulli reverendissimi patres conquesti sunt, bilem. Quaestionem de viaibili ecclesia dici poaae quaestionem de membri· ecclesiae, ex iis, quae modo exposita sunt, liquet. Cum igitur in hoc nove sche­ mate ex instituto de ecclesiae constitutione et hierarcbia agatur, doctrinae ordo id postulare videbatur, ut postquam dictum esset de praesulibus et ministris ecclesiae, iam de toto corpore, hoc est de mémbris edclesiae diceretur. Praecipua autem quaestio de membris ecclesiae ea ipsa eat, quae in hoc capite C tractatur. De capite sexto. Hoc in capite, ut plure· reverendissimi patres proposuerunt, ea, quae in prioris schematis capite V, VI et VII (t. U, coi. 641-42] habentur, coniuoeta sunt. Proponitnr igitur doctrina de unitate ecclesiae et necessitate eam ingrediendi, atque contra indifferentismum infertur, nullam ease extra ecclesiam salutem sperandam. 1. Ecclesiam unam esse, primum concluditur ex iam assertis; deinde beati Pauli aperto testimonio comprobatur; postremo notantur duo errores, de quibus istius agitur in priori· schemati· adnotationibus psg. 71-74 [t. cit., coi. 664-66]. 2. In declaranda necessitate ingrediendi eccleaiam omissa est illa diserta inter necsSsitaiem prae­ cepti et necessitatem medii distinctio, de qua in ob­ servationibus patrum multus Mrmo est Omissa autem eat, tum quod a nonnulli· scholam redolere non immerito dicebatur, tum ut vitaretur speciM, etsi non vera, repugnantiae cum eo, quod de igno­ rantia non culpabili postea traditur. Ita tamen re· ipsa declaratur, ut nécessita· eadem, quae in priore schemate necessitas msdn dicebatur, etiamnum as­ seratur. — Quodsi hoc loco dicitur, per solam ec­ clesiam fractus redemptionis dispensari, et Dei filio· gigni : opponi posse videatur, baptisma, quo et re­ demptionis fructus dispensantur, et filii Dei gignun­ tur, etiam ab haeretici· valide administrari. Bed licet omnM non modo haeretici, Md ludaei quoque et gentiles huius Moramenti ministri osm poasint, non tamen valide administrant, nisi intendant facere, quod facit ecclesia. Unde vere per eos quoque ec­ clesia baptisat, et sicut dicuntur ministri huius sacramenti, ita, si absit verbo inhidia, ecclMiae ministri in hoc actu diei poasiht quod definitioni nulla adiecta esset demonstratio. Sed considerandum est, quod supra in'nuiihus. hanc demonstrationem contineri iis, quae de ecclesiae unitate et de necessitate eidem adhaerendi prae­ cedunt. Apostolica igitur doctrina, cuius in defini­ tione mentio fit, ea ipsa est, quae in capite antea exposita fuit. Etenim si nemo salvatur, nisi per unum Mediatorem lesum Christum, huius autem unum est corpus, unus spiritus, una fiijes. unum baptisma, una quoque dilecta sponsa, pro qua se tradidit, ecclesia; consequitur profecto, extra hanc ecclesiam non esse sperandam salutem. — Roma­ norum vero pontificum et conciliorum, a quibus idem dogma iam propositum et sancitum est. decreta recitantur in antiquo schemate pag. 81 ]t. cit. 669d(. Quod denique ad declarationem dogmatis per­ tinet, reverendissimis patribus, qui de ea scripserunt, satisfactum esse speramus. — In priori parte, ubi dicitur de iis, qui sua culpa extra ecclesiam mori­ untur, specialia mentio facta est ignorantiae culpa­ bilis, propterea quod patres aliqui sapienter monue­ runt, non esse de gravi officio tacendum, quo is, qui aliquam notitiam ecclesiae accepit, vel de sua secta dubitare coepit, veritatem inquirere tenetur. Canones, qui ad hoc caput referuntur, quatuor ■unt: b, 6, 7 et 8, qui respondent 4, 5 et 6 prioris schemati·. Ultimus scilicet divisus est in duos, ne error ille, de vera ecclesia constare non posse, dam­ nari tentum videretur, quatenus ut ratio afferatur, cur ecclesia omne· sectas tolerare debet. Hic enim, ut ite dicamu·, scepticismes religiosus sicut per se est perniciosissimus, ite etiam par se reprobandus videtur. Plurimi enim hodie, etiam ubi nulla est quaestio de tolerantia vel intolerantia ecclMiae ca­ tholicae, 'a scrupulo iniecto m expediunt, respon­ dendo sibi vel aliis cnm Pilato: Quid est veritas? De capite septimo. In hoc quoque capite tres parte· distinguuntur 1. Praemissa,· quam plure· reverendissimi patres requisiverunt, demonstratione, definitur infallibilitas 1 Encyr.l. contra LasManste, Μ. 18M. V. sehssL satiq. psg. 77 |t cit. ooL M7nJ. • Alloc. I » tes. IMS ; sub. ntiq- teg- 7» [t. cit., M8 n). Si» ΙΟβΕΡΗΙ KXJTLTOÏN RELATIO D* SCHEMATE REFORMATO MeiMi··, et in bas dafiaitfoaa «taüütor, quna pâtre· ■Maarent, *r«t» «at Itaqna distinguitur prima· iafoUbilite· i» er»i«i4e «t ia doeando, dainda deoanti· aachaia· magmterin· parpataa· fi* «xtr*«rdinnite·; datarminatar atiaai snbiaeta· dnplaa epbeopata· seiliaat sua ·■■ Baanno pontifie·, at Boamana pontifex aol·· a eatbadra loqsans; ob­ tecta· aat·· hoc loco reanpte fonnula ia rehas /Usi ·< mown aaaadatar. 2. Oataaditar a sacri· litteri· at praxi «oclesia· officiam fidaUum audiendi accietiam; quae quid·· paragraphua dnplici de eaaaa iaaeroada vita aat: 1* quia nihil mafia hsc aetate inculcandum eat fidelibus, qoam obedientia generetim et nominatim intellaetua obaaquium ; 2* quia teotimonia aacraram litterarum, quibua boo obsequium praecipitur, ipaam sententiam de infallibili eocleaiae magi«terio miram in modum confirmant, eo maxime quod eccleeiae doctrinam doctrinam Dei eaae asseveratione gravi et luculenta affirmant. 3. Ex fine et natura accuratiua determinatur infallibilitati· ambitu· ceu obiectum. De iit, quae in hunc finem iam in priori achemate proposita erant, triplex in observationibus reverendiuimorum patrum aententia reperitur. Aliqui enim praeter conauetam formulam m rebus fitoei et morum nihil exprimen­ SM id··· tit. Da qua eaaaaa eaaaiham, patrum depu­ tatarum «atratis· ssqasaa, atatait, at qaoad apua •esa videretur, reformatas ia hae aonatitatio·· da •ocieaia paaaratar, at aapiti dootrinaa qaidpiam de re isdsm iaaeraratar. Da aanonis rafonaattoaa ■ox leqsamar; aaae de ii·, quae capiti addita sant. Haac per ea ipaa nihil statuunt, niai ara «eas wpaaAaa amatis eaMasaas dedaitioaibua, quae paulo ute eom«Msoraviens; idaoqna ia/a De /Ue, Disp. », s. W. 3» I08EPHI KLEUTGEN RELATIO DE SCHEMATE REFORMATO •t pleriqu* rsosetos ili* verte * cathedra lofbi hi* vel «imiHba* reddut: radMafiter vel m Miri» drienaieers, pro poteetab decernere, cum asscioritah apee/toHt» sive *1 papam loqui sto. ita «i locatio » ab alta distinguatur per modum, qno deoot pontifex, non per ree, qa*ta tradit, nsque per osasnrdta, qnam apponit. Etta· UK rsosaüoros, apud quos scriptores hodtanii interpre­ tationem, qaaia praepropere oommsnem dixerunt, legerint, d^llerini exempli gratia vel âardagna, nihil 330 agebatur, ab aliquo reverendissimo patre prope cita oraR. Dubitari eerie non potate te>· haeresis «t, dicere, ooa tonori nos ecclesiam doeoatom et soIsmai quidem indicio doeoatom sadire. Hoc unum at dsmoaatretar, postulari adhuc possit, semper soctestast, com optataoes proeeribit, ar stair umum a fidelibus exigera. Do qao si quia ideo ambigat, quod ia huiusmodi odietis saeps externas taatum aettouos docendi, defendendi, ^reod'casd· votantur; ennaidoret, in ipsis quoque canonibus conciliorum aliud significare voluisse videatur. Etenim cum rem, logi, «· yuie dixerit, si quis non confiteatur, non vero ut lori solet, per contrarie explicant, non dicunt: lo­ m çmm cogitaoerit, si gui» non credat. Quia scilicet cutionem e cathedra non esse, ai Romanus pontifex ecclesia de externis tantum actibus indicium exercet, opinionem aliquam minori tantum censura notet, aed ei tantum, quid sibi videatur, exprimat vel suadeat, eos nominatim exprimit; interim tamen internos nihil autem pro pofipstate decernat. Itaque hi quoque, qui illis respondent, sive prohibere sive quoque theologi dogma fidei dicunt, ut sententiam praecipere arbitranda est Deinde in his decretis prohibitio (vel prae­ apostolica auctoritate definitam a sententia privati doctoris, non vero, ut sententiam sub nota haeresis ceptum) · definitione (sive iudioio de doctrina) a sententia sub minori censura definitam distinguant. distinguatur necesse est. Primum enim ecclesia deSuperest ut de canonibus 9 et 10, qui ad hoc caput afluit opiniones illas esse pravas; tum eas ut talea referuntur, dicamus. Canon nonus praeter ipsam prohibet, et in contumaces poenas sancit. Iam vero ecclesiae definienti mentis obsequium debetur, infallibilitatem nihil enuntiat nisi generale prin­ cipium, non in iis tantum, quae per se ipsa rerelata etiamsi nullum praeceptum adiungat. Cum enim Deus ecclesiam nobis in omnibus, quae ad religio­ sunt, ecclesiam infallibilem esse. Hoc tam certum esse, ut canone sanciri possit, tum iis, quae supra nem pietatemque pertinent, matrem et magistram dederit, eam docentem audire tenemur. Quare si «x ipsa Scriptura deduximus, tum inde cognoscitur, quod alioquin ecclesia in ipsis canonibus conciliorum nobis de totius ecclesiae sensu et doctrina constat, oecumcnicorum infallibilis non esset Legantur exem­ etiamsi nihil definiat, assentiri ei debemus: quanto pli gratia canones concilii Tridentini de sanctissima igitur magis, si de eius sensu et doctrina nobis Eucharistia, et sacrificio missae, necnon de matrimonio, publica definitione constat? Praeterea qui de peccato in quibus certe non pauca definiuntur, quae per se suo in fratrem ecclesiam iudicantem non audierit. ipsa revelata dici nequeunt. Opportunum vero esae, Domini sententia velut ethnicus et publicanus haben­ dus est; quid ergo, quid de eo dicemus, qui iudicium hunc errorem proscribere, inde colligi potest, quod lansenistae aliique novatores eo continue ad se ecclesiae solemne, qtiod bonum universale et perpe­ suamquo contumaciam defendendam usi sunt, et tuum respicit, contemnere audeat? utuntur. Nihil autem aliud in hoc canone positum i Tandem non desunt decreta, in quibus mentis est, quia sufficere videbatur, si per canonem id assensus etiam disertis verbis praecipitur. It* Inno­ reficeretur, quod haeretici dicere solent, in capite centius XI Mich. de Melinos errores variis censurisautem, quid ex sana catholica doctrina tenendum notans, non solum eas defendere, sed etiam credere et ‘ tenere vetat. Clemens XI in constitutione Uni­ sit. exponeretur. Canon decimus illo est, qui pro constitutione genitus prohibet, ne quis de propositionibus, quas damnavit, aliter sentire praesumat, quam ■« cuhde fide propositus erat, iam a nobis secundum reverendissimorum patrum monita reformatus. Ut etitutione continetur. In bulla denique Auctorem fidei legitur: .Vandamus igitur omnibus utriusque antea enuntiatum erat, hanc difficultatem habebat: sexus Christi fi delibue, ne de dictis propositionbus et Accurate expositus non condemnabat nisi opinionem, licitum esse tenere sententias, quacumque censura doctrinis sentire, docere, praedicare praesumant, ab ecclesi^ notatae sint, dummodo haec censura contra guain in hac nostra constitutione declaratur. Itaque recte inferimus, hanc esse mentem eeclesiqe non sit censura haeresis. Ad hunc igitur canonem subterfugiendum satis esset, praeter haeresis cen­ in eiusmodi edictis, etsi nominatim non prohibeat suram unam aliquam excipere, dieendo exempli nisi actus'externos, quippe quos solos poenis, qua* causa nefas quidem esse, tenere sententias ab ec­ adiungit, in suo iudicio vindicare possit. Cuius rsi clesia damnatas tanquam haereticas vel haeresi evidens demonstratio in actis concilii Constantiensis perhibetur. Cum enim Wicleffii et Hussii opinione* proximas; eas autem, quae solummodo ut erroneae, temerariae, scandalouae efp. proscriptae sint, libere > a concilio damnatae essent, Martinu* V in ip*o posse tradi et defendi. Quodsi canon sic immu­ concilio, damnationi* sententiam confirmans, per taretur, nt ad omnes omnino opiniones ab ecclesia bullam Inter cunctas triginta novem capita prae­ proscriptas, pertineret, nonnullis p*Ter’or futurus scripsit, de quibus suspecti de haeresi interrogaren­ esse videbatur. Sunt enim theologi, qui (contra tur. Iam vero inter has interrogationes undecima communiorem ntique sententiam) defendunt, opinio­ haec eet. Specialiter litteratus interrogetur, utrum nem, quam ecclesia certis nonnullis caasnri* temeri­ credat, sententiam Meri Const. concilii super 45 Ioan. tatis exempli causa proscribit, non nsMssario fabae Wicloff ei Ioan. Huss 30 articulis superius descriptis esse. Quare ex horum sententia tenemur quidem latam, fore iceram et catholicam ; scilicet quod suprade opinionibus proscriptis indicare, ut de iis indi­ dicti 45 articuli I. Wtcleff et Ioan. Huss 30 non cavit ecclesia, soandalosas scilicet reputare, quas nuet catholici, sed quidam ex eb sunt notoris haeretici, ut scandalo***, temerarias, quas ut temerarias pro­ quidam erronei,' alii temerarii et seditiosi, alii piarum scripsit, et sio de aliis: ' at vero non quamlibet aurium offeneiei. Itaque Martinu* V cum concilio tenemur pro fala* habere. Ad hanc igitur difficul­ pro certo habuit, exigi a fidelibus, ut opiniones tatem declinandam tam non definitur, illicitum esse proscriptae ea censura dignas esse crederent, qua Mtastatam proscriptam tradere ori tenere, sed illi­ a concilio notatae erant; et tamen in ipsa sententia citum esse, de sententia proscripta aliter docere vel concilii, do qua loquitur, non prohibentur, nisi actus sentire, quam statuit eecleeia: quae quidem emen-. externi docendi st praedicandi. Postremo Clemen* XI datio iam tum, cum in concilio de hoe canone in bulla Fmsom Domini fi 25 decernit et declarat. . Ml B. ACTA DEPÜTATI0NI8 PRO RRBÜ8 AD ebedisntia·, quae upoatoliai· μμΜΜΑμ «Mtn. Inneenii doeMauai aditis debetur. stagnes·· Ula aetaiie, da qaa laaaaaiataa, minim· aatMari. Atqai qaod da Ua eonatitatioaib·· at. da eaaaiU Ooaataatiaaaia daawtw hoe modo aatbeatiee daelarataai apt, id stiam de reliquis teaaadaai aaae naUn oacarrit ratio dabitaadi. Quapropter oaaon dseimns, at aaae a aobia proponitur, nihil dittoaltatia habere Tidetar. Qaoniam vero aliqui «xistimaat, magia etiaai expedire, ut non aolum obedioatia Mita, sad ipsa qaoquo^ infallibilitas oocleaiao in his oeMuria ferondia de­ finiatur; ideo in eobonate aUue eanon, qai halo substitui posait, adscript» oat. Dt capite octaeo. FIDRM ΜΚΠηαπάΐ» «mniam r-e T»»·.w,-. Mfl imitai, qnae ait m da r· MttMiWMI Wts Prsfnaui aMqui, •t vocabulo panni* addatar ipirihiMiia 8ed quamvis qui ta pesons spiritual·· infligendi affirmat, e* ipae non negat ta infligendi •diam corporals* ; baee tamen concilii men* eme multi* videri poaaet, eo quod a*Ba aha rati· appa­ rer·!, ear ooaeaotam ioqaeadi'formulam mutavisset. Canesw* ad hoe caput referuntur duo, 11“ «t . I* μμΜμ 18*. Bon proponimus studio decem revorendiaaimorum patrum reformatae. (V. Qtarantwana, n. 668, pag. SOS [t LI, ool 867-68].) In secundo tas^a locutioni juo* «team pomus canonici* rrpnmrr* posset dslmqtualM brevitatis causa substituimus vocabulum eoercitioam. Nam quae ait potestas coercitiva, et per se notum et in capite explicatum est Tria in hoc capite traduntor. Priment eat, De capite nono. potataiem eoeleoiaatioam non ease ministerialem, cod Teram regimini* potestatem eernque divinitas t Cum iam constitutio ecclesiae et praecipua oiue eollatam; qnod quidem, ut pluree reverendiMimi iura declarata sint, in ' boo capite primum conclu­ patron desiderarunt, divinis litteris pattUo explication ditur, ecclesiam ease varum regnum et perfectam ostenditur. Alteram eat, banc potentatum erne supre­ societatem, adioota, qnae desiderabatur, perfectae mam et universalem ; tertium éandem erne plenam. societatis perspicua definitione. Quod vero in hac Hoc tertium nonnuHie difficile visum eat, prop­ universe dicitur, ecclesiam scilicet non esse alteri ter·· maxime quod per oa, quae de potentate pu­ societati eubieetam vel tanqusm partem innexam, niendi et cogendi dicuntur, ecoleaia videri poaait id in canone 13*, qui huc pertinet, ad libertatem invidioeum iua poenae corporales infligendi aibi ecclesiae a civili potentate nomination transfertur. attribuere. Sed ai de eccleaiae conatitutione et Deinde docetur, constitutionem ecclesiae ntpote iuribua agendum ont, haec poteataa ailentio prae­ divinitus sancitam, immutabilem eoae. De erroribus, teriti certe nequit, non modo, quia manca eaaet quibus hoc dogma opponitur, agitur in antiquo doctrina, sed etiam et maxime, quia haec poteataa schemate pag. 69 [t eit. ool. 568]. * Postremo solemnius definitur, ecclesiam usque coercitiva a plurimia negata eut et negatur. Mode­ ratio autem in ea declaranda alia adhiberi non ad mundi finem duraturam eoae. Duplici huic dog­ pome viae eat, niai haec, ut nihil novi statueretur. mati de immutabilitate et perpetuitate ecclesiae Ideo ipaa verba, quae iam in oonetitutionibue pritiam ; unde saepe fiebat, ut ad regendas maie res parochias promoverentur, qui ne digni quidem fuis­ sent minoribus praefici. Quamobrem, ubi concunus in usu habetur, ne­ «fesse foret rem ita componi, ut latissima relinquere­ tur episcopis libertas, omnibus perspeptis et libratis, eos pro sua prudentia eligendi, qui non solum Cum adultorum tanta pars, virilis praecipue sexus, praxim Christianam pronus negligat. eccle­ sias parum frequentet, et saaoto cleÿ influxui se prope totaliter subtrahat, maximi, hac nostra prae­ sertim aetate, momenti esaot, ut pastoralis cura xelusque sacerdotalis sollicitius, et quovis possibili modo, erga pueros ac iuvene· se impenderent. Quamobrem-valde optandum videretur, instantiusque postulatur, ut ea de re, tantae utique et tam urgentis necessitatis, parocho· omne· ac sacerdote· admonere vellet concilium, vehementissimeque, tum adhortando, tum etiam praecipiendo, eo· ad id faciendum excitaret. Et primo : cum matura, frequens et sedula con­ fessio, efficacissimum sit medium, quo pueri averti a vitiis et christiania virtutibus imbui possint; nihi­ lominus vero nemo nesciat puerorum confessionem a permultis parochis valde negligi, commoneantur M7 POSTULATA AB XI GALLIARUM KPIBCOP1B PROPOSITA ot iabeaater omasa saoordotos ran· uieuui a habentes, at parraine, stetim ae müoab aetatem adapt! mat, oonfltentae audire incipiant, froqpaeter aaa ad aaerum tribuaal aeoerraat, at tenerae ipaonua aaimaa, Chriati saagaine redemptas, a paeeatis ab­ solvero, at ad piotatem virtateoquo inforasare, oaui quo poterant tala, studeaaL Do ntii*l—l· primas oommaaUal praeviis, at da tavsnaai perwvsraatia. - (i 338 ordines gerunt, enasmae nscseritntis sit regulares qeoelibei et senete vivere, et quidquid scandalum praebere posset, ab institutis sata promptissime re­ movere ; stotnendao viderentur aliquae laris regulae, quarum epe: 1* religiosi dyscoli et seaadaloei, quan­ tumvis solemnibas votis ornati, faeilius et expeditius expelli poeeeat ot vitae oaeealari reddi; 9* domus raUgiOMO, statim ae regularis in eis disciplina gravius relaxari constitisset, reformari, aut supprimi possent ei deberent; 3* neque toleraretur in poste­ rum ulla religiosa societas, vel domas, quae mani­ feste inutilis in oodoeia tacta asset Saluberrima praxis pnaroa ad primam commu­ nionem, per aliquot annoe, oateohiamia publie» at Valde etiam expediret exemptiones de novo non frequentioribus oonfemionibus praeparandi, uberri­ concedi, et iam concessas ita moderate temperari, mos fructus, ubicumque illo mot reoeptus eat, pro­ duxit. Valde igitur optabile rideretur, a concilio ut supprimerentur, quantum possibile erit, regulares laudabilem illam aalutaremque praxim commendari, inter et saeculares occasiones illorum conflictuum, atque in univerea praecipi ecclesia. qui, in hodierno psrum statu, non nisi periculosis­ Maxime etiam laudandae et Commendandae essent sime erumpere et agitari possent. maiores illae catecheses α paruverantia nuncupatae, B De religieels mulierum familiis, peeilanm odaeatloni in quibus, post primam synaxim, juventus doctrinam et operibus seritatis vseaatibus. chqstianam, pluribus annis, altius pleniuaque ebibit, et ad veram solidamque pietatem efficacius efforLongissime abest, ut religiosarum mulierum nu­ matur: item et illae variae adolescentium et iuve- merus, quae iuventutis educationi, infirmorum visi­ num societates, sub variis formis et vocabulis institu­ tationi et curae aliiaque operibus misericordiae, tae dsjswMSM, SociiUi de patronage, Cerciae tum in urbibus, tum in ruralibus paroeciis, vacant, rdigintx), ubi iuvenilie aetas, honestis relaxationibus sufficiens sit Quantnmvio igitur huius generis in­ allecta, periculis voluptatum sooietatumque munda­ stituta, hoc praesertim saeculo, multiplicata sint, narum feliciter eripitur, simul et per pia quaedam novis fundationibus, nedum obsistendum, favendum exercitia christianasque adhortationes in via vir­ eoontra, positis ponendis, videtur. tutum et salitis dirigitur et firmatur. Neque ullo modo satia liquet melius fore, ut quidam vellent, si omnis illa institdtorum varietas, De reealaribas. quadam veluti fusione, ad tres aut quatuor maiores Circa regularee, qui pars tam nobilia et tam congregationes reduceretur. Timendum quippe esset utilis sunt ecclesiae, modo secundum status sui per­ ne sic tam sancta illa et tantae utilitatis res fun­ ditus perturbaretur; ne vocationum copia nntabiliter fectionem et vigorem sancte vivant, nonnulla sta­ diminueretur; immo ne observantia et fervor tanto tuenda viderentur, quorum haec praecipua: Suadeantur et admoneantur omnes religiosi or- C difficilius persisterent, quo facilius, in numerosis­ dines, sed illi maxime qui, de novo fandati, vel simis huiusmodi et valde extensis congregationibus, et vigilantia superiorum deficere potest, et nervus renoscentes, periculosissimae tentationi citius cre­ disciplinae languescere. scendi obnoxii esso possent, ut circumspectissimam Ne ergo fiat huiusmodi fusio, neve severius Ot severissimam attentionem adhibere nunquam novae fundationes cohibeantur. Admoneri sufficiat Cmittant in discretione et electione subditorum, qni episcopos, ut novis fundationibus prudenter invigi­ illis adsociari postulant. — Novitiatus eo instituan­ tur et dirigantur modo,» et ita diuturno tempore lent, eas non concessuri, quando vel inutiles, vsl protrahantur, ut aptissimi sint sd efformandam in­ spe successus destitutae videbuntur: curent etiam dolem religiosam, et instillandas ac excolendas in novitiatus rite institui et dirigi: nec unquam, sub novitiis omnes virtutes evangelicas, quibus personae quovis praetextu, tempus probationis minui;-item Deo dicatae pollere debent. — Item, et post emis­ et disciplinam religiosam sancte servari ; abususque, sam professionem, aptiora quaeque adhibeantur et si aliqui surrepserint, citius reformari. Haec autem cumulentur media, quibus eaedem virtutes servari ut praestare possint episcopi, omnino necesse esset praefata instituta sub illorum jurisdictione et manu atque perfici valeant, et ei opus fuerit, promptis­ sime reparari possint. Haec porro, etsi omnibus regularibus communia, at illis maxime necessaria esse liquet, qui externis sacri ministerii operibus occupati, pluribus undequaque patent relaxationis periculis, et, si a status sui integritate defecerint, maiora scandala ecclesiae in­ generare possunt. Quamobrem horum praesertim ordinum et institutorum superiores prudentissime caveant ab admittendis illis sacerdotibus vel clericis, qui minus digni sacro ministerio in dioecesibus st ot seminariis habiti sunt, et quibus saepius, si de sua salute vere solliciti vitam religiosam amplecti velint, olaustratae potius et poenitentes religiones suadendae sunt, quam illae, quarum subditi, extra claustra ut plurimum degentes et vigilantiae supe­ riorum subtracti, praedicationi ubivis locorum vacant : quod utinam nunquam soli facerent, sed semper bini,* iuxta regulam evangelioam, cauto mitterentur! Cum autem, in stag^praesenti ecclesiae et hu­ manae societatis, oirdHntantibus hinc et inde in­ vidis hostibus, haereticis scilicet, incredulis et malis politicis, qui infensissimos animos erga religiosos Conon- ftioui. tomos UIL ! j | relinqui; ideoque nullis exemptionibus immediatae ordinariorum gubernationi ipsa subtrahi. Do capitalis. 1 i '- Si d» capitulis eorumque statutis in concilio agendum veniat, ita omnia componantur cauteque attemperentur, ut, quantum fieri poterit, arceantur omnes occasiones conflictuum episcopos inter et capitula : ad quod certe maxime conferet, si serve­ tur laudabilis mos in eoelbeiis nostris a concor­ datu 1801 receptus, iuxta quem vicarius generalis episcopi simul est decanus capituli. Inde enim féliciter contingit, ut exstet vinculum quoddam uni­ tatis, quo episcopus et capitulum facilius et quasi naturaliter ad invicem connectuntor et conciliantur. Bpiseopi dispensationes causa coseedere possint, qsas s. psntldeiUup renes usa fnorint rsssrvatas. Cum facultas a positivis legibus, prudenter, in casibus particularibus dispensandi ad bonum regimen animarum pertineat, necessitas autem dispensationum ita frequenter occurrat, ut nimio molestum foret. i t ; r 339 ' ? * C. ACTA CONGREGATIONIS PHO POSTULATIS MO itnmo nocivum saepe, si Cf. postulet· concilio Trid. proposita: V .Nos eoatrahatar cognatio spiritualis per baptismum et confirmationem nisi tater ministrantem et recipientem, ob multa taeoavmueatta. .Tollantur etiam impedimenta, quae dlcuatur cognationis legalis et iastitiae publicae honestatis-, et mineatur impedi meata consanguinitatis et affinitatis." (Postal. Barth, a Martyr.) .An expediret tollere quarti gradu affinitatem et oonroagutaitate·; item impediaeats spiritualis consanguinitatis; item impedimenta pnbliroe bea rotalis,* (Postal, spiscop. ItaL) .Gradu couaagntaitatia et affinitatis et cognationis' spi­ ritualis possent minui, ut toilaatar dispensationum causae.* (Postal variorum episc ). .Nec quartas, nec tertias etiam affinitatis coasaagninitatiaqae gradus contrahendo nihil obstant importaram legitimo matrimonio. — .Nulla etiam obstet contrahendo cognatio spi­ ’ .Censurarum, exeommuaieationnm aat irregularitatum ritualis, quam quae levatum inter rt tevaatum oritur. — Pu­ omnium, variis ot multiplicibus ta constitutionibus expressarum, blicae rero honestatis impedimentum vulgo dictum omnino re­ vix etiam pastam a pluribus et vulgo cognitarum, habeatur vocandum ab aliquibus roasetar.* (Postal, regis Lutat) conficiatnrque catalogus * (Poetat Begin Lutatas, ad concit .An moderanda reset lex de tempore, quo nuptiae prohi­ Trid.) beatur." (Postal, spiscop. ItaL) > Cf postulata concil. Trid. proposita: .Quod ta foro conscientia· possint spiseopi a ossibus re­ servatis papae, exceptis posais gravissimis, absolvero et dis­ pensare ia irregularitatibus ... et quod prostat absolvere rorata ta vita et ta aortis articulo, ut papas placuerit, taoot eoaoeditaf religiosis.* (Postât Barth, a Martyr·) .Ordinarii ta foro coaseirotiao poetant saneuts summo pontifice, absolvere et dispensare quroeamqae, etiam ta caribes . reservatis et irregularitatibus ... as damna poetant ta foro coutasattao, quas porount poeniteatiarii maiores.· (Poetat variorum episcopi) iDeeernatar etiam ornaro et qnorosmqne casus, qui ad fo­ rum interius spectant. .. Ordinariorum ui arbitrio committen­ dos rose, auctoritati et indicio. (Poetat regio Lusit) POSTULATA AB XI GALLLABUM KP1BOOPB PROPOSITA eUriMed, immMm. Latiasim** faoultate* ad- ditpeneaadum *uper impedimenti* matrimonii. tam aat· oalebrationam, tan poat, et etiam ia radie*, episcopii otnnibu* ooaeedaater: qaod nen per induite temporanea, aed per modem iuri* fixi et permaneatis fieri, be­ nigna concedere dignetur ·. pontifex. Illae tamea ·. pontifici semper reoervata* maneant dia pecca­ tiones, qnae noanisi raro et propter graviores causas dari soleat1. BlapeeaatUeas ia remisa caris premptlu* expediendae. L apparebit, ex illis regulis multas. Heel ea qua «dita* eunt adtate sapientissime conditas, suae, statu socie­ tatis humanae, ^maxime vero rei litterariae, ubique et radicitus metate, partita iam aat inutiles, partio obeervata maximo difficile*,- aliquas etiam impoaaibiles evaaiase Inde fit, ut catholicorum eoascieatia* plus quam aequum esset graventur, scrupulis in­ numeris anxiantur, gravisaimaeque exponantur tes­ tationi leges praesenti rerum statui ita parum aeeommodatas 'praetermittendi. Omnino igiter ne­ ocene et urgens esset, ut illae regulae et universa re* Indicis, novo proreus modo, nostrae aetati melius attemperato et observatu faciliori, instaurarentur. Dispensationes matrimonii a romani* tribunali­ Quod vero spectat ad particulare* librorum bus quam promptius expediantur, ita ut nulla sit, condemnationes, reverenter postulatur, ut nunquam secluso difficultatum specialium cami, quae, poet libor aliquis scriptoris catholici, maxime si sit vir recopias preces, ultra quatuor vel quinque dies optimi nominis, a s. congregatione damnetur, quin protrahatur. Nullus vero vacationum praetextus ram prius auctor praemonitus fuerit, eo fine ut possit tam urgentem procrastinare faciat, eo magis, ut i tum observationes et explicationes opportunas sup­ omnes norunt, quod municipiorum offieialitates, re­ peditare, tum etiam ea suggerere media, quibus cipiendis motrisaoNM cieilibtM praepositae, nunquam saepe, re prudenter et caritative accommodata, vacent. damnum publicum sufficientissime vitari posset, De fertis as. eeegregatle·*·1 et tribunalium Beaaanerun quin ad librum formaliter condemnandum aueanpprtamdis val ailnaenfils. toremque infamia respergendum deveniretur. Op­ Mederi dignetur s. pontifex nimiis illis dilationi­ tatur praeterea, ut s. Indicis congregatio moderate bus et procrastinationibus, quas patitur, in Romana semper toleranterque se gerat erga opiniones, quse, curia, expeditio negotiorum et gratiarum, maxime lioet revera minus probatae, nunquam tamen formavero dispensationum matrimonialium, nnde quotidie liter damnatae fuerint. Item, ut libri auctorum gravissima et irreparabilia mala emergunt Quibus catholicorum, in quibus errores aliquo* irrepsisse malis si occurrendi voluntas sit, omnino neceese evenerit, non pure et simpliciter condemnentur, videtur illas longiores et ultra modum multiplicatas eodem modo et stylo ac pessimi impiorum et s·.. congregationum ac tribunalium ecclesiasticorum obscoenorum hominum libri, adhibeatur vero for­ urbis ferias ex parte supprimi, ac intra brevissimos mula aliqua specialis, cuius ope boni nominis viri terminos ooaretari; cautionibus nihilominus adbibitis, «cum infamibus scriptoribus confundi non videantur. ut, in ipsomet vacationum tempore, urgentia negotia D* rerissad* Breviarie. semper expediantur. , De, refrraandi* styl* et reguli* ad rasertpta *!■**■**- θ Opportune reformaretur Breviarium : praecipue tleaem matrtssoail apeetsattbu*. quoad lectiones, ab historiis apocryphis non sati* Nemo eet, styli et regularum ad dispensationes expurgatas ; quoad aliqpot hymnos, stylo obscuro matrimonii earumque rescripta pertinentium tan­ et prope barbaro composite* ; quoad paalmorum tisper gnarus, qui non miretur et vehementer do­ distributionem, quae magi* variari deberet: quoad lent, validitatem rei omnium gravissimae, quale est frequento* nimis nimiumque dilatas translatione* matrimonium, subiici tot causia nullitatis, tam multis sanctorum ; quoad ipsum delectum sanctorum, quo­ clausulis irritantibus, ut, si attentius omni* intro­ rum multi Romae proprii eunt, et extra Romam spicerentur, agnoscendum certe et fatendum esset, parum noti ; quoad menauram officiorum, quae non modicam partem matrimoniorum, quae cum •aepe, in dominici* pra>'*ertim et feri», longiora dispensationibus contrahuntur, nulla et irrita eva­ videntur, et statui praesenti cleri saeculari*, multo dere. Porro, quantum hoc malum sit, hodie prae­ minus quam olim numerosi, proindeque magi* occu­ sertim. ob eitilt matrimomtmi, nemo non videt pati. non sati* accommodat*1. Examinentur igitur cautissime omnes illae am­ D* Indalgentll*. bages formalitatum et formularum, omnisque illa Ciroa indulgentia* haec prudenti ■ pontifici* clausularum irritantium congeries, ut expellantur a tam sancta et tam momentosa re. matrimonio indicio submittere liceat. •cilicet. aubtile* illae et adeo multiplice* nullitatis Indulgentiae, cum valde multiplicatae sint, causae, quae neo rerum natura omne* exiguntur, D novae minus facile concedendae essent. Serventur nec a prudentioribu* ipsi* semper cfveri possunt, gradu* et ■ proportio inter opera praescripta et et quae infinitae confessariis, parochis et officiali­ quantitatem gratiarum. In bulli* et brevibus in­ bus anxietates et molestias creant. dulgentiarum prudenter ab illi* verbi* abstineatur, Aboleri imprimis optatur baec, heu.' tam fre­ quibus indocti fonan intelligerent, non poena* tan­ quens nullitatis dispensationum causa, quae ex i>- tum, sed et. ipsa peccata per indulgentia* remitti.ceetu procedit. Item et illa styli regula, iuxta Indulgentiae praeterea certae sint: ad quem finem quam omnia, -in rescriptis, sub irritante conditione exaretur a *. congregatione elenchus omnium in­ dulgentiarum generalium, eoacewanim et vigentium, exigi interpretantur, qua* sMtftw odeotato expri­ muntur. Inde siquidem quot eeaturiaat nullitatea, editu elenchi traductione* in varii* lingui* a *. con­ ex confessoriorum, parochorum et officialium inad- gregatione approbandae easent, cum eanatione, ad vertentia, vix credi poteet! cautelam, pro erroribus, quos in his irrepere vix caveri potest. D* Indicis librer*** prehlbltornm rogali· et praxL ' Ct postalsta ooudl. Trid. proposita : Perlegenti cuique regula* Indici* librorum pro­ _Ta*s bnvtari* qaus »I***H* reforsuad* meat et pur­ hibitorum, quae gmtreUt dicuntur, facile, ut videtur, ganda.· (Pootalat. variora» *pi*c.) t .Ordinarii ia fere ooasrieatiM 'poaeiut, sasMats*. pon­ tifice, dispeaaar* super bnp*di»e*ti· oeeultie in canae astri■toaialL* (Postal, varior, epim. ia ooaciL TriA) .Libri Mlemlee, UradaslM, Aatiphoaarii. L*gsa4a* *t Brsriarip religiose si diligenter mognorands et exporgud* apoerypa* sxpaagsada : prolixit*· taediosa is horariis ptadba* at peel»*di*, habito delecta, nwcaada.* (Postulat, inp. Gsm.) MT C. ACTA OOHGBÈGATIOani PRO PORTULATH Bapprimereatur praetor··, val, qnantnm fieri poterit, minuaroatur iaaaaara· ill··' ·* iacillima· nullitati· eaaaaa, p«r qua· It, at indulgaatia· aMpiu· irritantor, fideleequa ia «nor·· labaatar, deal pa­ teat ·· lucrari indulgentia», qaaa revere aoa lueraatur. Hoe praecipae locam habet ia indnlgentiia ab archioonfraturnitatibu· commanieatia, qaae aempe plerumqna noil·· fiant ob neglecta» ia attliatianibu •liqua» ex multi· et para· noti» formalitatibua, quae, >ub anilitati» poena, a Clemaato VIII praa•criptae aunt. Providentor demum, ai fieri poeeit, da aliquo remedio generali, per qnod «ubveaiatnr fidelibaa, qnatenni non priventur, aine olla ana oulpa, fracta indulgentiarum, qnaa boaa fid· lucrari aitontor, at quae, ob oauaam aliquam anilitati·, qua· ipeoa promu» latet, valore eno destituuntur1. Aa eeavealat leg·· abeliaeutiB· at Manli ad qaamdnm aalfenaitatem radaai, vel etiam ntitigari. Coaetat eaa eccleeiae lege·, qua· ad abetinentiam ieiuniumque apectaat, non eodem, tad «aide diveroo modo in «arii» regionibn· obeervari. Conatat etiam, luetuoaia hiaoe aoatria temporibus, nova·, nee parva», adeeae difficultate» integrae iatoram praeceptorqm obaervationi, unde fit, at aaepiu· non particular·· tantam, aed etiam gene­ rale· peti et eoneedi debeant diapenaationee. Fonitan ergo haud inutile foret auper bac quaeatione concilium oeenmenicum inquirere quid agendum ait? Μ» plena, ia ratèfi «fiMnatMe h»·!·— prêta·· toeompetentiMi temixtio, qaara· pare magna in­ docti, iaapradeatea, violenti aaat, partinmquo atadUe dediti ; — eatMieora· tn a de· at ipaiaa «tari directi·, ia iia qaqp apectaat ad qaaâatienee «t negotia oiwleriaitiea oeenneati·, pnetoribun «t doetoribu· eedeai·· qaaai ■abtraota, et · laicia acripteribae ueurpata et exercita, et·.... Haiaamodi certo uü», aotati aeetrae maxime proprii·, aaeonlisqa» praaoedeatib·· prope iaeogaitia, etteex aliquod inveniri et afferri remedinm.neeeeoe •t argeetieaimam e«t; nlioqnia graviter certe peri­ clitaretur pax et digaitaa, immo et, aliquo aenae, ditia· ipea oeconomia occleaiae, laiei» hm ia aqagiateriam iagereatibae. Quapropter inateatiaeime petitur, ut qaaaationem haae eoacjtinm aedalo ano «ubiiciat examini, quateaaa eo atatui poaaiat, quae apta magia et oppor­ tune in Domino videbuntur, ad avertenda omnia generi» mala, «candela et pericula ex illo novo, incompetent! et indiaoiplinato modo scribendi et docendi circa ree ooeleeiaatioaa promanaatia. Be eaattealbe· adhibseM·, ae res MaeUU iatprodeati et tediaaipUaata immixti··· diarteram pablieeram pertarbeetar. Cum nullum adhuc concilium in ecoleaia habitum fuerit ex quo tempore diaria publica inventa aunt, nulla» roperire eat in praecedentibua concilii» ad­ hibita· caution·· ad amovenda graviaiima mala quae, durante concilio, ox immixtione diariorum Da pUa imagialb··, da mlraealla et da nevla devetianto poblicorum in rebas et geatia concilii oriri possent praxlba». Huiusmodi igitur cautione· adinvenieadae iam Saepius eduntur et inter fidele· propaganti^ eruat et applicandae a Vaticano concilio, idquo imagine» piae, ut dicuntur, quarum vel ipaemet aub ipaomet seeaionum initio: quod, etsi difficile conceptu·, vel graphidi· exacutio ita ridicula aunt, non tamen impoaaibile fore videtur, maxime ut non nisi ad cachinno» movendo* religionisqae C erga diaria catholica : et ita, ai non ex toto, saltem contemptum provocandum aptae eeae videantur. ex parte, incommoda et pericula, quae timentur, praecaveri poterunt, aut minui. Item miracula publicantur, quae, episcoporum exa­ mini ante divulgationem non aubiecta, poathac falaa Be addaeaadia, vel radaoaadls ad tdaaa at «altatam vel dolo aupporita eeae reperinntur, non aine magno eatbeUeam, InMelibaa, tehiiaaaUel· et haeretici·. verorum miraculorum detrimento. Item aliqui, in­ discreto aeio ducti magi· quam ea, quae secundum scientiam eat, pietate, nova· in medium proferunt et fidelibu» proponunt devotionee novaaque cultu· praxee, plua minusve absonas. Innovetur igitur decretum concilii Tridentini, iuxta quod haec om­ nia, antequam publicentur, episcoporum examini submitti debent. D» diarii· eatbeliela moderandis et eemposeeedi». Tristi experientia conatat pluj-ima mala, eaque gravissima, profluxi··· in rem publicam chriatiamam ex diarii· etiam catholici»; quorum.malorum haec praecipua aunt: — verae doctrinae et pietati» 1 Christianae, in divenie et oppositis sensibus, corrup­ tione·; — eenaurae et notae theologicae iaiurioee • privati· «criptoribu· opinionibus et personis ab ecclesia non condemnati· inflictae ; — divisiones et discordiae inter catholico» et in ip»o doro (ominatae; — imminuta quae episcopia debetur reverentia et •ubiectio; — odia vehementisaima eeoleeiam ad-, voreu· (anctamque eedem undequaque concitata; — quotidiana, eaque periculosis»ima et scandalis 1 Ct. postal» eoadl. Trid. proposita: Ul·, taaui·· «aa^rali*. tadolgutiunai mraaatar •«mar··; «m cam aUqa·· dargitar laactiMba··, ··· altari «naaiBaieudi traaafraadiqaa pataaCaCaai habaaat iUi. gaiba· ccaoaaaaa fUaraat. «Priatiau iauButatar tadalgaallar·»» rcanaaaioaii »ly>a· •t forma, aac ad tot aanoram diarum*·· myriad·» «xtandaatar et aamarantar; aad ad ««artam daataxat egrtamv· paooati» daHtam poenae ramiaakmam «t talaxatioMri M axtaadaat.* (Poatal. rag. Laaitaa.) Dum*oei«brabitur hoc generale Vaticanum con­ cilium, exataat in orbe terrarum 1 900000000 circiter hominum, ex quibu· plu· quam 800000000 adhuc in tenebria infidelitati· miaere iaoent; 70000000 ab ecoleaia· ainu echiamate graeco «epaTantur; 90000000 iu varii· proteetantium »ecti» dividuntur; 900000000 (nnt catholici, boni vel mali, quo· inter ai quanto» ait incredulorum et indifferentium nu­ méro» quaeratur, reapondendum : faciliu» eeae eo· plangi quam numerari! In tadi porto humani generi· atatu, nemo eat qni non videat unum e primi·, praecipui· inten> tiaaimieque aacroeancti iatiu» concilii atudii· owe debere : ■ 1' Ut inquirantur, inveniantur et applicentur aptiuima quaeque media, quibu», Dei iuvante gratia, tanta multitudo hominum, pretioaiaaimo Chriati •anguine redemptorum, ab infidelitati» et errori» umbri· ad puram veritati· lumen adduci poeaint ; 9* Ut prudenter devitetur quidquid, abaque •ummae antoeaitatie evidentia, nova obataoula tam •ancto huic operi oonvanioma et reductioni» in­ fidelium et «catholicorum interponeret; 3* Ut, aalvii et in integro maaontibu· «aeri» dogmatibua, moram principii·, Ot eneentiali tum ohrptiaiia tum clericali disciplina, benigne et in­ dulgenter concedatur quidquid ad ehriatianitatem venientibus, vel ad unitatem redeuntibu, evangelii ot aanctae rccleaiae oatium latina faciliuaque aperire pome perapicietur. Μ» P08TÜLATA AB XI GALLIARUM ΒΡΟΟΟΡ» ΡΒΟΡΟΒ1ΤΛ MO ------------ 1 De seeventeas htlilte· g Nunquam, ex quo fandata est eoclssia, via latior ot faciMor ostiumquo «parties coaversioni infidelium patera ria· swat, qaaa haoco aptata noetre, dam aaa limai ad hoe concurrant, aoa sine magno at evidenti divinae providentiae oonailio, at stupenda itinerandi rapiditas, et cbatiàu populorum vol distantiaaimonim commersia, per qaae chriatiani in­ fidelibus admisceatur, ot ubique not stabilitam novum gentium ins, libertati praedicationis maxime faveas. qnod, postquam uniti heriat, caritate unitatis et hunine veritatis eo addoceatur, ut sponte, quaeeumqus emendatione digna fuerint, ipsi emendent b‘ Cum ignorantia Una ait s praedpnis rausis, per quas .in schismate retineatur ot obdurescunt, nihil negligorotur, ut ipeis verae scientiae catholicae lumen affulgeat: ad quod multum inoorviret, si ia illorum partibus creari posoent quaedam monasteria vel collegia virorum, pietate seientiaquo insigniam, qui, grasse viventes ot graqoe orantes, studiis om­ nibus ecclesiasticis, maxime vero graeois, totos se Luce igitur solis clarius eet, oecloaiae nunc ope­ ram ease, ut, novo «t ardentissime selo, huio tanto propagandae fidei labori et operarios advocet, et operandi media lagesque disponat ac statuat. Ad quem finem assequendum haec eondueere posse viderentur: 1* Creentur in diversis ecclesiae partibus semi·: naris quaedam specialia ad instar Romani semi- 1 narii propagandae fidoi, vel Parisienuis missionum exterarum, ubi clerici saeculares diversarum gen­ tium, qui evangelisandia infidelibus destinarentur, specialem ad boo institutionem reciperent, edocti a siris, qui st ipsi in missionibus diu laborassent. 2* Praeter missionaries instituantur in partibus infidelium, quantum et quovis id fieri poterit,, scholae, seminaria et monasteria, quae essent queer fomites quidam ignis sacri, et velut centra, ex qui­ bus fidei lux et caritatis calor, inibi ardentes, cir­ darent, simulqus per lectiones, praedicationes et scripta, veram doctrinam spargerent et discipulos efformarent * fi* Haberentur Romae selecti aliqui viri, non latini tantam, sed et greeei, rerumque graoearum gnari et expertissimi, qui sanctae sedi apostolieae. in omnibus ad Graecos spectantibus, a consiliis essent. Do SIvMeada, vel dnptieaada, uwvime In tavarv» orientalium, sacra «oasrauatleeo Propocaodao Usi. Cum missionum prosperitas et'populorum id- fidelinm vel aoatholicorum conversio maxime pendeat a prudenti et solorti distributione sive opera­ riorum apostoliaoram, sive peenniae et aliorum auxiliorum, quae fideles pro fidei propagatione con­ ferunt, nonno utilissimum eesot congregationis dictae Propagandas fidri divisionem, seu duplicationem fieri, et duas veluti institui /Vopopandos.cumquaque irradiarent. Altoram pro Oriente, non unice nec praecipue 3* Nihil omittatur ut, quantocius id possibile ex latinis praelatis, tod ex orientalibus quoque, et fuerit, eflbrmeturjgsfiie regionibus clerus indigena, ^omnium linguarum orientis viris coalescentem; et quo facilius ^clerus ille perfectiusque institui Alteram pro regionibus infidelium, ex episcopis possit, mittantur in Europaeenu partes adolescentes aut sacerdotibus effonnatam, qni misaionarii fuerint, ad studia aptiores, qui in seminariis nostris edoce­ et ex regularibus, qui et ipsi mieeionibus inservierint, antur et educentur. et ad varios ordines missionibus incumbentes perLiceat proponere aliud votum, quod sapientitei- C tinentibusT mo s. pontificis indicio, cum omni reverentia, sub­ Quo enim melius ree missionum inteiligi et tractari mittimus. possent, quam a viris, qui et regiones istas longin­ 4* Btatim ac satia numerosae et stabiles chri­ quas incoluerint, ot suismet oculis viderint, quis sit stianitates coadunari potuerint, erigentur ibi di- vere rerum atque hominum status in bis partibus ? oeceaeo atque instituantur episcopi, qui non tam Cum autem totius ecclesiae episcopi sollicite a Propaganda pendeant, qnam sub iure communi curent vel curaro debeant propagationem evangolii sint. Quo enim, servetis legibus, plenior est agendi — ex omnibus quippe dioecesibus proficiscuntur libertas, eo expeditior et aerior est actio; ot res missioparii, ot ubique viget illa nunquam satis quaevis clarius videntur et aptius aguntur ab iis, laudanda atque dilatanda sodalitas Propagatio JUfi qui prope sunt, omniaque sub. manu habent. nuncupata — optandum videretur, ut quotannis ad omnes episcopos dirigeretur libellus quidam, pu­ Ds sehtanatiete (laeelsad unitate· scelestae rseeUlasadla. blica Propagandae auctoritate edendus, qui eos do Ad Graecorum sehismatioorum conversionem, — vero missionum catholicarum statu edoceret. 8ic tam optabilem utique, utpoto qui pars magna chri­ enim et aanetisatmi huius operis progressus melius stianitatis sunt, veneranda tot sanctorum patrum sb episcopis noscerantpr, et ipsorum solus ad efforet doctorum prosapie nobilitati, et fidem, sacra­ mandoa ot adiuvandoo missionaries vehementius menta, sanetos ritus ohristianamquo disciplinam acoonderokur. fere in integro adhuc servantes, — haec, tanquam D Ubicumque condita atque stabilita iam viget ca­ praecipui ot maximi momenti, sacrosancto concilio tholica hiérarchie, v. g. in Anglia, in America, in proponenda nobis visa sunt: \ Hollandia, nullomodo necessarium videretur earum 1* Nullae novae ederentur dogmatum definitiones, regionum ecclesias congregationi Propagandae subex quibus praevidendi locus eesot nova, prioribusqne maiora, unioni obstacula afferenda. , 2· Permitterentur Orientalibus ritus sui, prudenterque vitaretur quidquid falsam persuasionem vel suspicionem ipeis ingerere posset, quod, ei unian­ tur, ad amplectendos latinos ritus adigentur. 3* Item, in ipsorum disciplina tolerarentur om­ nia, quae absque divinaram sanctionum laesione tolerari possunt;' maxime quoad antiqua privilegia patriarcharum et metropolitsaornm, et quoad epi­ scoporum electionem, confirmationem ot iura. 4® 8i quid corrigendum apud ipsos videatur, quod tamen differri posait, prudenter taceretur, non attendendo impraesentiarum nisi ad summam rem, unionem videlicet, et fidenter in Domino sperando iiei, sed nonne potius esset, eas ad inria communis regimen revocari? Haec taman iterum vota dum reverenter pro­ ponimus, ea pleniMtme s. pontificis indicio et ar­ bitrio, a quo tota ree illa pandet, subiecta volumus. De redesMtis hasreliela Haeretici quidem io ipso concilii sinu admitti nequeunt, eo fine ut eum illis -deliberetur circa 'dogmata iam definita; quod enim semel in eeelesia definitum eet, fixum manet et retractari nequit. Nec etiam admitti poetent tanquam concilii pare, et ut vocem haberent in his, qnae coaciliariter delibe­ randa erant et statuenda ; prius enim est membrum ease ecclesiae, quam esae membrum concilii. 161 0. ACTA OOMGBMATIOK» ΡΒΟ POSTULAT» Bed nonne benigne et eatritetiv· invitandi eeeeat, ut occasion· eondlii Home® mirent, «H, eu® «Ηβ­ η* recepti benevolenti·, privarim qonfsrre peasant eu® docti· püsque vine, ad id deputed·, qni ipeorua diffleultetee audirent et explahare niterentur;«ioni­ que, eonaooiati· conailiia, traetaïutar eu® illie de aptinimis mediis renovandi separationis praetex­ tu· proeurandaeque unioni·, ut quae ad hune due® obtiiùndum meliora visa fuiasont, ad eoneüin® referrentur? Hio agendi modus, eu® spe aliqua fqliois axitu, adhiberi pome videretur, ni fallamur, erga ho· praeeertim anglicane·, qui Idem ritusque eoelesiae catholicae proximius ia® soctantar ot unionem cupere noscuntur; eo magia quod, in hao oonver- IU ■lissais «srwteaa, Bi videatur aliquo· ox arroribu, qui ®od«mi diountar, danaandoe «ssa, — qunaqua® ipeorum revera nulli moderni siat, et osa·» ia® per prin­ cipia fidei et ecclesias dodnitionoe satis damnati existent,’ — errer·· qui proeoriboudi tadioarontur, «lare, praeoleo et determinat· «nuntiandi essent, noquaquam vote per vooes oomploxaa ot multivoca*, rab quarum ambigua goaoralitete beau® ou® male, verum cum falao aimai admixtum contendi posait. Ab illi· maximo abstinendum vocibus, quae, Uoet ad anrore® a quibusdam trahantur, bonum tamon sensum prae «e terunt, immo in communi hominum •euan bono sonant: ne unquam videatur «ancta Dei «ionia eorum inchoatione, ai qui aunt in illi· ante­ oeeloaia, quao omnium temporum Mt, infensam se exhibere iis, quao Àoderna sunt, ut stulte et maligne signani, suaderi 'et reduci peasant, non iam pauco­ rum hominum, sed innumerae simul multitudini· ab eius hostibus conclamatur, sed tantam iis, quae lucrum fieret. fi mala et falsa sunt Maximae etiam utilitatis emet, si concilium, pro summa illo,.quh donatur a Spiritu veritatis et saritatis, prudentia, delinearet aliquam directionem ad usum catholicorum, tum J .clero, tam e laieis, qui in .protestantium rtgionibus conversioni fratrum nostrorum separatorum · allaborant, vel allaborare poterunt. Cnius protecto directionis hic SMet cardo, ut erga aoatholicoa, qui de reditu ad ecclesiae gre­ mium cogitant, cum maxima caritate, indulgentia, immo et reverentia semper ageretur, nec ab ei» unqùam aliquid exigere ullus praesumeret praeter ea quae necessaria'sunt, ut -vere in fide et unitate catholica quis existât: sio enim forsan eveniret, ut redirent multi, et reduces ipsi alios reducerent, subindeque, post reditum, paulatim ad perfectiora, gratia sublevante, assurgerent. f Eo vero magis opportunum nsoessariumque praesenti tempore foret, ut concilium catholicos veho- C menter ad sanctum hoc opus conversionis separatorum fratrum adhortaretur, atque in hoc opere * tanti pretii ducatum eis et lumen praeberet, quod nunc, in rationalismum et incredulitatem tabente iam ubique protestantisme, quicumque ex illis ali­ quem fidei pietatisque Christianae sensum retinue­ runt, religionem sic evanescentem magis ac magis suspectam habere incipiunt, immo evidenter falsam eme ex eventu agnoscunt, et sis oculos ad ooclesiam catholicam convertere ooguntar. De esstieathM ia rsdaetieM deerstora® srrerse eeademasaUsui sane adhibsudis. Quando nunp nova profertur errorum aliquorum dogmatica condemnatio, haec statim, velit nolit ecclesia, in omnibus per totam orbem pnblieatnr diariis, qui suis illam commentariis adornare nun­ quam omittant. Cum autem diariorum illorum scriptores dialecticae theologiaeque regularum ot styli projsus ignari sint, inde fit, ut falsissimos saepe sensus huiusmodi decretis adseribant ; sioque maxi­ mae perturbationes in animis fiant, multique, etiam catholici, in fide graviter, tonteatuf. Hoc corte magnum dispendium Mt, quod, partim saltem, vitari posset, si nulla unquam ederetur errorum condem­ natio, quin clarum ot praefinitum sensum 'exhiberet. Immo, damnatae doctrinae telsitatem et contra­ dictoriae veritatis motiva, paucis verbis, quantum fieri posset, ostendi opportunum seset. Moderandus forsan ot styles foret, abstinendumquo, vel parcis­ sime utendum, erga errantes, quibusdam acrioribus verbis, quas, licet s parte sui nihil immoderatam habeant, attentis tamen hodiernorum hominum dispositionibus, multo pius nocitura, quam profu­ tura timendum est. Nsvss Met Sslaitl····, alsi ex smalas Mstssaria causa, asa'edssdee. Attento praesenti stata ^ecclesiae humanaeqne societatis prudens opportunumque videretur, ut novae definitiones fidei non ederentur, nisi ob maximae . ot evidentissimam necessitatem ; in his praesertim materiis ubi, pro notis temporum cir­ cumstantiis hominumque hodiernorum ingenio, praevideri et timeri facile possent animorum per­ turbationes et scandala. -®s caritatis et alssa-ieeriUa· spsribus Isadasdls st premsvesils. Hac nostra aetate, quam mirabiliter apud ca­ tholicos efferascant caritatis et misericordis· opera. nemo Mt qui non videat, et omnes pariter norunt, quantam inde, apud ipsos indifferentes et inoredolos, laudis «t decoris sibi vindicet religio. Qnamobrem maximi pretii fore videretur, si coneilium, pro auctoritate qua pollet, hnio sancto caritatis fervori nova oumularot incentiva, impense et nomi­ narim laudando opera misericordiae, quae passim fieri noscuntur, ei fideles vividius adhortando, ut in invenieMis st exercendis novis caritatis operibus solertiores adhuc et largiores sese exibere niteren­ tur. Huius enim protecto sancti concilii et copiosis­ simus fructus existeret, et summus honor foret, si, ipso suadente et impellente, .ita magis ac magis misericordiae opera ot institationM deinceps multi­ plicarentur, ut nullae iam axtarent pauperum ne­ cessitates et miseriae, quibus abundanter a cari­ tate catholica non subveniretur. 2. Propoaitione· deeem ad varia disciplinae capita ■peetantee a XV Germaniae episcopis exhibitae1. ZUsutrurimo ac rssersndusimo domino Alexandro Franchi, archûfiocopo Theualonieenci, tertiario eongrtfaiioni» proposition*®. Illustrissime ao reverendissime dotdine. Mitto amplitudini tuae proposition® X ad varia disciplinae ecclesiasticas capita spectante·, qua» epi­ scopi Germaniae quindecim, nempe arehiepiseopus Coloniensis, Monaoensib et Bambergensi», atque epi­ scopi Wratislaviensis, Augustana·, Moguntinna, Tre- virsasi», Eyslettenais, V armiensis, Ouabrugensis, Leontopolitànus, Haliearuaaoenais et Agathopolitaans.exhibuerunt, ut congregatio specialis ad huius­ modi propositiones recipiendas et expendenda» · seneto patre coostitata inxta litteras apostolicas 1 Jicta, as® M. m postulata à xv ewuiriAi iraoora pbopoota SM diet 87 aevambria IMS Maftiptioi tutor a. II aim a crimini· a* aate adulterio abeqM eeaingieidio vel •Md·* offiete aibi demandato fugatur. ipaiM machinetins a provaaieM abragMtar. Eaque ommIom hibMtiaaime mm rimul pro­ 4) at epiaeopi· eoneadatar CmbUm diapeeeandi fiteor (lacero· aximlM obeervutiu mtu. •aper grata tacti· «t quarta' mixte aeeude eaaE aeeretaria oeoumeniei eoneilii Vatican! die aangwiuoitaftlr at aMaitati·. 1» iuuarii 1870. «) at diapeaaati· air· facultaa tapeaaudi a ». Amplitudini· tu«e humillimas m devotiarimM •ede apoatattoa impertita no· amptaa par aapalam •ervn» rotMtam vai patratam cal iteratam pa* miaaaa ' proem tuquam Bella reddita habaatar, quia axinda lorophu ep. 8. Hippolyti aeorotariu·. gaatrfem derideri· «aero eMciUo «tetuutme» Vaticatw propoomtla1. ■aepiaaime matrimonia contrahantur invalida. ^Bam oratore· ftln veroeudia aedaeti nat Mvm difficul­ tate· timente· vocum conerieatiae atatum noa maaifeateat, maxim· deafteraadnm aat, at nupterieutea I. ' , Quia omne varum at tiaoerem reformandi atu- non cogantur m maaifeetare, quae ad propriam dium a lematipaO reformando incipit, aate omnia turpitudinem «poetant alia petimu·, at a. «ynodua tam epiMopia quam d) potitur, ut conditio seu obligatio, alteram omnibua clerici· ea, quae ad vitam Mactae uu partam d· matrimonii anilitate certiorem reddendi, vocationi congruam at ad maaaria aai offiaa gra- qua· faeultatibm pro matrimonii. ravatidatio·· naviaaima fideliter implenda apMtaàt, aerio ineuloat, * esaaariia apponi eolet, in, lia oaaibua, ia quibna in apede ut opieoopia et •aeerdotibua exercitiorum causa anilitati· occulta eet «t alteri parti actificari •piritaaliam Mna ninguli» v^l bini» aeni· repete· non poteot aine Mandai·, val modificatur, vel per­ du». nae non conferentia· pastorale· ninguli* val mittat», ut renovatio eeuaiu matrimonialia con­ alterni» menaibaa instituendae atque vita clericorum ditional· oo modo, quota commendavit Benedic­ communia enixo commandantur, ut certae regulae tu» XIV pap· faL recordat. fleri poaeit, quia diu circa sacerdotem eum mnliaribu» oobabitatioaam, groviaaimae Mmper diffiealtatee obveniunt ia oxeda cauponia ab iiadem vitandi·, do dispoeitioee quenda huiuamodi facultate. auper boni» ex beneficio vel offici· aeolaaiaatioo «) patitur, ut epiaeopi» facultatem, quibus gau­ proveaientibna debita tam inter Vivo· quam merti» dent, diaçaaaaadi auper matrimonii impedimenti», eau··, de obligatione parochi cire· anhelarum at •sus itp concedatur, quatenus ooncurroatibu» quo­ pauperum curem denuo definiantur at preoecri- quo pluribus impedimenti· iisdem une dubio lidto bantnr. ae valido uti poeeiat. Cum multaa dioaceaea tam amplae existant, ut f) petitur, ut ia varificandi» dispensationem epiaeopi officii ni partae .etiam grevieaimaa omnino motivi· non ampli·· requiratur formel» proeesmu impier· non valeant, petimu·, ut ubicunque fieri iuridiena, aad apieeopi arbitrio relinquatur, qua via potuerit, dioeoeem nimia· amplitudini· per novam causarum veritas «it oruoada. circumaoriptionem ita imminuantur, qnateaua epi­ p) ut gravo odium, quod par taxa* pro diapoascopi omnibua »ui officii fartibu», saltem graviori· ! aationibua solvendas contra ·. eodeaiam inter fldale» momenti, ipii satisfacere poaaint. atque infidele· axeitatar, imminuatur, potimna, ut causae, ob qua» pro pauperibu» dispensari consue­ II. vit, aequiperentur tie, propter qua· pro divitibu» Quia teate ·. concilio Tridaotino 8. 34, da ref. diapenaatio conceditur. λ) denique considerante», quot peccata atqne c. Ü, experientia docet, propter prohibitionum multi­ tudinem multotiM in eaaibua prohibiti· ignorantor Mandela per moram diuturnam haud raro oriuntor, contrahi matrimonia, in quibua vol non aine magno quae cum recursu ad aaoram «edam apoatolicam •eandalo ponovoretur, vol quae non aine eodem necessario coniuncta Mt ot per curiarum ferias Mope dirimuntur, iam concilium Lateranen·· III ot con­ valde prolongatur, humillimo atque enixe potimna, cilium Tridenttenm matrimonii impedimenta diver·· ut in rebus matrimonialibua quocamqw o*m' tem­ abrogarent Hodierno natem tempora, quo iam pora oteqw moro diapeniatione» expodiaatar. plurimi· loeia matrimonium, quod vocant eivilo, III. per legM civile· praeacriptum Mt, atque impedi­ menta canonica fbrmaqne a concilio Trideutino pro Caauum qt eonauraram aummo pontifici recormatrimonio eontrehendo praeeeripta per eaadam vutorum in prementi tante· Mt numéro» et tanta lege· civile» non ampliu» agnoMuntur, plurima eon- incertitude, ut exiado dubia multa et difficultate· nubia ubique fere contrahuntur, qnaa ex iure ca­ epicoopia ot eonfeoaariia oriantur, parum autem nonico npUa «unt ooncenda, ot exinde peccet» at- D utilitàtip proveniat Proptarea maximo dMideraque animarum pericula aeterna· «alctia iuinera mu·, ut eorum catalogo» roviaioni ot roductioni et graviMima proveniunt •ubiiciatur et in ipeoie oeaauroe, qnaa vacant latae Praeterea commercium hominum atque nationum •enteatiae aut omnino tollantur, aut ad parvum etiam maximo inter m dieaitarum bm non domicilii criminum maxim· enormium numerum roduoaatur; •ive commorationi» immutatio frequeatiwim», qua· facultate· entem, quibu» epiaeopi ad muuaria aui moderno tempore ubique fera priatinao immobili­ admiaiatrotioaom ordinariam Indigent, non ad quintati» at atabiUtati· locum obtinuerunt, impadimoa- qnannium, aed ad muneri· durationem eonoedaatur, torum matrimonii indagationem valde diffimlem quemadmodum a auero congregation· de' Prop. eorumque immiantionom maxime nanamariam red­ Me vicarii· apoetoliei» concedi aolent. dunt. Propter·· petimM: IV. e) ut impedimentum quarti gradu» oonaaaguinei- tatia, quarti vera at tertii affinitati· ex copula boita ortae bm non cognationi· ·ρΜΙηηΗ· et publie·· honratati· ex •poaaalibaa proveaiaeti» atque affiaitatie ex copula illicita ultro primam gradum at 1 SipnaariptM Utah·, riant et tpae ·*μ·Ι*«1·μ·, in •aeqBefM peatBlet· «rhihmtur. üt anum la·» fama mtii •axi uatl tem tttqlam quam «utairiptii·» repetar». JUmua. aammai.. rauva UIL Petimro, at rogatee Indici», quae partim in ragionibua mixti· nusquam omnino obaervari pote­ rant, partim vero ob omnino immutatam eocietati· hnmaaaa et in apeci· rei litorariae «totum ia pree•eati nuaqaam fere observari poeenat, idooqae multo· eoaaoientiarem aaxietatae et ooafeeeariorem dnbia provocant, reeenti roviaioni at redactioai ta SM C. ACTA OONGREGATIONIB PRO ΡΟβΤϋΙΑΤΙ» SM ----,---- - ---- ,----------------------------------- ;-------------------------- submittantur. Petimus quSqa» ut novorum libro­ rum censura non promulgetar, nisi prius audito auctoris ordinario, quia hand raro créait, ut aba­ que censurae publicatione erroris revocatio offici valeat, ei auctor bonae ait voluntati» V. ■ ’ ■ Forma processus eanoaioi hodie ia diversis dioe ossibus valde cxistit diversa : quare humillimo petimus, ut certa forma ubique observanda et qui­ dem summaria praescribatur. Quia autem in Cor­ pore iuris canonici permulta inveniantur praescripta, quae iu praesentiarum non ampliae habent vigorem, maxime optandum eet, ut nova collectio flat eorum canonum, qui adhuc vigent, ominis omnibus, qui iam abrogati eoae dignoscuntur, Propterea humillime petimus, ut s. synodus ad sanctissimum patrem dirigat supplicem, quatenus ad 'redigendam ejus­ modi m. canonum novam oolleetiopem viros aliquos peritissimos deputare dignetur. VI. Breviarium Romanum nonnullis locis qnaodam oontinet, quae cum birtoria certa fide digna et saaa s. scripturae exsgeei non omnino convenire videntur ; quare petimus, ut ad corrigendos hujus­ modi locos nonnullos breviarium revisioni accuratae subiiciatur. Bimulque petimus, ut sacerdotibus saltem curatis permittatur, officium matutinum sem­ per ab hora pomeridiana secunda anticipando re­ citare, quia postea saepe aliis functionibus sui muneris impediuntur. VII. Decretum s. concilii Tridentini de concursu pro parochiis speciali instituendo in multis amplioribus dioeoesibus nunquam m usum pervenit, in multis c eliis autem iam approbanto s. sedo apostolica eius­ dem loco hodie concursus generalis ad exploran­ dam scientiam et omnigenam idoneitatem sacer­ dotum, qui ad parochiae munus adspirant, habetur. Propterea petimus, ut illud s. concilii Tridentini decretum revisioni submittatur, et ea examinis sive concursus norma praescribatur, quae ubique valeat ac debeat observari. modi societates iam pridem promulgata renovare neo aoUsjffioacJori modo contra easdem procedere dignetur. Motive nocnoa spéciales postulationes, quae ad bane petitionem pertinent, in libello sdipeto- sub titulo: Çna sic eecMa centre societates ttertiat procedere select etc. satius exponuntur. Petimus, ut ex adiectis exemplaribus anum sanctissimo patri, octo eminentissimis sacri concilii praesidibns et secretariis exhibeantur, caeteraque inter singulos patres distribuantur. Romae VIII ianuarii 1870. t Gregorius, aep. Monaccnsis et Frisingensie. t Paulus aep. Colonionsi·. v Michael, aep. Bambergensis. Henricus ep. Wratielaviensis. f G. Antonius, ep. Herbipolensis. Eduardu· laoobus, ep. Hildesheimeusis. Pancratio· ep. Augustanus. Guilelmus Emmanuel, ep. Moguatinus. Ludovicue, ep. Loontopolitanue. Matthias ep. Trevirensis. Francisco· Leopoldus ep. Eyetettensis. f AdolphusNamssanowski ep. Agathopolitanus i.p.i. t Philippus ep. Varmiensis. t loanaee Henrions, ep. Oanabrugensia. t Nicolaus, ep. Halicarnassensi· AI-UGATUM. Qua na ecclesia contra societate» secretas procedere caleat. — Expositio quam oecumenieo concilio Vaticano a sanctissimo patro Pio IX courôcato episcopi Ger­ maniae in ciriiate FuUmsi ineunt» mense Septembri anni 1869 ineicem conferente» Humiliter offerunt'. Omnibus notum est, quanta mala nostro tempore ex molitionibus societatum secretarum pro­ veniant' Sufficit enim oculos ad ros Italicas vel ad sodales Massonici foederis Belgici vel sd Fenios aliosqne convertere. Attamen consideratis Germaniae necessitatibus expedit, de sola societate Maesoniaa disserere. At­ que opus non est, argumentis probare, hanc secre­ tam societatem etiamnum magnam vim, potissimum eooleoiao detrimento, exorere. Nsm societas Ma·conica vix instituta iam prona orat ad fovenda VIII. consilia deistioa atque integro abhiac saeculo sub Propter gravissima detrimenta, quibus per iuris eoiore tolerantiae politicae, inter Christianos diversa­ patronatus laici abusum salus animarum saepe affi­ rum confessionum promovendae, consulto propagavit citur, potimus, ut meliori quovis modo huic malo qui praoeipaus fons est et auctor medela afferatur. Quod fortasse flori potest per calamitatum saeculi noetri. Hinc facile intelligitur, praescriptum, ut patronus laieus inter tres ab ordi­ hanc causam provocare continuam ecclesiae sollicitu­ nario designandos sacerdotes praesentandum eligere dinem. teneatur. Quaeritur ergo: IX. D 1. Quid actum sit hucusque ab ecclesia contra Ut gravissima mala, quae ex vita vitiosa et ista foedera secreta? scaadalosa parochi aliorumque saosrdotam in popu­ 9. Quonam exitu? lum fldaism redundant, facilius evitari vel averti 8. Quaesam consilia ia posterum capienda sint? possint, potimus, ut inter censas privationis bene­ L ficii curati legitimas sesamasfar: simplex fanricatio notoria, ooncabuataa manifests·, ebrietas neo neo Apostolica sedes ana consilia, quae ad massoniprodigalitas inoorrigibilis atque neaadaloee. Paritor eam societatem spectant, nunquam mutavit. petimus, ut penrittatnr translatio parochi non Ista conventicula ia Britannia primum anno 1717, voluntaria vel dimissio cum posmieae congrua, quod serio vix iu dubium ab aliquo vocari potest, quotjea per sententiam sive per vota examinatorum instituta indeque brevi tempore longe latequs dis­ proaynodalium constiterit, eandem ad regendam seminata sunt. Vigiati annis post Clemens PP. XH parochiam non amplius esse idoneum. iam aggreditur hanc societatem per celeberrimas lit­ teras Jn smwMwti dio M aprilis 17M datae. Quam X. 1 Libella· pretatrat Mogeatiae, typis Fraadad Saaaea, Propter immensa pericula, quae per sectam ease IMS. Ia-··, tt p. Ix epistata episcopi Mogsatiai U muratorum liberorum nuncupatam aliaaque socie­ Itaspham Psselsr, «Milii secretaria·, tata Bsasas ex eollegta tate· secretas quotidie rei Christianas parantur, OcrtaSaiM tie 1 tetaasbria IMS, selUgimr, epmeall ab epiMOenixe petimus, ut e. concilium decreta contre eiae- pia Falta· «agngatis scripti stilis assmpimta typi· «m fuisse. MT POSTULATA A XV G 7 ; h ,Μ *oendeaBunttoM eon ita mrtto port, aune nfaninue 1731. Beuedicti·· XIV eonfirmevit; noetre mMm saeeulo o«M0 Ronui poetifiem mm alla exedp* tion et qai modo feliciter (ubetaaeala ecclesiae tenet, Pie * PP. IX iam saeptu, imprimi· per aUoeationem die M soptembris IMS habitam, omne· socie­ tate· toeretu, oomiaatim vero mMooaioam protoripait eiosdemque socios et faatoreo exeommunicnvit Bx laedatis documenti· facile oelligi potert, haa elandeetinae societates eaedem semper sataram et indolem ratinuis··. Notas enim et character· *, quibua easdem iam Clemena XII signavit, hedie- ■•dem sceau eonaeriptam «at prugremoM ab du ' JVwmA·, eelebri maasouioe Italiae, quod ia secreti· ephemeridibus: ZNa BaoJteUto, Lipsiae 1864 nn. M seq. germanise publicatam est Ibidem legimus, maseonicum institutum debere efformare veram .humanitatis eeeleaUm * 1. Dogmata autem, quibus * superiore ordines maesoniei gloriantur, inter alia ettam sequenti argumento repudiantur. .Historia non aliam novit andtoritatem dogmaticam nisi Ro­ mani pontificis, in qno tamen institutum massonioum agnoacit suum naturalem et capitalem ad** venarium *.· II. dum non minua quadrant. Appellantur nimirum .societate·. in quibua cuiusque religioni * et sectae Qnod iam ad alterum caput pertinet, Pius VII , * homine affectata quadam contenti honestatis na­ ipse confitetur, .Sedis apostoiicae studiis noa eum exitum respondisse, quem ipsa spectabat.1* turalia specie, arcto aeque ac impervio foedere’ in­ vicem oonsociantur quaeque aimai clam operentur, Romani pontifices ad comprimenda· societates tum districto iureiurando ad aaera bibli * iaterpoaito, advocaverant etiam auxilium brachii saccularis ; tum gravium . poenarum exaggeratione inviolabili sed bniusmodi adintorium universim et constanter silentio obtegere adstringuntur·. ne a catholicis quidem guberniis praestitum eat. Latens autem indiffsrentismi spiritu·, qui quam­ Insuper severa consilia apostoiicae sedis neque libet positivam religionem non nisi loeo acciden­ unanimiter neque fortiter ab episcopis exacutioni talis ac indifferentis formae habere vult, in bulla mandata suit, ita ut continenter dubia vel de ipso eontra Carbonario· die 13 Septembria 1891 a Pio valore condemnationis apostoiicae , * praesertim pro PP. VII emissa distinctius describitur sequentibus territoriis, ubi leges «viles etiam secretas socie­ verbis : .Simulant illi quidem singularem observan­ tate· admittunt·, et oriri et perdurare potuerint. tiam et mirificum quoddam studium in catholicam Hniusmodi autem dubia libenter Memuve^antur a religionem et in lesu Christi, servatoris nostri, per­ sodalibus maasonieis. .Pro catholicis, (91 adhuc sonam et doctrinam,“ dum re vera omnibus nervis docent, vetitum (ineundi seilieet societatem massoeo tendunt, „ut magnam licentiam cuique dent, nioam) non est decretorium, eum de pondere et religionem quamlibet proprio ingenio et ex snis obligatione bullarum excommunicationis papalia opinionibus sibi fingendi, indifferentia in religionem litigare liceat, earumque firmitas pro diversitate inducta, qua vix quidquam excogitari potest per­ regnorum diversa sit, utpote quae auctoritatem le­ niciosius.11 t gitimam non prius adipiscantur, veluti in Qallie, Quod autem ecclesia de natura foederis Masso- quam potestas civilis suam approbationem adniei recte indicaverit, confirmatur sequentibus verbis, iunxerit‘.“ quae a sodali conscripta, notatu digna sunt. .Oppo- C Hinc mirum ease nequit, quod iam Leo pp. XII sitio contra iesuitismum et obscnrantismum. ait, in CoesftriUwtM contra secretas societate * anno 1836 forsitan ab initio postulavit involucra simulationum, promulgata gravisaimis verbis sollicitudinem om­ et conscientia non paucorum catholicorum ortho­ nium episcoporum excitare eonatur. .Veetram ... doxe credentium non nisi eum dispendio veteris operam, inquit, non postulamus modo, sed etiam' simplicis formae originalis pacata eet. Hanc enim flagithmu . * “ In promptu quidem esset, integrum iustitiam Romanae hierarchise facere debemus, contextum inserere, sed satis eat verba referre, quod nimirum finem et consilia foederis eiusdemquibus hoc caput absolvitur: .Quod ai nequissimo­ que pondus prius et clarius intellexerit, suaeque rum timeamus audaciam, actum est de episcopatus sententiae tenacior extiterit, quam multi sodales vigore : . . . nec Christiani ultra aut durare aut eaee iam possumus, ai ad hoc ventum est, ut perditorum foederis ipsius1.* 1 Et sane re * ardua non esset, ex aliis plurimis minas aut insidias pertimescamus11 (§ IS). Item testimoniis hanc internam inimicitiam ostendere, sanctissimus pater Pius IX in commemorata allo­ quae, confitentibus initiatis ipsis confratribus, inter cutione conquestus est, quod .segne· nonnullos eme foedus massonicum atque ecclesiam catholicam et quasi indormientes1* in reprobanda tenebricosa secta Itaasoniea videret. existit. Invabit ex trimestribus libellis massonicis: Atque sane propagatio huius sectae argumentum Latomia verba referre, quae circularibus litteris de est manifeatnm, sedis apostoiicae studiis non eum Boni moymsecrstarn italici excerpta sunt .Adhorta­ exitum respondisse, quem ipsa spectabat mini fratres, ita scribit, vestro malleo obedientes, Iuxta prospectum, quem 1. G. Findel exhibit in ut palam et indesinenter artificia Romani gubernii oppugnent; concordatum cuiuseunque generis con­ sua historia Masaonica, anno 1866 denuo edita, siderare debent tanqusm exitialem iniuriam rei existent in toto orbe terrarum septuaginta logia * magna, quibus circa * 7300 logia timplieia, seu conmassonicae, nationis, progressus, humanitatis11 etc. . * * .Di» Gagsawirtaag gagea J«*aittaMS and Oteauastis■·· oacbto viallsteht ftr tau Aaisag VaMUeagae nMhig arti das Gaviam· Baaabm NshtgUaMgee KatbsUksn verts ssr saf KOaUu <*r sitas sdaheteu Urfena teMhwtahtigex Dom dis Gmshtigkeit asB asa der rtaisstea ffisrarcUs widertans tassa, sto «rtaaate Swash sad Tn8TULATIS S69 ----- .------------ \---------—:--------------------------- —-------- \ T— ------- - veaticula aabiacta aaiit1. MO * AHm ephemerida· Maa-A difaiUa 'virt baaMtiItaitopere violate*·"·, modo .Mparatiatieam ebriatiaiiimam naa cam blaapbemia •onica· huina anni Bumeran* 9794 iagia*. Numerantur auterq pin· minoa duodeciea centeaa millia copaae dominicae·**, iqodo „hiatrionioa· ineptia· adhibita reeina •toiidumqae gladiorum tinnimen­ ooniociatoram*. Bea» Tero memoria tenendam eat, pleraque tum"*; deinde „bugatoria· dicendi formula·" alia·logia in territorii· proteetantieu eita eaae. Ita qai- qae «excenta· indigna· nngM et fraude» manifesta··, dem 4000 logia et ampliu· ex«tant in aoHa foede­ quibua potiaeimum lucri faciendi gratia* inaiatere rati· atatiboa American aeptentrionalia, abi tamen videntur, item exprobrant „frivola oaptica, quae non. tantam videntur vim exerere. quanta ingenti 'vel ipaia praeoentibua ma'ronia" producebantur logiorum numero respondeat |n Europa pleraque inter convivia, ita ut locum cedere cogerentur*. logia, nempe 1700, complectitur Britannia. In Demum exprobrant „gradqa a vindicta" nuncupato·, Germania aunt 311. quae tamen pauei· exoeptia quibua retenti·, prout ipai confitentur. „»u»picio ad proteatanticum aeptentrionem pertinent*. In perdurabit timendi. na»pugio etiamnuni adhibeatur, Auatria et in Ruaaia degunt quidem aocii Mutonici,. qui pridem in coniurationibu» contra legitimo· prin•ed logia inatitnta non aunt, cum aocietatea aeeretae cipea practice in uau erat’." Ex quibua tandem idem auctor maaaonicua concludit : .Gubernia talea hodiednm in iatia bini· regni· non admittantur. In Hungaria tamen nuperrime duo logia initiata aunt, aocietatea myaterioaaa. apud quaa inaaniae huiuace generi» perpetrantur, tolerare non debere* " in Hiapaniia autem et in Italia recentioribu· tem­ Aliud praeterea argumentum insinuandi ec­ poribus rea Maaaonioa revixit, qua^ etiam floret in clesiae. ut semet inertAn spectatricem rei masGallia catholica, ubi 318 logia numerantur*. Ab anno 1858-1862 Maaaoniei gallieani undecim, et sonicae praebeat, ex eo etiam colligi poaaet, quod tribus aubaequentibua anni* quadraginta aeptem liberi caementarii nostris diebus, in Germania tamen magia quam' alibi, a vera natura aui insti­ nova logia inaugurarunt Notum eat omnibua, tuti aibi ipsis alienati videntur ac iam per plures quantam operositatem Maaaonipi in Belgio exer­ ceant. Quinam vero sit atatua rei Maaaomcae in annos, aed sine ullo suecessu, nova semper refor­ mandi systemata excogitant, ut ruinam declinent Portugallia, ignorantur in Germania ab ipaia oonSed istis argumentis haudqunquam evincitur, sociatis, prout liquet ex ebrum libellis, quoa „manumagi· expedire, ut ecclesia silent nibilque agat. •criptos pro fratribua" appellant. Etenim J. sedes apostolica non ita sentit, utpote Ex dicti· autem conatat, foedus maasonicum quae hodie quoque non desistit a reprobandis impraecipue esse institutionem protestant icam.. Nam­ que in regno proteatantico orta, in regionibua pugnandisque secretis societatibus, cuiuscunque de­ proteatanticis longe lateque diffuaa eet ac prote­ mum nominis sunt. 2. Neque episcopi in plenario stantes videntur fere ubique logii· praefecti eaae concilio Baltimorensi ante triennium adunati itft vel in ipsii terris cattolicia. senserunt, quippe qui causam nostram diffusius Qua de cauaa vix sperari potest, fore ut opera tractaverint*. 3. Neque defuerunt episcopi Galliae ecclesiae, cuius auctoritatem protestante· non afl- et Germaniae vocem suam nuper attollentes Et cum primogenito reginae Angliae. nuperrime Hi­ rfiittunt, societas maasonica penitus extinguatur, quamdiu proteatautismua perdurat. Sed ecclesia berniam visitanti logia maSsonioa Dublmii solemnem saltationem parassent, cuius primores civitatis viri primo loco propriorum filiorum memor ease atque impedire pro viribus debet, quominus huiuamodi participes esse volebant, eminentissimus «ordinalis Cullen literis promulgatis animadvertit, non ?olum conventicula ingrediantur. Et profecto inter ca­ massones ipsqs. sed etiam eorum fautores excommu­ tholicos viros in hocce negotio non parum obtentum nicationis poena irretitos, ne proit.de quemlibet eat, attamen ad maiora etiam aspirari debet. praefatae saltationi assistentem e gremio ecclesiae < ' IU. exclusum esse. Hoc vere edictum memoratu m^gis dignum est. cutn logia britannica, saltam quae in Quid ecgQ expediet in posterum? Eritne consultum, semet otiosum spectatorem praebere remque massonicam intrinsecae, quam « .Man verbanne jeoen grauenvollen Eid. der die U’tird** des freies Mannes so tief verletat** Bauhettt* 1865. pag. 8H sibimet ipsi parare videtur, dissolutioni relin­ 1 Latonia I860, pag. 811. quere? ” .Maa denke an das Thealerspiel mit Colophonium and Huiusmodi consilium facilius cuidam probari du sinnlose Degengeklimper · Latom. 1865, pag. 801, posset ex eo, quod aliquot abhinc annis tum in 4 Auetori tnaasonico, qui in Latomis 1866 pag. 801 — Gallia, tum in Italia, potissimum ver 1 Cf. D*»n, Je&bnch fiir fVctmanror 186®. * Latom. IMS' psg. IM. « .Die maurerische JorCochrituportal* Bonhttte 1866, pug* 68. : .Moderne Meurerei (Humaaft4tamasrere£).*‘ Denksehi^t dsr Loge sur "Eintracht in Darmstadt von, Kttnsel 1867 au Latomi* 1868, pag. 167. Pc. or.. de la Loge d. InÛ.*. Ec.*. (H - .8. .) edidit, vix sufficiunt vocabula ad describendas omnes stultitias, quibus gradus supe­ riores dediti snnt. Eorum ritus et actus appellat; Lappeueo. Firiefani, Geffihbduselei. T&ndeleien. Spielwerk grolter Kinder. Spielereien und Schwindeleien, Betrug, erwiesencr Betrug. Ibidem. Λ .Freilich scheint das Oeldmachea bei den Hochgradeu mît der HaupUweck in san." Ibid. pag. 80S et 806. 6 «jSowct, der rich Ober die ia Gegenwart von Damen bei einer Feettafel vorgetragenen frivolen Geednge beschwerte, welcbe die Damon nblhigtea, du Local su veflsβοβτι.·· Latom. 1866. pag. 806. ? ..Der Verdacht wird immer btetben, wean mas bei d«u hOheren Grades, namentlich den Rachegrodea, verharrt, dafi. wie frther der Dolch praktiseb gebraacht ^urde in Ver* schwOrungeii gegeo die greetylftigen Herrsçber, denelbe each Jetat uoeb seine AnWendtu^ ftnden kbnna." Latotn. ibid. fe.Boa. • .Pie Regiemngw dttrfen solche geheimniflvolle Genoosensrheften, in deren Seboôe dergMehea Toilheitea getrieben werden. nicht dnlden.* Ibid. v Cf. acta et doer. tit. XII, nn. [Mansi, XLVUI, 1017-80.J k Ml < POSTULATA A XV GERMANIAE EPISCOPIS PKUi'üallA Anglia ip·· egtaat, potiat oblaaUtjoai at bono- j eolutareo: Plurimi enim catholici, priai existimante·, rem niaaeoaieam conciliari potas eum religione ca­ Soaatina, quam parvenu religionique iainüât con­ siliis insittera vidaantur, ita at heterodoxi theologi, tholice, hoc mandato impediti aut, quominus in qui ritaalistao aaoeapoatar, iattam caaaaa poet- oonventicalum mattonioum admissi panlatim omnet remtt excommunicationis „hersm bsaefiaoram HUi< catholicae religioait amitterent. Nano vero tantum abeat, at ree maetoaiee in provinciia belgisocietatum* haud percopSriat1. 4. Ex iaternit tan­ dem discordii» non lioet proximam foederi» minam oia, in quibus, vglati in Flandria occidentali, fid*· divinare, cum similas rixae litosque iam dudam etqao religio florent. popularia ait, nt odium pariat, agitentur totaque pene historia masaonica videri ac proinde pedem figere nequeat. Hiao eet, quod mttaonibnt eredtio logii Brugia vel in ali» hniu» possit enarratio belli perpetui tegeeque disoordiaram dioecesis civitate haud «ueoessit licet tempore indesinentium', quin tamen reo massonica inde de­ holandiei regimini» tam Brugia tum aliia in loci» creverit. Attamen potiore iure eoutra unanimem impu­ huius dioecesis logia haberentur. Haec omnia confirmantur ex authenticia docu­ gnationem foederis opponi poteet difficulté», qua timeretur, ne mauoce» a profande, prout loqui menti» de numero logiorum Belgicorum Anno colent, petiti, mittit interni» certationibu», arctiori nimirum 1837, quo epiaoopalet literae prodierunt, vinculo colligantur atque adeo maiori tuccetau numerabantur 36 logia Belgica, qui numerus poatea maiorique odio ecclesiam aggrediantur: quod qui­ ita imminutua eat, ut anno 1869 dumtaxat 93 logia dem ipsa experta e»t in Belgio, timui eo epiacopi 1 reatarent*. Anno 1867 item 93 logia erant; aed huius regni anno 1837. impubi erectione novi logii iam anno 1866 non niai 13 logia recensentur. quo­ Gandavensis*. brevet literal pastorale» contra tnu- rum bina, alterum Lovanii, alterum in civitate Huy. tonicot éditai in omnibut ecclesiis promulgandae recentissime restaurata adbuc parum operoaa erant. iniunxerunt*. Neque defuerunt viri catholici, quibu» Observatu tandem dignum eat. poat annum 1838. ret ista minui opportuna videbatur, inter quot quo duo nova logia aperta aunt, no unico quidem praeatat nominare presbyterum Defoere, qui edennovo logio foedua in illo regno adauctum eaae. dit ephemeridibus cive folii» publicit magnum tibi Hanc vero defectionem acriptor massooicus. qui nomen comparaverat : nec non cl. Dumortier, qui ex authenticia documenti» refert, deplorando iptein deputatorum comitii» anni 1849 recensens politi­ met innuit*. In aliia tanten massonicis Annalibu» co» errore» catholicorum, primo loco invectionem huius anni numerantur 18 logia Belgica, quorum ordinum mendicantium, altero autem loco epi­ undecim Magno Orienti obediunt aeptemque alia scopales literal contra masaones potuit. Ipae tum Supremo Canalia*, quibus nominibus suprema logia quoque affirmaverat, foeda» maatonicum extinction! Bruxellae indicantur1. proximum, promulgato epitcoporum mandato, no­ Ergo certum eat. numerum logiorum in Belgio vam vitam receptate. Bed haec propoaitio nullo post unanimem epiacoporum actionem valde eaae nititur fundamento. Coaetat enim ex Annalibu» imminutum. Contra vero in GaHia, ubi ree masmassonicis, logia numero viginti quinque, quae aonica nunquam ab omnibua aimul impugnata eat, ante revolutionem belgicam ibidem floruerunt, pene C intra tres anno» (1869-1866) quadraginta neptem, omnia iam ante edictum episcoporum resuscitate immo auno nuper elapao viginti neptem nova logia ac insuper decem nova logia instituta ease*. Hisce creata aunt·, prout magnuemagieter MeHinet comitii» Annalibus usus est Kersten, qui anno 1843 in generalibua die 1 iunii lb69 habiti» annuntiavit, ephemeridibus (Journal historique) contra prae­ hunc felicem exitum adacribena praecipue impugna fatam assertionem cl. Dumortier dissertationem tionibu», quas foedus expertum est, nec non tran­ vulgavit eamque sequentibus verbis nbaolvit: „Ce» quillo animo, quo fuerint refutatae. détails prouvent h l'évidence, qu'ii s’en fallait de Cum vero principia, quae moderna vocantur, beaucoup, que la maçonnerie fût sur le point de nusquam in Europa prius invecta msgivque ad rea « éteindre, lorsque répi.copat a parlé. Au con­ publies» applicata sint, ac in Belgio, iuvabit hic traire on voit, qu elle s'était propagée avec une paulisper morari. Primo nequit negari, logia Bel­ rapidité étonnante depuis sa réorganisation, et l'on gica numero quidem diminuta, sed in adveraanda ne peut douter, qu'après un tel succès, outre les ecclesia propriaque cauaa quoquoversum promo­ dix nouvelle» loges, d'autres ne fussent en voie venda eo magis progressa esse. Ibi enim iam ante d être constituées, ou de reprendre leur» travaux. viginti annos in solemnissimis sermonibus contra Dieu sait quels développements la secte aurait religionem catholicam sequentes aimilesque senten­ pris, si le» évêques avaient gardé le silence. — tiae auditae sunt: ^L’hpdre monacale, selon l'heuCes succès étaient, en grande partie, dûs è l'erreur reuie expression du vénérable de» Prou -tmi». où se trouvaient la plupart des gens du monde. D l'hydre monacale, ai souvent écrasée, nous menace On croyait asses généralement, que la franemaçonde nouveau de ses tête» hideuse». En vain, avec nerie belge n'était qu'une association d'amitié ou le dix-huitième siècle, nous flattions-nous d'avoir de bienfaisance, qu'elle n'était pas contraire aux êeratÎ Γ infAmt, l’infime renati plot vigoureuae. principes catholiques et que les défenses portées plu* intolérante, p)u* rapace et affamée que jamaia par les souverains pontifes n'ayant pas été publiéea Pour établir plut sûrement eon empire, c’est de la jeune*·· quelle veut J emparer . . . 'Quel aéra le en Belgique, n'y étaient point obligatoires. — Let franemaçons mettaient tout eu oeuvre pour répandre cette erreur etc." 1 La Franc-Maçeaaerk souniae à U public, 4 l aide de document* MlbestiquM. Aaaaad Nqet à Gand 1866. pag 14. Saniori porro parti catholicorum Belgii per­ * Latomia 1866 pag. 960 Mqq. suasum erat, episcopales literas protulisse fructus ' Id quidem tesUtus «st Dr. CM, anetor libri : The Riaa of Paa or England and Rome, adjugeas, dittos theologo», dents qUodam pietati» erga cathedrsad Petri daetoa, nihilominu eiecuie. nt ipsornm nomina e eatalogo liberorum —τ-ιτη Cariorum expugerentur. * Ct Lotowt. 1866 pag. 84* nee ^on 1868 '· i Jourual hiftoriqne aov. 18*7. \ * Vide append. UL * * Cf. maço*. 1840. * vu Dufafa Jthrbucb ftr Freunaurar aaf daa Jahr 1869. pag-1». v lavat hk observare, mi log>* dicioaia Mapm Oriptu Belgici, qui a logii* germaafcia excoaneuicaïua est. eum Mapno Ocmctfo Mediolaeeaei. et mx logia ditioni* Supremi Conditi Belgici eam Magiae Orimtft Florea tino amico com* mwfttaare, quo vinculo externo uguiftcatur, MaMoaicoe binorum regnorum eodem spirit* eademque aeqUatla imbntpe mm. s Accuratas ind·^ omnium logiorum GalUs* uaeribitur m Lfirfemù 1866 pag. 968-968. IX LaUm. 1868, peg. M16. S63 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS SM réaultat de catte usurpation? Labrutisaemsat des A et odium, qfio i» «multo et aperte in eeelaaiam classes inférieures, ia pervenio· de l’éducation feruntur, idque aegre fert, ’ is pone ooasidorare moyenne et supérieure ... Maia, comme si cette debat, eam rerum conditio·» eedesiao semper organisation cléricale, oyoni m tbte i Sam* et ses ftueetissimam hissa, qua durante homines bonae bras partout, si formidable ’ par sa djpeipline et » fidei reetique oonailii'iMCtis maaibns gradiebantur nn oocleaiae hostibus, quorum prava et haeretica richesses, ne lui suffisait fus, elle a créé et orga­ nisé. pour lui développer plus efficacement so· stadia nondum dare cognita et proscripta erant, système d'envahissement, une milice spéciale, sorte ita nt probi etiam sed incauti homines fadle er­ d'avant-garde nomade, composée d'aventuriers clé­ roris retibus captari potuerint; is deinceps consi­ ricaux recrutée dans tous les pays, véritables che­ derare debet, meliora tempora, ai historiam con­ valiers errants du fanatisme, troupe semblable aux sulamus, tunc demum semper illuxisse, quando hordes que commande Abd-el-Kader, toujours dé­ errore solemnitor proscripto, ut facile ab omnibus truite, toujours renaissante, chassée partout et re­ vitari possit, tota morbi causa foris eiioiebatur, venant sans cesse, Cent contre cette domination, quod certe perfici nequit, quin odinta et irae ma­ si fortement reconstituée dans notre beHe patrie, lorum cieantur. Quid quaeso catholicis magis c'est contre ces fanatiques, . . . que nous devons proderit, quam certo scire, se, siquidem catholici combattre, — mais combattre avec la certitude de manere velint, massones fieri non posse. Etenim la victoire. Pour atteindre ce but, il faut établir „Maçonnerie et catholicisme s'excluent réoiproautel contre autel, eneeignement contre enoeigne- B quement, ce sont les antipodes,* prout insignis ment* . . .“ vir massonicus scripsit*. Quid obstat, quominus Quod autem Massones in rebus publicis Belgii haec veritas a praSiijcatoribus in omnibus orbis tantum valeant, id repeti debet tum a vigore vi­ catholici ecclesiis proclametur? Nonne ecclesia rorum, qui praeclaris naturae dotibus praediti su­ hac ratione nempei erybres aggressa est. neglecto prema logia primariae regni urbis moderabantur, vel ipso periculo tacturae non solum plurimorum tum a stricta disciplina et constitutione foederis fidelium, ex propria culpa a matre deficientium, sed etiam universae ipsorum prolis, quae praeter ac demum ex intimo nexu, quo cum libéralisme totius regni cohaeret, cuius ope musonee ibi summa optionem apostasiae vinculis irretitur, simul ac spe­ rerum potiti sunt. Et profecto iam impletum eat, cies quaedam hierarchies ecclesiasticae constituta quod Emil. Griser in Antverpienai logio Persded- eet; quod periculum, ubi de massonibus agitur, rancs anno 1846 dixit: „Le libéralisme sera notu: nullatenus est timendum, quippe qui, nisi velint nous serons sa pensée, son 4me, sa vie ; nous serons ipsi causam massonicam prorsus interimere, nullo pacto possunt coetum aut ordinem ecclesiasticum lui enfin*." ad instar haeresis vel schismatis efformare. Accedit, quod ab anno 1854, auctore MagnoEcclesiae ergo plane ex voto accideret, si qui­ maguiro Verbaegen. res religioeatf* et politicae adscriptae sint quaestionibus in logiis ex officio .trac­ dem inimicitia, qua res massonica a re catholica tandis. Quatuor sermones ad hunc scopum ob­ intrinsece secernitur, magiy magisque omnibus patinendum die 24 iunii 1845 in Magno Oriente ha- C teret ac porro liberi caementarii cogerentur probitos Amandus "Neut publici iuris fecit. Orator fiteri, sua consilia et studia re vera religioni Chri­ stianae opposita ease, atque adeo ipaia adimeretur Bourlard applaudentibus sociis clarissime dixit. „11 est non seulement du droit, mais encore du facultas simulandi alioaqüe minue providos fallendi. devoir de la Maçon.', de s'occuper de matières Quo magia logia ecclesiam adversantur, veluti in politiques et religieuses, parce que c'est là que Belgio et in Italia, eo minus erit timendum, ne nous trouverons la réalisation de toutes les théories viri catholici accedant. dont nous nous occupons*." Quam vero inimica Haec est propria ecclesiae provincia, ut veri­ ratione logia illa religiosas quaestiones tractatura tatem annuntiet, errores detegat et condemnet, sint, ex dictis sermonibus satis elucet. Idem ipse quin ullo timore, ne adversantes experiatur aut orator Bourlard sanctiaaimum Traneeubetantiationu inimicitias provocet, prohiberi possit, quominus mu­ dogma aliosque religionis nostrae articulos com­ nere fuo fungatur. muni auditorum ludibrio tradidit*. IV. Iam vero hoc videtur ease concedendum, a prae­ fato episcoporum edicto sicut diminutum logiorum Quudei iam quaeritur, quid ecclesia agere de­ numerum, ita etiam eorum immodicam hostilitatem beat, ut rubor et audacia frangatur societatum se­ ac infatigabilem efficaciam repetendam esae. Atqui cretarum, nominatim maasonum, et damna inde omiMo edicto conventicula massonioa, multo magia emergentia maiori cum successu avertantur, epidisseminata, iuxta sententiam, quam catholici Belgii D scopi Germaniae nuper in civitate Fuldensi de hac etiamnuni tenent, damna etiam maiora intulissent. quoque causa invicem conferentes, quae certo totam Sed qui censet, eosdem episcopos excitasse baa has ecclesiam spectat, consilium inierunt, patrum s. con­ cilii Vaticani examinationi humilitor commendandi ' Diacon» prononcé par la F.'. Fronte Faidler, à l'oocaarticulos, qui sequuntur: ' vios de son IstaJlation comme VWrable de la R.·. <=> .-. la 1. ■Condemnatio a s. sede iam saepius contra FiMitf. de Gand, h la tanne dn g juillet 1846. Vide La foedus massonicum aliaque conventicula secreta , Fmne-Μιςοη. soumise d la publient pag. 118 seqq. — Étrange prolata aeque ac excommunicationis poena, quam destinée cependant. Ita prosequitur eodem loeo, que celle qu'a subie la religion du Christ! ,Ceü< refigims de la notare et . non solum socii incurrunt, sed singuli etiam his du bon sens par mtUaut,■ a été établie pour détruire et societatibus quomodolibet faventes, omnino susten­ remplacer 1m théoeratiM juives et paleases, et elle est tombée tanda eat. el)p-meme dans l'ablme qn'ellb^vonlait eoeahter, tant U est difficile de ramener' l'homme ah- enlta de Vrai Dieu, tant il Mt incliné h la superstition et h la crédulité ... Elle (le Ma­ çonnerie) se trouve ainsi an'-demua dm religions et des chartes, quelles que soient leurs formules Cir la Maçonnerie, en un - mot, et eerait-ce pour cela qu'elle a M proterite par l'ÎgHeef ' est la code abrégé de la morale universelle. 1 La Frane-Mafon. eouneiee d la pubL pag. 16. 1 L c. pag. 181 , 4 L. c. psg. 188, col. pag. 186. ■ L. c pagJBO, et in nota pag. 11. F. Qaffn idem plane eoalrmat, qnaaoo dicit: .Lorsque la maçonnerie accorde l'entrée de ses temptes a nn juif, S un aahonétan, S u catholique, h un protestant, c'eut h la condition que oelui-ci deviendra un homme nouveau, qu'il abjurera cm erreurs paseéM, qu'il dépo­ sera 1m superstitions et 1m préjngM dont on a bercé m jeunesse. Sans cela, que veut-il taire dans nos assemblées maçonniques ? Quelles notions va-t-il y puiser? De quoi c'y occuper? Hist, popnl de la F.-M., pag. 617. MS POSTULATA A XV GBRMAXIAS gPIBOOPIS PROPOSITA M6 II. Attamen non videtur esse opportunum, ad- a protestantes saepe deputati sut logiorum eruMres hue urgere onus denuntiandi socio», ut poeniteua as porro doctrinas suas socleaiM infensas propo­ ab excommunicationis reatu absolvi possit nant; ude fit, nt in logiis, ubi a tractandis rebus Rationes: 1. Hoc onus Leo PP. XII ia literie dogmaticis, prout massoaici asserere - solent, om­ Ça» graviora d. d. 18 mnrtii 1835 ad annum iam nino abstinendum et solum principia tolerantiae suspendit., 3. 8». pater Pius IX idem onus in proclamanda enat, auctoras proteoteatismi' eoramallocutione die 35 sept 1865 habita aon comme­ qu* opus· summis praeconiis extollantur, opntra moravit 8. Neque desuat, quibus denuntiatio vero dogmata et institutiones vere catholicae, pru~ sociorum speciem quondam violatae fidei amicis dem a proteetantibas rejectee, velati dogmata datae induere ao proinde dedecori esse videatur, traaesubetantiationie, venerationis auctorum, in­ quod abominantes reconciliationem cum oocleaia dulgentiarum1, nee noa primatus Romanus*, coeli­ detrectant. 4. Neque finis huius denuntiationis am­ batus clerieorum·, vita Jaonaatica etc. vehementer plius obtinetur, cum cognitio sociorum ecclesiam, impugnentur. Cognationem inter proteotantiomum auxilio brachii saecularia poteatatia orbatam, fero et foedus maaaonieum complexus est ÎFmtM in suis nihil iuvet. ephemeridibus Di» BauhUtte brevi hac formula: III. Decretuta synodale accuratissime exarari „Quod protestantismes ex parte, id foedus masdebet, ut maasonibsa adimatur ratio obloquendi, sonicum ex integro est.** Cum hac sententia conquam contra condemnationes s. sedis adhibere solent venit alia. quae discipulis recentiorie scholae dicentes, semet causa incognita damnatos esse. B massonieae magnopere arridet atque ab eodem Ipsa verba, inquiunt, quae in literis apostolicis conspicuo scriptore Findel proferebatur hisce occurrunt, testiiponia esse omni exceptione maiora, verbis : „ Foedus massonicum perfectum perfecta quibus probetur, iudieos sententiam per errorem eat humanitatis eoeleeia·.1 Quo magis scilicet tulisse, nisi quis manifestam calumniam supponere protestantes adoptant systema rationalistarum: velit, ao proinde sententiam ex rationibus intrinsecis tanto magis accedunt ad castra muratorum, qui irritam et nullam eese. purum naturalismum profitentur. Et re vera negari neqnit, plurimos viros ho­ IV. Certe opportunum esset, rationum momenta nestos, inter quos etiam principes regentes, foederi accurate enarrare, ob quae foedus massonicnm om­ maasonico adseriptos (puta in Angliae multisqUe nino meretur proscribi. Huc spectat : Germaniae septentrionalis logiis) ita animo esse I. Secretum, iureiurando aut roto obfirmatum. comparatos, ut duriores modos loquendi, voluti: quod per se, etiamsi foedus non nisi honesta con-\ Secta illa tcelu» anhelant, perdititeima tecta; impia cilia ageret, pronus repudiandum est. Id probatur Ctrl* ac nefaria ea eocietae til oportet, quae dieus ex. sequentibus rationibus: A. Mens, sana et boni lucemque tantopere reformidat; teetarÿ, qui contra mores vetant, ne quis foedas ineat, quin prius Chritti religionem et legitimo» principatu» inflammato bene sciat, quid sibi velit, quibus praesidiis finem odio feruntur; perditi homine» ete., quae vocabula suum assequi studeat. Id vero multo magis sana in supra nominata allocutione anni 1865 occurrunt, ratio omnisque lex moralis interdicit, quando aggre quaeque in ooniuratos Italiae et, quod ad odium C gati interposito etiam iuramento ad servandum religionis catholicae pertinet, etiam in belgioa alia­ silentiqnp de rebus sibi nondum cognitis obstrin­ que logia, praesertim in terris catholicis existentia guntur; B. Sana ratio deinde prohibet, quominus bene quadrant, iure quodam neque sibi neque logiis cives nomen dent foederi secreto, quo facile funda­ suis dictos esse putent; qui proinde dumtaxat offen­ mentum vitae faciali», nempe vinculuqi publicae duntur, quin conscientia admoneantur. Inde etiam confidentiae violatur vel etiam solvitur. Certe non fit. ut solemnis publicatio literarum apootolicarum, confert ad forendam mutuam civium aestimationem potissimum in regnis, quae a principe vel aliis vitaeque consuetudinem, ei exempli gratia conspicuus viris ceteroqui bonis, sed foederis massonici sociis orator massonicus Osw. Marbach tam libenter repe­ moderantur, quandoque nimis difficilis vel pene tit: .Ne margaritae proiiciamua porcis.* i. e. pro­ impossibilis reddatur. fani», foederi non adseriptis. vel cum dicit alio in Ut porro omnes tangantur, quorum interest, loco: .Tanquam liberi caementarii debemus cre­ oportebit, quod episcopi quoque concilii postremi dere, mundum nostrum, mundum spiritualem, in Baltimorensis observarunt, 1. foedus massonnm quo movemur, rectum mundum eese et verum, ac bene distinguere ab aliis secretis societatibus hasproinde mundus, qui foris eat. mundus est perver­ que iterum a conjuratis sectis perturbatorum rei- sus, qui diem appellat, noctem, et noctem diem1.* publicae, ne iniusta censeatur sententia, qua omnes C. Ratio et lex moralis civem prohibent, quominus eodem censu habentur. 3. Insuper distinguendum 1 .Ut pura christianismi doctrina, quam Latherue, Holaaohesset logium a logio, cum profecto magnum sit p thon, 8)mner, Seamier, Koppe, Lem atque poet eoe mxeeati discrimen inter logia belgica et germanica. inter alii restituerant, propagantor et suave viaeulsm inter nligallica et anglicans, S. Deinceps ratio habenda gionooi naturae at ohristiaalmonm semper sugis striagentnr esset interni diaaidii inter logia S. loanni», puro etc.* BmAette 1ΜΛ. pag. 171. Letem. IMS, pag. 14·. rationalismo addicta, et logia tcotica, quae in­ * Bsstatti IBM, peg. SO et «70. vectis superioribus gradibus fastidioso Kabbalismo < .Bocleeiam, qnaUs la as est, son aggredimur, sed eoe et Mysticisme demersa sunt. Lieebit enim arma, tantam oerieaiM miaistros, qui noa cerisaies, sad dumtaxat quibus mutuo, dimioant, alternarim contra utramque Hornae suoqus deo ui trlnoqas serviant: mammonas, vestri factionem dirigere. 4. Damnationis decretum pri­ et luxuries.* Ita scribit Cesses dr Bressler, BmAatt» IBM mario viros catholicos respicere eaque rationum - psg. 877, col. peg. M·. Beeeas Latoas. IMS pag. n divisât momenta maiori studio tractare deberet, quae ad .Papotas quoquo habet epfaadorem externum, immo paulo asto lasm suum proponit etiam sova dogaaata, quas lanea Bem« commovendos catholicos potissimum accommodata eunt.* viderentur. Praeter alia huc ' pertinebit, quod reo S .Kaaa eo etnas UnsittUehore» gobes ais daa Coelibsir· massonica a pretestantibus creata1, inter prote­ — qaa Interrogandi forma idem Bressler hanc mactam insti­ tutionem condemnat tanquam rem inhonestissimam. BusAstte stantes maxime . propagata est; quod theologi ■ Princeps secter foederis massonki fait sxlicas pi Alea­ tor Dr. Joan. Thee/ML Deeafulier», suem adiuvit archéologue Geergme Hryrw nec noa theologus J. IlUiras. Knid, Goschiehts 4. Fnisunreni, peg. 148, et Luteos. IM7, pag. 81 ssgq. IMS, pag. »77. • BasAutts 1867, pag. 87 sqq.. prout refert Laria» (Freiamnrentg. 1M7, p. W6). ’ KatMhismasndea. Manukript Ar Freimanr. Lipsiaa IMI U. edit pag. I«7, et δβ, SI coll. IM, IM, ISO. IM. 804, S«0. 8M. 1 M7 0. ΑΟΤΑ CONGREGATIONIS PRO POETULATB foederi eocroto cooptetur, quo parieMtatar taste rerun publicaram administratio, qua It nt omnia civia aequanimiter tie iuibua potiatgr, quno 'iuxta tenorem legùm cuique competent. Atqui haec aequi ta tie regula facile violetur per accretas maobinationoa foedaris mnaaonici. Neque decant argu­ menta, quibus id probetur. M. Rouaool, motor uflveraitatia Bruxeilensis a. moratoribus fundatae, sollicitavit anno 1863 socios, ut universitati, eoi praefectus erat, succurrerent Eisa precibus annuit logium Bntxollenae Jm Anit ihilulinfa literiaque circummissis d. d. H. novomb. 1863 praeter aha iniunxit : 1. .Que chacun de aeo init.*, serait invité à donner la préférence h J'üniveraité de Bruxelles pour l'instruction de ses enfanta ou don familles sur lesquelles il exerce quelque influence; 3. .Que tout M. '. disposant de quoique moyen haine taeitagM eeofotatb tuai per aoüoueo privatas, tam publions et politicos promoveant! D. Demum vetat recta ratio omnia foedera se­ creta, quoniam ox ipeis omnes illae ooninratioaeo prodeant, quibus reo publies fere omnium regno­ rum Europae susque deque vertitur, Quod eoae do foedero meseonioo quam maxime valet Eius­ dem saim ooastitationM, o/X*te Mdsuto et symbola non suat defluite, sod vald incipite, ita nt pleriquo socii hodiodam otiai eorum vero . seneo deque consilio et fine foc-..ia vix aliquid certi sciant Hinc quilibet scriptor, quilibet orator maaooaicM nova semper detegit nova proponit Totam autem institutum motito comparatur vasi vacuo, quod quisque pro libito implere queat1; in latibulis serpit, publicas observationi et correctioni subduci­ tur, quod apprimo confert ·* impostores et audaces homines turbulentia praesertim temporibus eodem de publicité, serait prié de l'employer sa fav. ·. B foedere ad pessima quaeque conailia abutantur, de cet établissement l'honneur ot l'orgueil de la Ex hac solam lucifuga ratione agendi snplicari capitale; debet qnod etiamnum audeat fabula»* de origine S. .Que tous ceux d’entre-nous qui sont on foederis, quae oonfi tenti bus sociis .mendaciis tenmesure d’exercer une influence utile sur 1’organi- tam fraudibus*1* nitantur, .robustissimis fidei sation des jurys d'examen, seraient sollicitée h organis* fratrum proponere, prout ex. gr. adhuc réunir leurs efforts pour propager et faire triompher fit in Berolinensi magno Gtrmaniat logio*; indo est, quod putidi impostores, v. gr. Cagliostro, Lechanle principe d'un jury central unique h Bruxelles... >.· Quis deinceps aequo anime ferre potest manda­ geur, fratres Bédarride, Marconis de Nègre, Ste­ tum Magni Oriontù Bruxeilensis, quo ius libere phanas Morin, Johnson a Ffinen* aliique ^psn eligendi deputatos, quod leges cuique tribuunt, plurimi in latibulis logiorum securi artificia sua sociis foederis massonici prorsus adimitur. Ibi enim exercent; fade est, quod .explorator, fanaticus, nebulo, ioculator inaedebat conterminis ramie eius­ praescribitur: .Un candidat-maçon sera d'abord proposé par dem arboris*1·; inde est, quod logia ^obscuris ho­ la ο .·. dans le reesort de laquelle se fera l'élection, minibus omnis generis latibula*, quod .incognitis à l'adoption du G.*. Or.*, pouf être ensuite imposé et occultis scientiis et consiliis scabellum* prae­ stiterunt, quod .Omnibus mysticis abusibus* late aux FF.', de l'obédience.** patebant’, ita ut scriptor masaonicua, qui ista refert, '.Dans l'élection, qu'elle soit nationale, provin­ ciale ou municipale, il n'importe, l’approbation du C haud haesitet, adhibita forma interrogandi asserere: .Sub praetextu occultae scientiae nonne res abjec­ G.'. Or. , sera également nécessaire, également tissimae et immoraliaaimae perpetratae sunt !* ’ quin réservée* vocem sibi repugnantem timeat. .Chaque maçon jurora d'employer toute son influence pour faire réussir la candidature adoptée.* ■ WUread aaa aoeh ia vorigea Jahrbandert theilweira .L'élu de la Maçonnerie sera astremt h faire dia rainani and oiafhcben Lehrea, dic vir von unsera Voreltern en ■= .'. une profession de foi dont acte aéra dressé “ nborkoaaoa habeo, au, sa aie ia agoistisobea Zweokaa aaa.11 sera invité à recourir aux lumières de cette nbeeten, vit siaea Boabest kabbaliatiMhea Unaiaaa uagab, <= .·. ou du G.·. Or a dans les occurrences graves ecMBgt aaa jetât Mafig guade dea aatgegaageMtaten Weg ais aad brioht tlber dis ganse aitahrvBrdige Syabolik nnserer qui peuvent se présenter pendant la durée de son b. K. dea Blab, au aa das Haaruthaa sa ataem Iceres Niehta mandat.* sa meabas, das Jader dane ait Minae aigraaa Phaataaien aad .L'inexécution de ses engagements l'exposera ■it dan attisa Sehattaaspialaa eaiau Privstlicbhabereiea ba­ labas kOswa. XMrsaa, Taaehaabaeh flr Fraauarerei saf das i de» ptint» »Mru, même h l'exclusion de l'ordre; Jahr IMO, pag. 01 Ct Fretanarerstg. 1M7 peg. 807 et 1MB l'application de ceo mesures de rigueur sera laissée gag. S esq. è la discrétion du. G.'. Or.'.* . • Λ. G. Jcaewt, Uat. de Or. Orient de Frase*. Rennes .Chaque = pouvant juger utile de s'aider de IMS. Vide BaeMUfa IMS pag. MB. la publicité, devra se ménager des moyens d'inser­ • .Slab suf Lag aad Trag grtada·.* Lotom· 1885 p. 848. • .Die GroBe î andesinga vca Deataehlaad mit ibrer hiertion dans les journaux ; mais le G.'. O.', ae réserve de lui recommander ceux de cea journaux qui D anUaeh-petriamtaUaebae Biariehtaag aad ibrer etaee frelen Mener- an*trdigaa Gebti rueast Scorie, die Or. L.-L. ait ihrent auront sa confiance* venitetedraad vieHaeb gaaebanehwidrigea Bitaal, ait ibrer In alio rescripto d. d. 1 martii 1866, qnod VbrsabaltbaM· OsMhiehtutheMie, ait thru AsuehUaBUchkeit, ait haegen subscripsit, item legimus ; .Le Gr.-. Orient.'. threa saftwidrigsa Rltterspiei, ait ihrea Bbertriobeaen Titalapente, qu’il faut être sévère et inexorable envers tarea, ait ihru Geheiaatskrlaerel saw. Wu ao stark succeux qui, rebelles aux avertissements, poussent la gsbüdsts OlaabeasavgaM hat, sa dis gMchichtllehea Théorisa du Or. L.-L. v D, die wir nia Fabolsi veprarta, ftr wahr n félonie jusqu'à appuyer, dans la vie politique, des haltes, du thaa u la Oottm Naaàea: du (Maabo aaeht ja eelig.* actes que la'Maç.'. combat de toutes ses forces, Kttareênu ia apbaa Bsadtatta 1MB p. 101. • BmtMtis 1M6 p. go. Aaeiu kgii Neapolitani U Stcomme contraires h ses principes sur lesquels il ne baie, prubjrtu A. ■ ■ nostris diebus ocattano &Uit credulae peut être permis de transiger**. Bed quo pàcto, quaeso, potest in regno, ubi oc­ cultae vireo huius generis operantur, perdurare fiducia, pax, aequitas et iustitia erga omnes; quo pacto possunt cives fidere regimini, quo potiti sunt viri secretis iuramentis adstricti, ut secreta consilia < Λ. Ntut, la Frane -Maç. doeut XXX VQ1. pag. 1M. > L e. append. ΧΠ, pag. M&. • Ibid. pag. IUS aeq. geataa aaaaoaieaa. Xadoau IBM p. MO. • .Bpioae and Bebwtrau, Behaflc aad Nama a Osa aaf baaaehbartai Zweigea dumlbea Baaaos* Ita euibU Bpringtr, Oeaeb. Ostarr. Mit >800. Vidai Sapp, FMaa ia TW p. UT. ’ Latom. IBM p. 113, Ml, BOB. De tuptsahao aodo agsadi logiorum Viadoboaaa, nM .postera dsaadabaater lamaisatiua ■ulierua, qaaa foederi initiabaatu*, cL Iatan. UN p. 4B. • Ibid. p. 814. CoaMstit B. Baotnfnor, qai la fka Apologia pro ordiae aasMaieo, Buolial nuper adita, oogitu scribere: .Wu iat au ihr (du Mharsni) ia Laafb du Zeil gewordea, weleha Drarbwaaaf aiad ia ihr aafcasprsAt, welehe ait M· POSTULATA A XV ΟΙΒΜΑΙΠΛΙ ΧΡΜΟΟΡΙ8 PROPOSITA Ratio autem timendi, m perveni homiuea sub j tutato secreti abutantur fratribus maaaonMe, inde Mafia creecit, need, prout ipai concedunt, .longe maior para exoutorum, iaaifaiam, traditorum, ooaspicaoram, praeetantiaaimoram, parapieactaoimoram inter viros Germantoo* a logiis distant .Viri, iagonio inter ooaevoe eminaatoa, qui olim foederi adaeripti ornat, modo metant rari nantes ia gur­ gite vasto, quippe cum multitudo ooaaooiatoram hand transcendat mediocritatem hominum* *. Vel in ipsis comitiis generalibus Magni Orientis Parisiis quinto at sequentibus diebus moneta iunii IMS ha­ bitis adlecti eunt Cotuilio Ordinit .viri nnllins pror­ S70 homines iniqua rations decepti sint', aed inter fratres adducunt maseoniei illum libram sine haesi­ tatione tauqaam fontem aathositioam, ut v. g. spstsmo Atscdnnn Mefui Qsrmanioe lapsi Berolinsnsis propalent1. Coteram setosus, aliquot logiis sufficere sponsionem mean date exhibitam. Detoeepe dicta iuramanta non nolam ob formam reprobanda sunt. Nam ai foedus secretam hone­ stati repugnat, multo magia repugnat quodlibot iurameutum, quo quis ad servandam secretam talia foederis obstringitur. Muratores ipai coadomnaat iuramenta, quibas sedi graduum superiorum pro­ hibentur, quominus secreta sua sociis graduum in­ eus momenti, fratres exigui ingenii, ambitiosi igno­ feriorum patefaciant. .Licet plerique socii (scilicet rantes" ·. Hinc maasonici ipsimet fatentur mourantes, graduum superiorum, quos his verbis vir maesoni, praestantissimis viris fere omnibus logia deserenti­ cus aggreditur) adeo intelligentes sint ut sibi bus, alios exiguae animi culturae seinet ingessisse'* *. ipsis fateri cogantur, totam causam (quod nimirum Quia non velit abusum formidare, quando vel superiores gradus proprie et exlusive possideant in ipsis generalibus comitiis Pariaiensibus, nedum ] ,originalem‘ christianismum) fragilibus fulciri funda­ in logiis obacuri nominis, prout adstantea fratres mentis atque solum anxia occultatione simulataque referunt, „massa lUtutriuimemn omni decore ca­ rei gravitate specie tenus coram aliis confratribus rens, pars numero praevalens, sed omni vi indicandi in pretio haberi, ipsi tamen iuramentis impediun­ exuta/ uno verbo ^stultitia'* * suffragiis frequentur, quominus veros sensus dare et palam mani­ tioribus triumphavit. festent. Bed iidem utpote silentes in solidum obli­ 2. Altera ratio condemnationis foederis colligitur gati censeri debent pro omnibus abusibus et malis ex turomratM tnassonicis, tum forma, tum usu re­ ex principiis graduum superiorum provenientibus*.'* probandis. Idem voro argumentum nos iura multo potiori contra Ista enim iuramenta non solum elapso saeculo, iuramenta omnium et singulorum muratorum urgere sed nostris etiam diebus frequentantur. „Recor­ possumus. damini, fratres mei, ait Marbach in suis sermonibus 3. Aliud deinde damnationis caput suppeditant catecheticis, signum muratorum poenam indicare, rittu <1 ooervasomoe massonicae, homine Christiano cui iuxta vetus juramentum massonicum ille se proreus indignae. subiicit, qui secretum prodit. Et haec poena est Brevitati consulentes seligimus dumtaxat testi­ mors1* Et paulo post: „An existit maior fidelitas, monium, quod R. fuchtr ante triginta annos scrip­ quam quae totam vitam complectitur, siquidem sit, quodque saepius nominatus Findel coaevis tremenda severitate mortem atrocissimam et fratribus denuo insinuandum esse duxit : „Quid sibi maxime tormentuosam super me adiuro, si proditor i volnnt, inqnit, illi ritus, non tam raro oum recep­ tionibus conserti,[ quibus ridicule terror ptwerenlibns fuerim?. ... Tenor autem .veteris iuramenti, quod signo nostro indicatur, sequens eat: Hoc iure et incutitur animisque fidem ingerere student, quasi quidem sub poena, ut mihi collum perforatur, lingua humanitatis expertes faciamus ludicras et stolidas eradicetur et in pulvere maris decrescentibus aquis comoedias ? Quis potest oum observatione et bene­ volentia erga viros, quibus honorem omnibus con­ sepeliatur*.** Sed hisce forsitan evidenter non pro­ batur, istas aut similes iurandi formulas (omnes sentientibus debemus, conciliare, quod illis yeLper horas oculi tegantur, quod iidem uhpeeiTTmpuberee enim eodem exaratae snnt stylo, quem sicariorum stylum appelles) hodiedum usurpari. Attamen tractantur, quod genu denudare/calceum calcando omne dubium facile aufertur ex recenti sermone deprimere debent, quod societas Mmestorum virorum Ad. SchtUt, oratoris logii Leonte Wittphalici in ipsis tanquam detestabili· tuj^na enervatorum et Schwelm, qui sequentibus verbis perorat: .Formae famelicorum hominuikjbeljaam describitur, quod et ritus, quos constat haud altioris nisi historici eorum oculi soluti ardentibus facibus percellun­ momenti esse, exterminentur, cuius generis, ut tur* ete/ fmiMso tanyutpis po/iratiues aliique ritus huius exemplum afferam, illud horrendum iurameutum generis reclamante populo propter casus adversos, est, quo honestus vir, cuius fides verbo data superat qui evenerant, passim quidem sublati sunt*, sed centum iuramenta simulatoria, tantopere offen­ ditur·/ Aliae magis nefandae iurandi formulae restant sexcenti alii, qui sin minus corpori, tamen occurrunt in libro: Sarma odtr der voUkomnune D sanae menti periculum parant. 4. Res porro maseonica merito proscribenda est Baumeieter. Profanis quidem dicitur, libram Sarob eas, qnae in sooticis superiorum graduum logiis eena opus esse a C. F. Ebers compilatum, .quo perpetrantur, nsystoriorum dvrietuMae religiortu pro­ ihren vergtfteten Frttabtee sine sis geahnte Demoralisation fanatione·. hervorrieta!* AtUeUmpen der G«L IVssm, Berlin 8. M. Huc pertinet baptimnu massopicua, qui ex. gr. 1 Lstom. IMO pB83 st 317. in logia Copemikue in Williamsburg collatus eet. > BanMtie 1866 p 2i». eum qnatuor Zat/tons (i. e. filii maasonicorum) ad­ • Dotes·. IMS p. MB. mitterentur. E. Rikr, magister logii juvenilis, qui • .Dis wOrMoes Massa der HeebstoTlenohtetea, die nrtheilsloee Mshrhcit, die Tborheit'* BmA/HU IMS, p. 888, eolL ceteroqui fortiter adversari omnes nugas et abusus BmMtte IBM, p. 84», ubi ex Mssswir nuotUg etiam retia musonioos dicitur, eandem rem placido animo huius rei affertur : .Das Kuerlei, dia Monotonie, die EnsMuag, qarrat in ephemeridibus Trtonpel, ne ullo quidem die Plackarei, die bandwerkasaietgr Fsrtigksit, daa ewiga vituperationis verbo adhibito^ Drthen denelbon Kurbel.., rtfthn hia, dea PlattMtaa uad Dimsuten darer, dio ansere Balhm beouchsa, wieder denas sn vertraiben... MMaaer von Verstand nat Talent ... Maben vor dem ewigen vsrdusmendsn maerhineeml Bigan Kaarlal nuasnr Vornahasen ete." • Oete. MorOoct, Kateehismasndea, p. BCseq. ’ BeuJU/te 18B», p M, et Badief*er 1. c. p. 71; L o. p. », 80. Cow< iu ennaax, tomob LHL 1 FuM, Gemh-der Frei*., p. 783. Vide BsttMtts IBM* uad Chriatenthum p. 4MB. p. 133, les ; «t. Mtuiiuty, * Lstesk IM». P- 311. * BsnMMs 1333 f. 883, et Aereena passita. « lateas. 183» p. 31» * BanMtts 18M p. 886. . ' 3* 871 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS --------------- A » Blaiphemiam varo cmm* ZHmhMnw rsprehendit masaonicus sequentibus verbis: .Nescimus, quo­ modo ex. gr. vir eccleaiaaticns, supremis foederi* gradibus, adscriptu», apud quoa Christianismo* aeparatiaticua excreetur corn blaaphemia coenae Dominicae, non vereatur, auggeatnm in ecclesia as­ cendere gregemque sibi commissum docere Chriatianismum popularem, ex sententia uni Ordinis laieia tantum illius temporio adaptatum *.“ Hune ritum, prout in gradu erateaa roraesa» peragitur, describit Findel aequanti ratione: ,Οχμ amori». Omne* equitea assident manaae. Sapieniissiutus: Magne architecte mundi, qui ômnibna creaturi* provideo, benedic eoenae noitrae. ut con­ ferat ad tuum honorem noatramque salutem ! Postea sumit panem, frangit eumque porrigit equiti ad dexteram sedenti, qui tunc facit, ut aingulio per orbem detur. Deinde oumit calicem cum vino facto­ que signo cum digito indice bibit et tradit eum vicino. Utraque re circummissa praeaes proiieit panem reoiduum et fundit vinum in ignem dicens: Consummatum eat. Equites manibus super pectore decussatis dant 'sibi invicem osculum dicendo : Pax vobiecum’.* Et Mysterium Christianum ab illustrissimo fratre magni Germaniae logii Berolinensis ita declaratur : „8abbato post mortem lesu celebratum eat ab apostolia primum logium secundum ritum hodier­ num. Vespere autem eiusdem sabbati, cum disci­ puli congregati, forea autem clausae essent, venit leaua et stetit medius et dicit : Pax vobiocum ! (quod ipsis tum erat oignum seu tessera) . . . Primus Ordinis magnuamagiater fuit leaua, post leoum successit lacobua. in cathedra ot post eum convenerunt discipuli et propinqui Domini et ele­ gerunt Simeonem, Clcophae filium.... Die Pentecoatee erant omnes apostoli et discipuli congregati ad celebrandum logium magnorum magistrorum. Vox magiatri in Oriente (Logo aimilis. qui de caelo descendit et mundum creavit) replevit logium et vivificavit fratres graduum superiorum (apostolos et principes discipulos), ut loquerentur cum ardore et calore. . . . Num forte reprobandum eat, si so­ cietas ineatur aociiqne semot reputent successores apostolorum et discipulorum lesu atque christia­ nismum ad pristinam puritatem redigere studeant etc·.* „8ed quid dicemus, ita scribit massonicus alio in loco, si magnum logium Germaniae, uti veri­ simile est. Suis illustribus equitibus hodieque pro­ ponet cramben huiusce generis/ quo verbo signi­ ficet instructiones historicas, quae „fantopere omni veritati historicae repugnant tantaaque ineptiaa in­ sulsas continent, ut legenti horreant vel ipsi ca­ pilli. .. . Quinam vir probus et instructus poteat similes res proponere, quin divinum monitorem conscientiae sentiat ; quinam massonieua, cui veritae historica cordi sit, eaedem ree poteat audire, quin indignantissime animo ab iis recedat, qui tanta impudentia veritati historicae factisque probati* in faciem resistunt·?* > Ab hoc autem systemate param distat alteram magnnm logium Berolinense(Grofs flational-Mutterloye su den drei Weltkuyeln), quod in dictis ephe­ meridibus massonicia pari vi et fastidio reiicitur*. 1 Latom. 1885 p. 8». 1 BasAiitte 1885, p. 170; et Cérémonial de la Cène Maçon, spud .Veut, La Franc-Maç., P 8* asq., nec non Letom. 1888, P-17«. 8 Manrer ■ Tuchenbach ed. Mag. Gem. Log. Berol. 1883 (BaMttts 1885, p. 170); cl BauMtts 185(1, p. 388 et »88. < BauMUte 1886 p. 888. » Ibid. p. 153 aeqq.. 158 col Latam. 1388, p. 153. STS ■ r--------- --------- —I------ «------ ----- ------------------- ft. ΗΛ masaonica denique digna est, quae pro­ scribatur, quia eius ope Ma/srsntiaimw et merus Memos prb pagatur homiuosque paulatim eo du­ cantur, ut revelationi supernae omnem prorsus fidem denegent. Causa est manifesta. Bene quidem cogitari potest honesta societas, quae religionem et fidem sociorum non' curet, qualis forsitan fuit pristina anglicane societas fabrorum muratiorum, quae, ut iq vsriwfu officiis massonicis legimus, a socio tan­ tum postulavit, ut non'sit „stupidus atheus, neve homo dissolutus,* quin tamen indifferentiae et negligentiae fidei et religionis patrocinata sit. Bed foe­ dus, quod socios ad supremos quosque virtutis et religiositatis notus provehere intendit, quem finem muratores suo foederi assidue assignare solent, quodque simul fidem, qua christiani inter se dif­ ferunt, immo totam revelationem christianam negfi- git, necessario socios ad indifferentiamum ducit animieque -sensus religioni cbristianae adversantes vel sponte vel etiam consulto inserit. Id certe qnotidiana experientia abunde confirmat*. Plura iam retulimus documenta, quibus idem probetur. Buc spectant etiam Statuta maasonic* ritus symbolic! in Italia, quae in comitiis gene­ ralibus secunda et sequentibus' diebus mensi» maii anni 1864 Mediolani habiti» adoptata sunt Ibi enim legimus Art. 7: „Inter praecipua studia (foe­ dus) aibi proponit : omnes homines liberos in unam magiiam familiam congregare, quae paulatim in locum omnium sectaram caeca fide et théocraties auctoritate suffultarum succedere et Omnes super­ stitiosos, intolerantes sibique muttuo adversantes usus religiosos supplere debet, fundato vero et unico humanitatis templo·.* In Germanicis autem logiis tanquam ..religio omnium religionum* proclametur „deu» humanitarius, quem Christianus, ludaeu», Mahomedanu». Paganus perinde ac Monothéiste, Deista. Panthe ista, immo vero et Atheus agnoscere debeat·.* Vel ipse materialismus et atheiemus protegitur·. Dg incredibili idearum confusione, qua animi muratorum Galliae laborant, certiores reddimur ex annalibus Monde maçonnique anni 1864. Ibi nimirum legimus: „ L’idée de Dieu est celle qui nous (maçon») divis/ le plus. 11 n’est pas né­ cessaire d’avoir assisté très-souvent à l’interrogatoire des récipiendaires pour être convaincu de la vérité de cette assertion. aTandia que les uns admettent simplement leDieu personnel, rémunérateur et vengeur du caté­ chisme, d'açtres représentent toutes les nuance» du panthéisme, se ralliant, suivant les tendances et les affinités de leur esprit, aux théories hermé­ tiques, è la théologie indienne, à la philosophie de Spinosa, ou au mysticisme anodin et vaporeux de M. Renan. Les déistes sont en grand nombre, reconnaissant et adorant Dieu, par raison, comme Voltaire, ou par sentiment, comme Rousseau: diffé­ rant, du reste, dans leurs doctrines et dans leurs aspirations, au moins autant que les panthéistes, et comptant parmi eux, malheureusement, quelque» vengeurs officieux do la divinité, qui ont pris à la lettre l’épithète de testes dont ils se décorent, et qui occasionnent partout où ils ae présentent, autant de tumulte que les sectaires les plus into­ lérants. „Koua avons rencontré d'honnêtes philosophes 1 Ct Bankfists 1885, p. 284. Frmmaursrstg. .1888. p. 180 ■eq. et .\'™t paasini. ’ f^risioursntg. 1883, p. 166. • BatAiUs 1885, p. 135 col 37. * Ibid. p. 117, 158, 185, 338. sn POeniUTA À XV umAKlAii mbCUPlti riiui’UailA qui rêvaet Μ ΊΜ*β eonatitationnal, ■■ gérant per-. ad epieeopum PHladalpUeaaem, «seerut·· ac te­ feotible *t s*aM rasponsnble, rfigamat saaia n* nebra», qaibu BMteiata* noanallaa obvolvuntur, ge«vee*nat guère, ^ettear ·■ nan· «t nedératear pruenpiNMS ***o rationem, ob qnam per apottolioam ' platôt qua ertatcur at tout paiaaant sedem contra ipaas damnati* fait lata1." .Qaalquea-uua ooneidèrent l’espèoe humaine VI. Supreme nutem gradu condemnationi ob­ comma fatalamaat vouée aa mal moral at au mal noxia suat - soMwta foedera semota nefandorum phyiiqae, at, tout eu réagiaanat aux même·, par la eooinratorum, quia a anilia flagitti* abhorreat, fore» d'naa volonté indéterminée, contra la vice at dummodo causa propria promoveatur. Ha* socie­ contre la douleur, tout au recherchait, comma lean tates, qua* quidem cum maaeonioi* ooafudeadae ocmpagnona. d'infortune, le bien et le bean, ilw non sunt, lueem diemqu* fugiunt neque subsister· •emblent résignée à no jamaia atteindre le but de possunt nisi iu latibuli·, sed itu· quodam reclamant lean efforts. idem privilegium, clanculum scilicet et in tenebris .Beaucoup s’abstiennent prudemment dea affir­ agitandi, quod murator*· sibi viadieaat. Quar* mation* hasardées, et, possédée cependant de toutes murator·· culpam removere nequeunt, quod ad tes curiosités de l’esprit, usent leur' rie h chereher propagandas huiusmodi societate· contulerint ac le, vérité que d'autres, pins favorisée, peqeent avoir continuo conferant. Saepe etiam ea*dem societates découverte sans peine et sans effort*. ex ipsis logiis maseonici* prodierunt·. „Le petit nombre peut-être, mais non lee moine obstinée assurément, nient. enfin avec autant de vivacité que le* croyants affirment.' VII. Maior certe utilitas proveniret ex deersto synodali, si brevem historiam ex authenticis docu­ menti* collectam de institutione rebusque gestis foederi* massonioi complecteretur. Huiusmodi autem synopsi* historica sponte «eppeditaret omnia mo­ menta damnationi* cunctisque facili·* penuaderet. ecclesiam latibulis et tenebris non obstantibus bene informatam, nequaquam de causq incognita iudicium ferre foed.usque maasonieum, euiu* vera indoles plerisque impervia est, iuste damnari. VIII. Prosper tamen exitu* obtineri nequit, nisi decretum, quod a concilio hae de re editur, ab omnibus et singulis episcopi* authentice pro­ mulgetur promulgatumque strictae et constanti execution! mandetur. Ab hoc articulo certe summa rei dependet. IX. Stricte ubique servandum e*t mandatum. "Noue n'analyser on* pas les opinion* exprimée* en ce* occasions, sur l’immortalité de Time, encor* plue variées, et quelques-unes beaucoup plu* étrange* que lee conceptions relatives b la divinité. "Devant ce* contradictions «ans nombre, dont le* esprits sérieux se préoccupent, aussi bien en Allemagne qu’en France, et qui sembleraient con­ damner la maçonnerie b débrouiller éternellement l’écheveau théologique, on a dû saisir avec empres­ sement l’occasion qui s'est offerte de faire dispa­ raître une dernière cause de discorde" (c’est-b-dire, en échangeant l'ancienne base contre le nouveau principe). "Quelle conscience droite et équilibrée ne se trouverait h l’aise devant la déclaration dn nou­ 1 Cone. Ple*. Baltim. p. BM. veau préambule, devant ce respect absolu, professé • Hoe aliaqaa doctrinas capita snperius exposita oon*rpour toutes les croyances et pour toute* le* opi­ c manter ex dissertatione Floreatis* de orfMtiône feedereqxe nions1 ■MSSMKo m Balia, qnam die SP angusti IMP vulgarunt ephe­ Sed satj* est. Nam foedus, quod sociis sum- merida· Augustana* Mge»mt Zeitaag, alias 'qpirita messo toirn virtutem- adipiscendam- pollicetur ac simul nies infectae et ecclesiae penitas advenas. lavat inde senten­ tias qaae ssqautur excerpere: .Foedas massoataua generati· tantam confusionem permittit, ubi de summo et loquendo peno aUqae pristinam suam aactoritatam amisit, illudinfinito bono ac fonte omnis virtutis agitur, vel quo hodie vix qnlsqaam censebit iastitatu necessariam ad Me­ fallat vel fellatur necesse est. Et quidquid magis sas moresque civiles ( WeUbOrferUumt), tularaatiam liberamque rerum discumionem par uiversum orba· promovendo*. Forsitan placet, semper manifestum eet, inter hanc socie­ tatem et religionem christianam, quae ad veram adhne utile eat ni beeedcisriaa studioqu* temiliaris consue­ tudinis vel salta* tolerari potest, at sibi osa lusui et ioco in­ virtutem verique Dei oultum aspirat, necessario nocuo ia* existeadi vindicat. Attaam ree ntsseoeic*, qaaOs existera inimicitiam, qua maior vix cogitari possit*. nostris diebus in Itali* est, imprimis servit consiliis politici» Ex dicti* autem colligitur, condemnationem at tantam abest, st id quod operatar, inuocuam patari possit, ut pnacipmm impedimentum esuari debeat, qaod obeet Ube­ ratione recreti pro omnibus et singuli* logis valere. Altera ratio licet non eodem modo tamen omne* raram teipublioae institntioaam profectui. .Tempus erat, quo conventicula tenebricosa i* Italia erant spectat; nam sttrumenium fere in omnibus logiis Moesearia, qaippa cam acti* politica alio modo exerceri non postulatur, cuius forma plerumque ab honestate posset Ac sane nemo negare potast, secretas societates, ideam abhorret ; ubi vero sponsione* sufficiunt, iuramenta nationale*! inter homines cuiuslibet ordini» excitando aeparataque paeninsulae partibas retem foederis sai obdaoendo, ad suspensa quidem, sed penitus sublata esse non solent. Accusatio rituum indecororum item omnia p praeparandam magnam liberationis opus potenter contulisse Sed qno moasento viri constantes et conspicui palam et in logia afficit; gradus autem superiores, praesertim conspecta totias mandi, nationis indépendantiste, Ubortatsm M qui systema suecicum observant, insuper rei sunt anitatam proclamare pugnaadoqM adipisci coeperunt, ooaveapro/aaatioHM mysteriorum religioni* Christianae. tlcal* secreta damno magis Vjuam atilitatl erant, aane autem Tandem omnia logia conferunt, etiamsi non omnia eadem conventicula pro regno, in quo suggestam, res litoraria eodem gradu, ad diffindendam pestem ixdifferm· •t aaaociationas liberae eant, speciem induant calamitatis ab ingenio temporis omaiao abhorreatis.. .. Postremie unis iuai. Quamvis autem huiu* aliorumque delictorum tactio radicalisms foedere maseoaioo (in Itali*) prorsas potita socii plurimi sibi conscii non aipt, nihilominus sua eat, ita nt iognsot spectari debeat ceu conspiratio rorUa·!» nomina dando pondu et vigorem eorum augent, per totam regnant Üftua. Fractio oppositioni» in comitiis nationalisas et in Illi» ephemeridibus, qua· palam et sr officia, qui mali* consilii* aguntur, ac proinde delictorum at ita dicari, agnoscit, tutam profert doctrinas exoterica» : inde provenientium participe* ac porro digni *unt, •sotarieeo utem maaihstaatnr fratribus coafoedetutis, eluquibus censurae et poenae eoclesiasticae infligantur. eulnas in intimo logio invicem eoufsrentibns, abi iterum dirent V. Una cum foedere masaonico ceterae etiam gradu edeootioao distinguantur..... societates secretae reiidendae sunt propter detri­ .Foadua imprimi* ia eligendis deputati» »aam absconditam potaetiem maximo salo et secoemn exerret.. mentum, quod rei publicae ex secreto imminet. Ibiqua tandem allata cxmnpUs, .qaorum htnnmer* rofsHinc etiam animadvertit card. FVonsotu in epistqla 1 A«W, .La Franc-Msn, p. IM esq. * Cf. v. KetteUr, Mena ata gUtabiger Chriat Freimaarer set* ? Malas IMb. ramda eascat* probntar, qautopere secnta musoaici foederi» machiutioeibu noa «olam politica civium lar* violenter, »od etiam iastitae ac. geuratim rerum publiearam adataistratio impadlatv ac oorrampatar. _ M’ C. ACTA 00NGMGATI0MI8 PBO POSTULAT· 375 »· quo muratoribua eorumqne fautoribus participatio a Maga, tej· l®ri^u*ia· BooeMn. fund. an. 1770 eum g log. .F·»· 0. 88 log· sacramentorum moImIm ot sepultura ooeloaiaatiea lok· Royal York Borolia. fund. an. 1789 on* denegatur; neque benedictio nuptialia iisdem oea 1 log- PWT· ·*......................... 8· 1°<· excommunicatis competit, niti reeipiaeant; neque convenit, ut patentee filiae suas moratoribus iungaat Magn log· Hamburg, fund. an. 1811 cum 1 log· ' 95 log. prov. ·* ................................................... matrimonio. 93 logIn "Belgio quidem benedictio nuptialia denegari Magn. 1°S· H*obow. fend. an. 1896 cum 17 «,™, - log log.---------------------------------------------Baxouia* fond. an. 1811 eum videtur, prout colligitur ex literie maeeonioie iam M.gmante quinque lustra scriptis. Ibi enim legimus: Man-solem Bayreuth fund. an. 1811 ^L'anathème de l'Îgliee prononcé contre lee membrea de notre ordre en Belgique; lo refos doo sacrements ot notamment de celui dn mariage... ; toutes ces oireonatanoee suffiront sans doute pour voua démontrer que rexietenoe de la lutte dont noua venona voua entretenir, n'eatpaa une chimère*.“ Quod ad alterum punctum pertinet, licebit re­ ferre verba Georgii V regia Hannoverani, die. 14 ianuarii anno 1857 prolata, quo foederi initiatua cum .····.·...................... 1® Man. log. fonderie eelect. Franoofurtr ad M. 1893 cum. ..................................................... 1° ***■ Magn. log- Concordiae Darmatad. fnnd. an. 1848 cum......................................................... 81°8· Buprem- concil. maaaon. Luxenburg. 9 log· Logia exempta (5) et peregr. magn. logiia subieota 9 · · ..... .................................’ 7 log· eat. „ Filium meum, inquit, ita volo educare, ut votum eemet maeaonicia aggregandi ex corde puo sponte efflorescere debeat; mihi autem, maxime in optatio eet, ut filiae meae Deo providente aliquando piuratoribua nubant*.11 X. Aequum et iuatum esset parentes monere, ne filios scholis et collegiis maMOnicis demandent. Quae muratores pro suis et. contra catholicae scholas factitent, iam cupra commemoravimus. XI. Si porro in catéchisme brevio mentio fieret poenae excommunicationis, qua ecoleaia omnes filios suos, qui societatibus secretis, nominatim massonioia nomen dant, a gremio>suo expellit, inde certe oopiosus utilitatis fructus caperetur. Id quidem commode fieri posset ex. gr. in articulo, ubi de fidei periculis agitur. Tenacius enim haerere solet, quod Magn. log- Alpina fund. an. 1844 cum . IT. Helvetia. TI. FertagalUa. Magn. log- Portugalliae (’) Prov. magn. log. Hiberniae, Lisbonae cum 4 log- TII.Bslfiam. Magn. Oriens Belgii (non agnoscitur). Buprem. concil. Belgii cum................................ 13 logTill. Batavia. Magn. Oriens Bataviae Hagae Comitum fund. an. 1756 cum ........................................... 50 log· iam teneris animis imprimitur. Reo vero ipaa certe patie gravia est, quae vel in ipso cateohismo trac­ Magn. tetur. Agitur enim de haereei saeculo XIX pro- C cum pria, videlicet de indifferentismo, qui nullibi magia ' quam jn logiis fovetur. XII. Quam maxime iuvaiet, si auctoritas ec­ clesiae pedisequam haberet scientiam, ai iudicium ecclesiasticum stipatum esset libris accurate ador­ natis, quibus res1*massonica pro ingenio cuiuslibet nationis e fontibus genuinis describeretur. XIII. Positive tandem promoveri deberent om­ nes associationes catholicae, sive relaxationem, sive instructionem et culturam animi, sive sublevandas pauperum aerumnas, sive nobiles nutriendos sensus virtutemque generosam excolendam, sive literas et scientias aliaque studia honeata fovenda respiciunt- 28 log- T. Italia. Magn. Qriens Italiae, August. Taurinor. cum 60 logMagn. ebncil. aymbol. meseon.'Mediolan. cum · ·,..................................... 20 l°g· IX. Deals. log. Dénias, Hafniae fund. an. 1792 8 l°g· X. Saeela et Ifervegia. Magn. log. Sueciae fund. an. 1780 cum 3 log· prov. et........................................................ 12 log· , XI. Terris. Prov. mag. log. Angliae Conatantinop. (Anglia). XII. America septantrienalls. Magn. log. Alabamae fund. an. 1891 cum 935 log „ „ Arkansas „ r 1838 „ 128 „ Californien „ „ 1850 ,. 134 r e Canadae „ „ 1855 .. 118 r r Connecticut „ „ 1789 „ 57 r „ Delaware „ „ 1806 „ 12 „ „ Columbian (diet.) r 1811 r 11 Appmnnx. , „ Floridae , 1830 „ 40 , I. r „ Georgian . „ 1786 _ 296 Conspecta» magnorum logiorum. n „ Illinois „ „ 1823 „ 290 ,· I. Britannia» r „ Indianae r „ 1818 . 250 , Mag. log. Angliae, fund. an. 1717 cum 63 log. „ „ Jowae „ „ 1844 . 138 ,· prov. et circa................................................ 1000 log. „ „ Kansas , „ 1856 „ 23 r Magn. log. Hiberniae, fund. an. 1730 cum 10 log· „ „ Kentucky „ „ 1800 „ 311 « prov. et circg................................................. 300 log. „ „ Louisianae „ „ 1812 „ 112 , Mag. log. Scotiae, fund. an. 1786 cum 38 log. prov. „ „ Maine „ „ 1829 „ 93 , et circa............................................................. 300 log· „ , Maryland „ „ 1783 „ 37 r » II. Gallia. „ n Massachusetts „ „ 1777 „ 99 , Mag. Oriens, fundat, anno 1779cum . 980 log· n r Michigan „ „ 1896 r 104 p Buprem. conoil. „ „ 1804 „ 50 log­ „ ' Minneaotae „ „ 1853 „ 35 n „ „ Mississippi „ „ 1818 „ 239 e in. Germania. r r Missouri „ F 1821 „ 189 „ Magn. log. nation, trium mundi globoram B „ Nebraskae „ „ 1857 „ 6 „ Berolin. fund. an. 1744 cum .... 109 log· „ „ CKeo-Brunsvig. „ „ 1856 „ '22 e i Lettre d'invitation dn F.·. C. 4. Verrier, Vénérable de la loue des Vroia-dmis, S i'Orient de Oand, an F.'. Gard’ rédacteur de la rêvas maçon I'Orient. Ixoerpeit 4. c' p. 109) et ephem. I'Orient. Paria 1544-45.* ’ 4stm> 1855, pag. 984. n „ n „ „ „ r r Neo-Hampshire „ Neo-Jersey „ Neo-Eborac. „ Carolinaeseptent. , „ „ „ „ 1789 1786 1787 1787 „ 39 p „ 52 r „ 413 r „ 127 P w POSTULATA A XV GERMANIAE KH8COPI8 VKUPOtilTA 3io Magn. log. Ohio fund. aa. 1809 cum 998 log. A + Gaspar-Joseph. érêque tie Tournai. t Nicolas-Joseph, évêque de Namur. Oregon , — . , 1861 a 98 0 £ Pour monseigneur l evêque de G*nd Pesnsylvanipe „ 169 •a . 1788 0 ea G. De Smet. vie. gen. Rhode Island . 16 » „ Π81 1» L. Sonnevillo, vic. gen. Carolinas austral. „ 70 r jS . 1787 Tenesoee , m , 1813 us 9^3 a 3. .. Texas „ . 1838 1» 910 1» Vermont „ Series propositionum a XXXVII Neapolitanae . 1794 R 44 * vS r Virginiae „ - regionis antistitibus exhibita1. ■* 169 7» OS . 1778 WiMontin * „ 184» 106 lUastriuimo ac reverendieeimo domino episcopo Washington terr. „ 7 0 a 1858 ft »» 1' «· S. Hippolyti concilii Vaticani secretario. •J Huron.................... Vt f» Virginiae occident. • fc- · · ft ΧΙΠ. Amsrlea australis. „ „ „ r , cum. . Brasiliae reipublicae Venesuslae .· '. Uruguay „ . .» . 65 » . 15 , . 17 , „ Peruan., reipubl. Argent, et Haiti (ignota). Existunt ergo 70 magna logia et oiroa 7300 logia. (J. G. Findel, Geach. der Freimaurerei. 9. Aufl. Lipsiae 1866. 8. 805 seqq.). „ ’ II. Les archevêque «t évêquee de la Belgique <1 meeeieure les carda de leure diocèses. Messieurs. Noue avona appris avec peine, que parmi lea fidèles confiée à notre eollicitude pastorale, il y en a qui croient qu'ils peuvent, sans blesser leur con­ science, se faire recevoir dans les associations des francs-msçons, et en fréquenter les réunions. Comme il est de notre devoir d’empêcher qu'une erreur aussi nuisible SU salut des Ames ne se pro­ page, nous venons voua prier, messieurs, de porter A la connaishnce de vos paroissiens, en publiant notre présente circulaire au prône, que les asso­ ciations des francs-maçons qui. existent dans nos diocèses, sous quelque dénomination que ce soit, tombent sous' les défenses expresses et les con­ damnations portées par les souverains pontifes1. D'où il résulte qu'il est rigoureusement défendu d'y prendre part, ou de les favoriser d'une manière quelconque, et que ceux Alu* 1* font tont indignes de recevoir l’absolution, aussi longtemps qu'ils n’y ont pas sincèrement renoncé. Voue continuerex vous-mêmes, messieurs, à tenir ce principe pour règle invariable de votre conduite dans les fonctions du saint ministère. Voua pro­ fiteras avec prudence des occasions que ces fonc­ tions vous offriront, pour exhorter vivement, et supplier même en notre nom ceux de vos, parois­ siens, qui ont eu le malheur de prendre part A «es associations illicites, de revenir promptement sur leurs pas; vous leur dires que rien ne peut les dispenser d'obéir A la voix de leur pasteur, de laur évêque, et surtout du souverain pontife, chef su­ prême de ( Église de Jésus-Christ, aux décisions duquel on dqit se, soumettre en tont ce qui regarde le salut, si l'on vent être vrai chrétien; car celui qui n'écoute pas l'Égliae, dit le Sauveur, doit être regardé comme un payee et un publicain. Matth. XVIII, 17. Receves, messieurs, Γassurance de notre sincère affection. Donné en décembre 1837. t Engelbert, archevêque de Malines, t Corneille, évêque de Liège t François, évêque ae Bruges. > Clemens Ill, CanatUut In smew*/*, aa. 1738, Bess­ elictus XIV, Const, Provides, sa. 1751; Pius Vtl, Const «ο­ ι leeiam a leeu Christo, an. 1891 ; Leo XII, Const. Quo yranoni, ah. 1868, et Pins V1I1, Kpiet eneget. sa 18W. Illustrissime' et reverendissime domine. Vox ilia sanctissimi domini noatri Pii pp. IX, quae die XXIX iunii anni MDCCCLXVIII per uni­ versum orbem reoonando, omnes et ainguloa eccle­ siae catholicae episcopos arcessivit ad oecumenicum concilium, quod die VIII perlabentia mensis in Vati­ cana Baailrea initium iam habuit; vox, inquam, ilia solemnis quidem epiacoporum omnium animoa adeo vehementer excitavit, ut loeua ambigendi non ait. unumquemque eorum tam praeclaro et tanti pon­ deris consessu intéressé se disposuisse quanta maxima potuerit alacritate et studio. Et simul factum est, quod ex Neapolitanis epi­ scopis non pauci una meeum in consilium illud venetiint, non solum utile, sed pernecessarium fore se ipsos ooniunctim in praeparatione futuri con­ cilii omni audio in eo servari, ut quae in suis dioe­ cesibus sit hodierna conditio relate ad catholicam doctrinam et disciplinam, plene et perspicue sibimetipsis praeberetur. Existimarunt enim ipsi ea, quae duabus illis praeetantissimia praepositis rebus continentur, maiori perspicuitate eorum animis ap­ parere, ai ipsi una simul, et non divisim de illis inter- ae discussiones haberent. Re sane vera tanti momenti est moralia nostrorum temporum conditio, ut indivftiua mens impofens dicenda sit ad explanan­ dam profunditatem, vim et diffusionem erroris ac licentiae, sicutt et,damna, quae ex ipsis dimanant. Cogitaverunt etiam quod mutuo inter se con­ silia conferentes, cum idea aliqua magia apta pro­ diret pro illa vineae Domini nostri lesu Christi por­ tione, quae ipsis in Neapolitana regione obtigit ex­ colenda, fortasse et communi bono universalis ec­ clesiae inservire posset, ei sanctissimo domino nostro pontifici maximo et episcopis omnibus in oecumenica synodo congregatis, fructus suorum laborum humillime subiicerentur, cum fructus sint non exi­ guae sollicitudinis plurimarum ecclesiarum. Hinc triginta et septem Neapolilanae regionis antistites omnes ad unum aeaenserunt iis sententiis* quae in­ sertis paginis proponuntur; et prout ipsis animo firmatum, sic inibi declaratum et patefactum est. D Quae autem ex studiis et curis nostris pro­ dierunt in expectations illius magnae diei festi' beatae Mariae Virginia sine labe originali conceptae, haec per ministerium tuum, illustrissime ac reve­ rendissime domine, sanctissimo domino nostro de­ dicamus omnes quotquot in laboribus convenimus episcopi, quorum nomina in calce huius epistolae notata videntur. Quod si in nostro hoc opere aliqua menda typographies irrepsisse videantur, et fortasse etiam quaedam non ea, qua par est, perspicuitate explanata, hoc angustiae temporia et officio ser­ vandi secretum attribuatur confidimus. Prayterquamquod in spe consistimus nobis etiam postea datum foro mittere ad te, uti appendicem operis nostri, quae nobis deinceps uti opportuna et utilia videri possunt. Quae autem laboris nostri consilia i Acta, nam. 101. exutat necretarii concilii ilie 10 îonuAtii 187Û d*ta ad «ecr^tariatu IWjmtai:onit, 4Π» pro· pariliAM* ilta misit. :é. ACTA CONOREOATjOXre PRQ PO&/ÜLAT18 i?» sint amplectenda, quae'ut minoX^ pretii deserenda, k tamquam e · putiA boeno, privantur. ï oecumeivca< svBodus sancti Spiritus irradiata fui- mo Cuiqsmodi — —----------------------quidem naturaRanhis iflre ----------ae merito definiri poesqt·■: , „infahda candefies omniud^ decrementorum otonv goribus siguiMcet. ' ■ y .Haec in exhibendo nostro opere praemonenda * umqué inficiationum, tam praeteriti, quam aevi ■' cdnsui. ut illius'et sc qpus et continentia et forma nosïri ; .germen*et foecunda origo talium effatorum. dignoscatur ;-*·βρψ inifitd|a-quod Xjnqpclesiae com- quae\ pessimo ^qjblico passio! in Deun>, religionem., modum, quodr unice mihi cordi .est, aàlaboràvi. bonôs flores et societatem ipsam- evulgantur14 ·. unde, Interea cum plena” tui existimatione me subscribo. sicuti variae suqj^q>ravae "hominum cupiditates, varias ♦ Romae, die Χ1Γ decembris MDC&CLXIX.. <« ille induit formas; et praecipuum in modum video^ium ieie dedit specie quidem atheismi. pantbeismi, Addlctisaimui fiynuJus * X. cardinalis Riarius Sforta. arehiepiscopus , dersmi. rgtiohalismi. mlterialismi' et positivispi • Λ ’ Neapolitanus. y \ y Nomina episcoporum, quorum) nfqntio facta ,e^ in epistola, sunt a . Atchiepisc. n* „ r r „ ' „ r r Epiae. r r r · r r r r „ Surrefftin. Sipontin. Salernitan Tiitfin. v . Reginen. Baren. Tranen. . Tarrtrtin. ('otnpsan. Caieta^ Melpluten. Thelesin. Bituntin. Dianen. Andrien (ippiden Calven et Theanen. Aquilan. Oritan. Epiae, Ceriniolen. • „ Casertan. \ _ .* 1‘otentin. , . y. „ , „ „ „ « R r Ljxcerin. Laquedonien. Gallipolitan. Tricaricen. Nolan. Abellineh ^Jfrersan. Castri Maris. Mu ran: „ | " Mileten. Caputaquen. Nuscan. Tanen. in partibus infidelium. Senior Liparen. - aliorumque delirantium somniorutj' Quae feedfficiï moles tam infaustft omimbus constructa,* quo facilius solo aequetur et fupdiypydel^atur. Neapolitanae Ultionis episcopi peropportunum arbitrantur, ut. quod ad dispellenda illius temporisyAereticorum delira­ menta actum Tqit /n Tndentina synodo, idem in ampïissimu A'atieano concilio, agatur, doctriirhnuq^ B summam condende, colligendo, quae exordiatur vel in primis a duplici/^dtne. naturali.scilicet et supernaturali. Enimvero diu nuiltumque ëpgitanti. quo istiusmodi perditissimorum sophistarum effata perTersaeque spectant doctrinae. illarum processu», ex­ plicatis, usque ad perturtfandam/a i» i driî»qm»-^ex pun­ gendam ίρφίυβ Dei notionem, basim ac nidamentum religionis omnisque rectae doctrinae, procul dubio ante oculos obiicietur. illos exordiri aut ab ordine naturAi, sed corrupto et depravato, aut ab infreiatione totius supernaturalis ordinis, aut ab utriaque confiais, adeo ut. quod hinc emanat, aliud non sit. quam systema aut rationi, aut veritatibus super­ naturalis ordinis repugnans. Proponant sibi episcopi doctoris Angelici D. Thomae exemplum ad imi­ M tandum, qui. in exponenda catholica doctrina et oppositis refellendis erroribha, ab hoc duplici or­ 7 PRÔI?AIGUS dine exorditur, uti luculenter videre est in utraque Impieta» nostro hoc aevo potissimum illuc spec- c tanti dooioris summa, et in illa vel in primis, quam tat, ut religionem et catbrdîMuK ecclesiam qua- contra Gentes elucubravit, lib 1. cap 111. ubr his queversus appetendam, aggrediatur pex^echnas et conceptis verbis rem explicat ; rE»t autein in his. cavillationes; quae, nulla fidei et revelationis ratione quae de Deo confitemur, duplex veritatis modus. nabita, pro viribus contendit deiicere ac radicitus Quaedam namque vera sunt de Deo. quae omnem evellere scientiae et societatis stabile fundamentum; facultatem humanae rationis excedunt, ut Deum hinc tenebris offundere, immo penitus ex animo esse trinum et unum; quaedam vero sunt, ad quae Deum ipsumf immortalitatem animae ceterasque etiam ratio naturalis pertingere potent, sicut eet. omnes ordinis naturalis veritates delere illi unum Deum esse, Deum esse unum, et alia huiusmodi; opus et£; tum quia hae divinitus cohaerent cum illis, quae etiam philosophi demonstrative de Deo pro­ quae ordinis sunt supra naturam; tum quia ipsae baverunt ducti naturalia lumine rationis/ Insuper per se huiuscemodi sunt% ut somnum abrumpere cap. IX eiusdem libri circumscribens fines, qua hu­ illorum valeant, quorum vita omnis a recto ratipnis manae rationi expatiari liceat, scribit: ^Intondentibus igitur nobis per viam rationis ptaqequi ea. quae tramite aberrat, et metum incutiunt iudiciorum Dei de Deo ratio humana investigare potest, primo oc­ et poenarum, quae sontes post obitum immiserabiliter manent. Hoc lethale vulnis, quod ad ossa currit consideratio de.hio, quae Deo secundum seiplyw vadit nunc praesertim hominum societatem, sum conveniunt. Secundo vero de processu crea­ Pius IX pontifex opt. max. pro paterna sua benigni* turarum ab ipso. Tertio autem de ordine créa­ tate aperiens^ hoc pacto sermonem instituebat in D turarum in ipsum, sicut in finem/ Denique ab 'allocutione habita die nona iunii anno reparatae salutis 1862: „Nemo vestrum ignorat, venerabiles fratres, ab huiusmodi hominibus plane destrui ne* oeasariam illam cohaerentiam, quae Dei voluntate intercedit inter**utrumqiie ordinem, qui tum in na* tura, tum supra naturam est . . .; at vero eo im­ pietatis devenerunt, ut caelum petere et Deum ipsum tollere cuogntur . . ., neque alias vires agno­ scunt. nisi illas, quae in natura positae sunt, et omnem morum disciplinam bonestatemque collocant in cumulandis et augendis quovis modo divitiis, et . in pravis quibusque voluptatibus explendis14. Quod gravissimum profecto documentum aciem convertit suam uti in naturaligmum relativum, quo super­ natural?, ita in naturaliemum abeolutum, quo quicquid supra sensus est. denegatur. Et simul signi­ ficat ad naturalhmunt absolutum plane redigi im­ pietatem ; unde tam tristia effat$ et* morum pravitas, it pc naturali ordine gradum faciens ad supernaturalem, libro IV eiusdem summae, capite I. hoc pacto alterum cum altero connect. rQuia igitur debilis erat Dei cognitio, ad quam homo per vias prae­ dictas intellectuali quodam quasi intuitu pertingere poterat, ex superabundant bonitate, ut firmior esset hominis de Deo cognitio, quaedam de seipso ho­ minibus revelavit, quae intellectum humanum ex­ cedunt; in qua quidem revelatione secundum con­ gruentiam hominis quidam ordo servatur, ut paulatim de imperfecto venia| ad perfectum, sicut in ceteris rebus mobilibus accidit. Primo igitur sic homini revelantur, ut tamen non intelligantur. sed solum quasi audita credantur; quia intellectus hominis secundum hunc statum, quo sensibilibus est con*" nexus, ad ea intuenda, quae omnes proportiones sensus excedunt, omnino elevari non potest; sed cum a sensibilium connexione fuerit liberatus, tunc ' 381 • ’ / I POsVri.ATA Lpl ad ea elevabitbf intuenda/ Quplici hoc veritatis ------------ Atpèam Dei existential: ^Credere oportet accedent tein'ad Deum’qui» e«.“ * ordipe innixus doctor Angelicus statuit divinae et 2. Tam iana ràtiene, quam caelitus ^accepta supernatural!» revelationis ^necessitatem. ‘Etif uidem /evelatloné DeM». uti ena a se. a nullo pendent, capfTV. lib. I. quod'ad ordinem naturalem·spectat, perfectkuntnum nobis repraesentatur. Ipse Mosi ro­ demonstrandum aggreditur: rQuod divina naturaliter ganti. qui» esset, ut populo nurjti^ret. respondit cognita convenienter hominibus credenda propo„Ego «vm qui sum; sic dices filiis Israel: Qui eat. v nun^ur/ Capite V eiusdem libri, qu.o>d ordinem f supernatu^glem ostendit: Quod ea. Njuae ratione mieit me ad v^s* (Exod. HI. 14). Mis certe subli­ investigari non possunt, convenienter fide tenenda mibus verbis significans, ipsum existere a se; et ideo, aiente s. Gregorio Nazitnzeno. esse rpelagu» ' proponuntur.* Denique capite VI ita rem conficit: vA«sentiri hi», quae sunt fidei, non est levitati^ quoddam essentiae. imtnehsum et interminatum*. (OruL'11 siquidem. queçudinudum quamvis supra Arationem sint/ l’bij d. Thomas dmlec^ca qnidenv ratione, cui resiste^ nulla potest s Thomas argumentatur. rcum Doua ait ipsum esse /sii brevi omnia c<-mplectitu^» argumenta, quae subsistens, nihil de perfectione osaendi ei Christianae religionis veritatviq ostendunt; et lùre pptestu (Nsmm. TKet^l, I.

viam l stabilitum. 7 Iam vero iuxta hunc nexura aptissimbm, qui ordinem in aupernaturalem et naturalem inter­ cedit. quam quod maxime ad rem conferre existi­ matur. sacrosanctum Vaticanum concilium expressis verbis doctrinam illarit declarare, quae respicit ho­ minem quolibet sub adspecpK. morali, religioso, seu publico, seu privato, seu divili. seu politico: et qua summa pollet auctoritate, praecipere. uMtomtnes, quavis ratione spectentur, nonnullas veritates corde et animo tueri actuque profiteri teneantur. Id certe m causa fuit, cur episcopi, has animadversiones-ex­ hibendo. in antecessum proposuerunt illam doctri­ nam. quae errores contra fidei veritatem respicit: tum. quae aciem convertit ad disciplinam recteque vivAndixrationem Quas animadversiones, utcumque elucubrata», tibi, pater beatissime, et sacrosancti eoncibi patribu». humillime subiiciunt. eius, et ipse novit locum illius.* \ 4. Et quippe quia infinita intelligentia est et > nullo* dependens, ipse eat voluntas omnipotens Tali modo describendum sese dat a Mardochaeo. qui in tribulatione4?emens ita suas fundebat preces ^Domine, domine rex omnipotens, in ditione enim «a „ Neque veraciter ob aliud vocatur omnipotens, nisi quoniam, quioquid vult, potest/ 5. Quoniam Deus est ens a »e et absolutum, cui­ libet compertum es^ ipsum fontem esse et princi­ pium omni» auctoritatis, a quo omnis est auctoritas extra eum . et cuius participatio est quaelibet ter­ Parr PRIMA. “V. rena aueioritas. Ipsemet hanc revelabat veritatem Q1OAD DOCTRINAM plerisque in Scripturae locis, quorum duo» dumtaxat brevitatis gratia huc referemus, alterum ab antiquo, Caput I. alterum a novo Testamento depromptum. Et quoad • De Us« quae dogma respiciunt. primum, Prov. rPer me reges regnant, et legum conditore* insta decernunt. Per me prin­ De De» HotioMf. * cipes imperant, et potente» decernunt iustitiam.* Nulla cuiuscunque ordinis veritas firn(a esse po­ Quoa d alterum vero, ita divus Paulus ad Romanos terit. nisi germana et perspicua Dei notio kpracsti-p scribens (XIII, I) „Non est enim potestas nisi I “ Γ Γ tuatur. Id adpry^e callentes naturaliatae et reliqua a Deo/ impiorum caterva, quibus unice cordi est ordinem fi Idem ipse Deus, uti actu» sirnplicisumu», non omnium rerum perturbare, quae de Deo notio ha­ mutationibus, non modificationibus est obnoxius, betur, per summam impietatem pervertendam im- sicuti ipsa recta ratibne edocemur, et sicut ipse pro mutandamque aggressi simt. Hinc necessitas aperte benignitate sua revelaradignatus est r Ego Dominus, ac simpliciter Dei notioftem dkponendi, et omnino et non mutora ita per Malachiam prophetam JH, 6). iuxta rationem, et quemadmodum Deus ipse re­ Et divus lacobus apostolus (I.»17! de Deo verba velavit. faciens, scribit: „Apud quem non est transmutatio, 1. Haec rerum universitas de Deo loquitur; nec vicissitudinis obumbratio/ Hinc immutabili» quippe quod singulis in creatis rebus manifestum omnino est. et quoad existentiam, et quoad natu­ se praebuit. Ideo David in psalmo XVIII canen­ ram; tum quoad locum, tum quoad tempus; et dum sumebat: „Caeli enarrant gloriam Dei, et quoad cogitatum, et quoad decreta. opera manuum eius annuntiat firmamentum/ Ipse 7. Quamvis unus in essentia sit iste Deus, quem­ Deus pariter manifestum sese dedit in tota revela­ admodum luculentissime ex infinita eius perfectione tione.*cui nulla pagella est, quae de eius exis(entia colligitur; tamen in tribus distinctis quidem sub­ verba non facit. Immo per apostolum Paulum sistit personis, scilicet Patre. Eiliu et Spiritu sancto, (Heb XI. fii aperte nobis significavit, primam sci­ cuius veritatis fundamento innititur christiana n-bgio. licet veritatem, quam ediscere homo tenetur, esse S. Sacrosanctum Vaticanum concilium pro »a- 1 . 383 C. ACTA CONGREGATIONIS PJIO POSTULATIS; SM fftentiae suae iudicio profecto Intuebitur, utrum, A que Scripturae loeo dixieee depreheodamos, nihi\ribi .......simile ease, ipsum*nulli similem? „Ut smaa qaod hiice praemissis (Joctrinis quoad' Dei exietentiam et non sit similis mei in omni terra** IX, 14). naturam, diras omnes imprecari poenaeque pro in­ fando scelere gravissimas irrogare par aequumque jQois similis tui in fortibus,. Domine, quis similis sit athéisme, qui est in absoluta Dei inficiatione tui, magnificus infsanctitaté?* (ibid. XV, 11). At­ haec ipsa occurrunt verba io positus; ^antbeismo, tum rtU^ri, cuius est Deum que ita confundere cum mundo, tum transcendenlaii, ^pro sacra Scriptura ac vel in primis in Psalnsprum libro. 6. Istiusmodi doctrinis ita expositis, panthesstae ,variis, quas induit foratas, quaeque omnes ilWererursus anathematis poena mulctantur, cetera^ue im­ .■ ducuntur, ut Deus aliquid impersonate, et quasDm piorum turba, qui mundum cum Deo confundere potentia esse asseratur, quod per successivas evolu­ audent, au^aliq quovis tn^io errant circa rerum tiones per mundtim et in mundo seipsum tam­ creationem, aut eam inficientes, aut aeternam di­ quam aliquid reale constituit et perficit; deismo, centes. aut a Deo emanationem autumantes. in quo non solum omnjp religio supernatural^ refpuitur, sed etiam aliqui capitalia ipsius religionis naturalis dogmata impugnantur r naturalismb, qui ZV Christi notione. qpicquid supra naturam. ' et quicquid supra sensus 1. Deus Banc rerum universitatem cr^hndo, ad est, reiieit; materiaTismo. qui quamlibet substantiam augendam'Agloriam suam et lesu Christi, Verbi spiritualem denegat ; positivismo-, qui non nisi facta, quae sênsibus obiiciuntbr. pro certis habenda sancit; B Dei,%uod caro factum est, unice intendit. Atque ' ('^t^risque talibus. si quae sunt depravata npentis hominum deliramenta 8 II. β rerum creatione. 1. DruK ipse. ui qst omnipotens, jpmplicissimae nuAe voluntati» actu cuncta creabat ; cumque pro sapientia ct bonitate sua revelationem homini im­ pertiri dignaretur, a narrandis exordiebatur operi­ bus creationis. pIn principio creavit Deus caelum et terram, etc.Nec satis habens vel in ipso divinae Scripturae iniè> hoc palam facere, idipsum . gin/ ? ita omnino esse Spiritus sanctus palam facit in libro Proverbiorum i XV,4): ^Universa proptèr sem^ipsum operatus est Dominus4. Quod autem ad lesu Christi filii siri gloriam amplificandam1 spectasset. quotidie loannis evangelium oculorum aciem perstringit: „Verbum caro factum eat. et habitavit in nobis, et vidimus gloriam eius, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis/ Creatio igitur huiuscemodi rerum universitatis ad Christum ordi­ nata spectabat: adeoque ipse est exemplaria et finalis causa universae creationis, uti. saltem sup­ posito hominis lapsu eumque redimendi decreto, ab omnibus tenetur. Ipse quidem est causa exem­ plaris idqsie aperte inSicatur in libro Proverb, identidem in memoriam compluribus Scripturae re­ vocat locis. (c. VIII) rCum eo eram cuncta componens, de­ 2. lata rerum,creatio fiebat in tempore, uti patet ex iam relato sacrae Scripturae exordio, nec. non lectabar per singulos dies, ludens coram eo ex„ plerisque ipsius locis; ex quibus ipsius Salva­ omni tempore, ludens in orbe terrarum.- Ipse toris nostri •/ct>£ft*bat«ir Baerae litterae nullum vesbum adiiciunt. quo signihomo futura·.* Quid plura’ Sanctu· Cjrillua .ficent, tn'quo sita eeeft haec io homine imago (lib. V The·., cap. 8) «eripit : «Praefundatur nota Dei, m quo similitudo.; 'at Patrum traditio, uti fu/ sius refert 3ellanninus (De gratia primi hom no· Chriitaa, et^in illo noa omne· praeaedificamur, cap. 2).' in verbo . imepme nsiturae insitas dotes idque date initium mundi in praeacientia Dei..'. hominis superaatuCreator voater Cbriatu· noatrae ultri· fundamentum agnoscit, in verbo etiam ante initium mundi fundavit.* [Auert. XV.] rales dotes, quibus ex.ornatuÀDeo assimilatur. Pqr 2. Quemadmodum autem ab aeternitate Deu·' naturae dotes homo assimilatbr Deo in intellectu, in libera voluntate, iu.'domiuatione super rebus viderat, temperi· plenitudine iam matura opua com­ creati». Cum Deu» »it summa intefligentia. imper­ plevit, Verbum Dei deaeendit de caeli·, et in unitate tiebatur hdmini spiritum inteîligentia praeditum: «Deus disciplina intellectus replevit illo». Creavit humanitate aaaumpta vixit er peTnt|nait inter ho­ illis scientiam spiritu», sensdy implevit cor illorum. mine· in terria «et habitavit in nobi·*. Caeleatem* k 0 mala ej bona ostendit44 (Ecdesiast XVII< 5). Cumque fiberrimus ^sit Dens, fecit ut homo liberauam tradidit doctriplfm. «aeramenta iaatituit. fun­ davit eceleaiam : demum, data vita pro generi· hu-, tate polleret; «DeusTjbidem XV, 14) ab initio conmani redemptione, resurrexit a mortuis, kecendit B stituit hominem, et reliquit ilium in manu consilii in caelum in aaaumpta hu^nanitate, aedptque %d sui/ Cumque Deus sit Dominus rerum universarum, quas* creavit, huiusce dominationis (participem ho­ dexteram Dei Patrie. Nihil est quod pluribus in minem fecit. Siquidemxconsilio habito in hoping istiusmodi dogmatis confirmandis immoremUr, quippe pertonae verum aaaumpait corpua humanum et veram animam humanam; «Verbum caro factum eat.* Hac quae Jam ab ecclesia aliis atque aliis conciliis san­ cita. kt christifidelea omnia ad upum profitentur» ut ex symbolis fidei plane constat. Quod nimium quantum valere potest quo mythici rationalistae, cuiusmodi sunt Strauss. Renan, et si qui sunt eius­ dem asseclae impietatis, confundantur, et anathe­ matis poena irrogata. profligentur. $ K"7 De horti*?: 1. Ex universis creatis et visibilibus homo certe praecipuudi tenet locum; immo Deus ipse humanam excellentiam patefactam voluit, cum in sacris Scrip­ turis teterarum rerum describens creationem, unico verbo rem fotam significavit fiat ; cum vero ad hominis creationem perventum sit. tres divinae personae velut in unum convenientes et consilia inter se conferentes, «Faciamus. aiebant, hominem ad ima­ ginem et bimilitudinem nostram4. et tantam hominis praestantiam prae ceteris animantibus significabant; „et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universae terrae otnnique reptili, quod mo­ vetur in terra.4 Quod his concepti» verbi» exposuit divus Cbrysostomus (Hom. VIII in Gen.): «Prius quidem, cum Deus caelum terramque fundasset, audivimus illum dicentem : Fiat lux. fiat firmamen­ tum etc. Vidisti sermone solo et praecepto omnem creaturam quinque diebus formari ; vide hodie quanta verborum diversitas! Non enim iam dicit: fiat ho­ mo: sed quid? Faciamus, ait. hominem ad ima­ ginem ot similitudinem nostram, quid hoc novi? Quisnam eat ille formandus, ad quem faciendum opifici tanto consilio et circumspectione opus est? Ne mireris, dilecte. Homo enim inter visibilia om­ nia dignitate praecellit, propter quem condita sunt haec omnia, caelum, terra, mare» sol. luna, stellae, reptilia, iumenta, brutaque animalia omnia/ Haec tanta hominis excellentia prae ceteris visibilibus luculentissime ab ipsa sua eruitur natura. Quam­ quam enim Deus illum e limo formaret, perinde ac cetera animantia, talem éi exquisitam, perfectatnque organorum structuram impertiebatur, ut procul dubio quodlibet aliud animans superaret. Praeterea huio exquisitae perfectaeque dispositioni organorum animam infundebat; «inspiravit in fa­ ciem eius spiraculum vitae, et factu» est homo in animam viventem4 (Gen. 11,7). «Haec anima, φνη· Augustinus scribit, res spiritualis est, res incorporea est. vicina Substantiae Dei4 (Enarr. in P». CXLV [n. 4]). 2. Isthaec hominis natura adeo illum admira- ('ONCIL. 0B2ÎBMXL. TOMUS ΗΠ. creatione, decrevit, ut «praeesaet piscibus maris, vo­ latilibus caeli et bestiis universae terrae, otnnique reptili, quod movetur in ea|. Et postquam eum creasset. dominationem eidem deferebat super terram illis verbis. «Crescite et multiplicamini, et replete terram, et subiicite eam. et dominamini piscibus mari», volatilibus » caeli, et universis animantibus, quae moVentur super terram44 (Genes. I, 281. Haec omnis doctrina redacta est ipsissimis verbis revelatis a Spiritu sancto cap. XVII Ecclesiastici. 3. In eodem hac ^»pite XVII, ot sicuti videre quoque est in capite XV. Spiritus sanctus, post­ quam revelasset. Deum impertitum fuisse homini liber­ tatem et dominationem to terrarum quo in caelesti regno superna gloria frueretur, atque prbe apostolis committebat, quos moderatore» dele­ ad illum assequendum heic in terris ad supernatugerat, ut opus susceptum persequerentur. Aiebat ralem ordinem eveheretur, prono alvoo fluit, natu­ enim: „8icut misit me Pater, et ego mitto vos* ralem ordinem cum supernatural! arcte esse con­ (loan. XX. 21). Quamobrem illam potestatem de­ nexum. atque utrumque inter se. Deo sic dispo­ ferebat eis, qua ad rem opus esse existimabat, nente. aptissime cohaerere. qqgm ipse omnem a Deo Patre acceperat, his con­ Ita catholica doctrina paucis exposita, quae ad ceptis verbis: „Data est inihi omnis potestas in hominis creationem attinet, ipsius exaltationem ad caelo et in terra . . . euntes ergo docete omne» supernaturalem ordinem, et inter utrumque ordinem, gentes* etc.' (Matth. XXVIll, 18:H*). Ex iis vero naturalem scilicet et supernaturalem, cohaerentiam, illum seligebat, qui suas in terris gereret vices, haec episcoporum, qui eam exponendam susceperunt, quem praeesse volebat, a quo omnes penderent, est sententia. Vaticanam synodum tot in canones in quo, tamquam medio ia centro, omnes collecti ipsam redigere, quibus, irrogata anathematis poena, qualibet parte sua compactum arcteque connexum pantheistarum, naturalistarum, rationalistarum et efficerent corpus. Quo facto societatem omnino totius impiorum catervae damnentur deliramenta. constabilitam relinquebat gubernandis et guberna­ toribus conflatam ; quibus copiam fecerat eidem so­ § V. cietati fideles adseribendi, regendi ot ad supremum De eccleno. finem optatissimum perducendi. Quo autem istiusQuam Deus perbelle effinxit hominis imaginem, modi auctoritas omni ex parte absoluta foret, du­ proh miserum! haec ab ipso homine'fuit deformata plicem instituebat potestatem, ordinis scilicet et primaevae originis labe, qui cum a praescripta lege iurisdictionis; hrerarchiam constituebat, quae epi­ descivisset, supremo amplitudinis gradu decidit, scopis, sacerdotibus et ministris constaret; in qua inque suum caput illapsam malorum congeriem sacerdotes et^pinûrtri obnoxii episcopis essent; vidit, quam illi comminatus fuerat Deus. Ipse pro omnes vero pontifici maximo, pripeipi et capiti ec­ iustitia sua deserere potuisset hominem in illa male clesiae universae Idcirco in Scripturis legimus, ot auspicata omnium aerumnarum aede; at miseri­ ve) in primis in epistolis et actis apostolorum, illos, cordiae suae iudicio iterum cum eo inire amicitiam postquam Spiritum sanctum acceperunt, non solam voluit, foedusque, nequitia hominis violatum, novum ordinis et iurisdictionis potestate functos esse, sed sadeire. Hoc foedus, hanc amicitiam initam et ipeam ordinis et iurisdictionis potestatem aliis quo­ sancitam voluit Deus per lesum Christum Filium que contuliise, mandantes, ut idipsum in alios effi­ ................ ..._______ cerent, in perpetuus eamden potestates· ip eeeleeia constabiliente·. ' Quare ire dirus Paulus ad Titum s^ribebai: „Reliqui te Gratae, at ?.. constitua· per civitate· presbyteros, sicut et ego disposui tibi* U, 5)ί 4. Ex quibus eruitur letum Christum ecclesiae moderatoribus t«tad«m. reliqui··· potestatem ipei • Patre delatam, «t ad eundem ftnem, scilicet ad supremum finem homimfs perducdndi. Ex hac ac­ cepta potestate ecclesia servat et tuetur depositum omnium, qaae Christus Ddmtnus eam edocuit; et ipsa est magistra et ipdex. quae fallere vel falli non potest, ad dirimendas quaestiones et contro­ versias qubgd huiuscemodi doctrinam? Atqut^ idipsum fchristus pollicebatur illis verbis: „Ego rogabo eoa est eousilii dumtaxat aut diraeiionia, sed eat vera poteAta· /epsUtiee, huHdaUe et Adeoque potest ecclesia praecipere quicquid ne-* cease esse existimatur ad bonum fidelium societatis provehendum; potest omnes .diiudieare lites ef quaestiones quoad illa· re· ipai a Christo condreditscs, et praecipere obedientiggiv aliqua salubri poena irrogata; quibus sublati·, inani· eaaet omnis potestas, omnis lex. ' Quae triplex ecclesiae potestas com­ pluribus Scripturae locis eruitur; satis est' pro* οώni b^s^ illud (Matth. XVIII, 15) : „8i peccaverit in te“ etc. Unde elarisaime colligituf triplex potèstalis apeeiee ecclesiae suae · Christo eolladae.r 7. Per triplicem banc potestatem perficio man­ Patrem, et alium Pargclitum dabit vobis, ut maneat datum suum ecclesia et perdupit homines ad £xvobiscum in aeternum. Spiritum veritates* (Ioan. XIV, 'opWtum finem. Ast sicut nequit'homo sibi sufficerh^ 16). nllle vobis dooebit omnia, quaecunque dixero alium finem, quam quem Deus ipsi praestituit, nevobie* (ibid. 26). Qui cum mahsurus sit in aetsr-^ que aliter, quai? Deus statuerat, illum adsequi, plane constat, Christum'non apostolis tantum B ita penes semetipsum μιοη-^sst poaae yel non posse iihitn pollicitunr esse, verum etiam successoribus in Christi ecclesiae fesse et [eius) legibus obtemperare, vana illa innisusr spe alia quadis ratione'supremo ministerio. Quid? Ipse etium Redemptor promiserat : rEcce ege vobiscum^bqm omnibus diebus usque ad fine potiundi ; aed velle tenetur in ecclesia tali fiue consummationem saecuii* (Mstth. XXVJII, 20). potiri; illius omnino esse, et latis ab ipsa legibus Quf»d autem huiuscemodi promissis steterit, eaque obtemperare. Hifeq^qon est ecclesia societas liberae; persolverit, certiores nos facit divus Paulus ad Ti­ sed necessariae electiqnis. atque uti omnifio neces­ motheum scribens: „Haec tibi scribo .^^ut scias sariam Christus ipse ostendebat, cum apostolis prae­ qaomodo oporteat te in domo Dei conversari, quae cipiebat: „Praedicate evangeliiftn omni creaturae. Qui crediderit, et baptixatu» fuerit, salvus erit; qui est ecclesia Dei vivi, columna et firmamentum veri­ tati»- (I, c. 111, v. 14. 15). vero non crediderit, condemnabitur- (Marc. XVI. 5. Ex his a Redemptore nostro gestis,^nimium 15-16). Omnibus igitur praecipiebat praedicari, quippe quod onfnps obtemperare evangelio tenentur, quantum compertum est atque exploratum, ipsum pro divinae sapientiae suae iudicio partivi dignatum ut salvi fiant, idque in ecclesia, cuius fierent^merqbra per baptismum. esse universam fidelium societatem in gubernatores β. Triplex haec potestas, quam Christus ec­ et gubernandos, in ecclesiam docentem et discen­ tem, in clerum et populum. Enimvero si Christus clesiae delatam voluit, illa, quemadmodum paulo Dominus, quam spiritualem potestatem constitutam ante innuimus, prorsus erat, quam ipse q Patre ac­ voluit in ecclesia, non illi quidem societati fidelium ceperat: aiebat enim: „8icut misit me Pater, et ego mitto vos* (Ioan. XX, 21). Iam vero, quam ille detulit, sed paucis, quos elegit, qui nomine et auc­ toritate sua ipsius vices gererent in ecclesia; exinde acceperat potestatem a Patre, haec plena erat, per­ consequitur, illos a reliquis fidelibus segregatos esse, et addicto» officio suam regendi societatem consti­ tuere coetum diversum ab aliis, qui sunt laici et populus christianus. Sicut autem parti docenti im­ ponebat onus custodiendi atque explicandi ab eo traditum doctrinam et latam docendi legem, ita parti discenti mandabat, ut doctrinam exciperent et morem legi gererent ; quorum utrumque dqcentie ecclesiae tantum est proponere Et quidem ''Christus fecta. absoluta, divina, a nulla alia potestate pen­ dens: rI)ata est, inquit, mihi omnis potestas in caelo et in terra- (Matth^ XXVIII, 18). Ergo et ad eumdem finem disponuntur, scilicet sempi­ ternam beatitatem. Discrimen vero clericos inter et laicos est, propterea quod illi· onus regendi et gubernandi Christus imponebat, et ipsorum est quicquid ad regimen speetat; hi· vero praecipiebat Christus obtemperare et morem gerer· suis mode-\ oportet Deo magis, quam hominibus* (Act. V. 28 seq). Utique hoc ipso pacto ecclesia collatam sibi poteetatem intellexit, neque ab exercenda trans­ versum unguem discernit, uti ex innumeris constat traditionis doctfmentis. His positis, episcopi, quorum est totum quod expositura est, maxime aeeesse esse arbitrantur, ut eodem quidem modo ecclesiae suae acceptam con­ ferebat potestatem. Atque ita omnino esse Christus ipse praefatis verbis significat*: PEuntes ergo do­ cere-; ubi in ilia particula ergo ostendit, ipsum mittere apostolos vi potestatis a Deo Patre acceptae, cuius participes illos faciebat. Re quidem vera ita plane apostoli intellexerunt hanc ipsis delatam'po­ ipae aiebat: „Si ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethnicus et publicanus* (Majth. XVTlI. 17). testatem, nec aliter exercuerunt, a nulla scilicet hu­ mana pendentem potestate. Enimvero, cum Petrus Apostoli autem ubicunque praedicabant hanc doc­ trinam et hanc docebant legem, fidelibus prae­ et loannes apostoli virum illum claudum saoum et incolumem reddidissent, deducti in synagogam cipiebant, ut illam servarent, huic obtemperarent ludaeotum, iubentibus pontifice et omnibus, qui Atque, omissis ceteris, in Actibus apostolorum legitur. quod Paulus apostolus ^Perambulabat Syriam D sacerdotali genere erant, ne amplius in posterum praedicarent lesum Christum et evangelium, ipsi et Ciliciam, confirmans ecclesia·; praecipiens custo­ responderunt rNon possumus* (Act. IV, 20). Cum dire praecepta apostolorum et seniorum (XV, 41). alias propter evangelii praedicationem in vincula Hinc discrimen illud exoritur rorum, quae communes hunt clericis et laicis, et quae alios ab aliis secer­ coniecti fuerunt apostoli, et ab Angelo liberati, in conventu principum Pharisaeorum steterunt; ..internunt. Omnes enim, qui per fidem uti corpus co­ haerent cum Christo invisibili ecclesiae capite, unde rogavitleos princeps sacerdotum, dicens, praecipiendo supernaturalis vita dimanat et in membris trans­ praecepimus ν<φί», ne doceretis in nomine isto, et funditur, omne· participe· fiunt huius vitae; et ecce replestis Jerusalem doctrina vestra . . . Res­ omnes eadem fruuntn^gratia et eisdem sacramentis, pondens autem Petrus et'apostoli dixerunt Obedire ratoribus; et «d eos pertinet benigne excipere quae ab illis proponuntur, illo· colere et amore prosequi. 6. Haec gubernandi potestas, ecclesia· delata, 1 Potius ecribeodtun "utixam. 25· t. C. ACTA CONGREGATION» ÇRO PO^TULATlS 991 t '.i·;4/· ■ >* iatiusmodi- doctrinae valor et qualitas g t. concilii λ telhgitur pbr M· . * obieetirb completus patribus declarentur, f et debitae irrogentUrpoenas- total quantus int-veritatum, qua· Deus r^eâlaxit? * illis, qui hac in re seu priscae, seu noUtrab aetati·' per rationem tero, totta complexus veritatum, qhas ' —enores sectantur, et praecipue ratioaalistia mythimens humana per aemetjpaam cognoscere potest in . cça^qui temere certe de fbndatione, natura, mia- qualibet scientia. Cum jvero Deu· auctor·sit tum * ' 'sione, hierqrchia et potestate ecolesiaq Iqquuntur; revelationis tum y rationis, nihih ih * iila revelareao ,vel in pritnis iu^e ac merito irreofitur. regalistm, ^qtuit, quod adversatus- êt discrepet ab eo,' quod - ..— qui omnino ubnoxia'm statui vellent 'ecclesiam. f . <. ° , . Λ per-gQiam djgnbaeitur.^. Hinc plane eruittfr, fidem , neutiquam lumbi rationis^offieere neque ,iiiiadteq- * Tiqmenq pontifice - ; * 1. Catholicae pcclesiae Christus praeficiebat caput et oentriftn Petrum principem apostolorum, cui hd· noris et juifsdictidnis in ea primatupi conferebat, -aat * , fidem vero ^deo non afferre moram rationi, quo [tribus]’vires sibi insitae explicet.’sed mirandum’jn ’ modum illas provehere. Idcirco infer se-repugnaudi cauta nullo,'pacto esae potest; aiil tantupt subiectionis veritMbm naturalium supernaturaîîbua. cum ut ex Scriptura et traditione exploratum^ omninj^ 'humana ratio subjecta sit Deo: ·». ■.' ' bat.. Haec dogmatica veritas sancita fuit in concilio a. Hia praemissis,, complures neutralis ordinis , ’ Florentino, adsqntientibus quoqué'graecia epiaqppia, deprehendimus vqritates^quas Deus ipse a se revequi illuc convene^jnt. Et sana (sees. VI) remits la'vit; ouiusmodi suat animae immortalitas, decalq. - definitari deprehendimus: „8anctàm apqitolicém b gus quoad mojes etc. Alias deprehendimus veritates '- sedem et Romanum pontifierai in universum orbem tenera primatum, et’ ipsum Romanum pontificem, successorem esse |>. Petri principis apostolorum, et . verum Christi vicarium (otiusque ecclesiae caput, et o'ninrum Christianorum patrenflfet doctorem ex­ sistere:-et ipsi in b. Petro pascendi, regendi et gubernandi universalem * ecclesiam'a Domiho nostro , . lesu Christo plenam potestateid traditam esse; quemadmodum etiam in gestis oecumenicorum con­ ciliorum et in sacris * canonibus continetur.1* Qua 's definitione concilii patres omnibus erroribus et di­ stinctionibus, quae inducendae forent ad Romani pontificis potestatem minuOndam, Iter omnino Ob­ struxerunt. Cum enim ipsi sanxissent: rlesum Chri­ stum Dominum nostrum in beato Petro pontifici Romano plenam potestatem pascendi, regendi et gubernandi universalem ecclesiam tradidisse§ , ** ipsa meridiana luce clarius eruitur, iatiusmodi potestatem talem non esae, qualis confertur archiepiscopis aut S VII. De relatione rationis cum fide in scientiis f naturalibus. 1. Ad firmandam concordiam inter fidem et rationem illud peropportunum videtur in primis, statuere quid sit fides, quid ratio.' Et quidem in- £ naturale·, quae quamvis non sint retelatae, tamen aut per ae, aut ex eo quod illini consequitur, cum revelati· vetifatibue connectuntur Cum vero ecclejua ait cuatoa et interpres revelationi·, omni iure pollet ferendi iudicium super naturalibus hi^ce veritatibua, aut aperte revelati·, aut cum revelatione apte cohaerentibus; propterea quod aut in libris revelationum aunt,-aut cum doctrina revelata apte connexae ; ideo sunt eccleaiae potestati et iudicio subiectae, quae depositum tuetur, et interpres eat ' revelationis, et iudex quae nec falli nec fallere potest, quaestionum quae in eam excitantur. 3. Hinc prono alveo Huit, quod humana ratio, in quavis sese exerceat serentia, tenetur supposita, non vero ttepo&ita revelatione progredi. Quod si aliquando ratio nonnihil proponit, quod revelato dogmati adversatur, necesse est fateamur, illam a veric tate desciscere, uti scite admodum divus Augustinus monuit (epist. 143. ad Marcell n. 7): „8i ratio contra patriarchis : aat veram et propriam in universam ecdivinarum Scripturarum auctoritatem redditur, quam'clesiam potestatem episcopalem; adeoque'pontificem vis acuta sit. fallit veri similitudine; nam vera esse Romanum praefisse universae ecclesiae, seu ubique * ■· non potest. ** Itaque neutiquam philosophia arroterrarum diffusae, seu in concilio congregatae. gare sibi debet ius interpretandi revelatas veritates, '-*. Adde huc quod Florentinae synodi patre^ san­ accomgiodane eas rationi; sed subiiciens revelationi xerunt: .Romanum pontificem esae caput totius ec­ rationem, expectet ab ecclesia, non * fallente indice revelataruni veritatum, qui fieri possit, ut utraque clesiae. et patrem et doctorem omnium christia** norum ; quibus sane verbis ipsi docuerunt, Romanum inter ae apte cohaereant et amice conspirent pontificem, uti doctorem universae ecclesiae, esae § VIII custodem et interpretem divinae revelationis otnDe natura civilis societatis, et de relationibus ipsum niumque rerum, quae cum ea utcumque cohaerent; inter et ecclesiam. hinc iudicem omnium quaestionum, quae rtl ipsa vel contra ipsam, excitantur. Siquidem munus doc1. Episcopi Neapolitani ratum habentes dam­ toris tiihil prorsus significaret, nisi ad illas omnes, nationis iudicium in propositiones, quae continen­ usque ad unam, componendae progrederetur. Quid tur in S V Syllabi, scilicet „Errores de ecclesia autfim ex hiae ruatur doctrinis, cernere erit capite II, eiuaque ** , iuribus susceptis votis cohaerentes, quod De iis quae ai mores spectant. D vera doctrina damnationis iudicium antecedat, exop­ 3. Denique, cum concilii patres sanxissent, Ro­ tarent. ut Vaticanum concilium apposite veram redi­ manum pontificem pascere, regere et gubernare uni­ geret doctrinam, cui iatiusmodi errores adversantur. versam ecclesiam, reapse declararunt, ipsum pote3. Idem omnino exoptarent quoad ddmnatas •tstem hebere condendi leges modo has, modo illas propositiones, quae continentur in § VI, scilicet ad ecclesiae disciplinam spectantes. Quod in eodem „Errores de sociqtate civili tum in se. tum in suis cap. II videre qst. Hac Florentinae synydi posita ad ecclesiam relationibus spectata .** definitione, refelluntur et confutantur illi, qui per­ § IX. peram intelligunt, quid et quisnam sit Romanus De matrimonio. ' pontifex, aut imminute volunt eiusdem iura, sirs quoad doctrinam, sive quoad potestatem regendi et gubernandi qccleeiam universam. , ®' 1. In immensa malorum colluvie, queis nostra aetas ingravescit, usque eo deventum est, ut matri­ monii sacramentum profanum reddere placuerit, illud ad contractum mere civilem reducdqdo. Hinc necesse esae existimamus, ut ad illam amplitudinem et dignitatem revocetur, quo Dominus noster lesus Christus ipsum evexerat. Equidem hac illae susque deque editur in vulgus, quo res ad finem optatum perducatur, aliud esae contractura, aliud sacramen- Mim, <|<οφ ntl anear ritui, aaaetuia reddit ooatrao^a Kxjd. XV, 11 dicitor Dgua alae smegiifloû^p ' * tum. Quantum iatiuamoi4 doetrina a veriUte diate^ veta, cum Salvetoa ^«po non vidat.a Re qiidem qi noater aacramentum hoe inatituqbat, nullum natu­ ral eptftrqctui oceleainatieum ritum adjiciebat ab eo aanctitatele et Regnm 1.11, 2: „Non aanctua. ut eat Domina·. “ Cum putem iam dietim ait. Ijp- aeparabilem, aed oontractum ipaum ad (aeramentum evehebat. Et-quemadmodum ex môrali poenitentiae virtute aacramentum fecit poenitentiae ; ita natujalem contractum matrimonii ipae fecit matrimonii homini· aimilea eaae debent intellectqi" et volqntati ipaiua, aciiioet adhaerere homine· tenentvr^ordini ■aeraebentum. Enimvero cjjrn divua Pati|u· loquitur 'do matrimonio : ^Sacramentum hoc magnum eat4 Æph. V, 32), nequaquam aighificat ritum «aerum p ’’Chriato ^imino cbetractui adiectum, aed ■ ipaum " contractum intelligit erectum ad aacramentum. Idque (lueulentiaiime conatat ex iia quae-aequuntqr: „Ego autem dico fn Chriato et in ecqleeihJ* Et apne. ipae oofnparans conjunctionem maritalem iunc"tioni^leau Chrietf cupi nccleaia, aperte ùignificat, ' nullo modo (e loqui de aacro ritu addito, aed de I ipao contractu ab ipao Chriaio eo'amphtudinia ejecto, preoaiaae Deum in homine imaginem tuam in in-/ . telleciu et in voluntate; hinc intellectu/ et voluntjw ' et bonitati, adeoque debefhhmo intellectu au9 se­ cundum veritileth iudicare, voluntate autant operari aecundum veram bonitatem. y Quoniam autem in Deo ord,o. et bonitai, feu. aanctita·, legem eonatituuntt aeternam, iuxta quanx.ipa^opetatur, ita tene­ tur homo in omni opere auo conformem «e exhibere legi huic aeternae. Ambigendum non eat, quin're. gula proxima humanorum «ftuum ait homini·· co'nacientia innixa ratione ; aQ ratio haec imperana voluntati tenetur, uti iam dictum eat. aecundum hanc aeternam Dei legem iudicare CT.ab ipaa petfB derd. Quare David Pi. IV ita aciacitabMur „Multi ■ dicunt, quia oatendit nobia bona?4 Etjfpaq reapon- ùquo lymbolia eapritneret coniunctiopem ipaiua eün aUm dat ^Signatum pat aùper noa lumenivhltu» tui. eccleaia. Haec fuit conatana et perpetua eccleaiae . Domi'A· ■ 4 ;· quail dioeref, uti rem explicit dirua traditio, ut videre eat in operibua aa. patrum, Thoma· (1* 2“ q. XIX, a. V): „Lumep rationi·, quod in nobi· eat, in tantum potent nobia oitendpre bona quorum aoriea non intermiaaa refertur g Bellarmino. Qua propoaita doctrina, pro certo habendum, apud et noatram voluntatem regulare, in quantum *eat lumen vultu· tui, id'eat a vultu tuo ^erivatum * fidelda rationem contractu· non eaae aecernendam a «aeramenti ratione. Quapropter ubi contract!!·, Hinc aperte rem concludit idem doctor Angelicua ' " ibi et aacramentum erit; aut aacramentuib non eat, (Cte. loc.), humanae* voluntati· bonitatem magia a et ne contractu· quidem. Huc accedit, quod'etiamsi lege aeterna, qpam a ratione pendere. * ‘i. Id omnino Hicendum de homine in atatu considerari velit matrimonium uti contractus, tamen ' naturalis ordinis inspecto; sed cum illum evexerit non eat contractus, mero civilia, sicut ceteri sunt, quos civilia lex ad libitum temperat, aed contractus Deus ad supernaturalem statum, cumque ipsi reve­ naturalis, sui iuria. alius ab alii·, naturae omnino lationem largiri dignatus ait, huic, alium legum et pecbliar^h/ quem ita praescriptum et ordinatum praeceptorum ordinem adiecit, quae atatum, ad voluitjilou». Nec aliter pontifex Pius VI scribebat quem evectus erat, maxime decerent; in quo ordine quo magis rem firmaret, persaepe repetitum voluit ad Carolum epia. Agriensem. die XI iulii an. 1789: -Matrimonium non est contractu· mere civilis, sed C per revelationem illud ipsum, quod inditum ei erat M ...... ... per rationem. contractui naturalia divino iure ante omnem civilem 3. Ex hac doctrina consequitur, hominem duplici societatem institutu» et firmatus; qui etiam hoe lege adstringi, naturali scilicet ipsi patefacta per insigni discrimine differt ab alio quocumque mere civili contractu, quod in eo genere civilis consensus rationem et saepe pe^» revelationem, et positiva patefacta per revelationçai. Hanc legem positivam certis de cMxUis interdum per legem suppletur, in Deus homini imponebat, noscens ipsum ea indigere, matrimonio vero nulla hominum potestate suppleri consensu» valeat/ dem innotescebat. Atque haec doctrina iumpri- Glossa enim ad Decret, par 2, eau». XXVU, c. Quidam votum, sic ait. „Cum matri­ monium magnum sit in Christo et in ecclesia sacra­ mentum, ct tempore antiquius est et usu communius. Antiquius, quia ante peccatum institutum eat; comfiiuniu», quia cum sacramenta omnia sint in eccleaia Dei, hoc tamen apud omnes gentes est: sanctitas autem eius non est nisi in monte sancto, hoc est ubi ecclesia aedificata eet/ Caput II. Da lis, qua· ad more· speotant. S I Nonnulla ad notantur, quae m genere ad catholicam moralem attinent. I. In parte dogmatica, constabilita existeiftia Dei et (lomini· creatione ad imaginem eius, illud additum eat, hanc Dei imaginem in homine positam esse in intellectu, in libera voluntate, in domina** tione super rebus creatis a Deo illi delata, eaque omnia a Deo pendentia hominem acoepiaae. Nunc inspiciendum supereat quousque haec hominis a Deo dependentia sese extendat. Deus, summa bonitas, perfectus ordo, immobiliter adhaeret huic bonitati, huic ordini, qui ipaemet eat ; bine in agendo non agit nisi per bonitatem suam, per suum ordinem, nempe propter semetipsum : „Universa propter aemetipsum operatus est Dominus** (Prov. XVI, 4). Idcirco in ratione sublimioris status, ad quetn evectus erat. Quaternis argumtAi$s desumptis ex Ps. XVIII id oitendendum aggreditur divus Thomas (l· 2M q XCl, a. IV). Ait enim: Domini immaculata, id est nullam peccati turpitudinem permittens: convertens animas, quia non solum exteriores' actus, sed etiam internos dirigit. Testimonium Ihmini fidele, propter certitudinem veritatis et rectitudinis. Sapientiam praestans parvulis, in quantum ordinat hominem ad superqaturwlem finem et divinum/ Hinc plane eruitur, homini in omnibus actibus per* D spectam habendam este legem naturalem et posi­ tivam, utramque acceptam a Deo. ad quarum nor-' mam suos actus dirigere teneatur. Haec doctrina mirandum in modum configit quotquot facere student moralem non pendentem a Deo atque a divina lege ; nec non nimium quantum Pii IX commendat sapientiam, qui doctrinam hanc illitam fuco damnabat, sicuti videre est § VII Syllabi, ^Errores de ethica naturali et christiana-. § Π. A De officiis oMicntiae ecclesiae et pontifici majnmo. I. Hactenus animadvertimus, fideles duplici lege teneri, naturali scilicet et revelata, quae, utpote talis, a Deo ecclesiae commissa est, uti iam in parte dogmatica demonstratum est. Ipsa ecclesia depo­ situm servans divinae revelationis, et cum sit iudex, quae n6c fallere nec falli potest, omnium quae­ stionum, quae circa yarn excitantur, auctoritate a ' 395 t ‘ C. ACTA C0JÎGRRGATÏ0NI8 PRO PObHJLATlÇ Deo exornata fuît: hide iure ÿbllet proponendi et A Tertio..'^nemadmodum prineipia omnia, quae interpretandi banc legsm. seu veritate» eradendae hotainam, regant aedetateai, sive in internis r»!a- rènpiciat; mu errdre» aversande», seu ree faciendae, ■rte ad illa omnia ; constabilienda, quae ad disch plinam pertfeept. · Istiusmodi' iuri .ecclesiae collite * respondet in fidelibu» officium obtemperandi in omni­ bus, quae ab ecclesia proponuntur tum in veritate ·' amplectenda, tum ta etroribue aversandi», tam in faciendo qjricquid ipaa praescribit tat fidele», qui caùaaa ' praetexunt, per quae parere abnuùnt cuilibet prqe- ceptq ecclesiae, obedient^ftn detreotint ipsi Deo tipnib» gubernantium ad gubernatae, èWe in exterpic •tata» ad statam» iustitia innjtuatnr «t naturali honestata, qparim utraque .a Deo quelque revelata, qti ex .quamplurimi» eruitur Scriptura» locis; ita otqnia haec principia ecclesiae et pontificis iudicio •ubiiciuntur, Rubrum est'indicium ferre.de illorum iustitia aut’ iniustitia, bonAate aut malitia,"Ut omnia pauci», d» rllonrm moralitata. Nunc vero cum ec­ clesia et pontifex de illi» iudicium ferunt, scilicet, iuxta illud Lucae X, 16: ,Qui vo» audit, me audit, - Db libertate,in libri» edendi», Bf libertate mnteientiae, De libertate cultke, De eccleeia libera in libero «tata, et qui veq aperuit, me spernit.* deque çetaris impiorum delirantium inventis, neuti'4. Huic eccleaiae Cbriatua Petrum, uti caput, , - praeficiebat eiusque successores, qui utique Ro­ . quam fines suae jurisdictionis exebdunt, sed de ii» iudicium ferunt, quae ad suam potestatfti omnino mani pontificei aunt, qui bu» primatum detulit honori» et jurisdictionis auper universa^ eccleaiam. Ropertinent; et fideles s» snbiicere tenentur eorum mathia hic pontifex' uti io parta dogmatica demoniudicio. 'atratum eat, iuxta Florentinae synodi definitionem B Quarto. Persaeprt ecclesia et pontifex praescri­ bunt et vêtant ea, quae ad conscientiae regulas eat magister et doctor omnium christifidelium ; atque ita inapectua iure pollet proponendi veritate· . 'spectant, uti sunt iusiurandum, votum, contractus credenda· et errores veritatibus ipaia jhiveraoa con­ et Cetera eiusmodi. Tum enimvero ecclesia et ponti­ fex, quod ex revelatione est, peculiaribus humanae conscientiae casibus accommodantes, normas prae­ scribunt, iux^a qua» fideles habent, quid agendum et quii! omittendum. Idcirco in omnibus istiusmodi casibus, ad conscientiae regulas spectantibus, fide­ lium est res licitas vel illicitas habere prout eccle­ sia aut ornais auctoritati·, illi quot turft vellant iuventutea j irrisio, iroaiee dicta· Gravitas doctrinae et _perspieuita» cum mitibus modi» apte connexa, quae •et rhetorica Christianorum, sit dos et ipsius orna­ mentum. Ad quam comparandam solida re­ quiratur institutio, altiora theologiae dogmaticae et XB^ralia studia, quibus nemo carere potest, qui dat ' . ad omnam ■ licentiam atque ad nefaadiasima quae­ que institutam. Hae vero omni auètoritate potitae, omni famiHae tard, ita rectam votant iuveqtutis in' atitutionem, ut pbpuli sipt tamquam instrumentum luminibus orbum, quii manibus attrectandum. 3. Q&o tot tantisque malis occurscttfr, eceleiia familiae iura vindicet, irroget illinc debitas déma­ gogie poenas* bine - civilibus potestatibus, quae nitqium quantum sese in çebus familiae ingérant, -definiendo, quae est forma, quam, Deus praescripsit domesticae societati, et sigiÂticanào familiae capiti­ bus, quae sunt munera et officia, qtiae Deus ipsis conferebat, οηιηίπ,υ obeunda, cum parvae huic socieuti praeficiebantur. ÿ iv. nomen ecclesiae: quaevis alia doctrina declarandis, propugnandis, demonstrandis catholicae doctrinae veritatibus unice inserviat. 7. Quo magis instructus magisque idoneus eva­ dat clerus, adeo ut possit conserta vi collatiaqqe signis pugnam inire adversus consceleratorum ho­ minum turbam, qui ecclesiae Jura, auctoritatem. . absolutafn ditionem oppugnant, magnopere interesse vitietur, ut adprime calleat ius canonicum, ius publicum Aocleeiaaticum : una eademque sit omnino disci­ plinai Neque abs re erit, si aliqua methodus ptaeÇ>uïd agendum udversuj aetatis nostrae religiosum scribatur. qua proposita, iuventus ecclesiae addicta indifferentinnum, et ipso modo, quo nunc est. scilicet ut iis in locia obliget, ubi recepta fuit, vel manae dirigendae sunt tum quoad partem religiosam, magis e re ait declarare ablatam quamlibet excep­ tum ^uoad moralem, tum socialem. His excussis tionem quoad legis promulgationem pro omnibus evukisque doctrinis, in quemdam indifferentismum catholicis, et ad nuptias valide ineundas requiri populus prolapsus est. Hinc quo se vertat, quid parochi proprii praesentiam, nec non duorum vel. credere, quid facere, quid velle debeat, hescitf Huic trium testium. tantorum malorum origini quo praesentius occur­ 2. Quoad matrimonii impedimenta aliqua tem­ retur, episcopi Neapolitani Vaticani concilii sa­ peratio . sumenda, e. g. auferre impedimentum inter pientiae haec in actum redigenda subiiciunt. 1. Catechismum catholicum, religiosum, moralem,1 ' affines et consanguineos in quarto gradu. 3 Sponsalium instabilitas postulat, ut aliquod politicum concedere, evulgare, diffundere in populo ineatur consilium, quo malis occursetur, quae ori­ fidelium, qua fieri possit, facillimum in n\pdum, at cuiusvis captui accommodatum; qui sit omnibus ginem ducunt a sponsionum facilitate, quae'vel in­ caute, vel callide fiunt ab adolescentioribus, qui schola, et documentum permanens in populo. Ibi postea stare promissae fidei nolunt. Hinc feratur omnis catholica veritas, omnia religiosus ritus, om­ § v. ' nis ecclesiastica disciplina explicetur, declaretur, demonstretur turn perspicuis modis, ut vel ipsi ru­ diores intelligent et doctrinas excipiant. Ibi ex­ tricentur et refellantur omnes obiectiones aut a nostri aevi incredulis, aut christiani spiritus remis­ sione et torpore propositae. Quodlibet vertatur in idioma. et sit liber universalis et uniformis instifutionis. 2. Catecheses, seu instructiones iuxta consuetas formas (vulgo eatechisticas) fidelibus tradendae, quae sint frequentissimae. queis det operam qui­ libet Christianus homo, cuiusque gradus sit. communi animarum amore ac studio inflammatus. 3. Studiosae iuventutis i&stittftio, seu clericorum seu laicorum, ex fallacium doctrinarum diluvio et indifferentismo, quo absorbetur societas, eripiatur. 4. Alia atque alia ministerii opera id actum re« digere; sacerdotes arcessere, ut omnes in agro ec­ clesiae adlaborent: rni< umque idoneitati et intelligentiae officium sit. 5. Ita agere, ut clerus, quoad eius fieri possit, alacritate, scientiis, disciplina promptus et idoneus evadat, quo fortis et ipterritus possit praelia Do­ mini praeliari; omni seientia exornetur, summa dialectica, assidua exercitatione docta et erudita, quasi in arenam descendendo. j fi. Colatur eloquentia, ecclesiae patrum vestigiis insistendo, copia et vi sacrorum textuum, qui sint adamussim accommodati, recte dispositis, validis selectisque argumentis pro re nata, pro tempore et loco; hinc facessat quaevis iniuria. exprobratio, lex, iuxta quam valida non sitit, nisi nonnullis ap­ positi* conditionibus. 4. Aliquod ineatur consilium Sanctius sapientiusque adversus tot inventa ad depravandos mores com­ parata. quae nunc potissimum derivantur a magné­ tisme animali quoad omnes formas somnambulismi, sportismi, spiritismi; quae omnia quidem ad corrum­ pendos mores impietas commenta est. Satis enim non esse videtur, quidquid hactenus factitatum est. et quidem in casibus pocuiiaribus. b. Instaurentur poenae et ecclesiasticae censurae in eos, qui ad singulare certamen descendunt, quo­ rum numerum in immensum increbuisse quotidie intuemur. fi. Ad coercendam nimiam licentiam, a libera libellorum pravorum ac impiorum editione derivatam, aliquod sapiens suscipiatur consilium. 7. Quo commodior ac facilior sacrae Scripturae lectio fiat et exiguae molis, utrum aliqua versio vernaculo sermone edita ac sine notis permit­ tenda sit. Pars secundi. QUOAD ECCLESIAE DISCIPLINAM Impii aetatis nostrae omnigenas corruptelarum illecebras in actum redigendo, perfrictae frontis ho­ mines, contenta voce ad ravim usque inclamantes, societatem una simul cum iis. qui rerum publicarum adsident gubernaculo, atheismum omnino sapere de­ bere pro viribus contendunt, et Deum O M. intra ■'J- '·' ;’·ν»·*·'·-··',<'ί^< ‘·λ·.·,*..*■ C ACTA CONGREGATIONIS PBO POSTULATIS 3M 400 caelorum elanatra, Idem in privata eonacianti*, at i modi adaMtiow·, eostisMtsr profusa· parochia in religionem, ut ipai aiunt, in ecdeaia et «aerarii» •pbcopoa, prasbytaris ia parocho· ot hic» ipria occluder». Itaque bella inferre audeat, et diatrioti· ia clerico·, adprime sdocasrant, iaüaemodi hominum entibo» eo vire» intendant, at ab hae raram ani- politic··, s«b vulpe latitantem· i· ·° «tam nn, nimiam quantum anti­ venitate omniqa» aociali eonvieta virtue at eo- •oiliest Zhsùir m eleaiae actio exterminetur ac fundito» deleatur. quatum, at incautis praaecribi in postarum poaait. Quae cum ita »int, omnea, quotquot suat catervae Unio igitur et maxima concordia cum Romano impiorum, eum inter aaaa coiverint diriaque exagi­ pontifie· sit basi· at faudamaotum ornais disciplinae, tatae acie» inttruere et concurrere Mtegerint, opu» adao at qni cam pontifice aoa colligit, disperdat. Alteram, quod ia actionis unitate ecclesiae ma­ eat. ut eccleeiae actio magi» revera et perbelle in•tructa adhibeatur. Et quod ad ipaam actionem xime derideretur, illud est, ut episcopi una cum •pectat, neoeaae eaae exiatimamua, ut, quoad eiua dora in operibus ministerii ita agant, ut absolu­ fieri poaait, unita», efficacia, idoneita» iq iia qui in tissima mentis et cordis unio in Christi fidelibus gubernanda ecoleaia prima» gerant, et qui iatoram % cum Romano pontifice excitetur. Siquidem magno­ pere id praestare poterit, ut in catholicae fidei pro­ vocantur in adiutorimn, dexterita» in agendo quam ■maxime in bonum apirituale omnium fidelium pro­ fessione quam quod maxime addat animos et fir­ moveatur. Itaque quinque aequentibua capitibua, miores faciat, uti scite admodum edosuit sanctitas quae ad rem noatram magia facere videntur, aua- tua in litteris encyclicis, quarum initium A'oatù cepta vota, aicut ab initio, omnia aanctiaaimo do­ VIII die decembris 1849. In qus sane erga Ro­ mino noatro. Pio papae IX etepiscopia ab ipao manum pontificem populorum communione et obecongregatis humillime Referuntur. dientia tuenda, brevis et compendiosa via est ad illos in catholicae veritatis professione conservandos. Caput I. Cum igitur ea sit actionis unitas in ecclesia, illa De unitate' aotionia. stat animo sententia, ut concilium VAicanum det . Norunt profecto impii, quod eo fortior, quo operam quo potissimum excitetur; ac primum in magis unita ait vis; adeoque nihil intentatum re­ specie $ I linquunt. quo relut instructam aciem ipsi sene ha­ Curet unionis vincula m episcopatu nectenda, seu beant, et conferto agmine omni opum vi leau Christi per epistolas, mn per conventus statis temporibus ecclesiae vires perfringere, discindere ac labefac­ habendos, praeter illos, qui ab episcopis habentur tare connitantur. Quamobrem illud omnino opua M qualibet dioecesi et ecclesiastica prorincia, de est. ut in catholico sacerdotio magis ac magia unita» quibus in rerum processu sermo erit, actionis constabiliatur, et1, Dei afflaqte gratia, im­ J piorum astus, insidias, dolos propulsare valeat, ut­ prisca ecclesiae disciplina consuetudo invales­ cunque ipsi nefario ausu aggrediuntur. Cui certe cebat, quod quivis episcopus, statim ac novum ali­ actionis unitati duo vel in primis nobis praesto esae quem errorem irrepere sensisset, aut insidias · diavidentur. Alterum, quod in concordia episcopatus bolo parata·, quas in animarum perniciem impii et cleri cum Romano pontifice lesu Christi vices C tyoliebantur, non apostolicam modo aedem certiorem in terris gerente positum est. uti sanctitas tua in faciebat, verum etiam monito· episcopos volebat allocutione habita die IX decembria 1854, citius •criptis, quae litterae formatae seu canonicae dice­ initium Singulari. scite admodum animadvertit rve­ bantur. ut quisque in sua dioecesi curas et vigilan­ teres catholicae fidei propugnatores de pertinacis­ tiam augeret. Quas litteras ab apostolici· tempori­ simis haeresibus retulisse victoriam, cum scilicet bus ad Nicaenam synodum duobus voluminibus una aecum et cum apostolica sede, tamquam cum colleotas redegit Franciscua Dominicus Bencini Item duce suo cuniuncti milites, firmo animo erectoque Thomasiniua in opere 'de retere et «ora disciplina in certamen descendissent**. Enimvero cum ita de nonnullis synodalibus episcoporum conventibus diversarum provinciarum iniicit mentionem. placuerit lesu Christo constituere, qui suas m terris gereret vices, Petri successorem, disciplina, quae Iam vero haec atque alia unionis vincula in ad externae actionis regimen spectat huiusce a integrum restituere vire· adiiceret actionis unitati Christo constabilitae societatis, cui nomen inditum in exercitio pastoralis ministerii, et episcopi, arctiori est ecclesiae, et quae est eius corpus, nullum, qui inter se vinculo colligati, magis magisque cum Ro­ praecipuus sit motor et centrum medium agnoscit, mano pontifice cohaerescerent. Subsidium, quod quam pontificem maximum, successorem Petri, vices per huiuscemodi tmjonis viqcula. litterae ultro ci­ Christi gerentem, qui est invisibile caput, unde om­ troque missae, apta consilia, incitamenta ad suscepta nis potestas est quoad ecclesiae regimen, et per pon­ munia expedienda, aiiaeque non levioris momenti. tificem ipsum, pro rerum ac temporum condicione, D quae exinde dimanant, utilitates, sunt certe in causa. singulis eius membris accommodatur, tamqugm cu­ cur. quae proposita a nobis sunt, sedulo perpendantur. stodem atque interpretem -sanctissimae Christi vo­ § II. luntatis. magistrum ac supremum iudicem rei Chri­ stianae nUnquani fallentem. Quae doctrina adeo fraeseribat, ut episcopi, parochi et concinnatores litteris pasti alibus, instructionibus et concionibus est de rei essentia, ut, illa e medio sublata, quae' habendis circa ecclesiae nec non shmmi pontificis cuuque constare nequeat disciplina, et ecclesiae praecipuas dotes, quibus Christus instructos voluit, corpus, uti capite diminutum, ipsa sua corrueret praesertim in festo principis apostolorum, tempore mole. Cuius rei conarii penitus saeculi filii, ut a quadragtsimali et adventus Domini, saepius quam dogmate et moribus lesum Christum prorsus sub­ antea commoneant Christi fideles, quam necessaria latum volunt, ita in eodesiae disciplina omnino ex­ sit unio singulorum membrorum cum visibili eccle­ trudere Romanum pontificem conantur. Testis est k siae capite, atque in eorum animis vehementius in­ trium saeculowm historia, cum Statolatri, quibua fundant promptam ptMaqw obsequium omnibus nihil potius est, quam statum impense colentes, apostolicae sedis decisionibus. episcoporum potestati in suis dioecesibus effuse adulari, nunquam desierint, quo facilius sui iuris fierent, pontificia potestate emancipari. At istius1 Loco et ponendum quae Quo sane facto concilium, uti ubrmam universe acceptam, confirmaret, quod in eneyclicis fiostis VIII decembri· 1849 $ II ad episcopos Italiae missis praescriptum voluit sanctitas tua. P 401 PO8TULATA KP.3C0P0mt«UNUTASAB I HI. Inmdcamde mmM, «4 faufw epiaoepae m mm dineCMÎ atiqttod fiittUt Opttt ÙttiïtMt ti ΜβάΜΜΒ preeeleat, ajpa *■< tub eeetmu codai mmMM Chritti fideliam (MM MMI pontifie» «ΜΜΜ. ptittH, |NF ΜΗΜ^ήΝΜ StfltetkO taipvdMM·^· ewe peaaaat; 4iM MCFW «ai prqf*cto r»i im> Nee aaae iaiaria; aiqaideat ia aoalaaiaa radaadat datrimaatam relation·· atoraado diflhna, et vwitatio per ipaoe epiraopoa maximi paadari· aet, at vivax ■arvatar aaio earn paatilee maximo ; nee aoa proptar •ctioni· uitataaa in apiaoopat·. Ediatvato, at Boaraati verbi· it* rem Mgaifioaatia ataarar: ,Lieat Romaaua pontifex adprûna aorit, qaaaun ration· ae modo ·· gerant onuteb et ungslae écrirai»·, ip·· divinit·· univer»·· militanti· eecleaiae excel»· in apecula locatu», nequit certe cuceptum opu· perficere, niai tanti moderatori· rabaidio epiacopi veniant, per univerram terrarum orbem diffuai. Hi· g IV. enim rationem de eccleaiartim atatu reddentibu», £rprv quas iam delapsus est, absolvatur. Siquidem tempore, quoad dioeceeim, iu*ta illud, quod in encgelici» die XVI novembri» 1673 evulgati» do· magnae notae scriptores canonici iuris edocent, atque clam tum fuit, quibu» commonebantur initium tritu· ex bis Fagnani cap. Ego X. de lur. iur. n. 34, quod norum aliorumque epatiorum detumtndum eeee „quotiescunque impedimentum est tale, ut excuset pro cuncti» promiteue fpi»eopi» a di».XX decem­ episcopum etiam a transmissione procurationis, bri» 15^5, quo nempe dt» con»titutio Sixtina m tempus ad visitandum non currit, eed’ dormit; et lucem prodiit; numquam vero'a die con»ecratioui» subducitur tempus impedimenti, ita ut, eo cessante. Caimaodi earat «odalita· prieeipM apoatolar··, Romae a aaaetitate taa iam eoMtabilita aoa paoeia privilegii· locupletata patentibu litteria dati· XXXI die oetehri· 1860, quae ,id habet propoaitam, at preeibu· et operibu·, hi· praeaertim difBeilliaai· temporibu·, apoctolieaa «edem adiuvare «atagat*. Oaiu· •odalitati· gratia jiliae datae rant litterae IV novembri· eioadem anni, quibu· copia facta eat alia· alibi oonatabiliendi, ex eonaenra ordinariorum, Romanne aodaliteti adnumerand»·. «'ONCXU OKICSBAU TOMÜS U1I M 409 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS restauretur tantuadcm temporia apiseopo'ad visi- À tendam, quantum absorbuit impodimontam inxta theorieam Baldi.* i VII. Declaret ab huiuscemodi ■«»«■< et offieio /angendo iwmans* non esse episcopo» sn partibus infidelium titulo ac dignitate praedito», raltem ad prolixin* /W»teM spectant, ver­ naculo sermone terta, adiecti* religiosi» commen­ tariis, quae ia lends nimium ynantem oatholiaan mitem* epiritum valeant. Id eoimvsro opu ease arbitramur, alve ut fide­ libus usque vivaeior perstat afecteum relatio, et quae eunt spiritus, cum supremo eodesiee capito; sive ut suppleantur, pro temporum casibus, quae ab epiaoopie litterio pastoralibus evulganda non Ad rem propoaitum confirmandam in Memoriam reducendum existimamus, quod eminentiaaimua car­ easent. dinalis Lambertini, qui postea Benedicti XIV aibi 8 X nomen assumpsit, in synodo dioecesana lib. XIII, /nstituantar singulo» i» aeno* Romae concertas, pro­ cap. 6, n. b, Fagnani et Thomaaini auctoritate suf­ positi» nrgumrntis, qnns vel ad re» eccleiiaetico»'. fultus retinet, constitutionem Sixti V episcopos titulares complecti. Et baeo sunt eiua rerba : - rei qua» ad ipsas referrentur, inter dicrrsoram regionum sacerdotes ; ~TffenoH argumentum aliquod „Cutbjn visitatione, sacrorum liminum, praeter vene­ fusis» pertractandum, non ex>guae certe moli» rationem erga sanctorum apostolorum cineres, debi­ praeti-ribatur, quod eacerdote» petitore» cuiusruntae Romano pontifici submissionis, et obedientiae B ane in toto terrarum orbe regioni» lucubrandum actus coaQneatur^-cumque etiam episcopus titu­ atqur enucleandum e«rabunt. baris licet abbens^pi impeditus, quominus ad suam 'ecclesiam accedat, de huiua tamen statu aliqua Verba non suppetunt, quibus significemus, quan­ identidem cognoscere possit, quae pontifici referenda tae id utilitati sit. Ipsi enim ad excitandum amorem, sint, et quorum occasione aliquid in eiusdem eccle­ obsequium, ohedientiam et coniunctionem totius siae utilitatem proponendum oecurrat : hinc affirman­ cleri cum Romano pontifice nimium quantam vale­ dum videtur, episcopos quoque titulares ad Sixtinae rent. Ipsi ad revocandum sacerdotes ad unam eambullae observantiam teneri." Quod si non sit, quod demque sentiendi rationem in disceptationibus, cum referant de ecclesiae suae statu, quam maxime illas quisque adscisceret sibi partes, quae ex sacrae proderit, illos adire sanctorum apostolorum Petri et Romanae congregationis praxi omnino forent; quibus Pauli basilicas et supremam hierarcham suBmissionis assequendis, proposita sibi aemulatione quisque pe­ et obedientiae debito honore prosequi. Nos quidem titor studio primas referendo* exardesceret. Ipsi non latet, quod idem cardinatis Lambertini superius ad dispergendas valerent nonnullas sententias passim ibro II. cap. 7, n. 8 [I. 9] praefatae operae ne­ apud hanc et illam gentem adscitas, quas pluries gative se habet, afferens decretum Clementis. VIII magno fuisse detrimento experti sumus. Ipsi-vires anni 1594, desumptum a libro [8, decretorum sacrae et stimnlos adderent acrioribus ingeniis in illas Concilii congregationis p. 100; sst huiusmodi dedoctrinas persequendo, quae ad profligandos nostrae cretum in tabulas relatum non reperitur, teste Angelo c ectatis errores quam plurimum conferunt. Et, ne Lucidi in sua opera de Visitatione 88. LL. vol. I, hefc diutius immoremur quam satis est, illud dum­ cap. 4, η. 61; adeoque nullam de eo rationem for­ taxat adiicimus, ad graviora studia provehendo tasse habendam censuit, illam defendens sententiam calcar adderent, quibus ‘theologicis, canonicis et ^Titulares episcopos sacri limina adire plane teneri". rationalibus scientiis arripiendis nihil, quod absolu­ tissimum foret, omnino deesset. adeo ut talibus fi VIII. armis adprime instructi pro ecclesiae defensione in Statuat ut sanctae sedi» sollicitudini in transmittendis arenam descendat. Quamquam vero ab ipso exordio pontificiis acti», quae ad dogma, more* et disci­ pauci admodum forent, qui sui periculum facere plinam spectant, nedum sacrae congregationi» de- auderent, non aliter quam treceni Gedeonis milites rlarationibu» pro universae ecclesiae bono, 'episcopi fortissimi, qui ingentes Msdianitarum copias pro­ respondeant in unitate actionis una mente unaque fligarunt, illi, conferto agmine collatisque signis, voce episcopali, in lucem edendo et evulgando, quae hac illae magnis passibus incedentes alios eisdem fidelium tibi commistorum praecipue interes»» instruent armis, maximo futuri adiumento in pasto­ norunt, Ulterie paitoralibu». Atque idipeum. si rali cura. quando rei gravitas et circumstantia» postulant, S XI. ab episcopi» euiueti» ecclesiasticae provinciae aut In catholicorum hominum animum inducere quam regni simul perficiatur. quod maxime refert, ut, duce et auspice episcopatu, Ignari enim interdum esse solent derue et D christifidelea complurium dioecesium quid statutum et declaratum sjt; siquidem1 quem quod plurimum interest et regiminis bene constituti norma est, ut quam citissime praescriptionum et declarationum, quae ab ipso medio auctoritatis centro proficiscuntur, communicatio fiat Pastorales enim litterae simul atque uno eodemque tempore missae maxime ex­ pedire videntur, at omnia auspicio et perienla ab singulis episcopia amoveantur. Ao ne sanctae sedis . acta seu in tranaauttendo, non, quod non taro ac­ cidit, in tabulariis dioeceaanis dispergantur, optan­ dum esset ut schedularum moneiliam instar fieret expeditio. » IX. ftrmiilat arbitrio consilioque conciliorum provincia­ lium, qui fieri possit, ut menstruis periodicis con­ 1 Vox tsmsn posita pro pissuasm vsl etsi operam ipsi conferant suam, seu per catholico» conventus, proposito «ibi exemplo Germania», Heivetiar, Belgii, seu quavis alia ratione, quae scopum attingat et finem .plan» assequatur, l^solemnem i» modum declarandi, quae absolutissima obtempe­ ratio est sacrosancti* catholicae Romanae ecclesiae praecepti» nec non supremi capiti* eiu* le»u Christi vice* gerenti*; 9· pie ac religiose obnoxios se ex­ hibendi veluti ducibus episcopis suis, quos Spiritus sanctu» posuit regere eedssiam Dei, quam acquisimt sanguine suo ; 3* Statae uu excitandi ad perseve­ rantiam neque ad extremum vitae «astem in Ammcomodi obtemperatione ; 4* sedulo curandi modos, quibus opportune inopiae populorum operibus mi­ sericordiae spirituali* et corporalis re et actu oc­ curritur, mens colitur et corda ad meliorem fru­ gem reducuntur Atque ut conventus huiusmodi • Hio aliqaH iatsiridims videtor. • Seritandass referendi 406 1 I'UOXthAl.i ΙΛ lOUu ■ Ot , mum Ma MMMt, declaret, neonee omnino sees, A tbaÜM dMpüan, adeo simp arta ne eet, «t filii *t ttfMlt rv^ÎMÎf tfiiCtpi f teMebraruas in id uaiM inssmbant, quo inane et γμΙμγ. Its ietinemodi eoaveatuum mem eosataaent firms opts·. Hie maturiM peepsaeia, nostra intereme pantarat ia aa basi, iuxte Scripture· verba, at ia vie·· est Menant· perearutari, qui fieri posait, ut •ooMa eoavsatus fierent Deples qridees aat at- ia MMoept» muneribus expsdiiadis easveitt··», sec fieiuat qaod exigit a nobia 44aa, eerdte eeiHeet at noa eCsetM «ns passerais· ia tut· loeotar aa prolingua·: verba haae Mat divi Aaguetini d* fide tt pugnotur. Quapropter .egere· m stadium ia real syatMo: .Duplex officium a aabia exigit Ida· oordie propositam eoaferaetes, omaM ad unum aaiaaad•t lingua·, id Mt aoa, at salvi fiamus, non solum vertimes, mini oataiao sass, eaMÜiariba· eanonigerere fidom debomus in eord· ; at dobomas bna, qui prae&ta pastoralis aMsoaie remedia adetiam pro re nata illam ore at lingua oonfltori, uti hibssda raggerunt et moderaatur, talem mm «vol­ divu· Paula· in epistola ad Romano* [X, 10] ad­ vendi vim omaiuo mm impertiendam, at, Dei afmonet: Corde creditor ad insttliem, or* euirm eea- ' fiant· gratia, offieaeitar exptiootar vol adversu* vix feeeio fit ad saint*·» I, IV“'. Tali· osm debat lai- superanda ab impiis interiecta impedimenta. Quamcorum conventuum spiritus, st confiteri poeaiat fidam obrem haec peropportune providenda putamus ; coram hominibu· ad Dei gloriam, raie pastoribus videlicet, ut Vstioanum concilium iure datis morem gerente· ae rei in primi· Romano De Meets vialUUsa·. pontifici. Quemadmodum vero fide·, quam quisque S « I ore confitetur, nihil omnino est'sine operibus, uti dirus lacobus apostolus [II, 20] monet: „Fides sine Declaret, lancine Mtationie officium poetulare, vt is lota dioeceai, Italie iemporibue, adimpleatur operibus mortua est*, ita spiritu· catholicorum con­ praeeeripta forma, sciisqsc is Ordinem redaeiie, ventuum re et actu innitatur, spiritualis scilicet et st optato fine potiatur. Confirmet, teneri epiecopot corporali· operibus misericordiae. Neo congruere ad eacra Umma mitten relationee, li qua dioeeeeie tantum, verum etiam necesse esse, praesertim in pare son fuerit eieitata, et qua de cauea facta regionibus libero regimini obnoxiis, istiusmodi con­ praeiermiuio. Demum bienne epatium ad trien­ ventus, existimamus. Ibi enim impiorum coetus nium producatur. procagjter licenterque se habent, piisque catholicis, Bunt qui opinantur cam cardinali Ioan. Bapt. collutis consiliis ac viribus coniunctis. praetexunt insidias, qui paribus armis instructi idcirco tenentur De Luca (Feacoeo pratico, cap. XIII,' n. 8) Trideuinter se coire et transversis cuniculis hostium cuni­ tini coneilii legem ad bienne spatium non ease ad culos excipere, armis scilicet moralibus socios adverbum intelligendam, adeo ut episcopus posait, sciscendo, et congressus habendo ad conflictando· proui neoeesitaa postulat, visitationem perficere. fortiter adversarios; ut nisi ad mentis sanitatem, At istiusmodi opinio non Mt ex communi doctorum ad impotentiam certe impietati· sectatores reducere sententia; quippe quod in cap. Ill ses*. XXIV praefati coneilii Mtis ac super declaratum Mt. tevaleant. Alia nec minoris momenti causa Mt, in­ specta alicuius episcopi conditione, qui nullo prae­ C neri episcopos intra biennium in tota dioecesi sanctam complere visitationem. Iam vero, quemadmodum fectorum urbis subsidio suffultus, habet profecto ubi innitatur, in catholicis scilicet suae dioecesis opposita opinio obstat uni efdemque actionis rationi conventibus et bonis, quae istis congressibus maxime episcopatus in sanctis visitationibus, eiusque vim derivantur, cum ii magnis praesertim in urbibus imminuit ; ita quam plurimum eonfert, ut quid in hebeantur, quo viri confluunt certe praeclaro no­ re proposita episcopi debeant, declaretur. Nec minoris momenti Mt altera consilii ad rem mine et| spectata religione ex omnibus ao vari» diversarum dioecesium coetibus catholicorum, qui suscipiendi pars; siquidem eo spectat, ut malo per­ magno erectoque animo moralem episcoporum vim opportune occursetur, quominus plura· per annM sustinendam suscipiunt, .apta praebent media, qui­ aut fere nunquam pastores sinant dioecesanos ora bus charitatis opera instituantur, puerorum ingenia vultusque suos intueri. Quamobrem, quo isto epi­ ad catholicam informentur disciplinam, et ecclMiae scopi fungantur officio, recte quidem atque effica­ iura sine ulla offensione exercenda propugnentur. citer, ad trienne spatium producatur visitatio oportet Maximae quidem utilitates ex hoc fonte dima­ saltem in amplis dioecMibus, et ubi gravioris mo­ menti res procul dubio complicantur. Id enimvero nant; contra vero non sunt minora, quae mala oc­ satis ac super ex diuturna experientia constare currerent, ei quando istiusmodi congressus vel ma­ gisterii locum arriperent, vel, quod peius, quaestiones •docemur. Quid vero quod neminem fallit, tempora discutiendas susciperent in ipsius eecleeiae doctrinam. concilii Tridentini dioeceses angustiora· intra limites At vero si sanctitas tua una cum pp. Vaticani concilii D plerumque teneri ; sed non ita pMthac, cum per pacta idter Romanum pontificem et priecipM con­ istorum congreMUum limites circumacribent, et epi­ scopis ducibus, iuxta regulas a sancta sede statuen­ venta pturas dioeceses simul collectas atque uni das. ad rectam normam dirigantur, prp certo haben­ episcopo sub das conspeximus? Ad haec, per dum est, huiusmodi congressus optato fine potituro·. temporum vicissitudines laboriosiores magis quam Quibus sane modis adhibendis, absolutissima antea evaserunt ; adeoque rei ratio poetulat, ut epi­ haberi poterit unio nedum episcopatus, sed et cleri scopi per semetipsos totam circumeant dioeoesim, atque christifidelium cum Romano pontifice, et ac­ quicquid cuique ecclesiae opus sit inspecturi, spiri­ tionis unitas in ecclesia magis magiaque aucta, in tualia populi eognoeeant, atque oculorum aciem in dies constabilietur. quasdam vulpeculas intendant quarum unum opus Mt vineam Domini Sabaoth per techna· et cuniculo· Caput II. demoliri. Quare haec stat animo sententia, pasto­ De vi et effloMia aoctouta rales visitationes intra biennium, nisi in exiguis dioecMibus, non poeM compleri. Quod efficacia actionis ecclesia· pastorum ssa- ximopere explicatur per sanctam visitationem, per synodo· provineialM et dioeoeMnos. perque cleri operam perbelle oollatam in animarum cura et M> Locus iavsaitar ia citato Aagsstiai open I init. 6 II Praeembal, ut, quoad eitu fieri pouii, ad normam ■sepis acruratam circumembantur dioeceeee, quin ipearum numerue imminuatur. M· 407 C. ACTA OONGMGATIONI8 PBO POSTULATIS Nonnullae aaim dioeeseoe tuetis lown· Mgu- atü· ooaretautur, at non sinant episcopes rarem •t cogitation «m «nam, prout hodierna reran· ooadltie poetulht, prorsus impendere. Contra vero aliae dioeeeses tam longe lateque patescant, taataqae amplitudine laborare videntur, ut propter locorum asperitates atque itinerum difficultates paatoraHq visitatio non eet nini perraro soseipieada neque omnino expedienda. Huc adde, qnod in modio nonnullarum dioecesium. quae neapolitaaae ditioni subiiciuntuy, exstare videntur pagi quorum paroe­ ciae ad alien «pectant dioedteeee; nonnullae vero tum longe ab episcopali node remotae sunt et aliia oontorminis proximae, ut praeter graviora, qnibua oc­ cursatur. incommoda in nancta visitatione, ecquid abnormius erae poterit, qnam, quod ibi liceat, idipnum alio in loco, et quidem contermino nefas ait? Do synodis dleeesaaab. ' 9 III.; Ad praetcriptai revocet normes ft obeervantiam . synodorum celebrationem, quos yrnsqus tn tua dioe■ eeti ■ epitcoput habet, ad triennium proferent ter­ minum oi Tridentina egnodo constitutum. Insupsr ut Jiat epiecopie, ei ytdd obetat, guomimu eolemniter celebrentur, copia eupplendi aligna privata forma eimilibue eaeibue a eancta tede comprobata. 4M tione, eum epb^epah Ipsonse* esis eoaHe matorialsmi perinde m ferasoimn eeolesinram suae dieeeeab sta­ tam inspexerit, quaeque ad communem ebrintifidoham utilitatem ooantabiliooda. Quare sancta visitatio ad tricesima erastitata. nameris omnibus absoluta, synodo dlssssssns prorsas comploratur: sio utraqss ros ad optatam exitum, altera alterius opem po­ scente, perduceretur. Et quoniam huiusmodi synodorum desuetudo initium ab impedimentis habuerunt vel patriis legi­ bus vel socialibus perturbationibus interpositis, pluri­ mum conferre videtur istiusmodi casus in posterum antevertere, ut perstet, neve tam salutaris actionis eodosiae efficacia imminuatur. Hinc opus eet, ut episcopis adversus tot interiects impedimenta copia fiat eynodoe celebrandi aliqua privata forma a sancta sede comprobata, ei forte simile contingat, sicut Lucidius do Visit. 88. LL vol. I, pag. 199, n. 165 et seq monet, atque vel in primis ea forma, quae desumpta eat a Benedicto XIV de syn. dioec. lib. I. cap. 8, n. fi, cui sacra congregatio Concilii frequentius se remittit. Expedit autem prudentiae episcoporum committere indicium ferre de impedimentorum gravi­ tate, et ex privatis formis supra relatis illas seli­ gere, quae ipsi opportuniores putant: atque id plane constat ex eo, quod frequentiora illa sunt, st relatae formae s sancta sede comprobatae satia esse pos­ sunt pro temporum difficultatibus. Neque vero anti­ stites in suis relationibus ad sacra limina deessent officio his de rebus reddendi rationem. Non desuut doctores, cum de dioeceaana synodo verba faciunt, quotennia celebranda ex praeacripto concilii Tridentini, qui opinantur, poaae, ai nihil addendum aut immutandum eit in praecedentibus De syaedis provincialibus. synodalibus constitutionibus, episcopum aibi tempe­ g IV. rare novam aliquam synodum celebrando, cum va­ leat firmo gradu procedere aut a ce novissime praeIam usque a rerum primordiis, quae ad disciacriptia, aut ab antecessore suot Quamquam yero plinam spectant, in medium protulimus, quantum istiusmodi opinio a Benedicto XIV (de synod, lib. I, nefiesse foret, ut episcopi quam saepissime concap. VI, η. 5) vehementissime oppugnata sit; at­ vemrent, et conjunctionis vincula necterentur, et tamen synodos dioeceaana· perraro celebratae vide­ firma perstarent, vel in primis quae personalem epi­ mus potissimum propter impedimenta patriis legibus, scoporum concordiam respiciunt. Id potissimum quae catholicis adversantur, improbe versuteque inter uniuscuiusque provinciae episcopos statuendum interiecta. Iure igitur meritaque sanctitas tua en- est et per provinciales synodos nec non per an­ cyclicis epistolis, VIII dec. 1849, quae incipiunt nuos congressus habendos cum métropolite Quo Nattie, ad vigorem pristinum revocabat eynodadea proposite, prudentiaeque studio diligenter adhibito, conventus, uti praesentissimum remedium ad im­ aegre fit. ut impedimenta interponantur, quominus pietatis vim oppugnandam et malorum insidias pro­ istiusmodi congressus vel solemniter. vel privatim pulsandas. Nos vero ita agentes, abs re neutiquam habeantur. Ad hunc finem vota suscipimus, atque esse arbitramur, ut Vaticanum concilium id, quan­ illud in primis, ut Vaticanum concilium tum eat in ae, confirmet, adeo ut in toto episcopatu Confirmet praeeeriptum, quo metropolitae tenentur .celebrentur. Maxima siquidem solemnia huiusce convocare eynodoe provincialee, ted ad guinguenpastoralia actus efficacia habetur una eum actionis tnrnn: Jptit copia fiat eupplendi forma privata, unitate, quae propter temporum iniquitatem nsceacum, guominut^tolemvtiter celebrenter, gravia ob­ saria omnino est; et faciliorem sternit episcopis dant impedimenta ; negue inculcare omittat, ut ultro viam, qua optatum possint assequi finem, excitandi citrogue mittantur actue iam evulgati inter eorun­ scilicet in suis dioecesibus magisquo in unum re­ dem regionum metropolitae. digendi cleri actionem, atque exundantem malorum D vim, oppositis veluti molibus, immorandi, ut qua­ Nunc enim non utilitate tantum, sed necessitate quaversus lesu Chriati ecclesia usque vigeat et compellimur, provincialium synodorum celebrationem efflorescat. ad pristinum revocare, ex qqibus omnis tamquam Ast illud neceeoe profecto existimamus, ut cele­ ad libellam in tota dioecesi componitur disciplina bratio istiusmodi synodorum ad trienne spatium ad ea prospicienda, quibus omnes ad unum assenai producatur. Experientia enim, quae vitae magistra eunt episcopi suffraganei; quaeque magis ac magia est, satis ac raper nos admonet, fieri non poese, ut valent per actionis unitatem impiorum conatus vehe­ quotannis magna cum utilitate indicantur, isspoetis mentius propulsare. rebus, qnae pertractentur, stadium quod ait ad­ At experientia docet pluribns de causia huius­ hibendum, nec non ipsa raram cognitions, qnae sta­ modi'eynodoe evasisse rariores, qnae nobis suadent, biliendae supersunt, et coterie omnibus quibus con­ triennium a Tridentiao ooneilio praescriptum ad quin­ sulendum existimatur, nedum defectibus ae vitiis quennium prorogari. Ita enim maior esset talium quibus occursandum sit Huc accedit, quod fieri non synodorum efficacia, seu quia in actionis unitate a potest, ut conventus synodales quotannis habeantur, toto episcopatu celebrarentur, seu quia maior opera in actum reducantur, atque experientia comprobatur provinciarum necessitatibus cognoscendis impendere­ rarum observantia et opportunitas, da quibas initum tur. Quibus certe adiiciendum est, quod a dioeoeest consilium. Denique par aequamquo videtur, sy­ sanis ad provinciales synodos semper gradatim ascen­ nodum noo indicendam, nisi peracta pastorali visita­ sus patet. Quod si ad illas ■ convocandas trienne •potiam praMmibosrdmn, maim ο··*· Ma aaaatitaaa-, dum, Mqub aaa vM·*? H«ie rtre aüaatie pnattrita eel»···, quad huiasoeodi prorogati· tuquHtar «d tatoadam naramdam eaiabratiaa··^ aaa ad eoMuaadam Ibeahateai, adeo at bruvim iatra-tamporia spatiam baberipoMint. proat aaeamitae «at utiiita· vidatur poetahre. fUMram p»tst, toaUa facta iastura prioilsgiorum illecMB epieMfNfMMi fin mmîm m) m4î Atqa· at auarçnam deficiat aat immlnuatar Cemplaras enim eeelesiastie·· provinciae, ia •yaodaram provincialium aetiouh effleaeia, items meridiana Italia ad ineitao^pead redactae, aat metro­ mm «xistiammu·, at edpi» apbeopia tat iptaa pri­ politans dumtaxat reoenssnt, aut biaoo ad summum vata forma babandl, quotiMeumqu· Mlemaioribus episcopo·. Idcireo multam eonfsrrst, at qaaaHbet obiioereutur impedimenta ; et causa, ear ita Seret, provincia ecclesiastica tribus saltam constaret «picomprobaretur a metropolita nac non ab ipaia euf- seopis, non excluso metropolita. Tantum synodorum fraganeia. Tune vero renuntiari poeeent eonfecta provincialium dignitas postulat, qao graviora· effiinibi décréta, aienti metropolita· praescriptum, te oacioresqu· «vaderent oonciliarae providentiae. Id­ consilio fratrum nostrorum, et a eaera Concilii con­ circo existimamus statuendum sees, ut metropolita, gregations facta adprobatione, ad ipsorum obser­ eui nulli sunt suffraganei epiaeopi, aut unus omnino. vantia·^ universa ecclesiastica provincia teneretur. •Me adiungat alius provinciae episcopis, illius nempe, Ad amplius vero perducendam synodorum pro­ B qnam propinquiorem facilioremque accessu arbi­ vincialium actionem pro eo, ae aliis atque aliis tratur, et eum eo unicus, cui superast suffraganeus, dioecesibus res bene verteret, plurimum prodesset uti in Tridentina synodo cum episcopis ssmetae ultro citroque mitti synodales actus inter metro­ •edi immediate obnoxiis, quoad provinciales synodos, polita·, saltem suae regionis, ut uniuscuiusque pro­ actum esse compertum est. * vinciae ex normis illic statutis possent alienas in Oe pareeksrsm st Csraneersm rleariersm sped rem suam vertere et sibi consulere, illas sancire rplveepe* eenvestlbes. in synodis suis provincialibus et dioecesanis. quae β VII. ad rem facere videntur, atque magia ac magis unam Faticani concilii erit statuere, ut episcopi oput se eamdemque disciplinae rationem tueri. Iam vero conoentus habeant vicanorum focaneorum bis in ne id quidem satis est, propterea quod quinquenne anno; saepius sero omnium parochorum; nec non, temporis spatium synodia provincialibus habendis guoat eius fieri possit, spectatae probitatis foranoos praescribendum satisfacere non potest pro vertentis vicarios seligant, pus alii ac parochi sint. aetatis nequitia, quae, ut episcopi per seipeoe fre­ quentius secum conveniant, omnino exigit; adeoque Unusquisque per semetipaum intelligit, quo spec­ opus est ut concilium tent istiusmodi conventus, qnantique conferat, ut nunc potissimam habeantur, quo magis ac magis 9 V. efficax reddatur pastoralis actio in clero ac proinde Praescribat conyrasstonss quotannis habradas eam C in fidelibus. Plerisque iam in dioecmibus hi locum metropolita, «a mente, ut opportuna conrilta nsses- habent ; hinc illos sanciendo, ut singulis in dioecesi­ piantur, ut una «adsnsyus ot magis ac magis fffbus haberentur, non quid novi institueretur; immo cax pastorali» actio enatat. nec nova ferretur lex, quippe suppleret, quae iamdiu Praesens aetas catholici spiritus ingravescentis exstabat disciplina, iuxta quam conventus synodales foecunda parens, cui prolabenti calcar increduli bis ή anno praescribebantur ; simul autem facit, ut adjecerunt dolos, insidias in dies instruente·, nunc dioeceeanae synodi non amplius quotannis, sed potissimum postulat, ut uniuscuiusque provinciae trienni confecto spatio commodius celebrarentur. episcopi saepissime conveniant ét sermones con­ Quod vero seligantur vicarii foranei, qui omnino serant, quo ooniunctior et efflcacior sit actio pasto­ • parochis secernantur, saltem pro eo, ae fieri possit, ralis ministerii. Itaque, cum crebra praefatis de id certo boni afferet, et apertius et plenius status causis provincialia concilia haberi nequeant, opus rerum pateat, nec quidquam lateat, quod necesse est. ut episcoporum congressus cum suis metropolitis est; et sic utraque res poscit opem alterius et quotannis habendi suppetant. Idque profecto con­ amice coniurat. silium adamussim eat iuxta illud a sanctitate tua Ite eeavleta paraeksrum eam esedieterikas ia «·■« initum in litteris encyelicis ad episcopo· Italiae, paraeklall. scilicet Nostis, datis VIII die deeembris 1849; quibus 9 VIII. significavit, quam vahementiori flagraret desiderio, ut non solum in pristinum syaodalM conventus re­ 0 Praescribat, ut parochi eodem sub tecto convisant in dome parochiali sosa eam suis miiutoribus,a familia vocarentur, verum etiam Mrmones ultro oitroque segregati; at episcopis etiam atgue etiam eom·· inter episqopos instituerentur, his conceptis verbi·, quod ad illos spectat: ,Communicate invicem con­ mantet, ut guom citissimo praescriptum exeguantur; interim vero, ubi peropportuna parochialis tomus silia'', pro hisce vero: .Pergite, ut iam instituisti·, omnino torsi, negas dum instauratur, laxantur coetus habere inter vos.* Hinc in atramqu· simul spatia aut aedificatur, altera prope paroeciam sup­ conferebat efficaciam: .Ut malorum insidiis et prae­ pleatur. cipuis, pro locorum diversitate, periculorum fonti­ bus communi investigation· perspeetb, sub auctori­ tate et ductu huius fcneta· sedis promptiora illis remedia comparare valeatis, atqas ita aobieram con­ Nimium quantum experientia compertum est. immo magisae magia exploratum patet, impensum quorumdam parochorum studium in afflem et con­ cordissimis animis totoque pastoralis stadii robori, sanguineos, mm inferentM in procurandis paroeciae curas laborMque vestro·, Üeo adiuvante, in id con­ robas, eorumque neooesitates nullis terminis cireumferatis, ut hostium eoeleaia· impetus, artes, insidiae, -eeriptae; qui plerumque eum admiratione, interdum molimina irrita fiant.'* etiam eam chriatifideiium offensione, habendi supiditate affecti ad actus omni dignitate prorsus abβ VI. horrentM impelluntur nimio in eno· amor· «t di­ Statuat, «t, ri ecclesiastica prcesncia talio non sit, tandi aviditate. Idcirco providendam, ut procul · ut Irrisos sallem episcopos exhibere possit, non «a- •ais inhabitet parochus, «t, quoad eius fieri possit. ■Τ' α ACTA 00NGBBGATI0NI8 ΡΒΟ 411 ia parochiah dem· prep· Φ··· paw ari» ■* qM aaeuratius mo maaoro ftufatar, ia»a· bebeet ia robua aealaaiaa gerendi· adlutorw. Ita aaMvpraeebura virtutum exempla pepnlo «rhlbere potprunt •piritaaiibM obeeadia. Ad benaeta· quorum aBmoniam provMtib·· rodditibueqM parowtao providaretar, qua· ia procurandi· aeaMaa rabat aaiaa sont eoliooaada. !>· sacerdetib·· ia paroabl a41at»ria·. s IX POWlLATM appartaab debi*Mtar aaxfliia. Beusper entas iur vaaiat, qui tonàuu Htieri, qui pat miMram, *4 par saeewum «riteum giudna ad UMtMi fcetigiam praaMTori, gai deuiqM ad aaaiatiaattaa baaaMa viaai aibi munir· ataiaat. Oravitaiafa idairaa verbie (et varbis laete ssepsndsant) affirmet episcopus,M •nnqaam m ffietmm, ut temua inauguret gran­ dior·· setate, aut minares, yrsseartta voro maior·· ordino· iis enatant qui ia tradenda obristiana doc­ trina operam eaam parochia commodare aeglexeriat... Denaaeiot praeter··, ac fidem praoetet, ia conferendo parochiarum «t alieram bcucfleioram iure, Praecipiat epieeopie. ut wnaùu deri tOecularie aMMNM plurimum apud oo ponderi· et nSbmanti habituram impoMoar, quin priue aliaû parvteMt rpenu ad­ dixerint, adeo ai adiuoare partit parodtum, Mtyaw •tedium ot diligentiam ia boo opus a clerici· col­ abeeee tint eontica cauta ai ordindrio euo eogeeita latum; atque ite reipaa constabit, non rectori tan­ et adprobata. At rpiecopi prudentiae 'reoeruet illum tam impositam occo docendi munus, sed pluree illis1 alio traneferre, et, prout eceleeiae cura paetula/, praedo eme, ut omnes officii sui numero· cumulate moderari. Simul mandet egnodie prooineialibue, ut impior· possit.* ad rem etatuta conjiciant, quibete activait eaoer- b Cum autem congeratur pecuniae cumulus, quae dotum unitae eum parocho regeretur pro eo, quod ex adventitiis provenit, · bini· administrata ab doro attinet ad animarum curam; et lege conetituatur, electis atque · tertio, quem episoopua adaignat, tranigreuoree m bmtefieiie.eoaforendie omnino re­ complere· hinc utilitate· dimanarent. Atqu· ex hi·, ficiendos nliaeque poenae infligendae; et, ealeie turi­ I. Adventitia lucra non amplius ement causa, our bus, quae ex leyibue ad parochum epectant, pro clerus a parochis abalienaretur. II. Non amplius rata parte, quae adventitia eunt, distribuerentur ement, qui pecunia diffluerent, et quibus omnino operoeioribus. deficeret III. Perfacile esset inertia torpente· Hoc coniilium suscipiendum este arbitramur, uti pecunia mulctarc, quod nullo pacto fieri nunc poteat. quam quod maxime necessarium, inspecta temporum IV. Demum sacerdotes inter se magi· magisque ac rerum conditione, quae omnino poetuiat, ut cohaererent. 9 X clerus ait laboriosus et maximi· unioni* vinculis obli­ gatu·, et teneri se sentiat officio in bonum atque Parochis ot clero tuo concordiam et actionis unitateai incolumitatem animarum incumbendi, jtjtrooho duce ac moderatore. Nulli dubium, quin episcopus ex Tridentina synodo (mu. XXI. cap. 4 de ref.) et ex constitutione Innooentii XIII, euiui initium eet 4po•lolici «unuttrii, ponit cogere parocho· .sibi tot •acerdote* adiungere, quot sufficiant ad ■aeramenta C exhibenda et cultum divinum celebrandum” ; nihilo­ minus id non semper ad effectum adducere eat propter congrui iuris parochiali· inopiam, ex qua nihil admodum suis adiutoribus supereat. Insuper parochorum curae, his potissimum temporibus, adeo excrererunt, ut rei adiutoribus sibi adinngendis ad •aeramenta administranda et cultum divinum cele­ brandum nullo paeto fieri posset et paroobu· officii sui parte· expleret in tota paroecia. Illud quoque babendum pro certo eat, posse episcopum, urgente necessitate, quemlibet cogere sacerdotem adiutorem ,sne parocho exhibere, habita dignitatum ratione; attamen, quando haberi posset appeUatio in eutpenriso, inefficax prorsus esset quiequid illico episcopus constitueret, etiam gravissima urgento cura ani­ marum. Ad haec non desunt, qui, nulla habita ani­ marum curandarum ratione, in gravioribus ecclesiae neceasitatibus pro suo ingenio, nullo permittente, D extra dioecesim sese conferunt Hinc quo tot mali· occursetur, rem modo propositam quam maximo op­ portunam existimamus, quae solide innititur in illa Tridentinae synodi loge (seas. XXIII, cap. 16), ubi legenti occurrunt: .Nullus in poaterum ordinetur, qui illi ecclesiae, aut pro loco, pro cuius necessitate aut utilitate assumitur, non adsqribatur, abi suis fungatur muneribus, neo incertis vagetur s«dibn·.* Quin immo id est proma consentaneum constitutioni Benedicti XIV £tsv iwmim1, datae-VII februer. 1749, t VI, ubi haec ipsa ferme leguntnr: .Verum satis experientia eompertum eet imparem esse solius parochi laborem ; oum nequeat unUs omnes instruar·, ubi doctoris diligentiam numerus vincit. Quoties tamen episcopos toto animo ac studio in eocleaism •ibi comminant incumbit nunquam' neoeesarii· et 1 Lcf· «amat·. commendet in Dei gloria, animarum eanetifieatione, eeterieque ehrietianae pietatie operibeu proeehendie episcopi iudieio magie ad tempus opportuniusque accommodatis ; nedum eceleeiae hoetium insidiis pro­ pulsandis. Atque ut magie dent operam, quo, quan­ tum in ipass eet, m quaestionibus rilae actu atque MSU positis, quod maxime ehristifidelium interest, doctrinae unitae et inlegritae tenetur, iuxta illud Pauli apostoli, ,ui idipeum dicatis omn^e perfecti in eodem tensu ei in eadem sententia*. Adeo ut inter multiplicet humanarum opinionum varietates clerut ja forma gregis ducem m praebeat non ancipitem, edoctae a oaneta matre eccleeia, quae non eolum quneetionibue circa dogmata pereoleendie, verum etiam morum dieeiplina paecit ac dirigrt animae in preati actionum humanarum et eocialium ad leeum Chrittum Dominum noetrum. Idcirco praescribendum putamue, ut eacerdotee eemel in mener, omnee ad «sim, contentant «m eum parocho, quo paroeciae tuae epiritualee perinde ae temporalee agnoeeet neeeeeiiatee, aptiora parentur remedia oppqrtuneque adhibeantur, ordinario euo euiprebante. Nonnullorum eleri cum parocho suo discordes sententiae, disparitas opinionum, quae plerumque locum habet inter ipsos animarum moderatores circa mores et vitae rationem, quae propius tangunt ehristifidelium societatem, et defectus unius atquo eiusdem inetruotiopis, per quam unusquisque sacer­ dos in exercitio ministerii utilior esso ponit sunt in causa, cur quam quod maxime necessarium sit •d optatum finem quod proposuimus perducere. Quo profecto habetur in omnibus paroeciis actionis unita· sacerdotem eam parocho suo, ot eollatis viri­ bus alacrius contendunt ad sanctificanda· . animas •t impiorum molimina fuaditus evertenda. ·« Isititatl· elerfesruai nnalartass. « XI. Commendetur inetitntio eongregationie clerieorum eaeeularium, qui einiul uno «ud tecto moenibe ordinario > Legs stai. tu· nbiieimdar, nee Md ONatomm 4M (Jersli, at A «M reHflteni· utiHtatee» magne^Meurodandaret, at MtMraWü BerrAefoman /fofsAsoasr, gaae m site ia Boigi*, te AngMa, atque alibi foetum eat. Si­ «m mHmim steifttatan raduadare pra aertt btt- quidem eetitelic* iaetitutte a Christo Domine cem- bn*s·. Gravita* niai huÎM ooaailii sMcipieudi it w ait· Mt, at quam plurimi viri soclMiastici roMMMater, qui familia aaiaaeti, in integritate vita* ssonmqu* Mnetltate panavaraataa at magisterio addieti, ia animaram earn aliisqus dioecesis maaaribaa susei piandis, baud facile diqfu aat, quot at ^aam uber­ rimo· parerent flractn*. Qnam multi sacerdote* familiaribus conficiendis rebus a recto tramite recedufit, et praecipiter ruunt; alii vero, niai soopuHs impingant, parum aut nihil ecclMiae bono con­ sulunt. At diu multumque aecum animo repntantea inibi praeatantiorem in modum aacerdotali* ministerii vocationi ae posse responderi, et idoneos magiaque dignos, quibus offieid et benefici* in sua dioeoMi conferrentur, sponte et nullo odgente illuc conflue- B rent, statim ac istiusraodi congregaAtnM institueren­ ssi*M eet apoetolis, atque hia* episcopia et clere epiacopi· aebieeto; adaoqu* illud hcmm eet, nt al> spteoopi* opera et stadio sacerdotum doctrina et pietate praestantium promoveatur. Quod nisi toto conate ia iwtruoudjhi ot ad evaagolii nor­ mam inventâtes· edneaadam clerus iacumbat, po­ stera aetas peaaum ibit. Bi elsrns otio mqroeecit, dum laiei nequam susque deque contendunt iunioram animos pervertere, nequius agit, nec tantae incuriae Deus, conscientia sua et ipsa historia indulgebit. Iam vero ecquis non videt, quantum hoc alte­ ram caput conferat ad amplificandam episcopali· actionis vim ? Quippe tali modo constan· et perpe­ tua hebetur efficacia ex eo, quod spectant ad epi­ scopale ministerium. Caput III. Do Idoneitate ia primariis agentibus eoramqua tur. Quam bene ad rem nostram, facere videtur adtatorfbus. venerabilia Holshauserii institutum, excepto, quod cogitarent de eo Germaniae episcopi, apud quos Unitas et efficacia actionis omnino in primariis iamdiu viget et propagatur! Ibi enim convictus ecclesia* ministris eorumque adjutoribus maximam est praecipui maximique momenti. Adda huc, quod praesupponit idoneitatem. Quibus inspectis, sacri character et nota citri eatadarit in hisce institutis canones sapientissime praescripserant, quae in sin­ integra servatur, cumque buiueoemodi sdspectus adgulis eligendis requirenda essent, quaeque, divina prime consignatus se ostenderet, ab iis probabiliter adiuvante gratia, normae habendae essent. Sed quo­ elabarentur decretis, quae ad delendoe religiosos niam experientia no» docet, nonnullos istorum caordines a publicarum rerum moderatoribus con- nonum parum aut nihil sufficere posse pro eo ac ficiuntur. Unum Vaticani concilii verbum nimium Aetas nostra postulat; alios vero in desuetudinem quantum valeret ad excitanda inquo actum redu- proreus abiisse, cum gravions abuaua irrepserant cenda isthaeo instituta, ubi nondum constabilita con­ cae·* privilegiorum seu quia vera, seu quia perpdram percepta et * noxiis oppositis consuetudini­ spiciuntur: atque in dies certo augerentur, ubi episcopi stimulos ot robtfr adderent, propositoque bus inducta; ideo peropportuna erit opera patrum Vaticanae synodi in rem sedulo ineumbehe, ut con­ juventutis instituendae programmate, fastigium at­ tingerent. Convictus certe animum excitaret, quo C sulto removeantur obstacula, quae persaepe adver­ quis in studium incumberet suae sanctificationis santur ganonieee electioni seu praecipuorum mini­ inque multiplicium sui ministerii operum in episcopi strorum seu adiutorum, qui magi* idonei sint, nec non in novis tam saecularibus, quam regularibus adiutorium. Ieritis ad ecclesiae normam instituendis. De «edite ad laleam leveatatea eradleadam appertaate. Nos igitur, re, bene perpensa, oaefasti opitulante β XII. gratia, illuc devenimus, ut oculis subiiciamus mala, Bpitcopatai etiam atque etiam commendet, as desit quae magis notanda videntur, quaeque magnopere ubrgue droeeeeittm laicae iuvenlutit raetitaendae expediant, quo illi* opportunius occursetur. gratia wmmm aut p>ura eonttabilire gymaatia rjè· De pr**wvsadte *4 epteespales· Clgultatsm. rcapalia, quae ampliora tint >'* mayuit ttrbibeu; quibat ahqua, uti cumulât, addatur ttudiorum (mivereitae; artifiribue mru at ngrieolie quatit paya Orariier ae urio perpendantur regiae nominatioutt vel ruri pateant nrbalae, tree utm eaeella vwpertma in promovendie ad epieeopatum, gnat maximum i* et domiuicalia, oa meate, ut perditieeimorum dacditerimen adductae eunt ab eecleeiae botiibut, qnitriHis eubducautur atque per utilium rerum coguibue talia prineipnm obeideniur. tionee ad temitam rectam dirigerentur. Privilegiorum excessu* in episcoporum nomina­ »’ Duabus de causia vohementiori flagramus desi­ tionibus intento* animo* patrum concilii Tridentini derio iathaeo consilia ineundi. Unum est, quod, D revocarunt, qui, Pallavieini cardinali referente in quamquam votitum eet Tridentiaa synodo, recipi eiusdem concilii historia (lib. XXI), diu multumque posse in seminariis, qui ab eoclmiastico statu ab­ cogitaverunt, qui fieri posset, ut ilia prorsus tolle­ horrent, tamen pluribus in dioeoesibn» intolerandos rentur. At poetea rem eo perduxerunt, ut mone­ non eme novimus, modo ad rectam vivendi nor­ rentur, qui talibus privilegiis * sancta sede concessi· mam sese composuerint. At illud inficlnndnm non tangebantur, quanti id momenti esset, quamque est, quod si ia melius seminaria sunt corrigenda, graviter sua* incumberent conscientiae, illaqust ad­ nece**· omnino est illoe, qui divino enitui *e manci­ jecerant : Xibd m de pro praetenti temporum ratione pare exoptant, ab iis, qui profani flant, omnino segre­ twsoeando. Iam vero quoniam experientia compro­ gare. Satis enim superque experientia constat clerico* batam Mt, huinseemedi regia» nominationM periencum laiei* convivente* eceleriasticam spiritum ad­ lorioras evasisM, poetquam rogalM aula* ambiit ipisci perfacile non esa*. Alteram Mt, profano* ta- maior hostium ecclesiae turba, omnino necesra *sm vene* lutulento* latio** haurire poti*· habere. Id­ videtur, concilium Vaticanum iteram iteramqne in circo neoeeae existimamus hac noetra aetate non id incumbere ad propulsanda, quae ex hoe fonte solum clericorum seminari* *·**, veram etiam collegi* derivantur mala. Ad haec ipsi Tridentina* synodi patras, quo constabiliri ad laieam iuventutem instituendam sub regimine episcoporum. Magni* in urbibus amplior* melius dirigerentur invMtigationM suscipiendae circa possent institui collegia: atque nonnulla studiorum promovendos ad episcopalem dignitatem, disposue­ universitas constabilienda variis regionibus in catholi­ runt : .Quoniam vero in sumendo de praedictis om- er” C. ACTA CONGREGATION» PRO POSTULAT» 41» --------------------------------------------------------- i-----------------nibs· quaHtatibBe gravi ideeque boMra· at doetara* homiaam teetimoaio, bob uaifenBie ratio «bique ex aatioaum, populorum μβμβ varie­ tate pateat adhiberi; mandat eaaeta aynodua, at ia proviaeiali ayeodo, per awtropoNtaanaa babooda, praeacribatur quibuaque loeia ot provisoes proptie examinia, aen inquiaitionia [a«t iaetraetioaie] fhaiea dae ferma, aaaotieatmi Boaaaai poatileia arbitrio adprobaada, quae magia oiadom loeia «tilia atque opportuna eaaa videbitur ate.' [Sum. XXIV, oap. 1 de ref.) Iam vero, retenta hac formae varietate pre inveetigatione «umenda, ridetur ad moHua mérite) idoneitatem et laudabilee qualitatee praeetandae in quovia promovendo, hand omittendam committere examen aeu inquiaitiooem ante electionem motropoliteno, una cum epiacopi, auffroganeia provinciae; ubi ortum et ubi domicilium habet. Et quoniam non omnee, uti digniorea iudioati in aometipaiB, talea a divetofo partflm. 1 4M Iam vero advenue haee adeo penieieM excmapla, quae pemape redintegruntur, illud nabie expedire videtar, det era are, eapitalam vacaatia dieeeeaii ternoe ohgeedi ina habere, ex qnibae «eelnieatioea previueiae epieoopi eehgaat vicarium capituleram, dummodo neu aliter eeetiaat atque aHum pro tempero eo re oUgeado euppleuBt. ▲d hoc igitur omnee proviaeiae epieoopi convoca­ buntur a métropolite. Quod ri non omnee, eatia ooeo poterit métropolite ua eum aliia daobue einedem provinciae. Agaçante ooderia metropolitano, oenior epiooopoe cMFoeabit Quod ri numero mi­ eunt, ut coneietere poaaint, et ex aententia, in eedibua epiacopalibua praeetantioribue pro conditione lori; ite neceeae foret, ut examen committeretur quoque ipaorum eccleaiaatioae provinciae epiaeoporum iudicio, pro dioeeeeia ratione, quam deeignato viro placeret adaignare. norée eunt quam quatuor, iliie addatur métropolite vicinior. Hinc improbandum non eme videtur, ut aperiam octo dierum praoeeriptum ad vicarium a capitulo eligendam ad quindecim proferatur. Quid quod illud etiam quam maxime expediret, ut capitnlaribua vioariia auferretur iue dimiaeoriaa litterae acribendi pro ordinandie, vel primo olapeo anno aedia vacantia, nedum beneficia conferendi, aeu patronatua laiealia aint, mu eccleaiaatiei, eeu mixtae collationia, et teneantur pro re nate quolibet in oaau ad diapenMtionem obtinendam quicquid erit aingillatim exponere? De eptoeepls MxlUartia. De vtearila («Mraliboa. 9 II M normam redigat, ampliorum dioaeerium «pweopoa, quique tento confecti eunt, aut perpetua aapriiudtna laberantee, auxiliarium habere epiaeopum, titulo alicuiue eccleaiae in pertibue infidelium ailee, abaqua tura /utwraa aaicreaaronia. β IV. /VeMcriAef, >1 tn vioariia ponaralihw raligmdit hot guaiiMn rrguirantur: I. Artor non minor triginta mnarum;· 11. Ut rit doctorir lattrte in nfroqiw inra onomatur; III. Ut prartrr rludium rlrmmtarr varia civilia rt canonici, laudabilem operam dederit perficiendi caneo alicui theorico-practico exercitio harum ieiontiarum; IV- Denigue, ut bene ee pro- Compertum eat atque exploratum iuxta verba Benedicti XIV (de ayn. lib. ΧΙΠ, cap. X, n. 94) : baeerit’gua ad erium eodeeiatticum, gua ad inte­ «Sacrae antiquitati probatae quoque noacuntur eoadgritatem in operibue minietorii eacerdotalie atque iutoriae cum futura aucoeaaione, quotim m ait in aliquo officio a ruo epiecopo ei eommieeo. praeaulia conditio, ut adminiatrationi et gubernio 0 Divae Alphonaue do Ligorio in Animadoereionilnu eoclmiac utiliter ampliua praeeeM non valMt ; quotiea deaignatua coadiutor et meritia polleat et ro­ ad epiooopoe haec notanda oeneuit: «Quod ad vi­ rum agendarum ecientia; quotiea denique in ooa- carium apeotet, compertum promue eat, ab ipao diutore cooptando, no-aliena iura laedantur, eorum acilioet pendere maiorem partem quietia et regiexquiratur obtineaturque oonMnvua, quorum aoffra- φηίβ in tota dioeceoi. Quapropter epiaoopua om­ nem adhibeat diligentiam, quo adait ei vicariue, giia epieoopi electio eaaet perficienda. Haecque plane methodua illa Mt, quae conatanti uan recepta, qui doctrina et Mnctitete ait praeditua, comia, indMinenter auree praebeat omnibua, negotia expediat, noetria hiace temporibua aervatur.** lamdudum quam multe impedimento aunt quominua deotinentur coad- et vel in primia, ut nulla mercedia ape dsotue officio fungatur.* Nunc enimvero hominea hac idoneitate intorea cum fatum eucceeeione. Interim in dioeoeaibua, ubi epieoopi aut devexa aetate, aut Mnio praediti, ac praeaertim citiori notitia theorico-practioa ecolMiaatici iuria, quam maxime deciderentur. ac viribua enecti, impotenteo evaMrunt, una cum paatoribna ovea, mieerum ! languere videntur. Quare Vt autem numerua illorum hominum increbreacat, expedire quidem videtur in ipaia eligendia, quae ne epiecopalia actionia efficacia vel paulieper de­ ficiat, plurimi refert illam normam atatuere, cuilibet antea reoenauimua eonditionea praeacribi. Quod ad epiecopo impotentia laboranti epiaeopum M partitata aetatem apectat, nihil eat quod plura dicantur, cum auxilio dandum, aine futura aucoeeaione. In amplio- ad iatiuamodi munua fungendum requiratur homo ribua vero dioeoeaibua. nihil eat, quod plora loque- D aetate provectua et experientia praeditua. Quoad mur, cum neceMitaa ibidem habendi epiaeopum doctoria lauream, etai non deeunt canoniatae, qui opinantur, aufficere poaae, quae eet docto­ . auxiliarium per ee ipaa pateat. rum in aaora theolojia, attamen abe re non erit Da virarUa eapltelarlbaa. repoacere, quae ia utroque iure fit.· Quemad­ β HIv, modum enim plurea animadvertunt canoniatae, Ut ooneulat rt provideat, pc fieri ponit, ut toUan- inter quoa Berardi (Com. tom. I [Diae. V, cap. I] tur, φή non raro afoiaau rrrrpearmt «n ricvri de vic. epiacoporum) : .Quamquam magiatria in eopiiularir iltdiotu rt InriadtoMoma Moreitio. aaera theologia arbitrorum oMoio fungi concedatur Satie enim experientia compertum eet, quod, in eocleaiaatioia cauaie, aunt tamen mumo quaevaeante epiecopali eede, haud raro cauaa ambitionia dam, velnti matrimoniale, criminalee et liboralee, magnopere improbandae gravia damna ot vulnera quae vero dirimi iudicio, non arbitrio debent, aliae infliguntur, medio illo tempore, dioeiplinae et eeele- autem (veri] indicii eapacee non eut, niai [qui] aiae rationibua per vioarioe oapitularea, qui ad illam Mitem prolytae in iure eunt renunoiati (can. (lege evecti dignitatem per ambitum, diruunt, aedificant, cap.] 9 in fin. de in integrum reetitutione). Addatur mutant quioquid ab epiecopo vite ftincto bene geetum conatitutio Clem. VIII, 60, 19.** Quare non aine eat, et jiova comparant obataoela regimini eue- mum concilium Trideutinum (aoaa. XXIV, cap. 96 [lapa 16] de refer.) haec praeocripta habet tam de ceuorie epieoopi, praeter eoandala et diaoordiaa, quae excitentur in eingulia quihuaque eleetiouibua capitulari, quam de generali vieario : «Mitem iri iure MMaiee rit desMr v«l Maytiame11. Sari am ipaa. * •yaari aabiaaarit ,vel aHaa qaaataas Saai pataaft irioaea·§ , aaam pnaboit iatarpMtetiaai, quae aab** daeit stiaalaa elaro majori ia MHa atariia, at aaagit apiaeopaa valde laborata, q«o idoneam vicarius, quoad au Bari poarit, aaaobeaatar. St qaoaia· deurius, queri diesseseaue, airi doctrine et probi­ tate speetaMKo set, nullum ribi sea riHat idem atqao existimatioaoua, iuxta iUari, asms propAsta oc­ ceptas Nt he petrie wo; et quaaavie aequo alia gratia aat meta adamassim sao num fungeretur, tamen praeiudicia maltitadinia, quas nullo paeto vitari possent, in Mimum inducerent, ia hoc vel aHo negotio non iaatitia, aed alia corte causa illum osso adductum, adaeque huiusmodi regimen quam maximo obstaret actionis efficaciae. aloaaataro dumtaxat stadium inria mrilia at eaaonioi, oui dutur opera in aaainariia, ai ad doetoria lauream adoequendam satis oat, tala utique non aat ad aSbraaadam eanoaiatan; siquidem altius re­ At non desunt episcopi, qui votis susceptio pre­ quiritor studium, idque theorioo-practieum, in evol­ vendis alaaaieoram voluminibus, in quibua toxtua cantur, ut episcopi arbitrio remittatur vel dioeeeexplicatur, et ad ina ecite it traductio; Decease sanum vicarium adhibere posse pro rei convenientia, omnino eeae arbitramur, quod tertio loco proposui­ scilicet cum nemo sit ex axtradioecManis, qui quae mus, scilicet ad perficiendum ingenium iuria studio requiruntur qualitates prae se ferre potest, dum ali­ quis ex dioeoesanis non decanet dignissimus, cuius sedulam operam navare, optimis antecessoribus duci­ perspectas animi dotes fidem atque existimationem bus, quod testimonio auctoritate digno comprobe­ tur. Denique prono alveo fluit, iuniorM sacerdotes conciliarent, quique ob locorum, hominum, oonsueeatis se probasse', selum ecclesiasticum atque inte­ B tudinum et cogitandi rationis, quam Callet, notitiam plurimum quidem prodesse posset ecclesiae regimini gritatem in opere sui ministerii, aut in quovis mu­ nere fungendo ab episcopo ipsis commisso, prae ad evangelii normam conformando. Quo in eventu eminentissimus ac reverendissimus Sistas Riario se ferentes. Quod maximo incitamento foret sacer­ dotibus, quo iuxta praescriptam normam magis ae Sfona archiepiscopus Neap, necesae ease arbitratur, magis idonei evaderent. Quisvis vero episcopus ut capituli catbedralis suffragium faveat electioni, curabit aliis atque aliis studiis distentos habere saltem quoad maiorem canonicorum partem, quo. dioecesanos suos, atatim ac ex ephebis excesserint, magis in electione opportunitas elucesceret, sc magis magisque electus dioeceaanorum animos, fidem, partem operibus ministerii sacerdotalis addicant, ut excitent in eis, et experiendis deprehendant illorum benevolentiam sibi conciliaret. selum in animarum sanctificatione, alios vero in De eaaeeUarUs et astarUs. , aliquo episcopalis curiae officio, vel aliis fungendis g VI. muneribus, queis nimium quantum scatet curia epi­ Ut praefiniantur, quae requiruntur qualitatee in eliscopalis. Quo facto quam multi recenserentur idonei gendie caneellariit et notariis curiae eecleeiaeticae, vel generalem vicariatum suscipiendo, seu pro-vicaeeilicet: 1. Actae triginta annorum; li. Saltem riatum, aut capitularem; seu alia denique officia licentia doetoralie in utroque iure ; 5. Ut eligendae obeundi, in episcopi adiutorium. periculum sui faciat eeribendo de iudiciie eeeleeiaAt quo tutior ac securior istiusmodi electio fiat, etieie cive cieilibue, eiee criminalibue. illud addi posse videtur, ut eligendi periculum sui C faciant coram episcopo, apud quem domicilium ha­ Id maxime intéressé existimamus, propterea bent, in iure ecclesiastico, cuius scrutinium ad idonei­ quod ei curiae ecclesiasticae fere ad occasum pro­ tatem probandam committendum ipsis episcopis seu labi visae sunt, tribuendum est maxime ex parte eorum arbitrio. Quod si non desunt in ecclesia cancellariis et notariis canonici causarum processus munia ecclesiastica ad nutum, quibua obeundis statu­ omnino imperitis; dum de iure ipsorum est redigere tum examen est, videtur potiori iure id perbelle se actus iudiciales, uti eruitur a concilio I,ateranenei habere vicario generali. Neque verendum, ne id (cap. XI. Dr probationibuei, nedum ab ipsa verbo­ defungereit; siquidem maiori ipsis decori esset, rum explanatione seu glossario. Neque novum atque inito studiorum curriculo, et quam quod ma­ sane atque recens caperet requirere examen, cum xime prodesset, ut talis electio ex sententia eva­ Tridentina synodus (sees. XII, cap. X) praescripserit, deret. Adde bis quod episcoporum plurimum certe ad vitanda, quae ab inscitia et malitia notariorum referret peropportuna ipsis incitamenta exhibere deriventur mala. „Cutn ex notariorum imperitia selectissimis ingeniis, quo facilior aecuriorque optimi plurima mala et multarum occasio litium orietur: vicarii generalis fieret electio. possit episcopus quotcumque notarios . . . examina­ tione adhibita, eorum sufficientiam scrutari, iliisque § V. non idoneis repertis, aut quandocumque in officio Ut firmetur, generalee vicariae omnino extradioecedelinquentibus, officii eius in negotiis, litibus et eano» eeligendoe. Et copiam fieri epiecopie adhi­ D causis ecclesiasticis et spiritualibqs exercendis (Zrje bendi etiam dioecevanum, ei quando magie deceat, exercendij usum perpetuo aut ad tempus prohibere?1 . modo eujfrogia faveant maiorie partie capituli De parseMa. cathedralie. Illud enim procul dubio habendum, per vicarios extradioecesanoa praefatis qualitatibus exornatos vehementiorem effioacioremque fieri actionem, post­ habitis certe, quae necessario intersunt inter cognatos et amicos, quaeque in vicariis dioecesanis ad obse­ quentiam flectunt, et ducunt in mala, jn id omnae ad unum conveniunt doctores. Divus Carolus Borvomaeus experientia ductus de vicariis dioecesanis haec adflrmare non dubitabat (Actorum pan I cono, prov. V, de episcopo); „8aepo enim fit, ut cum iustitiae quasi oculis tenebras cognatorum affiniumque illa inuta vis offundat, tum gratia metuqae eorum, quibu4K> vixerunt, vivendumque deinceps sst, etiam boni conatantesque viri ab aequitatis norma rectaque via facilius deflectant.1* Illud quoque adCoiran. emraaaK Tout’s LUI · § VII. Receneeantur quae praecipua et maximi momenti eunt officia parochi; iis, qui graviter ab officio euo dqfecieee deprehenduntur, irrogetur poena euepeneionie ab officio, et beneficio, callem ad qua­ tuor meneee ; et redditae epiecopi arbitrio addicatur paroeciae pro eo quod neceeee exietimatur; i» eontumaeee de aliie graeibue eorumdem officiorum omieeionibue depodtionie poena a beneficio curato ; eaedemque poenae ranceantur ia paroehoe, qui in re turpi pravo eunt exemplo, ebrietate, Ulicitie ioeie, blaephemiie ; nec non in eoe, qui quamlibet merca­ turam exercent, in reae cacramentalie confeeeionie temerariae violations, eollicitationie ad turpia, et coterie duodem gravitatie. tr 419 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO PObTULATlS 4M Etsi sancta Tridentina synodus aliis atque aliis A pertinacia Ia improbitate constaret, deponantur sessionibus magna ex parte officia parochorum signi­ beneficio eunto ex lata1 aententia. Parochos enim, ficavit; attaqnon^-istorum mentis, conceptus paucis qui vel brevi tempore scandaloee vU^jt, etiamsi ex ac summatim attingunt ea, quae singulorum pa* miraculo ad meliorem frugem ae recipïtet. nunquam rochialium synt officiorum, atque eorumdem omis­ bene illic in paroecia manere poterit, quam pravo sionem. Adversus enim monita continenter edita exemplo incestavit. ab episcopis quinus multi pereaepè conciones ha­ g VIII. bere, christiapam doctrinam tradere negligunt; nec perraro accidit, ut ipsorum negligentia christifideles Praefinienda mdetur, pro eo quod spectat ad indiciado removendis parochis delinquentibus, forma iurisupremum diem obeant quovis sacramentorum so­ dicialis summaria,’ et declaretur, prorocarioHm lutio destituti. Complures autem improbanda qua­ nullam vim habere in suapenaivo, et sanctae sedi dam prudentia ducti eos., qui malo agentes pravo ustice produci posse. Simul autem copia fiat epi­ sunt exemplo, neque monent, n^ue certiores faciunt, scopis extra indicium, duabus Ocdesiae cathedral»» quibua decet; immo nullam suscipiunt eduram et adsistentibus, procedendi, quoties praesideri possit, cognitionem, ut erubescant1, et utcumque fieri potest, formam iuridicam scandali causam esse posse, aut eluantur. Quamplurimi vero in animum inducere iustitia» laesionis. nesciunt, quod temporum iniqqitas adeo non pur­ gatos ab inertiae culpa facit; immo revocat eos ad Si nihil tam exitiale est saluti animarum, quam vehementius agendi studium atque ad ea promo- B parochus e pastore gregis Christi lupus rapax factus. .vends opera pietatis, quae Christi charités suggerit, ei salus animarum suprema lex est, et sollicitudo quo a saeculi contagio animae subducantur: quod servandi eas moram non patitur, illud quam quod suo maxime intereat, et neutiquam ultra suum ofmaxime expedit, ut ad removendum parochum, qui < ficium est. Quapropter Vaticani concilii erit, prae­ iam a recta semita aberravit, procedatur ritu con­ cipua et maximi momenti officia parochi recensere, sentaneo supremae legis spiritui, et rebus gerendis et declarare quanti interest, ea ad amussim exernulla interposita mort, sicut ante dictum est. pro­ ' cere Atque ut plane intelligent, quanti sit deficere vocationem scilicet qullam vim habere in yutpensiro. ab officio, necesse esse existimamus, aequae culpae esse omnino iuxta illud, quod iam dispositum fuit poenas canonicae comminari. Concilium Tridentinurn a patribus Tridentinae synodi («ese. XXI, cap. VI) (sess. XXI. cap. VI) in eos dumtaxat cogitationes ^quacumque appellatione et exemptione remota*1. suas intendit, qui imperiti disent et scandalosam Interdictum autem declarare usum appellationum degerent vitam. Nunc vero opus est. ut ante om­ ad metropolitanum, ne in infinitum causa producatur, nia peropportuna ineantur consilia in négligentes, collationem prorsus habet in brevi Impensa dato qui complured numerantur. Hic jra rem facit gra­ 13 augusti 1819, ubi Pius VII 'idipsum sancivit in vissima Barbosae sententia, peg quam ad patres causis relatis ad collationem pàrtionum.dn ecclesiis Vaticanae synodi alloqui videtur : ^Cogitet et pon­ receptivis. Tali modo iustitia defensa manet, patente deret. quod etiam négligentes graviasihias Deo davia duplici sententiae. Quamquam vero post primum tdri sunt poenas, Inutilem servum eiicite in tene- C sententiam, cuius certe effectus neutiquam suspen­ bras exteriores, ubi erit fietus et stridor dentium. deretur ab appellatione, episcopus oeconomum cura­ Inutilem, ait Dominus, non dissipatorem, non pro­ tum sufficit parocho, vacaret tamen paroecia usque liguai.* non sceleratum; sed otiosum, sed torpentem, ad appellationis discussionem, quam a^^rern quinque, animarum lucrum et quaestum minime facientem. ad summum sex mensium terminus esset definiendus. Tot occidimus, inquiebat divus Greg. Mag. (Hom. II Sed quoniam non utique decet, episcopum expensis super' Etechiel.), quot ad mortem ire quotidie te­ propriis aliquem causarum actorem destinare apud pidi et tacentes videmus.. Et si homicida non habet sacram congregationem Concilii. ad sustinendam vitam aeternam in se manentem, quae supplicia in depositionis sententiam, opus est. utan intvgn.m animarum interfectores expendent^?* (De parochis restituatur, quod a Benedicto XIII dispositum fuir, part. I. cap. Ill, η. 15). qui ex praestantissimis Romanis praelatis binofr^auQuod vero spectat ad curatores animarum prae­ sarum actores statutos voluit addictis Mjpendiie, fatarum culparum reos, per quas plerumque obnoxii qui causas episcoporum 'ferent ex o/fi^>. sunt eisdem legibus canonicis ad coercendos dericos ÿ IX. latis, optimum aequissimumque erit, ut appositae St erro parochi imperitia laborantes nullo pacto in poenae sanciantur. Illud pro certo habendum est animum inducunt curam resignare aegua pensione . patres ebncilii Tridentini1 in paroobos, qui turpiter et adsignata, cuius capax est paroeciae redditus^aut scandalose vi&nt, sanxisse ne«se prius praemonendos, et ubi non AvMpnerint. coercendos et castigandos D cum censuris; ac «Mfaue ai adhuc in sua nequitia perseveraverint, [a bmBficio, deponendos^ ; attamen nunc experientia edocti, aliquid addendum arbitra­ mur. Etenim sinere eos impune abire et monitos tantum pro prima vice, ^Bhm comperta omnino sit ipsorum turpiter vivendi ratio, graviori esset damno et maiora mala Christi fidelibus irpportaret,qui illos intuerentur sacria ad aram operari et sacro fungi ministerio, quominus coram Deo et Christi fidelibus salterrt aliquo modo poenas sui reatus luissent. Hinc necesse esse arbitramur, pro huiuscemodi reatibus ‘ suspensio sanciatur . saltem ad quatuor menses. Multo magis quia, antequam tanta pateret nequitia, numquam monita defuerunt pro aliis et similibus epuais, quae eatis constare nequiverint. Restituti vero in integrum statura curae parochialis, quoties ‘ In alio exemplari legitur cofairionm, ut innotescant. * Se·». XXV. cap. 14 de ref. alio quovis beneficio ipsis impertiendo, possit epi­ scopus illos ad formale examen in «criptis rrrK eare, et iteratis experimentis minime probato» examinatoribus ad hoc arcessiti», a beneficio curato delapsos decernat. * Pluribus concurrentibus ex Tridentinae synodi praescripto (sess. XXIV, cap. XVIII), nulli in posterum parochi jmperiti futuri profecto fuissent; et quidem*sunt et erunt! Quoties hi detexe non sunt aetate, et impotentia laborant, coadiutoris sub­ sidio, quem rei coacte excipere tenentur (ibid, sees. XX [lege XXI), cap. VI de ref), satis spirituali paroeciae bono haud consulitur. Coadiutores enim nunquam ex sententia rires explicare,, aut gratiam inire possunt, neque fortiter agere, cum parochus, quem certe piget iTlum iniquo animo excepisse. limis oculis intuetur, eique quaqueversu» adversatur, 1 Adds «adieu. 4SI Bt qoead offieii sui foagoadi mun, aeossss eat. at declaretur, osnouieoa, praeter operam choro ex­ hibendam, aliis atque diis muneribus fungendis omnino teneri, quibus ad nutum epieoopi destinan­ tur in tanta episcopalium curarum varietate. Coocionandi muaus assidue exerceant in cathedraliMs. ad Christianam disciplinam Christi fideles erudiant, lumen salubria doctrinae eorum monti praebeant, eooque praemuniant contra errores, deliramenta at­ que omnigenas blasphemies, quae a factioso per­ ditissimorum hominum globo buceis crepantibus, offusis tenebris editisquo typis libellis possim evul­ gentur. Horis vero ae diebus ab chori officio soluti animum advertant audiendis fidelium confessionibus; cetera ex sententia ordinarii sui. Et quoad chori servitium, abs re non erit definire tempus matutinis horis impendendum non minus binis eum dimidia hora; vespertinis vero saltem ternis horae quaB drantibus (excepto cura per festos dies, aut ad pia legata exolvenda, aliquandiu protrahendum sit) ; et ea quidem lege, nt diei illius distributio amittatur, in qua ob praeproperam festinationem minus tem­ poris esset expensum. Atque adeo oportet, ut quae­ vis excludatur consuetudo, per quam canonici sine venia episcopi, singulis casibus, statutam horam ad inchoandas horas canonicas pro suo arbitrio trans­ ferunt. Damno enim publici cultus vertitur per­ peram haec inducta consuetudo. In definiendis autem poenis maxime intereat praescribere, ut omnes capituli redditus in massam redigantur, quotidianis distributionibus addicti, ex quibus, dignitatibus tantum exigua praebenda attri­ buta. quod supereat inter praesentes dumtaxat divi­ datur, remota omni cotato** rri indulgentia1. Haec agendi ratio, ‘uti legitur in canone Sancta Komana 3 diet. 15 etc. «omnino servanda ob divini cultus fa­ C vorem-. Siquidem experientia edocemur, quod iactura in quotidianis facta distributionibus, a Triden­ tino concilio disposita in tertiam partem redditus*, parvi aut nihili aestimatur. Et simul praescribantur capita verae utilitatis aut necessitatis, per quas1 canonici absentes frui possint distributionibus, ne praebeatur ansa capitulis augendi causas praedictae absentiae nimium quantum dilatando caput illud Cwm Mo« deceat 30 de elect, in 6 (I. 6|. ubi in genere dicuntur procuratores capitifli. quique negotia capi­ tuli gerunt, frui distributionibus. Ad rem propo­ sitam confirmandum est. quod iam diiudicatum est a sacra congregatione Concilii in 7’^hirn.ti di*tn-< quem Uiariorav imperitiae atque iuertiae eue A eireumspeeUt. Neque minus ooneiderauda eunt acoadalg, quae dimanant ex huineeemodi oppositione per complurium annorum spatium in longum ducta. Cum vero gravissimo in damno vertat animarum saluti, necesse omnino est, nt ex proposita ratione opportune consuletur. § X BroÂtàeaptr, fuem/mis curata* tau^eta* ad Mcrt patrimo** fttuta* eon/tra/ur, eut priori patri*· monio nittituahtr. Causa, eur id prohibeatur, illa est. ne in remo­ vendis s cara animarum parochis delinquentibus aut imperitis graviora obstent impedimenta. § XI. Prorogetur, yri ad icr msMses a roxci/io Tridcutae termtitus est deftmta1, tn paroeciarum racantam prorûionibue. brevis enim sex mensium terminus cogit plerum­ que episcopos satis habere homines mediocres et parum probatos. Neque paucae neque rarae sunt, quae occurrunt difficultates in provisione idonei ali­ cuius curati, vacante paroecia. Siquidem, iuxta divum Alphonsum. illud prae oculis habendum, per­ paucos revera esse sacerdotes, qui inveniuntur idonei huic muneri suscipiendo tam difficili tamque gravi; enimvero ab'ipsorum cura pendet aut profectus aut pernicies populorum (Rifles*. cap. I. vers. ty). Quare non sine causa opus est ad diffi­ cultates superandas, ut episcopi in longum ducant temporis spatium concursibus habendis praestitutum. Hinc maior episcopis in proposita re danda eat lati­ tudo. Difficile vero dictu est. quantum sit boc tempus producendum. Pro locorum varietate, seu paroecia­ rum. seu dioecesium, varias ob rationes mora magis vel minue produci potest ; hinc oportebit aut productam dilationem committere conscientiae atque arbitrio episcoporum, aut, perpensis aliis aliisque, quae multimode variantur, circumstantiis, quantum homini licet pro sua prudentia, talem terminum praescribere, quali* valeat superare obstacula, saltem frequentiora, quae adversatur necessariae libertati in idoneo ani­ marum curatore eligendo. . Quod foret etiam secun­ dum iuris vim: nam. uti Innocentius III declaravit in cap Quta |5). De rtmeewone praebendae |I1E 8], concilium Lateranense statuit amittendum ius bene­ ficium conferendi contra négligentes tantum, qui intra sex menses conferre négligeront; adeo ut sex men­ sium tempus non currat legitime impedito (v. Gir. part. It-sect 417'. At quae graviora impedimenta, quam idoneorum virorum defectus! butionum die 20 decembris 1862. quae in dubio «An et quomodo lucrentur distributiones canonici ab­ sentes a choro ad expendendas rationes massae capi­ tularis in casu-, respondit, «affirmative per tempus De ecclesUraai cathedral!·· eaaenlci». ab ordinario praefiniendum-. Pro reliqui* absenti§ XII. D bus quamdam oporteret instituere distinctionem, Çmîim moztme expedire exietimamue, ut eingillatim scilicet inter eoa, queis nulla est causa a iure cognita, praescribantur praecipita canonicorum munia, et qui aliquam prae se ferre valent. Ilis danda esset poenae in desidiosos, et ad rem expeditior proce­ illa pars fructuum, qui quotidianis distributionibus dendi ratio. destinantur, ne aequiperentur absentibus sine causa Sapientissimae constitutiones a Tridentina synodo canonica; cuiusmodi sunt, qui ab episcopo adhiben­ tur in s. visitatione; qui docent in seminariis, quibus uncitae fuerunt pro cathedrahum ecclesiarum capit^lis. at tempus praesens postulat, ut graviora non sufficiunt redditus ad arcqssendos praeceptores extra dioecesim etc. ineantur consilia ad maiorem capitularium idonei­ Insuper plurimum confert, ut declaretur/ quod tatem; atque ut omnes tandem aliquando addiscant, canonicius non sic et simpliciter conferri àd repen­ nulli canonicorum prosit vacatio trium mensium denda mrhta, aed ut episcoporum lateri fidissimi. oonciliarium, in aolemnioribus anni festis diebus, in dignissimi.1 laboriosissimi niaximeque idonei coadiu- adventu, io quadragesima; neque dum abest am­ toree adsint i in multis gravibusque curis ministerii plius tertiae canonicorum partis*, uti sancitum episcopalis. L* i Stetntum est decretum de termino illo s Lateranensi ΠΙ et innovatum a ». Pio V litteris In conferendi* die 18 martii anno 1W edith, tub poena devotationis ad Romanum ponti­ ficem. Of. cap. Sulla ï, de coaceas. praebendae (III. 8). ’ * • « Cono. Trid. un. XXIV, cap. W de ref; Td. seu. XXI. cap. 8. et se*». XXII, cap. 8 de ref. Immo propter çuae. Lege tertia . . . parte. Î7· 423 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO PO8TVLATIB fait * uen congregation· Conetlii ia Aariiraa . AMtem, «freifc· jmt» Λ giah«M, of·· b««o ·βΙμ·γ«μ T«rtai ; COMtsuBweAv· ^βΓ*Ν^βΓΜΜ riqaMaB *41···*· paraah·· tali mo4«, qua qaa4 MN^SgUllriMN aùiarfea* Maxima taaaatar. Ha^aa aagatar taatam ftaaCathodraHum eoclesiarum capitula, quibud ad- tieaam oociaaiM daeaa at aplaalor; aad etiam, qaaanectuntur receptivae nerto numero carentes, totum tam tari potaat, oallagiaiaa aaalaaiaa aoMaeaatar lagibaa, qaaa ill··, qaa· aaUam aaimaram earam exhauriunt clerum episcopalis civitatis. Iam vero habeat, aappraaaaa rolaat eum plane innotescat necoesitas, omnec paroeciae habere presbyteriam in adiutorium parochi, ad de­ finitum numerum eunt receptivae redigendae; et peropportune ceteri· eiusdem civitatis consulendum egenis paroeciis. i XX. Attemperentur mdgnia cdlegiaUstm eceieeiamm euMomeerwN, cum nihil aut parum discriminis intersit inter cdlogialium ot oathedrdium ot eosssieo· mm insignia. fi XVII. Nonnullos saltem intra /terilse prmlrgium illud cosrceatur, fw peerdeiN coprtta potitmlur, scilicet srtgrrwdi eec/rrios cethadro/is porochum suo arbi­ trate, nullo episcopi assénés», aut eoetMeadi; edco at rpiseopas, quantum in se est et tpiM^ù cure start, in rem plene influat. B Id consilii suscipiendum omnino est, tum ad vi­ tandas. quae plerumque lites et perturbationes ca­ pitulum inter et episcopum excitantur, tum ad* graviora quao inferuntur damna fidelibus, cum tales homines episcopo adprobandi proponuntur aut in­ digni. aut oneri impares sustinendo: aut episcopo dissentiente, aut ad nutum capituli. Enimvero non defuerunt quovis tempore capitula, quorum unum opus fuit irritum facere, quod factitatum fuit ab episcopis, quibus Tridentina synodus (sess. VII, cap. VI |leÿr 7]) praescribebat ^sollicite providere procurent, ut per idoneos vicarios etiam perpetuos, nisi ipsis ordinariis pro bono ecclesiarum regimine aliter expedire videbitur. . . ibidem deputandos, animarum cura laudabiliter exerceatur44. Quapropter plurimum confert, ut episcopi pleno suo iure. qui iuxta cor ipsum Dei sit, virum seligant. C § XVIII. Quodvis abrogetur privilegium, vel ei qua induit con­ sue futio beneficia a capituli» conferendi, vel ab alio, qui infra episcopum sit. Rei quidem ratio postulat, ut insignia collegialium ecclesiarum inferioris ordinis sint, quam cathedralium. Secus enim imparata plerumque forent cathedralium capitula, virisque dignioribus at spec­ tata probitate carerent, qui in pagis degentes satis habent insignia auarutn coUegialium. atque iniquo animo paterentur natale solum relinquere et firmum in urbe domicilium stabilire. § XXL Debita proportione servata, quae consilia suscipiuntur pro cathedralium capitulis, eadem opponantur in ecclesiarum coUegialium canonicis eNgendis. § XXII. Ad haec1, ut coUegialium ecclesiarum capitula, nec non ecclesiae receptitiae unnin vel duo» canonicos vel participantes habeant, qui gratis omnino addescentulos docere teneantur. Valde quidem prodesset, immo expediret, tum ut canonicus aut etiam aliquis ex participantibus coUegialium. tum unus aut plures ex receptitiarum ecclesiarum participantibus omnino dicentur erudiendao iuventuti, et quidem nulla lucri spe allecti, quo maturius mores expolirent et vivendi rationem. Hi vero, qui disciplinae dicati, etsi chori servitio vacare nequeant nisi in diebus festis, fruantur tamen beneficii redditibus et quotidianis distribu­ tionibus, exceptis quae sunt inter praesentes. Ita fieret, ut dum pauci in adolescentium disciplinam incumberent, neque Dei cultus neque ecclesiae fune«tiones imminuerentur. Quamquam vero institutio conferendi beneficia iure communi ad episcopum spectat, attamen sunt qui vel infra episcopum conferre possunt ex consue­ tudine, uti Fagnani ostendit {de aetate et qualit. cap. Eam te), vel ex privilegio. Sunt enim vero De ecclesiis reeepittlis. capitula, quae ex consuetudine aut privilegio capi­ $ XXIII. tularia conferunt beneficia. At ecquemnam fallit, Ut iti melius progrediantur ecclesiae receptitiae, conquam gravi damno id sit ecclesiae, cum saepissime stabiliatur, ubi deest, paroecia; quae a propin­ indignis conferuntur? Si nominandi aut eligendi quiori transferri potest. Omnes ad normam brevis dumtaxat iure gauderent, hoc certe tolerabile Impensa Hi 17/ et satis apto statuto dirigantur. malum; propterea quod episcopus remedium af­ Ia omnibus et singulis quotidie divinum recitetur ferre posset, i eliciendo quos indignos tali beneficio officium. Fiat episcopo copia permittendi, an non, existimaret. Aat cum ipsi sint, qui conferunt, ex ut ipsa participatio valeat pro titulo sacri patri­ hoc ipso indigni capitulare· multiplicantur, vimque D monii. Quod su perest a massa, 'episcopi indicio [hoc] addit et robur improbis et male moratis, qui illis addicatur, qui ceteris praestant parochum contempto episcopo, nihili ecclesiasticam faciunt auc­ adiuvando, et in négligentes p. m* pro rata anim­ toritatem, beneficio yel invito ordinario. potituri. advertatur. Adeoque quam maxime expedire existimamus con­ suetudines et privilegia [huiuamodi], qualiacunque Nimium quantum compertum experientia est. sint, penitus tollenda et abroganda. quam proposita a nobis ratio peropportuna sit. per quam concordes probitatis instar, et operoaiorea D« 'seelesUs esUertallh··. fiunt receptitiarum ecclesiarum cleri in bonum anig XIX. mardtn. lamvero statutum iam adprobatum in Nea­ Quavis in collegiati ecclesia constabiliatur paroecia, politana ditione utique sinit, nullo limite praefinito, quam episcopus a semetipoo Ubere conferre possit; buinocemodi participatione·, sacri patrimonii loco, parochus vero praesit, et participantes adiuvent «m exhiberi posse, quod non levia damna persaepe cara animera»·, (tars ubi deest, a propinquiore affert; siquidem addit animum iit. qui graviter paroecia transferatur. ferunt dare nomen ecclesiasticae militiae. Quo­ Quod propositum nobis est, eo omnino recidit, circa haec stat animo sententia, quod episcopi auc­ ut magis actuosi reddantur cleri ecclesiarum coUetoritati id omnino permittatur, qui cui vult dat. cui 1 Datam 1B augusti 1B1B. v Adds prudUvenda. 1 Stillest praescribatur. * Ita in originali. Intslligs, ni fallor, post Monitione·». « 497 C. ACTA OONGMGATIOBM PBO ΡΟβΤϋίΑΤΙβ rare aoa vult, abnegat. Nou grave videatur qaatidio ia abort officium divinam raaitara iOh raeep titiis eoeleoiie, obi festivis dumtaxat diobns raaitatar. Eaimvero tali modo qua multi ab otio aaavaatar st dissoluta vivendi rations; nee ievi iseitameato oat, quo rectius divinam raaitatar offioinm, aaa non daaiat, qai nallo abort otteie adaMetl, aat satisfacere doai négligeai, aat perperam aorte ex­ piant divini officii praoeeptam. — Iliad Mtom per­ pendendum eapereet, atram iam aaaa expediat praefatae eonferre partimpatiMee oa lege, at aaa cam peroebo convivant, et aie deiaeepo ad con­ tubernalem vitam rooeptitioa oleres adigere, pro­ posito exemplo instituti ven. Bartbolomaoi Holnbausor. et massae redditae communi viefui addi­ cantur. tata et aealeetariha pernotato votitum amatae eet. Hine emanat, ut poeaitoetm oamdom comat viam, quam aatea, et, qaod praoetpaam eat, eam erreaea oenaeimiiie; bame nM qui* daeem ea praebeat, metae eetue pomeun ibaat, latorieribao gratiae afftatibne 'obeardoeoent, inldelitatioqno rei leai — Illud ad extremum neu eat aUeatie praetereundam, qaod eoa admodum pansi oonfmaariocum omnino theologiae moralia stadio valadieaat, cum pro certo habeat aenea novi periculi faciendi iterum non eme araemeadoe. I XXV. Fetas prodsaasi diei Corel» Borremoe» emtyns «sistere odprotaodis et etatuendie oppetita ftad- Qnam quod maximo conferret, at quoad eiue fieri poterit, eaoeedoteo magis idonei et efficaces ad excitandum pietatis, orationis et ocrie^nstioi soli S XXIV. B spiritum, clari statuerentur confessorii Siquidem Rogat at moderttur tfunpehu moralii iMtfiu magni ponderis eet, quod divus Borromaous in pro­ ttudium, adeo at dogmatica camper illud antecedat; vinciali synodo II [A. II] fi XXVI sancivit: «Dia­ addicentur eapumtiiae abooMitquo iaetitulionibue, coni, subdiaooai et reliqui clerici inferioris ordinis... sol quoad mgeti-am theologiam. Quad ttudium confiteantur iio tantum sacerdotibus, quos ad audien­ taut contequoinr praxie atque exercitatio. queie das eorum confessiones idoneos episcopus et in urbe adprimt cor tiomiois eogaooeotur, et ad rectam et dioecesi comprobabit ; dummodo talis sit numeras normam cos» mendam opeetaia prudentia. Ineuper einamodi sacerdotum, ut confiteri volentes delectum quam maxt\ieiowd·, quae od eioquealiae sint, quoti·· ab episcopo aroewentur miasion·· seieatiam coaiaarto· hotaeat ewreilaliôase, quitus ■aera· suscepturi aut spiritualia exercitia per uai•maes od »«« iuaierse teaeatw eocerdstve. Ke- versam dioeeqeim. - talar omaiao dieiari serii proediratio iis, fat rpiDe Uqardttts splritaallbea. teapatibui littm» ad hoc datis eareat, quae illi pratria examim cousequuatur. IlM «tiom rat»· habtaturj quod uawquisqtM in eo qeaers aloqueatiae orrwtar, cui at episcopo de«tia Videtur agi de praaacripfo eoaeilii Coknlaa·» II anno IM* «lebrati. (Ut. Quoad ad lartitnlioaaai cap. I). Menai, XXXH, 1867 aq. • Lege «Leone X ia Let eoae. V didponita" ; aeilleet in coaatitntiona Supernae dûpoeitiame, data tortio neaaa aaaii D· vita et bMMtate elorteeram. β XXXI Inltrdicolur clerici* negotiatione impropria artificiali tino oonia epiaeopi, nee uou guoaengm «au publico ten primto nondum iure eotito munero fungendo, quod luteorum eat, eum copia nulla ab epiaeopo in •cripti· facta tit. irrogatur- poena empentioai* ab officio ipM facto iiaeatrT«Mia illio, qui dant opeTam negotiationi propriae et munii* obeundi* a iure eetitii: nec non illi·, qui eim renia epitropi operam in negotiatione impropria, aut in priratit et publiait munii* fungendi* impendunt. Non Mt improprie negotiatio interdicta, quippe quae praeacriptoa · lege non excedit finM, et dum victui neccMaria praebet, neque a rebua divini· cleri­ co· abatrabit, neque illo· implicat negotii· aaecularibu·*1 cum dedecore clericalia atatu·. Reapte tamen comperinraa illam damna ipaa ferre, quae · negotiatione propria dimanant, apecie quidem im­ propriae aimulata. Ita, exempli gratia, aunt qui in •uia praedii· atudium conferant in propagandi· pecoribua, quae ipai · ae in nundini· vendenda curant Non deaunt qui cauaM praetexunt auppeti·· domui ferendi ; adeoque ipciua Occleaiae praedia conducunt rebua cainpeatribu· unice atndentea, tnagniaque quae­ rendi· ^tmparandiaque emolumenti·. Alii machina· dirigendM auacipiunt auaa vel etiam aliena· «d maiora captanda lucra. Alii demum, ut de ceteri· D conticeaqam, edendi· et vendendi» libri·, et quidem non auo marte elaborati·, dant operam, omnia in quaeatum conferente·. Quod veto ad munia propria laicorum «pectat, non iure' vetita, non pauci occurrunt eccleaiae miniaterio addicti, qui aaeerdotii characterem dedeooraatM villico· agUqt, rei familiaria curatore·, et cetero· eiuadem furfuri· famulatu· ab eoclMiaatica dignitate proraua abhorrante·. Quamvi· vero icat· de cauaa aliquo fungi pqaaint munera publico ad bonùiq commune, uti retinendum cenauit Tridentina •ynodu» (m>. XXIII, cap. 1 de refor.), tamen notam quamdam inurunt •acerdotali miniaterio; nra raro ac­ cidit. ut McerdotM ipai M deducantur, ut in actum redigant ratiohe officii lege· rei catholicae adver- 1618, a. W. Hand XXXII, KO. •eel IX, a. 18. 1 SubiaUIUga dericie. Cf. Baaed XIV, laatit. 03 notes, contra leges et eoolesias iura agaat, ia suum a veto id edictam tait ia «asm Rom. previnetam, terne* episoepis tait tutieelms norma, per quam ta ipsum episeopum procaciter contendendo. Naac His adamaeaim perpensis, eeqnis non videt, aeati- integram restitaerstar fiixtina constitutio. potissimum, eam specio vastis brevioris sacerdotes, quam clericis permitti posse, ut arbitrata suo nego­ tiationem impropriam exerceant, nat muneribus qui a recto tramite miserum desciverunt, tunicatos taicoram propriis ipsi tangantur sea publicis ssa aa palliatos vel etiam sagatos, pileolo operto ca­ pite, quod risum meret, soss eoaspioieados prae­ privatis, necdum a iure prohibitis, eum nemo index sit in canae propria? Idcirco tata loge vetentar, bent, neeoeee emo existimamus conciliarem canonum qusecuaqus sint negotiationes, ntai secedat venta apposite conficiendum. episcopi, quae ta scriptu fiat, neu fines excedant, β XXXIII. intra quos illis copta tacta est. Ita enimvero prae­ Gravior»» poenae impgenturdtUrici», qui temerario scribendam oeqsuit in I provinciali concilio divae ausu uxor»» ducerent ad normae a iure civili pràeCarolus Borromou, eum ageretur de negotii» eoescripta», tel qui ad lateat auctoritate» confugiunt cularibu» e etertata /itptandu1. Nec ab hnius prae­ ta negotii» ad scctastam tpectanlibu», ad ta iptoe scripto recesserunt episcopi ecclesiasticae provinciae ecclesiae stintatros; mmW interdicatur clerici» inter­ Vercellensis, qui litteris eodem «taomplo scriptis die lite ludie publici» etiam liciti», ratione icandali. 18 novombr. 1849 „monendum clerum consuerunt, Maximo dolore animi intnemur non raro ecnon posse quemquam absque episcopi venia civilia officia acceptare; quam veniam ordinarii lubenter B oleatae ministros mente prorsus desipientes eopravitatis delabi, ut matrimonium ineant ad normas indulgebunt, ubi peculiaria rerum adiuneta suadeant Notissime sano sunt Apostoli verba: Nemo militant civili taré praescriptas; proh! miserum caput. Quo melius tam gravibus malis occursetur, quam maxime Deo implieat te. negotiis taecularibut.'‘ Quae cum conferret, Vaticanum1 concilium in horrenda quidem ita se habeant, nos pro temporum iniquitate exi­ stimamus conciliari lege irrogandam tuspentionsm erumpens verba, caelum terramque obtestans, gra­ vissimas expeditissimaaque irroget1 poenas tanto ai officio et beneficio ipso facto incurrendam non solum in clericos, qui negotiationes proprias, nec scelere inquinatis. Ad rem propositam revocamus in mentem, quod Pius VI rogatus: „Qua ratione non officia, quae laicorum eunt, usque nunc inter­ procedere debeat episcopus, et quibus poenis subdicta, exercent, verum etiam in eos, qui negotia­ tionem impropriam, et praefata officia, nondum iicere pastores aut clericos, tum saeculares tum re­ gulares, sive cum exemptione, sive sine exemp­ interdicta, nulla obtenta venia ab episcopo, obeunda tione . . . (Dub. VIII), qui spreta lege ecclesiastica suscipiunt. , ant votorum nuncupatione temerario ausu matri­ $ XXXII. monium attentaverint**, respondit: „Nulla esae matri­ Conititutio Sixti V confirmetur, icilicet Cum sacro­ monia contracta tam a regularibus, quam ab ec­ sanctum ·. qua praescribitur omnibus et singuli» clesiasticis Saecularibus ad aliquos saeros ordiqes clerici», ut talarem celtem libi continenter induant. promotis; et utrosque nedum in excommunicationis Scimus equidem, io iure poenas perquam graves c sententiam ipso facto incurrisse (Clem. cap. unico de consanguin, et ait [IV]), aed etiam tamquam intermigpri clericis, qui ecclesiasticam vestem sibi bigamos irregularitati obnoxios esse (cap. ult da . induere renuunt. Quoad vestio vero formam, etsi nihil statutum sit decretalibus, et patres concilii bigami» son ordinandi» [I, 91]), neque absolvi poaae, Tridentini satis habuerint sancire, illos, qui eccle­ niai derelictis foeminis et publico scandalo reparato/ lam rero ex Fagnani verbis (in cap. Quod a praesiae nomen dederunt, „vestem sibi induere eorum ordini et dignitati congruentem, iuxta eptseopi deeettore, de achiamat. n. 93), bénéficiât! „per ex­ ordinationem et mandatum** (seas. XIV, de ref., communicationem poatea incursam beneficiis antea cap. VI); tamen Sixtus V praefata constitutione canonice obtentia non aunt ipso iure privati (cap. vestem talarem significavit, et praecepit omnibus Dilecti [8], de except. |II, 96]). Immo nec aunt privandi per sententiam, nisi per annum in excom­ et singulis e clero illam sibi et continenter induere. Ab illo aevo accidit, sicut Benedictus XIV testatur municatione insorduerint: cap. Hurtut II quaest. 3 (in Inst. eccl. LXXI, n. 3), „sedis apoatolicae auc­ Gloss, fin. in cap. Cum bonae ]8], de aetat. et qualit. toritate, maximoque studio defendi eos episcopos, [I, 14]**. Insuper, quo in poenas bigamiae eimilituqui vestis oblongae usum ecclesiasticis praeciperent. “ dinariae incurratur, scilicet in suspensionem ab of­ Et re sane vera quoties ab episcoporum decretis, ficio et beneficio, praeter quod ausi sunt inire con­ provocatio facta fuit, qui verbis bullae Sixti V tagium, requiritur, ut rem habuerint eum muliere, ementiebantur, sacra congregatio Concilii, ei ali­ iuxta cap. Quotquot 37 quaest, quod difficillimum quoties sancitas imminuit poenas, numquam non* D probatu est. At vero nequitia temporum expostulat, destitit propugnare decretum et edictum episcopi. ut rei tam nefario crimine contemerari expeditius Immo Benedictus XIII in Romana synodo habita poenis afficerentur. Ideoque plurimum conferret 1796 (titulo XV [tap* XVI], cap. ΙΠ), praecripsit declarare, quod pro simplici ducendi uxorem ausu episcopis, ut suarum dioecesium sacerdotibus man­ incurritur ipso facto in poenam suspensionis ab of­ dent, omnino, retinendum edictum cardinalia Pao- ficio et beneficio] st fructus seminariis adiudicantur. lucci vicarii Rom. urbis, ubi sees. II, stauti videris Quod si in excommunicatione clericus obsorduerit, est in appendice [η. XVIII] ipsius concilii, iuxta ipso facto amittat etiam beneficium. decretum sacrae Concilii congregationi·, datum die In eoe autem, qui in ecclesiasticis rebus, vel IS septembrie 1677, indictum tait „ne clerici ab contra ipsos ecclesiae ministros, licet extra iudicium ortu solis ad mediam noctis horam breviori habitu agant, ad taicas auctoritates Confugiunt, oportet, utantur, sed talarem continuo deferant**; dumtaxat ut patres concilii animum intendant Siquidem ipsi deferatur cardinali vicario aut ei, qui viees illius parvi aut nihili faciunt ecclesiae disciplinam, omne gerit, permittere nsum vestis brevioris vel iter fraenum excutiunt cervicibus, altas atquo alias iterant agentibus, vel alta sontica causa. Quamquam vexationes, unde graviora scandala dimanant. Ni­ mium quantum compertum nobis est atque explo1 Pars II, a. SC, abi tamen id, quod bie posdtar, mine* rstummpoeaas perquam severas s iure canonico •altem dart continetur. • Date S iu. Ite·. * Vocula delenda. Conau oanaai. tomus LUI ' < tegendi· ut Vaticanum ... irrogaret. t M 0. ACTA CONGREGATIONI» PRO POSTULATIS irrogatas mm, scilicet, at scripsit De Nigris (Trant a term luMMaffé Xtt(, ipaa quidem nostra aetate de vacations belief, aep. M): «Claricue résumas pro immutata rutum ratione vitae sustentandae haud ad iodieea laiooe animo obtinendi iaetitiam ab of»-> sufficit Si quae in paetis conventis aa. R. 8. 1818 fleialibus principia, contemnit potcetatem ecclesia­ inter Rom. sedem et utriuaquo Siciliae rogem, sta­ sticam contra dispositionem sacrorum oenosum*, tuta fait, Milieot quinquaginta ducatorum a vecti­ bullam Caenee et oonatitutioMe apostolicae Mar­ gali immuniam ; haec, praeterquam quod iimis arcta tini V· et Innocentii VIII*. quae ipso facto decla­ et exigua facta eat, tam multis obnoxia fait tem­ rant ex boo capite clcrieom exoommunieafam, et porum vicissitudinibus, quibus ad incitas redacta set. beneficiis privatum denuntiant.* At haec legio Re sane veni in actis post pacta atatnta declaratum eanctio inter canonici juris consultos non parvi certe fait primo, summam quinquaginta ducatorum osse ponderis excitat controveraiaa, utrum in irrogatam intelligendam, a - veetig^i non immunem ; quoad poenam incurrendam ait satia dumtaxat provocatio beneficia vero cum oneru mimarum infra centum, ad laieam potestatem. an requiratur, ut rea ipaa ad has non eme necessario deducendas. Postea par­ effectum ait perducta. Iam vero ex Bonaolnae* vum patrimonium permimum fuit quatuor aut quin­ verbis hauritur, quod prior sententia eet probabilior; que et viginti ducatorum pauperoulio dioecesibus, tamen ad removendaa controveraiaa omnino expedire et quae eunt sacerdotibus inopes; tum concessum authenticam declarationem arbitramur*. idem fuisse novimus omnibus dioecesibus, modo illud Denique plurimum intereat praescribere, clericoa ipsum quassissent. Hide copia facta fuit pro quavia omnino abeaae a ludia, lieet non prohibitia, in cau­ B simplici et tenui quoque atque exigua capellania ponia, forensium offiotnia, vulgo diotis Caffé, atque ad titulum sacri patrimonii, tametsi sacerdos nihil aliia aliieque locia publicis, rations scandali sub ad amem percipere potuisset, praepeditus missam poena irroganda ad arbitrium epiacopi. celebrando. Denique cum ecclesiarum receptitiarum De erdinandla. § XXXIV. participatio poaait etiam esae patrimonii titulus, quae quippe in ecclesiis reoeptitiis innumeratis parum aut nihil ab initio exhibent, atque nullam, aut exiguam reculam, exiatimatum est id sufficere posse pro sacri patrimonii titulo. Inde fit. ut ad sacros or­ dines promotus per decem, quindecim et viginti annos perceptione pro sacro patrimonio statuta carent, usque dum propter antiquitatem ad inte­ gram partem pecipiendam perveniat. Ex hoc fonte Eorum, qui initiandi eunt sacerdotali ministerio, st ordinandorum idoneitas probetur intra seminarii claustra, exceptis iis, qui alicuius conspicuae sunt dioecesis, quibus instituendis aliter prospici potest. Sex ante menses, quam ineant subdiaconatum, ali­ quam adeant religiosam domum, ubi in pias exer­ citationes incumbentes accuratius revocent ad examen quam multi sacerdotes sunt in ecclesia Dei, quorum rorationem suam ad opus sacerdotalis ministerii. nulla est necessitas,, et nulla utilitas in ipsum re­ Subdiaconorum aetas ad duos et viginti annos dundat; neque perraro sine vocatione statum sa­ exactos reducenda, rata permanente quatuor st vi­ cerdotalem ingrediuntur, cum patresfamiiias. quorum ginti annorum aetate incepta pro iis, qui ad dia­ res arcta domi est, in id incumbunt, ut filii ineant conatum sunt promovendi; et annorum quinque et C sacerdotium, ea mente, quo minus impendant in eo viginti saltem inceptorum pro iis, qui ad sacerdotii ingressi curriculo, nequaquam inspectis quae alius dignitatem procabuntur. Tandem in dispensationibus eunt naturae. Ipsi enimvero auctores et suasores sola ecclesiae utilitas et necessitas spectetur. eunt compluribus sacerdotibus sacrum ministerium Rerum experientia nobia suadet, clericorum vo­ pro derelicto habere, ut, quae ad victum sunt ne­ cationem non aemel, aed iterum iterumque ad examen cessaria, abiecta omni dignitate, sibi comparent. sedulo revocandam. Cum quo nimis apte cohaeret, Ut patffiis omnia complectar, ipsi sunt in causa, quod divua Chryaoatomua scribebat (Hom. XVI in cur plerique alienas pererrent dioeceses, avocato Tim.) : «Non ex prima probatione, neo secunda, animo ab omni pietatis studio. Quibus accurate nec tertia, sed ubi consideratio diuturna praecessit, perpensis, illius sumus opinionis, ut Vaticanum con­ exactiasimaque discussio, tunc imponito manna.* cilium tales praescribat normas, quae latum unguem non discedant a praescripto concilii Tridentini quoad De sacro patrimonio. sacrum patrimonium. Praesertim vero confert, ut g XXXV. summa pecuniae non sit minor ducentorum et qua­ In integrum omnino restituatur, quod dispositum fuit draginta Francorum quotannis exigenda, detractis a synodo Tridentina (sess. XXI, cap. II), vtdsltcsi vectigalibus ouiuscunque generis, ne excepto quidem neminem ad sacros ordines promoveri absque ec­ onere missarum. Quocirca statuendum putamus ad­ clesiastico beneficio rquod sibi ad victum honeste augeri a synodis dioecesanis taxam pro sacro patri­ sufficiat* aut patrimonio, vel aliqua pennons „quae p monio iuxta mentem concilii Tridentini, et inspecta eis ad vitam sustentandam satis sit*'. Severiores locorum conditione, ita tamen, ut praefata summa poenae irrogentur in eos, qui fetitia exhibent patri­ pecunias numquam imminuatur. monia; et illud adprime confirmetur, teneri curias Neque ab hujuscemodi consilio suscipiendo amo­ ecclesiasticas, sedulas praemittere instructiones, veat formido, ne pauciores ineant sacerdotium. Si­ quoad vim et titulorum veritatem sacris ordina­ quidem haec animadversio -neque nos praeterivit; tionibus inservientium. eum nobia ob oculos obiectae fuerunt encyclioae lit­ Dioeceses nostras in Neapolitana ditione circum­ terae datae die quinta novembrb 1848, quibus tu, spectantes, deprehendimus, summam pecuniae im­ pater sanctissime, ab inculcando non desistebas epi­ peratam pro sacro patrimonio longe abesse ab eo, scopos, ut illos ad sacros ordines promoverent, qui quod dispositum fuit a synodo Tridentina. Enim«accurate exquisiteque explorati, ac virtutum om­ vero ei inspectatur summa illa pecuniae, quae sr nium ornatu et sapientiae laude spectati dioecesi­ synodis dioeoeeanis statuta fait, vi bullas Speculabus usui et ornamento esso possunt*. Et apposite quidem significabat*: «Melius enim profecto est, ut ■ Diet. M, esa. 1. sapientissime monet immortalis memoriae Bene-' i Balls Ad reprimendas iste 1 hbr. 14«. diatus XIV decessor noster, pauciores habere mini­ • Bulla Officii matri data M iaa. 148». stros, sed probos et idoneos atque utiles, quam • De balla Cacas disp. I, q. 17, p. 1, a. «. • Cfr. bulla PU IX Apoototiou asdis* 4aU 1» set. IMS, east. 1, art. U ■ Datas 4 sov. ΙβΜ. * Legendtun sifmfitabas. , plure», qai ia aedifieatto··· corpori» Cbriett, quod A deaeribatar. Quod quidaat «auctita· tua haud diu ••t etua ad ditto·!· ▲ootoiM spbeopo» encyclics* »»t eeelesia, aeqsioquam «iat valituri.* litter·» dabat dia 17 àartti 18M, »na maxino inD» atudU» dsriearna. « XXXVI. Micis docendi forma etiam atque etiam emetur ia omnibus scholis latinarum litterarum studio addictu. Neminem praeterire exiatimamu» illam, quae, diu non eet, quaestio1 inter Gallia» episoopoa exorta fuit, utrum in litteris latini» edocendi» et eloquentiae praecepti» tradendi» evolvendi dumtaxat forent claMioi ethnicorum libri, an sanctorum patrum opera ebristiana sapientia plane referta, an utrieqne simul animum clericalis inventu» adiiciat Nimium quan­ tum celebrantur, quas sanctitas tua encyclic»· lit­ teras dedit ad rem propositam die 91 martii 1853 Galliae episcopis, quibus finem imponens dissidenti­ bus. aiebat : ,Pergite, ut facitis, nihil unquam in­ tentatum relinquere, ut adolescentes clerici in vestris B seminariis ad omnem virtutem, pietatem et eccle­ siasticum spiritum maturo fingantur, ut in humili­ tate crescant, sine qua nunquam possumus placere Deo, ac simul humanioribus litteris severioribusque disciplinis, potissimum sacris, ab omni prorsus cuius­ que errori» periculo alieni», ita diligenter imbuantur, ut non solum germanam dicendi scribendique ele­ gantiam, eloquentiam tum ex sapientissimi» «ancto­ rum patrum operibus, tum ex clarissimis ethnicis scriptoribus ab omni labe purgati» addiscere, verum etiam perfectam praecipue solidamque theologicarum dootrioarum, ecclesiasticae historiae et sacrorum canonum scientiam, ex auctoribus ab hac apostolica sede probatis depromptam, consequi valeant.* Hoc porro venerabilissimo oraculo ^coepto conticuere omnes Galliarum episcopi, intentiqne docilem ani­ mum ad ea mandata peragenda converterant ; atque omnibus in ludis litterariis clero addictis omnes ad unum mixtam tradendam disciplinam susceperunt, exercendi» adolescentium ingenii» delecti» sanctorum patrum operibus, et praestantisuimoram ethnicae antiquitati» scriptorum, quae omnino forent omni labe purgata. Iam vero nos, quotquot sutaus, vota suscipimus, ut eadem methodus universo clero prae­ scribatur a concilio Vaticano, quanta maxima inspecta utilitate, quae exinde in ecclesiam et clerum ipsum satis superque derivatur. § XXXVII. /VaenbotMr ordo studiorum dandus clericis, iurta quem singulorum idoneitas dignoscatur promoven­ dorum ad presbyteratum ; alius raro, inite sacer­ dotio, ad ingeniorum perfectionem. Adprime consulendum, quo areeatur periculum in cleri diaciplina volutandi libro», qui simulato re­ ligioni» adspectu pectora inficiunt venenati» doctrici». Solemniori modo celebrentur examina, conI fecto annuo studiorum curriculo; qua ab aeminarii alumni», qua 'ab externia. Et quo rea uno eodemque modo aqee habeat, epiaoopi eiusdem provinciae tam in synodi» provmcialibu», quam io congreaeibu» quotanni» habendi», hanc suscipiant curam dignissi­ mam certe epiaoopatu». Quo autem unu» et idem •it atudiorum ordo et doctrinae unita» in omnibu» cleri «oboli», et quo acopo» attingatur, per quem tirone* levitae. pro eo atqde par eat, 'ea sint scientia praediti, quae in eccleeiae bonum vertat, expedire arbitramur proposito modo tei ponaulendum. Ast illud non eat silentio praetereundum, Tndentinam synodum nonnulla significas·· studia, quibua opus emet ad clerici institutionem, at nostra baoe aetas iure suo po»tulq|, ut abaolutimimue atudiorum ordo * > Addita correctio: itu» guautionea, quae paucis sHisr CMU ùter etc. terease «igaideavit, «cribans: ,8umma contention* omnia oonamini, ut in vactri» praeoipoo «eminarii» optima ao plane -catholica vigeat studioram ratio, qua adolescent»· clerici vol a prima pueritia per probatiseimo» magistro» ad pietatem omnemqne stipulent ot eeolesiaatieum spiritum mature fingantur, ae ktinae linguae cognitione et humanioribus lit­ ter»» pbilosophicisque disciplinis ab omni pronu» errori» periculo alieni» «edolo imbuantur. Atque in primi» omnem adhibete vigilantiam, ut cum dog­ maticam, tpm moralem theologiam ex divini» libri» sanctoramque patrum traditione et iqfallibili ec-' clesiae auctoritate haustam ac depromptam, ac •imul solidam divinarum litterarum, aacrorum cano­ num eccleaiaaticaeque historiae rerumque liturgicarum scientiam congruo necessarii temporis spatio diligentis*ime addiscant*. Ne autem, uti ab initio diximu», inducantur, maximo clericali» »tudio»ae iuventutis periculo, recentiorc» institutionum libri, noxii quidem et erroribu» infecti, experientia edocti precamur ct obsecramus, ut tantae consulatur ne­ cessitati. Et ad id »ati» esse arbitramur, «i vel apoatolica «edes identidem indicem diver*orun> li­ brorum quoad sipgalea «cientia» sufficiat, vel quoad illorum delectum ^prospl^nt episcopi omne» cuius­ vis provinciae una cum métropolite. De »»·Ι·»γ1Ι». § XXXVIII. Opus omnino foret, ut probatissimorum hominum coetus, ad hoc arcessitus, quoad substantiam prae­ scriberet virendi normas tam pro seminarii alumnis, quam poo clericis 'droni* suae degentibus; definire autem adiuncta rerum et secundas dioecesanis et provincialibus synodis remittatur. Nimium quantum prodessent istiusmodi normae prescriptae; ita una eademque esset educatio niorumque disciplina ecclesiasticae iuventutis. Evola­ rent certe tot deformitates pessimo publico1 inductae arbitrio iuventutis educatorum : et amoverentur im­ pedimenta, quibus ephebi a servanda seminarii disciplina abalienantur, inspecta aliena, Bed quo­ niam istiusmodi normae, quoad morum disciplinam, illuc spectant, ut picta», orationi» studium et «eius ecclesiasticus altiores agant radice» in adolescentium ' animis, ita expediet, ut praescribatur io quovis seminario aliqui» animarum moderator; qui con­ fessorii quoque partes gerat, excepto, quod arces­ sentur* alii ad excipienda» confeAione», si neces­ sitas postulat. Verba non suppetunt, quibua signi­ ficentur damna, quae in clericos derivantur ex D defectu uniu» et probatissimi animarum modera­ tori»; at ecquemnam fugit, quot et quanta ex op­ timo moderatore dimanant bona? Quavis hebdomada babeatur bomilia super ecclesiastici status officii». Statuatur hora ad meditationem peragendam; et. praeter pia» exercitatione» quotanni» perficienda», quovi» mense ad spiritum renovandum die» constitnatur. Illud quoque nolumu» praeterire, quod nullo pacto impune habeant, immo a seminario expellan­ tur, qui refragantur regnli», et depravato »unt corde. Praescribatur, autumnale» ferina, quantum fieri poterit, transigi rure ab omnibu» simul alumni», non domi apud familiare»; ita vero ut animi rela­ xatio semper ooniunctum habeat aliquod atudium; quo torpor et otium amoventur, nec ea, ' qua» spiritus bona aunt, oblignriuntur. Atque, ut de alii» conticescere par e»t, quae certe praeterire 1 9etlio»t cam suarime publiées rei detnuuido. Md »»t it» t—M, \ stantia, sed tantum vitae genus aliud ab alio re­ spicitur. cui ultro se qonnnlli clerici subiiciunt. alii psuperiores regulare· ad eludendam decreti Clementi» vero alia contendunt via. At regulares saecularesve observantiam, advenientibus ordinationis temporibus subditos suos domicilio moveant, eosdemque «tatim sint, unus et idem eet omnium ecclesiasticorum finis, scilicet ecclesiae inservire preqibus. exemplis, doc­ poet suscepto· ordine· fahie de causis ad pristinum trina. et sacri ministerii laboribus suspiciendis. Id­ monasterium reverti iubeantw. Quare hoc? Id ipse pontifex ibidem ait: „ConipIure» regulares non aha circo Seraphicùs doctor divüs Bonaventure ita in de causa, proprio domicilio relicto, iter arripere, quodam suo opusculo de regularibus scribit ; n8edee apostolica vocavit nos in adiutorium tam cleri, quam quam ut se subducant examini episcopi dioeeesani. populi, ut per officium praedicationis et confessionis cuius hac in re iurisdietionem aut nimium rigorem perhorrescunt, aliumque inveniant, qui vel nullo subvVniamus animabus, et opus paetorum suble­ D vel admodum levi praemisso examine, ordines ipsi» vando alleviemus/ Iam vero si quoad substantiam unus est clerus, impertiatur/ Cui malo, nec certe levi, quo vehe­ et idem est finis, ad quem tendit,' quam plurimum mentius occursetur, idem sanctissimus pontifex in confert ordinem studiorum cleri regularis ad eampraefata constjtutione sancivrt, dimissorias litteras dem normam clero saeculari praescriptam omnino ad quemcumque episcopum nihili pronus habendas, revocari. Itaque sicut episcopi uno eodemqpe se­ quoties in ima pagella authentica ratione et fide minario, quisque pro sua dioecesi, clericos saeculare· certa non appositum esset: Impeditus ab episcopo colligunt; ita praepositi provinciales in unum aut dioecesano, vel ab eius vicario, aut cancellario, aut binos provinciae conventus colligant omnes clerico· secretario, qui confirmarent, episcopum aut abesse professo·. Quemadmodum vero clerici saeculares a «ua dioecesi, aut nulla· habere ordinatione·. Iam intra sen^narü septa totum conficiunt studiorum ecquis dicendo aut scribendo consequi potest, quot curriculum Ά grammaticae rudimentis usque ad su­ quas ad arte· confugiant huius furfuri· homines, premum studiorum, quod esi theologia; ita clerici I quibus arripiant iatiusmodi fidei teatimonium,- et professi; cuiuscunque ingenii sint, idem omnino exi­ \ laqueis sese expediant* Idque vel in primi· propter gant eurriculunf studiorum. Una sit omnium me­ aliud, quo gaudent, privilegium, scilicet suscipiendi thodus et norma, unde transversum unguem non ordines extra tempora. Itaque rimando, quaeritando scrutantur temporie peropportuna momenta, cum i Noo ipsa id balla statatan est. mm) decreto congrega­ tionis auctoritate lanocentii X edito dis 10 febr. 1664, qiod est qaaai appendix titias bullae. » Imno 27 febr. 1747. 445 PUbilLAi. ia’hcui'UÀiM υαινών .u.a< «pisoopas Mt uagritedins laborat, aut reap*· abaat, A «*-/ratrvas adsetsesmt ia aaan diaeeaai·, at quod aut ali» de mum eet impeditus, atque tuli mode praecipiam «et, dmiterum rogioaom. ' Qaor· eo·•ui voti compotes omaiao fiunt. partaw proras· oat, ιαρρίΐο·· hooeo tibolloe tanhua Quid autem do lego interstitii, .ad quam pleriquo pro forma d*ri, naatiquam ia ilia dioeœti animo non tenentur ordines religiosi ? Cnioamodi privilegii vi, non perraro quidem nostris oculis ipai oonspeximus, contempto artifici viduato uxore, intra octo ot decem menses ex Officina et eonnubio dditum patere ad aram; neo verba suppetunt, quibus significetur, quantam ia admirationem raperentur, qui illum paulo ante artificem et uxoratum cognoverant Et boo satis sit; stomachari desinamus . . . Quapropter necesse esse existimamus, ut abrogatis huiusmodi privilegiis, regulares quoad sacras ordinationes dioeceaano episcopo subiiciantur, aeque ac clerici saeculares: ita tamen, ut qui ex alio in alium con­ ventum transmigrant, ad sacros ordines, nisi exacto anno, non accedant. Illud quoque statuendum videtur, regulares, uti de clero saeculdri iam sermonem instituimus, quo panaanondi. Hitte optandum I. ut quotioe qui* ré­ galant ad elantoi aaeeolarem traoeira Mtagat. «ne in parpotoum, air· ad tompua, roa agatur plana in congregatione, non ut meri ritus, ot instantibus agentibna. IL Ut iatiuamodi negotio acoadat^conaanana proprii epiacopi, ne renuat in euani [eum| adaciacere dioeceaim, illumque cogéra [posait?), at in eadem domiciliant habeat. HL Ut in brevi talia praecipiatur obligatio indietie canonicis poenia. Quoad diteolutoa et contumace·. leget canonicae non ita auapte natura eunt comparatae, ut facillime sinant illos ad saecularem clerum transire. Enirovero, ut animadvertit Benedictus XIV (de »yn. lib. XIII, cap. XI, 1), ^tempore Pii IV. eiusque aucB toritate congregatio Concilii nonnulla evulgavit de­ creta, quae procuratoribus generalibus ordinum fue- runt intimate, in quibus constitutum fuit, ut si qui forte religiosi male morati et desperatae emendationis in religionibus invenirentur, acrioribus poenis *a suis superioribus plecti deberent, caustrali etiam cohi­ berentur carcere, nullatenus tamen a religione ex­ pellerentur; eaque decreta innixa fuerunt sententiae veteris iuris canonici interpretum, quos late recen­ suit Fagnani (in cap. .Vc religiosi n. 37 et 38 de re­ gularibus). ubi omnia colligens, quae a sacrorum canonum gloasatoribus ser pta fuerunt, in haec con­ cludit: .Ex quibus patet, iura loquentia de ex­ pulsione regularium non esse accipienda de expul­ sione a monasterio, seu ab ordine, itd ut in saeculo vivant, sed a communione et commercio aliorum regularium tantum.* Uno verbo, tunc id tantummodo actum est, ut praecaveretur periculum, ne religiosus Saltem uti delegatis apostolicis publicae regularium C nequam et incorrigibilis alios inficeret, ipsum carecclesiae quoad visitationem et jurisdictionem epi~ ceribus inclusum a ceterorum religiosorum consue­ scopis subiiciantur. tudine segregando, absque eo quod extra religionem Non pauci, nec parvi momenti «unt abusu»,^quos et claustra expelleretur, in longe deterius tum pro­ priae salutis discrimen, tum et aliorum complurium, irrepsisse vidimus ob privilegia, quibus gaudere se cum quibus in saeculo manens versari posset/ iactant regulares in ecclesiis sui ordinis. Quam­ Nulli dubium est. quin, uti pergit idem Bene­ quam enim Tridentina synodus pleraque ex illis dictus XIV, post repetitaà querimonias ordinum abrogaverit ; tamen regulares ex adverso pugnant, et sibi vindicare numquam desistunt, asserentes usque moderatorum mitiora reddiderint haec decreta Urbanus VIII et Innocentius XII; at hi simul prae­ ad ravirn. se usque recentibus privilegiis gaudere; per quae omnino stat, Ut inter regulares et epi­ scripserunt, quasdam poenas canonicas gradatim irrogandas, ut gd meliorem frugem religiosum ne­ scopos perpetuae excitentur et vigeant dissensiones; cumque eludere nequeant, quae impertitae sunt quam revocarent: quod si actum et conclamatum episcopis facultates, uti delegatis apostolicis, et omnino foret, instrueretur iudicium. et sententia millies a sancta sede confirmatae, ad nova inventa ferretur de expulsione, unde provocatio foret ad congregationem Episcoporum et Regularium. In­ confugiunt, quibus seoe subducunt episcoporum auc­ super, ut episcopus illius dioecesis, ubi expulsus a toritati. Exempli gratia interdum accidit, ut cum alicui regulari episcopus facultatem conciouandi claustrp sedem ac domicilium haberet, particeps negaverit, Cbristifidelibus publica in ecclesia ille D fieret sententiae de expulsione; nec non suspensus audacter concionem habuerit, dum templi fores ali­ permaneret ab exercitio ordinum, quin ipsum epi­ quantulum occlusae remanserunt. Quapropter, quu scopus m integrum restitueret. Hinc perspicue tantae intemperantiae occursetur, rogamusApstres eruitur, quantum legibus canonicis consuetudo illa Vaticani concilii, ut quod maxime ad rem expediat, adversatur, per quam, nulla facta experientia ex constituant. aacrorum canonum praescripto, moderatores ordi­ # LL num religiosorum directe vel indirecte dissolutis et .Icrura/wr norma eligatur pro eo, quod apertat ad contumacibus auctores sunt, ut hrerc quaerant, per regulares, qui ad saecularem clerum transire sata­ quod ad saecularem clerum transire possint; atque gant. Pro dissolutis et contumacibus vigeant ca­ in dando suffragio, de quo rogantur, supplicem com­ nones correctionales. mendent libellum, licet vanae et nullius ponderis ‘^Experientia edocti, non possumus certe satis esse causae tamquam gravioris momenti praetexantur. contbnti suscepta vivendi ratione quorumdam re­ Ex boc fonte derivatur, quod ipsi religiosi, qui levi gularium, quibus sancta sedes induisit, ut ad sae­ quidem brachio ad meliorem frugem reducendi cularem clerum transirent, sive in perpetuum, sive essent, inemepdabilea prae se ferunt ad obtinendum ad tempus. Adde huc. quod persaepe ad episcopos breve, per quod ad clerum transeant saecularem. preces et supplices dantur libelli ad hoc, ut aliquem Quae cum ita se habeant, necesse omnino est, ut pro istiusmodi religiosi» prisci canones ad obser­ 1 Legtndttm muRim/ij* tfiw. vantiam revocentur, et ve) in primis, ut >n aliquam concionandi munus suscipiant in aliena dioecesi, praevio examine in sacra eloquentia subeundo, epi­ scopi sui, facta concionandi copia, pagtlia muniri*; siquidem hac in re eaedem rationes id suadent pro clero regulari, quas antea pro clero saeculari ex­ hibuimus. Demum supereat, ut declaretur, nunquam intelligi communicata privilegia unius religionis alteri, nisi de singulis expresse facta fuerit mentio in ponti­ ficia concessione; neque acquiri huiusmodi communi­ cationem per consuetudinem, quamvis immemora­ bilem. Secus enim^ quivis ordo pro suo arbitratu sibi tribueret ceterorum religionum privilegia, etiam quando de iure non conferuntur per solam com­ municationem. § L. 447 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS poenitentiae domum detrudantur; illi iero, qui ine-A 'mendabilea eunt, expellantur quidem, sed iuris ordine servato. § LII. Congregationes, ia ymôas oblationes, aut vota simplicia emittuntur, iurisdictioni, visitationi st correctioni episcopi sui domicilii subiiciantur. Sacra ordinatio cuiuslibet congregati omnino sit iuxta normam bullae Speculatores1. Λ 448 animarum maturina ocouraetar; te rei in primis, ubi magis opus est ' At in rebus expediendis gra­ vissimae nobia, nec facile superandae oeeurrant dif­ ficultates, praeter illae, quas ab iniquitate temporum paasitD' interiectas quotidie conspicimus. Hinc pro­ fecto expedit, ut consilia ineantur ad utrasque su­ perandas. Itaque, ei quid istiusmodi rei pro nostri ingenii modulo advigilavimus, exponendum, et con­ cilii Vaticani patribus subiiciendum aggredimur. Ratio, cur istiusmodi consilium suscipiendum § 1 videtur, quoad primam partem illa eat, quis in con­ Quo promptiora parentur remedia imminentibus ani­ gregationibus superior primatus tantum partes exer­ marum necessitatibus, persaepe et continenter hae, cet, non spiritualis jurisdictionis, adeo ut nulla poena quas deinceps seponimus, facultates occurrunt, qui­ canonica afficere possit congregato· delinquentes, bus omnis interposita mora m iis obtinendis a s. sicuti regulares superiores. Hinc prono alveo fluit, sede faceret, ut mala invalescant. congregatos, incolumi primatus potestate modera­ torum suorum, obnoxios esse localis episcopi iuriaI. Quae defertur pagella episcopis prolatanda dictioni magis esset; neque ad triennium circumscribenda. Quoad alteram partem vero, tristes nobis ante B sed ad beneplacitum deferenda. Congregatio enim oculos versantur aliquorum adolescentium casus, qui sanctissimi Redemptoris et omnes fere congrega­ ab episcopo repulsi a sacris ordinibus suscipiendis, tiones amplioribus pollent facultatibus, tam in per­ ingrediuntur in aliquam congregationem eo animo, agendis missionibus quam extra missionum tempus. et quidem simulata facie, ordinationem arripiendi; In eadem pagella referri possent facultates absol­ qua suscepta. valedicunt congregationi et suam re­ vendi a censuris et ecclesiasticis poenis illos, qui petunt dioecesiui. ubi nulli sunt et Hocci habentur. alicui sectae ab ecclesia damnr.ao nomen dederunt, Cum vero ad normatu bullae Speculatores ordinatio aut exspoliandis ecclesiae thrombus operam suum dirigatur, omnis certo intemperantia et ordinis per­ contulerunt. turbatio evanescit. Π. In Tridentina synodo, capite Liceat (eew. XXIV, Et hic nolumus silentio praeterire, quod domus cap. 6 de ref.) data episcopis fuit wcultas dispen­ illae religiosarum, ubi vota simplicia emittuntur, cu- sandi in omnibus irregularitatibus et suspensionibus, iusmodi sunt Filiae a charitate nuncupatae, quae modo sint ex crimine occulto, praeter eas. quae a praeposito generali congregationis Missionum in suat ex homicidio voluntario, quaeque iam ad furum praesentia omnino pendent. Sorores a charitate, contentiosum deductae fuerunt; nec non in omnibus aliaeque ejusmodi, localium episcoporum iurisdictW)i occultis casibus vel sanctae sedi reservatis. Ast subiicrvndae sint Abnorme enim est, pro exemplo hujusmodi facultas latior sit. ita ut complectatur sit, illas in annua votorum instauratione neutiquam vel ipsos casus, qui iam innotescunt, excepto homi­ ab ordinarii relatione pendere, quoad vitae rationem C cidio voluntario, atque illos omnes, sanctae sedi reservatos post concilium Tridentinum, cuiusmodi sunt, proximo superiore anno habitam. Atque ut omnia pauci* minime tolerandum est ipsamet illarum col­ quos bulla in Coena Domini reservatos declarat2, legia ot gynaecea a loci ordinario uon pendere. atque alios aliosve, excepta haeresi. III. Facultas [detur) convalidandi ex accepts § LUI. pontificis auctoritate connubia nulliter contractu, Magis ac mugis conferret, Melitensium equitum or­ modo ne contracta sint mala fide utriusque contra­ dinem, mutata forma, ita redigendum, ut pro tohentis. propterea quod tunc omnis spes aufertur lemnibun simplicia vota emittant} atque ^ummi pon­ dispensationem assequendi, uti ex decreto Tridentini tificis et ecclesiae incolumitatem tuerentur. concilii sees. XXIV, cap. V [eruitur), nec non con­ Quamquam brevi Militarem ordinem, dato die validandi dispensationes invalide et1 bona fide im­ 28 iulii 1854, sanctitas tua ad pristinum huius or­ petratas; et dispensandi in dubiis casibus facti, dinis religiosum spiritum excitasset; ulterius tamen adeo ut, cum nuptiis celebratis comperta explorataque progrediendum existimamus. Etenim, si paucos ex­ pateret impedimenti existentia, impetranda non sit cipimus qui magistralem domum inhabitant, et ali­ altera dispensatio a sacra Dataria. cuius xenodochii adsident gubernaculo, ceteri domi IV. Pro matrimoniis contrahendis optabilis qui­ suae degunt, redditusque percipiunt, nulloque mu­ dem fdret nonnulla facultas in gradibus remotis,, nere funguntur. Quid ergo melius atque optabilius, praesertim eum res est cum pauperculis et ini­ quam ut ad equestrem ordinem reducantur, cuius seria laborantibus. Quam prodesset buiusmodi fa­ officium sit pontificem maximum et civilem ef cultas ad propulsanda et amovenda pericula con­ olesiae principatum tueri? Cumqug inter saecifli trahendi scilicet matrimonium iuxta leges a Floren­ tumultus non ita se probent equites fratres, ut vita tina curia sancitas, posthabito, quod ab ecclesia ad illorum ab omni vitiorum labe sit immunis, quid rem ipsam praescriptum est ac sancitum, et alacrius sanctius, quam ut in unum simul fratres inhabitent, ac promptius miserrimae illius gentis necessitatibus et pro solemnibus castitatis, paupertatis et obeconsultum iretur. quietam nefandum matrimonium dientiae ad summum simplicia vota emittant? contraxissent. Episcoporum vero esset eorumque Haec quoad primarios ministros, et qui illis auxilio curae commissum dare operam, ut a dispensatis, sunt, eorumque idoneitatem; quae oculis Vaticani dummodo non pauperculis, sacrae Datariae pro con­ concilii omnia ad unum subiicienda existimamus. sueta taxa satip omnino fieret. V. Adde buc facultatem pro missarum reduc­ Caput IV. tione aut aliorum piorum legatorum, quando adsit De mediis, quibua eoclesl&e notio expeditior flat. necessitas et iusta causa canonica. Etenim res ecclesiae eo devenerunt in Italica regione, latis ini­ Ecclesiae actio in muneribus fungendis, pro eo quissimis legibus de suppressione, ut haud facile sit ac prudentia adprime postulat, expeditior sit opor­ 1 Xquc iam hi casus primam seriem in bulls Apostoticae tet, ut malis praevertatur, et impendedtibus iacturis sedis coputitnunt, 1 Editae ab Innocsatio XII die 4 nor. 16M. ’ Legs at. I 449 POSTULATA EPI800P0BUM DITIONIS NEAPOLITANAE episcopi» pro ra asta ooapor «anctam a»d«m adira. ro· oompoaendi gratia ot Adali» ooaaoioatiM pa­ candi. Praeter·· noa raro aocidit, at Bdoleo ipsi ia roba· vsl «xigui momenti animi· eadere videantnr, niai heile paratur remedinm. VI. Fiat eopia abbatiaaggr^ionflrqiudi itera· •laetam, praevio tamen capttulo a danatralibw 4M Quid de codiea, qui ad eaasarnm procaaaus •pectat? Quam carte optandam, ut talem qdcad •ubatantiam induerat foratam, quae dum iura eonteodentism tuatur, simplicior ait atque expeditior; et, quoad eia» fleri poterit, praecludat viam, qua in longum indicia protrahuntur ! Ab· ro non erit in appendice istiusmodi codicis summam pecuniae solvendam pro causarum gestori­ bus in curiis ecclesiasticis ad quemque actum sta­ tuere, ne docus sit arbitrio aut pravis consuetu­ dinibus. g III. habito; id voro dumtaxat ad aecundum triennium. VIL Ut providero valeant benefleia sancta· aedi reaervata; aed, at quatuor intra menaea teneantur benefieiati agere ita, ut expediantur bullae, irrogata poena reddituum ’ privationi· φαο facto. Hae aene In integrum restituantur canones ad corruptos sacer­ ratione illud etiam praevertitur, nihili peraaepe dotum moret corrigendos sanciti; et quovis in regno haberi, quod a sancta aede provisum eat. episcopi paratam habeant domum, «hi in sacerdotes VIII. Ut per plure· anno· prorogaro valeant criminibus inquinatos animadvertatur. · tempo· praecepto paachali praescriptum usque ad Postquam iterata» admonitiones et ohriatianae dominicam sa. Trinitati·; admittere ad iuramentum •uppletorium vagante·, milite·, aliosque, que» haud eharitatia plenas nihil profecisse probatum est, et facile eat rem authentica scriptura testificari ; et B canonica» poenas extraiudiciales parum aut nihil sufficere, quo sonte· sacerdotes in viam salutis re­ delegare facultatem benedicendi aacra indumenta, vocentur, quid agendum supereat? Necesse omnino •anctorum imagine· et confeaaarii· adprobatis imper­ esse videtur, ipsos metu indiciorum excutiendos, quae tiendi papulem benedictionem in articulo utortic. IX. Tandem optabili· quoque foret magi· ampla in curiis ecclesiasticis ad luendas criminum poenas facultas, quapi quae provenit ex canone Terrulas constituuntur, queis adiiciatur, quantum fieri possit, [53, C. 12, q. 2]. sacrorum canonum severitas; quibus sane modi» g II. ederentur in vulgus latae sententiae, innotescerent Novum turis canonici corpus conficere necesse esso populo, qui criminum horrore pereulaua detestetur videtur ; ac vel in primis quoad processum causa­ et caveat. Hoc certe in causa fuit, cur Tridentina rum, qui magis ac magis expeditior sit. synodus (ses·. XXII, cap. I de ref.) in istiusmodi delin­ Quantum expediat novum iurft ecclesiastici oor- quentes omnem canonum severitatem evocans, statim pu· conficere, quod ingens camelorum onua evasit, subdit: .Eadem in posterum iis [dem] poenis, vel ratione iuri· novi et novissimi. neminem praeterire maioribus, arbitrio ordinarii Imponendi», observentur, arbitramur. Hinc dimanat, quod pro complnribua nec appellatio exacutionem hanc, quae ad morum correctionem pertinet, suspendat. 8i qua vero'ex iuri» diapoaitionibu· eat, cur pro et contra disputa­ tiones habeantur, et textua citandi et textua obii- his in desuetudinem abiisee compererint, ea quam­ ciendi, decisiones et aententiae in quolibet sensu: primum in usum revocari et ab omnibus accurate •deo ut aegerrime definiri poaaint quaestiones, et C custodiri studeant ; non obstantibus consuetudinibus acerrime diaputatae numquam diiudicentur. Eccle- quibuscumque, ne subditorum neglectae emendationis ipsi! condignas, Deo vindice, poena» persolvant/ ■ia, quae eat societas in exemplum, quae praeeun­ Quapropter quam maxime certe expediret, pro ii», tem praebuit facem, et normae ceteri» omnibua legialatoribua praeacripait, quae fuit et eat fona et qui in cuatodia habendi sunt, paratam habere origo sapientiae, et ad veram humanitatem excitan­ peramplam domum, ubi sacerdote» criminibus in­ dam comparata, in praeaentia tanto operi lucubrando quinati per sanctissimo· ac sapientes viros ad me­ liorem frugem revoqarentur. vireo opeaque suas intendere deberet In quo con­ ficiendo omnino oporteret: I. Aeternae assumantur rfg IV. doctrinae, quae quaqueveraus in iure applicando Interdicatur clericia cuiuscumque sint gradus, sub eiuaque germinationibus diluuntur. II. Sub diversi» poena suspensionis]a divinis latae sententiae, abesse, atque adamuasim diapoaitia ordinibus redigatur, paucis 'ètçepüs 'diebus, a sua dioecesi sine liceat quod hactenua a suprema ecclesiae auctoritate atatudiscedere ad locum et tempus definitum. Prae­ tum eat. III. Quioquid ex hiatoria iam antiqua ad scribatur, ut ordinarius dioecesis, quo illi se con­ noa pervenit, quippe poaterioribua legibus abrogbferant, numquam eos sacris operari, aut aliis sacris tum, expungatur. IV. Demum peropportuni» de­ fungi muneribus sinat, nisi commendatitiae litterae clarationibus quod vacuum e»t compleatur, unde ad ipsum missae sint. Insuper media adhibeat, an»a doctoribu» praebita graviaaima» excitandi quae­ quibus coerceantur patriam repetere. Denique prae­ stiones super textu» interpretationem et divenarum D fata lex irrogetur etiam ipsis ecclesiarum modera­ sanctionum extensione· Hoc tam ingenti corpore toribus, qui illos sacris fungi muneribus sinant, iuria confecto, in iuatitia administranda facilius quoties deest pastor bonus curiae suae dioecesis. •temeretur iter; nulla causa foret, cur pleraeque Ne pro suo quisque ingenio vagetur clericus, Tri­ iuria diapoaitionea reipaa ignorantur; laicatua non dentina synodus (seas. XXIII, cap. XVI de ref.) de­ haberet, cur nota oenaoria sanctam aedem inureret, crevit: .Quod si locum [cui adscriptusest], inconsulto utptye tot in voluminibua dispersas canonicae de­ episcopo, deseruerit, ei sacrorum exercitium inter­ prehendunt decisiones, et mirandum in modum sacer­ dotum numerus augeretur, qui sacrorum canonum dicatur." Quare eius sumus opinionis, poenam quo­ que suspensionis ipso facto esse irrogandam. Praeter studio operam navarent. , At non expedit quidem, quod ecclesia formam, quam quod eodem decreto omnibua ordinariis prae­ quae in conficiendis codicibus a nostris iuriaconsultis scribitur, ut .nullus praeterea clericus peregrinus habetur, omnino servet ac tueatur, qui exacindentea sine commendatitiis aui ordinarii litteris ab ullo tot in «actiunculis leges eo. rem deducunt, ut harum episcopo ad divina celebranda et sacramenta ad­ via et robur dispergamur, et causa [lateat], cur san­ ministranda admittatur". At hoc nullius efficaciae eet iis omnino sacerdotibus, qui nihili nubentes mis­ citae fuerunt. Neque saeculi sapiente· congemina­ rent questus, cum ex iis ipsis non desint, qui ci­ sarum celebrationem, propriis laicorum negotiis sese dedunt, aut si res domi illis suppetit, intemperantiae vilis iuria confectionem perperam certe conflatam disaolutaeque vivendi rationi operam dant auam. improbare nunquam desistunt. M Conon. osmiL. tomos LIII.. Λ . Ml 0. ACTA CONGMGATION18 PRO POBtCLATB Hioo n«OMM omnino dictb illad arrogara, a«Ui««t, quod niai1 morem gerar· ordinario suo ranaaat, qui in dioaeesim ravooat, ordiaarius loci adhibere posait, quae ad eia· pertinaciam ooeroendass magia expedire videntur. Mi fieiatis eoasiMadi· «t pnaeeeetnadia. fli quidem, ai qui aunt, petroni claro genero nati et dhritti· pol­ lente·, plerumque illo· praeeeutaat, qufnominationem •ibi compararunt aaaeatationibu· aHiaque vilioribus officii·, quamvis iadigni, quibus illa conferrentur beneficia. ANi vero, qui ad incitas redacti eunt, quorum ree nimio arcta demi eut, praeeentare aoa dubitant, qui beneficium quanti plurimi emunt; et oreeeit eundo malum, cum agitur do beneficii· cu­ rati·; onimvero talea interdum praecentantur, quo­ rum vitae ratio depravata omnibus innotescit, ita Sad quoniam omaoa fere sacerdotes alicuius eoclaaiae moderatori· facillime aaümtiam ineant, qni aine liceat epiacopi permittit illoe Meria ad area operari, paritor inrogetur poena impensionis a A'emis ipso facto incurrenda ipsia eccleeiarum moderatori­ bus, ai ad taera celebranda admittant aine liceat celebrare. Non eat dubitandum, quin plerisque in tamen, ut in eo· regulari· institui quaectid nequeat. dioeceaibua idipsum ab epiaodpia sancitum ait et Quid tum epincopu·! moerore conficitur; et frustra; legibus sy nodali bus; at magia ac magia id oecu- •t iniquo animo committit luporum curae ovium menioa lege praestat confirmare ; et vel ad summum grege·, et non quidem pastori animarum, sed illi aliquam adiicere latitudinem pro illia eocleaiarum qui meroede conductus tondot, mulget; et succo· moderatoribus, cum de praeatantioribua viris sermo matri, ot lac subducitur agnis. Quod malum certe ait, et ab ipaia maxime cogniti·, adeo ut respondere gravissimum; cui occursare quaquaversus Vaticanum poaaint curiae; ast binia aut ternia diebus, usque I concilium aliquo inito consilio tenetur. Quae cum dum ab ordinqrio fiat copia celebrandi. ita *e habeant, ab· re non erit, *i pro ingenii mo­ dulo aliquem nostri animi sensum Vaticanae synodi 8 V. patribus •ubiiciemus. Quam plurimum confert eiicere, jim nimium quantum Enimvero, ai patronorum est homines certe ido­ abmm irrepserunt, quoad iura patronatm super neo· praesentare, scilicet, qui illis animi dotibus beneficiis et ecclesiis aedum arctare istiusmodi iura praediti snnt, quas ecclesia voluit definitas, nonne in fundationibus ab integro excitandis. expediret praescribere, quid requiratur ad hanc Patronatu», ai aliquo aub respectu maximae assequendam idoneitatem? Praescribatur, exempli fuerunt eocleaiae utilitati, aliunde vero aervitia im­ gratia, patronum praesentare non posse clericum posuerunt, quae libertatia actionem imminuerunt, et alicuius inferioris ordinis, nisi illum, qui exhibeat steterunt* cauaae malorum in ipaam redundantium. Άύοω de vita et moribus datam a suo ordinario. Concilium Tridentinum (aeaa. XXV, cap. IX de ref.) ad Quoad sacerdotes autem, non alios, quam qui actu multiplier* imminuendaa servitutes, praemisso, quod ooncionandi et confessiones excipiendi mune're fun­ illi, qui patronatu· ius «ibi vindicant, prae se ferre gantur. debent titulps, ita pergit : „Reliqui patronatu· omne· Quod si pro clericis ordinandis concilium Triden­ in beneficii· tam •aecularibu·, quam regularibu·, tinum (sees. XXIII, cap.V de ref.) praescripsit huiusce•eu parochialibua,-vel dignitatibus, aut quibuscum- modi litteras testifieantes a parocho mittendas ; quo que aliis beneficiis, in cathedral), vel collegiata ec- C magis faceret ad rem nostram fides et epistola testiolesia, seu facultates et privilegia concerna, tam in ficans ordinarii dioecesani pro clericis inferioris ordinis ad patronatus beneficium nominatis (frje nominandis|? vim patronatus, quam alio quocumque iure nomi­ Quoad sacerdotes vero, cum praescribantur praedBnnandi, eligendi, praesentandi ad ea, quae* vacant (exceptis patronatibus super cathedralibus ecclesiis tes, quae illos condecorant, dotes confessarii et concompetentibus, et exceptis aliis, quae ad impera­ cionajpris, neutiquam fieri posset, ut praesentarentur torem, regem, seu regna possidentes, aliosque subli­ indigni; et calcar aliis adderetur, qui boc pacto mes ac supremos principes, iura imperii in dominiis digni haberentur, quibus excipiendi confessiones suis habentes, pertinent; et quae in farorem stu­ et conciones habendi pagella deferretur. Illud quo­ diorum generalium concessa sunt) in totum prorsus que adiicAndum supereat, pones esse episcopum abrogata et irrita cum quasi possessione inde secuta nominationes reiicere ex informsta conscientia, nec intelligantur.* teneri palam facere, cur ita egerit; atque hoc sensu Nunc vero mature perpendenda res est, utrum declarare, quod praescriptum fuit a concilio Tridenexpediat istiusmodi sanctiones instaurare, aliqua in tino, nempe: nLiceat episcopo, praesentato» a pa­ genere habita dispositione, (ipsis etiam] exceptioni­ tronis, si idonei non fuerint, repellere* (sees. XXV'. bus in parenthesi notatis derogando. Praeterquam cap. IX de ref.). Plurimum quoque conferret, aliquam quod nimis compertum est, patronos persaepe ac­ poenam patronis laicis irrogare, videlicet, ut quoties quisitis iuribus abuti, et parum aut nihil, quod sui Indignum praesentare audeant, amittant illa vice muneris est, factitare. Quae sane intemperantiae D ins alios nominandi. non latuere concilii Tridentini patre·, qui idcirco Cum vero res de paroeciis sit iuris patrona­ alia atque alia consilia efficaciter ineunda sanxerunt. tus laicalis, accommodandum iis prope videtur, Nunc vero superest, ut Vaticani concilii patres ocu­ quod dispositum fuit ab ipso Tridentino concilio lorum aciem convertant in alia, quae pro temporum (sees. XXIV cap. XVIII |de ref.]) de paroeciis pa­ iniquitate graviora evaserunt, incommoda. Quae tronatus ecclesiastici, nempe, vacante beneficio, pe­ omnia tres in classes distribuere, existimamus; titorum concursum haberi, et „is quem patronus quarum prima spectat ad abusus quoad iura, quibus digniorem inter probatos ab examinatoribus iudipollent patroni, novos nominandi bénéficiâtes; altera cabit, episcopo praesentare teneatur, ut ab eo in­ respicit complurium ecclesiarum et sacellorum stituatur.^ Ad Ifaec complures sunt ecclesiae, vel sacella statum, quae squalore situque marcescere conspi­ ciuntur; tertia illorum est patronorum, qui domi­ iuris patronatus, quae restaurandae omnino sunt, nantes in ecclesia, sibi tribuunt, quod est episcopalis et sacra supellectili apparandae; nec (lege d] non jurisdiction!·. paucae paroeciae, quae congruis carent redditibus, Verba non suppetunt, quibus significemus, quan­ quibus illi, qui parochi vices,gerit, sufficiatur, unde tum acquisito iure abutantur patroni in novis bene- apprime suo fungatur munere, et ad tuendum ecclesiae cultum. Nec satis constat, num dos con­ 1 Legendam si. veniens ad hoc constituta sit, an inique in profanos * Pro exstUerunt. * Lego eum. usus conversa. Et interea temporia patroni adhuc w 4M ίΌδΐι ι,Λι.ι 1 i.n ' 'i ' ... fage uomieaadl p«rocham, beaefieiato» «t rectores ex•roept, neqae qaod neeesM a»t, suppeditant Hi·· par aeqanmque eawt, at iatiamodi patreai omai inre patronatu· exciderent, quoties quatuor intra mens·· aatia omnino non fooarint,. qnibaa tenentur, iuta illud qaod pro neeeaoitaiibaa praeeeriptum •it ab opiaoopia. Neo minor eet abonne, per qnem patroni immiarere aene velint in ii», quae ad éceleaiaa aui pa­ tronatu» epaotant, contendente» illic plenam exer­ cer· iuriedietionem, excludendo aut coercendo ipaam epiacopalem iuriedietionem. Hinc opus eeeet ut •ai mterdteio eccleaiae forent, in quibo» laici, nihil obatante facta prohibitione, tribu» elapai» mensibus • promulgatione, adhuc ae immiscerent in iis, quae pronaa eunt epiaoopalia iuriadictionia. Insuper opus eaee putimus, iura patronatu·, quoad eiu» fieri posait, in posterum eaee coercenda. Ad quam rem atatuendum eeeet, haec iura tunc tantum concedenda, quoties maximae in eocleeiam redundarent utilitatea, nec exigui redditu· statuerentur; qui proinde a provinciali synodo in singulis casibus definiantur, inapecti» locorum conditionibua. Attamen expediret, ut io» praesentationis aut omnino excluderetur, «ati» habentea patroni iu» suf­ fragationis pro ae et ania familiis, unde onerare Vaticani concilii patrua, at, qua poUetia aapiaatia, ·< Spirit· aaaota atlanta, quid mafia expediat, qne ex Orei oaaeria evadant, exeaaafa ceteri· iam ex­ cogitati·, aet rem minime acu tangentibu», quantam in vobia eet, •igaifieati·. b ' Caput V. Da qulbMdam onaailU» ad obrtotiddellua» ntilltat— auMtptendl·. Poatqaam per aiagula* partae, quantum magia expedire vinum nobie eet, exponimaa, unde eccleaiae actio vohemeatior eit ot aptior illic, ubi maior urget noeeeeita· pro temporum condition·, non minue noetra interoet meati· aciem convertere in christifldeles, ad quo» certe quidem illam «poe­ tare compertum nobis eat. Si enim efficacibus con'■iliia ea diaiiciaUtur, quae illorum mentee amovent a Deo, nihil erit, quominus eidem eccleaiae actioni i respondeant, et in propriem congerant utilitatem, quae sanctissima mater pro »na benignitate in ipsos agit. Ac ne fueiua rem protrahamus, quam par eat,' pauca, sed quae potior» aunt momenti, Vaticani concilii patribua subiioiemus. « I. Quam prodest ad pristinam revocare observantiam dies festos sanctificandi. valeant redditu», atque aliquod monumentum vel lapidem inacriptum ad perpetuam rei memoriam, Magnopere dolendum est, festorum dierum sancti­ honori» gratia; aut ita arctetur, ut terno· praesen- ficationem minime certe et nihili aestimari, quod tent idoneo», facta episcopo copia arbitrio auo eli­ nimio plus pervagatum eat. Maxima fidelium pars gendi ; aut ipae patronus «eligat ex terni» ab epi­ per festos dies in labores incumbere non dubitat; scopo propositis. illamque praetexunt causam, quia festorum dierum Nunquam vero omittendum, licet de beneficio numerus in immensum in aliquibus mensibus ex­ simplici sermo sit, praeaentatos sui facere periculum crevit, vel quia neoeaaitae rerum magia urget. Cui ia scriptis apud episcopum, uti in paroeciis usumelo potissimum occursandum, sapiente adhibito venit. Verum neeesse prorsus videntur qualibet consilio, quod magi» e re sit, quo in observantiam concessione patronatu» excludendi episcopatus, pa- C revocetur festorum dierum sanctificatio, et plane roeciae. dignitates et canonicatu» catbedralium ec­ vigeat atque ardentiori studio a fidelibus colatur, clesiarum. vel ipsa pleno jure sanctae sedi reservetur. in eorumque animis pro illius transgressione et scandalo maximo horror excitetur. § VI. Ximnulla nonna instituatur, iuxta quam episcopi, seminaria, clerus quocumque modo dotentur adver­ sus leges iniquissimas ecclesiae iniuriosas atque in ipsius detrimentum promulgatas. » II. /oem», immedicabile societatis vulnus, inusta censoria nota, omni est animadversione dignissimum. Nec minus grave malum societati impendens Miserrima ecclesiae conditio.quem continenter ex­ eet foenus, quo pauperes et egeni miserandum in spoliatam et redactam intuemur ad paupertatem latis modum opprimuntur; quod et innumerabilium foenelegibus ipsi quam maxime infensis, certe in causa ratorum facit cauteriatam conscientiam : quique per­ fuit, cur diu multumque investigemus, qui fieret, ut fricta fronte audacter supremum perditionis iter ecclesia acquirere posset ; nec in posterum a nostri magnis itineribus currere videntur, et inanes causas aevi praedonibus exspoliaretur. praetexentes, eo temeritatis deveniunt, ut sacro­ Pro certo habemus, Vaticanum concilium nihil sanctae iustitiae fines se non excedere arbitrentur. intentatum relinquere, quo adversus leges ad distra­ Hinc statuendae sunt normae magi» ac magia clarae henda ecclesiae bona latas in magna curia Florenac planae quoad conditiones, quibus positis foenus tina, novas solemnesque declarationes adiiciat circa D possit iustificari; simulque illa sacrae Scripturae proprietatis inviolabilitatem, ad quam illa, utpote so­ verba „mutuum date, nihil inde sperantes** darius cietas autonome, ius pollet absolutum, neque ullo explicanda ; nedum a sacra Poenitentiaria non esse pacto a statu pendens; anathemate percutiat, qui inquietandos prolatae declarationes, iuxta Mastrofini ecclesiae bona coemerint, et nullitatis buiuseemodi tbeoreticen '. § III. coemptiones damnot, nedum* in legum latore· iniDiris omnibus iterum iterumque meretricum ars aman­ qUarumque legum exeeutores multiplicet censura·. danda, nedum theatralis licentia, et libellorum con­ Ast id totuin quantum eat, problema propositum tra religionem et mores editiones, quibus addendae minime solvit; qtfppe quod Christi fideles nequitia effigies obscoenissimae, quae passim ante oculos ob­ istiusmodi legum animo cadunt, et ne sacrilegis servantur. manibus miserendum in modum discerpta ecclesiae bona conspicient, indotatam ease aegre sinunt, eum Haec omnia sunt morum pravitatis origo, haec ^nhil admodum occurrat, quod illa in posterum tuea­ lues, pestis, excidium societatis. Quare ipsi civiles tur. N ec desunt, qui rimando, quaeritando investigare legumlatores severiora sanxerunt decreta, queis [ea] satagunt, quid potissimum expediat, quo in tuto exterminanda curaverunt. [bona ecclesiastica] locentur; quare id enixis preci­ Quamquam vero meretrices tolerandas existi­ bus Neapolitani episcopi obtestantur vos, sanctissimi massem, quo gravioribus sceleribus occursaretur; I Scilicet çiwi imwio. - 1 Le deure, libri ire. Rom» 1BS1. X»· 455 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTCLATIS 4M nunquam Tara val in médite nrbibua, voila pegtex bat latte piubhade fore* painMarie ifiitfMe, qu· pome paierait, at Mua auMtrandoaa . aptioras ovadaraat Dao oognoeeeodo a* raEgtamte aaaoapit nervus Dei p. Sarnolliu ia opera de mere- actibus exerasindte, attameu [in] allie atquo alite ratricio inscripta. gionibos tamqnam pro doralictte haboatar. Magnam ft- CT. ptatatte open foret, ai huie hominem generi pro eaÆtiom atque etiam commendetur datetam eteopuM piantia ot bonitate aaa Vaticani concilii patron pravi4maai sanctae diti. darent, ut magia magiaqne opportuna hospitia promoNeceaoe omnino este existimamus, nullum patera ruantur. tolerari aditum ad ecclesiam, Dei viventia Ulte mulieribus\^^ quàe sacria adorno volunt, brachiis ot pectora per summam impudentiam nufiatia, aut textili vente amictis- Neu eoolosiao oint hiberna ot hospitia militum, neu profanis usibus mancipandae. Proh! quantam vim civilis ao militaria auctoritas exercuit novissimis hisce temporibus ad aoolraiaram viola­ I IX· Ztenms aa tertio improbanda» legum eederiasticarum oiefotfoara poood commansa Mpsdcrsta. In tanta ecclesiasticarum raram perturbatione plerumque negligitur ante tumulationem cadaverum benedictio. Neo sine gravi moerore animi con­ speximus nullo habito discrimine illuc, ubi' parata sunt catholicis sepulcra, inferri etiam cadavera tionem. «V. hoterodoxorum et infidelium. Neo tantae intem­ Nota potioraqut reqwnntfar m domesticis sacellis perantiae occurrere potuerunt episcopi; propterea seu oratorii» permittendi». quod ecclesiae auctoritati recentium, promulgatio Ferendum profecto non eet, adeo in immensum legum adversatur. Igitur in id incumbant Vaticanae excrevisse privata et domestica sacraris, ut Christi synodi patres sapientissimi, quo in praesens et in ecclesiae plebeculae dumtaxat pateant et agricolis. posteram tam grave malum, quantum in ipsis est, Quique induito gaudent domestici oratorii, eo rem averruncetur. > «.X. deducunt, ut sibi permitti ab episcopis contendant, Sodalitatibus laicis normas praescribantur, quibat inibi non sacra tantum conficere, verem etiam bap­ pietatis spirtfus innowfar, crescat et usque rigeat. tismi, eucharistiae et matrimonii sacramenta cele­ brare. Hinc tali privilegio pollentium numquam Maximae quidem utilitati olim fuisse ecclesiasticae parochi vox concionantie in ecclesia, numquam rei, experientia comprobatum est, laicorum sodali­ festorum dierum praenuntiatio, ieiunii numquam tates. . Nunc vero non paucae ab illo fine descive­ auribus insonat,- nulli snnt plebi exemplo in ecclesiis runt, ad quem fundatae et constabilitae fuerunt et conveniendo, nulli adsunt religioso actui, perinde 4 in fidem ecclesiae receptpe. Causa - malorum est, ao si Christi esso illos puderet. Quid qnod vilipendio quia cum ipsae quoad temporalia pendeant a sae­ sunt istiusmodi sacraria sacerdotibus ad sacra con­ culari, et quidem atheo gubernio, sodales hinc an­ ficienda adhibitis, nedum scandalo, cum illi tali gau-. eam praebent1, quo nulliua efficaciae faciant decreta dent privilegio, qui parvi aut nihili aestimant leges nanctae visitationis, et sollertiam,, vigilantiam et inrisdictionem episcopi, quantum in ipsis est, devi­ ecclesiae T Hinc novae potioreeque conditiones re­ quirendae omnino sunt, adeo ut peuei privilegio illo tare student. Hinc omnino expedit, ut istiusmodi donéntur; qui nempe in hominum societate pietate sodalitates ad officium a Vaticana synodo revocentur, et titulis praeatantioree, quique bene de ecclesia me­ et episcopo suo morem gerentes, volentes, lubentes riti sunt, exemplo vitae, claro genere, et virtutum excipiant ecclesiasticum delegatum ab episcopo destinatum. Sed quoniam hae piae institutiones ad choragio instructi. g VI. reformandos mores nimium prodesse possent, operae Ieiunii servandi praeceptum in obeervantiam revoce­ pretiuuf facturos esse concilii patres existimamus, tur, necnon praescriptis temporibus carnibus ab­ si normas praescribant, quibus ad finem, ob quem stinendi. institutae in ecclesia sunt, dirigerentur, episcopis Qiiam multi sunt, qui boc praeceptum ■ violare, committendo, ut illas, prout rerum et temporum immo aspernari non dubitant. Nec desunt, qui ratio postulat, diversimode accommodent. iustificatos se autumant, quippe quod incredulorum medicorum consiliis adhaerentes, impune agere arbi­ 4. trantur, ne servata quidem abstinentia a carnium et Postulate arrhiepiecopl et epitroporum Belgii piscium mixtione. de rebus dlscipllnarlbut. fi VII. Eminentissimi ac reverendissimi domini. Praeceptum solvendi decima» ecclesiae ad pacanda» conscientias temperandum. Hoc praeoeptuhi ecclesiae decimae solvendi parum D aut nihil amplius observatur, tum quia deferbuit fidelium pietas, tum quia latae Ipges a nostris legumlatoribus adversantur, licet Tridentina synodus (sess. XXV, ρ. XII de ref.) gravissimis verbis ot ex­ communicationis minis praeceptum illud ad pristi­ num revocaverit Certe quidem, consummata ec­ clesiae exspoliatione, decimarum solutio supplere posset, ubi illa caret At quao affulget apes, ei con­ firmatur et viget illud praeceptum? Quid quod, infecta re, conscientias fidelium nimium quantum perturbaret? Quapropter aut illa temperanda eet lex, aut aliqua norma praoecribonda. g VIII. Eceleeiae interest spiritualis surdorum-mutorum cul­ tura. In quavis provincia complures sunt, qui audiendi et loquendi facultate carent Quamvis homuncioni- Concilium Tridentinum pro reformatione statuit ea quae statuere poterat attenta temporum necessitate; non autem ei datum fait meliora et perfec­ tiora praescribere. Episcopi autem Belgii decreta disciplinaria Tridontini adimplere conati sunt et, Deo benedicente, quaedam ad maiorem perfectionem iuxta Tridentini mentem perduxerant Hinc perfectiobem in­ ductam et iam usu firmatam conservare cupientes, petunt decreta concilii Vaticani ita conscribi, ut haec perfectio non impediatur, immo ut nonnulla universaliter commendentur ae praecipiantur, ut breviter in sequentibus, indicia ecclesiastica, cieram ao pias nonnullas congregationes spectantibus, ex­ ponitur. i De iudicü» clericorum. In Belgio tribunal ecclesiasticum in clericis iudicandis potius paternum vocari posset, fitque sine i Immo arripiunt. 467 1 UC. L LA 1Λ t.i iM elle strapita. Presbyteri prolapsi ab epiaeopo vo-. quotannis oelebratar ab Spieeopo, vocatis caseatas enater et MRpaCtoM· poenamqM passim snbeant seslssiss eathadraHs, dessais christianitatum st exa­ eubmieoe,.firmiior pomosi haoo tari juste otmioeri- minatoribus synodalibua,hMe agendi ratio servatur.* oerditar. 'la tabulario vix aliqaid eorvatar quo V. fams atari tamisai aliquando pétrit, niai prae­ D· piis. strena» se /nsinsnim mstitnt». videatur noeeesita» adbibendi quaedam documenta, ai do enatantia appelletur. Postalatar itaque ut' addatur ia decreti» de in­ diciis: »8i alicubi amnia paterna dant, ita ut disci­ plina occleriastiea inde qullum damnum patiatur, hanc praxim, mamuetudini Christi conformato, tiullo modo improbatam volumus.11 c U. Praetor monasteria stricte diota, «nat ia Belgio quasi innumerM piae tum virorum tum feminarum familias quae bonis operibus occupantur, videlicet; educatione st instructions pueritias et adolescentia», ears eoauto, caseorum, surdorum, mutorum, insanien­ tium, languidorum, moriantium. Has familiae epi­ scopo annuente et favente natae, eius concilii» et vigilantia opus habenti Episcopus enim, prae omni­ D* ebriconm· MwnnorM. bua aliis novit earum noceeaitates^et pericula, iis- Seminaria in Belgio dorent studii» et vera pie­ quo auxilium fert opportunum et egregiam. Tales tate, ax eo quod alumqi humaniora discentes edu­ domus deditas operibus seli et charitatis sunt ducentur in minori, ut vocari solet, seminario, veste oentae vel treeeatas in quacumque dioecesi Belgii, modesta non tamen prorsus clericali induti, omnino.B prosperantur ot Deo, ut speramus, sunt gratissimae, separati ab alumnis qui disciplinis theologicis in­ eoolesiae autem utilissimas. Passim reguntur iuxta cumbunt Hi autem ad ordines non admittuntur, spiritum es. canonum in illis quae spectant ad noantequam, per longum tempus, annos scilicet tres vitiatam, separationem a profanis, spiritum pauper­ ■ vel quatuor, ia convictu seminarii quasi in novitiate ordinis ecclesiastici vixerint. Postulatur itaque ut hoc seminariorum regimen approbetur, vel saltem nullo modo improbetur; improbatum utique videretur ei nude praescripta concilii Tridentini de seminariis inculcarentur. tatis etc. Bod illas reducere ad apices iuris et submittere congregationi Romanae eet impossibile. Postulatur itaque: ut auctoritas episcopi sit et maneat in omnia monasteria fratrum laicorum et sororum, ita quidem ut ad episcopum recurratur pro omni administrations spirituali et temporali. HI. VI. De collation» «cetatonM» poroehiolium «t succursaltum. De oratorii» priratu. 1* Concursus ad curas pastorales in Belgio sio ordinatur. Presbyteri in sacrum ministerium missi 'vel ad docendam adolesoontiam deputati, singulis annis vel bienniis in seminario congregantur .et per ' examen in scriptis, quod quasi concursus appellari 0 potest, suum in doctrina sacra progressum probant •Examen illud seu concurriu per plurimos annos durat, et vi buius nominantur concurrentes ad curas pastorales quae vacaverint. Hinc sequitur sacer­ dotes non tantum icte, ut synodus Tridentina requirit, sed yexies aut etiam decies periculum facere suae aptitudinis ad munus pastorale. Curae autem pastorales conferuntur attentis testimoniis paro­ chorum ot decanorum circa mores, pietatem, selum et prudentiam candidatorum, quae testimonia etiam per plure» anno» sunt repetenda; ita ut sit certi­ tudo omnimoda meritorum promovendi, quod utique menti synodi Tridentinao est quam maxime conforme. Postulatur itaque ne-quid in decretis statuatur quo haec praxis impediatur; immo' nt videtur, haec disciplina non parum prodesset aliis dioecesibus. 2« Quoad ecclesias succursales, postulatur ut decisio date a sanctae memoriae Gregorio XVI D episcopo Leodiensi circa parochos muxunalieta», ut vocantur, conservetur et confirmetur. Disciplina .haec, ab annis fere 70 vigens, fuit utilissima et etiamnunc est necessarie Boni» et piis sacerdotibus est periucunda; paucis quandoque discolie odioea, cum magis attendere teneantur ne eorum vitia tandem aliquando per ' mutationem , stationis vel depositionem puniantur. IV. Dt synodo dtoocMono. Synodus dioeceaana annue celebrari potest et utilissime celebratur An Belgio, dum apices iuris non omnino servari 'debent, neo omnes debeant vo­ cari qui curam habent animarum. Postulatur igitur ut decreto de synodo dioecesana haec addantur: „In dioecesibus, in qujbus usus invaluit vel induci potest ut synodus dioeoesana Postulatur ut concilium potestatem faciat omni­ bus ordinariis, concedendi privatis quibusdam per­ sonis, quas ipsi in Domino digna» indicaverint, ora­ torium domesticum in quo sacrosanctam missae sacrificium celebrari possit; immo, si adsint rationes sufficientes, sanctissima eucharistia asservetur; job oonditionilm» tamen vel a concilio vel a tancla ude praetcrtbendi», et ad yws* omamo teneantur ordinarii. VII. De altaribu» prieileyiati». Obtineat concilium a s. sede: ab episcopi» con­ cedi posse unum altare privilegiatam in qualibet ex sui» ecclesiis collegiatis vel parochialibus et in quolibet ex suis oratorii» vere publici», idque vel in perpetuum vel ad tempus limitatum, sed ita tamen ut ea concessio ab episcopis renovari semper possit quin ad s. sedem recurrere teneantur. Si vero s. sedes hanc facultatem sibi reservare omnino velit, obtineat concilium ut in brevi concessionis non occurrunt clausulae tam ambiguae, ut inde videri pomint revocata privilegia antea licet in per­ petuum concessa. VIII. De facultatibu» extraordinarii». I* Postulatur ut facultate», quae pluribus ordi­ nariis concedi solent a ». sede, et vocantur vel quin­ quennales vel triennales vel annales, adeoque sin­ gulis vel quinquennii» vel triennii» vel anni» reno­ vandae sunt ac semper renovantur, in posterum conoedantur pro toto tempore quo ecclesiae suae regimini praeeunt illi quibus dantur. 2* Postulatur ut reliquae facultates extraordi­ nariae, quae pro bono animarum a s. sede ordi­ nariis conceduntur, in posterant non ad aliquot vices, sed ad tempus impertiantur. IX. x De lacramento matrimonii. I. Abrogare velit concilium Vaticanum A) Quarti gradus sive aequalis sive inaequalis <’ C, ACTA CONQrBaTIONB PRO POSTULATIS *··>. J W 4M impeiimepta tpm consanguinitatis tum' affinitatis a . ortae pex.matrimonio. )■) ortaepex matrimonio. ' -r v, Poblicae honestat» ex' sponsi_____ _________ <7). ùôgnftionis spiritualis exjiaptiemo, praeter, quarn inter «evantem et levatum. * Seenndl jgpadns sive aequalis sive inaequalia ImoM CoUateralia affinitatis ex cqpula illicita, dum- V^ àtataat toqâtium omnia brevia vel rescripta s.. sedis rem mhtriffionialem spectantia, quorum exc­ eptio commissa est , episoopo . . elusve vicario generali autoffièiali, aede pewnortesn huius episcopi vacapta, ai vicario capitulari exeeutioeb executiosd' dari posse. ■·- VI. VI.’’ Statuat Statuat .concilium .ooseilium vicario vicario capitulari, capitulari, sede sede b * a **S a " — — vacante? oonpeesM censeri omnea dsA et singulas faeatl facnl- .· tates peculiares et extraordinarias, quas in. re matrimodo primus gradus qpn interveniat. moniali a a. sede' aibi impetraverat Episcopus de­ Motiva huius postulati, aunt : I· Familiae hodiedum Ita quandoque dispergi, functus, dumpiodp non expirajerit tempua ad ^uod , ut uaepius in 4’ gradu eeee contingant nupt^riedtea*. oonceeaae fueçint. ' ( ’ VII) ISupam Domfno expenderd vëli'ntijverenquin vel hliqu{d de consanguipitale' aut- affinitate diyimi patres concilii: ~ rA suspicentur. Hinc nonnumquam fit ut petatur dis­ j4) An non sqppetat via qua, saltem pro ordi­ pensatio Iff 4* gradu,, contraqto iam inatnmonio, et nariis hoc petentibus, abrogari'valeat» quae vooari quidem 1>0nafide,.a pluribus annis. \ 2”, In locis exiguis revera quandoque ita omnes solet dispensationum taxa seu componenda, in pluri­ familias vel consanguinitate vel affinitate intesse bus regionibus nostri saeculi horqinibus tath odiosa. Si ahtem hoc fieri nequeat, salteth adhibere velin^. ligari, ut vix fieri possit ibi matrimbnia oon- Λ trahi ahter quam inter personas 4° saltem gradu B patrea medium quo fieret ut qui pinguem solvunt 'iunctas. .................. ■.,·.■ taxgm son citius obtineant dispensa^tapem, quant 3° Quod praecipuum est, et pro omnibus in hac qni parvam ant nullam solvant; ita enim caderenff-— materia postulatis valet. in regionibus ubi vjyet 1 matrimonium civile, non dari civile v. g. impedttnentum 3' vel 4' gradus. Ibi igitur, pro languescentis fidei vitio pronum, est, ut spreta Dei et ecclesiae lege, plures sub specie matrimonii civilia in turpi concubinatu vivant. Vnde postulati ratio.' II. Statuat concilium in supplici libello ad ob­ tinendam dispensationem s. sedi oblato, non amplius exprimendum esse incestum alf oratoribus commis­ sum inter se. Huius postulati motiva eunt: 1* In hodierno societatis/statu saepe odiosum videri, ei parochus de similibus inquirat; eo vel iniurioea ilia in eccleatam obloquia quae nonhum-, quam occasione similimn audiuntur. trahentium, dummodo constet de personarum iden­ titate; neque ob ex preesionenfeonsanguini tatis loto affinitatis seu vice versa, dummodo gradus accurate exprimatur, aut saltem dummodo verus gradus non sit propinquior quam qui expressus fuit in sup­ plica. Prima huius postulati pare eat consequens prae­ cedentia. Utilitas reliquorum quae inibi petuntur ad pericula animarum avertenda satis patet. IV. Declaret concilium validae hi posterum fore litteras dispensationis a a sede expeditae, lioet agentes vel amanuenses romani causia itr libello supplici allegatis alias addant aut rabatituant, vel causarum circumstantias suo modo aliter exponant quam exponuntur io libello s. sedi oblato. iuxta thema supra expositum, nonnisi peccatis ansa praebetur. Z>) An aequum non sit ut, deficiente copula carnali inter oratores, et periculo contractus civilis, tamquam motiyum impellens ad dispensationem concedendam, admittatur instantia proprii ordinarii. Atque haec dicta sint, neminem carpendi inten­ tione, sed animae salvendi et malevolorum, obiocutiones impediendi deeiderio. . Bi An in concedendis dispensationibus praecaveri non -poaei^temporis dispendium, animarum saluti quandoque tam noxium. Tempus v. g. ita deper­ ditur, quando ante dispensationis concessionem exi­ gitur separatio unius vel duorum mensium, quo spatio elapso recurrere possunt oratores, quorum interim maxime interest pro animae suae salute, ut quamprimum iungantur. Idem obtinet quando e di casteriis romanis respondetur : negative, vel non afferri ve) eoe erpedire in casibus in quibus suffimagis quod, iuxta communem auctorum_do£inuam, cientes adsunt dispensandi rationes, et in quibus non teneantur oratores se infamare extra daçpostea equidem.fere semper altera vel tertia offertur fessionem. Supplies, ac demum conceditur dispensatio, dum 2° Si autem illud peccatum detegatur in con-C interea temporie plura commissa fuerunt peccata, fessione, quae saepius uno alterove tantum die immo nonnumquam in malo statu obfirmatum habent animum oratores, qui iam civiliter contra­ matrimonium praecedit, nescit ut plurimum quo se xerunt. ac forsan vocem parochi eoa ad poeniten- ' vertat confessorius, probe,sciens ex una parte dis­ pensationem obtentam esae invalidam, et ex altera tiam vocantis audire amplius nolunt parte deease tempus quandoque ut obtineatur conC) An obtineri non possit ab illis qui in curia validatio ante matriiflonii celebrationem ; quae forsan romana dispensationibus concedendis operam dant, differri non poterit, quia v. g. mos est in loco ut ut maiorem aliquam habeant rationbm motivorum eodem die et coram lege civili et coram ecclesia quae in supplica allegantur ab ordinariis, qui pro contrahant, ac omnia parata sunt. locorum et rerum adiunctis utique censendi eunt ut minus aliquatenus intelligere, quid necne fidelhim 3’ Quia, ai numquam extra confessionem de incestu interrogarentur nupturientes, plures etf de' bono spirituali expediat. Ree illustrabitur exemplo. re non cogitarent eo nempe sensu ut de industria Magno quandoque cum difficultate obtinetur dis­ non committdrent hoc crimen ad facilius obtinen­ pensatio in impedimento affinitatis primi gradus dam dispensationem ; alii falso non allegarent copu­ aequalis lineae collateralis orto ex legitimo matri­ lam commissam fuisse, ut fit quandoque. monio. Sunt tamen regiones, loca et circum­ III. Statuat concilium litteras dispensationis a stantiae in qffibus ad spirituale et temporale ora­ s. sedo expeditas, in posterum non amplius fore torum bonum nihil magis quandoqq^ optandum invalidae, sive ob reticitum incestum in precibus, D esset, quam ut v. g. viduus, praesertim si non sit aut patratum seu reiteratum post missae preces et dives, ' ducere possit defunctae uxorie sororem, aut vidua nubere queat fratri defuncti mariti. Dein ente dispensationis exacutionem ; neque ob errorem nominis dioecesis vel nominis aut Cognominis con­ nimia in eiusmodi adinnetis dispensandi ^tfficultate, X. Expleto concilio Vaticamo, committere vqlit sanc­ tissimus dominus, viris in sacris canonibus versatis, munus redigendi integrum complexum legum ec­ clesiasticarum, in novum codicem hodiernae praxi ' Ml accommodatam^at io varies titalos, capita etc) pro a prncdiqgta^ qui] ippe “1“V ■*<*· sent qnlbu», Uout materiaram vtoie’tate distributum. , Romae. 29 iannarii, /in festo ianoti Praedici Jhdigni. vere vare Dei discipali demonnramar, Faastam igitu et sacre·» eocasiooem naeti qua Salesii, 1870. / . > omne» e loaginqpm dissitisque orbi» regionibtfs, ad pedes sapremi pastoris^ convenimus, erga piam . •f Victor Aug. arch. Mechlin. '' banco· operam, praecipuam omaium missionum Gaspar tyt. episc. Tornacen. altricem et quasi parentem, gratissimi animi noatri f loannee Io·, epiic. Bruges, sensus externare, in voti· unanimiter habemus, ait· Henrico· episc, Gandaven. > mulqu^illam commendare tum venerabilibus prae­ ,· t Theodore· lose^hus, epiic. NamurcenJ lati· qui in hac sacrasynodo «edent, tiftn praecipue' / '\ ·' . / illorum et totiua ecclesiae eapiti, summo pontifici / > 6< "X ;Poetiilatio archlepiwopl Lucanl super privilegii* Pio PP. IX, Atiua paternam saepias iam experti knmda benevolentiam. ' t Λ «emptionibus praelatorum saecularium qui Eo autem magi» paterna illa' benarolentiq. veterritorium non habent. •traque, venyfabiles patre·,, operae piae augendae Eminentiuiini ac reverendissimi ^pmini cardina­ -et promovendae necoMaria hodie eat, qao pluribus le» et reverendissimi /patres. . iam abhinc anni· eleemosynae quae in Propaganda· . Privilegia et exemptione», uti observa^ Triden- fidei _ o ______ ___ o______________ gratiam ab____ illa eliguntur, "nbdum,,_________ ut antea tinum concilium (»eaa. XXIV, cap. XI de reformai) B fiebat, crescant, e contra vel eadein remanserunt, perturbationem ip episcoporum iurisdictione exci, tant, et exempti· vitae laxiori· occationem prae­ bent. Hoc autem, teate experientia, evenit tym de aingulia exempti» qui in aliqua dignitate codatituti aua privilegia nunquam lactitare desinunt, (provi- 1 vel etiam, etiam ut praesenti accidit anno imminutioni· imminutioni* •ubiere periculum. ' r Hinc fit quod, aucto missionum numero, iia om-'' nibus ut deceret, fogendi», ex una parte, impar fiat pia\ Propagationi» opera, dum. ex. altera.I immenaang et maiorem quotennia pecuniae luqimim, ‘ad pervertenda» aut potiu» sacrilege emenda» arri­ mai, in multi· e legionibus curae nostrae con­ crediti» proteatantium sectarum pseudoministri dia•eminant. '. Gravissimum igitur imminet miaaionibu· noatri· periculum,Jquod ad avertendum Oportet ut novua fidelibus ardor infundamur, et ita. antiquis repriati- dasque episcopi curae parvipendere ao unitat)· vin­ cula infringere non repentur tum etiam de prae­ lati· «aecularibua qui territorium non habent, »ed ' praeeunt certo generi personarem quae innt cuidam ecclesiae addictae, et dum in dioecesi, commorantes sacerdotalia munia obire suamque operam in fide­ lium commodum navare nolent, Ia vigilantia et cor­ rectione epiacopi ee omnino subdqcere 'conantur, confugiente» tanquam ad asylum strt» ala» protec-„ - nati· viribus, novo eoque continuo progreMU pia tionia praelatorum suorum. qui plerumque eorum augeatur opera. parte· aiaumere et contra epiacopum stare audent, Et ad hunc tam optabilèm tam utilem chriatiani non timente· acandala et apiritualia damna quae nomini· per orbem totum'dilatationi finem procu- inde proveniunt. Uno verbo huiusmodi exemptione* C random, vel unicum aufficere (anctae sedis et oecuamplius non sunt, ex hominum malitia, niai occa­ menicae «ynodi Vaticanae verbum confidimua. . sione· collisionum et perturbationum quae valde Sacria his freti rationibus, venerabiles patre», obsunt eccleriae bono et animaruth saluti ; ac pro­ suppliciter petimus ut Inter decreta quae de mis­ sionibus catholicis sanctae et oetumenicae synodo l'oinde opportuno reqiedio illis est providendum. ticanae proponentur, unum adiiciatur quo piae operae Romae, ex coenobio s. Francisci ad Ripam Ti­ a Propagatione fidei nuncupatae, et solemnis ab ec­ beris hac die 27 decembris 1869. clesia consecratio et nova commendatio tribuatur. t Fr. lulius archiep. Lucanus. Minime enim dubitemus quin exinde vere ca­ Eminentissimis ac reverendissimis cardinalibus et re­ tholicis piae operae rectoribus animus addatur verendissimis patribus ex quibus constat peculiaris novus, et fidelium incitetur aelus ubi languescere congregatio a sanctissimo domino nostro Pio papa IX forsitan visus est. deputata pro recipiendis et expendendis patrum pro­ Quam gratiam dum · vo^is, venerabiles patres, positionibus. et ab oecumenica synodo humiliter expostulamus, i 6. Propositio in gratiam piae operae a Propagatione fidei nuncupatae a CX patribus subscripta1. Venerabiles patre·. Varia· inter et pia· opera», quae adprobante apostolica «ede, et faventibua episcopis.aquotidianis •d Deum effusis precibus et collecta fidelium stipe, nostris miaaionibu· vire» et auxilia suppeditant, ea facile primum obtinuit locum quae a fidei Propa­ gatione nuncupatur. Ab ea enim fere omnea nos, quin ulla vel na­ tionum vel personarem admittatur acceptio, id ha­ bemus quo olim ·. apostolus Paulus evangelicos operarios contentos fore declarabat: alimenta vi­ delicet et quibus tegamur. Illius ope stabiliuntur et crescunt catholica illa instituta et misericordiae opera quibus Christus Dominus ante oculos popu­ lorum qui illum ignorant et errant eloquentissime > Die S3 ianurii 1870 eahibita ooneilii secretario, qni eaa» ad Deputationis aecretarin· mbit die 37 iaasarU. Acia, sum. 183. summa cum reverentia profiteri no» gloriamur, eminentisaimarum et reverendissimarum domina­ tionum vestrarum humillimos et devotos in Domino servos et fratres , f Vincentius Spaccapietra aep. Smyrnensis vic. apost. Asiae Minoris. f Stephanus Vincentius, Buffalensis. t Ludovicus Gabriel Delaplace, ep. Adpanopolitanus vic. apost. Tche-Kiang. t Edmundus Francisco» Guierry. ep. Danabenaia vic. apoat. Pekinensis. t Carolus «*·Ρ· Algérienne delegatus Saharicensi» et Sudanenaia. f Walter Bteina 8. I. aep. Boatrensis vic. apoat. Caleuttenaia. t, Martinua loannes Bpalding, aep., Baltimorensis. t loannes ep. Hamiltonensi». t Claudius Maria ep. Galvestoniensi·. t Stephanus Charbonneau ep. Iassensis vie. sport. Maysaurii. + Eug. C. Io·. DeaHèch·· ep. Siniteui· vic. «poet. Sutchuen Orientali· in Sini». , '7' C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTO LAT IS tigoaeMis m t P. Bigandet ep. Ramathensi·, Tie. apost Avne a t Thomas Grimloy, ep. Antigonensis et Ho. apo apost districtna eccMsutahs promontorii — ■“—u— ■ -11 Bpnae Sped. f Petrus 1. Μ. I. Pichon ep. Helenopolitabus, Tie. f Fidelis Abbati ap. SSuotonnensis. apbat. Sutehueas'io meridionalis ip Sinis. f Louis 8. Féerie évêque d'Apollonis Ho. apoet * Kouy-Teheou (Chine). tlktané A. Dupond évêque d'Asoth, Tie. apost da Siam. . I . f C. M. Dépommior évêque, He. apost. de Coim- batour. , t Jean Th. Pinchou évêque do Polémoniùm Ho. apost. du Sutchuea Occidental. ( T Bernard Pétitjeen, évêque-Je Myriophyto Ho. apoet. da Japon. t D. Ivo M. ep. Lpradens». f Francisco· y Laouénan op. Flaviopolitanus, vie. apost. Pudfcneriensis. + Emm. Votre lies Colomb. Tic. apost. Mand- t t f f P#fM Bararini «p. Sappouaia. Carqlaa Pootou aep. Aatibarensis et Scodreniis. F. Darias aap. Scopiensis. F. Gabriel cipaooio y. Melipotameasis. t loannee Marnngè êprToaensio et Mpeoaeasis ot administrator Andreneia. f. Henricus Eduardu· aepJ Weetmonasperi^uis. f Guilelmtu ep. Saifordieuaio. t loannes Maria Tiseot’ep. Milevitanus et Ho. apost ' Vixagepetahus. .V f Stephanas Fonnelly ep. Tbermopylensis rie. apoet. / Madraspatanu^ t Antonius loeephus, Op. Nioopolitanus, sdministr. apost. rieariatus Conetantidopolitani. , t loannes lodeph Hogan ep. 8ancti losephi. Stati- B churiae. * t Alexius Canos S. I. ep. Tamassensis Ho. apost. f f Madurensis. ' t Adrianus Languillat S. 1. ap. SergiopoIitanAa f f vie. apost. Nankinensis. f Eduardu· Dubar S. I. ep. Canathenais, Ho. apost. f t Tcbeli Meridio-Orientalis. t loannes B. Miégo 8.1. ep. Meeaeniensis, Ho. apost. I t ad orientem Montium Saxosoram. t Léo Meurin S. I. ep. Ascalonensis Ho. apost. Bombayensis. t lacobus Rtheridge 8. I. ep. Toronensis rie. apost Guianae Britannicae. t Μ. I. Francisent Allard ep. Samariensis ot Ho. apost. terrae a Natalie nuncupatae. t Louis I)'Herbomes O.^M. 1. évêque de Mileto- polis Tic. apost. de la Colombie Britannique. t Gulielmu» Ilenricus Elder ep. Natehesensis (Ame- f ricae Septentrionalis). t Jhaddaeus, C. M. ep. Monterejenti· et Angelorum, t Augustus Maria ep. Natchitpchensis. ) laoobua Fredericu· ep. Philadelphienais. Patricius N. Lynch ep. Carolopolitanus. t M. Domeneo ep. Pittaburgensia. t Antonius Petrus IX patriarcha Ciliciensis Arme- norum. t Spiridion Maddalena àep. Comprenais. t Melchior Nasarian arciveteovo di Mardin. t Giuseppe Arachial veacovo d Ancira. t Stefano Melohisedech veacovo d’Erxerum. t Philippus ep. Fanensis. t Agapius Bsoiai ep. Cariopoloos et Hc. apoet. Aegypti. t Mons. Giov. Paulo Hindi arcivesoovo Caldoo di Gesira in Meso potamia. t Fr. Aloisius aep. vie. et deleg. apoet Aegypti et Arabiae. t Thomas ep. Suthwaroensia. t Robertas ep. Beverlaoensis. t I. Sweeny ep. Sancti loannia Noo-Brunsvriek. t laeobus Rdgera ep. Chathamen^U%. bns foderatis Americae. lo. B. ep. Antioensis Ho. apost. Gibraltariae. Carolus Poirier ep. Rosensis. Laurentius Gillooly ep. Elphinensis. Μ. O Heu ep, Roseehsis. Jean B. Lamy évêque de Santa-Fé, N. M. Tobie Mullen évêque d’Erie. Fr. Fidelis episcopus Rosaliensis Hc. Apost. Tuneti. Fr. Francisons Reynaudi ep. Aegensis, se Ho. apost. Sophiae et Philippopolis. f Fr. Paulus Tosi ep. Rhodiopolitapus vie. apost Patnae. 1 f Fr. Laurentius Bergeretti aep. Naxiensis. f Fr. Raphael De Ambrosio aep. Dyrrachieuis. f Fr. loeeph Salandari ep. Maroopolitanus, risitator apost. in Moldaria. f Philippus losephus Viard, ep. Wellingtonensis (Nora Zelandis). C f Fr. Eustachius Zanoli ep. Eleutberopolitanus vie. apost. in Sinis. f Augustinus Verot ep. Ssrannensis administr. apoet. Floridae. f Laurentius Bonaventure Shiel ep. AdelaidopolitanusM Australia. f loannes Derry ep. Clonfertensis in Hibernia. t Aloysius Kobès, ep. Methonensis Hc. apost. Sene- gambiae. f Paschalis Vuioitf ep. Autiphellensis Hc. apoet. Bonnensis. f Franciscos K. Amherst, ep. Northantoniensis. f Edaardu· laeobus, ep. Hildeeheimensis. f loannes Henricus, ep. Osnabrugeneia et prorioarius missionum septemtrionalium Germaniae et Daniae. f Eugenios, ep. Basileensis, in Helvetia. f Amedeus ep. Clevelandeneis, America. f Lndorious de Goeebriand ep. Burlingtonieneis in America. f Mgr Daniel, aumônier des squares pontificaux. L'abbé Maeton, misaionairè apostolique (Guade­ t Thomas lAidovicus Connolly aep. Halifaxiensi· (per ,t I. R-.). t Carolus loannes Greith, op. Sangallensis in Hel­ f vetia. t L. F. La Flèche ep. Antbedoaenoio. t loannee. op. Sancti Germani do Rimouaki, Canada. f Fr. Eligiua Coei ep. Prienensis ooadiutor Seiaaton f in Sinis. t C. F. Mae Kinnon bishop of Ariehat N. Scotia. t Petrus Mac Intyre ep. Carolinopolitanua. t loannes Strain op. Abilensis, vio. apost. Orientalis Scotiae. t loannes Macdonald ep. Nicopolitaaus Hc. apoet Septentrionalis Scotias. f t f ■f f f t f loupe). L'abbé Deschamps, ricaire général. Fr. Hilarius ep. Papheusie O. P. rie. apost. Tunquini orientalis. Ludovicos Elloy, ep. Tipaoitanus, ooadiutor Hcapoot. Oooaniae centralis. J. B. Purcell archevêque de Cincinnati. Rioardus Vinoentiu» op. Whoolingensis. loannes Quinlan, op. Mobilioaeia lacobus M. O'Gormaa op. Rahaaousis (sie). J. F. Shanahan, ep. Harriebargeaü. Gaspard ep. Hebroneari· auxiliar. GieOTrae. Alexander ep. Sancti Boaifacii Ο. Μ. I. Angélus KraljoHd op. Motollopolis ot rie. apoot Heroegorinae. / M6 . poeruLATA ««Jr τη»,. f I. M. Alberti ep. Hpsnals Ί Gregorio* Juaeef phtriarca Antiochiae, Alexaaf laeobas Gibbon* sp. Adrsmyttensis, et vie. apoet. Carolina* Septentrionalis. Statibus America* Foe­ derati*. n I Jean Joseph Lynch ivêque de Toronto. . 7.Propositio eorreetoris generali* ordinis Mlnl- Propositio eptoenpi TarrUinl de publicandis dmul omnibus schematibus eum prope a fin . erit concilium. Coajreyattoai a soaclaenmo dommoisostro j-So papa /A deputatae ad expendendae patrum proposante iuxta litterae apoetolicat diti Z7 nowmdrw publicentur sinui, in sassionibu* solsmnibua cum prope a Bae eri^ concilium. Rationes quibua petitio haee fulçitur sunLse­ quentes: I. Nomo potest indicium rectum proferre de iis exoptandum foret, ut in unisona voce omnium eo- B quae deesee possunt in uno schemate nisi cogno­ clesiastiooram der orbem, dum septies in diem laudem dicunt Deo, esset wtum cor, unum oJ, ima scat alia schemata in quibus inveniri pMsnnt quae et eodem praedicatio (ut verbis utar sancti Irenaei ridentur deeeee, nec sufficit cognoscet· elenchum lib. t, cap. 10)? et dum una est fides mentium et schematum quae patrum deinde examini, et iudicio subiicientur, nam aliquid aeque pertractari potest pietas actionum, una etiam foret supplicatio ver­ borum? Ex eo procul dubio ereniret, quod con­ in uno ac in alio .schemate ; ao proinde ex elencho fidentius, digniueque, ac, dicam, verium respondere non appareret- utrum ea quae in uno desunt sup­ possemus obiurgatoribuo ecclesiae catholicae : ^Ca­ pleantur in alio. Porro antequam solemniter pu­ tholici dicimur, quia corde credimus, ore qonfltemur, blicentur, additionne possunt fieri schematibus si et ad salutem adprecamur idem qwsd universus deficere aliquid deprehendatur; et ideo opportunum mundus''. Pervetustum est adagium in ecclesia eet at differetur et fiat in sessionibus solemnibu* „formem precandi designare formam credendi'. prope a fine concilii eorum publioptio, aliter cum manca aliqua schemata rideri possint, adversariis Ad quem acopum obtinendum, non melius for­ ansa dabitur calumniandi concilium. tasse, in mei sententia, occurrere possumus, quam II. Si omnia schemata simul publicentur, sua conformitatem unitatemque stabilire horarum cano­ dignitas serrabitur patribus concilii ; nem clare ap­ nicarum in recitando breviarium ac celebrando parebit quae et quanta sapienter. Spiritu sancto missam; reformatum breviarium ipsum, prout in votis est episcopatus, ao etiam concilium Triden- C adiuvante, decreta sint, sive ad fidem et mores, sive ad disciplinam ecclesiasticam pertinentia. At tinum ordinaverat, proponere illud clericis omnibus, cuiuscumque ritus, cuiuscumque professionis, etiam si unum aut alteram schema seiunctim publicetur, regularibus, de praecepto recitandum. Oh ! quam non raro accidere poterit patribus exprobrari tan­ bonum^et quam ineundum in ecclesia catholica, in tum tempus insumpsisse ad examinandum aliquod schema minoris momenti. ore omnium ecclesiasticorum, eadem verba preca­ III. Quamvis autem d^iae supradictae rationes tionum, eosdem hymnos eademque cantica, diversis valore non destituantur, postrema ratio quae suadet linguis expressa, resonare! Quid e contra evenire videmus? Quot sunt simultaneam publicationem omnium decretorum dioeceses, et in ipsis dioecesibus quot snnt ordines concilii, multo maius pondus habere videtur. Ini­ mici interaecini concilii oecumenici Vaticani eunt regularium diversi, tot sunt varietates tum in reci­ sectarii, qui duplici ratione felicem eius exitum tando tum in celebrando. Duo vel plures invenian­ praepedire omni modo satagent; nempe scriptis, tur clerici extra suam dioeceaim, qui recitare ha­ beant ao celebrare, non possunt recitare simul quia quibus omnia quae a concilio statuentur, vituperare diversum pro festo habent sanctum, non possunt non desinent; et ope guberniorum, quae Ut pluri­ iisdem paramentia eiusdem coloris celebrare, quae mum sub sectae potestate sunt. Vix igitur ao publicetur aliquod schema, bellam instaurabunt. eum officio non concordant. Et inde confusio. Quapropter proponerem, in universa ecclesia, Ephemerides debacchari incipient contra concilium saltem latina, unum idemque officium omnibus D et contra olorum; gubernia ipsa, ne iactato saeclericis, non exclusis regularibua, in breviario de­ culi progressui inimica videantur apud suos sec­ signari, et de eo teneri unumquemque reciter* tarios, quorum reapse ministri sunt, qui in pluribus guberniis rerum publicarum curam gerunt, cieram horas canonicas oolebrareque missam, non obstanti­ bus privilegiis quae revocantur. Quoad sanctos acerrime peraequentur. Dioeceses suis privatae vero proprios dioocoeoum vel ordinum regularium, pastoribus, qui concilio adsunt, innumeris malis teneantur nonam lectionem recitaro in matutino, obruentur. At quod peius est, gubernis illa om­ nem lapidem movebunt ad impediendam prosecu­ in coque et in missa oommomorationem facere, miesamqno solam solemnom in die concedatur cele­ tionem concilii. Quibua mediis utentur inimici ad brari do proprio. Hoo votum, pro me, in oeeleaio tantum factans patrandum sive directo sive in­ directe, sapientiae istis* congregationi* magis no­ esset explendum. Verumtamea haec praetuli, non nt doctor, sed tans eet quam verbis explicare oporteat. Scio equi­ ut docibilis ecclesiae filius, ac pro non dicto habeo dem Dedm infinito praevalere hominum malitiae; haboriquo volo, si fortasse non esset dicendum vel sed hie non agitur„da virtute Dsi omnipotentis, at potius do iie quae Deu», qai omnia suaviter ot probandum. Fr. Raphael Ricca generalis Minimorum. fortiter disponit, velit a nobis fieri iuxta logeo Dat. Romae ex conventu Sancti Androae du prudentiae. Ut mihi quidem videtur, Deas a nobis vult ut praedictum modum simultanée* solsmai* Fractis hac die 30 ianuarii 1870. publicationis omnium schematum adhibeamus. De­ Cowem. seiuL tomus LUI. 1 so 4·Τ C. JLCTA. CONGREGATIOMIB PRO POSTULATIS ’ · M8 . ofeta autem commuai patra· suffragio ia congrega- λ - 9. Avertendum eet frequoM perieatau mUitatie t' itionibus generalibus - qppro bats at supremo aaae- aaeramaati. S. Viduatu» abolenda impedimenta a quibus tisrimi papae iudicio sancita, etiam, antequam in Mseionibue solemnibus cum prope a tuo erit con­ . semper dispensatur. cilium, publicentur, tale robur habebant, ut nullo f C. F. archiépiscopal Quebeeenaia. / ■ modo timendum ait no retractationi possint eooo t Arohiopiacopua Halifaxiensia. obnoxia; nec media deerunt sapientias aanotiMimi t t Ig. epieeopua Marianopolitanua. .. papae, quibua provideatur- no ullum dubium de hae t lea. Eugenia· episcopus Ottawensi». r ' re ullo tempore suboriri possit ( f loannes episcopus Hamiltonenaia. 81 aliter a aanctiMimo patre determinatum fuerit, sapientissime factum «incera mente existimabo. Haec congregationi a aanctiMimo patre ί*ίο IX deputatae ad excipiendae patrum propoeitionee , aubiicio, ut morem geram vqrbis summi pontificia, . , ' qui h. 9' litterarum apoatolicarum de ' ordine ge­ nerali concilii oeeumenioi non aolnm optat, aed hortatur, ui ai qui inter concilii patrea aliquid proponendum habuerint quod ad publicam utilita­ tem conferre ppmit, id libere exeqni velint B Romae die quarta februarii anni 1870. ObaequentiMimua servu» FridericUa Maria Zinelli epieeopua Tarviainua. 9. ^Postulata archleplecoporum et epiaeoporum provinriarum Quebeeentda et Halifaxienaia'. Postulatum Ut totiua iuria eoclMiaatici, curante nummo ponti­ fice, peracto concilio Vaticano, fiat oodifleatio oum iia additionibua et mutationibua quae pra*aenti rerum atatui utiliorea et aeoommodatioree videbun­ tur. Rationea poatuleti. 1* Facilior et communior evaderet cognitio huiua iuria, quod nunc pone innumeria conatitutionibua et C canonibus conatat. 9* Multa in dMuetudinem abierunt, .vel impoaaibilia facta aunt vei in maximum eooleeia bonum mutari poaaunt t t f t t t t f t t t f t C. F. arohiopiacopua Quebeeenaia. Arohiopiacopua Halifaxienaia. Ig. epieeopua Marianopolitanua. loa. Eugeniua ep. Ottawonaia^ C. F. Mae Kinnon Ariohatenaia loannee epiao. Hamiltonenaia. B. I. epico. Kingatonienaia. ' loannee loaeph Lynch ep. Torontinna. I. Sweeny epice. S. loannia. Petrua Mae Intyre ep. Carolinopolitanua. C. La Rocque epico. Sancti Hyacinthi. L. F. év. d’Anthédon. loannee, epieeopua Sancti Germani do Rimouaki. t t t t f -f E. f. episcopus Kingstonieasiv I. Sweeny opine. 8. loannia. Petrus Mac Intyre ep. Carolinopolitanua." C. La Rocque epieeopua Sancti Hyacinthi. b- F. dv. d'Anthédon. loanney, ep. Sancti Germani de Rimouaki. t loannee loaeph Lynch ep. Terentinus. o. Postulatum. Ut tollatur impedimentum cognationis legalis. A. Ratio postulati^ Hoc impedimentum multis dubiis obnoxium vi­ detur propter diversitatem legum civilium circa adoptionem ; unde multi doctorec nunc negant illud existera in praesenti rerum statu, in plericque re­ gionibus. -ff t t t f -f t t t t f t C. F. archiepieoopus Quebeeenaia. Archiepieoopus Halifaxiensia. Ig. episcopus Marianopolitanua. loa. Eugeniua episcopus Ottawensi». loannee loaeph Lynch ep. Torontinus> C. F. Mac Kinnon Arichstensis. loannee episcopus Hamiltonenaia. E. I. episcopus Kingstoniensis. loannee Sweeny episcopus S. loannis. Petrus Mac Intyre ep. Carolinopolitanua. Carolus La Rocque ep. S. Hyacinthi. L. F. év. d'Antbédon. loannee, ep. S. Germani de Rimouaki. i. Postulatum. Ut e stylo curiae, in dispensationibus con­ sanguinitatis V ·,, Rationes postulati. f C. F. archiepiscopus Quebecensis. f Archiepiscopus Halifaxlensis. + Ig. episcopus Marianopolitanus. 1* Iuxta primitivam breviairii dispositionem, totum psalterium singulis hebdomadis recitabatur; nunc vero repetuntur fere semper iidem psalmi de communi sanctorum ; hiuc «ninuitur recitantium de­ votio, et amittitur fructus qui ex>alioWm psalmorum recitatione hauriri posset.' ' x t los. Eugenius episcopus Ottawensis. t C. F. Mac Kjnnon Arichatensis. -f loannes episcopus. Hamiltonensis. t E. I. episcopus Kingstoniensis. i Petrus Mac Intyre ep.4 ‘ temporis, ; loci, ■ ac pfodiorpm- quae unieqiqpb opi- . soqpo praesto erunt, effgi et'aperira oursbuat pnam vel plures domos gooommodiqias ad excipiendos sd 'jor, qn«m recens ordinati jprheaefertq solent Atque' .a periculi* occasionibus demoti pTOrum integritatem oqgtodietli^jnd· selas ad. animaram salutem cerandam, ' et ad-paroecias concurrendum, utpote at saeculi distractionibus imqpunoe. *2* 8âcra studia' qnae in clericis*ad sqcerdqtium .5 ' cerdbtM de quibus infra, qui^eommuntan vitam sub p/bmotis finem habere solent ■> hac domo piro- ... ■ . certa regula in ea degere debebunt. " aequentur neb-sacerdotqs e^smplb mutuo so4xei.* 2°. Sumptus pro iiat domibus comparandis ao tantes et per conferentim quae-in ea haberentur. ** mahulénendis necessarios providebunt episcopi,, vel ,3· Episcopus Episcopus'ex his convictis convictis facilius-dignosoerc facilius-dignosoerd ,·-; 1,3* ex his taxas imponendo super beneficia pinguiora prout cojistituebkt Tridentinum pyo seminariis «rigbndis, pfisset qdnhm quinbm sint mugii msgiiapti regqd-·» ‘ posset apti ad, paroecias regqn-* das et aita munia ecclesiastica obeuntia. vel ex donationibus' piarum pmsonarum, aut Olee. 4* fii. occurrat aliquem ex his convictis ^ivitem ‘ mosynis .fidelium, sive ex aliis rontibus iuxta divert- fijiri, p’bterit qpisoopus"*aliquem clericum pauperem sarUm djoetoesum positionem M circumstantias. ordinare -absque patrimonio, alendum a dumo com. 3° A publicatione huius sacVosSndae synodi, epi- ‘ muniter viventium sacerdotum, usquedum beneficium ' scopi nullum clericum ordinabunt ed aubdiacona- aliquod assumat, vel aliunde provisus-sit. tuin titulo patrimonii ecdeaiaatici vol sltnpiioie bene- B Fateor equidem propositi instituti exqcutioni fioii,.nisi ante ordinationem promittat, ac etiam tttbrnonnullas sq^offerre .difficultates ac obstacula, tum ! posito iuramento ae obliget, atatim ac ad aacer- ratione temporum acerbitatis; tum - ratione cleri, I dotium promotus fuerit, ad simplicem nutum pro­ .qui in nostris praesertim, provinciis qhotidie im­ prii episcopi praefatam domum communiter viven­ tium sacerdotum ingressurum, ibique suum stabile domicilium electurum sub poeifa suspensionis a divinis si promissis non steterit, vel dodium ingredi differat ultra tempus ipsi ab ordinario praefinitum. 4* Convictum'derelinquere atque ab eo ae om­ nino sbparare fas erit sacerdotibus, qui ad annum quinquagesimum suae aetatis pervenerint, ut iafra ·■ \ z notabitur, quin teneantur aliquam causam afferre pro suo recessu. Veniam tamen discedendi ab ordinario petent, quand in eliquo oasn raro, et ob peculiares causas alicui denegare poterit. 5° Àb hac domo definitive discedent sacerdotes minui oonspioitup, tum defectu mediorum ad illud erigendum et manutenendum. Attamen haec, ob­ stacula neque forsan in cunctis catholici orbis dioeoesibus se offerunt : in aliquibus non ea sunt quae superari selo et persistentia non possint: in cqeteria autem sperari potest ut futuris temporibus, Deo dante, desistant. His inquam perpensis, videre­ tur quod, si propositum schema ecclesiae utile ex sui ordinatione iudioaretur, illud admitti posset in praxi adducendum in diversis dioecesibus prout singuli episcopi iudicabunt de opportunitate id praestandi in propria dioecesi. Quibus ingenue et prout spiritus et ecclesiae ___ suggerere videbsntur expositis, reliquum .bonum c eet ut mb-measque propositiones reverendissimorum patrum saniori iudioio libentissime subiiciam. \ t Raphael episcopus Albinganeo. ' qui parochiale beneficium assument; item cum venia ordinarii unus aut plures «quos parochi ad munus vicarii, seu ooadiutoris nui ac sebum qonviventis assument; item qui ad munus magistri, aut rec, toris, aut oeconomi in seminariis, vel collegiis voca­ Appkxdix. buntur ; nec non alii qui aliquod ecclesiasticum vel publicae utilitatis officium suntent, exigens habi­ Verum si supra enunciatapropositio admittenda tuale servitium quod cum vita communi praedic­ a reverendissimis patribus non videretur, altera torum sacerdotum conciliari facile haud possit. eubiicere auderem ut praefati sacerdotes quibus 6* Sacerdotibus qui causa valetudinis minus repeti potest illud evangelii: „Quid hic statis tota formats vel assistentiae parantibus praestandae, vel die-otiosiquique reponere possent. nnemo nos ob id genus alias, domum communiter viventium conduxit" ad aliquod sacrum vel ecclesiasticum relinquere voluerint, non licebit niai obtenta licentia munus qui nos habitualiter occupatos detineat obe­ ' ab apostolica sede, prout fit a regularibus. undum, ut inquam praefati sacerdotes fidelibus uti­ 7* Sacerdotia qui ad praefatum convictum se liores evaderent, et vitam statui ecclesiastico magis conferunt, in manus superioris eiusdem solvent sin­ consonam degerent. gulis annis fructus sui patrimonii pro victualibus Proponerem praescribendum sub gravi ut quoti­ quibus fruuntur; qui si tenues sint, nec pertingant die aliquod tempus, qui ad unam horam pertin­ ad congruam portionem pro vitae substentatione geret, insumerent partim in recitatione precum necessariam, supplere debebunt cum missarum elee- d vocalium ipsis assignandarum, partim in exercitio mosynis, quas sibi procurabunt vel accipiant a reo- . mentalis orationis vel spiritualis lectionis- quod tore convictus. exercitium eos obligaret, praeter consuetum onus Si vero fructus patrimonii maiores sint oongrua divini officii. portione supradicta, tunc pensionem tantummodo Ab hoc novo onere eos ad tempus dispensare, solvent ab ordinario taxandam : reliquos vero facultas fieret episcopis in casibus particularibus et fructus sibi reservare ac de iis pro lubitu disponere ob legitimas causas pro eorum arbitrio et con­ scientia. poterunt , De modo vivendi in eonvicta, d· insubordinati· 11. et contumacibus dimittendi·, do vocationibus uni­ Peetnlatnm episcopi Moguntinl ut decretum \ cuique sacerdoti per aliquod tempus concedendis, eonMUi Tridentlnl quoad normam procedendi ad et de aliis minoris momenti agi poterit, d reveren­ electionem episcoporum et cardinali nm a synodo dissimi patres hoc schema admittendum ease indi­ Vaticana conlrmetnr. cabunt. Sacri eotuitii Vaticani dcpaiationi pro rshsw I- dsMtpimee. UtilitaUi qnae ex hae domo ia communi viven­ tium sacerdotum pro ecclesiae bono expeotari pea­ sant, aunt plores, qua· manifeste m offerunt 1’ Facilius ia neo-eaoerdotibns servabitur, immo Eminentissime praeses. Reverendissimi patres. Verba faciens in congregatione generali de sche­ mate, quod de episcopis propositum fuit inter alia t ί· , λ innui, quanti mapeati sit negotium eloctiodis opi-a scoporum, cum nmnftt nmnlh remedia frustra adhibeantur, nisi eebloaiis boni pastores praeficiantur1. Idcirco rogavi, ut in praefato 'schemate omnibus et singulis, quibus participatio aliqha in huiusmodi elec­ tionibus -compotit, strenuis verbis inculcetur tum gravitas huius- negotii, tum gravita» delicti,, quod oommittunt^ qui suum officium hac ex parte negligenter aqt male, exercent .Attamen postulatum specificatum tubo non proposui. Nunc .vero humi­ liter 'rogo reverendissimos patres deputatjoni pro rebus~-djscipUqhe adscriptos, qt- dicto schemati pn- * pro pastorali, quam obtinet, sollicitudine totids orbis, pluries montem auam aperuit do huiusqxodi, mallo reparandis. ,· Nnne cum forsan abs re nop sit, ut concilium oMumeuieum Vaticanum aliquid attingat de nova dioeoeeum circaaqacriptiono, haec exponenda oppor­ tunum indicavi, ut.tanto malo remodinm afferatur. Hümillimnd eCobcdientiasimue subditda t Aloysius arehiepiscopys Mesaanensis. ■ 13 e. ^Poatalatum archlepiscopi Hydruntlql de neura1. mum caput decreti de refomationev quo patres Beatissime pater. Tridentini. in seas. XXIV praeebripserunt normam, Cum fts sacrosancta synodo Vaticana non ea procedendi ad~vrebtionem episcoporum et cardina- " tantum, quap ad 'fidem tuendam, npvosque errored . Hum, integre inserere velint, ut omnia, quae oonrefellendos, sed et ad ehristianorum ‘ cilium Tridentinum hac de re jam salubriter statuit, ___ y______ _ — .. quae, ,------------------ ------------- mbren a‘synodo Vaticana confirmentur novoque pondere * reformandos speotapt tractari oporteat ; tuae beati- ' B tudini, quae venerabilibus praefatae synodi patribus omnibus, quorum interest, iniungentur.. Perfectissimae venerationis et obsequii sensibus feliciter praeeat, Hydruntinus archiepiscopus humi­ liter, ac reverenter nonnulla, <|α·β moruta re^me profiteor i Romae die -9 februarii 1870. fprmationem pertinere ipsi videntur, exponenda brevifer ducit. 1 humillimum fratrem et servum Inter innumera vitia, quae in Christiana republics f Duilelmus Emmanuel episcopus Moguntinus. invaluere, non ultimum locuta obtinuisse videtur usuro, quqmvis et sacrarum scripturarum testimoniis 13. Postulatum arrhieplacopl Mewutnensh de nova prohibite, et innumeris legibus, decretis, ac declara­ tionibus fuerit ab ecclesia semper interdicta. Qui­ quarnndani dioeceeeon, qhae intra altarum bus inhamans BenedictuaXIV felicis recordationis, ambitum rontfnentur, circumscriptione *. Eimnmtutimii, qcYsMrwdMtwiu dominis eardinali- spostolicis litteris Fur psrvsalt, anno 1745 ad Jtallae . episcopos datis, fusiori sermone catholicam doctri­ Inu, tt retwsiMisrimis patribui pro rteipitndii, tt nam explanavit, docens 1° Usuram sive manifeste exptndmdi» patrum propoiitionibut deputati». . suam malitiam prodat, sive sub aliorum contractuum Emineatissimi domini, patres reverendissimi. Nonnullae extant dioeceses, quae intra aliarum ambitum continentur, et hae episcopio aut abbatibus ordinariis, aut alius nominis praelatis gubernanda· c concreditae. Dubitandum haud est graves fuisse ab initio rationes, ut huiusmodi privilegia conce­ derentur, ex quibus caeterum*nulla oriuntur mala, ubi praesules, sicut passim accidit, ab aliis ordi­ nariis, intra quorum dioeceeum *loca continentur eisdem concessa, non dissentiunt. At non ita evenit in Sicilia, ubi est quaedam praelatura Arebimaadritattui nomine, ac monasterio sanctissimi Salvatoris ordinis s. Basilii Messanae ad­ nexa. Haec suam exercet Jurisdictionem cum in nonnullis eiusdem civitatis locis, tum in aliis terris dioecesnm Messanensis et Paotensis. Archiman­ drite quinquaginta ab hinc annis non fiiit electus; atque ideo monachi per vicarium capitulèrent ius eisdem concessum exercuerunt Quae et quanta mala inde orta fuerint longum emet referre. Disciplina diversa, et diversae fue­ runt leges inter loca finitima, ita ut populus sibi persuadere non valeret quomodo uno loco liceret quod in proximo nefas esset. Clerici, quibus merito ab archiepiscopo Measanenai, vel Pactensi episcopo denegabatur ad sacros ordiites ascensus, facili ra­ tione archimandritatus clero, adscribebantur, et sic optata potiebantur meta. Presbyteri interdum, qui­ bus ab erchiepiscopo Measanenai interdicebatur cele­ bratio, in ecclesiis archimandritatus sacrum facie­ bant: nulla denique 'per tot annos sacra visitatio fuit per vicarios capitulare· peracta, ac perinde loca eorundem iurisdictioni aubiecta scandalis Matent. In praesens, monasterio per gubernii legem snppresso, ipsum capitulum eat dissolutum. 1 prosvwissntur eod. * Prepositum 8 februarii st a concilii secretario ad osorptariim Dsputstionis missum dis 18 februarii 1870. Acta, nam. 178. pallio suum virus involvat, in mutuo propriam sedem, et locum habere: 3· Mutuum autem con­ tractum esse, qui sui nature aequalitatem inter datum, et acceptum expostulat, proindeque gratuiti contractae nomine gaudere, nihilqne inde, ratione ipsius mutui, pone mutuantem -φιίάβτη sperare ; 3* Eoa demum, qui contra egerint, in commutativam iustrtiam peccare, ideoque ad Restitutionem teneri. Qua catholica doctrina unanimiter in scholis, ac universim a doctoribus constanter tradite, pastores, ac praedicatores fidelium mentea, ac praesertim lucris inhiantium imbuere nunquam destiterunt, ut omnes ab usurae vitio -deterrerent ; namque sicut nsurjs pessumdatur mutuatariorum familiaris sub­ stantia, sic et mutuantes animae suae detrimentum certo patiuntur, ac plerumque suorum etiam dis­ pendium bonorum. Cum autem occasione mutui, ut a laudato summo pontifice habetur, nonnulli possint extrinsecus tituli occurrere, et contractum comitari, puta lueram ces­ sait·, damnum «msrpeas, amittendae tortio periculum etc. ; tunc, compensationis ratione sio dictante, aliquid, ad iustitiae normam, percipi posse supradicti doctores, et pastores pariter christianum populum docdntes, negare non sunt ausi, eo quod non vi mutui, sed alio titulo omnino extrinoeco aliquid ultra sortem percipiatur. * At pluribus abhinc annis, neminem latet, non­ nullos catholicos doctors· novam quasi Sententiam tenuisse, ac docuisse: .Posse, nempe, civilem prin­ cipem ad reipnblicae bonum quam maxime tuen­ dum, ac praecipue ad commercium promovendum, eminentis dominii iure, mutuatari os taxare ad certum auctarium in mutuantium commodum, seu prae­ mium, ut dicunt*, ita ut, ultra notos titulos extrinsecos lucri cessantis, damni emergentis, et peri1 HMe propodtio . ooicilii Mcretario «zhlWta ftdt di· 10 fekrWÜ. ab to ad Deputation.· •eeretarhun mbea die 1· eiMdaa imum^ Acte, Bin. 17B. » . 476 C. ACTA C0NGRKGATION1S PRO PO?TLLÎtI8 47β -------------------- ------------- i------- L-----r--------- --- 7 ' culi amittendae, aorti», notum axtriuaecum titulbm, 4 '------------- , ' yg •cjlicat princigie leqeefi, admitti oporteat. Alterum poatulatûm de unra a XX patribu·' Intentp theologia hme inde diaputaabbua de r ^. υμι··ι hoc nuper invecto titulo, aacrae Poenitentiariae pro, ■ potita fui(_ quaeatio : -„num cogendua eaeet (ad reEtUinentiaaimi domini et reverendbaimi patrea. etititionem poeniteua, qni tine alio axtrinaacO titulq, oeoaaione mutui) auctaribm toutpruna quatuor ii Bubacripti epiaeopi noeeAitatom utdveraalia oecleaiae praeoouliababenta* oMpiianieate ducunt, qqovi» centenario, vi civilia legit tamtam, parca— Rminentiaaihtu» poeni tentiariUa reapqndit „ , · . Propoaitlo elrea.hu genUM* per veritate* a Deo revelata* Instaurandum a XL patribu ' anbaeript*1. . Poittitata a ^laribtu spueopi* sanetssstmo demitti naître ,Pia papa* IX *i xmuvit eaaeilio j . Pditeaaa rswtvttlsr prepoti^. . Intoleranda pronu* facta «at praeaen· mnhdi conditio propter exercitu* adeo ingenia*, parpdtno* an , aorte conscripto*. Sumptibus gravati gemunt 'populi. Impietati* apiritua, legumque in'rebus, ot . } loeephù*, ap.Urgellaasi*. .+ Oonradqa Martin, ep.' Paderborneu». t Theodora* loaephu» Oraven, ap. NamarooMi*. f laoobu* Gibbon* ep. Adramyttansi*. f Cyrillu* Behnam Benni aep. Syrorum Maamilienaia. t David Moriarty ep. Kerrionai*. t Guilelmus Emmanuel ep. Moguntina*. + loaeph Frkaoioeu Esaphlel ep. Ayacaqaenaia. f Antonia* Maria ep. Fabriananaik et Matilicanaia * t Patrua ep< MoliaMai*. t Btephanus QUrbonneau ep. laaaanai* vip. apoat. Myaeorii. f t P. Bigandet. ap. Ramathenai*. vic. apoat. Birmaniae. t Guillelmu* Keane, ep. Cloynenaia. t M. 0'Hea ap. Rossensie. f P. Dorrian ep. Dunensis at Connorensis. t C. Mac Cabe ep. Ardagadensis. aiunt, attematienaliitu oblivio faciliorem omnino viam aperiunt belli» inchoandi* illegalibu* et. iniustia, aeu potius horrendi* caedibus longe lateque grauantibu*. Hinc imminuta pauperum subudia, fractaqOe commercii ratio ; bino humana conscientia, vel devia penitus ef aberrans, vel indigne lanea, plurimaeqn» tandem animae in aeternum pereuntes. Tanti* porro calamitatibus aola mederi poteat eccleaia. Ctius etiam voci licet non omne* aurem accommodent, ipaa tamen innumeri* semper homi­ num millibus dux praeibit, intentumque aeriua ocina assequatur. Caeterum, tjuod aeterna firmissime asserantur principia, id iam ex aeae divinae maieatati praestat, neque fructu auo carere poteat. De illa vero eccleaiae cum mundo relatiobe, quod ad praedicta* attinet veritate*, viri grave* rerumque publicarum periti, idem aeutiunt ae non pauci alii viri sanctitate insigne* religionisque stu­ dio accensi, persuasum habent neceeaariam eaee omnino declarationem, qua authentice promulgen­ tur eae iuri* canonici parte*, quae ad iura gentium et belli naturam apectant, iliaque omnia respi­ ciunt, unde vel officii, vel sceleris rationem bellum 15. Postulata qiiatuor episcopi Vieentini de non­ nullis disciplinae ecclesiasticae et sacrorum rituum articulis1. Humillime Postulatur ut tollatur obligatio transferendi of­ fici* sanctorum feato aliquo maiori impedita, im­ posita tantum eorumdem commemoratione in of­ ficio bt missa maiori* feati. Postulatur, ut post contractum matrimonium in facie eccleaiae, ai quod impedimentum iuri* humani detegatur, penes episcopum ait ordinaria poteataa illud tollendi et matrimonium convalidandi, excepto casu, quo utraque para in fraudem contraxisset, et multo magi* ait pene» episcopum ordinaria fa­ cultas dispensandi ad patendum dfbitntn coniugale Postulatur ut per s. sedem apostoiicam dirimatur obtineat. Cum hoc facto instaurata, ut ita dicam, fuerit moralia hominum conscientia, tunc amota videbimus pericula nobis i*m iam imminentia, quod quidem quaestio inter theologos agitato an episcopus possit absolvere; sive per seipeum. sive per suum apecialem delegatum ab excommunicatione lata in confessarium, qui complicem suum in peccato turpi absolvit, si caaua ait occultus. Postulatur, ut a s. sede declaretur, an et qua­ tenus vigeat adhuc obligatio gravisaima imposita fidelibus per constitutiones pontificia* danuneiandi haereticos, de baereai suspecto*, blasphemator** haereticalee, carbonario* et reliquo* sectario* etc. superioribus ecclesiasticis, cum ob aerumnosa* tem­ porum noatrorum vicissitudine» valde difficili» ac plerumque exiguae »eu nullius utilitatis evaserit haec denunciatio. per mundanam prudentiam rationeaque politica* haudquaquam sperare fa* est. t Gregorius Jussef patriarca Antiochenus, Alexan­ drinus et leroaolymitanu*. f Fr. Emmanuel, aep. Caeaaraugustanua. f Gregorius aep. de Manii*. t Fr. Hitariua Alcaaar ep. Paphenais, vic. apoat. t t t t f f f t t t -f t jt f Tunquini Orientalia. Antoninus, ep. Giennensi*. Ludovicua M* Idèo ep. Liparenai*. Henricua Camacenaia vic. apoat. Curaçaoenaia. loaephua Sadoc O. P. aep. Sancti Franciaci. T. Michael ep. Aprutinus. Augustinus, ep. Nivernenai*. Ludovicua, ep. Rutbenenai*. Ludovicua Eduardus ep. Pictavienaia. lacobua, ep. Hagulatadenai* et Novicastrenaia. Caspar ep. Hebronenai* aux. Oenevensi*. Anaataaiua, aep. Burgenaia. F. Maria-Ephrem Garrelon ep. Nemeainua. Andreas ep. Argentinenai*. Florianus aep. Toloaanua. Franciacus ep. Careaaaonensia. * t f t f ’ -f loannes ep. Hamiltonenaia, Canada. Patricius Leahy, aep. Casseliensi*. .Victor Augustus aep. Mechliniensi*. Claudius Maria ep. Galvestoniensis, America. Laurentius Gillooly, ep. Elphinensi*. 1 Kpbibit* fnit ilia IU februarii 1*70, et a concilii secre­ tario ad Bepntationem missa die 19 einadem menais. Acta, num. 170. t loannes Antonius Farina episcopus Vicen tinus. D 1«. Propoaltlo XXX111 patrum de novo eodlre luria eanonlrl ronfirlendo-. Ad congregations a tanetiuimo domino notiro Pio papa IX deputatam ad exeiptenda* et expendendae propositione/ epiecoporwn. Ut ecclesiasticae lege» in mores, in vitam, in instituta Christianorum populorum suam cumulate exserant efficacitatem, nihil profecto accommodatius est nibilque opportunius, quam si sapienti ordine digestae in unum codicem colligantur, ad cuius normam sacrum iu» et dicatur in foro et tradatur in scholis et in usus quotidianos religioae dedu­ catur. Quod cum probe sentirent RR. pontifices, 1 Pie t* februarii etbibite, ae postridie a oobeilio secre­ tario ad deputation» secretarium missa. Acto. asm. 170. Die 19 februarii ezbibita secretario concilii et postridie ab eodem ad Pepatatioois secretarium misse Acta, sum. 174. 47» C. ACTA C0NGRIGATI0NI8 PRO POSTULAT» t > nastariu», aep. Burgearia^-----nullo tempore eommiaaruat, at ipeorsm vigilasti· k fi Aleystaa, ep. MethnUMaia. •t providuatia ia bas parta doaaooA Huo aaaa fi M. InHanns sp. Dtaisaria. •pectavit laaaaaatiaa III. baa Heuoriw ΙΠ qasreai ia euraadis Decretalius eellootiouihM aelartisaimM •urao praeolsra adhuo moauMUta auppotufet. Quern 17. vara latot, da aaera iariapradaatia qaaa baaa aaraarit Gregeriua IX, aaiaa aaapMia, at op·, at aaa- Postulata mx epiacepi CoMurUcanfo de variis dtsdpHaae capitibus*. terituto ampliarim·· pontifirii iaria oodax oditas •at? Noque minor babaad* aat gratia Boaifacio VIII, Nacras coeprupntiem' · MMtssm'mo denune nostra qui opaa Gregorii uborrima atquo ia primi· opper­ Pie pays IX deputata» pro rvcqsisadis ot tas· sceaaaiaaa ditavit, ■ perfecit Bed baa pyovidao carae summorum pontificum Infrascriptus opiseopua Coscordietuia humiliter qaamvis auperienim temporum commoditati plana astis faerint, aliquid tantas satate nostra desiderari proponit: 1. Ut lez, qua Chriati fidele· diebus sabbati patiuntur. Neque minim cuiquam ease debeV ai parampar consideret, disciplinares logea ratine earn·· manducare prohibentur, abrogata declaretur, uti iam fait in aon pausia regionibus, excepto temporum conditioni aie accommodari oportere, ut, quadragesimae et adventus tempore, et hoc ob labantibus ansis, immutentur, novisqne obvenienti­ bus casibus, augeantur. Quare plurimae . RR. pon- : » physicam hominum constitutionem, quae de die in tifieum constitutiones dqcretaque conciliorum in diem magis debilitatur, et ad scandala vitanda, corpus luria canonici nondum illata yunt, quae nam hoc ecclesiae praeceptum vix observatur, et non pauci putantes pro omnibus factam esse con­ tamen dispersa non evagari diutius, cum judiciorum tum scientiae i uris magnopepe-intereet. Nam qusm- cessionem, carnea sine conscientiae perturbatione diu in pluribus documentis, veluti disiecta corporis manducant 2. Ut episcopis tribuatur potestas dispensandi membra, sparsim circumferuntur, difficile, qua lata patet christianns orbis, rite a cunctis dignosci; et, super impedimentis matrimonii orti· ex tertio et ei dignoscantur, opus est exquisita admodum no­ . qttarto gradu consanguinitatis et affinitatis, et ex titia circumstantiarum (quae est paucorum) ad de­ publica honestate ; cum enim praesertim in oppidis nullum fere conpfiabi possit matrimonium quin opua clinandam rerum atque temporum in iis interpre­ sit eiusmodi dispensationibus, timendum est ne quis tandis confusionem. Haec omnia mature cogitantibus subiit demisae hisce miserrimis temporibus, in quibus fides et pie­ atque enixe patere a sanctissimo domino nostro tas refrigescunt, civile matrimonium contrahere Pio IX ut qdhibita opera atque ingenio virorum malit, quam a e. sede praedictas dispensationes petere, atque ut obtineat, pecurfiatn solvere. buius temporie doctissimorum, novum iuris cano­ 3. Ut ad vitandas contentiones, rixas, inimi­ nici codicem digerere et apostolica auctoritate mu­ nitum ed^p ne gravetur. Opus sane arduum: sed citias, quae facile oriuntur ex sponaalibus temere quo plus difficultatis habet, eo magis est tanto pon- C et clam celebratis, constituatur dehinc sponsalia tifi^qdignum. quae facta non fuerint cum aliquibus solemnitatibus ex. gr. coram duobus testibus, ac monitis pa­ i losephns Ignatius aep. Quitensis. rentibus, esse invslida, atque cum solemnitatibus t N. losephus Habert ep. Petrocorioensis et Sarinita, fieri invalida si. qnin renoventur, annus in­ latensis. tegar px quo facta sunt, transeat. t losephus Maria ep. Paranensis. '4. Cum his praesertim temporibus formatio t loannes Hilarius ep. Emeritensis de Maracaibo. processus regularis et canonici contra parochos et + M. Domenec ep. Pittsburgensis. beneficiates inamovibiles res ait periculi plena; ut t Claudius Maria Dubuis ep. Galvestonensis. tribuatur episcopia facultas praedictos quovis be­ t Fr. Laurentius Bergeretti aep. Naxiensis. neficio expoliandi absque formali processu, quoties t losephus Franciscus Esechiel cp. Ayacuquensis. constiterit eosdem adeo gravia crimina perpetrasse, t F. Bqrnardinus ep. Tarracinensis, Betinenais, et nt ab ipso episcopo, auditis indicibus synodalibus, Privernensis. illud sine scandalo diutius retinere non posse t Fr. Aloisius ep. Aquilanus. existimetur; ita tamen ut beneficiario relinquatur fi Emlygdius ep. Civitatis Plebis, ius appellandi ad s. sedem. t Laurentius ep. Balutiarum. 3. Cum saepo contingat viros ecclesiasticos typis fi Fidelis Abbati ep. Saootorincnais. vulgare libros aut opuscula, vel articulos inserere fi loannes Brady cp. Perthensis. D in diariis ex quibus ignominiam captant, et scan­ t Anselmus qp. Grossetanua. dala oriuntur ; ut sub gravibus poanis prohibeantur fi loachim aep. Florentinus quidpiam typis vulgare sine permissione ■· tcripti» fi Thomas ep. Recinetensis et Lauretanus. obtenta ab ordinario. fi Bqpedictus ep. Tridentinus. β. Cum praaeertim in Italia iam fare nullum fi loannes ep. Mobilieusis. reliquum ait beneficium simplex cuius titulo quia fi Fr. Thomas Maria ep. Dionysiearis. poasit sacros ordinae suscipere, ac pauci siat qui fi Fr. losephus Badoc, O. P., aep. Baacti Franciaci. possint titplo patrimonii ordinari; providere opor­ fi Aloysius ep. Signinus. teret ut dahiae epiacopi, eos iater clerieos patri­ fi Carolus ep. Antibarensis et Bcodrearia. monio vel titulo daatitatoa, at aoeUaiao ministerio fi F. Antonius Maria ep. Nucerinus. idoneo· et secesaario·, ordinare patriot titulo Serfi Henrietta ep. Pistoriensis et Pratensis. ritutu tedMMU. z fi Fr. Felix sp. Parmensis. fi Nicolao· episcopus Couoordiansia. fi Frandscus ep. Corneti et Centumcellarum, fi loannes ep. Clonfertenais. fi loannes ep. Ptolemaideuais. fi Victor Felix aep. Senonenais. ’ Ad sscrvtartaai srneilU mism dis It februarii. 0 A mitti: aat nan ita eaae de oevporibna, quae taataa 18«. Peetglataj· a fere CC patribna mbneriptun >n ia aevieaimo indidi die evigilabant reaumpteqae degmaUea Malttaae raaMptiaali eet^ereae ta spiritu, divine intuitu fruentnr. Π. Neque locupletiaaima a. patrea toetimonia caelum Deiparae'. a remota aetate ad dnodedaaa aaqne saeculum AaauMdaaaimw «iqaw μμΑμΜμμημ patritae eeneaUa dedderaatar, qni uti taataa diviaae revelationi* baac FetiMM* |VMN pF* veritatem prop'ugaaat, atqae ia noaaullia aaaetarum Eminentiaaimi atqaa exodlentinaimi patrat. Seriptaiaram oraculis etiam iaeiaaari aatamaat. Postulatum a fare bi· eeetum patribus ooncilii Antiquienm varo patrum aileatiam, quod ad sumVatieaai, cardinaHbua aeilioet, patriarch»*, arehiapi- mam eat argumaatam aegativaa^ a paetarioram •oopis. epiaoopia, «allia* abbatibua, at lapnmi* natatam patribus abend· oompeaaatur. HI. "Neo theologorum suffiragia a duodecimo ad •odalitiorum regalanum moderatoribua, garment· Miiu· totin» eccleaiae interpretibp· obaignatum nostrum nsque aevum desunt, qui pro virili tua incredibili laetitia exultante· robi· exhibemus. In parte bane veritatem propugnant. eo enim ad maiorem Dei Filii atque Deipara· IV. Pro pin* sententia gravissima quoque theo, gloriam, ad ineffabilem omnium ChriatMdelium con­ logica militant momenta, quae nempe a divina solationem, beatam Mariam anima immaculata et potiaaimum maternitate deaumuntur. Si enim Chnati corpore* virgineo ad dexteram Dei Filii, nostram caro earo Mariae eat, prout ille corruptionem minime Immaculata inauper conceptio praeaentisrimam mediatricem in caeli· aditare*, a B vidit, ita et iata. •acroaancto concilio Vaticano explicite et aolem- huc etiam potiasimum «pectat. Si enim a labe niter declarari et definiri perarde'nter poatulatur. peccati fuit immuni·, ita etiam ab einadem pec­ Omne· quidem certam babent apem generalia ec­ cati poena, ideoque a corruptione carni· immuni· clesiae catholicae comitia, quae aub fadstia auapiciia ease debuit. Multi· denique alii· omiaai· argu­ almae reginae ab oflbi originali labe immuni· tam menti·, cum »·. virgo angelorum ait regina, inconfelicia habuere exordia, ipaa patrona, interempti» gruum eaaet angelico· spiritu· in propria natura cuncti· haereaibua, ad deai,deratam uaque metam perfecta divina viaione frui, eorum autem reginam ad novissimum uaque iudicii diem integram exquamprimam et feliciter eaae perventura. pectare Dei viaionem. Komae die XXIII februarii Λ. R. 1870. Humillimi et addictiaaimi ■•meata pre lavaeatae dclaiUaals appertanitate. t loaepb Bened. Duamet archiep Catanien. t Ludovicua M· Idèe-^pi»c. Liparen. . I. Revelata· aolemniter manijeatare veritate· peropportunum aemper eat. Ait enim Christua : Quod dico eedia ia towbria praedicate neper tecta. ■•■eeata pre dogmatica· detaltlaals aaaumptlaaia e«r. Et aene aliquam implicite revelatam veritatem pareae beatae Mart·· virgtals Ia eaelam paaalbllitata. aperte praedicare eat aemper recent victoria, fidei­ I. Pervetustus et consttns utriusque eccleeiae que imperii extentio advenue rationaliamnm hac noatra aetate tam impie graaaantem. occidentalia et orientalia cum docentia tum diacentia II. Tenerrimi huiua promulgatio dogmati· aperta eat aegpus circa corpoream Deiparae aaaumptioneiir. Hoc autem factum, quod acilicet homini· corpus eaaet divinitati· D. N. I. C. confessio; tali enim ante extremum iudicii diem in caeli· vivat, neque privilegio divinae maternitatia intuitu Deipara fuit condecorata, adeoque diris devoverentur errore·, •enaibua, neque humana auctoritate teatificari poteat ; qui noatre quoque aevo Chriati divinitatem tam quamvia enim Scriptura dicat Enoc et Eliam rapto· eaae in caehtm, inferri non poteat ad intnitivam •acrilege impetunt. Dei viaionem admitto· eaae. Niai.igitur firmiaaima III. Cumque de beata Virgine canat ecclesia: CaMtefoa haeretee tola intemniati in tmisarso aaamdo ; eccleeiae fide· quoad corpoream beatae Mariae dogmatica eiuamodi definitio quin eaaet haeretici· virgini· aaaumptionem dici velit levia nimia cré­ anaa in haereai inaurdeacendi. in ovile potiua Chriati dulité·. quod vel cogitare impium eat, procul dubio eam a' traditione divino-apoatoliea, id eat a reve­ per eam reducturo· fore aperandum. IV. Suavia haec decretatio eaaet aenaibile argu­ latione ortum habere finniaaime tenendum. Quod glorioaum quidem facinus divo evangeliatae loanni, mentum articuli fidei — Credo canti* reourreetionam —. Claro enim hoc facinore materialiamo, qui poat beatae virgini· dormitionem obiit, reve­ latum eaae potuit. nec non indifferentiamo, aanientibua temporum Inauper Deiparae virgini· anticipata resurrectio nostrorum plagia, oatr*ciamua daretur. Eccleaia et integra glorificatio cum connexa cum divina enim exaltana quasi tuba vocem auam, ietbali de maternitate et immaculata conceptione aint, inter,B preaaia sopore clamaret : Sursum corda. facta dogmatica iure merito aooenaeri possunt. V. Lucentiaaima hac nova aureola cyclus Mariae Idcirco aaaumptio Deiparae corporea cum nanc­ gloriarum in hac Hierosolyma militante clauderetur. VI. Cum lex aupplicantium ait lex credentium ; torum canoniaatione, vel Petri Romam adventu comparari nequit ; quippe quod iatae veritate· ad pastorum et gregum vota hanc aolemnem decretasummum ecclesiasticae certitudini·-aunt, de quibua tionem expostulant; et hac cauta fidei meritum augeretur, ex fide enim, quod nunc ex pietate, di­ tamen dubitari minime poteat, qnin fidee labe­ factaretur; illa vero definibilia de fide eat. quia vinitus teneretur. inter facta dogmatica sensibus non anbiecta aooenVII. Concilium Vaticanum I aub auspicii· al­ mae Virginia ab omni labe immuni· inchoatum, aetur, atque traditioni divino-apoatolioae consig­ dum luculentum erga Deiparam pietati· monumen­ nata eet. * Praeterea magni momenti eet animadvertere tum poneret, ad desideratam uaque metam, ipaa iuxta ordinariam Dei oeconomiam anima· illatorum, patrona, quamprimum et feliciter perventurum certo quibus nulla anperait peccatorum poena luenda, confidimus. Quae omnia quidem argumenta fusiori calamo illico poet mortem ad intuitivam Dei viaionem adenucleata examinari poaaunt in opere, cui titulus : 1 Docamsata signata Ιβα-ΙβΙ ia aaa·· «aserunt patrua Do corporea Deiparae auuenptiono, an dopueatico de­ Deputation!·; reliqua kacteaaa lataareat te CoseilU Vaticani erat o definiri pouit, diepuiaitio kletorico- critico-theotabularia lopiea Aloyni Vaccari Cauinonait etc. • adalara eoi. Conon» ennaai. tomus UIL » 483 C. ACTA CONOREOATIOSI8 PRO POSTULATIS 4M .A Virginia Ma«4 quelaymedo initia* humeaao sa18»>. Cum infraaoripti eoneilii Vatioani patres iuxtai latin, quia «x illius aanguiaa eorpas Christi eumpperpetuum utriuequo ecclesiae snasam et veueraa-' tum unit, quad firit nostras salutis pratis·; ideoqna dam traditionem beatam Mariam Virginem intuitui iaeoaeusa Me tensudum, idem Virginis corpus Storum Christi lesu Salvatoris, cieat do pee­ singulari modo rodemptiouom partidpaass, seu per immaculatam eoMeptionem et do con­ anticipata· gloriam et immortalitatem eonsoquutum cupiscentia per virginalem aqateraitatom, ita de ' fniaaa. inimiea morte singularem triumphum retaliaoe, per Itisnper do hoc immaculatae Virginio resurrec­ acceleratam ad similitudinem Filii sui resurrectionem, tione et ia caelos assumptione, uti ex eoncordi firmissime teneant : ideo, ut eius gloria novo splen­ maiorum consensu, et constanti, publico, solemnidore augeatur eiusque praesidium ad interimendas que cultu elare evincitur, antique est ntriusqne ec­ hsereses hac nostra piaculari aetate graasantee, eamque et Deum Filium eius impetentes, magia magisque eceibya experiatur, et christifideles vo­ torum qjnt tandem compotes: Deipâram anima et clesiae traditio: ad quam servandam rei manifesta cohaerentia chm aliis beatae Virginia praerogativis, carentia reliquiarum, sepulchrumque corpore vir­ gineo vacuum conspirabant. Quod si aliquando nonnullis haesitatio quaedam fuit, occasione, ut videtur, dectipti Gelasiani, de libris apocryphis, ea corpore caelo adoesqviventem solemniter declarari, proclamari atque denhiri a'uacrosancta Vaticana synodo, quam ardentiasim«_o l»«u ep. de Comayagua. Fr. Buenaventura obiapo de Salta. f Fr. Buataehiu· Zanoli ep. Eleutheropolitanue vic. t Petru· ep. 8. Sebastian! Flumini· lannarii. apoat. Hu-pe. f Aloisiua, ep. Fortalexienai·. t Fr. Laurentiu· Bergeretti aep. Naxiensi·. t Leonardo· ep. A*culi Satriani. et Ceriniolae. t Fr. Raphael De Ambroaio aep. Dyrrachien»ir. t Antonia·, aep. Salernitana·. f Fr. loaeph Novella ep. Patareo·!·. Pbilippua aep. Patracenri·. t Fr. Gabriel ep. Eurienaia. t Henricu» ep. Casertaans. t Fr. Gabriel ep. Mellipotamenais. ioannoa ep. Calataniriadenai·. 18 g. Vincentia· ep. Pennoari· et Atrionai·. Cum infraacripti concilii Vaticani patre· iuxta Bartholomaeua ep. Calvenaia ao Tbaanoaei· adperpetuum utriuaque eccleaiae senaum et traditio­ miniatr. «poat. CaatellsBetenaia. nem venerandam, beatam Mariam Virginem in­ t Bonaventure ep. iam Liparenais. tuitu meritorum Chriati leau Salvatori·, sicut de t loaephu· ep. Nolana·. peccato per immaculatam conceptionem, et de t Fr. Thomas Michael ep. Tanearia. D concupiscentia per virginalem maternitatem, ita et Laurentio· Poatillo aep. CuMutinus. de inimiea morte aingularem triumphum retulisse Fr. Antonio M. Fania vesoovo di Manioo o Potensa. -per acceleratam ad aimilitudinem Filii aui resur­ 18«. rectionem firmisaime tenenitt; ideo, ut eius gloria Cum infrascripti concilii Vaticani patro· iuxta novo splendore augeatur, eiuaque praesidium ad perpetuam utriu»qu· eecleeia· HUtm ot traditio­ interimenda· haere··· hac noatra piaculari aetate nem vpneraadam, boatam Mariam Virgin·· intaita graaeantea, eamque et Deum Filium eiu» impeten­ meritorum Chriati Iwu Salvatori·, «icat d· poeoato te·, magia magiaque experiatur, et chrutifidele· per immaculatam conceptionem, te do oeacupiaeon- votorum aint tandem compote· ; Deiparam anima . tia per virginalem matsraitatem, ita te de teimieo et oorpor· caelo adoaoe viventem aolemnitcr decla­ morte ringularom triumphum rotali··· per mmIo- rari. proclamari, atque definiri a Moroaaneta Vati­ ratam ad atmilitadlnem Filii Mi roonrrecticnem 4r- cana synodo quam ardentiaaima oxpetaat. t f t f f f misrim· tauaant: id··, nteius gloria novo apleadore augeatur, eiueque praesidium ad intsrimeadaa haereeea hae noatra piaculari aetate graasantee, eamqu· te D»um Filium aau impetente·, magia magiaqu· «xpariatar, te chriatifidtec· votorum «tat tandem compote· ; Doiparam anima te oorpor· cmIo adoaoe viventem aolemtetar d*elajari, proclamari, (L t S) Ignatin· Philippea Harcua patriarcha Antiochiae Syrorum. t Fr. Francisons Xavsrins op. Muranus. 18A Cum infrascripti concilii Vatican i patre· iuxta perpetuum utrimque oceleat·· leusum te traditio- 4M ΡΟβΤϋΙΛΤΑ Μ j Μ·' Twnlw, baata· Marisa TWiiaia, to­ tale· aMfitMMi Christ! lai· galvateri·, Mari d· F* Wt 4· oapiweetia per rirgiaalam attaritaw, ita et 4e total·· aarta Abgâlarata triaaghMTratattota, far eoeetoreta· a4 riailfa»4isaa 1ÎMi «ri riiarti iH· aaa, firafari·» taaaaat: 14b· ai atoa (testa aava •plaa^ra aagaatar, atat^aa praesidium *4 foteriaaaàaa haaraaa baa aaatra piaealari aatato gto·•aates, magis aagtogaa experiatar, at shifetiMel·· rotaram riat taaiaa oeapotea; Deiparam aaima et corpora eeeto atoa» vhraate· aalaaaiter 4aatotari, proclamari atque dsfiairi a aaaraaaaota Vari­ ce·· synodo qQsm ardenriwime expetant Naa quidem earn emaibus patribus certam Muriam ha­ bemus, generalia comiti· catholic·· aaoloriaa, quae sub turn faastis auspiciis «Imae Maria· Virginis ab 'omni labe originali immunis tam falieia exor­ dia habuere, ipsa protegente, interruptis cunctis haeresibus, ad desideratam usque metam quam primum ot feliciter fore perventura. Fr. Thomas Maria Gentili episcopus Dionysiensis. 18 «. Cum inter ea, quae universalis ecclesia ero­ denda semper retinuit, ac Christi fideles maxima devotione venerati eunt, sit illud finale privilégiant beatissimae Virginie matris Dei Mariae, ex quo creditur, quod, sicut a Deo, qui eidem fecit magaa, custodita Alit a corruption· peccati in ipso suo in­ troitu ad vitam, sio et iu felici suo de mundo exitu, ob reverentiam virgineae carnis, ex qua ' Deus ipse carnem sumpsit, s corruptione corporis servatam immunem, quin tamen ecdwia docens hoc de fide definierit: infrascripti sacri Vaticani concilii patres, ad maiorem Dei, Deiparaeque glo­ riam, ad meritum et firmitatem fidei, ad fidelium C consolationem, devotissime efflagitant, ut de doc­ trina corporeae Virginis assumptionis in caelum in dicto sacro concilio pertractetur, ac (quod Deus concedat) si ipsi videbitur, dogmatice declarare ac definire dignetur, Mariam Virginem sanctissimam corpore et anima, ad similitudinem Filii sui Salva­ toris nostri, in caelis gloriose regnare. Henricus Corvsja abbas et praeses generalia con­ gregationis Cassinensis Italicae O. 8. B. Fr. Bernardinus a Portugruario minister generalia ordinis Minorum. Fr. Nicolaus minister generalia Csppucinus. D. Franciseus Maria Cirino vicarius generalia cleri­ corum Regularium. Petrus Beekx praepositus generalis societatis lesu. Nicolaus Madron, çuperior generalis congregationis sanctissimi Redemptoris. Basilius Grifoni 0. 8. B. abbas vicarius generalia congregationis Cemaldulensis. Gulielmus de Cesare abbas generalis et ordinarius Montis Virginie. D. Iulius de Ruggiero abbas ordinarius sanctissimae Trinitatis Csvensis. ' Franciscua Leopoldus Zelli abbas nullius 8. Pauli de Urbe. . D. Carolus Maria de Vera abbas ordinarius Montis Cassini. 18 k. Propositio ad coacillam1. . Episcopus Giennensis in Hispania petit ad con­ cilium ut tamquam dogma fidai declaretur, vel > A eosdlii seentsrio ad secretaria» DepetsUoato seises die M februarii 1170. Acta, nasa 17b. Ibid·» sxstsil prolixior tractatus de eodem ergweato curatas e FsrdiMade Meeris dioecesis Botteaburgeasis presbytero, qui enas sstaao peatiM Pio IX exhibuit. ΜΗ··* ΛΜΠ·· T IT^Mw ^Wwi VWMMBW it «arito·. Indicanda ut psstia verb· expboeatar. 1. Dogma Mai aat eooespHo immaaalata baataa ■arto· Ttrgtais; dag·· Mal apostat esta riusdam béate· Mari·· Vhgtate aaaamptto. ft. Pflttti •ripeadium more. Qua· non pae•avit, paaaaa petisti aoa potaM ferro. Docuit in eariam gtorieae transire. >. Sioat praemium iaaaaitatb est gioriâoatio deoempta ex radfae saactideatiesis,. ita at triempbalis aoreaa debait esee in boats Maria Virgins aeeumptio singulariter gloriomu 4. Fastam quo wlobratnr awamptio beat·· Marine Vtrgisis in cerium sol··»!· quaedam pro­ fessio est fidei populi ehristiaai; ideoquo aedamatio ia oqncilio dogmatis assumptionis best·· Mariae Virginie, neodum augebit pietatem erodentium, sod magnam tanerrimamque conaolatxtnem universo conturbato praestabit Romae dio 8 ianuarii an. Dom. 1870. Antoninus episcopus Giennensis. 18/. Episcopi 8. Christopher! de Havana votum ei rea B. V. ac Delgenltrieis Mariae assumptionem in caelum^ Ad wnriurimum doattiwm «ostrum Pium papam IX: humillima* prows circe ioutao Ftryixi» ac Dmgtnitricit Maria* ouumpUoutm m cotium: qua* tupplti fwdil Hyaeiuthu* Maria tpiteopu* S. Chrittaphori dt Haaana. . No laeteris, islmies mea, super me, quia cecidi : coasargaa cum sedero in tenebris: Domnos lu mea est. Mich. VII, g. Veni da Libano, soror ssea sponsa: coroaaberia. CanCIV, β. Beatissime pater. Optatiaaimus, ac valde cordi meo desiderabilis tandem illuxit dies, in quo Deus, misericordiarum pater, quod maxime expetebam, concessit mihi, episcoporum omnium minimo, nempe, ut ad vestra· •unctitatis pedes humillime provolutus cordis met ardentissime desideria aperire, ac nota facer· pouim, •c preces supplici animo fundere, quas vestram sancti­ tatem ea, qua semper pollet, clementia ac bonitate, exaudituram minime dubito: desiderium enim pau­ perum exaudivit Dominus et praeparationem cordis eorum audit auris Dei. Et quidem, beatissime pater, cum maxima fiducia ad thronum, in quo. vestra sanctitate Dei vices in terra gerente, ipsemet Christus vivit, et sedet, et imperat, ac regnat, me accedere profiteor, eo quod certo sciam neminem ad hoc vere summae in terris gloriae fastigium, digne accedere thronum gratiae, quin impetretur, quae expetit. Maior etiam cordi meo ineat fiducia, dum de Deigenitricis gloria coram vestra sanctitate, cui inter omnes, ni dicam super omne·, principis apostolorum successore·, praecipuam Deus contulit erga virginem Mariam dilectionem, ager· intendo. Hoc enim permultum mihi arridet: cum profecto vestra sanctitas, omnes et singulos ad vaatrae-beatitudinis pede· pro qualicumque negotio accedente·, benigne excipiat, benignissime profecto excipiet, qui pro virginis Mariae honore amplificando ■ PrsMiarissisuss haae dissertstioaem sates prunus In­ edita» e seberis meis asper evulgavit nvvreadissimn· Paulus o—La 4κΤημ· ·« depew *culo, hoc solum cogitare potuerunt, gloriae canticis sit deducta, quam placido vultu, quod cui placuit ex virgine Maria carnem sumere, et hominem fieri, et nasci, cum esset Deus Verbum, quam serena facie, quam divinis amplexibus su­ scepta a Filio, et auper omnem exaltata creaturam; et Dominus gloriae, quique post partum incorrup­ tam servavit eius virginitatem, eidem etiam placuit cum eo honore, quo tanta mater digna fuit: eum ea et ipsius, postquam migravit, immaculatum corpus, gloria, quae tantum decuit Filium? Felicia prorsus oscula, labiis impressa lactentis, cui virgineo mater incorruptum servatum, translatione honorare ante (De D plaudebat in gremio : verum, numquid non feliciora communem et universalem resurrectionem.1 censebimus, quae ab ore sedentia in dextera Patrie Deip. dormit, sub finem.) De patrum sanctorum et ecclesiae traditione hodie in beata salutatione suscepit, cum ascenderet plura etiam dicere possemus, quae tamen silentio ad thronum gloriae, epithalamium canens, et dicens: praeterenda melius, iudieamus. eo quod neminem oecpletur me osculo oris sui?* (Serm. 1“ de Assump. ipsa lateant. Sed audiendus iterum laudatus Da­ b. Virgin.) Haec devotissimus Bernardus, qui aliquando in mascenus, qui de illo jucundissimo assumptionis momento loqusmdo, haec habet: «Hodie Mere et meditatione tantarum rerum totus defixus, ac veluti animata arca viventia, , quae suum in utero raptas, sequentia ait : «Christi generationem et concepit creatorem; requiescit in templo Domini, Mariae assumptionem quis enarrabit? Quantum qqpd nullis eet structum manibus. Hodie Eden enim gratiae in terris adepta eat prae caeleris, novi Adam paradisian suscipit animatum, in quo tantam et in caelis obtinet gloriae singularis* (id. soluta est condesnnano. in quo plantatum eet lignum ibid.) Nec ab bis dissonant, quae reliqui divinarum ' vitae, in quo operta fuit nostra nuditae. Hodie rerum scriptores, et traditionum antiquarum serva­ tores praedicant. Divus enim Petrus Damianus te­ Virgo immaculata, quae nullis terrenis inquinata statur, qnod «gloria, quae de hoc mundo transeun­ eat affectibus, sed caelestibus educata cogitationi­ tem Virginem suscepit, principium ignorat, finem bus. non in terram reversa .est ; aed cum esset ani­ matum caelum, in caelestibus tabernaculis collocatur.* neecit : de nihil aliud dicere possumus, nisi quia glo­ riosa diets sunt de te, gloria Dei (serm. 46 in Nat. (Div. Ioann. Demasc. Serm. de Dormit.Virg. post init.) Mi α ACTA COMGKKOATIOim no FOBTULATIB .. CM Virg.). I· ill· nasaqae ineesmsibiH fare fiehim, A «Scriptum ςηφροηΜ, ait Btmmei, que· eanuxit sio utrorum que spiritanm habebat dignitatem, at stat rea la omunmb matris a···, et aderaris eam, et quasi nan tint, at comparatione ipsina are poaaiat, sedit raptu throaam raam: peeifaaqae eat throne nec debeant comparari*. (Serai, da Aaoampt) metri regia, qaae sedit a deatris êtes. Cum astern fades omnino da beatimima Virgine praodimt illa adumbrati·, eaque ieris, faerit fatarorsua, con­ sanctae Anselmns, dam ad Madam ragiaaa me­ templare mirificam obriatieaem, quia aurrexit rex lorum verba faciens banc ait: «inuMMitatam qaipp· Baleen· ia oeeursam matris sum: mirifieam adorugratiae et gloriae, et feiieitati· Maa comiderare tioaem^aia adoravit eam : sitissimam sabUmatiorem, insipienti seasas dedat, et liagaa fatiscit* (Da qaia preitns est thronus matri regis: immediatissi­ Excellent. Virg.) Praaoamarat his omaibm preo- mam MnianotioMsa, qaia sedit ad dexteram eius. ofarimimns toletaaae antistitae divae Ildephoarae, Surrexit Igitur gloriMm Issus in oeeursam suae qni totis viribus dignitatem beatae Virginie contre dsMesimae matris.* Quid his luculentius, quid haereticos proppgnavit, qni haec de eadem praedi­ lueidins? cabat: «Etsi impertit praemia inataa iadex Christus His infarra dictis, beatissiaso pator, iam mentem Dominus secundum Apostolum, unicaiqno iuxta meam apertam, ac qnaoMmqne in cordo mso post opera sua, huic tamen'saeratimima· Virgini geni­ non peaeum temporie reeoadita manent, non modo trici aune, aient incomparabile Mt qnod gemit, ot cum magna fidaeia, quin ot cum maximo gaudio nota faciam, et sanctitati vestrae humili proce ex­ ineffabile donum, qnod percepit, ita mt inaestima­ bile, atque incomprehensibile praemium ot gloria.* it ponam. Ex traditions profecto, beatissime pater, accepimus quaeeumqne ad transitum beatissimae (Serm. de Amumpt. Virg.) Hia etiam simillima alii pii ac sapientes viri de Virginia, ac oins rabarreetionem, ot in caelos a·-' Virgine ad caelos assumpta dicunt, sed quidquid sumptionem spectant, accepimus : nam do his ipai dicant, numquid hominum, vel etiam angelorum, linguae, quae in illa Virginie ad caelos elevatione evenerunt, narrare unquam lirabit? A primis ec­ clesiae temporibus cnm magna pietate neo minori splendore ubique terrarum fidele· hunc diem cele­ berrimum coluerunt, in quo magna et praeclarissima de virgine Meris commemorantur. Do bao laetissima solemnitate pertractans aOrmona eloquentissime loannes Euchaitensis laudatus, dicebat: «Genitrioia Dei hodierna die celebramus dormitionem, genitricis Dei depositionem, genitricis Dei resurrectionem, ascensionem, exaltationem : ac miraculo accedit, qnod et filis sit quse mater, et quod insuper spodsa, et rursus quod virgo sit quae sponsa mt, atque per omnia regina, et ante omnia ancilla, divinOrumque C charismatum varia et praeclarissima plenitudo.* (Orat, in Deipar. dormit η* III.) Permulta, eaque maxima et mirabilia, haec eunt: ingreditur namque Virgo in atria caelestia triplici ornata praedicamento virtutis ac gloriae, ut filia nempe, et ut mater, nacnon et ut sponsa regis gloriae. Quia, haec audiendo, non percellatur stu­ pore et laetitia? Filia namque cum ait Dei Patrie, materque Dei Filii, ac sponsa Dei Spiritus sancti, nonne quidquam esse potest post Deum in caelo et in terra, quod Virgini non* famuletur? Ea etenim omnibus mora Scriptura omnino tacuit. Si tamen illa duo excipiamus, nempe, quod eius anima e cor­ pore aliquantulum temporis separata faerit, et post tree dim a mortuis Dei virtute resurrexerit, et in caelum assumpta faerit, relique circa illius ingres­ sum in caelum, ae eius exaltationem supra omnem creaturam, ac hominum coetus, atque angelorum ag­ mina, piae sanctorum mentes excogitaverunt, vesti­ giis inhaerentes praeclarissimi ecclesiae luminis, divi Augustini, qui de his pertractando magnalibus, haec habet: «Quid de Virginie assumptione dicendum, ubi divina scriptura nihil commemorat, nisi quae­ rendum ratione,quod convenit veritati?* (Div. Aug. de Amumpt. b. v. M.) Vestigiis itaque tanti doctoris inhaerentes, pie mneteque nos dicere possumus praeclarissimum bea­ tam virginem Mariam in die assumptionis in caelum obtinuisse triumphum, eo quod triplicem tum ha­ buerit coronam, qua coronavit eam Dominus. Nec hoc minus dare illi poterat, qui coronat sanctos suos : ipsa Aim erat, quae angelos omnes stupore im­ plevit, cum Gabrieli magnalia et mirabilia nuntianti, quae in ea et per eam, facere Deus volebat, nihil aliud respondit nisi illa verba : «Ecce ancilla Domini ! Fiat mihi secundum verbum tuum!* (Luc. cap. I, v. 38) in quibus adeo humilitate excelluit, ut vulnere amoris ipsum sponsum caelestem affecerit, caelites perfectionis atque virtutis, quae inter homines vi­ gere conspicimus, potiori ratione in domo Dei evenire autem in admirationem, in aeternum duraturam, firmiter tenemns : inter nos autem quaecumque patrie rapuerit Ipsa etiam erat, quse virginitatem ita sunt, et ipsa ad filiam pertinent : quaecumque habet coluit, ac omnibus praetulit, ut magni regis ac filii filius, et possidet mater: quae autem habet sponsus, altissimi mater esse noluerit nisi virginitatem ser­ vare illi liceret. Ipaa etiam erat quae omnia a Deo sponsae etiam dicuntur bona. Ex quo colligere licet, hocce autem omnes fideles credunt, ex illa die Ma­ D per angelum illi revelata ita credidit, ut nullemodo tissimam Virginem caelorum reginam, et angeloruqi dubitaverit omnia pomibilia eme apud Deum. Prima etenim omnium haeo mysteria caelestia, vere mi­ dominam iure merito fuisse constitutam, imperium­ que in omni terra, ac etiam in inferorum antris randa et adoranda, Maria - virgo credjdit ; ipsam, accepisse, ut illam ac in m commorantes homines nempe,’ matrem futuram, ac virginem mansuram, ac Filium habituram qui esset Deus et homo, duabus 'intercessione apud- Deum protegat, et a malis eri­ piat, hunc autem virtute eiusdem Filii sui conterat, naturis in una persona, eaque. divine, unitis, sed et principem tenebrarum catenis alligatum retineat. integris, impermixtis, se perfectis, humana divinem non foedante, divina humanam non absorbente, in Quae profecto ita contigisse, pius catholicae ec­ clesiae sensus affirmat, ac Alee sapientes ae pii aeternum manentibus: et nonne haec, omnia et sin­ scriptores describunt. Audiendus namque divus gula, singulari erant redimenda corona? Dicendum Bernardinus Senensia, qui hase ait: «Sicut Imus proinde, quod in ipaa praeclarissima Virginis as­ sedet a dextris Patris, id mt in potioribus bonis sumptione Pater coronavit suae dilectissimae filiae paternis, sic ista Virgo gloriosa in potioribus bonis humilitatem, Filius autem suae matris virginitatem, Spiritus autem sanctus suae praeexralme sponsae Filii sui lesu, iuxta illum in throno sublimata, con­ sedit.* (Tom. S, serm. 11, art S.) Hinc de ingressu fidem. Unaquaeque divinarum personarum in Maria vir­ eiusdem virginis in caelum loquens, dicit: illum mystice in illo matris Salomonis *ad cubiculum sui gine coronabat, quod in ipsa quaesierat ac abun­ danter invenerat. «Maior gratia, ait divus Antoninus, filii ingressu praefiguratum faims (Lib. 3 reg., cap. 3). CM •en p s tort iataUgi pertieipari par*· wiateras, quant i v mtn· N.· (4 p, t.1&, ··?. fiO.) Qua gratiam profata Virgini Mit Pater, at ok hra-MM detit, ia ipaa invaait aaai rare aairabUua, per qaam UM plaaait, profiudiaaiaaam humilitatem Kt qnaaam rati··· abeq·· taata baariMtata, taataa poadu (forte· Virgo »«atia«r· potato»*? Qaia arga Pater virgin·· humite· invenit. propria· Filiam Uli lotii, qaam eoaupit, ae gaaait, et alato gaatarit, omnia arga illaai ssatria officie pswaimo atiaplra· •feet· : tdeoqra da· caelor·· iagratitar paaatralia Virgo brattaaima, Patar ipaa eoruadem cMlorum, tart·· atiaai ra omnium, qua· io efo ooatiaoatar, s. (Uh. 1,44.) Qaam tqaifa ifa Spirit» «anates ia Virgto· quaesivit » iavaarit? laa p retorta, q·*· «rodere* daaa ia una parea», eaq» tiriaa, autan· tintinet··, impermixtae, » mm proprietate· rotiarates, ·» emittente·, maaaaraa, qaibaa an» idaaq» eseat Dra·.·* boa··, noetra assam em, et •aa aoa amitte» : eam utiq», qa» eraderet vir­ ginem viri ncaelem D··· waeeptaram, rirgiaaü elauatro incorrupte maawte, gtertem aat·· et bouerom naaternitatto ipoaaet rirgi» aaaeqaeate: eam d«aiqne, qua· omni· qaaaeumqae Dras ero­ denda proponit, lieet airaeda m invia·, ab*qw dsbitatfone at mer· firmiter credit Ha» fide· virgiato Muriate, ia qua Abraham ipai» patre· vicit, ragiaam oaaatitait glorioaaai. Qaid aateta ia Virgin·, qaa· sibi ia matra· prophetas superavit, at luto· omraa praetergroaw elegerat, qaaaaiverat ae daaidarararat Fili··? Qai •at Quis mi· «ora·, qaaè'virgo credidit aequam aadivit? Nova,' iavtoat stupenda, omuibnsque nsira•x mulieris viararib» oaraem sumere daarararat, noon· in an exoptabat virgini*·*·· ae paritate·, btfib» mirabiliora sunt, qua· ab ore angeli audit •apra angelo· aaa extollentem, at humilitatem ia- 1 beata virgo: agitur «aim de Deo, qai fit hoao, qnin Sniti· prop· gradibua illam Seraphim «operantem? doainat ea» Deu, «t de bomins qui erit Deu, quin Prima enim omnium hominum parena per concupi­ relinquat hoc quod est ea» homo : agiter praeter» scentiam ao superbiam · Deo diacwsit: quae autem de virgin· matre, d· matro tbori noda. Maro Deo ita coniuneta »» dabebat, ut una eum «o tamen omnia buta Virgo credit, quin tamen signum petat ut Moy·» (Exod. III, 11) et Gedeon (ludie. substantia dici poaaot, ad tam intimam unionem VI, 37); nec inter cordi· penetralia rideat, ut nullomodo pervenire quiret, niai per humilitatem Abraham (Gan··. XVII, 17); eanettoaima Virgo ac puritatem, par quaa · prima omnium matre in­ finite discederet. Hae autem virtute· ita in Virgine firmiter omnia credit, «t fidem suam angelo notam beatieaima resplenduerunt, ut vere dicere pomimua fait, dum dicit: „Ecce ancilla Domini! Contingat nullam praeter hanc ipsam habui·» cogitationem: mihi secundum verbum tuum.* Haec, inquam, fides Mari», cui in cadi· eorooa nihil etenim aliud rogitabat, nihil deaiderabat, nihil quaerebat, niti placer· Deo per humilitatem, ao servata manebat, omnia, licet sublimia, transcendens : qua· autem haec corona dicanda, nisi illa, quae omnimodam manti· ac oorporia puritatem. Haa autem virtute· Filina ab aeterno praeaoierat, eam omnium ex mariti· Filii sui praedestinatorum, in tempore autem, quando aubditua erat matri, «t M eqncti Spiritus virtute sanctificandorum. reginam creacebat, et confortabatur plenua gratia apnd-Dcum couti tuit? Triplici hae ergo eorona in conspectu et homine* (Luc. II, 40), ipaemet viderat, ac earum totius curi·· oeeleetie ornata apparuit beatissima virgo Maria, dum ad caelo· aasumpta fuit, qua experimenta capiebat. Dilectionem enim eius, atque matria sollicitudinem expertu* fuerat · praeaepa supra omnem virtutem ac dominationem, et omnes prora» angelorum choro· sublimia vita eat, et usque ad crucem. Ipae namque aanguinem fudit, et mortem pro redimendi* hominibua oppetiit : »d, quotquot iuatorum agmina, sive patriarcharum, sive nonne citra matri* consortium ao comitatum haec prophetarum, eupergree» eat. Placet-autem denuo coron» referre, precorque omnia peregit? Piiaaima mater profecto eum illo, ao ut neminem haec, quae tantam anima· · credenti prope illum, ubique menait, quem proprii* lacta­ dulcedinem praebent, iterum pigeat audire. Corona­ vit uberibus, demulsit osculis, fovit amplexibus, brachiisque sustinuit, dum infantiam agebat; quem vit itaque Pater in filia humilitatem, mansuetudinem et modestiam : coronavit Filius in matre puritatem, etiam · periculi* eripuit, in praedicatione ao aerum­ nis secuta eat, et in cruce, dum caelum velati Mstitatem, virginitatem et maternitatem : coronavit aeneam induit naturam, nihil rori* aupra patientem autem Spiritus sanctu* sponsae suae fidem, dilec­ Filium immitte», solabatur, cruci affixo, dulcissimo tionem, et sanctissimae officia maternitatia. Pater, leau concruoifixum ostendens oor: dum enim ille inquam, reginam constituebat humilium, ao quod •d Patrem elamabat dicens; „Deua meus! Deu* in nimis humilitate rapuerat cor eius, iuxta illud: meus! ut quid dereliquisti me?“ (Matth. XXVII, 46) .Vulnerasti cor meum, soror mea sponsa, io uno illa e contra cum Filio loquebatur, et dicebat illi: oculorum tuorum, et in uno crine eolli tui.* (Cant, o leau fili mi, o leau fili mi: qui* mihi det ut «go IV, 9.) Reginam etiam electorum Fili» eam conmoriar pro te. Et nonne tanta puritas coronanda? D stituebat, nam ideo ex ea carnem sumpsit, ac in Nonne tanta humilita* ad caelorum suprema fatigia «ius visceribus homo fatua est, quia puritate evehenda? Nonno, quam prodigio novo semper omnimoda mantis et corpori* illum extra se exire morientem non vicit mora, dum animam habuit ooagit, ac ei» amore velut rapi, ' iuxta illud : .Averte oculos tu» a me, quia ipei me avolare diris confixam doloribu, et Iuxta erneem ob amorem Filii cor gemit adamantinum, dum ipaûm, vero pium feoerunt* (id. VI, 4). Reginam tandem omnium ero­ et amabile, ferrea clavis, fel, aloe, spongia, lancea, dentium Spiritu* sanctu eam instituebat, «o quod in «iu utero virginali miraculorum maximum pere­ sitis, spina et craor premebant tyrannida, piiasimam ac mirabilem matrem nova » pulehritndin*m omnam gerit, quod, niai in immaculata ac luce puriori terra vincente ornaret corona? Coronavit igitar Fili» 'fieri nequibat, quem in Virgin· qnaeaivit, ac invenit, iuxta illud: .Tota pulchra », amica mea, et matria humilitatem, ac paritatem, necnon «t forti­ tudinem, aupra choro* angelorum rogihara eam macula non »t in te. Vrai de Libano, veni, co­ conatituendo, et poteetatee tenebrarum illi» pedib» ronaberis (id. IV, 7, 8). ■- -Hara aliaque plurima, eaqn· inenarrabilia pro­ •ubiiciendo. Quid autem de eponsi corona dicendum? Ex fato, sanctorum patrum mena in Mariae ad cael» ■acria litteria accepimus, ideo praecipua virgin·· apsumptioue vidit: attamen de hac re recte eum Mariam beatam fuisse, quia credidit: .Brata, qua* Damasceno dicere poaaumus, qued nemo sit morta­ lium,' qui aacrosanctum Deigenitricia diaoewum pro credidisti, dixit illi Elisabeth Spiritu sancto plana, dignitate laudaro queat, nec si sexcentas quidem quoniam perficiantur, quae dicta sunt tibi a Domino.* MT 0. ACTA OONGJUWATION18 PBO POSTULAT» lingqas, totidomqns an habeat. (Da Dentit. Virg. sons. 2). Id fasten dieeadum, qned eaaaaa baa* timimam Virginem ia aaalh propo FiNeas aadaaia·, ae eoatinno pro nob» ipcamaset Filium praenato·, contemplati east: nihil proinde mirum. ri verba itiis defuerint, dem aa dignitate, qaa par ent, tins erg* aoe dileetionem, eius etiam ergs FiHem potentiam, ao supra infernae potestates imperium ae domina tionem, expliaara volnerant Spam omniam patriareharum, gloriam patrem, praeeoaium apoetoiorum, honorem martyrum, laetitiam sanatorum, lumen, deems, «plendorum «aetas hierarehanm, omninmqqn Muotornm ao virginum coronam, opem etiam des­ perantium, peccatorum et auxilio deatitutorum unieam advocatam atque adiatripom, naufragantium portum, solatium mundi, suooeptioaem orphanorum, redemptionem captivorum, aegrotantium aalatem, ac mundi laetitiam «anctu» Ephram eam pleno ore appOllabat. (Sera. de laud. Virg.). Post illum autem Petrus Chrysologus, loannes Damascenus, Basilins a Seleuoia, Methodius, aliique eceleeiae catholicas sancti patres graeci et latini, gloriam sanctae eceleeiae, generis humani honorificentiam, Christia­ norum tutamen, peccatorum refugium, haereticorum malleum, daemonum terrorem, omniumque iustorum eolatium toto cordis ao mentis affectu beatissimam Virginem praedicaverunt. Iis praeconiis ac laudibus primi ecclesiae patree virtutes ac excellentias beatissimse Virginis extule­ runt, quae etiam veluti haereditate sacra omnium saeculorum viri pii tanquam propria fecerunt, eadem quae patres dixerunt, et ipsi eisdem prope verbis dicentes. Ut enim omnis paucis dicamus, tanta fuit sanctorum patrum ac piorum scriptorum in beatam Virginem dilectio ao pietas, ut de illA, prope 'filium suum in caelis sedente ac eum illo regnante, sequentia, quae fidem sanctorum patrum ac totius ecclesiae omnibus continent numeris, sMotus Anto­ ninus praedicet: „Mater, inquit, stat ante Filium: Filius stat ante Patrem : Mater Filio ostendit pectus et ubera : Filius ostendit Patri latus et vulnera : ibi nulla poterit esae repulsa, ubi sunt tot amoris in­ signia.* Hinc sanctus Bernardinus Senensia asserere non dubitat omnem gratiam, quae huic mundo communicatur, triplicem habere processum: nam a Deo in Christum, a Christo in Virginem, a Virgine ad nos ordinatissime dispensatur. (Berm, do nativ.) Nec mirum: ea etenim omnia rite explicat divus Thomas dum ait, quia „Deipara dimidiam regni Dei partem impetravit, ut ipsa sit regina misericor­ diae, cuius Filius est rex iustitiae.** (Prasfat ia Exposit. ep. can.) Nullum proinde dubium eeafe poteat circa beatae virginis Mariae in caelos gloriosae assumptionis veritatem, cum ab apostolorum tempore hanc fidem tonuerint omnes sancti patree. Neo mirum, quod circa huius sacratisiimi mysterii modum pauca ipsi patres dixerint: hui usque autem silentii vel verbo­ rum parcitatis rationem dat praecleri«simu» divus Bernardus, dum sequentia asserit: ,neo in terris locus dignior templo uteri virginalis, in quo Christum Maria suscepit, nec in caelis regali solio, in quo Mariam Mariap Filias sublimavit. Felix nimirum utraque susceptio, ineffabilis utraque, quia utroque inexcogitabilis est* (Sons. 2 de Arnumpt.) Sed quidquid illi ejroe modum djxsrint, id omnino eertam est ao exploratum, omnes patres et fideles Semper credidisse beatissimam Deigenitrioem in corporo ot anima ad caelos virtute Filii sui aseondisee. Haec autem circa assumptionem Virginis in corpore et Mima fidelium fides ita eornatdem cordibus haere­ bat, ut eam, veluti noeoMario dveniondam, intimo velut religionis sensu indicarent: idqus adeo radi­ MB citas 1» MaiHfi ΊΒΜμι «M impraeomm, et, »oe quidam merM^oppetero deMesa heatam Vûgiaem oredidentnt, ee qaod ipsa, semper UMbata et abeqae psoasto eoaeepta, mortis iaeulis subtaeero satie modo potuerit, earn mars sit peeaa peooati. Quern eoasam Idaliam hie verbis expUeat sanctas Epi­ phaniae (Baataa. T8), dum ait ,se natio do hoc texere sermonem, eo qaod aihil de morte Virginis ia Scripturis sacrio dieatar, soe otiande certam sit, aa mortua fuerit, vel aboqae morte ia caelum as­ sumpta: antius tamen de tanto prodigio dubitavit*. Hanc etiam Idem ooolema profitetur, dum inter praecipuas solomaitatee hanc beatae Virginie ad caelo» assumptae a primis christiaaae fidei saeculis instituit, non alio quam aaoamptionb nomine illÈn iagominaado. Noa enim hoc animae ingressum in regna caelestia significat: qmn, dum do natali dit sanctorum ecclesia proloquitur, de illo nempe, in quo anima, a corporeis vinculis soluta, ad dulcee Miae cMlostie «pirandaa auras progreditur, eosdem sMotoo ad regna caelestia migrasse, in Domino ob­ dormias», ad coronam promeritam accipiendam evo­ lasse, et alia similia, tantummodo dicit. Nullo tamen modo de allio dicimus, quod fuerint ipsi sancti in caelum assumpti, cum hoc modo loquendi aliud quidpiam significetur, animae nempe non solum a terra ' in caelos transmigratio, sed etiam corporis una cum illa ad aeterna regna evectio. Utrumque autem de virgine Maria fideles cre­ dunt ae profitentur, ipsius scilicet animae in caelos evolatum, corpore in sepiilchro per aliquod tempus relicto, ao corporis resurrectionem ac una cum Mima ad caelestia limina assumptionem, quod profecto de reliquis sanctis nominatim non praedi­ cant; nam resurrectionem speramus, et quemad­ modum ipsa Virgo ad caelos assumpta fuit, et nos C speramus in novissimo die assumptos iri. ut una cum Christo in aeternum regnemus, interea tamen nonnisi virginis Mariae assumptionem colimus: quam profecto colimus, quia factam credimus. Unde fide­ les maximum hauriunt solamen, dum virginem Mariam, quae mater est pietatis et misericordiae, prope Filium suum in caelis sedentem contemplantur intuitu fidei, quin et cum illo de ipsorum periculis, ao necessitatibus, et aerumnis, et periculis, loquentem et pertractantem, atque deprecantem, ut ab eia omnia avertat probra, abigat mala, tempestates sedet, aerem purificet, peetem extinguat, morbos auferat, et in omnibue eolatium illis tribuat ac levamen. Haec fides populi credentis: interea tamen ne­ minem latet horum temporum haeretico» toti» viri­ bus tentasse hue, circa beatissimae virgini» Mariae pro nobis non interruptam in caelis orationem ac depreeationem, fidelium fidem do medio tollere, ut nihil pietatis ao religionis in terra permaneat. Si­ mili modo, beatissime pater, omnes certo norunt, vestram sanctitatem retigiMts catholicae negotia omnia in manibus beatissimae Virginia collocasse, ideoque de potestatibus tenebrarum triumphasse. Qa>· praetere», ut par eet, dicere queat, quantum ia religione catholica bonum habuerimus, quotve Mimas ab erroris barathro lumen veritatis adductas ipsa ecclesia catholica in sinu eno contineat? Qui» etiam dicere sufficit, quot, quMtaque, pietatis ao dilectionis in virginem Mariam incrementa corda fidelium habuerint? Lace clarius apparat, haereti­ corum plurimorum ad fidem catholicam oonversionem, atque etiam plurium indecoram illuminationem, ut Christum lesum Deum agnoeoMt, necnon et paga­ norum nt relinquant idolorum superstitiones in dies crevisse, postquam vostra «auctitas do fide creden­ dum ao tenendum decrevit beatissimam Deigeni- POWCLATA tria»· virgineas Mari·· a primo suae ■eaut« iattita UHritorm* Filii ssti Desaiai noetri le·· Ckrirti ab «Mai labo pmti Mm imwuasm •errata·, m ia gratia oomeptam. Kt quidem, beàtisetaM pater, ecoleeia oatbolie· rare at fidenter de Virgin· prnedieat, qaod ipaa canotas hasreees interfecerit ia univers· mundo. His aat·· fundamentis iaaixaa, diear· aadao, aad at andobo totem hominum geane ad raraa fidri lumsn venturum fora, si hi, qai ia tenebris ialda* litatis sedeat, val Deum agnoeoMtes extra ee«lesiam catholicam degunt, beatam Virgin·· cognoscerent, et eius virtates ao excellent!·· notas hsberest Quomodo sniiq «am eognoaoerent, aae diligerent? Bt quomodo diligerent, quia Filiam mna Dominam nostrum etiam, noscere desiderarent, «t cognitam diligere, at dilectum apprehendero’ NatnrnH pronaa gressu in nostra natura e matri* dilectione ad filiam diligendum, at a converso · dilectione filii ad di­ lectione afficiendam matrem progredimur. Simili etiam modo hoc in religione Christi, gratia Dei afflante, evenire compertum eet: dilectio virgini· Mariae dilectionem Filii eius perit, Christi autem illam Patris: et nonne haec eet vita aeterna, bat ipoemet Cbnstus Dominus cum Petre loquene, ut cognoscant homines Patrem cf, quem misit, Filiam suum? Hoc autem sio et non aliter evenire lucu­ lentissime explicat divus Bonaventura his verbi» (in Specui, cap. 6^ „Quicumqu· voluerit gratiam invenire Spirjfwsancti, quaerat florem divinum jn virga eiusdem Spiritus. Per virgam ad florem, et per florem pervenitur ad Spiritum, qui requiescit in ea. Haec virga eet Maria: per Mariam perve­ nimus ad Christum, et per Christum invenimus gratiam Spiritus sancti." Quid clarius ae luculen­ tius dici potest. Haec itaque, beatissime pater, mento revolvens, etatim ao vestra sanctitas concilium Vaticanum in­ dixit, ad vestrae sanctitatis pedes humili prece ac­ cedere in corde habui, et cogitatione· cordi· mei etiam in aperto ponere decrevi. Magnum etenim religioni eo pietati incrementum obventurum non est dubitandum, si vestra sanctitas opus, vere magnum et mirabile, quod ineoepit, et perficiat Vestra profecto sanctitas, sanctorum patrum tradi­ tionibus, qui beatissimam Virginem semper impol­ lutam, incorruptam, et immaculatam fuisse prae­ imperium oavus, eum prinsipi eteafam itabruaeum pistestatam per peeeatan, «tig» ad teviastmum tmapus suHeeta Must' Ha·· omnia, nempe, sapra angelM priaaipatam, sapra aptatas nequitia· im­ perium, mediant· diviaa matarnitate saerntiseima Deigeaitrix aaeeqni debebat: sad, quid UK prefitiebat angulorum servitium, daemonum snMoetie, ae diviaa maternités, dus UH noa inerat omnimoda pnritaa? His itaque haiawumodi 'stantibus, dioo, «t re­ dicam puritati· ooreaam ab iaitio, id set, a primo •uao vite· lactenti ia virgis* Maria, tient illa fait, qua ab iaitio sponsus caelestis, qai «am ab asterno columbam vidit immaculatam, psrfsetam, amicam, •t totam puram, «am decoravit, etiam illam esss, tina qua sauctissim* Virgo- ad divinam obtinendam maternitatem nunquam «vehi potuisset. Vestra proinde sanctitas sa«culorum decideris, patrum vota, et fidelium explevit pietatem, dum primo beatae virginis Mariae in vita mortali momento lauream decrevit immunitatis s culpa, puritatis, •t gratiae. Ignoscat mihi, nunc supplex oro. vestra •auctita», si interrogare audeo: et nonne, qui Virginem Dei matrem futuram, de daemone, pec­ cati labem in genus humanum. ex ore suo ne­ quissimo vomentem, in ‘ primo. suae vitae instanti declaravit triumphantem, ipsius Virginis de morte, quae eet poena peccati a quo immunis servata fuit, perfectum ae omnimodum triumphum velamine quodam coopertum relinquet? Tempus adest, beatissime pater, quo terrarum orbis plaudat manibus, m supra modum exultet, cum · vestra· sanctitati» oraculo, in rebus fidei et morum loquenti, omnino infallibili audierit de fide tenendum beatissimam virginem Mariam, virtute Domini nostri lesu Christi, a mortuis resurrexisse et in corpore et anima assumptam fui··· in caelum, ubi continuo pro nobis precatur JIominum nostrum, ut misereatur nostri, et illum propitium nobis reddat. Loquatur itaque vqstra sanctitas, et, quod ineoepit, perficiat opus, ut sciant gentes, quia domina nobis •st in caelo, quae sicut misericors est et pia, ita et potens ad salvandum virtute Filii sui. Intendat ergo prospere sanctitas vestra, ac novissimos et vere meritos virgini Deigenitrici decernat honores, quo ipsa sole amicta, omniaque, quae in terra sunt pedibus premens, ut domina sc regina cernatur: dicabant, innixa, sacrorumque antistitum fulcite ac daemonibus appareat, ut semper, terribilis, fide­ suffragiis, desideris etiam et vota catholicorum libus autsm ut pia mater, amabilis, fidei autem regum, ac totius populi ohristiaai cognoscens, post semper infensis hostibus, ut acies castrorum ordi­ plurimas preces sd Deum optimum maximum, ut nat·, terribilis, bis denique, qui in infidelitate ac hseresi versantur, ut sol refulgens, quo caeleste propter maiorem eius gloriam, ac virginis Mariae summam dignitatem magis praedicandam. Spiritus lumen aspicisnt, et ad veram fidem et ecclesiae sancti gratiam infundere dignaretur, quo catholica catholicae sinum et ipsi adveniant. veritas omnino panderetur, solemaitet declaravit D Maxima etenim bona ex huius piisimae traditio­ nis de fide tenendae declaratione solemn· animabas doctrinam, quae docet beatissimam Virginem in­ tuitu meritorum Filii eius lesu Christi Domini nostri, adveniant, magnaque ecclesiae catholicae gloria, ab omni labe in sua conceptione immttnem fuisae magnumque in terris beatissimae Virgini decus. servatam, esse a Deo revelatam, quod sanctissimae Ipsa etiam, quae haere··· cunctas interemit in uni­ verso mundo, caput antiqui serpentis super omnia Trinitati gloriam, angelis laetitiam, populo Chri­ M extollere hisce', vere nefandis, temporibus conten­ stiano gaudium, ipsi autem virgini Mariae maxi­ mum inter homines contulit splendorem. Magnum dentis conteret; prinoepeque ipse tenebrarum, veluti novo vulnere saucias, etsi furens, tremens tamen, hoc opus fuit, beatissime pater, melius dicam, mi­ ad ima inferni praeceps abibit, eum videat se rabile sc ineffabile. tempus et operam perdidisee in virtutibus ac excel­ Initium dierum sanctissimae Deigenitricis pretio­ sissima redimivit corona, ac caelestibus vestra sanc­ lentiis beatae Virginis ope iniquorum hominum titas splendoribus circumdedit. Nonne profecto infitiandis, et experimento capiat fidelem catholi­ haec beatissima Virgo mater Dei esse voluisset, corum populum firma fide tenero ac credere piissique·, ne uno quidem temporis momento, ipsi cara mam matrem virginem Mariam, carne indutpm in­ et accepta et amica non fuisset? Noone ange­ corrupta atque gloriose, in caelis una eum Filio lorum regina nominari, ac constitui, quae, uns sedere, ubi nostra» prece» exaudit, et coram Deo •altem morula, minus pura quam ipsi angeli in supplex fundit, ut nostri misereatur. Quid autem de huius mundi potestatibus, ac de conspectu Dei apparuisset? Nonne in daemones fill C. ACTA OONGRMGATIONIB PRO POfTVLATffl »11 exeeWnr Motae: ararta·· sat etiam mater, quae innocens ae etee maeuta semper fuerat, m mertem •abiit ex conditione satureo, nos tames ex poena peccati, quod nec levissimo quidem incurrit. Re­ surrexit Fili·· terti· die, et ad caelo· asooadit, ao sedet ad dexteram Patrie: et nonno rarargerot mater! Nonne in pulvero aequo ad oousumsaatiosam saeculi requiooooret! Quae Filio per omnia simlHs fait, no in innocentia ao virtutibus illi comparabilis, m etiam eum illo passionem pertulit, tormenta, ae delero·, quas ille patiebatur in corporo, sustinens •t ipea in anima, ot iaculo mortis ob Filii amarem ■e rabiedt, in filiis ad gloriam ot exaltationem per­ tinentibus Filio similis non esset t Similia ia laboribus, •o dissimili· in praemio! Similis in morte, ao dis­ similis in triumpho ot in gloria! Absit: absit, nam etiam,, licet vbre innocens ao impolluta, passa est, corona institi·· similitudinem expetebat, amor autem Filii diaeimilitadinem in'gloria non patiebatur. ideoque amplius nostrum miseretur. Si autem in tam ineffabili sacramento naturali ' Quid interea' de eoelesia catholica dicendum erit, B dum ipsa beatam Virginem quotidie suum decus, rationi anum aeneum exprimere liceat, illam, post­ fulcimentum et praesidium, et suem 'gloriam at quam, quae in corpore Virginis patrata eunt magna­ honorificentiam appellat? Ipsa profecto, qnae de lia, ex fide oognoecit, audire non pigeat. Ex eo tot tantiuque periculis' huius beatissimae Virginis enim corpus illud formavit Spiritus sanctus, quod praesidio erepta est, quae etiam firmiter credit eam Verbum assumpsit, ut nos redimeret: intra virginei continuo precari Dominum nostrum in caelis, ut corporis claustra sacratissima per novem menses fidei hostium impetus cohibeat, ae daemonum arte· Filius Dei commoratus est, ex Virginis substantia eludat, nec contra eam inferi portae praevaleant, ■ substantiam sumens, ao ex eius vita vitam hauriens: de tantae Dominae a dextris caelestis regis sedentis,, ubera autem sanctissima fragrantia unguentis opti­ ac in vestitu aureo circumdata varietate iuxta Filii mis enmdem Filium Dei laetaverunt : labia illa, vitta thronum adstantis, magnificentia et gloria amplius coccinea splendidiora, millie·, milliesque, in labiis gaudebit, poténterqne ao fidenter iaculo fidei hostes ac genis sanctissimi pueri lesu infixa sunt: oculi veritatis prosternet. Ipsa etenim gaudeas de tantae autem illi, virginitatis m puritatis speculum, do haereticis, potentia m divitiis tumentibua, m reBgionem catholicam toti· viribnsvexeatibna, dieass! Ipai etenim, ia oarribuo ae equitibus, ia divitiis m viribss aapiaatia· carnalia oonfideatee, oeclesiam Dei vexare, at aioa posteras peroeqai aoa . desinunt, •fallo oredsates qnod rapieado bona ooelestao, destruere poeenat aiaa potortstem, ot ad cernere· at exilian «dignatae pastore·, destruere quibuat gregem Christi : aoa tamea ia anuriae Domini invo­ cabimus, aae omnino timebimus, aeieatea nostram piiaajmam matrem eum carne gloriosa, ia qna ipaiusmat anima, dum vitam egerat terrenam, gladio doloris transfixe fait, ia oaslia sedare, nostrae tribu­ lationis ao miseriae non immanerem, immo vere memorent, quippe, quas nos patimur, aaimi angustias ao dolores .'et moerores ob poenam peccati, ipaa reginae potentia, ubique ei semper ds illa cantabit, quibus optime dici potest, quod vulneraverunt prae quod praeclarissimus eiusdem Virginis digitatis nimia pulchritudine Regem gloriae, centies etiam, propugnator, Cyrillns Alexandrinus in concilio Ephe- centiesque lacrymas effuderunt, quae cum illis, sino decantabat, ad ipsam in spiritu fidei Virginem quas prae frigore et fame etiam effundebat infans, verba faciens : ,Tu enim, dicebat, es pretiosa mar­ C miscebantur, utriaque in unam, velati margaritam, garita orbis terrarum, tu lampas inextinguibilis, coalescentibus. Et nonne tabernaculum, in quo tot mirabilia patrata sunt, et illum comprehendit, quem corona virginitatis, templum indissolubile, sceptrum terra et caelum capere non possunt, veluti taber­ orthodoxae fidei.** (Homil. cont. Nestor.) Nunc tandem, beatissime pater, et de ipsius nacula peccatorum in pulverem abiret, et, ut oaesacratissimae Virginis gloriae in terris incremento teroram iustorum, in terra requiesceret, usque dum, quidquam mihi adiicere liceat, ut anima mea, de tuba clangente angelorum, omnea omnino e pulvere tantae Virginis gloria tractando fti ea exaltet, et surgant, ut, quod pro meritis quisque habet, omnes proreus accipiant! Nonne sacrum totius Trinitatis gaudio illo impleatur, quod habet filius, dum de cimelium in umbra requiesceret mortis ; sanguis, ex matris bonitate ac pulchritudine sermonem facit. quo ille, qui mundum redemit, formatas est, eva­ Duo sançta ecclesia de Deigenitricis novissimis in poratione evaneadbrat, et caro, in qua Verbum caro terra instantibus ac temporibus canit ; eam, nempe, factum est, corpuque, in quo sedit, dum infans, pro conditione carnis mortem oppetiisse, ipsamque ad caelos assumptam fnisee. Quod asoerit, dum dum' puer, qui sedet super cherubim, inter angustias sepulchrales clausum maneret! gloriosam hanc colit assumptionem, ac publice pro­ -Nihil horum altissimae virginis Deigenitricis digni­ fitetur, quod, licet ex conditione carnis migrasse cpgnoscit, in caelis tamen pro nobis intercedere; tati convenire ratio ipsa suadet: immo, ipsa ratione quod et precatur, ut sentiamus. (In missa assumpt . dnoe, dicere possumus nullo modo ad perfectionem b. v. M.) Quanta proinde gloria Deigenitrief ob­ D raram divinarum convenire, ut virginis matris Dei do morte victoria usque ad illum diem, in quo omnes veniet, cum de illa certa fide praedicari possit in­ corruptum nunc corpus ac glorioeum habere In homines do morsu inferni victores erunt, transfera­ caelis, sicut a primo suae vitae instaati impollutam tur. Docebat etenim, ut, qu·· in primo suae vitae momento daemonem contrivit ae vicit, in novissimo, ac incontaminatam animam habuisse firmissima fide credimus T Magnum deinde ac singulare privilegium, -do morte omnino victrix oxisteret. Christus enim loras morte propria mortem dootntxit, iuxta quod coins virtute Virgo beata in primo suae vitae mo­ scriptam fuerat: .Absorpta eet mora in Victoria* mento serpentis capot contrivit, alio prorues singu­ lari et novo coronatum videbitur, ao eadem Virgo (Osée XIII, 14). Bod quaenam fuit haec victoria! ' per omnia Filio suo simillima, ia conceptione, nempe, et in morte ac resurrectione conspicietur. Sanctas et impollutus erat Filius, eo quod erat Filias Dei; sancta utique ao impolluta fuit Maria, quia fatura erat nater Dei. Habebat Filiae illam sanctitatem, et in suo concepta, et in sua vita, vi natare· di­ vinae; quae omnia habuit Maria ex Dei grati·. Mortuus oet Filius, ut nostra peeesta deleret, cum mori nunquam debuisset, qui semper innocens fuerat et segregatas a tabernaculis peccatorum, et caelis Illa profecto, per quam Christas, semel peccato deleto, per quod moro intravit in mundum, etiam mortem vicit ao delevit. .Per hominem namque, ait Apostolus, more, ot per hominem resurrectio mortuorum* (I Cor. XV, 91). Haec autem mortuorum resurrectio non nisi illo ordine fiet, quem idem Apo­ stolus describit dicens: .Primitiae Christus: deinde ii, qui rant Christi, qui in adventa eius crediderant* (ibid. v. 33). Quapropter haec Christi supra mortem Victoria. duo temporis momenta complectitur,' ut Μ» plena, μ «rivMMÜ· appareat: praeclara ntique a·, •titstti IpetieaM··), ad mitra· glerioaam ia carpere ratilaa· ta·· CtoM vietori· ftiit, ha ipMBMt · ·* anima ia Malis regaaatem ae prope FIMam ··mertais reeanexit: eod praeclarior adhac m iiln- dentem, et onm UJa, de noatra solato et iacoiunristrier eonapieietar, c·», omnibu· iastis virtnte eiua tate pertraetintem ae procante· firma fido ot certa • mertnis excitati·, m redivivis, et «aeiestibns eir- •pe aeennant, ot sina iatarosasioae gratia· ob­ cumamieti splendoribus, regnum ipM Christus tradet tineant in auxilio opperta··, et ipaiaa saaetMaim·· ,Deq at Patri, cue avkaaavarit omnem principatum, matri· gloriam oeatamplantee dam oommoraatur ia et potestatem, at virtutem11 (ibid. v. 84). Interea tenia, ad eandem, licet illi Virgini imp*·· poat tamen, omnibus homiaibas poat labile· vit·· ia vanitatM arandi spretas, ot pompaa saeculi tanquam orcan euntibus, aliquadtum imperii ia tonra mortem stercora proisctas ae diaboli insidi·· driaaas, par­ habere dioi potMt: eed i»o omnium hominum re­ venir· exoptent ae mereantur. En ergo, bMtissims pater, ardentissimum cordis surrectioni· adventante momento, eon ipsa mor­ tem ia aeternum subire tenebitur: instiqne otnn·· mei desiderium propalam patefactam, vMtraeque cam Christo iam redivivi, ipsimet morti exprobrare notum Mnctitati. Nihil omnino deest pretiosissimae poterant, dieantae: „Ubi eet, mors, vietori· tus? Ubi coronae, qnam texuit sponsa Christi eoolMia catho­ Mt, mon, stimulus tuas?* (ibid v. M). Planissima lica, ut dilectiMimae matris suae Virginis Mariae proinde in ill· die sc universalis Christi sapra sacrata tempora ornaret, si tamen hoc excipiamus: mortem vietori· laudabitur; dum illam, quam ipso nondum etenim de fide tenendum decrevit ipsam in propriis meriti· ao virtute, in die suae resurrectionis corpore glorioso ad caelos assumptam fuisse, sed tra­ ditionem apostolorum ac patrem accepit, et serva­ obtinuit, omaM omnino homine·, unusquisque tamen vit, hacque suffulta, solemnitntem ac festum sanc­ in ordin· eno, ipsi·· meritis sc potentia obtinuerunt : nam, teste Apostolo, .novissima inimica dMtruetur tissimae Deigenitricis ad caelos assumptae instituit. Sed nonne Deus hanc vestrae Mnctitati gloriam mon' (I Cor. XV, 86). En ergo natura et effectu victoriae Christi supra reservavit ? mortem : do morte et inferno Christas set victor : Hoc itaque humili prece, beatissime pater, epi­ de morte etiam victores erunt omnes sancti: sed scoporum novissimus vMtram deprecatur sanctitatem. victoria illa victoria Filii Dei dicenda, haec autem Et. licet maximo aquarum ao terrarum spatio a unc­ servorum nominanda: ille namqus statim post tissima urbe disiuDctus, atque ab omni impraesen­ mortem, ipsarpmet contrivit ac calcavit, propria de tiarum venerabilium fratrem consortio ablegatus, inferis resurgendo virtute, et en victoria Filii: ii dicere tamen non vereor, hum ad concilium Vatica­ autem non nisi put mille, vel bis mille annos de num iam iter faoientM* ac properantes sacrorum antistites, si illorem indicium VMtra sanctitas ex­ morte victorM existent, et en victoria servorum. Et nonne Filius, qui mortem vioit et infernum, quirere dignetur, idem dicturo·, eumdemque sen­ ium habituro·: qninimo et ipsi forsitan eamdem omnesque iustos in ^ovissimo die e pulvere resur­ gere faciet, eodem ageret modo cum matre, qnae gratiam vestram sanctitatem deprecabuntur. Interea etiam dicere, et asserere audeo, hoc vestrae sancti­ mortis poenam non incurrit, so quod nunqnam pec­ catum. fecit, ac cum filiis adoptionis, qui labe primi C tati gaudium magnum, maximamque animi consola­ parentis infecti in mundum venerant, ao mortis tionem parituram: nam corona immortalis gloriae poena ob peccatum multati, in pulverem redacti vMtra cinget sanctitas illud pulcherrimum caput, illudque pretiosissimum corpus, cuius animam inno­ fuerunt? Nonne ipaa, quae in redimendis homini­ bus Filium summopere iuvit, ac mortem oppetiit, centiae ao puritatis laurea in primo suae existentiae non ut solveret poenam peccati a quo semper fuit momento decoratam, ae VMtimento iustitiae indutam iiqmunis, sed ut in omnibus similis esset Filio, plus fuisse iam declaravit; hinequ· fiet, ut qui fulgensimilitudinis haberet in morte ac resurrectione cum tiseimam ac praeclarissimam coronam ad pedes Deiservi· quam cum Filio? Naturalis ratio haec credere genitricis collocavit, ut eam de Mpide inferni vic­ refugit: nam mater similitudinem habet eum filio, tricem in primo suae vitae momento fuisse omne· non onm servis; nec, ai unnm naturalem filium firma fide profiterentur, alteram, etiam, illi non im­ parem, pro novissimo eiusdem vitae momento omni­ habet, et adoptionis plurimos, natura confert illi similitudinem eum his, dum omne quod illa Mt, in moda de morte victoria decorando, decernat. Nunc tandem, beatisaime pater, VMtram depre­ filium natur·· transfert: ideoque naturalis ratio, fidei lumine illustiata, convenientiam resurrectionis cor sanctitatem, ut mihi, ac clero, et populo meae et assumptionis Virginis agnoscens, eo quod mater curae commisso, VMtram sanctam apostolioamque Mt Filii Dei, Mpientibmqne, et bonitatem Dei etiam benedictionem impertiri dignetur, dum Deum humili optimi maximi, qui, qnod convenit, ut fiat ad prece exoro, ut omnia VMtrae sanctitati, ac sanctas maiorem gloriam suam, facit, intelligens, hoc omo D ecclesiae prospera ae felicia obveniant. Apud Sanc­ tum Christophoram de Havana, die XV Mptembris, factum confitetur. anni Domini MDCCCLXIX. Ergo, beatissims pater, quod sanctorum patrum Beatissime Pator, tenet traditio; quod ecclesia universa profitetur; vMtra· Mnctitati· humillimus filius. quod cathedra apostolica, super quam VMtra sedit sanctitas, ore pleno praedicat, praeclarissima Vir­ t Hyacinthus Maria, episcopos 8. Cbristophori ginis in caelo· assumptae solemnitato ae’festivitate d· Havana. instituta; quod fidelM populi summa exaltatione profiteatur, ac sincera fido erodunt; quod denique ratio catholica tantae Virginis Mnctitati m digni­ tati convenire suadet, hoc VMtra sanctitas, ia rebus fidem et more· continentibus pertractandis, ac ex cathedra definiendis fhlli neecia, eoafirmare digaetar, •t beatissima· virgini· Mari·· glerioaam ia corpore •t anima ad caslos sMumptioaeui ds fida mm cre­ dendam ao tcnradam decernat, ut in fine naeoalorem hoc solatium abique terraram fidelM habeant, ac in tantis fidei ao verae religionis amittendae oon- Ooama. emnaaL·. tomos LUI. (Loc. Sigil.) 18m. Votum reverendlaeimi Franeisd Mqjorsinl episeepi Laquedenieael· pre assumptione imma­ culatae beatae Virginis Mariae. BMtissime Pater. Ut christifideliam devotio ao pietas erga Dei­ param immaculatam Virginem Mariam nqagis ma> Dvest ia originali. .N »1» 0. AOTA OONOBMGATION» PBO POffTULATlS giaque augcatnr, at clariores «ffrigoMt ia aealaaia Dai dotes tie· animae eorporieqne iae^hbilo·, qui­ bo· divinitas pres alii· creaturis singulariter eat ditata; ita humillime vota mea sapplioeeque preeee sanctitati vcetrae' expoasre aadao, ut ia baa eenctu synodo oeoumeaiea Vaticana proponere dignetur •entontiam uaiversim admisoam, moetewqae fiddium omnium, qua eemper tenait ae tenet, atqae con­ stanter pieqae credit ipaam immaculatam Deiparam virginem Mariam non aolam aaima and at corpora ab angeli» in cadum aacumptam feieea. Velim igitur, si it· saaetitsti voetrae placuerit, ut poet diligena examen, to doctor·, ip magietro, to daoa, infallibili iudido too, adstantibu totins catholicae eodoeia· patribue, Deo afloat· definiatur da fide aeee tenendam laaotieeimamDoi matrem ot Virginem Mariam anima et corpore redivivo ad oaoleotem eodem speciali Dei gratia fui»·· ereptam. Qua de re votum meum hiaoe praeoertim innixum rationibu* absolvere. curavi. — St primo quidem, quamvis ex divina scriptura argumenta elara M lucida relate ad assumptionem Virginia corpoream minime appareant, attamen id aub symbolorum figurarumque velamine procul dubio adumbratur; •c proinde legitima illatione ex ipsa ssors scriptura facile deducitur, praoeertim ai patrum ' traditioni, pervetusto eccleaiae ritui, catholicorum omnium devotioni, scholasticorum placiti·, rationibuaquc theo­ logici· animum quia applicuerit ac intenderit Quamobrem merito «ancta eccleaia iam ab imme­ morabili festam instituit de Virgini· Mariae aaaumptione, cui sapienter accommodat praeconia ae leudea de Canticorum libro excerpt··. Hine oat quod bea­ tissima Virgo comparatur cedro exaltata in .Libano, 'utpote quae altius prae oaeteria creaturi· extollitur propter caelestia dona quibus perfusa a Deo fuit. — Comparatur cyprcoao, quae arbor symbolum eet incorruptibilitati·, eo quod corpu· eius noa doecbat in pulverem reverti, ouiu· in sinu Verbum caro factum eet. — Comparatur arceo antiqui foederi·, ut in apiritu canit de ea regina pealtea: Sergi Domine in rsqtnsct team tn it area taectificationie t···. Nec vero id gratuito affirmatur de Virgine, eum doetorea praeetantiaaimi eccleaiae de ea praedicta verba ex­ ponant. Et praeetat inter alio· huc referre Angelici doctoria verba, qui in oxpoeitione salutationi* an­ gelicae, ubi agen· de poenis propter peccatum homini inflicti·, inquit: .Tertia hit communia vitia et mulieribus, ut scilicet in pulverem reverterentur: et ab hac immuni· fuit beata Virgo qnia cum cor­ pore est sasumpta in caelum. Credimus enim quod post mortem reenaoitata fuerit, et portata in caelum, iuxta Psalmum 131 : Surjs Dentina sn raguiem tuam te ai area aancii/ieationit tona.* Eandem aoetoutiem tradit duobua in locia Summae'part. 3, qu. 97, art. 1, neo non qu. 83, art. S ad octavum. Si Jgitur veto· Teetameatum sub aymbolorum velamine type» eet fetari, nt tradit «anctu· Am­ brosius lib. 9 esp. iu Lucam; quia non videt tot figuris, inter caetera innumeraque privilégie, obum­ bratam orne corpoream quoqud Virgini» in caelum assumptionem 1 Et praeterea quae precdicoutur do Filio, iuxta omnes theologo·, habite proportion·, praedicari debent ot do metre Virgin· Meria propter aretiacimum nexum cum loan Christo eiua FiHo relate ed hu­ manitatem. Undo quemadmodum corpus Filii sui nollem pati debuerat corruptionem, ticut iam prae­ dictum fuerat in Psalmo 16: Xac ΛΛία aonctem tuae· eidarW emnraptienam, ot tertia dio leans voro reaarroxit vi sua, prout do eo upoatolia praedixerat : Poat traa Jiaa margam; aio decebat ut oorpua Vir­ ginia matri· reviviaooret poet mortem, et ab angelis »1« deferretur ia eanfem; nti eanctae Pettvm Damlemta ait; .Aseendit Salvator ia saetam petaetàüvâo vir­ tuti· imperio, aient Demis·· e* meator, angelorum comitatu· obsequio, noa auxilia feitaa. Asnmpta eet Maria ia sedum, aod gratiae Mbievaatis indicio, comitantibus ot auxiliantibus angeli·, qaem «able­ vabat gratia aoa natata.* ' »v Idem tradit aanetae Gregorio· Taroaeaeio lib. de mirae, oap. 4 hiaoe verbi·: .Dominae anaoeptam Virginia oorpua aaoretiaeimula ia pamdiaum deferri iassit, ubi nunc resumpta anima cum electi» eiua exaltans aeternitatis boni· nullo oeeaauria fine perfruitar.* Itemque annota· Germanua m homilia de ob­ dormitione Virginia dicit: .Vivit apiritu· tau» in omne aevum, ot oaro tua aepulehralem corruptionem aon eat experta.* Pariter sanctus Andron· Cretensi·, oratione de laudibueaaaumpta·Virginia, ait: .Erat novum reipaa spectaculum, animique rationibu· inaeeemum, mu­ lierem eaelorupt naturam •upergreaeam, caelestium editorem annota corpore penetrare; quemadmbdum enim parianti· incorrupto· utera», ita nec morientia disperdita caro.* Idem tradit nuper citatu· «anctu· Petra· Damiani de sermone Assumptioni· hoc modo: .Tota glo­ meratur angelorum frequentia ut videat reginam cedentem a dextri· Domini virtutum, in vestita deaurato, in corpore «omper immaculato, circum­ datam varietate, virtutum multiplicitate distinctam* Clarius sentit aanetue Fulbertua Carnotensis, ■ermone 9 de Nativitate beatae Mariae Virginia: .Credit chrisfiana pietas quia Christus Deu», Dei filius, matrem suam gloriose reeuacitaverit, et exal­ taverit super caelo·.* Itemque «anctu· Bdrnardus aermone 4 de «Mumptione ait: .Tempus loquendi omni carni, eum aaaumitur incorrupti Verbi mater in caelum.* Magis aperte loquitur etiam de hac re l'go · Sancto Vietore, qui lib. 3 de Erudit. Theolog. : .Septimum Virginis privilegium eat, quod cum cor­ pora (uo, quantum credimus, in caelo vivit... Non impoeaibile Deo fuit ut illud divinitati· habitaculum lingulare corruptioni non subiaceret vel vermibus...“ Sanctu· autem loannes Dameaeenua minutim enarrat modum quo oorpua redivivum Virgini· as­ portatum ab angelis in eaelum fuerit, ut videre lieet in oratione 9a do Dormitione Virginia, ubi ita exclamat: .Hodie Virgo immaculata quae nulli· terreni· inquinata eat affectibus, sed caeleatibus educata cogitationibus, non in terram reversa eat; •ed cum. esaet animatum caelum in caeleatibus tabernaculi· collocatur.* Quo in aermone, quem eccleaia in facto Assumptionis legit, Damascenus i totus est ad auetinendam hanc catholicam aententiam, additis quibuadam circumstantiis qua· non potuit •x alio fonte haurire, niai ex veteri tradition·, uti patet ex eo qnod aaaerit ia oratione Ila num. 14 de Dormitione beatae Mariae Virginia, hieoe verbi·: .Sanctissimum corpse elariaoimo praeatantiasimoque tumulo imponitur, unde triduo poet in caelum attoiltur.. .* Praeterea theologi omnes, aeholaatiei sitiori· ordinis ac pietati», uti Saares, vsaarabilea Bollarmiaus st Oanisia·, Melchior Oanne, aliiqne innuasri, quibus pfeait Aagelieas doctor, saaadem quoque tueatur aententiam, quam validi· roborout rationibu». Unde eveait ut sancta «celeria amplectendo eundem ■easum in Petrum locutionibus significatum, iam ab immemorabili tempore, in Aesumptioaia festo nas rit orationibus hau· veritatem exprimentibus, uti eolligitsr ex quadam antiqua oratione «ancti Oregorii Magni, quae in tina Sacramentario asser- M7 \ •agtaanm twahtiaaaa aida· apart# leaateret. Ham vwitatea ptann Mede profitent··, ad padaa tueo provoluti sappBdter at unanimité* ut illam dafiaitione tua dogmatica vel proximi soneilii ooeumnniei senteatiqm firmare, at unctoria· catholica· ex Sdo eradendam tradar· digamis obsswam» atqaa instantiaoimo daaidarnmua. Bt quidam mote amni modo. Namipeiasiml· argumentis, qaibna ta balla dogmatica privilegium Mariae sine labe concept» sartam toetamqus hait, •t sina ia caelum aasamptio defenditur et probatur. Ut enim victoria Mariae ptona de serpenta antiquo S’ vntar, qnaequn ten· teasporia leg«bôinr ta pcanfliato feato: vVenMnadn notas, Demine, hntas diei fimtL vite· OpOM «MtaMi MhtaMM, ta qaa sancta IM Oenitrix mortem rabiit temporalem, nac tarnaa mortis noxib» deprimi poterit, qua Filiam team da so garait taearnntam. Qni tee·· vivit ate.* Cum igitar patres greed et tattai la idipanm oousantiaat, argameatari tato licet haae aeaper fniaea totiaa eeelaeiae mentem, ariUeat, beetiaaiaaa Virginem Mariam anima at corpora ab angeli· ta caelum oveetam foiaae. Quara coneludsndnm Mt earn Banadieto XIV cap 43, Hb. 1 de eanoaiaatione sanctorum ana. 16: .Dignitatem, qua «t Dai mater oaeteria antecellit, exMllentom virginitatem, iaaignem •aaetitetom qua omnibua praestat at angelis et ho­ minibus, intimam eum Christo filio suo ooninnotionem, summamqse filii in sanctissimam matrem amorem, haae omnia totidem ease theologicas rationes, quibua manifeste appareat at praerinatar, illam oportet eradere immanem · triplici ses, ut ait sanctus Bonaventure, originalis miseria·, vidcHebt) miseriae nascentium, parturientium at morientium. Si de homine lapso haae late fuit a Deo sententia: Pulm* «s et m palrereas rsrvrteris, do Virgine innocentisrima nefas est illud pronunciare. Ideo «sicut — ut verbis utamur Hildeberti Turoaouia — beata Virgo a maledictione mulieris cai dictum Mt: In delere port»», facta est immunis, quia peperit sine dolore, sie et a communi virir/at-mulieria maledic­ tione, cui dictum Mt: In diurnii6it, facta Mt immunis11 (Berm. I in Amumpt). Profecto morte mortua est, quia non Mt creatura supra auctorem vitae, qui pro nMtra omnium salute interfici voluit: et sufficit discipulo ut sit sicut magister eius et servo sicut dominus eius. At si Pater nou dedit sanctum suum videre corruptionem, et Filius non dabit sanctum iUud corpus et immaculatam carnem, de q» carnem accepit, in pnlvcrèm-xdigi. Et «si Moysis corpus ab homine non invenitur in terris, cum quo locutus js»t Deus facie ad faciem, illius quaerere dementia est, per quam idem maieststis Deus incarnatus effulsit in terris*, ut ait in saeculo C octavo Autbertus (bom. de Asaumpt., Act. sa. ord. Bened. aaec. 8, p. 3). Bene igitur ad foederis aream. yaoe ligni» Setim incormpiibilAue erat compotita, ■icut etiam ad myrrham electam, galbanum, incen­ sum ot aromata fait configurata, eum ea omnia a corruptione servant. Et si Mariam Esther novi Testamenti ecclesia proclamat, fatendum prorsae Mt quod ille qui de Laxaro dixit: Latarut dormit, et de filia lairi : Non ut mortua puella, ted dormit, ipse profecto matri suae acclamatione loquutu* satis ostenditur, singularia resurrectionis privilegio B beatam Virginem. coeo auctem, atque in caelum anima ot corpora assumptam.· Demum tot monumenta vetera, ecclesiarum tituli, sacrae icones, sacella atque altaria innumera Vir­ gini in caelum evectae dicata, argumentum suppe­ ditant satia firmum, quod definiri de fido possit hoc praestantissimum Virginis privilegium, quodque sem­ per, quod ab omnibua fidelib» creditum ubique est', nempe «ipsam Deiparam Virginem Mariam anima et corpora in caelum assumptam fuisse.* Ita igitur votum meum quoad potui cogficera curavi iuxta intimos animi mbi sensus, et sanctitati vestrae flexis gènibu subiieio, ut, ai videbitur, patribus oecumenici concilii Vaticani sub auctoritate vestra in Spiritu sancto congregatis discutiendum proponere velit, dum ego ad sanctissimos pedas provolutu* apostolicam -benedictionem efflagito. Romae die sacro ipsius Virginis Mariae purificationi anno Domini MDCCCLXX. Sanctitati* Vestrae humillimus obedientisaimu· addictissimo· filius et famulus Franciscus Majorsini episcopus Laquedoniensis. 18 n. Synodi SmyrnenNi* ad summum pontificem epistola de eodem argumento. Beatissime pater. Immaculatam ot ab omni labe servatam Virginem fuerit : Surge, ego «am frater fans, non . morierit Mariam matram Dei, ease gloriam generis nostri, (Esther, XV, 18). «Quod quidem, — ut bene dis­ et Orientis decus, nullus est qui, nisi ovangelicao serit Baroni», — haud adeo mirum vel novum videri debet; nam si caetera in illam colleta pensentur, historiae ot ecclesiae monumentis impio velit conatu levius ceMendum est beneficium hoc quod et aliis refragari, dubitare pomit. OmnM enim qui hio mo­ plurimis constat fuisse divina liberalitate concessum. rantur iure meritoque prae aliis clamare gestiunt: Quod si Christo resurgente ex mortuis, multa su­ caro et soror nostra ea, honorificentia populi nostri. Hinc maiore· noetri et hui» regioni* Asiae minori* binde, ut ait evangelista (Mattii. XXVII, 63), sanefideles strenui veritatis propugnatores, tam ot tantis O torum corpora correxerunt ot introierunt in suctam faustis acclamationibu' concilii Ephuini de ei» civitatem, et apparuerunt multis, quos penetrans divina maternitate sententiam susceperant, ut admet ille caelum duxit *eeum in altum, captivam, ut Mt — sunt verba sancti Cyrilii Alexandrini (Epist 14 apud Paulum, duco» captivitatem; quid inquam, •1. 22, ad oler. et pop. Aioxapdr.) — una see* senctam mirum, tam novum, ut matri concessum sit tam rynedum laudare coeperunt, multague pasmas quod compluribus servi* constat fuiase tributum’* laetitia, multa etiam laminaria eeeened, Ua ut atos- (ad anu. Christi 48). Huic vero piae et religiosae nullae guogue mulieret thuribula gutanta», antecede­ . ' , rent epiecopoe. Hinc quoque factum, quod orientalibus dim festos in honorem beatae Mariae Virginie celebrare atque - numero augere, solemne fuit ; inter quos Conceptionem ei» ab omqj la)>e expertem primi ritu festi rd coluerunt. Neo minori pompa glori­ ficationem eiu in Casio venerari soliti sunt a primis saeculis, scilicet Dormitionem aha dio ot altera ad caelum Assumptionem, ut hac sola distinctione quam in Occidente Mediolanensis ecclesia Mt amplexa, *o virginei corpori* re*urreetionsm et in caelum manu Mutanti», — sunt verba Benedicti XIV- de ··sumpt.Virgini· in caelum corporea, — ratiouM etiam theologicae suffragantur, petite· ix dignitate matris Dei, ab exoslleati virginitate, ab insigni sapor omoM hominM et angelos sanctitate, ex intima cum Christo Filio comparatione et consensione, . cessationem pecti» ex diri draconi» halitu conta'gioM 1. 'initium aumentia, instituendam curavit, ita qui dae­ 1. EcclMia non procedit ad definitionem dogmamoniorum doctrini» et erroribus omne iuatum et honestum peuumdantibu» tamquam lue impura, C tum, niai quando veritate· revelatae negantur, aut pollutum saeculum nostrum vehementer dolemus, in dubium vocantur; uec devenit ad condemnatio­ per Mariam parta victoria illud virtutibua florescere nem errorum quae fidei adversantur, nisi quando gaudeamus; et fidre firmata iam stirpe sanctitati», huiuamodi doctrinae dt facta disaeminantur. 9. Bed in his casibus, non tacet ecclesia, iuxta atque ovibuperrantibuk adducti», ut fiat unum ovile •t unus pastor, ad antiquum splendorem ubique Augustini effatum: „Quae sunt contra fidem, vel reviviscere videatur. Hinc nostram hanc aetatem bonam vitam, ecclMia non approbat, nec tacet.“ saeculi Mariae et saeculi Pii IX merito nomen (Ad inq. Ian. L. 19, n. 75.) 3. Non igitur quaMtio moveri potest, an sit in sibi adseioere omnia saecula pronuntiabunt. praMentiarum opportuna condemnatio novarum qua­ Interea ad pedM sanctitatis tuae provoluti bene­ dictionem tuam super nos et super populo· nobia rumdam doctrinarum quae circa fundamentum re­ commisso» effundere digneris precamur et obte­ gimini· a Christo in ecclMia constituti hodie prae­ dicantur super tecta*, cum haec condemnatio non stamur. Opportuna tantum, Md omnino necessaria evaserit. Humillimi et obsequentiasiml filii. ,Error quippe cui non resistitur, approbatur, et ve­ Smyrnis, 13 iunii 1869. rita·, cum non defenditur, opprimitur* (Corp, iuris Vincentius Spaocapietra aep. Bmyrqenaia, vic. a poet, can., Diet. 83, cap. error.). 4. Neceaaitatem huius condemnationis lu^blentius ^•iae minoris* delegatus apost. D adstruit ipsa agendi ratio eorum qui doctrinas ista» Fr. Laurentiua Bergeretti, aep. Naxopari«n»i«. Spiridion Maddalena, aep. Corcyrensi», administr. spargent··, solemn· huiu· s. oecumenicae synodi . apost. Zacynthi et Cephaloniae. de iis judicium expetunt. Procul igitur dubio indi­ Ignatiu Qiustiniani, ep. Chiensis. cium petitum proferetur. dloepph Maria Alberti, bp. Syrensis, delegatus apost. 6. Cum vero de forma huius iudicii alia atque f in' regno Graeciae. alia in concilie proponi poesint, examinabunt patres Fr. Fidelia Abbati, op. ifinctorinensis. an ea quae sequuntur, et quae te dterttjt pratloannM Marangô, ep. Tenensi·’ et Myoqnensi» et cedMrinm ««remain rerum ttsniums, et ex verbis ' adminiatyator Andren···. coeutierum clari gallitani praecipue excerpta »unt, "Niooblus Adulphus Marinelli ep. Rolen·!». hunc in finem usui mm valeant; .' Λ Π· Λ A . lacoous Bjarosxi, illustrissimi so reverendissimi vi­ carii dpostolici Conatantinopolitani procurator^, 1. Si quis dixerit, contra eoncilii Florentini de­ finitionem, sanctam' apoatolieam sedsm et Romanum 1». Postulatum arebië|Fli«eopi Westmonan^rlenal» pontificem in universum orbem non tenere prima­ de additione facienda canonibus de primatu tum, et ipaum Romanum pontificem aucceesorem non eme b. Petri principis apostolorum, verum Romani pontificie in Mhepate de ecclesia. SpteiaU palnaa coagrtgatiaai gei ad propositione» petrina teptedtodat dtpetaii 1 ‘CxblMt» 41« l» februarii ΙβΤΟ. * Is Gsnaaaia, ia Gellia, st per KphuMrida· abiqsa. tUl k'Jûl i..i . Christi vicarium, toti» «eeteaiM oepnt, omniumqna chriatianotvm patrem ot doctorum; nec ipai la b. Patro pascendi, regendi ot gubernandi nnivoesaleta ooclosiam a Domino nostro laaa Chriato plena· potoetatem traditam eoae, quemadmodum ia goetia oecumenicorum conciliorum et in sacria canonibus ooclosiam saam saper Petram, aae haie dedte*· cUvee regni cadorum aimai eam iafalUbiHtato ia robae fidei, quam infaUibilitateta ia aaoeeaaoribaa eius immotam hacaaqae pemaaore omnibus per­ spicuam est1, anathema ait. 10. Si quia, dixerit petram sapra quam a Chriato continetur, anathema «t. aodificata eat ecclesia, id est Petri supremam aucto­ 9. Si quis dixerit Romano pontifici traditam ritatem in suis snocoeeoribua Romanis pontificibus esso plenam poteetatem regendi et gubernandi, non semper vigentem, posse in custodiendo deposito autem plmem potestatem pasemdi seu docomit1 fidei. deficere, et toti ecclesiae errorem tamquam universalem ecclesiam, agnos et oves, fideles scili­ dogma fidei credendum proponere, perinde ac si cet et pastores, anathema sit. frustra Christus dixerit: „Pasce agnos meos, pasce 3. Si quis dixerit Romanam pontificem, Petri oves meas ; ego oravi pro te ut non defieiat fides tua : suoceaoorem et unicum ecclesiae capot habere qui­ et tu aliquando conversus confirma fratres tuos"; dem in ecclesia primatum uariadieticou, non autem anathema sit Romae 35 decembria 1869, in navitate Domini, ncprtmam potestatem docendi, regendi et guber­ nandi ecclesiam, perinde ac si primatus iurisdict Victor-Aug. arch. Mechlin. tionis, eeu Potostatte prutripetas, ut loquitur con­ ALLSGATUM cilium Lateran. IV. ab ipsa euprema potestate di- B Feriae propostàorsss «r libro eut tiMue: stingui valeret* anathema ait. Du concile Général*) rie. 4. Si quis dixerit hanc supremam potestatem in extraetae. Romano pontifice non esae plenam, ut eam vocat Propositio prims. concilium Florentlnum. sed ipsam qua suprema eat, dieiram esae inter summum pontificem et epiSuprema potestas spiritualis in ecclesiam est acopoa, quasi epiaeopi in partem sollicitudinis vo­ essentialiter complexe atque composita, ita ut non cati. eeu a Spiritu sancto positi ad ecclesiam Dei resideat in Petro eiqbque successoribus, sed in docendam et regendam sub unico summo totius corpore primariorum ecclesiae pastorum, in papa ovilis pariore, etiam divinitus vocati fuerint ad scilicet et episcopis consentientibus. participationem primatus eeu supremae poteptatis Haec propoeitio sri quasi totius operit cardo et totius ecclesiae eapitia, anathema sit*. basis, et saepe saepius ab auctoro exprimitor. 6. Si quis dixerit supremam potestatem in ec­ Dixi : Suprema potestas epiritualie tet euentialiter. clesia a Chriato constitutam, non residere in totius La souveraineté spirituelle est composée de deux ecclesiae capite, sed in magna pluralitate episco­ éléments essentiels: l’un principal, la papauté; l'autre porum*. quasi non soli Petro dixerit Dominus. „Tu subordonné, l'épiscopat (Préface, peg. XX) es Petrus, et super hape petram aedificabo eccle­ Dixi : In eccUeiam. siam meam, et portae inferi non praevalebunt adSur ce texte de Martin V au concile de Con­ versus eam,'et tibi dabo claves regni caelorum*, stance; Uriaaws credat fuod papa canonice tlcchu, yui pro tempore fiurit... tit tuccettor Aeoli Petri, anathema sit. 6. Si quis dixerit, contra professionem fidei a habent tupremam auctoritatem in KcUtt '^n' Mr. concilio oecumenico secundo Lugdunensi accepta­ Maret dit : On a remarqué que le sonverain>pontife tam et confirmatam, Romani pontificie successoris ne dit pas: mur fdgliee dt Dieu, mais dont figlite b. Petri principis apostolorum iudicio de/Smri non do Dieu, pour toujours réserver les droits du con­ debere quaestiones de fide, ei quae subortae fue­ cile général. (T. I·*, pag. 499.) rint; eidemque iudicio omnes ecclesias non esse Dixi: Comptent. subiectas vel ipsarum praelatos obedientism ac re­ Cette puissance, on ne peut le nier, est évidem­ verentiam illi dare non debere, anathema ait. ment celle du pape et des évéques, formant une 7. Si quis dixerit supremam ac pleaam summi souveraineté complexe, une grande unité collective. pontificie poteetatem pascendi seu docendi univer­ (T. 1, p. 164.) salem ecclesiam non esse plenam sc supremum in Dixi: Compotita. definiendis quaestionibus fidei et morum, ita ut ap­ La troisième (hj pothèse) refuserait la souveraineté pellari liceat a iudiciie dogmaticis supremi ecclesiae absolue et au pape tout seul et aux évéques sé­ capitis ad iudicium episcoporum, sive dispersorum, parés du pape,... La souveraineté serait compatit. (ïd. p. 144.) sive coadunatorum, anathema sit. 8 Si quia dixerit indicia pro sancienda regula Dixi : lia ttl non rendrai m Petro eitfuo euceee· fidei a summis pontificibus lata, sive episcopi super D toribut. h is sententiam suam exponant, sive omittant, diewte Si le Seigneur avait voulu attribuer i Pierre et ae summa per universam ecclesiam auctoritate non à "ses successeurs cette monarchie, aurait-il attribué niti, cui christiani omnes ex officio, ipeiut quoquo une partie des pouvoirs souverains aux apôtres et mentit obsequium praestare tonentur·, anathema sit à leurs successeurs? éjd. p. 137.) 9. Si quis dixerit Iseum Christum non fundasse Dixi:. Sed ia corpore primariorum occUtiae pae­ > Mtmoin soumis ou precdem concile du Vatican, per torum, ta papa teiliott et epiocopit. Mgr. Muret êvêque de Sure. • iUmoirt tomme, etc. ut supra • Ibid, centra emt. d. nomae : -Papae bebet pieaitediMm pontiSeaiis potestatis, quasi rex la regno ; md episcopi assu­ muntur in partem aoUidtndlnia quasi tedious stegalis civitatibu praepositi" f3. Thomas q. M, art S). * Htmoin fournit, etc. * texte haae verbe cleri galHosal ad Inoesatium X: .Indicia pre macianda regula Ud · summta pcetilcibes lato saper episcoporum ooMUltatioaa<(riva aoadflmactis relationis sententiam ponant rive omittagp, pvoat UlSoollibuerit) divisa aequ m btuama per universam ecclesiam aaetoritots uiti, esi Christiani‘omnea ex oflcio ipsius quoque mentis obsequium praestare teneatur*. > lutta hase eiusdem dari gallicMi verba ia comitiis anni 14M : .lia napsotamt casai N. A P. le pape, chef visible do rtgUae uaivenslle, vicaire de Dieu eu terrs, évêque dm êvêqnea ot patriarches, auquel l'apostolat et l'êpiscopat ont en corn* aSaoeamoat, et sur lequel 3. C. a topdi son êgtim, eu lui baillaat tes du *, quam ut partem oeri tt oecumenici concilii habet. Dixi : In iii quae épatant ad fidem, ahitmatum extirpationem tt reformationem cceluiat. Le décret de la cinquième seaaion ne parle que de la foi, du lehiame, de la réformation de )'égli*e. Il ne porte aucune atteinte avx droit· du pape de convoquer, de préaider, de diriger, de transférer, de diaaoudre, de confirmer le concile. (T. 1, p. 420.) Dixi : lut habent proprium. Le vrai «et légitime concile général ne tient «on autorité, que de N. S. J. C... 11 n'a d’autre maître que J. C. : b . — CetumtcM st rswrantùstmoa sq^Mtidottencs dieparaftre sur Im cant cmp«Mn/»-sù qui existaient dans toute l’étendue de territoire soumis à la Ré­ (1803). publique françaiee. — Rsearanliwima romassntatic . . . (186$) En exécution de· articlM 8 et 4 de cette oon9. Quasdam obeervationea critica· eirea huM C vention, m éainteté Pie VU sdrasea le 15 août 1801 duo aoripta. Cum maxima reverentia vestrum me fsteor, 1m lettre· apoetoliquM: Tant unMa, aux archeeminentiaaimi et reverendimimi patre», obeervanti·- véquM et évêque· françéi», pour leur demander de se démettre de lents siège·, puis, par la bulle: aimum et humillimum servam Çtti Chritti Dmmm stoM, du S décembre suivant, Romae 19 februarii 1870. dérogeant h tout MMontomeat dM-arehevlquM et t Carolus Colet, ep. Lucionenaia. évêquM légitimM dont 1m déanaion· n'étaient point (L. + 8.) euMro parvenu·· an seiatenlg·, m sainteté dé­ 91e. clare leurs églisM et diocèdes libres et vacants, et KrvrrvntiHnima commentatio ad Mer*-sanctum établit la nouvellSxqireMMnption convenue avec le gouvernement français. oecumenicum concilium Romanum de variis actis ad eedeaiam gaUieannm spectantibus. Cet acte sommaire, qui, sans aucune enquête préalable1, supprimait un ai grand nombre d’égliaM, SaactMmo nutso pouttfici Ko IX, tuùnmtittimu et qui, aane jugement canonique, frappait de dMticart/maliiut ft rfftmuUtrùitù ardupUeapit rpùeo- tution prés de 40 arohevêquM et évêque·, ton· illupùq«« m tacrotaucte ôtfumfiùce tt gnurali Boutma •tree par la générouM oonfeaaion qu’il» avaient tynodo eoùgrtyatù. faite do. la foi, Mt acte, de l'aveu du cardinal ConTrès aaint-pére, éminentiasimM cardinaux de la ■alvi lui-même, était sans tamplt dmu Ut dix-hmi sainte Église Romaine, et révérendissimea archevê­ 1 riieUf dt FÎglitf1. que· et évêque·, légitimement aaMmbléa en concile L'émotion qu'excita Mtte mMure inouïe, fot ci œcuménique et univerael sous la conduite du vive et ai générale, qu’on en retrouve 1m trace· - x 8aiut-Eeprit. jnaque dans la lettre que sa aaintetl Pie VII adreaM Pénétré·.'d’un respect inviolable pour l'autorité le 94 mars 1813 h l'empereur Napoléon I"· «Votre majMté m rappellera sans doute U eri sacrée de· ooncilM CMuméniquee, nous noua incli­ nons avec une profonde vénération devant 1m buc- qui dHfva dons ÎEttropt rt m Francs ··!··», lorsceaaeura dre apôtre·, assemblé· do toute· parta > .Us sens iiuli ê'afpresver' eatt» üvWoa êe 4k>autour de la chaire de saint Pierre pour représenter l'Église usiverseDa, Mmme elle le fut dans le saint oèms êéerMM yar l'unsM ... Jrigma é eet» qs'avaat 4· êrerer la» smüu · sm tail· op«r»Uo·. U wm foairalt ereconcile de Trente, .et autrefois à Nioée. •sltar la· êv*qsa· Met 11 »'s Note adreaaM par la eardfoal Cremlvi, aMretelre d'étet ' AnbM liballa· Isa 1» hae nestr» svslxsri··· «Mdliorum collectio··, t. XU, sas· çoldesi, ool. MT-M,- sitar»· vsro, mlateMg», · M. Creaalt, nlaistre plénipotentiaire ds goscoL Ml-ML Hanc t»·» placuit repotere, sel gslHe· lasts*, ^vsrsasMBt Fresçals; >0 sévasabrs 1*01. (HW. M pap· Pte VU, st «xUboantar ssbscriptioai··, qsas arëdsa hscsaqM prodtemti \J!*r 1· etevaüsr Artaad, 1 vol, p. PW. Parte, AA Lestera, 1»M) Concn, etamaai- tomv» Lin. *4 Ml C. ACTA ΟΟΜβΒΚΑΠΟΜ» PRO POffTÜLATIB ' M> Je^Mi ib nvniMt ri higt—>i qn'ea 1801 mm Assm ■sag· ds wtaw MtwM A Ftpiwepai» pour priver de 1mm siègM Im sad··» êvêqnM 4· eoabatt·, «Bait Mfia t«Mri>ir wm msMm M·* tante, at daw le "hut d'anourer le triemphe de m Frnno·1** Lm êvêquM rêriaatèr··* aareitôt Matre la ■·- prinetpe tutélaire,* an b dégagea·* de tonte quee•are qui brisait Im Η·μ sacré· qui Im aaiasai··* tba peraoeaaUe e* de tout idtérêt privé, Us dépo­ h leur» églisM*, «t plat tard, 1« 8 avril 1803, ooa- sèrent coaditionneUemMt lean démissions. • Il résulte m effet do divers documente, et no­ fonntaaat è ea qu'il» nvairet aaaoneê daa» leur» premier» écrit», tréats-êatt d'entre aux ndrereèreet tamment da d*ax lettres de Mgr do Viatianill·, aa saint-père, sons la titra de RédamaUgn» «mm- évêque do Oareeaaonne, et do Mgr de LatrièrMs n'avaient d'autres chosM h dire que de dans la Mlle du festin funèbre'.** recommander aux ecciésiastiquM qui sont restés Et ailleurs le même prélat •'écriait: „SÏ tout attachés aux vrai· principe·, de t’en tenir ceux écrit» sti perdu, la vérité nous reste; notre position est que tou» les évtquss non démissionnaires ont faits en plus pénible, mai· pas plus embarrassante, puisque commun et signés, et dads lesquel· sont contenus le second concordat n’est que le premier*." Puis dans ses lettres pastorale», Mgr de Blois, ce· mêmes vrai» principe», lesquel» ont été faits s'inspirant des instructions émanée» des évêques pour éclairer le» fidèles, et servir de règle aux ec­ clésiastiques qui ne peuvent s'égarer en les suivant*. Français en 1813. adressait à ses ouailles les re­ Plusieurs milliers de catholique» entendirent la voix de ce· pasteurs vénéré·, et de même qu'il» 1 .11 y a environ denx us qu'étant é Londres, le roi nous leur avaient été fidèles au temps de la constitution dsmanda par lettres nos démimions pour mettre nn terme aux civile du clergé, ils leur vouèrent après le oonoor- D seaux sans oeese croissants de la religion, «tau seulement couditianneUes, et dont il ne ferait usage, nous disait-il. que tore­ dat (de 1801) une fidélité que rien ne put ébranler. que noue aurions jugé par nous-mêmes si les principes étaient Lorsque la paix fut rendue, h l’Europe, torique les proscrite revirent leur patrie, et que m sainteté Pie VII put enfin s'agenouiller en liberté sur 1m tombeaux sacré» de» apôtres, 1m évêquM français non démissionnaire» conçurent l'espoir que 1m éprenvm de l'Église de France allaient finir. Ils pen­ sèrent que le grand principe de l’inamovibilité d· < Mémoires du cardinal Pace·. Tome Π, p. IM. Lyon, Rusand, 1838. • lettres d» M décembre 1801 et M mars 1808. • ,Ce loup caché sou la peas de brebis n'est qn’nn adul­ tère, quoiqu'il ait i'apparcaoe d*u évêque, car ainsi qu'une femme est adultère, lorsque du vivant' de sou esari elle épouse un autre homme, ds même eelui-d (Arssos) est M adultère spirituel, lui qui s'eet emparé ds ston siège pendant que Je vivais sMore." (IMm· lettre de saint Jean Chrysostom ê Cyriaqm ér. exilé.) conservés. Nous crûmes devoir accéder è la demande du roi : mess les principes n'ayant pas Hé conservés, mais violée de nouveau, et ayant lieu d.’êtr» essorés que le pape a déclaré n’aroir pas besoin de nos démissions, nous restons ce que nous sommes. Un s offert de· siège· è quelques-uns de nous. Rons avons cru ne devoir prendre aucune pari Λ un ordre de cèoees contre lequel nous avons réclamé sans qu'on noua ait répondu.' (Lettre de Mgr de Carcassonne è son ancien aumônier, 1817.) „Ba conséqaeno· je la (démission) remets entre ses mains comme un dépôt dont il ne doit faire usage qae lorsque j'aurai vu l'antique Église gallicane bètievur le fondement des apôtres et de leurs tnccemenn légitimes, inviolable· et inamovibles, toujour» sur les mêmes bases, oomniUM S toutes les églises p^ticùllèree de l'univers ... ; et qn'ainsi, je pourrai témoigner à m majesté que la lumière est dans mon esprit et la sécurité dans mon éme.* (Lettre de Mgr de Blois è Louis XVIII, rappelée dans celle dn lé octobre 1817.) ’ Lattre déjà citée) adressés è son Mden aumônier. ' Lettre dn 90 décembre 1817 é Louis IVIH. « Lettre dn » octobre 1817 é Louis XV1Q. .M3 ermssssadatiiw aaivataa, 4mm to tart ta te· ta- Λ awsMfan ta tatana rtalattov d· iaaoto· ■Mair OMtra to· atattaa at tea aaaaialaa, at ata 4a Am|μμ*|· aPtoatow* prttasdaat qaa toa lalqaae aa doivent tow aaaataar aa-taaaa ta défisillaaees faAvitadtoa paa aa miter da aatta aSrtra raligtenaa, at moi jo to phara taaiaaax qai tarait laa guidar. "iToablia· paa aapaatat qaa to· eaafaaaawa die fw la ni rear· sa opesteAfw aat aa contraire b aa aaat paa iaratatabtaa, qalla paaraat aaaai itfea ttit&trift it twit It wîiiÎî· Owmm Aomw ttiltt1·* tomber, at qaa i'Anga ta ttabraa toa aarrailto Par to foute d'a· ddpoaitaira iufidèto, il ·· noua tonjoun poaT remporter qqelque proia ... Taaaa a pa· été donné do idatiaar toa intantioaa de oe vé­ tosjoars ratra tail fat aw I'tgttaa Gallioaa·, qai nérable paataw, an ea qai eoaoana laa lattroa ad a dtpoat aa piad da la ehaira da salat Piam, to popaaa at ad apiampaa arftidawi; main an pieux témoignage aatoaaal da la foi aatiqaa at hérédi­ devoir nona routa à accomplir aa axécntfon dee retaire (Réclamations da fi avril ISOS) paw Hr· uotiv oomwamdatioM qai aoaa oat été foitaa, at aa devoir, Mb febrt'.‘ i tria aaiat-pta, Ot père· tria illaetroe, noua praaDos évêques réclamants maintinreht aiaai d'naa erit on oo moment suprême, do ddpoeer an pied de façon parmananta Vintardiotion da oommnniquar la chair· do oaint Hone, entre lee main· doe aucMoooan doo apdtrea aooembMo an ooacite universel, in dinma area l'église eonoordatist·, qjontant qaa nette interdiction devrait snoore avoir son effet, un exemplaire Adèle do oea mêmes Réclamation· mima après qua Diau la· aurait ratifia da aa manda, canonique· qua trente-huit archevêque· et êvêquea paroa que, diaaient-ila, leur mort ne changerait rien B aux prinoipoe, et ne pourrait légitimer ce qui ne l'était pas, ni détruire lea vice· d'intruaion et de schisme inhérent· à cette égliae. Et par diver· écrit·, ainsi que par la voix dea grande-vicaire· et de· prêtre· chargé· de noua con­ duire sous leur direction, ils ne cernèrent de rappeler h nos souvenir· l’exemple illustre du peuple de Con­ stantinople, qui, même aprèe la mort de saint Jean Chrysoatûme, resta fidèle. h sa cauae et refusa de communiquer avec Atticua, auaei longtemps qu’une jnate réparation n'eut paa été faite è la mémoire du saint évêque. Tels sont, très saint-père, et pères très illustrée, les principe·, les recommandation· et le· exemple· qui ont inspiré notre conduite jusqu'à ce jour et ' qui noua interdisent de communiquer avec le clergé concordatiste. En formtfiant leur· protestations contre le çon- C cordât de 1801, les évêques non démiasionnaire· n'avaient eu qu'un seul but, celui de défendre dea principes d'un ordre anpérieur aux chose· humaine·. Ils voulurent dès lors que leur» réclamation· fuaaent perpétuées aprèa eux, et cette volonté, dont nos traditions ont gardé le souvenir, ae trouve for­ mellement exprimée dans divers écrits que ces prélsts nous ont Isiaaé·, et notamment dans ces parole· énergique* de Mgr de Blois: „Le plu· nécessaire sera de parler après notre mort, pour que les simples fidèles soient sauvé· dan· leur simplicité, et que le· enfants de lumière marchent dans la lumière ... Plaite au cbl qtu bt réclamation· et oppotition· de Γ Égliae gallicane eoient perpétitéet jusqu’au redreeument det tort· et des injure·, qu’un cri apoetoligve farte entendre partout, comme il a’ett déjà entendu quelque part·' Pereoneu dans Γ Égliae de Jitut-Chritt na b droit d’abattre let fondement», pertonate n’a le droit de faire de» intrus *. “ Or, afin de parler après sa mort, ce noble vieil­ lard, dernier survivant des, évêque· non démission­ naires, composa sur la fin de as vie deux écrits sous forme de lettres, destiné··, l'une au père commun de· fidèles, avec la susoription ad papam, l'autre aux évêques catholiques, avec la suscription ad epiteopot orihodoto·, entendant par ce· lettre· tran»· férer à tou» bt éoéqæt de la ebrétienté tout» ΐaf­ faire de f Égliae de France*. Puis il ajoutât, en réponae à ceux qui, interro­ geant l'avenir, se demandaient avec une profonde - angoisse quels pourraient être les gardiens et les * Lettres pastorales à l’oeasaioe de· jaMlS· ordonne· par la chef d· l’Éelwe. 1S ftrrir IBS· «t 7 août 18S». > Lattre · Louis XVIIL 14 octobre 1817. ’ Lattre S sa saciaa magistrat, 8Û soit ISM. adressèrent an saint-siège an 1803. Du fond de four· tombeaux, oes trique· élève­ ront ainsi la voix pour défendre encore la cause de l'inamovibilité do l'épiscopat ai gravement nom pro­ mite en leur· personnes. Plaise au Saint-Esprit que cette cause ancrée triomphe dans nette ceinte assemblée, et qu'une ■auction solennelle lui soit donnée è ia faee des people· et de ceux qui les gouvernent, afin que ton· apprennent que jamais les régie· qui protègent l'in­ dépendance de l'évêqne ne doivent être méconnue·, que jamaia celui que la SoM-Etprit · établi pour pouwnwr ( Èglite de Dieu* no peut être renversé de son siège. f Et qu’ainsl, les ambition· humaine· qui rêvent d'aaeervir l'Église, et de faire de ses ministres un instrument de domination, aachent qu'une barrière inviolable s'oppoae à leur· projets sacrilèges. Et prosternés aux pieds de votre sainteté, en fils soumis et dévouée, nons la supplions humblement, très saint-père, de nous accorder sa bénédiction apostolique. Sous conjurons aussi voe éminentissimes et révérendissime· seigneuries, pères très illustres, de daigner ntjus bénir avec une bienveillance paternelle. C’est avec ces sentiments que nous sommes de votre sainteté, très saint-père, et de vos seigneurie·, pères trèe illustres, le» tri» humble» et tri» oèéusaHU urvittun tt fib. Marina Duc, — Jacques Berliet,— J. Michel, — P. P. Michel, — Jacques Michel. — Benoit Damiron, — C. Damiron, — Benoit Guillon, — P. Grept, — J. Berliet, — B. Berliet, — Prosper Berliet, — Berliet, — Joseph Berliet. — J. Guillot, — P. Da­ miron, — T. Bellet, — C. Pro»t, — Toussaint, — Cl. D Bellet, — A. Bert·t. Jo*eph Delosme, — J. Orsel, — A. Damiron, — ’ " Terraillon, — P. Terraillon, — B. Dubois, — J. M. Villard, — J. C. Villard, — V. Marrou, — Champier. — Joseph-François Roux, — Jean Michon, — H. Fournier, — C. Fournier, — J. Frèrejean, —i V. Frèrejean, — M. Frèrejean, — Ant. Roux, — François Roux, — Pierre Bernard, — M. Bernard, — Gallien, — Françoia Roi, — Girin, — Vietor Msrlst, — C. C. Prudhomme, — Pierre Prudhomme, — Marina Prudhomme, — Berliet Benoit, — B. Berliet, — J. Berliet, — Baule Claude, — Ballet, — Etienne Berliet, — J. C. Berliet, — Victor Berliet, — Jean Berliet, — A. Bach, — Antoine Comte, — Joseph Comte, — E. Jullien, — J. Jullien, — Aimé Pelletier, — B. Jullien, — Pelletier Jean-Claude, — J Bernard, — Guillaume Pelletier, — Françoia Michel, — Claude 1 Lettre · «n sadea uaffbtrat, SO août 18M. i Cosdle d· Treat·, XXlll mssîos. cbap. IV. «« C. ACTA OONGRBGATIONM PRO ΡΟβΤ(ΤΠΑΤ« Ml IM Miehel, - J. Pelletier, - Berlist Etioana, - Prat A CteasmrUa, « Gateri, — Faaiteu, — BiUy, — Pierres François, — Prost Floriae, — Rochaad Bertaud PmL — Charrier F„ — Grellier, — RainJacques, — Villard Benoit, — Joseph Dabola. tend, — P. Arnault, — Bibsurd. — Meroeroa, — Benoit Terraiiloa, — J, Terraillon, — G. Ter­ Bertari, — Baudouin, — Baudouin, — Deguil, — raillon, — Perrin, — Bernard B. Perrin, — Jellies, — Gause, x^-Marrillau, — Bourreau, — Contant, — Roehand, — Jean Bellet, — Piron Benoit, — Roy Bâtit, — Pineau, — Courrfllaat, — Tarpaud, — Joseph, — Guy Roi, — C. Bionnot, — Vincent Coûtant, — Turpant, — Coûtant, — Pierre Prieur, Quentin, — C. Prost, — Giraud, — Perenet, — — L. Gourmand, — Gourmand, — Louis Contant, Lardier, — J. Due, — Bob. Hardy, — Termoy, — — Célestin Arnault, — Arnault Alexandre, — Joseph Labruyère, — F. Labruyère, — C. Labruyère, — Baudouin, — Gatard, — C. Chantas, — Courilleau, Pierre Pelletier, — Antoine Broyer, — P. Bardot, — Ferohaut, — Bertaud, — Pierre Fouionneau, — — André Vernay, — Morel, — H. Faure, — Villard Mercerou, — Bouin, — Charrier, — Bodin, — Pierre Antoine, — L. Miches, — Geay Jean-Marie, — Ch. Gaudin, — Jean ,Chaaeerian. Bertet, — Geay, — François Geay, — Geay Prosper, Turpant, — Alexia Fenetau, — Haye Jean, — — Claude Geay, — Alexandre Merlat, — Jean- Pointecouteau Félix, — L. Fuseau, — Pierre BréBaptiste Meriat, — Jean BaptiateBerliet. — Bernard, maud, — Louis Gapt, — Brémaud, — V. Gincheleàu, — Berthelot,' — Bronard, — Joseph P. Revéreau, — C. Roi, — B. Roi, — Thivolet, — Bionttet1, — Auguste Delosmes. ' Lyon le quinze août mil huit cent soixante neuf. [p. 13] Pierre Jottreau, — Jean Guionnet — Gauffreteau, — Grellier, — Charrier, — Berthelot, — François Débordés, — Coûtant, — Auguste Charrier, — Brin Jean-Baptiste,—Louis Baudoin, — Ferchaud, — Berthelot Bainjamain, — Victor Ferchaud, — Eugène Louis, — Baudry Benjamin, — Aristide Bonnet, — A uguste Feneteau — Bertaud Pierre, — Joseph Vion, — Mari Olivier, — Joseph Fenneteau, — Constant Billaud, — Louis Billaud, — Jean Compagnon, — Pierre Fenneteau. Pierre Oourrilliau, — Pierre Courrilliau, — Ban­ dry, — Clerc, — Vandet, — Juteau, — Blais, — Belouard, — Boissinot, — Marilleau, — Nauleau, — Guignard, — Alexis Jottreau, — Henri Jottreau, — — Louis David, — Coudrin Louis, — Joseph Gaufrçteau, (— Alexis Attmond, — 'François Richard, — Crament Grollqau. — Augustin Broohard, — Pierre Rétailleau, — Jottreap F., — Jacques Brosset, — Jacques Brossât. François Brosset, — Giraud René, — Brochard. — Jean Brochard, — Jean Godet, — Jean Lucas. — Jean Lucas, — Pierre Charriau, — Baptiste Caillaud, — François Jouet, — Gaboriau F., — Jean Hy, — Cballet Baptiste. — Augustin Brosset, — Augustin Brosset, — Constant Loiseau. — Con­ stant Loiseau, — Jobard, — Clément Lcizeau, — René Challet, — Pierre Paaquier, — Jacques Rous­ seau, —' Jean Paaquier. — René Paaquier, — Jean Baudon, — Pierre Brochard, — Armand Brochard, — Jean Broohard. Le soussigné certifie que toutes les signatures Blaireau, — Victor Guiet, — Gauthier, — Bouchet, apposées depuis la page 13 jusqu'à la page 16 ont — Gatard, — Bertrand, — Gonnord, — Jottreau, — été recueillies dans, la Vendée (France). René Bertrand, — Jotreau J., — B. Frouin, — Au- C (Septembre mil huit cent soixante neuf.) zanneau, — Laurent Texier, — André Texier. Paul Maingret. Charruaud, — Monlevrier, — Mouluvrier, — FaSaint Martin Lara (près TiflTauges-Vendée) le zilleau. — Joseph Bertrand, — Ligner François, — vingt. ciqq septembre mil huit cent soixante neuf. Robin, — Victor Gaudry, — Bouin, — Aubrit, — Thihaudeau. — Noiraut, — Couturier, — Jean Billy, Nous soussignés, ayant été empêchée par diverses —· François Vinatier, —■ ifardy, — Violleau Pierre, circonstances indépendantes de notre volonté d'ap­ — Bouchet Auguste, — Husseau Pierre, — Gobin poser nos signatures au bas du mémoire que plu­ Louis, — Châtré Célestin, — Thihaudeau François, sieurs catholiques de France restés fidèles à la — Jottreau Victor, - Baudoin François,— Robin, cause des évêques non démissionnaires en 1801, — Rouger, — Jottreau Henri, adressent .aux pères du concile oecuménique con­ . - Thibaudeau, — Constant Millasseau, — Pierre voqué à Rome ponr le 8 décembre 1869, déclarons Luneau, — Maupillier Armand, — Rouget, — Robin, donner notre pleine et entière adhésion au susdit — Toussaint Charrier, — Gabard, — Alexandre mémoire, dont communication nous a été donnée, Enond, — Rouger Toussaint, — Louis Baudoin, — et voulons en témoignage de nos sentiments que Boissinot, — Eugène Colin, — René Bodin, — la présente déclaration soit annexée aux deux Pierre Verdon, — J. Billy, — Texier Pierre, — exemplaires' destinés à notre saint père le pape Texier Joseph, — Pierre Billy, — Rouger Augubtin, Pie IX et aux autres pères du concile. — Baudin Pierre, — Joseph Charrier, — Bertrand D Fait double sous nos seings à Parthenay arron­ Pierre, — Baudin, —' Feuillet, — Baudouin, — dissement de Parthenay département des Deux Thibaudeau. ’ Sèvres, le 91 octobre mil huit cent soixante neuf. Gingreau, — Jottreau, — Feuillet, — Feuillet, A. Moynaton, — Verger, — Morisaet, — C. — J. Frouin, — B. Bonin, — Thibaudeau, — Thi­ Moynaton, — Jules Moynaton, — 8. Moynaton, — baudeau, — Thibaudeau, — Bertaud, — Jottreau E. Moynaton, — J. Moynaton, — Pierre Verger, Auguste, — Gouby, — Gatard, — Baudu, — L. Bru- Henri Bonnenfant, — Grellier, — Célestin Bonnen­ nault, — Châtré Henri, — Joanneau Joseph, — fant, — Germanique Moynaton, — Léopold MoyMax Billeau, — Broaeard, — Bénétreau, — Ga- natou, — René Moynaton, — F. Peltier, — L. Ni­ billy, — Gourmand Pierre. veaux, — H. Niveaux, — J. Verger, — Clochard, Gouin Joseph, — Bénétreau, — Thibaudeau, — — Pierre Verger, — F. Bonnenfant, —- BoucheBaudoin J. F., — Pierre Bertrand, — Marolleau reau, — L. Moynaton, — J. Métayer, — B. Métayer, Jacques, — Paschal Guédon, — Aumon Baptiste, L. Métayer, — Bap. Moynaton, — Amédée Verger. — Eugène Bertaud, — Dominique Bertaud, — Geay François — Hardy, — Pierre Boisson, — F. Les soussignés, délégués par les signataires du Luneau, — Gobin, — Robin,— Robin,— Bertaud, — présent mémoire, avec miwion de le porter à notre Vignaud, — Texier, — Marceron, — Fuseau, — très saint père le pape Pie IX et aux père? du concile t oecuménique convoqué à Rome pour le huit décembre i Nomen incertum. prochain, avons, en cette qualité, annexé au mé- i uo. w moire la préseata déclaration de vingt neuf hnbi-, tanta de Parthsnay (département dee 9 Sèvres, Vendée) conformément h la volonté formelle qu'il* ont exprimée. Lyon cinq novembre, 1869. (L.8.) Marin* Duo. Jacques Beriiet. (L.8.) , 91 d. ·■■ ■ Observationes criticae Super, dwobu* scriptis ad quMstionem dissiden­ tium port concordatum Galliae spectantibus, quorum tituli tuai; , haberent quasi iatrmee eoe- qui iurisdictione· s snmmo poatifioe receperant (Reverentimima censmantarto, p. 11,18,19, 91, 93.) Hio **t error funda­ mentali· dissideatiam. Porro, intrsai osso non possunt ii quibus summus pontifex confert iurisdiotionem. Concesso etiam quod yeteriba» episcopis iurisdietio mauahset inte­ gra (et hoc valde dubium est ex verbis Pii VII, litt. Tam multa), instituti a Pio VII episcopi ad minus ornat delegati *· sedis. Obiicitur rovers illos, aut saltam quosdam ex ipeis thiaso . notorio schismaticos, et perseverantes in suo schismate, ideoque nullam fttisae pro rt* juris­ dictionis collationem. At- I· clautula absolutionis quae ordinarie in littens pontificiis adiungitur, vali­ dat collationem. (Homo apost. *. Lig. tr. 19, n. 19, not. 5); 2* licet nulla in se esset collatio, adest Canonicae - et reverentieaimae ex postulatione* (1803). Reverenti**iœa commentatio eto.... (1889). 1° Ad hanc quaestionem rite discutiendam fa­ tendum est quod episeopi de quibus agitur non fuerunt vituperandi propter expostulationes ab ipeis titulus coloratus gui cam error» communi sufficit ad summum pontifidem directa*. Verba Bene­ ) (Homo apo»t. tr, 18, n. 90). 9° Plurimae citatione· allatae in expostulationibus dicti XIV et Pii VI in pagina 12 Canon. ei ree. ejrport. id clare probant. sufficerent ad tollendum schisma - Praesertim verba 2* Procul. dubio argumenta non levi* momenti a. Hieron. p. 5; s. Aug. p. 64 et 98; ·. Cypriani p 98. afferebant ipsidem episcopi in suis expostulationibus, 10° (pee D. d» Tkhmntt nunc diceret dissidenti­ sive intendatur quaestio in se (pag. 40, 53-55); sive bus obtemperandi obligationem, siquidem sd auc­ respicientur abusus ex parte Gubernii Galliarum toritatem sumiqi pontifici» »t episcoporum orthodoxograssante* (verbi gratia art. organ,); sive atten­ r«m mundi catholici in sui* ultimi* litteri* totum datur ad prohibitionem exigendi retractationem ab Galliae eccleaiae negotium transtulit. (Reveren­ iis qui fuerunt intrusi (pag. 90-95); — ad nominatio­ tissima commentatio, p. 95.) nem episcoporum et parochorum intrusorum qui se 11° Supponendo etiam quod vetere* episcopi retractare nolebant (pag. 72-90, 98-104, 107 etc.) suam servaverint iurisdiotionem, episcopi de novp3° Sed plurimae citationes a iure canonico, pon­ a summo pontifice instituti, poet eorum mortem, om­ tificio etc., non spectant ad quaestidnem de qua nis generis iurisdiotionem habebant. Qui ergo re­ agebatur.. (Vid. p. 4, 5, 40, 56, 57, 58.) Sene re­ cusabant auctoritatem ‘ et iurisdiotionem agnoscere ferunt istae citationes ad casus in quibus summi pon­ eorum qui cetus suum schismq non retractaverant tificis auctoritas mipime intervenerat. Sic exemplum (non obstante titulo .saltem colorato) nullam rstiooem habebant reficiendi eos qui fuerunt instituti pos/ Arsacii in 'Reverentissima commentatione, pag. 11. J veterum schismatHorum mortem. Non sic in concordato anni 1801. 12° Et sane in concilio Vaticano clare perspici­ 4° Inamovibilitatem episcoporum late probant expostulationes (pag. 47, 48, 53-55). At non age­ tur episcopos totiui ecclesiae cum episcopis Galliae batur de hac quaestione in ee. Agebatur de casu communicare, et plenam esse communionem episco­ porum Galliae cum summo pontifici et tota ecclesia, summae necessitati» in qua certe summus pontifex catholica. poterat, saltem tanquam interpres iuris divini, pro­ videre saluti totius Galliae quae iam a decem annis, Unde cum error dissidentium nulla tergiversatione schismate horrendissimo vexabatur. dissimulari possit, sperandum est quod qusedam benevola verba a sacro concilio Vaticano prolata Et vere comparatio comuqii spiritualis episco­ porum cum coniugio corporali sponsorum (pag. 1)4, reducent illo* ad unitatem catholicam. n. 21 non debet in omnibus urgeri, siquidem con­ Romae die 19 februarii 1870. jugii corporalis sponsorum nequit indissolubilius* t Carolus, ep. Eucionensis. etiam ex libero consensu labefactari. (L. + 8.) 5” Episcopi in suis expostulationibus (pag. 32, 34, 36) opponunt agendi rationem Pii VI cum 21 e. agendi ratione Pii VII. At nihil probat ista op­ y Cardinalia bonnet ad aunimiini pontificem' positio, cum circumstantiae fuerint valde diversae. epistola de eodem argumento. Iam ab anni* decem, sicut prius dictum est, schisma Galliae vhstabat, et si Pius VII occasionem sibi D Rome : Quirinal, lo 9 juillet 187(1 oblatam nactus non fuisset, forsan illud schisma Très Saint Père, etiam nunc Galliam opprimeret. 6° Expostulationes semper supponunt (p. 10-12, 15, 16) Pium VII poena mulctare vetere* episcopos dioeceseon. Sed minime agitur de poenh inflicta. Immo Pius VII (litt. Tam multa 15 aug. 1801) eo* paterne obtestatur ut cessionem faciant sedium suarum, et agit ex auctoritate apostolica tantum­ modo in casu necessitatis extremae (Expostulat, p.8). 7° Innuunt expostulationum sftetoros (p. 58, 106, 108) episcopos a Pio VII institutos esse quasi in­ trudis, sed id minime affirmant. Et certe constabat eos, saltem ut delegatos a summo pontifice, validam exercere iurisdiotionem. Ipsi expostulationum auctores summam successori* b, Petri auctoritatem in tota ecclesia profitentur. 8° Epistolae quorumdam episcoporum hisce ex­ postulationibus posteriore* eo usque devenerunt, ut Dans tes Emendationes relatives au chapitre troi­ sième sur la constitution de l’Église1, nous lisons, h la page 34: „Non fiat dogmatica declaratio de parca ecclesia; sed per reverendissimum concilii Vaticani secretarium ad hos misere devios rescribar tur : clare perspici, in hoc concilio Vaticano, episco­ pos totins ecclesiae communicare cum Gafiiae et Belgii episcopis; et sic plenam esse communionem episcoporum Galliae et Belgii cum summo pontifice et tota ecclesia catholica: ipso* extra saluti* viam versaturo* esse, quimdiu suis episcopi* non obe­ dient". . Ainsi, d’après ce texte, on semble croire qu'un 1 (’f. supra, t. Lil, ante congregationem Γ.ΧΧΧΙΙ1, die 6 ialii habitant. , f* S3» α acta ‘congregationis εβο fWtvlàtis simple ave»0aaeméd|Uonné j^r le s^rétairé du eon- A \ < 28. \ ci)e du V»ti**n, »uf8r»it «uxinTortuné· quj, *pri· RroponiUones eex ad varia rrrwn rener* T avoir d abord touffert ponéoution pour leur foi, jpeetantee ab^plM-opô Hallearaaiwenal oblatae, vivent aujourd'hui complètement séparée de Ja Véri­ table Éghds. Je n*béeitè pas à déclarer, en toute Dt Romano pontifice. connaissance di cause* à Votre Sainteté,, qu'il faut / » faire d avantage pour eux. .BrS'on d· 'jpge pas un décret nécessaire, je viens conjurer Votre Sainteté de leur adresser, à l'occasion du cancile< un bief spécial, qui produira aur^eux uue vive impÿQMion. ‘ Nos vénérablès collègues de la Belgique reus présent· h Rome ont (ait* connaître l'état Me leurs diocèses à cet égard : je -^e ^parlerai done que de *ta France, dé concert avec nosseigneurs dg Poitiers et de Luçon, suffragant· de Bordeaux. Personne n'a odblié la sainte tristesse dont a été empreint le discours dé monseigneur de Luçon dans une des dernières congrégations générales. ‘ < Mgr Pallu-du-Parc. évêque de Blois, sè serait B uni à leurs réclamations: absent depuis plus d'un mois de nos séances pour cause d^lhaladie, je vais le suppléer, en disant ce que j'ai vu dans l'une des villes les plus importantes de son diocèse. w Appelé, en 1^24, par Mgr Je Sauein. à donner des missions à Blois. Komorantin et Vendôme, je trouvais cette dernière ville presque toute entière entre les mains des prêtres de la Petite-Eglise. Leur chef, ancien curé, de la principale paroisse, avait lutté avec courage contre le conventionnel Grégoire, intrus de Loir-et-Cher. Jusqu'au concordat de 1802. il avait, ainsi ήηβ ses confrères, exerce le saint ministère en vertu de· pouvoirs conférés par Mgr de Thémines. encore réfugié èn^Angleterre. Le diocèse de Blois, supprimé en 1802. fb<-xéuni à celui d'Orléans. Par cette mesure, Mgr de Thémines ajant perdu sa juridiction. Grégoire resta maître du terrain. L'horreur qu inspirait cet ex-régicide sem- C Liait une raison suffisante aux fidèle· pour fuir les églises tombées entre les mains des constitutionnels. La ville se trouvait donc(dans un état déplorable, lorsqu^n 1823 Mgr de Sausin y fit sa première vi­ site pastorale. Les missionnaires de Saint Martin de Tours, dont faisaient partie, avec moi. messieurs de Villecourt (devenu cardinal), Dufêtre (mort évêque de Nevers). Nogret (évêque aujourd'hui de Saint-Claude), et Suchet grand-vicaire d'Alger, n eurent d abord que fort peu d sAiditeurs à la Tri­ - Placéat éminentiÿsimis et reverendissimis patriIbus . concilii Vaticani d&Iartre-quae se^qvyinfbr: 1. Civile imperium, quopshtor apoatolicv Romae |potitur? ita ut nulli {^rinciplfiumano subiaoeat, ad 1liberam eecleeia· catholicae ^a^ninistfationem iddispensabile eat, et omnibus juribus fultum,- unde < Huius imperii l/eehx direptio aut immutatio sine 1 sacrilfegio et latrocinio fieri nequit, et reum s^cod■ munione ecclesiae excludit. * 1 2. Reges chriettHj. non minus quam eorum subditi christiani. capiti ecclesiae subduntur et ube< dientiam debent in, ÿmnibus rebus conscientiam moralem ipsorum cernefifèus. oitio euae potestatis. Roni^ die 8 ianuarii 1870. Γ ' t Nicolaus, ep. Halicarnassensis. b. potextate ecclesiastica. Placeat Vaticano concilio oecumenico declarare quae sequuntur: l. Ecclesia, ut societas perfecta a Christo Domino instituta, gubernium habet a potestate civili distinc­ tum et independent, nec ah ista privari potest sua legitima facultate existendi. agendi, leges ferendi, bonaque temporalia pro supernis finibus suis ac­ quirendi, possidendi et gerendi. Ecclesiam autem possessionibus suis vi spoliare sacrilegiurp est et la­ trocinium, ordinisque socialis eversio, atque male­ dictionem divinam attrahit sive guberniis sive privatis id committentibus 2. Potestas ecclesiastica fidelium conscientiam etiam circa rerum temporalium usum obstringere, et legum suarum violatores poenis etiam tempora­ libus coercere potest, absque delegatione, permiasione aut consensu potqetutis civihs. *3. Ecclesia iure divino talem clericorum a foro civili immunitatem sibi vindicat, qualm ad munium ecclesiasticorum exercitium requUitur. pracpnrois libertatem a servitio militari. Romae die 6 ianuarii 1870. t Nicolaus, ep. Halicarnassensis. nité et à la Madeleine de Vendôme. Les nombreux adeptes de la Petite- Eglise restaient dans leurs ora­ toires. et leîf lÀbres-Penseurs de l'époque, imbue Dr potestate saeculari. des préjugée dont les missions étaient l'objet, ne Placeat concilio Vaticano declarare quae se­ daignaient pas venir nous entendre. quuntur: ** Je fus député par l'évêque auprès du nonce de 1. Potestas saecularis originem a Deo habet. Pie Vf l à Paris. Mgr Macchi. pour obtenir un re­ serit on un brét. qui fît connaître la pensée du pape D licet indirecte; ita ut etiam a populo electi reges iure divino regnent. régnant. On ne crutjpas à la nécessité de cette 2. Leges civiles'* legi naturali, divinae et eccle­ mesure, et les prêtres Toinier et Paegnet, premières créature· de Mgx de Thémines. continuèrent à en­ siasticae non contradicant, sed conformentur ; secus voyer au prélat des séminaristes qui revenaient invalidae sunt nec conscientiam obligant. 3. Potestas saecularis potestati ecclesiasticae d Angleterre avec les ordre· sacrés. Daignée donc, très-saint Père, avoir pitié de ce· eiusque institutis et legibus protectionem et sub­ sidium debet. infortunés, dignes à tant d'égard· de votre intérêt. 4. Potestas saecularis non sine causa gladium Γη bref lu dans le· églises des arrondissements de Bressuire, Fontenay-le-Comte. Napoléon-Vendée, et portat. ideoque ius et officium eius est. bonos tueri, Vendôme, aurait d'heureux résultats. Quelque· malos reprimere et punire. mots d un secrétaire du concile ne feraient pas la 5. Poenam capitalem in certa crimina graviora, praesertim homicidium, statuendi poteataa saecularis moindre impression. ius habet idque divinum; cuius exercitium legale En implorant votre bénédiction apostolique je et moderatum ad bonum commune societatis re­ suis, très-saint Père, de Votre Saintété quiritur, et ipsorum reorum saluti generaliter con­ le très-humble serviteur et très-dévoué fils ducit. t Ferdinand cardinal Bonnet, Romae die 9 ianuarii 1870. arch de Bordeaux. f Nicolaus, ep. Halicarnassensis. $ mi ' / \ i ~'wMrf.iiwy .---------------------------------------- ,-------------------- ■ r v. ---------------- ÿ Dc uigintetuMU wmtfM&e. » b Placent concilio Vaticano declarare quaé aeRuuntur : · ' _ Christianam iuventatem educare ac instruere ecclesiastici magistqrii eat; unde scholas nhristianorum erigere, dirigar· et inspicere, magistros de* ligeréLj approbare, iisque invigilare, libjfSs echolas/icoe examinare, approbare. I'p/uoscnbere ( ad episcopale officium et sacerdotale tuinisterium per­ tinet. a quo solo familia cbristiq^a in educandi! et instituendis liberis dependet et regitur. Romse die 1<> ianuarii 1870. r f Nicolaus, ep. Halicarnassensis. .. -------------- ----- -- . : , 4. taedam pan aryb—atragjbia ·ί daUi ia qaibaa iafantaa infideli» derelicti nolliguatur nut «tiaa pretio emantur, *r ehriatiaaa doctrina iabnli fiptimas popolo Christifamihjs superaddunt v Liceat, beatiaaiae Pater, sanctitati vaetrae exponere quod a quindecim nuper eiapeie nenia baptati fuerint, opitalaata Aaoctaa Infantia· sodalitate. oribundi.infidelium infantas 3,855,570, qui aeterna potiti gloria 0euro pro suorumMsalute sxorint. tn> S orphanotrophiis vero educati plus quam iw/wm miUia qdbrum superstitas populi christiani numerum auxegunt et in dies augent. Ex receptiori tero / sodalitatis computo constat hujusmodk rnoribupdo· . infantqii annuatim baptisàn 3bO,7W. et- nPqxphano- Crophiis educari 45, #7 7» Porro hi salutis fructus licet uberrimi possent, multiniteatis subsilii», m Dei gloriam et animarum v ·. JM rir dirfi.s libertatibus. salutem multiplicari. innutneH en tip lacent infide' Placeat soecumenico concilio Vaticano sequentia B lium infante· qu» quotidie a nobis panem »itae petunt, et non sufficiunt qui tot egentibus frangant. declarare: Suppliciter igitur deprecamur ut sanctitas -vestra Libertae conscientiae et cultus, atqpe ius publi­ piam hanc Sanatae Infantiae sodalitatem dignetur cae m&jnfestationis cogitationum aut opinionum non habent locum nec valent contra ecé^esiae magiBenedicere et venerabilibus fratribus nifrtn» sacro jancti concilii Vaticani patribus commendare, qua steriym. quod conscientiam obligat, culRim sincerum tenus iliorum ope et patrocinio tam frugifera soda­ Dei determinat.'et omnes manifestationes spirituum litas ubiquy Vonstituatur et diffundatur, ut auctis diiudicat. Romae die 11 ianuarii l>70. christtanorum puerorum eleemosynis maiorem tn die» parvulorum infidelium numerum et sacro baptismate t Nicolaus, epl Halicarnassensis. abluere et per christianam educationem gregi Christi t\ \ adde/e valeamus. De beneficentia <£rmtiana. Interim ad pJdes sanctitati» vestrae provoluti apostolicapi benedictionem pro omnibus dictae »<> Placeat concilio >>ecumenico Vaticano declarare dahtatis moderatoribus, eodahbu» et benefactoribus quae sequuntur: necnon pro nobis et populi· curae nostrae concre­ Quum publica beneficentia, quae in fide fundatur ditis humillime expùpcimu». et ex charitate manat, ab ecclesia îtuenta et ex­ Sanctitatis vestrae obedientissinii et aniantun»imi culta rit. cura pauperum et miserabilium res sacra et ecclesiae propria eat, nec sine summa iniuria et t’ filii nonnisi in humani generis detrimentum ecclesia im­ Romae die 13 februarii 1^7“ peditur. quominus hanc curam libere agat, pia in­ + Emmanuel Verrolles ^p. (’olumbirensis vic apos< stituta ulim manibus eius commissa conservet et Mandchuriae etc. administret, atque nova fundet. t E J C. Deafièches ep. Ninitensis vic. ap«»st Sutrhurn Romae die ll ianuarii 1870. < Irtetitalis. + Nicolaus, ep. Halicarnassensi^*' + Lud Gab. Delaplacv, ep. Adrianopulitanna vic. apost Pekinertsi». 23. + loannes Th Pinchon ep. Polemomenais vic apost. Postulati» a XXXV vicari* apoMollci* exhlhlta Sutchuen < Iceidentalis »n Nini») pro promovenda pia sodalitate Nanctae + Loan* Esurie ep. Α^»*41οηι·0<*ι· vic. apost Kotn· Infantiae 1. Tcheuu. Beatissime Pater. + Fr. F.ustachius Zanoh ep Eleuthoropolis vt<·· apost. Hou-pe. Nes infrascripti missionum apud*infidele» vicani + Edinundus Franciscos Gmerrv. ep Danabvnsi*. apostolici sanctitati vestrae humillime exponimus vic. aposjt Tche-Kiang quod sodalitas Nanctae Infantiae, quae per fidelium + Fr. Amatus Pagnucci roadiutor Xen »i »·ρ Kga infantium eleemosynas et preces, irffidelium infan­ thonicensts. tium salutem non solum animae sed et corporis I' b D Jve· M. Croc, évoqué d·· Larsnda. coadjuteur procurare satagit, multa ^missionibus nostris, his du Tongktng meriJional. praesertim proxime elapsitTcalaitoitatum temporibus, t Bernard Petitjean évêque de M* riophyte. tu aire suppeditaverit subsidia, quibus non tantum innu­ apostolique du Japon. meros infantes, sed et adultos non paucos Deo lu­ + P .L M .L Pichon ep. Helenopoblanu» 'ic apost. crifacere potuimus . charitatis enim spectaculum prae­ Nutchuen Meridionalis. dicationi vim addit et validissimum est apud infideles + C M Dépomœier. évêque, vicaire apostolique de Christianae veritatis argumentum. (\nnihatour Porto triplici praesertim modo hoc salutis opus ί Franciscus Laouenan ep Flavinpolitanus vie. apust in missionibus exercemus : - Primo per circulatoris, ut dicimus, baptuatore-s qui vicos et oppida perlu­ strantes medicament^ aegrotantibus infidelium in­ fantibus gratis elargiuntur, et quos forte moribundos deprehendunt insciis parentibus baptisant; - Secundo in civitatibus per pharmacum quorum medici chris­ tiani remedia aegrotantibus infantibus pariter tri­ buunt et occurrentes moribundos baptizant ; - Tertio ') A concilii secretario ad secretarium deputations missa die 3 martii 1870. Acta, anm. 177. Pudicheriensis. t Adnanu» Languillat N I. ep. Nerg»op«ditahu· vie. apost Nanktnensts in Siui». * t Walter Stems N L aep Bostrensi» vie. apo«c < ‘«1cuttensis. t Eduardus Dubar N. I ep Canatbensis. vr. apost Tcheli Mendo»·Oriental·». t Alexius Cano» S I ep. Tamassensi*. in apost. Madurensis 543’ C. ACTA CONGREGATIONIS PRO PObTÜLATIS _ 444 . ___________ !________------------------------ .---------------------- —----------------------------- ---------->■"-------- — t Leo M----- hoe exoptant a magnatibae et ditioriboe populi, «i-, Λ di eatiam hiis solummodo (fer quo· vota facta aunt, cuti de facto evenit in ipaa urbe Beriti. at ita totaliter liberi evadunt ab obedieotia subrum / Etenim ipprinJia bibi dotnu^ et eecleaiam in- legitimorum'superiorum. atituerunt in medio domorum cbatholieoruni, ut commodiua poaajnt illorntn eoeleeiam frequentare ; deinde aebolaa aperuerant, in primi· incoeperunt docere in illae iuvenea gratia, ot poaaint habere rationem iuvenee ad relinquendae ac holas indigenas; et hoc modo'habuerant rationem non solum ad se trahen­ dum -iuvenea, sed et matres illorum, quibus ^utem frequenter distribuunt imagines, numismapa et cruces _et coroncinaa, et ita istae mulieres, maiori cum de­ siderio, frequentant illorym ecclesias, et aecum autem trahunt viros suoa, et Sitos et filias et alios etiam sibi notos. ? II. Inconsulta ordinarii auctoritate- Sodalitates VI. Inconsulto ordinario isti pajre» recjf>iunt in •olo mifronitarum ritu nonnullos haeretico· conver­ so· et tureas baptisatos sine Vxamine verae vo­ ra tinni·; et ideo aepius accidit quod itti noviter conversi inducunt in plura mala, et recurrunt ad patres, qui statim illo· mittunt ad parfocoe maro­ nites ve) ad ordinarium, et totaliter illos derelin­ quunt, et ex his ndnnblla scandala evenerunt, sicuti in proximiore tempore evenit deviter: » Juvenis quidam schismàfiru» Grecus frequen­ tabat puellam tnaroni^m in civitate Beirut, et vente adherer© suae petitioni ut illam in matrimonio ha­ beat. Iste se contulit apud parrocum maronitam petens se velle coniungi in matrimonium cum tali puella· at parrocus cum illum nod cognovisaet instituunt pro viris et mulieribus sub diversis titulis, et ad istas sodalitates invitant presertim magnates populi -et ditiores nationis, et ita, relicta sodalitate B petiit ab illo litteras aihbenticas liberi sui status""' proprii^ nationis sese iruunt apud missionaries dic­ et religionis; quo audito, statim ille lurent» per­ tos ; et cum Maro ni tarum ritus in plurimi· eoheret rexit apud lesuitas et accepit ab illis dimewsorias Latino, ideo omne· qui illo» frequentant in spiri­ authenticas, in quibus declarabatur ipsum iuvenem tualibus eunt Maronitae; et ad magi· illo· ad ae G reçu m schismaticum esse, sed quatuor abhinc trahendq· eo .pervenerunt, ut exercerunt in illorum annis frequentabat ecclesiam .Ie«uitarum et ibt con­ eccresiam linguam arabicam et ipsa cantica orien­ fiteor t-k. et non inveniri impedimentum ullum ad tali^ et hoc precipue in benedictione ··. sacramenti contrahendum matrimonium Varrocu» vero innitus et in alii· benedictionibus, etprocessionibus, et canisto patrum testimonio nuptias benedixit, et post tiéi omne· in sodalitatibus wuqt in lingua arabica quatuor dies a consummatione matrimonii, iste tuvepopulari, et faciunt etiam benedictionem palmarum nis reliquit sponsam suam et apud Grecos rediit, et populo distribuunt illae, et plura ali% hi» similia se excusans quod hoc-fecisset dum erat ebrius cum faciunt contra iura Parrocorum. contraxit matrimonium cum puella nvaronita a par1IL Cum vellent praedicare in sua ecclesia, quasi roco maronitarum, declarans aperte «e nolle plus* semper determinant illam ipsam horam tn qua in cognoscere sponsam suam^ et deinceps haec questio ecclesia parrochiali habetur concio, et circumvadant eo devenit, ut et ipsum Gubernium civile voluit per domos magnatum et ditiorum invitantes illae ad causas legaliter tractare et in ultimo obligavit luveaudiendam concionem apud illo·, et concionem fa­ nem ad subsistenthjnem suae sponsae, et non ad ciunt in lingua arabica quam non callent, ita ut ex- C cohabitationem cum ipsa, et nunc cum egressus fuit citent auditores ad derisionem, potius quam colli­ e rarcere Greci schismatici declararunt nullitatrni gent fructus spirituales; sed et quod tristior est. matrimonii et suaderunt iuvenem illam ad secundas pluriores iuvenes et puellae frequentant illorum ec­ nuptias transire, et prima sua sponsa derelicta per­ mansit. clesiam, ut possint liberius aecum invicem communi­ care, quia in illorum ecclesia non sunt separati per Nonne hoc ab imprudentia et iuexperientia lesuitarum evenig? cancella, sicuti est in ecclesia national! ubi mulieres habent locum separatum intra cancella. VII. lesuita^ vocant ad se sacerdotes Maronita* IV. Cum in primis diebus quadragesimalibus in­ ab extero dioecesis ad convivendum secumipsq· cipiunt sacerdotes nationales exercitia spiritualia sine praevia facultate ordinarii, et isti sacerdote· populo dare, ipsi etiam incipiunt in illorum ecclesia evadunt subditi Nlorum ita ut ipsis concedunt fa­ exercitia spiritualia publice facere, et ipsi patres cultatem confessiones audiendi et alta etiam spiri­ lesuitae percurrunt per domos ad invitandum po­ tualia exercitia facere inconsulto ordinario, et isti pulum exercitii· spiritualibus apud ipsos faciendis, etiam sicut lesuitae percurrunt per domos fidelium et aperte denunciant quod quiscumque non faciat sicuti faciunt illorum magistri lesuitae. et exinde exercitia spiritualia et communionem apud ipsos, haud parvum exoritur scandalum, et in hoc agendi certe amittit indulgentias ad hoc concessas ; et ideo more, videtur minime posse conveniri fini mtsstoquamplurimi sese ducunt apud illos et presertim nis, quae instituta fuit ad levamen in laboribus feminae immoralem ducentes vitam; quae postquam D parrocorum et episcoporum, et non ad arripien­ egrediuntur ex exercitiis spiritualibus, incipiunt gravi dum iura illorum et jurisdictionem, quoniam grex cum scandalo aperte loqui de confessoribus earum ista ita suo libitu relicta, clausis auribus voci sui utpote mitiore· eunt et poenitentiam nonnisi levio­ legitimi pastoris sese immergit in pluribus extrarem, vel nullam quandoque proponunt poenitentivagantii», sicuti de facto videmus accediwe in urbe bus sui·, et plerique absolutionem sacramentalem Benti. quia magnates et ditiore· populi, relicta pro­ concedunt sine admonitionibus necessariis etc. etc. pria national! et parrochiali eccleaia. frequentante· Et istae pluri·· videntur frequentare confessio­ semper ecclesiam fesuitarum, illorum legtetimi su­ ne·. Veruntamen continuant malum suum vivendi periores non possunt ampliue cognoscere verum modum; e contrario foeminae timoratae conscientiae illorum statum in spiritualibus, nec possunt plus •epius evenit quod postquam confessae sint apud cognoscere utrum adimpleverint praeceptum pa­ illos patres, iterum repetunt ipsam apud suo»>conschale ac noo. et quaenam remedia apponenda fesaario· nationales, persuasae quod eonfessariu* malis quae plerique exoriuntur a derelinquentibus lesuita non bene intellexiMet peccata sua, et ideo proprias nationale· ecclesia» et se subtrahentibus •e abstinent a ». communione antequam repetant ab auctoritate suorum superiorum, et ex hac dis­ confessionem. ciplinari deturbatione sequta sunt vel maxima de­ V. Missionarii isti saepius nonnullo· inducunt trimenta bonis ecclesiae et beneficiis clericorum; inexpertos iuvene· et puella· ad emittertdum votum quoniam 2<> abhinc anni· maronitarum numerus as­ pro tempore determinato ex quo obligentur ad obecendebat Beriti ad tria 1000 et quotannis dabant COKCIL. QKMKBAU TOMUS LUI. 1 .M 547 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS eccleeiae 3000 franchi et dabant beneficium anh j sacerdotibus numéro 6 in suhstentationem 6000 franchi Duà> e < contrario, numerius maronitarnm Beriti ascendit ad 16000 et numero* sacerdotum 12, et nunc dant\ in beneficio eccleeiae 1000 franchiet in beneficio sacerdotum 1300 franchi; et his ap­ , per a. congregation·!* taper statu regularium die 19 martii 1867 edito, modum profitendi, ad illud uaque tempus antiquta ordinibus religiosis usitatum, immukare ac statuere, ut deinceps in cunctis ordini­ bus religiosis, vota solemnia nuncupantibus, exacto novitiatu^ vota simplicia tantum zemittantur, et de­ paret clare, quaenam notabilis differentia inveniatur mum post triennium ab emissione votorum simpli­ et quaenam quantitas illorum qui derelioquerunbfre­ cium ïeligioai ad professionem votorum sblemnium quentare ecclesiam nationalem. Ex hoc autem accidit admittantur. quod non possum plus inveniri «acerdotes qui ser­ Congregatio helveto-benedictina nullo quideqr viunt Berito, qui (!) illis deficit beneficium neces­ momento saluberrimum laudati decreti finem igno­ sarium 'ad vivendum, et ego ipse apno 1868 et 1869 ravit, illudqtie, qua decuit, filiali submissione susce­ fui «obligatus subministrare sacerdotibus Beriti be-' pit. Verum eandem congregationem iatfi ab exordio neficjum ad vivendum, et certe nisi hoc fecissem, haud latuit, quantae et qiiam singulares prorsus omnes sacordotes relinquerent Beritim: et'certe si difficultates exacutioni illius decreti, saltem in Hel­ huic malo non mediator et iura eccle*ÎMt»ca, non vetia obstaturae forent. Quamobrem praeses eiusstabilientur, cito habebimus ruinam cleri nostri et dçm congregationis helveto-benedictinae litteris, ecclesiae etiam national! quia non habet plus rediam 20 oct. 185Γ ad s. congregationem super statu ditus sufficientes ad sui substentationem, et iam B regularium datis, difficultates ac detrimenta novae legis pro monasteriis edictae çp^regationis helvetoipsae decimae episcoporum quasi in oblivionem eva­ benedictinae large fideliterque exposuit, earumque dunt; et haec inconvenientia omnia, missionariorum exurgunt ab amore lucri temporalis, quibus non intuitu ad laudatam s.congregationem super statu solum suffragia pecuniaria a societatibus Europae regularium devotam petitionem direxit, ut mons· sufficiunt, et ipsa subsidia pecuniaria, quae accipi­ sterne congregationis helveto-benedictinae in con­ unt ab orientalibus ipsis et a iuvenibus scholarum, sueto profitendi more persistere liceret, adeoque a nec non quae cumulant ex sodàlitatibus et aliis nova lege observanda saltem quoad illos, qui ad s. or­ extraordinariis fontibus, sed et etiam volunt advo­ dines suscipiantur, dispensatio benigne concederetur. care populuui ad ecclesiam illorum, ut aumônes (!) Sacra vero congregatio super statu regularium omnes sibi congregentur, et ideo reditus nostrae sub die 30 novembris 1867 respondit, sanctitatem ecclesiae et parrocorum et sacerdotum nationalium suam petitioni haud annuendum existimasse, eo redacti eunt quasi ad nihilum. quod lex de professione votorum simplicium omnes Haec omnia usque nunc dicta, sunt vera facta ordines regulares cuiusvis regionis respiciat, et de­ et4 oculis possubt perfacile videri, neque baec dicta cretum statutumque sit, nullam hac in re excep­ sunt in odio missionariorum, qui bene cognoscunt tionem admittere. Ut autem eiusdem legis exeeutio benevolentiam meam erga ipsos, sicuti ipsi pluries facilior evadat, sanctitas sua congregationem belveto-benedictinam ab observantia decreti die 25 iahoc idipsum testeront: et revera nihil possumus dicere contra mores illorum et doctrinam et selum. C nuarii 1848 a s. congregatione super statu regulaA erumtamen deploramus illorum agendi modus, rium emissi — do scrutiniis videlicet agendis in utpote totaliter contrarios iuribus ecclesiasticis disadmissione postulantium ad habitum, novitiatum et ciplinaribus, et fini missionum' prescript© a s. Sede, professionem — exemptam declaravit ac insuper Ideo deprecamus, aut nos derelinquamus iura benigne induisit, ut professi votorum simplicium nostra supra gregem nobis commissam missionariis, eiusdem congregationishelveto-bapedictinae omnibus aut obligamur nostram gregem ubicumque inveniatur, privilegiis, gratiis et induitis gaudeant, quibus pro­ quoniam nobis commissa eat gregis custodia et non fessi votorum solemnium legitime fruuntur, ac tan­ missionariis qui debent coadiuvare pastores et non dem ad triennium concessit, ut professi votorum avellere oves ab ex ovile; quia qui ab ovile discedit simplicium ad instar professorum votorum solemnium errans est. prima tonsura insigniri, atque ad singulos etiam Et istae lamentationes non«sunt de nostra parte sacros et presbyteratus ordines, servatis de iure tantum, sed plurimi ordinarii ita expostulant, siservandis promoveri possint, ea tamèn lege, ut, si cuti constat si ab ipsis quaeratur. Aliqui vero ab ordine dimittantur, a celebratione s. missae sacri­ eorum cum non poterint haec missionariorum facta ficii suspensi remaneant, donec de congruo patri­ tolerare, ea in ephemeridibus coacti fuerint publicare. monio ad praescriptum as. canonum provideatur. Verum benigna hac concessione difficultates no­ Tobia Aun Maronita archiepiscopua Bentenaia. vae legis nullatenus remotae sunt; insuper experiDie 12 niartii 1870. D entia, quam per decennium nobis facere obtigit, 25. novam de emissione votorum simplicium legem reli­ Propositio abbatis Einsidlensis circa vota gioso ordini nostro in detrimentum potiusquam in salutem cedere ostendit. Quare congregatio hel­ simplicia solemnibua praemittenda1. veto-benedictina oblata occasione, qua in as. con­ Expositio congregationis helveto-benediolinae cirea de­ cilio Vaticano de reformatione quoque regularium cretum generale de receptione noritiorum ac profes­ sermo erit, denuo difficultates novae profitendi legis sione votorum simplicium, a a. congregatione super pro monasteriis eiusdem congregationis omni qua statu regularium die 18 martii 1857 emissum, ad decet reverentisfret^submissione exponendas simulcongregationem specialem pro recipiendis et expenden­ que modum agendi in suscipiendis erudiendisque dis patrum propositionibus deputatam. religionis candidatis proponendum censuit, quo illae Eminentissimi ac reverendissimi D. D. car­ difficultates, ut ipsa sperat, praecaveantur, qnin dinales et reverendissimi patres! tamen intentio illa paterna, qua se. pater ad legem •Paterna cura et benevolentia, qua sanctitas sua. novam condendam inductus est, effectu suo salutari Pius PP. IX, inde ab initio religiosos ordines am­ frustretur. plecti dignata est. ipsam promovit, generali decreto, Quod igitur difficultates, nec non detrimenta attinet, quae ex nova profitendi lege monasteriis O. S. B. in Helvetia et, prout compertum habetur, 1 A secretario concilii sà secretaAuu Depntatiunis missa die 9 spnlia 1870. Actu, sum. 268 fere ubique in Germania imminent, hia praesentibus M9 ’ k. -propositio a ;i •a tantam «xpapantar, quae praecipue comma-,A nova lege de profeasions votorum aim pliciam, edocti hum, eoe, qui tempore novitiatu· rite probati et moranda eeaa videbantur. lam primo non parvam difficultatem exqeutio novae legi· ingerit ia relation· ad. rempnblicam civilem. Haec enim vota aimplicia sftn ubique ut talia1 conciderat, quibo· vovente· monacterio cuidam incorporentur, in Helvetia vero,'ubi de receptione alienigenarum in ordinem -agitur, praeter certam pecuniae summam, .dimissio quoque a patrio gu­ bernio exigitur. Quibus rerum adiunqtie itaque facile fleri, potest, idque. non aine magito detrimento reepectivi^monaaterii, ut religiosi, ai exacto novitiatu non atatim ad profeaeionem aolemnem admittantur, officii· civilibus atque;imprimis.militaribus suae pa­ triae obstricti repianeant, vel.ubi iuri civitatis patria in regione renuntiaverint, et poetmodum ante pro-‘ fessionem votorum aolemnium dimittantur, illo iure hinc illincque privati cxiatant. N.oo mirum igitur, «i talibua rerum eventibb·^ plure· a capessenda reli­ B gione deterreantur, iâque eo magia, cum ^iam de ceterti lege· civile· et publica· in Helvetia et alibi' ordirilbua religio·!· nullatenus favere conatat. Nova neo minor difficult·· exsurgit qunXM illo· religionis candidatos, qui ad sacro· ordine· susci­ piuntur- Sine speciali enim indultu s. aedi· .eius­ modi religioso·, nondum solemniter professos, etiamsi ·. theologiae curriculum iam absolverint, ad s. or­ dine· promovere non licet; si vero ex speciati con­ cessione s. aedis ordinibus ·. initiantur et tamen postmodum ante solemnem profeeaionem a religione dimittuntur, ipsi, uti monitum est, tamdiu ab exer­ citio ordinum suspensi remanent, donec de congruo patrimonio ad praescriptum ss. canonum provi­ deantur. Facile perspicitur, quae et quanta inde incom­ moda et detrimenta in monasteria non minus ac in bene dispoeiti ad votorum professionem perveneraât, postmodern de vocatione sua raro dubitasse ; uiii vtero id acciderat, plerumque noa primo decennio avretorum Mmissione. sed postmodern evenisse. Itaque ubi durante novitiate rite ei aevere ad nor- . mam ·. régulas se constitutionum probantur acinformantur spiritus, prosperum in futurum •ucceeeum •per··· licet, etsj professio solemnis novitiatum line mora aequaturi,' ubi · contra novitiis tempore Inoi' vitiàttus debita cura et monastic· disciplina defuerit, vix sperandum est, ut defectus eiusmodi triennic^ subsequent· suppleantur. m \ Quae cum ita sint, procedendi modus cum or­ dinis candidatis -inquirendus ac statuendus es·· videtur, qqn Htos ante ab dWante eorum novitiatu rite probari et informari cdntingat. Eiuimodi vero procedendi modum, qno id sperare licet et quo instiper difficultate·, legi de professione votorum simplicium obstantes, removentur, quin saluberrimus legis illius finis evanescat, in hic positum esse existimamus; x 1. ut nemo ante impletum annum aetati· duo­ devicesimum sd novitiatum admittatur: 2. ut postulantes ante novitiatum •altem bien­ nium sut in collegio monasterii, cui incorporai cupiunf, vel ordini· ad quem monasterium pertinet, aut in seminario quodam episcopali commorati ac probati fuerint; f 3. ut durante novitiatu, interceptis literarum ao scientiarum profanarum studiis, novitii arte ascetica, disciplina monastica, notitia ·. regulae ao ordinis constitutionum, ordinis quoque historia im­ buantur, atque generatim iis religionis exercitiis occupentur, quibus ad pietatem secundum spiritum ipso· professos redundare necesse sit, idque eo C ordinis informentur. 4. ut ita probati ac informati, si ipei serio pe­ magis, cum insuper reverendissimi ordinarii aperta tant, atque monasterii juventus de more ·. regulae ex ratione haud pronos se ostendunt, eiusmodi reli­ giosos ordinandi, et vix sperandum est, eosdem petentibus annuendum iudiAsverit, expleto anno integro novitiatus et impleto anno aetatis undeproniores fieri, tales a religione dimissos recipiendi. vicesimo, ad solemnem votorupi professionem se­ '· Quid mirum igitur, si pariter multi eiusmodi in­ cundum regulam ae statuta ordinis admittantur. faustis auspiciis deterriti ab ingressu in religionem Tali procedendi ratione in ordinem suscipiendis arceantur’ Accedit denique tertia et quidem hucusque ex­ occasio praebetur se et e·, quae ipsos in religione ma-' nebunt, rite et mature probandi, ordinis vero ao positi· multo gravior ratio, qua revera comprobatur, religiosarum domuum praepositis, imprimi· noViper novam profitendi legem salutarem finem, ad quem illam ■ ». pontifice latam cognoscimus, pes-' tiorum magistri· sat morae suppeditatur, de indole sumdari potius, quam obtineri. Teste enim expert-. ac vocatione suscipiendorum firmiter iudicandi. In­ super eodem procedendi modo difficultate» sponte entia professio votorum solemnium, introducta lege de profesiione votorum simplicium, multum illius \ sua removentur, quae novae legi profitendi fere saluberrimae efficaciae et vis perdidit, quam prius ubique opponuntur. in animum et voluntatem voventium edere conQuapropter congregatio helveto-benedictina in­ sueverat. Eadem experientia tristia iam praebuit «tantissime precator, ut memorata lex de proexempla, levioris animi candidato·, lieet de valore D fessions votorum simplicium saltem quoad illo·, ac indole votorum simplicium rite monito·, talia qui ad ·. ordines suscipiuntur, ad tenorem expo­ vota fallaci quadam menti· reservation· emittere, sitae propositionis modificetur; quod si flat, dicta occulta videlicet spe freto·, fore, ut ante exactum congrekatio firma persuasione ae fiducia animatur, trienniam a professione votorum simplicium ipsis eiusmoni dispositionem et sibi et universo S. P. Benedicti ordidi in profectum et salutem cessu­ resilire contingat Eiusmodi aine dubio Jam durante novitiatu reeresisesut, stillo exacto professio votorum ram esa·. solemniu > 1 mittenda fuisset ; fallaci autem «pe ducti, Quibus expositis summae, ut par est, venera­ bonam vol uutat em simulant, votaque simplicia emit­ tionis et obsequii sensibus me profiteor tunt, ut ad tempus sumptibus monasterii nutriantur Datum Romae in monasterio s. Callisti ac educentur1. die 31 martii 1870. Experientia desiqus ae traditione, nondum lata humillimum et obaerv natissimum serrum. Menricum m. p i Ad hsac lore· ·· qsas ssqsaatsr aaimadvsrtsbat care dtaslis Pàtrisi sd marri··· usaspisris stM oUati: .8i tali •ririta IsviiMis dsrentsr sovilU at hic sxposltsr, statis· est at aoa ssdttsat prvfessiea·· solasura. Bails ergo hie sddscSs prs referentis·· dscrsti probat sins asesMitatem, as ia ■onssteriis ds unitas sstri Pu pa­ pae IX an deferenda sint ad concilium Vaticanum Episcopii Italiae centralia, qui sedent in con­ cilio Vaticano, et simul privatim consultant in bo­ num ecclesiae et in praeparationem earum rerum, quae conciliariter peragendae et definiendae sunt, risum est fore ut conferret ovium sibi concredi­ tarum regimini, ei quae infra humiliter postulant a sacrosancta Vaticana synodo approbentur et decernantur. Ea tamen summi pontificis iudicio prius expendenda subiiciunt, prout bulla Multiplicee inter «apienter ditpoait. Suat autem quae aequantur. I. Ut aunt red Italiae, in qua lex lata eat de matrimonio, ut aiunt, eirili, quae valde turbat ecoleaiam, neceaae eat ut epiaeopi expeditiorea aint in exercitio aui miniaterii, utque proinde eq remo­ veantur. quae eorumdem actionem aut nimia len­ tam, aut gravem nimie reddant, ad amolienda acandala legalia'concnbinatua. Illi enim ex catho­ lici», qui aunt grani corde, et dura centre facile detrectant legem aanctiaaimam matnmoniifchriatiani. niai praeito aint, et quidem temper fere gratuito, diepenaationee matrimoniale». quae ab eccleaia ra­ tionabili de cauaea concedi colent ab impedimendis iuria eccleeiaatici. Quare iidem epiacopi aummo etudio petunt: A. Ut praedictae diapenaationea communicen­ tur maxima qua fieri poteat et temporia et aumptua À 553 i • / ‘ . Λ· '-, · .w________________ ____________i_________ :__ : oéceeotpia, modificati* inaopef quibutdaœ aut an-,A ** 28. boatur»,' aut duriuâeulia formuli·. _ > Postulatio DX epitroporum de invitatione fadrto- ‘ B. Ut iftijmdimentum quarti ' gradua »éu oonda Hebraêit ad agnoscendum Mettiam salvatororn aanguinitatia aeu affinitati·, quod in tau» bominuiq letum h · j commixtione frequentiuimum eat, at aadpe a con' a. ' ' <3 ' HrahentibU· ipaia ignoratur, aut «ero gt fortuito Litterae, guibus patres innt^sçtùr ad subscribendum.. deprehenditur,- unde fit ut reeurau· ad «anctam aedem adêo multiplicentur, ut aaepe impoaaibile Eminentiasimi et reverendissimi patre·. X ait kcandala impediri, quae ex hac ‘ounclatione Supra fores sanctae . conciliant aulae haecce oriri tpoaaunt, et reapae oriuntur; impedimentum, Christi V^rbg. legere eet. Docete omnes gentes. inqilam, illud, auctoritate, qua pollet eccleaia, e Hanc autem superscripfionentcuique legenti per* medp proraua-rollatur. bibetur vestra in varios , humanae familiae ramo· C. Ut impedimentum ex copula illicita qoarctesollicitudo ; «imulque exinde nos ip»i, Abrahapi tur ad pritoum gradum.· filii et nunc, miserante Deo. Christi sacerdote^ D|v lienique’ ut impedimenta e cognatione spi­ vire· ei animum hausimus ad eoe accedendi, prfcrituali, quibua pasaim jrfufimi temere illigantur, simam vestram deprecaturi misericordiam pro He­ quf patrinoa agunt, praesertim in administration^ braeorum gente nostra. • confirmationi·, quin postea, quum opua eat, buiusce Quoties fa· ecclesiae fuit evangelicam afferre^ ' legamini· reminisci.valeant, aboleantur. B lucem «^ileDtibus in umbra jnortis, officio ^ivmo si quando populum aliquem non' II. Et quoniam facilitate conkahendi aponsalia ^on defuit. . saepe- saepius quidam abutuntur, ex quo fit ut plurima matrimonia irrita evadant, ideo postulant, ut impedimentum publicae honestatis ex sponsali­ bus locum non habeat, nisi ex soleninibus, init» •cilicet per s/ngrapham aut coram parocho sine testibus, aut coram notario et testibus. Quae con­ ditiones etiam pro impedimento sponsalium impe­ diente requiri debeant. Posset autem episcopus, ubi adsit mutuus consensus pro sponsalium disso­ lutione, dispensare ab impedimento, quod nihilo -minus perdurat. III. PolestaS quoque fiat episcopis diapehsandi • acerdotifa chorales, qui inserviunt eis in visitatione pastorali, itemque examinatores, dum sunt in of­ ficio. adeo ut, ad effectum distaibutionum choralium. perinde ac praesentes hebeantur. IV. Congruum quoque visum est ut quoad sanctimoniales foeminas concedantur episcopis latiores facultates, quia ob quasdam restrictiones, quae ratione ftmporum factae sunt a summi» pon­ tificibus iis dispositionibus, quae habentur in con­ potuit caelestibus illuminare doctrinis, crCdeudum est quadam qua·! impossibilitate ipsiu/ zelum in, fructuosum remansisse; quod iM·. novemdecim per > saecula, «ese habuit circa infelix Israelitarurn £enus. ‘ Hodie vero, aperto divinae providentiae! inter­ ventu. vetera cessasse videntur obstacula. Iam ab inedhte saeculo, genti» nostrae conditio immu­ tati omnino fuit, siv^ quoad ctvilia^sive quoad cilio Tridentino. non raro contingit ut iidem in an­ gustiis conscientiae moleetp versentuF. V. In breviario autem eam solummodo recog­ nitionem petunt, qua castigentur ea tantum loca, quae fortasse absunt a critica historica, ebhomiliis pàtrum in quibusdam festis aelectiores aptioresque sufficiantur; praecipue autem ve|lent ut psalterium Davidicum eo ordine digeratur, quo pluries quo« tannis recitari integre possit, cum in praesentiarum maxima psalmorum par· vix aut ne vix quidem in officiis ordinariis recurrat. VI. Ne studiosis scientiae canonicae iter nimis salebrosum peragendum sit, ob molem earum legum, quae iam obsolevere, petunt ut corpus iuris cano- D nici quam diligentissime recognoscatur. VII. Quoniam vero inter libro· prohibitos ii qui per littera· apostolica· damnati sunt, censuram speciati modo reservatam summo pontifici legen­ tibus inurunt, petunt episcopi ut horum libro3 rum, auctoritate concilii, peculiaris et distinctus index fiat. VIII. Optandum est quod episcopis in synodis dioecesani· liceat, quoad reductione· missarum, uti facultatibus a Tridentina synodo concessis ·«··. 25, eap. 4 de reform, etiam quoad Jundationes poste­ rior·· eidem concilio, abrogati· declarationibus et limitationibus usque modo apud nos vigentibus, attenta maxime temporum difficultate, et ut diligentiori cura intra praescriptum tempus piis oneri­ bus satisfiat. Pro praedictis episcopis t Henricus episc. Historien. et praten. religionem. Si enim ad Judaeorum in exteriori soriet^e statgtn praesentem- attenderimus. ipso» in fere qua­ libet Occidentis regione immixto* indigenis animad­ vertemus. communique degente» sub regimine po­ litico. Murus hic separationi», qui nomen habuit, quo utique ipsi ludaei. in aevo medio, cir­ cumdari voluerant et protegi, multis iam ab annis cecidit; in ipsa Roma magnificus noster et gloriosupontifex-rex, i*iue nonus. Btatim ac Petri «scendit cathedram, portam divisionis tolli iussit ; r.ec pasto­ rum optimus ingratos et beneficii immemores ha­ buit ; Israelites <*nim nuper^auribus nostri» audivi­ mus dicentes ex gratitudine „Verr nobis angelus e»t Pius dodos1"* f Itero, sub religioni» respectu, ingens apud Judaeos mutatio facta est. Dum enim, ex una parte, ma­ teriali muro a civili secernerentur societate, ex al­ tera non minus a Christianorum lege et moribus remotos tenebat'eos liber ille quem Talmud in­ scribunt titulo. Nunc vero, postquam societatem cum christiani» inierunt, ipso facto impelluntur ad amplectandum, relicto Talmudism», alios mores aliudque symbolum et reipsa. cum Occidenti» po puli in rationalismum vel indi/f» t entismum delapsi fuerint. Israelirae, in partem eorum societatis ad­ missi, eadem pessima progrediuntur via. llaecce cum ita se habeant, scilicet cum Israelitae in civili societate magni momenti partes im­ pleant. cumque, relicta fide patrum, abstracti et illecti, detestabiles subeant doctrina^ persuasum habuimus, eminentissimi et reverendissimi patres, zelum salutis animarum necnon amorem gentis nostrae a nobis exigere, ut humillime ad vestra provoluti genua, vestram deprecemur misericordiam pro fratribus nostris. Abraham filiis. Instanter igitur, eminentissimi Λ reverendissimi patres, a vestra exposcimus misericordia, ut dig­ nemini, e sacrosancto vestro concilio. Hebraeos pa1 Multa eaque omnino lectn digna d» hsr postulai ionr ha beatur apud fratre» Lémann, La cause des restes d'J’•rael in­ troduite ad eonctie iteuménniue du l'atican sous la b^néihrtton de S. S. le pape Pie IX (Lugduni et Parisii», A seeretarie concilii ad Imputation!» secretahruu tnisaa est die 2 aprili» 1870. Acta. sum. 257. δδδ C. ACTA CONGREGATIONIS PRO ToSTULATIS * xterna quadam invitatiohe praevenire; tali enitn in­ dulgentia, licet (ortaase .baud tam cito Tentura sii total» eoruha ^cL Christum convenio, illum imita- A t Henriettas episcopus Jfemausensis, t Aloysius Kobès, ep. Methonensia, vic. apost. Senègambiae. 1 ' ■ t los’épjiua Ar. episo. Bellovacensis, Nov. et Sylv. ! bimlni pium patrem de quo ait evangelists : -Quum adhuc (filiu* prodigue) longe esset, mdit ilium pater f * * ïp.«ius, et misericordia motus est, et accurrens cecidit t t super collum eius. d Utique, eminentissimi et reverendissimi patjreB, f . fratrum nostrorum efficacitqjr miserebimini, quia t ludaei semper* aunt Deo carissimi propter patres, . t quia ex eis est Christus secundam carnem. Miserebimini, memores potentiplimae huius adf t , hortationis quam ad ludaeos ab apostolatus initio 1 direxit sanctus Petrus, ante cuius gloriosum sepul­ crum vos nunc congregamini. Miserebimini, huius participes continui doloris ‘quem sic divus Paulûs exhalavit. Tristitia mihi ntagna est, continuus dolor cordi meo; optabam ego ipse anathema esse a Christo pro fratribus meis, qui B sunt cognati mei secundum carnem, qui sunt Israelitae. Miserebimini, ne, dum omnes orbis Rationes sacrosanctum concilium Vaticanum sub alas com­ prehenderit, ab earum consortio absit populus ille cui gemebundus ait Christus Jerusalem, Jerusalem, quoties colui congregare filios tuos quemadmodum gallum congregat pullos suos sub alas! Miserebimini tandem, o clementissimi patres, ut soror nqstra, quam ipse dilectissimus pontifex nupen Immaculatae decoravit diademate, ^beata Virgo Maria optatissimo sibi gaudio materna inter viscera perfundatur, quando supremum sublimi* sui can­ tici suspirium senserit exauditum: Suscepit Israel puerum suum. recordatus misericordia" suae, sicut burnt u.\ "st ad patres nbstros, Abraham et semini eius m saecula. Sacrorconcilio oeeumenico I'abeano. JLenatus Corisopitensis ep. Λ Ludovious Bduardus, ep. Pictaviensis*. Ludovicos Theophilus, ep. Blesensis. R. F. aep. Cameracensis. loseph Audu patriarche des Chaldéens. Georgius Ebedyeshe Khayath aep. Amadiensis ritus chaldaic^ χ Elia Giovanhi vescovo d’Acra. Timotheus A^ar aep. chaldaeus. Amidae seu Diarbekir. 9 t loannes, ep. Lmgdnensis. t C. A. aep. Bituricensis. Fr. card. Schwarzenberg m. p. aep. Pragensis. f f f f t f t Fridericus m. p. aep. Olomucensis. J. A. Maria, ep. Mimatensis. L^idovicue, ep*. Ruthenensis. Andreas ep. Argentineans. FI. aep. Tolosanus. Theodorus ep. Leodiensis. Caspar ep.^lebron. aux. Genevensis. t f + t Aloisius ep. Veronensis. Fr. Emmanuel, aep. Caeseraugustanus. Fr. loseph Sadoc O. P. aep. 8 Francisci. Vine. Spaccapietra aep. Smyrnarum, vic. ap. Asiae minoris, qui enixis precibus id postulat, cum in­ numeri sint in sua dioecesi et apostolico-vicariatu ludaei. Caietanus Rossini aep.-ep. Melphieti, luvenacii et Terlitii. Innocentius Sannibale ep. Eugubinus. Edmundus Franciscus Guierry. ep. Uanabensis. Thaddaeus, C. M. ep. Montereyensis et Angelorum. Petrus-Paulus, ep. Foroliviensie Franc. Xav. aep. Surrentinus. loseph aep. Trammsis et Nazarenus. Augustus ep. Meldena». Ignatius ep. Ratiebonèneie. f t + 5" losephus LéiHOHH Augustinus Idmann c t e clero dioecesis Lugdunensis t Romae die XX ianuarii, MDCCCLXX, t anniversaria beatae Virginis Immaculatae appari­ + tioni* in ecclesia 'Sancti Andreae delle Fratte. f t b. δδβ t G. Antonius, ep. Herbipolensis. t Vincendus ep. Brixinensis. f Adrianu* Languillat s. I. ep. Sergiopolitanua. vic. apost. Nankinensie. f Eduardus Dubar s. I. ep. Canathensis. vic. apost. Tcheli meridio-orientalis. t loseph Maria ep. Fanscoduoensis. f lanuarius M* ep. Anglonensis et Tursiensis. t Antonins ep. Placentinus. Ludovicus Eugenius ep. Camutensis. t Car. Frid. ep. Sagiensis. t Stephanus, ep. Bethlemensis. t Carolus ep. Astensis. Postulati rationes. Γ> f Carolus loannes Greith, ep. Sangallensis in HelEx una parte, infrascripti patres firmissimam vetia. t Eugenius ep. Basileensis. tenent fiduciam fore ut sacrosancta' synodus Israel itarum misereatur, quia semper sunt Deo carissimi f Franciscus aep. Barensis. propter patres, et quia ex his est Christus secundum f Henricus ep. Gandavensis. f Petrus ep. Carolinopolitanus. carnem. Ex altera parte, iisdem patribus dulcis inest et t C. F. ep. Ariohatensis. t loannes ep. Nioopolitanus. intima spes, hoc votum honoris necnon dilectionis, adiuvante Spiritu sancto, libenter acceptum iri a ! f loaqnes ep. Abilensia. » pluribus Abrahae fili», quia ve.tera, quibus detine­ | .Stephanus, ep. Lausannensis et Genevensis. t Petrus loseph ep. Seduneusis. bantur, obstacula videntur uuno evanescere, iam f Petrus ep. Anioiensis. diruto antiquae divisionis muro. Γ tinam igitur citing, acclament Christum, dicen­ f Conceptus ep. Lystrensis. tes Hoeanna Filio Darid! Benedictus gui renit in j* loseph Giagia aep. Maronitarum Cipri. nomine Domini f * t loseph Matar aep. Maronitarum Alepi, Utinam ad brachia advolent immaculatae Ma­ t Petrus Bostani aep. Tyri et Sidonis. riae, quae, iam ipsorum soror secundum carnem, vult ipsis esse sicut et nobis mater secundum 1 Haec enbseriptio dsest hoc loco apud Lèmaao. sed habetur gratiam ’ inferius eoi. M7 a is, sate subscripUosea ep. Aurslianensia A sacra oecumenica synodo Vaticana infrascripti patres humillima instantique postulant prece, ut et miserrimatti Hebraeorum gentem paterna quadam invitatione dignetur praevenire: scilicet votum exprim ere, ut tandem longissima inutilique expectatione lassati, ad Messiam Sulcatorem nostrum, vere promissum Abrahae et a Mose praenunciatum festinent accedere: sic perficientes coronantesque religionem znosaïcam, non mutantes. * 667 POSTTLaIUM M-MHIllliu·»·» y Timothêu· OMahoüy ep. Armidalensia, Australia. £ f f Daniel .Murphy ep, Hobartoniensla. Australia. f t •f Felix ep. Lemovicebsis. f «f Henricus Eduardui aep. ^eatmonaateriensia. — Tu autem fide etas ς noli altum saperet std .time t f f ■f· + t t t t f t -f f t + + t t t T t f t + t t Ricardus Vincentius Whelan ep, Wheelingensis. lacobus Roosevelt-Bayley ep. Nevaroepsis. Tobias Malien ep Etiepsis. loannes losephus Conroy ep. Albaoensis. lacobua Gibbons, ep. Adramyttensis. vic. apoat. Carolinas septentrionalis. (Rom. XI»’ 20). Paj^suprr Israel. Conradus Martin, ep. Paderbornenaia. Pax super f Girilelnws Emmanuel, ep. Moguntinus. f Andreas Cssasola aep. Vtinensis. Israel'. \ . · f Georgius Butler ep. Limericensis. Marianus. aep. Valentinus. Hispania. I f Nicolaus Conaty ep. Kilmorensis. Amsndus-Renatua ep. 8 Dionysii Reunipnis. f loannes Brady ep. Pertbensis. loannes-Maria. ep Montia AJbani. t Nicolaus'Power ep. Laonensis in Hibernia. Fr. Ferdinandua ep. Abulensia. f loannes; aep. Tuamensis.· Felix, ep. Aureliaoensis. t Valerius, ep. Gallipolitanus. Robertue ep. Beverlace.nais. + F. C. gep.-ep. Melitensis. Gulielmus Bernardus ep. Birminghamieosis. t Antoafus ep. Gaudisiensie. Gulielmus ep. Plymouthenais. f loseph ep. Lunensis-Sarzanensis. Oulielmua ep Salfordensis. t L loseph ep. Senogalliensia. lacobus ep. Balopiensis. Walter Steins S. I. aep. Bostrensis, vic. apoat. Cal- B t Eduardus loannes Horan ep. Kingstonienaia + Fr. loseph Novella ep. Putaremus. cuttensis. t Fr. Raphael I>e Ambrosio aep. Dyrrachiensis. Alexius Canoz 8. I. ep. Tamassensis. vic. apoat. + Fr. Gabriel Capaccio ep Mellipotamen<*is .Madurenaia. t Fr. Eustachius Zanolh ep. Eleutheropolitanus. Fridericus Maria Zuielli ep. Tarvisinua*. vic. apost. de Hu-pe in Sinis. Raphael D. Popov ep. administr. Bulgarorum t Fr. Fidelis Abbati ep. Sanetorinensia. unitorum. i Fr. Laurentius Bergeretti aep. Naxienris. δ Νιχπόλιως Btv.xpivo;. T Petrus Apelian aep. Marascensis. Aug. M· Aloysius, ep. Natchitochensis. f Ignatius Calibgi.m aep. Amasiae, Leo Meurin a. I. ep. Ascalonensis, vic. apoat. Bom* f lacobus Bahciuriun aep. Amidae. bayenais. t Antoninus, ep. Giennen-us (in HGpania. l. B. Miége ep. Messeniensis, vic. apost. Kansas. t Fr. Hilarius Alcazar ep. Paphensis ac vic. apo-d. lacobus Etheridge ep. Toronensis. vic. apoat. GuTunquini Orientalis. ianae Britannicae. + Stephanas Mvlehisedech ep Erzerumiensis. Alexander Angeloni aep. Vrbioatensis. t Leo Korkoruni aep. Meliteneusis Antonius ep. Belemensia de Parti. f Antonius Halavi ep. Artvinensis. Aloisius, ep. Fortalvxiensis. f Petrus Tilchian ep Brusse.isis Bityniae. Petrus ep. S. Sebaatiani Fluminis Ianu*rii. Sebaetianus ep. 8. Petri Fluminis Grandensia Au- C‘ + Stefano Israelian vescovo di Karputh. t Antonius Petrus IX llassun patriarcha ( stralis. Armenoruni. + Alexander aep. Taurinensia. t Giovanni Hagian arcivescovo di Cesarea hi C.ip f lacobua Ant. ep. Ambianensis. padocia. f Petrus Maria ep. Casalenaia. + Gregorius Balitian aep. Alepi. t Aloisius aep. Mediolanensis. t Anselmus Fault ep. Grossetanuw. + Elecnorus ep. Montis Alti. + Fr. Raphael Corradi ep. Balneoregiensis. t Antonius aep. Salernitaihis. t Michael Adrianus Hankinson ep. Portus Ludovici. f 'Lvonardus ep. Asculi Sutriani. et Cereniolae. i Gregorius Jussef patriarca Anthiochenus Grecot Salvator ep. Cavensis et Sarnensis. catholicus. t loannes ep. Derthonensis. t Ignatius Accawi arcivescovo di Bosra et Hawran. t Laurentius ep. Pineroliensia. t Agapius Doumani vescovo di Acri. t loannes-Baptiata ep. Sulcitan Ecclesieneis. t Basilio Nasser vescovo di Balbek. t Carolus ep. Regiensis in Aemilia. t ('arolus aep. Algeriensis. •f» lohannes-Petrus ep. Bugellensis. i Fr. Aloieiua Ciurcia aep. Irenopolitanus, vic. et + Antonius ep. Alexandrinus. lelegat. apost. Aegypti et Arabiae. t Laurentius ep. Salutiarum. t Fr. Darius Bucciarelli aep. Scopicnsis. t loannes, ep. Seccoviensie. t Franciscus Leopoldus ep. Eystettensis. I t Fr. Angelus Kraljevie ep. Metellopolis et vic. t loannes, aep. Strigoniensis et primas Huogariae. apost. in Hercegovina, m. p. + Fr. Paschalis Vuicic ep. AntipheUcnsis, vic. apost. f Ludovicua Anna aep. Avenionenais. + John B. Purcell archevêque de Cincinnati. asitanue. f A. A. Dupond ep. Asotensis. vic. apoat. Siatnensis. + Bernard Petitjean évêque de Myriophyte, vicaire + Laurentius Gillooly ep. Elphinensia. apostolique du Japon. t Patritius, ep. Dunensis et Connorenaia. t lacobua Maximilianus ep. Lavantinus. t M O'Hea ep. Rossensis. + Valentinus Wiery m. p. ep. Gurcenaie. + Guillelmus Keane, ep. Cloynenaia. f Gregorius, nep. Monacensi» et Friaingensis. f Cornelius Mac Cabe ep. Ardagadensis. f Pancratiua ep. Augustanus Vindel. f Patricius Leahy, aep. Caaaeliensia. + Henrietta ep. Wratislaviensis. t Franciscua Nicolaus ep. Valentinensia in Galliia. t Cyrille Ilehnam Benni archevêque syrien de + |i6annes-Maria ep. Venetensis. f Eliaa Antoniae episcopus Aeculanus. Mossoul. · t DionigioGeorgioScelhotarciveecovoairod Aleppo. f Fr. Salvator Angelus Maria ep. GaltellinensisNuorenaia. f.Athanaae Rafail Ciarcbi archevêque syrien de Constantinus, ep. Gerundenaia in Hispania. Babylone. ’+ lohannea Elis Casetme (= Bet-etme) évêque de Ignatius Fhilippda Harcus patriarcha Antiochiae f f + + t 1 ( Syrorum. la ('elle patriarcale. τ Petrus episcopus Molineosis + 1. B. P. Leonardua ep. Tutelensis. i' t Fr. loachini, ep. Salamantinus, ot administrator + Fr. Thomas Michael Salxano ep. Tanensis. apost. Civitatenais D. 8. B. t Maximilianua losephus. aep. Salisburgensis Ger­ + Vincentiua ep. Imolensis. maniae primas. + Vincentius ep. Thermularum + Paulus aep Coloniensis. t Aloysius ep. Neritonensis. + Benedictus episcopus Tridentinus. + Laurentia· aep. Cuaentinu·. + loannes Baptista losepbua ep. Atreb^tensis, t Raphaël ep. Catacenais. Boloniensis et Audomarensis. " t Joseph Eugenius ep. Ottawenaia. t loannes lulius ep. Sueaaionenais et Laudunensia. + Aloysius ep. Signinus. t lacobua M. A. ep. Gratianopolitanua. t Petrua Ricardus Kenrick, aep. Sancti Ludovici. +, Georgius Markich ep. Catharenaia in Dalmatia.' in statibus foederatis Americae septentrionali·. t Marcus ep. Spalatensis et Macarenais. t Francisco· ep. Bajonensis. f Ludovicus Anna ep· 8ancti*CIaudii. t Petrus-Domnius Maupaa^aep. Gadertinus (Zara> t Franciacua ep. Divlonensis in Galliis. t Carolua, ep. Lucionenaia. in Dalmatia. t loannes ep. Sancti Joannis, N. Brunswick. t lldephonaua Renatus Dordillon ep. Cambyaqpolit Jacobus Rogers, ep. Chatbamensis. tanus, vic. apost. insularum Marcbionum. t Georgius Smiciklas ep. graeco-catholicus Crit Ludovicus Maigret ep. Aratbensia, vic. apoat. in■ienaia. •ularutn Sandwichianarum. D t Raphael Valentinus aep. Sancti lacobi Ohilensis. + Dominicus ep. Dianensis. t Vincentiua Rubensia et Butuntinus ep. t Joseph Hippolytus, ep. Conceptionis. f Aloisius ep. Theleainua aeu Cerretaneosis. t loaepb, ep. Auguatanua. f Fr. Befnardinus ep. Tarracinensis, Setinenaia et f Petrus Dufal ep. Delconacaia. t Franciacus Xaveriu ep. Caatrimaria. Privernensis. t Fr. loannes de lesu ep. de Comayagua. t Franciacus ep. Laquedonienais. f Carolua ep. Cenomaneoaia. t Fr. Thomas ep. Troianus. t St. Charbonneau vic. apoat. Iassensis vic. apost. t Thoma· ep. 8uthwaroenaia. Maysaurii. . f losephu· Maria ep. Canarienaia f Eug. Ioan. Claud. Joseph Desflèche· ep. Sini- t Stephana· Joaephu· ep. Malacitanua tensia, vic. apoat. Sutchuen Oriental (in Sinia). f Marianus ep. Gnadixenai· et Butitanu·. t loannea Th. Pinchon ep. Polemoniensia, vic. apost. t Spiridion Maddalena aep. Corcyransi·. t Christophoru Bonjean ep. Medenii·, vic. apost Sutchuen septentrio-occidentalis (in Sinis). t losephu» Hyac. 'Tlohier ep. Gadarenaia et vic. Jaffnapatensia (Ceylan). + Petrua Henricus ep. Bellicenais. apost. Cocincinae septentrionalis. t P. J. M. J. Pichon ep. Helenopolitanua, vic. apoat. t Georgia· Dobrila ep. Parentinu· et Polensis. t Petra·, aep. de Guadalaxara Sutchuenais-meridionalia in^Sinia. t C. M. Dépommier évêque, vicaire apostolique de t Germano· ep. de Chiapas. f Jean-Pierre évêque de Versailles. Coimbstour. ( Ml lUdiu.Ai» A t loeapb Maria Alberti, ep, SyraasU ia Mari Aegaa, delegatas apoat Grseeiaa. t Godofridae aep. Rbadoaeoaia, Emmaaaal Aawar archevêque da Zako. t Fraaciaea» ep. Monti· Pesaalaai, Tala appara il ado aaatimaato. — Miebal· Piatra t Alexander aep. TbeMuloaioetitia. Bar-Talar areivaaoovo di Board ae. f loedum aep. Floraatiau». Aagostioo· Barariaa. aep. Samahioaaia, ot admiaistrator Adarbagiaa. t Tobia Aam Beriti aep. t Agapiea Baciai ep. Ceriopolitaae», et vie. apeaL t Gabriele Fano vaaeoro ealdeo di Martia ; Meso­ Coptorum Aegypti. y potamia1. t loeepb Cardoni*aep. Edeesenua. t Raymundu» ep. Tadanria t Franciacus Mausoli ep. Septampedanua tea ,t C. F. aep. Qeabeeeasia. 8. Sevariai in Picano. t Augustus, ep. Appamieaeia. + Petrus iam ep. Imae Telluris. ·:- Nicolaus Pace ep. Amerine», t Alexius ep. Vallis-Guidonis, t Franciecu» ep. Corneti et Centumcellarum. t Fr. Hyacinthus M* Berben ep. Neocastrenai·. t loanne» Pergor m. p. ep. Caaaovieneü in H angaria. t Phihppu» ep. Miletensis. t Ladislaus Bird m. p. ep. Ssatmarioasi» in Hungaria. » lacobu· Quinn ep. Briebanensia. t Francisco» ep. Carcassooeaais. t Guillelmu» Lanigan ep, Goulburnenaia. t Ludovicu», card, de la Lastra y Cuesta, aep. t Flavianus ep. Baioeenei» et Lexoviensis. B Hispalensis. Amatu» Victor F. ep. Vapinceneia, t loanne· Paulus aep. Albieneis. t George» Hurmuz archevêque de Siunia. i losepbu» ep. Volaterranus. - Eduardu» Hurmu» aep. Siracenri». t loanne» ep. laurinensi». + Fr. Paulua Benignus ep. Portoricensis. r Caietanu» ep. Aletrinas. t Philippus Krements ep. Varmiensis. t Guillelmu· ep. Catalauneneis. t lacobus Chadwick, ep. Hagulatadenti» et Novit Marianus losephns aep. Bonaërensis. *ca*trensis. in Anglia, t Ludovicu» Maria ep. Aturensis et Aquenai». r Francisco», ep. Carthaginenri». t Stephanu» m. p. ep. Magno·Varadinensis 1. r. r Franciacua a Paula, ep. Seguntinus. t Sigirmundu» Kovacs m.p.ep.Quinque-Ecçle»iensi·. + Petrus Maria ep. Oriolensi» seu Aloniensis. • Alexander Bonnes ep. Ceanadiensi». Hispania. i Antonius Carolu» ep. Engolismensi». t Petrus ep. t Ambrosius, ep. de Chilap0. losephu» Emmanuvl ep. de Sereru^. t loanne». ep, Ebroicenaie. ■ Antonius Maria ep. Fabrianensia et' Matilicent Hyacinthus ep. Narniensia, et administrator apoat aia m. p. Mandelenais. t loanne» Vancea-m. p. aep. et métropolite Albaτ H. L. C. ep. Surensis. luliensia. t Stephanu» Aemilius, ep. Elnensis. losephua Papp-Sxilàgyi m. p. ep. Mggno-Vara- CT* Amedeua ep. Clovelandensis. dinensis ri tue” graeco romeni in Hungaria. t Ludovicu» ep. Burlington. Vermont. Nicolaus ep. Concordiensia. t Bernardus aep. de Guatemala. t Gregorius sep. de Manila, < Carolu» loeephu» ap. Rottenburgensi». i Marianus aep. Reginensis. ' r Anastasiu», aep. Burgenai». t Thomas Ludovicu» aep. Halifaxiensi». + Franriacus ep. Abellinensia. r Ignatius Persico ep. Gratianopolitanu». t Ludovicu» Gabriel, ep. Adrianopolitanns, vie. apoat. Pekinenai». t loanne» aep. Neo-Eboracensis. v Emmanuel Theodorus ep. Huanucensis. Raphael Bachetoni ep. Nureinua. + Ludovicu» I. DTlerbomes ep. Miletopolia, vie. t Francisco» ep. Larinensi». apost. Columbia© Britannicae. r MatthiSM ep. Trevirensi*. t Μ 1. Franciacus Allard ep. Samariensi» Ο. Μ. I. + Vincentiua ep. Hennensis et Atriensi». et vie. apost. a Natalie nuncupatus. i' Anaelmu.·* ep. de Costarica. f Bernardus, episcopus Zamorenei». ·· F. loanne» ep. l'iscien»i». ■ Hannibal ep. Mmiatenei». Léo ep. Rupellensis et Santonenei». ■' (’aietanüM ep. Maceratensi» et Toleutinua. ? Placidus Casangian aep. Antiochenus, abbas ge­ i Fhihppu» ep. Tripolitanus administrator apo»t. neralis ordinis 8. Antonii. Fr. loanne» Thomas Ghilardi Ο. I*. ep„ Monreabbatiae Sublacensi». galensis. P t Henneus ep. Historien·:· et Hraten»ts. ΐ loanne» Valerianus ro. p. ep. Badvicensi». t Claudius Maria Magnin ep. Anneciensia. i Eduard Jacob, ep. Hildesienei». + losephus Henricu» Jordany, ep. Foroiuliensis ac Tolonensi». ~ loanne» Antonius ep. icentinu». Ludovicu· ep. Castabalensi». vic.apost. Idahasnsa». τ Felix ep. Isclanu». + Fraucieou» Calliensi» et Pergulanus. ;· Emygdiu» ep. Civitatis Plebis. • Franciscu» Maria Vibert ep. Maurianensis. < loanne» ep. Calatanisiadensis ’. t Antonius ep. Vrbaniensia et Vadentis. 1 Franciscu» Xaveriu» aep. Leopoliensis lat. ritus. t Eugenius Galletti ep. Albae-Pompeiensi». t losephus Aloysius ep. Tarnoviensis lat. ritus. t loeeph Maria Severa ep. Interamneusis.y t Emmanuel Vcrrolle» ep. Columbicensi». vic. apoat, t Laurentius Biale ep. Vintimilliënsi». Mandchuriae etc. t loanne· Francisco» aep. Remensis. f Petrus Cyrillus ep. Pampilonansi» et Tudelensi», t Aloisius M* aep. Theatinu». i Cosme», ep. TirUsonensi». t loanne» Ambrosius Huerta, ep. Punenai». t Ludovicu» Maria ep. Sancti l>eodati. f loaapb Maria BaaMiotaa ap. OanUearia. t loMpha· ap^WolaBB*. 1 Sequitor apud LCmafin «lecta. Taaret. archiepiacopo» Ktrkoabieneii*. quae snb>nptio habetur in acus originaUH» fere ad calcem, ubi recte leriter Kerkouk latina KerknksaaM. non Kerkonbiensia * ('aiat cod. Conçu, gbkkjlal. tomcs till. t + t + i’ Petrus aep. Sardianus. Ludovicu» Pelcusy ep. Vivari< nsi». loanne». ep. Sancti Germani de Rimouski. L. F. La Flèche ep. Anthedonenai». Matthaeus ep Minorireoais. 9· MS C. ACTA OONGRMGATIONIB PRO POSTULATIS t Ioan·»· Bapdata ap. SavoMwh-KMlMai·. f Salvatar âp. Boliaeeai· vie. aapit. Geauemsbu. Mathias-Augustino» ep. Oi ri tada Oaatollaaaa, Hor­ tae at GalhaiL f loaaaae Maraogé ap. Tuauasi· et KyooMaah. f L Petrae ep. Caarioeaia. t Ignntiu* M· op. Melphiaaai» at RepoUeneu. f André·» op. Caaoaaaie. i loannu» Maria Tiaaot ep. Milevii et vie. apoet. Vi­ ugapatam. t loanne» Balma ep. Ptolamaidanai·. t f + t Aloysius ep. Calatina·. Aloitia» ep. Feretranaa. * Ioann·»' losephu» ep. Veglen»!·. Georgia» Dubocovicb ep. Pharentie (valgo Leaina o Liste). + Ignatruq, ep. Pharanneniia f Antoniuagp. Calnaoensis. \ f losephu», eprCapiti» Viridi». λ t loanne» Monetti Cerviae ep. t Francisco» aep. Tarraconensi», Hispanas. t Ferdinandu» ep. A»turicen»i». t Thomas, Indiarum patriarcha. f losephu» Ignatiu» aep. Qui tenais. Quia in Christo sunt prophetiae impletae, unica eat vera religio. — f loannes Baptista ep. Tulant t t t f t t t f t t t f f t t f t t t t t t -f f t f t t cinguensi». Aloysius ep. Berissen»i». F. N. Blanchet, aep. Oregonopolitanus. Modestus, ep. Van-Couveriensis. loaeph ep. Sancti Angeli Lombardorum et Bisa- Md t laootee ABptm» OoeM ep. Melbourne··!·. f Andréas m. p. aep. Geritieeei·. t Fr. Bartholomaeu» ep. Oalveaah ae Thoaaoams, adasiaieCr. apeot, Oostollanotonaia, t Fr. Fraaetne·· Xaverin» op. Mansu t loeoph Beaedietae aep. Oataaieasia f P. A. Miehaol-Angelu· ep. Paetam·!·. t Caoparas, ep. Aatipatreaeis ia partibus. t Rudeeieda» ep. Portas-Victoriae. t Fr. Petra» Severint ep. Bappeasi». f f f t f t + + Bf t t t + t t f t Fr. Felix ep. Parmensi». FraaeiMus ep. Uxelleoai» et Torralbensu. Salvator aep.-ep. Auximanu» et Cingulanus. Philippo» ep, Fanensis. Philippus ep. Forosemproniensi». Raphael évêque d'Albenga. Petru» ep. Guaatallensi». Fr. Armandus ep. Sosopolitanus M. C. Nicolaus Adamee, ep. Halicarna*»on»i», vic. apost. Luxemburgensis. Benvenutu», aep. Granatensis. Michael, ep. Conchensi» in Hispania. Victor-Augustus »ep. Mechliniensi», prima* Belgii. Fr. Aloysius ep. Triventinu». Fr. Maria-Ephrem C. Exc. ep. Neme»inu», vic. apost. Quilonensis. Fr. Léonard Mellano Carme Déchaussé, évêque d’Olympie, vicaire apostolique du Malabar. D. Arsenius aep. Tarsi in Cilicis. Petru» Buffetti ep. Brictinoriensis et administr. apost. Sarsinae in Aemilia Romandiolae. José Maria obispo del ParanA N. losephu» ep. Petrocoricensi» et Sarlatensis. loannes Tamres archevêque de Kerkouk. rit. cbaldéen1. Franciscus ep. Tarentasiensis’. Ad finem fortiter, çmnia suaviter. — t Ferdi­ nandu· cardinali» Donnet ep. Burdigalensis*. t cienaia. t loseph ep. Oppideusis. t loannes aep. ep. Buscoduoensis. Philippus losephus Viard, ep. Wellingtonensis. « t loseph ep. Nanceiensis et Tullensis. Fridericus ep. Augustodunensis. Cabillonensis et c Matisoonensis. Paulus, ep. Metenti». Ludovicus, ep. Leontopolitpnus et vic. apost in 39. regno Baxoniae. Postulatum aCVlll patribus exhibitum, ut sancti loanue» ep. Palentinua Vhieentii a Paulo aaMoeiationes,quae vulgo Conlosephus op. Bantandarienai». ferentiae dicuntur, a «aero Vaticano concilio Petrus de Villanova Castellaoci aep. Petrae. laedentur ac commendentur·. Pantaleon, ep. Barcinonensis. loaephu» Angelini aep. Corinth, vices gerens. Romani pontifice» in docenda regendaque ec­ 8eba»tianua, ep. Calagurritanus et CalOeatensis. clesia non ita curam exhauserunt, ut aliquando loseph ep. Auriensia. opera misericordiae fovere et commendare inter­ Silveater aep. de Venesuels. miserint. Ad eos enim pertinet relum et pietatem Gregorius aep. Compsanus, admin. Campaniensis. promovere in sustentandi» pauperibus et in cateloannes Baptista ep. Aquipendiensis. chisandi» rudibus. Btephanu» Fennelly ep. Thennopylensis, vic. apost. Ad haec vero charitatis tum spirituali· tum Madraapatanus. corporalis implenda officia, plures in decursu temloaeph Franeiaeu» Esechiel ep. Ayaouquensis. D porum prodiere societates, et in nostris temporibus 'oannee Baptista ep. Antinoenaia. maxime enituit pia haec sodalitas, qtfne, sub vul­ Antonius up. Traianopolitanu». gato nomine Confermtianm sancti Vincsntii a Pania, loannes ep. Feltrensis et Bellunensis. omnibus non est aeque comprobata. Eugenius O'Connell ep. Marysvillenais. Haec autem societas, ex laicali ordine praeDavid Moriarty ep. Kerriensi». Fr. Fideli» Sutter ep. Rouhen»i·, vic. apost. Tuneti. f Fr. Francisco» Dominicus ep. Asgeenaia, ac vic. apost. Sophia· et Philippopoli· t Fr. Michel Ange Jacopi évêque de Pentaoomia et vicaire apostolique d'Agra. t Fr. Paulus Tosi ep. Rhodiopolitanus, vic. apost. Patnensi». t Fr. Antonius Maria Fania de Arignano ep. Marsi- censis et Potentinus. f Petru» aep. Roaeanensi». f loseph ep. Thyatirenais. t loanne» Hilarius Boset ep. Emeritensia de Mara­ caibo. t loseph ep. Aretinus. < Dceat boc loco apud Idmaun. Vid. supra, col. Ml n. 1. • Sequitur apud Léman»: «Salvator ep. Bolin, vie. cap. Hennensia", quae iam habebatur supra, col. M8 a ». • I» editione fratrum Ltaaaa p. 370 additur . .In Idem, quod hoc «xemplar transcriptus» ad verbum concordat cum originali, quod asservatur ia Acti» SS. concilii oecumenici Vati­ cani. — Datum in Secretaria eoucilii Vaticani die 81 martii 1870. (L. f S.) f loeephna epes S. Hippolyti socretar. concilii Vaticani." Ibi tamen habentur multa nomina perperam aive lecta live typi» cusa, ut calvis legenti patebit Quae vero formis linguarum orientalium nonnusquam formis latini» addebantur, ea consulto omisi oh typorum illorum penuriam in noatra officina. • Ab archiepieoopo Tnronensi exhibitam die 38 martii et 1« aprilis 1870, diversi» foliis, quorum alia ab alii» interiecti» pancti» hic distinguantur. bbô sertim stfiwmta, wbütarua sivitatum et vieeeum A lasih— Gibbe·· ep. Adrumyttaaeta L p. i. Gultaimu· Heartam BMur ep. XaMriamm. viro· eptimMqei aebelaram liberali·· ephebe· ta Bdvrnrd Ftaa-Garuld ep. Petrtaatanua. •tau no ïamputai, tateq·· p·· uaivermn· terrarum •rbem tam diffu··, aborior·· tracta· ubique protulit, I. F. Sbaaahaa, ep. Harriih urgendi Mishasl Deme··· «p. PWmhergMria quoe hic eanmerare superitaem amrt. Vta exstat corporali· taopta quae ab «ta aaa ratovatur, aat f aaimi aflUatta qua aaa rit ramuata, lad eutm paaperaa aaepe at regulariter vtaitaut, oeequa 4a· f Lee Mseria 8. L ep. As setau«a «ta vie. apart. Bempliai paata at aeaeetadaata pabala raâaiaat; aegrotta beyeaeta. opitutautar, itaqo· aalatarta madiataaa ramalia aab- f Ataxias Caaan 8. L ep. Tnmnaeeaata, vie. apart. miniatrant: seaea ia hoapitüa at arphaaae ia aaa- - Maduruaeta. aervatoriia oolioeaat ; artifloai ai operario· aradiaat, f Bdnardas Debar 8. L ep. Caaethaasia, ria. apart. Tehsli Meridio-Ortaatalk, tanioraequ* ex ai* qui iu ofBoiais drodaaatar mo patrocinio a pravi» exempli· praeèervaat; aptimoe f lacobns Etheridge ep. Toroaeaais, via. apart. Guiana· Britaaaicaa. libro· par domo· at familia· diaeeminant, at matri­ monia mera civilia cohonestant ; ano dt nt ex haa f loanner Baptista Midge 8.1, ep. Memeaeasta, vic. institutione miri· in modi* ta rempnblieam Chris­ tianam bona dimanent, maltiqne Mirantur qui riaa hoc auxilio periissent. * Hi· igitur piae «odalitati· meriti· commoti, rem promu· ntilem reputaverant tafraacripti patre·, ti hanc publice «odalitetem laudaret atque commondqret praesens Oecnmenica synodus, et ai magno· noster .pontifex qui, tanto omnium bonorum plausu, nariqa ecclesiae regit et gubernat, suo etiam praeconio decoraret et conciliari· approbatione fulciret. Et hoc enixe precantur oratore· subscripti, fausta omnia inauper exoptante· reverendissimis patribus, qui ad munus examinandi postulata deputati sunt, Romae, die 30 ianuarii 1870. p •post. Kaasaa. f Christophorua Boajean Ο. Μ. I. ep. Medenais, vic. apoet. Jaffna·. f Fr. Maria-Ephrem, Carm. Etc., ep. Nemminua, vic. apoat. Qailonenaia. t Lndovieua de Gedabriand ep. Burltngtoneaaia. f Stephanas Fennelly ep. Thermopylae·!· vie. apo«t. Madraspatam. f Petrus Dufal ep. Delconenaia, vic. apoat. Bengalee Orientalia. f Btephanua Charbonneau ep. laseeqsia. vic. apoet du Mayaaour. f Franciaeua Leoudnan ep. Flaviopolitanua, vic. apoat. Pudicherianus. t Guillelmus Keane ep. Cloynensis. f t Laurentius Gillooly ep. Elphinensis. t t M. O'Hea ep. Rossensia. + f Cornelia· Mac Cabe ep. Ardagadensis. f t loannes ep. Ebroicensis. t t Vincentia· Spaceapietra aep. Smyrnensis, rie. C apoat. Asiae Minoris. f t loannes-Iulius ep. Suesaioneosis et Laudunenaia. f R. F'v aep. Catneracensis. f f E. F. Guierry ep. Danabenaia, vic. apoat. provinciae f Tché-Kiang. f f loa. Ar. ep. Bellovacensi·, Noviodnnensia et 8yl- f vanectenaia. f t Car. Frid. ep. Sagiensia. t ......... t t Thomas L. Conolly aep. Halifaxiensia. + I. Sweeny ep. Sancti loannia. Neo-Brunswick. t t Thomas Grimley, ep. Antigonensia et vic. apoat. f districtu· occidentalia promontorii Bonae 8pei. t t Renatus-Francisco· aep. Cametuoenais (iterum), t Ioann·· Paulus aep. Albiensi·. Franciacaa, ep. Divioaensis. Carolus, ep. Lucioneasia. Lndovieua aep. Avenionensia. losephus Armandos ep. ^eUovaceaai·, N'oviodnnensia et 8y Ivanee tenais (iterum). loaephua Eugenia· ep. Ottawenata Patricius Leahy, aep. Caeaelienaia. Fr. Ioann·· Pius Leahy, O. P. ep. Dromorenata David Moriarty Kerriensis. Eugène O'Connell Vallisprntenaia. Augustus Maria Martin, sp. Natchitochenaia. Renatas Corisopitenais et Leonenais ep. Ludovicos, ep. Ruthenonaia in Gallia. Daniel Morphy ep. Hobartonienaia. William Lanigan bishop of Goulburn. Ludovicua Eugenio· ep. Carnntensis. Timotheo· O'Mahony ep. Armidalenaia. f Flaviano· ep. Baiocenais et Lexoviensia. f Antonina· ep. Giennensia (in Hispania. Jaen). t I. Hippolytus aep. Turonenaia. t Fr. Hilariua Alcaaar ep. Paphensis. vic. apoat. Tunquini Orientalis. f lacobua ep. Ceramenaia. D Gregorius, aep. Monaoensis et Fristagensi·. .............................................................. t Michael, aep. Hambergen·!·. Petrua Ricard*· bearish. Sancti Ludovici aep. loanne· Mac Closkey aep. Neo-Eboraeensia. t Pancratia·, ep. Angnatanua Vindel. loanne· Baptist· Pnroell aep. Cincinnatenaie. t Antonius Aloysius, ep. V'icensis, Fr. Emmanuel, aep. Caeaaraoguatano·. lacobus F. Wood ep. Philadelphienaia. Rieardus Vincentia· Whelan ep. Wheelingenaia. t Ansstaaiua, aep. Burgenaia. loanne· Baptiata ep. Sanctae Fidei. f Ignatiua ep. Ratiabonensi·. Gulielmua O'Hara ep. Scrantonienaia. f Theodora· loaephas, ep. Namarceuai·. lacobus Rooaevelt-Bayley ep. Nowaroeuaia. t loanne· loaephua ep. Brugeaaia. loanne· Quinlan, ep. Mobilienais. f Gaspar losephua ep. Toraaeearis. loanne· loaephua ep. Boetoaienaia f Victor-Augustus aep. Maehlinienaia. loanne· loaepbaa Conroy Albanenaia. + Gregorius aep. de Manila. f Augustinus Vérot ep. Savaanenai·. f Geraldo· Petra· Wilmer ep. Harlemeaaia. loanne· Mac Gill ep. Richmondianais. P. N. Lynch ep. Carolopolitanua. f Victor-Augustus aep. Meehltaieaaia primas Bel­ gii (iterum). loanne· Looghlin ep. Brooktyniensia. Tobias Mullen ep. Erienais f Theodoras ep. Leodienai·. lacobus M. O'Gorman ep. Raphanenaia. M* M7 C.’ACTA CONGREGATIONIS PRO POSTULATIS t t t t t t f f t f f Ioann··, aep. Tuamcnaia. Ioanna· Derry «p. Clonfcrtonaia. Daniel Mm GcttigM «p. Rapotenai». lorae· Mm Evilly «p. Galvieuata atc. Georgina Butler. «p. lÂmeriocnai·. Nicolas· Power ooadiutor ep. Laonenais ThomM Nulty ep. Midenaia. Nicolao· Conaty ep. Kilmorcnaia. Irobda Donnelly eç. Clogheren»ia. Thoma· Furlong ep. Fernenaia. Franciacua Kelly ep. Derriemi·. f f t t t f Godefridu» aep. Rhedooemi·. Petru· ep. Veraalienii». Pelagiu» aep. Mexicanu·. Carolua Maria, ep. Tlavcalenai·.· 0. Franciacua aep. Quehecenai». M. lulianua' ep. Dinienata. t p t t t t t t Henricua Eduardu· nop. Weatmonaatprienais. Gulielmu» ep. Cliftonenai». Robertu· ep. Beverlacenai». Gulielmua ep. Plymouthenaia. Franciacua ep. Northantonienaia. Gulielmua ep. Satfordenaia. Thoma» ep. tiutbwarcenaia. lacobua ep. Hagulatadenaia et Novocaatrenaia. M8 A propter oiMeeea infraaaripti «eagruam eaae ocwcut eauxaqM postulant, at aacrua oeaeüiws Vaticanum laudatam piam aocietatem s. Vinoontii publice lau­ daro atque Molibus commendaro dignetur. RomM XII martii 1870. Fr. card. Schwaraenberg m. p.· aap. Pragenaia. loeepbu Othmar card. Rattacher m. p. Mp. Vien­ nentia. loMaea Simor, prima· Huagariae. Mp. Strigo- nienai·. Maximilianua loaephua m. p. Mp. Saliaburgenaia. B Fridericu» m. p. aep. Olomucenaia. Andréa· m. p. aep. Goritienai·. Gregoriu», aep. Monatqnaia et Friaingenaia. Michael, aep. Bambergenaia m. p. Francitcua Xaveriua aep. Leopolienaia latini ritu·. Ludovieua Haynald m. p. aep. Colocenaia-Bacaienaia. « Paulus aep. Colonientia. loaephua GeorgiuaStroaamayer m. p. ep. Boanenaia et Syrmienai·. Guilelmua Emmanuel, ep. Moguutinua. Henricua ep. Wrstialavienaia. Alexander Bonna», ep. Caanadienai·. Eduardu» lacobua, ep. Hildeaienai». Carolua loannea, ep. Sangallenaia. Pancratiua ep. Auguatanua Vindel. 30 Matthiaa ep. Trevirenaia. Poatulatum a XXX epiaeopi» exhibitum, ut MMichael ep. Tranaailvanienai·. eietaa nancti Vincentii de Paula a sacro concilie Ludovieu», ep. Leontopolitanua et vic. apoat. in Vaticano laudetur et eommendetar. regno Saxoniae. Inter opera pietati» et 'charitatia chriatianae, 'Josephua Aloyaiu» ep. Tarnovienaia. quae aevo praeaenti florent, praecipuum locum ob­ fhilippu» ep. Varmieneia. tinet pia illa aocieta», quae aub nomiue Conferen StephMua m. p. ep. Magno-Varadinenaia latinorum. tiarurn ·. Vincentii primum Pariaii· exorta m dein Sigiamundua m. p. ep. Quinque-Eccleaienaia. loannea Henricua ep. Oanabrugenaia. celerrime per totum fere orbem catholicum propa­ C gata viro· iuveneaque fidele» inter ae coniungit ad G. Antonius, ep. Herbipolenaia. opera charitatia et miaericordiae tam corporali» Conradu», ep. Paderbornenais. quam »pirituali» omnigena viribu» uniti» peragenda f loannea ep. laurinenai». ad exemplum et aub patrocinio ·. Vincentii de Paula, f loannea ep. Caaaovienaia. magni illiu» spoatoli charitatia chriatianae, qua vi- f loannea, ep. Seccovienaia. vena aliquando univeraam patriam auam Galliam 31. illuatravit et adhuc auparatea pii» operibu» a ae Foetniatto exhibita a nonnulli» epiaeopi» tam inatitutia ubique terrarum eccleaiam aedificat Haec maronitiei quam chaldaici ritu» de mali» quae aocieta·, quae apiritu vere catholico animata in aocietatem perturbant* operibu· externia peragendi» ante omnia animarum Beatioaime paier. •alutem promovendam aibi acopum proponit, ope­ Clarissime notum eat innigni tuae aapientiae rationi aune provinciam amplam fertilemque elegit, cum aocii ipai paupere· atque infirmo· viaitant quantum difficillimi· hitee temporibus undequsque atque convolantur, eorum indigentiia quoad corpua minatur tranquillitaa publica t«tiua mundi, et di­ et animam providere aatagunt, orphanoa et aene· vina praecepta, in quibua dependet félicita» hu­ in conaervatoriia atque hoapitiia collocant puero· mani generi» praeaenti aaeculo et futuro, et apederelicto» erudiri curant, iunioribua opificibua auo ciatim praecepta »ecundae tabulae Decalogi «prêta patrocinio contra fidei et morum pericula prM- D aint. et ipaa gentium iura pedibua conculcata, pt •idium praeatant. bono· libro· per familia» diatriideo videmua permaximum periculum circumdare buunt, matrimonia mere civilia ut revalidentur vitam, bona, ac iura uniuscuiusque homini·, nemine curam gerunt aliiaque innumeri· fere modia ad excepto; ac propterea malum praevaluit bono, et pauperum miaeriam «ublevandam et Mimarum tenebrae depellunt lucem. Cum autem unusquis•alutem promovendam mirabiliter operantur nee que summopere optet »ui liberationem ab hia im­ non aemetipaoa per pia exercitia et bona exempla minentibus Mrumnia, et cum non inveniatur aucmaxime invicem iuvMt. torita· non impedita ad medendum morbum iatud lata aocietM, quae bonum odorem Chriati per peatiferum, nili peraona tuae «auctitari·, ideo ausi aocioa auoa eorumque opera ubique diffundit et aine •umts offerre pedibua tuae sanctitati· hoc humil­ dubio inter efficaciaaima remedia atque praesidia limum postulatum, «datante hoc sacrosancto con­ adnumerari meretur ad tuendam aocietatem hu­ cilio oecumenico Vaticano, congregato in Spiritu manam contra ingentia mala M pericula, quibu· ■ancto a auprema tua auctoritate; et enixe depre­ moderno tempore ex parte aocialiami perverai un­ camur aollicitudinem tuam apoatolicam. ut in ip»o dique circumdatur, iam dudum episcoporum nec elevea magni paatoria vooem contraista mala in­ non nummi pontifici· arctiuimi patria Pii PP. IX numerabilia. quae no»tro aaeculo vocantur profeliciter regnantia, a quo largia indulgentiarum pri­ vilegii· ditata eat, peculiarem animadvertentium 1 Hic et psasita obi ooenrrsat. aigl· m-p. — mass propria. atque inaignem benevolentiam aibi vindicavit Qua* Adiectaa· arat avarier araMcu·. & i- > PUidlLAl U et negàtaadî Ubertae, sperante·, te eerree* turum lata inaaaa deliria, quae dneunt ad veram •ervitateoi, et permeas iafeUeitatea, eat ad minus illa redigere inter limite· ferreo·, nt non possint iterum praetergredi confine·, ne ampliae mundas immergatur ia abys«u scelerum, et iniquitatum ; in ultimo* certe omnipotentia jpcaeleatie indicte corri­ gent omnia, sua iustitia vindicatriee, quoniam ipse Mt omnipotea· vindex, et omnia sapienti·•ime medebit. Homine· vero corde recti, et amatore· veri boni head poetant expeotare aliquam meliora­ tionem statua calamitosi hodierni mundi ab alia auctoritate, quantum hoc possunt expectoro a su­ prema tua auctoritate, quae certo pluriore· habet auscultotores obtemperante· alii· quibuscumque auctoritatibus, qui non solum audiunt sed etiam faeiuut alios audire, et adiuvent. ut bonum prae­ stet malo, et ita aliae auctoritates audientes vocem tuam, elevabunt ipsae etiam voces suas contra horum auctores malorum, qui perturbant subditos et ipsasmet auctoritates. Certe, beatissime pater, nemo se detrectat audire sana verba inducentia homine· ad verum sui stabile bonum, et correctio optima fundata est in iure gentium ad rite componenda mutua societatis iura; propterea neminem rationa­ biliter posse conqueri, dum detur illi ius suum, ae praesertim cum illo summopere indigeat. Iterum atque iterum, behtissime pater, te de­ precamur, ut clames, et do cesse·, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuncia huic saeculo sce­ lera sua, et populo perverso peccata sua, quoniam ;e constitui vigilatorem aeternae hominum saluti·, et deprecamur Deum optimum maximum ut dex­ tera sua omnipotenti te perenniter conservet et adiuvet. Romae 20 februarii 1870. Petrus Bostani aep. Tyri et Sidonidis Maronitarum. losephus Matar aep. Alepi Maronitarum. losephus Giagia aep. Cipri Maronitarum. Giro. Paulus Hindi aep. letirensis Caldeus. Timoteus Attar aep. Amidensi·. 32. PoetulaUun a XVI epiacopla exhibitum de noeialiami erroribus. Sacro concilio oecutnrnico Vaticano. Inter gravissima huius aetatis mala eminet sorialisutus. Impii et a chriatiana veritate abhor­ rentes errores, qui amplissimi· modis inter homines quotidiana manüum suarum industria victitante· sparguntur, tam christianam fidem in pauperum operariorum mentibus exstinguere, quam univer­ sam societatem, rectumque socialem ordinem subvertere^vninsntur. Necesse ergo prorsus videtur, ut oecumenica haec synodus exsecrandis eiusmodi erroribus ca­ tholicam veritatem et moralis doctrinae iustitiam sanctitatemque opponat; ut divites et proceres do­ ceat officia, quibus erga pauperes, operarios, fa­ mulosque adstringkntur; et vicissim, quae sint istorum officia erga patronos, eosque quibus ma­ nuum operam prsestant. Negari enim nequit, di­ vitiarum praesertim cupiditatem et abusum, opera­ riorumque neglectum, inhumanamque in eo· duri­ tiem, qua quintum et septimum divinae legis praeceptum latente quodam modo saepissime viola­ tur. socialism! errores, couatusque plurimum fovere. Omnes etiam bonae voluntatis homines ab oecumenica synodo exspectant, vehementorque deside­ rant. ut recta et sancta socialis ordinis principia praedicet et tueatur ; et religiosi praesertim ope­ rarii ad piam matrem oedeaiam oculea maaaeqee levant, at ehriatiaaae caritati· et iustitia· lege· in omnium meatibus reaueeitot, ot in societate re­ stituat. Cum voro in indice schematum, quae a theo­ logis ot oeeleaiastiei iuris consultis praeparata fue­ runt, nullum reponatur, quod do illi· principiis, veritatibus, mutuisque officiis agat hinc subscripti patres humillimo instaatcrqn· petant, ut in hoe sacro oecumenieo concilio gravissima iata et ne» emaris res opportuno proposstsr. Romae dio 7 martii 18701. f t f f f f f f Ignatius, ep. Ratisbonensie. Franciacu· Leopoldua ep. Eyatettensi·» Theodorus losephus. ep. Namurcensis. Henricu· Bracq ep. Qandavenais. loannes losepbus ep. Brugensi· Gaspar losephus ep. Tornaoensis. Nicolaus, ep. Halicarnassensis, Michael Heiss, ep. Crossensis. Andrea· ep. Argentinensis. loanne· aep. ep. Buscoducensis. Andreas Ignatius aep. Ultrsiectensis. Gerardus Petrus ep. Harlemensis. Carolus Pooten aep. Antibareneis et Scodrensis, Petrus Mari», ep. Colophoniensi·, vic. apost. Batoviensis. t Florisnus aep. Tofosanus. f Theodorus ep. Leodiensis. f f f ■f f t 33. Postulatum XVIII episcoporum de atrlrtlua ob­ servanda lege Tridentina In episcopis alilsque praesqHbus eligendis et nominandis. Sacro condito oteutnentco Valieano. Maxime salutaria quidem concilium Tridentinum. inprimis se··. XXIV, cap. I de reform., quoad crea­ tionem seu electionem episcoporum et cardinalium praescripsit. Experientia tamen teste constat, a pluribus principibus vel magistratibus, ius nominandi vel proponendi episcopos habentibus, in eiusmodi no­ minationibus longe minus ecclesiae utilitatem et animarum salutem, quam alia quaedam ob oculos haberi, quae fusius adqmbrsre necesse non est. Ex qua agendi ratione pericula maxima in ecclesiam Christi redundant, quae avertere vel saltem immi­ nuere oecumenicae huius ►ytiudi munus esse cen­ semus. Eiusmodi synodalia constituta fortitudinem etiam augere poteiunt, qua apostolica sedes nomi­ nationibus minu» idoneis resistere debet. D Cum vero in indice schematum nihil de gra­ vissima hac re inveniatur, humillime subscript, patres instanter rogant et Hagjtsnt, ut sacra haec oecumenica synodus principibe*. magistratibus, ca­ pituli·, aliisque episcopos nominandi, proponendi vel eligendi ius habentibus, gravissimum Dei indi­ cium in mentem reducat, provideatque, ut lex a Tridentino concilio de electorum examine constituto, nunc eo "'"severiori adhuc et strictiori modo ab omnibus observetur, quo evidentius ecclesiarum pericula creverunt; et ut simile examen etiam in altis ecclesiasticis dignitatibus ab apostolica sede conferendis inslituMur, ad quas principes v< I ma­ gistratus notninant aut proponunt. Komae die 7 martii 1870 s. f Ignatius, ep. Ratisbonensis. 1 Alterum etempUr «latum e«t die il e-.asdem iiieusi*. 1 Tertiam exemplar datum est dis 11 martii. 671 C. ACTA CONGREGATION» PRO POSTULAT» t t f t f t Theodora· looephua, ep. 5mw«i Heeriens Braeq tf. Gandavensi·. loanaoe looephu ep. Brugeesi·. Gaspar loeephue sp. Toraaoeaais, Nieolaus, ep, Halieenaaseuaia. Miche·! Hein, ep. Croraeaai·. f t f f Petras loraph ep. Bedunensis. Btephenus, ep. LaMaanensis et Geaoveuis. Eugenia·, ep. Ba»ileensis. v Stophanus, ep. Bethleemerais. λ % | ST» soeieSatism NtMtn· fartera· uihil uoe raiibquaut iaaasum ad iuveatutem alHaiemdam et perverteadam, valde optandam «at at ■chela* omaimodaa, orphanotrophia, seminaria, aliaque huiuamodi in­ stituta maiorem ia numoram instaurare ae saateataro poaaimua. Ad hunc tam utilem «copem obtinendum, pataraa summi pontifici* benevolentia veetraqne, veaorahiloe patra·, hano nostram poa dedignatur exaudire postulationem, qua suppliciter petimus, ut .inter decreta quae de missionibus catholicis sacrosanctae oecnmenicae synodo Vatioanaéproponentur, unum adiiciatur, quo piae operae Scholarum orientalium Andrea* ep. Argentinensis. ' nnncppatae et solemuis eb ecclesia consecratio et loannes aep.-ep. Buscoduoensis. nova commendatio tribuatur*. Andrea* Ignatius, aep. Ultreiectensie. Confidimus enim fore ut exinde fidelium adau­ Gererdus Petru· ep. Harlemenaia. geatur solus, et ampliora piae operae suppeditentur Petru· Maria ep. Colophoniensis, tic. spost. Batasubsidia ad colligendos parvulos qui panem vitae viensis. B et intellectus undequaque petente·, ne ullum quidem f Florienus aep. Tolosenus. huc usque invenere magistrum qui frangeret ei·. t Theodora· ep. Leodipnsis. Quapropter hanc spectatissimam gratiam a vobis, 34. venerabile· patre·, et a sacrosancta oeeumenica Poetulata a LXX patribus exhibita, ut piae operae synodo humiliter efflagitamus, summo cum vene­ Scholarum Orientalium et solemnls ab ee- rationi· affectu nos profitent·· dominationum vestra­ rum devotissimos et obsequentisiimo· «ervo· ac clesia consecratio et nota commendatio fratre·. tribuatur'. t Carolus aep. Algerianus. *. f Gregorius Jussef patriarca Antiochenus GrecoPropositio in gratiam piat operae Scholarum orienta­ Melchitaram. lium nuncupatae a rererendit patribus dominis patri­ f losephus patriarcha Hierosolimitanus latici ptus. archis. arehiepiscopis, episcopis et poaelatis gui huius f Angelus Kraljevié ep. Metellopoli· et vic. apoet. operae beneficia suscipiunt et suscipere sperant, ex­ in Hercegovina. hibenda congregationi emianttiaamorum et reeerendisf Antonius Petrus IX Hassun patriarcha Ciliciensi· simorum patrum sacrosanctas oecumsnicae synodi Armenorum. i 'at trana e ad excipiendas patrum propositiones a sanc­ f Fr. Petra· Severint ep. Bappensis. tissimo domino nostro Pio papa IX institutae. f Fr. Paschalis Vuicié ep. Antiphellensis et vic. Venerabile· patre·. C apost. in Bosna. Praecipua· inter christifidelium opera· quae, t Fr. Aloisius Ciurcia aep. Irenopolitanus vic. et delegatus apost Aegypti et Arabipe. tum precibus, tum eleemosynis, opem noatria mis­ t Raphael D. Popoff évêque administrateur dea sionibus perutilem subministrent, illa quae Schola­ Bulgarea Unis. rum orientalium nomen prae ae fert, locum a pluri­ f Clemens Bahus ex-patriarca Anthiochenu·. bus abhinc anni· obtinuit non immeritum. Haec eat enim quae, approbante uncta aede f A’incentiua Bpaccapietra aep. Smyrnensis, vic. apostolica et epiacopi· farentibua, multiplice· apud apoat. Asiae Minoris. no· sustentat operario· et miniaterii nostri coadiu- t Paulae Halem aep. Aleppensia et Seleucienais et Cyrae. tore», qui pueri· alendi· et iuTenibua educandi» t Ambrotius Abdo ep. Furiulensis et Zahleensi·. «ese impendunt ac derorent. Inde fit ut, a finibus Austriaci imperii uaque f Grégoire Hatta archevêque de Horna et Ama. ad Indo·, ab Algeriensibne ori· usque ad Abys- f Beniamino arcivescovo greco oattolico di Na«iniae recessu·, innumeri inTen·· et perplure· puellae, plonaa. sive monialium cura, «ire sacerdotum et fratrum t Ignace Akatri archevêque de Hauran et Boara. t Basile Nasser évêque de Balbet (Eliopolü, nostrorum magisterio, per saniores disciplinae in­ formati, ad aensus erigantur illo· quibu· ecclesiam t Athannse Kavram archevêque de Tyr. catholicam et sanctam Romanam sedem magi· ac f Thédose Koyomdji évêque de Bidon. magis in dies diligant, et maximam profiteantur DT Agapius Doumani évêque de Saint-Jean d'Acre. t J. Kslybgian archevêque d'Amasie. venerationem erga pontificem summum, cuius benig­ nitate ac providentia orientales populi tot et tanta f P. Apelian archevêque de Marache. t J. Hagian archevêque de Céaarée. beneficia suscepere. f J. Bahdiar archevêque de Diarbékir. His nostrarum dioeceeeon et missionum bene­ factoribus nos animi wniui gratissimi testificari t G. Balitian archevêque d'Alep. T Léon Korkoronni archevêque de Mélitène. cupientes, piam illorum operam intimo cordis im­ f Melchior N a» a ri an Aep. Mardensis. pulsu commendamus tum patribus venerandis qui in hac sacrosancta synodo oeeumenica sedent, tum t P. Tilkian évêque de Brousse. praesertim episcoporum et totius ecclesiae capiti t A. Halagian évêqu· d’Artvin. summo pontifici Pio PP. IX, cuius pretiosissimis t J. Ghiuréghian évêque de Trébisonde. benedictionibus haec Scholarum orientalium opera f J. Israélien évêque de Karpouth. f Etienne Melchieedech évêque d’Eneroum. ortum debuit et incrementum. t D. Araenius aep. Tarsensis ritu* arment. Nunc autem, cum vastiasimoa inter tractus spiri­ Pour le diocèse de Beyrouth D. Bayeghian. tuali nostro regimini a principe pastorum concre­ Pour le diocèse de Jérusalem A- Alexandrian. dito·, mahumetani, protestante·, schismatici, et Pour le diocèse de Bébaste N.-Daghdagh. Pour le diocèse d'Adana J. Ghiulian. > A secretario coaeiUi ad Dspatltiaais secrstariem suasa Pour le diocèee d’Égypte B. Akohébirlian. dis Tt sprilis 1870. Sets, nam. Mt. f f f t t STS P08TVLATA A UKAllAX ouiUlaucji ...... AiMtanraro m sastratare poaaima·, Vn ad catho­ Poor l'évêqua d’Aagora Etiana· Anarian. lico· iaveaea iuxta a religioais eetboiieao principia Pear )· dioebee d'Ispahaa J. KaMaagiaa. •f Fraaniaea· Damiaieaa ep. Aageaa, ao vie. apoot adueandee, tum ad idoaooa operarios in dominica vinea inotitaeado·, tam etiam ad baoroticoa et Sophia· et PMBppopolia. f Placidas Caaaagiaa aep. Antiochena· abba· geao- aebiamatieoe ad uni tatie viacalam rodaeeadoo. ralia ordiaia aaacti Antonii. ' Ad buxe tam utilem «rapam obtinendam, pa­ f Fr. Paaiaa Toai op. Rhodiopolitaaaa vie. apoet tena nummi poatifieis benevolentia vestraqae, vePataranis. aerabiloa patreo, haae aoottam non dedignatur exau­ dire poetulatioaem, qua rapplimtnr patimas. ut f Fr. Fidelia ep. BoaalioMi· vio. apost. Tuneti. f Fr. Micha·^AngelnFÎacopi ep. at tie. apost Agree, 'lutor decreta, quae do missionibus catholicis ■f Emmanuel Aamar archevêque do Zako et de Nou- m. ooeumenicM synodo Vatioenae proponentur, unum adiieiatur, quo piae operae Scholarum orien­ .hadra rit. ohaldéen. Etiam ai nondum ex tam pia sodalitate aliquid talium nuncupatae, et eolemnia ab eccleeia conse­ nostra missio Tunquinensis acceperit libenter meo­ cratio et nova commendatio tribuetur." Confidemus enim fore ut exinde fidelium adau­ rum confratrum votis subscribo. Fr. Hilarius Alcaxar ep. Faphenai· ao vic. apost. geatur solus et ampliora nobia piae operae suppeditentur subsidia ad colligendo· parvulo·, qui pa­ Tunquini Orientalis. nem vitae et intellectu· undequaque petente·, ne Fr. Thomas Maria Oentili ep. Dionysiensis. •f· loannes Tamres aep. Kerkukiensis ritus Chai- B ullum quidem huc usque invenere magistrum qui frangeret eis, quia auxiliis destituti fuimus suffi­ daeorum. cientibus. t Augustinus Bar-Scinu aep. Salmasiensia et ad­ Quapropter hanc spectatissimam gratiam a vo­ ministrator Aderbegian (in Perside). -p Franciscus Laouënan ep. Flaviopolitanus vic. apost. bis, venerabile· patres, et a sanctissima oecumenica synodo humiliter efflagitamus, summo cum venera­ Pudicheriensis. j· Yves Marie Croc, évêque de Larunda, Tongking tionis affectu nos profitantes, dominationum ve­ strarum devotissimos et obsequentissimos servos méridional. •f· Stephanus Charbonneau évêque de lessen, vicaire ao fratres. f Ignatius Philippus Harcus patriarcha Antiochiae apostolique du Mayssour. Syrorum. f P. Bigandet ep. Ramathensia. -f- E. J. C. loseph ep. Sinitensis (Armenia). . f Gregorius Jacobus Haliani aep. Damascenus Syrorum. -f· C. M. Dépommier évêque de Chrysopolis, vicairp f Cyrillus Behnam Benni aep. Mausiliensis Syrojum. apostolique de Coimbatour (Indes Orientales). arcivescovo siro f Spiridion Maddalena aep. Corcyrensis et admin, f Dionigio Georgio Soelbot d'Aleppo. apost Zacynthi et Cephaleniae. -f Leonardos Mellano ep. Olympensis, vic. apost. f Athanasius Raphael Tciarki aep. Babylonensis. f Joannes Elia syrus aep. Conatantinopolitanus. Malabariae. Fr. A. V. Jandel, magister ordinis Praedicatorum. c f Flavianus Petrus Matah aep. Juirensis. Petrus Becks praepositus generalis Societatis lesu. f Stateus Ephrem ep. Bugiacensis etc. Antonius Kandalaft corepiscopus vicarius dioe­ -f- Paulus aep. leairensis ritus Caideorum. cesis Amidensis. b. Joseph David chorepiscopus procurator dioecesis Perillustri congregationi eminentéssimorum et reveren­ Hemesae et Hamensis. dissimorum patrum sacrosanctae oecumenicae synodi Joanne· Memarbaaci cam. ext. Urb. chorepiscopus Vaticanae ad excipiendas patrum propositiones a sanc­ procurator dioecesis Berytensis. tissimo domino nostro Pio papa IX institutae1. loseph Memarbasci procurator dioecesis Cairi Syrorum. Venerabiles patres. Petru· Amidensis chorepiscopus procurator dioe­ Praecipuas inter Christifidelium operas, quae cesis Edessensis. tum precibus, tum eleemosynis, opem missionibus perutilem subministrant, illa quae Scholarum orien­ 35. talium nomen praesefert, et quae, approbante sancta Episcopi Warmienaia petitio de lege ferenda In •ede apostolic·, et episcopis faventibus, latinis sacerdote* rariiwitne Kacramentaliter apud nos missionariis magna, nobis autem quae­ eonfltenteft1. dam auxilia suppeditavit, locum a pluribus abhinc Beatissime pater' annis obtinuit non immeritum. Philippus KremenU, episcopus Warmiensis. ad His orientalium missionum benefactoribus, nos D pedes sanctitatis vestrae provolutus humiliter petit, animi sensus gratissimi testificari cupientes, piam ut sacrosancto concilio Vaticano proponatur, quod illorum operam intimo cordis impulsu commenda­ mus tum patribus venerandis, qui in hac sacro­ sequitur: Ex omnibus, quae ad puritatem sanctitatemque sancta synodo oecumenica aedent, tum praesertim levitarum fovendam atque promovendam in ec­ episcoporum et totius eccleaiae capiti summo pon­ clesia constituta sunt, nihil forsan aptius t efficatifici Pio PP. IX, cuius pretiosissimi· benedictioni­ ciusque est, quem ut sacerdote· et clerici saepe bus hsec Scholarum orientalium opera ortum de­ pieque ad sanctum poenitentiae tribunal accedant. buit et incrementum. Hinc cum vastiasimos inter tractns spirituali Quod enim cateohiamus Romanus de eo sacramento habet: 'Omnibus fere piis persuasum esae, quid­ nostro regimini concreditos Mahometan!, protequid hoc tempore sanctitatis, pietatis et religionis stanto·, schismatici et societatum secretarum fau­ tore· nihil non relinquant inausum ad iuventutem in ecclesia summo Dei beneficio conservatum sit. alliciendam et pervertendam, valde optandum eat id magna ex parte confessioni tribuendum esse." ut scholas omnimodas, orphanotrophia, seminaria multe magi· sacerdotibus videtur esae dictum. Nam si frequenti confossioni illud proprium sit. alisque huiusmodi instituta maiorem io numerum 1 fltitaon est illorum postulaturam, quae a peculiari con­ gregation* is examen revocata fuerant. 1 A ooacitii secretario ad Deputation!· secretarium mi··· die X tnartil ddu, nom. WO. 576 C. ACTA OONGMGATIONIB PRO POSTULATIS -·------------ }----------------------------------- ut a peccato avertat, vigilantiam faveat, fervorem a aoi ι·Λ· MràsMriaai adir· pssutii β·β solum augeat, humilitatam, ornatam viriatam faeila matrem, d· dta ia dUm vtl d· hobdomâd· ta hebdomad··, conservet, magia eaeerdotibns haine salutaria me­ Md do uhh ta moMom οοβΓβμϊοβμ différant, «t dicinas frequens usus neoeaaarfaa eet, quoniam ce­ quod aiaxiai· doiendum oot, uon doauut, qui ai tane debent ease cautiores et saaetioree, quippe mmI v·! bto ta auuo confoti aunt, obligationi qui ad sancta sanet· peraganda omni hora parati iau satiafoia·· tibi gratulantur, ot Umou fortam· quotidta uguum immaculatum oontroctarunt «t Dostat oportat omnibnsque exemplum praebeant bo­ norum operum. Atque bine ipsa matar eeel«aia mtaam niiMUtii ta cor introduxoruat Voro hinc sacerdotes ad frequontam poenitentiae sacramenti multi imboeillea ot infirmi ot dormiunt multi. Cum usum invitat, cum in ipso sacrificii initio, antequam l«x non instat, ut saepius »e ostendant sacerdoti ad altare Dei introeant, eos humili confessione neque culpam aequo negligentiam suam agnoscunt culpas suas plangere tabeat Sed ipsa beqigna et tabescunt idMpiditate et languoribus suis. Tanto malo ut occurratur, iam magnus ille et mater confisa conscientiae filiorum suorum, quam speravit religiosam et timoratam fore, cum suo setosissimus in concilio Tridentino praesul Bracapericulo teneantur, opus Dei non negligenter facere, rensis Bartholomaeus a Martyribus in petitionibus eo contenta hucusque fuit, ut hortaretur eos verbo sub ad synodum Tridentinam quoad sacerdotes et exemplis, nulla vero lege generali frequentiorem et sacramenta factis sub n° 2 banc habet: n8acerusum sacramenti poenitentiae sanciret. Nam quae dotes aliquando compellendi ad celebrandum et concilium Lateranense IV de annua confessione B ad singulis mensibus confitendum/ Et inter postuin canone „Omnis ulriusque sexus*1 statuit, et quae lata in concilio Tridentino a nonnullis patribus concilium Tridentinum decrevit, ne quis gravis anno 1562 n. 17 hoc habetur: „Item videtur abusus, peccdti sibi conscius ad sacram mensam accedat, quod celebrantes quotidie, licet peccati mortali» non magis clericos urgent quam reliquos fideles. sibi non sint conscii, non confiteantur saltem sin­ Sed si laicis hominibus sub anathematis periculo gulis dominicis/ (Cfr. vitam venerabilis Bartholopraecipitur, ut semel saltem in anno confiteantur maei de Martyribus hdc anno a Ioh. TAoma Ghilardi editam, p. M, petition, pag. 10 et 57.) At­ peccata sua. et ai minorum ordinum clerici monen­ tur, ut singulis saltem mensibus poenitentiae sacra­ tamen inter tot negotia his petitionibus directe mentum frequentent, eo quod in via sint ad sacros provisum non est, quod utique magnopere doien­ ordines (cone. Trid. sees. XXIII, c. 13 et 18 de ref.), dum videtur, cum ob synodi oecumenicae de hac multo magis congruit, ut sacerdotibus omnibus et re silentium vel statuta provincialia dioecesanave maxime parochis lege praecipiatur, ut saepius con­ condita non sint, vel multotie» robur suum paullafiteantur, quia illis ex concilii Tridentini praecepto tim amiserint. Quam ob rem mihi liceat, bea(sees. XXI11. c. 14 et aess. XXII decr. de obaerv. et tissitqh pater, tibi sacroque concilio proponere: evit. in ceiebr. missae) omnibus diebus Dominicis et L Ut a synodo Vaticana non solum frequens festis, quanta maxima fieri potest interibri cordis confessio sacerdotibus commendetur et inculcetur, munditia et puritate munus incumbit immolandi sed apertis verbis graviter prohibeatur, ne ultra Deo tremendum sacrificium. (C bimestre eam differant, cui legi custodiendae invigi­ Haec quidem considerantes saepissime episcopi lare obstringantur episcopi, quorum uti erit ex in synodis provincialibus et dioecesanis sacerdotes causa gravi legem remittere, ita illis etiam datum eadem de re monuerunt. Sunt enim, qui quoties sit, négligentes et contumaces acriter corripere sacrificium offerat sacerdos, cor poenitentia mun­ propositis poenis. dari voluerunt: sunt qui saltem quavis hebdomad^( II. Quod si haec sacro concilio minus convenire viJ*eantur, peto, ut saltem primo concilio provin­ vel quindenis diebus illud expostulant, denique, qui mitius agere videntur, singulis saltam mentibus ciali post praesentem synodum habendo committa­ hoc sacramentum a sacerdotibus percipi mandarunt. tur/ut definiat et statuat, quae in Domino in hqc Ast. ut mihi videtur, non sufficiunt baec decreta. re magis expedire noverit, poenis tarendae senten­ Primo enim nescii. an talia ubique statuta sint, tiae propositis in eos. qui legitima causa, ab epi­ cum tamen causae illae gravissimae exigere vi­ scopo cognita ot approbata non excusati, confessio­ deantur. ut generali lege ubique servanda clericis nem sacramentalem ultra bimestre procrastinentur. frequentior quam laicis confessio iniungatur. Denique, beatissime Pater, apostolieam Tuam Nec praetereundum rat, illa synodorum decreta benedictionem supplex imploro, haufl raro non observari, quod et de nonnullis Sanctitatis Tuae noetri temporis synodis compertum est. Romae, 8 mardi 1870 Cuius rei si causa quaeratur, ex eo hoc evenisse obedientissimus puta, quod illa decreta non satis expresso dicant, D t Philippus, episcopus Warmiensis. leges et statuta de hac ro ferri, quae conscientias Eminentissimorum et reverendissimorum patrum de­ obligant, non mera consilia presbyteris proponi. putation pro recipiendis et expendendis Nam cum in his decretis sanctio plerumque desit, propositionibus. non desunt, qui ut ipai remissius agere possint, laxiorem in his sententiam aequantur, consilia haec 36 a. opinantes non statuta. Atque eo etiam fortasse se Propoaitio VXVI11 episcoporum postulantium, tuentur, quod statuta illa nimis gravia praecipiant; ut mdMum loseph eligatur ac declaretur unisciunt enim omnes, eas leges, quae nimia expostu­ veraae eccleaiae patronus atque protector. lant, nunquam observari. Neque negari potest, Beatissime pater. saepius haec synodorum statuta plus exigere, quam * execution! mandari possitJ Cavendum ergo vide­ tur, hac in re ne consilia |cum legibus, suadenda cum mandandis -confundantur. Cum ex bis causis contigerit, multis in dioece­ sibus statuta illa de frequenti sacerdotum confes­ sion^ nec observari nec de ea vigilari vel rationem expostulari, hinc non raro fit, 'ut sacerdotes minus fervidi imprimis ii, qui ruri degentes non sine in- Cum populi christiani erga sanctum loseph de votio crescat in dies, miraque illius sancti bonitas et potentia novis innumerisque beneficiis ae quoque in dies prodant, et ipsum universa ecclesia am­ pliori cultu celebrari altionbusque decorari hono­ ribus ardenter optare videatur, infra scripti Vati­ canae synodi patres, ad pedes sanctitatis vestrae provoluti, humillime efflagitant, ut qui ajDomino • ........ ^flSS'MpaV PObiULATA DE «AAC1U luahiiu- WT eeaatitata* Mt unigeniti Filii »ui auto·, quique erg* luum et Marient patri· *c aponai offloia fidia•imo amore aammaque diligenti· indefeaa· adim­ plevit, ia etiam a veatra beattiudine eligatur ac declaretur universae eccleaiae, qaae eorpua Chriati eat, patrono· atque protector, et foetam patrocinii ein· eum ritu primae claaaia et octava ubique ot ab omnibu· peragatur. t t f f t f -f t t t f Anguatinua Vérot ep. Snvannensie. loannea Mae Gill ep. Richmondienais. Tobias Malien ep. Erienaia. loannea Quinlan ep. Mobilienais. Edward Fits Gerald ep. Petriculanus. I. P. Shanahan ep. Hairisburgensie. Galielmua O’Hara Scrnntoniensis. Ricardua Vincentiua ep. Wheelingensia. Daniel Mac Gettigan ep. Bapotensis. Interim pro aeipaia et pro animabu· «ibi concre­ lacobua Donnelly ep. Clogherensis in Hibernia. diti· benedictionem apoatolicam initantor poatulant lacobua Etheridge ep. Toronensis vic. apost. Beatitudinia veatrae Guianae Britannicae. Humillimi et devotiaaimi in Chriato filii, t Adrianus Languillat ep. Sergiopolitanus, vie. •post. Nankinensia in Sini·. · Martinus loannes Spalding aep. Baltimorenaia. t loannea, aep. Tuamenaia. t Eduardus Dubar, ep. Canathensia, vic. apost. t C. F. aep. Quebecenaia. Tcheli Meridio-oricntalia apud Sina·. t Leo Meurin S. L ep. Aacalonensia, vic. apoat. t C. A. aep. Bituricenais. t Ludovicua Maria ep. Sancti Deodati. Bombayensis. B f loannes B. Miége S. L ep. Mesaenenaia, vic. apoat. t loannea loaeph Lynch ep. Torontinua. loannea Baptista Purcell aep. Cincinnatenaia. Kansas. f Walter Steins S. I. aep. Boatrenaia, vic. apoat. loannea aep. Neo-Eboracenaia. t loannea Derry ep. Clonfertensia. Calcuttenaia. t Fr. Armandus ep. Soaopolitanua. M. C. + loannea ep. Galvienais. r Nicolaus Power Sareptanus et cnadiutor Lao- t N. Renatus Coriaopitenaia et Leonenaia ep. nenaia. t Henricus, op. Nemausenais. t Carolua aep. Algerianua. + Nicolaus Conaty ep. Kilmorensis. t Alexander aep. Thessalonicensis. f Carolua, ep. Lucionenaia. t losephus Armandus ep. Bellovacenaia, Noviodu■f· François évêque de Bayonne. nensis et Sylvanectensis. t Franciacus, ep. Divionenais. + Ludovicua, ep. Kuthcnensis. t losephus Sadoc Aletuany O. P. aep. Sancti + Aloysius, ep. Methonensia, vicarius apostolicus Franciaci. t Fr. Thomas Gentili ep. Dionyaiensis. Senegambiae. t Fr. Emmanuel, aep. Caeaaraugustsnus. t L. Eugeniua ep. Carnutensia. t Eugeniua O'Connell Maryavillenais. t Felix ep. Lemovicenais. t Thomas L. Connolly aep. Ilalifaxiensis. f E. 1. ep. Kingstonienaia. f I. Sweeny ep. Sancti loannis. Neo-Brunswick. t Ludovicus ep. Caatabalensis vic. apoat. Idahoenais. C t lacobua Roger·, ep. Chathamenais. t Ignatius ep. Marianopolitanus. + Patricius Leahy, aep. Casaeliensis. f Leo ep. Rupellenaia et Santonensis. t Laurentii e Gillooly ep. Elphinensis. t Renatus Maria Carolus ep. Roaensia in Indiia t Ferdinandu· card. Donnet aep. Burdigalenaia. Occidentalibus. + David Moriarty ep. Kerriensia, sed abaque octava. t Thomas, ep. Antigonensia, vic. apost. districtus t M. O'Hea ep. Rosaenaia. occidentalis Bonae Spei. + Patritius Dorrian ep. Dunensis et Connorenaia. t Timotheus OMahony. ep. Armidalensia. Australia, t Guillelmua Keane, ep. Cloynensia. f Georgius Butler, ep. Limericenaia, Hibernia. t Cornélius Mac Cabe ep. Ardagadensia. t loannes- Antonius-Maria ep. Mimatenaia. f loannes Strain ep. Abilenaia. i Carolus ep. Sancti Hyacinthi. t loannes Macdonald ep. Nicopolitanua. . Carolua Fridericua ep. Sagicnsis. r Vincentiua Spaocapietra aep. Smyrnenai». . L-M„ ep. V, (— loannes Maria, op. Venetensia). t lanuarius Maria ep. Anglonensis et Tursienais. t Paulus, ep. Metenaia. T Thaddaeus Amat, C. Μ. ep. Montereyenaia et v Ludovicua Theophilus ep. Blesenais. Angelorum. t losephus Clarus ep. nominatus dioec. Imae f M. Donienec ep. Pittabiirgenaia. Telluris. + Edmundus Franciacua Guierry. ep. Danabensis, t losephus Eugeniua ep. Ottaweusia. vic. apoat. Tche-Kiang. r loannea ep. Hamiltonenaia. D ΐ Aloisius ep. L ritanus. i L. F. ep. Anthedonenaia. t loannes-Iulius ep. Sueaaionénsia et Laudunensis. t loannes, ep. Sancti Germani de Rimouaki. t Petrua-Paulus ep. Forolivienais. t Daniel ep. Hobartonienaia. f Franciacus Xaveriu· aep. Surrentinus. t Timotheus ep. Armidalensia (iterum). Innocentius ep. Eugubinua. f Gulielmua ep. Goulburnensia. t loaeph Maria ep. Faliscodunensia. r lacobua ep. Brisbanenais. t loannea Franciacua aep. Remenaia. t Claudius Maria ep. Galveatonensia. t Renatus Franciacua aep. Camerucenaia. t Stephanas Vincentia· Buffalenaia. f Caietanus aep. ep. Melphicti. luvenacii et Terlitii. t loannea, ep. Brooklynienaia. t loannes Baptiata loaephua ep. Atrebatensis, Bo+ L ep. Novaroenaia. lonienaia et Audomarenais. f loannes losephus ep. Bostoniensis. t Bernardus ep. Myriophytensis vic. apoat. laponiae. t Patritius N. Lynch, ep. Carolopolitanus. t Antoniua ep. Placentinus. t loannea loaephus Conroy ep. Albnnensia. t loannea, ep. Ebroicensia. * f Gulielmua Henrioua Elder ep. Natcheaensia. + Fr. Aloisiua ep. Aquilanua. t lacobua Frederica· Wood ep. Pbiladelphienais. t Conradua ep. Paderbornensi·. . t l^obns M. O’ Gorman ep. Itophanenaia. f Petrus ep. Anicienaia. t weobua Gibbon· ep. Adramyttensia, vic. apost. f Petrus Mac Intyre. ep. Carolinopolitanus. Carolina· Septentrionalia. t Col. H. Mac Kinnon ep. Arichatenaia. t Mauritius de Saint-Pnlni» ep. Vincennopolitanas. Conon- SVSIIAI. tomos LUI. 87 C. ACTA CONGREGATIONIS PRO POOTVLATIB 679 f loannea Brady ap. Perthanaia. f Francise» Kelly Derrianaia. i MO A illan MMfiaaq·· Iwtitie·, q·** moo dabitat, qnia idem coamliam rai· ooMÜtatioBiba· ut alla­ tarum, eumulatiMiiaam fora. 3« A Idem postulant XLIU |ten«ralee diversorum ordinum. Sacro concilio oocumonico Vaticano' A sacra otcumenica synodo Vaticana nos infraseripti, nostro et regularium familiarum, quibus praesumus, nomine, humilitaret instanter efflagita­ mus ■ ut, ad maiorem Dei gloriam, sanctissimae Deiparae Virginis honorem, et omnium Christifidelinm tutelam atque consolationem velit s. patriar­ cham loseph. lesu Christi Domini -nostri nutritium patrem, eiuidemque b. Mariae Virginis sponsum, conciliari constitutione, universalis ecclesiae erimium ac primarium patronum solemniter declarare, con­ stituere atque decernere. Permulta autem rant rationum momenta, quae B i nos ad supplicem hunc libellum offerendum movent ac fere impellunt, quaeque nobis magnam spem ingerunt, fore, ut peramanter a sacro.Vaticano con­ cilio excipiatur ; at ne nimium onerosi simus, potiora seligimus, atque oursirn ea recensemus. 1. Itaque imprimis animadvertimus, cum non modo omnes Christiani nominis civitates, omaesque dioeceses, in quas distribuitur sancta Dei ecclesia, Verum etiam omnes christifidelium nationes suum habeant caelestem petronum, uuem solemniter colunt et venerantur, id magmnn esse argumen­ tum, cur et totus Dei populw^nmnesque oves pas­ cuae eius debeant alicuius inter caelites patrocinio potissimum se committere, eumque idagnis sollemniis co'nfttiunibusque gaudiis colere. Beatum vero losephumi beatae Mariae semper Virginis sponsum, .inter omnes caelites eum osse, qui prae ceteris to­ tius ecclesiae Christi protector praecipuus sit re- C nunciandus. ab eaque magnos sibi vindicet honores, nemo certe inficias iré potest. ‘1. Praeterea cum innumeri fere sint christifideles, qui divino plane instinctu in eius patrocinium sese iam contulerunt, quique vehementissime optant, ut multus honor in ecclesia univerem eidem habeatur ; nonne maxime convenire dicendum est, ut quem Deus iustvns proclamando amplissimo honestavit praeconio, eundem universa ecclesia magnis ho­ nestet honoribus? 3 Atque, cum ecclesia et Christus, qui eam sibi acquisivit sanguine suo. sigt guasi aaa pe ssona (8. Thomz qq. dd. q. de gratia), nonne item convenit, ut ipsa ecclesia U eius peculiare quodammodo se committat pmffHnium, quem Christus hic in terris nutritium habuit e^kstodem: ac demum ut eadem ecclesia, quanta qoata est, ab eo magnopere postulet praesidium contra innumeras suorum bos-D tium insidias, illudque se obtenturam confidat, qui puerum lesum ab insidite vaferrimi crudelisque Herodis ad necem eum quaerentis incolumem ser­ vavit? Ita profecto. Si igitur hic supplex libellus noster, quem nomine etiam subditorum nostrorum sacro et auspicatissimo oecnmenico concilio Vhtioano offerimus, ita benigne excipiatur, ut conciliari constitutions decernatur, dehinc terque quaterque beatum losephum, beatae Mariae semper Virginis Sponsum, ab universa eoalesia solemniter honorandum' et colendum esse tanquam omnium Christifidelium paeleetem eximiumque patronum, pro certo haberi potaot magnam i Exhibitum die 8 martii 1870, ac die 10 eiasdsm messis s concilii secretario ad Deputation!· sseretariam missam. Acta, num. 811. Albertus Passeri abbas canonioae Sanctae Agnetje extra moenia vicarius generalis canonicorum re­ gularium Lateranensium. Pater abbas D. Antonius AnxA procurator gene­ ralis pro visitatore generali abbate Garces. Henricus abbas Einsidlonsig et praeses conέτ·gationis hei veto-benedictina·. Placidus Burcball abba· Westmona*teriensi· et congregationis anglo benedictione prae··· gene­ rali·. Bonifacio* Wimmer abba· Sancti Vincentii, prae··· congregationi* benedictioae Americanae. UttoLang, abba· Mettenenii· pro tempore prae··· congregationi· benedjctino-bavaricae. Germanus Gai abb·· generali· congregationi· Vallisumbrosae. D. Tbeobaldue abba· Cesari praeses generali· •acri ordini· Cietirciensi·. Frater Ephrem van der Meulen, abbai de Monte Olivarum et vicariu· generali· antiquiori· refor­ mationi· de Trappa. D. Adamus Adami abba· generali· congregationi· Silvectrinae ordini· sancti Benedicti. Elisaeus Elias, ordinis sancti Antonii, abbas ge­ neralis congregationis sançti Hormisdae ritu· éhaldaici. Basilios Grifoui ordinis sancti Benedicti abbas vicarius congregationis Camaldulenei·. D. Benedictus Santini abbas archicoenobii montis Oliveti maiori· in Hetruria vicarius generalis congregationis Olivetanae. Alexander Maria Teppa praepositu· generalis clericorum regularium sancti PauM. Bernardinus Secundus Sandrini /praepositas ge­ nerali· congregationis de Somaâcha. Petrus Becks praepositus generatis societatis lesu. Quiricus Quirici rector generalir-eongregationis Matris Dei. Gttjs«ppe Calasansio Casanovas preposito gene­ rale dello Scuole Pie. . Franciscus Maria Cirino vicarius generali* Cleri­ corum Regularium. 4 Joseph Maria Novaro Clericorum Regularium Minorum vicarius gene ralis. Camillus Guardi vicarius generalis Ministrantium infirmis. Petrua-Damianu* Marsili procurator generftU Eremitarum Camaldulensium congregationis He-\ truriae pro reverendissimo patre Gregorio Cioci absente. Mentitius Dcrosei procurator generalis Eremitarum Camaldnlensinm congregationis Slontis Coronae pro reverendissimo D. Raynaldo Lesti absente. Carolus Maria Baieson prior generalis ordinis Cartusianorum. * Padre Giacomo Kattar représentante del gene­ rale Tommes Cabbace e del generale Demetrio Giamed basjliani greco-melèbita. Frater Alexander Vincentius Jandel, magister generalis ordinis Praedicatorum. Frater Bernardinus a Portugruario 'minister ge­ neralis ordinis Minorum. Frater Ludovicus Marangoni minister generalis ordinis Minorum' Oonventualium. Frater Nicolaus minister generalis Cappucinorum. Frater loannes Belluomini ordini· Eremitarum •ancti patri· Augustini prior generalis. Frater Dominicus a Sancto loseph, praepositus generalis Cgrmelitarum Discalceatorum. P06JULATA DS SANCTO ΙΟβΚΡΗΟ Ml Frater loan*· Aagaiaa Maria Moadaai prior a ganaralia ordiata Barrera· baatea Maria· Virgiaia. Frater Baphaa) Rice· geMrali· Miaiaora·. Frater Benedicte· a Virgin· ainhter generalia ôrdini· Bxcaloeaternni BanctÎMimae Trinitati· redemptioni· captivorum. Fraàr Carmeln· Patergnani prier genaralii or­ prhsano·) poet hsatisoimsm Virgiaem, patrmssts habeatnr. t Haie postulationis formulae sabeeripeeraot1. KwtiMiUMSMM sewctes fouHsaute sectatos cardonaUs t Ferdiaandus card, Donet, arehiep. Burdigsdeaaia. f Cosimo· card Corsi arehiep. Pisanus. f Ludoneus ear&Me 1« Lustra arehiep. HiepaleMia, f Paulus card. Cultes arehiep. Dublieeaais. dini· lancti Hieronymi congregationi· beati Petri de Piai·. Frater Victoria· Mengbini generalia ordini· de Rtwrrndismmi patriarchae, primates, archiepiacopi et Paenitentia. episcopi Frater FraneiMa· Baletni vicariu· generali· tertii t Antonius arehiep. Primas Balermtaa. et Aoernea. ordini· regulari· «ancti FranciMi. Frater Innocentiu· a Sancto Alberto vioariu· t Petrus arehiep. Rossaaan. f Franciscos Xavorins arehiep. Surrentis. generali· Di»c»lee»torum «ancti Auguatini. Frater Angelu· Setini vicariu· generali· Cart Joseph Benedictas Dusmet arehiep. Cutanea. t loseph Maria Severa epis. Intbramnensis. melitarum antiquae obiervantiae. Frater loaeph Maria Rodrigue·, vicariu» generali· t Raphael epis. Albinganensis. ordini» beatae Mariae Virgini» de Mercede. B f Petrus Maria epia Casalensis. Frater Antonin· Martin y Hiene· vicariu· gene­ t Laurentius opi». Vintimiliensis. rali· ordini· primitivi Banctiuimae Trinitati·. t Laurentius epis. Pineroliensis. Frater Timotheu· abba· do Trappa maiori et f Philippus arehiep. Caietanus. viearitu generali· ordinii£i>tercien«i· recentiori· t Eleonoras epis. Montis Alti. reformationi· in Gallia. t Philippus epis. Forosemproniensia, t Carolus epis. Regiensis in Aemilia, t loannes Baptista epis. Aquipendii, 37. I t debiti honoret* ««acto loaepbo beatae Mariae t Augustus Maria Martin epts. Natchitoches, t Petrus Paulus epis. Foroliviensis, Virginis κροοΜΟ a concilio oecnmenleo Vaticano t Antonius epis. Placentinus. In «aera lltargia decernantur portulatum1. f Michael epi·. PiCtaburgensis. ficatum lo.iephutn, singulari Dei providentia, t lanhsrius M. epis. Ang. et Turn. f loannes Baptista loseph epis. Atrebateneis. prae ceteris creaturis electum fuisse. ut Deiparae Virginis sponsus et Verbi incarnati, non generatione t quidem, sed charitate. adoptione, ac matrimonii t iure, paler eaae mereretur, nemo unus ignorat. Adeo t ut, nedum in saoris evangeliis atque ab ipaamet f beatissima Virgine, illum Christi patrem passim nun- C f cupari1, aed et Dominum nostrum i esum Christum, t ia diebus carni· suae, ei tanquam patri humiliter t aubeaae dignatum, legimus’. Infrascripti sacrorum antistites, haec serio per* t pendentes, simulque probe noscentes magnum diu in orbe exardescere desiderium ut sancti loseph t publicus cultus, quantum par est. augeatur, enixis -f precibus orant atque obtestantur, ut sacrosancta oecutuenica synodus Vaticana, tot tantisque votis t inclinata, pro sua auctorHsn* solcmniter decernat: l»zVt. quemadmodum beatus loseph, ceu pater* t Christi, tanto melior erraturis omnibus effectus fuit, f quanto differentius prae illis nomen haereditavit♦, t i«ic ipsimet, per sacrorum Rituum congregationem, publicus duhae cultus in ecclesia catholica atque t in sacra liturgis, post beatam Dei Genitricem, prae f omnibus caelitibus in posterum tribuatur; t 2° I t idem sanctus Joseph, cui sacrae familiae D t tutela a Deo iam credita fuit, universae ecclesiae f f t . i Primum prodiit Roma·, ex Typographic Romana, anno 1R70 ^4cta. nam. HM). deinde in libro eoi titulas: De cultu Sancti f Iqk/à Sponsi VirftRWt Mariae ac Christi parentis amplificando t postulatum a plusguam aom^ew/ts cardinalibus, episcopis, eupet riûribus generalibus subocriptum, theologicis thesibus obfir~ t matum,tÊMctore C. M. S. theologias lectore. Paria librairie V. LecoWfi 190·, p. 4-18. Auctor est sacerdos Mariani. t 5 l'ata Inducerent pnerum lesum parentes eius, at facereat t secundum qodiOetndinem legis pro so, ete. Lstc. 11, 97. — Kt t erat pater et mater mirantes super his quae dicebantur t de illo. Ibitigker. B8. — Ibant parentes eius per omne· annos t in ierQ.«alem. /Hd. ver. 41. — ' l\un redirent remansit puer t lésas in lerasaJe» et non cognoverant parentes eius. Jbid. ver. 48. — Et dixit mater eins ad dium Fili, quid fecisti nobis sic? Bece pater tuus et ego dolentes quaerebamus te. Ibid, t ver. 48. t • Descendit (lerasj eum eis, et venit Nasartth, et erat subditus iHis. Luc. 11, 61. « Haebr. 1. A * Thomas episcopus Recinetensis et Lauretanus. Raphael epis. Squillaeensis. Petrus Maria epis. Colophonienais etc. etc, Carolus arehiep. Antibarensis et Scodrensis, loseph episcop. 8. Angeli Lombar. et Bisacien. Joseph A udo patriarcha Babylon. Cbaldeorum. Georgius Ebedyeaus Khayatt arehiep, Amadiensia Chaldeorum. Abed-Elmesih Timotheus Attar arehiep. Amidensis seu Diarbekirensis. loannes Elias Melius arehiep. Akren. et Zibar. Vincentia· Spaccapietra arehiep. Smyroeosis, vie. •p. Asiae min. Ed Francise, Guierry epis. DsnabÆsir vic. «post. Tché-Kiang. Aloysius epjs. Gntanus. loseph episcop. Thyatirensis. vic. cup. Venafren. loannes Hilarius episcop. Ementensi» de Mara­ caibo. Valerius epis. Gallipolitanus, Raphael de Ambrosio arehiep. Dyrrachiensis. Fr. Laurentius Bergeretti arehiep. N aliénais. Fr. Fidelis Abbati epis. Sanctonnensis, Fr. loseph Novella epis. Fatarensis. Fr. Eustachius Zanoli epis. Eientheropolitaaus. Matah Flavian épia Jaairen. Syrorum. Gabriel Cspaceio épia. MaHipotamensia, Fr. Aloysius Moceagatta épis. Zenopohta^ns. Francisco· epis. Laquedoniensis. Franciscus Xaverius épia Castrimans. Marianus arehiep. Reginensis. Petrus Tilkian epis. Brusensis Armeoor. Petrus Apelian épia. Gennaniciensis Armeoor. Antonius Halagian épia Artvineosis Armeoor. loannes Ghureghian epis. Trabisoneoaia loannes Hagian arehiep. Caesareensis in Cappa­ docis. Melchior Naiarian areb. Armeous Mardensis. Léo Kofkoruni arehiep. Mehtencnsie Armen, mtn. 1 Xoauna posas ter ordiM qav eutast ia astegr^ba »7· 688 t t t t f t t t t t t t t f f t + t t t t f ' t t i t t t t t V f t t t f f f t t t -f C. ACTA CONGREGATIONIS PRO 1 OCTULATIS M4 Stephanos Israélien epise. Karputhensis Armen. Aloyaiua Maria epic Moat» Politiani. Fr. Aloyaiua arehiep. Irenopolitanaa. Fr. A mata· Pagnuoci epise. Agathonioenais. Fr. Angela· Kraljevié epiac. Metellopolitanua. Fr. Petrua Severini épia. Bappenaia in Albania. Fr. Eligioa Coai epiae. Frienensis, min. ob·. Fr. luliaa archiep. Lucenaia. Fr. Bernardino· epiacop. Terracinenaia Setinenais et Privernenaia. * ex demmiais maoais iaanerii, inter dominicam sanctissimi nominis lean ot foetam purificationi· b. Mariae Virginia, in quo oaau foetum patrocinii b. loaeph collocari poterit die 19 mensis martii t loaeph epiacopua Auriensis. etiam ut foetum B. loaeph tranafdratur ad unam (L. + S.) f Fr. Ioan. Thomas epis. Montis regalis in Pedemontio. t Petrus episcopus Guastallensis. f Antonius episcopus Urbanien. et S. Angeli in Vado, f Ludovicua Elloy epis. Tipasitanus. eoad. Oceaniae Centralia. D. epiacopua Dianenaia. Marco· epiacop. Spalat. et Macaron, olim. Salouit t Fr. Elias Antonius episcopus Asculanus. Ludovicua Maigret epiac. Arathen., aie. apoat. t Constantinus episcopus Gerundensis. t Fr. loachim episcopo· Salamantinus et adm. apoat. Inani. Sandwich. Civitatenaia. lldephonaua-Renatus Dordillon épia. Cambyso f Fr. Salvator Angelos Maria epiacopua Gnltellinpolitanua, vie. apoat. Inaol. Marcbionum. Vincentia· Ruben, et Bituntin. epiacopua. Noren. t Vietor Aug. archiep. Mechlin., primae Belgii. Aloyaiua epiacop. Theleain. eeu Cerretan. Petrua Domniua Maupaa archiepiacopu· metrot Carolua epiac. Cenomanensis. t L. F. La Flèche epiacop. Tritiuvianenais in Canada, pol. Jadrenaia in Dalmatia. Eugeniua Lâchât epiacopua Baaileenaie in Helvetia. ■ f Franciacua episcopus Taran tasiensia. Fr. Armandus de Cbarbonnel ep. Bosopolitanus, t Laurentiua epiacopua Salutiarum. Capucinus. t Eugenios episcopus Albae Pompeiensis. Fr. C. archiepiacopu· epiacopua Melitensis. t N. loaepbos epiac. Petrocorenais et Ser. f Vincentius epiacop. Imolensis. I. Baptista epiacopua Savonen. Naulen. t Ludovicua Ed. episcopus Pictavienaia. loaeph epiec. Lunen. Baraanen. et Brugnaten. Benvenutua archiep. Granstenaia, etiam deaidorat t I. Hippolyta· archiepiacopu· Turonenaia. t Miecialaus archiep. primas Gnesnen. et Poanan. et humiliter petit, ut in omnibua feetia beatis* simae Virginia Mariae, immediate poat orationem t lulius episcopus Nepesinus et Sutrinus. f Franciacua Aemilius archiep. Mutinensis et abbas diei, aancti loaepbi sui Bponai commemoratio Nonantalae. fiat, et vidaaim in featis aancti loaeph de aanctia•ima sua Sponaa eadem commemoratio liat, ut t Henricua Eduardu· archiep. Westmonaster. agitur nunc cum aancti· apostoli· Petro et Paulo, t Andre·· Ignatiu· archiep. Ultraiectensis. t Gerardus Petrus epiac. Harlemen. in eorumdem reapectivia festivitatibus. Aretia•ime coniuncti fuerunt temper in Chriato leao + Spiridion archiep. Corcyrensis. t Ignatiu· epis. Pharanens. Maria et loaeph ; coniuncti appareant temper in eccleaia Dei, et guo.« Deus cuHiunrit, homo non C t Antonius epis. Lamacens. t losephua epia. Capitia Viridia. separet. t Thaddaeua Amat C. M. epis. Montercyensis et Michael epiacopua Conchenaia. in Hispania. Antonino· epiacopua Giennenaia, in Hiapania. Angelorum. Franciacua archiep. Barenaia, iuxta mentem t loannea Marcellus epis. Olenen. et vic. apost. Abyasiniae. archiep. Granatenaia. t Innqcentiua epia. Eugubinus. C. M. Depommier epiac. Chryaopolit., vie. apoat. Bebaatianua epiacopua ·. Petri Flum. Grand. t loaeph Maria epia Faliscodunens. Australia. t R. Fr. archiep. Cameracensia. Ludovicua Faurie epiacopua Apolloniensia, vic. t Caietanua archiep. epis. Melphicti. luvenaoii et Terlitii. ap. Kouy-Tcheou apud Sinas. Exoptat ut honore· t loaeph archiep. Tranen. et Naxarenus. sancto losepho amplientur, quantum per sacram + Fr. Franc. Xav. d'Ambrosio epia. Muran. liturgiam heebit. Hyacinthus Luxi epis. Narniensis et adm. apost. T Bartholomaeua d'Avanso,epis. Calven. ac Theanen. adm. apoat. Castellan. Mandelena. loaeph arehiep. Edessenus. t Fr. Anselmua Fauli epia. GroMetanua. t Fr. Raphael Corradi epia. Balneoregiena. Nicolaus epite. Amerinus. t loaephua Maria epia. Csnarienais. Hyacinthus M. epiac. Neocaatrenaia. D f Vincentia· Gasser epia. Brixinen. lacobua epiacop. Brisbanenaia. t loannea Zwerger epia. Secovienais (Grata). Petru· epiac. Anicien. < Petru· Dufal epiac. Delconenaia, vic. ap. Bengalee t Ludovicua Maria Epivent epia. Aturen. et Aquen. t C. A. archiep. Biturieen. Orientalia. t loaeph M. episc. Sinopepaia loannea epiacopua Tudertinua. f Franciacua epia. Carcasso nensia. Carolua epiacopua Astenais. f Antonius M. epia. Fabrianenaia et Msthelicensia. Stephanas, epiacopua Bethlemenaia. Adrianua Languillat 8. L epia. Bergiopolit, vic. t Vincentius arehiep. Sypontinua. t Raphael Bachetoni epis. Nursinos. ap. Nank. t Geaoaldos Vitali epis. Ferentin. in Hernici·, loannee Emmanuel epiacopua de Serena. t loannes Cameron epis. Titopolitanus. Franciacua a Paula epiacop. Ancudien. Eduardu· Dabar S. I. ep. Canathea., vic. ap. Tchele t lacobua Bernardi epia. Massanus. Mer. Orient. t loaeph Henrietta ep^. Foroiul. ae Tolonenais. Huic postulato libenter aubscribit infraacriptaa Romae die 90 iunii 1870. epiacopua, et optaret ut litaniis sanctorum, post Concordat ad amussim cum autographo. matrem Dei, bia invocaretur 8. loaeph, dieendo: t Vincentius Spaccapietra archiep. Smyrnenais, Sancte loaeph Sponse b. Mariae Virginia, ora etc. vic. ap. Asiae min. S. loaeph pater putative lean, ora etc. Optaret llüMI POSTULATI M EPP. ARMEKORÜM DE RE MILITARI 585 Nota. — Hue poatalatioai· fonaala· adabat «oeiataa a caltn loeeph promoteado. Collactoraa loaeph Olivier et Antoaiu loaeph Boullaa, oaoerdotes e Oallia at aaorae theologiae doetoree. a promoloriluu ad hoc deai^aali. venient cum autographo, ot aliorum patrum eubecriptioaea excipient, ut in manifeato ait quot tactorum antietitum pleniorem hanc, totique chnatiano orbi iucundiaeimam. «ancti Joseph exaltationem exoptent. Edi/oru nsomtnm — Alia poetulatio patribua concilii exhibita fuit a moderatoribua generalibua archiconfraternitatia ' vulgo nuncupatae do SaintJoseph de Jteanvais. Eam tamen cum non ab ipaia epiacopi», aed a privatis viris fuerit porrecte, con­ tuito neglexi. Habetur io libello. Mémoire présenté aur éminents /Vre» yliabas LVI. Prop, damnata. obéissant serviteur. • lac. IV, 12. A Forcade. évêqns de Nevers. >o baL XLV, IA Rome, le 9 mars 1870. n Psalm. 11. 8. Integrum Postulatum Antonins Hassu patriarcha Cili­ »· Phil. II, 7. * ciensis Armenorum. propria manu exaravit ; ab eo translationem *· Haebr X. 9. latinas adornatam fttisse enspioari licet. Coacdlii sscretahw ’4 Tim. IL 8. bocce supplementum Deputationis secretario misit die I aprilis. u loaa. XII. 82. Acta, num. 170. m Apse. XIX, It. n Matth. XXVIIL 9Û. 1 Psalm XI, 2. w loan. XXL 17. , 8 Matth. VI, S3. *· Uoastit. L'natn eanctam. de maioritate et obedient!· 4 Phil. IL Ml. *> Matth. XVI, 19. » Rom. X, 2. '' 87 lerem. 1. 10. 4 Quod si nolueritis sequi eum (Dominum).. . Vos sauna « I. Ioan. V. 9& eritis necis omnium (Num. 32, v. 15). M7 C. ACTA C0NGUGAT10M18 PRO 1 OOTULAT® rogavit pro ooT at aoa doBoorot Mo· illius, ad eoa- λ firmandam fratroo •ae·1. Si ergo Doue voluit mm piare· potestate· ia •eeleaia Ma, apiritualw scilieet et temporale·, oa· quoquo voluit mm liter m ordioatao ot gladii* 188 •xpagaaM»* riritatMi** (at «gabatar Sa riritatika» ■b ip·· DmMm roiaeti» at tamath) .ofaea· «i prima· paeam*1 ; at togitar ia libro ladle·· filioe laraal aihiaee auatioe ad obmb tribe* Beniaaria. at tradaraat Tiro· da Gabaa ad Mtia&eiaadaB iniariaa illatae, aateqaa· ballem inferrent*. Quieaaiqae igitar erre priaeape, rira du aat mile·, aat belle· «naeipero, aat ia eo partieiparo, hirer onirris eolemnitatibne, praeeampeerit, ea eoiat mortaliter poeeame, et qaidam in genere homicidii, tamquam unctorem rei complicem in «olidam omniam caedium, quae in tali bello rei potias impia strage fierent, atqne insuper irregularitatem ex delieto, id Mt for­ malis homicidii causa, incurrisse, secundum decreta patrum ac summorum pontificum sancita*. •ub gladio*. Igitur ooeloaiao unie· et «aiea·, usum corpus, unum caput, non duo capita, quasi mon­ strum, Christo· videlicet, ot Christi vicarius ·. Cui tanto vicariato fungenti, ot unico plenitudinis apo•tolicae haeredi no· quidem inhaerentes, a quo et ipse episcopatus noeter omorgit4, cum leery mis oramus et deprecamur in hac synodo •olomnitor congregata, summum Deum ac Patrem, ut illuminet intelligentias omnium et corda Spiritu sancto suo, eo âne, ut omnes tandem gente·, et regna, et po­ puli, et nationes et reges terrae, quibus coadunatur et coadunari debet unicum ovile4 Domini nostri Capitulum sccunduMt lesu Christi sub pastore uno ipsius vicario*, cui Dt necessitate ac legitimi» causis ad bellum iustum easdem omnes oves suas commisit, vere et plene B • reguisths. agnoscant Domnum apottolicum tamquam patrem omnium gentium et episcoporum totius ecclesiae7 Quia rero pacem habere debit voluntas, bellum et iam non amplius circumferantur omni vento doc­ necessitas* et bellum rere bellus eet, quae om­ trinae \ sed ab ipso dirigantur in viam salutis nia devorat*; ideo non licet absque grari causa et* aeternae, et sic iustitiam et veritatem sectante·· nisi rera et quasi extrema necessitate iuste impe­ transeant per temporalia, ut tranquillam vitam rante, suscipere bellum. Testatur enim Nicolaus agentes aeterna non amittant10 ad eum recurrente· papa in responsis ed Bulgaros, omni tempore armis abstinendum. nisi necessitas urgeat atque inevita­ bona voluntate tanquam ad arbitrum et iudicem in bili· importunarum rerum adsit concurrentia·. Ab­ omnibus rebus quae impediunt eorum perpetuam pacem11. Interea confidentes divinae providentiae horreant ergo ebristiani principe· et populi a falsis auxilio, quae tantam orbi felicitatem in tempore bellorum causis, seu potius a suggestionibus diaboli, opportuno praestabit, errores in hac parte et per­ qui ab initio homicida erat7. Illi non semel aurem praebuere caeci homines, cum ad bellandum se versas agendi rationes profligere statuimus, necnon moto· praedicarent, nunc propter vanam gloriam, et profiteri ac declarare ius gentium et pontificium circa rem militarem et bellum, sicuti profitemur et •eu, ut ainnt. praestigium nationale, sub cuius vo­ declaramus in capitulis sequentibus. cabuli fumo latet superbia vitae, apud loannem damnata·, peccatum draconis qui pugnabat cum De re militari et bello. C angeli· eius·; nunc propter imperii extendendi vel divitii» augendi desiderium, quod non est aliud Capitulum primum. nisi concupiscentia oculorum10, radix omnium malo­ De ttolentniiatibuji belli. rum cupiditas11 et avaritia, ab Apostolo dicta idolo­ lus gentium circa rem militarem et bellum, ante rum servitus11; nunc etiam propter invidiam erga omnia requirit solemn· belli1*. Hinc bellum iniuscaetera· nationes vel principes, furorem hunc Culnitum est. ac proinde homicidiis et latrociniis plenum, cum, jquem semper abominabitur Dominus, qui solus quod non ex edicto et praedicto geritur11, id est est iure aemulator iustisaimus. cuius nomen privative quod non fuerit ante omnia parti adversae indictum vocatur Zelote·11. Etenim haec eadem peccata aeque ac publice denuntiatum. Denuntiatio·· autem belli ac magi·24 detestanda sunt in nationibus et guberniis, intelligitur gravaminum obiectorum publica decla­ quae in hominibus privatis damnantur. At vere ratio. cum legitimae et competentis reparationis aut horrendum esset dicere insontes homines, qui, sive satisfactionis petitione, parti adversae per legatos ut ostentarent se esse validos pugiles, aut gladia­ solemniter facta. Indictionis nomine vero intelligere tore·, sive ut aliena raperent, sive ut invidiae ce­ fas est edictum quasi iudiciarium. quo publice de­ derent, proximos privata auctoritate occidere medi­ nuntiantur belli causae simul, ac partis adversae tarentur. Igitur non moveatur unquam bellum, nisi contumacia14 Dominus enim in veteri Testamento de necessariis repetendis iuribus. vel hostium iniuste iussit populo suo dicens: „Si quando accesseris ad invadentium propulsandorum causa1’*. I I.uc. XXII. 81, et seq. 3 Const Mnam sanctam, de mnoritate et obediendientia. • Ibid. • Epistola Insoeeatii I. ad concilium Carthaginense (81, inter epiit. Augustini, sic: a quo ipse episcopatus et tota tnctoriU* nominis huius emersit), [gigne P. L. XXXUI, 780.} ' loan. X, 18, et seq. • [>e maioritate et obedient!· loc. eit ' Prout defluit Pelagius II constit. Manifesto, item epi­ scopus totius orbis, e. Ad Aonorem 4. • Ephes. IV, 14. • Rom. IX, 30. ” Ie Oratio ecclesiae. [Dominica III post Pentecosten.] II Id. Feria VI in Parasçeve. 11 Itw militare eet belli inferendi solemnitas, ... deer. 1. part. diet. 1. c. X. » Ustum esc bellum, quoi ex edicto geritur (decr. 8, part. « ans. XX HJ. qnaesL R c. I Corr. Rom. — In codiejbus legitur ex praedicto. (Ibid.) ' 14 <’orr Rom. — Citat enim (tsodorns} Ciceronem, qui aeiustum ease bellum nisi denuatiatum, niai indictum (ibid ). I Deutar. XX, 10. < ludie. XX, 18 et 13. • In bello manifeste iniusto. sive offensivo, sive defensive licet pauci mutilentur seu occidantur, vel etiam unus solus occidatur vel mutiletur evadunt irregulares omnes militai- % quia omnes ad homicidium oooperuntur. et constituunt uu«*u oaassm totalem ad eam internecionem, arguitur ex cap. Sient dignum [8], | final, de Homieid. cap Quod in dubiis, 5, de Poenis, el ibi glossa verbo Incitant (Ferraris, verbo BeUnrn.) 4 Cap. .Voit (ex Augustino) 8, Cans. XXIII, quaest. 1. • Rot. Rom. part. VIII, num. 8, annot, ad decis. 28, (apud Ferraris loc. eit). • Decr. 2, part. cans. XXIII, quaest 8, c. tfl. ? Ioan. VIII, 44. 4 I loua. II, 18. « Apoc. XII, 7 10 I loan. II, 18. II I Timoth. VI, 10. Eph. V. fl. '» Eiod XXXIV, 14. 14 Indicium durwimnm ki» pu* prattmd: Sap. VI, 8. >· Deer. 2, part. Cans. XXIII, qnaest. 9, c. 1. Μ» POSTULATUM EPP. ARMIHORÜM DI U MILITARI L Capitulum tortiva. D» officii» et obodiontia ducum ae militum. MU IV. Hinc non amplius iustitia sed ius fortioris, aut secretariat motimiaa societatum, in humanam societatem ubique graseeatar. V. Hinc principia quoqao cbrietianao moralitatia sua deque vertantur, per illae aootorioao porveraaeque doctrinas, qsas nonnullae ephemerides, tactae iam impietatis instrumenta, ot secretarum societatum ooaatue per omnea regiones excitare atque pro­ pagaro nituntur, ot iam praeruptus tantae impie­ tatis terreae' nostrae quoque plagae invadit. VI. Speciatim voro idea praecepti Decalogi »Non occides* eoius custos et interpres eet ipea sancta Secandam diti Augustini eeatontiam, ad malo· iure puniendos, bella gerenda ab ipsis boais niepiuntnr, eum' in eo humanarum rerum ordino in­ veniuntur, ubi eoa vel inhere tale aliquid, vel in talibus obedire iuato ordo ipea constringit1. Sciant ergo dunes no militee ae militaro debere tamquam bonos viros, Deo sacramento baptismi ligatae*; M proinde iurameutum eeu quod vocant sacramentum militiae non adversari legi Christianae, neo unquam adversari posse. Hinc nihil in bello insto agant tcatholioa ecclesia, propter ininsta bella tam vitiata contra ius gentium, immunitates personarum et ro­ eet ib mento populi, ut inter bella insta, ac iaiustas rum Deo sacrarum, necnon ruricolarum, et opera­ caedes atragomque iam omne discrimen ablatam riorum artibus pacis incumbentium, feminarum, videatur, neque inter utrumque populne discernere puerorum, oenum et omnium innocentium agnoscant, valeat et rite observent ·. Se esae iustitiae servos ac VII. Sed quia Christus Dominus noster, cum ministros, non autem crudelitatis, neo cupiditatis, B suam in terra instituit ecclesiam, illi soli non modo nec vanae gloriae meminerint; contenti stipendiis divinae suae revelationis tradidit depositum, sed et suis, neminem concadentes4, legitime quisque in infallibilis magisterii auctoritatem usque ad con­ suo gradu superioribus suis obedientiam praestent summationem saeculi duraturam, neque per gentium vel regionum amplitudinem limitandam, eius of­ Capitulum quartum. ficiam est omnibus gentibus et nationibus iustitiam I>e auctoritate et consilio in bellis suscipiendis, ac moralem evangelii legem praedicare ae docere, et forma indicii de iustitia ^elli. et haec inerrabilis magisterii inviolabilis auctoritas Quoad bellum suscipiendum auctoritas et con­ in persona Petri legitimis eius successoribus est silium non apud cives singulatim sumptos, sed apud concredita. nationes et eorum principes et gubernia est. Nam VIII Quamvis autem selantisaimi ecclesiae mi­ cives singuli, ei laesi fuerint, iure possunt ad su­ nistri, vocem suem extollentes, perversa haec pri’.periore·-, appellare, vel recurrere, quin inter se aut cipia impugnare iusque gentium, ac sacra moralitatia cutnalienigenis pugnent, et ordo naturalis morta­ principia propugnare, et bella iusta' inter ac cae­ lium paci accommodatus, requirit ut ita se res mi­ dem stragemque discrimina populos edocere pro litaris habeat*. Verumtamen si in ecclesia Dei viribus eonentur, attamen inter clamores impietatis cautum est ne episcopus absque consilio aliquid vox selentissimorum paetorum iam ferme extingui agat grave, pari saltem norma circa tanti momenti videtur. rem nationes seu earum principes, et gubernia uti c IX. Quare patres huius synodi miserrimum hoc necesae perspicitur. Quapropter, ut iustitia, et spectaculum a longe non sine lacrymis aspicientes iustitiae forma in bellis suscipiendis cauta servetur, et horum principiorum quae omnia delere minan­ opus est ut leges cuiusque regni et populi statuant tur. quaeque libertatis, nationslitatis, et similium viros non tantum peritos, sed et maxime probos fallacium nominum sub velo abscondita sunt, giconsulendos esse, a quibus secundum ius gentium, ganteos Orientem versus impetus conspicientes et leges evangelicas necnon et canonicas seu pon­ apprime intellexerunt, quod eo magis aggressiones tificias, causarum belli iustitia prudenter exami­ istae noxiae sunt nobis, quo debilior est conditio netur, et libere declaretur. Nam iure disceptare, nostra. est iuste iudicare; et non est iudex, si non est in X. Quapropter haec omnia in hac national! eo iustitia*. synodo contemplantes et in tribunali iustitiae per­ pendentes, patres synodales vocem suam ad ca­ Votum synodi. thedram Romanam et tibi vieario Domini nostri I. Universis compertum est, quot quantaque leeu Christi, cui concredita est suprems infallibilis «celera et mala tam spiritualia quam temporalia magisterii auctoritas, extollunt, et his praesentibus novissimis praesertim hisce temporibus ab iniustis scriptis synodalibus consilium suae mentis tibi pro­ bellis dimanaverint, ita ut fundamentales societatis ponere festinant, et te Christi vicarium adprecanhumanae conditiones subverti videantur. tur, ut si opportunum tibi videbitur, gravis haec II. Haec eadem calamitas Orientem quoque in- D et valde necessaria quaestio imminenti oecumenico vadit miserrimis suis effectibus et ad gentem nostram proponatur concilio, et ius gentium solemniter occlesiamque, et ad universim In Oriente rem ca­ ibidem proclametur atque tyrannica iuris fortioris tholicam teterrime exinde damna oriuntur, quibus, ut rem pro veritate dicamus, obnoxium quoque est providissimum paternumqde nostrum gubernium, cui gratum habet animum tota Armens bierarcbia, praesertim pro religiosa libertate qua ipsa fruitur. III. Haec autem calamitosa conditio magis noxia evadere dignoscitur, eo quod sit teterrimus effectus perversorum quorumdam principiorum, qui­ bus iustitia et iura gentium conculcantur. 1 Ibid. quaesi. 1. c. 4. x ’ Vids martyrium m. Manrltii st sociorum apud Bcllaad. Acta sanctorum US Septembria. ■ Capit Imunsamu» de tregua et pace. 4 Lac. III, 14. * Ceu. XXIII, Qaeest. 1, ean IV. (August.) 4 De re militari et bello, quest. II, ean. I. principia penitus condemnentur, et divini praecepti „Non occides* vera notio omnibus praedicetur, bellaque iniusta vere caedem stragemque consti­ tuere dsnuo confirmetur. Hinc et solemniter iusti belli conditiones iuxta canonicum ius, quod ubique proculcator, ab eodem oecumenico concilio infalli­ bili auctoritate publicentur. Et quia universa haec impietas, quae omnia Restruere minatur, necessario exigit, ut in applicatione principiorum Christianae moralitatia, et canonum Molseiae, permanens et incenans veritatis oraculum quocumque vocem suam extendere, omniumque conscientiam tutam reddere possit; quapropter haec ipea synodus illud valde necessarium esae reverenter ac 'humiliter credit, quod oecumenico concilio, si ita tibi videbitur, pro­ ponatur, ut apud sedem Petri permanens supre- m o. acta οοχβΒΜΑηρνΒ no postulat» m ----------—. ----------------- '■ ................. ........... ■.......... ——■ jc '■> --- ' ■* ·■* ·'' 4·-------------- — mnmqueex oaalu {Wfaa taris parifla eompo- AhemsMA'*èbSshffM· ri·* *■* ·**·«**ι<^ utam tribunal eeMÜteatar, quod ia verbe beBi exsmiaet «t perpendat utrem qpetaM eoeéetetem relationes cum moralibus cbristianne reUgtanfe >·gibu eonveniaat; m nomine sedis Petri Mimer imrtam gentis cènatituatar, eeies vex iuridira ab infallibili tua mtonUU, qai riearim m Chriati, ooutrmate, oaaon mu régula publioae constituatur oeaoeieatiM; quo flet etiam et haarnaa societas ab imminentis raiaae praecipitio erepta, qao perversa praesentis temporia socialia priacipia trahendo deiieore eam miuaatnr, tandem aliquando.quioeoat; et guberaia ab immani illa nseereitato liberentur le­ gente· perpetuo alendi exercitae, qui earn msgno sint incitamento socialis oorreptiosis moram, ianaT merae quoque aerumnae, teterrimoeqae effectae pro­ gignunt, populisque iam iatolierabile pondue omnino efficiuntur. té·: oe fri est taspoMiUs par U pturiegM Ma* Mae et lee oalenls politique·. Le moment qai nom aat accordé pear l'aetioa peut être rie courte durée. S’il n'est paa aie h profit, la responsabilité pèsera ear l'Afliae, rie savoir pm profité rie l'oeosaion qui lai eet offerte per la Providence. Rome 80 décembre 18β». Antoine Pierre IX ion patriarche de Cilieie dee Arménien·. t P. Apélian ardievêque de Maraohe. t Grégoire Baliflaa archevêque d'Alep. t J. Hagian archevêque de Céaerée. f, Melchior Naearian archevêque de Mardin. t Léon Korkorosni archevêque de Mélitèns. t Pierre Tilkian évêque de Brousee. 1 f I. leraélian évêque de Karpouth. t A. Halagian évêque d'Artvin. Ego in(reeoriptue tester quod per extraordina­ riam motionem, formula, coiae authentica et fidelia t J. Ghiuréghian évêque de Trébieoude. treductio^praecedit sub titulo .Votam synodi'* lecta + D. Amène archevêque de Terne. t Etienne Melchisédéchian évêque d’Ersoroum. fait armeno idiomate ia congregatione generali 75 diei 20 octobris anni 1849 synodi patriarche)·· Ar40. meOorum 'habitae Constantinopoli praedicto anno, Poetnlatum CVI1I eplncoporum et capital! ee* cui «ynodo omnee antietitoo Armeai numéro viginti intervenerant, et ia forma schematis pro examine cleriae eaihedralia Cencordlenriii pro Inserendis aalntationl angelicae verbis Virgo eiuedem patribua eyaodalibue fuit per varie exem­ Immaculata.1 plaria distribute, et poatea in congregatione gene­ rali 78 diei 28 eiuedem mensis et anni facta inter­ Beatissime Pater. pellatione a promoters synodi, eadem formula fuit Cupiente· infraacripti oratores, honorem beatse unanimiter ab omnibus patribua edprbbata eamque litteris synodalihus contignari statutum fuit, prout Mariae virginis, quantum in Domino possunt, ex­ in verbali proceaeu, ot actibua notarialibus eiusdem tollere. et Christi fidelium corda in eius amorem inflammare, exhibitione specialis reverentiae, devo­ tynodi relatum eet Datum Romae, ex aedibua „Ritiro Piatti" die tissime efflagitant ab Sanctitate Vestra, Ut quemad­ 10 martii 1870. 0 modum in concilio Ephesino, addita fuit in saluta­ tione angelica, gloriosa illa praerogativa Mater Dei, Antonius, Petrus IX patriarcha Ciliciensis, ita et in praesenti generali concilio, adiungatur lacobu· Kafdangian altera Viryo 1 miHaculata. — .Sancta Maris, Virgo notarius tynodi patriarebalit. Immaculata, mater Dei ora pro nobis peccatoribus.“ 39. Quam gratiam etc. Poetulatio exhibita ab aliquibus episeopis ritna Arme·! eirea lue gentium1. 1. Le condition du monde eat devenue insuppor­ table par cause de· armées énorme·, permanente·, et levées par la conscription. Les dépense· oppri­ ment les peuples. L'esprit de l'infidélité et l'oubli t t t f des lois dans les affaire· internationale· donnent une t t facilite complète au commencement des guerre· in­ justes et informelles, c’est-à-dire au meurtre sur t une échelle colossale. Ainsi le· ressources de· t pauvre· sont diminuées, le commereo paralysé, le· t t consciences des homme· entièrement égarées ou D ontrsgéea. et de· èmea perdue· ohaqu· jour. 2. L'église seule peut remédier ce· misère·.' t Même si sa voix n· sera paa obéi· par tous, elle sera toujours un guide à des millions d'hommes, et f plutôt ou plus tard produira son effet. Enfin l'as­ . sertion des principes éternel· est toujours en aile f même un hommage h Dieu, eh ne peut paa rester t •ans fruit 3. Des hommes graves et versés dans le· affaire· t voient la position du monde et de l'église par rap­ t f port fl ces vérités de la même manière qus beau­ coup d'bemmM saints et dévoué· h la religion. Ils t sont persuadés de la nécéaaeité d'une déclaration t de cette partie du drpit canon qui touche au droit f des gant, h la nature de la guerre, et h tout ce qui la rend ou devoir ou crime. Par cette restauration do la conscience des Fr. Ludovicu· Maria Idèo ep. Liparensis. Antoninus ep. Giennensis (in Hispania), T. Michael ep. Aprutinut. Carolus-Victor Pepardo ep. Myndensis, et prae­ latus ordinarius dioecesis Sanctae Luoiae in Sicilia. Fr. Hyacinthus Maria ep. Neocastrensit. Petrus ep. Anieionsis. Felix ep. Lemovicensis. Joseph Benedictus Dusmet aep. Cstanientis. Michael Angelus ep. Pactensia. Heqrious Corvaja abbas, et praeses congregationi» Caasinensis Italicae. Carolus Maria de Vera abbas ordinarius montis Cassini. UttoLang, abba·, praesM congregationis benedietino-bavaricae. Michael Adrianas Hankinson, ep. Portus Ludovici. Rudesindus ep. Portus Victoriae neo non abbas nullius et praefectus apoatolicos Novae Nursiae. loanne· ep. Calatanisiaden·!·. Fr. Thomas Michael Salsano ep. Tanensia. Aloysius aep. MeeeaaeusiK Fr. loanne· Pius Leahy O. P. ep. Dromorenms. Eugeoius O'Connell ep. Maryarillensis. Melchior Lo Piccolo ep. Niooeiensia-Harbitensis. t Eugenius ep. Baeileenais. f Carolu ep. Astensis, t Fr. Thomu ep. Troianu. HS P08TÜLATUM DI VOUTOIiA TIKO IMmàCÜLàTà A f Booodietes, ep. Daetaaoesia t Fr. loaaaes F. de I«m ep. d· CoasayagM. t F. Bernardin·· ep. TamoiaeMia, Betiaeaesset f loaaaas looephus ep. Vagieasia f Georgina Duboeowieh op. Pbarensia Privernensia. t Ludovic·· Maigret ep. Aratheasia, vie. apoet ia- t Μ. I. Fraacioeaa ep. Samarieoaia f Ludovieus Op. MHotopolitanua sularem Sandwich. t Ildephoaeus R. Dordillon ep. Cambysopolitanas, f Fr. 0. aap.-ap. Melitensis. vie. apoet, Marchiouum. t Maroni ep. Spalateui· et Maearoaaia. t Petru· Domains aep. ladreaaie. t Alevins Sodo ep. Teleeinu» sen Cerretaani. t Vinoentim Rnbenais et Butuntinua ep. t Petrae Maria Vrancken, ep. Colophonienai·, vie. apoat. Batavieoaia îo India orientali Neerlaadioa ete. t Petru» ep. Guastallensis. Vellem nt licitum ait sed non praeceptum adiungere verba: Virgo Immaculata. f loaephu· Ar­ mandus ep. Belloracenai», Noviodunensis et Sylt t t t t t t t t t t t t t t t t t t f f f t t + t t t t t t t f t f f t t t t t t t t t t t t t f f f f G. Antonius, op. Horbipolensia Fr. Angelas Kraljevid ep. MoteUapolia m, p. Fr. Amatus Pagnuoci ep. Agathoniosnsis. Fr. Aloysiuo aep. Irenopolit|aua Fr. Aloysius Mooea^atta ep. Zonopolitanua f Vinoentius Gasser ep. Brixiaeusis, dummodo non •it praeceptum. f Emmanuel Canutes ep. Paatopolitanua f Raphael Valontinus aep. Saoeti laoobi. f loseph Hippolytus, ep. Conceptionis. f Fr. Emmanuel, aep. Caooaraugustanna f Paulus Angelus Ballerini patriarcha Alexandrinus vactensis. B latini ritus. Augustus ep. Meldenais. t Fr. loannes Thomas ep. Montisregalis in PedeLudovicua-Augustus Delalle, ep. Rnthenensis. rn on tio. loaeph ep. Saoeti Angeli Lombardorum et Bisaf loseph ep. Lucerinus. ciensis. t Franciscus op. Sancti Severint. loaeph ep. Oppidensis. •f loannes losephus ep. Andriensis. Dominicus ep. Dianenais. f Fr. Thomas Maria ep. Diony siensis. Fr. Francisco» Xaverius ep. Muranua. Timotheua O’Mahony, ep. Armidalensis. Australia, t loaeph aep. Edessenus, t Alexander aep. Thessalonicensis. William bishop of Goulburn. Australia. Daniel .Murphy ep. Ilobartonensis. Australia. Viocentiua aep. Sypontinua. b. Eleonoras ep. Montis Alti. Supplica al somma ponteftce ed ai padri dei concilio Sebastianus ep. Sancti Petri Fluminis Grandensis Vatwano per faggiunnone di Virgo immaculsta nella Auatralia. Salutatione angelica. Petrus Maria ep. Casaienaia Beatissimo padre. Aloiaius, ep. Fortalexiensi». „Quando gli scribi ed i fariset bestemmiavano Eugenius ep, Albae-Pompeiensis. la divinité del Salvatore, una umile donna, fra meszo Petras ep. Sancti Sébastian! Fluminis Ianuarii. Philip^» ep. Forosemproniensix C alla moltitudine, pubblieè la gloria del Verbo in­ Mater Dei Virgo Immaculata, f Salvator ep. Ca- carnato, oaaltando Colei ohe gli diode la vita: „Benedetto, eaclamh, il seno che- ti ha portato venaia et Sarnenaia. "Quests donna era la figura della chiesa, poichè gli Carolus Macchi ep. Regiensis in Aemilia. eretici avendo negata di nuovo la divinité di Gesh, Renatus Franciscus aep. Cameracensis. mistero fondamentale della logge, improvvisamente, Petrus-Paulus ep. Foroliviensis. fra messo alia folia dei popoli la Chiesa cattolica loseph Maria ep. Faliscodunensis. in nn concilio universale innalsh la sna voce in­ Stephanos ep. Bethlemensis. fallibile per celebrare la maternité divina di Maria: Marianus ep. Reginensis. e la salutatione angelica fu allora aumentata di una Ob cantum harmonicum pro Virgo Immaculata parois che ci è cara: Sancta Maria, mater Dei '. . . libentius adderem: Immaculata Virgo f Francis­ "Ai nostri giorni, gli empii nei loro orgoglie cus aep. Barensis. ricusano di riconoscere la bassesse dei loro nulla e ianuariua Maria ep. Anglonensis et Tursienaia. la macchia della loro origine. Essi si son fatti losephus ep. Nolanus. eguali a Dio stesso, ed hanno dispresxata la madré Franciscus Xaxeriua ep. Castrimaris. di Lui, sola, concepita sensa peccato. Ma di nuovo, Vinoentius ep. Pennensis et Atriensis. fra messo alia folia dei popoli la Chiesa cattolioa, Laurentius aep. Cusentinus. obbedendo ulla voce dei suo supremo pastore, ha Antonine ep. Sancti Severi, loseph aep. 'farentinus. D esciamato come ultra volta: "Benedetto il seno ohe vi ha portato!1* La Vergine è doppiamente beneFrancisons ep. Abellinensis. detta : poichè non solo essa è la madré di Dio, ma Philippus aep. Patracensis. inoltre, per la sua immaoolata concevions, essa otFranciscus ep. Larisensis. tenno di divenire tale. Ci reste dunque ancora una J. aep. Tranensis et Nasarenus. cosa da desiderare: ed è di poter aggiungere alia Raphael ep. Squillaoensia salutatione angelica un’ultima parole, che saré suile Gregorius aep. Compsanus, admin. Campaniensio. noetre labbra il colmo délia Iodo, come nei nostri Fr. Aloiaius ep. Aquitanus. ouori il profumo della celeste puressa. Chiamando Vinoentius Spaooapietra aep. 8myrnensis. Maria madre di Dio not desideriamo dir tntto, e Laurentios Bergeretti aep. Naxiensi·. chiamarla anche la Vergine immacolata: Sancta Ma­ Fr. loseph Novella ep. Patareaeia rse, Virgo immaculata, mater Dei, ora pro notis Fr. Raphael De Ambrosio aep. Dyrrschiensis. peccatoribus...! Fr. Fidelis Abbati ep. Sanctorioensis. "Sentissimo padre, nei ci gettiamo ai vostri piedi Fr. Gabriel Capaooio op. Mellipotamenaia e vi supplichiamo umilmente, ma oon fiducia, di Georgius Butler ep. Limerioenaia oompiere oiè che avete felioemsnte eominoiato, e Nicolaus Power coadiutor ep. Laohensis. di coronare la definisione del domma della imma­ Daniel Mac Gettigan aep. Armacanua culata Concertons, inserendola come memoria inoanloanne· Mac Hale aep. Tuamensis. oellabile nella Salutatione angelica. “ loannes aep.-ep. Buscoduoensia Coxotx. ounaaL. tomus UH. K a acta οομοββοαποιπβ ΡΒο roeroLAT» tu Π eaaoaioo Ghusspp» Moria Crooeiasaitoa da Cor­ leone (Bicdlia) devuttsuisM ad smllissimii figHo dalla immaoolata Vsrgiua, mdn dal fighe di D^_aasnato, ardantemsnto aaelaado 11 oompUMuto di qussto •no veto, invita il saaerdoaia ad il laicato d'Italia a far· adeeione alla surriferita sttpplioa, appoaeadavi ciaaeuno la propria firma, « rimettendols ai riapaMvi prelati, anoerchè ai trovassero git a Banta par prae­ dar parta al concilio. Ottobra 1869. Baguono le firma : ·Ν PiaHtate *1 ssmhrsrubbi aba par glorificae· maggiorsneata Maria aaatiaaima pateeOa il vaaaraado ooaoilio Vaticano preoerivara a tatta la ehissa di agginngaaa nalle Ldtanic Lauretane la invooaaioae di Marie mar Me origMoti ctacepta, gia conoeaaa ad aicuaa diocssi aha aa fbcaro domanda, a chs fosse ataaal innahata a doppio di prima classa la festa dell* Immaoolata Conoeniona finora di second· oImm. Mi permette poi di unire in eeparate foglio aloune propoeta* di out feci git eenno aH'eooellensa vostra quando ebfil I'onora di visitor!·, laeeiando Par i canonici da) oapitolo jdi Concordia, canonico in piano di lai arbitrio di presentarlo o mono alia Giovanni Radar dacano. Don Giovanni Maura ratter· dal eaminario di commissions seconde orederh pit opportuno. Frot­ tante ho I'onora di raeaegnara all'oooellonsa vostra Concordia. Don Domenico dottor Colanssi prefetto degli i mini distinti oesequii e di protestari· i sensi del mio profondissimo rispstto. •tudi nel seminario di Concordia. Di vostra ecoOilensa reverendissima umilissimo Don Carmelo Berti profeesore. Don Pietro Taffali id. B devotissimo obbligatissimo servo. Roma li 19 febbrsjo 1870. Don Antonio Fabricio id. t Nieolb vescovo di Concordia. Don Geeuamo Zamper id. Don Don Don Don Don Don Francesco Paachiera profeeeore. Tisisno Pensa profeeeore. Paolo Martini· Luigi Tinti. Leonardo Guis professore. Dionigio De Zan. 41. De scholis mixtie eammque corruptela In Alemanuiea Helvetiae parte ad schema d e , ecelesla brevia relatio a Carolo loanne Greith episcopo Saagalleiud exhibit·’. Eminentissimi et reverendissimi patres. Don Cario Riva segretario vescovile. Illustres auctores schematis de ecclesia, ubi de relation·..ecclesiae ad publicam hominum societa­ Don Ernesto Degani cancelliere vescovile. Don Luigi Bcotta maestro di camera vescovile. tem agebant, scholas etiam pertractarunt sive in­ feriores sive superiores, quae utique utramque so­ Portogruaro : Don Antonio Falcon arciprete di Sant' Andrea. cietatem ecclesiasticam et civilem aeque respiciunt. Merito ecclesiae, in iis ius vindicatur providendi Don Giuseppe Soarga. religiosae institutioni et educationi catholicae iuvenDon Gaetano Martinelli oeremoniere vescovile. tutis. Quaestionem de scholis rem gravissimam inDon Enrico Benaaaa. Don Franceses Lena parrooo quiescente, mansio- C nuere, ipei religionis hostes nota ea sententia confilentur: cuius sunt scholae, illius sunt tempora nario capitolarc. futura. Hominum namque generationes tales erunt, Don Giuseppe Gajatto. quales efformatae fuerint in scholis, vel in fide Don Antonio Governo. moribusque religiose excultae vel ad impietatem morumque corruptelam depravatae. Ea ratione re­ Alteram hanc capituli Conoordienais proposi­ tionem ad secretarium peculiarie congregationis ligionis hostes ubique terrarum communi consilio in pro recipiendis postulatis transmisit episcopus istius id oonnituntur, ut ecclesiae auctoritatem et vim moderatricem a scholis arceant easque solo et pleno civitatis, adiecta sequenti epistola: saecularis auctoritatis arbitrio vel potius corruptionis A sua eccellrnsa rsrsrmdiuima monsignor Alesandro Franchi arciesscoeo di Tessalonica ecc. ecc. genio subjiciant. Unde factum eet, ut iidem hostes in accerrimo bello, quod contra rem catholicam Eceellensa reverendissima. Mi pervennero dalla dioceei Io qui unite suppliche iugiter gerunt, scholas quasi tot propugnacula con­ del Capitolo catted rale, dei professori dei seminario stituant, quae ecclesiae debellandae obiiciunt, qua­ e di qualcbc altro sacerdote colle quali dietro ini­ tenus iam in puerorum adolescssitiumque mente tiative dei reverendissimo don Giuseppe Crsoeimann selo di ehi fece tale proposta, o quantanque mi vasti di essors differentiam! veneno inficiant, ubique locorum passim divotissimo di Maria Vargi ne immaoolata, ed al eriguntur et oatervatim -a catholica iuventute fre­ sommo desideroso di eonoorrere per quanto poeso quentantur. Expedit igitur ut malum describam De a sempre maggiormente onorure queeta nostra lana­ atque aliqua remedia medendi assignem. rissima madré, pure non saprsi ceneorrervi eoi mio rcholi» mixtis loquor in Alrmaniea Hslostiae parte voto, o ciô per le saguanti ragioni: 1* Perché mi metis. 1. De scholis parochiaUbus sive primariis. sombra inopportuno di alterare una oramoae sansionata dall' uso antichissimo della chiaea 9* PatçM Erant quondam et plerumque adhucdum sunt particolarmente fra la gente idiota queata aggiunta incolis catholicis propriae scholae catholicae a ca­ produrrebbe confusione, e ei vorrebbo non pooo tholicis fundatoribus conditae oongruisque fundis tempo prima che vi ei ei potesae aweuaare. 3* > Haheatar supra sub nnm. 11 Perché il glorioso titolo di Madrs di Dio comprends, * Licet iass ab Idibus aprilis scripta Msest, tasses sen a mio subordinate avviao, come in epilogo tutti i sate discs 11 isaii Mt sxMbita; ax quo tactam est nt in doni, le grasie, i favori, di cui 1'Altisaimo arriochl sxamea non potasrit revneari. A ooaeilii secretario ad depuquesta fra tutte privileggiata creatura. tatioais secretorios missa sat die It isaii Acta, num. 4M. | provisae et eum metaris* pareriMaUam intimo aexn A eorum pueri· iMtraeadia iaMrvft et plane neque eaeoainnetaa, ita ut socio auxilio oooleeia scholam paroehialem ot sea vice schola paroehialia oeeMam ot catholicam religionem in quaque communitate sartam foetam servaret. Sod in permulti· regionum partibus, ubi protMtaatM ot falsi nominis catholici maiorilatom rotantium constituunt, impii novatorM illud unionis vinculum, qua ecclesia st aehola paroobialis Invicem iunctao orant, diruperunt ot scholis catholicis suppressis parvulos catholicos une cum fundis oatholieis prolstteatiuiM scholis ideoqne instructioni magistri alicuius Zwingliani vel Luthe­ ran· vel omnino increduli vi latae legis adacripe·*· \ thaüea aaqee mixta sod preteataatica cot vel potins ornais roMgioaia poaltivM.prorvas expers. Brevi nam­ que talie sehola ia mixtam commutata in poteetatem moderatricem aeatholieae partie transit, relut tristis experientia dooet. Unde fit, nt quod maioeee ca­ tholici pro tuenda educatione catholica adolescen­ tium pie fundaverunt, Alii dégénérée hostibus reli­ gionis tradere non erubescant qui de sua parte rem^1 perfidia traditam in corruptionem catholicae iuveatutis pervertunt. B. Scholae catholicae etiam superiores aive col­ legia ot gymnasia in gymnasia mixta iniquis legibus rent. Magnus proinde fletus et ploratus parentum vel pactis commutantur. Et triatimimum eiuamodi commutationis exemplum ex mea diooeai 8. Gallensi , et parvulorum catholicorum, sed incassum. Cogun­ expono, quo uno cetera exempla omnia dignosci tur parentM catholici per mnletam et poenam mit­ tere infaatM*suos ad scholae aoatholioaa, quas mix­ poterunt. Exstitit pro catholioia incolis in 8. Gallo tas falso nuncupant, cum vere sint scholas proto- iam decem abhinc ante annos collegium eive lyceum stanticae vel nullius fidei. In eiusmodi scholis B catholicae fundationis satis splendidum, catholicae religioni, soientiie et artibus dicatum et a trecentis parvuli catholici magistro Zwingliano instruendi committuntur, qui eis corsm, data *ibi occasione, amplius adolMcentibus catholicis frequentatum. fidei catholicae veritatem, cultum divinum, leges, OpM et fundos huiusoe collegii quondam suppedi­ tabat ditissima haereditas monasterii 8. Galli iniuconsuetudines, ss sacramenta, caeremonias catholi­ cae ecclesiae obtrectare, deridere et diffamare non ria temporis anno 1806 eltineti. Postquam populus ' praetermittit, ut parvulorum mentes falsis doctrinis catholicus una eum celeberrimo hoc monasterio scholam eidem iunctam amiserat, in eius locum inficiat; et ecquid1 iniquitatis semina, quae spargit, pro catholicis in aedibus amplissimi coenobii novum ad frugem iniquitatis accrescere debent? Ut ini­ subvectum fuit co)i6giil|n,, magnisque fundis dita­ qui illi legislatores acatholicis civibus facilius sua­ derent, scholas has mulus sive acatholicas religioni tum. Floruit schola haM Sangallensis recentior usque ad annum 1866, quo tandem iniquo et vio­ parvulorum catholicorum nil detrimenti mu edic­ lento actu suppressa et in murtam conversa fuit. turas. primum catholicae doctrinae instructionem Nam tempore nMtro neo fundationes nec iuria tituli a parothis tradendam in scholia primariis admitte­ et documenta contra novum ius violentiae et iniquae maioritatis amplius valent. In consilio cantonali maiori votantium numero collegium illud catholicae fundationis _.. fuit auppreMum, catholico populo rr_______ , ________ r. ___ subreptum, in collegium Oriutum commutatum vel ut clarius dicam parti protestantium traditum. Non cesse sit Etenim quodeumque ipsis a parocho defuere monitiones episcopi universique cleri, nec proprio in ecclesia parochiali verum ao divinum petitionM catholicorum, eorumque lamenta ad auc­ docetur, a ludimagiatro in scholis falsum et hu­ manae inventionis figmentum declaratur, et quod­ toritatem legislatoriam directa, quominus iniquum hoc facinus committerent, sed non obstante solemni eumque eis sancte tenendum et pie servandum in parochiali eecleaia commendatur, in schola mixta catholicorum protMtatione iniquum decretum coep­ tum fuit et execution! commissum. Ad obtegen­ veluti res vilis et superstitiosa consuetudo calum­ dum malae machinationis finem fraudolenti nova­ niatur. Sed eiusmodi scholae non solum in ludi­ magiatro, verum etiam in libris elementariis, in tores fingebant et etiamnunc asserere solent, scien­ spirituali aura, quae in iis viget, in doctrinis elo­ tiam proprie dictam nec catholicam nec protestantor» quiisque, quae feruntur, nonnisi negationem et odium eme, sed utraque fidei hac professione superiorem : in religionem et ecclesiam catholicam redoleant ne- mathesim et linguarum studium pro catholicis et protestantibua sibi similem ei parem, atque facto­ oesse eet. rum in historia narrationem utrique parti esse ean­ 9. Quod vero dictum Mt de scholis mixtis in­ dem, ideoque sufficere, ut nonnisi religionis doctrina ferioribus, id de scholis murtis medus sioe civilibus, discipulis pro separata eorum fidei professione uti nuncupantur* maiori adhuc ratione valet, in qui­ bus pueri provectioris aetatis, in disciplinis, quae seorsim et aeiunctim tradatur. Sed quid de eiusad statum civilem spectant, erudiuntur. Idem in D modi cavillationibus judicandum facile dignoscitur, Omnea namque experientia comperti sumus, omnem iis pro iuventute perversionis periculum, idem ordo dissolutus et genium plerumque impium. Termini scientiam, quaecumque ait, ab hominibna erronea doctrina semel infectis ad expugnandae fidei ca­ finesque locorum et communitatum iamdudum sub­ tholicae veritates perverti posse, ao saepissime in lati fuere, quibus catholici quondam a protMtantimanifestam iuvennm discipulorum perniciem reapse bus aeiuncti, degebant; nam apud nos fere ia om­ perverti. Novimus dein, quanta pestis spiritualis nibus civitatibus, oppidis, vicis et pommunitatibiu val ab Historiae disciplina in mentes hominum di­ catholici mitti cum acatholicis amodo commo­ manet, ubi fraude, dolo, mendacio historiographo­ rantur et quotidiana· vitae commercio et conver­ rum violata fuerit Tunc etenim nqn admirabilem satione invicem cohaerent Unde saepissime fiat temporum ordinationem, quam divina providentia oportet, ut arescente in diqe eorum numero acatholici communicationem m scholis eum oatholieis im- in Christo, quasi in centro saeculorum disposuit, pensiMime quaerant, et catholici oivM val fraude enuntiabit historia, aed confusam impiamque rerum protMtantium vel propria animi levitate et pravis doc­ faotorumque congeriem providi Dei moderaminis trinis obcaecati Mepenumero paetum cum aeatholieis prorsus expertem ; ' qon lucplentissima ecclesiae ca­ ineant de commutanda sehola hucusque pure catholica tholicae lumina ot merita, sed fictam a nequissimis in scholam mixtam, quae postmodnm etiam Matholi- auctoribus, ignominiam eius et obtrectationem mani­ festabit. Catholici iuvenes eiusmodi detractiones contra religionem et ecclesiam catholicam proieetaa bant, sed brevi etiam eam religionis instructionem e scholis eliminarunt, ita ut catholici parvuli in scholis amodo arbitrio et seductioni ludimagtstri protestautici prorsus relicti, summum periculum perversionis et defectionis a fide catholica subeant ne-C 5W C ACTA OONflMOATIOW^feBO 3O8TPLATO temram H^umn, eam- levi meute saaeipinat, a magistris aaatMMa ia NA ili·!· litteraria edoceatur, ia commaaioao qdutiditM aaai pueris acathoücU conversantur, afirearvel impietate vel erroribus sorraptam iugiter respirant atque aab eontiaao adiunctorum borum influa fleri necesse eat, ut sensim 'ia fido oathoUoa tepeeeaat, errores pedeteatim suscipiant, indifférentisme, qainima im­ MO qee M MMMtntibtia «t fhraUtto UMMm· atque diruere eeuaitantar. Hoc ieoo de maihrimtuiia mixtte ago sub triplici eo conspectu, qnom eorum peri­ cula, penore et raamdia exhibent ' L Perieris. pietati et morum etiam corruptelae Moeumbeat. Bt Pericula, quae ex mixtio matrimoniis catholicae hoe trittissimum praesagium, proh dolor! verae rerum eventae affirmat Exactis namque ia collegio mixto ooeleeiaO naeouatar, notissima sunt et raro exemplo eiusmodi eoaaabia ooniugibns Dei benedictionem aliquot anni· adoleeeentoe, raro plerumque exemplo excepto, fidem catholicam et pietatem amittunt vita&que beatam conferre quotidiana experientia pereuntque pro catholica eoilesia, pro propria ana* docet Attamen hoc non impedit quin sicut alibi vitae scopitote et niai gratia postmodern subvenerit ita etiam in Alemaanioa Helvetia ac praesertim in dioecesi Sangallenai numerus mixtorum eonnnpro salute aeterna. De filiis a. matri ecclesiae quon­ dam impense addictis brevi facti sunt-infestissimi bioram, inter catholicos in dies magis accrescat : et hostes, quam honoribus et muneribus mundi semel non mirandum. Intra dioecesis eiusdem fines 120,000 protestâtes circiter cum 130.000 catholicis vivunt ; aucti, quomodocumque potuerint acerrime expug­ nant Ita creocat oportpt Aostium numerus in pro­ B qui omnes et singuli quotidiano socialis vitae com­ pria ecclesiae catholicae domo et fiant infestissimi mercio, unius eiusdemque reipublieae constitutione, magistratibus legibusque invicem satis arcte iuncti hostes ipsi domestici citu. Sed malum hoc gravissi­ mum in dies augetur, in generationibus futuris sunt Hinc inter homines utriusque sexus et reli­ atque ecclesiae exinde parantur funestissima fata, gionis consuetudines frequentes, multiplices peccandi cum impia temporum horum potestas per scholas in turpi occasiones, et urgentes nubendi rationes, mixtas eam quasi in radice e1 seminario fideliam quibas accedunt apud catholicos sponsos sponsasve perturbare et extirpare canetur. Et hio est questus levis de religione sensus, indifferentismus, sacra meus gemebundus, haec lamentatio mea amarissima auri fames, contrahens perniciosum tot mixtorum matrimoniorum exemplum et ab iis deprompta de scholis mixtis, quam vobis eminentissimi hc reve­ conclusio: quod aliis licitum fuerit, singulo cuique rendissimi patres ad adiuvandum me refero : gravis­ non illicitum esae. Itaque catholici iuvenes virsima mala video, nec mederi valeo, cum eiusmodi scholae statufie cimiis nostrae constitutionis innitantur; ginesve «d matrimonia, mixta advolant, notis ab ecclesia' praescriptis conditionibus, satisfacturos se quam mutare vires mihi desunt II. Habita ratione tot tantqrumque malorum, promittunt, dispensationem de impedimento disparitatis cultus impetrant, sed brevi familias plerumque quae in animas, in ecclesiam^et catholicam socie­ tatem ex scholis mixtis redundant s. concilium Vati- constittnlnt, a catholica religione in dies magis dis­ num silentio praeterire eas non potest «efi reme- sentientes, quae quippe religionis officia ac pietatis *dia certa contra eas statuere debet Imprimis, C exercitia negligunt liberoaque suos in pestifera indifferentismi aura educant. Proinde ea mixta maprout opinor, summi sni muneris et officii erit so­ trimonia et ex iis ortae familiae foecunda plerumque lemn! suo consultu fiant . necesse est seminaria eiusmodi catholicorum, 1. Scholas mixtas cniuscumque generis ac or­ qui nec fidem catholicam profitentur nec officia dinis reprobare, hominis catholici adimplent, sed infidelibus dete­ ■ 3. Episcopos, parochos et parentes serio adhor­ tari, utpote episcopos, ut pro popae suo contra eius­ riores facti ecclesiam acerrime infestant et eo effi­ modi scholas militent, > parocho·. ut Christianam cacius eam perturbant, quod sub fietitio nomine iuventutem ab eis arcere studeant parentes, no inter veros catholicos recensentur, tanquam morbida membra corpori ecclesiae adhaerent et non u foris pueros suos eiusmodi scholis unquam committant 3. Magistratus civiles admonere, ut scholas ca­ sed ab intus ideoque funditus ordinem et pacem tholicae fundationis earumque facultates catholicis ecclesiae confundere ipsis contingit. Praetermitto exponere tot animarum pro vita aeterna iacturam iniqua vi et lege subtractas, restituant, literamgue vix unquam eatis deplorandam. Hinc facillime po­ puerorum instructionem ipsis concedant, quam pa­ test evinci per mixta matrimonia in iis regionibus, terna utique potestas iure. exigere potest. Haec sane doctrinae iurisque principia, siquidem in quibus pari iure catholici et protestantes mixtim commorantur catholicam ecclesiam magis magisque ad tempus abs viris iniquae violentiae non respi­ ciuntur, tempore, qqod adveniet, forsan praevalo- in dies labefactari, fidelium sfionim numero et sua bunt, nisi interim terrarum orbis prius ruerit atque D integritate et auctoritate diminui atque ad extinctionem verti oportere; nisi divina providentia ad­ appropinquaverit ventura ire! Summo et perenni editu. mirabile quoddam ei subministret auxilium. In dioecesi Sangallensi ultimo transacte septem Romae idibue april. 1870. f Carolus loannee Oreith ep. Sangallensis. annorum spatio 630 amplius mixta matrimonia inita Auront utique praescripta ecclesiae dispensatione <2. r provisa, sed praeter ea aon dxiguus adhuc numerus Eiusdem epiaeopi Sanguilentis observatione* et eiusmodi concubiorum, quae vel coram ministro propoeitione* de hurtrimoglta mixtis eorumque protestante acatholico ritu celebrata fuere, quia maiori in die· augmentations in Alemaaniea nupturientes nec praescriptas ecclesiae conditiones Helvetia·. implere, nec ecclesiasticam dispensationem sibi^qoEminentissimi et reverendissimi -patres. quirere,volebant< Crescit cum nqmero malnm quoa Scholae mixtae et ooniugia musta in manibus e mixtis' connubiis in ecclesiasticum ordinem copiose iniquorum hominum hac nostra tnstimima aetate dimanat, 'et difficile nimia eat dictu, quaenam ad totidem aunt Martis instrumenta vel bellici arietes, cohibendum malum congrue adbibenda sit medela, quibus dice spiritu nequam Jhwm religionis et ee- quoniam ingravescente morbo acerbius aequo ali­ quod remedium infirmo facile potest mortem parare, 1 et cod. defectionem dicam multorum catholicorum de, fide 1 Die 11 i unii exhibitas, sc dis 20 siasdsm msasis a con­ cilii McteUrio ad Deputation·* sseretuiui ndasM. Acta, nani. 462. . manifestam. Nil. ex parte mea supersedi, quo ma- 9 «01 PtWTlLAlLk DK MALKlMUilb üiÀUû Ü ull^hâ Isa «t •X eo MMitu* perieuta areea·· ; KttMl A psstorslse, eMMÎtorit, mandata aaepaaumwo «4 •lara· populumque diraxi, at mixta matriaMaia quomodocumque eahibaam at ia aolamai daorata matrimoniali, demiaica priau iaaaarii quotaaais ia aingvlte parochialibua aaelaaitf a parooMs ex aaboM praalegaado contre iaeunda matrimoni· mixta Ma­ tie, i· bW/wi «t Bmümmî dieeeMk baa, plant aiaamedi eeaMbia pa*aim «xiatunt, aive marita· ia ite ait oatbaMaaa et mulier «catholica aive vio· varaa. Ct eb praeaaveudnm maximum im­ pleram tumultum apiaeepi bodtadum Medum suai sunt fare· ia oathefieam eiuamodi matrimoaii par­ tam aolemnem axoommusicatioate sententiam ; quod ai «xequi dsberet, ex a haiaa Vatieaai ooaeilii coa•ulta speciale decretam contra talaa ooaiugoa emitteadum eat atque epteeopte inculcandam, ut ubique locorum aedem at ooneordi eepsuraa aententia con­ tra Mfhrios eoa et apeatataa eoaiugea procedant. Tuae factis flat, at quod omnibus episcopis aaaete •arvandam nova lega praaseribitar, singulo antistiti facilia· ad axaquandum reddatur et disparitats praxi· sublata, quaa hueuaqae intervenerit, mina· cadat odium in singulam epiaeopum, qui saorsim contra re fractore· lagia poenam exequi tenetur gmas ac ssveras admoaitionaa adidi iadigitaaa paricola qaae axiada aaimis, Muiagtbu, tamiliiaqus •orum aaaeaatar. , Paroahoa quoque adhortatu* aam, ut «adulo iavigilsat aapar familiia atqne adolesoeotinm ntriuaque aaxaa Mnsuetadine, aa levitate animi val «adactione capti mixta eoanubia ineant. lotaraa folia diapanaationia, ut nuncupantur, eocaa, a nun­ tiatura nobia ratracta fuerunt, noaque coacti singulis vicibu at oaaibua pro diapanaationibu· ad nuntiatanun ZhraanuMsm recurrere, quod aodû pardam tebaram amni, Moasrvm autem mixtorum matrimo­ 3. Tertium porro mixtorum concubiorum genua niorum nafaagaam mmai’I. Omnia igitur qua· ad B coercendum hoece malum uaqaedum tentavimna, vol eoningee oomplaetitar, qui praevie eonditionibua ab •ocleaia praescripti* fideliter «tare «e velle scripto exigua huge val promu· incaasum tentata fuera. promittunt scilicst de educanda utriosque sekua Quod eo magia deplorandum quo certior isdemque funèatior pro eccleaia catholica in iati· regionibus prole in fide catholica ·. ·. p , ideoque dispensatio­ nem ecoiesiasticam pro ineundo mixto matrimonio fit rerum exitu·. Omnia namque per mixtorum connübiorum accumulationem pedetentim in eocle- impetrant, et coram proprio ano parocho eatholieo •iastico ordine «unque deque vertuntur, exoritur matrimonium rite contrahunt ; aed ecclcaiaatica pa­ rochi benedictione aemel aueeepta o fnotiatit mns hominum generatio, qui nec catholici nec protes­ tante· aunt nec ullam religionem profitentur, perit fmdtunltr et impie rseedimf, libero· anos in Aein catholici· cum fide catholici omnia pieta* et terodaxa fide eformaut, atque eecleeiae auctoritati eiuaque aalutaribu* praecepti· illudunt. filiali· in matrem eccleaiam amor; quinimo in oppo­ 4. Maiorem denique mixtorum connubiorum nu­ situm i. e. in odium pervertitur. merum ii ooaiuge· constituent, qui impetrata aposII. toliea dispensation· ooram proprio parocho eatholieo Gtntra mixtorum coombiorom. rit· matrimonii vinculo iuneti fuerunt, ausaqus prole· Iam vero intueamur oportet divema matrimonio­ in religione catholica efformari eurent. Sed edu­ rum horum genera, qno faciliua quaedam remedia catio infantium in iis defeetuoaa admodum est et oontra malum itatuere nobi· contingat. c •aluti eorum valde periculo··. Nam cum in iiadem 1. Concluduntur apud noa (raro tamen exemplo) matrimonii· ooniux miter plerumque ait oeoihoUea, mixta matrimonia, quorum una alterare ooniugum cui primordiali· utique liberonim instructio in prepara impedimento lipemim· obatrieta eat, aiva vir oibua, devotioni· exercitii·, inv moribn· chriatiania acatholicua vivente adhuc sua uxore eum alia ca­ incumbit, in eiuamodi familiis neglecta «it nee···· tholica libere matrimonium vel potitu concubinatum eat precandi consuetudo, catholicae vitae ac reli­ adulterinum ineat, aire mulier «catholica, auperatita gionis exercitium, quo fieri oportet ut liberi sicuti adhuc primo ano marito, viro catholico nupaarit. •orum parent·· eodem tepore et fastidio fidei et : Eiuamodi coniugea coram miniatro οοαΙλοΜοο adul­ religioni* languescant. Proinde, quemadmodum per terii aui consortium plerumque ineunt, in iugi adul­ •chelas otiola» eatholic* iuventu· plerumque reli­ terio cohabitant, libero· auaa vel aine religione vel gioni catholicae detrahitui et avellitur, ita per umin proteatantiamo educant. Quid ad comprimendum trimoMui otiata integrae familiae matri catholicae scandalum contra ostho/ieem eiuamodi ooniugioram eccleaiae abalienantur atque ad plenum indifferenforint «ire vir aive mulier ait catholici nomini·, tismum protrahuntur ; per utrumque denique im­ eoolesisatica auctoritate decernendum et exequenpietati· medium «piritua huiu· saeculi nequam ec­ dum ’ Sane aolemnis excommunicationi· ppenteiua- clesiam in aemetip·* dianolvere conatur. modi coniugea catholici mulctandi aunt, sed divema III. eat episcoporum in eo praxi·, et uniformité· agendi Snudia ad arendam malum. perquam neceaaaria eaaet, ut oontra contumace· ordo , ecclesiae eervari ponit Urgens nécessita· exposcere ridetur, ut ex ·. 2. Sunt etiam catholici «ponti utriuaque sexus, concilii Vaticani consulta severiores universim in qui mixta matrimonia inaunt «ine fratria ditfn- mixta matrimonia lege· statuantur, sed difficillimum taitont coram ministro protastentico sub manifesto est, aptah salutaresque leges ad co^reends baec ecclesiasticae auctoritati· contempta. Eiuamodi ooa­ mala proponere, eum malum, de quo agitur, pra­ iuge· omnes ex matrimonio suo «xoritaras frola» vorum exemplorum multitudins, suffragante impio ab· ministro oeathalio» baftiaori et in kataradoto huiua aevi genio, levi catholicorum fids, adeo in­ relijiont tducori parmiffunt vel curant; officia dein oleverit, ut qui (inania colligere voluerit, facile era­ religioni· cnique homini catholico aacra at aocleaiae dicat aimul cum ais at triticum (Matth XIII. 39). praescripta negligent atque neo eatholieo· nee pro­ Numquid igitur ecclesiae expedit, nt crescere sinat testantes, aad omni religione extortas «e eOsa varbte utraque usqqp ad messem vsl^alce xiaania evertat et factis profitentur. Attamen apostatae isti eccle­ oportet? Quidquid ait, conaultum videtur pro uni­ siae catholicae aolemniter renuntiare nec volunt nec versali eccleaia de mixtis matrimoniis certa· statuere audent, quininio ai m|A eia aupervenerit, proximi leges vel iam statuta· aolemniter innovare atque cognati «epulturam et t^Ra ecclesiastica pro mortuis episcopia serio inculcare, ut uniformi praxi ubique terrarum iuxta leges fervida· et latas contra mixta Vehementer expostulant, quod semper nonnisi provo­ cato maximo scandalo odioque in clerum et eccle­ siam ipsia denegatur. In Aletnannica nostra Ilelve- matrimonia procedant. Nam si dive.** praxi· huc illuc ab* episcopia serratur, integrum odii pondq» * 803 C. ACTA OONGRMATIOIIB PBO 1 MTULATie ex parte impiorum eadat la epiecopum mmm est, A qui ecclMiutioaé legM exequitar. Quod m veto ooniugM traosgreaeorM auepiaa aliqua censura poenali formatur, ordo matrimonialia et eccleaiae auctoritas ubique eoaeusa· pedeteutim concidet. Nam Mandela publiée poenali ictu non ampli» vindicata contagionem vitiorum inter fidslee dispergent, christianique matrimonii ordinem nt aanctitatem diruent Aneantur igitur de aeelesi» ainu et reiiciantur a communione eiu fêlai nominia catholici ooniugM, qui protervo vultu aepientinimu eccleaiae legM et fidem catholicam de indieaolwbilitate et unitate matrimonii infringere audent; res­ cindantur haec putrida membra a reliquo corpora, ut una cum aauia membris corp» maneat integrum, aalvum atque illae*um. • Quae cuin ita aint, statuendum eme opinor 1. Omne· episcopos novo matrimoniali decreto a a. concilio Vaticano proxime ferendo tenori publi­ B cam ac aolemnem excommunicationi· aenteotiau ferre in coniuges praevaricatore· sub numeris 1, 9 et 3 supra commemorato·, quae aententia aemper a pa­ rochi· diebua dominici· val festis e prono promul­ ganda iubeatur in ecclMia peroehiali, cui ooniugM rei per domicilium praeeens adpertinent. 2. Facultaltm ditptntandi dt iatptdimtnto ditparitatii cultui ord inanit locorum eoae remittendam, quorum conscientia oneranda eat, ut connisi aub gravibus causia et urgente neceaaitate atque sin­ gulis vicibua nonniai poat exactam annat rtcognitiontw iudicio vel lententia m eoutirtorio late dis­ pensationem de diaparitate cultua vel concedere vel abnuere tsoeantur.et utrumque gratia omnino. Ea procedendi ratione et forma aervata nurierua mixtorum matrimoniorum multum diminueretur. Sunrmo et perenni cultu permanere laetCr ' Roipae 19 april. 1870 C f Carolus loannea Greitb. ep Eangallenaia. 43. Propositio earviinallum Riario-Sforxa et 1’ecci postulantium, nt a concilio damnetur ontologiamu»’. In ea se»iqne. in qua aermo habitua eat de outoloÿifma, excellentissimus et reverendiaaimua Gaaaer episcopus Brixinenai· nomine congregationi· rebus fidei praepositas affirmabat, quaestionem m gregati· MfteeMa l··!) allai·· propoeitioeosn tuto tratB «ee/pea·· decreverit, «t multi epieeopi (preasectim Neapolitani in saa epietolaMlloctiva ad claram saaenlarem st ragnlarea, 88 lanii 1868) ontologiamnm graviter reprobe» deriat; Christi fidslM huius damnationis confirmationem expeotare videa­ tur: qai insuper mirarentur, ex totias orbis pertibua episcopo· in Vaticanum concilium coactos fuisse, ut panthsiamum at ratienaliemum aliosque errore·, quos per » ipsi cavare poterant, damnarent; errors· varo illo· qui ad haec monstra viam sternant in­ tuto· reliquia». Quapropter Proponitur damnanda a concilio Vaticano sequens propositio : «Naturalis Mt homini cognitio Dei immediata et directa.1* 1. Satis Mt huius propositionis terminos intolligere, nt statim innotescat, eam opponi veritati illi catholi­ ca· qua credimus, visionem Dei intuitivam qua beati perfruuntur, es» supernsturalem. Quid enim aibi/vult cognitio immediata alicuius rei? Cognitio immediata distinguitur a cognitione mediata in eo quod cognitio immediata ea ent, qua ros cognoscitur in se ipsa; mediata vero »a Mt per quam res cognoscitur in alio. Ex. gr. cognitio qua obiectum mihi praewns video est immediata; cognitio qua illud obiectum video in speculo est mediata Nam in primo c»u obiectum in se sine ullo medio video ; in secundo video immediate imaginem eius, et hac medianto Venio in cognitionem obiecti quod illa repraesentat (v. s. Th. 1 p., q. XII, a. 9, et q. L1V, a. 3, et in epist. ad Corinth, c. XIII, lect. XV). 2. Animadvertendum prseterqa, immediatam Dei cognitionem eue idem ac immediatam Dei visionem. ut notat s. Th. cont. gent. lect. 3. c. 33., Et sane Deum immediate cognoscere est cognoscere Deum non per ullam ideam seu similitudinem a creaturis derivatam, aut a Deo ipso in anima impressam, sed Mt cognoscere Deum in se ipso, seu per eius essen­ tiam „(·. Th. lect. 4 sent. diet. 49, q. 2, a. 1) Hoc autem fieri nequit nisi ipse Deus sese praesentem menti videndum exhibeat, ita ut mena eum videat non per aliquam speciem sed per ipsam eius essen­ tiam, id est immediate et directe. Ergo immediata et directa Dei cognitio est immediata et directa eius visio. Insuper^ ontologi id aperte profitentur illam non eaae eo loco leviter et perfunctorie at­ tingendam, sed alibi oppoptuniua de ea agendum, ut tota rea melius ot plenius definiretur*. et docent, Deum humanae menti soipsum immediate videndum praebere, ea ratione qua lux oculis nostris Huic declarationi inhaerentes infraacripti cardi­ nale· epiacopi, ne controveraia nimia late pateat, affulgens objecta ipsis exhibet et visibilia efficit. ’ damnandam proponerent illam dumtaxat ontologiami i 3. formam, quae aperte catholicae doctrinae opponitur, et fundamentum est multorum errorum qui nunc D 'Hoc posito, quantopere haec Dei visio catholicae late pervagati sunt: ei continetur* in illa propo­ fidei opponatur, videamus. Scholutici sanctos patre· sitione. ^Naturali» est homini cognitio Dei directa secuti non modo evidenter ostendunt, immediatam et immediata". , Dei visionem .naturaliter repugnare cuicumque in­ Ex alia parte non videtur expedire pt concilium tellectui creato (s. Th. 1 p , q. 12, a. 4) et multo Vaticanum penitus de ontoiogiamo sileat. Ex hoc magis homini in itate tiat, ut loquuntur theologi enim silentio ontologiatae statim vires resumerent, (a. Th. ibid a. 11 et qq. dd. de ver. q. 13, a 3); sed •uas controversi» restaurarent, ipaa Romanae con­ praeterea docent, unicam ewe viam, qua humana gregationis responsa (18 septembres 1861) infirma­ mens Dei cognitionem acquirere potMt, et hanc rent! et huic aedi turba· ct molesti» crearent. Cam non eno aliam quam ut incipiat ab. jis quae facta vero Sacrae Romanae universalis Inquisitioni· [Bbtr- suqt, seu a creaturis, et assurgat arguendo ad cogni­ tionem Dei. Sufficit in re notissima unum ve) ■ Exhibita di· Ct. suÿta, L U, ool. 878 a. Base opportunitate· aartas, lectores monitos volo, omnia sanet» sedis documenta circa non possumus, nisi ex creaturis ad eius notitiam ontologiammn, de quibus tam hic quam alibi in actis concilii veniamus.1* Et sent 1. 1, dist. 3, q. 1 [a. 4]: «Natu­ Vaticani senso oocnrrit, in nnnm collecta rsperiri apud A res­ ralis ratio non cognoscit Deum nisi ex creaturis.1* imi, Acta n iis dreerpto q»e npvd Mmctaas ttdm /tnadur, Iuxta ·. patres Dei cognitio in hac vita acquiri non t. Ill (Huu, 18«;). p. 804-84, 889-88. potMt, nisi aut per fidem aut per argumentum a^ • continentur cod. ' «Μ postulatum coüm ωαυίυυϋΜίΜ creaturis dedant·®, at legaro aat apad Petevia® theol. deg. Η* D··] '■T. ·■ 1- TUaaiofi paat aaatirm fibiora® da divinis aauiaibaa lib. 1, e.,7, tripKes* ■oda® atataaat quo Dei eegaitie a créait· robae dadaaitar, 'rilteet per tfseta®, par re^eH/eneui, per mina·. Ia® vero qaoeamqae ®edo, sxpliMtar immediata Dei cognitio, ea semper differt a cogni­ tione erfuiUea aea -MimMo·.' qaia satattse ot dedacrie sunt dao cognitionis prooqsse· divsrsi ot oppositi. Igitur immediata Dei cognitio, nteuaqas •xpiioeter, opponitur doctrinae patra® ot aehoiMtieorum. attribute Dai iateatar, aoa poterit ea certo istasri aH abi aaat, eoa et osassdant adrerssrii, ia assuatis divina. Sed aea potest eae ree cognosci in aHa taaqua® ia obiooto ebgaite (at notat e Tbo®., 1 p , q. 84, a. b), quis oogaoaeatw otia* obitote® ia quo ipea cognoscitur. Noa pomst ergo ®om iataeri attributa Dei, quia eiaa otia® eaototia® iataeretar. ' 7. Animadvertenda® insuper, aaaotoe patron ot •cholMtieos docere, proceMU* band · poatoriari mm necessarium, non ut immediata Doi cognitio qnae humano intellectui naturaliter ines* dieiter clara et distinsta tantummodo reddetur, aed ut humana meo· ad Dei cognitione® perveniat eiusque exietentiam contra atbeoe domonatrare possit: ut aperte patet tum ex fine quem sibi proponunt, tum ex modo quo suas demonstration® conficiunt, lamvero immediatae Dei cognitioni· defensor* illud contendunt, probatione· nempe e posteriori a patri­ bus et acholaatici· caeteriaque theologia pro exi•tcntia Dei allata·, valere quidem pro periodo re­ flexa et aecundaria, ut ipai loquuntur, non autem pro directa et prima: hoc Mt non valere ad de­ monstrandam Dei exiatentiam, aed aolum ad efficien­ dam claram et diatinctam cognitionem illam imme­ diatam, qua iuxta ipso· anima nostra naturaliter praedita Mt. 4. , Z cognitio clam ei diatineta qaae bMtum faceret vidento*. 8. Tbo®. hano «vario··® unanimi Scrip­ turarum testimonio contrariam declarat, et concludit diffsrentiaat inter cognitionem Dei, quae propria eat beati ot cognitionem viatoria, non in *o positam mm quod illo tUuait, hic autem otoeira Dei esMntiam vidMut, aed in hoc quod ille ridet, hio noti «idst essentiam Dei. Ea verba a doetoria qq. dd. de verit. q. 18, a. 1 : .Quidam dixerunt, quod Deum per MMntiam videre non solum contingit in patria, sed in via, quamvis non ita perfecte in via sicut in patria ... Sed iatud dictum contrarium est Scripturaq. testimonii* quae eonoorditer in divina visione bMtitudinem ultimam hominis ponunt. Unde «x hoc ipso quod eliquio Deum per ementium videt, beatu· Mt ... Non Mt autem pomibile, ut ultimus terninus perfectionis humanae accipiatur secundum aliquem modum intelligendi, quia ÏK. istis modia in- OmnM theologi catholici non modo ex (acria Scripturi· et a. patribua statuunt tanquam fidei dogma, non poaae humanam mentem in statn viae bebare naturaliter cognitionem Dei intuitivam, verum etiam idipsum confirmant auctoritate concilii Viennensis an. 1300 [lego 1811] aub Clemente V celebratV Hoc concilium Beguardoa damnavit, qui dicebant: .Anima non indiget lumine gloriae ipaam elevante ad viden­ dum Deum.** Quo praemisso, aio arguendum vide­ tur: Certe temiM gloriar non amplius indiget hu­ mano· intellectu· ut ad Dei visionem perveniat, ai visio Dei Mt ipei naturalis, ut patet. Igitur et in­ curritur damnatio concilii, et visio beatifica non erit ampliua supernatural:·. Haec videntur per se manifesta. 6. At cognitionis immediatae adsertores hanc con­ cilii damnationem vitare conantur. Dicunt aliqui 1° concilium damnat eoa, qui contendebant pome ab humana mente in statu viae videri essentiam Dei; nos docemus videri non esMntiam sed sub•tantiam Dei. -Bed haec etiam sanae doctrinae opponuntur. Cum enim Deus sit infinite simplex, nulla in eo Mt distinctio inter OMentiam et sub­ stantiam. Quapropter fieri nequit, ut humana mens in videndo Deo videat eius substantiam et non eius euentiam. Praeterea cum in Deo mm et essentia non distinguantur, ut docent theologi, nequit videri Deus, nisi eius essentia videatur. 6. ^yii dicunt 2“ mena humana habet intuitum naturalem Dei, non quatenus videt eius OMentiam, sed quatenus. videt attribute Dei, ite ut terminus naturalis intuitus non sit essentia sed divina attri­ buta. Sed etiam haec evMio opponitur doctrinae catholicae, quae negat omnem distinctionem realem inter attributa et ementium. At st omne attributum Dei est ipsa eius essentia, nequit humana mens intueri aliquod Dei attributum, quin simul eius OMentiam intueatur. Praeterea si humana mens Dicant S· alii, intuitum Dei naturalem mm ob­ scura®, intuitam basterna eeae clarum. Quae etia® •vasio vana aat. Nam ei aet vieio Dei Mssswdiote, Mt telligendi pomunt considerari infiniti gradus, quo unus Alio perfectius intelligit; undo oportet quod nitimur terminus humanae perfectionis sit in intelligendo aliquod perfectissimum intelligibile, quod Mt essentia divina. In hoc igitur unaquaeque rationali· creatura beata Mt, quod OMentiam Dei videt, non ex eo quod ita. limpida vel plus vel minus eam videt Non igitur visio beati a visione viator» distinguitur per hoc quod Mt porfeetitu et miutu perfoeto videre, aed per hoc quod Mt riders at not· Wdarv.· 8 " Contra haa aliasque similes ontologorum evasionM notandum eat, concilium damnando Beguardoa qui dicebant poaae Deum videri ab anima sine lamiar gloriae, nullam fecisM distinctionem inter-substan­ tiam et essentiam, inter ewentiam et attributa, inter visionem claram et obscuram. Ex quo videtur colligi immediatam Dei visionem, utcumque ea ex­ plicetur, effugere non posse concilii damnationem. 9. Ut brevitati considatur, omittimus hanc immediatam Dei cognitionem conciliari noh posse cum alia veritate catholica a concilio Viennensi (Clement. de summa Trinit. et Fid. eath. tit. 4) definita, et in Lateranensi sub Leone X confirmata (se*. VIII can. Apostolici regim.): .Anima intellectiva Mt forma hu­ mani corporis per se et eMentialiter**. Nam ex hac definitione sequitur animam non poMC natura­ liter cognoscere immateriale in ae ipso, Md sub for­ ma aliqua sensibili; cum notum sit axioma: .Modus operandi conformis Mt modo existendi1*. Omittimus pariter, posite immediate Dei cognitione, raptum et prophetiam non omo amplios extraordinaria facta et miraenlosa, eo modo quo explicantur a sancto Augustino aliisque patribus et scholasticis per extra­ ordinaria® intellectus elevationem et Sentientium facnltatum suspensionem. Nonnullas potius ontologismi sequelas attingamus. 10. Ontologismus viam late sternit ratioHolirmo. 8i enim mens nostra non a creatis rebus ad Dei cogni- 607 C. ACTA OONGREGATIONIB PRO P0®TULAT18 tionem Meendit, Md ad immediatam ai» visionem admittitur, Dana naturaliter intuebitur m modo quo eat, seilieot non nolam proat net mub ia nu­ tum, tad attain ut Mt tria» ia perMnia; quia im­ mediata alieuiu obieeti cognitio postulat, at obira­ tum prout raipaa Mt ia m ipso eogaoMatar. Mysteria igitur aequa ao natural» veritates, a meate nostra naturaliter cognoaei possent, nae «atcedarwil rrrrs netùnu /uannu ùtitUiftutiet, qnod aperto affirmant nonnulli ontologi exempli gratia Thomaa Morun et Franciecue Lavarino, quorum eunt verba notata (EnckJop. seientif. per Torn. Moro e Fr. Lavsrino, vol. 1, pag. 312,314 ; Torino 1836). Hi» recte scribebat Zarelli: „8i vera esset ontologorum Me­ tentia, omnM homines naturaliter serant beati comprehensores, et Deum ipaum vere possiderent; neo ratio eaaet cur ulterius Christo, redemptione et eccleaia indigerent" (Sint, filon, di Gioberti, cap. 10, p. 30: Parigi 1848). 11. Viam eternit et panihtumo. Notum omnibue eet rerum inteliigibilitatem nil aliud eoae, niai ipaam earum realitatem. „Verum eat id quod eat", inquit a. Augustinus. Et haec eat ratio quare omnea pantheiatae toti in eo aunt ut negent reboa propriam inteliigibilitatem ; optime pervidentes, quod negata aemel rebus intelligibilitate eibi propria, neganda eat etiam ipaa earum réalités. At vero iuxta ontologos rea non eunt intelligibilea in aeipaia, aed solum in Deo. Igitur ree non habent in aeipaia realitatem aibi propriam, aed habent in Deo, ut docent pantheistae. Praeterea, ai audiaa ontologoa, Deua eat in quo et per quem rea intelligimna; ipae eat lumen intelligibile humanae mentis, ac ptoinde Deua pertinet ad eaaentiam animae nostrae, quemadmodum ad eaaentiam animae nostrae certe pertinet lumen intelligendi. Adde quod ai Deua est lumen intelligibile humanae mentis, lumen quo omnes humanae mentes intelligunt esset numérisé idem seu in omnibus unicum. Si unicum caset in omnibus,humanis mentibus lumen intelligibile, unica etiam esset in omnibus hominibus potentia intel­ lectiva; quia cum lumen intelligibile debeat esse intrinaecum potentiae intellectivae, unitas numerics luminis arguit Unitatem nnmericam intellectivae ' 608 spiritumsAM ipeaaa idoam-Ma, quae ia tortio evolationia memento ani conscientiam anquirit, eo M tendere affinant, ut inteUoetualem abeoluti fotaitionom demonstret, quam Rebelling aine demonatratioao admiMrat Ooutra immediata Dei cognitio tanquam pantbeiami principium m exhibet in systemate Malobtnnohii eiuaque diacipulorum aaqae ad Giobertium. Hi enim ex eo quod immediatam Dei cognitionem mu intuitionem humanae menti naturalem et neces­ sariam mm dixerint, eo tandem addueti rant, ut docerent, humanam rationem idem mm cum divina ratione, sliasque huiusmodi doctrinae tradiderunt, quo ut darimimi vih ostenderunt, nonnini cum pantheiemo componi possunt. 12. Ex ontologinmo sequitur et eclectismus. Nam ei omnia in Deo cognoscimus, mena nostra erroris capax mm non potest, et diversae et oppoeitae philosophorum opinionea rant aemper quaedam partes ac velati facies veritatis quod aiunt eclectici. 13. Etiam in ordine prfictico. qui in tbeoretico fun­ datur, peaaimae consequentiae ex oadem doctrina inferuntur. Homine enim aemel admieao ad imme­ diatam cum Deo communicationem, aperitur aditua ad theoaophiam quandam mysticam et occultam qua facile pecraaderi ponunt et a culpa liberari actiouM quaelibet, et auperbua cuiuslibet auctoritatis aut legis contemptus, non sine magno moralis et socialis ordinis detrimento. Sane in operibus et libris libe­ ralium ontologiemua plerumque dominatur, et tradi colet tanquam doctrina suis propositis praeparanda peropportuna; et Giobertius ex hac philosophia in­ tuitus infert, naturalem ordinem et supernaturalem re non differre, theologiam esae progressum natu­ ralem philosophiae, immo utramque esse unam eandemque scientiam etc. 14. HTs aliisque rationibus, quas, ne nimii simus, omittimus permoti, postulamus, ut haec pernicies, quae late vagatur et qua incauti saepe decipiuntur, pro ulute tot animarum quae pereunt a catholico grege, per Vaticanum concilium avertatur; et quod a Romanis congregationibus incoeptum est. a con­ cilio perficiatur. potentiae. Unica autem potentia intellectiva non posset eaae nisi infinitus Dei intellectus : quia lumen infinitum nonnisi ad potentiam infinitam pertinere potest. Igitur si Deus esset lumen intelligibile mentis humanae, una esset mens seu ratio, seu in­ t Xystus cardinalis Riario Sfonsa archiep. Neapolit. tellectus omnium hominum; et haec unica ratio f loacbim cardinalis Pecci episcopus Perusinus’. esset ipsissima Dei ratio Et sane si theoria haec immediatae Dei cogni­ 44. tionis io historia philosophiae consideretur, ea semper in diversis systematibus apparet vel ut D Salvatoris VitoIleMhi, epieeopi Auxlmani, pro­ positio de tribue pietatiH offlelle ab epiqgopte corollarium necessarium pantheismi, vel ft eius ne­ inter se reddendis. cessarium principium. Ita'exempli gratia eet pan­ theismi corollarium in systemate Spinosae, SchelIllustrissime ac reverendissime domine. lingii et Hegelii. Spino» enim ex pantheistioo Inter tot quibus episcopus quotidie detinetur principio : „ mentem humanam em modum infinitae labores, intorque curas,' quas secura affert pastorale cogitationis Dei", docuit-perfectam cognitionem ac­ ministerium^'haud exiguam certo levamen erit, ei quiri per intuitum ideae entis perfectissimi, ex qna omnM episcopi catholici sibi mutuo auxilium prae­ caeterae ideae deducuntur, et humanam rationem bere studeant, et assiduis orationibus invicem unum idemque esae cum divina (Eih., p. 2, et in omnipotentem Deum Oxorent. Hinc aliqui episcopi tract, de emend, intellect.). Schelling ex principio praesertim Ditionis Ecclesiasticae operae pretium panthpistico : „htunanum spiritum non esse nisi esse existimarunt, ai p|urimi episcopi ia spiritu quandam formam sub qua absolutum se manifestat", Domini congregati tria pietatis officia vellent exer­ deduxit, humanum spiritum intueri in se evolutionem cere. Primum erga defunctos episcopos, secundum absoluti, ac proinde habere naturaliter immo ems- erga Mipsos, tertium erga episcopos in caelis cum tialiter intuitionem intellectualem absoluti sub duabus Christo regnantes esset persolvendum. v formis, spiritus nempe et materiae, sera manifestan­ ■ Ia reliquis postulationibus edendis, quibus nullus a Depu­ tia (v. cius systema idealis transcend, vers. Grim- tationis secretario praefixus est aaaienu, temporia quo uaablot, Paris 1842)r Hegel denique docens humanum quaequs scripta fuit, ordo, quantam fieri licuit, serratus set. «0» POSTULATUM DE üFWCUB AB KPlBCUflb U1AM &E KUwùiw L Ut prias Aat aatb quilibet epieeepaa vet per a •e, val par alfas sMerdetem miaaam enam quo­ libet maaaa celebrabit pro «pisoopis reeeae vita Or—i. fanetis, aae aoa alteram quotaaaia infra oOtavam ft—ΜΜΜβ 4MJMT Mi flH—riC— omnium sanetoram pro omnibus «piaoopi* oathoboia ίϋβ ft MNMMMI 4ΜΙΜ^Φ—I ia Christo quieseeatibu·. «sa nais, ta «u pattoraH tifabt abeundo tuptritmmr Noe est ear ad hase misericordiam fratribus imtt tutifie preaspsMumr. Per Christum. pondendam ratione· coacervandae sint. Neminem •nia profecto latet qaam districtam indicium (Sep. Vf, Hase tria pietati· officia si adimploaatar, no­ β) popnli principibus id ait spisoopis imminent : quam minem praeterit quantum inde auxilii et meriti facillime ipei omissionibns saltem in pastorali ma­ ooesequi possint episcopi qaia vel sxpsssae vel nere obeundo debita contrahant in purgatorio per­ molestias sustinere eogaatar. Qaapropter ego has solvenda; quam denique rarum ait ut particularia tibi litterae eoribendas duxi, dum tibi faaeta omnia suffragia defuncto episcopo, praeter illa in die obi­ et felicia precor a Domine. tus, et anniversaria brevi aliquando duratura, appli­ Datum Romae, die 12 ianuarii 1870. centur. Neo denique illud est silentio praetereun­ Humillimae et addictissimus famulus dum, licet neminem fugiat, meritum haud exiguum Salvator archiepiscopus episcopus Auximanus •x tali pietatis officio unumquemque apud Deum •t Cingulanus. consecuturum, et quo plures fuerint episc. con- B gregati, eo copiosius unicuique suffragium obven­ 46 c. turum. Supplicatio episcopi Laqaadonieuis pro parvulis Π. Secundum pietatis officium erga seipsos ia matenso utero clausis. adimplendum in eo situm est, ut omnes sint spe­ Beatissime Pater. ciali modo in spiritu congregati coram Domino, dum orationi quotidie vacant aliasque sanctas absolvunt Franciscos Msjorsini episcopos Laquedonieosis actiones. ad vestros sanctissimos pedes provolutus humillime Sacra enim Scriptura non semel innuit quid quan­ sanctitati vestrae exponit quod ipse dum intentus tum valeat huiusmodi orationis unio (Met. XIX, 19; esset studio schematis super doctrina Catholica de lob. cap. 42, 8). Quare sive mentali orationi, sive transfusione peccati originalis, casu pervenit in piae lectioni vacent, sive missam celebrent, sive manus suas quidam liber, coi titulus; Dt rtmtdio horas canonicas persolvant, sive preces supereroga- wliraw satetis pro parvuli· m nitro deusis tint baptismal* morfaübM, auctore I gnatio Ludovico torias recitent, sive sacras functiones peragant in ecclesia vel oratorio, omnia simul agere proponant. Bianchi, ex clericis regularibus. Iu sacro quoque faciendo specialiter orent pro toto Iu hoc perlegendo libro visum est oratori quod episcopatu catholico, et infra octavam sanctorum argumenta quae continet summa sint consideratione Petri et Pauli unam missam celebrent pro incoladigna, nam praefatus auctor nimio permotus selo, et mitate summi pontificis omniumque episcoporum, C ardentissime charitate flagrans pro saluto infantium et pro sanctificatione gregis unicuique commissi. ; sine baptismate decedentium antequam ad lucem Ut autem haec pia unio firmior in dies evadat, perveniant, ingeniose remedium excogitatum pro­ Reginae apostolorum tutelae et patrocinio commen­ ponit ad salvandae eorumdem infantium animas per flaminis baptisma mediante formula deprecatoria danda erit, ac proinde neminem ex episcopis pige­ bit post horas canonicas vel alio tempore semel in per matrem infantis facienda et ad thronum divinae die orationem illam venerabilis Claudii Bernardi misericordiae dirigenda, quae fidem, voluntatem, ae recitare Memorare piissime Virgo, et ter deinceps desiderium ipsi is exprimst ad baptismum illam invocare Virgo immaculata, Regina apoetolo- recipiendum, rendo mortem in contestationem rum ora pro nabit. proprio infans confiteri nequit. — fidei, quam o III. Tertium denique pietatis officium postulat, Hanc formul auctor refert in pagina 102 et 104, ut speciali cultu prosequamur omnes episcopos, qui et perpendenda. in terris degentes pastorali munere sanctissime per­ Ipse auctor demonstrat huiusmodi remedium non functi snnt, quique nunc in caelis degentes semper opponi doctrinae catholicae circa transfusionem parati et prompti sunt ad interveniendum apnd peccati originalis, neque verbis Redemptoris; Nih Deum pro his, qui missi ad excolendam vineam quit renatat fuerit ex agna tt Spiritu eancto, uou Domini in labores eorum introierunt. Quapropter poteit Mfrotr· m regnum Dii; immo esae consen­ in fine horarum canonicarum commemorationem taneum, nam ecclesia admittit baptismum sic dictum facient episcoporum, quorum illa die festum agitur, D flaminis, cum impossibile sit baptismum fluminis: ac et omnium sanctorum episcoporum. proinde pertinere ad ecclesiam docere de modo possibili applicandi fructum redemptionis per bap­ 1. tismum infantibus in utero inorientibus, quia Deus Ani. : Patlorte optimi, gui animam posuistis pro vult omnes salvos fieri. Et postea Ostendit in pro­ ovibtu, intercedite pro nobit s. pro grege nottro ad posito remedio, talea temper. oaihoUoa fide, non Dominum. adesae periculum errandi cum hétérodoxie, nam non V. Benedicite rmrdot»i Domini Domino. affirmatur quod parvuli poseiat salvari absque bap­ R. Benedicite tt euperexaltate tam in tatcula. tismo, sed agitur tantum de modo quo infans in Ortrntu. utero frui possit effectu salutari divinae institutionis. Dttu gui in tanctit tait tt exemplum st prae­ Propterea auctor, pagina sexta ad vigesimam; sidium coUooatii, rimesd· nobit /amulit tuis, amo­ innixus verbis sacrae Scripturae gravibus rationibus torum omnium axtitüipm, piorum awmoriam hodie probat parvulos a primo tempore quo Deus infundit recolimue, tt exempla tectori tt protectione muniri. animam rationalem corpori dici posse vere eese Per Chrittum. nato·, licet nondum in luoem a^iü sint, ideoque II. poese renasci per baptismum, ad delendam maculam Ani.: Omntt taneti pontifical, eetote memoret originalem iam in utero contractam, qnae si in utero nottri, deprecamini pro nobit filium Dei taetrdottm contrahitur, id utero etiam debet esse possibilitas magnum. eam tollendi, quia Christus pro omnibus mortuas Canam, smuu tomos Lin. * 611 C. ACTA COhGKEÜAllGMb PEU lOfllLtAllo est, «t Apoetotas non faeit dtattaetioaoon falter bominee extatautoe la «tara, vol extra «tatam.. uu ia onnltabtadmta Moi, et ta ocnteotaMouem desiderii oo ta «tara ragangrari lavacro, q»0 regoMraretar extra nteram. Deinde, pagina vigratata ad raxagratatam, os­ tendit qaod pro parvulis in «tara etaoeio Morieati464. bns debet race remediam aeternae talutio, quod remedium ab eoelosia magistra fldal art axpfaoandani IMietw» ab «ne o theologia lataai de dicta propoeitloM eplatepl Laq«edraüMtata. (noa quidem de novo inatitaeado aed taatam de­ I) veeoovo di Laoedonla, Monsignor Mqÿormni, clarando) uti oonsequeno divinae iratitatioais, scilicet per effectum baptismi, modo poeaibili in omu ap­ ha presoatato un vote per la dofintaivM dell’ Assuaxione delta beata Vergine, o di questo io non plicandi.* Et quoniam ipsa eecleeia apppllat baptismum mi occupo: inoltre ha presentato una supplica in sacramentum regenerationis, coquitur quod statuero cui 'brevemente rapone ia dottrina contenuta nell' aliquid debent etiam pro infantibus in utero clausis, operetta del Padre Bianchi, Chiorioo Regotare, Do qui cum iam sint generati, videntur capaces esse nntiu alternai κώΐύ propsreubs m ntero dan· sis sms baptiimate morientibut, e domanda çhe si et regenerationis, ne a Christi meritis omnino ex­ esamini se tali bambini poraaao ralvarsi col mexxo cludantur. Hia accedit quod summus pontifex Benedic­ proposto dal dette sutore; insieme coïta supplica tus XIV, lib. VU, cap. V, § VI, in sua doctissima ha unito una copia dell' opera del Bianchi, in latino e in italiano, Veneaia 1760: di questa dottrina Synodo dtoeossoaa, loquens de baptismo collate in­ disoorrete brevemente. fanti in matris utero latitanti, ita se expreMit: I. Quale lia ttcondo il Dtdri Bianchi il mette „Verum quoniam ultimum controversiae iudieinm a sede apostolioa eit proferendum, tutius erit ut epis­ da Guù Criito utituito per la mluie di que' bam­ copus istud expectet*. Videtur ergo non reprobare bini eiu muoiono nd? utero materno. Di questo messo trstta la proposisione III : De­ praxim baptisandi parvulos in utero matrix Et ita apud ipsum loco citato aenait Baldna, Tournoi/, terminatur remedium alternae talutii pro pertulit ia et alii: ideoque summae utilitatis spiritualis erit ai utero denuo sine baptiimate deeedintibue. ^Oblatio mortis pueri in fidei ac baptismi con­ ecclesia examinet ac declaret modum quo istorum testationem, Deo porrecta a matre praegnante no­ infantium animae per baptismum possint salvari. mino filii, tamquam eiusdem propria, qua filius per His igitur expositis, beatissime pater, sanctitatem vocem matris (sub orationis formula) deprecetur vestram supplex orator rogare audet, ut hoc votum benigne excipere dignetur, et supremo sapientiae Deum, ut si forte mortem sit in utero subituras, dignetur Deus excipere eius morten, in contesta­ suae oraculo opportuna disponere velit pro exami­ tionem fidei, ardeiitisque voti eo regenerari lavacro natione. theologica istinc libri, ut si sanctitas vestra, in utero, quo regeneraretur extra uterum Spiritu sancto afflante, aliquid super hae re affir­ II. Stato della quùtione. mative statuere existimaverit, procul dubie salu­ I· II Bianchi non impugna menomatnente il berrimum erit, tum ad exaltationem divinae provi­ dentiae, tum ad aeternam animarum salutem pro­ C domma, che niuno puô salvarsi sensa il battesimo o fiumûeù, o fiomime, o tanquinie; e perô la sua dot­ curandam. trina si differentia da quelle de' protestant!, i quali Denique sanctitatia vestrae pedes humiliter deos­ negano la nécessité del battesimo. — 2*JJ Bianchi culando apostolicam benedictionem efflagitat. sostiene che quell' offerte che fa la madré giustiRomae pridie idua februarii anno Domini MDCCCLXX. fica e santifica il bambino (caso che questi muoia Sanctitatis vestrae humillimus obedientimimus neU**utero chiuso) ex opere operato, cioè è il messo divinamente istituito con sui questi bambini possono addictissimus filius et famulus oonleguire 1' eterna salute «n eia ordinario : quindi Franciscus Majorsini episcopus Laquedoniensis. ei vode che a queuta dottrina non suffraga la sen­ Formule oraiionii nomine filii in utero datui a tons^ dei Gereone: "Debent mulieres praegnantes, matre Deo porrigenda. similiter et viri sui per se et alios diligentius pre­ Pagina 103. ces fandere Deo, et ad sanctos angelos custodes Ofatio. hominum, etiam puerorum in utero; debent ad caeRespice, Domine Deus, ad infantulam, quem tu teros sanctos sanotasque omnes confugere, qua­ tenus infans nondum natus, si forte moriturus est in utero meo generari voluisti. Quoniam per car­ priusquam ad baptismi fluminis gratiam pervenire nalem istam generationem, communi originalis pec­ valeat, dignetur ipsum Dominus lesus summus cati labe coinquinatus, in regnum tuum nisi apiritualiter renascatur introire non potest: ipsemet D pontifex baptismo Spiritus sancti praeveniendo mi­ Quit enim icit, si forte infantulus, qui ut puer nescit loqui, te deprecatur sericorditer consecrare. exaudiat Deui, tmo yms non deootiui tperare valeat, Deum optimum maximum per me matrem suam, quod orationem humilium ei in se sperantium nequa­ ut si forte ex concursu oocureuquo causarum natu­ ralium, quM tu nec impedire nec immutare teneris, quam detpieiat? Proficit haec consideratio ad ex­ mortem in utero meo ait subiturae, te, inquam, per citationem devotionis in parentibus, proficit ad leme matrem suam infantulus iste deprecatur, ut sicut viandam eorum angustiam, dum sine baptismo de­ cedit puer, quia non omnis inde spes ablata eet. infantes ab iniquo Herode occisi tui praeoonium non loquendo sed moriendo confessi sunt, ita eius Sed neque abique revelatione dedar (fateor) certitudo". mortem excipias in confessionem verae fidei, et in Coe) il Gersons nei sermone sulta nativité delta beata Vergine tenuto innansi a' padri dei concilio contestationem ardentissimi desiderii eo regenerari di Costansa*, ed è seguito da alouni Kntiohi: ma lavacro si fieri posset in ntero, quod tuae ecclesiae consignasti, ut regeneraretur extra uterum. Formula bntoit Pagina 104. Domine, infantulus, quem me in utero gestare voluisti, per me matrem suam deprecatur, çt si in utero esset mortem subituras, eius mortem^eXcipias è chiaro che questi parlano della provvidensa straordinaria, non dell' ordinaria, dell' aptu operanti!, non dell’ opere operato, di una pia credensa, non di una dottrina implicitamente o virtualmente rivelata, come protende H Bianchi çhe sia quelle da lui 1 P- ta. • Opp. t. ΠΙ, e. I860, énvena 1706. rsaose la mow1. K poi da notai· iwh omUo A Iasi·» b «m d» priantpah argomeuu cou tui ujv>a •h’ d awartito dall' «diter· dalla opw· dal Genoa·, ohe il daridatia dalla maire prodnao nal bambino ehe è omeaao da B«W eha oitaao il pee·· eha ho gh affetti ataaai dal battoeimn raale qaaato alla recitato, rai· a dira, eha lo »tma GonoM altrova giaatificexione e alla aaatifioanio··; neUa prima écrira Mooiataaiaatot OMgoasi Dtow (parmtloo) ad adiaiona promette ehe appranaa avrabba trattato Îeftilw fIMdl tN Il4w flHV~ la qaietioM Aaaeei: Mlle seconda adiaiona mantiaaa b la promeeaa premettendo aaa dieaartaaiona copra tiFW# M flMCMMfcfV’p Mi eifat IMÎIMmA tunse, «nos confiât «aa aaa m. U Gaatano nel oommauto dalla Somma di a in aaaa non avrù fhtto altro oho ομτμμτ» ad ill·Tommaao, III q. LXVUI, inaogaa ohe i ÿambini atrora gli errori oontoauti Mlle prima, e aegnatanati ehe maoiono sensa poter rioevare U batteaùao mante avrù avolto più ampiamento Γ argumente dalla poaaono Mirerai par la fade do' genitori o il deai- relaaioM fiaiea dalla madré col fate, o percib ri dorio del batteeimo da' genitori concepito pel figlio : aggiuue il titolo di dtaaardaaieaa jfeieo-ittlogM·. In „Debet in tali oa»u parana aigno crucia infantem qaasta aoeonda adisiona ei trorano anche le letter· cum invocatione Trinitati· muoire, sicque Deo of­ di nn carte patr· Baaaa agoatiniano reneto, del-. ferre morientem in nomine Patria, et Filii et Spiritu· Γ aroiprete di Corigliaao e di quelle di Ariane a Mnoti* : poi eatende qtleato beneficio anche a' bam­ del Sambiaai ex-generale de' chierici ’ regolari, i bini ohe muoiono nell' utero : „In articulo undecimo B quali tutti approvano in dottrina del Bianchi: un'alocourrit acribendum sub correctione tamen: Par­ tru latten, in cui si dice ohe quell· dottrina era piaciuta ad «leoni teologi dei)· Bavien; b notato vulo· in maternia uteris periclitantes pouce salvari per Moramentum baptismi, non in re aed in roto •nche che le lettere di altri celebri filoaofi e teo­ logi ai erano perdute, ma quelle eh' b più notabile •uaceptum, cum aliqua benedictione prolia, seu ob­ b la letter· di monaigner Negri vescovo di Parenso. latione ipaiua ad Deum eum inrocatione Trinitati·.* il quale dioeva ali' sutore, ohe avrebbe procurato L' opinione del Bianchi ai diversifies per tre capi da quelle del Gaetano: 1* il aecondo parla anche d’inainuare a’ parrochi che eonaigliaaaero aile donne dei bambini che aono nati, il primo aolo di quelli incinte U rtoaadso propoato dall' autore. In queata che muoiono nel! utero cbiuao, giaccbb quanto agli atesM seconda edisione Γ autore agginnse una tersa diaaertaaione per proven ohe pe’ bambini non ehiuai altri (oompreai anche quelli che aebbene aiano nel1' utero, pure ai poaaono redere, o toccare almeno nell’ utero non vi b altro messo di nlute ohe il con qualcbe strumento*, tiene ch' b neceamrio il batteaimo real·, il ehe fece perohb riuaoiaae meno batteeimo reale*. Il Gaetano eaige in genere che dura 1' eccesione fatte pe' bambini ehiuai nell' utero. •i dia al bambino una benedisione, o che venge Il Bianohi aveva moite selo, ma il auo libro moatra offerto a Dio; il Bianchi ruole ohe ai debba a Dio •d evidens· che non aveva molto ingegno, e che offrira preoiMmente la morte del bambino m coh- anche più acaraa era la sua dottrina ed erudisione ttiiaoiont della fede e dell' ardente deaiderio del teologica. — LJ anno ateaao delle aeconda edisione batteaimo9. II Gaetano ai contenta che queat'of­ C fit atampate a Faensa uns oonfutasionè col titolo, Clmontü Blatii QransorteMû aaeaocA» CentaUulotuit ferte aie fatte dall' uno o dall' altro de' genitori : ii Bianchi tiene che non b ralida ae non b fatte dalla •ocras thaolopias profottorit «o ntonattorio Clatttmi madré ; il Bianchi aggiunge un' ultra differensa, ma Bowaiiaa. Dùtortetio adesraata aoaoat ayatama po p. 114. i figli degi' infedeli, prima Ohe abbiano 1' uso della 9 Liber de vita Spirituali Mimas, Opp. t. ΙΠ, e. 18. ragione contre la volonté o all' inaaputa dei genitori) : • p. ». 9 p. IM. 9 pp. 164 M- • p IS. • p. ns. so· la protêt 41 h* offrira a Dio fl bambine «Mm a pe' tmahttoi m vi è abra·**·» di sahrte, «mm4» nell’utero Mtmt «o· «■!■». «M qoo»t «Mite ia _ ordinaria, «ba fl bMtaetaM resrr qualunqae modo «ia totta, oqnivalga m opéré ope­ Ho daté» Λ msaaitoe tftin, « h il voga rato al batteaimo ia veto dal bambino, è negative. dice: ,Ο·μ sebnlastM qoM mihi contigit legare, La oontuotadlni aogativo sdao aneh'Meo 41 dae exceptis Oaiaiaao et Goroono, stant pro hae sen­ sorti : aaa merita propriamMte U noam 41 eoaaaata- tentia*1: ma il Goroone egH io nomina appoggiato dine oeeloeiMtiea, a ai ba qaande la ohiesa ai at­ ali' autorité deU'Kokio. Nel oeaeilio di TrMto fti tisas doll* operaro ia qOalehe modo, dal preeorivoro propesto di eondannare I' opinione dal Gaetano ; na qaAleho ooea, in quel tempo o in .quelle otreoetaato tobs la difuM solo il fleripando eoa tre deboliasime ia oui ae poterne operare in quai niodo^priMariaera ragioni, le qoali aoa persuasero gli altri; tuttaria quegli ordini, aarebbo obUgato a fitrlor'di quanta aorta era la praaai di non ribatteaaare quelli obo erano stati battenati dagli orotiei ; m la ebiaaa non avoaea tonuto par valido il batteaimo de queeti amminiatrato, nemuna regions avrobbe potato eeuaarla dal non ribattoaaaro quelli obo oeci avovano non fb.eondanneto quest' artieolo, ,di eho, sorivo il Pallaviciài, apporterons Ia ragions, oh’egli non appartMova alla dottrina del batteaimo, onde potovasi tralaaoiare sense ehe un tel ailensio lo diohiarasM par toUorabilo**. Dunque i teologi tridentini non tenovano per tollerabile quell’ artieolo. Ap­ battessato: laonde questa praaai équivale obietti- presso a. Pio V feoe togliere daU’edisione romane vamonto alla definiaiono «aprema: è una eonauetndella opera del Gaetano le sentense oho ho copra dine negative qublla di non ^attonsare i Igli do-JI riferito. L' opinione del Gaetano non trovb oho gl’ infedeli ieeitis parmtAtu; « pure a. Tommaao tione poohi saguaei, e il Berry dioe oho la difooero solo che mm provi in modo apodittieo, che la obieM Tommaao Campanella e Giovanni Caramuele, ,at non ha questo diritto*. Un'ultra sorte di praaai ut sunt illi portentosarum opinionum magistri, adeo negativa è quella ehe non merita il nome e non ha non est id Caietano perhonorificum, ut dedecori il valore di praaai ecclesiastica, e ai haquando la codât potius et ignominiae, non alioa illum praeter ohiesa non eoercita qnalehe diritto i» quege droo- Caramuelem et Campanellam sequaces et adetisiante, in quel tempo, ehe non riohledono 1’ neo di pulatores babuieee**. AH' inoontro Γ universale dei,teologi la rigetta corne eertamente oontraria alla questo diritto, o che anti domandano il non-uao: per esempio dal non avere la ehieea radunati icon­ dottrina o alla fede eattolica; ma è impossibile ehe cilii eoutneniei al tempo degi' imperatori pagani, 1' universale de’ teologi ténga corne eertamente opnon ae ne puè inferire ehe non abbia queeto diritto. posta alla dottrina o alla fede oattolioa una sen­ Or venendo al batteaimo de* bambini, la ehioaa mai tence vent: dunque eoe. Psrto sscoMto. La dottrina ohe i bambini ohiusi non ha preaeritto nè oonsigliato aile madri di. of­ frira a Dio la morte del bambino (easo ohe queeti nell' utero materno possono in via ordinaria ealvarai moriaae nell' utero) ia eoniestasioas della fedé e del per la fede e il dMiderio del battMi'mo ooneepito ■ desiderio del batteaimo riguardando queat' offerte da' genitori, cioè sensa il batteaimo reale, è almeno com' équivalente e* opera operato al batteaimo reobiettivamepte eretioale. ÿ. B. Dice, Almeno obiettivamente, ma non mec­ , ale, nè ai ha memoria ohe le madri eristiane io C abbiano mai fatto, nè lo fanno al preaente; ma ao cano gravi teologi i quali la diqono taie anche fosse vers la dottrina del Bianohi queeta oondotta subiottivamente. — Prova. Gmù Cristo ha detto: della ohiesa non potrobbe affatto concilierai cou la Atmen amsa dice Ubi, ttiti fttù rtnattu ftmrit dmu, aua aantitè, giacchè seconde quella dottrina la ehieea non potost eûtora rsgnwm De».- Ioh. III, 3. Or bene 1· il avrebbe per dioiannove aecoli al tutto traeourato il opntMto prouimo dico aperto che la nuova nativité messo divinamente istitnito per la saluto di questi di coi parla Gmù Cristo, cioè la nativité spirituale, bambini, e aarebbo da attribuirai tutto e solo a suppone giè la nativité naturale fuori dell' utero ; • eolpa della ehioaa che miiioni di bambini morti nel- (dico, fuori dell' utero, impereiocchè il Biancbi dis­ l'utero siano Mclusi dalla visione intuitive di Dio, tingue la nativité nell' utero dalla nativité fuori nè puè dirai ehe il tempo e lo oirèoatanse abbiano dell’ utero, e sostiene ehe i èomèiat, cée stonno finora impedito 1' uso di questo rimedio, emendo rincAùus dentro Γ «toro sono eerwnento not»4 : per ciè falsissimo e quanto fatto, giacchè neosan tempo queeta interpretations sta anche la tradisione ver­ e nessuna eireostanaa ha mai impedito quoet' uso, e bale e Ia traditione reale, cioè la consuetudine ec­ quanto ol dsrtfto, impereiocchè quelle oh' è neces­ clesiastica. S* Bimilmente la traditione verbale e la sario di neceasitè Λ es—· a eonseguire 1'eterna reale mettono fuori di controversia che quanto a salute, la chieaa i oNspato a pratioario in tutti i quelli che non hanno 1’ uso della ragione il battetempi e in tutti i luoghi, quando si tratta di per­ simo reale è di nécessité di mette. Dunque il dire sone ohe in qualch» modo appartongono alla ohiesa; D che i bambini ohiusi nell' utero materno possono or su' figli dei cristiani Ia ohiesa ha un diritto ri- salvarsi sensa il battMimo reale contraddice form ci­ gorosisaimo, o perii puè battessarli anebo inatlM mente ail' oracolo evangelieo. pormlidM. Sarobbe oom molto facile svolgero IV. La dattriaa Dt q. I, a 1», e. nutyMsM, L V, e. XVI, p. • L. IX, s. Vin, a. A t IU, >. to. Faensa 17W. * Dr Sacrem. D. II Praei XV. Opp. t IV, p. 4M, Lions 1770. AlaaU 1M4. « p.4. a MMtfft· daBa mdi·,' altrisMati im λ «·Μ·; ·τ A . 4«. quanta «oadbiM· ,k sssk’au· m ata» «nn. iMuds HmMmI iMrrat, epiaeepi CheneaeMia, Prova. II dlr· «ha il dwidwio dal batteabao-aolo v«ta mmU1« McuMMie· Vatieaqo proponenda1. quand· k oonropite dalla saadro santifioa il figB· 4870 februarii 13. Mr tfm tpirMt k ana dottrina makarialistiea, inspanioeekk sappoM eh· Γ nnioo· material· eh· vi ; «. . Kpitiala ad Ράα papam IX, ha ha la doaea iaeiata · Π fate pea·· prodarro nall' aalaia dagii effatti Mpraaaatarali. laoltre ooafina eon 1’ aroala oh· 1 Bgli da'«riatiaai aoa abbi•oguiao atMnieà» gratuiti tee. Non fo eha Germanica viri eum laid tum eoeleaiaatioi obliterate filialia itfte pietati· quam nuper in catholici· huiua cipio k «h· t teasksat, ehe itaM» iæhàui dtntro nationi· laudaveras memoria, nunc supremam et. C atera, «··· «fremmite «att*, · sopratutto oon qnMto infallibilem tuam in docendis fidei veritatibus auoprincipio prove la eue tesi, · «ciogli· le difficoltA, B toritatem blaterando impugnant, simplicia et fidelia ed è curio·· h risposta ch· dh alla diAoolth ehe populi aenaum pervertente· ae ai fieri pomit ab ·. Pio V voile ob· dalle opera d·! Gaetano . foaee obedientia et reverentia paatori et doctori omnium espunta la dottrina di oui aopra ai h perlato : „Cnm Christianorum debita avertente·. Ad haec acbisiam inyaluiaaet eo temporia opinio, puero· in utero matiea molimina nisi .primam certe fortissimam im­ existent·· nondum Vere noto· eaae; ao renaaoendi pulsionem dedit perfidus illo et maledicus historiae necessitas appelleretur ad solam vulgarem nativi­ ecclMiaaticae in universitate Monscensi professor, tatem ex utero; aliunde in regnum caelorum nemo olim d· doctrine catholica haud immeritus; quem poaait introire, niei apiritualiter renascatur; clare long· mutatum ab illo discipuli et asaeclae, pro tenui huius aetatis acientia iurantea in verb· ma­ innoteecit quod e« in «uppoaitione Caietani opinio, quae in fide parentum aiebat, puero· in utero peri­ gistri, caece sequuntur. Hos inter eheu plerique •aerae theologiae in universitatibus et academiia clitante· posse salvari : opinio illa recedebat a •op­ positione principii, quae per fidem ant votum pa­ Germaniae professore· existunt, qui iuniorem clerum rentum aiebat puero· poaae renasci, eum nondum sibi traditum opinionum suarum commenti· imbuunt, ement 'nati; et renaaoentiae nécessita· «e comatum ita nt istiua multo maior pars hic et ubique illo­ rzplieatiaiu verborum, Xiri yuia rvuatua furit, ap­ rum sententiis inhaereat. Tantam seditionem com­ pellaret ad •olam nativitatem vulgarem ex utero, primer· facile fuisset et foret, nisi plurimi Ger­ nativitate in utero minim· comprehenaa. Ab boo maniae episcopi, ex quo Futdam convenerunt. autem contradictioni· periculo abeat opinio noatra, C summo pontificis Romani magisterio parum favere aut saltem infallibilitatis eiusdem per concilium quae, cum in prima proposition· satjs auperque darn· on ssggio. pràno. I] ·ηο primo prin­ ostenderit, puero· in utero concepto·, ac anima ra­ definitioni quasi inopportunae resistere in suis dioe­ tionali inatructos vere nato· eaae, etc.11* In sostanxa cesibus audirentur. Quae vero definitio nisi a con­ egli dice che a tempo di a. Pio V la dottrina del cilio Vaticano pronuntiaretur, praevidere liceret in Gaetano era erronea, giacchè ai tenera ch« il bam­ mundo confusionem et perturbationem exitiosissibino chiuao neir utero non è nato, « périt 1« parole, ' mam, in qua ut sanctae sedis ita et latius ecclesiae Niti qai» mata» fiurit, cemamemanta a* Mtarprataenno auctoritatis magia quam ullo tempore peasumdaretur, di que|la rigeneraxione spirituale ehe hé luogo dopo errores autem pullularent. la nativité fuori dell' utero ; ma che avendo egli Quapropter, sanctissime pater, itidulgeas quaeso dimoatrato che il bambino chiuao nell’ utero è anche filiorum tuorum minimo sed sanctitati tuae deditisaimo, ipsam tuam infallibilem sapientiam implo­ nato, o perii che in queato senso debbono inter­ pretant le parole di Geaù Criato, la au· sentenxa rare, obsecrare, ut semetipsam in et cum concilio non è più erronea: dunque egli tiene che un tempo Vaticano affirmare velit, tuque fratres tuos a diabolo le parole di Gesù Criato erano eeataatauntt tpiegat» cribratos per tuam non deficentem fidem in fidem in un aenao falao; dottrina apèrtaœente ereticale. erga tuam propriam auctoritatem coufirmare non Inoltre questa dottrina d identic· · quell· di que' mo­ differas. Placeat, precor, apostolieo robori tuo per­ derni, i queli dioono che if progresso nolle diaei- rumpere nefandam istam falsorum fratrum conspira­ pline filosofiche pub far cangiare i dommi. — Mi it tronem ad decretum illud dogmaticum, quod ii qui vergogne di riferire i'argomento che ricava dalle •nnt undique fideles anhelante· expectant, cavilla­ voglie della donna ineinta; e pure egli ne fa gran tionibus suis garruliaque sermonibus ao commentis caao·. indefinite impediendum. Part» feonda. Soatiene com· certissimo ehe ae Quinimo quod adversarii pontificiae infallibili, non ai ammette la ana dottrina, n· viene necea- tetis eidem temere et perpere obiiciunt, factum sariamente eh· il demerito di Adamo è stato pià praedecesaoris tui Honorii, id certe nil facit ad efficace del merito di Criato·: argumentation· peri- -illam concutiendam, sed valde impellit ad eandem eoloaa molto, giacchè mena neoessariamente acondeclarandam : quippe posteritas Pio nono exprobrare chiudere, ehe la Redenmone rijnetta Γ uomo nello non poterit, quod veritati catholicae subdole et atato in eui era Adamo prim· della eolpa. violenter impugnatae definiendae supersederit, „imParte tma. Suppone come certo ehe nello maculatam apostolicae traditionis regulam a prae■ atato della iegge di natura, e in quelle della legge deoeworibua acceptam maculari aacrilega proditione** •critta, i bambini non nati potevano salvant per la illorum sinon». Perficies /potius, beatisaime Pater, fed· della madre1 : aaaeraione al tutto gratuita. ■ Primus prodiit spud Moller. Ltbe» end Briffe «m J in' iUam Wltimd reeolvendae bu·*1; excelsaque pbntificatus tnimerita •umulahisvà)rmslex*e«sf fundamentum ; quippe cum et in omni- corpnabisque dogmate^ illo, qudd solum omnibus fidei varitatibuf conservandis, eluctdaiidisque sufficit atque requiritur.^/ Tantu^kper πιβορπαbene- btis etiaip conciliaribus definitionibus dogmatici· semper it^leficiens petri fide· sit vpae fratres ^eius episcopos Confirmet. Üode recte concluditur. Papae ficium quamprimujp hiundo praestet Spiritus, sanctus infallibilitatem utpote in omni dobentis ecclesiae ab immaculata sponsa sua exoratus. .actu certe necesssrie"'ibbiutellectain atque supposi­ tion non posse aestimo, quod peipara Virga tam itq certam esse ac evidentem, ut' expreesa* quam tu a'labe originalis peccati immunem decla- ^lefiqitione non absolute indigeat; immo sustineri rasti. ’tibi Filii sui /icario non sit impetratura, ut possit, id quo^ est ultimo definiens, definitum eeae ab omni in fide docenda errore immutHe prpclsmeris. non posse. . ( ' ■ j » Quae dixi irfdulge. condona: parce, benedic Verumtamen cun^manifeata haec^fidei catholicae sanctitatis tuae obedientissimo et fidelissimo filio veritas bis ignorantiae et incredulitatis temporibus et famulo . > . > ~ c non tantum caletur et circumeatur, ^S^-etianTpro+· loanni Theodoro epicopo Chersononsi i. p. i. >(erve negetur et -impugnetur, praesertim ab asseclis ’ •'•a* r-» ···.·«' systematum seu scholanrmAaeu sectarum quarumdam „ Aquisgram dom septuagesimapanno Domini 18/0. J . i r ♦. Ί ... c . ■ ° x nondum xsat xnrccte et aperte condemnatarum Gallicamsmi et Febronianismi ; cumque his diebus tam .♦ b, B-in Gallia quam in Germarih^error iste e,t seditio et *. Vota concilio proponenda. ' ip clero et io laicis recrudescat, guberniis foventi­ bus et Taventibns, necease eet ut effugium istud a) Vcru dogmstio·. . absurdum de doctrinali reformïSîli iudicio ponti­ I. De beata Maria Virgine. 1. Beatinsima Virgo Maria, sine macula peccati ficio et per assensum episcoporum sive congregato­ rum sive dispersorum demum confirmabo mareiofj^ originalis concepta, non tantum a reatu, sed etiam a debito hunc incurrendi libera erat suam seductoribus praecludatur. Siquidem nunquam minus destinationem ad matrem Dei. spirituum turbulentior et fastus animorum turgidior. '2. Beatissima Virgo Maria, quae Christo pro aa* nunq^m novarum rerum et proprii sensus pruritus lute humana patienti et morienti compassa et postea ardentior et sanae disciplinae humana mens intocommortua, divinae iustitiae satisfactionem gratissi- lerantior extftit: nunquam igitur summa doctrinalis * mam, pro se innocente nullatenus debitam, prae­ auctoritas in ecclesia vivacior, efficacior, expeditior, stitit, nostri corredemptrix cum Christo effecta est, fortior esse debuit ad errores contra fidem arcendos, non quidem quoad necessitatem, cui infinitum Christi veritates fidei custodiendas. meritum abunde suffecit, sed per spontaneam et Immo concilii Vaticani, tam inopinato et con­ vere meritoriam associationem. fidenter a summo pontifice convocati, tam subito 3 Beatissima Virgo Maria, quae sicut Christus et- novo modo congregati erit, mundo asserere ei mori non debuit, sed ex amore voluit, cum corpore declarare, non sbipsum. quippe nec permanens, y mortuis resuscitato fuit in caelum USsudtpia. C nec periodicum et a mille casibus dependens, esse II De Romano pontifice. * posse omnium fidelium doctorem. sed solum caput 4. Romanus pontifex, utpote „verus Christi vi­ toti ecclesiae usque intime et individue unitum, carius et beati Petri principis apostolorum successor solum papam semper viventem, semper praesentem, totiusque ecclesiae caput et omnium Christianorum ubique vigilantem, ubique conspicuum. pater et doctor**, in de^nieudis catholicae fidei veri­ Si obiiciatur periculum apostasiae ex definitione tatibus infallibilis est. ha ut suis definitionibus con­ infallibilitatis pontificiae forsan secuturae, respondeo sensus episcopatus sive congregati siv*e dispersi non primo: periculum hoc nullo tempore minus timen­ demum consequenter accedat, sed iam antecedenter dum fuisse quam nostro, ubi ve;e mundus totus semper inhaereat, nec ullus unquam ab eis valeat abit post Pium nonum; dico secundo: periculum recursus, nec nova earum liceat discyssio; quoniam hoc removeri fidelitate episcoporum, qui ut vir unus papa, ut unicum et universale ecclesiae caput et pontificem circumstant, quorum certe in GeVujania organon, id tantum, sive in concilio sive extra connullus, in Gallia forte unicus definitioni factae recilium. eloquitur quod tota ecclesia credendo iam sistet, populum autem rite edoctuni episcopi" ad­ tenet. Nec summi pontificis auctoritas subesi.con­ haesurum; dico tertio: sin vero aliquot doctores pt cilio generalL cui potius praeeat, illud convocando, professores in universitatibus divagentur et reni­ dirigendo et approbando; nec coarctutur canonibus tantur et nonnulli clerici ex sic dictis liberalibus disciplinaribus, quos sicifti plerumque statuit, ita et et semi-doctis istos sequantur, minus malum esse moderari, immutare ac abrogare potest. D quod infidelitas talis extra patefiat et secernatur. Ad votum dogmaticum de summi pontificis in- quam diutius infra nos serpat: expurfcttio erit, non /allibilitate commentarius. defectio. Equidem verum est, doctrinalem summi pontificis Si tandem timeatur ne haeretici definitione illa auctoritatem quamvis nonfium ut infallibilem seu a conversione retineantur, potius sperandum eet irreformabilem expresse definitam/ semper tamen fore ut fortius eadem attrahantur; apud seipsos ut talem et vere supremam se gessisse et egisse enim satis habent dissensionis et partialitatis. apud atque ab episcopatu et ecclgsia tota agnitam .et nos autem unitatem et concordiam quaerunt, quoque comprobatam esse ab ecclesia nata usque nunc. clariorem et firmiorem eam invenient, eo laetius Continuo enim per saecula cuncta controversias fidei salutabunt. E contra multum timendum si con­ cilium Vaticanum summi pontitfeis infallibilitatem dirimens sancta sedes nunquam se aut ecclesiam fefellit, nunquam errorem docuit. Quinimo, cum et non definiat, ne magis inde intra ecctaiam debili­ oecumenicum concilium nonnisi capiti unitum existât, tetur summa auctoritas et dissensiones vel inter nec aliunde atque ex eiusdem coniunctione robur catholicos crescant Vein sancte Spiritus! ac valorem suum hauriat, dicendum ut, sicut Christi 5. Civils imperium, quo pastor apostolicus Romae vicarius totius ecclesiae super ipsum aedificatae potitur ita ut nulli principi humano subiaeeat, ad reale fundamentum est. ita ipsius auctoritatem totius liberam ecclesiae catholicae administrationem in­ dispensable est, et omnibus iuribus fultum'^unde 1 Id est 18 februarii. > huius imperii laesio, directio aut imminutio sine s 691 POSTV kAT VARIA RPI8COPI CHRR80 sacrilegio eUlatrocinio thsri nequit, et reum db omni g 17. fjsgeo civiles legi natandi, divinae et eccle­ siasticae non contradicant, sed conf^rasentut; «ecus communioni ecclesiae excludit. 6. ehristiani, non minui quam eorum sub­ diti christiani, capiti ecclesiae subduntur et obe^tn- tiaar debent «fl omnibus rebus conscientiam moralein eorum -cernentibus; ergo etiam in exercitio suae potitatis. 7 ΙΠ. pe ecclesiastica potestate. , 7. Ecclesia, ut socijtaa perfecta a Deo-homine Instituta, gubernium habet a potestate civili.divino­ invalidae eant -aec conscientiam obligant. ? 18. Potestas saecularis potestati ecclesiasticas eiusque legibus et institutis proteetiofiem et «ubsidiNm dsàei. *’ . 19. Potestas saecularis „non sine causa gladium port^*, ideoque ius et officium eius est. bonos tueri, malos reprimere et pmirs. M 20. Poenam eopda/sM in certa crimina graviora, rum et, independent, nec ab istp potqpfcjua legitima, praesert^p homicidium, statuendi potestas saecularis facultate uietefadi, agendi, legea ferendi,, atque bona ius habet idtÿne divinum; cuius exercitium, legale externa pro supernis finibus suis acquirendi, posai-' et moderâtutq ad bonum commune societatis re­ 'jdendi et gerendi privari seu in ea'limitari. Ecclequiritur, -et ipsorum > reonun ssAuti genershter Λ Siam autem possessionibus suis vi spoliare sacrilegium conducit, i est, latrocinium est, ordinis sociatis eversio est, et b) Votuaoi oabonieum. .maledictionem divinam attrahit si^e guberniis sive Salvo summi pontificis qrbitrio a concilio revocentur, saltem in ppkcipio improbentur facultates p/ivatis id committentibus. v “ 8. Potestas ecclesiastica fidelium , conscientiam B principibus saecularibus dAtAe nominandi, propo­ etiam circa rerum temporalium usam obstringere, et nendi aut quocumqut modo a priori vel posteriori legum suarum ^olatores poenis etiam temporalibus approbandi seu gratos habendi eprscopos, digni,coercere valet, absque delegatione, permissione aut tarios, canonicos, parochos, nec non theologiae pro­ consensu potestatis civilis. fessores. " J 9. Ecclesjh iure divino talem clericoruni a foro Motiva ad ita agendum haec sunt; 1. btae facivili immwfiitotfis sibi vindicat, qualis ad rpunium cultatse in origine «ua sunt munus ecclesidbticum a ecclesiasticorum exercitium requiritur, praeprimis' capite ecclesiae principibus catholicis collatum hodie autem nullus atnpfius princeps qua talis catholicus libertatem a servitio militari. IV. De matrimonio. est nisi papa; caeteri omnes et singuli in suo gu­ 10. Contractus matrimonii, quod, divinitus in­ bernio indifferentiam- religionum profitentur, unde stitutum et a Christo Domino ad sacramenti digni­ munus ecclesiasticum ipsis conferri vel relinqui non tatem elevatum est, foro ecdebtae^ripi et foro potest. J ,~J # civili attribui quoad valorem suum nequit, idque U. Facultu non quidem nominandi, tamen pro­ attebtare scelus est. --- ponendi aut reficiendi ecclesise ministros principibus V. De stata religioso. etiam acatholicis concessa fuit; quae etiam·» munus Cum ctatas religiosus consiliorum evangeliecclesiasticum proprie driqum non sit. tamen idem fere efficit, et in praxi nil'aliud est nisi portas civi­ eorum exercitium sit, et vitae Christianae per- fectio. quicumque professionem eius impemt aut C tatis hosti concedere. religiosorum religiosarumve associationem perturbat, 3. Concessiones istae utique factae sunt prininimicus Christi et persecutor ecclesiae habendus est. cipum personae; hodie autem omnes se constitu­ VI. De sepultura ecclesiastica.' tionales dicunt, qui regnare, .non gubernare prae­ 12. Christianorum in pace ecclesiae defunctorum tendunt. et a ministris suis dependent, qui rursus sepultaram foro ecclestiastico subtrahere et bene­ pluralitati votorum in comitiis subiacent. unde illa dictionibus ecclesiasticis privare, aut istas pro exmunera ecclesiastica principibus commissa reapse communicatorutn ab ecclesia cadaveribus usurpare exercentur per eorum ministros aut popularia vel extorquere, sacrilegum facinus est. comitia, plerumque igitur per acatholicos et impios, VII. De instructione tapentatu. et qui nullo ad haec iure fruuntur 13. Christianam twtwitatam educare ac instruere 4. Concessiones istas principes non ni*i sub con­ ecclesiastici magisterii est; unde scholas Christia­ ditione servitiorum ab ipsis pcclesiae reddendorum norum erigere, dirigere et inspicere, magistros de­ obtinuerunt, hodie vero plerique obligationes has ligere, approbare, iisque invigilare, libros scholasti­ rga ecclesiam non amplius adimplent. cos examinare, approbare, praescribere, ad episco­ 5. Experientia constat, principes aut ipsorum pale officium ot sacerdotale ministerium pertinet, gubernia hodie talem cooperationem ipsis concessam a quo solo familia christipn* in educandis et in­ non ad ecclesiae bonum dirigere, sed ad eius dam­ stituendis liberis dependet et regi debet. num eadem abuti? studendo si non malos, certe VIII De benejicientia christiana. B minus bonos ministros ecclesiae eligere. 14. Cum publica bene/facittai, quae in fide fun­ 6 Experientia pariter constat, ista cooperatione datur et ex charitate manat, ab ecclesia inventa et principibus et guberniis concessa ad munia eccle­ exculta sit. cura pauperum et misetAbiliuta ree sacra siastica conferenda m clero praesertim inferiore C est et ecclesiae propria, nec sine summa iniuria et nonnisi in humani generis detrimentum ecclesia impeditur, quominus hanc curam libere agat, et pia instituta olini eius manibus commissa conservet at administret, atque nova fundet. IX. De sic dictis libertatibus. 15. Libertas conscientiae cultusque, et ius pobli­ cae manifestationis cogitatiooum aut opinionum non habent locum netf valent contra ecclesiae magisterium, quod conscientiam obligat, cultum sincerum Dei deter­ minat. et omnes manifestationes spirituum diiudicat. X. De potestate saeculari. 16. Potestas saecularis originem habet a Deo, licet indirecte; ita ut etiam a populo electi reges iure divino regnent. animum servilem et ambitiosum generari. 4U0 multi magis principi eiusque ministris quam Chnsto et papae et episcopo se commendare cogitant; unde status officia negligendi et ecclesiae iura prodendi tentationi steps succumbunt. 47. Episcoporum Kumcuerum poet u latum de Orien­ talium disciplina rcligltw nervanda. Memorandum f«o fit declaratio intuitu ritus et dis­ ciplinae ecclesiae Graeco-catholicao respectu habito ad prooinciam ecclesiasticam graeco-cathotieam Kumenam Pagurus- Alba- Iuliensem per episcopos huius procin­ ctae m acmctarimo eondlio Fafiraee praesentes, prae· ' i · v ' * «23. C. ACTA CONGREGATIONS PRO POSTULATIS m ridio Dcpufahoeü pro rrZaw disctpZmo· sccisSNM&es A patribus ia oodieefiuri» ooc(««iae huius depositam .' «facias ttÀihüwe·. ©oncernuat. Maximae illi adhaecioni, qua eocl—ia graeca seni per prosequuta est, atque anx^fi custodivit 4um ..venerandos suos ritu» «aeros a «anctis Dei vina haereditatos, tum ecclesiasticam disciplinam a maio­ ribus suis stabiljtai^, inter alia· plurimas legisla­ tionis suie canonicas sanctiones vividissima expreaaio fuerat data unanimibus e/fatis patrum, in ultimo legislationis eiusdem eccleifae concilio VIII* oecumenico Constantinopoli in ecele«ia Banctae Sophiae ann<>869 celebrato congregatorum, qui canone Ie alia inter haec declararunt: η Igitur regulas qnae «anctae catholicae ct apostoiicae ecclesiae tam a «anctis famosissimis apostolis qifam ab orthodoxorum uni­ versalibus nec non et'localibus conciliis, vel etiam a quolibet deiloquo patre ac magistro ecclesiae tra­ ditae suntVxservare ^t custodire profitemur, his et u Nam si disciplinam propius eonsideremtia, facili negotio perspiciemus eam ad quadruplicem (Cate­ goriam poese reduei; nempe I. ad disciplinam ri­ tualem; II. ai disciplinam canonicam sive ciero- et lao-universalem ; III. ad disciplinam statutario-particularem ; IV. demum ad disciplinam consuetu­ dinariam. I q L · ) Si iam disciplina primi numeri eive ritualis spectftut, quae circa cultu· divini celebrationeni. sacri officii persolutioriem. atque sacramentorum administrationem, - altarumque «aerarum functionum ab-' solutiorem iam «acria canonibus Ίη ecclesia graeca vigentibus stabilita ést, haec alterari aiU immutari nequit; quia illa in typico sive libris ritualibus ex apo^olica W patrum traditione deducta et prae­ li 1 scripta herbetur; quantam vero eiuamodi praescripta venerationem in gccleeia «ibi promeruerint, sufficiat ea tantum in medium afferre, quae ad banc rem in -epistola IX canonica sancti Basilii ad Amphilochium leguntur: „Ex asservatis, inquit, in ecclesia dog­ matibus et praedicationibus, alia quidem ex doctrina scriptis mandata habemus, alia vero nobis tradita in mysterio ex traditione apostolorum suscepimus, quae utraque vim eandem habent ad pietatem, neque iis .quisquam contradicet, qui rituum eccle­ siasticorum vd minimam experientiam habuerit. Si enim non. scriptas consuetudines tamquam non mag­ nam potestatem habentes recusare voluerimus, ipsum evangelium imprudentes in ipsis rebus praecipuis damno afficiemus, ve) potius id quod praedicatum est ad solum nomen redigemus. Nam ut id quod primum est et vulgatissimum primo^oco comme­ propriam vitam et mores regentes, et omnem iacerdotii catalqgum. snd et omne· qui christiano censentur vocabulo poenis et damnationibus, et e diverso receptionibus ac iustificationibus, quae p*er illas prolatae sunt et definitae, subiici canonice decernentes, tenere quippe traditiones quas accepi­ mus sive per sermonem sive per epistolam sancto­ rum. qui antica fulserunt, Paulus admonet aperte magnus apostolus.** Canone voro V° iidem patres haec eloquuntur: .Omnom canonicam stabilitatem in ecclesiis semper manere in Christo providere cupiente· renovamus et confirmamus terminos et vocationes (abo.*.* sanc­ tiones) quae xUim a sanctis apostolis et beatis pa­ tribus nostris editge legem in ecclesia posuerunt/ Ilis similibusque canonicis sanctionibus firmissime inhaerentes fideles ritus graeci numquam adçuiserunt morem, figura crucis, eos qui in nomine Domini mutationes in ritu et disciplina sua canonica fieri: 'si quae vero illis invitis inductae fuissent, illas sine C t nostri speraverint, signari, quis per litteras docuit9 Ad orientem verti inter orandum, quae nos Scrip­ magna perturbatione, animorum exacerbatione atque notabili rei sacrae detrimento vix ac ne vix quident tura docuit? ete.“ II in effectum deductas fuisse historia testatur. Secundi ordini· eive illa disciplina, quae officia Hinc evenit et illud ut quotiescunque tales na­ et agenda membrorum hierarchiae, horumque vitam tiones populique ritus graeci, qui'funestissimo schis­ et bosieatatem non minus quam bonos fidelium mores mati photiano impliciti, eodem abiurato. ad sinum sanctae matris eccleaiae catholicae mediante sacra concernit, in corpore iuris, quo ecclesia graeca uti­ tur, adeo luculenter statuta reperitur, ut nulla plane ' fidei unione reversi fuissent, id semper ea sanctae sedis apostoiicae annuentia et consensu perfecerinn videatur subversari necessitas iisdem, quae in illo atque compleverint, ut sacri eorum ritus atque dis-l iuris corpore continentur, amplius quidpiam addendi ; ciplina fidei integritati morumque honestati minime I quae disciplina si rite observata, caeteraque Chris­ nociva munerent intacta, amboque illa sarta et tiana officia adamussim adimpleta fuerint, innun^ros recta custodirentur, atque illibata servari per­ poterit adiicere catalogo eorum, qui secundum illam viventes hia in terris, sacro caelitum caetui admitterentur. numerari meruerunt. Dictorum sensum apprime comprobant plurimae Ut autem dictorum eluceat veritas, operae pre­ summorum pontificum solemnes declaratione·, quas tium esae exiatimavimus sanctiones illas canonicas. longa serie in rebus fidelium ritus graeci usque ad recentissima tempora emanasse constat, quibus anxii D quae in corpore iuris ecclesiae ritus graeci repesaepe horum fidelium animi sedarentur, atque tran­ riuatnr, quoad singula ferme capita, quae in sche­ matibus de disciplina tractantibus venerabilium con­ quillarentur. Commemoratam rebus «uU adhaesionem, atque cilii patrum examini atque discussioni subiectis summam erga praedictae canonicas «auctione· re­ continentur, in ordine sistere eitatas sequentibus: verentiam vigere et apud fidele·, quo· divina mi­ I* et qnidem quod scheme Rde episcopis, de sericordia mediante sacra unione ecclesiae suae synodis ot do vicariis generalibus** attinet, a) re­ spectu capitis I et II eatis aperte canone 68 apos­ acquirere, noetrueque curae spirituali atque pasto­ tolorum adiguntur episcopi, ut pastoralis sui muneris rali regimini concredere dignata eet, eertiesimum est adeo quidem ut desuper silere tunc, dum lo­ officia adimpleant; SardiceMio vero concilii canonibus 11 ot 13; item Nomocaaonis tituli VIII oapiie 2, quendi et tempus et occasio instat, improvidi ne dicamus incurii' pastoris eoee censeremus. tum obligatio residendi opiooopis inculcatur, ot tem­ Ideoque ea quae novimus seunusque optime, pus absentiae a residentia circumscribitur, tum modus, aperimus eo animi candore qui pastore· suorum quo praelati huius obligationis incurii corrigantur, gregum spiritualium maxime sollicito· deoetr expresse statuitur. Hinc declaramus sincere nulla ratione esse con­ b) Quoad caput III canonica visitatio dioecesis sultum, ut sacrosanctum concilium Vaticanum ali­ usu et consuetudine in nostra etiam provincia, ut quid in ii· mutandum enuneiet, qupe ritum aut dis­ inferius quoquo innuetur, obtinet; quoniam autem ciplinam canonicam eeclcMae ritus graeci a «anctis dioeceseon extensio, viarum asperitas, numerus ai βΜ POBTDLATLM KP?. BUMENORUM DK QOK573m parochiarum, ratio elidatis per maiorem anni partem a alterius episcopi promotionem ; quae promotio/do u-ajaccommodi. -------------- j: fideliumMaboribua sj-iuA. 1.1.—1--------visitationi: hdhd ru­. Concilii CbaleodonoMis eaa. 25 fieri debet intrptree ralibus distentio, item expensarum defectus ad hoc, ut epiacopi- sujè dignitati convenienter, quin fidelibua aggravio sint aut parochis, a quibus secus etiam qua valde pauperibus nihil provisionis sperari po­ test, eompareaht, aliaque adiuncta personalem visi­ tationem totius dioeeeaeos intra triennium impossi­ bilem reddant : hinc visitatio canonica episcoporum indicio relinquatur, qui pro sua aoHicttudtqé- spec­ tata" necessitate et utilitate, fidelities, hoc sub re­ spectu non deesM aatagenV c) Capite IV deducta obligatio visitandi sacra mense· ab episcopi obitu, nisi inexcusabilis aliqua neooMitaa effecerit, ut dilationis, tempus prorogetur ; quod iuxta Nomocanonis tituli I cap/9 ad summum ad sex menaea poteat extendi. Quoad clerico·, hi iuxta Chained can.'6 ordi­ nantur non abaoldte, sed specialiter ad titulum ec­ clesiae, civitatis aut posheasionis, aut monasterii, nec proinde relicto proprio titulo aliorsum migraro possent,; quod prohibetur etiam concjlii I Niceni can. 15 ; item Chalcedone^sM can. 90. Quod si autem necessitate postulante clericum limina apostolorum et exhibendi relationeqi status ad aliam ecclesiam et respective, dioeceeim transire dioecesis usu introducetur, et consuetudine pariter cqntingat, hoc concilii Trullani can. 17 prohibetur, nisi a proprio episcopo dimiseorias obtinuerit, penes Vigebit. d) Quod synodos provinciales, capite V sche­ quas tantum in alienae ecclesiae catalogum referri . matis inculcatas, attinet, antiquior canonica ecclesiae potest. In nostra vero provincia ecclesiastica usu graecae disciplina bis in anno eas servari,statuebat, ή evenit, etsi nimis raro, ut necessitate dioecesis st canone‘36 apostolorum, item coneilii I Niceni can. 6, . respective animarum salute poatülanfib, clerici alienae Antiocheni can. 20, Chalcedonensis ean. 19 etc.; quae dioecesis penes dimissoriales a proprio episcopo tamen disciplina serius immutata fuit concilii Trul­ obtentas in catalogum cleri suscipiantur tum etiam lani can. 8 et II Niceni can. 6, quibus synodorum sede episcopali vacante eadem subversante neces­ provincialium asservstio semel in anno praescribitur, sitate clerici ad ordines dimittantur, et etiam vacantia in loco per metropolitanum deaigw&ndo. ' liberae ordinarii collationis beneficia conferantur, Vnde illius sumus sensus, ut graeci ritus epis­ quae cum valde exilia sint, ad illa sine concursu, copi canonicae suae legislationi receptisque con­ quasi necessaria provisione solent disponi ; quod suetudinibus inhaerentes, intuitu synodorum pro­ tamen tantum exoeptionalitar et, ut dictum est, ex vincialium, in iisque peragendorum in usu canonico necessitate fit, stante generali regula eXpectandi permittantur, ut tali modo iuxta adiunctorum exi­ novi episcopi inthronisationem, quae iuxta superius gentiam ultro quoque necessaria ecclesiaeque pro­ prolata ad summum intra seri menses fieri debet. ficua peragere possint. In reliqno autem observantur ea quae de vicario e) Quoad caput VI schematis, synodorum dioe- capitulari de iure praescripta sunt, adoptato insti­ cesanarum celebrationem innuit eoncilii Antiocheni tuto capitulorum, quod in posterum quoque con­ can. 20 quo praescribitur eas sine scitu metropoli­ suetudine retineri poterit, quin ulla subversetur tan! non licere celebrare; item Carthaginensis can.41 necessitas boc in schemate quoad graeci ritus ca­ quo prohibentur episcopi divendere praedia eccle­ c tholicos capitulo provisos exprimendi, uti in fine siae sine scitu synodi vel suorum presbyterorum ; capitis ILI expressum habetur. haqcque celebratio consuetudine in nostra provincia 3° Tandem si schema „de vita et honestate cleri­ obtinente firmata existit. lodicum vero synodalium corum* spectetur, canonica Graecae ecclesiae disci­ designatio et constitutio in synodis dioeceaanis cano­ plina quoad obiecta, / nicae Graecorum disciplinae non congruit; etenim a) quae capite I comprehenduntur, sequens eat: iuxta eam potestas judicandi causas tum clericorum Clericos partes proprii muneris adimplere iubet tum etiam omnium fidelium sibi subditorum est apostolorum can. 68, itdm concilii Trullani can. 19 penes episcopum, uti apparet ex Constitutionum et alii. Habitum ordim congruentem dsferre inapostolicarum libri II capite 47, 60 et sequentibus, iungit Trullani can. 27 ; omnem vero luxum et orna­ item ex concilii Antiocheni can 6. quo declaratur ab tum corporis prohibet II Niceni ean. 16. De ton­ episcopo excommunicatum non debere ab aliis sus­ sura clericorum, quae de ritu graeco est exigua cipi. donec a synodo provinciae alteram suscipiat abscissio capillorum in forma crucis vertici capitis sententiam ; hoc ipsum statuitur concilii Sardicensis adhibita, „eam pro sacrorum cantoribus divinique can. 14, item I Niceni can. 6 quo iniungitur, ut de templi lectoribus* praescribit Trullani can. 33. cui his qui communione privantur, seu ex clero seu ex de II Niceni can. 14 accedere debet manuum impo­ laico ordine, ab episcopis pro unaquaque provincia sitio episcopi; in genere autem Trullani can. 21 sententia regularis obtineat, ut hi qui abiiciuntnr ab innuit clerico· non debere more laicorum comam aliia, ab aliis non recipiantur, et sententiam episcopi D nutrire, et haec disciplini in nostra provincia obmanere debere, donec qui suo peccaverunt evidenter •erratur. episcopo vel in communi sive in concilio provinciali epi­ Profen· et inani· spectacula 'prohibentur ontaino scoporum absolvantur, vel eidem episcopo placeat hu­ clerici· Laodiceni can. 54 et Trullani can. 24. Ab maniorem pro illis ferre sententiam. Demum concilii intemperantiae vitio debent abatinere de aposto­ Chalcedonensis can. 9 determinatur, quod si quis cleri­ lorum ean. 49 et 43, item Trullani can. y. Ea quae cus adversus clericum habeat negotium, non deseret aunt cupiditati· et avaritiae, interdiauntur Chaleeepiscopum proprium ; et alibi similiter. Hinc salu­ donenais can. 8, item I Niceni can. 17 et alibi. taris hac in re canonica Graecorum disciplina immu­ Debent cavere ne bona eccleaiaatica cum proprii· tanda nullatenus eet, sed nostra opinione eadem .confundantur, ex apostolorum can. 40, Antiocheni penes vigentem consuetudinem relinquende foret can. 94, Cbaloedonenai· ean. 96. Rea eocieriae f) Ad caput VII schematis, quod vicarios gene­ alienare sit aurripere probibet II Nioeni can. 19 et rale· episcoporum respicit, hi in noatra provincia 13, nec non IV Conntantinopolitani can. 16. Clerici constitui solent, et tantam habent potestatem, prohibeatur seipao· ad forenaee administration·· quanta eis ab episcopis conceditur. demittere, apostolorum can. 61, quemadmodum et 9* Quod schema „de sede episcopali vacante* negotii· saecularibus m immiaoare, Chaloedonenais attingit, concilii Trullani can. 35 praescribitur; ut can. S; item ·. Taraaii II epistola canonica clerici· res ecclesiae vacantis sint sub custodia cleri eccle­ susceptio saecularium curarum omnino prohibetur siae cui defunctus episcopus praefuit, usque ad Negotiatio interdicitur clericis sancti Nioephori Couma. ernnman. tomus LUI. 1 40 ■ 697 0. ACTA OONGREGATIONJS PRO POBTULATIB patriarchae Conetantinopolitani constitutionum syno-. dicarum, oan^.167 et Chaloedoneaeis can. 3 raperius citato. b) Quoad obligationem officium divinum reoi-, tqndi observamus, qnod in canonibus eodesiae Graecae tantum de 'officio publico st in .ecclesia persolvendo fiant dispMitionee. Sic Laodiceni cap. 17 et 18, Trullani AS et 75, Π Nieeai ean. 14. Qnod officium aecundum rituale Gregoorum ptiam corn sacra liturgie aeu missae sacrificio, eut alia cultus divini parte eoniungitnr, et pro variptate temporum et festorum essentialiter varium et diveraum eat,· prout innuit etiam sanctus Nicephoros patriarcha typico can. 73, et e? rituali eocleaiaatico ή) paret; ac utpote partes non solum sacerdotis spd^etiam diaconi, lectoris et cantoris comprehendens tam vastum totque voluminibus continetur, ut illud quo­ tidie et privatim recitare impossibile omnino ait; ad illudque quotidie, integre et quidem in eocleaia abvolvendum tantum monachi obligantur, prout ex rituali oonatat et ssnctus Nioephorua patriarcha typico canonibus 54-60 declarat. Unde apparet officii divini peraolutionem apud Graeco-Mtholiooo ad diaciplinam ritualem apectare, nec proinde in­ tuitu illius aliqua diepoaitio aine ritu» mutatione in concilio generali fleri poaaet; consequenter qualia et quanta debeat fieri divini officii privata recitatio decreto consilii provincialia vel atatutia synodi dioeceaanae, — secus antiqua conauetudine manente — solum moderari poaaet; penea quam conauetudinem clericos graeci ritus et penea suam hoc aub respectu disciplinam ritualem canoniMm ultro quoque manere posse achemati adiungendum putamus, vel id ad ipsos non extendatur. c) Demum quod _III huius schematis caput at­ tinet, clericos impudicitiae sordibus maculatos et in peccatum camis lapsos deponi iubet apostolorum pan. 95, Neocesareenais can. 1, sancti Baaiiii ad Amphilochium eu. 3 et 33. Concubinatus vero omnino interdicitur I Niceni can. 3, iuxta quem non «M ■ ■ w. Tandem quod disciplinam oommotadinariam attinet^quae etiam disciplina praeteroaaoniM nominari ■ poaaet, haec eum talia adiuncta vi ta eque .practical" momenta' respioiat, pro quibus nulla legislationis ecclesiasticae positiva dispositione sit facta provisio huipa. bespeotu in corpora iuria, quo eocleaia nostra ritus graeci MtholiM utitur, instar regulae iurie sive axiomatic stat adoptatum principium quod in Nomo*- ( canone legitur tituli I MprS: „Eoc)eaiaatiM con­ suetudo norf scripta tamquam lex servanda est“, quod axioma inter Metere innititur sancti Baaiiii Mn. 87 ad Diodorum verbis: „Quare et si nihil aliud dici poaaet, sufficeret consuetudo ad boni custodiami** . · , Praeterea eodem capite 3 tit. I Nomoeanonis leguntur haec quoque : „8in autem in aliquibus locia eius quod quaeritur consuetudo jnveniri non potest, tnno oportet urbis Romae sqtffit consuetudinem.“ Ad hanc Mtegoriam possunt referri iam omnea illae institutiones pro bono catholicae ecclesiae serius in vitam revocatae, quarum, respectu in ecclesia ritus graem nulla invenitur facta dispositio, quales sunt exempli gratia capitula Mthedralia, seminaria dioecesana, instituta litteraria, visitatio personalia dioeoeeeon, visitatio liminum apostolorum, fundationes variae pensionum, hospitalia et instituta deficientium et alia id genus, si’ quae essent. Haec omnia autem eo magis 'proponenda esse iudiMvimua, quo certius constat multos illos ini­ micos, qui in regionibus, in quibus nostros habemus fideles, sanctae ecclesiae catholicae insidiantur, nihil intentatum relinquere, quo omni ocMsione populum nostrae nationis, et quidem illum qui sacram fidei unionem nondum amplexus est, ab illa amplectenda per id deterreant, quod illa amplexa sacros suos ritus ecclesiasticos, canonicamque disciplinam a patribus suis haereditatam derelinquere; illum vero qui sacram fidei unionem divina favente gratia iam amplexus est, ad illam deserendam per id allicere licet clericis aubintroductam habere mulierem, quae et quasi moraliter compellere connitantur, quod suspiciones non effugeret; item Trullani can. 5 sub praehabitoo sacros suos ritus atque ecclesiasticam poena depositionis boo idem vetat disciplinam suam cum latino ritu atque disciplina Cum vero tam gravis sit statuta contra eonou- brevi post sensim sine sensu permutare debeat. binarios clericos canonica poena, praemiaaa iuxta Si 4taque nihil in deerbtis huius sacrosancti VaNotnocanonia tituli VIII Mput 14 bina ab episcopo ticani concilii comprehensum fuerit, per quod sive vel protopresbyteria, qni apud nos in locum anti­ ritus sive disciplina canonica ecclesiae ritus graeci quorum chorepiscoporum successere, admonitione, alteranda aut permutanda decerneretur, quin potius ut depositionis poena in canonum statuta transgre- illa ambo in suo vigore permanere declararentur, dientea foratur, sententia formalia et iudieiaria eum fundamento sperari poaaet non tantum ut praeomnino requiritur ab episcopo ferenda iuxta Con­ attacta malignantium mendacia convellantur penistitutionum apoatoliearum libri II Mput 47 et 50. tusque enerventur, sed vero etiam ut sacra fidei Unde in schemate ad finem Mpitie III addendum unio et iir nostris regionibus ampliora in dies ca­ foret relate ad graeci ritus cntholioos, horum epi­ piat incrementat, et alibi laetas quantocius incipiat scopos minime impediri, quominus ii disciplinam i figere radices. ecclesiastiMm secundum muoum codice ecclesiae Datum Romae 18 martii 1870. Graecae comprehensos et secundum huius ecclesiae loannes Vancsa p. m. archjepiscopus et métropolite morem moderentur. gr. Mth. Fogaraa-Alba-Inlienaia. III. Quoad tertii generis disciplinam vero sive sta- loaephua Papp Bsilagyi p. m. episcopus MagnoVaradinensis graeci ritus Mtholioorum. tutario-partioularem, negari nequit, qnod obisctum ■ ** /' illius constituant spéciales religiosae et ecclesiasticas indigentiae, quas tum animi indoles tam mores 48. culturaeque gradus, aliaqae particularia momenta Ortentalinm de arabica Vulgatae versions et adiuncta fidelium certae regionis et provinciae postulatam1. solent producere, quae pro speciali hae esa natura Eminentiseimi ac reverendissimi patres. et indqle solummodo particularia legislationis sta­ tutis et decretis possunt utiliter moderari, eisque Orientales spcrorum antistites Romam ad ma­ salubriter provideri. gnum hoc Vaticanum concilium oolebrqndum collecti, Et ideo hninamodi disciplina tantam in dioecesanis synodis vel in provincialibus conciliis solet 1 Balm postulati ■shscriptioeM rsperirs mihi eos contigit; statui et cum fructu spirituali eorum pro quibus orifiMlM, «t artiim, i* tebahrivm mera· canfTaotioab d· stabilitur in 'effectum deduci. Prnyigiwb Me tnaatoto mt religiosi aibi daeunt, pâtre· smioeutiarimi m revs- a ia rilleso no· sein I pragi, ma osiandio Γ import randMmi, oortioreo vos do necraeitatibu reddora, tansa del celibate, aflnebé utils s frattqoea riesca in quibus vastissimae ilmn diososfss versantur Γ opera dei seeerdoaio, ed eneemiaado i vsseovi qhe ob defectuin librorum, quos vocant, 4hbriealium, * raine fanno i promoter!, eoeitaaae 1' intiero epîMorordm praesertim biblioram, dum e contra pro­- aoopato · oos^irare al mederimo scope Questa in testantes sumptui nequaquam parOentea, hetorodo- sostanaè é stata sempro la mente espraeaa dslla sede v xaro sacrarum Scripturarum- expositionem gratis . libenterqne diffundunt Ad tam gravi igitur iucommodo aliqua saltem ex perte prospiciendum auctores ipsi, episcopi sunt, ut Vulgatae interpretatio» lingua arabjca conscripta^ quippe quae orientalibus est communior, in praesentiarum typis mandetur, quemadmodum superiori; saeculo ab officina libraria apostolic· flap ali' situais eomrno pontefioo, come doli' iatruaione istruaione rail· ralla continens· dei cbieriei riaulta dell' inviate'per ordine suo nel' 1868 dalla sacra oop- .. greguione di " ~ Propaganda al]' areiveecovo di ' ~ Ffrgsras Id Alba-Giulia. Un title lingtlaggio de), concilibr montre nulla torrebbe »>· alla tqleransa fin «<«< qai * ,«■«>■>»· u» unate dalla sauta sede, né potrebbe offefdere ra christiano nomini propagando faptum .videmus ; utque reverendi .domini Martini notis locupletatur, quôd quidem consilium iam ab anno miUepimo octingen- non quelli che osteg^iano oeteg^iano apertameote il celjbato. varrebbe a facilitante la diffusione nelie Chiese di Levante. ', tesirno quadragesimo quarto iniverat 'laudatum typoL' ultra proposta si riferisce agi' impedimenti grapheme. Quod si norisyhaee editio omnibus ac matrimoniali. In seguito dell· conférons· tenuteai ‘ singulis ritibus erit: universo tamen clero saetarum B in Propaganda eo' prolati ^orientali per oonoacere la literanrth studia commodiora reddet ac faciliora, /loro pressi sù varii -punti di disciplina, in particunctisque gregibus legenda poterit Scriptura procolare --sugli sugli impodimeAi impedimeAi dirimenti il matrimonio, * poni, quin protestantium fraudibus atque ipsorum animi sint obnoxii. Romae,-30 aprilis 1870. 49. / < Proposition^ a Commiaalone orientali exhibitae de coelibata ttacro deque impedimenti» doré ia Commiaaione nem pre più conformerai della necoeaité d' ugnagliare 1· disciplina orientale eu detti impedimenti alla latin·. Imperocché da questa conferens· ai rilevb 1* la grandissima variété ohe eeiate tra i diversi riti nella oaaervapsa degi' im-1 pedimenti dirimenti, e talora ancbe tra Io varie obieae d' uno ateaao rito ; 2“ la mancans· totale in cui sono fprse tutte le nasioni orientali d un cc/dice * di dritto ; 3* finalmente la lamentevole conaeguensa ohe da quanta mancansa i derivata fra gli Orien­ tali, ed é tel facilité di cambiamenti in co·· *i Dalla Propaganda 16 maggio 1870. grave, che alcuni impedimenti, i quali nel secolo Amiasntiarimo « rroarandtarimo sipnor curdtnafo paaaato, ed anohe nel preaente, e dj récente si Costeatmo Patriti ugniaria^itlla taera oaaervavano fra i cattolici d' un rito, ora tra i Somma umsersafo /ngnutssms. medeeimi ai dieono non eoaer piit in vigore, o ai Nell' adunanaa dei 9 torrente la Commiaaione C osservano in diverao mo^, o aono in vigore in orientale pel concilio eoumenico coli' annuenaa del- •leune dioceai, in nitre né : eenqa oho sappiasi con 1' eminentissimo aignor cardina! preaidente riaoivette qu·! dritto siansi indotti tali cambiamenti. Fu quindi agevole alia Commissione dedurre da di ao^toporre alia eminensa vostra reverendissima dub propoate, aupplicandola osaequioaamante perché queate notiaie 1· nécessité di determinare •gli Orientali quali aieno gl' impedimenti che debbano degni di intrattenere nulle medeaima la Commiaaione inalterabilmente ritenere come dirimenti, per non direttrice. La prima riguarda il celibato. Paaaando sotte eaporre il aagramento a nullité, e per togliere la poaaibilith di nuori ulteriori cambiamenti, faeili ad . ailensio quanto concerne gli aciametici, avvi Γ abuao •ecqdere, come pel paaaato, ae dall' autorité del _ fra i cattolici, quali aono per esempio i Greci-Melchiti. di permette™ le notre ai raddiaconi, abuao concilie loro non ai determinino. Sarebbe troppo che ai oppone anche alla disciplina della Chies· lungo Γ eaporre qui le regioni, per le quali né ροtrebbeai né aarebbe espediente proporre cbe si stabi­ orientale, e al prescritto dello stesao ainodo Trullisa· un dritto particolare per gli Orientali rai detti lano. Inoltre da taluni si ritiene necessario il matri­ impedimenti, e moito mono cbe si prescriveaaero i monio ai parroehi che ditnorano nei villaggi e nolle campagne, e non dubité di farne loro un precetto. proprii a ciaacun rito : ed alcune di queate ragioni riraltano dalla gié notata mancania d'un codice di il ainodo Gerosolimitano del 1849. Forse non sadritto, e dalla grande variété nella praaai attuale. rebbe opportuno, che il concilio eoumenico prendeaee di fronte aiffatti errori ed abusi. E potrebbe rite- D La Commiaaione peroib, avuto anche riguardo a nersi ohe le Chiera orientali non rieno ancora mature non pochi tra gli Orientali che da moite tempo per adattarsi alia logge d·! celibate, come vigo nella sieguono liegli impedimenti la disciplina délia Chiesa latina. Ma é un fatto consolante, cbe molti Chiesa latid^, ed ad altri che deaiderano di adotfra i prelati orientali ci adopernao da qnalchr tempo tarla ; considerati varii deeroti o riapoate della sente matrimonialibus apud Orientale·1. a promuoverlo nal loro cleras-di gnisa che ne viene •aaiourato, che i pretri, che esoreitano il aagro miniatero nolle principali Uitté di Levante, Melehiti, Armeni, Siri, Caidei, Maroniti, sténo praaea che tatti oggimai eelibi. Mon si dubita pot ehe i fedeli stoasi rioonoscano l'eceellensa di qnrate state, addimostrando maggiore atima e rispetto pai sacerdoti oelibi, che pei coniugati. Sembrarebbe porter » * alla Commiasioas orioatalo moite eepadionte, ae concilie Vaticano mottoodo * KeUtots qass ssqeitar car ssripta /tetit, as H» ooUigsrs «st q, 1 f. b tastus Bonusanta exhibeo qnao postulati rations· videstar refcrra, son ornais quM libello linet exiguae molis coatiasalar. Quamvis sate MMilln· typis essa fherint, tassas durante eoadlio eoque ad das· vergunto ia publica· prodierant lens· Nam liquet ex Actif sua. MS, libella· illa· singulis patribus, dtun e congré­ gations generali exirent die 18 iunii. arebiepisoopi Mechliniensis eua distributa· falses. ' · - i .. ΐ « ■· è "RWl'tlL/LTV 1 rsu uiam rsgiiliClielgsrum,‘domus HatSabwgieae/avita reli-Aet potissimum accepta refertur virgini lulianae gione et sui ipsius pietate eam Impellente; episoo- nelionensi, ...... in Belgio et aliis Europae regionibus porum Belgii precibus vota sua coniunxii. ftaginad Mactas nuncupatae; itemque perpendens pietati et pientissimae et ipsorum antistitum postulatorum sup- aequitati maxime consentaneum esse, at ea/nuue Λ fpiices litteras summo pontifici oJFerre gootigit tuo in Christo leau fratri et famulo, arcbiepiecopo Mbohliniensi. (V. append. ad litt. C et D.) Sanctitas sua, animo sec$m reputans'1 quanti i.nierait sacrosanctae Eucharistiae venerationem ubi­ que, terrarum prqmovers, et vel adeo memori menteeultum lulianaaj de tota Chrieti ecclesia meritis- simae,, quaquaversum extendere, rei examen prodignata est ad sacram Rituum congretinus deferre < ' gationeni ordinariam. ~ Eminentiasimi vero cardinales, < . . ritibui tuendis praepositi, audita relatione eotinentisstmi et Treverendisaimf domini cardinalis Capalt^ * Christi eccleaiae universale' et .perpetuo duraturum contulit beneficium, quitu Item universali, et perpe­ tuo a christifidelibus honoretur, ad qpostolicim sedem cum omni reverentia recurriy, atque a sanctitate tua * p^fulare-audet, ùf officium et missam beatae lulienae Cornelienensii; sut ritu duplici minori virginum peragenda iuxta decretum sacrae congregationis Rituum, aolemniter approbatum .et . confirmatum die 8 iulii 1869, etiam 'dioecesi N . T. dignetOr concedere. ~ ' > In genua provolutus, cum praedieta-gratia pa­ ternam ,et apostolicam benedictionem a sanctitate tua pro me et grege meo humillime deprecor. v , et ^omnibus pro morq» suo mature perpensis et dis. cuqj)a, decretum dig 3 iulii J869 «edi iuaserunt, in λι Ιλ statuitur: ataHiUn·' quo - ' βΔ -. < ■ * ’ nSppplieandum sanctissimo pro concessione of">®*tulatuei aacro concilio oecumenico \atlrano ficii et missae, ningulis ordinariis petentibus; quoaij P™ “‘β1** Africae centralia, officium vero et missam ad eminentissimum ponentem A sacra oecumenica synodo'Vaticana infrascripti / Cum promotore fidei.“ (V. append, ad litteram patres .enixis precibus humillime flagitant, ut. cum Illud sacrae Rituum congregationis rescriptum, » universum terrarum orbem, omnium miserata njecessidiez 8· eiusdem mensis auctoritate apostolica ratum tates, circumspexerit, vel unum miserationis obtutum habuit sanctissimus pater et dominus noster Pius convertere dignetur in interiorem Afripam, quae cum papa IX, simulque benigne approbavit officium cum gratissimis urgetur cjlamitatibua. Eu/topae totidh mMsk amplitudine plue duplo euperat, quaeque missa, sub ritu duplici minori, „in honorem beatae lulianae assignandum perpetuo singulis dioecesibus centies decies, eoque magis, centena Chamitaram milljk complectitur-, id eat, decimem partem totiue quibus in posterum illud indulged contigerit“. (Vid. humani generic comprehendit. . ibidem.) ) " ' " ' Liceafftaque nobis, illustrissime et reverendisaime antistes, te ceu commilitonem et fratrem deprecari, ut tua quoque cum nostris vota iungerp velis, ac protensioritm cultus publici, quo luliana, festi Corporis Christi promotrix prima atque praecipua, a nobis honoratur, ad tuam etiam dioecesim a sanctissimo patre et C domino nostro postulare. Quod ovium tuarum saluti, pietatis incremdato, amantissimi Salvatoris in Eucha­ ristia realiter praesentis glorificationi, et fidei ca­ tholicae exaltationi bene vertat! Atque ne in tanta grapum negotiorum mole,' quae tempore oecumenici concilii episcopis incumbit, cuiquam venerabilium fratrum nostrorum vel levis­ simo oneri simus, omnibus et singulis qui divinitus electam festi Corporis1 Christi promotrioem honorare Catholicorum apoetolatua, omni subinde tempore, maxima contentione adlaboravit, ut Africa ad veram leau Chrieti ecclesiam ingrederetur. Magnam quippe illius partem, quae ad fines pertingit, complura vicariorum munia, apostolicaeque praefecturae, non- nullaeque praeterea dioeceses occuparunt. At vero mediterranea Africae loca etiamnum fere inexplorata delitescunt, et quamquam /. c. de Propaganda fide, recentissimie praesertim teefporibus, suam mirum in modum excitaverit eadem de causa sollicitudinem ; eaedem tamen mediterraneae regiones adhuc pene desertae, sine pastore, sini apostolis, sine ecclesia, sine fide in miseriis contabescunt. Quae cum ita sint, patres infrascripti sacram oecumenicam synodum instantissime obsecrant ut benigna concilibhortatione aut conventione episcopis voluerint, exhibemus in appendiqula brevem litte­ rarum supplicum formulam. Eas simileave litteras ‘ suadere dignetur, ut ex eorum dioecesibus huic derelictae Domini vineae, vel dignos evangelii ope­ ut sanctitati suae (quam diu sospitet Deus) quam­ rarios suppeditent, vel quacumque ratione auxilium primum deferas, te humiliter in Domino obsecramus. ferant; atque, si illud opportunum judicaverit, solemni (V. append, ad litteram F.) Tantum de tua erga sanctissimam Eucharistiam auctoritate universum pro illa catholicum orbem appellet, caeleste sanctumque negotium commendet, veneratione, quantum de Pii papae IX eximia pie­ praesentemque opem totius populi christiani ad illius tate et sacrae Rituum congregationis benignitate confisi, cum maximo charitatis et obsequii affectu Γ reparationem consequendam postulet. permanemus. Poetulati huiue rationne. Dominationis tuae reverendissimae famuli de­ I. Aerumnosas Chamitarum cervices .premit ad­ votissimi. f Victor Augustus, arch. Mechl. 's huc maledictum omnium antiquissimum, quod quem­ ' f Gaspar los., episc. Tomae. vis in populum sit aliquando inflictum; flagrantesf Theodorus, episc. Leodien. que aestu interioris Africae regiones malignam acrius, f I. I. episc. Brugen. acerbiusque buiusce maledicti vim sentiunt. Quam­ f Henricus, episcopus Gandav. vis enim sancta mater ecclesia, ut illud averteret, t Theodorus los., episc. Namurc. seu multitudine laborum, seu rerum gAtarum magnitudinq.nihil intentatum reliquerit, nihilo tamen secius Mechliniae, die IV octobris anno Christi 1869. infelix Nigritia horrendo Satanae imperio subiacet. b. II. Cum statutum sit, ut solemnis illa novi foe­ Formula litterarum eupplicum. deris benedictio singulas quasque debeat antiqui foederis maledictiones obliterate, nobilissimum oecuBeatissime pater. Infrascriptus, dioecesis N . . . episcopus, serio menicae Vaticanae synodo praeconium erit maturasse considerans quantum Christiana pietas incrementum tempus, quo haec omnia· fient. O utinam interior Africa solemnis gaudii proximi ubique terrarum ceperit ex solemni festo Çorporis Christi Domini, cuius quidem festi institutio primum ecclesiae triumphi particeps fiat ! . 636 - c.Acta OORGRSGATIO U tinam in diademate aethereis distincto lapillia, A "quo victricis Deipalae aine libe donoeptge augustam ■ Fr. Aloysius aep. Irenopolitanu^ vie. et delegatus . ' appât. Aegypti, Arabiae et Africae cgntralte. ' Leo Meurin 8. 4.' ep. Asdhlonensis-/ Tie. apoat. Bombayensis. Ignatius ejj. Ratisboncnsis. 'loanne· Baptista Miége ep. Meoaetieneis vic. apoat. Kansas. Franciscus Laopênan ep. Flaviopelitanus. Stephanus Charbonneau ep. la^ensis vic. apoat , * apostolique. B Yves Marie Croc évêque de Laranda. F. Ridel évêque de Philippopolis, vicaire apostoli­ que de Corée. _ ' losephus Hyacinthus ep. Gadarensis et vie. apost. Cocinoinae septentrionalia. C. M. Dépommier, évêque vicaire apostolique. Ludovicu· Faune ep. Apolloniensis vic apoat Kouy Tcheou. A. A. Dupond évêque d'Asoth, vicaire apostolique de Siam. B. Petitjeap évêque de-Hyriophyte viàire aposto­ ■ 'A • lique du Japon. Sobastianus ep. Sancti Petri Fluminis Grandensis Australis, ih Brasilia. Fr Fidelis ep. Rosalie^sis. Fr. Francisco· ep. Aegensis etc. Fr. Michael Angelus Jaoopi ep. Pentaconriensis et . vie. apost. Agrae. Fr. Paulus Tori O. Cap. ep. Rhodiopolitanus vie. epost. Patnae. Aloisius ep. Veronensis (ilsrum). ioannes Antonius ep. Vicentinua. Fr. Raphael de Ambrosio aep. Dyrrachiensis. Fr. Laurentiua^F. Bergeretti aep. Nasiensis. Fr. loseph Novella ep. Patarenaia. Fr. Fidelis Abbati ep. SanctoHnenois. Fr. Gabriel Capaccio ep. Mellipotamensis. Fr. Eustacffiu· ep. Eleutheropolitanus vic. apoat de Hu-pè in Sinis. L F. La Flèche ep. Trifluviensis in Canada. Martinus Ioannes Spalding, aep. Baltimorensis. Ioannes Baptista Purcell aep Cincinnatensia. Gulielmus Henricus Elder ep. Natchesensis. I. ep. Novarcensis. ““ Antonius aep. primas Salernitanus, Aloisius aep. Mediolanensis. Alexander aep. Urbinatensis. Raphael açp. Brundisinus adtqin. perp. Oatunenais. Ioannes Petrus ep. Bugellensis. Antonius ep. BeJemensia de ParK Philippus ep. Fanensis. P. Antonias ep. Urbanise et Sancti Angeli in Vado. Laurentias ep. Salutiarum. Eugenios Galetti ep. Alba-Pompei’eiwia. Antonias Colli ep. Alexandrine Statiellorum. Ioannes Dominicas Maria Barbaro op. Dolichenais vic apoet Hyderabadenairf/ ....................................... s' Aloisius op. Uritanus. Franciscos Kaverins aep. Surrentinas. Vincentia· Spaccapietra aep. Smyrnensia Asiae Minoris vic. apost . q Gregortp Balit areivescovo d’ Aleppo. Antonio Halagian vesoovo di Artvin. qp Melebisedech vesoovo di Enerum. Gregorius Jussef patriarca Antiochenus Mays.surii. F. J. F. J. Pichon évoque dllélènopolis vicaire 1 AH Antonius Petrus IX patriarcha Ciliciensis. Ï;natius Kalibgian arciveocovo di, Amesia. mbroaius ep. Zahlensis. Clemente .Bonus patriarq^ Antiocheno. Leone Korkoruni areivescovo di Melitene delTArtnenia Minore. Giovanni Hagicn areivescovo .di Cesarea di Cappa­ docia. < Λ Stefano Israélien vesoovo di'Karputh. Aloisius ep. Veronensis. •s " FottuofPanlua ep. Forôliviensis. Antonius op. Placentinus. * , caput redimitur, ÿèns Nigrorum iam Christo adiunotainter gemmis oijtriiaiu auirfarit» effulgeat! ' PRC POSTULATIS Giuseppe Audo patriarca di Babilonia. Elia Melius vesoovo 'd' Akra. Georgius Ebedjeeus Khayath aep. Amadiensis Ghaldaeorum. Abù-Messie Timoteo Attar areivescovo caldeo di Diarbekir. Michele Petre Bartatar areivescovo di Seort. Gabriqje Farto vescovo di Mardin, rito caldeo. Abbate Eliseo generale dei monaci di Sairt'Hortnisda dei Caldei. Giuseppe Giagia areivescovo maronita di Cipro. Giuseppe Matar areivescovo maronita d'Aleppo. Pietro Bostani areivescovo di Tiro e di Sidone maronita. · Ediiorit monitam. — Petitionis huius promotor exstitit Daniel Combonius, qui sequentem epistolam ad singulos patres dedit: Eminentissimi et reverendissimi patres. 4 Faustum quidem, amplissimi patres, solemne, ac C iucundissimum est, conventui vestro hodierno, om­ nium sane praeteritis saecplis habitorum amplissimo, tot adesse ex dissitis orbis terrarum regionibus prae­ sules, qui de Christi regni-amplificatione. deque eccle­ siae suae fecunditate miranda testimonium ferant. Hi siquidem patres et pastores in praesens sibi gaudent portantes cum exsultatione manipulos suos, qui sua flentes aliquando miserunt semina. En ipsi ' magnae neophytorum multitudinis apud vos inter­ prètes exstant, nuntiantes gentes et populos orbis totins iam Christo sublectos, dum eorundêm vota, pietatem, fidem in sacranr oecumenicam synodum depromunt. Adsunt namque Sinenses, et Indi, laponiae, Australiae, insularumque cuiusvis Oceani in­ colae, American utriusque, Austrini, Boreique Poli, nec non Africae quatuor extremitatum indigenae, qui pene omnes a celebrato iam tum Tridentino concilio sene Christo et ecclesiae instituendos, et D eloquiis divinae sapientiae imbuendos dedere: bodieqne per suos quisque pastores summo pastorum principi obsequentissimus devotis animi sensibus ab •o et a vobis verba vitae, et felicitatis aeternae una cum ceteris ante genitis christiani ttominis fratri­ bus exspectare laetator. Unus profecto supereat, eminentissimi ac reve­ rendissimi patres, ex omnibus gentibus tantae beati­ tates expers omnino, et adhuc inscius populus Aethiopum, ■ seu nigrorum Africae interioris, nimirum regiones illae etiamnum fere inexploratae Africae, ut aiunt, centralia; quae Europe* tetnu amittas· ampfitaduw phu dirpio tuptreHt, et centies decies, eoque magia, centena millia capiunt incolarum, id eet, dsasmst portam iottsa Anatom ftntrit, qaae heu! sedens in tenebris aeternae subditur morti, immitisque daemonis imperio subiaeet. Verum quidem plurimae omnino labor est in restituendis in salutem Afris. Quia enim nesciat. w/λ POSTULA Γϋΐί PRO NI^RIB APRtCÀI CBKTËÀlSS Mpientiasimo divinae charitatie consilio, Meram da A Propaganda fidé congregationem, omni subinde tapir [Aire, incredibilem luam exoitaspe -sollicitudinem cum ciendis ad hoc opus filiia ecclesiae, tum su­ blimibus apostolatus Nnuoeribus instituendis, ut prnAsndit Nisi voe aliqpid ai remedii afferre beni­ gnissime decreveritis, ai praeteribit hoc tempus, avojabitque tam praesens' occasio, quot fortasse (conficior enim dolore dum haec cogito), quot praetarlabentur Mecula super hanc mortem Afro­ rum?'. . . “fcia, sanctissimi patres, per viscera lesu. miseros iuvaret Aethiopiae populos? Illos profecto restituere, novsmque in "sitam regenerare sancta Christi causam hanc suscipite, ao pro vestra sapientia prospicite qua 'ratione, et quibus adminiculis genti­ mater ecclesia vehementissime ..optabat. Ac vero (quia temperet a lacrimis!) intdndite, quaeset oculos bus illis salus afferri possit. Quod si mihi non te­ ad illas, quae ad infinitas pen* oras patent, fre­ mere liceat ^perire animum mentemque meam, hoc quentes hominibua tribue". Nonne adhuc "miserrima enixe postu)abo, ut in Mcrosancta Vaticana synodo obruuntur mentio caligine, atque (n sacrilego dae­ altius de ore vestro sonet apostolica vox, quge cau­ sam potenter agat nigrorum Africae interioris, spiri­ monum cultu, inque turpissimo sitiorum coeno volu­ tantur? Iam sero ubinam gentium vernatur, quaeso, tum in oAesia Dei excitet apoetolatus, ut Nigritiaad fidem invitetur, allicietur, dulcissimiqne viribus qui tot millium Nigritiae filiorum animi sensus ante eloquii compellatur, praesentemque opem totius conspectum vestrum verbis' exprimere, effusisque populi cbristiani ad illius reparationem alacrius, lacrimis curet? Quis nigrorum pater,-quae lingua, celeriusque consequendam sollicite postulet. Cum quae vox tot Chamitarum interpres extht apud vos? Dicite, amplissimi patres, dio et tu, Koma B vero plurimi inter vos. absoluta iam oecumenica fidelis. synodo, ad proprie reversi fueritis, efficite, quaeso, Sed enim illud cogitare me valde recreat, idque ut aliqui ex iunioribqs vestrarum dioecesium sacer­ recolere animo et hos a maledicto patria per Christi dotibus, qui spiritu Dei aguntur, ad Nigritiam Christo lucrandam nobia adiiciantur; ceterique fideles, quos sanguinem absolutos decem et octo iam abhinc sae­ culis fuisse, eosdemque eodem sanguine sibi Christus erga fratres urget Christi cbaritas, precibus, operibus, pro hereditate adquisivine, cui dictum est : Dowitsa- et pecunia ad nobilissimam buiusce reparationis bitur a mari usque ad mare, et a flumine usque ad opus auxilia conferant. Graves Mne labores, nec leves obibdnt difficul­ termina* orbi* terrarum, coram illo procident Aethi­ ope,. Pb.'lXXI. tates qui illarum gentium apostolatum amplectuntur. At vero sudores et lacrimae, quibus huiuamodi opera Quid igitur causae est, eminentissimi ac reveren­ dissimi patres, cur interior Nigritia vel una adhuc irrigantur, diligentibus -Deum iucundae ac suaves in tenebris, et in umbra mortis sedeat absque putore, erunt. At fuerunt (proh dolor), et vobis indigne ferentibus, maximoque bonorum dolore hoc temporis absque apostolis, absque ecclesia, absque fide? Quid causae est. cur haec dumtaxat ex omnibus mundi sunt catholici nominis.hostes, qui nullo periculorum metu, excitante vero humanae gloriae stimulo, et reparati nationibus adhuc imperio Christi minime pareat? . . . Nulla umquam maledictio in humano aviditate lucri aridae illas, immanesque oras audacter genere saevius, diuturniusque est debacchata, quam perlustrant. Quanto igitur magis catholicos decet illa acerbissima et luctuosissima, qua filios Cham eat C operarios eosdem obire labores, ut illarum miserriexsecratus Omnipotens. Tres potissimum videntur mas plagarum tribus ad veram Christi fidem in­ stituant, atque ita aeternae earum saluti prospiciant? Vos itaque obtestor, amplissimi patres, ut qui ad hanc beati Petri sedem convenistis, sd universas in unicum ovile Christi, unicumque regnum cogen­ das orbis terrarum gentes, peculiarem interioris Afri­ tur, tum ex maligna caeli inclementia, tum etiam ex impedimentis, quae profligatisaimi catholicae reli­ cae populis misericordiam adhibeatis, atque spem gionis hostes nefarie obiiciunt: apo,talorum defectui, reparationis et vitae verbo, et suffragiis excitetis, illudque vestro studio consequamini, ut vere dici quorum ore veritatem patescere oporteret ; fidet enim possit, idcirco Nilum suos fontes novissime detexisse, ex auditu, auditui autem per verbum Chrilti; quo­ modo ergo audient line praedicante ? Rom. X: tandem quo finitimae gentes sancto baptismate suis aquis abluantur. Adlaborandum ergo eat, ut Nigritia catho­ pecunia* inopia, quam profecto maximis illius operi­ licae ecclesiae adiungatur. Id enimvero postulat bus mecesMriam eue nemo est qui non videat. D. N. I. C. honor et gloria: cum longo post tempore Quare cum multis abhinc annis huic me difficili, nondum eius imperio interior Africa subiiciatur, qui profligataeque pene rei devoverim, idque cum acer­ pro ea reparanda sanguinem suum fuderit. Hoc rimis laborum sociis consilii ceperim, ut pro miseris flagitat promissio ab ipso D. N. sanctae matri eccleredimendis a servitute Afris fame, siti, aestu, vitae­ que periculis adlaboremus; praesentisaimum me nac- D siae facta: Fiet unum oeile, et unu* pallor, loan. X. tum tempus mihi persuasum habeo, sistendi me Hoc sibi vindicat quoque opua ministerii vestri, scilicet ante vestros oculos, vestrosque, eminentieaimi quos Spiritu* lanctui potuit epiicopo* regere eccleac reverendiMimi patres, amplectendi pedes, qui huc uam Dei. Aet. Ap. XX. Hoc denique spectat spes coram sanctissimo Christi vicario frequentissime, adhuc explenda populi huius, cui per Sophoniam venerabilique convenistis corona, vobiaque omnium dictum fuerit: Ultra flumina Aethiopiae, inde *uppopulorum patribus et magistris gravissimam Nigro­ plion mei. Soph. III. rum causam commendandi, ut vestram obtestarer Quapropter, eminentissimi ac reverendissimi fidem, vestramque deprecarer misericordiam pro cen­ patret, vestri magnitudinem animi vestrique Mcertralis Africae populis, qui maiore, vehementioreque, dotii in animarum Mlutem aestuantem sollicitudinem quam ceteri, premuntur infelicitate, desperatisque meoum ipse considerans, vos effilais precibus hu­ rebus, ab omnibus deteruntur. I millime obsecro, atque obtestor, ut boc pro Nigri* En igitur, amplissimi patres, ante conspectum Africae centrali* postulatum subscribere dignemini, vestrum hanc Nigritiam infelieissimam,,sedentem in quod slfuM· fortasse proponitur coram boc Mncto tenebris, abeuntem in devia, in praerupta labantem concilie, perinde ut miserabilis Nsqronm gene natio­ sine duce, sine lumine, sine fide, sine Deo. Agitur num oeemium ultima profecto eet. Vobis humillime, patres huius saeroMncti con­ de saluta totius Africae inferiori*, quae, ut iterum dicam, decimam partem totiu* generi* hominum com- cilii, causam banc ad vestra genua prbvolutus enixe esse causae, ex quibus reparationis beneficiuip in­ felicibus prohibetur Aethiopiae populis; nempe: magnitudo laborum et difficultatum, quibus urgentur qui sanctas illas in Africam expeditiones aggrediun­ F S3» |C. ACTA COMGBMATIOinS PRO POSTULATIS commendat, vobieqa· manam oeealatar «erva· obeo- A queoiiaeimue eminentiarum, et excellentiarum veatrnrum Daniel Combonina missionarius apoetolicus Africae centralia Nigrorum in Aegypto collegii· praefectu·. Datum Romae, men·· iuaii MDCCCLXX., In /ceto Sanctissimi Cordi· leeu. 5$. ----- MO perna ronaMo, etamqae rirtaton, at praeeertim aelna pits· eatMion h mtû orb· parqairwto, ne *oa ftpoitobca· m4m favor ot eoeloetia rigM, qwibiM (bit adiwtM, insoa diligoatU et Ido doocribeoter. Gtojrioea intérim Cbrhtopbori œeaoria, ex ioî&tUe oblivioni» tenebris etatim ofreeea, ubique gentian gratioee personat, et dam orbb onîvoreaa grati t animi «mm erga apoetolîcum et bone me­ ritam heroen oertatim exprimit, ebrietifidelee, re­ colendo quod opitulante eooleeia et propter eccle­ Postulatam pro Introducenda causa Christophori Columbi1. , \ siam memorandam facinus ’incepit atque complevit, eorum admiratio et pietas veluti sponte sua »eee transformant in devotam cultam, nihilque ardentius Beatissime pater. / Post hominum «alutem, ab Incarnato Dei Verbo exoptant, quam ut publici ecclesiae honores ab Domino nostro lesu Christo feliciter instauratam, sancta sede incomparabili homini decernantur. Eminentissimu» quippe princeps cardinalis Donnet, nullum profecto eventum extitit aut praeclarius aut archiepiscopus Burdigalensis, quatuor abhinc annis utilius incredibili ausu lanuens» nautae Ohristophori Columbi, qui omnium primus inexplorata exposuit sanctitati tuae venerationem fideliunaerga Juuxentiaque Oceani aequora pqrtransiens, ignotum B servum Dei Christophorum Columbum, enixe deprecan· pro introductione illitu cauaae exceptional! mundum detexit, et ita porro terrarum mariumque ordine. tractus evangelicae fidei propagationi duplicavit. Faustum vero huiusce petitioni· nuntium, brevi At enim, christianiuimo huic summeque de re­ dierum «patio, totam replevit gaudio ac «pe Europam, ligione totaque humanitate bene merito heroi con­ Africam, Asiam et Américain-, unde quampluritni dignum nullum praemium, dum viveret, relatum est. aed contra multae calumniae impactae, mhlta ecclesiarum praesules. nec non ex coetu saeculari opprobria et gravia etiam tormenta irrogata: sic spectatissimi "viri, gratulatorii· epistolis gratia· ege­ ut, novo continenti per summam iniustitiam Ameri- runt prmdlaudato cardinali introductioni· cauaae ini­ cae nomine indito, ipsa quoque detecti novi orbis tiatori. Quinquaginta de hinc aupplice· libelli ex gloria ab inclyto viro ad «Iterum ex prisci· eius diversarum orbia partibus sanctitati tuae porrecti fuere, devote pariter expoacente· praefatae cautae sectatoribus prope modum traduceretur. Sola apostolica sedes, ut supernam viri missio­ introductionem ; ardens hoc desiderium aperte etiam nem agnovit, ita omnibus, quibus poterat modis, produnt publicae ephemerides nonnullarum nationum adiuVasse videtur, nam et legati apostolici munus et non pauei egregii scriptores in eorum operibus e»pm detulit, totque alia tamque praeclara amoris typi· consignati·. et grati animi testimonia per tres pontifices InnoA>t praefatae causae introductioni prima fronte centium VIII, Alexaadrum VI, et Iulium II ipsi aliquibus videntur obstare notissima ecclesiae deattribuit, quanta nulli unquam paris conditionis ho- C creta, praesertim quod regulare· processus supra Dei servi vitam atque virtute» nec olim confecti mini inveniantur elargita. fuerint nec nunc temporis adeo feliciter confici Nunc vero, post tria et amplius saecula ab novo orbe reperto, singulari prorsus divinae sapientiap queant. -onsilio effectum est, ut tu, beatissime pater, prae­ Nihilominus, cum hic agatur de servo Dei plane extraordinario, tam in vita quam post mortem, uti dictam apostolicam sedem conscenderes, primus vi­ documenta iam parata super eius operibus, virtuti­ delicet inter beati Petri successores, qui Atlanticum Oceanum olim transieris, magnamque America· bus et prodigiis evidentissime comprobant, etiam paftem lustraveris, sicque proprii· veluti oculi· sperare licet, ut ipsius causa, iuris ordine non adeo metiri potueris maximum laborem ao molestiarum exacte servato, felicem editum obtinere possit. Quapropter, heatisrims paifr, infrascripti catho­ molem ab eo perlatam, qui caeteri· audaciaaimum iter aperuit, ac melius perspicere quot quantisque licae ecclesiae cardinales, patriarchae, primates, ardivinae gratiae auxiliis Christianum eius pectus ro­ chiepiscopi. episcopi etc. enixe postulant atque ef­ borari debuerit, ut tam arduum opua ad catholicae flagitant ab eanciitate toa, ut digneris signare de­ ecclesiae diffusionem ac tot animarum «alutem per­ cretum 1 introductionis causae praefati servi Dei. ficeret. cum opportunis dispensationibus. Haec sane animadversio in causa fuit, ut'egre­ Confidente» interim hoc totius orbis votum rftigius oemes Roselly de Lorguea sub auspicatissimis nime frustratum iri, spoatolicam benedictionem initiis pontificatus tui fidentius vulgaret celebrem I* implorant, illam historian!, in qua Christophori Columbi suB3. > Typi» impreuam ian babebatar, at aesaullit omissionibus dstnrpatum, tum apud losepbum Baldi, U Mt» dsiTqrisropats lOttolico per la glorificatione det gemo criotiano. Âdeoiom cpiecopali alia cauta dei cervo di Dio Orietoforo Colombe ag~ gimdavt tma littera £d conte Hooolig de Lorgne» ed «Are UMtekmùnwe della eattolica dampa. Seconda raccoita di do­ cumenti {Genova, tipografia délié Letton oattolicbe, 1800), ρ. M-69, tum apud Antonium Marcone, Crùteforo Colombo. Vda e queotioni con appendice mdla glorification reiigiooa dell'erot < indicanone dei prddi alia eteooa adoretdi tip. S. Bernardino edit; 18W), ρ. IM-88. Textos exhibetur ad fidem exemplaris originalis, quod penes postulatorem oausaa asservatur is tabulario conventas Sancti Antonii patrum Praaciscanorum, Romae, via Merulana. Episcoporum tamen, qui petitioni adhaeserunt, nomina neglexi, quod pleraque post abκ latum concilium Vaticaaum data ftssrist Etenim aero nimia, scilicet mense innio anni 1870, postulatum conscriptum est apud patres Dominicanos in conventu Saeptae Mariae supra Minervam. Petitio arehieplaeopi «oaauDorumque presbyte­ rorum 5'eapolitaaae dioeeeob, «t «ordia, muti» et caeeis propria et Methodica tastltutioae oecarratar*. Beatisaime patfr Cum nonnulli e preaby teris archidioecesis meae sollicitudini commi··*· sub directione yiustrisaimi ae reverendissimi domini Bonaventurae Attanaaio epiacopi olim Liparen·», exemplari eelo, ad utria*, qne sexus rardoemutoe eive in litteris, lire, quod > Vos itent»» tant la «rifiaalL > Alter alatam ugemtai septlsx UbsUes ab ahtae Lambert ohlatas tali, 41« M taaearii 1870. eytaopo Forolalieaei. qui illam *4 patr·· Depntatioab reta dtapHnarita praeposita· —fa* kis «tacti, verbis: .Bptoeop·· Foraalisasis enixe rogat rsvsnata Patr·· ispetrttai· 4s iiedpUna •t rem maximi momantl aapn expoliam parptaare vsUak* mia·, par rarbi Dai ministerium a* aeuHtUn· dispeaaatioasm ia ratifie·· axMleadM mm menai pavarint, mihi sapplieem pana·· · libellam, M poliminum eonailio, qaod ai aaaetitati ta·· foret placiturum, aacroaaaetae oeetunaaMM Vatican·· eyaodo, qua· pro opportunitate decernat, proponatur. reiigieaia aMaMa, qaed aer·· vMa et IMwma et taBtepw* Cui daflaatai m ob­ viari quid·· poetat in faasilii·, privatorum paeda­ gogorum ape, tam qui· aaUx paociaaimi relata ad iafirmerum atimerum exia Postulationi· buiu· originalia subocriptioaibas patras •eu myatid··, aeu polemic··, in omnium pene na­ autographi· obsigaata aoa ampUpa habsatar inter tata 00·tionum idiomata translata, omnium teruntur manibus, oilii Vaticani, sed Ia tabulario suo·· soagragatio·!· Rttvul amarvaatar, in qnod ssaam aaptiasbri anni IMO tmaalaU tear·, eu» ingenti legantium emolumento. Nemo poteet at liquat «x «pirtoU Ladavta Jaaabiai, natiHi Vaticani «ab- p •anatarii, ad Destinis·· BaresUni, Magngatioai· Bitam· ··■ cnuriam, aims iis IS dicti anati· st Mai. Qum quidam •pistol· habetor ia Artis ocecilii Vaticani asm. 4M. Cam sb ■sapsM·* ooaciU··· tsa, q··· passbatar, aaaa 1870 abarivi nes potuerit idsm paatalatam, panda tantam Immutati·, una» 1874 ad amam nmna sntiatitss ab aptao·· Aaamiaad Tiaran «at ab aia auhmeibandnat Bx qno Astam mt, at tamtam per littam· apostoBm» Mm· m sriorrioordia Daw, datas Balat, a F. M. Phatbao 8. Bit. ccagrsg. aaerat ad a soag. cari «t ooaault directa. • Balat, card. Sacchatti ia eondat meret. M Mg. IMS. • Bpul |—y mairie te Chaagy, Visitat, mpsrioriaaa·. ' * Qai iib·· typi· msadat·· aaao 181·, data laaaasm· habuit «ditioa··, st ilhes in ttaguas aqgliaaat guraaakam, hispaaioa*, poloufcsua > > * ‘ • 1 " ■ ** Rslat. is coasist. ssento ISex esrdlssUs PaUstsa. AHsbrsadiass. CarHaaUs FrsndMtss, causae rslator. Mon. Csrdtaalis Metre. Cardinali· Farosrim. Ia soMbtsr. Mni-pekUee, SO «ot. IMS. Beist. sd nsfots·*. ΒΪηρ aserst. splst. ia osaatot. peH. 14 ssft. laex. Seritoes •anetissssalihus VWtsUssis Aaasdl, dectrisa· Pnactod pians divisas· prcclaaat. V7 isl. 10··. >< Pabavidal, stor. di Aha VII, lib. I, tap. V. beati Franeisci Salesii quotidie in ecclesia augeatur, ideo qui illius gloria gaudent, statique omnes qui pia eius opera caelesti doctrina plena agnoerunt, indicant, aliquid illi deesee, ut eius honor et eultus debite splendeat. Dicunt οηίφ, qnod sicut recenter alter Pius doctorem maximum in ecclesia Bernardum declaravit. ita decebat magno actuali Pio, ut simili declaratione 8alesium Franciscan honoraret , Quapropter episcope· subscribens eiusqus clerus, > fisxta isetis ia sff. a hutod, M Iu • Hais pstiUael satocripssroat patres 4M, sdliest SO tidiesis·, 1 patriarche·, T4 arcUspiaeopi, Sto spimspi. 11 «bbatss st sKdsratsms gsasmh· srdiasas rsUgisscro·. st U·ιϋ»ίι»ι· tew ·*■ ·μ<Ϊμ*|^ Im μμ·μβ njnit— deeatMt, •enter appronentur. Oediboe » taHi WO. Veetraa sanetitati· ahsaqaeatiasimus eervea f Frater Felix Maria episcopus Gaditana·1. W. Arehiepiaeepl Bnurfaatai ai eeMaqeaietu· ceurill·· YatleMu· peetalntie de augend· celte MBcttaeteri Malala lee·. et mo iUeeuea aubeeriptieM· Mank wqpe ii Um dfap aarvarimm. BouedixitqM DmAm· hemSibe· ebeeqniie laberibucqM noetria, at ia mmo n*de- vigiati rab auaptaaiiaaimia prneeUH· tam FU pp. •atari tea Gragorii pp. daaimi sexti, tam aHeuina ex darieribua viri·, quibua eam dicarim··, btme proaperaqaa acedsmia aoatra prooeaait, parque aaa repleta eet terra nostra laede iacandieeiiua nomini· Ima ; at nomen leea in hae adetra academia clari­ Venerabile· patra^ ficate· elarifloavit eamdam. Ipea namque ab eodem eanetiuimo nomine, quod praaaeferabat erecta, a „Ex quo olapsi aori atultiti·, philoeophiM nor mine tecta, saorilago eraeitu: ΖΜπμι Fô/dm·, summis pontifloibu·,'· Neapolitani· arohispiacepi·, aanctiiaima· leaa Chrieti aeeleaiaa nefarium indixit nec non ab ntriuqu· Siciliae Rege ad probata per bellum, facta eat aaper noa indignatio Domini, qui •mna Italiae civitate· honorifice dilatabatur. Rt exemit gladium irae suae, illam non dimisaunu ego gloriabar in Domino propter sanctissimam lean doneo admirabile nomen unigeniti Filii cui omni­ nomen in academie, et academiam ia oanctiaimo mode clarificetur in nobia, donec formentur electi B l*tu nomine tam mire clarificatam. Et ecoe, veneeiua, qui in frontibua suis ineffabile leeu nomen et rabii·· patre·, poat aliquot anno· facta eat super nomen Patrie eiua gestante·, ipao summo Dei verbo me manu· Domini tollens me e gremio fratrum et dulce ac novum canticum depromant* ponens epiaeopum regere lectisaimam partem ec­ Iam ex tot anni·, venerabile· patre·, ego ita clesia· Dei, quam aequiiivit sanguine suo. Tunc · loquebar · quando ad repellendae procellas in Petri modio aublatua humilitati· meae, et auper cande­ naviculam saevientes, nec non ad litterae et scien­ labrum positus, ut mea lux coram dilectiaaimia in tias, multimodie deturpate· stultitiis, expurganda·, Chriito filii· lueeret, ante omnia curavi lucernam ac nova luce novaque gloria honestandas, acade­ accendere in camino igni· ardenti·, in lumine vero, mism, Deo adjuvante, instituer· aggrediebar sub in nomine leau. et facta est prima vox epiaoopaii» ineffabilia sanctissimique Nominis leau praesidio fir­ mea ipea, quae praedictae academiae tessera fuerat : missimo ao tutela. Ex tunc enim, venerabiisa patro·, Seianit gratas piris uoaira tM Ittu». etiam ex tunc in amaritudine cordi· terram oper­ Accedit, yeoerabiles patre·, quod ex prima die tam videbam errorum omnium atque blasphemiainstitutioni· academiae noatrae ardens erat in corde rum colluvie, quae insaniente pelago ventisqne sae- nostro desiderium, nt in miaaa sanctissimi Nomini· vientibub, etiam italam gentem in procellam tene­ leau nova atque propria ad augendam eiuadem brarum obruere conabatur. Et iam temporibua admirabilia nomini· gloriam adderetur praefatio. hisce, adhuc gladio Domini exempto, procella illa Et ecoe. talia me cogitante, nova praefatio ex corde tenebrarum advenit; ecoe «heu quot hominum millia C meo prosiliit, et ex corde ad M saliens, laetus exipsa illidit miaerrimeque contundit ! Et quidem illam ultanaque cantavi: \ wVere dignum etc. — Sancte pater, omnipotens a longe aspiciens, cum adhuc essem in patria, et aeterne Deu·. Qui unigenito Filio tuo in aaaumpibi cum adiutoribu· meia in hac academia in mi­ nimi· sacerdotio fungeremur, aeientee depositum tae humanitati· veritate nobia nato, aacratia«imum patriae eatholicaeque fidei nobia saoerdoMbn· cre­ lean nomen, quod eat super omne nomen, aeterno ditum, in gemitibu· inenarrabilibus patuit cor no­ conailio donaati. Ipse enim pio cruure ve tu· no­ strum ad Deum, et auxilium eiua enixe implorantea, strum duUrait piaculum, et crucis supplicio, morte iterum atque iterum ex tunc clamabamus : Domine triumphata, humanum genua perfecta filiorum adop­ aalva noa, perimus.’ Et Deu adiurit noa, loeutastione e perpetua captivitate liberavit Quapropter que eat nobia; noa audivimus eum arcane verba per nomini lean aanotiscimo eaeleatium, terreatriOm et infernorum omne flectitur genu, et ad dexteram apoatolum loquentem: Propoauit Deu in dispen­ satione plenitudinia temporum omnia instaurera tuam verum Deum verumque hominem super om­ quae in caeli· et quae in terre aunt in Iero. Aunia, qua· per ipram fecisti, Ie«um regnare soeia 'dlvimua. et laetati sumus, et •uperabnndavimua professione confitemur. Sed et supernae virtute· gaudio, et in verbo Domini die ac nocte méditan­ atque angelica· potentate· in hoc unico aalvationi· te·, in meditatione nostra igni· eharitath exarsit, nomine gloriantM hymnum maieatati tuae concinunt aeientee quod in nomine Ie«u omnia instaurarentur. sine fine dioeute·.* Venerabile· patre·, Dens investigabilis in viis Tunc recordati aumu vocatum filia·· nomen eiu D leaum, eo quod ipse salvum faciet populum anum suis, ot in indicii· incomprehensibili· atque sapiena peccati· eorum. Et iterum : Non eet in alio aliquo tiuimua, postulatione· precraque noatra· tum Pio salus, nec aliud nomen datum eat hominibu, in pp. octavo per eminentiasimum Ruffo Scilla Nea­ quo oporteat noa salvos fieri. Idoireo hilari promp- politanum archiepiseopum, tum post tompori· elap­ toque animo aggreeei fuimua praefatam academiam sum per auocesaorem eiua «minentisaimum Caraoeielo Gragorio pp. decimo sexto delata·, noluit ut instituera, per quam laus plena deooraque sanctis­ simo nomini leeu totam per Italiam nostram re­ noatram probaret constantiam cito exaudire. Sacra enim Rituum congregatio statuerat, ultra in miaai· boaret. Non eet mihi meu, venerabile· petra·, nomina referre darieeimoram virorum, qui huic novas praefationes non addere. academiae aubacripaeniat, quorum plurimi decus At nunc, venerabile· patra·, levate oculos ve­ atque maxima gloria religionis et patriae nostrae stros;'ecoe quot percrebrescenti· mala, quae mini­ tantur penita· Christianam, et civilem aooietatem evertere ! Eoe· filii Belial axultantee quasi vietore· I Aet·, a. 4M. • Sarntar ia anbiriia aaciM Bit·» emgregeMaaia pccapta praeda, quando dividant spolia, regionibus ataiatie qaass olis» aacter Oatarabat iimala» Oiageria yafee nostris olim naviculae Petri addictissimi· nova dog­ tenu sexte pre aeva praafatiaae ia «i·» sa Nomiais Ima mata novaaque doctrina· invexerunt'. Ecoe, hor­ sdprobaada : qua pcatalaticea exatpl petebatur a·. Nsssaa a geresco referens, impius Renaaus aacrilege blasphe­ aaaiea uenaa · 8. R. C. aaeepta aovaa pmifs timos ultro so· mat, et illius blaaphemiis aocii eius plaudunt, illaseceMOeaOi. f«· repetunt, at greamai Mai a iwitfcaa Halt·· evellero ooaaatar. Legal GalNa, lagat ItaBa >·»> poquo Ingot, anna torreateo iniquitatis, serruptisnis atquo blasphemies otattmbnvorMt aaclaaia·, ta tint qM snaadum ia gstgUbaa aab iam iam absorbent. Adhae aiaaaa Déniai extenta, adbne gladfaa eiaa evaginatae aoa reponetur, niai aaaatininan loon nomen mirifico faafit clarifiksttnm. Dens entm pro­ posait ia disponeationo plenitudinis temperem on* aie instaurare ia laea. Quapropter saper adivimus oanctimimum invtetiesimumqM dominam Pium pa­ lpem nonam, qui inter omnea clarimimua extat oeeeeeatameo sevsrau In misais praefationem. Adsit nobis efficax praeoidtam eanotiaelmMTlrgtaia Mariae fas ena parissima Conceptions immaeaUtao; ipsa pia virgo et matae, tetias oeeledeo hisce diebus ab impiis labefactatae spes et tafcba trmiaaima; ipaa quae inter ornaee pretepareatie filiee prima iaaffabilo Ion nomen ab angelo didicit, ot vero factam aat ia cor eiua bea aaaotam nomen oleum (hmm, qnod totam mira dulcedine sins replevit animam, ipsa dulcissima m gratissima mater novas hnic sanctissimo nomini auae rependat vicos, ut quem­ praeco gloriarum 'Moetisaimi Nominis, at ipoo ala­ admodum in nouyne lesu dogmatum omnium com­ mentor aobia induisit, nt da noqa baa praefatione pendio, sexdecim ab hinc annis a Pio Conceptionis eum sancta synodo agamus. Pensate, venerabiloe pontifice tam glorioso in dogmatica definitione im­ patres, quanti referat admirabile nomen novis prae­ maculatae suae conceptionis clarificate fait, aie ipsa coniis novisque laudibus celebrare. Impietatis fluc­ nunc praestat, ut praedictum admirabile nomen novo tus tumentes omnino conantur sacrilego ausu boa honore cum nova hac in misais praefatione clari­ augustissimum nomen delere. Quod indicitur ne­ ficetur. Sic postea ad ovee nostras reversuri novas farium bellum, ecclesiae, dogmati, sacerdotio atque laudes eidem sanctissimo Nomini exaltantibus ani­ Petro, eonatus impietatis est, quae, arrepto gladio mis concinemus. Fiat. fiat. cupit, sublatis religionis exercitibus, ad ipsam delen­ f Raphael archiepiscopus Brundusinus, administra­ dam ruere. At illa supra fidam innixa, et eharitate tor perpetuus Ostunensis. vivens, sanctissimo nomine Issu honestatur in fronte. Oh saeeule nequam, quamdiu finis turpitudinis tuae? δβ. Eia venerabiles patres, in nomine lesu nos bie Postulatum pro ter eelebrando in die comme­ congregati, in sacris etiam liturgiis hoc sanctissi­ morationis omnium defunctorum1. mum nomen invocemus ; adprobetnr haec nova prae­ J Beatissime pater. fatio, ut ubique terrarum et a solia ortu usque ad oeeaaum lean dulcissimum ac suavissimum nomen Multiplices inter fructus, qui e totius catholici resonet, et nomen lean, quod omnia dogmata in se episcopatus coadunatione nascuntur, annumeranda totamque catholicam fidem complectitur, erit inter sane eat fraterna illa communicatio, qua singuli minearum solemnia solemnie totius ovangelii pro­ suarum ecclesiarum pias consuetudines sanctaque fessio. Ideireo novo lumine religio nostra radiabit, instituta eaeteris nota faciunt, ut, secundum'legum claritas enim huius sanctissimi nominis circum­ ecclesiasticarum normam et prudentiae regulas, in fulgebit eam: impietas videbit et irascatur, denti­ proprii gregis utilitatem salutares hos fontea unusbus suis fremet et tabescet, desiderium peccatorum C quisque derivare posait. peribit, at in memoria aeterna erit Vaticana syno­ Huiusmodi eat praxis illa, quam ecclesiae omnes dus decorata nomino lean, donec oblatio munda in praesenti aut etiam in praeterita hispanicae ei totum per terrarum orbem ad finent usque saccu­ lusitanicae coronarum ditione sites, cum sanctae lorum fuerit oblata. Etiam, etiam sic. Veniat ergo sedis approbatione retinent, ut nempe, die comme­ in eor nostrum leans, sio tandem vos alloquor cum morationis omnium defunctorum, singuli sacerdotes divo Bernardo, veniat in cor nostrum leans, et inde sanctum sacrificium ter celebrare possint. Et re saliat in os, et eece ad exortum- nominis lumen quidem vera, cum Spiritus sanctus pronuntiet nubilum omne diffugit, redit serenum. O lesu, spes sanctam et salubrem esse cogitationem pro de­ suspirantis ecclesiae, o nomon super omne nomen! functis orare, cumque minimo dubium sit omnium Nostis, venerabiles patres, quod olim filii Cha­ orationum longe efficacissimam esse divini sacri­ nson cogitantes cogitationes nequitiae dixerunt ad ficii oblationem, nemo negare potest supramemorainvicem loquentes contra Dominam: Faciamus ci­ tam praxim fini, quem sibi ecclesia in instituenda vitatem et turrim, cuius culmen pertingat ad caelum, solemn! defunctorum commemoratione proposuit, celebremus nomen nostrum, antequam dividamur in optime congruere, nec viventibus minus quam de­ gentes. 8i licet flagitiosas locutiones in verba vitae functis utilem esse. convertere, sinite mihi praefatis verbis vos alloqui : Causae porro omnes, quae in Hispania et Lusi­ Faciamus nobis civitatem et turrim, cuius culmen tania hanc praxim commendant, in caeteris orbis pertingat ad caelum. Bit nomen less civitas atque D catholici regionibus non minorem certo vim babent ; turris nostra. Dens congregavit nos in hae urbe immo in multis regionibus hocoe praesertim tem­ aaneta ex omnibus etiam dissitis nationibus, ex pore, oansee illae multo magia urgere videntur. omni gente et populo ot lingua, et posuit fecitquo Cum enim, frigescente fide, decreverit sacerdotum nos Deo nostro regnum, ut evellamus, destruamus, numerus, purgantes animae in diris suis dolorihps evertamus, aedificemus, plantemus et in sanctissimo divini sacrificii refrigerium multo minus experientur, lesu nomino omnia instauremus. Eia, venerabiles nisi lugendum hoc decrementum, missarum incre­ patres, celebremus, antequam dividamur in gentes mento compensetur. nostras, celebremus nomen nostrum. leeus enim Quapropter, pater beatissime, infraacripti epi­ est sanctum nomen nostrum, randamontum, robur, scopi ad tuam beatitudinem supplices accedunt, ut virtus atque splendor aoeter, nam ipse dodit se- sive per saipsam omnibua orbis catholici episcopia metipsum pro nobis. Clarificemus ergo in missis facultatem concedere dignetur hanc piam consue­ cum nove hac praefatione boo admirabile nomen. tudinem suis dioecesibus extendendi, aut, ai tua Qnamobrem una mecum, quaeso, o ecclesiae pa­ beatitude id potias esae indicat, decretum concilio ctores, enixe ac unanimiter ed primum atqno maxi­ proponat, quo salutaris haec exceptio totius ca­ mum paetorum omnium sanctissimum dothinum tholicae ecclesiae regula fiat. Piam suppliciter clamato orantes, ut dignetur ineffa­ Et Deus, sto. bile lesu nomen, quod eat super omne nomen, a geaerica norma excipere, qua sibi sacra Rituum > Asservator in Aetw sub namsro βδβ. «M C. ACTA OOMGBMÀTIOnB PIO POMlOLATM «Μ f I. R Dordill·· ep. Cambjmopoiïtanu* vie. epost A aveat·* et «I digritatem euseipieBdam, qaamvia maxime sepuguaaa, per obedientia·· sanatu* Marchionum insularum. t Ludovicos Maigret ep. Arathieasis vie. apost. in­ eet Ia maaore epieeepali eodem, qae aatea, humili­ tati· et paupertati* spirit· eeaetaaMaaime perse­ sularum Sandwich. f St. Charbonneau ep. lassenata vio. apost. Mayssurii. veravit et pari cum solo qaam profectu muneris f Bernardus ep. Myriophytensis vie. epeet laponiao. sui fuactiones plena· auctoritati· et gratiae ita im­ t Petrus Dufal ep. Deleoneasis vie. epost. Bengalee plevit, at tamaa monachi propositam ae spiritum aoa desereret. Sed iam duobus post annis, quod orientali*. t losephui Hyacintho· Sohier ep. Gadarensia et invitus susceperat munus, praevia summi pontificis vic. apost. Cocincinae septentrione!·*. licentia instantissime •t tandem impetrata, t P. J. M. J. Pichon évêque d'Héléaopolis, vicaire apostolique du Butcbuen méridional, Chine. t Eduardus ep. Cauatbenaia, vic. apoat. Tcbeli hnno 1369 dimisit et ad statum religiosum re­ versus adhuc plurima tam scriptis quam gestis necnon frefuenti verbi divini praedicatione in honorem Dei peregit Ad concilium Lugdunense II vocatu* doctrina sua praestantissime inter patres concilii sidus erat splegNidum ac vario* errores lacobua aep. Lugdunensis. Stephanus Aemilius ep. EInensis. confundebat. Postremos vitae annos ad Coloniensem sui ordinis conventum reversus nonnisi sacris funcH. L. C. ep. Surenaia. Augustinus. op. Briocensié. B tionibus et solitudini vacans sese ad mortem prae­ paravit, donec anno aetati* 87 completo anno loannes Petrus, ep. Conatantienaia. salutis 1380 virtutum ac meritorum plenus ad loaephus Armandus ep. Bellovacensia, NovoduDominum migravit. Iam inde a morte sua beatus nensis et Sylvanectensis. Albertus Magnus, qui multa perpetrasse miraqjgls Franciscus ep. Divionensis. traditur, in veneratione fuit fidelium, et quamvis Léo ep. Rupellenais et Santonensia. nunquam hucusque ipsius- nomen sanctorum cata­ Frodericus ep. Augustodunensis, Cabillonensis et logo solemniter sit adseriptum, attamen cum licentia Matisconensis. sacrae sedis apostolicae festum ipsius quotannis die Eugenius J. C. J. DesHèchos ep. Sinitenaia. XVI novem bria in archidioecesi Coloniensi nccuon in dioecesi Ratisbonensi, singulari modo autem et Philippus ep. Forosemproniensis. solemniori in ecclesia Coloniae parochiali ad 8. AuLaurentius ep. Salutiarum. dream, ad qaam, fratrum Praedicatorum conventu Eugenius ep. Alba-Pompeiensia. Coloniensi srippresao, beati Alberti corpus trans­ Ludovicus Elloy ep. Tipaaitanus. latum in tumba pulcherrima super altari ipsi de­ loannea Maria ep. Dolichenaia. dicato asservatur, magno cum fidelium concursu celebratur. Praeterea ordini* fr. Praedicatorum Felix ep. Aurelianenaia. concessa est facultas in suis ecclesiis celebrandi C festum b. Alberti in missa et officio. Quantus loannea Franciscus aep. Remensis. fuerit beatu* Albertus tum doctrina sua mirum in Victor Felix, aep. Senonensis. modum universali atque originali, tum existimatione Augustinus, ep. Nivernensis. Philippus loaephus Viard Wellingtonensia. atqus auctoritate, qua ubique fere terrarum frueretur, thud minus cognomen Magm, quo ipsius me­ 57. moria per universum orbem honorificatur, quam auatro orientalia. t t t t t t t t t t t t r t t t t t t t Libellus wnpplex, quo eplaeopi Germaniae petunt, ut featum b. Alberti Magni tanquam doetorla ecclesiae in officio et^missa celebretur*. opera ip*iU*jnanu conscripta plurima et celeberrima, quae voluminibus 91 in folio adhuc extant atque doctrinae beati Alberti necnon ingenii ipsius prae­ dari documenta praebent luculentissima atque pe­ Beatissime pater! inter eos, qui medii aevi tempore in Germania rennia, satis superque probant. Hinc eat, quod tum scientia et ingenio, tum fide orthodox* et vitae episcopi infrascripti in concilio Vaticano congre­ gati considerantes, nationem Germanorum eamque sanctitate ante omnes eminuerunt, maxime con­ spicuus eet beatus Albertus Magnus, qui natione fere solam nullam hucusque inter sancto* suos âuevus annb 1193 in loco Lauingen dioeoeseos patrios habere dootorem ecclesiae, vehementer desi­ Augustanae in Bavaria natus, iam iuveni* die ao derant, ut beatus Albertus Magnus, qai tali honore nocte orationi et literarum studiis incumbebat et omnino dignus.esse videtur, inter ecclesiae doctores brevi tempdre mirum in modum per intercessionem assumatur, atque ad sanctitatis tuae pedes prob. Mariae Virginia, quam maxima devotione colebat. D voluti humillime petunt, ut ipsius festum tamquam adeo profecisse traditur, ut in omnibus fere scien­ doctoris eeclesiae in offioip et missa celebrari per­ tiarum disciplinis, praecipue autem in philosophia mittere non dedignetur, qui summae venerationis et theologia osset doctissimus et totam Germaniam sensibus persistunt necnon Galliam doctrinae suae splendore illustraret Romae in festo b. Μ.' V. anx. 1870. Permultis impedimentis feliciter superatis, ordinem Sanctitatis tuae humillimi et obedientirsimi famuli fratrum Praedicatorum ingressus est atque deinde Paulus necnon episcopi Wfirsburg, Eichstattum Coloniae Agrippinae, tum Parisii* in ordini· teusis, Paderborn, Ratisbon., Moguntinus. sui monasteriis scholas habuit publicas tam theo­ arehiep. Salisb. ete. logica* quam philosophicas, et 8. rThomam Aqui­ natem-(of. Dante, Die. cemmarf. Paradiso X, 97-100) Haie psfc'ttom hoc paeto rcopoaUt eanlmaUc Patriti : discipulum habuit ac erudivit, eiusque faturum doc­ Colonien. trinam eximiam prophetico apiritu praedixit A Perillustris et reverendissime domine uti frater. summo pontifice Alexandro IX beatus Albertus iam Cum amplitudo tua proprio ao plurium arehiepi­ senex 67 annorum ecclesiae Ratisbonensis episcopus scoporum et episcoporum Germaniae nomine .sup­ plice· preces porrexisset sanctissimo domino nostro * Base likslluB, qti ia tabalario coaeUii VsUeasi bsad rspsritnr, sibi roganti baasnissim subasiaisMavit vir el. D Pio papae IX, in quibus ipse humillime exorabatur Vsgt. vicario· gsnersli· cardiaslis ueMsrieeèfi Csisaisasi·. eoi poblicas gratias gratas se Ub«u rsSsr». > «sd» ia spegrapbo gaed saetas saa. M fatu* eeilwiM deetere· ιμμμμ vrile» beatam a *Mtam ΜηΜΗ Oardfa leM, partioularib·· m> Alberto· Magas· gai toto» Oanaaaia· aeaaea •teana 1« inniw·, ad narivena· eeelesia· exOalBaai daatriaaa mm spleudere iBuattsvit, Ma·· tesdiatL Sie miaimua hae dem· erit toi peatifitiarimM idaaa domin·· Mbaeripto Merer·· Bite·» eoBgregatioaia aaaratarie maxifsetavit BMte· Mam •aaa nt R. P. D. Patna Minetti tuetM fidei pre­ motor aMtMtiaaa aaaaa aperire* ia script!· super precibus ipai·. Cue autam’idm premotor votam eataa, tat aiüa praedare gestis insigniti, qaod •saps narita» Chriati, Mb Cordie tina symbolo, ia toto eatholioo orbe, et molina cognita at aelemnioribna honoribna celebrata fuerit; quamque ad illea omaee gente·, quae in tenebris hnenaqne sedebant, •asm oonfseiaaet, iUndque sanctitati ansa fiddlier iaaumeroo apostolo· aiieria, qni evangelii lucem ip­ retuliuet praedicta» secretarius, ipse mandavit nt ai· ostendant, in omnibu· Christianis nationibna aliam amplitudini taae significaretur quod naum ex esson- excitaveris apostolorum turmam, eorum nempe qui tialibus requisiti· deeat ad hoc ut baatu» Alberto· •naa preoos couiungontes cum precibus Cordi· I···, Magna· ponit intar · ecclesiae doctor·· recenseri, ssmpvr riwntw ed iattrjMandmi pre nodi», ani­ nempe insigni· sanctitas, eo sensu intellecta nt marum (eluti eifie*ois«imo hoc medio cooperari ipsius nomen inaeriptum eaae deberet in martyroconantur. logio Romano. Com vero requisitum hoc non adAttamen multum abeat, quominu* tx /ont» Aoe tit in oasu, inntile modo eaaet ad examen alterius m medio novae Zarueeioai patent» omnia bona prorequisiti, nempe eminentia doctrinae procedere. manaverint, qnae ex divina eiu» virtute et ex aancTunc igitur id fieri poterit poatquam ad eiuadem B torum promiaaia exspectare fa» erat. Licet in fidele· beati formalem canoniiationem deventum fuerit. magia ac magia rjfundatiir tfiritu» gratior ti prteetn, Si autem boo ab apostolica «ede obtinere eupiat multi »unt adhuc, tire inter heterodoxo·, «ive etiam amplitudo tua, necesse eat ut cauaae ipsius reas- inter ipaoa catholico», qui in Cor «tua pum eoe•umptio petatur, qua obtenta ad diaeuxionem vir­ tixamat atpictrt renuunt, et ideo »uavia»ima eiu· tutum eiuadem beati deveniri debet; ac tandem caritate attrahi non poaaunt. Quod ut celeriu» fiat, probati» miraculi· ad formalem ipaius canoniiatiobeatissime pater, utque ingravescentes humanae netn procedi poterit. •ocietati» morbi supremo hoc remedio a divina Haec iuxta aanotitati» suae mentem erant a me bonitate ipai» parato, citiu» curari possint, infraamplitudini tuae manifeatanda; ac interim diu­ acripti praelati, ••cerdote· et pii fidele· ad pede· turnam ex animo felicitatem adprecor tuae beatitudinia provoluti, etm obaecrant, ut featum Amplitudini» tuae sacratissimi Cordi» leeu ad aupremum ecclesiasti­ Romae die 9 «eptembri» 1870 cae liturgiae ritum evehere dignetnr, ipgoque huiu» Uti frater addictiavimus festi die omnibu» Vaticani concilii patribua circum­ Episcopus Portuen. et S. Rufinae C. card. Patrisi data, totam huic amantiasimo Cordi ecclesiam solem«. R. c. praef. ' niter consecret. G. Bartolini ·. R. c. peeretariua. Si huic nostro voto benigne obaecundet tua PeriUattri »t rntrmditrinio domino uti fratri beatitude, firmissime speramus, sanctissime pater, architpitcopo Colonitnti 0 fore, ut benedictione» Cordia lesu et in hanc sanctam synodum et in totam ecclesiam abundanter pro­ 58. fluant. Omnes scilicet qni Christum diligunt, dum Votum · plerieque omnibu· patribua aacroaancti ad eiu» Cor propius accedent, quod ecclesiae uni­ concilii oeeumenici Vatican! et innumera sacer­ tatis vivum centrum est. omnibus divisionum causis dotum et fidelium multitudine aummo pontifici abiectis, nihil ampliu» in votis habuerunt, nisi quod fine oblatum,«ut noria honoribus aacratiaaimo ipse ardentissime cupit, nempe ut omnes in ipao Cordi leau exhibitis eceleaia effractorem eiua unum sint, sicut ipse cum Patre unum est: dumtutelam consequatur1. que in Christianorum pectoribus ardentius accen­ Beatissime pater detur divinus ille ignit, quem ex Cordis sui pene­ Inter gravissimos dolores, quibus in hoc dis­ tralibus in (arram auttera mit, in eo ipsos, qui in umbra mortis ambulant, salutari» eiua calor diffun­ cessionis aevo ecclesia Chriati opprimitur, amantiadetur, eosque nova vita donabit. •imu» Salvator, qui »uae sponsae numquam obli­ viscitur, in revelatione divitiarum Cordia sui non Et Deus. etc. C. card. Patrisi, episcopus Portuensi» et 8. Rufinae. mediocre ipai solatium providit. Phil. card. De Angeli», archiepi»copu» Firmanus. Quod nempe sanctae Gertrudi olim promiserat, C. card. Coni, archiepiscopus Pisanus. id nostris diebus implevit : cum humana societas, X. card. Risrio Sforsa, archiep. Neapolitanus. supernatural» vitae fontem deaerena, mortifero in­ differentiae frigore correpta ac propemodum de- ® Ferd card. Donnet, archiep. Burdigal. Al. card. Barnabe. crepita videbatur, ia qui tmabiltt fteit natioatt or­ Ant, card. De Luca. bit Itrrantm, hunc eis fontem vitae, hanc divini A. card. Bissarri. caloris fornacem, suum nempe Cor sanctissimum L. card. De La Lastra. archiep. Hi»palen«i». clarius patefecit et plenius aperuit. Unde factum est, ut, quo longius impii a Deo recedunt et quo Joseph Audu, patriarcha Babiloniae Chaldaeorum. Marianus Ricciardi, archiep. Regineasis. insolentius contra eius legem rebellant, eo vehe­ Franciacus, archiep. Barensis. mentius fideles ae moveri sentiant ad interiora Walter Steins, 0,1., archiep. Bostrensi·, vic. apost. Christi scrutanda, intimamque cum eius corde so­ Calcuttensis. cietatem ineundam. Emmanuel Asmar, archiep. Zako et Nouhab. Manifestum hunc divini Spiritus impulsum non loanne· Tamres, archiep. Kerkuk. . parum adiuvisti, beatissime pater, cum heroicam Paul. Hindi, archiep. Gesir. illam virginem, cui Christus Dominus Cordis sui Vudovicu· Eduardos, episcopus Pictavienais. arcana et consilia revelaverat, caelitum honoribus decorasti ^Ptnmqne haec consilia demum exequuns, Ludovicu·, epiacopu· Ruthenensu. Fridericu·, epiioopu· Auguctodunensis, Cabillo> Hm poasaiata». quod is tabslariv eaueUii VaUoaai sm nenu·, et Matisconsnsis. repsritar, sisaripstaras sx op*rs N. (tuisa, Dt rstwmto· featsRenatus, episcopus Coritopitensis et Leonensis. rw» «aci stiuin’ Csrdw Itttt tt furittiati Cardia Mariat. Anton. Carolus, episc. Engolismenais. Ooüpeato, IfiM, 1.1, ». !M-l»l. Canon- emmaaa. tomus Ι4Π. 4» PM·-:Μ» C. ACTA OONGRKGATIOM0 PRO POSTULAT» MU A extant itt- vuditioni, ^Confidimus dogma tribus abhinc saeculis a lansenianis protestanticisque sectatoribus involutum fuit. Unde sacro­ sancti Vaticani concilii patribus toto corde ad­ haerentes, cehsemus pariter ac dicimus, urcsssarwwi omnmo eeee, \gfa/rogativam, puaus unigenitae Dei Filiae cum summo Mutorati efficio coniungere dig­ natae «st, sotemmts^tsssrsr·,' neo non une vooe docemus : Hoc igitur, veritatie et fidei non deficientie chariema Petro eiueque in hac cathedra eucceieoribut divinitue collatum eet, ut ^taoslso ssto mtmsrv m omrnum ealuiem fungerentur; — ut Mmwrsw Ckrieti grex per eoe ab errorie esnenosa «SCO awvstu, eaeleetie doctrinae pabulo nutriretur; —mt sublata echiematie occatione, eceleeia tota una eoeieerearetur aigue euo fundamento innixa, firma advereue inferi portae convieterei. g Quoniam vero inter caetera quibus fidelium mentJk excitantur media, nullum efficacius occurrit ac liturgicarum formularum usus, et sacrorum fe­ rtorum celebratio, nobis opportunum Visum fuit, si tantae definitionis memoria in solemni officio pe­ culiari ac prorsus explicita mentione recoleretur. Infallibilitatis utique nec pauca nec subobscura 1 Subscriptiones depropptae suat ex Bulletin riaaima eunt enim verba quae de primatu Romani pontificis habebat magnus ille cardinalis Bellarminus, saqctitate bon minus ao doctrina mirabilia: Ds gua re agitur, cum de Romani pontificie primatu agitur? Breeieeime dicam: De summa rei christianae. Id enim guaerifur, debeatne eceleeia diutiae eoneietere, an vero dieeolvi et concidere. Tolosae, in feato s. Gregorii VII, 26· maii 1871. t Florianus arehiepiscopus. t C. A. aep. Bituricensis. (L. t 8.) Mechliniae, 12* iunii 1871. Votis aep. Tolosani, aliorumque epp. tota mente et toto*corde accedo. — t Vietor Augustus aep. Mechliniensi·. Huicce postulato libentissime assentior. — Ca­ meraci, 1' iulii 1871. -f- R. F. aep. Cameracensis. Ego infrascriptu·, superior generalis congregationis'Bancti âpiritus et Immaculati Cordis Mariae, libentissime animo, nomine tum meo, tum societatis religiosae sollicitudini meae commissae, illustrissimi "V _______ \__ __ ■ rer«m4W«i demini domiai weHipfaupi Toloaaai adhnero» (ahl), »<■»» MaatitatM» demini noetri PU pap·· IX pro elaratieee ritaa Mi aathadrao beati Patri Ràaaa. atqae pro aaaeaaaiaaa Uetioaia aaxtaa ia que ad hituram rai memoriam exhibentur poatitaiaa iafaiUbilitatie definition!» •narratio, enixa rogo atqaa obtaator. — Pariaiia, ex domo noatra primaria, ia Mo aMotorum apoetoloram Patri ot Paali, dio 3· iunii 1871. — Bcbwindeahammer, oaporior gnnorali» congregatio­ ni» 8aaeti Bpiritaa ot Immaculati Cordi» Mariae, vi­ cario» generalia dioeeeaia Sancti Dyoniaii (aie!) ot Imae Toilerie. μ t Franeiacu» ep. Baionenaie t loannea Ar. ep. Bellovacenai», Noviodunanaia ot Poetuinla1 prueoemti toto ooedta nMneta ot nn|mi gandio anbnariba. Looped «o 8 ianuarii 1878. f Frnaeineu· Xavariu» nepa. f Aloyrin» KoMa, ap. Methoaeneia ric. apoat 8onogambiao. Ignalina Sehvindoebammer, viaarina geu ara lie viracii apoetolioi duarum Guinaonun, auperier ge­ neralia oongregatiom· Sancti Spiritu et aaeri Cardia Mariae. Olireriu Lauraatiaa Hervé praefectu apeatolieu Qnyaaae Gallican. f Anteuiua aep. prima» Salernitane». t Balantor ep. Carenaia et Baraonaù aaactae aedi immediate aubiectu. t Raphael ep. Nuceriae Paganorum. f Dominica» ep. Diaaeaaie. 8ylvanecteu»ia. Qaod aire modo hic proponito, aire alio quovia aptiori indicato, a nancta aede decerni, libeater M fratribua auia adiungen» «applicat infraacriptua t I. Clara» ep. Guadalapenai·. f Ludovicua F.duardua ep. Pictavienaia. — Pictavii, f M. lulianu ep. Dinionai·. die XXI iunii in XXV* annirenario coronationi· f I. Henriou, ep. Foroiulionaia oc Tolonenaia. Ex toto corde. 36* die iulii 1871 ex ciritate •anctiaaimi domini noetri Pii papae IX. Montia Albani, t Petrae iam ep. Imac Tollaria. Engoiiemae in feeto nativitati» e. loannie Bap­ f loaeph aep. Tranenaia ot Naaarenu». tiatae 1871. t Ant Car. ep. Engoliamenaia. Pootiijatie reverendieaimi et illuatriaaimi Toloaani f Franciacua aep. Bareeaia. lubentiaaime et ex toto corde eubacribo. — Molinia t Raphael ep. Branduainua admin, perp. Octunenai». die 24* iunii feeto o. loannis Baptiatae. f Petrue t loaeph aqp. Tarentina». f Vincentia» ep. Rubenaia et Butuntinua. ep. Mol menait, t Aloiaiuq ep. Neritonenaia. t Petrae ep. Verealienai». t Valoriua ep. Gallipolitanu». t Auguetinu», ep. Nivernenai». f Antoniua ep. Monopolitanua. Libentiaaime aubecribo <'t ego : f loannee, ep. f Caietanua aep. ep. Melphiotenaia luvenacenaia et Lingooenaia. Lingon. 31 iulii 1871. Terlitienaia. t Franciacua ep. Carcaaeonenoio. -f Saltator SSth. Red. ep. Converaanenai». t Theodora» ep. Leodienai». f Vincentiu aep. Sypontinu». f Henricua. ep. Nemau»eo»i». f Fr. Thomu op. Troianu. t Petrue Ilenricua ep. Belliceneia. Placet. - - Cenomani die 16 iunii, in annirenario c f Antoniua ep. Bancti Severi. electionia «aucti patria noatri Pii IX. f Carolua f Fr. Hieremiaa ep. Fodiauu. t Leonardo» ep. Aaculi Satriani, et Ceriniolae. ep. Cenomanenaie. t Fr. Alexander ep. Bovineuaia. t Felix-Petrua ep. Lemoviccnaia. Huic «upraacnpto po«tulato libentiaaime ad­ t loaeph Maria ep. Lucerinua. t Fridericua Maria ep. Altdrienai». haeret f Ludovicua Mana ep. Aturenaia et Aquent loaeph patriarcha Hieroaolymitanu*. aia in Gallia (L. t ^-1Sancti lacobi de Chile. — RaphanL Valentine» Huic poatulato libenter et toto corde aubacribi" mua. f Theodora* loaephu». ep. Namurcenaia in aep. Sancti lacobi. Belgio. *, Toto corde et annuit et «ubacribit f Petra», ep. Anicienaia, die 14 iunii 1871. Petrocorii, dio 23 iunii 1871. f N. loaeph ep. Petroooricenaia et Barlatenaia. t M. Iuli anna ep. Dinienoia. Libentiaaime huic poatulato aubacripai f loannee Baptiata loaephua ep. Atrebatenaia. Bolonienaia et Audomarenaia. — Atrebati die 15 iunii 1871. Bnigia, 14 iunii 1871. t loannee loaephua Faict, D m. Bragenaia. fxCarolu» Aemilio», ep. Andegarenaia. Libeater, libentiua et libentiaaime, ep. Tarbienaia aupra dictae expoatulationi toto oorde adhaeret et cutu aifliUo et aubacriptione auatn facit «t eignat die vigStma quarta, in feato a. loannia Baptiatae, apud riaiuu vulgo dietnm Mnrpwrw (L. f B.). t Petrua-Anaataaiua ep. Tarbienaia creditum aibi populumJriaitan» atque eonfirmana. f Hector Xniertua ep. Agiunenaia. Libentiaaime aubacribo. — Monti» Albani dio U6 auguati 1871 (LfS.). t Theodora* ep. Montiaalbanenaia. Corde magno, pt animo volenti huic petitioni adhaereo, adhaerere enim Deo mihi bonum oat; et Deo adhaeret qui atat auper petram euper quam ipae aedificavit eccleaiam auam. — Smyraia in feato Aaaumptionia beatae virgini» Mariae 1871. t Vin- . loaephu» Hippolytu», ep. Conceptioni», loannea Franciacû» a Paul» ep. Aneudenaia. loaeph Emmanuel ep. de Serena. f Stcphanu» aep. Philippenai» Graecorum t Guilelmua ep. olim Tarracinae Betiao ac Priverni miaa. a P. S. Camillu Guardi vicarie» generalia Clericorum regularium miniatrantium inermia. t Antoniua Roaai -Vaoeari aep. Coloaeenai». t Paulua Branoni patriarcha Antiochene» latini ritu». t lacobu» Murray ep. Maitlandenai» in Auatralia. f loannee Maria Majoli op. D«ren»i». t loannee ep. Cerviae. Λ f loannea ep. Erythrenai». Luxemburg! die 10 auguati 1874. — t Nicolao», ep. Luxemburgeuai». t loannea Baudri ep. Arethuainua i. p. auffraganeua Colonienaia. t Andreaa Room ep. Argentoratenaia. f Stephana» Marilley, ep. Lauannenai». Abaente reverendiaaimo epiacopo eiuque nomine doctor Heinrich vicario» generalia. (L. f 8. epiacopi MoguntinL) ' Qua» delacapa exhibentur mbeeriptiona» a»»eve0·* aeni ex originalité» in Archiva aaeraa Bltaaa» «nagnigaliagb anaervatia. MS Ο. ACTA OOVGUSAnOKB FBO Γ ΊβΠΠΑΤΒ .. π. ·γ,·. ACTA CO5GRKGATI0XI8 8PKCIALIBDKPVTATAB À ΒΑΜΟΤΤΜΙΜΟ DOMUTO ΒΟβΤΒΟ PIO IX AD RKCIPIKKDA8 «T XXPMTDKXDA8 XPIBOOPOHUM ΡΒΟΡΟβΠΊΟΜΕβ 15 OOMCIUO VATICAMO·. Aimpente dal aaate Padre *11« diaenaaioai 4*11* MmbIm MrimattMtaanu· ae reverarftataMr^ caHiaallma et rermattMteera·. patra· ex quibua Nutet peculiaria eaugrogatto a aaae· Unaimo 4aadaa Matra Pte papa IX deputata pra redplendla et expeadeadia patrun prapealtâaaibaa. fmïnanfitoiau ne reoenendâ····» eardmal··.' ConataatiaM cardinalia Patriai. Camilla· oardinali· Di Pietro. Philippe· cardinalia De Aug*li*. Coaimu· cardiaali· Corai. Xiatn· cardinali· Riario Bfona. loaeph Otbmaru· cardinali· Rauaeher. Henrico· M. G. cardiaali· de Bonneoboae. Paulua cardiaali* Cullea. Laurentia· cardiaali· Barili. Ioann·· Ignefiu· cardiaali· Moreno. Raphael cardiaali· Monaco La Valletta, lacobua cardinali· Antonelli. aaugragMtena, 4all' ordia· aol quel· d turiiii la djuMMleae dopli adteri, deUe Uomm aaoordat· dal •ante Pads· di aorvirai di qualeb· teolego e caMaiata aell’e»am· di qualebe propoaiuieae pit praea, dell' autoriaaaaioa· dal nredeaimo concerna di meailbetar·, ore ria opportuno, lo riaolaxioni Veli· eoaprepaaioai Romane, ed ia Sae dei modo tel quale il aoprotario farebbe relaaione al eanto Padre dolio riaolaaioai della eonprepaaioae · maaifoeterobbe quindi ai cardiaali preaidi le delibera­ tioni dednitiv· di aaa aantitA Interrogati quindi il vanerabil· eonueaao, m •luna oaaervaaio·· area a far· anile ooee dette B dall' emiouatimimo «eoiore, tutti per ordine rinpo•ero Pleort. Bolo I'eminentiaaimo Di Pietro oeaervb, cbe «Mendo la congregaaione di ana natura odio·· ai veacovi, eome quelle cbe rentring· il loro diritto di petiaione, molto più lo auri, ae non «i fari loro oonoaoere almeao il riaultato dell’ «name dalle propoeiùoai da emi preeeutate. Al ebè 1'eminenti·•imo aeniore riepoee, ohe il aegreto cadere aulla RrtwrendiMMH patro» : diecuMione, e cbe il riaultato aia favorevole, aia Gregoriua Juaaef patriarcha Antiochena» Mel- contrario della medeaima. verrebbe eomunieato ai chitarum. cardinali procidi, i quali ne derebbero poi notiaia ai reapettivi reacovi proponenti, nella forma che loaephua Valerga patriarcha Hieroaolymitanu·. loaephua Hippolyto· Ouibart archiepiaoopua Tucredeeaero opportuna. Terminato queato incidente, I'eminentiaaimo ae­ ronenaia. Alexander Riccardi de Netro •rchiepiMopua niore con altro diacono latino, ehe qui ai uniaoe1. invitb i congregati · oominciare la diacuaaione ani Taurinenaia. Marianu· Barrio y Pernende· archiepiaoopua poatulati franceai, cbe erano atati precedentemente Valentinenaia. C diatribuiti dal aegretario, e che contenevanai in un Raphael Valentinua Valdirieeo archiepiacopua opuacolo intitolato* : PooWata α pterite· Galliorum S. lacobi de Chile. «piacopu Mneinatme domino aortre Pio papae IX, ot loannea Martinua Spalding archiepiacopua Balti•ocroMxcfo eooeUio Vatiauto, morexter propooita. morenaia. Bu di chè Γ eminentiaaimo aeniore propone di Franciaoua Xareriua Apuaao archiepiacopua 8ur- nominare una eommiMione compoata di un cardi­ rentinua. nale „preaidente ed altri quattro prelati. oltre il Alexander Franchi arohiepiaoopua Theaaaloni- aegretario, la quale a' incaricaaae di dividere li detti poatulati in quattro datai; cioe. 1* quelli che non cenaia. Petrua Giannplli archiepiacopua Sardiana·. hanno i requiaiti voluti dal breve lator multiplie··,' Henricua Eduerdua Manning archiepiacopua Weat9* quelli ehe oontengonai negli achemi o gih promonaaterienaia. poati, o da proponi dai preaidi al concilio : ad di Victor Auguatu· I. Dechampa archiepiacopua che annunaib ohe aarebbero comunicati alia oongreMeohlinienaia. gasione i aommarj' di tutti i detti achemi ; S* quelli Conradu» Martin epiaoopua Paderbornenaia. ohb non cono di oompetenaa dei concilio, come per Petrua Hieremiaa M. Celeaia epiaoopua Pectentia. ••empio Γ eaereiaio del primato del Romano pontefioe, lo iatifuiioni epeciali della aede apoatolica ed a. D altre aimili ; 4* infine quelli che poaaonp proponi Seeaione dei 23 gearn^o 1870. con vantaggio della ohieaa univenale ali' eaame dei conoilio. Rapporto della prima Manione della congrega­ tion· apeoiale deputata dal aanto Padre per raoMeaaa a diacuaaione quelle propoata dell' eminencogliere ed eaaminare le propoeimoni dei VMCOVi, tiaaimo oeniore, fu unanimement· approvata. Bolo tenuta al Vaticano ia mattina dei S3 g«uajo 1870. Γ «mineatiaairao Monaco propoaa la question·: „Be Tutti λ aingoli i cardinali · prelati nominati la eongrageaioa· dovaaae occuperai di modificare la propodaioni preaentete dai vaaoovi* : al chè riadal aanto Padre per formar parte della eongrega•ione apeoiale deatinata a racoogiiere ed eeami- poee l'eminentiarimo addor· ohe Γ incerioo della nare lo propoaixioni dei vaeoovi intervennero a oongruguxione era •olamente di maminare )e prqpoqueata prima aeaaion e ohe ai tonne al primo piano •iaioni prout ureant, · di rimetterle coal alia delidel palauo pontificio la mattina del 33 gannajo beraxione del aaato Padre: ipettare poi ai preaidi 1870 alie ore S, Dette 1· oonaueto preci, 1'emi- di dare elle medeaime la forma ohe loro meglio nentiaaimo cardinal Patrixi, il più anuiaao fra gli piece···. eminentiaaimi cardinali, pronunmb on diaeorao la­ Procedutoai quindi a nominare la commiaaione tino. che va qui unito nel quale parlb del aegreto ■ Dabitur ad oalaaa varbalina» huiu congruam·. 1 Infra ai aciolaa Γ adunaua, · fa intimata ordina, ««ntaatiam nam exponant. la proaaima aeaaiona per la aeguentp domenico SO Licet antetn ad formam praediotarum litterarum gennajo alla ora 9>/< antemeridian·*. ' apoatoliearum Mattiplioot intrr mana· tantummodo ad noa incumbat proporitionee, prout a patribna 94 gennajo 1870. sa aantith di noatro (ignore, C traduntur, examinandi noatramq·· circa aaram adudito il preaento rapporte, ai degnd apprornr· le miarionem re) axeluaionem oonrilinm «impliciter ritoluaioni preae dalla aagra congregaaione. emittendi: attamen cum fieri poaeit, ut propoeitio Aleaaaadro arcireacoro di Teaaalonica. aliqua exhibeatur, quae pro argumeoti graritate rpl noritate, digna cenaeatur quae peculiari atndio AUUBGATÜM A. atque examini coibmittotur antequam noatram de Oratio Coiuiaatiai oarêiaali» Patriti. ea iudicium «ententiamque proferam··; hinc «auc­ Eminentiaaimi cardinale·, rererandiarimi praeaule·. tita· «ua plenam nobia reniam fecit alieni ex theo Antequam aeaeionea noatrae huiua peculiaria con­ logia rei canonum peritia qui operam «anm te comgregationi· a aummo pontifice ad raeipiandaa et miaaionibua ad negotia concilii praeparanda atanlo expendenda* patrum concilii Vaticani propoaitionea impenderunt, propoaition··, de qnibua eermo eet. eonatitutae, Deo bene adiurante, anapioemnr ; ainite committendi, ut, ipaorum andito auffragio, maturiori quaeao, eminentiaaimi cardina!··, rerereadiaaimi praoexamine a nobia diaeuti perpendique poeeint. •ulea, ut ego qui in meo ordine aenior anm, nonnulla Denique abaoluto a nobia «ingnlarum propo­ robia breriaaim* oration· communiera qua· meo aitionum examine, noatroque prolato indici·, ration·· quidem iadieio ad rectam ipain· congregationi· or­ ab unoquoque noatrum pro oarumdam tamiaaion· dinem, agendiqu· ration«m conferre poaae ridentur. rei exeluaion· allatae aummatim ab archiepiacopo Ipaa enim demandati muneri· grarita* et rerum •ecretario ad aummurn pontificem deferrentur, at pertractandarum natbra no· luculenter taorat eo D twjctitaa tua. matura deliberation*, prout legitur meliua noctro officio no· ea»e perfuncturo·, ·* fidu­ te apoatolicia litteri· «aepiua allati·, de iia atatuat ciae a «ummo pontifice in nobi· poritae aatiu rea- utrum ad aynodalem deliberationem deferri de­ ponauro·, qno perfectiori ordine ot conrilio argu­ beant Quod ubi a aanctiaaimo domino fuerit atamenta nobia exhibita rimuk «xpemuri. tutum, ipaemet aecretariu» curabit ut propoaitionea Et primo neminam reatrnm latet, rainentiarimi ••tara ad aynodalem deliberationem deferendae patre·, rererendiaaimi praeaul··, nihil ta proapera* nn· eum rationum, in noatra congregatione expencuinaque negotii exitum mriiua conducar· quam ••rum compendio eminentiaaimi· praeaidibua con­ ••creti legem eiaaqne in rebut pertractandi* pl«*i«*igregationum generabam communicentur, quorum mam obaerrantira. -Quod quidem «i Mmper util· •rit eaa in «chematum formam traducere et gene­ in perpendendi· grariori· momenti n«gotii< dicen­ rali patrum congregationi aubiicere. dum eat ; in noatria conailiia a* ducaiaionibua nece·Praeterea aanetita* ana benigne tedulait ut «i •ariutn omnino cenaeri debet ; cum de properitioniin diacuMtobe propoeitarum quaeationum aliquid > Supra n»S, bol. SM-7U. ’ Sapra n“ S, oel ΒΤβ-aS*. ' ' g • Aeta MaaUni· ii· M iaaaarii habita· aiM ehartea «ralveatl aea ccearierunt. Qu·· rare acta «eat ia »«««i«a« ittai * labnarU, taa habentur «apra, t. U, eoL M7-*^ *bi 4* laMUibilitatia qunaatiaa· concilie prepeaaada. oceurrerit ex quo opportunum cenaeatur manifeatare ea qua,· in alii· «anctae aedi· congregationibus etiam Saneti Officii aub aecreti lege pertractate fuerint, ea liceat nobia pandere aemper tamen aub eadem aeeruti lege. Haec aunt quae de noatrae congregationi· or- •37 C. AXJtk OOMOBMITK»· Μ» ΡΟΛϋΙΛΤΛ, sigsideanda, sateatteilai «arateutea, raearaas eiai praesute·; tetra· antes· «b propriant bac super rs srafsutiam axpariere a quidquid ad na­ ira laea esssquradu· eraferre pomi vidratur, opportunist ia srôdiam «Mwira Μ» peatalats fraseras, la quai tiaeraateee Λ berate rail’ tedfoate rapports dei Patri seaapoMriti te eo·- mMm «I» i pettaUti divisi te tie disons sate­ geris. La prias taretta dello Materio ch· te οο·•teeteoi ft d'arviao di rigettare, par la region· she te «edeCim·, o aoa basse seras· valor· prattteo, · paMbt aoao di sputate eoapotaasa della •esta rade, · ia da· perehri dai schsai i qaali saraaao sottoaaaasi allé discessioni dal ooncilio te eta··· materie éreno états preoccapnk. Qnwti Btaûte 4al ÀLUMAHlt B. Nu»· vara ta piatalatii ayai— aat, qaaa a wuiDte Galliaraa episeepie exhibita suat, aa sabla asper tranaate··. Osa saper a aoaaiia rsata· nobis est, atrsa axpatiai stegutes libelli prepesitirawe hedieru die exaarini suHiesre, qued longs· aa pordifMte aeaet epaa, vel potin·, ai ita vobie videbitur, >p asiate· oemBiraioa·· saies poetaiati sone distinti ooi nuaari 1, 4, 7, 9, 10, eardianlie as trias vel quatuor opioeopors· par IL !>· 14. lb. I*. I?. I·. 1». «0, 91. Μ. 93, 94. suffragia eoerete noalnaro: qeae omnee et singstes 96, 93, 97, 98, 99, 30, 31, 89, 83, 34. 36, 86, 37, «■pandora proporitieoee raequ· velati ia partes B 38, 39, 43, 44, 43, 47. 48, 49, 61, 69, 63, 64 e 66. Ls seconds oategoria oompret.de )· materie le aeeraaeai, variae earaada· sortes entree eosgrogationi rabiiciat: neaps 1· rars· qua· requisite quali quantunque appartengano strettameote alie a litteris apoetolteis JnMfUeet inter eaaaerata prorogativa del soanso pontedoe poseono pert eseergli sottomeeee in terna di unite dimande, e ■iai·· preeeeferent ; 9* ears· qsao in rahematibw vel ia· eoecilio propositi· val la posterun st trova distinta eoi nunori 8, 90, 40, 49, 43, 60. La tersà categoria dei snddotti postulati tratta propoueedie contineantur. qusm ia Inem congre­ gationi noetree tradetur etenohsa sen summarium di argonrati sui quali il concilio pud pronuneiarsi, omnium schemata· concilii examini subiieiradoram; per esi i postulati oho la oompongono distinti ooi 3* esmrn qnae concilii geoaralia anotoriteti miniae nunori 9, 3, 6, 3, 9, 13, 14, 46 · 66, farono dalla subrant neque proinde in dteosesiosesn adduci allo commissione annaaai. modo poMunt, quemadaod·· sunt ee, quae ad I. supremi primat·· exercitis· · administratiouem, Coal in' primo luogo la sacra adnnanna si feee ad epeeialia aedte spostolicae institut·, aliaqae ad esaminare i paragrafi dal postulato francos·, eompreei nella eatogoria della dimande non amhaiusmodi refsrnntur; 4* denique naram, qnae publi­ cum rei chriettaaae bonum raepteisatee examini miasibili e si principii, ool primo paragrafo del detto patrum concilii rabitei ae ia discussionem vocari postulate intitolato : D» μμμοτιμ olerteeram obtgtie opportun· possunt Haec ante· specialis oommie- rateitensdu. Questo paragrafo trovasi diviso in tre parti. La sio pleaam nui opens relationem ana sea pradaati C •ao consilio et aaffragio poterit aobia proxima ten­ prima tratta della naoeMith di stabilire in ogni sion· communicare, at nostram possimus eeatradiooeai un seminario grande distinto dal piccolo. tiam super praedictis postulatis facilius atque op­ Nalla seconda si vuole eha i cbieriei delle diocesi portunius exponere. Cseteram Dominationes vestrae che maneano di tale istituto siano obligati di passare negli istituti simili delle altre diooesi che precor. ut si quis arbitretur posas alia ratione fa­ ciliori et expeditiori buiusce negotii resolutioni ne sono fomite. Colla tersa poi si cerea di staeonsuli, suam hac de re sententiam libare proferat. bilire una specie di scuole uortnsli nelle quali etudierebbero gli alunni Γ arte di educare la gioventù 3. •oolasiaatioa. Semdoui dei 35 e 88 tebbraio 1870>. Quanto alla prima a alla seconda diœanda di Avendo alcuni veeoovi franowi sottomeeeo, alia questo primo ponte ooma esse formano parte degli •aera congregation· specialmante destinata dalla •chemi sotton>«ssi al concilie, la sacra adunanu Baatithdi Nostro Signor· di raooogliere ad sxaaiaare ••eondo il purer· dalla commission· le ha diehiarate I· proposisioni dai vraoovi, varii poetnlati alio scopo già proeeoupate nai raddetti schemi. Quanto poi eh· veniseero discussi dai sacro ooacilio Vaticane, alla tersa Γ ha eempliaemante rigottata oome poco te sndatte sacra eongtagasio·· eleara il giorno 98 prattioa, oaqia di aaocuaione se non impossibile almeno essai difficile. gennaio 1870 nna oommiasione preaieduta dull’ emi­ nentissimo signor eordiaala Menaeo La Valette ·] U paragrafo 4* del postulato intitolato Dt acaeompoata dagli illastrissimi · rav«rsadiasi·» mo·, ΛββΜ» prmüh·· non die il 7* intitolato Dr mtrsignori, Vilerga patriaroa Geroaoliaitano, Ouibert λ μμμΙμπϊ jwtewù he aroivesoovo di Tours, Barrio areivescovo di Valenaa, terono rigettati dalla sacra adunans· avendo la Deehamps nroivraeovo di Malines, Fraaehi areivea- materia di cui trstteao il suo poeto aei schemi riepettivi rattoaerai al eeaoilio. COTO di Teasaloniea (eagratario dalla sacra con­ Il paragrafo 9* Dt site eeesoism» «a titre tetengregatione), oui ha rimeaso i aratovati poatejnti, onde questa eommissioae dope ararU prosi a maturo hr* ftrmie- si divide te 8 diaand·. Colla prima seams na riterira· alia lodatn saera congregatio··, si vorrebbo far convivere i parrooehi non i vioarii. Ksaendoai poi tutti i· composant! la ■edasima La s«eonda ovroa di far promovero te vite com­ adunati il venerdi 96 febbraio 18T0 n·· ehe U mue dei sacerdoti seeolari. La tersa chiode che si eerehi di aUoutanaro U elero dalla vite solitaria > Kx fode adran selligit» priori rnmtad intsribta· • separata. •■iaratiaaimM Paritet, Di Pleris, Cerri, Bransihiis, Baascbsc, Quante alla prima parte tetta l'adanaasa emise Caltea, Masses, Menas, Bsrih, m iivirraMmtem pnsrates Vateiga, Dedmnrâ Btecarii, BpaHiag. Mtest, Vsiteil parere, che non si poteva sanciris eon qualche vtese, FrsaeM, Maasteg. Apasas, Celeria, Martia ; atteriaaten legge ecclesiastica speciale, o potersi ai pii esor-* •Mrioai «te M hbraaril haMtee htatMme Paritet, U Pteria, tere i panoochi o i vicarii a telo convivens·. Quanto BouMcbsss, Cerei, Bsaseber, Csitea, Moarae, AateaelM, Jssssf, alla seconda si foco te distinxions «he se te diVatergs, Riccerti, Deshamps, BpaMlag, MiWM, Martte, Cetaria, manda pariando drill· vite eoamue dei sacerdoti Meeting, tesaphL WMtat ΙβΜνμΙμπι >μ!μβ MÜbH mmv» 4 4ott legati dai η*ΜηΙΗ,«Μ Im»!·· poète i* une dagll mImbI gfe>Mpwafi Md Mgafeii. —Me poi Mreava rivelgeclà *J «i«re MMMMMto «Metam, taie obblige wi potrebbe eeeergli impeatu, · al pit «i potrebbe iadiritaargli aa «MriuiMt allô «eep*. Quaate aUa teran parta aa baano «patate I' argonMuto aapotfiao; pat «ai, aaobo quMte paregrtfo Ht a votl uaaatati dai padri rigettato. I p '“““•■■•‘■I ruau ,te a.«M»ta.»at •η c. aota ooaranHiATrani no tç.wüLATji . ....... .... »4 ·>·,.?>*—■ < i ·» > ■ *· oemnriaaieM iaeeriratadeU' eaamo epeetale dal po. atatate trite··. . tieotararante w la raMtra al 4* grade di di ·Μ·Μ ferae rarara.. Interpellatari anl pcepecite U aerae adunaura, gaaiene di rarii Impedtaweti, par ed eaawiaaa eaaaaiaarii im a Me, iaapraeochb qnaatnnqM ta eom- mate ci HprutH iforaaea, perd talta Corel tatti al promiaaioM aoa ri ai pateti di beet grade per riepetto; prapeeWoM deU' redirati derate allo leggi graerati della CMera, aeadiiarai wtaeiaroM eoa aa dilate Otera poi la 7 diaeaada airil’ impedimento erieonricM oaaarno nlcui .pattieetatmante pee ragtoM Γ motter· alia diraaraioM del eaere eraaaeaiee eoa- abtirae «μμμΜΗ, la oeejnieeioao trerandori fra eilie. Qnindi «I derotte eeeailaare i oral apootali pateatiaaime ragioni oho nriHtarano per la aaa eoa·'. aerraaiba·, ie tra altra altre di aoa non miMr mindr pace peto oho cht di cni tratta 11 paragrafe ia pareil, e oral: rarvaaitae, 1· Quanto al 8 grado di eonaangninitb, anl quale apiagevaao all' abragaaioaa del awderimo, ri limitb gH entori del pottulete rimengOM dabbioei.'ta. do- a eottoaiettera le une oome le altra al giudirio ■tad· aoa fù. ammetaa dalle meggiornnan del pair! » della taora odngreganioM onde qnecta decide»· componenti ta caera eoagregasieae oei poataleti. anl ptopoeito, eib eh· qneata qaeeta feee, few, pronnnctandoai pronandam' ·. Soli gli raefeeewri di Baltimore e di Torino ri la maggtoranaa per la oonararaaioM dell’ impedimwtrnronq farororoli all* abrogatio» del 8 grado, mente in parole. 1' areireecovo di Malta·· · 11 patrtarra Mclchita di Il paragrafo M fi dichiarato ail* unanimité Antiochia obieeoro di attendra· Γ abrogatione all* im­ preoocupato dalle achoma tatitolato D» deaticilio et pedimento di 8 grado Blate wl quarto ο Γ eBiaoa- fueui deutieilie ad ffeetaet metrtmrnii. timimo artiraawro di Vienna al 4* mieto col 3*. Il paragrafo 87* Detieree feadUtn epiaeopie ad I padri peri Γ banno rotato ammettar· riapotto al ΛψίΙ1 HMriFMMUÎÎ WW·* grado 4* di contaaguitiib. deadee trovandoti per tua natura far parte del 3* Quanto' all* impedimento della oognarione paragr. 18 ha perimenti doruto raeero rigettato ; tpirituale, il quale fit, gib Meat mitigato dal con­ •i b notati peri ohe ae per i -oaat eooaaionali delta cilio Tridentino, la oommittione few omerrara, remoto parti doli* orbo wttolico qualche attention· trattarai reramente in orao di cinq·· differenti im­ ta proponito foeae nooeaaaria, eaaa potrebbe ampedimenti. Nondimeno peri, purohb non ei tratti metterai wme amita dimanda da porterai aotto gli doll’ impedimento tra il tarante ed' ii lorato, ero­ oochi del aanto padre. ded· poterai laaciarll portera alla ddibrautioni del I paragrad 88 ZMqwnaatwtwa «η £μμμμ eerie wuoilio, il eai parera fb UMnimaatqnt· aBhiMeo proeeptùu eapodioadae e il 39 De ferüo at. ooaÿr»db tutti i padri, taire le oaaerraaion· dell’ eminra- C patian·· et Irthatelfam Jtomaaorvm eefprieundie tiaaimo rioario e doll’ aMivaowro di Sorrento i quali roltaro egualmente eottrarre 1' impedimento iaier cen/frmetiHe et peirùmm allo diaoaaaiobi del concilio. Quanto poi all* impedimento di afflnitb e» oemmrrrio ilKcito nonobe all' impedimento di afttaitb nr oMaeatrno Nette, aaltra praoanm grednrn, ai oaaerrb cbe la materia dell’ afttaitb troraai apecialmeate •ri ethmeadie dorettero trattata nello riapettiro achama; per altro la commiaaiona fu del parare, Oho foeee 'rigettato il poatulato ta torno ali’ abrogataiono del 3* grado di atlaitb collaterale ea oopata Ueeta o aha ei ammetta quanto ali' abrogatione deeiderata del 4* grado di aMaitb collaterale ea tiepaiia Mta. Parimeati orodatte poter ammetterai la dimanda di diaontaro il à* grado di afttaitb collaterale ea eapaia iUicitd, parebo talri ai larataaoero il 9* grado di aHaith ea oopala illicite ia liaea recta, nonabb il 1* grado di aMnith ea oopato iUWta ia Uaea reda. La rarae aduMMa aderi pienameate a tale parare.dalla eommiaeione. Solo perb I’ emineatlae^o ’ aretree- potare estera prêta in cotuideraaione, giacchè, ai m oaietere ana eommiaeione apeeiale deetinata ad raamtaahe queete regole, quindi dorerai rivolgere a qneeta. Quanta, poi elle modoramone nel por­ tera i giydiaii e ta genera quanto alta premi della aerae congregaaione dell* Indiw dorerai rimandare i ermetarii del pwtulato alia watitaaione di Be­ nedetto XIV SelUdta et procide. Tutti i padri dalla nacra congregatione ri pronuneiarono ta cote com- eovo di Oubltao ha eUeeto .aawra obe feOee nbolfto 1' impedimento dell'aMnitb ea reptile ffiiofto fa Naaa etUeteraK. Intorno elle due dimande ralatiro ali* impedi­ ment· deU'oàeetb pabbüoe ri aaararb raarâe ta genera préoccupât·. Del ratio arantra V ebrogamieM dell’ impadtatéato prarraieaUa degli tpeneeli ri gta-. diab iaepportnna, ta eommieriose trarb aaeern moite newerarie il déterminera ta forme delta raUditb deffH aponaeli, giâo^b dalla iteiTimi di qeetta determinaaioee dipeode iTgfndMo ehe ri dero portare tulle eriataeaa o aea eaietanaa delta atoaao impedimoeto. Quanta ail' oarnti pubbliea proranienta dei ma­ trimonio rato · hi ecaanatti, ta eemmiaaieM non gli roll· concedere wa'tatorprctakieaepih large. eeaere rigettati come ambedue immoderati, eeaggerati e maaaime come dipendenti dal giudiaio del aomroo pontefice, e non del wncilio. Sul paragrafo 41* De iudicio Mroruee peebibitenim regtdie et pre*!, la oommiaaione oaeerrb ip primo taogo che quanto alia riforma delta regole di cni per ora ai aerve Γ Indice, la dimanda Il paragrafo 43* celle eue prima parte fil ri­ gettato, poiechè contient ana critic· tagiuata delta prattioa délia tanta code; nelta reoonda parte poi ehe ai rifcriàw ql)e tadulgenae aanqteo alla ratio arehiooafrataraitÀ ai giddtab tecondO il parera dalla eommiaeione di ammotteTio a titolo di nmile dlmend/t de praaentarei al aMnmo pontiff» dope atari· eepurgato dalle reraimiaaaieni di oei copra. Trarandeei la materia 'del paragrafo 44* da aaiferadtalaa racked, ad etiaai aridpuri, gib preownpata nel riapettiro echtma noa petb perimenti veaira emmaaeo. ■ Il paragrafe 46* De diariie oaAdidio madermi die cl teufeeedu, Ma taotadendo aeetuae βοιdanna eoatro i gioraali empli, ed amando inoltra eonwpito in termini odieri per i bnoni fbgli, fit •aeluto. Il peragrefe 47* Do eaatieaikae adhüeadû æ dtorfirtas psrtarbntar ft diebïsrate fwntdit· M simati praeettivo stabilito ne) breve JfaM- 4aH'naaaimitù dti voti Mb «μ» adnaaaaa. H panfsh 40· M postulata Dt rifiruimidii rtyaiis ad rtttripie ditptnteSttmnt metrimenti ipsctentifas, ft parimoati rigettato eome pro­ ttple ti D pangmfo 1& Dt eddettedit esi rudwuMife Ml jf/iit^ M^ta^MN estibWiMM* i^U^UbtU MAi*· mMi ti famrtiM» oeoeade stato contemplate d» varii acbemi git properati, e masrime aelio schema delle mimioni spoetoliohe, non pota perimenti es­ positione da ruaetterti al oeadlio, peri fa ammesso dalla sacra adaaaaaa glasta 11 parare dolia eommiaaiono eome complice dimaada ohe privatamente potrebbe farsi al s. padre oui solo spettava di giadioaro dolia materia ia pprola. sore ammeeso. Interno al paragrafo 49* Dt Mawrosow m«Alatomo al paragrafo 48· Zte rseioende Brtmerit, Mum si i deciso, oho quanto alla sua prine, se­ la sacra aduaasa ft del parere trattaro osso di canda o tona parta in oui si traita dei provvedi- uaa materia certamente utile, ia quanto ohh sensa mesti da pigliani sal proposito, ossi gih trovaasi dabbio la revisione dei breviario pnb consideraret contemplati dal riapottivo schema anile missioni necessaria, per cui l*ha ammesso a titolo di dimaada non ehe guerastiti dalla coïtante cara dolia sede da lottometterti al somme pontefioe onde nolle sua apostolica per questa parte dei suo sacro ministère. alta sapiens» la saatità sua degni prowedere a Quanto poi alia quarta parte dei detto paragrafo talo neoeodtA Lo eoelase perd dalla diaouatione oon oui si chiodo, eho varii vioariati apostolioi fos­ del eonoilio, iihplicaado tale revisione nn penosaro eretti in diooeei, e eho certe chieeo gih arette siasimo o luaghiseimo lavoro di eut il concilio non ceatino di dipendero dolia sacra congregatione di ha il tempo di oecnparsi. Propaganda, Ia sacra adunansa, sui parere dolia Quanta poi ei paragrafo 43* del poetulato D* commissione, la voile regettare, trattandoriti di una indtdgtntiit i padri montre non vollero ammetterlo materia di eaclnsive competensa della senta sede. elle discussioni del concilio perché portera psrtiQuindi non fù ammeeeo o eome git preoocupato eolarmeato sella sua prima parta Γ impronta d'una o come dovendo rigettarsi. critica ingiuta délia sente soda, nondimeno redatto 11 paragrafo 51· Dt dieMmdo uti dapUeotuio in giusti e convenienti termini, lo diehlararono atio ouunme m /eeorsm ortentolfam eeerw CMyrspettoas a potersi sottomettero in forma d'una private diPropagandas fidei, some in parte prorvednto dalla manda al canto padre e did apeeiulmente in vista costitusione apostolica Senem pontifiât, e pré­ delle sffiliasioni a varie archioonfraternith di oui tratta. occupa to dallo schema suile missioni, fù dichiarato non ammistibile. Si vnole peri concedere sila Il paragrafo 50* Dt tMtmaOcit gretrit dd *rmpropositione con cui Oi chiede la creatione di col­ tatMs eeehtiat rteoUigtndit, trovasi diviso in sei legii greet nell' Oriente alio scopo di sempre più parti. La parte con oui si dimanda di non pro­ inculcare la^cionsa vera alie nasioni di costi di clamare nuovi dommi per timore di non rendere poter esaere ' privatamente sottomessa al somme più difficile il ritorao alia fede degli scismatici, fa C rigettata perché si appoggia sui falso principio oon pontefice. Sulla materia del paragrafo 53* Dt rtdeetedit cui ti vuole far erodere, che a ragione dei minor katrtticit tutti i padri convennero essere quests pre- sviluppo della fede essa pub fare maggiorieonquiste. occupata in varii schemi non ohe nolle Jettera del La seconda Dt tritetelUet rihbtu auieditedit; commo pontefice all'aroivescovo di Westminster; la tersa Dt tritreetie dùcipHeet orittielim» etc., son ebe la quinta Dt trigtfidit monastsrns ttl triit· per oui non potè ester ammesso. I due paragrafi, il S3 Dt eeuHemhit m rtdee- güt Orotttnu» farono ambeduo diohiarate pré­ tiotu decretorum errors· etndtmeeniietm, non ehe occupais dagli schemi git sui proposito preparati. il 54* Dt fndnti etedt opttieHier aeremsde ms coa- Riepetto perù alla quinte domanda i padri osserdtmeeedit ettdtreit trreribut farono rigettati perche varono deversi referire al saato padre la proposi­ appoggiati copra ingiuste critiohe degli atti pontificii. tione seconde la quale ti vorrebbe che si posea ammettere nei collegii latini dei missionarii, a oui K cos) ti mice fine all' enema dei paragrafi del postulato franoese, i quali fanno parte della cate­ ti concederebbe il privilegio di poter abbraociare goria dello dimande inamissibili· mootraadooi la is seguito il rito orientale. La quarta Dt difmede tntedeSeet tereet ftet sacra adunansa copra tutti 'i punti del parere della aped erieeteltt ttrrigeede ferit ttetei, fu rigettata, commissione seelta fra i padri ohe eompongono la come domanda troppo vaga ed indeterminata. La sacra congregasions dei pqstalati. sua parte perii intitolata Dt hefitedit Stetet ririt II. D rsrsm pnMcorum eeptrtinierit jwi eptritUtet ttdi t 8ai 5fi paragrafi di qui tratta il poetulato franceaesNw tettei, fù trovate conformo alia oostitutione oeee, la sacra adunansa seguando anehs iu questo ■Ramosi peetifiei», Quindi fù ammeasa a titolo di il parera della commissions incaricata del loro mera supplica da preeentarti privatamente al sommo specials esame, ne dichiart soltanto cinque atti a pontefice. 1H, far parte della seconda categoria dello dimande, lo quali, qaaateaque diohiarate inamissibili per lo discussioni del eonoilio farono peri ammoeae come aemplici dimande da sottomeitersi al somme pontefico. Il primo di questi paragrafi distinto col numero β* aal postulato fraaceeo vi ti trova intitolato eome segne: I» tetreiUit spMtaaiitaeprvotyterovum/ocaftoto* Peri la oomnsissioM eominciù eel diaMararlo iaamietibilo prend iettt, imperooehh come vi ti trove espresso parvo ai padri rappresontaro uaa dimanda eeorbitaate. Qtiadi la oommiatione diehiarb doverti seso tidurro a pft giuati Hmiti, o partieoiarmeate non petorriti contemplaro eho i soli cati occulti. Oorao» awn vomoa Ι4Π. Al capo dolia tona categoria dti paragrafi dd postulato franoooe, i quali farono ammosti dalla sacra congregatione dti postulati -alla dissuadons dti concilio, si vedo ii paragrafo 9· dei poetulato fatitolato: Dt frtmtttedt «· ttetieeriie tetrenee Kspsemm stadia. Questa dimaada ft naaaimamsute diehiarata ammiatibile, salvo, se il rispettivo schema se ae fosse gii prooccapafa. In agni coeo peri fa osoervata utile ia quanto non solamento quoi stadii debboao aesore prattioati nei seminari, ma ancora inooraggiati con ogni messo dagli stanti vsoeovi. ( II paragrafo 3* Dt teptrieriSet etediit ttdttietta m CL ACTA COMBMATKM0 —---- — —A. A lejWtWwf WeïnlMW·· al *< ^a^daadl MWMni dalla aanta eoda. Si eneerrt aoltaata dorerai ia aleone rogioai évitera la daoMnlnasimM dalla «ai. eeretld deataado, questa ad alaaai garerai sospetti e timori. ' J *m» •Mada taataiaribUl; 9* dalla densande Ά» paeaeae privatamaat· wttoaottorei al gtadiato del aaat· ■Ιομ oeneiHnro, IA aaaoudo U parera doHa oeaMÜo•Iom diaeunao dull' inteea eongragamoM dai poat·- taaqao dovrebba piattoato fermera anataria doi con­ cilii provinciali, obo dal oaacüio oeentoaioo. aoadimaao, purehd nia radatto. oonforaumanta allô ragols portate dal brava MHfUttt Mtr, fit diehiarato ammissibil·. corns rarement· ' utile al base dalla ohiesa. ( La mataria d·! paragrafo 7* Dt ttHetitmhu Searione M · «aarno 187«. Session· dalla encra ooagragusiooa spécial· de­ petat· dalla aantitb di nostro sigaoro par ricarara ed examinera la proposisioui dei raacori cha ebbe tcelttMiieit Mtr ttttrititt Mtituttiit tt frtfutn- luogo nelle atanao Mal Vatioano la mattiaa dal te»iù, renne ammesao eaaondo per enter· aaa 9 mono 1870, alla are 91;» aatimeridiana. lodavola. Si face ' péri» 'osaarvnra spatter· eeea Intervauaaro gü eminentissimi': Patriai, Riario, piattoato ai concilii provinciali o aj »tee»i Voeeovi, B Bonnaoboae, Barili, Monaco, Di Pietro, Cotai, ehe al concilie. Rauaoh«r, Cullen, Menaeo. Antonelli; gli illustriaIl paragrafo 9· Dt rit· MtamtoN ta dare eeeœion simi · rsverendissimi : lussaff, Valerga, Guibort, fttttiie, discusso tanto dalla ooœmiaeio·· quanto dalla etaaaa intern eougragasiona dei padri À am- moeao, péri» •emplloomente nel senso di nna eaor- tnaione da farsi al clero strettamanta aeoolare. La parte prima del paragrafo 19· Dt prttiicattoM trti dtsM, vanna ammeasa, oeaia in quanto esso tratta it ehrittittttt frttOtetitM rtftHt trtitniu, eotto la condicione perd ebe i Hrmatarii del postulato faoeiano oonoecero almeno oommariamento le regole di oui parlano. Intorno el paragrafo 13* DtfMtrali MHtititiM trga /nurot tt ùnmtt, tt prim· it firt^tMi tt ttitda pttrtnmt rt^ftuitttt, il rapporte della com­ missione foce osservare, eesare Γ argomento di oui si tratta grave o quindi Ia domanda in parole lodevole. Aggiunse sapera, che il sas to padre alcuni anni addietro ne sveva fatto oggetto di raocomandation·, ansi di precetto ad alcuni veseovi della Francia. Perd prims di decidere se gli abdsi di cni paria Γ attuale paragrafo ai sono introdotti anche nelle altre parti dell' orbe oristiano, la commissione non eredette poterio ammettere prima di interrogare Γ inters congregatione oui proposito, la quala com­ posta di pastori di quasi tutti i paeai dei moudo oattolico, sarebbe meglio in grado di riaolrare il quasi to. Riccardi, Valdirieeo, Apusao, Giannelli, Patti, Prandii, ancho come negratario della aaora con­ gregation·. KeeOndoei sul βηο della eeeeione dei 98 febbraio stabilito ebe la prossima adanansa della sacra con­ gregation· si dovrebba tenere il giorno 8 mano, alio eeopo di eeaminue it postulato dei rancori dolia Germania, tutti i padri, ali' ecoerione dolΓ eminentissime De Angelis, degli aroiveeoevi di Malines t> di Westminster, non ohe del vascoro di Padarborne, si trovarono nel saddetto giorno per Γ indicata ora nelle stanno dei Vaticano. Prima perb di procedere ali' aseme dell' oggetto su cui dorera cadere la discussione, 1 eminentissime aeniora si fece ad osservare, essore uecossario di 0 dividar· i numerosi postulati, che i prelati avevano giè traamesao alla sacra congreganione, fra alcune commissioni composte di padri eletti dal seno della medssima per poter meglio studiare la materia di oui trattano i mantovati postulati e fume un solleoito rapporte alla sacra congregatione. Appena cbe.fh ammeaso questo sario prorredimento, si procédait· allô acrutino, di oui il risultato si trove sul qui annesso foglio stampato. ΡτΜλ esman'iwc. Eminentissimi cardinales: De Angelis, BonneLa sacra adunansa votb unanimement· per l'aip- chOM, Monaco.' Reverendissimi praesules: Turcmission·, salvo ohe l’argomanto gih foaae pre- > nensis, Surrentinus, Sardianus, Paderbornensis. occupato da quelque schema praparato. Huio oommisaioni sequentia postulata ad examen Il paragrafo 14* Dt MteUttrit primas oam- tradita sunt: •MMHori frtttüt tt it Mtnamim ftrttttrMi·, mantra 1. Postulata arehiepiacopi et episcoporum Belgii. 9. Postulatio arehiepiacopi Lucani super privivanne rigettato quanta alla sua prima parta, osai· rispetto alia troppo langa preparaaicM alla prima D lagiiu at exemptionibus praelatorum saecularium communione, che il postulato abiada, fit ammema qui territorium non habent. rispetto alla sua part· saccada, .qualia aha tratta S. Propositio in gratiam piM operae a Propaga­ dalla persevernaaa 'nell' insagnara la giovaati per tione gd«i nuscupatae a 110 patribus subscripta. A Postulatam garwralis Minimorpm do conformi­ qaalche tempo dopo la prias· communion·. Domandoai col paragrafo 48* Dt fût MagMMt, té!· et unitato ia raeitnadis horis oanonicta. it MrotuHt tt 4t ettit itttütiiit prümrtas, la rino8. Propositio opiseopi Tarviaini d· publicandi· vaaiOM d»l daerate Tridantino Dt insasatiins, rimul omnibus sahamatibus cum prop· a dae arit •cMrariMc tt rtüfMt amtcdamm (aeaa. 98), aeeo concilium. o-irfnon polb cha assur raceommandate dalla Mmah· lions alla sacra aduaaasa, di oui tutti ia padri ■ Eminantisaimi cardinal··: Rauaebvr, Bdtili, An­ oonvannaro deversi ease amasettsra. Quant· al tonelli. Bavaroadisaimiprauaul··: Antiochenas, Tanparagrafo M Dt ttriMit tt MttrMriM tftriMt riaanris, 8. laoobi, Paotenris. leudendû tt frtttttttiit, la aaera oeugragasioa· « Huic commissioni sequaatia postulata ad examen baaandasi oui parera dalla commission·, trovb tradita sunt: dovarui rimetterlo alla disouseione dal eencilio, 1. Postulata arohispineoporum et episcoporum onde i padri adunati eiamo in grado di lodar· in provindanim Qnsbaoensis et Halifaxiensia genar· la istitusioni di oarith q abbiano il maoao S. Propositio riva schema episcopi Albinganensis di profbrira parole di spacial· alogie per quaste, pre iuraada disciplina clari. ■Ds ■^X ^HM^^wViMWV 4Λ Wpl^^WlMb tfMMM «ptoMpMM*. 4. Drip tritia anMeniaeeplΜομμμΙ·de mv» fMMèa diesiesfa», quae tetm aHarum mbM· ta» oontiaMtar, droumsariptieuai. 8. Propositio arohieptosepl Hydrentisi do annu Kudsratiarisri cardinal»: Patriai, Di Pietro, Moreno. Roreeeudiaaimi praMal»: NachlinieMis, VniMutattada, Beltimorends. Haie oommirafoni soquentia postulate ad axam» tradita aaat: 1. Propoaittonm eiroa iu gentium a 40 patribu subeoriptao. 9. Poetalata quatuor Cpieeopi Vioeatioi de ««·■ nulHa disciplinae ecclesiastica» et ramrorum rtteum utitalia. \ 8. Propositio pro novo eodioe inria eanonid conficiendo a 83 patribu» anbacripta. 4. Proposition» aex epiaoopi Concordiebsis do rebus ad dieciplinam epMtantibu. 8. Poatalatoai pro dogmatisa definitione Assump­ tionis corporeae ia caelum Deiparae a fore bis centum patribus subaeriptum. Quarte osmwùsio. w^^^w- gr’""·»' " ■ >·"^™ "g ««w taaA· β vtati (NftaMMti taiaMi tab vita 4ai (hm* Ni «ΛΜι presirai»» dalle »koMa D» rite » La prima parte dei fi· perarato cha tratta dell' abrogarioM di varii impedimenti matrimoniali indicati nel postulato coi numeri 1, S, 3, 4, b, fi, ta diehiargta préoccupais aegii rabenti ddl’ eeolerirati» disciplina. Quanto poi alie aitre parti dei medeeimo paragrafo, ea» vsnnero camas» come mero suppliehe da prMMtani ai saato padre, ali' oooeeione perb della dimanda cognata solle letter» f la quale fù regettata, percita appoggiata sopra ut falsa base. Bi b. oraarvate dovorai consultare sel proposito la oo»titaaioaa apostolica di Benedetto XIV del 1749. La dimanda distinta colla letter» * fa egnalmeate rigettata par Is medeeume regioni par le quali git B nel! Mama del pmtalato' fronce» erae non fù am­ messa. II peragrato 3· tratta ia primo luogo dolia diminusione delle erasure, per oui quanto a questa parte ft dichiarato preooeupate dalla noovissima coatitnsione apoatolioa. Quanto poi alia swonda parte in cui si dimanda ohe le facetté eho la sauta sede concede ai vecoovi foegoro d'orinnansi con­ cesse non »d gumfiMmMw, lmi beata ari msmsrw Eminentiuimi cardinale». Coni, Riario, Cullen. ctaroltoesm, si i dette apparteuer talo materia al sommo pontifice solo; solusione ehe gib ft data Raverendiraiini praMulw: Hierosolymitenus,. Valen­ alia medmima proposisione1 dei postulato francese. tinus, Thoeaklonieenaia La seconda parte dei peragrato 4* in cui ai Huio commissioni sequentia postulata ad examen dimanda che gli ordinarii degli autori aottomesai tradita aunt : 1. Propositio srehiepiscopi Westmfibaateriensis, ali’ Indice fosaero consultati sempre prima che la sacra congregations dell* Indice Ii oondenni, fù .ri­ qua proponuntur nonnulla canonibus de primatu gettata: imperocohè tale prattiea si usa qualchevolta Romani pontificia inserenda. 9. Postulatum dogmaticum arehiepiacopi Meeh- nella sacra congregasione, perbTion potrebbe erilinienaia de suprema in ecclesia potestate. C gersi in regola generale sensa gravi inconvenienti Interno al peragrato 8* che tratta nella sua 3. Postulatu» eiusdem arehiepiacopi respiciens seconda parte della muova cohesion» dei canoni schisma Btevenistarem : vulgo, 1« potita Êglito. da rédigerai, la mots adunansa giusta il parere 4. Postulatio episcopi Lucionensis super eodem schismate. * , b. Propositiones sex ab episcopo Hshcarnassensi super variis argumenti» exhibitae, della commissione pronuneib un /hiata, imperocohè molti postulati ne trattano, qnindi ocoorrerebbe poter, prima di ocouparseae, averti tutti sott'ooehio. 11 peragrato 7* oui eonconi e coilasioai paro­ chial i fù dichiarato preooeupato neiio riapettivo schema disciplinare n* 4, p. VII. Qnindi sui rapporte steaso dalla commissione incaricata del)' wame speciale dei postulato tedeseo, presieduta dall' eminentissime Cullen e composta dagli illnstriasimi e reverendi»»»mi1, fù dato prin­ H. cipio ali’ «ume e alia discussione dei lavoro della Nella categoria seconda dei postulato tedeseo, oommiraion» teeth nominata. trovasi in primo luogo la tersa parte del 1· pera­ Dalle materie di sui il postulato tedeseo tratta grato colla quale ai domanda ohe il summo ponei h in primo Inogo caservato, poter dividers! le tefioe provveda ad una nnova circoscriuone delle propoeiaioai del medraimo in tre categorie. La troppo grandi dioewi, la quai domanda fu consi­ prima di qu»te contiens le dimsnde she furono derata oome fondata e quindi ammwea nal senao in rota commiarioma diehiarate dalla sacra adunansa D da présenterai dal concilio al sommo pontifice, a préoccupât» negli .sshemi properati per il concilie, oui solo appartengono le decisioni nul proposito. e si trovano inclusi nolle propoaiaioni distinte »n Bulla seconda part» dsl paragrato 3* furono dalla i numeri I, per la parte prima, II per la parte sacra adunansa pigliate » rato oomatiraioNM le prima, le lettere f ed b; III, IV per la parte se­ aeguente rwolusioni: conda, V per la seconda parte. La raednda trovsai Le domande distinte dalle lettere a, i, e, d, composta dei numeri I per la teraa parte, II dalla veunero ammeese nel senao da présenterai al sommo lettera a fine alla lettera g, omessa perd la let­ pontefice privatemente come mere suppliehe. Quante ter» f, a VI per la prima parte; e contiens le dipoi alla parte della mod»ima proposisione distinta mande cho la sacré adunansa eredette poter pricolla lettera g, colla quale si riehiede eh» si aquivatamonte somettersi al sommo pontefice. La terse pareggino la çagioni per le quali ai oonoedono le categoria poi, aegnota eoi numeri I/par la seconda dispense dei poveri aile cause in virtù di oui i parte, V per la parte prima, VI per la seconda, rieohi le rioerouo ; aeguendo il perora dell’ emi­ VIII e IX sotte oondiafone, e X·, ta ammessa nel nentissime Rauscher, 'la sacra adunansa, purohi muo di rimettere le dimanda che la oompongono la parte prima della dette dimende in oui si parte alie discussioni del*aacra concilio Vaticano. d'un falso ed odioao lupposto fou» omessa; — vanne diehiarate ammiraibile per rasera sottomeraa I Categoria. si beneplacito del sommo pontifice, perù ridotta Il peragrato 1* di qn»ta categoria dovette ai saguanti termini: «Valde optandum Mt ut ad 1 Its 1» oodles. Nomina hahratar sepis, ooL (Ma. «s· 07* , 0. ACTA OONGRKOATIOinS PRO BO- TULAT1S MO dispensationem in forma panperum obtinendam, a . KooMdevl. Mita MaeioM M (S man·] fiaeato eaedem sufficiant ratione· M ad dispensationem dl discutons 41 postulate dei veooovi ^napelotaai il .in fortfia communi obtinendam/ Si à pure notato giorno 8 di morso, ai adunaroao nelmederimo giorno i pàdri componenti l^aacra eongrogasiono dei che nella praasi tale riforma viene git messa in vigore. postulati alPeecesione dell’eminenthaimo Antonelli, La prima partè dé! 4* paragrafo che tratta degli arcivescovi dj Baltimon, di Valeua, di Tours, delle regole eeistenti per J’ eaame dei libri sottodi Sardia, di Westminster. di Maltnee, di San Gia­ meeei all· Indice, ammessa al medeeimo titolo ossia como e del vescovo di Paderborna, e si feoero a ohepud rimet tersi al sommo pontefice. Pavimenti discutere 4e materie di' eut tratta il suddt.to postu­ fù al medesimo titolo ammessa la prima parte dei lato napoletano basando tale discussione sul rap­ paragrafo VI, in cui si richiede la ravisions del porte délia commissione specialmente destinata ad Breviario, perd nel senso e nella forma usatasi dal eeaminarlo presieduto dall' eminentissime Rauscber Tridentino. sequendo in questo la risolusionapresa e composta dagli illustrissimi e reverendissimi: .. J, dalla sacra adunansa rispetto alia atessa dimanda ammettendo le conclusioni del rapporte in parole. Trovandosi j>erô il dette postulato essai lungo non dei postulato francese. S III. potè la sacra adunansa discuterlo per intero in La seconda parte del primo paragrafo del postu­ questa sessione e dovette limiterai ail* csa me dei lato tedesco appartiens alla tersa categoria delle seguenti paragrafi. proposition) di cui questo postulato trovasi com- B Seguendo poi 1'ordine servato oei rapport! sui posto. In essa si domanda che di nuovo vengan.» postulati già discussi si è dovuto anche per questo definiti i doveri dei parrocchi rispetio alie scuvls postulato osservare la divisione delle materie in tre e î poveri. La commissions la giudicô immissi i>ile, categorie pratticatasi per la discussione degli altri, sisto che in varie parti i diritti dei parrocchi si onde unire iorieme 1* tutte le dimande dichiarato trovano impugnati, e che oceorre per il bene delle dalla sacra adunansa préoccupe te nei schcmi che anime che il concilio ae ne occupi e pronunci delle sono stato sottomessi al concilio o che debbono parole in appoggio dei medesimi diritti. essergli sottomessi; 2* insieme queste proposisioni La parte prima dei paragrafo V con qui ei che furono accettate sotte il titolo di pure dimande domanda che, venga ammessa una regola generale da sottomettersi al sommo pontefice privatamente : J per i processi canonici da farsi, fù m ooto eoeeetts3* ed insieme queste che la sacra adunansa creeionè» perimenti ammessa. dette dichiarare essere della oompetenza dei con­ Kgualmente venne ammeséa la seconda parte cilio. per fûi potersi sottomettersi alie discussioni del paragrafo VI in cui i veecovi tedeerbi eapnmoDO de) mcdesiiw. Categoria L il desiderio di ottenere per i parrocchi occupati ai Delle propOhxioni dichiarato préoccupât» o rigettate. doveri dei loro ministero. la facoltà di poter, prin­ cipiando dalle ore 2 pomeridiane, antecipare la Capitulo 1·; De ii» quae dogma respiciunt. — II recitatione delle ore matuttine. Del resto,' tale paragrafo 1° De Dei notione, il 2* De rerum creafacoltà iù già ad altre regioni concessa. C tione, il 3° De Chriett notione, il 4° De homine, il 5° 11 paragrafo V III che tratta del iw patronatu» De eccleeia, il 6° De Romano pontifice, il 76 *9 De refùy*oqsrderato di grave ~peso, per cui venue amlatione rationi» eum fide in irtenhù naturalibus, il 8e meso. «otto, la conditione perù chq non si trovi De natura civilt» societati», et de relationibus ipsam . già in qualche schema disciplinare preoccupato. inter et tccletiam, con che il 9* De matrimonio, furono Il paragrafo IX con cui ai vorrehbe che aleuni tutti dichiarati préoccupât» oegli schemi già pré­ più gravi dclitti commeesi dal clero potesaero oaparait. Prima pero di passare alla discutaient dei sere dichiarati cause sufficienti per la privatione paragrafi noguenti. si deve noture, che subito dvpu dei beneficii fù parimenti ammesso niai m eckemqte la discussione del paragrafo 1° De Dei notione, sulla de disciplina ecelesiaetica n* 4 fosse già preoccupato proporisione dell* eminentiaaimo Monaco U sacra 11 paragrafo X che tratta delle sette massoadunanza ba deciao dovcrri coniuiuutcare agli enn niche, quantunque preoccupato ditlla coatiturione nentissinti preaidi. non solqniente i postulati amapostolica .del 1869. che principia colle parolé messi. ma benai ancora quelli che vengono dichiarati ' Apoetolicae eedi», non che dall· apposito, schema de préoccupât!. eecreti» eocietatibu», fù qmmesso, perché la sacra Capitole 11:-De iit que ad nègres spectant. — adunansa trovo utile che il^sacro concilio pronuncii 11 paragrafo 2° De officii» obedtintiae eccletiae «t sul proposito delle parole le quali eccitino i fedeli pontifici maximo, fù dichiarato preoccupato. Pariail' oeservasione dei precetti della chiesa intorno a menti lo fù la seconda parte della propositione 3* * questo grave male dell* età nostra. P De iuribu» familiae cod cui si vuole che il sacro E cosi ai mise fine alla discussione del posta- concilio fissi i principii dei diritti della domestica lato tedesco àmmettendo la sacra adunansa, în ge­ société e eondanni questi che li combattono. 11 nere, le conclusioni délia commissione apecialmente paragrafo 4e Della diffeea della caUoliea verità contra destinata ad efaminarlo. gli aeealti del? indiffermdiemà non Yotè egualœente venir ammeaso corne già preoccupato. Intorno al 6. paragrafo VII, composto di sette diverse proposi­ Sesaione del > mano 1870. tioni. la sacra adunanda decise quanto alla prima Sessione della sacra congregatione specialmente che tratta della legge matrimoniale dette del >ot passando i padri venne ammessa in principio la prima parte dei 3* paragrafo, il quate tratta: Ds iurtétM familias. ali'eoame dei capitote 111 iutitolato Ds idonsttats Non che la terxa parte dei paragrafo 7* cbe si m primoris» aysntibus sonimqus adiutoribus, dichterariferisce alla nécessité di stabilire certe conditioni rono préoccupât! i paragrafi 3«. 4° e 5° che si occudi cui dependerebbe la validité degli sponsali. pano dett’ elestone e della gturisdttioae dei vicarii ees a acta oomgmgatioihs rao ρολοιαΤιβ eapitolari. Quanto poi *1 paragrafo β* in eui si tratt· degli officiali della carte veeoertH, aoa Γ aocetUrono affatto. Il paragrafo 7·, il 8· o-il 9· che parlaso dei parrocchi, vennero giudieati proooeupati nallo achema rispettivo De paroehie. 11 10* e il 11* preooeupati dallo schema da tUdUt, e i peragrati XI, XII, XIII, XIV e XV, dallo schema «μ paragraffi Χνφ. .Ak cmnm MaM la dimaada eoateauta art |abugnfio ΧΧΠ. ai Fiaalmeate U paragrafo XXIX eoa oui ai vurrebbe far raoooauadaro dal concilie Ia fondartoae di aoeademie di religione, da atabillrai in égal dioeaai, e msMime nolle eitti dello aedi metropolitane, ffi ammeaao colla formula ,ut sacro concilio ooeumenieo commandetur'. B ammeososi questo paragrafo In sacra adunansa ha meaao fine alia aeaoihao dei 10 mano, danendo capitoli bon fit ammcaao. I paragrafi XIX e XXI farono dichiarati pre­ it giorno 14’ dolio ateoeo meae per proaeguire la discuaaione dei poatulato napoletano. aui capitoli. 11 paragrafo XVI ciroa ii clero aggiunto occupati parimenti dagli achetai testé mentovati aui parrocchi e aui capitoli. II paragrafo XX1I1 De eeeleeüt reeeptitiû renne rigettato 11 paragrafo XXIV au gli atudii teologici provvoduto nei poatulato francese. Il XXV poi con cui ai vorrebbe che i Confes­ sori del clero avessero da caaere muniti da una speciale autorizzazione per poter eaercitaro questa parte dei loro miniatero fù anche rigettato. Finalmente i paragrafi XXVI ohe ai riferiece alia formatione dei confeaaori, il p. XXVII che tratta delle apposite acuole di eloquenza nacra, non che il XXVlll, De rgereitiie epiritaalibeu per i sacer­ doti, furono tutti dichiarati préoccupât!. Categorie JI. 7. SeMdone dei 14 mano 1870. Sesaipne della nacra congregasione speeialmente destinata? ali' eeame dei poatulati. dei vescovi da eottompttersi alie diacuaaioni dei concilio che ei tenue nbUe atanao dei Vaticano Ii 14 di mano 1870 alie ore- 9 Va del mattino Intervennero gli eminentieaimi... ; gli illustris­ simi e reverendiaaimi. .. Adunatiai tutti i aingoli padri component! la nacra congregatione dei poatulati all· eoceaione degli eminentissimi. . ai è dato principio ali' eeame dei aeguenti paragrafi del poatulato napoletano, che per mancanza di tempo non ai erano più potuto pigliare ad eaame nella procedente reaaione. Qnindi aeoondo il metodo aeguito finora ai dichiararono preoccupati ossia appartenenti alia Nella medesima session^ i padri della nacra adunanta vollero ammettere a semplice titolo di domanda da. aottometterei privatamente al aanto t I categoria pa4re i 3 paragrafi aeguenti del capitolo 111: il paragrafo XXXI, preoccupato nello schema D» 112’ De rpiecopie auxiliariit; protendo veramente cita bottrztole clericorum, imperrocchè vi ai tratta eanere utile le propositioni contenute in essq.— della proibizione da rinnovarai a) clero circa vane 11 .peragrato XX con cui ei vorrebbe vedero dinegotiationi e Γ accettazione di qualunque officio niiouiti gl> insigne dolle chisse collegiali o renderli C apettante ai Uici nonna la liccnza del veacovo. differenti dagli inaigne delle cattedrali: non che Perimenti il XXXII con cui si vorrebbe che il XXII il quale cerea di etabilire che il clero dei il concilio imponente al clero Γ uno dolia veste cupitoli collegiali e quello delle chieae recettizie ai talare. u.lopri gratuitement^ all' istruzione della gioventù. II paragrafo XXXlll ei occupa di trv materie differenti. Nella prima parte si riehiedo pene gravissimeucontro i sacerdoti ebe prevalendosi degli In capo dei paragrafi che la nacra adunanza entpii codici civili di alcuni paesi vorrebbero eonnella sessione del 10 di tnarzo voile dichiarare amtrsttare matrimonii civili^ Nella seconda si tratta tniaaibili aile diacuaaioni del edneilio ai trova il pa­ di quelli ebe ricorrono alie autorité laiche in af­ ragrafo quinto del capitqlo 11 intitolato: „8acrum fari di pertinenaa eceleaiaatica e nella terza della concilium praencribat congressiones habendaa cum freqnentaaione dei pubblici apettacoli ecc. Quindi métropolite, ea mente ut opportuna consilia sus­ la prima 'e seconde parte di questo paragrafo ven­ cipiantur, ut una eademque et magia ao magia nero xdiohiarate préoccupais nello achema testé efficax pastoralia actio evadat’, perd solamento par nominal?, st pre tertia prwum in im. La se­ modum adhortationic. conda parte del paragrafo 34’ che tratta degli or­ Parimenti sotto Ia medeaima conditione fù am- dinandi fit dichiarata profita in poitulato Gallorum. mesaà la parle seconda del paragrafo 12* del andQuanto allé propoaisioni aeguenti eaae non furono ammaana, ' detto capitolo seconde, la qdale si riferisoe allo ® ammeaae. Categoria 111. scuote rurali e le acuole notturne, nello acopo di aottrarre il popolo all' influenza empia delle false dottrine. Egualmente fra i paragrafi del capitolo III decisero r padri d'ammettere il 1* con 1’ annotazione 441* «site rita«mmmm Mi··— 41 Wlstmtari», 41 Malae· « 41 Pnderbaraa, ai b sterii; il 46° ata red asunpliei « to mUm! feu* •abite' 4ate i ignit· alTintaoetta fcwaiiai delta fosrioai riei regelari; U 4*· «tm i Masstail 4a Mariana dei 14 comete del peatalaie napetotaae. «riger«i aMvaaneate aaaaari· i «acri a«MBi; U 47* prineiptaade aoa i pangnA M anddette postatato, «a* «ai ai riebtod· to soppreseioae dai aeavaati ehe delta inmmiiaiiui «pniai· anu innarieata dal maneaati dal >·Β«η di religieri praasritto 4ai ane 'tuente faroao diehtarati nae amadaribiU, aia eaaoni, nonehé la «trotta o«*ervaasa delta regota conventuals; ,il 48* relativo ai atadii dei regelari ch·. ii vorrebbaro radar «qaiparati ai «tndii praaeritti par ii claro aaeoiara ad iaoitre aottomeaai pareM git preaoeapati dagii rispsttivi eobeati, aia perebb te materia Λ eai quanti trattaao, aoa nono di pertinoana del aanto scusieaieo eoaeilio. Categoria I. alla vigilausa dagü · ordinarii ; il 48* il quale de­ manda 1' abrogatione dai privilegii di eai gadoue Capitote IV : De as «Hi» fswéas reetesMs artia «·i generali d'ordini religion a di «ai maaoaao i peditier Jet. Eaaaada il peragrate primo di qaeeto vesoovi; il 51 il quale demanda delle regoia pit eapitpte divino ia nove parti ogaaaa devetto eaaere «splicite per il transite dalio stato di clero regelaro eeamiaata aoparatamenta. allô «tato di elaro aeeolnre a delle pens per i Da tale divisione poi riaulto «ha aalta parte contumaci ; finalmente ii 69* circa la aottomiaaiono i aooonda del euddetto paragrefa ehe ei occupa dei alla giurisdisione dai veaoovi dalle congregationi cati riaarvati Ia tacta adunant· Λ del perate, eaaere degli oblati e di quelle che emettaao nemplki voti, atato Γ argomento in parola bastantemetrto provvenonchè circa le ordinationi dei medeoimi congregati duto colla boite reoentiaaima tulle censure. Intorno ohe «i vorrebbe sottomettere alie regolo delle normo alia quarta parte dei primo peragrato cbe trntte di della belle Speculators. alouni impedimenti matrimoniali e messim· ritpetto alie tuppliche dei poveri, tutti i psdri forono dei II categoria. parere sssere gih atato provveduta tale dimanda aelDopo di chè la tacra congregatione dichiarô Γ eeame dei poetulato franeoee nonchè in quello dei da sottomettersi privatemeate al somnio pontefice tedeeeo. La quinta ve«ne dichterata préoccupa ta i paragrafi segueati. II 43° relativo alie abbaxie nelte schema De utteoaruat onenbue La «esta poi msUius, di cui ai vorrebbe che fosse sempr» abbate tulle abbedceae rioonfermande,. e It aettima parte un v.escovo. tui provvedimenti da pigliarnt eirea i beneficii riaer11 60 che vuole sottomettere alla visita dei vee- vati alia eanta aede, temno rigettete. covi in qualité di delegati apostolici te chieoe pubSut peragrate 3* eon oui ei riehiede una revisione bliche dei regolari. dei diritto canonico, proaunciarono i padri un dilata È da notarai perit che nul propoaito il veacovo di non dovendosi «caminare queste proposition· altri-. Patti essendo religioao volte asteneni dà ogni voto^ menti che insieme con le titre simili dimanda giè In fine il 53° relativo agli ordini militari equestri, C «ontenute in varii postulati. collo scopo di farli emettere i voti aemplici aoltento Dippoi renendo·! alia diacueeione dei capitote V ed esiggerne di diffendere la santa cbiesa. il paragrafo 1 sull osserratlxa dette feste, il 3° re­ lativo ali' immoralité dei eostumi non che il 6* sulIII categoria. 1' astinensa ed il digiuno,. Ii dichiarô la aaera adu­ Come appartcuente poi plte categoria tersa nant· préoccupât! dai «ehami gié preparati. Non fu ossis a quells che contione te propositioni da aottoaffatto ammesso il peragrate “° suile decime. 1) mettersi alia discussione dei concilio, non venn· 9° che tratte dalla violatione della sepoltura eoeteammesso ed in principio dalla sacra adunansa dei aiaatica non venne ammeaao perché preoccnpato. 14 di marto, che il pasegrafo XXX relativo ai preCategoria 11. oettori tanto pubblici cbe privati. E con tale ammiasione finirono i padri la dis­ cussione delta sessione dei 14 di mano, fissando la prossima adunanta per il giorno 17° del mace corrente di mano, in cui verranno discussi i rimanenti paragrafi dei postulato napoletano, non che i postulati affidati ali' eeame della prima e dolita· quarte Commissione specialment· deputate per Γ esatne previo dei postulati dei vescovi e «celte I fra padri componenti della «aera congregaaione dei Postulati. 8. Come emmet·· al titote di «ottomettersi privatamente al sommo pontefice vennero dichtarate, 1· parti prima dei primo paragtgfo relativa alie p«gelle dei vescovi ed alcune facolté di casi riservati, Ia tersa che trattta della rivalidatione dei ma'rimonii • la ottava sulla prolungatione del tempo del preoetto pascale, sul giuramento dei vaghi, militari ecc., e suite benedixione papale da impertirsi dai con­ fessori in articula mortte. Parimenti al medesimo titote venne ammesso il paragrafo 5 dei capitote V sugi’ oratori privati. Sessione del 17 marto 1870. Sessione della sacra congregation· specialmente destinate dalla santiti di nostro signors all' eeame apeciale^fiei postulati dei vetoovf da sottometterei alte discussioni del concilio cbe si tenne nolle stante del Vaticano li 17. man· 1870 alla ore 91/· del mattino. Interrennero gli eminentiaaimi : Patriti, Di Pietro, Rlario, Corsi, Rauscher, Bonnechose, Cullen, Barili, Monaco ; gli illustrissimi · reverendissimi : Patriarohi lousscf, Valerga; arciveacovi: Sorrento, Tee'Monioa, Sardia, 8. Giacomo; vescovi: Patti, Vatensa. Adunatisi all' indicate ora tutti i padri compo­ nenti la sacra congregatione dei Postulati, ali' eccetione degi' eminentissimi De Angelis, Moreno ed Categoria III. Finalmente furono diehtarati amtneasi alie discus­ sioni dei concilio la .demands 9 del pangrafo 1 contenuto nel capitoldr’lV relativa alla facolté di oui tratta il canone Tcmtlat; il psragrsfo 6 rela­ tivo agli gbusi neN' esercitio del ι·ι pofroaate» introdotti da questi che godono del diritto in parole, ed il 6° «alla, dotation· dei seminarii e dei clero, partiootermente pro obligatione nutentandi eterum loco deeimartmt. / Nel capitote V poi furono ammessi il paragrafo 2° con. 1' annotatione peril in principio. Con questo paragrafo si riehiede di censuiare d' un modo spe­ ciate il male dell usura. '■ - ‘ a ACTA OOVeaWAfiOBBI no POflPLABB sordo-mnti aoaeM ii 10° salia tant da preaeriverui ai sodaliaii dei laid. Intono perb a quoet' ultimo paragrafo te saeta adunans» dodos di satmoiterie sojtantd ispHaeipte; o eoa tale risoiuioae datte fluo aOa dtecuerioM dei postulato napolotano. di oui si Ocoupd mMo oeesieni dei 8, 10, 14 e 17 aquae. Padarbocua, Patti. revuroadiotimi oomposMati dalla iam congregatione apaaiahMtrt· datiiaat· par rioavero ad seemiBare I* propodtiooi doi veoeovi ai aoao dad a diaeatara 1 eegaeati pootaiati: 1. Fseitalata arvhispismpi ri tpttttpmui Btlfit· ·. Peculiaris eoagreeana tertiM MuulidHlt1. 1870 martU 14. Die 14 ** martii habitae eet eongreeeusaubdsputationis commissionis pro rocipioedis et expeadeadie epiaeoporum propositionibus in aedibus omiauatiaaimi cardinalia Viearii. . Adfuerunt eminontimimi cardinales Vicarius, *I Di Pietro, Moréno, arehiepioeopi Baltimorensia, Wsetmoeasteriensis. 1. Examini propoaitum fuit postulatum plurium episcoporum de bellis iaiustis deque malis indo pro­ venientibus. Patribus visum eet quod nullomodo posait decre­ tum fieri in concilio Vaticano super robus belli et pacis, nihilominus quod maximo expediret ut a concilio promulgaretur exhortatio aliqua ad aroenda bella iniusta, et ad pacem fovendam, ideoque quod postulatum debet- admitti : eed quod ree ipsa debeat omni prudentia tractari. 3. De postulato epiaoopi Vioentini visum eet quod primus et quartus articulus debeat ad summum pontificem referri, tanquam extra concilii competen­ tiam.' et quod secundus et tertius articulus iam in schematibus praeoccupati siiht. 3. Postulatum 33 patrum de leges ecclesiasticas 0 in unum codicem redigendo admissum fait, ut ad summum pontificem deferretur. 4. In postulato episcopi Coneordiensis omnes articuli seposito tantum quinto in schematibus prae­ occupati videbantur: de quinto articulo iudioatum est ut in respectu virorum ecclesiasticorum possit admitti. 3. De postulatis pro dogmatica definitione as­ sumptionis corporeae in caelum Deiparae unanimiter indicaverunt: I. Quod nulla adsit definiendi necessitas, quo­ territorium dm Med. tiaM /Wei ana tapafar a IK) padribaa aaAoenpia. 4. AeMtitaa poMoratie AfMtfmorum do eea/erresMe at smMate «· reoiMmdu dari» eaaemoia. 5. PropotUio episcopi TeretOMM de paAüomdie armai omnibus icdemntiiin arm prope a /in» erit Emendo i aaddetti pootolati stati primierament» affidati aN’oaamo di nna oommiarioao composta dogli eminentissimi Patriti, Bonnechose o Monaco nonehd dogli iÙMtrietimi o roverendu^pai areivoocovi di Tour·, di Borrento, di Sardia e del illuatrimimo o raveraediaetao veooovo di Paderberna, i padri adu­ nati baaarono la loro diecumione «ni rapporte fatto dalla auddetta oopHnimiono. E principiando dalΓ oeamo dal postulato dei veoeovi del Belgio furono tutti del parere cha il 1* paragrafo del auddetto postulato Dt iedieiit dsrieoram non poteva esoere aqtmesso emendo gid stato preoocupato negli sebemi sottomessi alia discussione del concilio. Perimenti furono dichiarati préoccupât! il para­ grafo 2* Dt eiorreoram rtttitarii», il S· Dt collalions rce/eeforwm paroehialiwe, i) 4' Dt rynodo diotossone ed it 6· Dt piit virorem ae^otmiMrw» éutitetu. Il 6* paragrafo poi con cui ai cerca di ottenere per i veoeovi dello faooltà relative agli oratorii pri­ vati fu rigettato. La prima parte del paragrafo 8° ebe ai riferisce alie faoolti quinquennali, triennali occ fù diehiarato provveduto nei postulati dei vescovi francesi. II paragrafo 9* ebe tratta degli impedimenti matrimo­ niali fa rapporte alla sua prima, seconda e tersa parte diohiarato provveduto nei postulati francesi, niam omnes ubique cbristifidele» assumptionem coli' ooservatione perb che ia forma della tersa parte beatae Mariae Virginia pie et firmiter credunt et nsata in quelle pootulato ttt pra^ftrttda. Quanto solemniter singulis annis concelebrant. poi alie altre parti de) medesimo postulato relativo II. Quod perpensis huius temporis adinnetteot ^llo petitioni con cui si domandono le dispense praesertim Vaticani concilii eiroumatautiis eiusmodi Tnatrimoniali non ohe all'cspressioni in uso nell» definitio non expedire videatur. dispenso pontificie, tutto vennero diehiarato pro­ fil. Quod fidei traditional] ohristifidoUum do hac D occupate. ventate penculum exoriri poesit ex eoutrovarsha scilicet et'cavillationibus historic» catholicos inter et acatholiees excitandis : ideoque unanimiter con­ clusum fait postulatum licet de re maxime fidelibus cara non admittendum. Archiepisoopus WoetmouMterientia secretaries. 10. Seoalone dot 11 aprile 1870. Sessione . . . della sacra congregations spocialmente deputata dalla santith di noetro signore per ricovere ed oeaminare lo proposition! del veoeovi che ebbe luogo nolle stanse del Vaticamo la mat­ tine dei 11 aprile allé ore 9'/a Intervennoro gli eminentissimi : Patrim, Di Pietro, 'i Aeta halas conciemus sums ptepri» scripsit ueMspinmpos WmtaoMstarieasix Perimenti i padri diehiararono preoccupata la parta A dei paragrafo VII in oui si parfis delle tasse ehe sogliono pagarti per io sqddette dispense ma­ trimoniali, non oho il paragrafo X relativo alie nuova compilatione dei diritto canonico. Finalmonte le parti dal paragrafo Vil distinte colle letters 0 o D eho trattano dello speciale studio delle caneo adotto dagli ordinarii nolle euppliehe d> dispense matrimo­ niali per lo quali i prolati del Belgio chiedono uu pib equo eoame, non ehe quelle chp si riferisce alia nocoetitb di rioonoscere in certi cari per motive sufficients Γ iatansa dell' ordinario, farono ambedam rigettato. Solo quindi lo eeguenti dimande del veoeovi bolgi farono ammeaoe dai padri della sacra congregatione, e eib a titolo di racoomandatione da fare! privatamento alia decisione del eommo pontofioe. In primoluogo ia tana parte del paragrafo VU Dt eUttrAt» . X. la lanada parta dal paregrnfe VIU Db/mNitaMw aatraendlaarN·, eon eai si demanda «ba te feooW* Hmitato ad aa tempo de detonsiaand. Bimilasonto veil· la sacra ooagregaxioeo aaunottora il pera­ grato IV eon rai si eorea she la validité dette diapeeao non pocea dipoader· dai teretini inmntta monte aaaii dagli egÀati natta aappüebe o spiegasioai dalle modeaim· ch· qseeti praaeataae ai varii disaster! Romaai. Parimeeti «mmieew* i padri la dimaada VII relativa aile diepeem matrimoniaH «dtta Happer*· a| araemd· petngrnfe ·αϋ· rifense Aa ialredani nette leggi ssaMmaniaK, teovnrane i pnAri namere degii impedimenti «ba «I vorrebbo ridnrro, a Atabiarama gib prooeeupata aagfi aMri aabaaii la dimaada relativa alTsetoasiono della potoeth ordinaria Aai veaeovi. Il paregrnfe ΙΠ aba dimaada I'abalfadeae dal· Γ impedimanto della aegaaaioaa lagala vmiae aaehe ooaaiderato prooooepato a partioolarmenta aallo quale i veecovi dei Belgio verrebbero ottoaare «bo le dispense di eai I’meeneon· fl* rimsis» agb ordinarii o ai vioarii generali, poaeaeo orner· marne g eabema M· 18 Dt iittiplûte ttinittUtt. D parain coerasioao dai vicarii eapitolari ttit ttuetttU, eome graft* 8 relativo al dover· di dichiarure aalla rappei in favor· dm vicarii eapitolari ai domanda col pbaba di dispones U patrata iaoaato Λ diehiareto paragrafo VI eh· tatto le fooolté oonca··· ai veaeovi provvoduto aai poetalati fraaeeoi a tedoochi. Préoccupât! fiaalmeate ai troverono i paragrad 8, poesano aerviro dope-la lore morte ai vioarii suddatti, perché U tempo della oonooeefou· non foera • a 1 aba trattaao degli impedimenti di pubblica ••aurito; eoai aaobo i padri deeiaero di poter ttt- oneeth, dal qaarte grade di eonaaaguinith ad af­ tomettore privatamonte quanta dimud· al giadiaio finité a dal second· grado di affinité proveniente dal aommo pontefiee. te aapwfo iUieÜe aaa «H ii paragrafo 8* aalla riftmna del breviario. K ooai meandoai date fine alia discnesiono del poatalato dei prolati de) Belgio, ci pâmé all’ eeama II. Paaaeado pei al postulato del veaeovo di del poatalato dell’ areiveecovo di Lucca, relativo ai Albeisga relativo alla disciplina del clero seoolare privilegii ed alie aeentioni dei prolati aeoolari eho i padri lo diebiareroao preoocupato. III. Quanta alla dimaada del veaeovo di Manon banno alcun territorio; e i padri lo dichiarerono preoocupato quauto alla prima parte e Γ ami­ gonsa il qaale vorrebbe aba nallo soheuia it tpisero quanto alla seconda che traita dette Mentioni aeopù ai paria··· dalla gravité della eleaiono o no­ mina dei vesoovi onde viappié eccitare tutti quelli •enta territorio e populo. che vif prendoao qealcb· parte ad aaa asione oonNon fù ammeosa affatto Ia dimanda dei reve­ rendo padre generale dei Minimi relativa alia riforma c scienaioea, o ehe nol modoeimo schema vonga iada iutroduni nella recita dette ore oanoaieho, non •erito tatto il capo del eoacilio Tridentino che si ebe quelle del veaeovo di Treviso ohe si riferisee riferisoe ad aermem pmeedeadi nd crsarienem tpialla simultanés pubblioasione di tutti i schemi da •ceporvm tt ttrimtlieai; i padri Γ amisero rispetto farsi solamento alla fine dei concilio. elle prima parte o lo rigettarono rispetto alla teLa dimaada* JjteiT geno seopsrti dope «te il awtateaata 4 «tata «a·* tMtto in ·0·ΙβιίΜ· Btift it quarts di qnaato pestalate, «te ai lifataM all* «te Wife di d«naatero ate aataate eeelestaetiste gti •ratiai, sospetti di awaia, aaateaatB ees. vrane amaaaa p«r aaaara privataaaaata aattoaraaM ate ■apaaaaa decisione dai aaaaaaa poatitee. Ill Tale ft sache il pararo M padti rispotto al poetaiato dai 33 rosoovi 1 qaali verrobtero ftra aaaapitaia aa nuovo codice di diritto aeataaiaatiea. E mb tala riaolaatoaa ft date Baa alia eeeoioao dai 93 sprite 1870. 13. Altera protelatorum dtetrfbatte later quateer MaaaaiMiaMa. MMMUfc* «Ν tedaaateatei «ardtaataa. Cent, Btario, Oaltaa. Bnaaaaiiiaatail ptaaaalaa: Hieroeetymitanns, ValenHuie aaaaaataaiaari sequentia peatalata ad exam·· tradita saat: 1. Poatatate Matra mala, qeae aaaealo nostro voroatar progresses at eogitaadi libertae, exhibita a qaiaqaa episcopis rite· maroBitiei at ritus chaldaioi. 3. Propositio taper socialismum ab octo concilii patribna exhibita. 3. Postulatio septam patrum, ut strictius obser­ vetur concilii Tridentia! lex d« «lectione episcoporum, atque severius instituatur examen in aliis ecclesias­ ticis dignitatibus ab apoetolica sede conferendis. Emiaeatiosimi cardinales: Ite Angeli», Boa· B 13. Beehose, Monaco. Reverendissimi praesules: TnroPeculiaria eoagreroas quartae commissionis. nensis, Surrentinus, Berdiaans, Paderboraeaais. 1870 maii 3. Huie commissioni sequentia postulata ad examan Die 9 maii in conventu habito pones eminentradita rant: 1. Postulatio pro sodalitate Saaetae Infantiae a tiasimum dominum cardinalem Riario arobiepisoopum Neapolitanum ab «minentisaimis et reverendissimis 36 vicariis apostolic» exhibita. 3. Observatione» consideratione dignap, at quae patribus qnartae commissionis actum fuit de quatuor corrigi debent in Syria pro bona animarum salute. sequentibus postulatis, eiusdem commissionis exa­ 3. Expositio congregationis helveto-benedictinae, mini commissis. 1*". Postetatas» contra propremna tt cogitandi per abbatem monasterii Einsidtensis, illine congre­ libertatem. — In primo nonnnlli episcopi maronitici gationi» praesident, exhibita, circa vota simplicia et chaldaieî ritus petunt remedium aliquod a Vati­ solemnibus praemittenda. 4. Postulatum, a 30 oonoilii patribus subscriptum, cano ooncilio decerni, ad oppugnanda falsa prin­ ut opificum societas Dsr Gesetisa-Ferma a sacro cipia progressus, et eius quam vocant cogitandi libertatem, a quibus tot et tam gravia mala in ooncilio Vaticano laudetur atque commendetur. societatem derivari noscuntur. Secunda oometirrie. Licet Commissionis patribus visum fuerit postu­ Eminentissimi cardinales: Rauscher, Bariti, Anto- C latum haud satis determinatam et explicatam &· nslli. Reverendissimi prdesules : Antiochenus, Taurinensis, 8. laCobi, Pactensis. Huic commissioni sequentia postulate ad examen tradita rant: 1. Postulata ab episeopo Pistoriensi et Pratensi, nomine .quorundam episcoporum Italiae centralia, exhibite. 3. Postulatio quingentorum et decem patrum de invitatione facienda Hebraei·. · 3. Postulatum ab octoginta patribus, ut sancti Vineentii a Papio aaaoeiationea, quae vulgo Conferentiat dicuntur, a sacro Vaticano ooncilio lauden­ tur ac commendentur. 4. Postulatum a 30 concilii patribus rabacriptum, ut societas sancti Vineentii do Pania a s. ooncilio Vaticano laudetur et commendetur. mulam exhibere, et in aliquibus etiam praeoccupa­ tum iam fuisse; nihilominus animadversum fuit, postulatum ipsum in se omnia requisita praeseferrs, quae necessaria rant ad hoc, ut admitti possit; et attenta rei gravitate, et malis fere innumeris quae in socsetatsto proveniunt ex huiusmodi ideis, iudicatum fait valde conveniens et utillimum fore, ut errores praecipui qui sub nomine, progressus et libertatis cogitandi veniunt, accuratius enumerati, oxpreseiua etiam a Vaticano ooncilio condemnaren­ tur. Quare unanimiter conclusum fuit, postulatum in principio cut admittendum. 3·“. Contra todalitmum. Eadem omnino obser­ vata fuerunt relate ad secundum postulatum, in quo petitur ut Vaticana synodus exeerandis socialism! erroribus catholicam veritatem et moralis doctrinae iustitiam oanctitatemque opponat ; ut divites et proTertia commissi·. D ceres doceat .officia, quibus erga pauperes, operarios Eminentissimi cardinales: Patrisi, Di, Pietro, famuloeqne adstringuntur; et vicimim quae sint Moreno. Reverendissimi pressâtes: Mechliniensi·, istorum officia erga patronos, eosque quibus manuum W sstmonssteriensis, Baltimore»·!». suarum operam praestant Quare unanimi sententia Huio commissioni seqsentia postulata ad examen conclusum fait postulatam, m quo noadum prae­ tradita sunt: occupate·· fuerit, «ut admittendum. 1. Propositio episcopi Vannisnsia de confessions 3*". De dtetiene epieeopenan. Ad tertium, in sacramentel! presbyteria par novam legam ecclesia­ quo agitur de episcoporum electione, et postulatur sticam congruis temporum intervallis praescribenda. ut sacrosancta synodus, principibus, magistratibus, 3. Postulatum a 118 eoaeüil patribna subscrip­ capitalis, aliisque episcopos nominandi, proponendi tum. ut 8. loseph eligatur eo declaretur universae •t eligendi iu habentibus, gravissimum Dei indicium ecclesiae patronus atque protector ; ot foetam pa­ ia mentem revocat; provideatque ut quae hne do trocinii eius cum ritu prima· elaeeia ot octava ubique ro e Tridentino decreta sunt, severiori adhuc et et ab omnibus peragatur. strictiori modo ab omnibus observentur. Patres com­ 3. Propositio 43 superiorum generalium ordinum missionis consuerant huic postulato iam provisum regularium, ut S- lotafltat conciliari constitutione per responsionem ad postulatum episcopi Moguntini. declaretur primarius potreaus tmieereelie eodeeiae. 4“. In fmorem operae aà dtalue: Œubrs du 4. Votum synodi patriatetete Armenoram dt r»> Ècolu ·.ι.κ Κ JI . , . tern abkiM Mato ta GaSfia fiMdafi··, at ia· p*A riteatar ad Kbnua rmjgeuim, «Üm bug* arabisa, varias Baiaaaa pariai propsgata·, «ri ritataai . ut pesrit male aataaMm oeewri edam {■ Oriente. CKasrv riM eml· /(Mart, a* petitar at inter de­ mote qeao ria aririiaaibaa' aaavaaaaata aaaaaMNriaa peotnlahs· sen meo de se goneraH et digna ooee»MtHo Vatieaaa prepoaoatar, aaak adHeiatar, qaa •etaee MMÜfo, eam agatur de collegiis partieelarihale pie operi et ariaawb ab ionisais aaaaaetaria baa. 8od tamen qnoaiam ruo ridetur aliqua msat aora aaaaaieadario tribaatar. sidwatioae digna, putat privati· a secretario ros Ad baae real aataadvonam fait tria ia· riae- indicanda seaune pontifiai, ut d «udat ia eae riaaa generis postaleta'exhibita Maae, pre «eiea sepi entia, aliqua fiat inquisitio de robea axporitia, daariia specialibus aeaaallie operibas ia fevorom aria- quarum aliquae soamisrioai rideatur farsas aee rioaa·, Ueape postulatam pro opera JVopopetiom» satia probatae. jUri Lagdaai iaim pride· hndato, item poetalaiu· rie qao ia praéaouiiaia·; tertio· doaiqae pro opera" &mrio* hfaatiaa Msoapato. 1 Secundo observata· fait, trio opera pro quibas ia· poetalata· fait, quasvis ea eorto qaaa do /Uri ^Vspageh·· dicitar, caeteris loage praestet, ta· . obiooti generalitate, ta· sociorum numéro at fruc­ tuum amplitudine, omnia aibiloBiaue haud exiguae B utilitatis sass ad missionum incrementum. Quare etiam alia a concilie Vatieaso commendanda ease oensuerunt patroe oommtMionia. Versa observatam fait, tertio, optandan for­ tasse fora, at haiasaodi opera aliquo striatiori Tin­ nulo sanctae sedi tangerentur, tam adhuc at distri­ butiones subsidiorum veris cuiusque missioni» aeeoasitatibas semper proportionate responderent, ta· nt eingalara· huiusmodi institutionum actio perfoetiorem ot utiliorem inter se consonantiam praeaeferret. Dissimulatum tamen non Mt, rum in so certe utillimam se desiderabilem, haud lovibua in­ commodis obnoxiam eooe posse ; ao proinde unanimi suffragio conclusum fait: postulatum admittendum cum clausula: tari eidootar Saadiatiato aliquid docsrasadiMs droa haiae poteris opera. 14. Pocuftarts eoagreeMu ceamlsdoais primae. 1870 mail b. Postulatum primum: Pro eodalitata Sanctos fo- faaUaa. ' Quaeritur, at oonoilium commendet hano piam sodalitatem. Commissio obearvat, quod ia postulatu Gallorum foit decisum, nt aliquod caput de piis Operibus inseratur inter schemata proponenda sacro ooueilio; ot dictum Mt quod possit laudari iure pia societas Propagationis fidei. Huie pio operi affine est illud Sanctae Infantiae, ot multa bona ex eo proveniunt in salutem in­ fantium infidelium qui beptisantur, erudiuntur ia scholis, ot infirmi medicamenta suscipiunt opitulante Sanctae Infantine sodalitate. Hinc commissio credit postulatum esae admittendum, ea msnto ut post laudatam societatem de Propagatione fidei, commen­ detur etiam sodalitas sanctae Infantiae. Secundum postulatam: Obaoroadoaat ooaddora· deae difaao at qtuu qorrifi daieat eWMMFtMU m Syria pro bono Postulatam oontinbt tres partes: Prima respicit effusionem librorum, qui perversae doctrinae veneas continent, et gratis distribuuntur a Societatibus biblieia, et remedium quperit contra hoc malum. Secunda respicit collegia missionis Aatarao ot Qasireasis, ex quibas vix quinque inter centum enu­ merari possunt alumni, qui permaneant boni. Tertia respicit aiedonarioe, qui legitimam superiorum eodoriaetieora· auctoritate· evellero nituntur. 1* Commissio credit droa prima· partem, quod postulatum dt revera admitteadum, eo sensu ut in capite do Piis operibus, laudetur etiam opus gratia disseminandi libros boaoe, et eorum praecides in- S* Quoad tertia· pariem, etiam oomsriade putat non agi de m vere ooaoiiiari. At qnoaiam didtar mimiMariee instituere societates sine ordinarii asotoritete, praedicare ia ipse here que bebetur ooaeU in eoderia pareohiaM, et eireaire domos magnatum invitantes iOoo ad audienda· condono· apud eoa, ot inducere foeminaa tantum ad frequeatandaa sua· ecclesiam et ad omittoadum votam dbi solummodo obediondi, «necnon rodpero inconsulto ordinario haereticos ad fidem, ot sacerdotibus aliarum dioe­ cesium sine praevia licentia ordinarii concedere foeultaiem confeeriocea andioadi : bino oommmisaio credit summo pontifici deferendam privatim a se­ cretario, ri forte credet atiqsam inquisitionem fieri pro sua prodentia. Tertium postulatum : Asposttio eotofregatioaie prosmiffmde. Oommisrio observat postulatam directo opponi doeiaionibua congregationis Episcoporum et Regula­ rium a sanctiMuno domino nostro adprobatis, anno 1857 ; et agi potias do Una congregatione quam fio omnibus. Hinc putat concilio non esse proponendam. Sed tamen, quoniam varii ordines regular· ob­ tinuerunt aliquae regulae quae mitigant general· dispositiones, ot proponuntur aliqua, quae non videntur eese spernende, nt exempli gratia, «Nemo recipiatur ad novitiatum ante annum XVIII**, ut postulant· salte· per biennium sint probati ia aliquo seminario vel collegio monasterii“ : Commissio credit, quod pomit deferri summo pontifici, ut, ■ credat, datur commissioni cuius Mt proponere sche­ mata do regularibua. Quartam protelatam : Ut laadatar aodataa opsyfatm Dor QtttUaa - Varda. Commissio credit anitum conducere ad melioran­ dos moros opificum, qui hac nostra aetate omnibns •odia ad fidos abdicandam inducuntur, ai piae societates, quae ad fidem catholicam firmandam in opificibus institutae sunt, commendentur. Quapropter putat, postulatam caro admittendam, ita tamen at in oapita de piis operibus laudentur societates, qaae ad fidem oathotioam stabiliendam ot ooufimaada· D inter opifices institutae sunt, qualis mt societas vulgo diota Dvr OttoUaa-Varda erecta in dioecesi Colo­ niensi, ot aliae quae passi· ia Italia ot Gallia in­ stitutae sunt. U. SeeaioM degli 8 maggio 1870. Semions della eoagregasionO speeialmento de­ putata dalla saatiU di nostro Signors per rtoeroro ed emminaro lo propoeirioai dei voeoovi. oho ebbe luogo nolis stanno del Vatioaao la mattiaa dei 8 •aggio alie 9>/a Intarvoeaoro gU eaiMatisrimi: Patriai, Di Pie­ tro, Rauoober, Boaaoehoee, Oallea, Sarili, Moroso, Moaaoo, AutonoUi; gli iQastrioriai o rovoresdimisi: patriana lomoeff, patriarea Valerga; arriveoocri: Tonsa, Sorrooto, Sardis, Teorolonioe, Patti. Adaaatiri gli eminentissimi e gli rovsroadimimi padri oomponoati ia sacra oongrogaaioae speciei- m C. ACTA αΜΓΟΜβΑΤΚΜΠβ no POlTULATIB . . fM ------------------------- —----------------- —:---------------- ;------------ -------- 4-r------- ---------------------■------■esta dallasaotita « «Mtr· sigaete taÜMte-----------------------------------------de*1 gfohlllivi di Motoos rioovere «d eoamiaaro le M »ta«Mi U- «U tnttta 4*ΙφΜΜ pufium AkOlto* 1' eoeetioaq degii MBiaMÜMtai Du >uge>s, Biario, ΙΠ. Non toeuo poi ififctta «Mmd i postulati • Corti, o degii iHustrimimi · morMÜMtai «nIvsscovi di Vtieua, di 8. GiMaaw, « Tories. di Westminster, di MaHtaoa, di Battbncru son ohevgz vseeovodi Paderboraa, i qnati ne· peteseuo iatorvotiro ail· preoeato s serions, ai i data prismpio alla diaenaaiooa del pootulate del vesoovo dalla Concordia1 diviso ia toi poragrafi. B aal primo paragrafo oon oui ai «ne di too abrogare la leggo daU'aaÜMaa* dalla oarm noi sabbati doli' anno, eseondo taie leggo ia varii paaai gib abrogata, non che par ragions daU'indeboUmonto dalla costituaiono amans oho vérifiée ia tutti i paaai del monde, emiaaro i padri il veto ehe tale domanda poteva eaeere propoata alla discus­ sioni del sacro eoumenioo concilio*.' deil' aroiveoeovo di Malinas, od 0 pnumlato dei vosoovo di Lapea, 1 quali avrebbero desiderato oho fl •mm eooeilio Tati···· si fime· eeeupato dolia oetta dei coci detti dissidenti esevuaioti. Ia quale di fermata -dope Ia eenetastono dei concordato tre >a beata memori· di Ple VII o Napoleons I e she vesgoso chiamati fa ftiti tfH·». IV. Sui postulate del voooovo di Aliearnaeoo composto di vario dimanda venero dai padri emesse le eeguenti seatanse. Rapports al paragrafo iatitoiato Do jfomaw peeit/iet che tratta dei diritti eonoetueati U dominio temporale del sommo pontefioo e doli’ ubbidieaaa dovatasi dai principi all'autorité dei oapo della chieoa, lo diehiararono prooooapato. Quanto al seconde paragrafo, che tratta dalle ■ Parimenti venaero dichiarati preoocupati i oadispense matrimoniali dal B e 4 grado dl oaCéàdr pitoli Ds potosMs toeMafüca, Dr potfftai· faecttleri, guinith e di affinité, non ohe dall'impedimqato dl aoeche it oapitoio Dr mstmctiorw «ueMlatir ed il pubblica oneatè, dai quali impedimenti ai vorrebbo capitolo Do fie dtetis lAexieMiu il quale tratta delle che i vesoovi poteaeero dispensare, sensa rioorrerc liberté di*bbeeiensa e dei culti. alla santa sadé, lo diehiararono i padri prooooupato Solo quindi venne ammesso. colla olausola m nei sohcmi relativi al matrimonio. prtsopw il oapitoio Dr Aene^crnttie ettrittiana oon Perimenti vennero diohiarati préoccupai! il para- oui si oeroa di conservaro nolle mani dolia Chieoa grafo terso relativo alla solennité che si dovrebbo le pie opere e le société di beneficent· avendo eoae preecrivere per renders valide le sponsali, non che tutté avuto 1' origine loro nel seno della Chieoa. il paragrafo quarto che si occupa dello faoolté de . B oon tale diMUmione venne dato fine alia aemidorai ai vesoovi perche questi poteaeero privare i one dei 6 maggio 1870. colpevoli sacerdoti dai loro beneficii sensa processo 16. canonico nei gravi casi di scandalo, lasciando tutr Suselene dei 1> giuguo 1870. tavia ai rei, sempre, il diritto dei rioorso alla aanta aede. Sessions della congregatione speciale deputata 11 b* paragrafo poi oon cui si cerea di stabilire dalla nàntité di nostro signore per ricevere ed che ' neaaun ecclesiastico, e ciù sotte grave pena, •seminare Io propositioni dei veocovi, che ebbe pdbsa stam pare alcuc libro sensa il permesso dei C luogo nelle stante del Vaticano la mattina dei 19 proprio ordinario, fu ammeoso nel senso obe ae ne giugno hile ore 9 Va dovré fare mensione nollo schema D» rite ft AoIntervennero gli eminentistimi: Patriti, Riario, ntttai* elericorwn. Corsi, Bonnecbose, Cullen, Barili, Monaco; gli illu­ Finalmente il paragrafo 6· oon cui si domanda strissimi e reverendissimi ; i) patriarea Gerosoliper i vescovi di poter ordinare i ohierici al sem- > mitano : gli aroivescovi : di Sorrento, di Valente, di plico titolo Sfrmtutu eeetuiae fu diehiarate pre- Tesaalqpioa; il vesoovo di Patti. oocupato, e si passé all' eeame del postulato sottoAdunatisi gli eminentimimi e reverendissimi scritto da quasi 400 vesoovi oon cui i msdesimi padri componenti la sacra congregatione destinata vorrebbero che 1’ assuo aiens della beata Vergiae a raeeogliere ed esaminare le propositioni dei ves­ fosse dommatieaments definita. La congregations oovi, fù 'dato principio alia discussione dei postu­ dope maturo esamo fu inters del parere non do- lati aeguenti i quali furono precedentemente esa. verri tale dimanda sottomettoru alie discussioni dei ' minati o discumi dalle rispettive commissioni com­ concilio, tuttavia i padri hanno espresso U desiderio poste dei padri eletti a tale scopo, fra i membri di far conservaro questo postulato negH arehivii, della oongregaaione. onde la gloria dolia beata Vergiae no ricavasse I. Quindi, basandosi sui rapporto sottomemo maggiôr lustro*.* alia oongregaaione dei padri dalla prima commis­ Vena ero quindi esaminati i postulati primiera- sions vanne esaminato in primo luogo il postulato mento discussi dalla commissione composta degii I ' relativo al sodalitio della Santa Infantia con cui si eminontimimi Corsi, Riario o Cullea aonoho degii domanda al concilie di onorare queat' opera pia oon illustrissimi e reverendissimi il patriarea di Geru- una sua lodevole raocomandatione. salemme e àegli' arcivosoovi di Valent· o di Tessa· Essendoti osaervato che nell' esame delle pro­ Ionica. Quattro sono questi postulati. positioni dei vesoovi della Francia ffi deciso che si I. U 1* oottooeritto dall' arcivesoovo di West­ minster, con cui si propongono akune modificationi da inscrirai sei eanoni relativi al Romano pontefice, e fu giudicato preoccupato nello rispottivo schema. II. Tale anebo fu la sento··· della esore eoa-. < Sapra n· 17, ori. ttO. * tfdiasas 4ei » fffffif 18T0. — D mato pedrt ortiaè oho aoa ta woumimsso qasste riastssioss agU unjamtimhsl preaiti, m ta Msmltasm use risstaates dei fiant’ Ofitio di tine died assi MfeSre m quests ergomsato fodhadatio aooreterta). • Ctaiaars M f mtffit t8?0. — fina mntita ha apprsvato pimvoata la pnmuts rtashmiens agglusgmtn ohe ari1' sito da csstodirta ssgii arerivj ai iijrbsaan parole di alogia sila pisth dd vmoevl osgaatarf (ntanstsMs sssrvtarti). poteva lodare 1'opera pia della someth della Pro­ pagatione della fode, i componenti della congre­ gatione giuata il rapporte della oommittione, vel­ lero parimenti diohiarure il postulato, ohe tratta della Santa Infantia, ammittibile, nel senso di poter estera raooomandato in seguito di quelle che tratta dei! opera pia della eotistb ; della propagatione della fede. II. Pigliatati tale resolutione interne al primo postulato passarono i padri ali' eeame del seconde che tratta di aleoni punti degni di consideratione e che debbonti oorregero pel bens dolls animo, in Siria. Coli* prima parte di queèto postulate si cerea bt»; 4 iltmw daÿa nuovisaidh oostitusioni ,(* poi poggia aulle I 1° i postulati che i pKdo dolia sacra qgngre- garione dichiararonp preoecupati io slcuno. ohgli falae ba^>, eh' essi siefio indumcwvoli). ' . r § 34. «,De legibus matrimontsmhus reformandis" '«schemi da proponi alcvnqiho, o gié contemplati (preoccupata nel relative- schema). (8 35. «De mindéndo *impedlmehtorum matri­ «, in qualchê atto pontificio. ·<, v•''2° f- postulari rigettati ossia quelli che non. monii dirimentium ' numéro" (rispetto ali' imp^di* • mento della pubbheaonesté). « ■ ' 1 vennero am messi per la discusaione^sonciliare. _ 8 36.' „Do modifichndu dandeitinitaiis impefli3* l/postulati · intorno a' quali la sacra congrngaxione decise doverai differire I' esame ad altro mtftto" tai trova nello schema .Do domicilio et ' quasi domicilio ad efiectu^snatrimonii"). ■w çempo $ 44.” g An conveniat leges abstinentiae et ieiunii 4* I postulati che furono ammossi, peré solténto B f a titolo di domanda^da sotlomettcrsi privatamente ad quamdam uniformitatem reduci, Quel,-—etiam mitigari." · "a ai aanto padre. $ 48^ «De adducendis, vel reducendis ad fidem 5° 1 postulati ammessi nel senso da potersi pro­ ^t unitatem catholicam, infidelibus, schismaticis et pone alia discussione dei concilio Vaticano. Lo Kcrivente nef partecipare alla signons vostra haereticis" (nello schema delle missioni apqatoliche) S 4X «De conversione infidelium", per la prima, illustrissima e reverendissima le risolusioni adottate dalla prelodata congregatione e.d approvsle in se- seconda e tersa parte (nello schema suddetto). g 51. «De dividenda, vel duplicanda, maxime guito dalla santité di nostro signore, la prega a volerle communicare, agli eminentissimi e reveren­ in favorem orientalium, sacra congregatione Propa­ dissimi signori cardinali procidenti delle congre­ gandae fidei (nello schema suddetto, e nella costituxione apoatolica Humani pontificis, relativa alia gationi generali unde servano loro di norma per la .. rifonna della Propaganda) " , parte che riguardarT'elevato loro officio. E con sensi della pip distincta stima si pregia rassegnarsi, di vostra signoriï-TnuWsjssima e re­ verendissima, devotissimo obbligatiasimo'roeevitore t Alessandro, aroivescovo di Tessalonica. segretario della congregatione de Postulati v 2. Conspectus generalis postulatorum quae . Deputation^ examini selecta fuerunt. Prima ealegeria Contenente le propositioni dei rcscori, che la sacra congregasione dei Postulati ha jdichiarato préoccupait net sfhemi da soltoporsi alie deliberationi del condito: 8 1 Postulato francese (alleg. n" 1). · «De seiyinariis clericorum ubique instituen­ di·"/IQuanto alla prima ed alla seconda parte, nelle quali si tratta dellg nécessité e forma dei medesimi. 8 4. «De academicia gradibus." , Postulato dei rescori della (lermania (slleg. n“ 2)., Del S 1 1· parte prima, che tratta di vari argomeuti relativi alia vita dei clero, (perché pré­ occupât! nello schema «De vita et honestate cleriC eorum'. Det § ‘2 solamento la prima parte, «che tratta dell abrogazione di alcuni impedimenti mattimoniali. distinti nel qui anneseo postulato tedesco coi .numeri 1. 2, 3, 4, 5, 6, come quelli che sono comprosi noi rispettivi schemi "iiisciplinarj. Del § 3 la parte che tratta della diminurione delle censuro (perché provveduto daHa nuovissima costituxione) ; come pure Γ altr· parteche riguarda le faculté solite a darai ai vescovi per un quin­ quennio, e che si vorrebbe venissero date durante Γofficio: (perché gié se ne è pariato nel postulato dei rescoVi franeesi). II 8 7 che tratta dei concorsi per Ia collatione delle' parréchie : (perché se ne occupa lo schema disciplinare rispettivo). '9 7. «De exercitii· spiritualibus a clero saeculari quotannis habendi·." $ 10. «De mulierum in domibus sacerdotum Postulato napoletano (alleg. n° 3). famulatu." Parte prima. Quoad doctrinam. § 11. «De concursu ad parochorum electionem" D (préoccupât· net achetai 4,De vita et honestate Del capitolo 1* De Hs, quae qoqma respiciunt: clericorum" e «De concursu"). II 8 1 >>l)e 11°· notione". 8 12. .De praediaatione verbi divini." Per cié II 8 2 «De rorum creatione". che, riguarda ia ' seconda parte (preoccupata nello II 8 3 «De Christi notione". schema «De parvo eatechiamo)". II 8 d «De homine". g 14. «De catechismis primae communioni prae­ D »De ecclesia".* viis, et. de iuvenum perseverantia" (preoccupata nel II 8 6 «De Romano pontifice". succitato acharna), II 8 ' «De relatione rationis cum fide in scientiis 8 15. «De regularibus.* naturalibus". ■ ' 8 16. «De religiosis mulierum Jamiliis, puellarum II 9 8 «De natura civilis societatis, et de re­ educationi et operibus caritati· vacantibus." lationibus ipsam inter et ecclesiam". 8 17 «De capitulis." II 8 2 «De matrimonio" (I procedenti nove para§ 33. «De titulis curiae Romana· honorifici· non grafi furono preoecupati nei rispettivi schemi). Del capitolo II* De iis quos ad^ores spectant: conferendis sacerdotibus extra Romam degentibus, inconsultis ipsorum ordinariis" : Per U parte ohe ai II 8 2 «De officiis obedientiae eceleeiae et ponti­ riforisce ai canonici onorarii (préoccupât· nello fici maximo". •ehem· «De capitulis canonicorum)". Del 8 3 «De iuribus familiae", la parte seconda. 8 28. «Do conciliis provincialibus singulis .quinIl 8 d «Quid agendum advenue aetatis nostrae 5 7Γ ll|g!.|-*'Yιμι.^·. ■ gil^ll u COX8PBCTV8 GEMBRAU8 ' ) Ul*l WWJW '■Jll LATORÜM <· TM religtoaom iadiffer«nti>inup>, et qu« raf^a· in popalie a De oonctoaateribiis et sacris oratdritaa^. - entJioHea Terit·· provehetur et vigeM“. ’ H § 38 „pe exercitiis spiritualibus*. Del ijl (eppendix) .Nonnull» (iropenuntur, cire· II § 31 e vite et honeatate clericorum-)· ’•tur“. Ia parte seconda che si fiterisee all.' abrogatione II § 32 circa 1'uso della voate talare (preoec··' di alcuni imphdimnnti matrimoniali (perché pre- pato'neksuddetto schema).» * occup^to nelle \risqjusioni pre.e intono ai poatulato U fi 33 ebe tratta dei'matrimonj civili dei clero; J frange), e ia parte fluartq^ehe trpita del^omnam- >el ___________ _ , clero ____ neg|i _affari ____ ecclesiastici _______ , ___ ricorso dei alia Uiuhemo, spiritismo ece. perch^ ne tratta 1'apppaitp' potWth laica:' e della frequenta ai publici sp«U&"schema*, nonchè 1» 1» quinta quinta intorno iotorno al àl duello, duello, e e la ,1-li 11 (perché ‘--- ------------------------- -quanto Λ- ---------------1 -11préoccupât» alla prima eitalla schema *, nonchè testa sul ruffrenare la licenjM de cattivi hbri. Parte seconda: f^uoa^i ecclesiae disciplinam. Qel capitolo \°.De unttate ucÎiohm: Il fi 3 "IneulcAndo Hietet, quisque episcopus , in sua dioecesi Aliquod pietatis opue'ipstituat, et institutum provehat; adeo ut. tamquam sub sensus cadat gmniurn Christi, fidelium ujiio cum ponti­ ^ □ta paste, a proruam quanttK^lla seconda). . * Il § 34 *per la prima parte (nei postulato .fran- , ' ceèe).· Il $3&V„D· sacto ■p»trim»hio“. *· p I fi 36 imitolato ^Mixte. docendi forma ebam atque etiam servietur in omnibus scholis Iatin*rum litterarum ΛριΓιο· addictis*. y II fi .3? relativo anche agli studii ecclesiastici. fice maximo* (perché provvediiioiis( nei postulato BI 1 fifi 38 e 39 sotto il titoki „De seminariis*. francese). co'quali si* cerea’ di pteScrrvere un| certo m'm|o di § 5 "In episcoporum animum (inducat, ut v'tc.*\ vivere per gli alunni dei seniinarii. nonchè per i intorno ali' obbligo dei vescovi di render conto alia) chierici che abitano nelle proprie case; e »ui dos 1* «.Ile sacerdotibus in parochi adiutorium* per la prima parte iporche preuccupata nello schéma II § 49 c<>) quale si domanda 1 abrogation® di rlh· tilnl»» ordimttionum*). alcuni privilegii, di cui godono i superiori genendi d ordini religiosi, montre n^niancano i vescovi. H fi |A e della giurisdizione dei vicarj capitulari e dei vicarj ' expeditior fiat: Del § 1 intitolato nQuo promptiora parentur generali. , I fifi 8 e 9 che parlano dei parrochi (nello schema remedia etc.* la parte seconda relativa aile censure (perché provveduto dalla nuoviMÎma costîtutionio „De parochis*). apoftolica); la parte quarta (perché provveduto nei II £ U> "Prohibeatur, quominus curatum bene­ ficium ad sacri patrimonii titulum conferatur, aut postulati francese e tedesco), la quale tratta degpriori patrimonio substituatur* (nello schema „De Γ impedimenti matrimoniali; e la parte quinta rela­ tiva alla riduaione dei legati pii (nello schema titulis). * 11 $ M „Prorogetur, qui ad sex menses a con- „De missarum oneribus etc.*/. cilio Tridentino terminus eat definitus, ia paroeciaDel capitolo V De quibusdam consiUie ad Céristi fidelium atUitafcM suscipiendis: rum vacantium provisionibus-. I fifi 12. 13, 14 e 15 (nello schema dei Capitoli). 11 fi 1 auir osservanaa dalle feete. 1 fifi 19 e 21 (negli achemi „De parochis et de Il fi 3 relativo ali' immoralité. Il $ 6 aull astinenza e sul digiuno (nello, schéma capitulis*). 11 § 34 sugli studii teologici (provveduto nei relativo). il fi 9 sulla sepultura ecclesiastica (nello schema ■ poatulato francese). ■ Il § 26 che si riferiace alia formatione dei con­ fessori. * „De coemeteriis*). s acta 70S (xnrasa&ATions rao k‘ Postulato de· eeaooes pi dispensationes l?mnve concedere La second^ parte dei § 2 relativa ali' eatenaione della potesté ordinaria dei vescovi. II § 3 tuli' aboliaione'dell impedimento di cogna­ possint, quae summo pontifici expresse non fuerint · tione legale (nello schema n” 15 Dt disciplina ec- C reservatae' (perché cié si ravvisa contrario aile clesiastica). .» regule generali della Chiesa : perché bastantemente. 11 § 4 sull abrogarione della legge, che obbliga tanto dal Tridentino, quanto dalla nuovissima coatia dichiarare nelle suppliche di dispense matrimoniali tusione salle censure e casi riservuti venne provveil patrato incesto (perché provveduto nei ppstulati data). francese e tedesco). >' Il § 20 „lndulta apostolica episcopis per totum II g§ 5. 6, e 7, che trattano degi' impedimenti episcopatus tempus necessaria, pro toto episcopatus di pubblica onestà. del quarto grado di consangui­ tempore concedantur* (nei termini in cui è con* nity ed affinité, e.de) secundo grado di affinité, ear cepita). copula illicita* \ 11 § 21 „De archiepiscopali visitatione resti­ II $ 8 sulla riforma dei breviario. 1 tuenda* (corne contraria alie disposiziuni dei Tridentino; peré i postulanti potrebbero sottomettere le Postulate del ve9coro*di Albenga (alleg. n° 10) loro ragioni, in oaservanaa dei breve Mu^iplices relativo alla disciplina del* clero. mtar). II § 23 „De titulis curiae Romanae honorificis Postulato delï arcieescwo di Otranlp (Alleg. D* 13). non conferendis sacerdotibus extra Romam degen­ Che trwtta dell· usura (perché provveduto nel tibus, inconsultis ipsoruny ordinariis* (perché è di speciale competent* della canta sede); quanto ai postulato Napoletaoo). D canonici onorarii,. fù contemplato nei schetni. Postulato del hkck di Vicsusa (alWg. n* 15). Il 8 94 ,De viris in sacro cardinalium collegio, La seconda parte relativa alla faoolté per i Romanieque congregationibus et tribunalibus ad­ vescovi di dispensare daglSApodimenti matrimoniali hibendis* (per la ragions coma sopra). Moperti dopo che il matrimonio 4 sthto ooatratto Il 8 95 ,EminentÎMimi cardinales et praecipui ïa fdgie eedeeta». curiae Romanae officiales ex cunctis nationibus La tans parte sui eonfeeeori oomphei in pooeato assumendi* (per la ragions corne sopra). Il 8 96 .De conciliis oeoumenicis saspius cele­ turpi. brandis* (per la ragions corne sopra). Postulato dsl otscoto di Coaoordia (alleg. a· 17). 11 fi 27·, De conciliis plenariis interdum habendis* Quanto alla seconda parte che vorrebbe fhr (per la regione como sopra). autorinare i vescovi a dispensare in aleuni eaai dagli Il § 30 ,De reformatione iuris canonici* (come impedimenti matrimoniali mum ohe dovMaero ririene eepreeaa: perù potrebbero i postulanti epiegar meglio cos· inteqdano per Hfomare: giaochh se oorrere alla canta sede' (nallo achète· rispottivo). La* parte tersa relativa alla validité degli-éponaali. intendeosero aoltento che si aggregasse al eorpo dei .La parte quarte son cui si domanda h faoolté dritto canonico il 7' libro dello Decretali e le per i vescovi di privare del beneficio, eeasa formale Eotravaganti, nonchè di riunire in una nuova collu­ sione tatto lo ooctitnsioai· ora vigenti, la loro do­ processo canonico, i parroehi ed i bsnofioiati ine­ manda ci potrebbe force amteottere). meribili ia oerti oaai di rei(A * 'M *)P|?l i!lW!'ww*/·:’*1W. OOÎ 1 GINÏRAU8 POeTLLATORUM U |sS3 ,Ό® «etelogo oesuum eum·» pontifici A resePiatorum, iaitio cuiusvis pontificatus exarando - 4 et pd^lieando1* (perehè >i potrebbe credere che la riservq cessi colla mArie dei pontefice : e poi perché è di strettr competence del Romano pontefice). ' II β »0® minuendo impedimentorum matri·monii dirimentium numero* (rapporte alla dimanda ' di abrogare Γ impedimento dei tono grado di con· ianguinjth, e rapporte all' abrogasione del 3° grado di affinité ex cepula licitâ'e rapjtorto.al seconde > grado di affinité ex copula illicita in linea rettd, nonchè il primo g/a^o di affinité er'copula, illicita in linea retta; como pure rapporto ali' impedimenia proveniente dai sponsali. onafrvando perd che aarebbe utile determinare le conditioni. ossi» Ib -forma e validité degli sponsali. Egualmente rapporte al- ' Poetulato MpolsMo. (aUeg./h* 3). .Del cspitolo II (parte prima) De U» fuae, ad wterr» epectaat: ' ■ \ ' i II t 7 nella prima parta relativa al capitolo Tametsi dei Tridentinp ani matrimonio (perché non */ ai deveinnovar nulla iatorno a queato argomento)/ come puso nella parte eéttima, relativa alla nubva editione. delta ■ aaera 8erittnra da permettorei illa; lettura dei fideli. \ ; Parte II : Quoad ecchnae dutciplinam. . ’ ,v '. Del Âpitolo p^imo D* imatela «crioeis' Il 9 9 che inchleala preeerisione di aleuM 7 norme per le prediche da fani interno ali' unione^ .dei Ibdeli coi capo viaibile delle' Chieaa (perché è argomento spettante ai concilii piovincirfi, e noa ■ali' ecumenico). \ . Il 9 4 con cui ai vorrebbe preacritto ai vescovi 1' interpretatione più larga che 'ai cercava di dare eletti di recani in Roma prima di pi «render possesso ali'wNroi(alleg. a* B). veniente, sensa avente consultato prima i roqpeMvi ' ordinarii. ' Relativo alia publicatione dei doqnrti dal' eoao ocsuMuieo. x. - - Postulato dei vescovi della Germania (alleg. n* 9). Cosmo, adunat., tomos un. 0. AOT OdWBMATIOTOFBO FQMtIUnB 707 Atfntato del. esecoee di Magenta (altag.trt 11). a 70· H ( W '.Be esiiamatteto graoeto. ad uaitatem* Per la^arte che riguarda 'la creations dei ear- . eodoetae teeolUgefidta* (per* eoltaoto riapctto alia dinali. ' ' , qntata parte ovo d traita di ammettero nei oMlegii AsfatetoMaT wecoeo di Fîcmm (alleg. U*15). La prima part/ cobcernento Γ obligo fii traapor. tare'gli officii dei'aanti, impediti da maggiof feat^. latinl .d·’ mieslonarii, ai qua· ai eoncederebbp U privilegio di potet abbraciart in eegulto il rito orientale; e riepetto alia parte seeta intitolato .De virir Romae .habendis rerum graecaruln eipertiaaimia qni apostolicae eedi a conailiia essent*). Postulate di quasi SOO esaoori (alleg. a* 18). Per la definition* dommatica·dell’Amunsione corpogea della beata Vergine (per* i padri della congregatione banno espresso il desiderio che si conservi questo , postulato negli, archivii a >maggior gloria della Vergipè matre di Dio. < MB. — Sua aântità lia approvato pie^ajnente • Postulate dei rsscori D oDa nvfeeado tawviMfe*I « .&» iadaJroatUe· (opooiafaMate pw ta ooeooda porta relative] alto oenfimtornM; port non •rtta tanna ia ort h rodatte, «a onporgete dalle hgtaote raatiniMatoni eoetoo ta aaata cede. S Il 8 6 ealta rtheepffibM degli oratorii privati. Postulati dei reocaei del Beigte (alleg. a* 4). 11 fi 1 .De' altaribus privUogiatis* por la parte oho si ritariaoe al termini delta eonoeoaioni ponti­ ficie che si Mann nbi brevi o roseritti delta senta aedo. t' Del fi fi ta parte seconda, eon ta.quale s'implora, she le fhoolth solito a concéderai a cast, nieao ooneoase a tempo determinato. Del fi »4'articule IV rotative alia nullith delle dispensa, matrimonial! per gli errari di noma eoe. 4 '' > Τ09 > \' » , - u it : „ f■ λ * * ι. ', s * ’ » OTRsAcTTO GiyfeALIB ΡΌβΤϋΚΛΤΟΒΠΜ w * " TIO «h· ai oommottono dagli agenti' nello otcndare le; regola generale da adottarai per la conferione dei ' aupplicho. V · ... x Pello ateoso ÿ9 1'artieolo cdn oui ai-chiedo ^Cbe le drapenae matrimoniali, la oui espcusiono Λ eomnieaa» ai veoeovi poMùno oaeguirai ànche dri i vicarii cspitolari, «rds vacante. s L' artieolo VI dolio ateoso 8'9 oon oui'ai fa proceori, canonici. Dpi § 6 la parte Seconda relativa ail' sdtioipaqione dqU· ord 9pomoridiane della recita del breviario perS-parrpriii. . II 9 8 relative al giua patronato (aemprechb cib non ri.'trovi'gib oompreso in qnaleheduno degli . ogùâle dimandl relativqnieate aile altre facoltà ' (chemi preparati'.. \ * i II 9 t <9>e tratta della neepaaiti di decidere che matrimoniali concerne ai veooovii Dçllo stesso 9 9 la luttera B compressa Sotte 'certi gravi delittl amno causa sufficiente pfir la Γ artieolo VII, ebe-si riferisce al ritardo nolle coir-, cession» dello dispensé matrimoniali. - privatione dei beneficii (coti- la riservaWtessa che ■.. copra). . II 9 10 rela|ivp allé setje masaoniche ' Pustulato <ΜΓ areicescoixi di .Vqariàa (allqg'. η·119). plie nova quarumdam dioecesium, quae intra aliarum, ambitam continentur .circumscriptione* (da raccomandarai a aue aantité). Postulata rfrt rMCoeo'tfa Vicansa (slle^. n’ 15). ■ 'Postulato napsdetane {alleg. n° 3). Ί . Parte I'^Qtibad doctrinam.. ‘ ' ' Del capitolo IP De iis quae ad moros spectant: . ' Il 9 1 intitolato „Nonqulla adnotantur, quae in ' X B genere ad catkol^qm moralem attinent*' (ma eoL tano in principio). x , ■ t autorité eccleaiaaticbo gli erotici, i aoapottLd'ereaia, Il 9 3 intitolato „De iuribua familiae* (in pria-, cipio, e aoltanto per la prima ’parte). i carbonari ecc. Del $ 7 la tersa parte,' con la quale si domsnlia ■ 11 postulato di 33 padri (alleg. n° 16). di stabilire certe condicioni, da cui dovreblp diRelativo alia compilations di un nuovo diritto pendere la validité degli sponsali. ecclesiastico. v Parte II: tpnoad ecclesiae disciplinam, Quinta categoria Del capitolo P Da unilqte actionis : / , II.9 I, con oui ai vorrebbe vieppiù raasodare Contenente Is propositioni doi roscovi, che la sacra Γ nnione dell' episcopate (in principio, ed a modo congrtga»ione doi Postulati ha giudicaio potersi di eeortarione). proporro ia concilio. Il 9 8, in eni si tratta dei modi di promulgaro Postulato francos» lalleg. n° 1). nello oingole dioceei gli atti pontificii *(in forma di raccomandasione). La seconda parte del 8 3 intitolato ,l>« promo­ .Del capitolo IP De ri el efficacia actionis: vendo in seminariis sacrarum^linguarum studio*. 11 § 3 pile auperioribua atudiia eccleeiaatioia Il 9 5, il quale vorrebbe ehe ai tenessero ogni anno'congressi eol makopolitano, affine di renders restaurandis*. La parte relativa atl’ obbligo di denuniiare allé Il § 5 „ {uniores sacerdotes per aliquot anno* C più efficace ed unita Γ asiane pastorale (perb soltauto a guise di eeortarione). \ circa sacrem scientiam examinandi*. Del § 13 la parte seconds ohe si riferisce allé II § 6 rDe collationibus ecclesiasticis ’inter sacer­ doce instituendis, et frequentandis*. souole rurali ed allo scuole notturne, diretto a H S 9 „De vita communi in clero saeculari fo­ ooftrare il popolo all' induensa delle .false dottriqp venda* (perb nei senso di una aemplice scortatione, (perb aoltanto a modo di esortasione). ae ai tratta del clero atrettamente seoolare). Del capitolo III* Da idoneitato in primariis agotsIl § 19 ,D« praediçqûone verbi divini*: ma solo tab», tonsmqus adiutoriius: quanto alla prima parte che si riferisce elle regole Il 9 1 Con cui ri raccomanda di riehiamare ad della predicasione {co 11' avvertensa che dagli sutori eoame i privilegii concessi ai aovrani dalla aanta del postulato ai dia qualche indicasione più expli­ aede aulla nomina dei veoeovi (perb aoltanto- in cita e determinata aulle regole sterne da prescri- genere). versi). Il 9 17 col quale ai domanda che ai limitino i Il § 13 „De pastorali sollicitudine erga pueros privilegii concessi ad alcuni capital! eirea la nomine et iuvenes; et primo de frequenti et sedula pue­ dei parrochi, in virtù dei quali quMti vongono rorum confessione*. nominati sonqa il consenso dei veoeovi. II 9 id nDe oateohismia primae communioni Il 9 18 relativisai privilegii, o consuetudini, per praeviis, et do iuvenum perseverantia* (aoltanto oni dai capitali o da .altri ooggetti ai vesoovi ri reepetto alla seconda parte, otria, ,de iuvenum per­ conferiaeono beneficii. II 9 "p eol -quale ri domanda oho nolle collegiate severantia*. II § 35 „De minuendo impedimentorum matri­ e nolle qhieee UMottimo riavi uso 0 più canonici, monii dirimentium numero* (perd soltantb riapetto o qualeho altro eceleeiastiqp appartenante allo stoeoo ali’ impedimento di cognaeiene spirituale, purchb ehioeo, che gratuitamente ri oocupi dell' iotrasione non ai tratti di quello inter lavantem et lavatum; e doi giovinetti. riapetto al quarto grado di affinité collaterale ea II 9 99 oon cui ri raoeomanda 1' istitasione di copula licita ; e rapporte al aeoondo grado di affinité Àoeadomie di religione in ogni dioceei, o matrimo collaterale ea copula illicita ; nonchè al 3* e 4* grado nolle citté ove ririodo H metropolitano (oon la di oognaaiono aid affinité). clanoola „ut sacro oooamonioo oodhilio oomnioa- Il I 45 .De plia imaginibus, do miraoulia, et do novis devotioniq praxibus*. Il 9 M- »De oaritath st miaorieordiao operibus laudandis et promotendis. Motur*). * Il I 80 relativo ri prooettori, tanto pubbliri, obo privati (in principio). Del capitolo Vf· Dt modiit fuiiut oceittioa aerio sxpodilior fiet: fpatulcdo doi vateovidaUa Oa rm unfa (alleg. n* 8). Del I 1 la parte oho riguarda I doveri del La. dimaada. dal S 1 relativa alla fboolté deri­ vanto dal oanono Terrula». parrochi interno allo Muole ed ai poveri. ί Del 9 B 1· parte prima, oon eni ri demanda una II 9 5 eugii aburi dsl gins patronale (in prin­ cipio). — ----tt4—— qy^ôA m.yt->M»..^.|S· π ....---^T·-,—■-■-■—-^ ., Π I « aalU dotation· del eKeo a dai asaitpwti A pririilins'pd tat eart· ordfate dipsrpq·· addslte ' (anaUeaa ia prineiple tires, Γ aHttgo di provvedsre hi qnntehi ahlssa. « 'f ’ ■ . jri daiml»aate dai eleroip luog· dette Adèime). ‘ i a ’ ’ ‘ Del capitoJo V Dflfuitaafass eoariM· ndfeteihj : ftetaWe drism^se A itaptoto (alleg. a· 11). , * Adritdaa utriridlpM tuAipisadU. ■■ ; " χ, Ipmiale ■»-—f^ax * sba'asllô' schéma «De api. y I1J9 tatt'uaurq, (ptob aoltanjo ia principio). >y»pia foMQa di 'aeàa. XIV (in'/geaer^eOoltauq· à modo di eaor^ raoçomaidaaione). . ' ' . ‘ ’ ■ , tamoqb da feni a oolorocbe hahbo qua&e-.Mrtq' Ii ^0 4·1 .aodiïiii) · dei iaiti (|^tii toltaiito In · η·1Γ elpaioue qaaiU^nomfe&vdai veeoovi)'. principio)., i'· < .’· * 1, . ■ , ■“•χ .· .· · <' ai·· ·· Λ .'·■·■'■.· ■’* "'>' ? ,ΡΜαΙαΙα dslleseoae Λ Ccamer·· (attef. ή· 17).' ■ Il pofUlattf. di, 4.0 * Hj. γ γv ■* '« * reUlUt» aft· .·> ppt>blieaaioai 1IpotUtlatqfa 4Û flodrijfiadnr(aUeg.,a * (elieg.'n Hj JJ |5 I* tUriip·, * r • Reiatjvo AU * riataursaibns'dsl diritto datte gSati che ai fanno dagli eceleeialftoi(in prinmpip,' e nel '■ *,. suile di y-i·-., fate-, , aonseeh· ·· ne tràty nette aobepia ^De'vit'a et .μΛ» baai'del diritto canonico (ip. forma JI . Rasione, e eh.e aia acWmpaguiato “ · da unàûatraliionA'' . -. honelitate clericorum"). . \ , ' e^da una npeciale raoeotnandaajona). . Postulata drl eaarasv Alifarnassé (alleg. n“ 93). (alleg. n * 5). 1 .......... ................ .............. ......... .................. Soltanto il'capitale ultimo, intitolato „De ben·Boitante per là seconda parte relativa ni preiati fi centra chriatiaua“ (in principio). , Postulato dall' qrdvsscovo di bucca \ o ' , •ecolari clje non hanno territorio n^gropolo, ma ' ' * ** . ·. ‘ IV.' e. 5 ' ' APPBWDIX. CONSULTURIS CUIUSDAM ANONYM! CENSURA'in’VARI’A POSTULATA AB EPISCOPIS AUSTRIAS EXHIBITA·: Adaotatiiyus. Ad ξ. num. I. Petunt hi epiaeopi ut ab expediH tione officio·· omnia arceatur donfusio et pertur­ batio, ordo eertua et atabilii inatituatur, et com­ mercium eum epiacopia ait offieioaum cui omnea * aecuri acquieacere poaaint. — Sed obacura baec aunt. Ad I, num i.iit. Νονίύίι·· rerum in Auatria mutatio ideo accelera­ tam et promptiorem iuxta epiecopoa postulat auc­ toritati· eccleriuticae actionem, ne,' hac cunctante, partium impatientia et contumacia in praeceps ruat, et uluti· detrimentum patiatur. Sed aedulo animadverti debet, non in eo praeciae — Quaenam tat illa, quae memoratur, via offici»»at ponendam e«»«· acceleratam illam et promptiorem Videtur toae communicatio per nuntium apoatolicum; a nam paulo anpra dixerunt epiacqpi decreta aacrarum actionem, quod impatientiae et contumaciae indulcongregationum àliàqup aedi· apbatolieae, pnatulata C geatqrK verum in eo potiaajme quod contra impaaliquando via offipioaa per nuntiaturam apoatoiicajn ' tientea et contumacea apoatolica fortitudo exerceatur. —‘ Iamvero in ii·, quae «ub dittinctia litteris aubad ordinario· pertingere. 'Sed hoe poiito, quid in­ tenditur quando petitur ut db expeditione offieioaa' iiciunt epiaeopi, >upponi videtur quamprimum eaae ' omnii'Ureeatur confuaio et pertufbatio, et inatituatur impatientibus et contumacibu· indulgeudum, cum tota actio accelerata et promptior ponatur in am­ ordo eertua ac «tabiliat Non dicitur quaenam nunc in expeditione per nuntiaturam apoatolicam habea­ pliandis episcoporum facultatibus. Hoc autem, quod g tur confuaio et perturbatio, quinam certi et «tabilii generaliter obaeryaudum duxi, peculiariter miam et ordini· defectu·. Videtur id alluderer ad ea quae maxime animadvertendum exiatimo in noviasinia paulo aupra dixerunt epiaeopi, nempe baud raro rerum mutatione quae in Auatria locum habuit in rei'catholicae detrimtalum. «anctae aedi· decreta et poatulata omnino non per­ Ad I. num. 8, btt a. tingere ad ordinario·. — At, etiamai per acciden· Non sunt idcirco, ut patet ex obaervatione modo aliqui· eiuamodi eaaua contingat, non perapieitur idcirco eonfdqionem et perturbationem reperiri in facta, pimia ampliandae facultates episcoporum, quiexpeditione ittu officio·· adeo ni norua ordo eertaa . bus posaent nimia immaturo et praecipiti iudicio indalgere fidelibus; hia e contra debet, ne a maligni· * et atabilia ait neeeaaariu· vel optanda·. Dum petitur ut commerdum onm .epiacopia «it •educantur, obedientia ecclesiae debita inculcari. — offieioaum, cui omnea «ecuri aequieeeero poaaint, Praeciae ob noviaaimam rerum in Auatria mutatio- videtur pootulari ut nunquam niai per nentium apo- D aem arctior debet esae cum aede apostolic· e· «xNteetar, adsoria vHmntar mamtati B·· taama mb oaasai am aatHgaafas, qsto stomto· ooaftva·» ad apiswparam Wsnos asaatsa et aahass psnMm tigaamtadta « 'grbved.ut frèqurâtidrem νμομΙομητ poetaleut, et x nihilominus facilis eet et certa renovatio, e'pm tempon , dnrationia inlpeo induito exprimatur, etoonaequenter * ' a diligenti episcopo notum habeatur nOcpraetereatnr. ■ Ad i, num. 3, litt.^. ** . f Imprimir,quidem non esf cur pro Germania et ■' Austria peculiariter hoe concedatur. — &pd deve J A4 Π, num. B. j . Videntur in hia episcopi ealenus poatu|areammu-‘ '■ lationem sanctionum caaonlcarum-quao edt^eyiti- >. taras seu ad capiendam vel amittendam poaaeesionem .pertinrfot, tjuslequseupiunt faciliorem reddi remotionem' eorum qui .possessionem .habent/ At nimia sapientes aunt regulae j>qnoniCae de noa ' ipea- qilid sentiendum?, pires facultates quinquen- danda posseumne*. alteri ia locurp beiiedciati non'naloa pro foro externo concedi'solitas per organum dum iuita^illss regulas remoB. Sacri eanonesuion ■iterae’congregationis'4e Propaganda fide, prori- ' episcopi tantum sed-et, beneflciaVorum iur^ salva "sum iâm est-per.darum numerum SO, qui sic. habet: esae volunt. Optandam esso pqpocborum stabilitatem. „Comri|unicandi'muflacultates in totum.veHn parte,, 'Unanimis est sacrorum caiibnum'sententia; 'quo prout opiis esse secustdiim eius conscientiam indiea V^rit, sacerdotibus idetnei, in conversione animarum Istâorhntibup, et praesertim tempore sui obRus, ut sede vacante' siht qui possint supplere, donec sedes » apostolica certior facta, quqa quam primum fleri . .dqjpebit per delegatos, aut · per ,\inum ex iia, alio posite, satagant potius episeop>digliiores promoture,, ' adhibitis ,in hanc rem canonicis prawriptionibug^ 1 *^i vero nimiubi aliquid ipsis videatur in’iudiciorum formis,' adt hoc eat ab episcopia peculiariter iudK eundum, aut habebitur remedium, in ijs quae de firmis iudicyifum iunt discutienda in Commissione modo provideat". — Neo est ciif loco eohsmunica- B·IqÛaciplinari. — De pafronatibda iure mérite -coritionis huiusmodi faciendae a^ episcopo, flat a sede ^eruntur Vpbicopi; aed de iljis etiadi habebitur apostolica dictarum facultatum translatio iu vicarium sermo in praedicta Commissione disciplinari. (prae­ terea eorum examen iam diu coi­ . «apitularem, aliumve sede vacante administratorem. ------- -------------------- et Recognitionem ------ ,—---------------Optandum vero videtur ut in facultatibus quis cilium' Tridentinuin (.sens XXV, Λρ B its rr/orm. pro foro consdientiae solet sacra Poenitentiaria epi- scopis ad quinquennium concedere, inseratur facultks communicandi similia iUi, quae in quinquennalibus fori externi, ut supra,-tribuitur. — Pro reliquia au­ tem induitis negandum pxistimo. — Nihil etiam novi videtur concedendum pro primo anno episcopi suc­ cedentis; sufficiens enim huic tempus est illipo re­ currendi uvscdem apostolicàm, et nexus episcopos quorum tamen u hac ro soHi' episcopis commisit, ...... - : -............. -- in — —1,; citudo votis Trideiitiiniruiu patrum,in multis lac» non respondit. Multa iam aunt in «au*ia canonibus provisa, et contra abusus existe ntes remedium prae-* terna qiit/in epiaeoporuni vigilantia et in iia quae in Couimiaaione dùciplinari tractabuntur. ' ’.yl41, num. 3. " - « Negotium hoe eat cingulorum locorum. Quomodo enim a concilio vel aede apoatoliea poterit, epectati» /emporam rt locorum indigentii», determinari genera­ liter portio congrua? Quomodo id heri poterit, cuin episcopi hanc determinationem petant, tanquam' normam antiquia oneribus reducendis? Ilecurren- . corum dicuntur, —' sed sacri canones providerunt, et* ubi contra eum, qui videtur incorrigibilis, iam C dum est in singulis casibus particularibus, sed nec nimis leviter sunt tractandi iuru antiquorum fun­ tion potest brachium sacculare invocari, officium episcopi 'omni^haritate et severitate, exercendum datorum. S De fundo religioni», utpote negotio peculiari, est, uti ip aliip passim regionibus nunc obtinet, absque eo quod insolita^illa quae petuntur con­ loqui non potest coueilipm, vel sedes apostolica; singillatim eat de eo, postilenam omnium exposi­ cedi debuerint. — Quid aiftem sibi vult illa, de qua sermo est. reductio ad, statum taicalem? Pro­ tionem, agendum cum sede apoatoliea. Immo videtur in praesentibus Austrino civcuniftantiis vix fecto credi non potest episcopos, quando vojunt ut quidquani hue in re posse praestari, eunr prae, oculis tali clerico permittatur^ ad saecularia redire, intelli­ haberi debeat eoin'orduti Austrim-i art 31, eiusque gent ut tanquam laieus omnino habeatur, et exempli exeeutioni insistendum. Quo.id applicationem uiissae gratia negotia saecularia exercere' et nuptiae con­ trahere queat. -- Haec euim enormia forent nec pro populo, ipse sanctissimus dominus noster Pius IX inter et sanctam sedem nunc praesertim temporis non est relaxandus. I V Ad II, num. I. ’ durissima sunt ca quae de vita· honesta cleri­ medium assignat in sua constitutione Amuntioimi discutienda. Potius ad normam eorum quae ciroa Redemptori», >3 mail 1858·, ubi dicit : nt'uin vero nos religiosos apostatas a sacris canonibus commendantur minime lateat peculiares cpsus contingere posse, in etiam episcopis, -ut omni charitate et sollicitudine quibus pro ro nc tempore aliqua huiua obligationis cenentur eos ad saniorem mentem revocare (qua remissio parochis sit tribuenda, sociatis velimus, ab do re vid. Benedictum XIV, De sjp». dioec. lib XIII, cap. ΧΓ, num. 12), officium suunt huiusmqdi cum omnibus nostram Concilii congregationem unice esse saecularibus malinie clericis interponendum epi- D adeundam ad huiusmodi obtinenda indulta, illis dumseppus habet, ne omnia eum misero peccatore re- taxat exceptis, qui a nostra congregatione fidei pro­ daflio cesset. Quodai nihilominus in cassum abeant pagandae praeposita pendent, cum opportunas utri­ omnes conatus, neo coercendi medium habeatur, que congregationi contulerimus facultates." Ad 111, num. 1. quis imponit I epjscopo talem sustentandi obligatio­ Cur novum medium inquirendum pro aapiennem? Nullo tamen modo potest concedi ut ad eaeeularia redire permiitatur. Memorant episcopi tissimo illo, a sanctissimo domino nostro Pio IX ad­ hibito, eo vel magia quod in hoc non reperiatur usitatam olim, ut aiunt, reductionem ed statam laicalem. Sed poena haee erat qua eleriei degradati nimium ordinum incommodum et gravamen? Prae­ ad laicam communionem reducebantur, ita ut sacria sertim in Austria non est nimis ob huiusmodi motiministeriis pronus interdicti impostorum non qiiter vum religiosis ord>nibus indulgendum. AtFIlI. (num. 3. quam more laieorum sacram synaxiqa acciperent Abunde providerunt sacri cationes et constitu­ (vid. Devoti, hutit. oanoeie. lib. I, tit 8, sect 4, 18, tiones aposto^icae; canonicarum sanctionum notitia not. 1). — Nequaquam vero laica illa oommuuio eum habebat sensum, quod clerieo permsttsrstwr ed omnem avertit ineertitudinem. Mseutario redire. Non eat igitur cur do antiqua illa disciplinae parte restituenda agatur, nam exam­ num eiuamodi effectus post depositionem, ,st maxime post degradationem existit. Ad IV, num. 1. t Praxis uniformia habebitur ai observentur normae saepius datae a sedo apostolica. Manifesto res pendet ex circumstantiarum diversitate; de hac , n» "·. · d. V ■>M*s.-reil.iliMil.'ywataeli;.Nei ilu■■^duieuMj/Mj'a^p.h^Xeede»w· «»■>■»>.ι>·»ι·n».t.■ —2.-.-"y-....s.m » ( ! · 2» M ."n/' ‘n . '<■ imtem testai* opisMporum eÀ, atque itaappNearo A , A< Iff, η·Μ.4> Βη. < ; cir«umetaatiia?diversa '«a' 'quM.sedeo apoqtollM Arifih-.bee disparebit # fiat K quod dietam oeoptas doolaravit.'^v-’ , , est ud IV, nnmid, litt. K De 'relique solet multis ' Ad IV, nef*. X ' ! epiaqijrio niflkieua dari eieautedi fiaeutyas ; ludtsmi., Nihil innovandum, o*d potius ouraadum ab opi- . minatam autem 4 pimis generalem heu eeea/cmaeopia no huius aacramùuti eoi em neu abrite. oodeudaa existimo.^ tat^equonter thotanti , ' Ad- V< uum. l. . Ad IV, num?». Tentamina hujusmodi potissimum procedunt a ProvidenCheiontia'theologici A μμΓμΡομο. otatib' peeultb; >ls autem nunquam erit satisfactum In numero tutem casuum absque oonnua reoerve- Frustra igitur fieret, ampin ooaooepio, 'et praeterea torutp. nihil eat- immutandam ; pramtaadum tamen iam sunt noa pauca foeta abrogata in Austril aliquid eat eirea reservatos eum eeamtra, aed potius ‘4 v u“l'a Ad V, nhm.'2. , Ad aaonun congregationem Rituam eas mittant «-restringatur ; ea-autem du re nunc, ni Aller, studium epiaeopi, ni pro pnblieo Odhibendia eet praescriptum; ■drum potius est quod nondum providerint epiaieopi. habetur a selectis viris in.ipea Urb* ' Ad V, hum. t. Ad IV, num. 4, ]itt. e., In fine huius' numeri tangitur bonorum offendiNihil innovandum. eulum. aed non mt hoc offendiculum ultimo loeo *, Ad IV, 'nam. 4, litt. A t Hac in re profecto videtur aliquid praestandum, B considerandum, primo voro loco peccata impiorum praesertim Üa irritans u nonnullis clausulis 'demkpda vel negftgentium. Hae- quoquo in re' multam lak est, et exempli gratia supplendum per litterarum bornât soetae> quibas numquam erit satisfactum. ' doelnratoriarum necessitatem. Aliae ipse obtuli no­ Necessario in hab disciplinae parte eat facile diversa titiam circa vinculi multiplicitatem ; quoad hanc enim praxis et qpnsuetado ob diversas dioeoMum oircumomnino necessariam existimo mutationem praxeos. stantias. Vera non video our non sufficiant prin­ cipia theologica et induite episéopis coneeaaa. Ad IV, num. 4, litt e. . Not·. Non poMum qnin fhtear verum eaae quod Verisahnum id mihi'videtur; interdum nimia diu , protrahitur, ut Aiam in causis discutiendis et ter­ ih fine dieiiur, ea quae nuntio exponuntur cum - fMtmatione fuisse proposita. minandis. · , » ' * . ' dt ipeo oeneuràrum numerus quam ht reeervatio ■ D. CONSTITUTIONUM AC DECRETORUM PATRUM EXAMINI PROPONENDORUM SCHEMATA »■ INDEX SCHEMATUM QUAE A THEOLOGIS ET ECCLESIASTICI IURIS ’ CONSULTIS PRAEPARATA FUERUNT·. . i. Ctroa fidem. C 1. De ordine scientiarum ad fidem er ad auc­ toritatem ecclesiae custodientis depositum, Schema I. De doctrine ostAstws contre umltiplit·· errorvs ut retieneAtme derivator1. Pans Pxnu.'/Vo/vssio dsetrmos MiAoUees.1. contra materialiaainm et pautheismum ; 2. contra rationaliamuss obvolutam. Pam MOtnteA. Dtetaretie doctrines mUoImw 2. De incommutabili veritate doctrinae ecelesipe prae quavis scientiqrum transformatione. Pam Tbbws. Dsdcmtso doctrinae catholica· con­ trat orrart» eire· tpociaUa dogoata. A. Doctrina de Dee -. 1. Do unitate divinae eeeentiae in tribus phrsonia realiter inter.se distinetis; 2. De divina operatione nd extra communi tribue personis, et de Dei libertate in creando. A. De revelatione supernatural!: 1. De fontibus revelationis in scriptura et tra­ ditione; B Doctrina de Verbo incarnato : 9. Do necessitate revelationie; 1. De una divina, persona Christi in duabus . S. De obiecto enpemtioaali revelationie vive do naturis, mysteriis. S. Qe redemptione et satisfactione a Verbo in­ B. De fide divine: carnato pro nobis praestita secunduà humanam 1. Dedistinetione fidei divinae a eciontiarationali; suam __ naturam. 2. Do motivio oredibiHtatis pro fide Christiana; d 0. Doctrina de homine secundum nataram spec­ 8. De Mpenatarati virtute fidei, ot de Ubertate tator voluntatis in fidei ascensu; L De Tommuni 'origine totius generis hpinaai 4. De necessitate et eaperaatarali firmitate fidei. ab Adam; 0. De relatione inter fidem ot amentiam: ' 2. Do natura hominis composita ex eorpore et anima rationali ut forma corporis humani. > VM.t-1, esLMm. f * MâàMuaa Mtoaaa prhn· hm su· eiWtea. qui simrilii patritae distributas eet ia esngrsgstiCM XXIX φο M Mnsrii hsMta. Vide l L hIM À. Alte Mmes MfmMta, prsotte au «Me He ixbaaatsr. - in matra· ejrüa»ee losapta «mt, aire la IBs tnüss eeaeaile ptMtanetaa, ntt sent eo omaia qme a reeeeM evitat eoaaiMoaia ysttan iMtadatiiaa ysMparata tasnat, ·' - TW D.Dootrina de bbminis elevatione supernatural) ; a eollegiatarum, ubi de canonicorum' officiis ist quali;t v. 1. De «upernatdrali stapi sanctitatis et iustitiae originalis; . k . 9. Do hominis lapsu et do peccato originali: De aeternitate poenae destinatae cuivis peccato letali 1« hac vita non-expiato; ? ' 3.,De gratia, quae nobis,per Christum redemp­ torem^ donatur: ” ' De habituali "gratia permbnent.e et ,animae iri/, haerente ; f ’ ■ De necessitate gratiae ad qbemvjs actum salu- Ds eeeleeia CKritli1 . rethotiohe. -5. De vita et honestate clericorum1. fi. De seminariis ecclesiasticis, ubi de methodo studiorum, et graduum collatione. 7. De^collationibus ecclesiasticis. 8. Dej praedicatione verbi Dei. 9. De parvo entechiamo*. 10. De' oneribus missarum, aliisque piis dispoaitionilK. .; f ' darem. Schema II. (atibua _ 4. De parochis, ubi de modo conferendi parochiales ecclesias, de parochorum officiis, eorumque . · . Paas pkiMa. D* eccletià in ss epectata. ~ 1'1 12 Ue usu ritualis Romani. De 'administratione sacramentorum. 1-3. De petrinis. ■ ' 14. De titulis ordinationum. 1. Ea eat corpus Christi mysticum: 15 De impedimentis matrimonii, ac speciatim , - 9. In ea exstat cbncreta religio Christiana unice B de impedimentis cognationis legalis, publicae hones­ vera, quae ab ecclesia seiuncta consistere nequit. tetis. et affinitatis *. . B. De proprietatibus ecclesiae, ut est societas: 16. De matrimonio quod\<..ant eivtli. 1. Ecclesia bat societàs vera, perfecta, spiritualis ■ 17 De matrimoniis mixtis. et snpernaturalis ; 18. De domicilio ot quasi domicilio ad effectum ic Est societas visibilia; matrimonii. ' 3. Ecclesia visibilia eat una. in ae penitua co­ 19. De coemeteriis et sepulturis. haerens; 20. De iudiciis et praxi servande. 4. Ecclesia est societas necessaria ad aeternam 21. De modo procedendi ex informata conscientia. hominum salutem, necessitate tum praecepti tum 22. De emendandis populi moribus, ac speciatim ynedii ; du-indifferentismo, blasphemia, ebrietate, impudicitia, -6. Extra ecclesiam nemo salvatur: hinc sicut theatris, choreis, luxu, pravorum librorum ac ima­ rationi, ita fidei Christianae repugnat doctrina*' do ginum diffusione, neo non de educatione filiorum religionum indifferentia. familias, de operariis) aliisque famulatum praestan­ C. De dotibus ecclesiae, ut ea perennis est: tibus 1. De ecclesiae indefectibilitate; ‘23. De sanctificatione festorum, 2. "De ecclesiae infallibilitate. 24. De abstinentia et ieiunio. D. De ecclesiae potestate : 25 De duello. Est in ecclesia vera potestas- non solum ordinis 26 De suicidio. aed etiam iurisdictionis ; legifera, iudiciaria, coer­ 97. De magnétisme et spiritisme, citive, eaque independens. * 28 De occultis aocietatibua. A. De natura ecclesiae : Pana eacvKDA. De eieibiH eceletiae capite. A. De primatu Romani pontificis; 1. De institutione primatus in b. d'etre; ‘4. De primatus perpetuitate in b. Petri suc­ cessoribus, Romanis pontificibus; 3. De huius primatus divinitus instituti natura. B. De temporali s. sedis dominio. HL Qiroa ordlnee regulares, l De regularibus in genere, 2. De voto obedieutiae. 3. De vita communi, 4. De clausura, 5. De parvis conventibus, 6. De novitiatu, et de novitiorum, ac neo-proPam tkbtia. De eedeeià epectata in sais ad ea· fessorum institutione. cietafem eicilem relationibus. 7. Do afliliationibus. \ 8. De studiis regularium. 1. De utriusque societatis concordia; 9. De gradibus et titulis, ‘4. De civilis potestatis turibus et officiis se* eundum doctrinam ecclesiae catholicae; 1<>. De ordinatione regularium, 3. De specialibus ecclesiae iuribus; circa Chris­ 11. Do electione regularium, 12. De visitatione regularium, tianam institutionem et educationem iuventutis; 13 De expulsione regularium incorregibilium. circa publicam professionem consiliorum evangeli- D oorum; ciroa ecclesiastica bona temporalia. *44, De iurisdiotione episcoporum in regulares praesertim delinquentes. Schema III. 15. De monialibus. De litrauiint ckrietiaao. 16. De institutis votorum simplicium. 17. De spiritualibus exercitiis, et sacris receesibua, 1. De matrimonii christiani dignitate et natura; 18. De -privilegiis. 9. De ecclesiae ciroa matrimonium Christianum potestate; / 3. De matrimonii bonis, in comparatione cum coniugiis quae mixta dicuntur. Π. Ciroa disciplinam scolsaiastioem. 1. D· episcopia, synodia provincialibus et dioeceaania, et de vicariis generalibus*. 9. De sede episcopali vacante*. S. De capitulis ecclesiarum eathedralium et i Vid. t UI. «1. »»-«·. • VH. t. L, col. M»-M. Ï Ibid., col. MM8. IV. Ciroa ne ritus orientalia et apoatoUoaa minionse. Nonnulla ex iit, ftiae eceletiae ritus orientalii re· spisiaat, <" ichematibue de disciplina eeeleeiaetiea refularibtu sets yuerfes lacie incerta emit; ineuper eegnuntnr duo eehemata. 1. De ritibus. 9. De missionibus apostolicis*. ' Ibid., col 517-82. * Ibid., eoi. ese-7M. > VIA. t. LUI. coi 45-βΙ. ? D. SCHEMATA DKCRKTOKIM PACK IM KA.AMUU ruui η» Π SCHEMATA DE HEBl'H THEOLOOICÔ-DOOMATICIÎ^1 Dr KArramrate matrimaail fajita doetriaae ft fMMf » * Droratum d· ssofm»ato matrimoaU. Prooemium. . care praeaumeret. Caput 11!. k Aenis, giiibut coniugia mixta «drtrwitiir. * matriMowi * D tempora non sine maxima animarum hoc Cum I at haec potestatis tuae linite· excederet, et aacroaaRcia eeeleeiae iura invaderet. ai de ipaa inter cbrwtiauos naptianim validitate statuere aut iudi- iacturs » matrimonium inin non potest, sunt, quin ua«> v * ’d»‘mque actu sit shi ramentum ; et quae­ viro aha inter eos v iri ac mulieris praeter sacra­ mentum conium-fio. ruiiiscumqne etiam civilis Ituji * vi facta, nihil aliud est, nisi turpis atque exitiap» concubinatus, quem rrrl·'.·.·, * haec sancta svnodti * Jxmnavjt sempvrTel II non ego. f 'um tuitur inHirinomium in lege evangelic· vere discesserit, ai manere Et vir uxorrn. non dimittat; sed qui alligatu» est uxon^ nolit qu.ie solutionem. ren· ut sanctissimum pacto nullo Vndo illud vinculum, quodque sacrum coniuncttonis fieri eat Christi cum potest, ipse cuiu» signum Quoniam dissolvatur. state Peu» perpetuae ae sponsa sua vero hi» inutrimunii boni», ut experientia fundata testatur, atque pastores ct maxime Hornam pontifices constanter e< proprie fHi'rainvntum sit. hoc ip»o ius ac potestas ecclesiae, circa Icuitimum illius contraetqm ad ecclesiam per­ admonendo docuerunt, tinet. cui t<».a est de sacramentis cura concrbdita5. quae Quare sacrosancta oecumenica s) nodus docet, ad ecclesiae potestatem pertinere, condiciones ad vali- sacrum diiatem sed Domniu». uxorem a Quod vccle-oa. ab ulla humana voluntate, leg·· hui pote­ P’^extate rcctwae circa matrimonium. r idem gentium li» autem, qui matrimonio luncti discedere itiviolabihs Caput nisi De qua mdis- innuptam, aut viro suo reconciliari. auctor, iterum damnat. nec. dissolvi caro. firmitate sacramenti scripsit praecipio non una sunt unquam posse. intercedente ti^hecus adhaerens, sed ah ipso matrimoniali con- C solubili libet facti duo contrahuntur concilium a plurimum obsunt connubia. catholicis cum haereticis connubia eiuemodi. quae sancta mater ecclesia perpetuo damnavit atque interdixit, eoniujralis contractus necessarias declarare Π per se detestabilia esse iterum declarat, a quibus alias d expedire visum fuerit sta­ catholicae ecclesiae filii ex animo abhorrere et pnfr- tuere. causasque matrimoniales cognoscere et iudi- su» sibi abstinendum ducere debent4, De vera ip­ «c determinare, care Haec vero potestas ab ipso Christo soli ec­ sorum fides, religiosa filiorum educatio, et ipsa in clesiae tradita c»(. et propterea originario ac divino dissolubilis unitas, corruptionis periculo exponatur. iure ei unice competit; non autem ex canc^gmone vel conniventia pnncipump derivata, aut fcdeliau errores cum principibus communi» censeri potest. noa impedit, quominus Id tamen civiles matrimonii effectus civilis auctoritas secandum Explicata placuit opposito» proscribere atque De saoramento matrimonii. v Canon 1. Si l'uflc Trid doctrifia, canonibus damnare. ordinem disponat ; ' Ep esth b ludae sp comm 4 catholica sequentibus quis monium ad dixerit, Chftstum roa evexisse matri­ sacramenti dignitatem, et νίή ac mu- V4. d» matrimonio ï *·S·" Ü4. can. I, « Sesmidiun Pii IX all····.. 91. Μ·ρί»πιό. ΐκΛϋ. s Inita I’ll X 1 ad rp M“tul ep d 16. Μψί. 1788 Secnt.dnn. Pii VI c«n»titu< .Auctorem a. δβ· « Tob Vi. 17. • Epbe» V. ïft.,X4 i Cor VII 10 U. 27 ♦ benedjcl XIV dsclar. 1741 4 nor. • r..M edits, loci» -upra indicati», dim schemata fide ctOludica et de eedexia Chritti, saperest sibibeadam scUmms de mofrimoHu? chnxtmne. cani» t*uiM entai inter uiunaœtqiU ira»âUca« snb ■·· .4. 4 d. — IWcretu» adieci ses potin· decreh dvliuealio eaqae noa omnibus snmeru absclnU de libri· ’#«ri· et η·τί TeetaasaU. Ueria eonianctionem haberi inter chriatiano· pooMq A Christi fidalibua iaterdioere, ■· aliter eredere vel dorera sel praedicare audeant, quam hia. decreti· défiait·· dedaratamquo eet Qaamvia dogma fidei ait maaifaste revolatum et • eoaeiliie, praesertim a Trideutino (eeaa. IV) de­ finitam verbum Dei tum «criptam-tau» ore tradi­ tum bebandum aeoe tamquam foetam ornei· et aaaorium et ab eo aeparabilê; aut vi contractae mere lutaria veritati· et moram diacipliaee, et atramqeo civilia poaae inter cbriatianoe verum matrimonium peri pietati· affeetu ab oafoibea eaeo auacipieudum, quae ait veru ia matrimonium, non autem aacmmea* tum ; anathema ait. Canon II. Si quia dixerit, matrimonii aaeramentum non eeae ipaum inter ehriatianoa contractum, qui oonaen*u perficitur; aut eoae aliquid contractui aceea- ut illud cum «aero Trideutino coacilio aaneta baae ayaodns saacipit, et aperte ot aimpliciter profitetur; Canon III. prae omoibua tamen divinae traditioni· .documenti· iuxta aenam catholicae fidei doctrinam iidem utriuaSi quia dixerit, in cb^erianorum coniugiie ecckeiaaticae et saeculari» poteetati» iura baec eoae, que Testamenti libri integri aum omnibus suis par­ tibus singulari excellentia distinguuntur. Cum enim ut eccleeia sacramenti sanctitati unice consulat, illorum auctor vere et proprie Deua ait: haberi conjugali» autem contractus legibus subsit auctori­ iidem debent ut libri divini et-aacri, non tantum tatis civili»; anathema ait. quatenua divinam revelationem, etiam abaque errore Canon IV. B continent; aed quatenua a sancti· Dei hominibua Spiritu «ancto inapirante conscripti vere ac proprie Hi quis dixerit, Christianum conjugium in iia, ipsum Dei verbum credendi aunt. Quare aacro ap­ quae vinculum respiciunt, non aulis ecclesiae legibus probante concilio quemadmodum eorum impietatem ac iudicio subesae; anathema »if. detestamur, qui reiecta inspiratione sacros fidelium Canon V libro· tamquam mere humano· habent vel mythi· ac fabuli· referto·; ita tum eorum damnamua hae­ Si quis dixerit, ius. quod sibi ecclesia circa ma­ reticam doctrinam, qui inspirationi· vim ab aliquot trimonium vindicat, Aon proprium ac originarium libris aut partibus eorumdem librorum excludunt, ipsiiAt esse, sed a civili potestate mutuatum; ana­ quos Tridentinum concilium veluti sacro· et canoni­ thema sit Canon VI. co· declaravit, tum falaaa ac perniciosa· eorum sententia· reiicimua, qui Spigtua aaneti aaaiatentiam Hi quis dixerit, errare ecclesiam, vel sua pote­ cum eiua inapiratione vel ipaorum librorum verita­ state abuti, dum matrimonia catholicorum cum acatem cum divina eorum origine confundente· con­ tholicis proscribit; et, u\i certis eX caus^jiispensat. conditionem quam exigit, educandi univeYsaï^ prolem tendunt, Scripturarum libro· propterea uti aacroa ao divinitua inspirato· haberi, quod in iia abaque er­ in catholica fide, iniustam esse, ac si iuribus sive rore divina revelatio continetur, vel quod iidem coniugum sive principem, aut publico societatis bono citra rationem origini· a Spiritu sancto uti veraoea adversetur, anathema sit. C in eenaum canonicorum librorum adoptantur. Ut autem caoleatia iste librorum aacrorum the­ saurus ferat salutare· fructu·, ad quoa divina bene­ Doctrina de νατγΙ* libris veteria et novi volentia datu· homihibua fuit, hoc aacro approbante TeaUmentl1. concilio innovante· decreta in generali oecumenica Cum varii (exprès, ad »e»a. XXI c. Trid.) varii· synodo Tridentina. tum circa latinem vulgatam edi­ in locis de sacris libris, quos veluti caelestem the­ tionem, tum circa catholicam sacrarum Scripturarum saurum Spiritus sanctus summa liberalitate homini­ interpretationem statuta, non minue commendamus bus tradidit (ibidem ses» V, cap. 1 de reform.), legitimum earum et ab ecclesia probatum usum, circumferantur errore»; sancta oecumenica et ge­ quam nefaria hominum studia condemnamur qui nerali» synodus necessarium esse censuit. sequentia contra ecclesiae leges sacros libros'ad maximam' ci?ca veram eorumdem librorum indolem, interpre­ Christianae rei perniciem edunt ao in vulgua dif­ tationem et usum statuere ac decernere, cunctisque fundunt, quorum adeo lectionem omnibus Chriati fidelibua sub poenis alias statutis districte prohibe­ 1 Pfcrrio de ixtionalismo sut de ecclesia, ni aptior inmus ac interdicimus. veui&tur locus, inserenda (no/α □M.VDrsm). consietere; anathema ait. ! III. SCHEMATA DE DISCIPLINA ECCLESIASTICA. ί a. Schema Constitutionis de episcopia, de synodia et de vicariis generalibus a deputatioue pro rebus disciplinae reformatum ·. N B Retento titulo generali ut oupra, nipprimendi ridentur tituli epecialeo ungulorum capitum. Supremum in hiérarchie divinitua inatituta gra­ dum obtinent epiacopi. tantaque illorum dignitas eat ut angelorum appellatione in aacria litteris de­ corentur. Positi enim a Spiritu sancto regere ec­ clesiam Dei. presbyteria superiore· sunt, atque i Adaotatio in eiusmodi sebes» s cardiaali Oapelù propria maau evarate: .Prima rifonaa dello «ebena .tatta dai oaaoaisti d«U· depnteaioae pro rvdw dvsriplmae in ooaaoaaaaa della divene «Mrrvuioni fatu dai padri della sterna dejiataaion· in varis adunasse precedent!.* Quamvis depsta tien is operi manna extrema nos accesserit, illud tamen ia nostram ijllap·· recipere aequem duxi, quod praedar· inchoatus fUeriu Conçu, euxaaau rossus LUI. D apostolorum loco, quibus in episcopatu suoceaaerunt, pro Chriato legatione funguntur. Hinc ad eoa per­ tinet Dei gregem pascere, fidei depoaitwn custodire, atque ob plenitudinem sacerdotii quo praediti sunt, •aeramentum confirmationis conferre, ministro· ec­ clesiae ordinare, ao plure· alia· sacra· functione· peragere, quarum potestatem reliqui inferiori· or­ dinis noa habent1. Tifata itaque cum ait episcopalia gradua celsi­ tudo. caveant Chriati fidele· et maxime clerici, ne impii· hominibua, qui illam eoptamnere atque ob­ trectationibus deprimor·' audeat, auas porrigant aurea, quin memores verborum Chriati : Qm aes audii, me audit, et fui too operuit, me sperati*, debitum episcopis honorem, observantiam, et obedientiam exhibere studeant > Ceae. Trid. «eas XXUJ, da Mcruoeato ordia!·, c. A > Ime. X, le. 7SS TM D. 80HKMATA MCMTOBUM PATUBU* PBOPOnSDOBUM Quoniam vere qui digaitate pvaeMrinMt, api··- g-vande, bartMMt «t mMm «t te priaris Mteter· quoqu· ràhha MMtb sataaaHare ap artat, aartet, nihil M U Dui (terte· a* populetum anlutaan om··· epieoopo·; mare apteabanteMuailte ta Demine uÜBm paaaa te·*, quam ri buM· pantoMS «t hortamnr, at aeipae· axhibeaat digare sealarias Materia· gatenaate· IteaaM premevwi ateteaa*, pestera», te queram vite at maribM «xhortetieta· aaaqat alteate peaMtia eeuMenatanatan awrteMar divinre paaaa· ovm tev«ateat; te quarum «Mate ai peeeare, niai qM· d^ntaree «t •eteqria· -agi. hnmilitaa cum rectitudine fulgeat m Mvaritae «nm atitea Ipri teriteavptet, M quidam pratebM. val pietate; qai viam vite· aoa tola· teqa«ate a«d teaMM aflteta, aat ambtoatiem aaffMtteaikaa, «tism vivaate ostendant, ·* quorum exemple die- eod, oorum oxigretibm ateritia, preaM diHgMto» oant fideles ad »at«rnu· patrte· doridorium aré- earuvorint, «t quM amaibM qaaBtetitea reqnidtia pirere1. Memora· inauper qaM curarum ai sollicitudinis parte·, huiua quod gorunt, formidandi muraris honor pteaa praedito· mm aeiaat. imponat, gregem sibi ereditum ite diligant, eiuaque incolumitati ita consulant, ut ipaiaa aalutem Inore •ibi apponant, suamque exutiment lucturam, «i quid udvorti eidem eveniat, putati etiam animam anam ponere pro ovibus sui». Praeprimi· vigilent ne tot errorum undique iam •xunduna colluvie·, et vitiorum quae nunc impune Çwato II «pg· nwrtta mette rifereu, Mxii» il phriUsi· cmMM dei padrs Faticum mU« eraprepMiam dominatur licentia chrietianam quam regunt plebem in pravum sensum adducat et corrumpat, esmdemqne tum per ae, tum per animarum rectore· et verbi Dei praecone· erudiendam diligenter curent in fidei •cientia et morum diaciplina, quo catholica· ecclesiae doctrinam integram inviolatamque retineat, et di­ vinae atque eooleniaatioae legi· praecepta «ancte custodiat. Quo* autem ex fidelibus «ibi cdjnmiaria a veritati· et iuatitiae ramite aberrante· repererint, benigne ac patienter admonrant, obsecrent, inoropent. nullumque praetermittedl officium ut eorum animae Deo lucrifaciant, oveaque devia· et perdita· ‘ boni inatar pastoris ad oanlam Domini reducant; et •i, «pretia moniti·, hortationibua, et iusteo etiam ac «•lutaria coercitioni· remedii·, ia «na pravitate perstiterint, ne tamquam morbidae ove· contagione noceant, prudenter efficaciterqne, quoad ipai· datum C est, provideant Summo quoque atudio «t cura •laborent ut in Dei miniatria, a quibua potiaaimum vivendi exempla petuntur, ' morum gravita·, vitae aanctita·, atque doctrina eluceat, eeeleaiaatioa dia­ ciplina aervetur, et ubi oollapaa ftierit, reatituatur. Ita vero erga aaeouli poteat·!·· ·· gerant, ut reddent·· Caesari quae aunt Caesaris, debitum illi» honorem exhibeant in iia qua· civilia ordinia aunt non propter iram aed propter oonaciontiam obedidat, eamdemqne doctrinam continuo populi· preedieMt ; aat una •imul aint apprime solliciti ut qua· Dei sunt, Deo vieiaaim reddantur, ac divina illa charitate inflammati qua Christus aponaam auam dilexit, ec­ clesiae hninaque spostolicM radia iure et episoopalia miniaterii libertatem unauimM atqu· idipenm invicem acntientea atrenu· tueantur. · Capat IL pmtaraii, ma i «Meaaati datte Daputeaaew pro rebu· disciplinae, teprmttnia te awpnuioiw M concilie, •m temp· di oeeuperten·. CaputΙΠ. Nec ad tactum dioeoeaia regime· minus neces•aria eet ülina viritetlo, qua aaeri pantor·· aanam et orthodoxam doctrinam, expuiaia erroribus, indu­ cere in oaque fideles confirmare, bono· more· tueri, pravo· corriger·, ao populum ad religionem, pacem, et innocentiam accendere ox officio tenentur1. N«m niai singula dioecoaia loca frequenter invitant, et •na vigilantia eorum qui aecum laborant industriam alant, omniaqu· per ae videabt, ubique audiant. ubique explorent, multa profecto ignorabunt, vel aerina, quam oporteat, intelligent, nee mali· innaacentibua promptam et efficacem poterunt medici­ nam adhibere1. Quapropter, aacre approbante con­ cilio, ninguli· patriarchis, primatibus, metropolitan!·, et episcopis mandamus ut propHam dioeceaim per •eipaoa, aut ai legitime impediti fuerint, per suum vicarium generalem aiioave a ae deputato· visitatore·, ai totam triennio propter eiua latitudinem viaitare non poterunt. Mitem maiorem eiua partem hoc temporia apatio perluatrare ■•tegant, ita tamen ut totina dioeceai·’ visitatio Mitem quinquennio omnino compleatur. Probe autem noscente· plure» hac noatra aetate dioeceae· exister· adeo amplas, ut ii· viaitandis. ne quinquennium quidem aufficere posait, atatuimua ut donec adiuncta temporum no­ vam eorundem circumacriptionem ab hac apoatolioa tede fleri non permittant, opiecopi comprovinciale·, oollati· consilii·, in aynodo provinciae vel extra, do praedicturum dioeceaum circumstantiis et de tem­ pore quod ipaaram visitationi explendae neoeaaarinm videatur, huic apostolioae aedi diatincte et accurate referant, quae omnibu· mature perpensi·, einsmodi tempus definiat. Cum autem munu» «pieoopale huiuamodi ait ut Inauper ad sacram visitationem intra praedicta •i, pro rei magnitudine expendetur, nunquam nati· 1 tempora explendam teneri et obstringi edicimus eo cautum de m videri pMait,1, Mm aacrMancte Tri- declarem·· etiam praelatos inferiore· iurbdictionem dMttea aynodo’ io· eelum eonldimua per Domini .queri epiacopelem cam aeparato territorio obtinente·; ac Dei noetri miaerieordiam futuram ut a note» et •t epieoopo viciniori nullnm viritand·· eornmdem a Romania pontiflcibna aneoMteribM noetri·, a qui­ praelatorum dioeoeri» ius relinqui decernimus, quin bua Miam Chriati aanguteam, quae nx aaalorum ulla queat ei consuetudo suftagari. Quod si in­ penterum regimine peribunt Domiaue aoeter lenua ferior praelatus viritatiouem obire nagUxerit, ed Chriatu· nat requiritare·, ad aMteateram regimen Mmdom viciniorem opiaMpum pertinebit id ed qui maxime dlgui tendat aeaumaatar; nad prae­ notitiam huius «anctae aedi· perferre, quae quid ter··, hoc ipeo Vatteaao eoadho approbante «t consilii capiendum ait ia Domine constituat· impellente, eam eadem Tridentia· ayned·* omaM lo visitatio·· obeunda «piscopi animo recolente· ot ringalM qui ad premotioaam praeletendorum oertiaaimam Ulhm aMtentiam, qnod aspreta·· pastor qaodeumqu· 1m quMumqua rqtione a nad· apoeto- creditarum ovium Meguinem ab ipri· requiret, et lica habent aat aBoqaia aperam aaam pramtaat •xcuMÜonem non accipiat, ai lapua comedit ove·, nihil in iia pro praeacuti teanporam tatiMO iano- •t pastor nascit, aaaeto huic operi m pietate m •ollieitadia· ineambaut, aingula Iom m perennas > Kx 8, Oregeria Hac», tete Ub.ni. visitationi obnoxias diHgeater inapicinat et explorent • Û». Trteant. ·«··. XXIV, «ap. I dt rabmattioM. • Cm. TriCaul. lee. da at «aaa. VI «·». I da rrltenatiat • Orna. Trita aaaa X±IV, m*. I da nhnmti···. 1 Oaas. Tritaut mm XXIV, «ap. · te ntermatioaa • Banta. XIV stat. DN ptaamm t Cm ITM r CMÜM «Μ «V·· verb· ·* UMtfl· pMMBt, eeqM iummt μ* Btarum «atati «*®· *·! *«mmmH MUsavurtat Qued nn atttas* ;ui«wtin«m «M Mm, «b immadtais «μ*Ή* μ·>«Λμ ubMMMNPM BBMttMUi φΜΚ> tMI t· MMMÎS* Logins suai1, quam fa esssaiM· Triduattae* ta· p·· data eppartaaitata Îumn atqM teeulanr·; a* M· ipd eb bM· poetlAMtM BMlH *4 Inmb •M peltas tatataaa, «aa* at variarvm iMkÉÎBOoeii ΦΒΒββίΦ summepera timmaataramw. ItaqM reeeteetaa aaima aberam firsotom «a redtatagrutis atisebi hnins Μ^ΜΓ M *NMtfaHNMI CMBt» Qaeniaat v«ro legvun, «W sptimaram, ntihtas Mil· est, ata reipaa aeenrate impleantur, mm* •odras approbeate «Mli», MMnta autistito· hortamur, at infra aanum a para·*· visttatieao ee modo qsam mafia opportaanm existimavsriBt, esrtiare· fieri cureat aa aa «aaa decreta proviaaqn· •aat «xeoutioni plea· dsmandata faerint. Caput IV. Cum oathqlica eoeleaia ex membris quantoeumque diasitia per mutuam in uno capita conaoeiationem unum corpus efficiat, oportet ut saeri pastore· ram ao qui confirmandi fratre·, ot univeraum eptbolicum gregem paacandi cura a Christo Domino demandata eat, firmiori uaque vinculo sese eoninngant. Iam vero ad bane rem aaaequendam nibil magia con­ ducit, quam ai iidem pastore· iuxta perantiquam ««ita· ta tonis pwvtastata aaeadta ad asrmaa Tri­ dentia·· ayaedi «agi ··««···*, stagata aatam· qutaqassaUs «alataMtar, atqne a* ta id aaaai «ara etataatar, rates· autiatitas impeaae adhsrtaarar. Varam •am pteriatis ta rugieaitas bai· a»nribsrsm proviaeiaHam frequentia· grave· ebsistsra rausas videamsa, at universali loge oomplectamur qaod sbivi· observandam fore speraro Heat, bac eecnmenioa sy­ node approbante, statuimus aa mandamus, at me­ tropolitan! per seipsos, aaa illis legitime impediti·, val aeda archiepiaoopali vacante, cofipiscopus antiB qnior intra biennium a fine praeaentia concilii, ao deinde quolibet ad minna decennio aynodnm in ara provincia cogere non omittat, niai ob' inataa et ca­ nonic·· oanaaa a «ancta aede eiuadem termini pro­ rogationem obtinuerit Ad aynodum omne· provinciae epiacopi, et qui de jure vel consuetudine intereeae dqbent omnino oocleeiy disciplinam at sacrorum canonum prae­ scripta beatissimorum apostolorum Petri et Pauli convenient, iis tantummodo exceptis, qui legitimo impedimento ab eiusdem synodi patribua reoogaosepulcra veneraturi ad almam urbem accedant, sese'qua Romano pontifici siatentea da reboa pereoniaque aoendo detineantur. Vqlnmna autem ut abbate· Vere nullius, quem-, auao dioeceaia relationem exhibeant Itaque, sacro approbante concilio, oonatitutionibua apoatoliois bac admodum, de episcopis nulli archiepiaoopo subieette a oonclHo Trideatino statutum eat1, aliquem do re «ditia inhaerento·1, iniungimna singulis patri­ arch!·, primatibus, archiepiaoopia, epiaeopia, ac prae­ vicinum metropolitanum semel eligant, in cuiua aylati* quibuseumque iurisdictioMm quasi episcopalem' nodo provinciali eum aHia intersint, et quae ibi or­ et territorium separatum obtinentibus, etiamsi dinata fuerint observent ao observari faciant. •anctae Romanae socleaiae cardinale· aint, in vir­ Ut vero quae aanoita sunt in uram facilius de­ tute annet·· obedientiae iubemua, nt iuxta spatia ducantur, et mala quae interim innata faerint intemporum in iiadem oonatitutionibua praefinita obli­ C noteeeant, veteri eccleaiae oonraetudini inhaerente·, decretum concilii Lateranensia IV· confirmamua, et gationem adeundi per ae, vel per certum nuneium apoatolorum limina, et exhibendi relationem de innovamus, quo praecipitur ut · concilio provinciali •tatu suarum eocleaiarum religio·· adimplere non deputentur per singulas dioeceses idoneae de clero praetermittant. Volume· tamen ut primo· huius personae, gravitate, prudantia, pietate, ac aelo obligationi· terminua non amplius · die quo memo­ enndum Deum praeatantea, quae simpliciter ac de plano abaque ulla iuriadictioae aollieite ao eireumratae constitutiones editae aunt, pro omnibua indiscrifainatim aneri· antistitibus computetur, sed . specte explodent, an praecedentia concilii provin­ decurrere pro aingulia incipiat a die quo ad auam cialia decreta religiose serventur, ao simul inveetigent quae correctione, vel reformation· indigeat, quisque eoeleaiam promotu· fait. •aqua fideliter Metropolitani·, et raffraganeia, aliis­ Ut vero praefatae relation··, noria quae super­ venerunt neeeaaitatibua satius reapondeant, iaatruo- que in concilio aubaequenti significent, ut super tionem a felici· recordationi· Benedicto XIII pree- hia provida deliberatione consulatur. Insuper mandam·· patriarchis, primatibus, arehideceaaore noatro in concilio Romano anni 1735 editam opportune reformari, atque in iatm eorum- •piaoopia, epiaeopia, abbatibua vere nulli·· et omdem praelatorum quamprimum evulgari curabimus. nibtta, qui de iero vel consuetudine ia synodo pro. vinoiali intere··· debeat, ut iuxta decretum TriCaput V. dentinorum patrum* in ipae prima synodo provinSaluberrimo eccleaiae inatitato sancitam eat, ut D cisii poat «xitum praeaentia oeeumenioi ooaeiHi metropolitani cum suis euffraganeia statis tempori­ habenda, omnia et singnla ia eodem definita ae bus concilium proving»·!· celebrare traeaatar pro •tutata pstlam recipi·»*, neeaon veram obodlentfam moderandi· moribus, eorrigradia exoaaaibu·, contro­ Romano pontifici spondeeat et profiteantur, unaqno versiis componendi·, aliiaqn· eoclcaiastiea· rei ne- pariter omne· haere···, ae praeaertim ia hoc Vatioasaitatibua reparandi·*. Hanc disciplinam, si quando caao ooactlio damant··, publie· detestantur et ··»intermisaa erat, non destiterunt Romani pontifice·, themstiaral Idemque in postorum quieunque in patriarch··, primates, arehiepiacopa·, apiseopoa et praedeoeaaoraa noatri*, nec non conciliorum patre·· abbates vere aulHas promovendi, in prima Synodo > Cee*. Lagd. Π, aap. M. provincial!, ia qua ipai iaterfaerint, omnino ob­ ■ Lac. ait. • SixtnaV, Mut.XtaMmwpnM'Mfibtao. IMS, Bara·. XIT, «aeatit. «ead anate M aev. 17*0. < Caea Nia. I, aaa. ·; eaea dalaad. aaa. 1·; aoaa ΝΚΠ, •an. · • fitxtaa V aaea*. Maim»· ■ tearar. im; Baeafi. ΧΙΠ te aaea Kaaa anal ITM, Ma K asp. 1 at aaa. Baaad. XTV servent Pestquam entem proviadalia oeaoilie dimisra faerint, metropolitani omnia eorum acta et decreta sanctae aedi transmittant, aeque eadem auto publi­ ée·*, quam ds more «xpeaaa ad roooguita receperint west. »iamai» M ang. lui a* canal Bbmeteria 1 aap*. tewteaa aanl • Oaer. Latar. Π, aap 1·; voua, later. V, aaaaX; ama, « Oses. Triés·», ssaa XXIV, ssp. · fis rstesmCtisM TM au. • Orna. Tritoni asaa XXIV, sap ■ te rstorsntimi, XXIV, m». fi <· raftaanltera - • cap. Msut sto» M te suasat •■■A.-.':.,·,.'«i*:.-·4 w i'**·.λ nr _____ ' n. kbmmata momxobvî βλτμβιμ hknpomuummwm L n ■■ ■ . ·..:...... ' <* -___ ;_____ ;--- f_~----------- rJU------------------------------- dMoarnnttaMt •ρηο*» eaMtitatiooiboa. Bam itaqoe toMflnt- vari Mp trieoaio 1· atatnimna, atque ad apeetoHeam ta pceriaioac rooarroadam, ai grarte ' aHcabi cauaa obetiterit, quomiana legitimo tempore nat modo celebrari r-vIt. -._ * interdum repentinae, ne eaa quidem aignifleori metrdpoHtono necem» erit: ed •■■dem tamen cnm con­ cilio provinciali (poetabit indicaro de Ucentii· a ce το! a auffraganeo dati», et ridere no quie eo iure abutatur, et at poenia eanoaM» errante» puniantur.*■ Monito· autem volume» omnea eodeaiaatiaoa riroo qui aynodo iatenunt, aolOm epiaoopam in- ea eaae Equidem nihil opportuni··, nihil aooeptabiliu» orieetalibu» excogitari potaiaaet. Vicum autem eat diaeiindicem ao lagialatorona, ot qwmiiTia (datantium oon- B ptineri oommiaaioni negotium iated revocare ad •ilium expoaoat, ad illud tamen, aequandum minime oonatitntionM Urbani VIII et Benedicti XIV. Id­ teneri, doctrinam vero qua» alii» praeter epiaeopum circo praefati» Tridentini Terbia in »ebemate decreti deciaitam anffragiam attribuero idet, a prdbdeoea- omiaai·, cautam oat ne epiacopi praeterquam cauaa •oribna noatri», ae a noble ipaia iagidiu reprobatam vioitationi» ■·. liminum rei «ynodornm provinciafui···1. \ linm ... ehaqtw MtpraaM aedi» oporiolieoe liemtia a Caput VII. •ua dioeeeai poaaint abeaae. Quod quidedi duriua Ut epiacopi» in graviaaimi· dioeceala negotii» cxpediendlaoffioialiaaeii vicarii generali) miàiateriuœ ait rere proficuum, aacro approbanto oonqflio, vo­ lanti» ae decernimua, nt illnd eoeleeiaati Tiro deferatur qui probitate, pietate, aeientia, rerupique gerendarum peritia commendetur, quique aaero oriliae eit inaignitM. Valde etiam docet nt, ei fleri in onera theologia Tel iue eanonioo ait doctor hut licentiate·, quo maiorem (pad eoa, quibua vicagi procuratione praeeat, opinionem aibi conciliet. Qoibu» in dioeocaibu» plure· vicarii generale» deputari profecto orientalibua eat, et fortaaae minu» oppor­ tunum; tnm quia vix eliquia eorum dubitaverit hanc poteatatem patriarch!· ineaae. tum quia a Tridentino eadem fuerit patriarch!· attributa, tum de­ nique propter locorum longinquitatem. Proinde ai intuita latinorum nequit ree ad Tridentinum decretum revocari, neceaaarium pronaa erit etiam patriarehia iua illud aaaerore, eaque de cauaa addita verba illa ari atri patriarch·· (ai agtriar da pnulatu ihu oritatalit)'. (C) Patriereka ftl. Etai ferme omnea epiacopi ■olent, curabit epiaoopu» varie inter illo» officia »ie 0 orientale» »e nuncupent archiepiacopoa, certum tamen ordinare, ut nuilua inter eoe iuriadiotioni· conflietua Mt neminem metropoliticia iuribu· gaudere. quae oriri poaait proinde iia deflcientibna in patriarcha· coaluerunt. luverit proinde addere verba patriarcha ac/, ut latini· 1». aimul atque orientalibua ooaauleretar. AduotatioMri1 ad achema decreti de reddentia (B) Ao nprfma aw auctoritate. Hi» verbi» epleeopornm*, n neervtario Commiaaionl· pro uanm eat cone. Trid. (····. VI, cap. 1 de ref.) in cmu reboa OrieotaBua propeattae. et ad effectum da quo agitur. luverit plurimum (A) (loppraptar. Sebem» concinnatum a com- eadem verba hio adhibere, quae valde opportune mWone diaeiplinM aoeleairntioM forme auppouit erunt practicac primatu· ideae in orientalium mentionna reeidendi, qno tenentur epiacopi; atque omiiit bua altiua deligendae; aimnlqnc oatendent Rotn. Tridentia»· declaratio··· huhu obligationi·, quae pontificem in biaeo caaibua non uti auctoritate aibi in occidente nota oot univeraia. Verum declaratio ab oeeumenioo concilio delegata (quemadmodum in iata orientalibua necoMaria eet; otai enim fortaaae dmilibna aliquando commenti aunt apud latino· nemo una» ex eia apecufotiv· denegaro velit, tali haeretici reeentiore·), aed proprio ac nativo iure, onero epieeopoa teneri, neu tamen nniveni· per- qaod primatui apoatolieo eaaentialitcr cohaeret. apicua eet idqe haine obHgatieni·. ' Hae de eoaan (S) Nihil imweam·». Porapieuum eet conatitnprooemio aehematfo a dtoeipHnari eommimioao eoe- tionee Vrbaai VIII et Benedicti XIV pro latini· etanati addita eat huiumnodi doelaratto ex Triden­ ' fniaaa aancitaa; propterca iiadem non obligare orien­ tia· XXIII cap. I do rot) taaapta. Additae tale·. Cumque nec ait nccoeaarinm neo opportunum vero eriume legitimae ebaantia » iiedom geaeralibu· praefotaa oonatitationce ad illo· extendere, ideo verbi·, quibua Tridentia· uti placuit Equidem in •ieamodi verba aunt adhibenda, nt flnanm maneat ■chamato praedicte verba ill· omittantur ob canae· quod pro latini» ia aehemate deeroti atatutam tait, in adnotatioue (a) oxpraeaam. Verum foverit haae quin ideo obligeptar orientale·. Id flari poa·· vide­ doctrine· gmmrafom erieetalibm tradidUe, ut eli­ tor hi» 'vorbiai Nihil iawi »·■·»; hec enim ration· qua regula praeeto ait petrtarcMe, quibua, uti mox flt ut eonatitatioM· illa· flrmao maneant pro latini», dicotar, neeeeee eet lue tribooro eoneedeedi »pi- qnoa roapiciunt, quia exteatdaatar ad orientale·, quo· nnmquam obligardut. (E) Fd atri petriaraha» (ai agetur da praataria rriM ertantarig). Logitimm eenaae abeaaeadi a reaideutfo ndaritteuda» orne neme Mgeverit ; porepieuam voro ori indicium do legitimMuto eerum aoo coiu»rie opieoopi eoaactenti··, verum anporieria arbitrio eae» oemmittoudum ; Uoeque praetor cauma» cnaoni- > DMn· «at ai opatar d» fn <|»Μ» rite· «ηοΜύ, at •aiUcot a taU tacaltat· ataaataata «Mteiaatur patriarcha» latiaL ffoiaq·»· dtatmnlaadaB am rit, ateai bpperta··· vitari haae teqaaed rati····, q··· (nu auppmH tu» UM attribui pndati» que «rtariaMiM. fleti·· vitantor aiu» nrbi» •ti.ax.tr.· priiiirrtl» aate· *anpam,- qu» flant ut iw Olei tribomtor patrianM» irintalibei, qoto hot···· qmUtetia aMati» flant; eadadanotar ··■■ tatiai pnotar ·»«· ffiarwoij·!»···»·, qai UM «ma «nat aaflkagaad·, pnafoto tan nti am patatit (aitaMte «anaeriO. A oleaiao, quatenus indigeat, alttrive pio looo arbitrio ordiaarti omnia· appUoari, ai separati ab illa reditus habeantur1. Qaodsi rodites omaso vel pluoqua* Habetur sa prima mm ferma tom. L, fl. 339-5», tertia eorum pus in dietribatioaibas consistant, non et <■ otters rv/bnnata a bepfeheeee fn retete dieci· reaidoatse seu non eervieatea ilbe paritor priventur. pimas ««ata ammadeersteno» a coagreya/ïosie feteer^ü Ubi vero pro praobeedio locales poaaioaoa eoaetiadmise*, t. LUI, ni 3-6, f3-t6. tutae eant, loon distributionum aequipoUoatss melotae 2. D· wie episeepaH THute. Capot I. atataaator qua· ab abaoetibna omnino solvi, ot ab iataroaaeatibas ut sapra percipi debeant Omnes divina per se‘ compellantur obire offieia: substitutio natem, qnam oon nimia frequentem mm Ut per venerabile capitulorum institutum Dei cultus splendescat et dioecesum utilitas promoveatur, eathedralium imprimis canonicis tanti officii partes in memoriam revocamus. Eminenti inter clericoa loco positi, pietate etiam et virtutibus ac doctrina emineri taleaque se exhibere studeaut quales decet episcopus curabit, fieri tantum ea lege possit at ia qui aubatitnitur, eiusdem in choro sit gradus, neque eodem tempore eidem servitio adstrictus, et sub­ stituens intra civitatem eiusve suburbia aut territorium moretur. Obtinentibus in ecclesiis cathedralibus vel colle­ ' ». Sehesea deerettde rapitalls caaonicenua1. eos qui episcopi sui senatum eflormant. Cbaritate giatis dignitates, canonicatus, praebendae aut porfraternitatis invicem diligentes, honore invicem prae- B Clones, non liceat vigore cuiuslibet statuti «ut con­ suetudinis etiam immemorabilis ultra tres menses, venientes, episcopo praecipue tamquam capiti suo arctissimo observantiae obedientiae et amoris vinculo sive continuos sive interruptos, nec in festis solemnioribus aut tempore Adventus vel Quadragesimae, cohaereant, ut, servatis utrinquo iuribus et lege dilectionis, optatissima illa inter episcopum et ca- àb iisdem ecclesiis quolibet anno abesse, salvis thedralis ecclesiae capitulum concordia vigeat, cuius nihilominus earum ecclesiarum constitutionibus quae longius servitii tempus requirunt. Qui vero ultra exemplo reliqui etiam dioecesis clerici et fideles tempus sibi-concessum sex tnensibus sive continuis servent unitatem spiritus in vinculo pacis. Opera sive interruptis, nullo canonico impedimento detentus, insuper et officio fideliter eum adiuvent, eique con­ a choro absens fuerit, poenam privationis quorum­ silium vel consensum in casibus a iure expressis ab cumque fructuum ac eedituum pro rata absentiae ipsis requirenti modeste et pro conscientiae dictaillius anni ipso facto incurrat; et ai altero anno mine animum suum aperiant, et sedulo adimpleant eadem usus fuerit negligentia, praeter omnium quae de assistentia episcopo celebranti aut alia pariter fructuum ac redituum, pro rata, amissionem, pontificalia exercenti praestanda, ac de servitio beneficio quoque seu praebenda sine alia mora eo eidem debito sacri canones praescripserunt. ipso privatus existât. Caput II. Csput III. Cum praecipuum canonicorum in quibuscumque Exigit capitulorum dignitas et bonum eccle­ cathedralibus vel collegiatis ecclesiis munus sit, in C siarum ut in canonicos non assumantur, praesertim choro ad psallendum instituto laudes Deo persol­ vere; divina hinc officia tam nocturna quam diurna in ecclesiis cathedralibus in quibus, episcopi con­ integre, reverenter, distincte devoteque obeant, nec siliarios eos esse sacri canones voluerunt, nisi viri ecclesiastici virtute conspicui, in aetate ac ordine satis hanc obligationem implere sciant qui prae­ per Tridentinas aliasque sanctiones praescriptis con­ sentes licet in choro, aliis psallentibus in cantu se stituti, et idonea scientia praediti. Praeter alias non adiung.unt. Ne satem opus tam excellens ullo umquam tempore minus rite peragatur, quaecumque autem qualitates peritiae quoque cantus ecclesiastici ratio habeatur. Volumus insuper ao mandamus, ut de debita in divinis officiis forma et modo, ao de in ecclesiis tam cathedralibus quam collegiatis ad missis iuxta rubricas in choro celebrandis, praesertim oanonicatus aliave beneficia choralia, sive liberae vero de conventuali quotidie debitis horis pro bene­ collationis, sive iurispatronatus, etiam laicalis, exi­ factoribus in genere applicanda1, alias statuta, nostra quoque auctoritate praesenti decreto confirmamus. stant, posthac assumendi, quamdiu ad sacrum saltem subdiaconatus ordinem promoti non fuerint, pru­ Et quia multis in locis haud sine divini cultus de­ denti epispoporum arbitriq amovibiles censeantur trimento parum observatur sapientissime distribu­ tionum quotidianarum' institutio, graviter iubemus ut quibuscumque consuetudinibus, statutis, privilegiis, ac fundationis quoque legibus minime obstantibus. deinceps in omnibus capitulis Tridentinae ea de re Ubi autem iuxta Tridentinam dispositionem* sanctiones* execution· mandentur, ita ut tertia pare quorumcumque fructuum et redituum unicuique D praebenda theologalia erecta nondum fuerit, ibi quamprimum erigatur, aut praebendae unius ex dignitatem, canonioatum, personatum, portionem vel canonicis iam existentibus, vel primae poet promul­ offieium obtinenti annuatim obvenientium pro quo­ gatum hoc sacrosanctum concilium conferendae prae­ tidianis distributionibus segregetur, idque sive pro­ prias ac distinctas illi praebendas habeant, sive de bendae canonici theologi officium perpetuo adiuncommuni mensa capitulari participent. Absentes gatur. Is vero ex formali per ooecursuas examine, vel ubi id commode induci nequeat, alia aequiautem vel minime psallentes, nisi ex caesis prorsus legitimis eas perci piant,Aiatributioaibu quotidianis pollenti ratione idoneus probetur, et in sacra theo­ logia lauream habeat, teneaturque diebus et hora careant*. quae quavis collusions sut remisaioas ex­ clusa solis praesentibus accrescere debeant ai reditus ab episcopo determinandis, per seipsam, vel legi­ time impeditus per idoneum substitutum ab episcopo ex mensa capitulari proveniant*, fabricas vero eoapprobandum sacrae Scripturae expositionem et > Kxsaiaatui ae perpolita· ia Mavsattbas s CnMMisrisso interpretationem clero et populo in eocleaia triginta pro robas disripUnae habitis diebus t et 1 martii, et 1» saltem vicibus quolibet anno habere, nec aliter suae spriHs 1870. obligationi satisfacere se posse sciat ; die qua legit, * Osp. XI. D* eeietr. st Bused. XIV Mast. Orm eemper «Matas 1* sag. 17« choro ao divinis officiis eo ipso intéresse censeatur. > Soso. XXI, eap. i, ot sees XXII. cap. I de Retortu . Insuper unae o canonicis ecclesiae oathedralis * Cap. OsnswfediMm Un. De tier, nee resid. la VI; Mas ~ I Ib. essa XXII. «op. b de Referai. Trid. locis riutis, et sms XXIV, cap. IV do Refer·. * Owe. Trid. sees. XXI, eap. V ds Refer». • Bess-V, os». I do Refer·. m D. 8CH1MATA MCUTOKÜM PATMBCT PBOPOKWDOBÜÏÎ TU •dtaaetaa, dspatatar, ssmttis quad «ta* praeuoM ia ebore habeatur. Ia Ha vere ieata, ubi canonici theologi et peseitaatarii offish «■■ ipsis praebendi· perpetuo ooaiuugi Hqssssi, officia saltem praefata duobua eaooaicia, dum nominantur, ita committi volume·, nt qaamdia praebendam retinent, eiusmodi onus huic adnexam oeneeetar, aat saltam Babinngnatur tantam hoe taeoi •aimadverUoass · •Mrotario Commissionis pro rebas Orieataliam factas. fi*. J Ad schema deerctl disciplinaris De vita et henestate elerleoram. operam dari ab epiaoopi* ut numquam dealt qui saevas lectiones ad instar theologi habeat, et qui In J Çasafam verb, Çmvpropfrr, pag. 1 [t. L, •d instar poenitentiarii oonfemiones excipiat Ce­ ool. 617 > μ] ubi allegatur ooneilium Tridentiunm, terum eonatitutionem f. r. Benedicti ΧΠΙ, quae in­ ob rationem plurio· addoctam, post verba rcanonicipit Bastoralss officii, iia in locis, pro quibua lata caa de vita et honestate clericorum sanctiones", •at, in suo robore manere volumus. Bite prosequendum videretur: Itam conciliis prae­ Sieubi vero canonicorum numerus adeo exiguus sertim oeoumenicis, quam apostolicis constitutionibus ait ut divina officia eum debito decore peragi ne­ ptariea editas servari districte iubemus." queant, et aliunde novae praebendae erigi non Quae' de officii divini recitatione adduntur in poisint, licebit epiaoopo de capituli saltem consilio •chomate, nedum utilia, sed et necessaria sunt orien­ talibus. Videtur tamen, ratione eorumdem, minus honorarios creare canonicos, non ad honoris osten­ tationem, sed ad augendum Dei cultum, opemque opportuna forma quae adhibetur. Licet enim du­ reliquis canonicis in ecclesiae servitio divinisque bitari non possit, quin clerici maiores, etiam ritus functionibus ferendam; non eo tamen numero ut orientalis, ad divini officii recitationem teneantur, quod propter utilitatem concessum eat, in ecclesiae exploratum tamen est, erroneas doctrinas ea super et capituli dedecus cedat, et honor delatus excessu . re apud eo* circumferri ; scilicet teneri tantummodo vilescat. Nullum vero eiuamodi canonicis sive ad ad puMvcem in choro officii recitationem, praesertim suffragium ferendum sive ad alia iura^oanonioalia cum sacrUm manae sacrificium sunt celebraturi; exercenda iua quaesitum censeatur. Insignia autem latino· vero ealenus officio persolvendo obstringi, canonical·· neque honorarii neque alii Canonici extra quatenus beneficiis fruuntur. ; Ilis de causis minus ecclesiam, cuius capitulo inserviunt, deferre poaaiat, efficax pro orientalibus visa e*t ea decreti pars quae nisi quando capitulariter procedunt aut episcopo officii divini recitationem respicit, quaeque proinde sequenti modo concinnanda rideretur: suo assistunt. Caput IV. „Etsi a primaeva ecclesias aetate, sacerdotes im­ c primis et maiores clerici sacrificium labiorum atque Provisi de dignitatibus ve) canonicatibus in ec­ clesiis cathedralibus teneantur intra duos menses a hostiam laudi* assidue Deo persolvere consueverint die obtentae possessioni* coram episcopo vel eius in paalmis, hymnis et canticis; frigescente tamen caritate, falsa apud nonnullos alicubi subrepsit vicario generali seu officiali, et capitulo, fidei ortho­ doxae professionem emittere iuxta formulam a sede opinio, non teneri illos ad statam divinarum laudum celebrationem, quae postea divinum officium nun apostolica praescriptam, eamque emittere négligentes fructus non faciant suos, nec illis possessio suffra­ . eupata est, nisi in ecclesia tantum, vel quando sanctum missae sacrificium sunt celebraturi, vel si getur. Ut autem omnes circa capitula ecclesiarum ca•liquo potiantur ecclesiastico beneficio. Quam fal­ thedralium praescriptione· in pristino robore per­ sam opinionem pravumque abusum eradicare vo­ lent··, sacro probant· concilio, declaramus atque maneant, singula infra annum «b huius sacri con­ cilii promulgatione capitula constitutione·, quatenus edicimus omne· at singulos clericos in maioribus iis careant, condere vel iam existantes, si opus ait, ordinibus constitutos, nec non minores etiam cleri­ reformare teneantur ab episcopo expeadenda* et co·, si aliquo gaudeant ecclesiastico beneficio, obli­ approbanda·, in quibua singillatim' determinetur gari sub gravi· eulpae reatu ad integram quoti­ quidquid ad chori servitium et disciplinam, comitia dianam, sive publicam sire privatam recitationem capitularia, onera quoque, iura ac legitima privilegia divini officii, iuxta formam quae in singulis ritibus pertinet Nihil tamen in lia sit quod * iuria dia- D probata ao recepta est. Illud autem reverenter, positione et laudabili aaa recepto atqna approbato distincte «e devote persolvant; quo «t sibi et alienum ait; aed illa appoeit· stataentur quas pro ehriatiano populo cto." (prout habetur in acbemate temporum, rerum et locorum opportunitate m né­ doereti). Denique initio png. 4 (ibid. 618 o«] ubi agitur cessitât·, ad divini cultu· augmeatam, sanctioris disciplinae observantiam M eocleaianun utilitatem praeeeribonda iadieentar. Qnodai infra praafatum tempus constitutiones sua, ut sapra decretam est, eondere v«l reformare capitulum neglaxerit, epiaoopi erit eiaa sappier· aegligentiam, et eeaatitntiono· ipsas eadem praseeripva ratione m methodo npnfieere, atque capitato omni Sxeoptiosa remota ser­ vandas mandare. Praeterea qaaseumqne Mnoaieea, et Trideatinas maximo, da capitalis tam cathedraHbae qnem colle­ giati· sanatio··· et monitione· ira»· mener· vo­ tam·· ta tts omnibus, quibua ta hoc Vaticano eoaeilio non fuerit expn··· derogatam. do potestate epiaeopia e ftneraU paiefw Tridtntiat «KKifi» »< preerfraraaerttao aetirit ettritatn etc, Te­ rendum ne praelati orientale* existiment iuriadietionem suam quae amplior eet, eoereeri praemissis verbis Fortasse satius foret generic* τοοο uti: *a sacris canonibus, praesartim sero * 'concilio Tridentino attributa," diapoaftion·* vero Tridentiaas amandare ad caput Ds Mie4o. De seminariis eVcleaiaaUeia, abi de methodo stadiorum et grodanm collatione. IV·· «astat. Alteram tamen habetur intar sche­ mata Commissionis pro aegetiiapolMeo-eeeleainaticis. 733 SCHEMATA DK DÛOIPUMA ECCLESIASTICA T. Do eoilatiealhaa eceleeiaoUria. Mm» eaotat. 3. D· prnedieatlene verbt Del A sebis carae eoae debeat, episcopia, locorum ordi­ nariis, aliisqas praelatis, etiam regularibus, aacro hoc apprebaàto concilio, imprimis mandamus, ut décréta eadem, et ningula in eia contenta, quae rata firmaqno manere debere declaramus, a personis et in oocleeiia cibi aubioetis omuQio servari faciant, (b) Et J. quo aptius imposito sibi boc munere defangi valeant, decernimus, ut de simplicibus beneficiis, capellaniia, legatis piis, miasarumque oneribus iisdem inhae­ Haletur m prima au /arma, t. L, eoi. 699-709; rentibus, fandis sssignatis, reditibus, sdmini.tratione m .allsra reformata iuxta patrum ammadsoresoiws, descriptionem, sicubi deest, diligenter conficiendam curent, quae ordine disposita in curiae tabulario t. Ll, coi. 451-5ύ, in tertia iwxta vuMnda/ioaM ad­ adservetur; (c) ooodemque praeterea hortamur, ut missas denwo reformata, ibid., col. 513-14. idoneos aliquoa ecclesiasticos viros sibi adsciscant, 9b. , quorum opera praefatorum decretorum execution) Ad schema decreti dlseipllnarlH super confec­ ingiter provideant. ( Rétribua distributam Mt ia ooagre<*Uoe« (saotali XXIX. Cf. t. L, ooL SMa. Nnaqnam tama Mt dissessam. • Vid. tout. Urbaai VIII Item aeape M iaali ION at lanooeatii XII Mpar M decembria 10(7. i Sees. XXV, sap. 4 de Rsfona. • • « mdw > te. ΧΧΠ. 30 iaiüi 1741. Cap. «Vas ywirfm de tsstaa.. cep. Si dasrsdM st cap. sod. tit. Sees XXII, oap. 8 st » de Reform. Ami 7U D. SCHEMATA DBÇIRETOBUM PATRIBUS PBOPOMENDOBU Μ 7>β A eapitalio gaaantlibus poat oeeumenteam haac syno­ dum eelebraadi*; huiuamodi eaim limitatio omnino eeaveait ena» doelarntionibua quas super bac Tri­ dentini diapoaitione edidit s. congregatio eiusdem eoncilii interpres, ceu videri potest apud Benedic­ ADNOT ΑΤΙΟΝΕ8. (α) Celaberriata »««t décret* qaib·» «ab Ur­ bano V III et lanoeoatio XII Meli OMram miasara· aatisfactioai eonaaltum fait. Qaia tanea <)«** ia iiedem decreti» salubriter eaaoita faeniat aoa abi- tam XIV, Dr fftmlv totttt·»·, lib. 19, cap ult. qne loeoram diligenter aervaatar, tad* aeoeeeitM nam. 18 ia fine. (f) Huie praescriptioni, quae in decreti» con­ conciliare edendi decretam quo baie malo aptam, tinetur, maxime insistendum, eamdemque aedulo c^ooad eius fieri posait, remedium afferatar. (b) 8u»eepto conailio imprimis conferre vioam inculcandam esse consultores censu erunt Ke enim eat ut allegata decret confirmentur, utpoto quae vera eum huiusmodi adventitiae eleemosynae brevi manu tradi soleant, impositi oneris implementum eapientiuirnaa Taideque opportunae continent cau­ tione» et cuiuoTλ generi» fraudibus et abuaionibua recipientis fidei ac religioni commissum omnino manet. In re porro tam periculosa, praeter hanc, quae irrepere solane aditus intercludatur. Nam alia non suppetit ratio qua fraudibus obviam ire ibi primo quidem, missarum reductione, modera­ tutius datum sit. tione, vel commutatione aanctao aedi reservata, per­ (y'i Notum eat nonnullis in locis negotiationum petuo implemento conaulitur, praescripta pecuniarum quae hanc ob causam traditae fuerint collocatione, super missarum stipend ii» exerceri, quae hanc ob et immobilium bonorum ^ienatione prohibita, Tum B causam Uicis vel etiam presbyteria alicui negotio addictis traduntur. Hunc autem abusum. ex quo cavetur ne onera perpetua accepto habeantur, niai grave fidelium scandalum. et religioni* iustitiaeque ordinarii aeu praelati secesserit approbatio, euiua detrimentum oritur, tolerari non posse, atque id eat diapieere an reditu» impoaitia sint parea oneri­ circo reprobari oportere non nemo inielligit Ner bus, ot curare ac efficere ut bona dotationis nomine assignata in tuto collocentur. Praeterea prohibent ab» re fure visum eut. ut una simul renovarentur sanctissimae praescriptiones quae ad tuendam Sacro­ decreta qdominua nora onera et miaaae adventitiae, sancti missae sacrificii dignitatem tum a concilio quas vocant, recipiantur, ai non antea constiterit Tridentino, tum a sanctae memoriae Benedicto XIV iam receptis satisfactum fuisse, ae recipiendis intra «accitae fuerunt. praescriptum aut modicum tempus posse satisfieri. (A) Postremo loco cohortatio ad eosdem episcopo* In quo quidem, ne fraudi vel errori detur locus, adiicitur ut ceterae quoque pias dispositiones pari nlteriua praescribitur, ut omnium onerum conficiatur tueri cura non praetermittant Quod quidem prae­ Sabella, et in loco magia patenti et obvio sacrarii standum ipsis erit iuxta tacrorum γοηομμοι ct affigatur; item ut duo in eodem sacrario libri re­ eoncilii Trurtotini yratgcripfiones, quibus nempe om­ tineantur. ac in eorum altero singula onera perpetua nium piarum dispositionum oxequutores epiacopi et temporalia, nempe quae vel in perpetuum vel constituuntur, excepta ea facti specie qua alius «ive ad tempus determinatum implenda sunt, in altero in testamento sive in fundatione datus fuerit pio missae manuales, et tam illorum quam istarum implementum et eleemosynae adnotentur . nec nun ut C legato vel dispositioni exequutor. tunc enim nullae singulis annis de huiusmodi implemento, eleemosy­ sunt episcopi partes nisi quando datus exequutor munus suum segniter obire deprehendatur quod nis, et oneribus pariter accurata ratio reddatur. si contingat, ad episcopum ipsum onus et ius de Decernitur tandem ut decreta eadem publice ex­ posita in sacrario maneant, ne ullo unquam tem­ v^yitur id exequendi quod ab eo qui teneretur nJJlectum fuit, ceu, relato cit. cap. s, xes.fi. Λ’.\ // pore obliterari, vel ignorationis praetextu violari de Reform. Tridentini eoncilii, docet Benedictus XIV. contingat. Alia praeterea quae ad regulares pe­ De tynedo dioeceeana hb. XIII, cap. ult. num. 1 culiariter pertinent in decretis sapientissime con­ stituta habentor. (c) Cum ex accurata huiusmodi descriptione seu 106 indice in curia aùservando cuncta episcopus seu Ad achetna decreti disciplinaris praelatus habeat cognita et perspecta quae ad mis­ D e> ο n e r i b u a m i a a a r u ni a I i 1 m q u e piis sarum onera pertinent, tabellarum et librorum exa­ d i a ρ o a f t ί o n i b u s1. men, et cum indice in euria existent! comparatio­ Innovantur hic decreta Tridentini et constitu­ nem facile instituere ac perficere ipse poterit, ac tiones Urbani Vll.l, Innocenti» XII ac Benedicti XIV. prompto remedio occurrere si quid forte peccatum quae sarta, tecta manere iubentur. fuerit. Qua in re duo consideranda. (d) Nemo inficiabitur quin diligentem constan1· Timendum, ne ex frequenti allegatione sive temque curam res postulet ut bene feliciterque ge- B ratur. Propterea iis ad quos pertinet proponitur concilii Tridentini, sive pontificiarum constitutionum, ut in tanti momenti negotio aptius explendo aliquos occasio detur orientalibus suspicandi, ad latinam idoneos eccles|asticos viros sibi adsciscant, qui in disciplinam eos fore adigendos. Haec autem suspicio declinari, vel saltem imminui posset, si praedicto­ id muneris praecipuo incumbant studio, ac de omni rum decretorum vel constitutionum dispositiones opportuno eiadem adsint auxilio. Notum autem eet aliquos episcopos hoc remedio uti consuevisse, ferme ex integro sancirentur. 2° Quae animadversio maioris ponderis esse vi­ et prospero sane exitu. Nihilominus cum id quod detur in casu, siquidem in constitutionibus Ur­ proponitur forte alicubi negotium facessere .possit, nec sine dispendio in usum perduci, hinc non prae­ bani Vlll et Innocentii XII. sublata episcopia eorumque synodis qualibet facultate, reservatur ceptum datur, aed consilium. («) Ad exemplum concilii Tridentini cit. loe. apostolicae tantum sedi reductio onerum missarum, datur episcopis et superioribus generalibus ordinum et alienatio fundorum capitalium quibus eadem onera regularium facultas id statuendi quoad missarum sunt adnexa : dbmum fit potestas generalibus aut onera, quorum fideli implemento ob expositas in provincialibus regularium suscipiendi onera perpetua aehemate causas satisfieri nequeat, quod magis in miaaarum, quae omnia orientalibus insueta sunt. Domino expedire centfuerint. Additum tameu est ' dMMnadvsrsttmes secrrfarM ComMwswnt· pro rtbutOrien· episcopos uti posse hae facultate iu prima tantum totomu £m hacteaos ineditas sti alias id gtaas ex ipso ancioris synodo dioeeoMoa, et superiores regulares in primis autographo descripsi. »y.,., : iL J 787 788 SCHEMATA DE DISCIPLINA ECCLESIASTICA Praestaret itaque solerter inveutigare, auditi» pa- a triarebi· orientalibus, num huiusmodi reservations» gravem difficultatem exhibere^poaaent. 11. 11 Schema decreti de admlnlatraUone Mcramratonun a. SeÀame dserrtt d» Mcrement»» m genere. Schéma decreti de abaervaatia ritualia Remaai1. Cum sancta quaelibet sancte tractanda eunt, tum vero praecipue, quae Christus Dominus in eccleaia Cum exterior Dei cultu» ad fidelium erfca divina •ua instituit sacramenta, quibus veluti ex fontibus im­ mysteria pietatem ac reverentiam fovendam maxime mensae divitiae passioni» eiua dimanant, omniaque conferat, Romana eccleaia vigilanti cura omni aevo vera iustitia vel producitur, vel augetur, vel reparatur. in id incubuit, ut in divini» celebrandi» officii», in Quae igitur ad ea rite ministranda, ac suscipienda, sacramentorum adminislratione. ceteriaque ecclesia­ atque etiam ad indigno» ab ii» aréendos in rituali sticis functionibus peragendi», ritus antiquitate Romano praescripta sunt, eadem religiose servari, originis venerabile», consuetudine recepti, signi­ sacra approbante synodo, praecipimus: illudqua ficatione fidele», et splendido quodam ac magnifico praesertim, quod ibidem edicitur1, iterum monemus, apparatu praestantes adbiberentur. severeque mandamus, ne eadem administrantes Huc epqctant, quae prudenti ordinatione decreta quidquam exigant, aut petant, aut paciscantur ; sed sunt, ac summo studio et labore exeeutioni man­ ea tantum, quae, peracto iam sacramento, eleemosy­ data circa breviarium-, et miseale , * nec non circa B nae aut devotionis studio a fidelibus pro loci con­ pontificale ♦, et caeremonialo episcoporum5. suetudine offeruntur, tamquam spontaneas oblationes Quod vero attinet ad rituale Romanum, illud recipere possint, nisi aliter episcopo videatur : abu­ non minori cura et labore concinnatum, rec. me. sum autem, »icubi forte apparere coepit, liturgicam Paulus V praedecessor noster, ut tamquam ad pu­ linguam, quae pro Occidentalibus latina est, in blicam et obsignatam normam sua ministeria per­ vernaculam commutandi vel etiam hanc illi in ip»a agerent qui curam gerunt animarum, unoque ac sacramentorum administratione adiiciendi aut ad­ fideli ductu inoffenso pede ambularent cum consensu, miscendi omnino reprobamus,. atque interdicimus. observandum summopere omnibus commendavit6. Insuper parochi», ceterisquo verbi Dei praeconibus Quoniam vero usus illius. Deo benedicente, et inculcamus, ut saepiu» de eorundem sacramentorum s. sedis hortationibus et impulsu, plerisque in ec­ divina institutione, natura, effectibus, necessitate, clesiis receptus est, nos tempus advenisse reputantes utilitate, atque etiam de caeremoniis, quas in iis observantiam eiusdem in omnibus catholici orbis ecclesia adhibet, earumque vi ac significatione caecclesiis latini ritus praecepto confirmandi, in quibus techismum Romanum prae oculis habentes populum alii non vigeant ritus remotissima antiquitate vene­ edoceant, eumque ad poenitentiae praesertim et rabiles et seditvapostolicae sanctione muniti, volumus eucharistiae frequentem usum excitare non desi­ atque edicimus, ut in posterum in sacramentorum nant: denique ut regesta p.arochialia ad baptismum, administrations ceteriaque ecclesiasticis functionibus ad confirmationem, et ad^matrimonia pertinentia ritus et caeremoniae in praedicto rituali Romano recte atque ordine habeant, eaque latina, non ver­ contentae et praescriptae ab omnibus religiose ob­ nacula lingua exarata. serventur. ADNOTATIONE8. Pro ecclesiis autem graeci vel alterius orientalia ritus catholici, volumus atque iubemus eos adhiberi debere ritus et caeremonias, quae in ritualibus earumdem libris ab hae a. sede recognitis et appro­ batis continentur. 1. Ne eadem administrantes guidquam exigant etc. Haec quidem expresse ac speciali modo mo­ nere tum vetera, tum recentia concilia necessarium duxerunt. Inter vetera satis sit memorasse con­ cilium Eliberitanum an. 305, can. 4x ; Bracar. Ill ADNOTATIO on. 572, ran. 3, 4, 7, Emerit. an fib'fi, can. 9. E reOpportunitas inducendi observantiam rituali» centioribus autem cone. Medial, las. Carolo Bor· Romani in omnibus ecclesiis eruitur in primis ex romaro habttum p. 2, tit. I § Cum sacramenta; eo quod in plerisque ecclesiis occidentalibus iam Capuan. an. 1x59 p. 3 cap. I, num. VI; Urbinatem, in usu est rituale Romanum, et quod complures eiusd. an. p. 1, tit. 3; Ultraiect. an. 1x55, tit. 1V sunt praesules, qui unitatis ritualia observantiam cap. I § Cum ex Christi, Baltimor. an. tit. F expetunt Quare consultoribus opportunum visum cap. I, num. 221. Neque defuerunt querelae re­ fuit rituale Romanum, suprema auctoritate insti­ center ad s. sedem ex quadam regione delatae, tutum, ad universam occidentis ecclesiam praecep­ quibus avaritia parochorum accusabatur, qui in adtive extendere. Ceterum, in praecipiendo usu ri­ D mittendis fidelibus ad matrimonium celebrandum tualis Romani, prudenti quadam oeconomia exci­ adeo duros in exigendis, et ad graviore pro­ pienda erant ritualia illa quae longissimo tempore vehendi» oblationibus sese exhibere di ·, ut in usu sunt quarumdam ecclesiarum, exempli gratia complures pauperes ad vicinam regionei nsire Mediolanensis, quaeque apostolica sedes et agnovit satius sibi ducant, ut facilius ibidem . m 'ia et approbavit. celebrent. 2. Abusum autem, sicubi etc. De hoc ,ue main non ease tacendum, eique mature occur him > Eius eiameu » canonists ('cm misai «ni· pro rebus dis­ esse, concilia quaedam provincialia recenter > ra ciplinae abnolutui t'oit die 31 augusti 1H70. iam censuerunt, inter quae Strigoniense an. . \ 9 S. Pius V ^mo>/ a nobis VII id. ini. 1666. Clem. VIII tit. 3 § 1, a ass. ■>. Recentissime autem ex infehei C'um in ecclesia 10 maii IttOW; Urban.Vlll IXtinam psalmodiam quadam regione pervenit ad spostolicam sedem »6 tau. 1681. * S. Pint V prtmum prid. id. tal 1570, Clem. VIII Cwm MttdtwtmMNt 7 lui. 1604, Urb. VIII A't quid ut fi sept. 1634 * Ule^^VIIl Ejt quo LO febr. 1606, Urb. VIII Çuemtas alias 17 tan. 1644. 6 l’iem. VIII 0min novissime 14 iul. 1600, Innoc. X Quam· quam alias 30 iul. 1660. * l*aal. V Apostolica» sedi 17 inn. 1614. Comciu eawaaau tomus LUI. i Ex adnotatione quadam a Uudnvico Jacobtai. Commissioni pro rebas disciplinae a secreti», die 10 eeptembri» 1870 exa­ rata, hoc schema decreti consultoribus distributum fuit, ut illnd in trutinam revocarent in congressu die 15 eiusdem mensis habendo. Huius vero congressus qui» exitus fuerit, fateor me ignorare. 1 2>e its, çuoe >n stk'ramenforMm administration» genera- liter observanda sunt, $ Illud porro. 739 acerbissima catholicorum querimonia de tyrannie· A Ad eoe autem quod attÎMt,~quA «λ haereai m sui principi· lege, qua adiguntur tatinam linguam catholicam ecclesiam revertuntur, et ab haevehoo ministro baptiaati sunfT (À» de his regulae instar a sacns ritibus abifcere. eique lingua^·, quae ipaiu· tenendum est. non ^ontinuo, neqne indiacrimiaatim, · principi» propria est. substituere. itemque de ab* •ed delata, nisi periculum in mora sit, ad episcopum iect<» Alicuius parochi animo, qui eiusmodi legi, quae ».·««·*, hturgica lingua religione strvnta. omittam cuModivatur primum /'·'-*■. an o»o·, til. K. cup. 1, b. S’'hnna li'i rtfi »ηιφΜ* ut rrjrffa vic ^4 prae·»·] t Quotiescumque abiuratu» haeres»* excipiatur. nt ,i> -t tnti-Miiiuni 4d>«p’ > · ·■» .leli-rnm· -aluh adipi«- Dei beneficium, .4f-urk,'mi»’«. d.voiam debent, idemqut» prae.'lanssi- m < e^.iriurri. et praescripta»- baptismo q»o> in templum' in rationabili etsi sunt, tamen, ordinario servari graviquv causa interce.· dente, praetermitti. νρι.*«·*·ρι ludicio. posse in cius modi baptismis induIgemus i»a'- I >c acatholicoruin infantibus, si forte, quod ali­ quando usuvenit. »3 rn-h-inum catholicam deteran­ tur. seiant parochi, posse ad baptistuum vitae periculo excepti·, non lyiniiftt. nisi alteruter saltem ex genitoribus, quixe genituri· h co est. consentiat, et euraiurum ό polliceatur. ut m catholica rehgmne Fih”» edurentur usum iam habeant. item infidelium, a e '•ponte nisi rationi» id catholicam fidem accedant vel m certo Miae periculo »n»t constituti, baptizari ab-que chm'Iimi altvru'rius cx gCnitoi ibus, \vl eius, «μη m matctia fidei eoruui Ίοι··» habendus est. prohibemus iuxta •'ou-titutioH»·» praedi-cessuris η>·.*ΐπ Benedicti \1V 1<4". et l’o-trtmo mrN»*' i'robf tr Hi.».·/ ]S dec februarii ITM At si quispiam « x n* temere ab aliquo absqu·- dirto ι-<·ιι sensu bapUzatus fei nt, rem par-iMm-ad episrepuni itvfvrat. /, ·. · . t· idfri..].jt· <·--,· ». · μι; i) id ■ i·;, ,ν Limam pr ■ m un 11 ·■ l .w! m·» 1 ■i ·“ i '. .-u . j q a· r,·»!'- id ; . m · ··.-<■ i m ehriMian.i ‘pits, quantum in nisi prius i.· iDtT’ia >»d hoe sacramentum recte ipsum baptiza»n. severe pro ratione culpae animad­ lit in voJem con- vertet («>) Denique ut revetentigp tanto sacramento de­ . i-qm· moneant, ·<·-:<"* -mt. •jtmwsi ilKu t de «-tu» collatione j, bitae consulatur, vehementer inculcamus, ut quibus­ cumque in 4i>ris“abusus irrepsit illud extra ecclesiam. fl aL' rviMiinnri dr.meps pusamt. -.■r \1 i-· quae m»· ier. et muter praesertim, s: ut .γ Id ipsum η:·.Ίΐι» exercere, .'mdui · . "V,. curabit msi ruction e indigent. d>«iet t e id ·«>· ’· per^oh.i. dinniti·· » Aequantur <|ii aTl mediet*·, n» ■* ■· u . ‘j - i ■ ιό- ha . ■' m· x . ’ l·d e.it qu. salus D atque in privati» domibus conferendi, omnino eveldubium, non latur1. ai quando veru, necessitate urgente, conferri quidem temerarium, «vd prudens occurrat de collati domi debuerit, quamprimum qui ita baptixatus eat baptismi siw ventate sive validitate, eundeni sub ad ecclesiam deferatqr, ut caeremoniae suppleanc.»ndiii”ne conferre non vereantur iux^a ea. quae tur1· quo tempore de modo collati baptismi parochus d<-< ri S Leo Magnus m epistola ad Rusticum Narsedulo inquiret, ut si defectu aliquo eius validitas iinijHiKcin’. et in altera ad Neonem Ravennatem1; laboret, infaotis saluti providere opportune ponit. qimd isnien, si tempus pgtitur. (ej Audito'prius, in ADNOTATIONES; difficilioribus praesertim casibus, episcopo,fieri debet, xi··., i n i pojn n· :· H certuin d.-l>< ;t. aeterna cuiusvis quoties*unque secreto, (y) Quapropter infantes, etiamsi schedulam habeant ignoto auctore conscriptam .de baptismo iam cdhitc·. msi teste aliquo, aliore monumento, opportuna inquisitione adbibita, eius rei verita· comprobetur, sub conditione baptixeutur (/> et rnnsduhi» quidem vxp.siri. J a ac derelicti orat. <0, Jj. t * < I. ,\ i’ il îWm« Il Inquit Id et ’ » i I.A Vin,U,a. (XXXVL M 17. urm. 1 dt naiiv. (n) PartHtft ùhntidfiH admpn^ant etq. Visum est non debuisae de hoc vitio taceri, cum sit valde commune. Itaque vix ullum eet ex concilii· pro­ vincialibus. quod eadem non moneat; quibus qui­ dem concilii.· oecumenici auctoritate robur adden­ dum oeae, e re existimatum eat, ut in re Um gravi parentum socordia excitetur. K.Ô) Noepaux popWam montant etc. Haec· geneT ( Um. «m. Raptxtmo. ’ Rit.. Β*λ. Dt bàptûandù farmtli» S Opport*** T41 Mjonun m MKüruvA wxxjaufHCA talis pàpuli iasitaciio merito inculsate «ai otiam a a. Qarefe m couse. Hediolon. 4, p. ». Nue autsm aaalto Baffe id eommoadaadum esse, iaa plura viderust ex rcoeatibss eoaeüife provinoialibua, iùter quao aatia ait nominasse âaaaa. «a. 185e bapttemi sacramento mu·. 56. an. 1852, p. 2, $ XVI, num. 7 ; Ultraioct. an. 1865, Itaque ad utrumque errorem vitandum animadver­ tendum esso duximus in iterando baptismo dubium tit. 4, cap. 2, § Propter. Quin tamen quidqnid eet contra regulam, id caute, et nonnisi durantibus iis­ aliquod prudens intercedere oportere, quod tamen dem cansis adhibendum est; idcirco ea verba ad­ ita prudens sit, ut temerarium tantum reprobetur: dita sunt quamdiu tamen etc. ne scilicet, ut s. Leo ait loco citato, dum speciem (41 Quotiescumque nero etc. Ordo hie saepe aliquam cautioni»’ quarnmu», damnum regeneran­ darum incidamus animarum. Qua de re conferri praescriptus est in instructionibus, quae a suprema etiam potest cone. Bituncense an. ■· decreta 8. Officii congregatione petentibus datae sunt et ipsa rei natura exigitur; quandoquidem baptismus De baptismo, § lleniqur. (e) riadito prius etc Cum iteratio baptismi ! ante abiuratkinem indigne susciperetur, et sacramentali» confessio ante baptismum exponeretur inres natura sua gravis sit, et non raro accidat, ut validitatis periculo. Quod autem sacramenta!» parochus. ruralis praesertim, minus, quam oportet, confessio post baptismum collatum excipienda sit, peritus sit. hinc necessarium existimatum est pa­ rochum admonere, ut antequam sub conditishe suprema S. Officii congregatio non semel declaravit baptismum iteret, suum episcopum consulat. Ad­ meritoque idem praescripsit concilium Wssratans ditum tamen est in difficilioribus ealtem caeibss», tterienee an. 1852, p. 2, § XVI. num. 8. Ratio est, qnia merum de baptismo dubium non excludit eum, quibus verbis faciliores quidem casus omnino non de quo dubitatur, ab ecclesiae corpore, neque ec­ excluduntur, sed simul efficitur, ut cum aliqua ope­ clesiam 'liberat ab obligatione eum pascendi, adeo­ randi ratio instat, non importune a baptismo con­ ferendo parochus detineatur. Ceterum ei necessitas que ne ipsum quidem eximit a legia evangslicas, ecclesiaeque ipsius praeceptis observandis. urgeat, quae expectari episcopi responsum prohi­ (/) Caeremonias autem ete. Ita scilicet rituale beat, baptismum parochi ipsius iudicio conferendum statim esse, manifestum est; adeoque adiecimus Romanum til. D» baptitmo adultorum 9 Haeretici erro. h tempus patitur. (m) D» aeathalieorum JUiia ete. Eadem habet (f) St in adulti» quidem secreto. Hoc quidem invecta in ecclesia praxis merito servat, ut infirmo- concilium Baltimore»»» 1, cbius decretum citatum rum scandalo occurratur, cum baptismum iterari et confirmatum est in eone. Baltimorttui 11, an. 1866, in eo vident, quem iampndem' veluti baptixatum D num. 229. Item Weitmonattirieme an. 1852, p. 2, habebant; itemque ut pudori ipsius baptisandi con- § XVI, num. 6. •ulatur. (n) Ftlio* autem it^dehum etc. Quae heie praeQuapropter etepotiti etc. Rituale quoque Ro- scribuntur consentanea iis sunt, îjuae docuit sanctae manum monet, infantea expositos sub conditions memorise Benedictus XIV in constitutionibus cilfitia. (o) Dsmgws «t reoerentum ete. Necessitas cogit baptisandos ease. Cum tamen de scheda, qupe iis­ do hoc abusu loqai; quandoquidem per plura loca dem ?den(i4pm (ignota quidem manu) apposita reperitur, (flteote, baptismum fuisse iam collatum, propagatum fuisse constat Itaque etiam concilia provincialia merito adversus eum vocem suant ex­ fiientionem nt>n faciat, ex quo cuipiam opinio su­ boriri posset,/ oonditionatum baptismum eiuamodi in tulerunt, inter quae Romanum an 1725, tit 26, oap. 3 m fin»; ürbüaàenu an. 1859, p. 1, tit. 4, num. 13; casu ease omittendum, idcirco expresse animadver­ Profente 1860, tit. 4, oap. 2, { Baptituti; Colocente sum eat, eqntHLrium tenendum - eeae iuxta resolutio­ Hl. 3, cep. 2, § SocremantM· hoc, et alia. nem s. congr. Concilii m Romana 15 ianuarii 17»4, quam refert Benedictus XIV Inetil. VIII, nnm. 8, ·. et iuxta doctrinam complurium conciliorum provin­ Merna iterati d» confirmatione. cialium tum eorum, quae looo citato a Benedicto XIV nominantur, turf praesertim recentiorum, cuiuamodi sunt Albimue an. 1850, Ht. 5, dsrd'. 2, «um. 2; Tolotanum etiudem anni ». 61; Burdigalenee etiud. an. Poet sacrum baptisma mystico unguento in con­ firmatione delibuti sancti Spiritus armaturuB ind MmIm •Ma, qu·· h oeefcaMlieae requiri, atqae ad extorsit"*. Qm4 Mm· praeoortim temperibus, qui­ OMbtfMlM Ü^oitatMi pwÜMto· ot tMftnROti· bus grjrvBra advotuM Idea, boaeeque mores ia> potiM ad aaaa, qnaa· et IpM ad eoafimatioMui gruunt/ eertamiM, m uMgie «araadaa mm, ImR ■ praeparatio·!· Jeee ait Neqa· asagis altara valet alias 4oe edmoauimw*: aaa· Mtem, muto Mca- retia, nimirum at uberior ta eoelrmstion· ·ημ4mssko conoillo aobiscam aaa dooeruoate. episeepte piaada ai* fruetM. Cast enim ab mu rutionia pug­ iaeuHraue, ut caveant, M MgUM aiat ia bee «μ- naro eu· sp/ritibM malis pueri indpiaat, ai parati· ferendo aaerameato, aev· baptiaatae a aaptaaMo et supra adveram maligno· epüritM eoUaetaatM «peelaU bac Mneii SpiritM unetioa· aorroboraro prae­ termittant Itaque ia eivitato quotenni·, in dioocmî vero tempore visitationi· aollemniter tiled ministrare noa negligant*: tnmqne ipei, tarn etiam parochi fidetee moneant, quemadmodum in coastitutione £tri patieretis 2fi Mail 1743* praadeoessor noster Benedictu· XIV iam doeuit, licet qiuunodi necewitatem hoe •aeramentum non habeat, ut riae eo aalvua quia eaae npn poaait, «m tamen reatu peccati gravia teneri, qui cum poeeint ad ipsum aooedere. illud renuunt M négligent*. Cumque ali­ cubi ntoa inoluerit (e) perpetuae eoclMiae praxi contrarius, ut ordine praepoatoro iia tantum con­ firmatio ministretur, qui ad aacroaanctum. eucha­ ristiae sacramentum admieai iam faerint, emendari hoc omnino volumus; praesertim cum ab armatura arteri non debeat, qui advenus hoetem iam coepitpugnare, perspectnmque ait, quod ait doctor Ange­ licus’, multo· in puerili aetate propter robur Spiritus sancti perceptum fortiter certavisse pro Chriato. Quo vero debita cum reverentia suscipiatur, episcopi tempestive parochos moneant, qua die hoc Moramentum ministraturi sint; parochi satem oon- 1 firmandos rite praeparent, atque omnia ordine dis­ ponant. sdultoaque doceant, nonnisi Mcramentali prius confessione mundatos ad hoc Moramentum accedere oportere. De infantibus voro in perieulo vitae constituti· (4) pertinet ad epUeoporum charitatem, ut hae quo­ que gratia, ei commode poeeint, eoa augeant, cum nosse probe debeant, se ita effecturo·, ut iidem in resurrectione perfecti appareant, maioremqna gloriam oonaequantur*. ADNOTATIONB8. (a) Cumque alictebi mor tneteeril etc. Negotium facessere nemini debet, quod hic abusus, quaeoumqno tandem csum Fuerit, immunis ab emendatione transierit in duobus conciliis provincialibus anni 1850, hoc est in Senonenei, et in Toloaano, nec non etiam in Lugdunensi anni 1862. Notum quippe Mt ac saepius declaratum, examen, quod de conciliis provincialibns apud e. congregationem Concilii insti­ tuitur, «d omnimodam, propriequs dictam appro­ bationem nullo pacto mm directum, aeque raro fieri, ut quaedam emendation· digna distimulentur propter peculians sive temporis, sive loci, sive per­ sonarum circumstantia·. Ceterum confirmationem ante eucharistiam conferri expressa votuit concilium 1 S. Cyril. HieroooL eatoA, 3 mpelaf. * 8ma l De datu. eeA ' KnepcL Xeetie 8 dec. 1833, j Interea. * Bened. Xlll m oene, prerinc. B···. an. TT33, tit. cap. d. ‘ f III, num. IV. * Qr. sMsm Marimue P, eruet. Inter nautae VIH Æal Mart. 1418 m iatirrop. faciendie erupeatie d» luereei Wideff, ssi Hveei, interrog. 13. ’ 3, guaeet. 73, art. 8, ad. 3. ■ Ceru. Iteris. IV on. 839, cap. 33; s. Thesa. 3, feaeel. 73, •ri. 8, ad 4. a Cbriste aratio, boo Mt sacramento confirmationis iqtarea privemur, id aoa fractal, aeque utilitati, aed άφοο Mt aoeansesdum. Quamquam hoe generaliter MVeadum oat, no alicuius ratioai· specie. qua· forte occurrat, vetuetisaima. atque uaiveraalia eccleaiae praxis convellatur. Quod «niai ubique ac semper ecclesia tenuit, id non sine maximis rationibus faetnm Nisae, tenendum Mt Quid quod, septennio vix exacto, quo. tempore ad eucharistiam nemo admitti solet, tonsuram conferre per oanonea licet cum tamen quempiam, qui confirmatus iam non ait, ad tonsuram admitti iidem canones retent? Quid quod ai ad eucharistiam omne· promoveantur, antequam con­ firmentur, ansa plurimis praebetur confirmationem negligendi? Omittimus cetera. (4) /fac, recte ait Catalanus CoMsveat. m ponti/. Sont. p. t, Μ. I, § I, hum. 6, specter· ridentur rerba pontifical»» initio raeitata: Pontifex infante»... ean firmare eolene «tc. Conferri etiam potest Suara* ia Λ part. diep. 35, eect. 3, § Circa tertium. d. Sekema da eanetieeimo eucharietiae eaeramento. Admirande charitatia effusio, qua Christus Do­ minus in venerabili eucharistiae sacramento semetipaum. nobis donavit, adigit nos, ut religionis gratique animi sensus in fidelium pectore omni ope excitemus et foveamus, invidiaeque satanae, qui farere adversus illud nunquam desinit, quantum in nobis Mt, resistamus Quod igitur omnium fidelium, nedum pastorum, exprimere lacrimas debet, id nos, sacroMncto nobiscum consentiente concilio, omnino detbstamur, Dei Filium, de quo Pater aeternus intrpducenq eum in orbem terrarum dixit : Ut adorent «mm onenee etngaJi eiue1, inter aliquas nationes, quae christiano nomine censentur, veluti profugum in­ cedere oogi, civilibus legibus, aut magistratuum decretis Interdicentibus, ne publice ad infirmos de­ feratur, nove MCrae processiones, quas ecclesia ad •ius cultum instituit, et adversus haereticos semper propugnavit, habeantur. Quapropter antistites sacri omnem operam interponant, populumque fidelem doceant, ut ipe· quoque instanter postulet, neque unquam poetulare dMiuat, ut eiusmodi sive leges, sive decreta aboleantur, honorque debitus Dei Filio, •e religioni catholicae cultus sui libertas restituetur, quique illam turbare auai fuerint, ut par est, coer­ ceantur. Tum vero omnM aive per M, aive per parochos, verbique Dei praecone· hortentur, ut quotiescunque praecelsum hoc et venerabile Mora­ mentum per vias, et Ioda publica, deferri contigerit, magna cum frequentia, magnaque fidei *c religionis significatione illud comitentur, indulgentiis, quas pro tali honore ae rerereirtia haM apostolic· sede· lar­ gita Mt, iisdem saepius expoaitis. Illud «ero praeMrtim inculcari volumus, ut quam Mepimime fieri potMt ad idem sacramentum percipiendum fideles accedant ; et ad pueros quod attinet, licet requi­ rendum sit, quemadmodum s. Thomaa docet, ut in- ■ r». xcri, r, tMr. i, e. Mi igaecaat aut parvipecMiMi. , qaaai per eet, pratabeantar, Mtm ver­ berum Domini apaatelaa reverentiae aeaiaa araaataa parralaa iaarapaaib: Antia parW>i wtare ed aw*. Cum var» frustra a4 pietatem poputas exeti- Quamebrem ao tam natatoris diooiptiaae ruti· unquam depereat, nae, sacro beo approbanto eoesiHo, tdeloa omasa ot praaeartim paroetM ac petrinos graviter monemus, ut sedata perpendant quM ab lio, qui bpe manas suaeipiust, praestari oporteat, Itaque petrini Ilios euoe opMtaaloo cohortentur ,ut mediatem custodiant, iuetitiam difigaat, raritate· teneant, et sato omnia symbotam et era rienem do­ minicam eoa doceant, decalogus otiaii. et quae eunt maletar, ai eeatraria aaeardataa exempla piueboaat, •fllaiaat omni stadio apiaeopi, opportaaia etiam pro­ positis poenis, m citata actiosa aat pronuntiatione missas Mlebrentur, oed ea immo aoa modo rituum, m verborum intogritate, veram atiaai gravitate, sine qua reversatis aaaa non potent, ut ad semihorae, Christianae religionis rudimenta* *. Haec enim suat Parochia si privatae sint, saltem accedant. Cetera astem qaao . Deo pro parvulis spoponderunt omnia, quae ad eultum augustissimi huius sacra­ autem aliiaquo curam animaram habentibus manda­ mus ao praecipimus, ut ad boo munus, siva per m menti pertinent, diligentissime eum oaeromoaiaram observantia, debitoque modestiae ac pietatis habitu siva per procuratorem, obeundum, non admittant infideles, haereticos, aut schismaticos, non publico perfici, loca etiam, vestes, vasa sacra, quae eidem sive custodiendo, sive ministrando dicata sunt. oaoommunicatoa aut interdictos, non publice orimimaximo, quo fieri poteat. nitore, legibueque, quae B noeoa aut infames, aut qui ignorant rudimenta fidei : continuo edoeentM fideles sibi concreditos non posse de illis ab ecclaaia latae iam ftiore, apprime ser­ tam sancto munere, uti par Mt defungi, qui ab eovatio, haberi curent ut intueutee aspectu ipso ad religionis sensa excitari, et ad divinarum rerum clesiae communione seiunoti eunt aut eiusdem prae­ cepta manifmto et pervicaciter contemnunt. Kpicontemplationem elevari se sentiant. soopi vero sedulo invigilent ut haec a parochis ADNOTATIONE8. exequutioni mandentur. Spiritualem cognationem, quae oritur ex Moramentis baptismi et confirmationis, Visum eet incougruum, exemplique fore minimo ultra personas et grados a sacrosancta Tridentina boni, si toleranti silentio gravissima illa iniuria in synodo nem. XXIV cap. 3 De ref. matrim. praefinitas Christum Dominum praetermittatur, aut levis quaeextendi non permittimus, nullamque eiusmodi cog­ dem de ipsa expostulatio fiat qua eum ad infirmos nationem aliunde oriri expresse declaramus; st publice deferri, aut sollemni pompa per vias circum­ quaecumque alia a praedicto Tridentino concilio duci alicubi interdicitur; praesertim cum ab ipso constituta sunt, religiose observentur. Turearum imperatore haec non modo permitti notum sit. verum etism eximiis honoribus decorari. 14. Neque etiam omitti exhortatio potuit ad baed Schema constitutionis de titulis ordinationum Mera mysteria frequentanda, cum fidelium pietas in hac re valde intepuerit. Omnino autem necesMrium patrum examini propositum*. visum est, coercere nonnullorum Mcerdotum in C epiaeopue stream unorum Dei eacro approbante agendo sacro irreverentiam, non modo quia pessimi concilia ad perpetuam rei memoriam. exempli res eat, verum etiam quia in locis quoque, De titulia ordinationum. in quibua minus oportuit, frequentius in ea peccatur. Quia (a) bonis suis temporalibus ecclesia mnltia Cetera, quibus vigentibus legibus provisum iam in locis misere spoliata existit, unde fit ut bene­ esae constat, synodia dioeceaania, vel etiam pro­ ficia pro titulo Merae ordinationis plerumque de­ vincialibus, ut eorum exeeutio rite exigatur, relin­ quenda esae cenauimus. ' ficiant. et saepe etiam alius deeat aseris canonibus probatus titulns, quo caveatur no qui divino mini­ 13. sterio adscript! sunt cum ordinis dedecoro mendi­ Schema decreti de patriots. care cogantur, aut sordidum aliquem quaestum exerceant ; idcirco ecclesiasticas hac super re MnctionM. l’ia mater ecclesia parvulos suos per lavacrum temperare, et ad praesentes rerum ac temporum regenerationis Christ» renatos, sicut modo genitos infantes indigentes nutrice ac paedagogo, patrinorum circumstantias accommodare necesse ducimus. Ita­ que, Mero approbante concilio, decernimus ut ia fidei ac caritati ex vetustissima consuetudine commisit. Idcirco sacrum semper habuit ac praestantisquibus provinciis et dioecesibus neque sufficiens simum patrinorum officium, quo ipsi apud Deum beneficiorum aut pensionum ecclesiasticarum numesponsores pro filiis spiritualibus adstare debent; rur est, neque patrimonii titulus servatis Merorum canonum praescriptionibus constitui potMt, lioeat iisdemque, in parentum defectu aut negligentia, episcopis eos quos pro necSMitate vel commoditate sollicitudinem verae caritatis impendere, ut ad om­ nem virtutis rationem instituti paulatim in Christo ecclesiarum suarum assumendos iudicarerint, ordi­ adolescant, donec tandem viri perfecti, iuvante nare titulo patrimonii prudenti ipsorum iudicio con­ grui, ot maiori qua fieri potMt securitate constituendi ; Domino evadant. Hinc cum baptismus sit regene­ ratio ad vitam spiritualem, quae per confirmationis et si nec ita patrimonium haberi possit, eosdem sacramentum roboratur ao perficitur, ex patrini episcopi ordinent titulo servitii suae dioecesis seu ecclMÎae, et de ecclesiastico officio provideant, quo munere, quod in utroque sacramento geritur, spiri­ decenter sustentari valeant. Curent sutam (i) epi­ tualis cognationis vinculum inductum est, quemad­ modum ex naturali generatione oritur naturalis scopi sive per oblationM fidelium, quorum erga ec­ clesiam pietas eum in finem excitanda erit, sive cognatio. Attamen doleudutn huiusmodi officium nostris temporibus adeo perflinctorie tractari, ut per alia pro locorum opportunitate subsidia id ob­ apud multos instar merae caeremoniae habeatur.. tinere, ut et is habeatur sacrorum ministrorum numerus quem Dei cultus ac. fidelium cura postulat, Parentes haud raro, non tam pietatis, quam alterius et eorum qui indigent inopia sublevari queat. cuiusque commodi et emolumenti rationem habentM, non eos prae caeteris seligunt qui filiorum animie magia consulere, quam qui inopiae subvenire poe1 3, enatet. VO, art, 9, ad 3. 9 Marc. X, 14. ■ 3. Augustiana * Patribus distributam ia eoagngatioae gvasrnli U1X. VH l L, oot M4 a. AXNRMUTKNH* UM·, jMta sisstjs·· Mrihua eam anima mlnirirnram aaaseram assu­ me··, •sremqes, abi spus tarit, indigentiam sab- labaetibas saeoaMs «x baaigeitate admimqp, freqaeae tandem evenit prepte» immiaatam beaeAsterum sedeeisstieoram sumerem. ■ Veram rsssntiori bps astate maximas totam hoe •Ma merite· et soulev·! negritadia· impedito· qaonstaae ia vinea Demini laborare pergant, poeaMari· tat prsvisfo indnaata abi de vita |t honestate derisorum 'astum eat ’ negotium angustia· iamdin afibrt maltanun ragieuum ^ *"*!** ***** _ D· impedimentis mrfrimpull, tissa oonstitai vix amgham posait la amlti· satai B M· raffieiM· bonorum onclostaatiooruai «opia deeat, m «petdathn de impedimenti· eoguattouis legali·, publicae heueetatta, et affinitati·. q·· deficiunt. Patrimouiam vero non solam · multi· clericis non poseidetar, sed etiam quando possidetur, Osp I. in sacrae ordination s titulum rite ot legitimo erigi Dt impedimenta cognationi* Itgelit. saepe nequit 9·* plerseqae lego· civilss d· foeto Ad eliminandae quaestiones ex varietate legum impediunt ceno·' bos praescriptam hala· tituli firmi­ tatem ac securitatem. Quare nullam penpideates eivitiam atqao ex non concordi doctorum interpreta­ viam, qua disciplinam eeaonicam hac ia re obser­ tione exortas super impedimento cognationis legalis, vare possint, moleetiseims* hae in re anxietate· riusqao oxtoasioso, sacro approbante concilio, sta­ tuimus, sx adoption·, prout apud diversas gentes episcopi patiuntur. Eae autem vidontar eeee mot circumstantia· at, civili Isgo constituta est, cognationis legalis impe­ licet ea qua· de tituli· ordinationum hacnsqno pro­ dimentum induci. Qsspropter inter adoptantem vide statuta eunt quantum fieri potest conservari ot adoptatam, haiuqne filias, item inter adoptantem debeant, generali tamen concessione tollendae sint et contagem adoptati, et inter adoptatum et con­ difficultates ia quibus tam episoopi quam ordinandi tagem adoptantis, resoluta etiam quocumque modo versantur. Hinc primo quidem innuitur nt, abi ad- adoption·, matrimonium consistere non potest. iuncta id fieri sinunt, religioso etiam nono oboer- 0 Adoptatus vero cum filiis legitimis et naturslibu· ventur es quae ds sacras ordinationis titulis canones, •doptanti· nuptias invalid· contrahet, qusmdiu filii et praesertim Tridentinum concilium, edixerunt. Ubi •ab potentate patria maneant vel duret adoptio. vero nec sufficiens beneficiorum aut pensionum ec­ Neque ia posterum cognatio isgalis ali·· persona· clesiasticarum numerus est, noe patrimonii etiam attingat Cap. II. titulus ad normam canonibus determinatam exigi Dt imftdiettnto ptMicet koatetetit tt affinitatit. potest, ibi permittitur episcopis ut eiusmodi etiam patrimonium admittant quod praefatis quidsm Institiae publicae honestati· impedimentum, ubi sanctionibus omnino conforme non sit, prudenti matrimonia quacumque ex causa nulla sint, prorsus tamen episcoporum iudicio in praesentibus circum­ tollimus. Quod si copula carnali ea consummari stantiis sufficere de boat, ot maiori qua fieri posait contingat, affinitas exinde orta secundum gradum securitate constituatur. Qnod si istiusmodi etiam non excedat patrimonium exhibere ordinandas nequeat, tum ADNOTATIONE8 PRAEVIAE. licebit episcopo eum ordinaro titalo suas dioecesi·, in qua ei ecclesiasticum aliquod officium committat, Inter alias quaestione·, quae in Commissione pro quo honestas sustentationi oit consultais. At firma reformanda disciplina ecclesiastica pertractatae sunt omnino manet regain ut illi soli ad sacram ordi­ fuere seqaeatae: I. An rupeota AoWo od praesento* nationem admittantur, qaos pro ecclesiarum suarum tempers··· oirrum*tanti·* iu* sedsSMStiam eliquem necessitate vel utilitate episcopus aasamendes iudi- D rmjsrvf earreetienem tire· iatptdietreie eogaetiomt caverit. Quam qnidwn ia iis qui titalo patrimoaii aatvraii* «* q/fiaiiatit, see non oegnotienu tpirittuUit F vel pensionis eoelseiastieae ordinantur stricte obser­ II. Λ» pre rptntalibut eligua /erme ttut prerscrivari voluerunt concilium Tridentinum, seen, XXI benda ad pectam reddendi irrita fwwenmgue alie, cap. 3 De reform., «t ses·. XXIII cap. 18 De reform., fees as ftrnu mita nen /ormlF Cum vero fusius . et Romani pontifices, e quibas citare safficiat Inno­ de prima eeeet disputatam, reverendissimi consul­ centium X1Ü constitutione Apostoliei mûtisterii 11 mai tor·· iverant inanimes in sententiam, niAil vsss m1738 et Benedictam X1U constitutions la *upy* aewmdam negne en freMtu rwnotiorstns basas Mi36 septembria 1734. Multo magis servari ismn faer cepwetienis natandi* tt tur casus sequens: „In Bulgariae provincia mos eat daretur, quae et facilia obaervatu et univeraaliai ut patreafamiliaa aliquando sibi in filios adoptent existeret. Pluries revera bac de re actum esae C a&aque tamen ulla iuris lolrmxilatt aliquo· puero· memorabant apùd a. aedem petentibus epiaeopia, et et puella·. Huiusmodi adoptati communiter inter post diuturnas concertationes nihil eme innovatum. catholicos ibi commorante· veluti filii legitimi re­ Animadverterunt praeterea obligationem naturalem putantur, adeo ut in haereditate etiam succedant non eme alicui formae subordinandam, nisi gravis­ Supplicatur ut declarare dignetur ·. congregatio an simae occurrerent causae, quas subsistere eia visum talis adoptio impedimentum pariat eepoationis lopalis. non eat. Potissima enim causa ab episcopia alle­ Et in congregatione generali 8. Officii habita coram sanctissimo die 16 aprilis 1761, sanctissimus declara­ gata ea erat, ut concordia exiateret inter iua canoni­ cum et civiles codices. Iam vero ex una parte per­ vit praefato in casu nullum existera impedimentum.* pensum eat diversos Codicés civiles pro divetoia In enumerandis pariter personis, inter quas con­ trahitur hoc impedimentum, sermo habitus non est nationibua non eamdem sed diversas praescripsisse formas aponaalibua, at iua ecclesiasticum unam tan­ de dtocendsntiAas adoptati, cum isti ex lege adop­ tummodo esmqua universalem debere praescribere. tionia communiter recepta non transeant in pote­ Ex altera vero parte considerarunt inutiliter omnino statem adoptantis, atque tunc etiam inspecto iure quaeri hanc concordiam; cum civile· codices, etsi rornano non contrahunt legalem cognitionem. Fit formam aponaalibua praescripserint, ex iis tamen exceptio dumtaxat quoad filias adoptati ratione nullam induci matrimonii celebrandi obligationem reverentiae ab iis adoptanti debita, et consuetudinis reoognoaoant, et multo minus impedimentum publi­ quae inter easdem personas intercedere neceaaario cae honestatis exinde oriri confiteantur. Retinendam D debet. Similiter nec de coodoprieu facta est mentio, proinde consuerunt esse vigentem legem, spopyalia quia de iatia eccleaiae canoneo, ut notant commu­ quocumque modo inita (nisi aliud obetet ration· niter dootores, numquam aunt locuti. personarum ) valere, et ex eis induci publicae hone­ Addita aunt ultima verba Kpbvs. V, SS. Conçu. eaxuui» tOmus LUI. teasew IS aov. 17SS, I S. s Ad TiL 111, 10. « Mates. XVI, M. « lu 11. SCHEMATA DMCMTOMUM PATBUM KXAMIMI PBOPOMWDOBUM «•■ditio·· reperire valeat, qned aptum «t oppertnaum ai* ad tam ftuUstam huiunmodi naptiarem frequentiae tollendam, adhibere ■· aegligant; murum poattffeum, quae aamerari vix possunt. Nihilominae ad eam valati manibus «oatreetaadam lavat atteadar· ad triste· plerumque mixtorum matrimoniorum sequel··. Ex authenticis enim ro­ tationibus constat promissio··· dat·· saeps violari, ••que d· re ia oonciliia provineialibaa a«dulo agant. Cum tamen teri vix ponit, at a»n aliquando, greviaeimi· causia urgentibu·, permitti aliquod ex atqu· «x iisdem matrimoniis utcumque celebratis hiaee matrimonii· debeat, id primum saoris omnibus indifferentiam erga religionem, ao etiam haeresim praesulibus inculcamus. a· ia illi· admittendi·, atque propagari. Quod attinet ad t^dia quae proponuntur pro huic apostolicae aedi proponendi· et commendandis abolenda aiusmodi matrimoniorum consuetudine, ea nimia facile· ae praebeant; deinde ut nullum om­ nino celebrari sinant, niti debitae prius datae fueriat consonant eum iis. quae decreta sunt in conciliis provincialibus a s. sede expensis et recognitis, promissiones, quoad partem quidem heterodoxam StrifOHMtui anni 1K38, Colonienti anni 1n6u, Ulde libero catholiei cultu· exercitio oqniugi per­ traieetenei 1863. mittendo, deque universa utrimque sexus prole in 18. religione catholica edueanda; quoad partem vero Schema deereti de ^matrimonio coram parocho catholicam de atudio ouraque ponenda non modo proprio celebrando. in proli· tuae cathqlica educatione, verum etiam in coniugi·, quantum in ae eet, conversione. Deinde Licet a lege Tridentina* repetendum «it, ut quoniam experientia docuit, haec saepe qn facili­ matrimonia in iis loci· contracta, in quibus ea vi­ tate promittuntur, pari prorsus aut eocordia negligi get, irrita et nulla sint, nisi praeter testes parochus aut perfidia violari, neque parocho· deesse qui in proprius alterutrius contrahentis, vel alius sacerdos inquirendo exigendoque praedictarum pollicita­ de eiusdem parochi seu ordinarii licentia praesens tionum implemento segniores ae praebent, hinc noa, sit: attamen ut honesta ae licita habeantur, eius­ aacro approbante concilio, praecipimus, ut omnes modi sacerdotis proprii praesentiam perpetuo in parochi notulam retineant, in qua oiuamodi matri­ ecclesia praeceptam fuisse constat-. Non enim monia aire apud se, eive apud deceeaores suos forte sacramenti sanctitati satis consultum es»o visum contracta deacripta sint, ut eam prae oculia habentes est, si ab eo declinare liceat, qui pro iniuncta sibi de officii sui oxecutione assidue admoneantur; epi­ cura, ne quis in parochia sua legitimo impedimento scopi autem in «aera peragenda visitatione eamdem prohibitus nuptias ineat, solus nosse debet ae facile percurrentes, tum de singulis hisce matrimoniis, potest, si quid matrimonio obstet; neque porro ec­ tum de curia s parocho praestitis circa promissioni· clesiae de singulorum coniugiis constare po».-et ad implementum accuratissime inquirant ; et si quos compolygamie» praesertim fraudes arcendas, si ea pererint a fide data recessisse, auctoritatem auam. celebrare coram obvio quolibet sacerdote liborum quo meliori modofiqri poterit, interponant, simulque foret. Quapropter sueris omnibus antistibus, non parochum doceant, quomodo orga illos sese gerere modo iis, qui in loci» resident, quae legi Tnd0, Pirhiny. η. 13 in tine; Pichler n. /> , Wienster a. /·'>,· quod explendi temporis ad quasi domicilium ne­ cessarii voluntatem non habuisse iure ipso evin­ Leurrnius quaest. 147; Gonzalez in cap. .7 n. ** ; Sanchez De matrtm. lib .7, disp. 23, n. 12 et 13; las­ cuntur. qui lege praescriptas de eiusmodi volun­ sius De iust. et iure, lib. 2, cap. 4t>, dub. /s. n. 121; tate probationes afferre subterfugerunt ·. Qui autem Gutierez quaest. can. tract. De matr. cap. 63, η. 20; ex adverso contra probationes exhibitas insurgunt, Sihmier p. 3 De spons., cap. 5, n. 37; Zypaeut simulatas eas fuisse contendentes, ut matrimonii cone. 13 De spons, n. 12 et seqq.; atque ut alios iam contracti nulfitas pronuntietur, ii multo magia, taceam, card. De Luqo Reep. mor. lib. 1, dub. 37, qui sive ob favorem, quem validitati actus ♦. ac prae­ sertim matrimonio5 iura praestant, sive ob odium, posteaquam resolvit, tempus semestri brevius, etiamsi ad quinque solidos menses sese extenderit, quo propriam allegantes turpitudinem eadem pro­ sequuntur6. repellendi erunt, nisi omnino eviïlentia, inhabile esae ad quasi domicilium constituendum, contrariam referens Pontii opinionem, qui brevius quaeque omnem collusionem excludant, argumenta tempus sufficere opinatus est, monet, eam Pontii proponant (L). . Porro iisdem legibus eos quoque teneri decla­ sententiam communiter non admitti. · Quapropter ab altera quoque sententia, quae ramus. qurelocis legi Tridentinae de clandestinitate subiextis ad loca ab eadem immunia matrimonii nullum determinatum tempus constitutum esse contrahendi causa (.V) se transferunt» quos Urba­ docet, abstinendum, et communem sententiam, quae nus VIII felicis recordationis praedecessor noster maiorem anni partem, sive sex menses integros requirit, retinendam esae consultores consuerunt. Qua de re in memoriam quoque revocata est in­ i Glos, δ in leg. t'um de indebito ff. De prub. ; et Arg. d. structio supremae S. Officii congregationis ad epi­ leg. Cata de indebito, leg. t'uni tacitum. leg. Si pactam eod., scopos Angiiae et Americae septentrionalis 7 iunii leg. tn omni Dei iuris et tacti iguor. etc1 Arg. cap. Λη caosam 18. De prob.; cap. Afferte de praesump( ; leg- Non omnea I A Barbaria ff. Da re railit. etc. 1 Arg. can. Decernimus es. 3, quaesi 9 ; et cap. N nilus de prueaumpl 4 Leg. Quoties 18 ff. De rebus dubii». λ Cap. 47 De testib. et attest, in fine. β Cap. Inter delictos De donat. ; leg. Transactione Anita cod. De transact., leg. Cum. profitearis cod. De revoc. donat 1867, in qua eadem doctrina tradita est hisce ipsis verbis: „Ad constituendum quasi domicilium duo haec simul requiruntur, habitatio nempe in eo loco, ubi matrimonium contrahitur, atque animus ibidem permanendi per maiorem anni partem. Quapropter si legitime constet, vel ambos, vel alterutrum ex 1 Diei 14 augusti 16/7. 48* 1). SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMINI PROPONENDORUM 759 Sponsis animum partem, anni habere permanendi per maiorem a ex primo* eo quo die. duo haec simul concurrunt, nimirum et huiusmodi animus et admli’ habitatio, ludicpndum est quasi domicilium ae et quod proinde matrimonium, ( 'Hitrahatur. ose validum.“ 760 /') Ex pluribus episeoporum relationibus ad supremam S. Officii congregationem compertum eet, ▼ix aliquem iam reperiri, qui matrimonii causa alio divertens habitationem suam per maiorem anni partem, sive sex menses integros ibidem reapse continuet.- Complures enim, ut in iiadem relationi ( ' Ex primo ipso Jiv. quu duo haec^simul.con- bus legitur, vix çsuedeci* dies ibidem manent, ra l urruut. n. ui irum et gniiuus permanendi per maiorem riores mense, nonnulli autem aegre et vix adducun­ anni part»·ηι. * t mhumIif habitatio, quàsi domicilium tur, >*b»·. mini ni aiqui-hum Mtipr inrritu et alios. Iisdem quipp·· regulis quasi domicilium proCedit. ac domi· n*'dl· tii.- XIV d.· quo merito scripsit Be- c^ngr. Uoneilii in apud > p 4 Labuninii iuxta fine; ta quod non nine bonorum morum, advert enduin ·-t. et aequitatis detrnio-nto matrimonium rite, lustisque exhibit i·*, do>'U menti- ’ul’M-tendi neretur u' ex necessitas impo­ petentibus per innuptos aliquod tempus, p· .·' unum aut alterum mensem . adoleecenpt.i«-*e.rtnn tibu- unu'simul calente loca profectis, ea ad uniqu·· * > < 111 u 1 <■« < f n m<> r*< n t i bu m, matriin“r>.quae atque cupidine eiuamodi in plurimum ut <·υ:ο Jiai'iur. Lu et enim in rasu aliquo particulari, /in qn<· ^raviK urgeat rausa, sperni haec pericula S»i t -t--r p.Mxint. a hium’ prat Imti. i nd i-cia.'t o farne admittendum videtur Eum, qui modo t^nien satis honestum·, non redigeretur. cou^ro^atiaDe, Officit et suprema 8 ab ipso summo pontifice cum reductio ad duos iu< ti>vs pro posita excepta non rut. 2' ad a Ie decreto feriae V coram sanctissimo rciecta est 22 apnlis 1859 1809 eiumnodi Sed rciecta temper decretu feriae IV 2 iunii Suthwarcenseni, vpi-copuin eutn unius ac. quis incipit habitare B mensis terminus reprobatus omnino est . 3U decreto plenam decisionem 629, feriae IV 28 lunii 1863. cum iterum eadem- rr Qua in re hoc etiam anim­ 3 π·<·<·ΐι! ·’ tmn praedicta videlicet hid'SHm uug. 11 z» £ r 1 >(·πι.<ίΙ i ou inquiri >tatim animo ut quasi domicilii tempus ad proposita est. ac per- fk matr. lib. 3. diep. 23, num. N, . iliu'ii prepne. dictum, latio communem, JcMriuam spa/iwm expleant ÿKiague Ashdomadamm ut ex quo plus una vice a nonnullis episcopis poatu alienam iisdem ductione ad unum mensem' proposita, s congregatio respondit Ad a»9e99urem cum eanctifixtmo. simus vero eani reiecit. addiditque ut scriberetur rEx eo etiam capite admitti non posse, quod per illam quae impedienda forent, 'et diffiei ea matrimonia, Quo liora reddi deberent, facilius contraherentur." po-tremo decret·» plure* adesse rationes indicatum pst. cur proposita itnminutio temporis quasi do m.ciln admitti nun debear, aed una praecipue ex­ quae circa periculosa quaedam matri­ est. pressa quae praedicto tempore imminuto monia versatur faciliora redderentur. ac proinde \ San»us­ autem haec matrimonia filiorum famibas. Sunt divitum prue»«sttini ac nobilium, qui vafris inuber* regionem adit ita ut nu'iiïm ••ligat b'ciim, jn quo more civium consistat. culis fnquenter una cum illis m ex­ satis irretiti ut ibidem cum hs matri teram regmrtem evadunt a. d oi.im vi n h is nh*re peragret hac illae discurrens, v monio «t» lungant cum magna non modo charitatia <|U.im d·>mi. iliutti. etiamsi per maiorem anni partem m rogione versetur, t*s tis-iiiia dot trina t.'tun ' £ O/sus /Λ pr4j' »tbr per .« · teolana .» sacrano-nti. ex leg Cum enim aperte eruitur Ad muHictp , expreaseque com. î’onc. in Neapolitana seu Pu­ iu/h // ·/. § /»no, et commlnii doctorum I>e matr., hh. est, actualem ^Praetero^ habitationem inept tub ut ad atque ut m gra iaieuiu legum civijum ob ••celeria·1, et sacramenti iniuria deferantur, iniunaque raro», non ludicvm longe graviore a luco iudicv declarentur irrita, ac dissocientur. itinerant»* commoretur: ubr factum sit (fit autem non Quo l facile est n.telligere. qui cumplus inde cri­ pmpriequv fh abit antis, quemadmodum minum. quamque ai'i!i< rt cetefi solent, qui tn eodem loco verum proprieqite dictum domicthuVn habent.“ quatur. Alia enim hinc inde superinducuntur adu) vere porm.ndi legitimum tempus ad usque initio non habuit, sed illud sensim prorogavit, ita ut denique etiam adimplendum pervenerit, ex quo animum ad tum esse, quasi do­ ultimum terminum adiecit. micilium. cum juri plene satisfecerit non «*t dubitandum; protinus nic­ non secus ac du lata*animarum perditio conse­ terina coniugia, xliaeque proinde ^pimae in perni­ vocantur, ciem qui centium. praesertim seducti a parentibus solgat quam proinde pellendam damna vix etiam quae paranda. cum fuergnt. e domo ex parte adoles­ conquiri nova uxor aliqua splendida, ad cum adulterinae nota deinceps ex­ seae inducit quispiam gravissima, nonnisi vix Tum restitutione sperari potest, vero re­ proli legitimae bitari nequit, mororum debitorem solutione ultimae inferuntur sive quoad bona, sive etiam quoad famam, portiKuiji ab omni obligatione liberari, quippe quae et spuria declaratur, et ab haereditate pecuniam /beret. integram Neque enim solvendi applicari lice* antea intentionem heir non ha- potest celebre deficiente aifimo permanendt, ne mille gtiidem annedum habitatione dumiciltum ar­ quai Hoc enim dictum est de domicilia proprte dicto,· in q.uo tttaminu^ a iure praescriptus est inde- iuji*pentorum adagium, hoc est pvfpetuu·^ qui proinàip nullo definito vterpun.o. licet nulle annorum, suppleri potest irt » evehit, regione’ more vagi .u animum '' cente vel mutata concupiscentia, tyttu. >iv r praetextu, quae iisdem obstant. ru:n gravi A' Qui una cum habitations re et Cacto inchoata » / ipsis adolescentibus, qui ea contraxerunt, deferves­ osse ad quasi domieilnHn pMijodum, si quis in ea autem pro­ pinquis ordinario soleant impugnari immo etiam ab 4. atque alios. Itaque Kupremae S. Officii congre- mento haec quoque tradita sunt manifestum pernicie haec matrimonia a parentibus a· tiam suorum redeant. fastidirL hinc etiam urdmaro» disp Z’·. aam. in praceitata msfntrhmtc animarum plurium ac Sanrhex quemadmodum videre est apud sententia, verum uti.un sanex integros tnensv* continuare. 11} Quod exhilrtae probationes ad episcopalem curi.tin transmitti, ibique diligenter aer van 'debeant, aperta ratio est. ut. exorta lite de quasi domicilii adept* nie. de matrimonii ipeiux validitate, certissima norm i nidici ecclesiastico in promptu sit ad cuntrover-i'm dirimendam is scilicet servatis regulis, quae m decreto ipso L-duntur 764 vatia, ν·1 ex eius testimonio. quod exhibitae nullo pacto eae fuerint, iudicare eum oportebit. Quod si litigantes excipere quidpiam velint, cum in utro­ que casu uti debeant argumentis omnino certis atque perspicuis, certa quoque erit iudici ratio ad sententiam proferendam. M) Animadvertit BenedictusΧΓΥ in const. Aimcm ad ' orcÀwpMcopwm fxoanam g /asti/rruN/, necessi­ tatem acquirendi quasi domicilium sub poena nulli* tatis matrimonii impositam ab Vrliano V1H iis, qui e loco Tridentinae legi subiecto ad locum immunem transeunt, ad eos casus coaretari, in quibus /runs mlarcweril» hoc est ubi malrmoeii ipsius runtrakondi cessa illuc commeatum sit. Quapropter si citra fraudem, atque ex fortuito, minitneque prae­ meditato eventu matrimonium ibidem celebratum fuerit, quaestio de eius validitate non ad Urbani decretum, red ad ius commune revocanda erit, quo B scilicet statuitur, contractus subessv legibus eius loci. in quo ineuntur. Hinc porro est, quod in decreto verba poxiia sunt matrimum» ineundi cauta. H* be concilii Tridentia! rapite Tametai retinendo et ubique promulgando. a. ScAema decreti. Quae maturo consilio salubriterque constituta sunt novis maxim»’ ac gravioribus causis accedenti­ bus. tueri ac servaro debemus. Iam vero multis in locis matrimonia profano ritu, nullaque habita / i Keceptissima r.dorutn contraxerant relicta, cum alia palam contrahunt, et quae ex decreti publicatione possent alicubi oriri, cum ea in perpetuo adulterio vivunt. Porro quis quorum si probabile periculum adfuerit, n-s non neget haec eadem mala in locis in quibus con­ ordinariorum relinquitur arbitrio, sed iisdem inciliare decretum non est publicatum persaepe com­ iungitur ut apostolicam aedem adeant, ab vaque probari ’ potissimum vero cum in eorum plerisque .quid consilii capiendum sit praestolentur civiles ’leges divortium permittant ac propterea poly^tmiae frequentius admittuntur ? b. Ad schema decreti de retinendo capite* Tàmetsi et Altera peculiaris ratio est quod ob civile, quod ubique promulgando animadversiones secretas ii vocant, matrimonium ubique ferme iam misere in­ commissionis pro rebus orientalium. * vectum, catholicum dogma impetitur, quo*docomur f matrimoniale vinculum eccleaiae foro subesse. In’de Etsi non ubique apud orientales institutae sint igitur iua et obligatio exoritur nihil committendi parochiae, quales apud nos ut plurimum habentur, quod errori favere quoquomodo videatur, nihilque nullibi tamen desunt sacerdotes, quibus « suis epi­ praetermittendi quod ad errorem ipsum diluendum scopis anin.arum cura et sacramentorum admirii et a mentibus hominuta praeeertim imperitorum stratio committitur. Cum autem diversorum rituum propulsandum* pertineat. Iam vero nulla vffieaeior fideles in eadem urbe vel pago saepissinr· coni ac potentior fingi aut excogitari ratio potest ut mixti degant, pluris ibidem adsunt parochi sive huic malo occurratur quam publicatio ubique per­ catholici sive haeretici tam eiusdem quam diver ficienda praesentis decreti, quo divina eccleaiae •orum rituum. Porro recepta est apud plerosque super jnatrimonii celebratione et vinculo potestas orientalium sententia, irritum esse matrimonium, asseritur et vindicatur. cui sacerdos aliquis, quicumque demum ille sit. Postrema peculiarie ratio eat, ut incommoda, non benedixerit. quoad eius fiet i possit, praecaveantur, quae ex Itaque.ri propositum in schemate decretum de matrimoniis mixtis in eos derivant qui huiusmodi capite Tametsi ferendum videatur, orientalibus decreto non obstringuntur. Cum enim nulla eos­ molestum non erit quin immo a nonnullis saltem dem necessitas ad scee coram parocho, sistendum •x cis opportunum indicabitur. Duo tamen erunt compellat, nedum nullum in hisce contrahendis animadvertenda nuptiis offendunt obstaculum, sed, quod potius est. D Λ) Nccvat-arium ♦·*< non tam citare Tridentinum sine debitis cautionibus, et sàepe depactis fortasse illud caput, quant eiusdem verba recitere. ut praesto conditionibus catholicae ecclesiae legibus ct ani­ sint orientalibus, quorum plerique illa foiia^e alibi > marum saluti adversantibus contrahunt. invenire non possent ac praeterea ut eiusdem tenor Q , Quamobrem vehementer errant si qui censeant sit iisdem perspicuus atque exploratu». . Equidem leges c-viles -adeo non intulisse maiorem necessi­ verba illa coram ecclesia, quibus schema utitur, tatem Tridentini decreti, ut illud etiam inutile effe­ posmit eisdem occasionem exhibere confundendi cerint ; atque adeo easdem leges civiles ad matri­ Tridentinum clande^tinita^s impedimentum cum necessitate saeerdota|is_b^edietionis. qua deficiente monii probatioriem accepto haberi et ipsi decreto substitui oportere proponunt. Quo posito principio invalidum1 censetur ab orientalibus matrimonium plura intoleranda sane consequerentur absurda. quod in tali casu appellant Nam primo actum esset' de matrimonii sanctitate, B) Cum vero Tridentini verba historice non actum de doctrina quam hac super re eccleaia ca­ textualiter afferantur, potest iisdem addi vox pro­ tholica constanter tenuit, nempe ita fideles civilibus prio, scilicet gui aliter quam praesente proprio de matrimonio legibus obtemperare posse, ut sarta parocho etc., ut scilicet (si apud orientales publi­ tectaque quoad eiusdem celebrationem et vinculum cetur hoc decretum) non reputent ipsi validum esso ecclesiae potestas perpetuo forçt. adeoque fas ipsis matrimonium coram quocunque parocho : quod esset e··· civilem adire magistratum, non qnidem animo veluti quaedam reliquiae opinionis praeiudicatae, verum contrahendi matrimonium, sod cum intende qua superius dictum est. .Sai ' 765 SCHEMATA DE DISCIPLINA ECCLESIASTICA 766 χ Praefata iaatraetioae Clemesti· X, in quibo· «Idem par prawen· decretam derogatum est, aliisque in contrarium facientibus non obstantibus quibuaCam experientia doceat éccleaiad lege· ad cumqne. ADN0TATI0NE8 eaeramenti matrimonii unitatem, sanctitatem, et od «cAcma decreti dt italu likrütii i« molhmoNM· reverentiam eidem debitam tuendam latae, prae­ 20. Schema decreti de state libertatis la contra­ * hendi * matrimonii probando. textu induciarum aliarumque difficultatum qua·, ut asseritur, omnimoda earum observatio secumfert, salutari suo effectu quandoque frustrari. gravissima inde conquerenda vint mala quae' ex illegitimi· damnatisque nuptiis oriuntur, nos hoc incommodo quantum quidem sine Sacramenti dispendio licet, occurrere volentes, sacro hoc approbante concilio, parochis perminimus ut super status libertate suo­ rum fidelium dem inatrii.. emuni extraneorum et etiam qui cum iis * sunt inquisitionem contracturi eontreÀemÜe proftaasio. ί Primo: perpensam fuit Tridentinam synodum quoad matrimonia celebranda rem omnem respec-^ tivi· contrahentium parochi· reliquisse: excepti· oaaibu· quibus denunciation?· remittendae sint, et probanda vagorum statu» libertas; tunc enim ordi­ nariorum partes ac iura sunt reservata. Secundo; perpensum itidem fuit ius privativum quoad probandam status libertatem ordinariis fuisse a ·. »ede tributum iteratis supremae s. congrega­ instituere, et. non requisita ordinarii licentia, eorum tionis universalis Inquisitionis decreti» et praesertim inatrinonii» ade^e licite ρο-sint et valeant. instructione sanctae memoriae Clementis X 21 au­ vero sponsorum hbeia impedi- B gusti 1670 a quovi. * conditio Quia mento sive dirimente sive impediente rite probata sit oportet, illorum verbis- aut parochi propteroa coniecturs minime acquiescant, sed testibus tnevi» Hii minu-. at quipollentihus saltem reri pH *. . * niculi tiam admi tvtnpe quae talia sint ut moralem de libero btatu < vi iit idinrm panant, nitantur. Quod si du­ Ttrtio: ex rrepon.-ionibu· difficiliori inquisitione omne·· vel miuim? sit i'pn>. nHas est·» parochis huiusmodi matrimonii» * pror-n- fed inti iP"O. re vel ab eo li­ ad ordit arium di lata, id faciendi exportabunt; quae qurdvm li­ centiam centia multo magi·» ab iisdem in matrimonii» eorum qui vagantur postulanda certas et erit. mon· mus. mino porro ut advigiknt accuratius eo in Do­ omnes no Quarto: sanctione’ ma’rimonii eeh brati *»td (Vt-rum suasvi i’, ordinarii, qua si ademptam ab tamen ipsa disvretique in quando prom r* debent, re itemqiie m visum re e contracturos, datum causa aliter attributam, legibus arbitrii dubia instituendis habeatur, parochis prae­ et pmochi inorum, aliisque in quibus magni momenti difficultates haud obveniunt, ius ex veteri disciplina prominans restituatur, re­ servato ordinaiii» in ranbus aiduis aut ddbiia ex- clu^ivn decernendi iure. abs· ntia diuturna, concedendis licentiis nonnullo» arrid· r t ex sola coniugis ro * u Quia iiidicium argumentorum mortis eiusdem erui posse, prout alicubi civili iure admissum est; p-o ·. è>;ui!j iuntriinoiHis qui secundas et ulteriores ideo nuptia- contrahere intendunt, cum alterius coniugi» este revocandam opportunum vi-um est. mors « xp orata diuturi.am vsM. atque non fuerit. silentium Huius absentiam etsi hand mui vomparuerit non magi· mere in causa expies·»·· |uobatio. tum. quod vocant, suppletorium * habita ratione’, deferre. quHm ipsi parochi haud vi uni abnorme habituaiiter e,-t eam vi decreti * ordinum salutaribus tamen cuutc-u» appositi-, exinde ne abusibus indiseriminatim ac conditioni­ in nucramenti perniciem aditus reseratur. Denique ut tam ordinarii huiusmodi inquisitiones, 21. Schema decreti de fertorum dierum nancti * flcatlone et de atatlnentia et ielunio. quod ad utrosque pertioet. debitis cautionibus perficiant, praestat ut praescriptiones ab hae apostolica sede identidem ad rem edita», praesertim vero instruc­ Taput I. tionem f» 1 rvc. Clementi» X praedecessoris nostri D.r frstorum diarum tanetipcationr. auctoritate sancitam, quae incipit oculis habeant, et quantum Cum aliat * quidem fieri prae Divino potest non pro casuum varietate in usum opportune deducant. *· natura praecepto mundi 1 1 ' 4 '■ cum nempe a l annum vel triennium. bus personarum tamen attinet, tibus ad tempu.-. • concedi, liceat ordinatiis juramen­ qnod suppi» i· i ium facultatem ad id singulis peten­ •habui, habeatur sup< r r· canot.dcani sanctionem fuerit perpensum concidaris non ea luramentum sati» argumento lerpendant ad mortem comprobandam; quod enim non sit. nuvo decreto eat tenere, nimirum inter Tridentinum ius et tioidbne Caute imprimis se vel ardua po-itis *· probat aliter sertim pro matri muni * intvdigimus potestatem ηηνί.’ΐι’,ι ut. iulum vsed potius uti norma iu inquisi- Tndeutina synodo ptudentis Quibus prae­ dicunt praemittenda· legitima qua haud ip-is libertatem postulant ; wpplrforium auger (.'leimmtinam praescriptionem, ita ut haec non uti su-pi» i > dolo-v m' fraudulenter dispensationem po- stuiaii- demum episcopos esse qui hoc concilii c.x Tridentini ne·· licete vas remittere praesertim eum adsit *·. e·» idures sertim ut ad iurain' oium qu«» 1 in praebenti tempt rum conv. r.-uone datur violationis C itaque donum.dationes ex ve­ lapsu societatis >»b, praesentem vid super negotio facultaiibu * quorum Mrtiuherint temporis impossibilem, sin minus supervacam-am agnoscunt. admittere ceilesdiie disciplina m' reliqui , ** putant vel ideoque ab eiua· observantia, eximi petunt. vestigandum necessaria videantur, quo frequenttor teri receptam, obsoletam, quid praetermittatur eorum quae ad veritatem in­ oeca-:o, si eorum paucos ex­ ..retinendam christianai- condit innem u»u .difticihni. aut prorsus habent j»edea semper non Ordinarios ut. struction» m colligebatur, eaindem r-upvoit. ad II episcoporum Qiun situm ;d nihilommu> relate ad praedictam in­ qui alnpaud quae universalis edita e>t ut pe Matth IV, ». * Match. VI. 1β. «μΜ^ιμμ 30 maii 1741. < Matth. IX, th. * Mstth. XVII. Ϊ0. * Insoceat. I aptat ad Demat, ep. Eng. spud Labb. torn. B, adit. Vaeet, p. B, 4. ’ Matth ΧΠ. 41. ..... V 7W SCHEMATA Dl DISCIPLINA ECCLESIASTICA ieiunii «t ratio abatiaentia·, m nemiai ia legitim· aetate oonstituto aine ieata eau· m eximero ab huiuamodi lego lioere annuntient Qaod. ai aliquando populum aliquem aat civitatem ab bac apoetolica •ede ob graviasimam et urgentem cantam ditpenaari contingat, conditione· in induito appositas accurate servandas eaee notum faciant, ac de epulia vetiti· non permiscendis1 fidelee praemoneant Eoo intuper ex sanctorum petram doctrina edoceant, virtutis cibum temper fuitte ieinnium, et plurima ac maxima enumerent bona, quae ex ieiuniit in cbriatianum populum redundant. „ln omni enim tempore, onnique vita huiut saeculi ieiunia not contra peccata faciunt fortoi, coneupitcenliat vincunt, tentationea repellunt, tuperbiam inclinant, iram mitigant**. Atque ita aollioite providetur, „ut quot taturitat de paradito expulit, reducat eturiea*1*. ADNOTATIONE3. (u) Urgendam eeee oboervantiam ieiunii per epeoiale decretum contultorea opportunum exiatima* ruut, eo quia constanti, et aaluberrimae huic eoole•iae catholicae disciplinae non aolum haeretici, aed etiam quamplure» ex ipaiua eccleaiae filii» haereti­ corum erroribus vel adhaerente·, vel decepti noatria hiace temporibua verbia. et factia ae ae opponunt. Ut huic malo remedium afferatur, neceaearium vi•um eat, in decreto exprimere ieiuaium in genere ab ipea naturali lege demandari, docente d. Thoma: •«ternam te common· cadtrt ni prooerpto hgit no­ tera·.- et fundamentum habere tum in veteri, tum in novo Teatamento. Parochi enim, aliique sacro­ rum miniatri haec ad fidelium memoriam revocanteo, ae fuae explanante·, diaaeminatoa contra ieiunium errore· refutare, ac cbriatianum populum ad ieiunii legem implendam adducere poterunt. (6) Opportunum pariter viaum eat exponere speciale· cauaaa, ob quaa eccleaia statuti· temporibua ieiunium praecepit; ut nempe parochi, concionatorea, et confeetarii ipaaa tradere facile poaeint fidelibus, qui eat edocti promptiorea ad obedientiam eccleaiae praeatandam fiant. De abatinentia autem, et olitn ieiunio, singulis aextia feriia et aabbatia aervando graviaaimum placet referre testi­ monium e. Innocentii I loc. aup. cit. sequentia teno­ ri· : „8i inatituta eccleaiaatica, ut eunt a beati· apoatoli· tradita, integra vellent servare domini •acerdotea, nulla divertite», nulla variété· in ipai· ordinibua et conaecrationiba· haberentur. Sed dum unuaquiaque, non quod traditum eet, aed quod tibi viaum fuerit, boe aestimat eaae tenendum, inde di­ versa in divertia loci· vel eecleaii· aut teneri, aut celebrari videntur: ao fit acandalum populia, qui dum neaciunt traditione· antique· humana prae­ sumptione corruptae, putant aibi aut eccleaiae non convenire, aut ab apoatolia vel ab apoatolicie viri· contrarietatem inductam. Quia enim neeeiat, aut non advertat, id quod a principe apoetolorum Petro Romanae eccleaiae traditum eat, ao nuno neque custoditur, ab omnibua debere aervan, neo auperinduci aut introduci aliquid, quod aut auctoritatem non habeat, aut aliunde accipere videatur exem­ plum? praeaertim oum ait manifeatum, in omnem Italiam, Galliae, Hiapaniaa, Africam atque Siciliam, Intulaaque interjacente·, nullum instituisse ecclesias, niai eoa, quoa venerabilig apoatolua Petrae aut eiua successores constituerint sacerdotes? Aut legant, ai in hia provinciis alitia -apoatolorum invenitur aut legitur docuiaae. Quod ai non legunt, quia nus■ Baud. IIV. dt. cenat. Λ'ο* embigtera», coeat lamproM » aug. 1741, Si/rttéteite· 8iaL 1744, UMwtew 10 lenii ift». * S. Leo M. Mna. 44 4« ieienw dtdmi mmuis. ■ 8. H»r. opist. UX. Coactu umui. tomus UIL . 77« quam ineoaiant, oportet eoa boe aeqai, quod eoclesia Romana euatodit, a qaa eoe principium aeoepiaee noa dubiam eat, ne dum peragrinia asser­ tionibus atudent, caput inatitutionum videantur omittere. Saepe dilectionem tuam ad urbem ve­ nia··. ac nobiscum in eceleeia ooaveaitae, et quem morem vel in conservandi· mysterHe vel in cetaria agendi· arcani» teneat cognovi··· dubium non eat. Quod tuiBoero ad informationem eccleaiae tuae vel reformationem (ei praedeeoaeore· tui minuo aliquid aut aliter tonuerunt) aatia certum haberem, niai de aliquibue conauleados not eaee duxiteot. Quibua idcirco reepondemnt, non quod te aliqua ignorare eredamua, sed nt maiori auctoritate vel tuoa instituas, vel, ai qui a Romanae eodoaiae in­ stitutionibus errent, aut commoneat, aut indieare non differat; ut scire valeamus, qui tint, qui aat novitatea inducunt, aut alteriua eccleaiae quam Romanae exietimant consuetudinem esse aervandam. ,1. Pacem ergo aueria ente confecta mysteria quondam populia imperare etc. ... „IV. Sabbato vero ieiunandum eoae ratio evidentiasima demonstrat. Nam ai diem dominicum, ob venerabilem reearreotionem Domini nostri leen Christi, non eolum in paacha celebramus, verum etiam per einguloe circulo· hebdomadarum, ipsius diei imaginem frequentamus, ac sexte ferta propter passionem Domini ieinnamna, sabbatum praeter­ mittere non debemus, quod inter triatitiam atque laetitiam temporia illima videntur inclutum. Nam utique constat, apostolos biduo iato et in moerore fuisse, et propter metum iudaeorum ae occuluisse. Quod utique non dubium eet, in tantum eoa ieinnaaae biduo memorato, ut traditio eccleaiae habeat, iato biduo aacramenta penitus non celebrari : quae utique forma per singulae tenenda eat hebdoC mada·, propter id quod commemoratio diei illima semper eat celebranda. Quod ai putant, semel atque uno sabbato ieiunandum, ergo et dominica et sexta feria aemel in pascha erit utique cele­ branda. Si autem dominici diei et sextae feriae per singulas hebdomadas reparanda imago eet, de­ mentia est bidui agere consuetudinem sabbato prae­ termisso, cum non disparem habeat cautam, a aexta videlicet feria, in qua Dominus pasaua eat, quando et ad inferoa fuit, ut tertia die reeurgena, redderet laetitiam post biduanam triatitiam praecedentem. Non ergo noa negamus texte feria ieiunandum, sed dicimus et sabbato hoc agendum, quia ambo dies tristitiam apostolis, vel his qni Christum aequuti sunt, induxerunt, qui die dominico exhilarati, non solum ipsum feetivisaimum esse voluerant, veram etiam per omne· hebdomadas frequentandum ease duxerunt . . .** D (c) Cum in orientalia ritus ecclesiis sabbati abstinentia minime observetur, ne eorum usibue immutatio inducta videatur, additum eet, qaod hic expressum reperitur. 22. Schema eoastltutioaia de monemaehia patrum examini propositam ·. Pùh fpiieoptu unu ««reorvm Dri nero epfrobnte concilio od p«rp«taam rv> ««morte··. D* monomocAte. Detestabilem duellorum usum auctore diabolo inveetum, ao totiee ab eoeleeia damnatum, de me1 Ia schedii Ladovid JaaoHai; CMuaiaaiai pre rabet di·hipUaea e aeagetia, bate mariter spiitol·, quae ad tebsaati· lalla· Materiam iUeatraadam atcamqaa teat. A mm Αομμημ mamifimima il csrrfaslt TVeaptra Patete». BmiaaatiaMmo priadps. invie ali' b»iaeasa vostra nvamdiaaima Io schema Dt •ewssote sol qaal· ssao stat· asegoit· Io mtdillrariaai 4· m D. 80UMATA DMCBKOBUM PATBUM ΒΧΑΜΠΠ PBOPOnOTOQBUM Π8 die populi ehriatiaai noaduui exterminatant tan·· a JWmm •ummopete delendum aet. 5m igitur veeem Quoquo noatram attollere co­ gimur, et fidelaa universes admaur*, naturali ao divin· lege meuomaehlam eeae prohibitam, qua iu vitae et neeie Dee aiuaqaa miniatria, eepreeü· popalorum reetbribaa, raaervatam impie violatar, aocietatia ordo pervertitur, familiae ia moerorem, et eruente corporem clade aaimae persustium ia aeternam perditionem, detrudantur. Qnamobrem Bomanoram pontifioum praodaoeeaoram nostrorum et conciliorum generalium contra gravMmam huiusmodi aeelua dccratia alia! aditis iahaeraatea, praeter poenam maioria «xeemmunieatioais latae riantllatlaadi de aataMfot. Oapatl. JfoietVI* MM· Capet II» euiradte. £a quoqua animum aoatrum vehementer per­ lit horam temporum iniquitas, qaod ob diffluum [UeqUaque, oeeeltaram soeietatam malitia et frau- •antentiae a noble nuperrime confirmatam1, alien dibua, Incredulitati· vine, vel debilitatam in menetiam poenae aive a Trldentino concilia* rive a tibua hominem aanetiasimae aoetraa'religionie salu­ tarem auctoritatem at vim, atqne inereaoentem vi­ Romania pontificibua «ancita», qnaa univeraim com­ plectitur ea. me. Benedictus XIV praadeeeaaor tiorum colluviem, eo uaqae ait deventum impietati· noater in conatitutiona quae incipit /McateMfam*-, * in Deum vitae auctorem ae dominum,, ut non pauci, sacri haiua approbatione concilii, innovamur ot •i quando gravia oontingat calamité·, vel indomita cupiditas satiari non posait, aerumnosam vitam confirmamua centra daeilam perpetrantes, aut sim­ pliciter ad illud provocante·, vel ipaum acceptante·, pertaesi desperationis absorbeantur abysso, et finem et quoalibet complice· vel qualemoumqac operam dolorum celerem praestolante· aibi mortem eoUaut favorem praebente·, nee non de induatria apeo- •oiscere non horreacant. Quapropter pastore· et verbi Dei praecone· tantea, illudque permittente·, vel quantum in illia eat non prohibent··, ouiuacumque dignitati· aint, erudiant populos, quantopere decipiantur, qui mor­ tem putant finem malorum, uihilque poet eam auperetiam regalia vel imperialia. , Ne vero futuri· umquam tempoiibua haram eaae quod timeant; «quidem manum Omnipotentia legum ignoratio vei oblivio cuipiam suffragari posait, neo vivi neo defancti effugient*, et horrendum eat omnibua locorum ordinarii· pommendamu·, ut bniua incidere in menu· Dei viventia*. Fidem excitent, •celeria gravitatem poenaaque aancitaa populo· aibi do Deo eiusque auxilio in aerumnia, v«l duria cor­ pori· doloribus propter timorem Domini libenter credito· dooaant et doceri faciant, idque eo fre­ quentia·, quo magia noverint illud in «ui« regioni­ perferendi·*, nutnquam diffidendum, et apem ηόη confundere misero· doceant, atque aiteriua vitae bus graaaari. Suprema· autem civile· poteatatea enixe in Do­ praemia poenaaque pro cuiuaque meriti· numquam mino obteatamur, ut coniuncti· nobiacum studiis desituras annuntient. Nullo autem modo patiantur et animi·, optimi· atatati· legibua ac poenarum C ii ad quo· id officii pertinet, ut aeipvoa oooidmtaaa, niai ex inaania id accidat vei ante mortem signa ••veritate duella proaeribere atque punire omni dederint poenitentiae, ecclesiastica donentur eenisu conantur, ne, ai aecus fecerint, alieno aeae cri­ pulturq. mine poffuant, et •anguini» reo· se constituant, ADNOTAT1ONE8. quem Inaltum effundi permiaerint. Vani enim falAd caput II. •iqua honoris idolo humana· litari victima· non impune feret aupremua omnium index Deu», ratio­ Delictum auicidii noatra aetate in diet quotidie nem ab iia aliquando exacturas, quorum eat divina ptopagari 'notiaaimum eat, quemadmodum unet humana iura tueri, aibiq·· creditorum hominum dequaque advenientibua notitiis et ephemeridibus vitam servare, pro quibu· aanguinam ipse anum continuo docemur. Neo difficile e»t investigare leaua Chriatua effudit causa· quae, in nonnulli· praesertim loci·, homines adigunt ad tam horribile ac naturae ipei repugnans ADNOTATIONE8. •celua patrandam; aolent enim eue illae quae, Concinnandi huiu· achemati· oooaaio inde praemiaao generaliori earumdem. fonte, in priori Tanto autem malo petita tbit quod nondum exterminatum ait a chri- achemati· parte indicantur. •tiano populo tam nefarium seolo·, qnamvia mater opportunum atque effiqax remedium aliud afferri eocleaia omni nira conata semper fuerit id assequi, non potest, quam ut aedulo populna edoceatur qua latia ingeminatiaque legibua, qua aancitia exa- quantopere aibi illudant qui finem malorum in •peratlaque poenia, prouti videre eat apud Bene-D auicidio quaerunt, fides et apea in Deum eiuaque providentiam ' ac auxilium exeitentur, aeterna prae­ dictum XIV in citata constitatioue. Cum varo legibua huiusmodi ac poenalibus mia poenaeque in memoriam revocentur, atque sanctionibus nihil addi poaaa videatur, unum au- urgeatur denuo lex eceleaiae, qua aaora aepnltura interdicuntur suicidae niai ·χ inaania aaipaoa occi­ pereat, scilicet ut nova praeaenti· codcilii admoni­ derint vel ante mortem signa - poenitentiae exhi­ tione fidele» sb hoc scaler· deterreantur. buerint. Quam quidem interdictionem in antiqua disciplina iam exiatantem (ef. eap. JS* pert· 3 Dt rituale Romanum, rabr. de exeqniia, hia orSiasU fall’Balatas» vostra. 'Ornata ataM··, sait· arate verbis confirmavit: .Negatur igitur eooleaiaatica •gli altat dat Dt tuieUit · D> μμ*|1ΙμΝ·μ fatftraa, ♦ sepultura... aeipaoa occidentibus ob deaperntionem, •tata aggi atatatMt» ai ravvreadiaiai eaaaaitari. Aaaslga 1' Kalsaua vaataa i aantaMuti falis ais riva vel iracundiam, .non tamen ai ex insania id accidat, rinunw»»·» · faite pia prafaafa vaasràsioM, taa i sasll, ianiai ante mortem dederint aigna poenitentiae. “ •Ueeta »1 tette falis s yarpata, ba l'oser» di Mefbramnai, faU' Infaaua vaataa ràvrallataa, aatUMata farotiaatau» cbbadfatfMmo Mt». jMokW Oaaa 1« kbtam UTO. , . > Casat. ApmMmm «mü· IV H. aatab. IM. . • Sms XXV, Mf» II te nL • IV IA Mvaaab. ill·. Ί ' 1 Bw Mheam hsafaaaea··· Mmtam wt at yacaliarem ccaatltatiMMt agcmant, aed pnaceteati te ateeoatocMa adtaaetaa· eat taaqaaai eiaatem altara·· eapat. • U Mactak. VI, M» •Hfar. X.II. « α lutei vi, n. . V 77», SCHEMATA DB DISCIPLINA BCCLB8IA8TICA 774 84. A toti·» temporia decarsu et saeculorum aetatibas futura aunt, ab omni aeternitate novit et admirabili providentia disposait, quas noa modo humana· mentis imbecillitas ignorat, *ed nec daemone· ipsi Pitu «piaeepae asm» Mrwram Dti «aero eppreiant* praesaatirs possunt1. Quapropter in saeris litteris caaeiKa a4 perpdaaM cm as*as«r»eat. gravissima obinrgatione redarguuntur tum qui su­ D* mapmtfaai ahua it tpiritimo perstitione· bniusmodi exercent, tum qui ad eoa later fraude» atque fallacia», quibas humani consulendos declinant, eisque fidem accommodant ·. Noverint itaque illi qui ad superius recensito* generi· hostis decipdre ac «educere homine», eorumaliosqua simile· effectu· producendos magnétisme qae animo· ■ veritate catholica avertere novissimis hiaoe temporibus sategit et aatagit, illa eet cane utuntur, vel spiritismum quomodocumque exercent, ■e abominandae superstitionis reatum incurrere ; recensenda, quae sub fucato magnetismi animali· illi autem qui superstitionem huinsmodi exercente· nomine vel per ipiritiimum, ut vocant, exercetur. consulunt, vel dedita opera eurum praestigii· ipsa Etenim compertum eet, novum quoddam supersti­ •na praeaentia favent, eiusdem ae crimini· parti­ tionis genu· invectum esse sx phaenomenis magne­ tic!», qnibu» haud scientiis physici· enucleandi», nt cipe· fleri propter cooperationem. Certum enim par eeaet, sed hallucidandis hominibus student neo­ eat, et daemonum fraudibus introducta» supersti­ terici plure», qui, neglecto licito studio scientiae, tiones huinsmodi fuisse, ex quorum operatione, anolandi divtnandiquo principium quoddam «e B consilio, vel auxilio omnis divinatio dimanat, sive nactos effutiunt, rati, magnetismi ope posse oc­ quod expresse ad occnlta et futura manifestanda culta, remota, ac futura detegi, aut invisibilia con­ invocentur, sive quod ipsi pravitate sua et odio in spici, aut animas mortuorum evocari ab iisque genu» humanum occulte etiam praeter hominis in­ responsa accipi; ideoque sive per vaticinia som­ tentionem se ingerant et intrudant vanis inquisi­ niantium, sive per tabularum responsa, sive per tionibus futurorum, ut mentes hominum perniciosis spirituum consultationes aliasque bis similes prae­ vanitatibus implicantur et omni impietatis genere stigias homines curiosa sectantes alliciunt, illudunt, depraventur1. atque ad praevaricandum impellunt. Quod idem Igitur ad tantum scelus et religioni et civili eos facere manifestum est qui spiritismi, aliove societati infensissimum efficaciter cohibendum, sub quovis nomine, effectus eiusmodi, quibuslibet illi anathematis comminatione aliisque poenis ordina­ mediis utantur, provocare praetendunt. riorum arbitrio infligendis, prohibemus, ne quis Profecto haec apostolica aedes de aeterna ani­ deinceps sub quocumque colore aut praetextu marum salute sollicita non praetermisit, qua edi­ andeat huiusmodi nflgnetismi animalis, somnam­ tis responsis ad peculiares quaestiones sibi propo­ bulismi, tabularum respondentium, spiritismi iisque sitas, qua datis encyclicis literis ad omnes episcopos similibus experimentis àd praedictos effectus di­ huic malo occurrere ; cum vero longe adhuc laierectis operam dare, eisdem ut supra declaravimus que in ipsa Christiana societate serpere atque in adesse, vel quovis modo favere. die* diffundi ao dilatari superstitionem, hanc pes­ ADNOT ΑΤΙ0ΝΈ8. simam innotuerit, de ulteriori efficaciorique remedio providere necessarium visum est. Omnibus notum est, quemadmodum ab integro Nos igitur, sacro hoc approbante concilio, fideles fere saeculo per totum orbem grassatus fuerit omnes instructos volumus, remoto omni errore, mapnetismi animali» abusus. sortilegio, explicita aut implicita daemonia invoca­ Subinde prodiere et percrebuere tabularum ro­ tione, usum magnetismi prout ex causis naturalibus tantium vulgata portenta, quae, variis motibus, prae­ Huit, nempe merum actum adhibendi media phy­ positis sibi quaestionibus de rebus occulti» et etiam sica aliunde licita et cum fine cui assequendo ad­ de statu animarum defunctorum responsa dabant. hibentur proportionem habentia, non esae moraliter Paullo post daemones qui homines per vati­ vetitum, dummodo finis ipse, ad quem ordinantur, cinia somniantium et responsa tabularum decepe­ non sit illicitus aut quomodolibet pravus. Quoniam rant, ipsis per pythones seu personas intermedias vero naturalis quaecumque causa effectus eiusmodi (quae medium nuncupantur) illudere et insidiari naturae vi saMbxhedentes producere non potest, coeperunt. applicationem principiorum et mediorum pure phy­ De magnetis virtute eiusque phaenomenis dis­ serunt physici, quandoquidem haec in patrimonio sicorum ad res et effectus praeternaturales vel su- Schema oanatitntionl· 4e nacaetiaml abasa et •fftriUnaaa patraat exaatlai propealtarn'. pernaturalea ut physice explicentur, deceptionem sunt scientiae physicae quae progreditur in ab­ esse omnino illicitam atque haereticalem declarasconditis naturae thesauris investigandis, nec tamen mus. Etenim caeli et terrae creator Deus, etsi D unquam integram suam perfectionem assequitur. homini, quem ad imaginem et similitudinem suam cum omnes naturae vires perspectae nobis non creavit, mentem dederit, quae non solum fidei lu­ sint, et qui omnium rerum creator est Deus mine illustrata ir_' iteria illa cognosceret quae hu­ „cunota fecit bona in tempore suo, et mundum manam intelligentianq superant, aed etiam naturae tradidit disputationi eorum, ut non inveniat homo suae vi, magno licet cum labore, praeclara multa opus quod operatus est Deus ab initio tisque ad investigaret atque intelligeret; attamen ut idem finem“ (Efcl. III, 11). Ceterum dum confitentur non altum caperet aed timeret, et immensam con­ omnes hanc scientiae physicae perfectibilitatem, ditoris sui maiestatem humi stratus veneraretur, omnes pariter, dummodq recta utantur ratione, certo· constituit sciendi limites quos ultra humana bene norunt atque perspectum habent ea quae na­ ratio progredi incassum praesumeret. Hinc multa turae viribus et agendi legibu* repugnant, ipsius manere voluit occulta impervia, sibique soli eorum neturae viribus attribui non posse, neo posse ali­ quae eventura sunt scientiam, et futurorum cogni­ quid haberi pro effectu naturalium causarum quando tionem reservavit. Solus enim ipse, cuius oculis nulla est porportio medii ipsas inter et phaenomena omnia nuda et aperta sunt, et ad intimae hominum quae •praedicantur. cogitationes penetrat et consequenter eorum actio­ Cum igitur Antonius Mesmer divulgasset novum ne· intuetur, solus omnia et singula quaeoumque ' Sixtes V ia coastiL Caet» et terne, aoa isa. lito. 1 Approbatam a Commissione centrali die 99 aovembri» Ito». • Levit. XIX. SI, XX. 97, beat. XVIII, 10 et seqq 1 9. Thom. ». P, q.XCV, art.»; Sistas V ia elL eoast ns D. 80ΗΜΑΤΛ DBCBITOBUM PATBUX ΒΧΑΜΠΠ PBOPOMKfDOBVM • se iavoxtiun raMAtaa amtU· «ma*·, ia taxa quodam MhtftMi·· a «umti* aaiaiaMa· eorperibu Mtaaaate taxai magnetisitaili, queos Weo •κφμΜνμμ oMssolsas nnnenpevit, magaumque hoe inventum ia Germmrin praesertim tan ‘etiam ia alii· regionibus extitaaaet rumorem, ia divers·· sententia· abeentibus vitia eruditis, utnltisque multa dieeatibus, nonaulH* diabolicum iatarvaataa ia meesnerisrao snapioaatib·*, alii· veto naturae viribu* omnia qua· tune praedicabantur pbaaooaaaa tribuentibus, hiuo at inderecursus habito* Mt ad ·. sedsm sive pro quaestionis defiaitieee, «ira pro tranquillitate noaseienti*· ia praxi at norma agesdi. Ipsa quid·· suo muneri .non défait, oeourrens per peculiaria rMponsa ad peculiar·· sibi proposito· Mau·, «ed generatim quaestionem resolvere pro •uo more ac prudentia distulit, at de phaenomenis qaaa divulgabantur, 'in tanto disputationum et con­ trariarum opinionum. aestu, certiorem haberet noti­ tiam, novamque in die·, ab evolutione magnetismi, luMm opperiretur. ■■ ■ Verumtomen ad casas, in qnibus compertum erat experimenta magnetismi ad finem non natu­ m sMaetioa non ha m*Mtt di oeaoparsi della semmunieoaio·· eho Γ Bmlniaa· vostra reveraadiaeiiM *i * eomptaeiat* di fargii intono ali’ esam· esegulto dalla Commission· tooiogiee-dommatiea •opra lo dottrine o le tondeaae delle soeieté segrete. Dalle lottara dell' eradito voto redatto dal reve­ rendissimo signor canonico Gay, non che dalla MpiMte disouMione fatta sal modeiimo dalla lodata commissions i reverendissimi consultori Hanno ben rilevata la somma nsoMsité · la opportunité di partieolari prescriaioni per parte del futuro con­ cilio Vaticano contre si perniciose congreghe eondaanato sdllenuoment* aH'anatema dai sommi pontefici; e di adottare prattici provvedimenti atti a paraliaisre o minorare i danni che derivano dalla vasta oospiraaione delle medesime. Quale nécessité si fa oggidi maggiormente sen­ tire sia per la tolleranaa aecordata in molti stati a queste ree conventicole, sia ancora per la illusione di non poche persone le quali ignare forne dei pravi intendimenti della Massoneria e delle nefandexxe che'in ess* si pratticano si danno a credere essere la medesima innocua'e mirare unicamente a solleVare la umanitb. Peraltro i reverendissimi consultori hsnno osservsto che avendo fail la Commissione teologico- ralem, non hohestum, non debitis mediis adhibitis assequendum ordinari, respondit ·. c. 8. Officii Usam mepnsrismt, proat txpomiur, eoe fiosrs (feris IV, 21 aprilis 1841). dommatica trattato ampiamente e con somma acEt quoniam multiplicatis quaestionibus so po­ curatessa di questa materia per la parte dottrinale, stulatis, praeter particulares casus, do usa magne­ ed avendo ben present! le prave dottrine, il reissimo tismi generatim pro praxi agendum erat; sio per spirito, e lo .scopo funesto della Frammassoneria, modum regulae statutum fait ab eadem 8. Officii corne le rioace facile il auggerire cosa abbia a cong. in feri· IV, 28 iulii 1847: Bsmolo omsi,er­ décrétant dal futuro concilio Vaticano por sfal rors, lortiltgio, trpluita dut implicita daemoni· tsgurare siffatte aaaociàaioni, cosi, per Γ intima con•oeationr, mm magnetismi, nomps msrM actus ad- neasione delle coae, è più in grado di prOporre e hibttidi media plyriea altande licita, non eet mora- fissaîerquelle miaure prattiche per le quali se non liter nstilM, dummodo non tendat ad finem illicitam, è dato di eatirpare la aetta si possano almeno aut guomodoliict pravum. Applicatio autem prtnripio- C attenuare i mali che essa produce; tanto più che rum et nudiorum pure péyeieorum ad rt» et tfftcttu questi grandi maii detivano in gran parte dagli otr» niptraatural»», ut pÀyst'ce «cplie«ntur, non est errori che la niederima profe-sa a danno della nisi deceptio ontnino illicita tt haereticali». Chieaa e della civile société. Temporis decursu apparuit deterrima supersti­ Per la- quai coaa 'futono di avviao di pregare tio, quae et ipsa sub involucro animalis magnetismi la lodata Commissione teologico-dommatica perche latebat, et spiritismus etiam apparuit, quo com­ corne si è occupata della parte speculativa, voglia mercium visibilem inter atque invisibilem mundum anche occuperai della parte prattica delle sette institutum est ad hauriendas instructiones, docu­ massoniebe. menta, revelationes praecipue circa religionem, con­ A taie effetto il sottoscritto aegretario della ditionem status alterius vitae, aliaque eiusmodi non Commissione, in eaecusione degli ordini rieeVuti pauca quae maxime hominum investigationem cu­ dall' eminentissime signor cardinale présidente si riositatemque sollicitant. reca a premura di sottoporre ail' Eminenxa vostra Iliace mati· ingruentibus lateque per totum reverendissima questo desiderio della Commissione orbem gras«antil|U· ut occurreret apostolica sedes, istessa, e ai vale della circostanza per attestarle i encyclics· litterae per s. congregationem 8. Officii sentiment! della sua più profanda venerasione, con dédit ad omnes episcopos adversus magnetismi abu­ i quali, inchinato al bacio della sagra porpora. ha sus (feria IV, die 30 iunii 1856). Cum vero comper­ I' onore di conformerai ecc. tum sit adhuc huiusmodi superstitiones vigere, immo magis ao magis propagari, nonnullis etiam testibus b. episcopis, ad eas radicitus, si fleri possit, convel­ Sehtma deertti d» licii» oulgo elandtitim». lendas solemn! decreto opus esse videtur, quo sulampridem decessores nostri Romani pontifices perstit Ione· hae pessimae damnentur per modum in suprema ecclesiae specula positi, vigiliam boni detestationis, ut fidele· ab iis avertantur addita pastoris iugiter vigilantes, pericula fidelibus deetiam poenali sanctione. nunciaverant, quae a sectis clandestinis pertimes­ 95. Schema decreti de sectis vulgo clandeatini*1. Λ ma Emintnoa rntrtndiuima il tignor cardinal» Luigi Bilio pretidtnt» dalla Cottuaiuion» ttologico- dommatiea. Li . . . settembre 1869. L* commissione per gli efferi di discipline ec■ Ad halaawdl sebans Ulastrssdssi hbens profera rpl•tolM> ssb a «ositsa i* quasi optte· fortune laddi, de· Ladorici JsnsMai schedas pervetatanm. cenda erant adversus religionem atque ipsam civilis ordinis tranquillitatem, solertique cura detexerant fallacias simulatae honestatis quibus illae simpli­ cium animos seducere adnitebantur. Huc spectant apostolicae constitutione· felicis recordationis Cle­ mentis XII /a miseifii et Benedicti XIV Promdai1. Cum vero qui rerum tunc potiebantur, sectariorum fraude cogitationes suas callide occultantium, tanti has constitutiones non fecerint, quanti ecclesiae et reipublicae salus postulabat, Romanorum ponti1 » sprilis 17*8. ■ t* maii 17*1. SCHEMATA DB DISCIPLINA BCCLE8IA8TICA 777 ficum * Spirita sancto directam sapientiam faaestissimi exite· verita· comprobavit, tum cum sa­ crarum eiviliumque rçrum excidium subsecutum eat. A* quo vix emersi, iterum vocem extulerunt, ac praesertim Pius VII constitutione Ecdeeiam' ac Leo XII constitution· yrariora*. Lamentabilis porro a^ perdolenda recast, lesu Christi vocem per suos vicario· diffusam meliorem auditum non invenisse/immo ex veteribus maseonicia sectis, alias complures exorta· esae, quae, nomine tenus diversae, et au instar etiam tocietatum po­ pularium coalescentes, catholicam religionem, et supremam quamque civilem legitimam potestatem acerrime impugnandam susceperunt. Sed quoniam latentes insidias suas penitus »b ecclesia intro­ specta», palamque denuntiatas fuisse intellexerunt ; 778 conscientia graviter onerata monemus, ut aaaidui aint in ovibus sui· adversu·, einsmodi perniciem praemuniendis, apteque' instruendis. Obligationem qua tenentur, praecepto nostro obediendi, animae­ que ruinam, quam incurrunt, illud contemnendo, sedulo exponant; praesertim eum necessitas nobis incumbat, non modo ab apertis hostibus ac mani­ festo exitio, verum etiam ab eiusdem periculo oo cultisqne fraudibus Christi gregem defendere, at­ que idcirco ab eiusmodi utcumque larvatis aut cohonestati» seclis eum retrahere cogamur. Hinc etiam eosdem sibi creditos fideles doceant, non nostro tantum praecepto, sed» naturali quoque iure obstringi ab eiusmodi consociationibus sese immunes servare. Cunfenim nemini Liceat peccandi periculo •e u. licere1; idque multo magis-nefas ait, si cum hinc indicia suae pravitatis avertere satagente·, salutis publicae discrimine hoc fiat, profecto non ementitam pietatis vrl philanthropise iut vocant) sine gravi piaculo, etiamsi po»itivo praecepto non speciem obiieiunt, nihil adversus religionem ao B prohiberentur, nomen, operamve »u«m eius generis sectis seu societatibus, utcumque larvatis, prae­ civilem ordinem se moliri, nihilque secreti habere berent. Qua de re illud quoque Ovibus suis dese simulant, neque amplius iurisiurandi vinculo suos nunciare non desinant, ne se male decipiant pu­ %sseclas obstringere curant, quibus artibus homines tantes nihil admodum perversi agere, quod minima minime malos, ac potissimum adolescente· in suos sint, et per se indifferentia, quae in huiusmodi laqueos trahunt, occultaeque suae perversitatis in­ sectis sibi committuntur. Quemadmodum enim strumenta validissima officiunt. Quapropter eutn animarum salus, pro quibus dictum est de 8aulo, eum, rapto Stephano in ne­ cem. in omnium lapidantium manibus fuisse, quod Dominus noster lesus Christus sanguinem suum omnium vestimenta servaret1, ita porro qui qualedi fudit, suprcnfa lex sir, probeque videamus civiles cumque operam in hisce societatibus ponunt, sce­ statue susdeque versos turbari, eccleriam vero, lero totius societatis se maculant, quia eiusdem vont: a quam portae inferi praevalere non possunt, conservationi, atque adeo fini, eam adiuvando. con­ tempestatibus tamen iactatam graviter Huctuare, sentiunt. Sed insuper animadvertant, minimum quando sectis huiusmodi liceat impune grassari, saepe nullo pacto case quod talo videtur, veluti nos. qui non Hi inel clandestinas sectus daonnacum ex penitiori societatis conxilio pestilentissi­ vimuyV, nunc, sacco approbante concilio, in primis mis hominibus immusis ad aliquod munus occu­ singulis fidelibus sub gravi culpa, aeternasque pandum, unde possint publicum ordinem aut im­ damnationis denunciatione praecipimus, ne quispiam non modo sectis illi» quae conspirare adversus re- 1 pedire. aut turbare, aut eveitere. mutui «ubridii nomine, quod polliciti sunt, ignari nihilque tale ligionem vel rempublicam «perte vel probabilibus suspicantes Hici! Hagitantur, ut eos. quo voti sui indiciis deprehenduntur, verum etiam quibusvis compotes fiant, omni ope adiuwnt. vel cum ex societatibus popularibus, sive instar popularium aero c.ollatitio. quod a sociis pensitatur, instru­ initis, quae non sint ercloiasticae potestati om­ menta. ii· etiam inscii», parantur, aut homines nino cognitae illique obsequentes, vel cuicuinque aluntur, unde ie-publica subverti po»«it. Quin imino ex illis, quocumque nomine ce appellent aut occul­ tent, etiam meri puriquo mutui subsidii, quacumque etiam perpendant, non raro contingere, cos. qui vçnia pollicitationibus decepti ad illicitas actiones art«' cohonestare «e studeant, etiam profitendo, se nunquam se adactum iri, uomen sortae dederunt, nihil adversus religionem ac civilis ordinis tran­ repente, occasion»· suborta, a recepta fide destitui, quillitatem moliri, sive exigunt iusiurahdum a so atque atrocibus minis cogi u-l nd proditoria ho­ t'iiti de arcano servando, sive ptiam non exigant, micidia. vel ad incendia, vel ad ilia scelesta facta, ad^cribi sive nomen dare quovis vel infimo gradu etiam adversus amicos et cognatione coniunctos audeat aut praesumat, easve consilio, auxilio, vel perpetranda, quae tum si velint defugere, aut etiam quolibet favore palam aut in occulto, directe aut pristinam Ubertatem recipere, sese ab impia so­ indirecte, per ae vel per alios quoquomodo iuvare, cietate retrahendo, id iam perficere sine vitae peri­ aut etiam alios hortari, inducere, provocare, nt iis. vel cuicumque ex illis adnumerentur. vel etiam culo non possunt. Cum vero infelici hac aetate, quae corruptibilia «impliciter intersint; atque insuper mandamus ut i tantum sapit, aeterna non »uapicit, non desint ali­ earumdern occultos coryphaeos ac duces episcopis cubi, qui necessitate se premi dicant, ut hisce so­ quibus tutandi gregis a luporum insidiis officium cietatibus nomen dent, quia illae in eo loco prae­ est denuntiare debeant. Deinde poenam excom­ potentes non sinunt quempiam stipendia publicorum municationis maioris ipso facto incurrere volumus munerum attingere, nisi de suo gremio sit. revocent ac declaramus quoscumque, quavis etiam dignitate sacri pastores eiusmodi homines ad sanam mentem, praefulgentes, aut speciali atque individua mentione et iudicia Dei in sacris litteris manifestata eorum .iigiios, qui praedictum praeceptum quomodolibet oculis subiiciant. Nam et de bestia scriptum est, violarint, eive sese opposuerint; qua si notorie quod faciet.... ns çuis possit emere, aut vendere, mri innodati decesserint, debeant proinde catholicae qui habet characterem, aut nomen beetiae, aut nuecclesiae exequiis. et ecclesiastica sepultura om­ merum nominis cius· : et tamen denuntiatum est: nino privari. Si quit adoraverit bettiam, et imaginem eius, et acce­ Tum vero fratres nostros episcopos, sacrosquo omnes antistites, et quicumque sunt, qui animarum perit characterem in fronte tua aut ia moau tua, et hic bibet de rino irae Dei*. Nihilominus cum inicuram exercent, vehementer hortamur, eorumque 1 13 éepteiubrii 1821. - 13 martii IWtf 8 Kneyd. Ç>u» piwitmt V nor. Γ846, et alloc. Muitipiicee iiiter 26 sept. 1066. 1 mart. * 8 « Cf Prop. 61 inter damnatas ab lonoe. XI decreto S 167». S. Annuat, aerm. 27». tom. V edit Jlaiir Apoc. Xlll. 16-17. Apoc. XIV. »10. ' 779 -^/- p., SCHEMATA bïCKETORUM PÀTRUMEXAMIN. PROPONENDORUM quishmum hoc ait,,- retoovere. honestos qp^slibet, 1 ^postolicU"-adversus ipsas «J^iis .eximere se *tuDeumque timentes* hotnifiéa b reran publicaram dqerunt, aientes, de ahia pervèrsisso^etati^us, non admfnUtratione, quae honestos maxime 'requirunt, aut^mjde ae In illis agi\ r nihiiqqe possit funestius eoDt>Bgerer quam ut illae Opu^igituVfqit, fundamentum damnationis eius· refigroni». ordinisqùè ùubïibi^oetibuJh dedantur, . toodi aasigohrel quo omnino fenerentur ; quando-. jpiiçfinqne animarum raram bambt moutore-fidelee nOfi.de*i*tant, ne sua euffragia^aut operam qualemcumque suam conferant,, ut it, qui eiusmodi socie­ nt atsbu* adscript! jiunt, munere aliqqo, potiahtur, sed ^'· .quidem . longas aubtilesque "instituere disputationes^ ad extorquenda ab iis effugia; quae invenerunt, nequp expediebat, neque >4» conciliaris decreti in' dotem pertiqebat. Fundamentum autem certissi­ mum 'despmptum est a necessitate tutandae reli- < omni ope contendant adifum iisdem ad public^, vel privata officia, quantum fieri poteat, impedirer ' gtonis, an reipublieae a certissimo periculo, in quod ne via ip*Ts aperiatur pd pessima sua cojàilia per­ < imUptterentur. si' sub larvis ad^arbUrium assumptis ficienda, vel ad alios contagione sua corrumpendos. grasdar* eiusmodi sectis liceret. Quod sane pericuz Quod multo magi* patribus familias pro ndturlli lum cbm in^ maxime onatur^ quod prt 4mnes, auf . ipsa obligatione, qua tenentur, incutcanduntoet ; ne jftoTte praecipua* populi classes pervagBrMllae so^ "■ . scilicet committant, ut pestilentium hominum afflatu tent\eaque ratione univeream societati/^massam filp. subcerrumpantur. adeoque neq'UeMfistitutoribu* pervadunt, ac veluti perforant, ufUcillimum inde aut magistri* sectariis cps tradant, néqup* nuptiali ,sit ~eam totam commovere, e( sus deque vertere ; fdedere cum eectanii* iungant. Btinc illas sub hoc praecipue aspectu impetendas fct tjqpniam ajtutia diaboli, qui ex ipso apesto- esse-duximus ; adeoque. ceteris salvi*, quae tamen loratp collegio reperit. ip quem intraret, merito vel' aperte vel probabilibus inoitiis ativersd» reli­ ■ nobis timorem iniicit. ne ex iie quoque, qui in sortem gionem, autvrempnblieam conspirare non deprehen­ - Domini vocati sunt, colligat aliquando in hisce sectis dantur, ad societates tantum populqje*. vel instar j i > t membra^sua. sacro concilio approbante, decernimus, nt quiconque ex clero sive scrutari, sive reflari iisdem sectii*, aut cuicunque ex illissese adsesepserint. vel post promulgationem huius decreti in iis per­ manserint. praeter excommunicationem nyiioretn, aliasque poenas ceteris communes, quas vi apostolicarum constitutionum iam incurrerunt, atque in posterum vi etiam huius decreti incurrent, in privationem omnium beneficiorum, officiorum, dignitatuiuque ecclesiasticarum, cutuscunque gradus sint etiam necessario exprimendi, ipso facto pariter in­ currant. ita ut ex ipsa adspéiptione, licet occulta, vel in eadem post promulgationem huius decreti, popularium initas prohibitionem coarctavimu*. Qua ex re duplex commodum dimanabat ;4i/tsrwi*», quhd—-— intra meros necessi^tis limites decretàni eontine\ tur, ac proinde tomnie querela, quae iusta dici postit. libertate coeundi in societates nimis restricta praecluditur; quandoquidem amplior illa liberta*, quae religionem ac rempublicam in peri­ culum adducit, neque iusta est. neque homine honesto digna; alterum, quod perspicua habetur norma ad iudicandum. quaenam sint societates, quae conciliari decreto percelluntur. Immo cutn in ipsis societatibus popularibus reperiri aliquae possint, de quarum honestate omnino constet, ita licet etiam occulta. perduratione. ante omnem iudici* c ut fraudi* ac periculi metus nullus in eis sit, cuius•ententiam. vel etiam declarationem sub gravCcHlpa modi exempli, gratia sunt consociatione*, qua* a teneantur ab iis seae dimittere,' neque ampliuï^*femperaN6o appellant, quaeque nihil ulterius, quam faciant fructus suos, et insuper in absolutam ac abstinentiam a liquoribus, qui inebriare possunt, perpetuem inhabilitatem ad alia beneficia, aut officia, sibi proponunt; hinc aliam restrictionem decreto aLasve dignitate* obtinendas item ipso facto incidant. adiecimus. qua declaratur, eas societates, licet popu­ lares vel ad instar popularium inita*, in eo mi­ ADNOTXTIONES. nime comprehendi, quas ecclesiasticae auctoritati Maximum huius aetatis malum cerqiesime sunt penitus cognitas, eiusque iudicio obsequentes ad •ectae clandestina^ ex quibus, veluti ex fonte sanctum vel certe honestum finem institutas esso principe, vix non omnes sive religionis sive civilis constiterit. ordini* perturbatione* et -calamitates originem haDifficultas altera sita erat in remediis invenien­ bent. Non potuit igitur de illis taceri. Nihilominus dis, qUae vino aliquam et efficaciam habere ponent, in concipiendo, et ordinando decreto non paucae sive ad homine* non omnino malos ab hisce seétia occurrebant difficultate*, quas prae oculis habere' retrahendos, sive ad illa* ipsas coercenda* ac oportuit. t reprimendae. Praeceptum atque excommunicatio DifficultaZprima dimanat ex varii* effugiis, quae maior in superiorum quoque pontificum constitu­ excogitarunt ad damnationis vim declinandam. Cum tionibus habentur. Praeter hoc aliud remedium enim viderint, in apostolici* constitutionibus se collocatum eat in instructione, non modo ab epi­ eo nomine damnari, quod adversu* religionem ac scopis. verum' etiam ab omnibus animarum curam civilem ordinem conspirent, quod iusiuraudum de habentibus tradenda, cuius ratio dilig^ptius. quan­ arcano servando a sociis exigant, quod arcano ipso tum fieri potuit, exposita est. Tum occasione capta se involvant et occultent, peraeque ex huiusmodi ab iniquis sectariorum artibus, quibus solent ho­ sectis hisce artibus utuntur, Ie ut expresse profi­ mines, qui de suo gremio non sint, a muneribus teantur. se nihil adversus religionem, ac civilem publicis arcere, remedium aliud,^quod eirqul valeret ordinem moliri; 2° ut etiam assignent alium finem et ad sectae coercendae, et ad quamlibet excusa­ specie sug honestum. *escque-ut plurimum vocent tionem detrahendam ab iis, qui necessitate ee cogi societates swlui tubnida ; 3° ut negent iuaiurandurq dicunt, ut iisdem sectis *e*o adseribant. additum de arcano servando a se exigi, iiludque revera a eet, ut quicumque sunt catholici debeant denegare sociis inferioris gradue, qui maximam earum partem suffragia sua, suamque operam, ne sectarii in publica constituunt, non exigant; 4° ut ab iis nihil, quod munera invadant, et etiam privatis domibus sese specie tenus malum dici possit, repetant, sed vel insinuent ad alio* corrumpendos. In hac tamen re aliquam tantum pecuniae summam, vel eorum consulto Vox praeceptam. vitata e*t, quia pro innu­ operam ad collegas in publico aliquo munere collo­ meris circumstantiis quae praevideri nequeunt, casus candos exigant. Quibus artibus nou modo ab ac­ forte contingere potest, in quo illud urgere minime expediret. cusationibus in sa illatis, verum etiam a praecepto, ae proinde ab excommunicatione in constitutionibus Denique, quoniam alicubi auditur querela, quod ./ r y '« non deàint sive en clericis saecularibus, sivq. etiam acipiena1: Jôttaum defe mfcl iWn sprreiUes. Nil . ex reg«l*ribus, qui societatibn» clandestinis ad- itaque ' miram, si eoeciliaAt a» eeclediae patres scripti sint, eaqae re nihil nqmit deterius Îontin- omnenr usuram a ^uocum^ue quaesitam grave pecgere, risum est ^dversus iliol vim omnem exserele ' ecclesiasticae dibçjpiinae. 36. k catum esse revisae degi in vfcteri Testamento Istae. ac in novo a Christo confirmais**. adversum per­ ' / reti <1· neuri»1. Tqnta est avari tiaè/tamque multiplex nequitia, petuo uno ore conclamaverint. Cum vero hoc/i/tratores semper extitorunt. eorum B quod is, a quo id lucrum soliu»* rauva inuttii de­ numerem aetate hac Rostra plnrimuin excrevisse poscitur. non'pauper sed dives r^jei-av nec datam sibi mutuo susurnam rci>Aurue otiosam, sed ad conspicimus. Siquidem refrigescente. chiVitate plures inveniuntur, quibus nil tam cordi eat.quam fortunae suas amplificandas ean^quaeatuosis agitan­ temporalia lucra sectari; ipsi autem divitiis, qua­ dis negotiis utilissime ait ibipmswruH. ('entra metui cumque ratione eis datum sit. augendis unice ipsiquidem legem quae irece»aurio in dati atqui* red­ hiante», etiam per aliena cupiunt, damna ditapr diti aequalitate versatur, agere ille convincitur quin animadvertant ita eos thesaurizare sibi irim quisquis eadem aequaiYate aetnvl posita. pliy in die irae et r^Xelationis iusti iudicii Dei, seque aliquid a auolibet vi mutui ipsius, cui per aequale cum avaro divite perpetua fore egestate puniendps. iam satis est factum, exigere adhuc non veretfrr.** . '3. Cum autem usura in mutuo tantum duani Quae cum ita sint, grassanti huic vitio obaistere sedem habeat, nil puthibet. quominu» alii lucrosi nostri muneris est ; et quia de re agitur^ quae ad quotidianos vitae usus pertinet, quaeque pluribus ineantur contractus, de quorum licitudirie catholici locum dedit controversiis in utramque partam magna theologi et ss. canonum interprete* inter se libere animorum' contentione agitatis, sacro \approbante disputant: ita etiam exploratum est npos»e niultoties pecuniatnyabpânoquoq^e suam per alios di­ concilio opportunum existimavimus tum ao^omnem opinandi licentiam cohibendam, turri (ad omnes versae prorsus naturae a mutui natura contractus anxietates e medio tollendas, catholicam ea super reete collocari et impend i. sive ad proventus ►ibi re doctrinam huc revocare atque explanare, ut C annuos conquirendos, sive etiam ad licitam merca­ quid liceat quidve vetitum sit. perspicue pateat. turam et negotiationem exercendam, honrbtaque 1. Quemadmodum ab aliis conciliis et Romaids indidem lucra sibi percipienda; pontificibus, uc praesertim a recolendae memoriae 4. „Sed in ipso mutui contractu possunt quidem praecisore nostro Benedicto XIV· declaratum fuit, alii, ut aiunt, tituli, lidemque ipsiinet naturae mu­ iterum edicimus. „peccati genua illud, quod usura tui minime innati et intrinseci concurrere, ex quibus vocatur, quodque in^contractu mutui suam sedem iusta omnino legitimaque causa ^insurgat, quid­ et locum habet, in co esse repositum, quod quis quam amplius supra sortem ex mutuo debitam rite ex ipbomvt mutuo, quod suapte natura tantumdem exigendi**; quod autem intercedentibus hisce titulis dumtaxat reddi postulat, quantum receptum est, exigiuir. ab omni usurae macula immune censeri plus sibi reddi velit, quam est receptum, ideoque debet. Inter alios v*ro titulo». cuiusmodi »unt lucrum crseans. damnum emergens, vel periculum ultra sortem lucrum aliquod ipsius ratione mutui amittendae sortis, lex quoque civili» adsci»c«*nda est. »ibi deberi contendat-. Omn· huiusmodi lucrum, Quamquam enim nulla humana lege effiet possit quod »ortem superet.^usurarium est. et iure nedum ut quod suapte natura malum evt et illicitum, ho­ uaturali, verum etiam divino prohibitum. Nam in nestum rectumque reddatur, et Hex naAraii» imveieri Testamento scriptum eet·;· Χολ foenerabis muUfbilitate gaudeat, negari tamen nequit, qqanfratri tuo ad uturam pecuniam esc fruqee nec quam· do4jj.e in ipsa eiusdem legis materia, quae de se mulibet altam rem. Quocirca dum propheta tradit* vitam aeternam fore consecuturum ça» ad ueuram P tabilis est. aliquam contingere mutationem. >ta ut eiusdem obligatio perimatur, quando mutationi rom commodaverit et ampliae λη acceperit, docet obnoxia eet. In materia autem legis naturalis morte aeterna damnatum iri ad usuram dantem et usuram vetantis mutatio inducitur, si lex civilis ampliae accipientem. Quod ai Hebraeis usuras ab praebeat titulum, a mutuo quidem prorsus distinc­ extraneis exigere permissum aut toleratum· legi­ tum, quo non causa, bene veho occasione mutui tur. id propter duritiam cordis eorumzfactum est. Inde omni distinctione sublata Christus Dominus, ipsius modicum aliquod lucrum legitime percipiatur. qui non venit solvere legem, sed adimplere, voluit Quandoquidem supremo reipublicae principi, 'quin ita nos esse animo comparatos, ut non gratis modo, suae potestatis limites praetergrediatur, integrum sed etiam, ubi proximi necessitas id postulet, aba­ est sicut in aliis contractibus, ita etiam in mutuo ttue spe sortem recuperandi, mutuum demos, praealiquam imponere taxam a mutuatano solvendam. Id namque coifimercii promoveudi ratio, quod ad publicum bonum profecto pertinet, suadere illi 1 Hoc caput de u*uri» e codice manuscript*) deprompti merito potest. Nihil entem vetat, quin princeps quippe quod nunquam typi» commiMum eet ut coneultorum eiauani proponeretur. Quare non commissionis, eed privati ius ad eamdem taxaui sibi sumendam mutu&toribus homini» toetu» habendum e»t, ipsis conferat; hoc euiui 'eluti praeriio allecti 1 Eneycl. Vtx i+rvenit die 1 novemb. 1745. divites lubentius sua» picunius aliis mutuo dant, » Peut. XXIII. IV. * Eiecb. XVIII. * Heued. XIV, l’e tyt*. dto-ec. 1. X. cap. V, n. W. ’ Luc. VI. 35. 783 D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM BEAMIN' PROPONENDORUM * 784 quo fructuosa negotiatione· oum reipublicae utili- a tuta conscientia aliquod sibi auctarium quaerat; r-3**6 frequentare valeant: huc autem legis civilis optimo enit· iare ia a mutuatario taatumdein-valet \ quam vocant, titulus facile revocatur. Quod si lex percipere, qued ex aliis praedictis lucrandi fonti» ipaa praedictae praestationis .quantitatem definiat, bus, qui omnibus quotidie patent, et potuisset et ea qyjàem observanda eat, nisi consideratis omni­ reapae voluisset. In hoc autem emolumtato poscendo bus adi^nctia praestatio'ipsa perspicue n^odtfm ex­ modum oportet omniqç^servpre ; sciant enim usurae cedat ; secus nil exigere licet praeter id quod pro DQtam incurrere quotquot in mutuo titulum lucri^ iisdem temporum ac locorum circumstantiiarab ho­ 'cet^ftltis exaggerant, ut maius sibi vindicent auc­ nestis viris qxigi soleat; hio enim ut in aliis con­ tractibus. ex communi hbminutn aeatitnatio.ne par ^SÜiustum pretium dimetiri.» b. Oli t: quidem neque temper neque ubique mutuo alii tituli legitimi accedebant, quorum prae­ sidio. quotiescumque pecunia alterf*crcderetur, to­ tarium, quam quod eis foret obventurum, ai aliter pecuniam suam collocarent. 6. Meihinerint dei^ue, fideles, quandoque ur­ gente charitatis praecepto gratis esse mutuandum. Nam sicut tenemur aliquando ad pecuniam eleemo­ synis impendendam, ut proximo indigenti' opitule­ mur. multo magia debemus saepe numero simplici/ ties* liceret modicum lucrum ultra aortem integram salvamque recipere. Verum hnmutatia hac in re ac nudo mutuo, etiam cum sortis discrimine alteri succurrere1, ipso praesertim Christo Domino docente: J ‘humanae societal il condftionftftu quaedam in prae­ sens vel privatorum societates vel publica etiam Volenti mutuari a avertaris, et Jtstuum · auctoritate sancitae institutiones passim suppetunt. B date «Aii ïnifs quae opportunas ac legitima* occasiones cuique jHaec fidele* osant* prae oculis habere volumus, suppedit ant'pecuniam .reddendi frugiferam, quando­ ne dum lucr^ sectantur, se a cupiditate, quae οώnium malorum radig eat. misere abripiantur; quid que fçrtasse etiarh^ securius quam si mutuatario enim prodest homini, ai mundum universum lucre­ traderetur. Nunquam desideratur promptus in ho­ diernis civilis 4 Hocietatis conditionibus titulus, quo tur, animae vero suae detrimentum patiatur! qui iis occasionibus renuntiat in mutui contrats IV. SCHEMATA CONSTITUTIONUM DE REGULARIBUS. Schema primae conatitutionU^le regularibua. /Vcieeotafufa. ( formationis decreta promulgata fuerint, quibus ad observantiam et regularem disciplinam omni cura revocabantur. His accessit, ut plures praesertim in parvis domibus, quin ^studiis et opAnbus sacri mi­ Inimici crucis Christi, qui nonnullis abhinc annis maiori nisu et detecta facie catholicam ecclesiam nisterii vacarent otio et saecularibus consuetudini­ aggressi sunt, ut eam, si fieVi possit, funditus ever­ bus indulgerent Hinc scandala, hinc imminuta tant. inter vaferrima^ artes palam debacchantur in populi existimatio, hinc contemptus; hinc manus regulares familias.' utpote quae invictum illius Domini tetigit nos permittendo suppressiones, dia­ auxiliare agmen constituunt. Hinc ni eas con- c persiones, bonorum usurpationes. temptum penes christianum populum omni, quo Quae cum ita sint, fortasse non abs re er^t in­ possunt, modo excitare et fovere.moliuntur : et de­ cipere constitutiones reformationis regularium 1° ad­ inde pro viribus curant, ut a guberniis supprimantur; monendo christifideles, ut impiis insinuationibus quod in pluribus regionibus et in ipsa Italia factum contra regulares aurem non praebeant, sed potius esse lamentamur. Quapropter spectatissimus quidam eos existimatione et amore prosequantur; 2° hor­ episcopus monebat: „Vieta Ia tendensa dei politici tando Episcopos, ut regulares familias foveant et ad osteggiare il ripristinamento e lo sviluppo degli tueantur, ac unionem et caritatem inter utrumque ordini religiosi... è indispensable, che .sia procla­ clerum promovere curent: 3* graviter admonendo mata dal concilio la m&ssima utilité di questi in­ regulares, ut debitum honorem, obsequium et re­ stituti religiosi/ Nec silentio praeterire expedit, verentiam episcopis exhibeant, eisque adiutricem nonnullos etiam aliunde spectatos viros specie boui in excolendo agro dominico operam alacriter praedeceptos in regularium exeênptiones insurgere, mi­ steok regularem observantiam et disciplinam sedulo nime animadvertentes, eas antiquitate ipaa eaae con­ servent. firmatas, earum utilitatem et necessitatem ab apoQuae quidem novitatis ideam non ingerent; nam stolica sede proclamatam, et exemptionum abro­ nonnulla monita a Leone X in constit. 26 incipiente gationem autonomiath ordinum fegularium, eorum Dxm «Ira data fuerunt, cum pontifex § 24 haec vim, et unitatem destruere, ita ut ad dioeceaanas D habeat ^Eosdem insuper fratres in virtute sanctae institutiones sine nexu, sine uniformitate reduce­ obedientiae monemus, ut eosdem episcopos loco rentur. Quapropter, quidam ex- moderatoribus ge­ sanctorum apostolorum subrogatos pro debita, et neralibus ordinum expediens putat, ut a concilio nostra, ac apostolicae sedis reverentia congruo ho­ religiosae professionis existimatio in animis fidelium nore et convenienti observantia venerentur/ Et erigatur; ut clero saeculari, et regulari enixe com­ deinde βίβ episcopos alloquitur. „ Ipsos quoque epi­ mendetur animorum coniunctio, et caritas ad ex­ scopos hortamur, ut fratres i psoSx affectu benevolo prosequentes, caritative tractent, 'ac benigne fo­ pugnandos adversarios Dei. et ad animas caelo lu­ crandas; et tandem ut episcopis ^onlines religiosi veant**1. commendentur1. Clemens V in concilio Viennensi, prout habetur Verym defiegari haud potest, a nonnullis reli­ in Clementina unica /'reqwens st assidua de ex­ giosis debitam reverentiam et obsequium episcopis cessibus praelatorum f Feras» edixit: Verum quia haud facile exhiberi, disciplinam et observantiam una est regularium et saecularium praelatorum et regularem uti par est minime servari; abusus in subditorum, exemptorum et non exemptorum uni­ aliquibus ordinibus irrepsisse, et plure· specie tan­ versalis ecclesia, extra quam nullus omnino salvatur, tum, non spiritu et veritate religiosos esse, quamvis quorum omnium unus est Dominus, una fides et a conciliis et ab apostolica sede saepe saepius re­ unum baptisma : decet, ut omnes, qui eiusdem sunt • Pareri dei superiori generali pag. 42, a. 1, 2, 8. i Haec constitutio ista est ia concilio Lateranensi V. _ [Sessione XI, apad Maaai XXXIX, 984.] Corporis, naius etiam eiat voluntatis, at eieat Ostrea a et eap. U: .Obedientia vietimia lure praeponitur; ad invieem vinculo caritatis aiat adstricti. Deeet .quia per viciimM alieaa care, per obedientiam vsro igitur, ut [et] prqelati, et alii tam exempti quAtvoldutaa propria mactatur... vir obodiens loquitur non exempti sûis iuribus stat contenti, at altefll vietoriga, quia dam aiieaae voci .bumftiter tubdimnr, 'alterius iniuriam non phmiliat sea iactyram. Universis itaque praelati** ecclesiarum praeeeatis sanc­ tionis edicto districte praecipiendo mandamha, qua­ tenus ipsi, a praediqtie gravaminibus cenantes.... viros reMgioaos :. caritative tractent et foveant, et gua iura et privilegia Inviolabiliter eis servent* Quibus positis sequens schema proponitur. / Asm episcopus urviu wrvornm Dei Mero appro- '■ , ■ bante concilio ad perpetuam rei memoriam. De regularibus. - s ·‘ nos ipeoa ia'eordb superamus.* .Pariter a. Augustinus lib: 14 [e. 12] De eieitate Dei: .Obedientia, inquit, commendata set >n prae­ cepto, quae virtirt in creatura rationali mater quo­ dammodo est omnium custosque virtutum*. Et merito quidem; nam finis et perfectio vitbe Chri­ stianae est, contemptio bonis terrenis, Deo inhae­ rere. .Inter virtutes morales", ut recte a. Thomas 2 3, q. 1Ή, a. 3; .tanto aliqua potior est, quanto’ ali­ quis maius aliquid contemnit,' ut Deo inhaereat, Sunt autem tria genera bonorum quse hâpio poteat Dolenduta vehementer est, malorum quorundam contemnet» printer Deum: quorum infimum sunt hominum nequitiem eo processisse, ut religiosos or-· exteriora bona ; medium autem\^nt bono corporis ; dines tamquam institutiones iam inveteratas et obsolè­ supremum autem sunt bona animae, inter quae quo­ tes, nostroque aevo neutiquam accommodqtae.sed po- B dammodo praecipuum est voluntas, in.quantum sci­ tins noxias temere renunciarent : perinde ac si evan- licet per voluntatem homo omnibus aliis bonis uti­ gelica consilia a Christo Domino ad assequendam tur .... quaecumque alia virtutum opera ex koc perfectionem tradita, quandoque essent societati obmeritoria eunt apud Deum, quod fiunt ut obediatur futura: quodque deteritis est, hi nunquam desinunt voluntati divinae: nam si quis etiam martyrium malis quibusque artibus fh ipsos ordines contemptum sustineret, vel omnia sua pauperibus erogaret, nisi haec ordinaret ad impletionem divinae voluntatis, quod excitare ac fovere, quo facilius valeant ad eorum directe ad obedientiam pertinet, meritoria esse non destructionem pervenire. Hinc nos, sacro approbante possent, sicut neo si fierent sine.caritate, quae sine concilio, falsas ac malignas huiusmodi insinuationes obedientia esse noq potest." artesque reprobantes, fidele» omnes enixe in Domino exhortamur, ut non modo talibus abdimi non pa­ Quae in genere de virtute* obedientiae exposita tiantur doctrinis atque exemplis; vertlm etiam ut sunt, speciali modo religiosos afficiunt, qui-ex voto religiosis familiis tantopere de ecclesia et de civili illam servare tenentur, quique propterea prae oculis babeant, has laudes obedientiae deberi quicumque societate benemeritis, existimationis, devotionis et amoris signa constanter exhibeant. „ demum sit superior, cui praeaMten. Dei enim vices gerit a quo omnis potestas bene instituta descendit. Insuper inhaerentes vestigiis nostrorum prae­ Ex quo principio clarum fit, magno ip errore ver­ decessorum, pmnibus inculcamus ecclesiarum prae­ latis, ut easdem religiqsas familias benevolo diligant sari non solum eos qui in his quae ad carnem ot affectu, paterna caritate tractent, modis omnibus C sanguinem pertinent, sed illos etiam qui in rebus alioquin sanctis ac spiritualibus, ut ieiuniis, preca­ adiuvent, foveant ao tueantur: omneque potissimum tionibus, aliisque pietatis operibus, fas putant a ύ studium conferant ad veram animorum concordiam praescripto superioris ac voluntate discedere. inter clerum saecularem et regularem magis con­ Sapienter Cassianus in collât. 4, cap. 20 Danielis stabiliendam ac servandam, ut arctissimo inter se caritatis vinculo obstricti, coniunctis viribus agrum abbatis: .Unum sane, inquit, atque idem inobedientiae est vel propter operationis instantiam, vel dominicum excolere, et praeliari Christi praelia propter otii desiderium senioris violare mandatum : possint, htque ecclesiae hostes profligare, qui omni consitu illam (ei fieri posset) destruere commo­ tamque dispendiosum est pro. somno, quam pro vi­ gilantia monasterii statuta /bonvellere : tantum de­ liuntur.' nique est, abbatis transite praeceptum ut legas, Tandem superiores ordinum ac regulares omnes quantum si contemnas ut dormias." graviter monemus, ut debita reverentia, obsequio Sed obedientia, ut perfeqia sit, non solum po­ et honore episcopos prosequantur, nihilque eorum stulat ut exacte fideliterque' execution! mandetur iuribus detrahant, quin immo adiutricem eis operam in sacri ministerii offieiis obeundis iuxta proprium institutum alacriter praestent, vota, quae in pro­ fessione Deo nunebparunt, fideliter reddant, regu­ larem observantiam et disciplinam sedulo servent, seque religiosos non habitu tantum sed et virtute ac spiritu, quo sancti eorum fundatores animati erant, ostendant, ut propriam sanctificationem ομοqui. et ecclesiae utilitati, ao populis aedificationi eme possint. 2. Schema conati tutionie super voto obedientiae regularium. Praenotanda. Necessitatem virtutis obedientiae tam in veteri, quam in novo testamento sacra Scriptura frequenter inculcat. Consonant m. Patres in hac divina schola etfOrmati tum graeci tum latini. Quae non solum necessitatem obedientiae osten­ dunt, sed eiusdem etiam inter ceteras moralM vir­ tutes preestantiam. Hinc s. Gregorius lib. 36 Moral. cap. 10: .Obedientia, ait, sola virtus eat, quae vir­ tutes cetera» menti inserit, insertaaque custodit"; Coxoiu eaxnaxL. tomus UIL quidquid a superiore secundum regulam praecipitur; sed etiam ut circa rem praeceptam voluntas et indi­ cium subditi quantum fieri poteat subiiciatur et conformetur voluntati iudicioque praelati, qui ipsum loco Dei gubernat: .nulloque vitio", ait Cassianus collât. 2. cap. 11, .tam praecipitem diabolus mo­ nachum pertrahit ac perducit ad mortem, quam cum neglectis consiliis seniorum suo indicio per­ suaserit definitionique confidere" ; et s. Bernardus de illis qui graviter ferrent imperata sibi minus suavia: .haec, inquit, si moleste coeperis sustinere, ei diiudicare praelatum, si murmurare in corde; etiamsi exterius impleas quod lubetur, non Mt baeo virtus obedientiae, sed velamentum malitiae.* Berm. 3, de circumcisione [η. 8). Haec ergo perfecta obedientia dum floruerit in familiis religiosis, florebunt procul dubio reliquae omnM virtutes, edentque sanctitatis fructus, quos et sancti fundatores, qui eas instituerunt, et apo­ atolica sedes, quae eas probavit confirmavitque, st ipsa societas civilis^, qui eas sustentat, exoptant ot postulant. Hoc idem nos docet experientia. In his ordi60 m D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM IXAMin’‘PROPONENDORUM. nibus in qitibus sanctum obedieotiae votum exacto g ut^qqi statues regelarem amplectantur, praeter temporalium bcaoram renunoiatioaeat et castitatis ' fideliterque servatur, ot alia quaeoumquo illa, sint servantur, et virtutes omnas exercentur, unio et concordia inter fratres, studium orationis tum men­ tali, tum vocalis, «eius divini cultus, rerum mundenarum contemptus, ,tui abnegatio, mansuetudo, humilitas, interna extornare mortificatio, charités proximorum, pro quorum salute quisque libenter impenditur. Contra veA> ubi negligitur obedientia, ■ laxatur vinculum unionis, totdm * religionis corpus vitietis humoribus languescit, imperfectiones primum, . deinde vitia dominantur: · .exarescunt corda,reli* giosorum, coagulantur ut lac, fiunt sicut terra sine aqua, nec amplius compunguntur SoeaXXV de rsgalar. cap. 1. * Coasttt. .Valitu emnmo. , « Docrat. de regal apoat. et eieeL * Cam mr abes. * Deerat, iscip. SaRditsùsus. SO* * i ' u \ T»1 D.80HKMATA tiïCÏŒTORUM PATBÜJÎ Κ1ΑΜΠΠ PROPO ’ . b -· " variai, nihilominus non ubique eam servati in A.tran^fentntnr, ulfi in. aliam rpfonnatnm domum, uRK comperto eat. Noa itaque rati nihil magis conferre vigeqt perfects vitapsommnuia: "quod ei awlg'nlja ad regularium reformationem reapse proçujVbndam, -dopihs reformata habqatur, in eodem ndvitiatus eon- quam bt in hoc sacrosancto · oeoumenico concilio> vitae perfeotëeÀtmmunie obligatio grafissimia verbis . icentq permaneant: et, si idem conventus ob ihi degentium religiosorum numerum, ad> alios novitios denuneietqrirad sKletnni denuneietqr^ad sSletnni sanctione muniatur, sacro -recipiendos recipiendos capax non . ait, sit, hqfo ipso i ulterior jovi- ' approbanto concilio, qutie uequutRur districte\qta; ' tiorum sc^eptafio interdicta eegseatur.donec occatio tuiteus, decerniAus, atque mandhmUs. - ; 'S metur, ut ngq-prqfesai in aliam perfectae vitaq com- λ- v * Z · ■ munio dotpum trajSferri .consmodvOelehht, et comCaput Ί. ■ ' J , reptus novifigtu^d-alios novitios reoiptapdoq, capax . ‘ liulla in ppsterum nova ddtiras religiosa 'erigatur,* reddatur.’ . '. ^. · j .V * vel etiam de, iure*vel de facto tantum suppressa »De reliquo çbin vita pérfecta communia (n eo restituatur'sine egpreaao conAtioqe ac lege i% per- . Oonsiatat, ut bona quaecumqu^ reditua, emoluAenta, petuutn servandae vitae (perfectae communis, sqcus „ .' . aliqqqe omnia, quae qqovis titulo refigiosia-obve- erectio, vel restitutio irrita omnino habeatur. .. '«tint, in usum religiosae familiae plene conferantur; * Quicumqqp in futurunfprofrasionem emittet, prae^ et (ipsum fictum, vestituk, aliaquq"’ necessaria p' cepto servandi vitism perfectam communem teneatur; conventu in communi accipiant, superiores nihil" ideôque et qui admitti ad profitendum in quolibet quod iit necessarium religiosis denegent, et religiosi ordinb,'çopgregatione.'spcietate.Mt instituto regulari B nihil quis'd sit superfiiiim-exigant; ideoque superio­ y '' ribus caritas et sollicitudo? subditis vero -religiosa postulaverit^ priusquam tum domi recipiatur, tum 'moderatio enixe commendatur. / habitu religioso induatur, dictum' praeceptum ex.presse denuncietur, ita ut ai huic se subiicere re­ Caput -II. cusaverit,-nullo modo' in religionem ■ admittatur. Ad vitae perfectae communis professionem etiam . Quilibet autem sovitius in actu professionis tq* in sanctimonialium monasteriis constabiliendam, .votorum simplicium soiemnibus praemittendorum, {quam eorumdem votorum solemnium, observantiam ‘ praeter ea quae in praecedenti capite protreligiosis viris allata sunt, peculiaris veluti ratio concurrit, ' perfectae vitae communis polliceatur; proptereeque in admissionis ao profesaionis actis peculiaris de praedictorum observantia adnotatio fieri debeat: super Quibus omnibus superiorum ad quos spectat . conscientia graviter onerata remaneqt; ac »i ea exeqdutioni iidetq demandare omittaqt, eo ipso voce actita et passive privati existant. Insuper infra annum ab absoluto concilio per­ fecta vita communis omnino constituatur in domibus novitiatus, professorii, ac studiorum, quatenus in eis. introducta adhuc non rèperiatur, vel etiam intro- C \ , i periculum nempe ' aemulbtionum ac distractionum, quod in eis maius est, removendi. , Sacro igitur approbante conbilio haec statuimus, decernimus atque praescribimus. Nullum in posterum sanctimonialium novum tuo-, nasterium erigatur, vel 'etiam de iure vel de facto tantum suppressum restituetur sine expressa con­ ditione et lege in perpetuum servandae vitae per­ fectae communis; secus erectio vel restitutio irrita Moniales, quad in praefatis prorsus habeatur, ducta non servetur: idipsum in domibus fiat, in .monasteriis vota emittunt, praecepto eiusdem vitae communia servandae omnino teneantur. Postulanti­ quibus superiores generales vel provinciales resident. ,Quod si provinciales domuln pqppriae resldentiaa, bus, quae monasterium ingredi rolunt (ad effectum non habeant, eam eligant,xin qua vita perfecta profitendi,- perceptum illius v.itae denuncietur, quod denuo fieri debeat antequam monastico babitu in­ communis servatur; sin minus conventum novitiatus. Etiam definitores, seu assistentes, vel consiliarii tam duantur. Novitiae vero ante professionem, vitam generales, quam, provinciales, in conventibus vitae ipsam perfectam communem, si vota emittant in monasterio, in quo ea vigeat, expresse polliceantur: perfectae communis morari debeant. Omnes reli­ giosi etiam antea professi, qui in omnibus enunciatis si vero in ^monasterio, in quo nondum ea introducta sit, polliceri debeant, se se paratas esae ad eamdem domibus commorantur, eam omnino servare tenean­ amplectendam statim ao a superioribus introduci tur. Nemo proinde religiosorum ad superioris gene­ velit. ralis munus, vel ad aliam ex maioribus quoquomodo In sanctimonialium monasteriis iam existentibus, nuncupetis sui ordinis dignitatibus eligi valeat, nisi eamdem perfectam vitam communem profiteatur; in quibus vita communis perfecta non viget, epi­ et qui in praesens ad dictum munus, vel dignitates scopi, vel alii superiores, quibus monasteria sublecta electi reperiuntur, nisi eam amplectantur, eo ipeo sunt, ad eam praescribendam prudenter se gerere debent, ne secus maiora incommoda oriantur. Permuneri suo renunciaue intelligantur. Quae etiam servanda erunt quoad superiores locales aliosqne D pendant nimirum peculiaria rerum adiuncta, et si officiales in dliis omnibus conventibus, in quibqs de illa introducenda in Domino agere indicaverint, non comminationes adhibeant, sed moniales ad ex­ vita perfecta communio constabilietur. Ceterum superiores regulares in omni patientia optatam disciplinae restaurationem paternis adhor­ et doctrina, qua exhortationibus, qua suasionibus, tationibus et spiritualibus exercitiis revocare curent. modis omnibus pro viribus curare debeant, ut omnes Audiant prius omnes et singttlaa, ut probe exploretur earum animus, ao certo deprehendatur, quae huiusreligiosi etiam iam professi vitam perfectam com­ mbdi reformationi libenter acquiescant aut contra munem quamprimum amplectantur: qui vero re­ nuerint, in separatis conventibus collocentur; h| obluctantur, et quo in numero recenseantur illae, tamen legi depositi in cepas communi obnoxii sint, quae aetate aut auctoritate graviores habentur. Si nec pecunia uti valeant, nisi ed suos necessarios maior pars paratam ad reformationem se exhibeat, honestosque usus, praehabita expressa singulis vici­ poterit episoopq», vel alius superior, nisi aliter ei bus superioris licentia: insuper neo vocem passivam ob peculiares eeusas videatur, vitam communem perfectam introducere, tolerando ut renuentes in habeant in electionibus et capitulis provincialibus; attamen eis permittitur, ut in eisdem provincialibus priori statu remaneant; ita tamen ut ipsae tene­ antur in capsam communem monasterii pecuniam electionibus et capitulis activam, quatenus ea gau­ inferte ; Ac ea uti possint, nisi ad suos necossarioa, deant, exercere valeant;'non tamen in iis, quae observantiam et disciplinam regularem respiciunt honostosque usus, obtenta prius a superioriaaa sin­ Praeterea expleto tirocinio, nse-professi non gulis vicibus licentia. E contra si maior monialium fi ' pars M&reatioMobaifta^aOliad opportuuiM^tom- A U·· ooagregatioaibus, ' ae faoaltetM ingrediendi pus differenda "rAi eriti^Ml «altem adidtemporU, , . ___r elaasnram foeminlt alio mede epnoedant auh podail quo moniale·, quae i» profqnsione vitam perfeetam summo pontifie! reaetvatiat* .' coraipunem p'olHeitàe fuerint, maiorem oommunitatuj De egressibus religiosorum e conventibus CJepartem constituere-cobperiantur. * qnens VIII eonst. AîmI/w g 19 statuit: .Nullus .e Hoe taodo introductaXn aliquo monasterio vita CobvehtO egredi. audeat, nisi ex causa, et cum socio. . liesntiaque singulis vicibus impetrata/ ac benedic- ’ communi perfecta, si quas renuentes in eo superes·· contlngbt, istae mipime ad offieium superioris···, - tionb accepta'a supèriore. qui non aliter..eam con­ vicariae, magistrae novitiarum. et oeconomae eligi cede, nisi causa probata, ■ socipmquo exituro ad- ■ valeant; et si plectae inveniantur, dictis officiis eo iungat non potentis rogatu, sed arbitrio sub, neque. ipso renunotasse censeantur; quandoquidem ad en dbmdem saepius. Licentiae vero generales exfeqndi ' nonniai quai vitgm perfectam communem observant, nulli. concedantur.. (Coitravenientes satem pq^eM eligi poterunt.<,8perandum tamen eet sanctimoniale· gravi etiam cerneris superioris arbitrio plectantur. perfectiorem vitam lubenti animo amplexuras fore, Eam dem etiam ianitor habeat, si sciens exeundi ut laxiorem vivendi rationem abnegantes, quae ' facultatem fecerit : cum - autem quis in conventum caelestis sponsi sunt, unice quaerant.. revertitur, superiorem iterum adibit benedictionem, Haec quoad refigiosos^viros, et sanctimoniales recepturus, qui a socio itineris rationem,'et quid volumus, et manAamus; ideoque'graviter praecipimus rei,factum sit, diligenter perquirat.1* omnibus'moderatoribui generalibus, provincialibus, B " Cum aultfem ia. aliquibus locis clausura haud ' commissariis, abbatibus, prioribus, rectoribus, et diligenter servetur, socius in. egressu e conveutibus . guardianip cm^cumque sint ordini·, societatis, con­ passim non assumatur, et religiosi etiam .soli bue jlluc in aliquibus locis vagari cdnspk'isntur, et non­ gregationi· et instituti, aliisqne ad quos spectat.' nullorum cd^ventuuro tranquillitas, et disciplina r Ut quae' in hac nostra constitutione decreta sunt, exequutioni plene committant, non obstantibus om­ saeculanum frequentia turbetur, ae religiosi, nimiam' nium. et singulorum privilegiis, et induitis sub quibu^euhique. formulis verborum conceptis, etiam in oorpdre iuris clausis; neo rnon constitutionibus, sta­ tuti·. et tegulis etiam iuratis, et apostolica auctori­ tate confirmatis, atque etiam consuetudinibus quam­ vis immemorabilibus, aliiaque contrariis quibus­ cumque. 4. Schema constitutionis de clausura. cum extraneis personis consuetudinem ineant, ne­ cessarium visum est praemissa ad· observaj^tiam revocare. «Propterea schema proponituf in cuius primo capite de religiosis agitur, Adhibita sunt verba qu-eis hac da rs ablato discrimine aliquo, rei etiam nullo privilegiorum' prpeteitu ingrettato obtmgat, ut omne effugium e medio tollatur circa superius enunoiatbm /quaestionem, quae constit. sancti Pii V /Meri RomanuiU (nnitificem omnino opponitur, quaeque ad relaxandam clausurae legem . .Prabfntanda. ’ Ad removendas a/egularibus causas, occasiones, facile inducit. Prohibetur ingressus cuiusque foe"ac scandalorum,, ___ neo non obser- minae etiam in/antili» attatia, nam licet concilium — pericula r______ ______________ ... amittendi _______ vantiae et disciplinae spiritum, praescripta est|plau- i pudllae non poris cum sive ex privilegiis, sive ex abusu obser­ •ubiiciuntur per ee legi clausurae, expedit ut com­ vantia clausurae in . plurrb»· locis collapsa fuerit, prehendantur qui ea*, in claustra reéipiunt; re» sanctus Pius V * revocavit facultates omnes mulieri­ enim periculi plena eat relate ad refigiosos, ut bus concessas ingrediendi monasteria, et loca viro­ puellae etiam in infantili aetate constitutae in clau­ rum regqlarium; et poenam exeiffhipunioationis stris recipiantur. Circa egressum religiosorum e summo pontifici reservatae comminatus est mulieri­ conventu, Clementis VIII praescriptum renovatur, bus ingredientibus sub licentiarum praetextu, et sed cum aliqua moderatione ; excipiuntur enim casus regularibus eas admittentibus: deinde declaravit necessitatis iudicio superioris probandae, et su^ipri- ' excommunicationem incurri etiadisi ingressus sine mitur poena ca. eerie, quam in praesentibus rerum, licentiarum praetextu locum hebeat*. Sed nopnulli et locorum circumstantiis comminari minime fortasse theologi, etiam' post dictam declarationem, non du­ expediret. bitarunt asserere eam vim non habere ob promul­ Circa instituta virorum, in quibus vota simplicia gationis defectum, boet in bullario Romano inserta tantum emittuntur, a iure communi, nihil con­ reperiatur. Etiam Gregorius, XIII revocavit omnes stitutum repetitur , sed In nonnullis'institutis ea infacultates*. Et tandem Benedictus XIV* confir- D troducta reperitur seu ex speciali sanctae sedis dismavit omnes constitutiones apostolica·, et decretum politione, ut factum e«t in congregatione Clericorum •acri concilii Tridentini sub poenis ibi indictis, et Excalceatorum Panionie Domini noetri leeu Chrieti, omnia induite abrogavit, ^ioluit tamen derogare mu ex constitutionibus, mu ex usu. In congrega­ concessionibus favore nobilium foeminarum, quae tione Sanctissimi Redemptoris viget; quia superior •int fundqfribes, vel insigne· benefaetricee, aut de generalis facultatem · sancta sede obtinuit, clau­ eauumdem «amilia, et dummodo oonoeaeion·· huius­ suram in domibus instituti constituendi. In aliquibus modi fiant per littera· apostolica· in forma brevi· institutis eam introducere haud facile esMt, nam •ub plumbo; et muliere· eaedem non curiositati·, scholas, et xodegia, vel hospitalia habent. Qua­ et vagandi animo, sed pietati· cau·· claustra in­ propter inhaerendo exemplo congregationis presby­ grediantur. Insuper prohibuit quibuscumque etiam terorum Sanctissimi Redemptori· proponitur, ut cardinalibui sive ungulis, sive eorumdem cardina- moderatoribus generalibus huiusmodi congregatio­ > * * * * * > Csp. Pmvmi SO, c. 18. ,. 9. Clemeas VIII decret. AuUu» de r r. regat Ex deeratis a Congregationem. , 9. Pius V const, incipiente Regularium personarum. Const. Decet Jtomeanm poniqtwm. Consi.1 Ubi gratiae. Const. Regulant ducipluuu. num facultas tribuatur clausuram constituendi, qua facultate uti debeant, nisi aliqua gravis causa aliter suadeat. In capite secundo(agitur de clausura monialium, quam Bonifacius VIII praecipit in cap. Periculoso 1 r > Cap. 5 raw. V"> de resui. 7»5 D. .SCHEMATA DECRBTORUM PATRUM MXA MW PROPoSKiPORUM J· Statu Regularium in β [IU, 16), qqarnque reno- j ligioeornm habetur deeretumUrbaui ViH anni 16W vane «ynodus Tridentinai, ,eniv«rsis dpi*odpis sub •t deeUratian·· speraramoangregOiopam. 5 . ■ obteetatjirne divini ipdiôii. at, interminatione maleQahe in schema!· relate ad aororeaveta sim­ dictioni» aeternae" 'praecipit,, ut clauséram restitui plicia profitent·· -praescribuntur, null· explication· - procurent. Plura, circa clauaUraib monialium statuit indigerp'Videntur. Proponimur igitur scheml exa­ •anctus I’^us V in const. Tfibipieoti Circa pastoralis. minandum. * “ In alia cbnat. incip. fkcdrt ai honestati prohibuit Pias epMoopui serous servarum Dei sacro apprenante coivi· mopialium antistitae, ne monialibus egreeaum , concilio ad perpetuam rri memyriam. permitteret; idque aolummodo ab ordinarie loei ■ De olauanra. t* concedi pqase constituit „ex causa magni ipcendti, vpl' infirmitati·' leprae, aut epidemiae\ impoait^ Clanatralis ob vitae custodiam, quae regulari ob­ 1 > praefer aliae etiam pbena^exopmmunibauonia lathe servantiae. eat summopere' neceaaaria, canonibus, sententiae nummo phntifici respryatae tam cgredien- sanctionibus etsUmiporum pontificum constitutioni­ **Λ> et faqultatem concedentibus, quam comvtanbus non modo clausurae lex religiosis domibus re­ tibus ac recipientibua. ' Gregorius XIII edidit nonet gularium utriusque sexus indicta est, sed alia etiam qui initium Cii gratiae, qua revocavit licentiae omne· sapientissime constituta, quae ad ipsius clausurae ingrediendi monasteria, et'loda monialium, et vi­ bonum et conservationem-quam plurimum conferunt. rorum: et prohibuit ne quia uti poaeit Iwentiia, Cautum namque est, ne religiosi ex nimia adclaOstra quae at> episcopis, aliisque superioribus concerna : I hominum frequentia, a solitudinis quiete cum magna fuerint. In tonat, vero Dubiis atatuit ut praelati tempori· iaotura, aliorum admiratione, ac periculo sive adlpulare· sive regulare· facultate sibi ex of­ transgrediendi» regulam exturbentur: nec non eisx ficio attributa ingrediendi monaateria eia subieeta vetitum, ne ex sui· conventibus absque superioris Venia et sine sheio egrediantur. Sanctimonialibus utantur Cantum in caaibua neeesssriisu et a pauci·, i^que senioribu» ab religiosis personis comitati. quoque cons.ultum esi, ut ob crebros extranearum Gregorrua XV conat. Inscrutabili decrevit ne personarum ad crates accessus haud temere occa­ aive saeculares, aive regulare· ulli· privilegii·, aut sioni a recto perfectionis tramite declinandi se exemptionibus tueri ae possent, quominus delinobiioiant; verendum cum sit, ne ex familiaribus quentea circa clausuram monialium etiam exemp­ cum huiusmodi personis collocutionibus mundano tarum ab episcopo loci tamquam apostolicae sedis ipsae pulvere conspergantur. Quamobrem cum ea, quae ed electam dominici gregi» partem custodien­ delegato puniri, et corrigi valeant. Alexander VII in- const. A’elici^interdixit pra^ latis regularibus, ne possent ingrèdi clausuram mo­ nialium sibi sublectarum, nisi in certis casibus, et sub quibusdam conditionibus. Benedictus XIV const, inefp. Salutare praedeces­ sorum suorum constitutiones innovavit, ademitque facultates dispensandi, exceptis dumtaxat locorum C dam salubriter constituta sunt, ab omnibus, ut par est, ubique servari, et omnes abusiones e medio auferri oporteat, sacro approbante concilie, decerni­ mus atque mandamus. Caput I. * In quibuscumque regularium virovnm domibus, conventibus et monasteriis clausura servetur, iuxta ordinariis, iisque omnibus superioribus, quibus tamquam ordinariis, et ordinaria iurisdictione utenti­ sacros canones et apostolica· constitutiones atque bus. monialium monasteria subiecta sunt, in casibus sanctione·1; ita ut earumdem domOrum, conventuum tamen necessarii·, et servatis aliis de iure servandis, et monasteriorum septa et sacraXclaustra foeminae et non aliter omnino. Tandem idem pontifex const. quaelibet ouiuscumque generis, auneonditionis in­ Per binas atatuit modum quo famulae, et educandae gredi, aut in ea, etiamsi infantilis aetatis sint, re­ cipi nullo modo possint sub censuris et poenis contra admitti possint. violantes clausuram inflictis, quovis hac de re Ex quibus .omnibus apparet, quanta cura con­ ablato discrimine, an aliquo, vel etiam nullo privi­ sueverit ecclesia monialium clausurae prospicere. legiorum praetextu ingressus obtihgat; ac non ob­ Dé ea igitur in concilio Vaticano. tacendum minime videtur, praesertim cum abusus nonnullis stante quovis privilegio, et quacumque etiam longi temporia contraria consuetudine. Quapropter di-' in locis irrepserint Jn schemate agitur de clau­ sura restituenda ubi violata fuerit, et conservanda stricte mandamus generalibus provincialibus, abbati­ ubi inviolata êst, quod iuxta concilium Tridenbus, visitatoribus, aliisque ad quos spectat, ut clau­ sura ubi extat diligenter servetur, et ubi obliterate tinum committitur episcopis uti ordinariis in mona­ steriis sibi subiectis, et uti sancta· sedi· dele­ aut neglecta inveniatur, omnino instauretur. gatis in monasteriis exemptis. Derogatur etiam * Caput II. longi temporis consuetudini, prout a Benedicto XIV D Nullus e conventu egredi audeat nisi iusta ex in citatis constitutionibus factum eet. Praeservantur causa, licentiaque singulis vicibus impetrata, ac be­ tamen induits ab apostolica sede concessa, praeser­ tim quoad scholas exteriores; etenim praesentium nedictione a superiore accepta, nec non cum socio, excepto tamen quoad obligttionem cum socio egre­ temporum adiuncta exigunt, ut sanctimoniale· in diendi eaau necessitatis superioris localis indicio aliquibus regionibus in puellarum instructionem comprobandae. Superior vero egrediendi veôiam, operam praestent. · nisi prius de iusta causa sibi constiterit, non con­ Circa accessus tam clericorum, quam saecularium ad «iqnaateria monialium in cap. Monasteria 8 [III, cedat, socinmquo e claustro exituro adiungere Licentiae generales exeundi nulli 1, 8] de cita et koneetote clericorum* prohibetur, non omittat. ne ^monasteria sanctimonialium quiaquam clericus amplias cqneedautur, et praemissi· omnibus con­ traveniente· congrua poena plectantur. Quis­ sine manifesta et rationabili causa frequentare prae­ que ad conventum sub vesperam revertatur, ac sumat"; alioquin „psr episcopum arceatur, et ei non denuo superiorem adeat benedictionem receptu­ destiterit, ab officio ecclesiastico reddatur immunis. rus. Provideant etiam superiore·, ne religiosi in 8i laiei hoc ipsum facere praesumpserint, excom­ municationi subdantur". Relate ad accessui resaecularium consuetudinem se insinuent ; et tam io 1 Se··. XXV,c*p. 6 d» regni. ' ’Ex concilio 'Lateranensi (I1IJ nb Jnnoesatio Alexandro] 111. ‘ 1 Cap. .Prrwmt N, cw». 16» fiMut. S; ·. Piw V conat. [lege Dtett Λμμμμιβ poaMctm, Grogor. XIII eoMt. incipienti Ubi et BenoA. XIV const. MegnteHs steMtrta qua uktra ita sonvocsatioso, gestu, habitaA ilsummi tegi esestis «tat, tfbUkamus tamM tewet ineossu μ ’’getvtet at qui ux adveiuo aaat ve­ reantur nihil habaaiaa ntalaa dteero da eip, e| ahrUti&delaa ab ipate ubique aqdifioahoham ataipiant - Qeapfopter quomiaus paeeularae absque iusta causa'religiosas domos frequeutontdmpeiitaat ne regulari· familiae tranquillitas at silMtlum turbeturotspiritusobservaotiao, quo otHinum regularia* alumni animati eaae debent, tepescat, paalatimque extinguatur, Quibus super omnibus superiorum, no ipsorum religiosorjim consaioutia onerata rsmansat ram aatisdtibae, ut, ai illeram alumnae nuite oMete exteriora exerceant, optetepatem eteaearam ia sonuedum ins^tatoram domibus sum dioecesis, perpensis Miueqae domne poenliaribua adisnotis, imponere satagant ; atqae ut* domos institutorum, quorum pracbipuus finis Mt aliedVss externi muneris exereitium, ’ clausurae pagitor episcopali, oonsidoratte omnibus circumstantiis, noa quoad sororum egres­ sum, «ed dumtaxat quoad extranearam personarum ingpbmum, prout io Bomioo expedire iudioaverint, sWbiieera curant. Ceteram bioee eoruribns ita oou- Caput HI. * . ,satent, ut.'pum egrediantur sqmper eum socie, pro­ Quae in superiori capite coeundo constituta aunt,.'' cedant, dsbitasquo equtete» adhibeant, na mundi ad instituta quoque sirorum, ia quibua vota tantum periculis m exponant, ac in m concitent populi ad­ mirationem. ' simplicia emittuntur, extendimus, ac servari .volu­ IIam volumus timr man jbmus, consuetudinibus mus. Ad. clausuram autem quod attinet, licet huius-modi instituta communi iure non ei subjiciuntur; etiam longi temporis, eliisque contrariis quibuscumattamen in aliquibus utiliter introducta Mt. Man- 1 i qua non obstantibus. damus igitur etiam quoad haec virorum instituta, ut ubi clausura viget sive ex speciali a. aedis dis­ b. positione, sive vi constitutionum,' sive usn, sedulo Schema constitutionis de parvis conventibus. servetur. Pro aliis vero, in quibus nondum statuta Praenotanda. reperitur, facultatem impertimur moderatoribus ge­ neralibus, sive per M, sive per alios' superiores ab Cum de regularium reformatione ageddum esset,, ipsis deputandos^ clausuram in proprii instituti ab oportebat causas inquirere, ob quas regularis dis­ apostoliea sedo approbati domibus constituendi. ciplina et observantia detrimentum patitur. Porro Hac autem facultate uti debent, nisi aliqua gravis una ex praecipuis causis a parvis cbnventibus re­ causa peculiaris aliter suadeat: quo in casu aliis petenda Mt, prout tristis experientia docet, et efficacibus modis provideant, no ex mulierum accessu summopere Innocentius X sanctae memoriae io const. ZnsArurondns lamentabatur. Ipse graphice pericula et scandala oriantur. describit abusus, qui ex parvis conventibus oriuntur, Caput IV. et ab eia praecipuam repetit «aulam, qua faotum Inhaerentes constitutioni Bonifacii VIII, decreto est, iit regularis disciplina instaurari minime po­ concilii Tridentini, et sanctionibus summorum ponti­ tuerit, et sanctae sedis decreta et ordinationM fere in irritum ceciderint: „I!la tandem (ait) praecipua ficum praedeceMorum nostrorum1, graviter prae­ cipimus episcopis, ut in omnibus monasteriis sibi C sese obtulit originis causa, quod religionM plures sublectis ordinaria, in aliis vero apostolicae sedis ex parvis conventibus, ao domibus magna ex parte auctoritate, clausuram sanctimonialium, ubi violata conflantur, in quibus non aluntur, nec ali possunt tot religiosi, quot ad peragendum rite divinum cul­ fuerit, diligenter restitui; et ubi inviolata.manet, tum,' et regularia munia ex cuiusque ordinis prae­ conservari maxime procurent: ita ut non solum moniales egredi e monasteriis nequeant; verum scripto sunt necessarii........ Quamobrem otio immersi etiam nemo cuiuscumque generis, conditionis, aut nullum religiosae vitae specimen praeseferunt: soli sexus in ea ingredi, vel cuiuacumque aetatis etiam inoedunt per urbes et loca, cum saecularibus va­ infantilis admitti possit sub censuris et pqenis contra gantur, ac mundanis negotiis se involvunt. Indeque violantM clausuram comminatis ; non obstante quavis fit, ut ibi collocari renuant religiosi probatae vitae, ac disciplinae, et superiores cogantur illic familiam etiam longi temporis consuetudine; exceptis tamen casibus a iure permissis, in quibus serventur de constituere ex fratribus vitae laxioris, qui loci li­ iure servanda; et salvis induitis ab apostoliea sede centia peiore· fiunt, et si quando ad coenobia, seu monasteria regularia observantiae revocentur, a obtentis, praesertim quoad externas puellarum claustro, quasi a squalore carceris abhorrentes vix scholas. Caput V. adduci possunt, ut oommunem servent in moribus Provideant episcopi, aliiquo superiores ad quos dis«fiplinein, atque aliorum institutionibus se con­ forment; quin potius avertunt, vel certe reddunt spectat, ut abusus evellantur, si qui in sanctimoni­ alium monasteriis irrepserint circa accessus ad ostia 'quo exemplo segniorae: unde relaxationM derivantur et ad crates, ao circa eollocutiooM cum extraneis in ordines, et Mnsim invalescunt in ipsarum reli­ gionum dedecus, et ruinam. “ personis, quibus fervor earamdem sanctimonialium Urbanus VIII hisce malis aliquo modo occurrere remittitur, mundanis animus cogitationibus imbuitur, volens generali decreto diei 31 iunii 16-5 ubique disciplinae et observantiae regularis studium im­ valituro statuit, «ut monasteria et loca huiuamodi minuitur, non sine periculo sanctae vocationis spiri­ tum amittendi. Verum ad id prius hortationibus et posthac recipienda, in quibus duodecim religiosi commonitionibus procedant; ac deinde si opus sustentari, atque inhabitare non poterunt et actu non inhabitaverint, ordinarii looi visitationi, correc­ fuerit, etiam poenarum coercitionem adhibeant tioni, atque omnimodM iurisdictioni subtecta esse Circa vero collocutiones religiosorum cum monialiinteliigantur'*. Bed Innocentius X pro Italia et in­ bus ea Mrventur, quae a summis pontificibus prae­ sulis ediscentibus const Instauranda» edidit qua decessoribus nostris praescripta inveniuntur. suppressit conventus, in quibus actu duodecim reli­ Caput VI. giosi non degebant ; et deinde decreto diei 18 febru­ Quamvis nec ipsa instituta, in quibus sororas arii 16M Cl in parris quosdam restituit statuens vota tantum simplicia emittunt, ex iura communi quod conventus, qui suppressi non fuerant nec > Boqifao. VIII, la cap. Périrais (I] 4, do stata regal ta «; coscü. Tita. Mas XXV cap. S 4s regelor.; A Pins V Must Cires pastoralia, et const Droori a Soncslsti,' Gregor XIII const Doo sacris st esset Dubiit, AsexuAer VII coast PWwi. et Beaed. XIV const. Salvian, 'st in alia Prr riwi. 799 D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMIN. PROPONENDORUM 800 restituti, ,in quibas nunc non alustar, vel quando- A gioearum deebaa, vel tribes membris eeaetandam, qgmque acta non alantur saltem sex religiosi pro­ ■nie· taetampermaMrst duodecim saltam eMMa batae vitae, quorum ad minos quataor sint sacer­ membria, qaM eortiesim· eno ministerio ko· miaoti dotes matarae aetatis, visitationi, oorreetioai, et servitio exhibere, at leuge maiorem aedlfieatioaem omnimodae iurisdictioni ordinarii loci ut sedis saa regulari observantia ieoolis praebere poeeeat* apostolicae delegati pleno in omnibas subtectos esso Episcopi, da quibu aaataotia refertur in vote Coa- stgtait, decrevit, et declaravit*; minime vero dero­ •riaswrs per i Sffoiari pag. 169 at seq, parti· gavit, decreto Urbani VIII quoad conventas post sappresoionem, partim saltem observantiam decreti diem 91 iunii 1625 erectos; et quoad conrentns Ct m» parris urgebant suppressos, et deinde restitutos numerum duodecim Exqaiaito ~ voto in scripti» duorum ex reveren­ religiosorum praefixit, aliae iurisdictioni ordinari­ dissimis Consultoribus in commissione res sedulo, orum subiicerentur. Innocentius ΧΠ anno 1697 diligenterque perpetua eet. Animadvertebant re­ decretam Urbani VIII confirmavit. Romani igitur verendissimi consultores in praesenti rorum statu pontifice» existimarunt sliquod remedium 'afferri periculosum ,esse loqui explicite de suppressione mali», quae ex parvis conventiburpromanant, ei in parvorum conventuum eamque in praxi admodum eos non solum' superiores regularea, verum etiam difficilem esse, sed magis prudens videri in decreto ordinarii cumulativam iuriadictionem exercerent. Sed desiderium concilii exprimere, ut in locis ubi sup­ limitatione» et conditiones appositae, et declarationes pressio a guberniis facta est, sl Deo dante eos datae praesertim quoad conventlie non suppi ios, B restitui contigerit, apostolica sedes curet constitui, •t relate ad eos, qui suppressi fuerunt et deinde quantum fieri poterit, conventus, in quibus sufficiens restituti, (ex quibus quaedam confusio exorta est)', ad regularem observantiam habeatur religiosorum ita difficile in prsxi exercitium iurisdictioni» epi­ numerus etiam per unionem, et reductionem aliorum scoporum reddiderunt ut ordinarii vix, put ne vix conventuum. quidem ea auctoritate u»i fuerint. / Existimarunt insuper adbibendum esse remedium, Hinc mala. in parris conventibus /perseverant; quod Urbanus VIII, Innocentius X. et Innocen­ eaque plures ex moderatoribus generalibus in sais tius XII amplexi sunt, scilicet ut parvi conventus votis ad hanc oommissiqneqt-missis aegre admodum subiiciantur etiam iurisdictioni ordinarii loci non deplorant Sufficiat hic aliqua referre, quae in voto privative, sed cum cumulative iurisdictione supe­ VI pag 63 et seq. exponuntur. Auctor voti1 animad­ riorum ordinum, ut aucta vigilantia minus evadat vertebat „quod quidquid dicant patrocinatores par­ inobservantiae periculum. At vero putarunt non vorum conventuum, me longe magis movet auctoritas posse exigi numerum duodecim, sed sex religiosorum ecclesiae, quae parvis conventibus semper obstitit. iuxta decretum Ut vn porris, cum conventuum, et Et revera, prosequebatur, suppositam parvorum oonregularium nurmtrua hodie valde imminutus sit, ex­ ' ventuum utilitatem etiamsi certa, et indubia foret, tendendo hanc dispositionem etiam extra Italiam in comparationem adduci nequit cum certo, et evi­ quoad omne» conventus quocumque loco et tem­ denti detrimento regularis disciplinae, quodex iisdem pore erectos, et in posterum erigendos, in quibus necessario procedit, et quod nemo vitae religioaae C habitaaliter non degunt sex religiosi probatae vitae, 'aliquantisper expertu» inficiaturu» erit*. Et enume­ ex quibus quataor ad minus ainrisacerdote» maturae ratis malia,' quae in regularem disciplinam, et ob­ aetatis; et ita sublatis limitationibus, quibus exer­ citium jurisdictionis episcoporum difficilis reddebatur, servantis^ redundant, habet : „Preecipua sane par­ et duodenario religiosorum numero ad sex reducto, vorum conventuum utilitas in eo sita est, ut plebi cldqstianae, praesertim in villis et oppidulis, medium quae decreta fuerint, facile ad praxim deduci possint. Consuerunt insuper, ut observantia clausurae, subministrent praesens et facilius omnia religionis officia sedulo adimplendi ; quid autem si medicina quae in nonnullis parvis conventibus neglecta manet, in venenum convertatur, et si relaxatae religiosorum actus communes, et alia huiuamodi praescriberentur, vitae exempla fidele» a Dei servitio avertant, quod et\ut conficeretur caput distinctum ad definiendos ' ad illius amorem accendere debuissent'’ Post per­ -limites iurisdiotionis ordinariorum, et superiorum agratas in visitationibus canonicis plurimas Europae regularium habita ratione declarationum, quas regiones, prout affectus sum loquor, et valde plura, Alexander VII sanctae memoriae pro Italia edidit et maiora sept mala, quae fidelibus, et ecclesiae die 97 iulii 1655. Porro praecipua ex praedictis declarationibus, Christi e parvis conventibus obveniunt, quam bona, quae ex iis profluunt, et ne magis in destructionem, quae ad rem faciunt, «ummatim excerpta exhibemus, quam to aedificationem sunt positi * Ipse tandem cum quisque declarationes ipsa» in decreto ab desiderium pandit, ut supprimantur iuxta modum, Alexandre VII confirmato inspicere possit.1 Superiores regulares tantum constituunt in par­ nempe „ut sancta mater ecclesia talem snppree- D •ionem pronuntiando, sufficiens temporis spatium vis conventibus familias. Episcopus tamen ex ra­ religiosis concederet ad alienanda immobilia re- tionabili causa potest religiosos amovere, commonito •pectivorum conventuum, et ad summae ex ista prius superiore. Potest episcopus regulares oomalienatione provenientes simul colligendas ad alen- . pellere ad exhibendos libros introitus, et exitus, et ad reddendas rationes administrationia : nee non »e dam, et sustentandam in eliquo ex praedictis con­ ventibus, quem prae canteris conservandum eligeret, ingerere iu, quae ragaladam disciplinam concernunt; numerosiorem familiam ; ita v. g. ut redditus quataor visitare conventus, et aaeleaiaa ad eoe spectante·, parvorum conventuum 1res tantum fratres alentium, quin tamen iua habeat exigendi procurationem. ad sustentandos duodecim religiosos in nnioo co^* Superiores regularea aamdam iuriadictionem in ventu coalescant. Et quoniam saepius contingit ■arvis conventibus habent, quam in cetero» oon· plitres diversorum ordinum parvos conventas in ventae exercent 8i contra aliquem religiosum agen­ iisdem loci» exister», dum unius ordinis membra dum sit, attenditur praeventio sive epiaoopi, sive unum oppidum deserere cogentur, Uter ordo nu­ ■apertoris regularis. » merosiorem in eo communitatem idltitneret, ita Horum habita ratione exaratam eet schema, quidem ut loco trium vel quatuor familiarum reliquod examinandum proponitur. z ' A. V. Jsadel magister ordini» PÀsdieatsram. 1 Vide Collect, psg. SA). 9 Pùu tpinepui ttntu unuraai Dai aacro apprabaata 1 ad libros iatreitaa et exitu» exhibendos, et ad caâdtio ai parpataaat ni »» «taries». rationes adasiaiotratioai· reddendae Huinsmodi De parvis ooavsntibu». Hand Isvia ex parvi» conventibus in regularem disciplinam et observantiam detrimenta raduadare non tolnm Innooeetius X felicis reeordatioaie nsonuit in eonititutioe», quas ineipit Inataannaiaa ; Md •tien· plnras ordinum seperioras ad praeoona lamen­ tantor, ae iugie experientia doeet. In huinsmodi euim oonveetibue ob exigunm religiosorum numerum grave imminet periculum ne institutione», quae ad tria principalia vota ordinantur, et eine quibus eoneietere vix poeaunt regulari» vitae baeee et funda­ menta, negligent». Et ai ipei religiosi ad coenobia •eu monasteria regularia observantiae revocentur, utpote laxiori» vitae conauetudini assueti, vix ad­ duci possunt, ut communem eervent in moribue disciplinam ; quin potius cetero» reddunt »uo exem­ plo »egnioree. Quoniam vero maior inspectio re­ quiritur ubi maiu» imminet inobeervantiae periculum, consultum Idcirco fuit ab apoatolica sede, ut parvi conventu» non solum vigilantiae superiorum regu­ larium, verum etigm antistitum locorum subiicerentur. Horum autem auctoritae ob aliquaa causa» raro admodum poterat in religioeoa ibi degentoa exerceri; nec e converao ob imminutum regularium numerum ac eorum anfhatias modo duodecim re-’ ligiosi ubique haberi facile poterunt. Noa igitur haace difficultate» removere, ac malin, quae èx parvis conveAibu» promanare poeeunt, occurrere volentea, aacro approbante concilio, aancimua atque decernimua. Caput I. inrisdictio delegata otdiaeriio locorum, competit etiam abbatibus, aliisqa» inferioribus praelatis pro­ prium territorium, et iuriodiotioaem quasi episco­ palem habentibus. Non obstanto tamon hujusmodi inriediotione delegata locorum ordinariis, modera­ tores generales, provinciale» ot alii superiores re­ gulares ius habent st munus, eosdem conventu sedulo visitandi, ot religioeoa i» illis degentes corri­ gendi, puniendi, omnemqne inrisdictionom in'eoe, prout in reliqui» proprii ordinis domibus, exereeudi. Quod ai superior regularis in oausa praevenerit con­ ficiendo processum contra religioeunf ia aliquo ex parvis conventibus degentem, episcopo minimo fas erit in dicta causa m se imjnieoere, vel inhibitionem ferre. E converso si episcopus praevenerit, vetitum erit superiori regulari causae se se ingerere, vel I religiosum ab episcopo inquisitum amovere ; et si amotus fuerit, poterit episcopus causam prosequi, et illum quibuecumque remedii» revocare." etiam invocato auxilio ordinarii loci, in quo religfbsu» ille reperiatur: quem ad effectum idem ordinarie» loci, in quo delinquent reperitur, tamquam apostolicas sedis delegatus, in eum severe animadvertere possit. Superior vero regulari», qui religiosum emovit, sum omnino intr.a terminum ab episcopo praefigendum, absque ulla mora ad priorem conventum remittere teneatur sub poena privatiqnia proprii officii, vo­ cisque activae et passivae eo ipso incurrenda; ad quas a nemine restitui praeterquam a Romano ponti fice possit. Si episcopus dubitat, an in aliquo con­ ventu sex religioei morentur, ius habet exquirend a superiore notulam omnium religiosorum, qui infra annum ante requisitionem in eodem conventu morati Conventus, domus, atque^mo^asteria cuiuscem- sunt, et ad praesens de familia morentur, cum inque sint ordinis, congregationis, societatis et dividua expressione nominum religiosorum ; et »u■tituti, etiam extra Italiam quocumque loco et tem-’ perior regularis notulam ipsam ei prorsus tradere teneatur; secus episcopus religiosos, aliasque per­ pore erecta aut restituta fuerint, vel in posterum erigi aut restitui contigerit, inTquibus babitualiter sonas de eiusdem conventus familia hac super re non degunt de familia sex saltem religiosi probatae examini subitbere poterit. Curent igitur concordibus vitae,. quouurn ad minus qpatuor sint sacerdotes animis episcopi et superiores regulares, ut religiosi maturae aetatis, ordinarii loci uti apostolicas sedis in praefatis parvis conventibus iuxta eorum regularia instituta debitam vivendi rationem observent, eosque delegati visitationi, correctioni, atque omnimodae iurisdictioni subiecta sint et esse intelligantur, salva in officio -modis omnibus contineant. Regulares verb moderatores pYobe sciant, ad eosdem conventus hand tamen cumulative superiorum regularium auctoritate. esse mittendos, nisi illos tantum religiosos, qui pro­ , Caput II. batae sint vitae, aliisque praediti qualitatibus superius expressu. Iurisdictioni» cumulativae, de qua in superiori Caput III. . capite, limites ultro citroque praefiniatur oportet, Mandamus praeterea ut etiam in parvi» con­ ceu ab 'Alexandro VII felicis recordationis de­ clarationibus editi» die 37 iulii 1655 pro Italia ventibus clausura omnino servetur, religiosi in factum fuit, ne inter utramque potestatem, quam communi quotidie tam meditationi vacent, quam horarum canonicarum recitationi, aliisque actibus simul in parvis conventibus, in quibus sex re­ ligiosi non morentur, ofdinarii locorum et supe-1 > communibus statis horis intersint, nemo sx ei» e riores regulare» habent, conflictus oriantur. Prop- conventu egrediatur niai obtenta a superiore licentia terea, quae ia 4 sset, «at. 7. «. 4, sd « < Deer. Clamatis VIH 1» martii UM Befntaru «scÿimaa, st SaeriiMtauu 10 iuli IAM. • Inaoeeatiaa XII decreto edito dia 18 lalli 18M. ■ Clames· VIII daersto Cmn mt npelaram Aac^tamm dial 18 martii Ιβββ. ■ Praedpea Secrets aunt, qaas ladpiant Semoni penteflat » iasaarii >848, Septiori tieeipjinai stasdam 4M st sani eem AaclanitMiibaa Nrmintm letet 18 asartii 1848 rem daelarstioaibaa, st Utaras apsat»lira« Ât tmiemelit eocleeme 7 Mraarii IMS. V Ο'1.· pio aedificent, eoelosiaasqas sptondor· virtutem •xoraoat Nihil igitar potio» Hoaaai poutifiees praedsoasaorea nostri habueruat, qsaaa at ·4 roetam hninsmpdi tironum iastitetteuom praescribendam sollicite iaeaaboroat Nobis aeqss nil magi» ab ipso poatilcatus aoatri exordio cordi fait, quam at praoetpaao animi oarao oogitatiosasqn· ad haoe praeclara roUgiowke vita· gonmaa ooavortoeomua, qao opportunis docrotio, qaao iam odidimna, aooarutiori oocaa probationi, qai ad habita· ot aovitiatum, aaoqao tempora ad profsesionsm admitti postulant, ooaaaleronaa. Ut antea nihil dasit torum, quas ad aovitiatam parfidaadum poetant magi» magisqna conferre, haec quo sequuntur, sacro approbante concilio, statuenda ao decernenda gister sinaque soaia· (debtor saum muaus au im­ pleant, ae ideaai sd iQed inveniantur, potentat ia officio confirmari. Tende·» in quolibet novitiata praeter magistrum depetetur aMas idoneae religiosus qui coefessarii ordinarii munere fangster; et issupur superior* tar vol quater ia sano, praesertim eam tempus profeseioaia appropinquat, aoefeasarioo extraordinarios novitiis assignent, quibas singuli se ae saltem praesentare deboaat. Caput III. Quemadmodum ad rite formandos in perfeetieni» via tirons· assidu· vigilantia opue eat et exemplo; ita magister aiusquo socia· ad nullam aliud officium inoompatibile intero· deputandi «ruet, iidamqua ita m gerar· dabant, ut regulari· obaorvaatiae in eia comemus. Caput I. valut forma resplssdeat; sint argo orationi ao me­ Neritii dumtaxat in iit domibus religiosis, quu ditationi dediti, mortificationis operibus addicti, pru­ apostolica rodet, vel pro ordinibut mouMtiei^ rituum dentia ot caritate referti, aoa sine affabilitate graves, Orientalium proprii ritut patriarcha, pro novitiatu selum Dei cum mansuetudine praeferente·, ab omni designavit, vel in posterum designabit, tub poena cordis ao animi perturbatio··, ire praesertim «t nullitatis profeaaioni» recipiantur. In iit autem do­ indignatione alieni; in omnibua Mipaoa exemplum mibu» locus novitiatu» ab ea parte conventu» vel bonorum operum praebente·, ut ii, qui «orum cura· •obduntur, non tam eoa metuant, quam emero. at monasterii, in qua degunt profeaai, segregatus om­ nino tit ao distinctus. Ceterum curandum erit, ut reverentia prosequantur, neo quicquam unquam illis una novitiatu· domu· in qualibet provincia, vel detrahere possint etiam pro pluribqs provinciis, et quoad monacho· Caput IV. Et quoniam magister novitiorum cuiusvis tironis praesertim una pjp plurimi» monaaterii· constituatur, ut facilia· idonei magiatri novitiorum haberi possint, indolem perspectam habere, ac veram vocationem diligenter perscrutari dabat; idcirco haud omittat et religioea tironum inatitutio magia efficax et pro­ ficua reddatur. In domibu», ceu oonventibua, aut prudenter inquirere, an quisque religioso statui vere idoneus inveniatur; an vit* perfectioris amor·, monaaterii» novitiatu·,. au pendre· omnimodam atatuere ubique teneantur obaervsntiam regulae et liberiusquo inseFviandi Deo in religione; seu potite constitutionum aui ordinia, nec non prout alibi de­ levitate, aut nooaasitate, vel alio inordinato fine re­ cretum eat, perfectam vitam communem ab omnibua ligiosum statum amplectatur. Sed magnopere curet, inibi commorantibus diatriote «urvandam; ac in iis­ ut iidem novitii in regulari disciplina assidue ae dem oonventibua, mu monaaterii·, aut domibu· C exerceant, eiaque dare explicet obligationes votorum nonniai grave» religiosos. probo», et obeervantia· ac religiosi atatna quem aunt amplexuri, vimque ac puritati· regulae studiosos, collocare; indeque regulae et constitutionum sui ordinis dselarst Quo eo· removere, qui praemissis cive verbi» »ive facti» vero id facilins obtineat, aliquid quotidie ex ipsa •eae opponere audeant. Tam denique in praefati» regula et constitutionibus in communi perlegi prae­ novitiatu· domibu·, quam in alii· ubi professoria scribat, modum in oratione ac meditatione «erran­ dum novitios doceat; quomodo per sensuum custo­ vel atudia habentur, duodecim «altem religioei, quo­ rum ad minua octo aint sacerdotes, collocari et mo­ diam ot mortificationem vitia cohibeantur, eos in­ rari proraua debeant. struat; silentium, conscientiae puritatem, crebram illius discussionem, sacramentorum frequentiam, con­ Caput II. fessionis praesertim, quae saltem aemel in hebdo­ Ad grave novitiorum magiatri manu» ab ii» ad mada fiat, modsstiam in cunctis actibus, ac humi­ quo» pertinet deputandi erunt religio·· probatae litatis in vilioribus ministeriis obeundis exercitium vitae, qui telo regulari· observantia· et disciplinae commendet Atque ut ista sxsmussim adimplean­ apprime aint praediti, ao ad novitioe recte insti­ tur, superiores, locales, et maiores, ao visitatores tuendo·, et ad eorum veram vocationem animiqua regulares, novitiatu· domos diligenter visitent; ac indolem pernoscendam sint idonei. Sciant qui ius super praemissorum obmrrantia efficaciter provi­ habent magistro» deputandi, eorum conscientiam deant, quamvis novitiorum magister in tirons· po­ super hi· graviter oneratam manere, seque Deo ll testatem habeat, regimenque novitiatu· ipm unus ■triotiMimam rationem asM reddituro». Ad ceteras teneat. Caput V. autem magistri qualitate· quod attinet, oportet, ut is sit ordine sacerdotali insignitu·, in quinto «altem Praeter cetera quae novitiis incumbunt hi bis supra trigesimum aetatis auae anno constitutus, ac in die meditationi in communi vacare, propriamque per decennium a profesaione,^pomprshsnsa illa vo­ conscientiam examinaro taneantur. Cumqus novi­ torum simplicium, quae eet solomni praemittenda, tiorum curo eo potissimum tendat ut ipsi spiritualis in religione perstiterit. Socius quoque magistro vita· fundamenta iaciant, hinc durant· novitiatu· novitiorum non desit, quem debitis opus eet quali­ tam pore alii· non vacent studiis, praeterquam con­ tatibus esae praeditum, ao trigesimum saltem aeta­ stitutionum, librorum spiritualium, qui ex magistri ti· annum sxcessisM. Nihilominus si magister novitiatus judicio magis apti ac utile· existimentur, eiusqus socius in officio defecerint, aut impares interposita etiam cateehiami Romani lectione, ac suo muneri deprehendantur, ne institutio novitio­ explicatione. Tirone· conversi etiam magistro norum, quae maximi momenti est, detrimentum pa­ vitterum, aut superioribus monasteriorum mu eoatiatur, superiores ad quo· spectat eoa ab officio vontaum iuxta euiusvia ordinis constitutioni· st dimittant, qnin dimissionis eisdem causam affert· •tutata, subditi ssm, st obedire debent Hi quoque teneantur. Sed cevendum eis eet, n» ad huiuamodi circa obligation·* votorum, religiosi status, m di­ dimissionem ex animi aversione, poti usquam ex sciplina· st observantiae Mdulo instruantur, eisque dilucide catechesis rudiment* quam «sepe tradantur. enunciatis iustis causis procedant £ contra si ma­ M· 807 . D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMINI FKOPuNENDORUM Caput VI. In admittendis poetalaatibna ad habifllm et uovitiatam, ao deinde soritiis ad profomtoaom, serventar decreta a congregatione caper Stata Regu­ larium inora ndotro odita; neo aoa ea qaao ciroa profeaoionem votorum eimplieinm entomnibne pmemittendorum statuta eant ia eaeyeKea eiusdem oongregatieaia, qaao incipit XeoMoem laM, et ia noetrie literis apostolicis, quarnm initium Ad wri­ er racli» oeeirswe regiawn, cum oditis quoad haec omnia declarationibus. 808 oooveati sen* «Ito· ping* dad’ MM». CHaaeu figito del eoavMbewt erodo aver profor* ne* a eoiora, che nol reno; oegti effieii vaataao am eo qual diritto, o «redono di goder* aaa qaaai immobilité nol convento; ed na separiore aenea an delitta o oenae grave temo di aaeegaario altrovo per evitaro na Hte. Le aflgüaaioai talvolta, e non t raro, impodiaeono i! superiore di raooogUero in ea con­ vento nn baoa numero di atudenti; pereM pel maataaimento dei figll e otadeati oeoo ei erode i*■ufficwnta ali' ncpo. 8i rimetta ii reiigiooo nel giuato ■eatiero di abnegations oea togliere cgni umbra di affigliarione. Con questo mono ai oonoerverebbo Ut autem neo-professi ao atudentaa in regulari Γ uguaglianta innanti alia legge, e rimarrebbe libera observantia et diaciplina confirmentur, eorumquo Γ autorité del nuperiore. * Accedit, magia conformo vocationis apiritua non tepeeoat, ipai quoque in spiritui reiigiooo eoae, ut regular·* nulli addicti looo, aut conventui, unusquisque ex eia oonventua domibus' professorii ac atudiorum peculiarem, eedulain, diligentemque religiosae vitae institutionem inhabitet nive medioorea, aive ampliores in urbibus, aut oppidis, aut pagis positos, quoa provincialia iuxta spostolicae .sedis sanctiones et cuiuaque .or­ dini* statuta omnino habere debeant, super quo aingulia designet. Hac de cauaa in ordine Prae­ nuperiorum conscientia graviter onerata remaneat dicatorum in omnibue pene provindia, in qnibne regularia obaervantia et perfecta vita communia eat In iia vero quae praeacuti decreto non oppo­ nuntur, firma remaneant quae a iure communi, ao instaurata, nempe in Oallia, in Hollandia, in Geribania, in Anglia etc., affiliationibua renuntiatum eet apostolicis 'ao oitiuaque ordinia constitutionibus sta­ Quare atatuere viaum eat affiliationea quoad tuta reperiuntur. Haec volumua, atque mandamua contrariis qni- oonventua supprimenda· omnino eoae, ut-refloreat primaevus status ordinum regularium, in quo non buacumque non obstantibus aderant huiusmodi affiliationea. 7. v Non ita tamen dioendum de affiliationibua reliSchema constitutioni* auper affiliationibua. gioaorum provinciia, tum quia praedicta incommoda Axunctaeda. quoad oonventua, minimo dantur ciroa provinciae; In nonnullia ordinibus vigent affiliationea, quibua tum etiam quia affiliationea religioaorum provinciia utiles aunt pro istarum coacervatione. Sartum autem neo-professi alicui conventui, et provinciae adacribuntur; ideoque affiliationea de quibua agitur, teotujmque manere debet superioribus generalibua diopeacuntur in affiliationea religiosorum conventibus ina dandi obedientiain religioaie pro aliia provinciia, vel provinciia. Aliquia dicitur filius oonventua, 'quia cum bonum commune totiua ordinia id poatulet. Sublatis affiliationibua quoad conventae, com­ in 'eo vel pro eo habitum auaoepit Filiua provinciae C quia dicitur, quia ei per habitae auaeeptionem ad- mittendum videtur proviucialibue, ut de bonia, ai acriptaa eat. Per utraaque affiliationea iua acquiritur quae religioaie obvenire contingat in utilitatem vel conventui, vel provinciae in peroonia et bonia provinciae disponere poarint, ea applicando coneurum, qui boc nomine eunt eia addicti. Viderim ventibua, qui magia indigent et praesertim conven­ religiosis iua acquiritur, ut ab iiadom sustententur, tibus atudiorum : et ita illud removeretur incom­ modum, quosdam nempe oonventua vix sufficere neceaaariaque eia auppeditentar. Antiquitus huiuamodi affiliationea non agnooee- alendis euie religioaie, dum alii e contra bonia bantur, et ipau fundatoribus religiosorum ordinum affluunt. Quibua positis examinandum schema constitu­ fuerunt plane ignotae. Nihil certi statui poteat de causis, quae affiliationibua originem dederunt Protionis proponitur. gressu temporis introductae videntur, vel ut reli­ giosi antiquos monachos imitarentur, qui ratione Pitu cpucapae servw servorum Dti eacro approbante 'vitae contemplativae in monasterio manebant en* concilio ad perpetuam rri memoriam. erant addicti: vel probabilius oauaa earum fuit De affiliationibua. relaxatio regularia disciplinae, praecipuo quoad In nonnullia regularibus ordinibus affiliationea, vitam communem ob invectam usum peculiorum; quae vocant religiosorum conventibus vel provinciia vel forsan etiam oauaa fuit numerus religiosorum pro quolibet conventu, ut nempe tot unicuique introductae reperiuntur. Ex eo autem fit ut qui hoc titalo conventibus addicti sunt ipsius prae­ assignarentur, quot ali ab eis possent iuxta cuius­ texta quoddam sibi ina vindicantes in eisdem ma­ que reditus. Qnidqnid ait de affiliationia origine, certam eet nendi, obedientiao praecepto facile reluctentur, et illam quae respicit oonventua, valde pernidoeasn religiosos, qui filii ipsius conventas non rant tam­ eoae regulari disciplinae; nam ex eo qnod religiosi quam extraneos reepiciant, ot ia eia dominantur. Quapropter, moto approbante concilio, affilia­ addicti sint alieni conventui tamquam filii, ab eoqne ali debeant ü facile detrectant obediro superioribus tions· religiosorum qnoad oonventua omnino sup­ ut ad alios oonventua transferantur. Affiliationea primimus ac eupproaoae praesuo decernimus. Quod quoad conventae favent quodammodo religiosorum autem attinet ad affiliationea religiosorum certis peculiis, cum etatatum ait, nt Monotone obitus ea quibusdam provinciia, superiores generales ius ha­ conventui affiliationia cedant et ai aliqnia religioeas beant religiosos unius provinciae ad alterius con­ ex conventa sua* affiliationia ad alium accedat ventas mittendi. quin eius familiam constituat pensionem pro ali­ Volumus insuper, nt ai aliqua bona religioaie mentis praestare debeat. obvenire contingat, ea non favore oonventua filia­ Haec incommoda recensuit etiam aliquis ex tionis, quae suppressa eet, ut antea codant; aed superioribus generalibua in votis nuper editio pro de huiuamodi bonia provincialis ad utilitatem pro­ stadiis concilii.1 Inquit ipoe: ,Lo afflgliasioni ai vinciae de eonoenra sui deflnitorii hi consilii, ot > Nul It pag. 11* (Auctor eat loasphaa OUvu praefectas approbatione superioris generalia disponat, ea apCaput VII. » geaeraUa sMceram regularia· arinistnatiUB infirmisj. βο» SUI ΜΑΙΑ Dt. teXAiuLaidυte plicande ooavratibus, qui mafia indigent, «t prae- , eips» domibas stadiorum. Haec deeernimae aon obstantibss qaibusvis pri­ vilegiis, induitis, ooaatitatioaibas apostolieia, at siagaioram ordinum, atqae atatatia sdam iaratia, •t t. sedis aactoritate oeutmatb, aliisqas ooatrsriis qaibaseamqus etiam speciali e* iadividua moatioaa dignis. ’ 8. i Schenaa eoaatitatieada super stadii· regularis*. t Awsnotasrf·.' Licet praeteritis ' temporibus regularium stadia maxime floruerint, tamen ea in praesona languescer· ipsi moderatores generales ingenue fateatur. Id autem tribuendum potissimum eat deplorandis vi­ cissitudinibus, quibus regulares pluribus sbhine annis miserrime jactantur, ot fortasse etiam ex immutate maiorum methodo, ipsi noh sine maximo pro­ fectu utebantur. Necessarium igitur est regularium studiis quantum fleri poterit proridere; quod plures episcopi,'et religiosi enixe expostulant. Verum ita M res habet, ut simplici exhortatione, et commendatione tanto malo occurri minime poeeit. Nemo igitur miretur, si in schemate decreti, ad particularia quaedam descendere opportunum visum sit: ubi enim generalia remedia non sufficiunt, pe­ culiars indigitdre oportet. Praescribitur superioribus regularibus, nt studia promoveant; dentque operam, ut religiosi in hu­ maniores literas, ac severiores disciplinas addiscendas diligenter incumbant. Cum autem id obtineri haud possit si studia privatim flant eum paucis discipulis et magistris parum idoneis, constituitur ut collegia erigantur pro philosophicis, et theologicis studiis; nempe unum pro qualibet provincia, vel etiam pro pluribus, nam nonnullae provinciae existent, quae C giammatio·* latina* ot ali· aatoqaam sovsrioribup diseipUnis vaeuat Ubi satam as*, de parris eoa- * veatibaa, quorum familia· sex religiosis n»a con­ stent, constitutam aat, at saserdotes reguler·· ad soflatarass Mesam ooaseieatis· stari sasostaris aceedere dsbeaat: bie natem daoaeuitar, ut ia con­ ventibus, ubi eax saltem ruUgioai moruatar, easdem collationes ia ipeis oonvsstibu flant ; aam ia primo MH ob parvam religiosorum aaasarua^ia CMvoata rite flori nequeunt. Tandem moneatur regulares, ut varbi Dai praedicatio recte flat Alia, qaae ia •ebaasate flabantur, minima visa saat explieatioM indigere. Ane «pieoopns servus servorum Ds» sacro approbante aatdlio » rei nuntoriaio. Super studiis regularium. Cum ordines regulares non modo ad perfectionem iuxta evangelic· consilia assequendam instituti sint ; sed etiam in catholicae ecclesiae praesidium et or­ namentum adseiti, hi propterea in id debent etiam curam impendere, nt invalescentium errorum mslitiae obsistant, ac spirituali proximorum saluti auxilientar. Id autem haud assequi poterunt, nisi iis constent religiosis viris, qui ad docendos fideles ne circum­ ferantur omni vento doctrinae sint idonei, ac ad omne opus bonum inveniantur instructi. Magnopere ergo interest, ut recte ad literas, severioresque dis­ ciplinas vel maxime sacras, religiosi alumni infor­ mentur; prout anteacto tempore servabatur, quo regularium ordinum praeclara laus fuit, literarum studia excolere, eraditisque operibus scientias illu­ strare. Ut igitur studia ipsa excitentur, nos, sacro approbante concilio, haec quae sequuntur eonstituimus atque mandamus. Caput I. parvae sunt, et paucis domibus, et religiosis con­ Omnes regulares superiores maxima cura et stant. Et quia aliqui ordines provinciis carent, jdoo solertia in suis ordinibus studia promoveant; ac additur: et si agatur de ordinibus qui provinciis omnem dent operam, ut religiosi alumni in hu­ carent, prout in nonnullis congregationibus monasticis maniores literas, ac severiores disciplinas addiscendas locum habet, unum collegium pro pluribus domibus, diligenter incumbant, quo doctrina apprime exculti seu monasteriis constituatur. Insuper permittitur, ecclesiae dogmata tueri, et sacra ministeria obire ut loco unius erigi possint duo collegia distincta, rite valeant. Quapropter provideant, ut in qualibet scilicet unum pro philosophis, alterum pro theologia; provincia, vel pro pluribus provinciis, et ubi pro­ nam nonnulli ordines, qui eleemosynis sustentantur, vinciae non sunt, pro pluribus monasteriis collegium eam pecuniae summam in uno tantum loco colligere constituatur, in quo iidem alumni philosophicis ac theologicis studiis omnino vacent, quin aliquis in­ nequeunt, quae sufficiens sit ad unicum collegium sustentandum. structione privetur. Praedictum autem collegium, si peculiaris adiuncta id postulent, dividi atque erigi Praescribitur ut certa studiorum ratio seu me­ pro philosophia in uno loco poterit, pro theologia thodus conficiatur, iuxta quam studia tradantur. Determinantur studia, et tempus, quo ea perficienda in altero. Insuper ei ordo aliquis invenietur qui sint Commendatur ut alumnis, qui praoetantioris nullo modo collegium ob modicum studentium se ingenii sunt, quantum fleri poterit etiam historiae lectorum numerum, instituere poterit, curabunt eius ecclesiasticae, eo graeoae, et hebraioa· linguae in- D superiores, ut alumni studiorum cassa aliorum or­ dinum collegia frequentent. stitutionss dentur. Occurritur ia aeverioribtu dis­ ciplinis nimiae opinandi licentiae, quae etiam iu Caput II. institutis religiosis irrepsit, quaeque animorum di­ Pro expeditiori autem docendi norma, certa aliqua visionem, et oontentionee perit Praescribitur usus stadiorum ratio seu methodus conficiatur, ia qua, linguae latiuse, quae religiosis viris omnino ne­ inspecta cuiusque instituti indole ot professione, ree cessaria est. Statuitur ut adhibeantur auctores, qui tractandae per singulos annos sc certo ordine dis­ clare solideque doctrinas pertractaverint a modera­ tribuantur ac determinentur. Isthaac stadiorum ratio toribus generalibus approbandi ; nec nos ut lector·· •b eis facile non recedant; alias (Confusioni cum sive methodus semel ac examinata fuerit et appro­ discipulorum detrimento occasio daretur: neque bata a moderator· generali cum idonei· consul­ toribus ab se deputandis, ad cuneta sui ordinis utantur ia docendo methodo academics, seu ora­ toria, sed stricta methodo,’ que· scholis apta sit : ut collegia trasmittatar, ab eisqu· fideliter observetur; n«qu· immutari possit, nisi ab ipso generali modera­ frequenter fient exercitatione·, et ia fin· anni scholastici examina, tum etiam expleto philosophia·; tore de suorum consultorum consensu. Quamobrem in unoquoque regulari ordine · moderatore generali, et theologia· curriculo.. Inhibetur uo studentibus si fleri id. valeat, aliqui viri periti ac probe in aliquod munus conferatur, a stadiis enim distra­ hendi non sunt, salvo tantam, ubi ex instituto fit, scientiis versati deputentur, quorum opera et con­ silio in directione et moderatione stadiorum utatur. activo studio seu munere docendi per aliquot annos 811 D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM BXAMEI PROPOJnOTOOBUM A . OapatlIL Atque nt ordinati· studia peragantur, ragularae alumni postqnara dn noram peritia in art· gramma­ tices latina· alve liturgie·· lingua·, at ia humanioribus litem, qsps mail · * corameadamns, praevio •xemta· coaetiterit, par daaa saltern aaaaa philo­ sophi··, a· daia par quatuor theclegiss tam dog­ matica· quam morali, at sacra· scriptura· oporam nsvsnt, solri· illoram ordinum statutis in qaibaa maiui tamp·· praescribitur. Praatar baa Cnealtataa, alumni·, quantam dart poaait, iuris oseouiei, at sa­ cra· eloquentiae; ac ils, qai praaatutiorin suat in­ genii, historia· ecoleoiaetieao, ao graoooe at hobraioae linguae institutiones tradantur. Et quemad­ modum in severioribus disciplinis nimia opinandi 818 nantis eaaqafbaa, se praesertim a eoadtta Trideatiao de varfa Dai praadieatioaa sahtbrRar statata aa décréta inarant1. 'Ia ordinibus in quibas ratigioei vitam ooetamplativ|m tantam agunt, ea quoad stadia ssrvaatar, quae ia eorum eeastitatioaibaa sit statutis praeoeripta rapariautar. Moderatore· autem goaaralea aaiaaqaa ordini· infra biennium ab abaoiato oooeüio da fideli eorum execution·, qua· in kin Utaris praeoeripta suat, apoetolioam sedem sartiorem omnino tseara dsbaant. Super praemissi· omnibus, privilegiis, «t aliis contrariis qnibascnmqno derogamus. * ». licentia, ree periculi plena est; ita curare dqbent Schema constitutionis saper gradibus et superiores, nt tam in philosophicis, quam in theo­ titulis regularium. s logicis studiis per aliquo· reiigioeos docendi peritia PratnataHda. et eruditione pollentes, praemioso sedulo u dili- B In omnibus ordinibus regularibus existant gradus, genti examine, collatisque consiliis, praecipua doc­ trinae capita determinentur et lectoribus opportuno et tituli, quibus superiores decorantur; sive sint praelati ordinarii, uti sunt ministri, magistri, prae­ ••signentur, quibus clare constet quid sit tenendum, positi generale·, provinciale·, guardiani, priores, quid vitandum, quidve liberis opinionibus conce­ rectores; sive sint superiores extraordinarii, nempe dendum. Caput IV. commissarii, visitatores etc. Hi gradu· consti­ Praeterea adhibeantur auctores a moderatore tuunt in quolibet ordine propriam hierarchiam; generali approbandi, qui clare solideque doctrinas ideoque nihil super his gradibus, et tituli· inno­ pertractaverint, ac in moralibus disciplinis laxitatis vandum est. In aliquibus autem ordinibus praeter huiusmodi rigorisque extrema vitantes, mediam viam sapientis­ sime tenuerint Hos explicent et sequantur lectore·, gradus praelatitios vigent tituli honoris, uti exquin facile ab eis recedant In philosophia rationali, provinoialis, ex-prioris, ex-guardiani, ex-lectoris, multoque magis in theologia tam lectore· quam iubilati, ex-definitoris, patris provinciae; nec non auditores latino, sive liturgico proprii ritus, sersqpne gradus ecademici seu scholastici, nempe magistri, lectoris, praeeontati etc. ; quibus titulis et gradibus utantur, ac methodum scholis aptam, non autem acadeniioam, adhibeant. Ad animos extimulandoe quaedam exemptiones, et privilegia adnexa sunt iuxta cuiusvis ordinis statuta. et acuenda ingenia frequenter fiant studiorum exer­ Optandum profecto esset ex nonnullorum etiam citationes, et in fine cuiusque anni scholastici accu- C religiosorum sententia, ut huius tituli honoris, et reta examina, quibus singuli alumni coram reli­ giosis viris ad hoc deputatis doctrinae specimen gradus academic!, nec non adnexae exemptiones penitus eliminarentur, ne occasio detur perturba­ circa traditas per annum disciplinas praebeant. In­ tionibus regularis disciplinae, et ad laxiorem vitam super peracto cursu philosophico examen de uni­ versa philosophia; confecto autem theologico, de aditus aperiatur; ac expediens summopere foret religiosos postposita omni humana ratione solo vir­ universa cum philosophia tum theologia instituatur. tutis amore muneribus fungi, et studiis vacare ad Caput V. ecclesiae, suique instituti bonum, et utilitatem. Verum cum huiusmodi gradus, et tituli legitime Quia studia, ut fructuosa reddantur, indesinenter intentum animum et a curis omnibus expeditum introducti fuerint, et a constitutionibus adprobati, requirunt, vetitum erit superioribus, ne cui ex alumnis et religioso· ipeoe ad munia recte exercenda, et iubeant aut sinant, antequam sacrorum studiorum ad studia pro humana infirmitate allicere poeeint, cursum absolverit, et sacerdotio fuerit initiatus, nimis durum, et fortasse etiam periculosum visum munus aliquod obire: salvo tantum alicuius-ordinis eet huiusmodi titulos, et gradus penitus abrogare, statuto, quo suis alumnis, poetquam inferioribus quamvis religiosi in suis exercitationibus et mu­ neribus obeundis sitiorem sibi scopum proponere disciplinis vacaverint, activum studium praescri­ deberent, ac in omnibus potius quaerere humibitur, id est munus per aliquod tempus easdem in­ feriores disciplinas docendi; ita tamen ut, eo mu- D titatem, et mortificationem, Christum Dominum nere expleto, severiora ipsi studia suscipere, ao aemulantes, qui proposito sibi gaudio sustinuit rite perficere teneantur. Omnqs autem sacerdote· ertteem. At necessarium omnino est huiusmodi titulos, vehementer in Domino hortamur, nt completo cur­ riculo sacra studia numquam penitus intermittant; Ot gradus inter iustos limite· coercere, ideoque in schemate praescribitur ne conferantur sat pretio, sed potius lectioni divinarum scripturarum, ao sanc­ sed uti aiunt, ex ttutitie, tantum, nempe ils, qui torum patrum et studio theologiae pro viribus in­ sistant: immo volumus ao statuimus, ut in qualibet qualitatibus praescriptis in constitutionibus ab apo­ domo, ubi saltem sex viri religiosi commorantur, stolica sede adprobati· revera praediti sint; et ut gradus scholastici iis tantam concedantur, qui stu­ fiant pluries in mense collation·· casuum conscien­ diorum eurrienlum, aliasque statutas excreitation·· tiae in confessariorum commodum ot utilitatem. expleverint, «t examine praehabito tam super .mo­ Ceterum caveant omne· superiore·, m "ullo modo ribus, et religiosis virtutibus, quam super doctrina, suis religiosis permittant, ut in verbi Dei praedi­ Insuper statuitur ut catione exemplum eorum sequantur, qui seipses gradibus digni reperiantur*. poti usquam lesum Christum praedicantes, inanibus privilegia, et exemptiones praedictis titulis, et grautuntur verbis st argumentis, neo a sacria Uteris et a sanctorum patrum doctrina hauriunt, quae po4 pulo tradunt. Insuper fideliter servent ao server^ faciant ea, quae a ss. patribus commendata, et in < Sera. V, cap. S ds reform. * Qeas dscerauntsr sina examsa st she pressdttsnde aatoqns· grados ssbslsstid socfersatar, ex approbatis cm•titsUcaibns qeesd substantias· dasempta ’ sunt Ixpedtias dibas adama ita leduaantar, «t eaNata eeaiae j iatalMgaatar quae oWtaÜM, diteipBaaa «t oboervaatiaa regulari, m vitea commuai ooufermia aoa siat Prohibetar m ia paetorum titaH, et’ gradus an /retia alio mode osModaater; quanta eaim aula at aaaadala ia abaervaattaa, dteeipilMo at tnaquillitatia, at pacts dotrimaotam ax iia pramaaaat, nemo eat, qui aoa vidoat: quaa mala de­ scribunt Gregorius XT·, ot Urbanna Till* ia eaia ooMtitntioaibus, quibas pro aliquibus loeia Uta pri­ vilegia rovooaraat Do abbatibus etiam agjtar: atdain aliqui ad abbatia dignitatem ear /retia promoventur. Simia late patet abbajam numerus, ita at in aliquibna nq^aasteriis praeter abbatem gubernii plurea alii reperiantur, qui dependentiam ab abbate gubernii aliquando aegre ferre solent, et monachia non semper ^aobent verae observantiae exemplnm. Insuper accidit ut ob quamdam ambitioni^A vanae B gloriae spiritum pro aliquibus monasteriis, ia quibas pauci thonaehi existent, importunis quoque precibus abbatiae titulus expostuletur, quo fit ut abbatialis dignitas deprimatur. Hac etiam super re in de­ creto ratio habetur. Quibus breviter praemissis schema constitutionis proponitur. Pieu »pi»copeu urvet sereorum Dti tacro approbated concilio ad perpetuam rei messoriam. De grandibus et titulis. Extant in regularibus ordinibus legitimi gradus ac tituli, quibus superiores pro munere decorantur. In aliquibus autem vigent etiam tituli honoris et gradus academiei seu scholastici, nec non aliquae exemptiones et privilegia, quibus iuxta ordinum constitutiones gaudent qui aliquo gradu aut digni­ tate sunt praediti. Nonnulli tamen huiusinodi titulis non ex legis dispositione, sed ex mera liberalitate et gratia donantur. Experientia autem comprobatum est, ex titulorum et huiusmodi exemptionum multi­ tudine perturbationem disciplinae regularis oriri, ao ad laxiorem vitam aditum reserari. Ut igitur huiusmodi mala, quantum fieri poterit, abareeantur, haec quae sequuntur circa gradus ao titulos, sacro appro­ bante concilio, decernimus. Caput I. Cum ii, qui auctoritate praeeminent, aliis etiam debeant honoribus anteire; ideo servandos osse cen­ semus omnes titulos, gradus et dignitates, quibus praelati regularea non solum ordinarii, sed etiam axereitatioaaa, attaque ad M ia propriis ordinibus oaustitata, rite periburint la hataotoadi veto graduum eellatiooe baee mat omnino sub fiuffitatia pooM servande. Nullas reUgiosM, aim praevio medecutoria generalia mandato, ad academieos seu litorarios gradaa~jUemoveatar. Propterea generalis moderator sive par se, sive per eubdotegaadum quatuor saltem 'deputet ex gravioribus roNgiotas viris, quorum erit sedulo iaqnirere, utrum/ad gradus promovendi rite expleverint omnia, quae a statutis et eoaatitatioaibua ordinis praescripta inveniuntur; atque ita moribus et virtutibus ornantur, quibas religioai viri praesertim quoad regularem oboervantiam praestare debent Idque noa solam per attestationes iuratas ab iis ad quos pertinet enb- Mribendaa; aed etiam per secretes alias informationes exqnirant. 8i post accuratam praemissorum in­ quisitionem, omnia viderint in promovendis requisita «incurrere, testimoniales literas juramento fir­ matas conficiant et in eis expresse declarent, nihil obstare quominus ii ad examen super doctrina ad­ mittantur. E contra ai in eis debita requisita non ooocurrant, a ferendo testimonio prorsus abstineant. Ceteram sine propitio huiusmodi testimonio, nemo poterit ad praefatum examen admitti. Acceptis testimonialibus his literis ab examina­ toribus, quos moderator generalis super praefato doctrinae experimento designabit, ii promovendos coram se sistere iubeant, ac ubi de congrua illorum doctrina per accuratum ac diligens examen revera sibi constiterit, iudicium per secreta suffragia, qua­ cumque humana affectione postposita, de eorum habilitate ferant. Hinc superior generalis religiosos, ut supra, approbatos, ac vere idoneos repertos ad gradus academieos etiam per subdelegandum pro­ movere poterit, praevia tamen fidei professione iuxta formam a Pio IV fel. reo. praescriptam coram eodem asperiore generali, vel alio religioso eb ipsa depu­ tato pro graduum collatione omnino emittenda. Si quae alia in propriis constitutionibus praescripta reperiantur, quae praemissis non advsrsentur, ea quoque servari debebunt. Revocamus autem omnes facultates, ei quas quocumque titulo habeant moderatores generales, capitula etiam generalia, diaetae, aliique superiores ouiuocumque sint ordinis, congregationis, societati» et instituti, conferendi ex gratis titulos academieos literarioa. aliosque cuiuscumque speciei ; et si secus fecerint, quod absit, omnia sint prorsus irrita et inania; et superiores huiusmodi gradus et titulos ex gratia conferentes, privationem vocis activae et extraordinarii, quemadmodum sunt commieearii, visi­ passivae s. sedi reservatam ipso facto incurrant. tatores, ac alii huiusmodi, iuxta ordinis constitutiones Caput III. et statuta a s. sede approbata, insignientur. Titulos Ne autem praeaoripti in privilegiorum uau li­ voro honoris, qni ex religionum statutis ab apoatolioa D mites excedantur, ao eadem privilegia ultra quam sede confirmatis tribuuntur, servari ad religiosorum par eet protrahantur, omnino volumus ae praecipi­ merita rependenda permittimus; ita tamen ut non ex gratia, sed servatis iuxta propria stotnta de iure mus, nt praelati, aliique, qui peculiaria privilegia ratione muneris in religiosis familiis oommuaiter servandis concedantur; ac religioai, quibus con­ habent, iis uti nequeant nisi dumtaxat dum munere feruntur, praescriptis omnibus qualitatibus polleant vel officio funguntur, et prout necessitas postula­ Caput II. verit: proindeque cessare debeant statim ae munus vel ipsum officium cessat, propter quod concessa Retineri similiter poterunt gradus ot tituli Ma­ sunt Religioai vero qui gradibus et titulis ineigdemini seu litorarii in iis ordinibus, in quibus legi­ time introducti reportantur, ea tamen expressa con­ hiti existant, frai poterant particularibus privilegiis ditione, ut ex gratia nomini, sed ex iure iis tan­ quae eis a constitutionibus et statutio proprii or­ dinis ab apoatolioa sede approbatis intuitu graduum tum religiosis conferantur, qui praeter statuta in eonoedunter, iis pronus sublatis, quae bbedientiae, constitutione super studiis, praescriptum pro uno­ disciplinae et observantiae regulari, ae vitae com­ quoque gradu studiorum curriculum, ot scholasticas muni contrarie sunt; quae revocatio potiori iure visam est se spsdatim ia deersta· inferre, oam 4» n gravis extendatur, m extensa omnino inteliigatur ad eoa, ■mmati agatur. qui huiusmodi privilegia et exemptiones ex gratia • Coast JUstoralts effeti dis · februarii 1β». tantum iam obtinuerant. Quapropter nullus om> Coast Ctan sicut acmgrimw. ... . 815 ....... ....... ................. D. 8CHXMATA DBOBBTOBUM PATBVM _______ _____________________________________________ ________ _____________ __________________ · aino praetextu eninaeetnqne privilegii et u«p- A «HiMtioHM M· tenante, ed jeeeturçu; dnA- modo ab soitjlteopn, qui ordines eoetalarit, axamineater qnend 4e*Maam*. nui tantum pro temper·, quo qnis proprio offieie Nee terne· legelariaai oppositiones taess bnperfungitur. ' baaraat Quapropter Olam··· VIII ad huinsmodi Quoad lectore· vero «at praedienteres, .iis tea- ' •ontrovenia· perpetuo «xtinguend·· decretam edi­ tum diebua, quibua eoa leger· aut praadiear· oaa- dit*, qgb statuit, .«aperior·· regular·· pern· ano tigerit, auperiore· cum eia dispensere poaaint Idam •abdite MMem regulari, qui praeditus qualitatibus quoque praestere valeant «am valetndiae laborae- requisitis, ordines Mseipeee voluerit, litem· dimis­ tibua, ao studiorum causa legitime impediti·. Ia sorias ooneadur·, ad spiseopum tamen dioacaaanum, eoa qui negligent·· vel inobadteate· axtiterint sa­ nsmpa illiqs rnoapaterii, in onini familia ab iia, ad lutari poenitentia ad tegula· «t constitutionum qaod garünat, regulari· posita· fuerit; at «i dioooo- · praescriptum animadvertant. •anna abfaarit, pel noa aaaat habitera· ordination··, Omne· religioni etiam gradibus et tituli· inaig- •d qusmoumque alium episcopum, dnm tamen ab · niti, ac auperiore·, et alii quieumque ii demum •o opiaeopo, qui ordina· contulerit, examinetur •int, iisdem alimenti· in eommnni men·· uti de­ quoad doctrinam, at dum ipsi regulare· non diatubeant, niai infirmitati· cauaa dispensentur. Vestitus lerint da induatria coneeaaionem dimissoriarum in quoque omnium ae domestica Supellex ex communi id tempus, quo episcopus dioaeaaanua vel abfuturua, tionia, xel munaria etiaaa genemlntas, a aa^ritfo chori, et «b setibua oommuaibns censeatur imamats, pecunia comparetur, at in cuncti· ait omnino uni- B val nullae eeset habiturua ordinatione·. Verum eum formia, atatuique paupertati· quam professi aunt, • superioribus regularibua, opiaeopo dioeceaano ab­ conaentanea. Quae de licentia · auperiore petenda sente, vel ordinatione· non habente, litarae dimis­ pro egreaau, quaeque de aocio, in decreto super soriae dabuntur, in ei· utique huiuamodi causam elautura sancita aunt, etiam a «religiosis quovis abaentiae dioeoeaani epiacopi, vel ordinationum ab gradu donati· et quocumque alio titulo insignitis, eo non hebendarum, exprimendam eaae. Quod qui •errentur; eiaque generale· egrediendi licentiae non fecerint, officii, et dignitati·, aeu administrati ume, minime aulfragentur. •c voci· activae, et paaaivae privationi·, ao alia· arbitrio aancti«aimi domini noatri papae reaervataa Caput IV. poena· incurrant Datum Hornae die 15 menai· Quae auperiua praescripta aunt, etiam pro ab­ xnartii 1596.“ batibus regularibua constituta omnimode intelliganHoc edito pontificio decreto tam claria verbi· tui. Ad abbatia autem dignitatem non promo­ concepto, aperandum videbatur quaeationibua huiua­ veantur, niai qui prneacriptia qualitatibua eunt prae­ modi finem impoaitum fuiaae, aed contra accidit; diti, ac ad monqateriorum regimen neoeaaarii, nam regulare· obtendente· in praefato Clementia VIII servatis de iure aervandia iuxta oonatitutionea apodecreto derogatum non fuiaae apoatolici· privilegii·, atolicaa. ao atatuta ordinia a ·. aede approbata. quae eorum ordinibua sive directe, aive per com­ Praeterea ab abbatibua non regantur, niai ea tan- municationem induBa fuerant, ut acilicet a quocumtpm monasteria, quae abbatiae titulo legitime aunt C qfie catholico epigeopo ordinari poaaent, eiusdem insignita, et in quibua competens familia ad regu­ decreti vim et obaervantiam declinare ae poaae pu­ larem diaciplinam «errandam habeatur. Abbatea, tarunt. Sed ·. congregatio Concilii* reaoripait, re­ qui suum gubernii munua expleverint, obedientiae gulare· non teneri oatendere dimissorias ordinario­ novi abbatia, uti ceteri monachi, eubiioiantur, et ad rum propriae origini·; aed sufficere, ut observent omnimodam regularia diaciplinae observantiam te­ formam praeacriptam in decreto Clementia VIII. neantur. Et Innocentiua XIII declaravit abrogat* fuiaae a Haec auper praemiaaia omnibue servari volumus concilio Tridentino privilegia de promovendo a quo­ atque mandamus, quibusvis privilegiis etiam apacumque ; dbervandum eaae decretum Clementia VIII, ciali ac individua mentione dignia, consuetudinibus iia regularibua exceptis, quibua apeciale privilegium etiam immemorabilibua, conatitutionibua apoatolici» n aede apoatolica poat concilium Tridentinum fuerit et atatutia cuiuaque ordinia, et instituti etsi iuratia concessum, ut a quolibet catholico antiatite ordina» •t apoatolica auctoritate confirmatis, aliiaque qui­ auacipere possint*; ac proinde excluaa fuit conceaaio buscumque contrariis non obstantibus. per commuNtcorioaem privilegiorum. Benedictu· XIV in sua constitutione incipienti Impotia nobit- commemorat abusus, qui in ordina­ 10. tionibus regularium locum habebant, et praesertim Schema constitutioni» auper ordinationibus quod .complures regulares non alia de causa, proregulari u, D prio domicilio relicto, iter arripiant, quam ut se Pratnotaoda. subducant examini episcopi dioeoesaoi, cuius hac Concilium Tridentinum* atatuit .facultate· de in re jurisdictionem, aut nimium rigorem perhor­ promovendo · quocumque non suffragentur, niai rescunt, aliumve inveniant, qui vel nullo, vel ad­ habentibna legitimam causam, ob quam a proprii· modum levi praemioso exapiine, ordines ipsis im­ epiacopi· ordinari non poaaint, in literis exprimen­ pertiatur*. Deinde summorum pontificum conatitudam ; et tunc non ordinentur, niai ab episcopo in tiones, et decreta innovavit, et confirmavit; et in­ sua dioeeeai residente, aut pro eo pontifieulia exer­ super atatuit dimissoria· a auperioribua regularibua cente, et diligenti praevio examine.* Hac non ob­ datas, .nullius eoae robori·, ef momenti, niai illi· stante conciliari disposition· plerique ex regularibus iuncta fuerit authentica attestatio vicarii generalis, praetendebant se se posse ad quomonmque epi­ vel cancellarii, aut secretarii eiusdem episcopi dioescopum dimissorias dirigere; sed Gregorius XIII* ceaami, «x qua constet, vel ipsum a dioecesi abes··, omnia ad sacri concilii Tridehini terminos reduxit : vel clericorum ordinationem habiturum non esse quod etiam Sixtus V per resolutionem sacrae con­ proximo legitimo tempore per ecclesiasticas lagea gregationi· concilii Tridentini confirmavit, statuens, 1 Lib. IV dacratoram pag. 10·. .regulares posse concedere dimissorias ad episcopum * Deerat, quod iaelpit Dt Mandato dM 15 aartil isse. dioecesanum, coque absente, vel etiam praesente et > Ses·. VU eap. 11 ds rafona. * Coastit. fa lento rsr«M. * S. C. C. dia M Mr. IAM lib. XIX p. IIS. ‘ Coaatit tpetMici mtmatarn walmata a Baaed. ΧΙΠ per apaatoUesa litaraa iaeipiaetaa fa rapmao. ad hua· ettbetum aduMe*. ■ Tandem peau·· eau>eiavit, qnas praeusim· treuagredteutee iMwraat. A* vm· ahmme trente temperie items irrepamt, «t pfereu epieoopi i· retatteao «4 a. congre gatteaom saper Stata Begutartan saaa 1MT data graviter laemtebuntar, saepe euaeodi diariseerialee literas teUgiceia ad sacros etdiaee, gaie deduesaria doetriaa praediti siut, suerisqu· stadih vacaverint: ab ordinarii· lare adawdum praemitti examen, qnod aliquando otiam omittitor. urgeri a saperioribas etiam importuni» preeibàa «piscopo·, at statim saeroe ordinee conferant; st evenisse eliquande, at aspe­ riores ad saeroe ordine· dimissorias dederint iis, qui grammaticae addiscendae operam dabant: qnod si episcopus debito examini, uti par eat, religioeoe subiicero velit, ad illud evitandum eoe ia alium conventam transferre inquiebaat. Quapropter a. congregationem deprecabantur, ut huiusmodi abu­ sionibus efflcaei modo providero vellet, et prae­ ciperet episcopis nt regularea, qui ordines petunt, diligenti examini quoad doctrinam subiieiant Quamvis in aliquibus ordinibus religiosis omnia recte, seduloque peragantur, tamen dolepdum est id semper ia omnibus, et ubique minime servari, et quosdam episcopos ad imponendas manus M se faciliores exhibere; ac propterea necessarium visum est, effioaciori modo a concilio provideri. Ideoquo hac super re schema constitutionis examinandum proponitur. In primo capite schematis decernuntur, quae respiciunt qualitates, et studia ordinandorum; nec non eoruifidem examen in religiosis ordinibus pera­ catta extenditor ottam ad iantttoto veterum eimpHetem, quarum aliquod praedicte privilegio gaudet; ri enim boe privilegium ordia·· regularea uon habeat, aequum minis·· videtur, at instituta votarum simpttrium m fatentur. Quibus pruMBissis patrum examini schema subiieitur. Has tfitctftu ttrttu server·· Asi ancre apprê­ tante reneris· od psrpstiwm rei nsemorinm. Saper regularium ordinationibus. Probo· et idoneos oportet esse Chrieti ministros, rient boaoe decet dispensatore· multiformis gratiae Dei ; ita ut quf ad sacerdotium ascendere eupiut, non solum pietate castisqu· moribus perspicui esoo debeant, sed ea etiam doctrina poliero, quae ad rite rectcque sacri ministerii opera exercenda eet apprime necednaria. Itaque religiosi ad ordines praesertim sacrae promovendi, nisi debitis quali­ tatibus, praeter observantiae regularia testimonium, aucti inveniantur* quin ecclesiae snaeque sint reli­ gioni utilitati, potius foturi erunt eisdem detrimento. Quapropter ne quid eorum, quae praecipuo servanda sunt in re tanti momenti, praetermittantur, nos, sacro approbante concilio, statuimus atque decer­ nimus. Caput I. Superiores regularea, quibus potestas est dimissorialee liters· suis subditis aeque regularibus concedendi, eas nemini ad ordine· impertiantur, niai prius de eius vitae probitate, regulari observantia, congrua doctrina, aliisqne a iure praescripti· quali­ tatibus per diligens saltem trium examinatorum gendum. Examinatores praescripti sunt iuxta de­ cretum Clementia VIII incipiens NhUiu. Insuper iudicium sibi satis constiterit. Quare in capitulo generali vel provinciali (interim vero a generali vel statuuntur ea, quae in dimissorialibus literis ex­ provinciali superiore) aliquot ad id maneris graves primenda sunt. In secundo capite agitur de examine habendo C et periti religiosi vin in qnalibet provincia eligantur1, qui quacumque humana affection· postposita. suum penes episcopos, qui ordines conferunt, iuxta de­ munus fideliter adimpleant, relationemque ab se cretum concilii Tridentini sena. 53, oap. 13. In tertio capite innovatur, et ampliatur decretum subsignatam ad quem oportet superiorem trans­ mittant. Hio autem, quamquam nemini sine prae­ Clementis VIII ZJ» mandato, et constitutio Bene­ dicti XIV fmporiri notes. Decernitur quod si epi­ scripta examinatorum approbatione dimiseoriale» liters· concedere valeat, eas tamen quandoque iure scopus dioecesanus abfuerit, vel ordinatione· non merito differet, etsi propitium extet examinatorum habuerit, non ad quemcumque episcopum, sed ad iudicium; eum nempe ipse uti superior, aliquid episcopum viciniorem, qui ordinationem habeat, diordinationi obesse sciat, quod ceteros latet. lidem tnissorialea literae dirigi debeant; nam episcopi superiores memoratas dimissoria!·· liters· non con­ vioiniorqs potius quam episcopi magis remoti in­ cedant pro sacro subdiaconatus ordine, nisi iis tan­ formationem de ordinando habere possunt; et non tum qui theologiae dogmaticae vel moralis studio relinquitur regularibus liberta» eum episcopum prae ceteri» eligendi, quem faciliorem in examine foturam saltem per integram annum, pro diaconatu par agnoverint Agitur etiam quid faciendum ait sedo biennium, et pro presbyteratu per triennium sedulam operam navaverint, salvis ordinum statutis in quibus episcopali vacante, iuxta resolutionem sacrae con­ gregationis Concilii m Tiratonm. vitilationu SS. LL. maius ad id studiorum tempus praescribitur, sub diei 13 iulii 1783. poena oontra transgredientes privationis vocis activa· et passivae nobis, et successoribus nostris summis Decernitur, religiosis in alium conventum trans­ latis concedi haud posa· dimissoriales liters·, nisi pontificibus reservata, eo ipso incurrenda. Qui vero postquam per tres saltem menses in conventu novae ad sacros ordines admittendus erit, per decem dies Ceterum collocationis permanserint, ne translatio ex industria spiritualibus exercitiis vacare dsbept. superiores in dimissorialibus literis expediendis ex­ fiat ad evitandum episcopi dioeeoeani examen; ali­ primere teneantur, religiosum ordinandum nulla quando enim accidit ut fiat translatio ad effectum dumtaxat ordinationis facilius obtinendae, et deinde censura innodatum, nullaque irregularitate aut alio ordinatus ad priorem conventum restituitur, prout canonico impedimento irretitum esse: in aetate a sibi accidisse narrat Benedictus XIV quando socle- •aeris canonibus praescripta constitutum: quoad siae Bononiensi praeerat. Cum instituta votorum mores, observantiam regularem praesertim vitae simplicium exemptione non gaudeant, declaratur communis, et doctrinam, esse approbatum: et cum de sacri» ordinibus suscipiendis agitur, mentionem eorum superiore· facultate· dimiseories concedendi fecere, ad ordines promovendum praeeeripto superius etiam episcopo dioeeeaano non habere, nisi eis spe­ tempore theologiae studiis operam dedisse. Super ciale privilegium nominarim et directe concessum quibus omnibus superiorum, alioramquo ad quo· fuerit. In quarto capite revocantur privilegia dt promo- spectat, conscientia graviter onerata remaneat. Nullusque episcopus eis ordine· conferat, nisi haee n*do a fitocumfu», prout a concilio Tridentino factum fuit, ut u^jhrmitas in omnibus ordinibus sefvetur, et invidnoi occasio removeatur. Conon- emraasi- tomos ΗΠ. Revo- ■ Crimea. dseret. AWIw I «7. S3 D. flCHBMATA DBCMTOBUM PATRUÏ 'i 11· » ffViij bmuia accuratissimo ia eisdem Uteris exprusq^mm». A P*Hpt CaputΠ. · in eontrariual etiamsi m apseiali, expreaea, et in­ . Concilii Tridentini dqerefuiabaereatea, quo sta­ dividua meatione digna siat, quibas smaib» penitae derogamus. Dederam» vaco quoad monastioos tuitur1, ut reguler» quoque nec ia minori aetate, a» sino diligenti episcopi examine ordinentur, pri­ o(disw rituum orientalium per haec eoestitdtioaem vilegiis qoibuseumque quoad hoc penitus excluais, minima derogatum »» iurisdmtioni, m iuribna. idem decretum innovem»;'et mandamus episcopis, quibua r»pective circa sacras regularium ordina­ qui ordin» conferent, ut regular» ipsos sive per tiones patriarchae, vel epispopi legitimo gaudeant se, sive per suos examinator» diligenti examini 11. quoad doctrinam, eodem modo quo clericos'»eeuSchema coMtltutiouis super eleetieelbea larea, omnino subiiciant, non obstante quocumque regularium. privilegio, usu et consuetudine io contrarium; et Praenotanda. ~ * nisi idobeoe repererint, ad ordinationem non ad­ Nihil potius est ad habendoa in ordinibus regu­ laribus aliisque institutis magia proboa et idone» Innovantes, ao etiam ut abusus evellantur, am­ superior», quam ut eorum election» recto fiant. pliantes decretum Clementis VIII, quod incipit JDt Ad removendos abusus, qui in electionibus irrepsemnmfato, et constitutionem Benedicti XIV, cui ini- B rant. Innocentius III in concilio Lateranensi IV edidit tium Jntpotiti notu, decernimus, fit superiores re­ oonatitutionem Qmm propter, qua formam in elec­ gulares, qpi id iuris habent eq sui ordinis consti­ tionibus servandam constituit : ea tamen respiciebat tutionibus et statutis, possint suis religiosis, qui dignitates, quae in titulum perpetuum conferebantur. qualitatibus requisitis sint' praediti, literas dimisConcilium vero Tridentinum sese 'XXV cap. 6 de aoriales cpncedere ad episcopum dumtaxat dioeRegidaribu», qnae in electionibus regularium utri usque oennum, nempe illius conventus, mon»terii. vel sexus servande sunt, constituit, nempe „Quo omnia dqmus, in cuius familia ab iis, ad quos pertinet, recte, et sine ulla fraude fiant... districte praecipit, regularis positus fuerit Qüod si episcopus dioe- omnea supradictoa eligi debere per vota secreta, ita oesanus abfuerit, vel neque per se, neque per alium ut singulorum eligentium notnina nunquam publicen­ generales ordinationes proximo tempore a iure tur. Nec in posterum liceat provinciales aut abbates, ■ praescripto sit habiturus, vel sedes episcopalis vaca­ priores aut alios quoscumque titulares ad effectum verit, et dummodo ipsi superiores regular» non electionis faciendae constituere, aut voces et suffragia ’ distulerint de industria concessionem dimissoriarum absentium supplere. 8i vero contra huius decreti ia id tempus, quo episcopum dioeceaanus vel abfu- constitutionem aliquis electus fuerit, electio irrita tarns, vel ordinationes non esset habiturus, prae­ ait". Huic decreto accessit constitutio Chrietifidelinm fatu dimissori» non ad quemcumque, sed ad 16 februarii 1693, qua Innocentius XII interdixit ne episcopum proprio conventui vel monuterio ytquavis auctoritate voces, et suffragia absentium einiorem qui ordinationem habeat, vel eo non ha- i suppleri, seu alii vocales eorumdem absentium loco bente, ad alterum' peoximiorem dirigere dumtaxat subrogari, deputari, seu eligi valeant. possint; ita.tamen ut dimissoriae ipsae nullius sint Ad evitandas fraudes, et partium studia in ali­ roboris, nisi illis iuncta fuerit authentica attestatio quibus ordinibus constitutum est. ne infra sex menses, vicarii generalis,'aut cancellarii, aut secretarii eius­ qui proxime praecedunt celebrationem capituli, su­ dem episcopi dioecesani, vel si sedes vacaverit, periores. aliique qui vocem hebent in capitulo immu­ legitimi vicarii capitularie, ex qua constet episcopum tari possint' Hoc ad omnes ordines extendi opportunun?*visum est. Cum concilium Tridentinum stadioecesanum e dioecesi abesse, vel ordinationem proximo tempore a iure statuto habiturum non essa, tuerit electiones fieri debere per seercta suffragia, vel episcopalem sedem vacare. Insuper iis religiosis s. congregatio Concilii proposito dubio „An. in elec­ ordinandis, qni in conventum vel monasteruui al­ tione superiorum pomit procedi nedum £er viam teri» dioecMie transferuntur, dimissoriales ’nterae scrutinii, sed etiam inspirationis, vel compromissi-, concedi non possint, nisi postquam in conventu vel respondit, electionem horum praelatorum debere monasterio novae dioecesis Mitem per 1res menpm fieri tantum per vota secreta1 j continuos permanserint. Qui vero horum, quae in Concilium Tridentinum sees XXIV cap. 1 de Re­ hoc tertip capite disposita iUveniuntur, transgressor» formatione hortatur et monet, ut qui ad promotiopem r· aetont ,Vix eredibite;rant verba dis·· sxtendit praraeribena: .lurent atoatoraa se­ •—■ultori·*) qe«taodo ia «toetroeibas peealatorum cundum veritatom eaieaqua coasciestia· probiora·, ■· ugitout smbitfoei qsiqu·, qura aratra «tonat, qaae ae magi· idoneo· m electuro·.* Nomina natam turbas Mwoitoat, scissuras ae' factio··· «xeiteat a«a digniori· iuxta 8. Thomam ■ in ordina ad election» ■in· gravi scandalo domestic·™», et eliquande ex­ illa dicitur, qui omnaa habens conditione· a iure ternorum. dam alii, qaaa sua «aat, quaerunt, alii qua· Apollo, alii vero qaaa Cephee, quasi agantur requisita·, ceteris aptior «t ad ptoeuraadnm com­ munitatis bonum. « Ex qnibps patet, maiori ration· d· samma ro, ae aoa potias de oaers asgalie» reprobando· eaae qui indignum «ligaro nudant: qua­ etiam hsmeris formidando. No· tampratas hara propter in cap. Cam m amctu da elect tit β, clerici incipit ia capitulo, rad esito aatoa dam vota stv· eligente· indigno· privantur pro prima vice iuro pro m sive pro amico dispoaantar «t procursatur; eligendi. Electio vero irritanda est, «t ad ••pa­ nee eam capitulo cessat, sed paatotim «odari debet, riorem devolvitur. Hisce principiis inhaerendo eap. I si tamen unquam sedatur omnino; saepe oaim la­ tenter perdant, dam victor·· paganas oontinaaat, et II schematis conscriptum est Ambitus, qui est inordinutus honoris appetitae, a· fractas victoria· ia sequeati capitale amittatur ; quantum electionibus noceat praesertim in religiosis «t vieti, ut quod perdiderant, recuperent ·.* Hinc visum eet abrogaro efootiono· focale·, seu familiis, nemo est qui non agnoscat. Ideoque gra­ B vissimae poenae contra religiosos ambientes latae oonveatnal·· in ordinibus, abi vigent, si in ei· ha­ sunt Bstis hie est commemorare const s. Pii V beantur provincia·, et provinciale·, prout servetar incipientem Rutoreli* officii pro Minoribus de obser­ ia maiori perte ordinum praesertim mendicantium, vantia, et Gregorii XIII, cui initium NiAil m «as- in quibas superiore·, et officiale· conventual» non tfuaqtu relate ad congregationem Cassineneem. Et eliguntur n familiis conventus, «ed · provinciali Clemens VIII* pro omnibus ordinibus haec statuit : eum suo deflaitorio, at ita aoa solum occurratur „Ut omnis officiorum ambitus occasio praecludatur, malis, quae in capitulis convsntualibus oriri solent, caveant omne· a directa, vel indirecta vocum, seu sed etiam uniformitas inducetur. suffragiorum procuratione tam pro se ipsis, quam Difficilius est providere electioni provincialium, pro aliis tum in capitulis locorum, tum in ceteris quorum dignitas in provinciis praecipue Roma di­ praesertim generalibus capitulis, aut congregationi­ stantibus habetur tamquam omnibus potior, ideoque prae aliis plurium ambitionem excitare solet; hinc bus, aeu alibi. Quicumque secus fecerint, praeter provinciales Domuumto* in nonnullis locis appellan­ alias poeura. et censuras hactenus contra buiusmodi ambientes inflictae in suo robore permanere volumus, tur. In aliquibus ordinibus provincial» a modera­ in poenam privationis officiorum, et ad quaecumque tore generali deputantor; sed haec methodus ab pariter inhabiles habeantur, super quo cum eis dis­ usu communi nimis discrepat, neo induci posse pensari a nemine possit, nisi a nobis, vel succes­ videtur quin gravibus reclamationibus, et obstaculis soribus nostris, et pro qualitate culparum gravius C locus daretur: propterea mediam tenent» viam proponimus, ut quando ad capitula provincialia etiam plectantun. Porro supradictas omnes poenas ad complices, ac simpliciter scientes, et non reve­ superioris provincialis electio spectat, non unus, sed lantes extendimus.*1 tres religiosi eligantur, quorum nomina mittantur Cum autem hoc saluberrimum decretum nonnulli cum habito scrutinio ad moderatorem generalem, scriptores infirmare conentur asserendo, usu non qui una cum suis definitoribus ex tribus unum in fuisse receptum, vel in desuetudinem abiiaw, illud provincialem superiorem eligant. Haec omnia eum in capite III schematis ex integro innovatur oum maiori extensione, et declaratione in cap. V sche­ aliqua moderatione, et cum declaratione edicendo, matis proponuntur. Cum regularea ab apoatoliea aede peeulieri modo honestas consultationes non esse prohibita·. Quae de iuria alternative.- abrogatione in capite dependeant, et eidem speciali vinculo adstricti sint, IV schematis proponuntur, explicatione non indigere congruum, et expediens visum eat constituere in cap. VI schematia, nt electio moderatorum gene­ videntur. Inter vota ab ordinum .moderatoribus generalibus ralium ab apostolica sede confirmari debeat; ai emissa, quod sub num. XIII habetur*, peculiari enim electiones epiaeoporum a. sedis confirmatione animadversione dignum visum est; in eo enim le­ indigent, maiori ratione id pro electione superiorum gitur: ,L' infernal verme, dhe radicalmente rode le generalium constituendum esae videtur, non solum interiori viscere dei oorpi morali, è appuhto quel ut electores diligentiores sint in eligendis digniorisistema, che accorda a coloro, che lo compongono, D bus, sed ut s. sedes agnoscat quinam electi sint, Ia voce attiva nelle canoniche elesioni dei superiori cum non raro contigerit, praesertim in eleetionibns locali, e provindlali, e degli officii dei conventi e quae in loci· longinqui· fiunt, spostolioam sedem do provincie.... E per vero la voce attiva negl'indi­ electione certiorem minime factam fuisse neo ia vidui per eleggere ed istituire li proprii superiori praesens locorum distantia ad obtinendam confir­ mationem obstat; faciliores enim sunt communi­ non è possibile che sia in concreto sensa divisione loro, o partito......... . il corpo morale addivenga corcationes: et in schemate proponitur, ut interim uti rotto, e ditoso in due campi di battaglia net tempo vicarii regant qui regunt. Actum etiam eet in oommi»ione-de* duration· elettivo, der quali vinitore Γ uno, vinto Γ altro. Questo è conformato sensa interruxione dalla o» moderatorum generalium' in suo munere. Et primo pertensa. Da\ questa divisione sorgono i dominanti, 'quidem facta fuit relatio decreti sanctiwimi domini che a dispendio —Ua regolare osservsnsa e pro­ nostri, qui duration·» generafotus in aliquibus or­ dinibus ad duodecim anno· extendit, cum experieagresso raientifioo, pep «entinuate nei regime aocaresxano gli uni, e vllipendono gli altri.* Quae qui­ i (Pinaiai Coats 8.1. ia s» Vate da proditas at ttata m dem "nonnujli alii superiore· generale· fatentur, et olifui Sua «rdmi»· rigrWlfcii, manto iu» 1—, p K, à tat» Misas a Rayumdo Bisachi 0. P. ia ano Voto da regoricritar I li », S M. art. st q. 185, art. 8. * Citato decreto .Votlaa omnino. • (A losepko Oliva, praefecto Miaistrsntiu infirmis, etaratam.) prvVNWMisSsa aarase angusto IMS, p tt—4 ) ■ Hseetta diets asm istcUigutv. ut son semper M ukiqne i oenas kskssat. f d 8» D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM KXAMOU PROPOMEMDCWUM tfa docuerit raid· difteil· mm, at modaratoroe g·- i aara)M minoris tomporia spatio ordinean visitare, religiosos at stats· prorisctaraa, totiusqns ordinis satis agnoseere, ae daerata ab ipeis lata ad abaaaa evellendos, at ad observantia· raetitaeadaa exa­ tout; eieetefaf ariuan sirramsp estes Mt adi atagb idonooe oflgsddM *a carte hM ratteae flaeti, quia nempe perpm eia» ruyfasea iitni; fanet iaabactvaatiae, nam décrite superioris' ad tempM vel exseutioaom aoa habent, vel brevi tempore perdurant. cutioni, uti par Mt, daaMtadara poaaiat Exposita Prosequebatur, ordiaM malto magie floraim eum deiade (ait historia daratioaia moderatorum gene­ nuas nuperiorum generalium perpetuum fait; et ralium. ! Ex fncto, et institutione fundatorum eoe- sanctos fandatorM ad vitam munus ewperioria ge­ atat muons superiorum geaeralium faiase perpe­ neralia conatituieM. tuum, scilicet durante eoraai vita. Hoc iaa par Quod ai aliqua mala ex munere perpetuo proplurimos annos in ordiaibaa riguit, at ordiaM ipai maaare possunt, ea comparanda aoa nuat eum gra­ tune temporia obaarvaatid, at dioeiplina florebant vioribus malis, quae ex munero ad tampqn bxoProgrCMU temriorie a aedea aliquibus ordinibus in- - riuntafll ut ipoo Navarros loeo citato animadvertit. Insuper saperions generales, qui minore nuo abu­ debit, ut eorum generaleo auporiorea ad tempus eli­ gere possentt nempe Leo X id ordini Minorum in tantur, etiam ex iure communi absolvi ab eo, pos­ bulla Unionie Cuao 1517 eoneOMit; Siatua V Eremitic sent, et amoveri*. Nec laudatum decretum, quo a. Auguatini, et idipaum deindo Carmelitis, Servitis, munus nuperiorum generalium ad duodecim annoa aliiaque indultum eat: ita nt oirea dimidium aae- extenditur^obstat, nam illud editum videtur uti prae­ euli XVI moderator· generaleo ed tempus elige- 1 paratio ad «perpetuitatem deinde rostituendam. rentur, excepto ordine Praedicatorum, et nocietate lean. Anno vero 1804 vi oonatitutionia Inter fra· mores etiam in dieto Praedicatorum ordine dnratio magistri generalia ad MXenninm eoercita fuit. Quibua praemissio duo oonaultorea deputati sen­ tentiam auam protulerunt Unua pro duratiooe ads duodecim annoa ipxta superius memoratum decre­ tum, alter vero pro perpetuitat^ instabat. Primus exponebat periculi, quae ex perpetui­ tate oriri possunt; timebat enim ne auctoritas su­ periorum in quamdam tyraqnidem converteretur; et ai contingeret in nuperiorem eligi peraonam minime idoneam, ignavam, negligentem, aenio confectam, gravissima mala, durante eiua vita, in universum ordinem promanarent; addebat iua antiquum ab apoatolica aede legitime fuiaae immutatum. Secundus vero animadvertebat a aedem · non generali lege perpetuitatem anatuliaae, aed specialia c tantum induite ob peculiarea. circumstantiae oonceaaisse, et in medium proferebat const. Bene­ dicti XIV Inter maximae die 31 martii 1745 fra­ tribus Eremitis a. Auguatini occasione capituli generalia datam, in qua lummu pontifex eoa hor­ tatur ad eligendum auperiorem generalem ad vitam dicena : „Licet.. . poatmodum atatuto temporie spa­ tio (munus generalatus) alligari apostolica haec a. aedes induisent, multae tunc allatae, et perpensae sunt causae, quae quidem congruae, aptaeque vide­ bantur; aed non ferunt usus, et consuetudines rorum semper retineri commode pome, quae ante proba­ bantur.'* Insuper praefaudatua pontifex describit Quibua omnibus perpensis contuitorea in duae sententias abierunt, nempe nonnulli suffragium pro perpetuitate dederunt, alii pro durations ad annoa duodecim iuxta auperiua citatum decretum. Sed postrema aententia praevaluit; quamvia enim animadvoraionM pro perpetuitate gravia momenti ricae tint, tamen maior para existimavit contrariae ad­ ductae ratiooM non eaae contemnendae, et antic proviaum fore, ai enunciatum decretum, quo duratio ad duodecim annoa protrahitur, ad onnM ordinet extenderetur. Nihil tamen oonaultorea immutan­ dum OMO remueront relate ad ordinea, et insti­ tuta, in quibua superiores generaleo ad vitam ha­ bentur. Quae de electionibua regularium dicta aunt, etiam ad inatituta votorum simplicium extendi expedire vieum eet, cum hac super re eadem rationum momenta concurrant Proponitur igitur examini schema constitutionis. Pine epieeopus «errus servorum Dei sacro approbante concilio ad perpetuam rei memoriam • Super electionibus regularium. Si in qualibet bene constituta societate ratio recti rd^iminia exigit, ut praestantiores eidem viri et ad gubernandum aptiores praeficiantur, id ma­ xime observandum erit in regularibus ordinibus, in quibus homines perfectionis iter aggressi, ad evangelicorum consiliorum normam, et ad regularum, quas professi' aunt, praescriptum, vitam moresque componere debent Parum enim regulae, constitu­ incommda, quae ex electionibus superiorum gene- tiones, ac saluberrimae proderunt leges, nisi supe­ lium ad tempue promanant. „Neminem enim, ait, riores habeantur qui omni studio et cura illarum . ipsimet (regularia disciplinae cultores) ignorare ar­ observantiam adurgeant, quique nullis parcant la bitrantur, quanta in appetendis honoribus cupidi­ boribna; pro opportunitate arguant, obsecrent, in­ tate deflagrent quamplurimi ambitiosi homines tum D crepant in omni patientia et bonitate; exemplar cum praefinita exiguo et brevi annorum curriculo^ religiosae vitae seipsos exhibeant; in subditis non publica munera ad novos iterum magistratus ca­ dominentur, sed uti filios eos diligant; ac si opus piendos rursus viam facile aperiunt; bino crebras fnerit correctionis virga, cum mansuetudine corri­ contentiones, miserrima Christianae caritatis nau­ gant; abusus praepediant, ac ei irrepserint, evel­ fragia, studio et arte obtrectationM quaesitu, et lant; studia partium non foveant; nec personarum longe omnium acerrimos motus invidiae saepe ex­ acceptionem habeant; non proprium commodum et citari non sine gravi eordium ipsorum aegritudine ntilitatem, sed unice qnaerant qnae ad regularem merito semper deplorarunt.** Deinde idem consultor disciplinam servandam ac fovendam, et ad proprii rationes exponebat quas electionem ad vitam sua­ ordinis bonum ae decorem promovendum magno­ dere putabat. Scilicet ut docet Narsrrao1, electio pere conducunt ad tempus auctoritatem superiorum generalium im­ Talea autem haberi superiores haudquaquam minuit, cum subditis anbiiciantur; fovet ambitionem poterunt, nisi omnia in electionibus ambitus arcea­ non sine detrimento regularis disciplinae ; superiores tur, electoresque solum Deum prae oculis habeant, eosque tantum eligant, qui probi et idonei magis ipsos segniores reddit, ita ut vitia praesertim re­ ligiosorum, qui in capitulo vocem habent, disaimu- existimentur. Quapropter sacro approbante concilio haec super electionibua decernenda consuimus. 1 Commeat, i de Regal, a. A et oonaiL de statu Me­ nsch. n. 8. > 1 De Lasana teas. 3 comment in Mars nragmmt. γϊ WWW nt ossoasatar' eKgsudocum nummus, ae difftoflfae Olfit L Qbm do sapsrioru· fnorumeoasqM regularium, eorua «luetis, qui magis suat idoaei, reddatur, haiosarodi aHanativao ias, eoa obstaato queoumquo m Mterorum offisialium «Mow Tridentiaa sy­ nodes doerovit1; quaoqM etdom decreto iahasraaé privilegio, statate, ot eoasoetediao etiam immemostatuit InuooMtias XII praedecessor uoeter ia ooa- rabilit penitus abrogamus; ita at medaratoras ge­ otitatioM q«M incipit dtotrtoto pro­ neratos qaooamqao samias appeltoutar, st prooarahibas*, a· quavio Metoritato absentiam vota suppleri, toros generatos, nulla habite ratione provinciae vel •oa aiii vomIm aboeatiaa toeo, aeu vice subrogari, do- ustionis, ex corpore totius ordinis libere eligi possint putari, aaa otigi vatoaat, in omnibus roaovamaa, at ad Caput V. omasa ordinas abiquo «xieteatos extendimus, ae ab Ad animorum coatoatioMs, quae in etoetioaibqn omnibus omnino servari maadamaa. Qaia Immo dooornimna, ae infra hi aenow qui proxima praecedunt superiorum localium seu oonventanm contingere celebratione· quorumcumque capitatorum, aape- possent, evitandae, decernimus, ut in ordinibus in riorae, aiiiqao, qai vocem.bebent in iiedea capitalia, quibas superiores provieeiajae habeatur, obmo su­ immutari, atque eorum looo aliis substitui ullo modo periores et officiales locelaa mu singulorum con­ etiam ex causa obitus possint; aod potias, ai eorum ventuum, direqte eligantur a provinciali eum mo monas vaosra contigerit, eidem provideatur interim deflnitorio per secrete suffragia, salvo moderatori per ficarios, qui nullo suffragandi iure in capitulo generali iure eoe sive per m, sive pornbdotogaapotiantur. Declaramus insuper huiusmodi regula­ I dum approbandi. Nihil tamen innovatam declaramus in ordinibus, in quibus ius superiorM ot officiales deputandi ad moderatorem generalem pertinet Et quia gravia mala ex partium stadiis evenire Singuli suffragatores super sacris evangeliis possent etiam in superiorum provincialium electio­ nibus, quae fiunt a capitalis provincialibus, iisdem iurare teneantur, m, quacumque humana affectione malis quantam fieri poterit occurrere cupientes, postposita, ac inspecta tantam veritate conscientiae, magis probos et idoneos viros in superiores com sancimus, ut, quando ad dictu capitula superioris electuros; ita ut non solum indignos, sed etiam provincialis electio spectat non unus, sed tres re­ minus idoneos excludere debeant: quapropter ante ligiosi eligantur, quorum nomina cum praehabito electionem diligenter legantur constitutiones super scrutinio mittantur ad moderatorem generalem, qni una cum suis definitoribus, vel assistentibus, vel qualitate et requisitis eligendorum; et ad praela­ turas, et officia illi praecipue eligantur, qui possint, consiliariis, quibas hac in re votum deliberativum et consueverint regulas ordinis, et constitationM concedimus, ex tribus unum in provincialem supe­ riorem, quem magis in Domino idoneam iudieaobservare, ac regularem disciplinam promovere. Haec serio animadvertant electores, ac sedulo verint, per secreta suffragia eligant: et interim vicario nomine provinciam regant qui regunt: ac exequantur, nisi suo officio et gravi obligationi deosse velint. 8i autem eo devenerint, quod Deus < salvum maneat moderatoribus generalibus ius co­ tera capituli provincialis acta approbandi. nvertat, ut indignum elegerint culpabiles electores praeter alias poenas in eos statutas, privatiodeiq, Caput VI. omnium officiorum, neo non vocis activae ac pas­ rium electiones non per inspirationem, neo per com­ promissum, sed fieri dumtaxat debere per secretum scrutinium. Caput II. sivae s. sedi reservatam ipso facto incurrant. Elec­ tio vero irritanda erit ; ac ius eligendi ad superio­ rem devolvatur. Caput III. Aditum praecludere volentes ambitus vitio, quod in maximam religiosarum familiarum perniciem vergit, omnibus religiosis districte prohibemus, ne per emendiqatos favores et commendationes, officia, munera, et dignitates quascumque suae religionis, sive instituti assequi curent; eisque graviter prae­ cipimus, ut a directa, vel indirecta vocum, mu suf- . Moderatores generales et praesides ordinum electi, cuiusqumque ordinis, congregationis et So­ cietatis, comprehensis etiam iis qui praesunt insti­ tutis, in quibus vota tantum simplicia emittuntur, sui muneris exercitium nullimode assumere, neo ullam exercere auctoritatem valeant, nisi postquam suae electionis confirmationem a s. sede obtinue­ rint; interea vero temporia tamquam vicarii regero debeant, qui regimen ante electionem habebaut. Caput VII. fragiorum procuratione tam pro aeipsia, quam pro Experientia compertum est. moderatores genealiis prorsus abstineant. Qui secus fecerint, eorum- rales, qui ad triennium vel sexennium eliguntur, que complices, praeter alias poenas contra huius- tam brevi temporie spatio nec statum ordinis probo modi ambientes inflictas, in privationem cuiusque D agnoscere, nec sua decreta penitus exequi, nec muneris, quo funguntur, eo ipso incidant, et ad coeptam reformationem ad exitum perducere, mul­ quaecumque alia inhabiles reddantur: super quo toque minus constabilire eam posM. Quapropter pro nonnullip ordinibus statuimus, ut illorum su­ dispensari cum eis a nemine possit, nisi a nobis et periores generales ad annos duodecim eligantur, successoribus nostris; et pro qualitate culparum adiecta lege, ut saltem infra mensem ab expleto gravius etiam plectantur. Ad anxietatem vero con­ uniuscuiusque electionis sexennio, congregatio om­ scientiarum removendam declaramus, honestas con­ sultationes, quae a viris prudentibus fieri solent ad nium sui ordinis superiorum provincialium in hac alma urbe habeatur, cui superior generalis rationem veras eligendorum qualitates praenoscendas, ot ad digniores eligendos, minime ease in hac prohibitione reddere teneatur de omnibus quae gessit, de re­ comprehensas. gulari disciplina, studiis, institutione novitiorum et Caput IV. neo-professorum, aliisque ad ordinem spectantibus: Cum ex peculiaribus privilegiis, statutis, ac mori­ et congregatio ipsa provincialium relationem ad bus, qui apud nonnullos ordines obtinent, eligendi apoatolicam sedem transmittere debeat cum oppor­ moderatores ac procuratores generales modo ex tunis postulatis, ut summus pontifex quidquid ex­ Hoc porro decretum una, modo ex altera provincia vel natione, quod pedire judicaverit, decernat vulgo alternativae ius nuncupant, necessario accidat ad omnes ordines, congregationes, societates, et instituta etiam votorum simplicium extendimus, iis tantum exceptis, in quibu» moderatores generales 1 Ses* XXV cap. β de Regular. W D. BOHBMATA DICMTOBÜM ΡΑΤΒϋΜ ΠΑΙΠ4 ΡΒΟΡΟΜΚΠΧΜΗΠί ad vitea eligaBtar; quod etiam ia piat— earrater. Cam autem non. ia omnibu· aidiidbaa, eeagregationibaa, aorietatib·· te iaatitetb peaviaciale· exi•tent, in omnia· ordianm, te iaetitatorum dome· prinepp· ««η generaliti· Romao habeatar, proptaree declare—·, congregational· — capitatam pruodiotam, abi proviactale· decant, tin raBgiotea ece■tara debar·, qai iuxta eoaatitatioM· eaiaaqaa or­ dini· in capitali· goaoralibaa, aoagragatioaibaa, vel diaati· locum habeat illudque abi domaa genorafltia exatat eclebrari poaee. Copat VIII. Firma remaneant quae a tarn commuai at ab apoatolici· at eaiaaqaa ordiaia at inatitati aoMtitationibua circa clectionea regularium atatata aaat, te ii· qoae praemiari· omalbua nan oppoauatar. Qaa· rare in praeaenti» ooaatitationi· cap. 3, S at β epoatolicae aadia dispensation!, et oonfinnatioai re•ervate fnernnt, pro monaatiei· orientalium ritaum ordinibus, patriarchis proprii ritus raaorrari indnlgemna, atque mandamn·. Haec omnia rolamai atque praecipimus bob •olum pro ordinibus regularibus, raram etiam pro institutis, in quibna vote nimplioio tantam emit­ tantur, non obatantibus quibuaria privilegii· attain in corpore iuri· clausia, oonatitutionibB· apoatolici· et ordinam, atque institutorum quorumoumque sta­ tuti» etiam iuratis et apoatoliea sede confirmati·, nec non quacumque etiam immemorabili conraetadine, aliiaque contrarii· quibueeumque. ' IS. Sebem» eenatituUoala aaper ritetatione regularium. peobibeter, m viritetseea, afasqur socii utaea ee- Oea ·φη ait, at apoatoliea aed· statam ordiaua^ ooagragationunt, et inatitateru· agnoscat, deearnitar rapqpiatae geaacataa, qaecentqae neurine appeUantar, qeoübet reeerreata sexennio debere ad a aede· retatieeem etataa proprii ordini· traae■ittere. ProviactaMbus v»ro iaiaagttar, ut retettoMta eoae vtaitationb ad «aperior·· genende· mittant Tudem oppertanam vteam ete modaratoribna generaMbae iaiuagere, nt debeant accedere ad limina apoetolorea eodem prorsas modo, qao episcopi tenentor; Ipei eeim «pedali vinculo sum— ponti­ fici devinoti enat. Quibo· praemissi· scheme eonatitationia putrem exaaiai exhibetur. i " Pùu tpiuaftii tvm esrsoroai Dti Mero apprêtante conetUe ad perpetuant rri tuttoria». De riaitatio·· regularium. Magna aollicitudine advigilandam «et, ne ■ inimicua homo qui ■uperneminat «mania in religio··· quoque familia·, qua· «lectam eoaatitaunt dominia agri partem, ·· ae inrinuet ad perfectioni· bonum intercipiendum. Ad hoc aane in Regularibu· ordini­ bn· aacrae viritationi· munua inatitutam fait, quod •ummopere Tridentina aynodua commendavit, ae opportuni· 'decreti· communivit Quam vi· enim iidem ordine· aaluberrimi· regantur legibua ae •tatutia. ·· tamen humana conditio eat ut etiam regulare· a defectibua et aubreptionibua non aint immune·. Quamobrem opua eat, ut auperiore· aingulaa religio··· domo· diligenter perluatrent dt ai PnMaotaado. Sacra visitatio instituta eet, ut visitatore· „de •tatu monasteriorum et observantiis regularibua dili­ genter inquirant, et tam in apiritualibua quam in temporalibua corrigant et reforment quae viderint corrigenda*1. De visitatione regularium synodus Tridentina plora statuit*. In praxi quae sancita •ont, uti par eat, aemper non aervantar, aliquando riaitatio perfunctorie, et apeeie tenue fit, et tamen coaventua expensis gravantur. Omittantur neoeesariae informatione· et inquiaitionea ad conventuum, •t monaaterionim statum revera agnoscendum; negligitur accurata riaitatio personalis, quae in eo •ita eat, ut «inguine de familia personae «eiunctim, et «ecreto audiantur. Qui correctione indigent, effi­ caciter non corriguntur; abusione·, quae irrepeerint, non evellnntur. Hinc observantia, et disciplina re­ gularia detrimentum patitur, «t mala augeatur. Non desunt vero plure· anperiore· qui omni cura, xelo, et prudentia .alacriter visitatione· peragunt eum. maxima proprii inatituti utilitate. In «chomate constitutioni» incaleatar omnibua •nperioribu» generalibus nt rive per ae, «ire per viritatore· deputando· proprium ordinem frequenter viritent, quia impoaaibilc foret nt ampliore·'ordine· • •uperioribu· generalibn· per M viritentnr. Dici­ tur fnqasater, cum boo adverbio Tridentina aynodn· uaa rits aed additur quoad temp·· ataadom eaae proprii· oonatitutionibn·, ai in eia definitam reporta­ tur. Relate ad provinciale· adhibendo verba con­ cilii Tridentini dicitur rate tmporvtes, quia in pro­ qaa· comperiant infirma, confirment: ri quae di•rupta, oonaolident: ri quae depravate, convertant; •e regulae et eonatitationum euinaqu· ordini· ob•ervantiam adurgeant Quae ut faciliua obtineantur, haee aaero approbante concilio, decernimua atque ■tetaimua. Caput I. prii· atatuti· ea. praescripta inveniuntor. Deinde agitur de modo visitationis peragendae, de eiua acopo, de informatiohibos exquirendis, de giat Quare auperiore· regulare· qui tentam obiter ae «perie tenua •aeram viaitationem adimplent ii minime ano officio aatiafaeere intelliguntar. Ut igi- 1 Cap. £a paar da atat noaaeh. rab Hoaaria III (ΙΠ. U, 8] ; eap. h ÙKfuiM it aula moaaeh. at eaaaq. ragaL ΙΛ.Π • Swa. XXV da Regal cap. I, cap, 8, «t cap. M>. ‘ Singuli· abbatibua, qui aunt ordinum «eu con­ gregationum capita, nec non omnibua aliorum ordinum, congregationum, «oeietatum, et inititutorum moderatoribu· generalibn· quocumque nomine appellentur, praeopimo·, ut rive per «e, rive per viritatore· deputando·, anum ordinem frequenter viritent «errato tamen tempore «i quod, in proprii· eonatitutionibu· praeacriptam eet. Inauper volumua, nt auperiorea provinciale· conventa· omne· ac domo· provinciae auii temporibaa viritare non praeter­ mittent Innovamu· etiam et oonfinnamna quae a aaero concilio Tridentino quoad regularium viritatfene· deereta rant; ao praeaertim e·, quae circa monaateria, quae generalibn· capitalia aut epiacopia non rabaunt, nec auoe habeat ordinario· regulare· viaitatOTea, atatata reperiantar*. Oapat II. Cum aacrae viaitationea eo potimimum tendant nt aburionea omnee, quae iu regulari· diaeiplina· detrimentum in «ingulia domibu· introductae rant, evellantur, maximam profecto curam et diligentiam in i»·, qui huiuratodi offleio fanguntar expoetalant ne quid eorum oeeloa quod ait emendandam effu­ > 8mu XXIV te Rafcrm. cap. t • 8···. XXV eap. 8 te Regular. we refibpsaæda erœt, 4Q^^MAee aopeg^otatu mem^raterior·· et ooavootaum tamia spWtaaebua qaam to tessporalibaa inquirant praevii· «abitis MnisM* aera & OetegMcaUe dapmtata ab Inaeauatia ΧΠ •dbm demerit ad oxpstiafoaam eareerte eupmi BMAMI pW OMK tfMrtBAp «t feMltatte •üstoadi gemeraMbaa aftribrtam ad previaetelee os* tea dit*. Praaaaatiboa vare toasporibaa impeaaibila fime •vnait hahnemidi aareeria exporimeetam ob peeeliarie rerum adiuaata, et ob obataaula quaa appo­ nerentur. Hinc ia aapite I schematis ateteitar, ut aupprOa·· cernere, reUgioaee expellendo· probetur per annum ealutaribua peenia, ot letarim infra diotam anuum quolibet nempe recurrente qnadrimeatri fiant aanonicaa edmenltioaea ia ordina ad expaMoaom, ut oongruum doter emendationi temporie intervallum. Ut natem nuUua praetextae eidem raHgioee centra Oap»t HI. expuhionom inaargeadi reliaquater, ooaatiteitur at Sub aadam poaaa roandamn· anperioribua pra- B ipeaa admonitione· 'fiant publiée coram religio·»· in vinoialibua, at raiatiaaem visitationi· ad suum su- capitulo familiari coadunatis, et ut ipai ia aeriptia tradaatar. Et ne quia mina· recte interpretetur pariorem gaaeralam tranamittaat : aaa aoa modera­ toribus ganaralibua aa praeaidibua utcumqua appel­ decretalem Gregorii IX ex hoc quod hio voluit ut lantor, euiuavia ordinis, ooagregatioaia, soqistetia at annuatim eiecti quererentur, ec emendati in reli­ iaatitnti etiam votorum simplicium, nt relationem gionem reciperentur; idcirco in eodem cupito initium statu· proprii ordini·, congregationi·, societati· ot . -ponitur in adaerando ac aervando iure expellendi, inatituti, quolibet saxennio ad apoatolioam aedem quod ipai regulare· ordina· hebent, eieqne ab Ur­ mittant. ae tendam ut ad limina apoatolonim, eodem bano VIII et Innooentio XU in memoratis. dacretia promut modo aa tempore quo epieoopi tonentur, oonflrmataun fuit.: ^uaaapæ praemttele aaeemoedis, waAüie^ae ppudantan asBgillatim osaaibas da fiualfia pareeaia, m oHis Mrvatfa, quae i« atatatia «ai etfiiafa praucaribuatur. Otten· visitateribaa omnibus, faaaraHbaa, previa«alibaa, aliiaqM ^aibaaoaa^a·, aeramqtio aaaiia districte prohibamna, no aonaainaa aaarao viaitatieaia, praeter moderate· axpeaaaa itiaeria aa viotaalia ttetigioao statui ooagraaatia, all·· aliam omaiaa taxam, xaaium, «aaaa, aat aliud quodaumque emnlumautem quovia praatoxta peroipiaat aab poaaa raatitatioaia, privationis ab officio, aaa aaa vocia active· aa paaaivaa a sedi raaervata ipao facto inoarraada. m Additur, non ob quaeoumquo delicte fieri debere expulsionem ; sed dumtaxat ob ea quae auot gravia et notoria, iuxta id quod tradit diyua Bonaventure, inquietia: .Si pator aliter vivit, quam expedit iu ordine, et saepius eorroptna ae emendare non vo­ luerit, ai excoaaua fuarit occultus, tolerando· eat cum cautela propter acandalum, no ai abiiciatar, 13. cum eiaa culpa non pateat, ininate videatur protect··, Schema constitutioni» super expuUone 0 aut eiua peccatum propaletur ininate, quorum religioaorum incorregiblllum. utrumque eet illicitum. At ubi exoeaana eiua simul PrattMandA. fuerint grave· et notorii; ite quod eiua exemplo Tam a iure communi, quam a peeoliaribua re­ alii infici poaaint ai retineatur in ordine, et extranei etiam acandalisentnr ex eo, quod eiuamodi auatinetur, gularium ordinum conatitutionibua statute eat reli­ giosorum incorregibilium eiectio seu expulsio; nam in tali casu propter auferendum acandaium, et propter corruptionem ordini· praecavendam, eiuamodi pater ipsa ratio dictat, membrum putridum abaoindendum voti et pacti ani praevaricator, ab ordina eiicieaease, ne putredine totum oorpua inficiat. Ao s. dua eat*.· Augustinus in aua regula statuit .Monachum qui saepe admonitu· ae ae non emendaverit, ferro abacisIn altero autem capite, ut facilia· reddatur iu•ionia eliciendum, no una ovi· morbida totum gregem dioium super expulsione, statuitur sufficere procontaminet* Quae poena pariter a aaoria canonibua peaaum aummarium, et procedi posse sola facti veritete inspecte, aine strepitu et figura iudicii. praescribitur1, M a summi· pontifieibu· in au» con•titutionibus proceesua pro expulsione conficiendo· Nihilominua non aufertur defensio neoeaaaria pro deaignatur. rao ; ' nam aliquis religioaua qui eiua defensionem Ineorregibilitea concurrat' oportet, ut quia .legi­ ••sumat debet eligi ab ipao reo, vel eo renuente time expellatur a religione. Ineorregibilis autem deputari ex officio. Quod ai reua ipao contra ·· nemo ad hunc effectum ex Urbani VIII diapoaitiono quae acte sunt gravamen aliquod habeat recurrero poterit ad apo«tolicam sedem, cuiua erit probe exhabetur, niai qui poat explete otnaia iuri· remedia, •dhuo obstinato eat animo abaque Ullo emendationi· pendere, an omnia recte pro expulaione prooeaeerint •igno. Ac no illud eveniat incommodi, quod religiosi Verum iuris remedia ex praefata Urbani dis­ expulsi eoanm conditionem occultare valeant extra positione haeo aunt Probari dobot expellendos claustra, expedire visum fuit constituere, ut decre­ unius anni spatio in privatis oaroeribua rbligionia, tum expnlaionis debeat a aoperioribua notificari noa in poenitentia et in ieiunio. Si poet annum aoa solum ordinario loci, in quo aitum eat coenobium, resipuerit instruendus s*t proeeasua aeeuadam stylum prout Urbanus VIII statuerat sed atimn ordinario cuiusque ordini·, ac plene probato crimina, ex­ origini·. Gregorius IX, uti supra innuimus, auperioribus pulsioni fit loan·: et eiecti, quamdiu non rodieriat ad religionem, in habitu clericali incedar·, atque mandavit ,ut annuatim quaerant religioso· fugitivo· ordinarii loci jurisdictioni, et obedientiae aube··· •t eieetoa, eoaque recipiant ai id patietur regularia debant; proindeque illico axpnlaionis aententia aidem diaoipliaa*;· quod Urbanus VIII in citato decreto ita ordinario notifioanda aat; et item eiecti extra claustra ' Urtaaas Vm «serat. 81 svpUaAri· 1«8« iadpiaati Sorva dagentea sont perpetuo auspenai ab exercitio or­ dinum, sublate ordinarim lecorum facultate dictem eenprspatw. Haae ssapaastoa··» eoetnaavit saaetissim·· d · accedant. Haec volume· atque mandanto·, conatitationibu· apoatolicia, cuiusque ordini· at inatituti, etiam a a. aede confirmatis, quibuaoumque privilegii·, aliiaqua contrarii· apeciali quoque Ot individua mentione digni· non obatentibu·. ■ Cap. /«pudicas II, st sap. dt r«ti* saevo 17, mna 87, «· 1. Fin· PP. IX ia sua wastitatlo··, qw· incipit ApastctUas sedis •■sdn^Nsm, peg. >· s t • laaecratia· XII «ceret m ialii l«74 • Ia qaaaation. sqpat RegsL fratr. Minor, qaasst. 1«. •31 D. 8CHXMATÀ DBCMTOMJM PAÏTOM RXAMEHPROPO»ÔlDOWX deelarat; .Dummodo ia expaHs Itutasanodl «hait a paton, *hÿ Ante mmM Aa Matam rmtpjmatia, spe· evidaaa earaedatioui· ax Btaria laUrna testi­ dpara oaaiM teeeatar. ■ ' monialibus ordinarii1.* Rteuim «xpabto me4BcinaHs Qatara ■ ia raüqai·, |«μ hlsb· nestri· Btari* aaa poena mt, atqusinfiigftar ad emandatioaem ; ita nt obligatio inhaereat raperioribm qaaereadi eaae re­ advenaater, Aarrata Urhaai Vin» at luoeaatti ligio»» expulaos, eoaque .«meadatae ia ordinem XII* firaw rmneaeeat. Seperieroa autem ordinum recipiendi. Varam quia id ia praxi fera bm eb- graviter ia Domina obteatamar, ut mamorM petet· Mrvater, additam mt, regelaro· ordine· teneri vere aaa raritati·, qaa animati rare debeat, nihil inten­ emendato* recipere; at ne dater ambigendi occasio tata* rehaqaaat, ut anima· huimmodi religiosorum •uper signis emendationi·, statuitur emendato· mu­ laetanter aateqaam ad rorum expnlrionem derari quo* praesertim ordinarii suis Uteri* tale· eme veaiaaL ’ Haee omnia oboorvari praecipita» ooaatitntioairenuneiaverint. Hine examini patrum seque·· «drama prbponitar. bas apoatoliei·, ot ordinum, aliisquo quibucumque otia* in corpore ' iuri· daasis, «t «peoiali mentione Pixe tpitcojnu sere» wrnorus» Dm Mere apprêtent· digni· ia contrarium noa obstantib», eoacilio nd parpahuun rti aMamrima. Super expuitione religiosorum inoorragibilium. IA Sehema decreti taper iuriadlctione episeoporam Jfemo maius religiosi· familiis detrimentum in­ in regulare· delinqaeatea. fert, quam qui in illi· eum scandalo ver^ptqr. TalM B /VaraotaMte. profecto aunt ii religioei, qui sanctaetionit Aciam eet in’ eatanuauone pro regularibus d· spiritu amisso, in gravM prolabantur exoeasak, ae •pretia ■•uperisrum .moniti· emendare m mimm· illorum exemptione ab epiacoporam iarisdiotione, et curant. Quae quidem ras Ceteri· religiosis panfimb · inspecta illi» origine, utilitate, ao necessitate, re­ exemplo .Mt ? ideoque in iure religiotoram vuMio verendissimi ooraultore· exemptionem ipsam «er­ gibilium eiectio constituta repentur. BteWtm^ipga^ randam omnino mm existimarunt. Varam ai ib poctulat ratio, ut bvis morbida · reliqui· Mparetar, âffîttiis pro concilio peragendi· aliqui· uni occur­ ne sua contagione totum gregem inficiat. Quoniam reret, ad qnem jurisdictio delegata epiecoporam in vero huiusmodi poenae irrogatio qnibuadam iuri· regulare· extendi utile videretur, edixerant, id epe•olemnitatibu· implexa Mt, im ad planiorem eiut ciatim in commissione proponendum es» ut re· executiohem reddendam, «aero approbante concilie, •edolo perpendatur. Deinde.,voro animadvertebant quod de iurishaee «tatuenda ac decernenda censemus. dictione in parochum regularem utram «it o»',^-jfja Caput I. an delegata disputant dbetorm. Fsgnanus .-onteudit Sertum tectumque maneat regularibus ordinibu* eam mm ordinariam, quia concilium Tridentinum* in·, quod habent, religio·» profemo· expellendi. regulare· curam animaram exercente· aubiicit inutudiaie visitationi, iuriadictioni, et correctioni episcopi Huiuamedi tamen poena non irrogetur, niai iis tan­ tum, qui gravia et notorii criminis sunt rei; ita ut C in iis, que ad dictam curam et sacramentorum ad•i in ordine retineantur, non solum alii religioei ministrationem pertinent sine consueto addito tanφ»ηιη tndit apontolica* dtltgaia*. Pauerinu·· contra malo eorum exemplo inflei, rad etiam extranei scandalum aumere possint: quique praetorta in asserit eam eme delegatam, cum credibile non sit criminibua obatinate ·· gerunt, ac inoorregtoito· concilium voIuimc privare pontifieem subiectione evadunt. Habendi autem inobrregibilm erant, qui immediata, qna ei regulares subiiciuntur. Bene­ dictus XIV in const. Firmandi· quamvis sub n. 3 poat trina· de expulsione canonica· admonitione·, non adhuc emendationi· indubia «igne praebuerint refera·* eonstit. Gregorii XV de iurisdictione dele­ Admonitione· vero ita fieri debent ut unaquaeque gata loquatur, sub n. 19 preamus agens de iuri·habeatur quolibet quadrimMtri per annum ; nec non diotione a concilio Tridentino in praedicto cap. 11 publice, coram nimirum religio·!· in fhmiliari oapi- •Μ·. XXV do Rcgul episcopia concerna clare dicit tujo coadunati· ; ac in acriptii religioso eiioiendo vquod quidem iuxta magis receptam tribunalium tradantur. Interim religio·» ipae salutaribus poento huius UMtrae epriae sententiam intelligitur de iuris’ , coerceatur, «ublato quovis alio experimento, qaod dictione epiaeopi ordinaria, non rero delegata'*. Cum igitur concilium Tridentinum in dieto capite pro religioaoram expuitione antehac praMcriptam non apposuerit consuetam clausulam, quod episcopi extiterit. Caput II. iurisdietionem tanqusm apostoiicae sedis delegati exercer· possint, et insuper expresse addiderit sdAd expulsionem vero decernendam «afficiat pro­ ces·» qui dicitur summari»; et line strepitu at D verbium immedtat·, quod in aliis capitibus minime figura indicii, «ed sola facti veritate inspecta ab ii·, legitur, et sentenuk curiae Romanae iurisdictioni ad quo· pertinet procedi poMit praehabita tantum ordinariae faveat, reverendimimi consultore· ut rei defensione per aliquem religiosum viram ab m, dubia, et quamtionM e medio tollantur, et certo ve) eo renuente ex officio deputandum; ao calvo constet ad quem a iudieio episcopi appellandum ad. apostoiicam aedem recursu. Decretum expul­ sit, csnsuerant exprome declarandum esse, iurissioni·* tam ordinario loci in quo coenobium religiosi . dictionem in personas, de quibua agiter in dicto cap. 11 sew XXV de Regni., , mm ordinariam. expulsi reperitur, quam ordinario origini· a »UInsuper adnotandum esss edicebatur, quod doc- ' perioribus notificandum erit Quoad monacho· vero orientalium rituum, qui ab ordinariorum iurisdictione tore· in diversM abeunt sententia· in qpaMtione dependent ubi ea viget «erretur regula de non utrum episcopi eensuris coercere possint regulares inobediente· in ‘casibus, in quibus a iure episcopis eiieiendia monachi· sine ooummu apisoopi, vel pa­ ____ __ X ’ ... triarchae. Inauper religio·» sxpuls» ipae facto suspen­ • Deerat, tedpinti 6»era Μη/η/αϋα ,dU Si sspta·brislW*. sionem ab exercitio 'ordinum incurrat »· ** per­ • Dsant. cui inittam butmdihm fnomtariiu· 4M M mansuras. donec in ordinem denuo recipiatur. Qui­ iuU 1IW libet propterea regulari· ordo sum religios» ex• tess. XXV cap. 11 4s BaguL > e»p. Usi de Bagelsr. [IU, *1, M). . • Cap. Qnm ddtaet ds Balig. dosrib. a. Λ • D* stata iMmia.qMMt.in, sit. 10, η. M4. ■mMIHIMi iwiedteti· ia N«alMM am·· ant, ai M ata ·*·-<<■ ··*· ririteltoato·, q«m * ·» rsgnlare· degaates -^11*»» MMMMMB nan ait, ·«■ prmsrtim maadk ante· steueten at plarfannss iaspana daMnqnaat; aaa •natan, maMwhl Oasriu anses aBHaa habeant privi- aeta ataraari piMMt ab aatfaarib, qnia ia aate lagiam a# peeriat axaammnaieari, saapandi, at inten- ▼idteüoate aaa reperinatar; difldlHma vero a ania did ab ordinariis aid proedicte privilegio apaaialitar saperieribua; cum aaim extra daaetra oommoraater, •areas rigilaatiaa· «ffsgiust, quia ima» aiiqnaad· dorogetar1. Sad maior doctorum pan eeetontiam affinsati- aaddit, at saparieree ipd reHgieaam a loan ubi ddiaqaaaa aammaratar ia alium transferent, ut spivam taaet; oam enim iurisdietio ia dadfaatta casi­ bus epieeopis ia regalarae attributa rit, ao ipaa soopi eoarddaaam avitet ooerdtivam ia aoa potestatem eonosesam aaaa existi­ Ad*haec quantum lari poterit avitaada ia aeba- mate immediata, at privativa atiam extra sanam affert rescriptum sacra· congregationi· Coadlii ad viritatfoaia ordinario lad dater patenta· ooerooadi regular·· dagaatoa extra elanatra, at axtra aa dé­ •pfaoopum Neb'ienaem die 7 februarii 1738 biaoa linquant··. Kt ·· qaaaationaa orienter dree tem­ verbis expressam: .In his, ia quibua a inre oom* muai, a a. ooadlio Tridentino, a coastitutlonibua pon, qua extra elanatra manare debeant, ut puniri ab ordinario posaint, trium mandam temp·· praaapostolici· tribute oat episcopo iurisdietio ia regu­ lare·, poteat illo· etiam par eensurab bederiastieae tnitar. Kt eum accidere poarit ut ordinarius lod délinquant··· ooaroara negligat. praneerratur supe­ compellar·.“ Revereudiadmi consultor·· animad­ vertente· iurisdietionem apiaoopia in regular·· eoa- B rioribus ragularibua poteat·· aum puniendi, d ordi­ naria· lod ultra mansam a die habit·· aotitiss deosmam facile èludi poaae nisi habeant poteatatem licti inquirere neglexerit ao· etiam censuris compellendi, inhaerendo raeoluDeinde concilium Trideatraum statuit in eap. 14 tioni menis congregationi» Concilii superiaa citatae cansuarunt declarandum, at decarnandum eme, epi- •esa. XX V d* Stpul.: .Regularis non subditus spi•oopoe in casibus, in quibus eia in ragalarm iurie- soopo, qui intra dauatra monasterii degit, et extra diotio tribate aat, poaee eoa.etiam censuris coercere. ea ita notarié deliquerit ut populo scandalo sit epiaoopo instante a suo superiore intra tempus ab Actum etiam eat de coercitione regularium de­ episcopo praefigendam severe puniatur, ac de pu­ linquentiam, et aequantia qd axeman resonate aunt In genere rogularee uti exempti a auia superioribus nitione episcopum certiorem faciat; dn minus, a puniuntur. Verum non deeunt casus, in quibo· •uo superiore officio privetur, et delinquens ab episcopo puniri poadt.* Ex hoc decreto episcopus epiacopi eoa punira pomunt, sel etiam dabant Coer­ punire poteet regularem delinquentem, qui degit ceri debent ab episcopo in nausa haeresis* vel solli­ citationis*. In aliquibae aliis eaaibua ab episcopo intra olauatra, d tria copulative concurant. Primum : puniri pomunt d extra dauatra delinquunt sive d delictam perpetratum dt extra dauatra. Secun­ extra, aise intra eadem olauatra degant Nomina dum: d dt notoriam ut popalo scandalum afferat autem claustri intelligitar domus, quae monasterium, Tertium: d superior regularia ab apiaoopo admo­ nitus intro praefixum terminum delinquentem secoenobium, rei oonventua appellatur, in qua rege­ lares una cum suo superiore simul vivant ad ser­ C vere non punierit Delictum ex sententia Tanooentii III didtar notoriam, cuius testis mt universae vandas proprii instituti regulam, et ordinationm. Circa religiosos dpitre claustra degentes, at extra viciniae populus, ut nulli infidationi relinquatur mandam aat Kt Baaad. XIV da synodo dioaeaaaaa1 locus». Igitur episcopus non poteat agere contra religiosum nid prius saltem ex informatione sum­ de Reform, habet : „Eooledarum praelati ad corri­ gendo· aubditorum exoemus prudenter ae diligenter marie assumpta de qualitate ddioti constiterit. Deinde episcopus instare debat per liter·· requiri­ intendant, et nemo saecularis clericus cuiusvis per­ sonalis vel regularis extra monasterium degens etiam taris· apud >nperiorem regularem, ut delinquentem •ui ordini· privilegii praetextu tatu· censeatur, quo sevsra puniat infra terminum ab eo praefixum, ac minus, d deliquerit, ab ordinario loci tanquam super de punitione ipm episcopum certiorem faciat. Quae hoc a sede apostolica delegato secundum canonicas quantum temporis, et difficultati· afferant nemo eat, •auctione· 'vidtari, puniri et corrigi valeat*. Ex qui non vidant,' Neo satis, superioref enim regu­ quo patet rogularee degentm extra dauatra, et lares, - ut delinquentes ab iuriadictione episcopi extra ea delinquente· poaae ab epiaeopo cumulative subtraherent, in alium conventum extra dioecedm saepe saepius transferebant Hinc Clemons VIII quoad superiore· regulare· puniri. Drjrr» mt habitare, commorari, et vitem agere sanavit», ut superior regularis ri in regularem de­ linquentem non animadverterit, quin immo ri illum aliquo in loco animo ibi manendi Saltem ad nota­ impunitum ad alium conventem extra dioecedm bile tempus ». Quocirca rogularee extra claustra de­ gere reputandi sunt, qui extra ex causa permanante p transmiserit, in graves poenas incurreret ri instante episcopo eum in dioeoerim non revocaret habitant, veluti ad negotia religioni· peragenda, ad Bed hisce non obstantibus ddinquentee extra munua magistri exercenduta, ad curam animarum gerendam, ad studia literanuh in aliqua univerd- dioecesim aliquando traoafernntnr, et ordinarii ne αϊβ perficienda, et alia id genua. Aliud enim mt tot conditiones servare debeant, dissimulant, et nt plurimam minime instant Quo fit nt regulares degere extra claustra, aliud extra ea eme; ed boo breve tempus satis mt, ad illud vero maim tempus sampo impuniti remaneant sonveia· .populi admira­ tion·, et malo aliorum exemplo. Queo eum ita requiriter: quod discrimen/ concilium Tridantinum posait in cap. 14 mm. XXV de regni., ubi agit da sint, in schemate decreti relate ad regulares intro claustro dsgeetea, et extra ea delinquente· statuitor regularibus intra dauatra dagentibu*, at axtra ea nt delietem pnblienm dt; quin requiratur tanta dalinqunntibua. s facti notorietaa, nt nulli infidationi locus relinqua­ Porro facultate concessa a Tridentino in dicto tur : ius, et potestas conceditur episcopo immediate, cap. fi sees, β de ref. epiacopi uti non pomunt aid •t directe procedendi praaaarvata tantam superio- ea delinquentes concilium Tridentinum cap. 3 sam. VI > cap. VaMsa I Ia «os iis pririUf. ia X • • • • Ub. ·, «M 1M A Parim V ta coast Sawri paat^em 1 aeptanbris leos. Ong. XV in «oast Criaarai SO bagasU 1MB Vint, Vaaab. tuti Ooaanaamux. roaros UIL > Fagnaam la aap. ntatass Nt Arid sal maaarta (la ssxto III, St) a ··. at ». > Fagmana ia aap. Oreaa 4a aflta (iadiaia] ordia. (I, II, It) a. si ■ Cm* Aaseap*· anewri·. in •M D. SCHEMATA DBCBBTOBUM PATBÜM BXAMHT PBOPOWKTOOBÜM ribas fspluibs· enmulatira, ai ipri ia mmb x MbeseMt, taM» ux m Mt, Bt As fflta qualitate VM«rint; prohibetur traaeleti· deliaquetstie ia alium m vus» bHl' Hm Inde BseoptareMr. Vt igitur eoavMtam ad ordinarii iudirium eftsgiessdum es· obligation· eum revoeaadi si iam truelata tarit, •t hoc Mb gravibM poeais. Hoo paeto sxpeditior modus constitutus est ad regular·· delinquent·· puniendo·. Circa sum, qai a eue ooavMtu ri·· pemiaM Mi superioris in seriptis obtento diaoessisM reportas tarit, etatuit concilium TridMtiaum ,ut ab ordi­ nario locorum tanquam deeertor sui instituti pa­ riatur1*1. Et Clamons VIII praeeeriprit „ut fbgitivi •t apostata·, sire habitum regularem daaerant, rire non, poeeint ao dabaaat ab episcopis loci, ubi moram trahunt, in carceras ooaiioi ae superioribus regriariba· consignari seeundum regularia atatuta puniendi*.“ Cum vero tristissimis hisce temporibus spisoopi ne­ queant uti earcoribus, opportunum visum eat sta­ tuere, ut ab ordinariis locorum puhiantar; et etiam per oansuras ad claustra redire compellantur. Tandem relate ad instituta, in quibus vota sim­ plicia emittuntur, quamvis iure communi ab ordi­ nariorum iurisdiotione ea exempta non sint; tamen nonnulla ex speciali privilegio exemptionem ab apostolica sede obtinuerunt. Porro pro huius­ modi institutis exemptis eadem concurrit ratio ao pro regularibus, ideqque eadem in hoc decreto comprehensa osse declarantur. Proponitur igitur schema decreti examini subiiriendum. obortae beo de re quaeetioeee omeuio peaitus tollantur, hriusmodi iariadietionem quoad M-qeae ia memorata- Trideatiaa dieporitioae eompreheadantar, ordinariam mm deetaatur. Caput II. Quoniam iuriadietio, qu» eoerritiva vi caret, insfilcax evadit, magnopere interest, ut ea, quae episcopi in regulares tamquam apostolicae sedis delegati ex iure gaudent, opportunis munita prae­ sidiis ad coercendos inobedientcq^abMtur, ne sub privilegiorum praetextu intercipi ae eludi tail· contingat. Quare decernitur episcopos in iis, in quibus eis s communi iure, a concilio Tridetino, et apostoliois constitutionibus tributa in regulares iurisdiotio inveniatur, hos etiam per ecclesiasticas cen­ B suras posse compellere, et coercere. * Caput III.' Regulare· extra claustra degente· et extra M delinquente· privative quoad superiore· regulare· ab epiaeopi· tanquam apostolicae sedis delegatis etiam extra sacram visitationem, eo modo quo clerici saeculares diligenter et prudenter iuxta ca­ nonicas sanctiones puniantur ; ita tamen ut sententia ab .eis lata superiori regulari pro sui notitia ab ipsis episcopis denuncianda sit Ad id autem quivis regularis extra claustra degere intelligatur, qui, quamvis suae sit adhuc religioni addictus, reguSchema decreti neper ieeriedictioHe epiecoportem m laremque habitum gestet aliqua tamen de causa regularet deUngumtet. etiam a suo superiore regulari approbata, extra Etsi regulares ab episcoporum iurisdiotione ex proprii ordinis conventum aut monasterium ultra iure communi generaliter sint exempti, nonnullis tres menses commoretur. Quod si antistites locorum tamen gravioribus in casibus a concilio praesertim ultra mensem a die habitae notitiae delicti in deTpdentino et e summis pontificibus praedecessori- c linquentem inquirere neglexerint superiore· regubua nostris, jurisdictio in eos episcopis saluberrimo lares cum debitis poenis coercere possint et debeant, une consilio attributa eet. Quo vero expeditius exceptis criminibus, quorum cognitio episcopio a huiusmodi episcoporum iurisdiotio in regulares exeriure unice reservata est, yeluti in causa haereais1, eeatur, necessitas postulat ut nonnulla quae ad rei sollicitationis ad turpia*; ao de incepta inquisi­ eius sive declarationem, sive etiam ampliationem tione, atque deinde de lata Mntentia episcopum spectant, ulterius constituantur, praecipue quoad loci, in quo delictum perpetratum fuit, certiorem regularium delinquentium coercitionem; experientia facere Omnino teneantur. enim probatum eet ea, quae concilium Tridentintnn Caput IV. etatuit circq regulare· extrq claustra delinquent·· etsi intus forisve sint degentes1 haud satis mm, ut prompto, et efficaci Sltedo eorum excessibus occur­ ratur; ex quo fit ut vis debitae poenae adimatur, ac impunitatis spes, quse peccandi illecebra est, non auferatur. Eocirca sacro approbante concilio haec quae sequuntur, declaramus, atque decernimus. Caput I. Sacrosanctae Tridentinae synodi decreto* sta­ tutum esse noscitur, in monasteriis seu domibus virorum seu mulierum, quibus imminet animarum cura personarum Mecularium, praeter eas, quae sunt de iliorum monasteriorum mu locorum familia, personas tam regulare·, quam saeculare· huinsmodi curam exercente·, subeeM immediate in iis, quae ad diotam curam et sacramentorum administrationem pertinent, iuriadictiori, visitationi, et correctioni episcopi, in cuius dioecesi suat sita. Verum cum eadem Tridentina synodus haud expressim significaverit, utrum praefatae personae iurisdictioni episcoporum ordinaria· vel delegatae i Bess. XXV ts regular, cap. 4. • Decreto super apostatis et ejectis M septeasbris 1BS4 I S et Clemens X in eosstit. Paetcru aeterni. * Sosa. VI cap. t de Before., et sms. XXV do Bsgular. cap. 14. < Seas XXV cap. 11 do B prara» coefeomoB» saaetimoaialhitn excipere vAleat, niai ad ranai. Capot Π. id speeialem approbaUeaem ab epiaeopo loci ob­ QuomioUs varo puellarum, ^oae ad habitum et tinuerit, quocumque privilegio remoto. Episcopi vero in eia approbandi· omnem dili­ ad professionem admitti postulant, vocationis apiritui probe eet dignoscendus, ea omnia, quae a con­ gentiam adhibeant, ut huiusmodi munus non con­ cilio Tridentino1 circa explorationem voluntati· feratur, nisi- iis tantum sacerdotibus, qui vere «d Christi sponsas in perfectionis semita dirigendas •tatata eunt, omnimode éonfirmam» atque inno vamus; declarante·, eamdem explorationem fieri sunt idonei. Caput V. debere ab epiecopia etiam in monasteriis exempti·, * Quod vero spectat ad iurisdictionem, quam epi­ ie muneri per speciali et individua, mentione digni·. idoneas ecclesiasticas personas ab se deligendas, Iri. satisfacere non praetermittant. Schema constitution^ super InaUtutis Caput III. votorum simplicium. Praenotanda. Ad accuratam autem novitiis institutionem tra­ Etsi summus pontifex sanctus Pius V motu pro­ dendam, locus sit in monasterio ab aliis, quoad prio diei l decembri· 1568 incipiente Laricum fieri poterit, separatus ac distinctus. In eo puellae religioso habitu indutae sub novitiarum magistra ritac genut nec non eonstit. Circa paitorahn officii rite peragatft tirocinium. Ad huiusmodi magistrae omnes congregationes votoium simplicium suppres­ serit ob abusus qui tunc irrepserunt, nihilominus officium non eligatur,· nisi idonea sanctimonialia, post id temporis ·. sedes nova» congregationes et quae minor non sit annis triginta, quaeque octo suae prpfestionis. comprehensa illa votorum sim­ instituta votorum simplicium iterum erigi permisit, plicium, laudabiliter exegerit. Eius erit novitias et ad haec usque tempora quamplurima approbdquoad ver£m vocationem' diligenter experiri, reli­ vit. Siquidem cum in omnibus fere lori» inimici crucie Christi ordines regulares dvxttuere conentur, giosi status ac votorum obligationes .edocere, et catholicam religionem subvertere studeant, inulti earumque mores ad perfectionem effingere. Quare saepe eis regelas legere et explicare, easquè in C selo religionis incendi ingruentibus tot malis obi­ cem parare curarunt, erigente* haec nova iti»tituta, catechismo rwe instruere debeat; ac in id po­ quorum alumni diversis pietatis et cantatis ope­ tissimum incumbere, ut quotidie tum meditationi, tum propriae conscientiae eXamini vacent, sacra­ ribus impedire quaquaversus satagunt, quominus abundet iniquitas ac refrigescat caritas. menta devote frequentent, atque ad sacram exhoRe quidem vera huiusmodi instituta ecclesiae et mologesim saltem semel in hebdomada accedant Cum vero tempus professionis appropinquat, no­ civili societati valde iitilia sunt sive per sacri mi­ nisterii exercitium, sive per christiatiam iuventutis vitiis quae sunt vota nuncupaturae,, confescarius educationem, sive etiam per operam quam assidue extraordinarii^ etiam in monasteriis exemptis et praestant orphanotrophiis, nosocomiis. alusque pu­ regularibus quoque subiectis ab episcoço omniho blicae beneficentiae domibus, unumquodque iuxta erit exhibendus, cui ipsae saltem se se praesentare proprias constitutiones : quod quidem hodie per teneantur. . Caput IV. dispersionet^ religiosorum ubique ftre gentium praestari non aeque poterit ab ordinibus regulari­ Nihil magis ad monasticam disciplinam promo­ bus. U sane in causa fuit, cum e. sedes nova in­ vendam, et ad tranquillitatem sanctimonialium ser­ stituta praescriptis salutaribus normis sua aposto­ vandam conducere noscitur, quam reota et uni lic· auctoritate munient, et gratiis spiritualibus formis in cis conscientiarum directio. Quare ^in cumulaverit. A quolibet monasterio confessarius ordinarius habea­ Et licet ea non accensoantur ordinibus regula­ tur, qui probatae sit' Vitae, maturae aetatis, con­ D grua scientia et prudentia praeditus. Concedendi ribus, sed tantummodo sint, societates ecclesjÿïtinihilominus erunt confessarii extraordinarii ad for- cae.et congregationes de clere saeculari ; attamen manO c/ncilii Tridentini*, et constitutionis felicia quamdam imaginem illorum servant, ac in eorum recordationis Benedicti XIV incipientis f^attoratit supplementum posita esse vadentur. Quare exemp-cwrpr^quam quidem innovamtA, ac in omnibus tione a iure communi inducta favore regularium servari mandamus; addentes, unum ex confessariis minime gaudent, exceptis privilegiis peculiaribus a extraordinariis quotannis assignandis in monasteriis,, s. sede concessis. Quapropter in capite I schematis, statuitur, quae Regularibus subuciuntur, eae deputandum ab domos institutorum virorum (et in capite 11 domos episcopo loci sive ex clero saeculari, sive regulari, diversi tamen f&dinis ab eo, cui monasterium eat sororum) subiectas esse debere iurisdictioni ordi­ narii loci, in quo sont sitae, exceptis constitutioni­ obnoxium. Ea pariter -innovamus, et confirmamus, quae a bus a s. sede approbatis, nempe iia omnibus de decessoriy4s^nostris Romanis pontificibus dqcreta quibua loquuntur constitutiones, tum quia s. sedes superioritatem inseis approbat, a qua constitutio­ ■unt circa approbationem ab episcopis concedendam num observantia dependere debet, ne supériorité· tam pro confessariis ordinariis, quam pro extra­ ordinariis etiam iq' monasteriis quae suint exempta ipsa sit nomen vacuum et inane; tum etiam, quia ubi s. sedes manus apposuit, nullus alius ib? se > Seu. XXV de Regular, éep. XVIL ’ Ses» fcXV 4« Regular, cap. X immiscere debet. 8CHI1UT y ΟΟΜΓΠΤυΤΚΗΠηί Μ RMULAUBU0* Ml Haec iam deetsa mt, ot a a. aodie praxi ess- W reonperare poaeit. Quin peti» praocipH a sy­ in litem in for» brevis Booedfoti node* sub anathemati· poena daatibu· et reeipimtXIV incipientibus JTannwl mrper dioi 11 iaouarii tibaa, ne hoc ullo modo lat, et ut abeeatib·· 1718 circa controversiam exortam intar archiepi- ante profoaaioaem omnia restituaatur, qua· sua •copum Limannm et congregationem Oratorii a Phi­ arant. Quod et recta Hat, epiecopas ociam per lippi Neri, propositam fait inter alia dubium ; w4n oeneurM oooleoiaatioaa, ai opus fuerit, compellat Additur, sororum domo· subioctes eeeo iuriaeaayrspatia rit onsmesod* sa&acte arehûptecspe mb mod·, /ornus, OMamptM st nutterus f* eai reepooeom dictioni ordinariorum,. etiam quoad visitationem ot adminwtrationam, prout cetera monasteria mante­ prodiit: rmerpte ete* râsttarfa, mw ··* lium; quia amplior eat iurisdictio ordinariorum d* ymta* tefanm/ar eaastitsdsM·* coayrspa/»·»**1. quoad sanctimoniale·, quam quoad religio·» viros ; Kt quemadmodum constitution·· fere aemper lo­ quuntur de iis quae pertinent ad internum regimen, num earum monasteria. quae exempta noo sunt seu de oeconomica administtatione. de electione subjacent ordinariae episcoporum jurisdictioni ; quae superiorum, de alumnorum admissione, et cetera sunt exempta, eorum iuriadietioni delegatae; ita ut huiusmodi, ita in his ac similibus ordinarii non episoopi ius habeant ea visitandi, et administradebent se ingerere. Id pariter decretum fuit in tionis rationem singulis annis exigendi etiam a causa Ifosanen. vertente inter patres Oratorii et monasteriis oxemptis, uti ·. sedis delegati, iuxta eiusdem civitatis archiepiscopum die 15 decembris constitutionem Qregorii XV. quae incipit /nscmte1826. Extat quoque praxi· s . congregationis Epi- B bdi § 6. Potion igitur ratione id dicendum erit de scoporum et Regularium, quse non modo sotet in­ sororibus votorum simplicium, quae exemptione non stituta approbare cum clausula, ut maneant sub gaudent, nec ad vero· regulares ordine· attinent. jurisdictione episcoporum, salvis constitutionibus; In capite 111 statuitur primo, moderatricibus sed etiam, ubi agitur de oeconomico statu vel generalibu· non amplius licere auferre pecunia· disciplina alicuius instituti reformanda ac instau* a domibus rine expreasa licentia ordinariorum: randa. solet çpiacopos in visitatores deputare; quod quia paeaim recursus ad ·. sedem pervenerunt, in profecto ostendit, ordinarios quoad ea, de quibus quibus exponebatur, ipsas moderatrice· generales agunt constitutiones, seu quoad internum regimen, abstulisse a dotnibus ingentes pecuniae summas, ae nullam iurisdictionem habere. reliquisse eas io inopja. Ne igitur aliquod exinde damnum obveniat domibus ipsis, statuitur, ut non Veruntamen superiorum auctoritas minime im­ pedimento est. quominus ordinarii in reliquis om­ amplius id fiat sine licentia ordinarii loci, qui tamen nibus suam exserant jurisdictionem ; nam differt permittere debet asportationem illius pecuniae, superiorum auctoritas ab episcoporum jurisdictione. quae superest cum provisum fuerit-decenti tuitioni Ea erum (secluso peculiari privilegio) reducitur ad sororum earum que domorum; quia moderatrices generale· enunciate pecunia opus hahent ad provi­ quamdam superioritatem. seu ius curandi consti­ tutionum obsonantium ; e contra iurisdictio epi­ dendum universo instituto , ut puta ad novas domos scopalis extenditur etiam ad actus juridico·, ad in aliis locis erigendas. xvd ad subveniendum ahii* familiis ceterarum domdqrum. dimissoria· pro ordinibus, ad criminalia judicia pro delictis communibus, ad approbationem confessaSecundo statuitur, ut moderatrices teneantur quolibet triennio relationem transmittere ad s.sedem rioruui etiam pro ipsis institutis. I nde minus late patet superioritas institutorum, quam jurisdictio •uper statu totius instituti etiam quu^dloeconomi­ ordinariorum; atque altera separatim ab altqrn cam administrationem ; secus ennn-injmendentee exerceri poteat, quin una in sua provincia ab alia evaderent circa administrationem universi mstituti, cuius rationem praeter s. sedem nemini reddere dependeat. Ex quo fit. ut instituta visitare pos­ tenentur cum iurisdictio episcopi dioecesani ad ea, sint tam moderatores generales, quam episcopi lo­ cales; illa est visitatio dûrip/inari·, quia ad disci­ quae extra suam dioecesim fiunt, non extendatur. plinam iuxta disposita in constitutionibus pertinet, Haec obligatio iam imposita reperitur in constitu­ tionibus recentium institutorum cum autem eadem nec extenditur ad ecclesias resque sacras ad eas pertinentes; ali;t nempe episcopalis visitatio turis- ratio etiam pro antiquioribus militet, ideo neces­ sitas postulat, ut eadem obligatio ad omnia insit­ du tionaht est. et extenditur non solum ad ecclesias ae re« sacras, sed etiam ad domos atque alumnoi^^uta existentia protendatur, secus moderatrice· geinstitutorum in iis omribus quae ad fidem, mores^^terales in regimine et administration· totius insli- trente;* naos et sacrorum canonum observantiam referuntur. ^tutj nimis independenter agerent. Agitur in capite 11 etiam de exploratione vo7>rh'o tandem, cum nimis ampla sit superiorisluntatis puellarum ad habitum et ad professionem sarun^ generalium auctoritas, valde expedit, saltem admittendat um facienda ab ordinariis, iuxta ea quae D'pro institutis in posterum erigendis, ut ea cohibeatur decrevit concilium Tridentinum pro monialibu·1. Atque haec dispositio in approbatione institutorum nunc praescribi semper solet a ·. sede. Extendere quoquo ad haec instituta existimatum est aliam eiusdem concilii Trid. sanctionem de non recipien­ dis bonis novitiorum. praeter victum, ante profes­ sionem, ut libertas nullo modo impediatur, si qui, vel si qua discedere velit ab instituto. Haec enim est Tridentinà dispositio p8ed neque ante profes­ sionem, excepto victu et vestitu, novitii vel novitiae illius temporis, quo in probatione est. quo­ cumque praetextu a parentibu· vel propinquis aut curatoribus cius monasterio aliquid ex bonis eius­ dem tribuatu^, ne hac occasione discedere nequeat, quod totam vel maiorem partem substantiae suae monasterium possideat, nec facile, si discesserit, ' Vid. Collect, card. Biisarri pag. 481. dm dob pag. M. * Ses*. XXV de Regular, cap. cap. 17 [itgt IS|. ad simplicem superioritatem ad instar illius mode­ ratricis Virginum Anglicanarum, de qua loquitur Benedictus XIV in constitutione Q»wm9f9 Hoc enim decisum refert : pEius^nempe superioris* •ae generalis) auctoritatem coercendam esae ad visitationem, superincendentium in materia educa­ tionis puellarum, translationem .virginum de uno in alium locum, accedente debita subordinations in praedictis ab ordinariis locorum.* Ita sane co­ hibita fuit in aliquo ex approbatis institutis, et re· auspicato cessit. Non in omnibus tamen ita factum reperitur. 8ed ne moderatrices institutorum exis/entium auctoritate ampliori a s. sede donatae ex­ turbentur, saltem pio novis institutis erigendis praescribendum erit ut servetur constitutio Bene­ dictine Mam ris insto. 1 Ssm. XXV cap ,Ιβ de Regni, MS D. SCHEMATA DMCBMTOBUM PATBUM ΜΧΑΜΠΠ PBOPONBMDOBUM Quoad caput IV seioad·· eat, magnos abuoas irrepsisse tam ex manifestatione oonaeieutiae, quae in aliquibus institutis Seri solet a subditis suie superiorissis, quam ex agendi ratione aaperiorissanim circa sacramentum poeniteatiaa et saerae eucharistiae ; quandoque enim nimiam auctoritatem praesertim quoad saeramentalem oonfesaioasm exer­ cent, perscrutantes tempus, quo sororum eonfoeeio perdurat, exigentes etiam expressam licentiam, ut sorores ipsae ad confessarium post peractam con­ fessionem iterum accedere possint, aliaque prae­ tendentes, quae magis ad munus oonfesaarii quam snperiorissae pertinent; ex quibus conscientiarum perturbationem, et anxietatem exoriri etiam ex re­ MA seu asiate terittate, quae nempe ssmtart mulieribus et viris sub dUeetiens eiusdem superioris generalis erigantur; ex quibus non levia laeommoda premeaero experientia comprobavit Similiter, ut non facile approbentur instituta, quae oumdem neopum habeat cum altis: et no plus aequo hniusmodi in­ stituta augeantur. Tandem praeoeribitar, domos institutorum oxistentium nec erigi neo supprimi posse sino ordina­ riorum consensu, aliisque non servatio de iure ser­ vandis. Proponitur igitur examinandum schema quod sequitur. Schema omutitntienta sopor motitatis soterum cursibus ad s. sedem datis compertum eet. Relate vero ad manifestationem conscientiae perscrutari De Regularibus........ Bees........ otium solent ea, quae nonnisi uni oonfeesario ma­ Quamvis votorum simplicium congregationes seu nifestanda eunt. Aliquando inventae sunt superiorissae sedentes veluti pro sacro tribunali ad instar instituta inter veros regulares ordines non connu­ merentur, quemdam tomen illorum speciem prae­ confessoriorum cum puellis genuflexis ante cruci­ scierunt. et evangelica perfectionis consilia sequun­ fixum in actu se se accusandi sub praetextu ma­ nifestationis conscientiae. Quae et quanta mala tur. Eonlm alumni dum propriae sanctificationi student, utilitati etiam proximorum inserviunt. Ex exinde provenerint, nemo ignorare potest, qui tan­ tisper recolat lansenismi historiam, et quid egerit diversis autem, quae excreent, pietatis et caritatis ojmribus, probe noscitur quantum sint ecclesiae et supériorisas instituti Filiarum infantiae cui vulgare societati emolumenti' Nihilominus cum experientia nomen Jfudama di Huadoudllt. docuerit, nonnullis adhuc ea, ut magis constabili­ 8. «edes pedetentim hunc abusum auferre exi­ stimavit, principio cohibendo manifestationem con­ antur ac perficiantur, indigere normis ac decla­ scientiae ad publicas transgressiones constitutionum, rationibus, nos sacro approbante concilia quae se­ et ad progressum in virtutibus; deinde eam redu­ quuntur declaramus atque statuimus. cendo ad actus facultatives, ne subditae cogerentur Caput I. a superiorissis ; sed quia abusus minimo cessarunt, tandem s. sedes in edendis animadversionibus ad Congregationum seu institutorum virorum, qui constitutiones congregationis sororum Pauperis In- vota simplicia emittunt, domus subiectae aint or­ " Cahtis tesu, cuius domus princeps esC Aquisgrani dinariae jurisdictioni episcoporum, exceptis consti­ in dioecesi Colgpiensi, anno 1864 edixit: „Ob graved tutionibus ab apostolica sede approbatis, nempe abusus, qui irrepserunt.io manifestatione conscien- C dispositionibus quae i· eis continentur ; ac salvis tiae facienda Superiorissis, eam in praesens minime specialibus privilegiis, ei quae 'eis a. sedes Con­ approbat apostolica seifes ; ideoque in constitutioni­ cesserit. Et quemadmodum dispositiones constitubus supprimenda erit. “ Quamobret» expediens videtur tionqm potissimum ad internum regimen referun­ tur, scilicet ad domorum gubernium, bonorum eam in concilio omnino supprimendam esse, per­ mittendo tantum accusationem-publicam culparum, temporalium administrationem, superiorum electio­ quae fieri solet ia capitulo, ad instar ordinum re­ nes, nofitiorum admissionem, transgressorum puni­ gularium ; et quoniam sine ulla sanctione superiotiones, ac decretorum et sententiarum, quae conrissae minime se abstinerent, prout experientia atitutionum observantiam respiciunt, exeeutiones; docet, ab ea iterum exigenda, addita est poena ita bis, aliisque similibus ordinarii nullatenus se se privationis officii et vocis activae ac passivae. ingerere debeant. Caput II. Sub eadem poena vetitum est, ne impediant . sororibus, quominus libere ad sacram exhomoloDomus sororum quae vota simplicia profitentur, gesim accedant. licet pertineant ad instituta quae sub regimine Et quemadmodum quandoque expediens esse moderatricis generalia vel etiam generalia superioris potest, ut aliqua soror, vel educanda ob aliquam manent, subiectae sint, veluti cetera sanctimonia­ publicam licet levem culpam a sacra communione lium monasteria, etiam quoad visitationem et ad­ arceatur, dumpiodo prudenter id fiat; ne superioministrationem eidem iurisdictioni ordinarii loci, in rissae huiusmodi limites transgrediantur, praescrip- D quo domus ipsae reperiuntur, salvis peculiaribus tum fuit, ut plut arguo circa ea quae respiciunt privilegiis ab apostolica sede concessis. In domi­ sacram synaxim non ae immisceant. bus vero novitiatus nec postulantes ad habitum, Tandem in capite V agitur de dispositione con­ nec novitiae ad professionem admittantur, nisi prius cilii Lateranensia sub Innooentio III Ho uituia, a earum voluntas ab ordinario diligenter explorata quo prohibitum fuit, ne quis in posterum ob con­ fuerit, servatis iis omnibus, quae a concilio Trifusionem,'quae ex nimia religionum diversitate in dentino praescripta sunt pro virginibus ad habitum ecclesiam Dei redundare-eolet, novam aliquam reli­ et professionem in monasteriis sanctimonialium ad­ gionem inveniat. Hanc porro dispositionem etiam mittendis1. Atque ut plene earutndem libertati ad instituta votorum simplicium extendi ob pariconsulamus, saluberrimam Tridentini sanctionem, ' tatem rationum Suaresiua, aliique doctores docent1. qua prohibetur, ne praeter vietum qt vestitum ali­ , Ne tamen aliquod dubium remaneat, expedire visum quid ex bonis novitiorum, vej jiovitiarum ante est ut id expresse déclarétur. Quo etiam fieri professionem monasterio detur ab eoque recipiatur, poterit, ut in posterum impediatur, quominus duplicia ad instituta votorum simplicium ubique locorum existentium pariter extendimus, ac ab eis omnino 1 Snares c. I. cap. 118, et Virhiag lib. ΙΠ, tit. 6, habet: servari praecipimus*. .Ratio est quia nos miner confusio st periculum sequi po­ terat ei multiplicatione religionum, edeoqne merito prohibitio, et irritatio concilii Lateranensis ad istas etidm ooagragstioass fuit extensa.* > Sass XXV Se Regular. cap. 17. ' fissa XXV ia Boater, sap. IS. «μ bohimat* cxHnrrmmoita Cap·* I1L Cam moderatrio·· gswralaa «h ampla·· qoom •xeeoent aactoritatom, d· domorus poaaapo non sin· aoraraa qaaratia pre labita disponar· «plaaat, •on ampli·· ai· Iwabit ab»q·· axpraaM ordiaariorum Uaaatia a donrib*· paaaaia· anfsrro: v«raastamen ordinarii aia permittant, at paaaaia·, q*qp proma daoanti tororaa et propria· doaa· tui­ j app^ebatia, privilegii·, aBinqa» eoatmriis qaiban•snqH no* ohstaniibm·. 17. Me·* eowtitatiMi· despdritaalib·» exerdtiU, •aeris roeonnih··, et dselbm reealleeti·*!·. Graviasimam religio··· (tat·· •bUgatieaaas »·cumfert tria vate obedieatiae, paupertati·, et ca­ tioni rapanaat, pro iaatitati Moaoaitate vol utili­ tate asportaro qu«oat. larapar gaaarala· modoro- stitati· adimplendi. Quare hio «tatas eam exigit ia trieaa omninm institatornm maliernm, Heat nihil regulariba· virtutem, at ipsi «vaagelioa· perfeo•tatatnm repertatur in proprii· oonstitationib··, tioni· ia «e volati .formam exhibeant, ao vita· teneantur quolibet triennio ad ·. eodea ralatioaem •aaotimonia fideles populo· indeeiaenter aodifioMst ■tatu· an» instituti, etian quoad oaeonoaioaa ad· Unde ad haae «tatam ampleotondam noa modo neminietrationem, transmitter·. Eprundoa aataa eessaria «st divina vocati», sed etiam requiritur, auetoritai quoad instituta in poetarum «rigenda at regular·· animati sint obeorvaatiaa ac disciplina· coerceatur ad visitationsm domorum, supromam spiritu iuxta proprium cuiusque institutam, ac ia directionem in education· puellarum. ,ac transla­ sui ipsius abnegation· velati in holocausto, quod tionem sororum cum debita in praedicti· omnibua : Deo in religiosa profession· obtulerunt, labanti subtectione ordinarii· locorum, iuxta constitutionem animo ac fideliter nsque in finem perseverent. Huc profecto redeunt constitutiones de regulari­ fel rec. Benedicti XIV praadeceaaori· noetri, quae bus, quae hactenus in hoc oecumenico concilie lata· incipit (taamris MMtO. •unt pro disciplina et observantia constabilienda ac Caput IV. instauranda. Bed quoniam neque qui plantat, neque Et qui* etiam nonnullae superiorisMO domorum qui rigat, sed qui incrementum dat Deus, haec om­ pqtestatis suae limite· excedunt in ii·, qua· per­ nia elargiri sua gratia potest; idcirco in concilio tinent ad manifbatationem conscientiae, quae a aui· oecumenico expedire nunc visum est aliquid inhaere subditis eia fieri «olent, nec non ad liberum earum circa spiritualia praesidia, quibua regulare· ad spi­ accessum ad sacrum poenitentiae tribunal, et ad ritum suae sanctae vocationis, observantiae, ae dis­ eucbaristicam mensam ; idcirco praefata conscientiae ciplinae renovandam ac fovendum sedulo utantur. manifestatio. licet in proprii· constitutionibus prae­ Quapropter regulares ipsi excitantur ad oratio­ scripta inveniatur, omnino abrogata ac suppressa nem, ad lectionem librorum spiritualium, ad sacra­ remaneat, nec «mpliu· fieri debeat «ub poena in mentorum frequentiam, ad silentium; atque «ia superioriaaaa privationi· officii, ac voci· activae et quotidiana meditatio, ac spiritualia quotannis exer­ passivae ipso facto incurrenda; qiiin tamen ob id citia praescribuntur. Commendantur quoque ei· ablata censeatur sororibus facultas culpam contra •acri reeexsus. quibus religiosi aliqua die cuiuslibet regulam ad instar ordinum regularium in publico C mensi·, sepositi· aliis occupationibus ad spiritualia ' capitulo accusandi ad humilitati· virtutem exer­ baelevtiaque cogitanda singillatim se impensius re­ cendam. Vetitum quoque «it aub eadem privationi· colligant. Tandem decernitur, ut domus recollec­ poena quibuacumque «uperiori··!·, ne aui· «ubditia tion!· in ordinibus ubi erectae reperiuntur, serven­ ullimode impediant, quominus libere ad «aeram tur; et summopere commendatur, ut in ordinibua exhomologesim accedant. Circa vero aororum ac in quibus non habentur, quamprimum fieri poterit puellarum ad «aeram aynaxim sccesstim. non plus constituantur. Satis enim experientia docet, quan­ aequo fluperioriaeae ae immisceant. tum huiusmodi domus recollection!· conducant ad vocationis spiritum excitandum, et renovandum, ac Caput V. •d perfectionem facilius assequendam. Dispositioni inhaerente· concilii Lateranensi· Neque enim recollection!· dinus post vitae per­ quod sub Innocentio III prohibuit ne quis in po­ fectae communis instaurationem in singulis reli­ sterum ob confusionem quae ex nimia religionum giosis domibus supervacaneae censendae erunt;' diveraitate in ecclesiam Dei redundare «olet, novam quandoquidem vita perfecta communis ad pauper­ aliquam religionem inVeniaut. hanc ipsam disposi­ tatis votum diligentius observandum potissimum p«r tionem servari volumu· etiam quoad inatituta vo­ se fertur; dum recollectionis nomus praeter pau­ torum simplicium tam virorum, quam mulierum, pertatis et vitae communis observantiam, sd boo ne inconsulta ·. «ede novum aliquod institutum eri­ maxime institutae sunt, ut qui vuK mafris abseongatur). Quod vero spectat ad instituta iam exi- D dite in Christo vivere, ac in ferveutioris spiritus' stentia et ab apostoliea sede approbata vel in exercitationibus, et mortificationi^ actibus versari, posterum approbanda nulla domus erigi, aut sup­ id facilius in hisce domibus assequi possit. primi valeat sine consensu proprii ordinarii aliis­ Quibus ita se se habentibus exan- .nandum pa­ que non servati· de iure servandi·. tribus, quod sequitur, schema proponitur. Caput VI. Licet in praefati· instituti· praesertim recentioribus observantia perfectae vitae communis nt plurimum vigeat, tamen ne in posterum remitti et in desuetudinem sbire contingat, praecipimus nt vita communis perfecta Omnino servetilr. Quod •i in aliquo instituto ea statuta non sit, superior·· pro viribus curare debeant ut quamprimum intro­ ducatur. Haec volumus atque mandamus constit. aposto­ lici·, et cuiusvis instituti etiam iuratis, et a s. sede 1 Coacil. Lstcrubu. sub laaoseatio III A’s nvasia. Pnu epiaeoptu ttmu «sreorom Dei >aero approbante concilio ad perpétrant ni runurum. De spiritualibus exercitiis, sacris recessibus, et domibus recollection!·. Cum vita regularium in sui ipsius abnegatione. mundique contemptu, veluti in holocausto coosistat, ii propterea ad religiosam perfectionem ita tendere debent, ut prse ceteris saeculo mortui vitam agant absconditam cum- Christo’ in Deo. Christi igitur imitatore· sint oportet, evangelic· paupertatis, obe­ dient!··, et castitatis consilia sectantes, ac meliora charismata aemulantes, adeo ut carne mortificari, vivificati autem spiritu, humiles seipsos exhibeant, , Ml -■———- - D. SCHEMATA DECRETORUM FATRUM EXAMDH PROPOEnTBORUM ·■ "— . ... . -J “n ■“ιπ.,Γ-j obedlentaa, modaatoa, Mbrieu, aaritato forVMte·,, moribu et disciplina· obearvaati· irrepauh«MibU«a, ae talea dtoiquu, qualM mm daoet, quib» aiudae •rucifixus eat, et ipai muad·. Qaaa quidam «t BdeHter implaaatar, et spirit»· mortificationis ia eis sxeitetar m foveatur, aoe, sa­ cro spprobaat· Mheilio, religieaia omnibas vehe­ menter inealeamua, at ingitet apad Deam oratieaibus et obeeeratioaibM iaateat; ia epifitaaiiem libro­ rum ae praeaertim divinarum Scripturarum lactienibus exerceantur; ooaaeiMtiam aaepe dieeutieat, sacramenta crebro suseipiant, an aileatjam, quod religiosas domos tantopere deeet, texte propria instituts sedulo intra claustra eorvoat. Et quoniam ire nequeant de virtute in virtutem, niai aaoeosionM in corde eue disponant, ideo vo­ lumus atque praecipimus, nt in singulis religiosis domibua tam virorum, quam mulierum quotidie me­ ditatio fiat servato modo in propriia oonatitutioni- ! bua praescripto ; atque ab omaibua utriusque sexus religiosis spiritualia quotennia exercitia per decem •altem dies continuos peragantur: quo aano tem­ pore animum ad aeternae salutis ac propriae per­ fectioni· negotium intendant. Eoo inauper exhor­ tamur, ut, quoad fieri poterit, per unum diem quo­ libet menae, sepositis omnibus aliia occupationibus, ad apiritualia caelestiaque rogitanda aingillatim ae impensius recolligent, ut Dei vocem, qui ad cor ia aolitudino loquitur, humiliter audiant. Ut autem religiosi, qui severioris vitae rationem inire cupiunt voti compotee flerent, in aliqeibua ordinibus atque institutis, domna, uti nuncupant, recollection)· erectae fuerunt. Quantae vero uti­ litati· «int huiuamodi domua ad nanctae vocationis spiritum servandum atque excitandum, et a'd per­ fectionem facilius assequendam, iam tecte experientia aatia innotuit. Quamobrem mandamus, ut, ubi erectae recollection!· domus reperiuntur, omnino aerventur: et summopere commendanto·, ut in tilia ordinibua et inatitatia, in quibua adhuc non extant, quantum fieri poterit, quamprimum conati tuantur: atque in ea· religioai, tum qui magia abaoonditae vitae ge­ neri ae mancipare, tum qui amiasùm «anetae voca­ tionia apiritum recuperare deciderant, a superioribua admittantur. Ceterum meminerint religiosi, quibus obligationi­ bus ae votia obstrinxerint: ac digne ambulent vo­ catione qua vocati aunt, onm omni habilitate et MB — hadMeadami’ ai «adm «Mipiae (laqata··) laurate sees. ΧΧΤόο rufer. Regel,, quae epeafadi aiaassda derogatoria ia cep. XXII maaita foernat, alia ■··uH aliquam generalem elaaaalam ptoMeferuat: qui» immo ia dicto cap. XXII meatio minimo facta Mt de privilegii· te asrpers tarie atesnsa, quae epeeieH elaasola derogetoria indigMt Hiae foetam •et, ut ipai aaeoruat, aliqua privilegia no» Mato a Trideatiao aublata, licet aiua decreti· sdvar•entur. Dnbltatieaw droa privilegia orta» etiam aut ex induito, quo regulacoe frenatur ea aoqnireedi, uti aiunt, per wnwniwfisarw, ita ut atatim ac alicui ordini gratia, vel indnltam etiam ob apoeialM ratio··· ooaoeeram fuerit, geaeratim aia» ulla exceptione alii· omaibua ordinibua communi­ catam esae conclamarent, minime animadvertent·· non omnia privilegia per communicationem acquiri pome. Quapropter conMionem hac super re exor­ tam ease omaibua patet, quin regulare· ia praxi pedem in tuto ponere possint, dum aliqui aaaerunt quod alii denegant Hinc neoeaaariagt vinum eat de privilegii· regularium summatim agere, et nor­ mam aliquam in genere tradere, et deinde ad quaedam particularia privilegia examinanda deacendere. Porro probati auctore·, et praeaertim Fagnanu·1 postquam rem «cite perpenderit, docet: .Conclu­ dendam eat igitur per diapoaitionem concilii gene­ ralia indistincte censeri sublata decre^ contraria antiquorum' conciliorum, licet de illi· mentio faeta non ■ fuerit. Et hanc sententiam alia· probavit ·, congregatio Concilii** ; et paulo poat prosequitur: .Quod vero spectat ad privilegia, multo magia ^ebet censeri derogatam inaertia in corpore iuria, quam non inaertia, cum de ii· in legislatore igno­ rantia praeeumi non poaait.* Hanc Fagnani doc: trinam approbavit Benedictu· XIV · scribens : .Nihil autem valet ea, quae a quibuidam promovetur as­ sertio, videlicet, concilium privilegio de quo agitur minime derogaaae, eo quod illud in corpore iuria inclutum ait: etenim aacrum concilium iia etiam deroger· privilegii· consuevit, quae in carport turi* inclusa sunt, nullam etiam de iia expressam men­ tionem faciendo, aed «impliciter aliquid contrarium ipsis determinando, generali adiecta ad contraria derogatione, quemadmodum Celebris praesul Fag­ nanus in cap. liotunUli Const, iaeipieati Reatmau ^oetifss W aartii 1788. tino «Acilio antiquiora, sive in eorpore iuris sint * * « * Tom. X «avait 1, η. M st 88. Formal, legal praot Snppism. peg- IM, a 444. Csqat latcratabili. Const Skpsrna. ■ Vide Baaed. XIV dt Synode Difc. Ub. IX rap. XVI et 8 ; nec me Collsrt. card, Biuarri pag. sta ■ ' Coactu passas t., tomus UIL » ’ * fiaauss puteat. Bsgolu/maL 8,« pag. 447, a. 88. t . Ml D. SCHEMATA DMUTOBUM PATBÜM ΒΧΑΜΠΠ PBOPOSBMDORUM «Imh, sive bob taoerte, gulhMiumgM Mdiaibua, Magregstionibas, eacMatita, eh iMtiiutk iibiibi reperiaatar, aM Μ daeNib eiüota· s m cilii Trita- tini adversentur, pMitus revocata mm taai pro fer» iBterao, q»»· pro exterae tataraarae, atqaa Mceraimua, quarto eadem tanta spoeialom pri­ vilegiis derogationem head ptMMfmat, bm ia oie d· contrariis ooMaetudiaibuo abrogaadla «MÎtio fiat, la bu tamen dispoeitioae Btiaime cessprehradl intelligimus privilegia, que put ooacilium Tritatiaum a Romania poatifieibM eerie arodo m fera» concessa fuerant; dummodo poataa a praedeesaaoribus Bostria, vel a noble praMovtim la hoo Vaticano concilie etiam eiae speciali derogatione revocata non aint. Insuper vestigiis preodupesMram nostro­ rum Gregorii XV1, Urbani VIII·, et dementia XII· InhaerentM, omnia et cingula privilegia, facultates, et induite ,vivae vooto oraculo ouioamque ordini, congregationi, societati, et instituto huc usque im­ pertita, pariter pro foro interno et externo re­ vocamus. Caput II. dtopoeittal cap. XV sera. XXHJ ooswÛb MB Tritta- tiai, qua statuitur, nullam presbyterum, etiam re­ gularem, pome eoataioaM saecularium etiam ea-' cordatam audire. -Mimi approbationem ab epieoopto obtinuerit Quin immo daoOraimM, talem appro­ bationem «m M0m, per quem regulares ipai iurtodietioaem ab. episcopis accipiunt ad audieadas sae­ cularium oeafoMioahe : ae episeopoa eamdom po­ testatem habere in eoafemarioa rogularM quoad axcipisedas eoafaesiosM saecalarinm, quam habeat ia ipeos confessorios saeculares; ita ut oie licentiam quoad tempus, locum, ot personas coarctare, ooequa, etiamsi sine ulla limitatione approbaverint, ad examen revocare, ot ab audieadjs saecularium etiam aaeerdotuB' confessionibus suspendero, m repellere, ei ita in Domino revera necessarium eoae indica­ verint, libero valeant. Attamen faoultatem confes­ siones audiendi omnibus simul unius conventus re­ gularibus. adimere episoopi inconsulta s. sede haud poterunt. Meminerint vero oonfeeoarii regulares, eia omnino interdictum Mae saeculares etiam cle- Cum privilegia, quae nui religioni concerna sunt, rieoa non obstante quocumque privilegio absolvere ad alias quoque religiones per communicationem a casibus, ot censuris, quas ordinarii sibi reserva­ extensa habeantur, ex eo potissimum factum Mt, verint, neque hanc absolvendi e praedictis casibus, ut illa passim cumularentur, ao ex eorum multi­ ot censuris facultatem comprehendi in quacumque tudine dubia orirentur. Nos igitur maxime cupien­ generali oonoMsiono. nisi de ea expressa mentio tes, ut in posterum privilegiis congrui sint limites, flat. Insuper rogularM omnes sciant, quoad facul­ modum ipsum ea acquirendi per communicationem tates et indulta absolvendi a casibus, et censuris quoad futurum omnino abrogamus. a sedi resefvstis etiam quoad ipsos a nobis pro­ Quo vero certa norma habeatur eirea ea, quae visum eue per constitutionem incipientem Aposleiam regulares utriuaque sexus obtinuerunt, declara­ Ikm sedis uvodanstioMt nuper editam. mus, in communicatione/ vel generali' conceasioae Caput V. haud intelligi comprehensa privilegia, quae aiiouiua praaiudicium involvunt, aut sunt aliis onerosa, vel Insuper revocamus quodeumque privilegium re­ quae raro conceduntur, aut iurisdictionem ordina­ gularibus etiam post concilium Tridentinum quovis riam episcoporum laedunt, etsi clausulis, uti aiunt. C modo concessum administrandi saecularibus etiam praegnantibus muniantur. Pro istis enim specialis, clericis extra casum necessitatis sacramentum ex­ expressa, ac directa concessio requiritur. tremae unctionis, aut euoharietiao per viaticum Hanc declarationem extensam volumus etiam ad absque parochi licentia; nec non indulta quoad privilegia, quae conceduntur ad instar alicuius re^ sanctimoniales sanctissimum Christi corpus intra ligionis vel instituti : ao decernimus per huiusmodi ohorurq, vel septa monasterii conservandi1. concessiones acquiri dumdaxat privilegia directo et Caput VI. nominatim concessa illi ordini, congregationi, so­ cietati, vel instituto, cuius privilegia alteri cum Quoniam vero mhltis aliis privilegiis regulares enunciate clausula od Mater concedentur, vel con­ uti posse putant presertim quoad facultates dis­ cerne inveniantur.’ pensandi super irregularitatibus, votis, ac auper Ceterum cum in privilegiorum interpretatione aliis huiusmodi, omnes superiores generales etiam a nonnullis plura congesta reperiantur, deplaramus, institutorum in quibus tantum vota simplicia emit­ regulares iis tantum privilegiis, induitis, et facul­ tuntur, et aliarum piarum congregationum, quo­ tatibus uti posse, quae firmo aolidoque fundamento cumque iidem superiores nomine appellentur, huic nituntur.· . apostolicae sedi infra annum ab absoluto concilio Caput IIL exponere debeant privilegia tam generalia, quam Gradum a generalibus ad particularia facientes, particularia, quibus propriae religiones sive quoad confirmamus, et innovamus quae pro regularibus, anos subditos, sive quoad saeculares potiri existi­ circa praedicationem verbi Dei statuerunt concilium maverint, omnino tamen expunctis et deletis iis, Tridentinum Mp. II seca. V de Rs/brus., Gre­ quae a sacro concilio Tridentino, a Romanis pon­ gorius XV const. huenUMli, et Clemens X tificibus, et a nobis revocata sunt. Ipsa vero apoconst. Superno, sive praedicatio in ooclMiis, eivo stoliea sedes super privilegiis, quae abrogata adhuc Oxtra illas fiat; eaqno oipnia servari districte man­ 'uon sunt, decernet quod opportunum existimabit. demus ab omnibus regularibus cuiaseumquo ordinis, Caput VII. congregationis, societatis, et instituti, quin eis ullo modo suffragentur quaevis privilegia etiam ia cor­ pore iuris clausa et post concilium Tridentinum concessa, quibus derogamus ae derogatum mm volumus.. Caput IV. Confirmamus, et, qnatenus opus sit, innovamus revocationem omnium privilegiprum etiam post oon■ Const. Aowmm paoliftx S inld less. " Const, alias felias rseordotkmw M feeomhris 1*81 ; st alia versis Uele* ineipiaa. sub Sata tt aprilis iSM. • CosaX fonamae neMV** Msuaiti ITM Privilegia vero perbonalia, quae religioai parti­ culares obtinuerunt, sublata inteiligantur in iis, quae obedieatiae, disciplinae, et Observantiae regulari, ae vitae communi conformia non eunt. Caput VIII. Omnia quae in hac . c Cena. TrM. sees. XXV Ae Ragul sap. X. U au WBBIU': À JOB BBBU8 PQUTMXMtUJUbUbXiviù vatorem siaspMam alligga pte* eoagraguttenee, A teduMe etiam ia «ergata taris «lanata, a^ Mtath ri que* privilégia ipe* institut·, M eeagrogatiOMe apeetnM* lai eontreriam premniiawum queesefin«x tpwMi induite ebttemrtet libM eaaaaaate, unirai Mit, teaavatfa, qaamris Haee valus··· etqae mandamus, nea obetaaii- •pacifie*, M individu* mantiOM dignis, qnibus uanbu» sensritatioeibas spoetoHri· aive goMaaUbua, aibus, M aiaguHa iDerum taawribaa praoseatibes rive spasiaMbus, «Siam la naivsreadibua, provincia pra iaaartte habontM ad praawiMwa· «ffeetum, Ubas, M ayaedalibus oriMilüs editia, h« mb ordi- •pMiaÜtar M expreero daragaaaa, eeSerisqae aoanattonlbU, regalia, statntia, M ooaaaMediaibas trariie quibaseua^uo. Bt haae derogatoriam ad •dam ImmemorabiHbM ediusque ordinb stinm MBBM MaatitatiMM·, quao is bee Vatfaaaa goasrali nreadioaatina·, soagregaHonia, sedotatis, M testi- •osetHe quoad. regular··, alieeqao reügieoe· qaaatud, isramoato qsoqne, eosflrmatios· apooteHea, oumqM adita faerist, sxtsadimna, ne extensam mm val qusvis imitât· alia -roborati·, privilegii·, M declaranto*. V. SCHEMATA CONSTITUTIONUM DK REBUS POLITICO-ECCLESIASTICIS I. Decret·· de verbi Dei praedieatioue et lutraetiene rallgioaa Ubere exereeada. /tewnotaada. In perquirendi* et atabiliendi* iie, qaae ad ge­ nuinam inter ntraœque poteetatem rationem «pec­ tant, oommiaaioni politico - eeeleaiastioa· ante omnia boo incumbebat, ut ecclesiae plenam perfoctamque autunomiam in exercendo magiatorio ano •aaereret et tueretur. Hoc autem fieri non poteat, niai omni* ingerenti* civilia poteatatia in boc exer­ citium tanquam indebita reiiciatur, in qu* tanto plua pbriculi apparet, quod a libera verbi divini praedicatione et inatruotione religioaa omnia Uber* actio ecclesiae incipit, at inauper salua populorum tanquam * radice et fundamento non param dependot. Verum nemo eat, qnem lateat, plurima bao noatra praeaertim aetate tentât* fuiaae ad liberta­ tem illam neceeaariam in praedicando verbo divino et inatruotione religio·* restringendam aive legibna iniuate et uaurpatorie conditi·, aive via facti vio­ lentiis contra ecclesiastico· viro· procedendo, qui intrepide tt aine respectu humano veritatem, ehri­ atianam traderent. Statuente· enim quoddam in· •upremum inhaereo· laicali potestati invigilandi pro omnimoda aalute publica, et aub praetextu ne quid contra pacem civium quoad fldem diver·· confitentium fiat, aummi moderatore· rerumpubliearum non dubitarunt edicta proponere,. quae vel materiam praedicandi attingunt (ex. gr. prohibendo ne de quaestionibua controversi· tractetur), vel per­ son·· praedicatorum ex. gr. excludendo familia· religio···, vel tempus et locum praedicationi· ex. gr. . prohibendo, ne diebua ferialibna praedicetur, vel ne aub diu. Et quoad instructionem religiosam iidem au i iuria esse censebant, non aolnm statuere tempua, quo catechiamu* tradendus esset, sed iam cateehiamoa ipso· etsi non praescribere et appro­ bare, tamen propria auctoritate in «chelas inducere, nec non examina puerorum de rebns ad religionem pertinentibus inatituere. Denique oonatat non raro eveniaae et evenire, ut praedicatore·, qui in exer­ cendo miniaterio auo cum aliqua libertate agunt,' coram tribunalibus civilibua vocentur, manuscript· sua tradere, inquisitione* indignas subire cogantur •X sententia indicum laioorum, et secundum lege· saepe in hnac specialem finem conditae poenis mulctiaque. afficiantur. Quae cum ita sint, necessarium et valde op­ portunum videbatur, ut voto exarato de statu rei ia diveraib orbis ehriatiaai regionibus quoad haao materiam vigente, decretum proponeretur de verbi Dei praedieatione ot instructione religiosa libare exercenda. Non aolum enim constabat consul toribus ox cognitione modernae logiriatioai· - paene •biqae terrarum introductae, ininatitiam illam, qna< ooeleeia Ubertate ana aativ* M divinitua collât* veritate· ohristiaaam praedicandi et donandi pri­ vata eat, paene uiveraâlam aeae, aed etiam in boe conveniebant, iaiastaa lege·, setioaeoque bae *peotantea. quamvia secundum temporum M looeram varietatem diversas, oommaai tamea falso isti principio inniti de suprema poteatatia civilia cupra ecclesiam tam legialativa qnam administrative auc­ toritate. Insuper triatiaaimoa effectua perpendendo· mm cauebaat, qui ex hac ingerentia civilia auc­ toritatis indubitanter enascuntur: despectio auc­ toritati· eccleriastioae, et contemptu· cleri, vilipenrio verbi divini, labefactatio fidei et corruptio moram. Hia praemisaii, facite videtur, quibua motivia et rationibua innitatur aequana forma decreti, quae, ne nimia generaliter materiam auam tractet aicque practice vaiore destituatur, pronuntiato solemniter iure divino oceleaiasticoo foinm auctoritati proprio. doctrinam ehriatianam praedicandi diveraaa maximi momenti usurpatione· civili* potestati* nominatim perstringit, et episcopia graviaaimum anum officium inculcat, ut non minus fortiter qfiam prudenter pro tuenda hao libertatis ocolMiaaticM parte laborent, ne. ut dicit Apoatolua, .verbum Dei ait alligatum* ; non aolum reeiatendo omnibua abnaibua * guberniis civilibua' contra libertatem praedicationi* et inatraetioaia chriatianae attentati·, eoaque pro poaae de­ rogando, ita ut ab ipsis unice pendeat, statuere, quid, M quomodo, et a quibus praedicandum ot oatechiaandum ait ; sed etiam defendendo sacerdotes propter recte administratam verbum Dû vexatos. Etytrifur dserstam. lean· Christa·, Filin· Dei, priusquam ad caelum aacenderet, apoetoloa, atque in eorum persona fu­ turo· etiam eceleeiae pastore· alloquena, ea pro­ tulit memoranda verba : .Data eat mihi omnis poteataa in eaelo et in terra; eunt·· in mundum univeraum, praedicate evangelinm omni erecturae, docentes eas rarvaro omnia quaeeumqne mandavi vobis. Et eoee ego vobiaeum anm omnibus diebus uaqae ad conaumationem aaeculi*1. Attamen quae­ dam huina aaeculi potestate· iatud eccleaiae magi­ sterium nutui, m imperio auo sabiieere arbitrantur, •t vi propria abutent·· de Christiana doctrine tra­ denda, deque verbi Dei praedicatione edicta, pro­ ponere atque examen et indicium instituere, libro· pro religiosa instruction· aive prohibere, rivo adprobar·, rive etiam in achola» tamquam normam inducere, et sacri· «celeria· ministri·, qni pro Christo hoe munere funguntur, Irge· imponere, immo st poeaas temere audent irrogaro. Itaqao oeeumenio· synodus huic tam manifMtao tsmqne * KMth. asp. M, v. 1». », M lu» a 1«, v. 1A M* •Μ D. SCHEMATA DBCBBTOBUM PATBUM BXAMDU PBOPQN1NDOBUM gravi iniuriao, quantum ab ea tari pavait, obviam ira capiens, hortatur spiseopoe ornai studio m oon. tentions curare, nt magisterium sibi a Christo con­ creditum in tota aaa. libertata oaaaarvaat, et ae ideireo a nemine, val potontisoimo, minima en parte laedi patiantur. Meminerint erga ad ee iaatam- modo' iu ot offioinm partiaara qua statuant, qua ratione et methodo, quo tempore et looo paeti in fidei rudimenti· edoceantur, a quibua ad· pieta­ tem, omnoque religionis exercitium informentur, ot quinam catqehismi aliiquo libri in eorum oins ge­ neris institutionem adhibeantur, ot pariter a qsibus et quoties populus ehristianus et dootriaa religionis erudiatur, spiritualibus exercitiis sacrjsque missio­ nibus in fide magis magisque confirmetur, atqae bonis moribus imbuatur, et quas denique materias tradtare, quemque modum servare 'ii debeant qui praedicationis munus exercent. Cum vero ea de­ creto concilii Tridentini1 praedicatio verbi Dei nulli permittenda nisi quem ipsi norunt, eaveant ne indignitatis et potestatis episcopalis detrimentum ii quos ab utroque clero, seu ex propria seu ex altera dioecesi elegerint, arbitratu laioalis potestatis repellantur. Quamvis agitur in hisce ecclesiae iuribus tuen­ dis maxime opus habeant prudentia, fortiter tamen, si necessum fuerit, in Domino resistant, et ab hu­ mano quodam respectu permoti vexatum nullum sacerdotem sine defensione relinquant. 3. Decretum de libere exercenda eeeleaiae potentate. »Μ libertatis vietyapeea irrugatas, eae gravissimi > *·. prehendimus, qai, aut falsis doctrinis, sui nimia do­ minandi. cupiditate permoti, iHam impedire prae­ suens t. Btenim et Christi voluntati resistunt, ot nanti spiritum, terrea» caelestia rabüctunt. Neque aptem, ad Ifeyfaas plaeitu» statuendum, ex eo di­ cant induci, quod ab indefinita ecclesiae libertate respublica detrimentum caperet. Id enim fingitur potius, quam reapse timetur; non iure, sed ininria maxima praepeditur; itaque praetextu cuiusdam vitandi mali, mala voro gravissima non modo ec­ clesiae. sed et ipsi reipublieae necessario efferuntur. Ubi enim eccleaia in servitutem redigitur, ibi eius potestas despicitur, populorum fides ditabitur, Dei oultns imminuitur, bonique mores in deterius commu­ tantur. Quod si forte aliquid difficultatis vel incom­ modi suboriatur, meminerint, fidelibus cunstis, mul­ toque magis christiania principibus ad sanctam Romanam sedem aditum patere semper, quae, cum sacerdotalis ait mater dignitatis, ideoque ecclesia­ sticae magistra rationis1, opportune providebit Tandem omnes christifidelee admonitos faci­ mus, ut obligationis vinculo se obstrictos retineant ab legibus, aliisque quibuseumque ecclesiae dis­ positionibus, ètiamsi in singulis provinciis Christiani orbis, ob aliquod a civilibus guberniis intermissum obstaculum, earum solemnis promulgatio facta non faerit; dummodo tamen sufficientem eiusdem no­ titiam, iuxta modum ab ecclesiastica potestate sta­ tutum, acqusiverint Iuris enim solemnitates, sa­ pienti consilio pro maiori animaram bono intro­ ductae, verti in earum damnum non debent; verterentur autem certissime, si quotiescumque ser­ vari non possent, frustra leges suas iuberet ecclesia. Cum potestas ecclesiae, quam Christus Dominus suo sanguine fundavit , * ex ordinatione divina, et canonicis sanctionibus omnimoda gaudeat libertate, 3 cumque propterea in edendis fidei decretis, necnon in promulgandis sive Romanorum pontificum bullis C Decretum de bonis ecelesiaatieie, deque eorum Ubera admlnlstratlone. et constitutionibus, sive pastoralibus episcoporum Prasnotanda. literis, sive in suis exequendis iudicialibus senten­ St quod omnes concedunt concilio Vaticano de tiis, sive denique in aliis quibuscumque ecclesiasticis ordinationibus evulga»dis nulli saeculari auctoritati relationibus inter iitramque potestatem, civilem et ecclesiasticam, loquendum est, tum de bonis eccle­ obnoxia sit, sacro approbante concilio, omnes de­ minioi gregis pastores vehementer admonemus, ne siasticis· aorumque libera administrations' sine du­ ipsi, quibus docendi munus est demandatum, quod bio tanquam do una ex materiis principalioribus attinet ad Reptam pheitim, quantum fieri postit, tractandum erit. Postulat hoc rei summa gravitas, fideles ignorantia laborare, erroribusque hallucinari postulant errores funestissimi, qui circa hanc rem sinant; ne, qui'alios'in sua iustitia confovent , * ci­ ‘etiam inter catholicos palam versantur, postulant vilibus guberniis ad illud lege adeerendum, ansam innumerae, quas ecclesia in suis temporalibus pa­ . dissimulando praebeant ; ne denique, id semel ausu titur, iniuriae. Quamvis enim ad fines spirituales temerario adiudicatum, silentio excipiant Error obtinendos unice fundata sit, tamen in hoc mundo enim, cni non resistitur, adprobatur * Caeterum si constituta bonis temporalibus omnino carere nequit ad ministerii sui officia caritatisque opera implenda, sanctae Romanae aedi, evenientibus casibus et ne­ idooquo nullo non tempore ius sibi vindicavit bona cessitatibus, de huiusmodi iurinm exercitio principi­ bus civitatum sub quibusdam peculiaribus condi­ temporalia et possidendi, et libere administrandi. tionibus quid relaxare visum fuerit, eurent ne quis, D Quod ius cum per longam saeculorum seriem comeiua obsequens benignitati, id cee imperii maieetati muni populorum sensu confirmatum atque etiam «μλΙμΙιΙλ· inhaerens, unquam agnoscat. Secus legislatione sancitum fuerat, primo eoque gravis­ simo vulnere ictum fuit per insana sectatorum namque ecclesia, quam Christus voluit ease domi­ eextideoimi saeculi .principia de ecclesia invisibili. num. efficeretur ancilla . * Praeterea probe dignoscentes maxima bona, quae Accesserunt deinde falsa politicorum commenta do ab ecclesiae libertate, et mala gravissima, quae ab iure potestatis civilis circa sacra eiusque dominio eius servitute dimanant, omni commendatione dignos eminenti, cui etiam bona ecclesiastica, eiusque administrationem subiecta eoae volebant. Et quod eos principes osse decernimus, qui liberam omnem ecclesiae actionem relinquere, atque adeo devotum theoretice stabilierunt, id e moderatoribus reipnsubmittere studerent obsequium. E oontra, cano­ blicae etiam ad praxim deductum eat, aneam prae­ nicas confirmantes poenas adverras ecclesiasticae bentibus grandibus istis perturbationibus ot inno­ vationibus politicis, quarum nullam sine aliqua < Sms. V cap. S. spoliatione bonorum ecclesiasticorum evenisse conv Cone. Kphosinam. * Decr. 1. Tit. X. cap. 3. •tat. Eoque iam res devenit, ut, qnocunqne oculos * Pelii III, diet, tt, eap Errer. [In los. dt, non Felici·, quis converterit, ibi Içgea usurpatoriae et ininstae sed Innocenti; verba sunt, qua· fers «odea leguntur sab Felida vexationes quoad temporalia ecclesiae ei occurrant, nomine c. 66, C. II, qn 7.] * Qnillslum· Vindoelaead· ορακ. VI, ‘pegmood. 1610. sdit. 8lr' 1 Carols· Vaguas, Orat cap Λ ·ΜΜ·η··> diet. 1» (cap. »|· te hara ipea in meltie fegUnfbne, nU nate* «n* fi eod habet etteinm propriam et mnnifeetnm legibns magno papnlorum emelumeato opulenti·, et iam raie providendi, ut bura tat· tam ab «Mirata ntedivitiis abundaverat, nd tantam aagastiam et imme veresùi, qaam a siaguEs -eius factitati· /caaaaira penurtam redactam, ut Lanari iaatar do micis a tabula divitis spnliaais cadeatibas vitam miseram trahere videntur; ubique autem guberniorum vio ot arbitrium ia bona «cclseiastioa eorumque admiaiitratioaem valeat, novneque lagielationra ramma tua auctoritate adiaveat, ·. quidquid acer­ bissimae ecclesia· et Chriati hratra adveresu aam «iusqne libertatem atque existentiam perpetrare conantur. Maxima igitur ia omnibus. his, aienti fieri solet, ubi iniustitia dominatur non solum per­ turbatio. sed etiam, si quid iuâs ecclesia retinuerit, oroetis libaro rurari praeiat, rai efficio sati·fadrado m· alitor agit nrga oeclnoiam quam ipai •gradum arga quamenn^no alium, coin* tara aoqniaita ex inatitia tueri nt coafirduuo taaotar. Qnibna omnibas ban* at maturo perpoaaia votoqae desaper diligenter exarato, ram nnUnm iam dubium rolinqneroiur, d* hae nostra materia a ooncilio oeenmonico in speciali deoroto loqnondam •eoo, haec sola qaaeatio agitabatur, qaa ratio*· boo conficiendum sosoi. Queo principia igitur a qnibns proficiscendam, convenit inter oonsaltores, qbia nec stabilita· buiu· iuri·, nec sécurité» poraeaiioni·,' ad fidem pertinent, ideoque ad decretam dogmati­ cum quovis, dio vol nova logialatione, vel aperte eum do eecleaia aummario tantam ea repetenda, vi tolli et 'abrogari possint, quae- brevi tempero nt statim prineipibn· ot summis civilia roipublicae antea sancita fuerant. Negari quidam non debet, moderatoribus inculcetur obligatio ius illud oeoloin multis adhuc civitatibus ius eccleeiao posaidendi, B siao nativum temporalium rerum dominium habendi, et temporalia sna administrandi rati haberi, et ex­ XÙaque bona libor· administrandi*, agnoaeradi om- pressis verbis per legislationem declarari ; sed logjz bus particularibus et diversi· clausulis in.hfinc modum ooarctatur et restringitur, ut declaratio illa fere iDueori· fiat, et quod in principio conceraum fuit, in praxi evertatur. Id quod etiam in illi* civitatibus fieri cernimus, quae conventione· cum ·. «ede inierunt. Nulla est conventio, in qua iu» ecclesiae quoad bona sua non solomniter proclama■ tum et circa capita maioris momenti, de quibus in praxi agitur, stabilitum est; et^*men «i penitius rerum status inspiciqtur, mille ordinationibus a guberniis ad interpretationem et exorationem arbi­ trarie factis tanquam totidem vinculis ius illud captivatur et in angustiam redigitur. Quo fit, ut merito dubitari possit, sn (practice loquendo) non tolerabilior et praeferenda conditio ecclesiae in nique studio tuendi. Deinde ut baec obligatio modo magis concreto dilucidaretur, indigitandum esso quibus quasi partibus componeretur, ot postu­ landum ut iura personae morali* sive universitatis omnibus ot lingulis ab oooiosia, sive «rectis, sive approbatis institutis concederentur, sino civilis po­ testatis speciali induito vel confirmation·, et in hoe loco, non inutiliter recenseri aominatim instituta illa ecclesiastica, quae hio consideranda sunt, nt fabricae, beneficia, mens·· episcopales, domus reli­ giosae, seminaria, scholae, hospitia, sodalitates, fundationes speciales omnesque aliae piae cane··. Et quia nulla re tam manifeste et insigniter sacrum ecclesiae ius circa bona sna violatur, qnam nefa­ riis istis spoliationibus, quae ultimis praesertim temporibus passa est, necessarium consuere con­ istis civitatibus et regionibus (de Anglia et America C raltores, ut contra hanc atrocitatem patres vocem septentrionali loquimur), ub( ecclesia per potestatem tollerent, minitando iam ecclesiasticarum censura­ civilem non est recepta et specialiter approbata: rum poenaa contra bonorum ecclesiae usurpatore· ibi enim quamvis iure personae moralis pro suis decretas, nec non testimonio historiae comprobando, institutis et piis esusis nullatenus gaudeat, atqu· ne temporali quidem commodo civitatum banc sacri­ quidquid acquirit et possidet, privati hominis no­ legam violentiam inservis·*, immo insto Dei iudicio mine acquirere et possidere cogatur, tamen ab in contemptum et damnum ipaorum principum iurium omnium legum exceptionalium praeiudicio liber· vertiaae. eat. Caeterum fere innumerabilium usurpationum Porro quia usurpationis gubernii, civili· circa et iniuriarum, quas eecleaia in bonis euia tempo­ bona ecclesiastica plerumque sub titulis speciosis ralibus patitur, unus communis fons: denegatio iurium circa sacra et officiorum curatelse exercen­ plus minusve aperta divinae eius institutionis atque tur, ideo visum ost admonere principes, ut valedi­ ideo contemptus iurium, quae necessario ex hao centes his falsis doctrinis se abstineant ab omni . institutione nascuntur. n Non agnoscitur, ut debet, indebita immixtion· in administrationem bonorum ecclesia ut vera perfectaque societal * divino Auc­ ecclesiasticorum; non leges ferai t, quibus aut om­ tore auo constituta, quae nullis circumscripta regio­ nino certae acquisitione· ab ecclesia titulo gratuito num finibus, nulli etiam subdatur imperio, suamque vel oneroso fieri vetentur, aut irritentur, quae sine potestatem ac iura ubique terrarum in hominum speciali confirmatione gubernii civili· fiunt, non aalutem ubique exerceat"1. Sed ex fala* illa doc-D prohibeant collecta* pro causis piis, neque propria trina omnia mala derivantur. „ Ecclesiam in im­ auctoritate tributum imponant pro comparandi· iis, perio civili tanquam collegium qnoddam exister· quae ad cultum divinum necessaria aunt. Item nullisque proinde pollere iuribns, praeter illas qns· etai ex conceuione ecclesiae propter subsidia tem­ concessa illi sint et attributa · civili potestate"*. poralia illi praeatita partem aliquam in administraHano enim solam omnium humanarum rerum su­ tione bonorum ecclesiasticorum habeant, tamen premam et absolutam dominam «t moderatricem meminerint non tanquam domino· se gerere, aed case volunt, ita ut deficiente eius adprobatione et - adiutorei, salvia semper episcoporum i uri bos oanoconfirmatione, nihil extet iuri·, neo non ab ipaa nicisque •anotiooibu·. singulorum iurium fine· definiri debeant. At ram Haec omnia principibus cum spostolica liber­ summa iniuria talia · moderatoribus reipublica· tate, quae «aae decet culmen ecclesiasticae auc­ civilis praetendi olarissim· evincitur. Nulla enim toritati· in concilio oecumenico repraesentatum, adprobatione humana opns habent inra divinitus dicenda rati rant consultore·. quidquid de cetero collât·; societas civilis secundum Christiana prinfiat de eventu et successu admonitionis. Sperandum cipia ordinata non potest denegare iura quae di­ utiqae fore ut debita veritati· revelatio solemniscunt corporativa singuli· institutis ecclesiasticis, qne patefactio aculeum quemdam relinquat ia ani­ mi· non pronus obdurati·, et ud maturiorem rei > Alloe. uartiMimi doatiai aostri di· IT dema. IMO. 1 Ibidem. > Cf. «jlk ρπφ. XXVI. T 869 . y '* hkmata bsaÿraoRüM ratrüm βχαμικιΡΒ0Ρ0|?ΡΠ)0ΒξΜ> ,· , ' W M» perpensionem- : «itet ingenia go· omni raritati· a pipw ab m Dai - haneV ipaipai· Mariam, ■«< Mod· carentia. » quoad alioa^ui InmA^veri- \daade· potentiam progra^i, at tear nrt^ata, taw' ’ tati· Oculoe andi miaarn obstinajata tetentionam pabltt· iurk datera, aaqae dalendo nnttenam de- prpMefaraat, non eat impadieadum, quü oraonte .•agiaaji·· ad'indici··· ad* indicium «U els final, fiant, quia iam divina· .sagiaajiae ■ ■■ - inexcusabile· apparent. '‘ » ''*' Deniqae neoaasuridte videbatur ebnanltoribns, at etiam nniveraoa pnatoree concilium da gravis■imp officio admoaerat, at strefiai at intrepidi . Cesqnt non' aolnm in asserenda, »ed etiam in viadtenada otretinenda bonoram ecelMÎMtieqrnm tam proprietate quam administration· libdra. Liquat ■ antes anteerrimam conditionem, in qua nano t»my ■paria aeelaaiafc p|ane ubique tarraram gemar· vij,'damaa, stentyapa ex parte ab imperqndi oupidioe moderatorum teqili· reipubljoae, ità altera ex parte Ab inertia at igaavik rectorum eceleaiae originem, niqaa susqu· deque vertere aoeiatataa·^ i Deted·. ad^baqm·· eos, ·· fate·· aaqaantar doctrinas da tu*bus qha· appellantur insacra, deqn· oargtetea officii·, qaae propria libi vindicant apotoritate, qnaequa exereoqte·. dnm ecclesiae iara ae privilégia mitiorum conoedare oatantantSquamcutqqUe liberam bonorum eecjeeiaetiaarum tire ad, ntinistratiooem, aire dis^oaitipaem, •ire' indica­ tionem ei daimare. totamqua eina actionem nutui •rbitrioque eue subiioere praesumant. Civilis nstpque potestatis ,ai |~.R...... eat ™. „ecclesiae formam seqbi/non ,, tiumanitn· stabilita iur'a sequenda praefigere*;** Qnod. M vero principe· civitatum ea vel pro sua pietate subministraverint, quae varii· çeclèêiae n«r trahere, qui Imteemore· muneri», tfni teiustitiae coitatibn· ac officii· requirantur, partem aliquam anai· fronte apeata resistendi interdum silebant, B in hisçe boni· administrandis, aienti ali··, ita M abi tempus erat loquendi. i in potieram concedere utique poterit ecclesia. dSS modo tamen non tanquam domini »e gerant, eed , , Stqmiitr rtecretaa». ' ad|u*ate·. ealvte temper epiicoBoruœ iuribua ca-^ Quamvis eocleaia Dei hoc mundo, cuius figura praeterit, utatur tamquam non utatur1, ut haereditatem peraequatur incorruptibilem, et incontaminatam, et immarceicibilem, conservatam in caeli·*, Dooicieque «anctionibua. sae. domus religiosae, seppnaria, scholae, hospitia, sodalitates, fundationes speciale·, omnesque aliae piae causae iuribua propriis gaudeVnt personae potestatibus obnoxia fit, atque ipaa tandem ec­ clesiae existent!· in discrimine ponitur. morali», quin civilis potestatis specialem conces­ sionem, aut confirmationem obtineant. Atque in ii· adminiatrandis disponendiaque neque canonicam 4 Decretum circa iurtepatronatu» exercitium. Pariter? ne pro iie cotnpa- randia, quae rqjigioqù oultuf expostulat, tributum eftibua aine ulla imponant ecclesiae interventione, ’■ perinde ac ai hie ipsa non haberet, ea a fidelibus cum tamen ad officia miniaterii sui, charitatisque exigendi, < quibua sibi prospicere possit. Neque opera adimplenda terreni» opibua carere nequeat, collectae prohibeant, quales institui ox antiquissimo •acri approbatione concilii, cuncti» ebrisfiani» po­ more solent, quibus Christi fidelium chantas ex­ puli» declaramus : eidem eceleaiae, utpote perfectae citatur, ut quisque in ecclesiae bonum pro suo ar­ societati, iua proprium ac nativum inease tempo­ bitrio conferat stipem suam. Postremo, ne leges' ralium rerum dominium habendi, suaque bona li­ ferant, quibus, aut omnino certae acquisitiones ab bere administrandi. Et proptereaquod, ut inquit ecclesia titulo gratuito vel oneroso fieri retentur. -«at*>qaltem irritentur eae. quae sine speciali gu­ sanctus Leo Magnus*, .regibus et principibus po-'— tiaaimum collât* ait potest·· ad praesidium ac debernii saepiaris confirmatione fiant. Etenim quan­ 'fensionem unius verae ecclesiae catholicae**, ius tumvis ecclesia, quando tempora urgeant, in suis hoc agnoscere, tuerique omni cum atudio tenentur; convertendis bonis in reipublicae necessitatem eo vel magia quod ait eia firmissimum quoddam aliena nunquam fuerit, nihil tamen de iuribua · munimentum, pauperibus egestati» qolatium atque Deo sibi concrediti» renuntiare sine eius gravissimo subsidium, necnon veram communia prosperitatis contemptu potest. fundamentum. I Nunc ad universos fidelium pariores nos con­ Igitur non pro ecclesiae, bopo tantummodo, aed vertentes, eis districtissime iniungitnus. ut non modo et pro emolumento populorum ab iis etiam atque in dtiserenda, aed in retinenda etiam, ac vindi­ 'etiam reposcimus, ut iura, quae dicuntur univer­ canda bonorum ecclesiasticorum «eu proprietate, sitati·, sicuti oportet, ceu sacra et inviolabilia re­ ■eu libera admipistratione, memores officii sui. cognoscant. Quamobrem Otnnri et singula, sive strenui sint omnino, msximeque intrepidi ; illud •recta, aive adprobata ab ecclesia instituta, scilicet perpetuo, ob oculos habentes quod ab hac deper­ dita f libertate spiritalis procuratio saecularibus eius fabricae.'beneficia, ipsaeque episcopales men­ Pratnotaitda. *· epiicopopim auctoritatem ao tutelam impediant, D Consuerunt consultores, quibus id muneris in neque quocumque sub titulo ant praetbxtu ius iminnetum erat, ut de relationibus inter utramque poteminuant. quod sanctae Romanae sedi, pro summa •tatem per concilium futurum oecumenicum rite qaa in universam ecclesiam auctoritate pollet, om­ ordinandis examen instituerent, maximopere ad nino remanere debet, atque pro temporg ac con­ hunc finem obtinendum convenire, ut de exercitio ditione libere exercendum. iuris quod aiunt patronatus sermo fieret, ex hae Insuper renovantes censuras, quM sacri cano­ praecipue causa, quia non pauci abusus, qui tem­ nes, et praaeipue Tridentinnm concilium adversn· poris decursu in hac re irrepserunt, iuri eqcleaiae bonoram ecclesiMticoruSns^irpatore· decreverant, circa liberam beneficiorum'collationem grave dam­ principes serio «dmonesuu·, nt ab nefaria illa exnum intulerunt. poliatione se abstineant, qna bonis suis, temporibus Sunt autem iura illa, quae patronatus vocant, praesertim ultimis, nonnisi per iniuriam privata fuit indulta et privilegia, quae in grati animi testimo­ •oelesia : eo vel maxime quod nescii aasa nequeant, nium ecclesia viris de se bene meritis concedere per huiusmodi iniustitiam bona haec impiorum avisolet ; et sane magnam utilitatem procurare pos­ ditati praedae facta, quin immo iusto indicio Dei sunt, cum gelum addant potentibus et nobilibus turpiter dissipata fuisse. Intalligant semel pringenerosum erga matrem ecclesiam animum in sup­ peditandis mediis temporalibus commonstrandi. Bed \ ' I Cor. Vil, SO, . / « t f*«tr. I, 4 t Xj»«t. tea. > FsUx ΠΙ «4 Zaa···· iasf. (late. T V. t. 17B.I S Ml SCHEMATA, DI REBUS oorum ti^ctussperaodus, ai te*A neficia n«a auctoritate dispoaJ ' iis exercendis canonicae sanctione·, quae da colla­ tione beneficiorum apint. adhmusaim observantur/ E contrario «i iam illa e» despicientia cano­ num fit magis ip fraudem legis, <4 satisfaciendum •oli· pmprii· commodis, et imperantium cupidini exercentur, tum certo' non ad aedificationem, sed «d. destructionem. sunt, et non parum Aalent ad labefactandam dpciplinaju ecclesiasticam- Impedi­ tur enim, quominus dOjnioreà ministri provehan­ tur;* ét prsêfiçiuDtur gÀgibus' pastor·· non secun­ tor» patmnornaa vario cireumabribere modo preeaumuntu^q* liborum Î u Sadietionia episcopalia axeroitium ia beneficiis eonferondia. vel in ipeaiaetitution· oanoniAa di vernis statutis impediunt; 4*i pro -ob­ tinendis panoohialibus beneficiis examen ipsi insti­ tuunt aut «ordinant r fui tandem do habilitate, et ' idoneitate concurrentium iua dicunt, et postulant y ne ullua. iiai per se ipsos adprobatus, et admissus, '■ do insigniti non fuere, qui de ratione conferendi beres. quae in se bona est. m malum commutatur, I 863 D SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMIMI PROPOMOTOORUM duth imperium civile sua solum oommoda in con-’a nore, vel dignitate insignitis, cordatis quaefit, et obligationibus per ea aqeceptis utcunque se subducétje studet. Atque ita fit, ut ■ . fel viri catholici, ‘qui -alias bona ·ρηηοίρίη profi­ tentur, saiprr in errorem inducantur, et qnae aolum abusui adseribenda, hape rei ipsi ilppUtaptea ooncordata in genere perhorrescant, et abolenda esse - clamitent, quippe qupe ecclesiasticae libertartjp nil nisi vincula et obstacula nominari debeant ■ \ v Caeterum'moderni jolitici et reipublioae t^vilia proderatores saepe non contenti supeememoratis ausibus, ulterius istn progredientes concordatis ip- b dum­ taxat pontilius praefatam .competere potestatem rsolemnes’ cum, principibus conventiones ineundi, quae vulgo concordato appellantur. At non modo religionis, verum civilis etiam otainis, ac publicae privataeque rei intereat omnino, wt ei annota, at^ie intemerata habeantur. Principes igitur, eorumque successores ab iis semel initis tam arcto obligatignis '- vinculo detinentur, ut sine alterius partis consensu, aut re" aut lege, quidquam addere, auferre, inter­ pretari, quovis immutare titulo,-^multoqup magis rescindere eorum nemini unquapi liceat. Quod si tamenullum aliquid efficere sj^it 'ausi, iure. pollebunt sum fundamentum auferunt, negantes ^titulum ................... pontifices eadem irritandi, proptereaque in suam' legitimum eorum exis^entiae patrocinari. Sequitur redeundi plehissimam libertatem. Et siquidem per atrocissime haec bpinhx ut verbis sanctissimi do­ mini nostri utamur. „ex falqa protestantium doc­ huiusmodi conventiones, peculiares quaedam in rebu» ecclesiasticis sequendae normae mutuo con­ trina. ecclesiam in civili imperio qudddam veluti sensu decernantur, ea omnia, quibua derogatum non collegium existere. nullisque proinde pollere iuribua praeter ea quae concessa illi sint atque attributa B fuit, plenum robur habebunt, iuxta vigentem et ab eccleAa adprobatam disciplinam. a civili potestate**1. Atque falsum hoc principium Atque ne salutaria remedia in morbum commu­ in pluribus iam civitatibus ad effectum foede per­ ductum videmus, dum concordata vix solemniter tentur, epiacopi» loto satagendum animo, ut quae sancitae fuerunt conventiones, adamussim serventur, cum s ss-de inita per comitia publica-rescissa sunt. Ilis omnibus rite perpensi» non longa deliberatione et in ecclesiae dedecus ac damnum nullatenus vio­ opu» fuit inter consultores, in speciali decreto de lentur; vix autem violatae fuerint, ab sancta Ro­ mana sede postulandum, ut pro summa qua concordatis loquendum ease, sed hanc solum quae­ stionem sibi discutiendam censuere, quae in hoc gaudet auctoritate, quomodo se debeant gqrere. ipsa praescribat. * decreto praecipue urgenda essent. Sunt autem, in quae convenerunt, sequentia. J 6. Primum de concordatoruip natura et essentia Deere tum de admitutione adulescentum ad statum tantum esse dicendum, qtiantui^ expediat tum ecclesiasticum, deque eorumdem privilegiis, et ad commendandam summam eorum utilitatem immunitatibus. contra eos. qui nociva et commodis ecclesiae ea Praenotanda. praeiudiciosa esse clamitant, tum ad monstrandos Inter iniustas, quas hodie gubernis civilia contra iuris et aequitatis titulos, quibus innituntuf. libertatem ecclesiasticam frequenter exercent, vexa­ Deit.dc expressis verbia declarandum, ad aolum Romaqum pontificem, non ad quoslibpt antistites C tiones, sane non ultimum locum obtinent leges et pertinere auctoritatem concordata cum principibus ordinationes 'Civiles, quae respiciunt admissionem adolescentum ad statum ecclesiasticum. In per­ ineundi. multis iam regionibus vigent eiusmodi statuta, quae Tum inculcandam esse concordatorum summam diversis modis nativum illud ecclesiae ius coaretant sanctitatem, inviolabilemque vim, quae nullam ar­ bitrariam vel mutationem, vel interpretationem ad­ et restringunt independenter ab omni heterogena mittat. multoque minus abrogationem. Et ai eius­ immixtion» eos ad altaris minieterium eligendi et modi quid factum fuerit, penes sumbios pontifices deputandi. qfuoe ipsa per antistites suos ad hoc a Deo vocatos It idoneos iudicaverit. esse concordata -irritare, ita ut valor restituatur Constat interdum a guberniis statui, ut ii tan­ iuri communi secundum vigentem ecclesiae disci­ plinam, quod omnino locum- teneat in iis. quibus tum ad studium sacrae scientiae, vel iam ad or­ dines admittannir. qui in certis quibusdam scholis per particulares concordatorum sanctiobea non derogatum fuerit. studia absolrerift. Interdum hoc sibi arrogant, ut ii» tantum ordine» conferantur, quibus ab ipsis ti­ Et haec quidem principibus et rerumpublicarum tulus mensae dispensatus fuerit. Huc etiam refe­ summis moderatoribus applicanda esse-videntur; rendum, si arbitrariae conditiones pro obtinendis episcopi autem non sine admonitione relinquendi, primum ut pro sua parte exequendia et adamuasim beneficiis et muneribus ecclesiasticis ponunt, praeter servandis conventionibus satagant; et in casu, quo illas, quae a es. canonibus stabilitae sunt. Maxima autem difficultas paratur et iniuria in­ violatae fuerint, ad consilium s. sedis confugiant. D fligitur ecclesiae hac nostra aetate legible istis, SrqnitA· decretum. quae nullam a servitio militari exemptionem ad­ Milita quidem eunt, ut inquit s. Leo Magnus*, mittunt in favorem eorum qui clero adseribi volunt quae pro’ ratione aeUtum, aut pro necessitate vel iam adscript· sunt. Hunc rerum statum cum sedulo examini subiicererum oporteat temperari in iis, quae ad generalem ecclesiae disciplinam spectant, quod a pluribus rent consultores, facile sibi persuaserunt de magna opportunitate, ut concilium oecumenicum rem tanti - Romanis pontificibus, praecipue per aliquas solemmomenti, et quae quasi nervum vitalem libertatis nes conventiones cum saecularibus principibus pro ecclesiasticae tangit, silentio non praetermittat maiori inter utramque potestptem concordia initas Perpendebant enim in istis legibus et ordinationi­ iure ac merito factum fuisse dignoscitur. Cpm bus laicalis potestatia non solum gravem iniuriam vero in hisce rerum ecclesiasticarum adiunctis ab iis tantum peragenda suprema procuratio, quibas inesae contra ecclesiam, cuius unius est de voca­ tione ad clericatum, et de idoneitate ad suscipiende omnium ecclesiarum sollicitudo fuit a Christo Do­ mino concredita; hinc etiam liquido patet non munera ecclesiastica decidere, sed cum manifesto periculo animarum haec fieri. Multiplici enim episcopis, vel inferioribus praelatu quocumque homodo vocationi divinae vis infertur; anentur a 1 Cf. Pii IX alloc. 17 deceeib. 1WQ Moitié fnsostasfue s. ministerio, qui maxime digni sunt, vel non tales et sjillab. prop. XL11I. accedunt, quales deberent/ cum vitae militaria ra* Kpist. 147 ad Hosticam spiseop. Narboa. tione, spiritus clerjcalis vel rttingXgtur vel dam^A pandi, neo .debent nec possunt se·· negotii» saecu—~ patiatur. Caeterum Wlrk.ri4.te jiam tfarbariem quandam wn- laribns implicare1 et omnibus omnino- muneribus ‘ tiunt hue leges vere ignominiosae hominibus christiania, quos in boc ipsorum paganorum borea confundunL quippe quiv sola duce ratipne, intelli’geYfcnt, a lege armorum eximendo* eaae. qui sacria opera ni navant. " ' ^7^ excusantur, ne sacrilego livore quorumdam a di­ vinis obsequiis avocentur*; magis siquidem.interest praeliare praelia Dqmipi quam hominum; magis > pro aris quam pro focis dimicare; magia ecelesiae, religioni, ot animarum .bono quam dominis tem­ poralibus* inservire, sicut caelestia terrenis,, spiri­ Itatfue hia omnibus probe perpensis proponen­ dam sibi ^duxerunt sequentem decreti formam, in tualia bona atque emolumenta temporalibus longe qua.iusta principia de pleno ini^groque iure ee^^ahthpdneoda esse catholica fides satia abunde coh^ oleatae quoad electionem clericorum et ministrorum monstrat. sacrorum enunciantùr, et .contra iniustas 1/^ea illud 7. ius infringentes protestatio fit. Decretum de clericis qui in scholis qnae* a Insuper autem Visum eat consultoribus hac ocgubernio pendent, allqwi funguntur munere. casione utendum esae ad facienda ii» genere verna ’ S Praenatanda. de privilegiis et immunitatibus clericorum; pauca quidem, ut ratio habeatur indolis aevi, quod, eum Gubernia civilia, etsi rem scholaeticariK tuae aegre induci possit ad bsttitiâm erga ecclesiam ditionis exclusive paene ubique facere intendunt, observandam, a nihilo nmgis abhorreat quam a B tamen in iliquibus regionibus munus dirigendi privilegiis ei concedendis; tamen nonnulla, nequis scholas ipsisquo invigilandi viris ecclesiastici» const silentium concilii falso interpretatus in animum in­ mittunt, ut animos catholicorum sibi magis devin­ ducat, ab ecclesia non etiam hodie valde approbari ciant et ipsum clerum pro admittendis innovatio­ privilegia, quae ex genuina et recta inter utramque nibus suis faciliorem reddant. Sed praetendunt, ut potestatem relatione quasi sponte fluunt, et tanqusm in omnibub officiis, quae ab erclesiastichi circa scho­ finem ultimum, ipsius Dei honorem intendunt. lam exercentur, adeo in tradendo catechismo ab . ipsis mandatum accipiatur, et nihil non suo nomine Sequitur decretum. perficiatur. In quo recti et debiti ordinis est ma­ Ecclesia Christi supra firmam Petram, et aponifest^ perversio Dec non evidena pmculum. ne clerici legitimae auctoritati ecclesiasticae subtracti ’ stoloruo) fundamentum constituta et plenissima li­ bertate etiam in hierarchico regimine a fundatore in partem laicalis potestatis nimium flectantur. Cui malo ut remedium paretur, et ecclesiae ius suo donata, plenum quoque atque integrum iua ab eodem obtinuit independenter'omnino a quacumque sine ulla ingerentia civilis auctoritatis ad munus terrena potestate eligendi, educandi et promovendi sacrae doctrinae sive in scholis popularibus sive io inter fideles quales, et quantos in opus ministerii, quolibet alio etiam sitiorum scholarum genere eos deputandi, quos ipsa dignos et idoneos ceosuerit, otticii. ac regiminis partem pro Dei ipsius cultu, sartum tectumque habeatur, visum est consultoridivini verbi evangelizatione, sacramentorum adbus expedire, ut sequens decreti formula exararetur ministratione. et animarum bono necessarios, atque rde clericis, qui in scholis, quae a gubernio pen­ utiles ipsa diiudicaverit secundum perspectam Dei dent, aliquo funguntur munere"*. vocationem, sine\)ua nemo est assumendus, et se­ cundum es. Renonum sanctiones. Perfecta enim In qua primum exponitur principium, iuxta quod societas, qualis procul dubio ea est ab ipso Christo soli auctoritati ecclesiasticae competit facultatem Domino instituta, sine rectoribus, ministris, et co­ operatoribus subsistere nullatenus potest. Hinc omni ex parte iniusthsimae, sanctae matri ecclesiae maxime iniurioaae. nec non ipsi societati nocivae habendae sunt illae leges, quae sub falso titulo ac praetextu vel supremae in cives potestatis, vel publicae utilitatis, vel 'perfectae aequalitatis a quibusdam guberniis latae sunt, quae huiù^modi tribuere sive ecclesiasticas disciplinas, sive disci­ plinam catecheticam, sive denique quamlibet aliam religionis doctrinam in quocunque siprivato siv· publico' instituto tradendi. ' Deinde fit exhortatio episcopis ut iuribus suis conservandis sedulo incumbant, et in scholis, quae ab apostoiicae sedis auctoritate non immediate pendent, doctrinam magistrorum de disciplinis sacria totarnque eorum agendi rationem suo regimini et pastorali suae vigilantiae subiiciant. Denique clericis in memoriam revocatur nun­ quam eos, in quocumque officio vel gradu hac de re constituti sint, ab officio episcopali eximi. ecclesiae libertati in hac ministrorum electione, institutione, tituli assignatione, et ordinatione sive directe, sive indirecte adversantur. Proinde sacrosancta synodus dum praefatas leges, ac statuta reprobat, et damnat, necessariam istam ac plenissimam libertatem iure naturali ac D Sequitur decretum. divino «ibi concreditam restitui, atque in integrum Cum Christus Dominus nonnisi apostolis ceteservari expostulat: atque insuper inhaerens sacro­ risque in posterum succedentibus episcopis munus rum canonum, ac praesertim con. Lateranensis sub Leone X1 et Tridentini* decretis, quae etiam, si cuncta docendi concrediderit, quae religionem spec­ tant, sacro approbante concilio, 'declaramus, ne­ opus fuerit, innovat et confirmat, illas omnes ec­ minem iure posse sibi tribuere facultatem, sive clesiae. et personarum ecclesiasticarum immunitates, scientias ecclesiastica», sive disciplinam catecbetiquibus Dei ordinatione et canonicis sanctionibus cam, sive demum quamlibet aliam religionis doc­ frui debent, nullatenus violari, et a nulla quamtumtrinam in quocumque vel privato vel publico tra­ vis suptema civili potestate exturbari, vel pessum dendi instituto quin ab suo episcopo eam fuerit dari poste conclamat, ac praesertim quoad perso­ consecutus neminem paritey iure posse eamdem nalem illam immunitatem, qua clerici ab onere facultatem servare, quam ad se episcopus revocare subeundae, exercendaeque militiae eximuntur, quae necessarium aut opportunum indicaverit. Sacri profecto sine naturalis iuris, et aequitatis violatione enim antistites ii sunt, ad quos vi sui muneris per­ abrogari non potest1; qui eoim a Domino io sor­ tinet (fetinire. quinam ad ea obeunda officia idonei tem suam vocantur, et divino servitio sunt manciac habi|es mereantur haberi. 1 Sees. IX. 1 II sd Timot. 9. t. 4. 1 Seu. XXV cap. 90 de Reform. -* In leg. 7 cod. Theodos, lib. Ιβ, tit. 9. * Ex proposit. XXX11 in Sylhbo damnata. CONCIL. GKNKXAL·. TOMU8 141^ «ftt* JA. Μ L 887 , D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMINI PROPONENDORUM Hortamur itaque ae monemu/epiacepos, ut pro- a MM Sed homines, non quae lavant vel ret&hant, sed quae placent potius vel Misplioent, in rebus saepe considerant, et quaerunt; hinc ordinatio, bino im­ perfectio omnis, bino ortum habent peccata. Nam in mentem relocamus, ut in. hiace.scholis, quae ab quae placent, possunt retrahere, et persaepe retra­ i apostolica sede haud immediate dependent, totam hunt, et quae displicent, possunt iuvare eupopaepe magistrorum de re ecclesiastic* doctrinam, totamque iufant maxime, nec raro iuvsnt unice. \ eorum"agendi rationem suo regimini, auaeque pasto-· Utinam haec omnes homines intelligerent. Tum gaii vigilantiae subjiciant; idcirco ab eis flo ei pro­ enim divites non adeo bonorum desiderio urgecpn>r; immo divitias suas facillime^largirentuv/scientes fessionem exigant, eorumqhe opera vel scripto oonprias hac super re sibi vindicent parte·; caveant ifritur, ne quid fiat, ex quo vel minimum haec sancta .ecclesiae iura' laedantur. Kieque praetere* signata, vel typi· edecfda approbent pro sua prudentia, vel reprobent. Meminerint tandeqi clerici ab episcopali potestate nunquam eximi in. quovis hac de re officio ve) gradu, licet eminenti, sint ipsi constituti. * 8. her return de pauperum operariorumque sublevanda miseria. illud quod Paulub habet: „au{ffintai tegerent et sustentarent. Poatea divitibus. Siqui­ dem ii magis tenentur proximi miseriam relevare, ac praesertim operariorum conditionem, eaK quod a ploriaquo officinis quaevis religiosa institutio, diqui maioribus facilitatibus affluunt. Meminerint ipai neminem esse, qui debeat non timere qutx^ aliqui viniqua Cultus exercitatio de medio sublata fuerit possint incideret NuRa est enim tfita feliqjtas; in B velati si aliena foret ab illa mecbgniea, laboriosa, . quibujeJtnque hominibus mutabilis Mt et caduca et quasi opprimenti operatione, cui ahtifieM omnes' mortajita·; meminerint denique eoe copiosius me­ subiiciuntur ex lege. Ii enim fidei, religionis, honestartsque dictaminibus plane deatituti, nihil ap­ tere, qui seminant abundantius; cum omnM pie­ tatis expensae non solum integrae maneant, sed et petunt, qihil quaerunt, nihilque agunt, nisi quod huius corporis iucunditates augeat, eiusque sensuum modo augeantur, et qualitate mutentur. De ter­ renis quippe caelestia prodeunt, de parvis magna foveat illecebras; quare ab iis minime distare vi­ gignuntur, et temporale donumjn praemium transit dentur,^qui barbaram ,sc sylvMtpm vitam tradu­ aeternum. Deihceps cuiuscumque ordinis sacerdocunt. At status huiusmodi operariis et dominio, tibus Domini. Discipuli enim Chriati non sunt, qui societati et religioni, temporaneae et aeternae plu­ dilectione, quam sibi invicem habere praecipiuntur, rimum nocet felicitati. Eat ergo omni cura studioque de medio tollendus. Atqui de medio tolli nunquam ceteros non prosequantur; ministri Dei eme non posset, nisi officinarum praesid» totam, ut par Mt, merentur, qui* una cum aliis terrena sua bona non dividant; neque fidelium pastores appellaveris, qui ecclesiae libertatem relinquant. Tum enim eius ministri nihil essent praetermissuri, ut miseros illos ovibus suid salutaria huius vitqe pascua non prae­ caelMtis doctrinae pabulo pascerent, eosque quotidia­ beant. Christus pertransiisse dicitur benefacieSdo et sanando omnes; nos qui Christi imitatores eme nae orationis exercitium docerent, frequentiori sacra­ mentorum usu confortarent, eisque ostenderuit.quanta debemus, benefacere etiam et sanare omnes tene­ mur. Res ecclesiae sunt vota fidelium, pretia pec­ : ait consolatio in communicatione passionum Christi, catorum, patrimonia pauperum ; non eae igitur vinquantdm meritum in minoribus vilibusque operibus dicabdae in nostros usus ut propriae, sed ut nobis bono conscientiae tMtimonio peractis, quot quanta spiritualia et terrestria emolumenta in religio» fe­ commendatae pauperibus etiam dividendae. 8i quis/gitur in nobis ineat Dei amor, si qua proximi storum observatione capiantur. Neque pauperibus »tis provideri putent per fttectio, si qua pietM in ecclMiam matrem, ei quod fpro Christi lucrifaciendi studium, omnM in id ope­ eam, quam vocant, cbaritatem legalem, quae elee­ mosynas egenis erogari solitas victigalis instar ci­ rosa sedulitate incumbamus, ut ad egenos suble­ vibus obligationis vinculo imponit. Per eam enim vandos nihil intentatum nihilque inexpertum maneat. Ab hac tandem charitatis commendatione neque 'neque omnibus et singulis pauperibus eoasulitar, sunt pauperes excludendi. Siquidem in divinae neque cunctis hominum indigentiis fit utia, neque lance iustitiae non quantitate munerum, sed pon­ spontaneis largitionibus locus relinquitur, neque tota dere pensatur animorum. Evangelica vidua duos humani cordis urgetur effusio, neque omne acqui­ nummos in gasophylacium misit, et omnium divitum ritur a benefacientibus meritum, neque grati animi dona transcendit. Nulla apud Deum vilis Mt pietas, sensa in accipientibus confoventur. Ut ergo mise­ rorum necessitatibus occurramus, pro legali Mt nulla infructuo» miseratio. Christiana obaritaa sufficienda. Quae quidem non Caput III. coacta," non simulata, non deficiens et tenax Mt, Da tollmdii catui* ckaritatm imptdimtibtu. D sed libera, sollicita, plena, splendida et generosa. Parum esset cbaritatem omnibus commendare, liane Christus praecepi! hanc praedicavit semper nisi causae de medio tollantur, quae pauperum et operariorum impediunt egestati subsidia. iQu» inter illa principem locum tenet, qua aliquae e~etvilibtw potestatibus supremam omnem pauperum locorum­ que piorum inspectionem sibi arrogant», societatM ad miseros adiuvandoe Christiana charitate fundat» et ecclreiastioa auctoritate probatas paMim prohi­ buerunt, atque ecclesiam ipum, negato eius a sae­ culis possesso iure. ab hospitalibus ab ip» erectis aliisque ad opera pia dMtinatio domibus eieoerunt, novuque sine praevia sui permissione proreus ve­ tarunt. Nam etsi eharitat» opera etiam a lege naturali praecipiantur, attamen nisi a fide proficis­ cantur, informentur et dirigantur, aut ip» deficiunt, aut perver» fiunt, aut sna »ltem carent perfec< Serm. IX de coll. IV. ecclesia, hanc denique fideles cuncti valde beaefioam experti, magno in nonore habuerunt. Neque tandem, uti dictitant nonnulli, auxilii epM Mt in aliquo doctrinae systemate ponenda, vi ouiua omnia, hoo veluti ictu in melius commutentur, cunctaque inopiae mala removeantur. Haec enim systemata ad illudendos potius.sunt apta, quam ad miseros sanandos bominM. Malum namque, quo societas hnmanq laborat, tam multiplex, tam varium^ tamqne diversi· causis creatum est, ut auferri nullo modo queat, nisi plura ae diverea adhibeantur re­ media. Quandoquidem socialis corporis, instar hu­ mani, prosperitas ex cunctorum membrorum robore, viriumque sanitate pendet et usu. Et primo quidem ab optrariit summopere pen­ det. Etenim eorum conditio non adeo misera et tristis esset, si fidem in lesum Christum haberent. 871' * 872 . et chri.tiaoa· pro.ej^ertnttw^irtute·. Rolertee ein't A moniie eit «enetltM, inter oiree vvsereeqtté eonedîdi·, I ipsi, patientes, sobrii, continents»·,>honeqU et. pii, et videbunt se 'non amfHius grati salteuq egestate . vexari^ aientq, Chriqto1 : ^Quaerite primum regnum fentes, infirmo·, oonfectos n>nia quaecumque vultis, ut faciant vpbia ho­ mines. et vos facite illis*4 4, et alterum quod legitur eorum sub diversis praetextibus se opponunt, vel apud Eccl., „Si est tibi servus fidelis, ait tibi quasi indebito modo eorum directioni et administration! anima tua. quasi fratrem sic eum tracta*A, pauperum D se immiscent, Et boc faciunt non obstantibus soiam operariorumque necessitatibus non parum esset lemnibus iteratisque episcoporum reclamationibus, consultum. non obstante vel sedis apostolicae iudicio. quae in 'Tandem episcopos obtestamur, ne tot miseros concordatis et qualibet emergente occasione epi­ atque in discrimine positos operarios sibi reliquant. scopis ius proprium inviolabile vindicatum voluit. Proh iam plurimi per inopiam, moestitiam, indig­ Quae cum ita sint, visum est consultoribus ecclesiam nationem circa fidem naufragantes io seductorum in concilio oecumenico congregatam de hac gravis­ sima re silere non debere, praesertim cum omnes manus inciderunt, a quibus mox corrupti et peni­ tus a Deo sunt alienati. Eos itaque pastoralis rationes, quae necessarium et opportunum esse dilectionis humeris in ovile, ad Dei cognitionem innuant, ut propria iura quoad educationem et lesuquo amorem reportent.. Fatemur equidem ope­ instructionem in genere reclamet, a fortiori pro rariorum egestatem neque tollere neque multum reclamanda clericalis educationis et instructionis ipsos solos diminuere posse. At non parum effi­ libertate militent. Tollendam igitur vocem rati sunt pro omnimoda hac libertate episcoporum in cient. si pro viribus sategerint, ut in eorum matrigenere, aed in specie in favorem seminariorum, ‘ Mat th. VI, «3. quae ab ecclesia quasi in deliciis habentur tanquam - Roui. VIII, 8. * R.JIU. VIH. β « Mstth. VU, 19. ‘ lob. VI, S4. * Issi. LU, l. & Eccl XXLil, 31 - WtalM. w·..^ i , ΑΤΑ. 873 . . - · . -, - -. ■ · 5^-;—-—— ---------------- ... x · ,. ■ '«piritu» ,ere uoerdotalÎ, firminiiQuin pignut «t a militi·· indie«Ttrint, ·>,» indebitam tuetoritato· ■ 1 prteaidium. * - Deoreti euteiù, quod de hnc in earuin .regimine interponendo, ure demum earnmdem bon· rpl eorum •dminittrMionem tibi materi· eonS- .edendum ait, ttanc aequantem formam proponendam ■ eate censent. " tribuendo. . iinnrrtntm notomA Macrorum ifftfnr igitur anèirnttijam antistites^ ra»ii qui />Aram coram aeterpO indicé sunt rationem de impositione Inanuum red­ Primo ut stabiliatur et .expressis verbis pronuncietur principium absolutae, quae soli auctoritati ecclesiasticae competi|, autonomies circa educafio- potestatis interventione iâ rtristisnam societatem invehantur, tantae iniurfae ipsis sanctuarii aditis illatae maxima fortitudine resistant, nulliqpe iam et instructioneiq clericalem. Deinde ut hu labori M operi* pateant, ut in causa tanti momenti ille restituatur ordo, quem religio et ratio ipsa £equirunt. Deoque reipea reddantur, quae unice l>ei rum liberrimum exercitium pro -episcopis 'postulan­ dum, ut ad ipsos-sokÀKpertineat'senvnaria erigere, alumnos admittere vel dimUtbre, superiores et ma­ gistros assumere vel expellere, totam educationis et instrhetionis ratUnem ordinare et*bona tempo- sunt. Deinceps admonapdi sunt ipsi, ne illud efficiant, vel civilibus perifiittant potestatibus, quod cliric; clèrlci tum turn aolum dvnKfue -d ad aarrfdutali'in spiritus: apiritum ralia administrare; cS Decretum pro ^gulilHÎm* ordinibus et congregationibus. >· PrUCNUtONdil. Cum certum, indubiumque sit quod hisce nostris ’ praesertim temporibus religiosi ordines, piaeque ■ congregationes tam virorum, quam mulierum neC duni ab impiissimis religionis nostrae hostibus, sed ab ipsis guberniis acerbo odio undequaque afficiuntur, fotisque viribus de medio ecclesiae penitus evellendi, atque eradicandi dictitantur; hinc iure ac merito commissioni politico-ecclesiasticae visum est aliquod Sancta Dei ecclesia usque ad consummationem saeculi duratura, ut munera, qujfcp a Christo Domino accepit, fideliter impleat, nunquam sacros non in­ diget divinitus vocatis ministris, qui sana educa* tione sint praediti, rectaque instructione exornati. Non est enim verus Christi milos, nisi qui fide, p i es­ tate morumque honestate praestiterit, et-scientia. Quapropter episcopi, quibus est ecclesiae regimen a Spiritu sancto co.tnmiesum. proprio Ac nativo iure potiuntur, sacros non modo eligendi, verum etiam omnino educandi, tnstruendique ministros, absqub ulla a civili potestate dependentia. Quod generaliter saucta synodus asserit, hoc eat ad seminaria specialiter applicandum. Seminaria enim, iuxta formam a concilio Tridentinp susceptam, sunt dilectissima quaedam ecclesiae instituta ideo erecta, certisque reguli? communita, ut sacrae militiae tirones vel a teneris annis tanquam novellae plantationes in circuitu tabernaculi Domini succrescentes, D a sequendis mutfdi voluptatibus retrahantur, in Dei vocatione comprobentur, atque ad vitae innocentiam, religionem, modestiam, aliasque virtutes clericorum proprias componantur, simdlque 1 i teras, et minores, et maiores disciplinas praesertim sacras addiscant, ab omni cuiusque erroris periculo alienas. Ergo ad solos episcopos pertinet seminaria erigere, alumnos admittere vel dimittere, superiores et ma­ gistros assumere vel expellere/ totam educationis et instructionis rationem ordinare, bonaque tandem arbitrio ac prudentia sua, intra tamen limites a sacris canonibus praestitutos, disponere, et admini­ strare. Quare sancta synodus acerbissimo dolore defiet et detestatur iniustas illas saecularie pote­ statis usurpationes, quibus haec sancta ecclesiae iura, hac praesertim aetate, laesa et infracta videt, sive scholas et institutiones ipsas impediendo, quas decretum sacrosanctae synodo proponenM^in fore, quo intiusmodi diabolici conatus omnino retundantur, atque insimul religiosorum ordinum dignitas, natura, indoles, iura. ac privilegia contra eosdem defendantur. * At ne falcem in alienam messeui mittere videre­ mur, aerio ac diligenter* nostra commissione curatum est ne quid circa praefatorum ordinum disciplinam,' vel reformationem in fonuulando decreto innueremus (hoc enwn ad alteram commissionem ijwper ^'<7*larium discipZina spectare non ignorabamus sed ea tantummodo exponenda consuimus quae drtrin»fca» eorumdem ordinum relationes cum civilibus guberniis, ac modernis legislationibus respiciunt, quatenus acilicet vel cum iisdem opponuntur, vel ab iisdem quuniodocumque laeduntur. Atque imprimis aequum diudicatum est decreti exordium sumere a recolenda sanctitate, perfec­ tione, et sublimitate religiosae professionis, ac maxima quoque utilitate, quam semper religiosi ordines attulerunt? et adhuc afferre possunt tam christianae quam civili reipublicae adhibendo eadem ferine verba quibus usi sunt Romani pontifice* in diversis allocutionibus, quod profecto plurimum valere potest ad refellendas nostri aevi calumnias, et errores circa votorum professionem, legitimam religiosorum ordinum existendi rationem, eorumdemque utilitatem, etc. etff. Deinceps iura ecclesia^ circa regulares ordines, et personas a civilibus gubernii* n*nrpata, vel manu­ missa vindicare censuimu*. et catholicam doctri­ nam In re tam gravt clare, et distincte exponere episcopi necessarias vel utiles pro' alumnis sacrae existimavimus, tum ad fidelium instructionem. tum f D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM EXAMINI PROPONENDORUM . ·’■ . / ■: - ' ...... ------------------ . 87« nfuntnd» falsissima principia,.,qui- anibus, sivequatibat··, te praeeertimaatatem pro . etiam ap aa coni - admissione ad rprvitiatum, ■ vel proffosionem sta­ bus modernae legislatione· innituntej^.. 'Ulterius recensitis principalioribus htolnsmodi tuendo, sive xs superiorum election·, itetitutione ac jurisdictionis exereiÎîo, ac tandem ia ipsorum ecclesiae iurium usurpationibus, a(t ration· habita •d multiplices guberniorum leges, et statuta, quae religiosorum ordinum directione, ac rpgularum obpraesertim aune - temporia vigent, éa exp'oneada aeiirvantia, «t 'valore sese intromittendo: haec epim ,________ o_________ ____negotio o___ omnia ecclesiastici sunt iurts, et a sola ecclesiastic· ________ , quqe in''praesenti Curavimus, gravissimo o» - facienda, vbl omittenda secundum cqtholioam dote potentate definienda et moderanda. trinam ab ipai· civilibus potestatibus . ndeeoaario Insuper sancta synodus aacrupi, atque inseparadiiudicant^. ’ · bile iu· agnoaoene, et confirmas· qpo religiosae - fapsiliae ae singulae earum domus sive virorum, sive mulierum ex divina ',:_i --■>» ordihatibne, —*ί>-» et » poeto lici» sanctionibus fruunturpacifice possidendi, acquirendi, stincte confirmare intendimus ea moti ratione, quia ·*I administrandi bona quaecumqustempbralia, nive , in praesentiarum a civilibus guberniis nullatenus m praesertim a concilio Trident, seu. XXII, ut tam a publicis, quam a. domesticis institutionibus cap. XI. Itemque integrum, ac plenissimum ius confirmat, sanctissimam Christi fidem ac religionem cum ipsa quo frui debent singulae religiosae familiae, ex salutari morum disciplina, amoveant* ; hinc etiam acerbo odio, insectentur religiosas familias et «pon quibus veluti ex pluribus membris unum corpus conflatur, ut scilicet nullimode exturbari valeant •pie maxima iniuria blaterant easdem nullam ha­ quoad liberam communicationem, et dependentiam bere legitimam existendi rationem, atque ita hae­ a supremis moderatoribus tamquam a suo capite, reticorum commentis plaudentes*, laedunt statum ab eoque regi ac moderari debere iuxta proprias, publicae professionis consiliorum evangelicorum, laedunt vivendi rationem in ecclesia qommendatam et ab apostolica sede approbatas constitutiones, et quoad liberum ecclesiastici ministerii exerhitium tamquam apostobcae doctrinae consentaneam, lae­ dunt ipsos insignes fundatores quos super altaribus iuxta indolem et scopum proprii instituti pariter approbati, et secundum canonicas ac praesertim veneramur, qui nonnisi a Deo inspirati illas insti­ Tridentini concilii sanctiones1 quoad dependentiam tuerunt societates4. Sacrum proinde atque oecumenicum concilium ab ordinariis locorum in huiusmodi exercitio ser­ sequens constantem orthodoxorum patrum ecclesiae- vandam ete. que doctorum, atque imprimy Romanorum ponti­ II. ficum doctrinam, ac institutionem solemniter declarat, Decretum pro confraternitatibun, aliiaque pile ac docet, quod sicut uni ecclesiae plenum atque operibus. perfectum iua competit religiosos ordines, et- con­ /Varaoloada. gregationes approbare, instituere, moderari, iisdem Tandem omnia et Singula iurt, quibus ex divina ordinatione, et canonicis sanctionibus frui debent, qc possunt reli^stb'familiae, rite statuere, et di- exemptiones ac privilegia impertire, votorum pro­ Neminem latere potest quod in hac miserrima, fessioni conditiones apponere, deque istorum valore qua vivimus, aetate omnia et singula religionis pronunciare, ac tandem, si nécessita· id suadeat, nostrae pia instituta a pluribus guberniis per mo­ eosdem vel ex parte, vel ex toto immutare, atque dernas legislationes omni vi, et conatu exturbantur etiam supprimere ; ita e converso nonnisi per sum­ > sacris iuribus, quibus ex canonicis sanctionibus frui mum nefas istiusmodi sacra, et inviolabilia ecclesiae possunt, ac debent, penitus exuuntur, et ad nihilum, iura a civili, et laica potestate usurparentur cum si fieri poeset, redigenda dictitantur. Hinc nostrae aliquid super praedictis fuerit ab eadem attentatum, commissioni politieo-Melesiaaticae, cui potissimum quodque proinde nullum omnino iniustum, atque onus incumbit sacra et inviolabilia ecclesiae iura inane exisittosndum esse affirmat, meritoque con­ contra civilium potestatum usurpatione· tueri, ac clamat. Neque pariter tolerari umquam poterit, vindicare, aequum atque opportunum visum est, quinimmo reprobatur omnino praxis illa a quibusdam etiam de confratetnitatUius. aliisque operibus men­ guberniis invecta seat- immiscendi in rebus, ae ne-, tionem facere, et upum saltem decretum a sacro­ gotiis ad intrinsecam, et essentialem religiosorum sancta synodo examinandum, et approbandum pro­ ordinum constitutionem spectantibus sive examen ponere, quo istarum piarum institutionum indemnitati instituendo pro recognoscendis, limitanda, atque ^provideatur. etiam impediendis ad religiosum statum vocatioNoveramus equidem quod etiam Tridentina sy­ nodus in diversis eepiti)>us do iisdem sermonem 1 Barrel. eanetÎMiBi do'mini aostri Pii IX ad omMS su­ habuit, aed tantummodo ob ipsarum reformationem, premos moderatores ordinum regular. 17 land 1H47. et rectam adminlstrationem, ac directionem, neque * Biusd piat. lilt. ad areblsp. Friburg. 1< lolii 18M. noe in hiaoe vel repetendis, vel aliquatenus immu-' > Eius pontif. eneycl. Quaala am A decembris 1M4. ♦ Ex epist. Pii VI ad card, de Ea Rochefoucauld 10 martii 1Λ1. 1 PrMssrtte ssm. V sap. I, st ssss. XXII «ap. M stc. . erç’ ,Βο^ϊαΤΓΛΗΒ^T*— .................... —........ - · -J - * - --- —— ■ ■ ------------- - ■< > 1 ' ■ ·' tandis immorandam ceaeuimus, ssd «aie· aaimam A*1 Verumtamee iideai Romani pontileta iatoffi* oonvsrtimus ad piodernas civiliutndegum ebsditioDea, gant·· turn boa· mondant régi, fiorese »et fruetiquibus praefata Iqstitata vol destruuntor omhino, ficarh ecclesiam, eam regnum et sacerdotium teter vsl ab eeelesiaatiea potestate penitus subtrahuntor se conveniant1, eo 'nonnuhquam, singulari bene­ ■ com maufesta et iniusta violatione iuixpm, quae volentiae-testimonio. derenere, ut quibusdam su­ soit ecoleeiae super iiadem competunt, et quibua premis populorum modaratoybus, de ecclesia optime meritis ob beneficia quaedam in‘eam ipsam oollata, • 'u temper et in omni aevo u?a eet. . lurâ itaque eccleaiae iw yenara circa pia instituta, indultum vùos ecclesiasticos praesentandi^ rei no­ minandi jra episcopales sedes concesserint. Ergo atque etiam in aperio iora confraternitatum, aliarumque piarum inatitutionum praesertim quoq^ moderatores hi praesentando, ve) nominando potelegiiimam existendi rationem, liberam bonorum states* ab apostolica Romana sed· sibi factam possessionem, eurumque administrationqm, nec ηόη exercent, nullatenus vero exlmaiestatis, vel tutelae qtioad nÿobsi*arUm . exemptionem a civili potestate iurt promanantem Indultuiq enim illud est verum rite explicanda-ac tuenda diiudicavimus, idque bre ’ proprieque dictum privilegwm ; idcirco non eitenvpri, Aqùo fieri potuit, modo, et praescindendo ab dendùm. certo probandum*deoc|ue minime praesu­ it^ omnibus, quae quaestiones movere possent, quaemendum, in iisque tandem solqmmodo agnoscendum, que ad huiusmodi iurium defensionem non confer- quibus concessum fuisse constiterit. Hinc huius· rent, et praescindendo ab iis, quae intrinsecam potestatis limites transilirent, qui praesentatis vel earumdem naturam et formam attingunt. B nominatis permitterent sese regimini *'t administraQuae autem vindicanda et exponenda censuimus tioni ecclesiae, ad quam fuerint designati, immiscere, antequam apostolicas canonicae institutionis literas sequeAe referet becretum. exceperint, prout sacri canones requirunt. Sancta synodus prae oculis habens quod sicut Sed Romani pontifices indultum hoc principibus pro maiori temporali hominum bono quaedam concedentes onus simul eis imponunt, ut intra tem­ eorumdem associationes plurimum conferre depre­ pus a sacris canonibus praefinitum iisque dotibus henduntur, maximoque in pretio habentur, immo ab praeditos ecclesiasticos viros designent, qui iuxta ipsis supremis potestatibus adprobantur, foventur, sacros canones promoveri.ad episcopalem dignitatem excitantur, ita eo vel magia pro spirituali eorumdem possint. Utinam gravissimum hoc officium prae emolumento, atque ad pietatem, religionem, et mu­ oculis principes semper haberent, fideliterque ser­ tuam charitatem fovendam plurimum etiam prodesse varent, tum animarum quidem bono, reipublieaoque possunt; hinc maxime in Domino commendat, om- saluti satis ^uperque prospicerent Ceterum si ad­ nique studio fovere intendit pia» illas obristifideliuln nexas illae conditiones non impleverint, eo privi­ congregationes, confraternitates, et instituta, quae legio se praeberent indignos. pro maiori eorumdem spirituali bono,, et utilitate Ad ecclesiarum cathedraliurn provhtiones quod attinet, quae fiqri canonica electione solent, si Ro­ ab antiquis temporibus ecclesiastica auctoritate mana apostolica sedes electoribus insinuaverit, ut iam erecta, vel etiam in posterum erigenda forent. Declarat insuper et docet praefatas congregationes se ab illis assumendis abstineant, qui nummo essent cum in finem spiritualem, et in bonum animarum respective territorii principi minus grati, is diligenter dirigantur, veluti sacras, et ecclesiasticas institu­ caveat, ne alios removeat, quam qui nb politicas civilesqud causas proprie dictas, easque veras, graves tiones habendae esse, et soli ecclesiae potestati subiioi aive quoad erectionem, approbationem, sta­ factisque probatas mereantur excludi. Praeterea tuta, regulas, directionem, moderationem, atque omnes hortamur principes conque serio monemus, etiam, si opus fuerit, suppressionem, sive quoad ne quid efficiant, vel permittant, cx quo electionum libertas laedi quovis modo possit, liravi» quidem ius quod praesupposita canonica institutione, iisdem essentialiter competit possidendi bona temporalia, culpae se reum faceret, qui impediret, quominus vaque libere administrandi, salva semper ordinario­ magia digni eligerentur et habiles. Confirmantes rum auctoritate, et iuxta canonicas sanctiones ac denique, quod a concilio Lateranensi IV can. 25* praesertim Tridentini concilii decretum sees. XXII fuerat statutum, iterum decernimus r(jui»quis elec­ cap. Vlll de visitatione locorum piorum quorum­ tioni de se factae saecularis potestatis abusu con­ cumque, et cum exceptionibus inibi adnotatis; sive sentire praesumpserit contra canonicam libertatem, demum quoad gratiae, et privilegia iisdem concessa, et electionis commodo careat, et ineligibilis fiat. et quoad specialem curam, et vigilantiam super Qui yero electionem huiusmodi. quam ipso iure ipsas exercendam, ut fines sacrae institutionis non irritam esse censemus, praesumpserint celebrare, excedant, neque a rectu tramite ullimode declinent. ab officiis et beneficiis penitus per triennium susQuod si ob peculiares causas, et rationes aliqua cura D pendantur, eligendi tunc potetrfate privati/ super praedictis etiam a laica potestate exercenda 13. videatur, id nonnisi ex speciali s. sedis concessione, Schema unius capitis In quo explicantur con­ et assejisu evenire umquam poterit1. / 12. Decretum de potestatis civilia interventu In episcoporum electione. Cum ecclesia Dei ait perfecta ex Christi volun­ tate societas, ad eam tantum proprio nativoque iure pertinet adsumere, qui ubique terrarum fide­ li iyn curam habeant eosque suo salutari regimini subiiciant. Et propterea quod Romani pontifices tetius apostolioae potestatis plenitudinem a Christo Domino obtinuerint, ii sunt, qui supremo gaudent iure pastore»-' singulis praeficiendi ecclesiis, quos dignos ac .idoneos existimaverint. i Uti alias factum fuisse cuastat, et ex pluribus eoncordsjtis a e. sede initis eum diversis guberniis emitur. »i sectaria practice, quae ex tradita circa matri* monium doctrina ultro promanant» habita ratione ad civiles leges. Praenotanda. Matrimonium quod eat totius ordinis socialis, politici et religiosi fundamentum, quodque in hac noatra praesertim aetate a civilibus guberniis ab eccleyae potestate divellitur, ac aeiungitur, omni sanctitate expoliatur, et solis civilibus legibus subiicitur, totum procul dubio meretur oecumenicae synodi studium ad sacrosancta ecclesiae iura vindi­ canda. ad veram de matrimonio doctrinam tra­ dendam, explicandamque, nec non ad rectam et ’ M. Ito ad Pasq. II, lilt. ihW. ’ I Décret 1. b, 43.1 tn - D. 8CHKMATA DKRKTORUM PATBUM ΜΧΑΜΟΠ PBOPOITODOBUM tatam fldslism popaloram laatraatioaasB, M direetioMm. Hine iure aa merits atiam a Matra eom■iaaioM politiaa-aealaaiaatiaa dd lia, qaaa ek“ triawaiu· reforuatar, iastitatam .set axamaa, at aaa at eatboiiea doatriai, eina atatrimoaium val traderetur, vet expliearetar, id eaiai ad oommieeiowa thMlogieo-dogmatieam spsatabat ;. aaqaa ea quae ad disciplinam,* et priais pertiaeat, eapeaa­ rea ter, quod moans alterius ent commissionis taper aeeleeiae disciplina, aed tantummodo tab respecta MM) dem sceletus- flpa redicit·» «xeutitar; iqwti principes, M quoseamqno rerum oiriHum modera * teres per Isea Christi 8alvatbrm Metri amorem serie admogeados, graviterqae hortandae eeeeuit ut red­ dentes I)m qaa» Dei. adht, iura sua circa matri­ monium moMm restituant ai quae usurpaverint, nihdqne in poatyum flagg permittant quod scelssissiiet juris violatioeem aut pertarbatioasm redoleat. " Meminerint quaeso haud fias ipaia esse ad interiora sanctuarii penetralia accedere, graviaaimoque reatu M coram Deo regum Rege et omnium dominantium plurium, et multiplicium relationum, quae matri­ monium christiaaum cum oivillbae societatibus, —Domino coinquinari si in rebus sacrio sese immiscere praesumpserint. Proinde tamquam usurpationes ec­ earumque guberniis habet, atque insimul sub re­ spectu detestabilis illius, ae sere exitialis conflictus clesiae iurium reputent omnino quascumque leges, ia quo reperiuntur ecclesiae leges bum illis, Mae ot praescriptiones quae nedum matrimonii validitati a civilibus potestatibus promenant. Hinc est nuod possunt aliquatenus officere, verum etiam intrin­ diversis istiusmTPtT legislationibus ad examen revo­ secas, et proximas ipsius proprietates, conditiones, cati», et serio perpensis maximis difficultatibus, quae et formam ve) immutare, vel impetere sive ex toto. ex iisdem ehristiano populo obrpniutit, exarato prius B sive ex parte attentarent : matrimonium enim a hac super re voto ab uno ex dd. consultoribus,, et Christo Domino ad dignitatem sacramenti evectum post maturam discussionem, aequum ac necessarium ab iis solummodo contrectari potest ac debet quibus integrae commissioni visum est unum etiam caput sacrorum cura, et administratio ab ipso Christo Domino’ fuit unice concredita. Hinc etiam licitum veluti pro coronide addere iis, quae a duabus prae­ fatis commissionibus proposita sunt, in quo sacro­ noq erit civilibus quibuscumque potestatibus aliquid sancta synhdus post traditam de sacramento matri­ circa sponsalium vim,Aet obligationem decernere; monii catholicam doctrinam^ et post disciplinares sponsalia eoius proprie dicta non continent actum régules expositas sermonem convertens ad supremos piere civilem qui ad matrimonium celebrandum principes et saeroruTn antistites, atque etiam ad praemittitur1,.sed tamquam proximae dispositiones omnes christifidelee clare et distincte utriusque po­ habenda sunt ad sacramentum recipiendum, et ex quibus canonicum etiam potest exurgere impedi­ testatis iura exponat, et in quantum fleri potent limite» decernaa atque insimul graviter hortetur mentum. Pari modo nulla lex ferenda a civili eosdem princip^ ad sua iura ecclesiae restituenda, potestate quae praescriptas a concilio Tridentino* procis (nationes matrimonio praemittendas vel ex­ nihilquedn posterum agant quod iisdem adversetur; cludat omnino, vel coarctet, ve) diversimode sta­ exciteqturSnsimul psstores ad istiusmodi iura vin­ dicanda et ad rite suas oves in re tam gra'vi in­ biliat: item nullam omnino vel minimam auctori­ struendas. ac demum recte edoceantur fideles prae­ tatem arrogare sibi praesumant circa impedimenta sertim circa prexim in conflictu praedictarum legum C matrimonium dirimentia ab ecclesia iure sibi pro­ prio etjexclusivo statuta sive quoad eorumdem 1 servandam, et quidquid ipsis in hsc re liceat, quid vero non. quidve necessario exequendum. omnium, nt singulorum vim et efficaciam, sive quoad modum et normam eadem computandi, et Rationes porro, quae commissionem nostram ad huiusmodi consilium capiendum excitarunt, hae pro­ dimetiendi, quaeque proinde sicuti in sua constitu­ fecto sunt; onyiimbda scilicet usurpatio ecclesiae tione, ita pariter in sua extimatione, interpretatione, iurium circa matrimonium, ' eiusque naturam, con­ dispensatione, ac relaxatione, ac etiam si opus fuerit, ditiones. consectaria etc, pro qua ecclesia silere suppressione e sola ecclesiae potestate pendere nullo modo potest; item' multiplicitas legum civi­ debent. Tandem causas omnes quae' ve) matri­ monii naturam, et valorem, vel intri»»reat, et insclium in hac materia, et quod peius est, earumdem cum ecclesiasticis absoluta repugnantia et continue parabilr» ipsius conditiones sive praecedentes, sive oppositio , sc proinde miserrime christifidelium con­ concomitantes, sive subséquentes respiciunt, nulla ditio. qui sub iisdem legibus inveniuntur, nec non laica et civilis potestas quamtumvis supremae digni­ greviuime mele quae ob easdem sustinere coguntur ; tatis, et gradus pertractandi, ac definiendi ius sibi ac tandem absoluta necessitas iisdem meliori, quo arrogare audeat. fieri poterit, remedio subveniendi. Haec autem omnia quae ex Dei ordinatione, et canonieia sanctionibus iuris ecclesiastici sunt, nullo Haec autem omnia in sequenti capite expo­ nenda. venerabilium patrum examini ac iudicio submodo impediunt quominus civiles potestates, posita, iiciuntur. D e^qgnita matrimonii validitate, vel invaliditate iuxta Caput. eccleeae doctrinam, et canonicas lege», disponere Ex catholica doctrina circa venerabile matri- utiqim vateat pro suo arbitrio, et prudentia, et pro trimonii sacramentum iam tradita et explicata fa­ maiori populorum bono de «Vectibus mere civilibus cile intelligitur. et evidentissimé deducitur quomodo ex ipso matrimonio promanantibus (seu de iia om­ in re tam gravi, et ad animarum salutem pertinente nibus quae ipsi matrimonio extriuaeca sunt et ac­ cidentalia, qualia sunt successio, dos, haeredita», se gerere debeant supremi reru.;i temporalium mo­ onera, et pacta circa coniugum et familiae bonax deratores, sacrorum antistites, et fideles omnes ac singuli. , etc.*), dummodo tamen matrimonii substantiam, Atque imprimis probe noscens oecumenica sy­ libqrtatemque neque indiniete afficient, ac pertur­ nodus quod ab usurpatione sacrorum, et inviola­ bent. Redditis itaque tali modo, et norma Deo bilium ecclesiae iurium, et ex oppositione legum quae sunt Dei, et Caesari quae sunt Caesaris, op­ civilium cum ecclesiasticis circa matrimonium, quod tima de Christiana, ac de civili societate merebuntur principes, et propitium sil» reddent supremum iudiutique totius societatis non minus civilis, quam ec­ clesiasticae fundamentum hebetur, maxima damna ehristiano populo obveniunt dum publica tranquilli­ 1 Ex prvposii. M sysod. Pistoriena dassaata ia bulla tas perturbatur, conscientiarum pax disrumpitur, Auctorem fidei. moralitatis principia vel destruuntur omnino, vel > Se··. XXIV de Reformat cap-1. saltem in maximum adducuntur discrimen, ac tan­ * Qum OMtijMBtnr h pvwtbMi forma omitti pomut NI H» fui fTMMri· A minitatur. Pari modo ia ru taati momeuti saaeta «gaudua ■serorum antistitum pastoralem ear*·, vjgilaatiam, Imitate· toti· virihu· exeitaadam eaasait ut m pie mure domui Iiraei puauatua, quo vaHdiuro· ia dies hostil«s impetu· teat, to (miori aaimo •aatiauadM atquu franguado· earaat, atquu aduo MBtra serpent·· error·· et failaci· principia cires matmmonii dignitate·, et Metre illa· loge· quae noa une nani iniaria eide· opponuntur, rei ■aeroeenatae eeolesiae iura invadunt, impavido animo luSBgant, protestentur, obaeereat. increpent in omni patientia, et doctrina, et oommnao· ·■·· corae fidele· admonere et instruere iuxta catholicam do id. Berrria· de ebrfiattaaae laveatatia iaatitatiee·. Neeeaaariam «μ, at eoauiliam Vatieaaam de •oboli·. Mmoaum faciat, nemo «st, qdi dubitat Postulat saim hoe aoa «oleat iri gravita·, qaaa taata eat, at, niai eum aperiali diligentia traotaretar, ooaeiliam oecumeaioum officio aao ia aliqua parta insigniori defui··· aon immerito dieorotar, aed etiam praeseatissimum periealam, qaod eoeleaia· immo •oeietati ipsi ex hodierai aavi multiplicati· oonatibas minitatur «choleram regimen ab eeoleriaatiea' auc­ toritate prona· avellendi et laicali· potestati· ar­ bitrio omnino subiioiendi. matrimonio doctrinam numquam desinant, ac prae­ Revera nullibi tristissimi falsorum hodierni aevi cipuo ^matrimonium eaae vere, et proprie unum principiorum effectu· tam clara perspiciuntur quam ex septem evangelioae legi· (aeramenti· a Christo in moderna legialatiooe circa scholas et in atudii· Domino institutum ; ac propterea inter fidele· ma­ B imperantium, quae nihil aliud intendunt, quem ut trimonium dari non pome ^Hn uno eodemque tem­ ecclMiae auctoritas et vi· in dirigendi· scholis ρο­ pore iit sacramentum, atque idcirco quamlibet aliam ή itu· extinguatur. Verum cum summo reipublicae inter christiano· viri ac mulieri· coniunctionem eu- • damno boc fieri certimimum eat. Nam «icut omne iuaoumque etiam* civilia legi· vi factam nàiil aliud bonum generationi· futurae a praestantia educa­ esse niai turpem atque exitialem concubinatum ab tioni· puerorum «ine ullo dubio pendet, ita Certo eccleaia damnatum, et proinde a coniuguli foedere dihil magi· timendum quam scholae depravatio; •aeramentum «operari nunquam pone, et omnino ■ed evitari hanc non poaae, ai legitima eecleeiae in eam iura annihilantur, et pedibu· conculcantur, ■pectere ad ecclesiae poteetatem ea omnia decer­ nere, quae «d idem matrimonium quovia modo pos­ christiano homini in dubium revocare nunquam ant pertinere" ». Meminerint ulterius tam ipai, -Ui^ebit. quam caeteri animarum rectore·, ac ainguli quoque Notum eat, arctissirantn illud, quod ab initio fidele·, quod cum agitur de re ad aeternam aalutem religioni· chriatianae obtinuit, vinculum inter ec­ •pectente, potius Deo, et ecclesiadf «use, quam ho­ clesiam tanquam matrem et tcholam quasi filiam minibus eat obtemperandum, et nullo modo timen­ per longimima tempori· spatia durasse, etiam poat do· eo·,, qui^dum poteetatem habent etiam per­ inMix aaeculi 16 (chiama, 16 demum saeculo hunc dendi corpus, perdere tamen animam nullo modo nexum paullatim relaxari videmu·, cum reipublicae civili· moderatore· falaa de potentate iaicali prinpoterunt. Audiant omne· Chriati ove· paetorum suorum cipia sun plectentes, et fidei Christianae effati· aperte adversantes auctoritatem ecclesiae in dingendas vocem, et numquam «inant in isto gravissimo ne­ gotio, · quo magna ex parte temporali·, atque scholas ubique diminuere et infringere studerent. In quo studio tandem eo devenerunt ut ius illud aeterna ipaorum felicitps pendet, ae fallaciis atque insidiis in errorem induci ; nihil enim aliud in hac nativum ecclesiae, quod a divina eius missione miserrima aetate ab impiiaaimi· ac vaferrimi· reli- seiungi non poteat, scbolas et erigendi et dirigendi gionia noatdae hostibus intenditur quam ip*o· e audacter negant·· omnem rem scholasticam ad suas partes trahere non dubitarent. Nam etsi religiosam •anctae matri· eceleaiae sinu divellere, nihilque aliud moliuntur quam ut fidei fundamenta, immo vel instructionem et catecbismi traditionem plerumque ecclesiae ministris tanquam provinciam propriam ip*a moralitatis principia penitu· subvertant, ac de­ decernere non detrectabant, reservante· sibi 'dis­ struant. Serio perpendant quod «ancta re· eat ma­ ciplinarum profanarum campum, tamen etiam illam trimonium et aonniai «ancte tractanda et quidem supremo suo moderamini, et suae inspectioni »ubiuxta divina· .tantum et eccleaiaaticaa lege· ac prae­ scriptione·; nulli enim temporali ac civili potestati iiciendam esse praetendebant, ita ut, a quibus, st ius competit circa sacramenta, et circa ea omnia qno tempore, et qua methodo et secundum quorum quae ad ipaorum naturam, et essentiam quocumque librorum normam instructio religiosa tradenda sit, modo referuntur. ab ipsis statueretur. Porro ultimi· hisce nostris Cum autem, posita matrimonii validitate, quae­ temporibus gubernis civilia ad postremas impii sydam sunt, uti iam dictum eat, quae ipsi extrinseca, D sternatis consequentias abrepta eo tandem devenisse videmus, m indifferentismum absolutum quoad re­ et accessoria habentur, quaeque civiles ipaiu· ef­ fectus respiciunt, et circa quae iu· integrum est ligionem proclamantia scholas omni religioso cha­ civilibus potestatibus pro meliori communitatis bono ractere privata· crearent, in quibus religiosa in­ structio nullum omnino locum tenet r lege· ferre, atque conveniente· dispositione· sta­ Quamquam svero et diversae formae et diversi tuere ; hinc poterunt utique immo et debebunt fidele· hisce legibus parere, et fideliter observare, dummodo gradili aunt in quibus seholae a principiis veri· nihil iff iisdem contineatur quod divinae, vel ec­ recedunt tamen communis omnium, de quibu* la­ clesiasticae legi adversetur. Poterunt itidem laica mentandum, malorum fons et origo tristi· illa na­ turalis et profanae cognitioni· seiunctio a religiosis tribunalia amie* pro iisdem civilibus effectibus obti­ nendis adire, atque etiam in iisdem causas ad hunc et revelatis veritatibus. Discerni quidem et potest tantum finem defendere, ac patrocinari, salvo semper et debet illa a religione et revelatione, sed non exclusive ecclesiae iure in indicandis, ac definiendis seiungi propter intimum nexnm, quo cohaerent et quo fit ut sibi mutuum praesidium et -lumen af­ causis, quae matrimonii vinculum, vel intrinsecam ferunt manente tamen veritate revelata stella rec­ ipsius naturam, et essentiales conditione· respiciunt trice et moderatrice omnis cognitionis humanae. i Sap. VI, v. β. Ex quo principio duo sequuntur corollaria practice, 1 Haec omnia habeatur in allocat consist PU IX Acer· quae viri·'catholice sentientibus deserere nunquam &Mwwm diei tt septeata. IMS. Conclu, eannau. tones LIU. licet. Primum auctoritati ecclesiasticae inhaerere 883 D. SCHEMATA DECRETORUM PATRUM ΚΧΑΜΠΠ PBOPOMllfDORUM tas nativum ouinseamq·· geaeris schotas erigoedi sine praew potsatatis oiviita pereissta··, deisd· iaa cire· omaea cuiuslibet (Maria scholas iaspiciendi atque invigilandi, ne quid praeiuM4. M4 tate seoleatanttaa pendent, eum negari awBeesodo posuit, eoeleriao inviotabita las rompstsru media iltat adhibendi, qnae ad avsrtesda ilia damna aeeeaaaria apparent Qaod atiquo facile ibi fieri po­ terit, ubi logea absolutam illam quam dicunt ia•truetionta Ubertatem proclamant; aed licet haec alieubi non vigeat, tamoa ia illo eam «piseopis intensi· viribus adtaborandum erit, ut ius libera· seholas aperiendi «ibi obtinqpnt. Porro cum diversorum scholarum generum ratio ad ecclesiam diversasqua soeiftatis humanae indi­ genti·· diversa sit, et hsec materia eminenter prac­ tice a concilio sine dubio p^sctice tractari debeat, ideo censuerunt consultores, praemisso prooemio, quod totius rei synopsin offerret et quatenus hoc loco necessarium eat generalia principia, in quatuor capitibu· dicendum esse de quatuor scholarum spe­ ciebus. Scijicet in I de scholis popularibus, in II de collegiis et gymnasiis, in III de scholis technicis et industrialibus, in IV de universitatibus. Cur enim in particulari de scholis technicis loquendum sit. facile intelligitur, si una parte quam late hodie hoc scholarum genus pateat, et quem locum insignem occupat in regionibus, ubi industriae artes et com­ mercium florent, altera ex parte quanta earum sit corruptela et a principiis Christianis ubalipnatio. respicietur. 1 igitur caput de scholis popularibus tractat, iit quibus cuiusquo classis populi pueri primis rerum humanarum cognitionibus imbuuntur. Tria potissimum decretum circa has exprimere de­ bebit. 1'rimum ardens eccleaiae desiderium, ut eiusmodi scholae ubique in paroeciis erigantur, idoneique iis praeficiantur magistri, praesertim ex congregationibus religiosis. Deinde ut Christianus earum character converretur, quod tum solum fieri poterit, ai auctoritati ecclesiasticae in eas debitus locus tribuatur, episcoporum et parochorum iura ratihabeantur. bona scholis attributa in alienos usus non convertantur et ludimagtstrorum perversa edu­ catio arceatur. Tertio innuendum erit episcopia, quid faciendum, si scholae quae extant fini suo non vel paaum respondeant, avertendo pueros n pravis vel periculosis scholis corunique parentes de gra­ vissima hac obligatione admonendo nec non adlaborando de iniustis legibus vel abrogandis vel impediendis; denique proprias scholas condendo. Deinde in capite U tractatur de collegiis atque gymnasiis. Exprimuntur primum ingentia mala, quae universae societati humanae ex divulsione harum scholarum, in quibus adolescentes bonis ar­ tibus scientiaeque elementis erudiuntur, ab ecclesiae vi moderatrice exorta sunt, quae profecto nonnisi maxima esse possunt, si perpendatur, adolescentes, qui hio formantur, aliquaddo eminentiori in socie­ tate gradu gavisuros esse. Conveniens igitur visum. ut episcopis animus adderetur, 1. resistendi pro viribus gravi iniustitiae, qua ecclesia omni in has scholas auctoritate privatur, omne ius sibi tftuÿpante potestate civili; 9. curam adhibendi, ut in suis dioecesibus ejus­ modi scholae et instituta erigantur, quae optime suo fini respondeant; 3. qnoad scholas, quae extant, secundarias cum omni sollicitudine vigilandi, ut omnia observentur, quae ad rectam educationis christianae normam pertinent, ut accurata religiosa instructio, frequen­ tatio sacramentorum, assiduitas in assistendo divinis officiis, et ut omnia removeantur, quae puritati morum, et integritati fidei damnum afferre possint. Quod si hoc obtinere non possint, et in cassum pro reformandis huiusmodi scholis et institutis laborent. tunc ad ultimum remedium confugiendum ease, ut parentes moneant, ne filios hisce scholis committant. la capita IU dmmtnm naeirum do sehefi» toeb- A aida at iadnetrialibue agat. Tria aaaaaaaria videa­ tur, at grariaaiaiia malin, quibas haa aebolae Ube­ rant, oceamtw: 1. at epieeopi euatoritatoni debitam, qua pri­ vari uanqnAm niai cam ramma iainria poterant, exsrosaat satageado. at at magistri at Mbri, qui Idem doetraare student, aveaaatar, at pro diaaipttaia bbtariaia at phUoeophicte magistri catholici provi­ deantur; tasapor ai vires supputant. at necessitas val magne utilitfis postulat, propria auctoritate eiusmodi schola^ erigant — 3 ut principibus admonitio nat, ne quoad ha^fem scholarum conditionem ae indifferenter babeant, aed collet» cum ecclesiastica auctoritate cChsiliis eanitn npertum rolfaequitar, at ornate eesl teins peteetao oiesque aahtaria via, qaam «a divisa ardinatinae semper exerçait, et ta kanuat aoaiatatia instituta exercera débat, va) Magie ia dire ooaretetar, val ab iisdem inatitatia romevoatar, quia immo ipea inetitata place civilia politiaaoqae aactaritatia arbitrio aubdeatgr ad imperantium placita ot ad volubilium aetatie opinionum ratàoM·; bine a doctrine divi­ nitus revelatio alienata, oeasim in erreris meodaciique spiritum eo aeque prolabantur, ut fidei, veritati, ipsiqae veroeandiae adversentur. Undo au tandem oaata progenies, quae previa cupiditati­ bus propriisque ratiooibba tantum permota et im­ putée, maximae tum privatio, tum publie» rebus affert ealamitateu. Sacrosancta oeeumenica synodus, ut occleeiae mal» curandis operam dent. 9. ut parentibus inculcetur gravissima obligatio iura tueretur, ae malis, quae ab eorum violatione® dimbnant, opportunam parare medicinam poaset, retrahendi liberos ab hisce scholis, quando mani­ feste perversitatis speciem prae se ferunt. . haec de diversis inventutis scholis dpi ta conficienda, o In capite denique IV tractatur de literarum uni­ promulgandaque censuit. versitatibus. Neminem autem latet, quantopere Caput I. haec potissimum institute ecclesiae olim tam cara, Dt uskoUt popular ibtu a primitivo et vere suo fine deviaverint, et in quem Pia mater ecclesia. Salvatoris exemplo eiusque ■ abyssum miseriae societatem ■ humanam praecipi­ taverint, ex quo ab omni paene ecclesiae et ipsiua monitis inducta1, parvulos suos singulari amore religionis influxu aeiuncta solius' potestatis civilis complectens, summa cura studioqué semper est ditioni aubieeta sunt Remedium autem, quod scholas prosecuta, quas popalartt appellant ; ili qui­ bus omnes cuiusque e populo classis pueri vel a contre hoc gravissimum malum episcopis propo­ nendum videtur, ad sequentia reducendum: 1. ut teneris annis, dum primis rerum humanarum cogni­ tionibus excoluntur, sanctissimae religionis my­ quoad universitates, quae extent, pro posce bona steriis, ac praeceptionibus potissimum edocentur, promoveant et mala evertant, contenti etiam mino­ atque ad pietatem morumque honestatem, ad reli­ ribus successibus, quatenus maiores obtineri non gionem eivilemque vivendi rationem accurate infor­ possunt; 3. ut ipsi unitis viribus universitates ca­ mantur. Etenim puerorum animus ita eet natura tholicas erigant a sola ecclesiastica auctoritate de­ pendentes; et 3 in harum universitatum directione sua comparatus, ut nulla eorum vere utilis sperari haec potissimum observent : summum studium, ut eruditio queat, quae cum recto religionis et honenexus debitus et harmonia inter veritatem revela- C statis senau non ait intime eonnexa. Quapropter tam et cuiuscumque disciplinae cognitiones etiam si quaevis iuventutis instituendae ratio, neque a profanas conservetur, electionem idoneorum tum fide catholica, neque ab ecclesiae potestate eet seiungende. multo magis aa seiungi nequit, quae fidei tum morum integritate insignium magistrorum, pueris hisce in scholis tradenda suscipitur. Et convenientem eorum sustentationem, observantiam quoties auiom separata non fuit, toties sunt inde methodi, quam longe scholarum catholicarum ex­ derivatae plurimae utilitates. Pueri namque ia perientia probavit, usum bonorum ab omni erroris primariis naturalis ordinis disciplinis satie-vculti, labe immunium librorum. Denique propter lamen­ tabilem, in qua fere ubique languet, conditionem revelatas etiam veritates, fideique mysteria clarius quidem agnoscunt, firmiusque conservant; atque philosophicae scientiae in specie inculcandum vi­ detur, ut huic rite excolendae summum studium ecclesiam Christi, quae civili quoque et humanae impendatur. institutioni ac profectui .benignissime prospicit, studiosius diligunt, eique laetius fideliusque ad­ Segwtur Decretum. haerent. Prooemium. I Cum autem res ita se habeat, summopere opEcclesia, magistra veritatis a Christo Domino 'tandum, ut in omnibus parochiis huiuscemodi scholae effecta, universam noscens ebristianae iuventutis erigantur, suaeque usque sb origine ab ecclesia institutionem arctissimo ligari nexu cum aeterna acceptae institutioni cohaereant. Itaque episcopi, hominum beatitate, nihil habuit antiquius nibilque D parentes, rerum publicarum moderatores, omaeeque iucundius, quam cuiusque generis scholas ubique qui gloriam Dei promovere, proximique saluti in­ terrarum e fundamentis extruere, easque vi sua servire efficaciter volunt, iique praeaertim, quibus salutari informare, suaque potestate dirigere, ut cum Deno divitias opeoqno largitus est, monentur ot fide et religione, morumque honestate eruditio oon- excitantur, ut curam, diligentiam, munificentiam iungeretur simul, et educatio. Unde in ecclesiam omnem hisce puerorum scholis vel promovendis ipsam, in populos, atque in rerum etiam publicarum vel ediuvandia, vel etiam, ubi opus fuerit, de novo instituendis, tetis viribus impendant. At sedulo moderatores innumera orta sunt bona, quemad­ modum praeteritorum temporum historia loeuple- vigilandum, ut ad ludi magisterium non eligantur, nisi egregii tantummodo adolescentes, qui vere vo­ tisaime testatur. cati, bona indole praediti optimeque morati, atque Sed hac nostra aetate res est penitus commu­ ad iatiuamodi grave munus sustinendum recte prae­ tata. Cum enim veritates a Deo revelatae impu­ denter denegentur, vel humanae rationis examini parati sint, et taetitati; Ulad semper memorando subiiciantur, evenit, ut illa naturalium rerum plane ia parvulorum aeimos multo plus exempla valere, tollatur subiectio, quae supernatural! ordini omnino quam verba, Tdcireo pro puerorum non minus quam pro puellarum educatione, congregationes religiosae, debetur, utque homines ab aeterno eno fine ar­ quas pro eo offieii munere ecclesia approbavit, boni ceantur, eorumque cognitiones netioaeeque ad ma­ terialium fugaotamque huius mundi rerum limites redigantur. Nihil itaque intentatum, nibilque in> Mauh. xvin. a M7 D. SCHEMATA DBCRETORUM FATRUM MXAMUU ΡΒΟΡΟΙΠΕΚΟΟΚΟΜ 8M *mmm, et honorific· testimonia easnino oommee- g adhortatur qpîhU0cta, ut petant asserant tam, quae ad collegia et. gymnasia quod attiaet, eempetaat daat, band immntito praefsruatur. Praeterea cavsednm pronaa «et, m ratio, ear •oeleatae Christi, prueoortim cum ab ipsa plerumque popttlaree raat schola· iMtitatas, commutetur earam- ftaerint errata, et constituta, boeaque, quibua hodie qu· indole* corrumpatur. ChrUtus «aim, postquam Mateutentar, ab eeetaetaetieie fuadatioaibu* proficis­ dixit: ,Qui raseeperit ana.· parvulum ia nomine castur; e eoatra iu* illud abiadieent imporaatibns, mso me suaeipit*, illico aabiaaxit: »Qui autdte scau- quod albi soli* in hniuamodi schola· afifirsaant; et dalisaverit unnm de pusilli* istis, qai in me ere- ■i quae iaiquae ab eia, iainstaeque ftaerint editqp dunt, expedit, ut suspendater mola aaiaaria ia eoHo lagps, ea* reprobent, et abrogari eurent eius, et immergatur in proftandam maria*·. Adlaborandum est igitur, ne rernm publicarum modenrtores ‘omnem in schola* iataa sibi tribuant aucfqritateq) ; ne bona -eccleaiae Mholie attributa Praeterea ri haee pro adolescentibus instituta non habeant in au* quisque dioecesi erigi nitentur, it* tamen, ut ia iis corporis cura eum animi cultu, yerita* doctrinae oum integritate moram eonsôeien- in alieno* uaua convertant, multoque minue tur. Quo plurimi* sdoleMentibus salutem afferent, multoramqiie parentum animo* religioni et ecclesiae usurpent; ne sacri, antistite* ptaeeidii et auctori­ tati* iure priventur; ne denique parochorum po­ conciliabunt Id autem ut ad exitum perducant testas imminuatur, ludimagtstri impietati* et im­ eum non pauci* subsidii* indigeant fidele* omnee, modestiae spiritu impleantur, falsaque methodo •oaque', praesertim, quos fortunae bonis ditaverit impiaque doctrina chrietianae scholae depraventur. B Deus, enixe rogabunt, ut largiter hoc iuvent salu­ Meminerint principes se imperium a Deo ideo fuisse tare negotium, ne tanti momenti scholae omnino consecutos, atque populorum patres designatos, ut deficiant vel semel erectae, quia opes desunt, ta­ eius gloriam populique salutem procurarent : magna bescant, vel ab aliis pecunia publica sustentatis ergo *e culpa irretiri, „*i filiis cibum' petentibus sbperentur, ao denique interimantur. pro pane lapidem, et pro piace serpentem porrigi Quod si vero huinemodi habeant in suis dioe­ sinant.*·. cesibus instituta, videant, utrum suo recto fini res­ Ceterum episcopi, si pro optima puerorum in­ pondeant nec ne. Si primum, toti erunt in ii* stitutione nihil inde obtinere potuerint, ne cadant tuendi* augendisque; advigilabunt itaque, ut ado­ animo. Immo quanto peior est scholarum conditio, lescente* catholicam accurate doceantur doctrinam, tanto maior ait eorum sollicitudo. Idcirco puefos ut piis exercitationibus divinisque vacent officiis, a pravis rei periculosi* *cho)i* constanter avertant; statisque temporibus poenitentiae, et eucharistiae parente* de gravissima obligatione admoneant filio* sacramenta suscipiant: omni* autem sedulo remo­ a quocumque scandali et offendiculi periculo remo­ veant, quae moribus vel fidei perniciem afferre vendi, quod potissimum ab scholis promanat, quae possunt Quapropter gymnasia saepius ipsi visi­ mixtae nuncupantur; de iniustia legibus vel abro­ tabunt, puerarum et magistrorum animos sibi con­ gandis, vel impediendis pro posse ad laborent;· pro­ ciliabunt, atque cum iis, qui scholis praesunt, con­ prias schola* easque optima* constituant, ita Ut silia inibunt, ne quidquam omittatur, quo virtute* profana* illa* non solum adaequent, aed modesta ΰ promoveantur, et studia. Sin alterum, ita ut in iis piaque educatione facile superent; atque ita numvera fide* moramque puritas periclitetur, parentes quam eveniet, quod olim lamentabatur propheta: tamen opportuno moneant, ne filios suos hisce «Parvuli petierunt panem, et nemo erat qui frange­ scholis committant, illud ei* animadvertentes, quod ret ei*“’. secus * peccati labe haud essent immunes. Denique Caput II. nullum non moveant lapidem, ut perversa illa in­ Dt coUtfiit atqtu jytxtattit. stituta genitus corrigantur; quod tum essent facile Non minor episcopis cura ac diligentia in col­ consecuturi, cum eam in iis exercere auctoritatem legiis, et in gymnasii* est adhibenda; quorum ope potuerint, quam iure suo sibi vindicat ecclesia. adolescentes bonia artibu» scientiarumque elementi* Caput IU. erudiuntur. Etenim postquam ea suppresa* sunt, Dt tcMit ttckmeit tt indtutrialibui. quae fundavit, et direxit ecclesia, aut postquam ' ab eorum cura sunt viri ecclesiastici reiecti, ad Pastorali* sollicitudo, temporibus praesertim Christianam iuventuti* institutionem destinati, civiles nostris, ad eas quoque se porrigere schola* debet, potestates, in fore omnibus christiani orbis regnis, qua* tseAmeos seu ixdtutriaift^ nuncupantur; in totam hanc etiam rem scholasticam sibi ipsis ad­ quibua eae potiasimum disciplinae tractantur, quae judicarunt. Ex quo tandem aliquando factum, ut plurimum ad ' quaestuosa* arte· exercendas inser­ literarum boo scientiarumque profanarum studium viunt. Etenim quamvis sint per se honestae, maxia fide catholica, omniaque huius generi* institutio D meque utile·, quin etiam Dei voluntati eiusque or­ * religiosa educatione seiungeretur; undo diminuta dinationi apprime conforme·; cum in iis mundi fides, corrupti mores, debilitata institi*, reo denique ordo, naturae lege·, creaturarum virtus investigetur, publicae pene ubique terrarum atrociter agitatae, opeaque, qua* abscondunt, communi usui aperiantur, àtque perçu·***. Et tamen si quae aunt schola·, ut quisque tot tantarum rerum pulcritudinem boniin quas exereore suam vim suamque adhibere sol­ tatemqne depreheadena, Deo qui fecit omnia, det licitudinem debeat •celeria, ·«·'quidem sunt, quae honorem et gloriam; attamen tristi· comprobat collegiorum, gymnariorumque nomino circumferan­ experienti·, nunc tempori· plerasque scholas in tur. Futura namque humana* «orietatb sor» ab tam miserrima eoudition· vernari, ut 'etiamsi huius adolescentibus ea frequentantibus quammaxim· pen­ vita· commoditatibus, et voluptatibus faveant, mag­ det; qui ubi ad virilem creverint aetatem, vel in­ num quidem fidei moramqus periculum praebeant genio aut seientia, vel auctoritate aut divitiis in inveatuti. Siquidem quanto magi* hominem ad civium suorum animo* plurimum poterunt, et ut temporalia incitant bona, · apiritnalibn* tanto magi* virtutis aut vitii duce·, et antesignani alio* in reli­ avertunt. gionis amorem aut contemptum induoent Quare lamvero ad hoc adeo grave infortunium a Chri­ sancta synodus iuatisaimis hises de causis imputa* stiana, et civili societate amovend<4n «ancta synodos prius ad episcopos se convertit ut in has scholas > Mstth. XVni, t, *. totam explicent auctoritatem, qua nonnisi per « Lac. U, 11. iniuriam privatur eodssi·, ut professores remeveri » Thrsu. IV, v. a en SCHEMATA DS REBUS POLITICO-EOCLESIASTICIS nmt, qui Mat impii, M mimm boueati; atque ia J •oru'm beam ahos auMal, qai mente pie, vttaqua ehriatlaaa, sanque teatiasenie seesaMadaatur, ' ut, praeter «aoerdotem qai* raligiuaem doee«t,5portbo- * doxam exigant atÿttna, abi tam«a 'faerit, «ira de hiateriu, rive ethtas do philooephia diseorentem ; et libre· proMwri femeat, qai eaitMlioaai dootriaam ■M radoloaat; at denique, ai rira· Mppetant, at MO ataatique taadem satae perdaient Secando, ri ia praeseeti rlnim portat hia tinae id eonneqai ana poterant, aat ei petaeriat, eam remediem pronae efficax promptandae mistae affsrret, aauar su­ perset, at ipai oeilatte viribna nnivenitatee erigant • «eia tamea aoolasiastiea potestate dependente·. Tertie, ne epea ooeeoptn evaaeaeat, eaa ,ita eenatituaat at ia qaavia diaeipliaa tradenda eaaet· oa- tbelieae religioni meramqee honestati sint apprimo taat ipai «cbolaa teohnioaa instituer^ memoraatea ooaaoataaoe; at professores «ligantur qai scienti· unam eutndemque Daum at fidei, et naturae eaae eimal et moram doetriascqae puritate prr «fulgeant, auctorem ; quia - tamo id esset maxime optandum, noque teetimoaio commendentur, iisque «a mereo· cum non de aolo pane virât homo, sed de omai decernatur, qua curia alii· expediti, toto· mm ma­ verbo, quod a Dei ore procedit neri ano litorarumque studiis dedere poMint; ut cuncti, initio cuiuslibet anni, secundum decretum Poatea principe· alloquens eo· admonet, ut re­ cogitent animo, qiiaata in rempubiicam ait oritur· o. Tridentini solemnem fidei profeasionem emittant ; pernicie·, Cum prava fuerit iatiuamodi «chelarum methodo utantur quam longa eatholieerhm scho­ constitutio; ut caveant ne professores iuvenum larum experientia probavit, libro· adhibeant ex animos a Deo eiuaque veritate alienent, atque ad i omni parte commendabile·; idque in primi· in fallaciam divitiarum convertant. Eoa tandem ob­ Mbola· consequantur, ut intima inter veritate· re­ secrat, ut line mora cum episcopis consilia ineant, velata·, et naturali· ordini· «cientia· connexio audi­ quibua facile mala poterunt reparare, quae ab biaee toribus appareat Tandem, cum vix nlia discipliné tam •ebolia obrepuiaae dignoecitur. depravata ac pernieioaa existât, quam philosophia, Denique ad pareute· ae convertens eoa vehe­ haec intentiaaima cara promoveatur oportet, inhae­ menter admonet, ut memorea proprii officii aerio rendo celeberrimorum doctorum, et praesertim divi conaiderent quot quantaque mala auia imminerent Thomae vestigiis. filii·, qui perveraaa eae scholas frequentarent Ii Ceterum ·. synodus omnia et aingula renovat, enim utut univenum inde lucrarentur mundum, ani­ quae vel a Tridentino, Vei a summis pontificibus mae tamen suae detrimentumcertiuimum paterentnr. pro scholis omnibu·, et praesertim universitatum vi­ sitandis, puritate doctrinae serrande, scientiarumque Caput IV. studio promovendo salubriter decreta et sancita Dt liltrmtm mifrrtitatihtu. fuerunt 15. Mala quae a. aynodua eat hactenae lamentata, Schema decreti de communione catholicorum quaeque pro viribua reparare «ategit, ingentia prona· «unt facta a plerieque publici· scholis, quae eum aeatholiei·1. Mniveratïa/M vocantur; in quibua bominee omni liteCum una sit fides*, una pariter ecclesia existit. rarum scientiarumque genere perficiuntur. Ab iis quam unus Deus hominibus matrem et magistramnamque expulsa fuit ecclesia Dei, quamvis eas praeposuit, cuius auctoritati nemo «ese subtrahere magna ex parte fundaverit, beneficiis ac privilegiis potest. cumulaverit, sapienter feliciterque direxerit, atque Salvator ipse singulis et omnibus obedientiam in eius locuin civiles se sufficientes potestates sibi erga hanc ecclesiae auctoritatem clarissimis verbi· unis eas moderandas ac regendas arripuerunt praescripsit, dicens: Qari eos audit ass audit·, tt Unde severiores diMiplinae rationis tantum sub­ gui tceltnam non audierit, sit tibi neat «tJbucM ft lectae examini, eiusque perpaueis, et quandoque pMieamu *. etiam non indubiis innixae principiis effecerunt ut Patet autem illam obedientiam a Domino prae­ cultores sui in suis brevi evanescerent cogitationi­ scriptam non poMe, nisi plenam omnino esM atque bus. Hinc sunt orti, et quotidie magis oriuntur, universalem, ideoqne omnia * emplecti quae ad scriptores impii et athei; scientiae religioni ad­ fidem et mores pertinent. versae, liter·· nefariae et InhoneaUe, iuvenes fide Ex hisce praemissis aeque Huit, nec ad fidele·, neo ad quamcumque civilem potestatem, aed ad et moribus corrupti, debile· homine· et inconstan­ te·; hinc familiarum discordia; hinc rerum publi­ ■olam ecclesiam pertinere, definitionem eorum, carum labefactatio; bino denique malorum omnium quae ad qnimae salutem consequendam spectant, immensa colluvio. Et tamen hae sunt' scholae, et cum una tantum sit vera religio, sacros religionis quae prae ceteris ecclesiae indigent magisterio, ritus, praeter eos, qui ab ecclesia approbati fuere, alios esM non poMe. ' eiusque non exiguam postaient regiminis partem; cum ii, qui in naturale· Mientias incumbunt, nisi Non aliter ipsi Christi Domini dÎMipuli, non divinem revelationem, velati rectricem stellam, iugiter aliter ecclesiae Dei patre· existimarunt; quapropter prae oculi· habeant, atque religionem, voluti susten­ quaevis communicatio in divinis Mmper «t ubique taculum suae prosequantur infirmitati nunquam a periculoataima habita et declarata est, immo, et ab syrtibus et erroribus in sub speculationibus prae­ ecclesia damnata. cavebunt, eaque proferent, quae plus minusve in­ Ab hia quoque principiis ·. Mdes, utpote fidei •t salutis humant generi· casto· fidelia, nunquam fallibili · Deo revelatae veritati adversantur. Quare sancta synodus, ut in re tanti momenti •eae removit, quamvis nonnulli· aliquando circum­ stantiis adducta, eorum applicatione varie sit usa. eno monere fungatur, haec episcopi· egenda pro­ Etsi aliquando eadem s. ·· Ad Kphia IV, A perniciosa autem praevertere valeant. Quod si * Luc. X, te eventu· ad spem extemplo non respondeat, parva « Matth. XVIII, 17. tamen ponere incipiant initia, prudenti autem oon‘ Mstth. XXVIII, UO. baoaaaitaa val magna atilitqs poetuleC non detrae- W1 D. SCHEMATA DMOBBTOBUM PATBUM KXAMQH PBOPONEMDOBUM qaando val a priaeipibas ohristiaaie ia omWm bonum adiuvabatar, val qusado, M later boaum at •alum. aad later aaiaaa maiaave damns· deoidoedam arat. Sad cum praesentibas teaaperibaa aoeaatta gu­ bernia civilia, sub imputas sociotaiam ooerotarem ad Mifrrmtùuum tendant. qui ohrietianao religionis veritate· denegat, virtutis merita· apenit, popalique eoMcientiae reetitadlMM et vi· debilitat, eamqtopere neoeaaarian eat, ad societatis raina· proscoeradam, ut ex parte eeeleaiae omaia oom· munio in divinis cam hasretieis, onnibaaqae^xtra MS poatifielb*^ qe graeoerti· a e. Gelanto, qui Aaaot^ aium impenetaeu· aUoquoM, haec habet; HQnaate· ad ordine· pertinet poblicae (eiviUa) dMpbaao, oognoaoaatea, imperium dbi superna dispoeitiooe collatum, legibus taie ipsi qqpque pareat religionis antistitae*. Nee non a a Gregorio II, qui opist S ad Leona· Isaurum eeribeM ait: .Qeeaadmodam pontifex introspicioadi ia palatia· potestatem aoa habet, ao dignitates regiae deferendi, sic aeque im­ perator etc.' Ab ipeo tende· Innooeatio IU, qui ia cap. Selitru de maioritat et obed. inquit: ,Non ecclesiam viventibus, prohibeatur. negamus, quia praecellat imperator in temporalibus Quod ut obtineatur, a. ajnodua oecumeniea her* illis dumtaxat, qui ab eo suscipiunt temporalia : sed tutor episcopos, ut non desistant Christianum po­ pontifex in spiritualibus antecellit, quae tanto suat pulum iterum iterumque docere de plenitudine temporalibus digniora, quanto anima praefertur cor­ gratiae et veritatia quae oni et soli eceleaiae ineat. pori." Quapropter haud immerito asseruimus mun­ Non desinant epiacopi abusus, qui passim irrepaodum duplici potestate regi, ecclesiastica nempe et runt, opportune abolere; neo ainant ut in scholis, civili, altera ab altera «n suo proprio ordiar indeorphanutrophiia. nosocomiis, caroeribus, aliisque B pendenti, siouti baud immerito sapientiores publi­ publicis inatitutie, communes catholicorum cum cistes eocleaiastici1 asserunt in rebus temporalibus, acatholicia precor, piaque exercitia vel divina of­ et sub respectu finis temporalis ecclesiam nihil ficia fiant. Non permittant usum simultaneum coe­ posse in societate civili. meteriorum, aacrarum aedum, Campanarum, prae­ (2) Haec omnia a verbis üt igitur usque ad sertim altarium, quem eoelesia nunquam potuit nec postrema iusMiea saecularis, licet controversa, om­ nino deprompsimus ex concilio Lateranensi IV poteat tolerare, fnauper a. oecumenioa synodus hortatur principar, ut omnea leger de medio tol­ cap. 49, quod sic adamusaim habet : „8icut volumus lant. quae communionem reapicit aeatholioorum cum ut iura clericorum non usurpent laici, ita velle catholicis, et clerum populumque fidelem monet, debemus, ne eleriei iura sibi vindicent laicurum. ut quanto «catholici student ipsos ad hanc vetitam «Quocirca universis clericis interdicimus, ne quis communionem trahere, tanto ipai illam devitent. praetextu, ecclesiasticae libertatis suam de cetero iurisdictionem extendat in praeiudicium iustitiae 16. saecularis, sed contentus existât constitutionibus Schema decreti de ludldaria eceleaiae potentate scriptis, et consuetudinibus hactenus approbatis, ut ab appellationibus tamquam ab abunu vindicata1. quae eunt Caesaris reddantur Caesari, et quae aunt Dei Deo recta distributione reddantur**. Quamvis Omnipotens Deus ite res humanas mirabili sua providentia constituit, ut duplici ait mundus pote­ ea interposuimus verba Si qui tauun futnt, quod state regendus, ecclesiastica nempe et civili, utra- C ea de causa fecimus, ut innotesceret concilium que certe quidem in auo proprio ordine summe (1). ipaum non supponere clericos nunc temporia ex­ Ut igitur, quae eunt Caesaris Caesari, et quae eunt tare, qui praetextu libertatis ecclesiasticae in prae­ Dei Deo recta distributione reddentur, dum clericos iudicium saecularia iuatitiae suam extendant iurieimprobamus, quae iura sibi vindicant laicorum, ita dictionem. e converso laicoa, cuiuscumque conditionis extite(8) Hanc praecipuam decreti dispositionem ad rint, gravissime reprehendimus, qui clericorum iura verbum sumpsimus ex postremo provinciali Lug­ usurpare nituntur. Quocirca quemadmodum uni­ dunensi concilio an. I860 habito, et, ni fallimur, a versis clericis, si qui tamen fuerint, Lateranensia sancta Romana sede approbato; quod consulto concilii vestigiia inhaerentes, interdicimus, ne quis quidem egimus; primo quia nostrorum temporum praetextu libertatis ecclesiasticae suam de cetero indigentiis apprime respondet; secundo quia cum iurisdictionem extendat in praeiudicium iuatitiae a patribus oleri Gallicani sit conditum, peraptum saecularis (2), sio eos multoque magis vehementer censeri debet ad fraenum hisce appellationibus damnamus, qui praetexta alicuius abusus causas-a tamquam ab abusu imponendum, quae in Gallia iudice ecclesiastico in foro competenti indicandas praesertim adprobatae, adhibitaeque fuerunt. Ideo autem de poenis a iure latio etiam nos generatim vel iudicatas ad forum civile seu saeculare vel ad­ vocant, vel advocandas pronuntiant, val advocatas locuti sumus, quin eas enumeraremus omnes; si­ defendunt, probibemusque et quidem sub poenis a quidem prudentiae ratio id nobis persuadere visa iure latis, quin ree ad ecclesiasticum forum perti­ > eat Constat enim a iure inflictam esse poenam nentes coram saeculari indice, seu ad forum quodlibet excommunicationis latae sententiae, a qua absolvi non poteat, niai a Romano pontifice pro tempore saeculare sive ante, sive post ecclesiae indicium existante, praeter quam i« mortis articulo, neo non deferantur >.2), Civilibus enim suctoritatibua im­ perium quidem commisit Dena, nobis vero ceterie- illam aliam gravissimam perpetuae privationis of­ qne aliis noatri sacri muneris partem exercentibus, ficiorum et inhahilitatis ad illa et alia quaecumque quae sunt ecclesiae concredidit (4). Intelligent semel officia; et huiuamodi poenas incurrero nedum ap­ principes, prostrata captivaque ecclesias libertate, pellantes, verum etiam quomodolibet directe, vel languescere fidem, religionem imminui, morumque indirecto fautores, consultores, omnes scilicet quos­ disciplinam plano subverti ; atque ntinam post huiiis- cumque alios, qui aliquam in huiusmodi appellatio­ modi ecclesiae desolatione· non etiam imperii nibus partem habuerint. Inavoro quia ignorat eo magis contemni poenas, quo maiores enat ii qui ruina sequatur (b). in esa incurrere vi legis deberent, praesertim tri­ Dservti explanatio. stissima, qua vivimus aetate, qua plurimum apud (1) Princeps haec sententia, mutatis quidem ter­ gentes est fidos Christiana imminuta! Nihilominus, minis, excerpta a nobis est a pluribus Romanis si contra sentirent sapioatisaimi consulter· libenter acquiescimus. ■ Bx r<0> jUssandri Bioati super eodem argumenta, p 41-44. In trutinam rvvoeata» nae Mt ob Immaturam oml· * Viitris JmWWmsm «ans sMiasMstM yoNiri aMtore OsmlUs Tarquini, Ub. I, swt. X, art. », n. 1, p SS, diaaipHaa plaae eabrerterotur: ax qao teadem natarah qdadam eoaanoatlaa· imperii etiam ruina belle neqaareiar. lamvaro rationem primam exaerpeimae ax rerbia, quibua usu eet OeiM Copsteatianm imperatotem alloqueas: ,Tibi imperium oom> miait Deus, aobie, qaaa aaut «oeleeia· eonerediÿit'* ; alteram ruro aobie praabait elatu· Gallicanas io eeiabri illa quarala, qaam de appeltationibua tan­ quam ab abusu protulit eorum ipeo rege anno 16M quamque iam ia voto attulimM. (4) «t (S). In hi·®· daabM aMteatH· duplex ooutiastnr tetius daurati rati·; qaataat prim 41rectam. alter· pom indiraetea, mb, at seholaa loqaaatar, ratio··» parbibat ah absurdo ; ratio diraote •at, qaod llbartea ae indépendant!· potaetatis aadwiaatieaa ia Cbriati voluntate ianitatar, qai ite at non aliter «oluit auain eoaatitaara aadaaiaai; indirecta rare, nan ilia ab abaar^o Mt, ^bad mom, prostrate nempe oaptivaque eoeieaiae libertate, laagueaeeret fide·, imminueretur religio, morumqua VL SCHEMATA CONSTITUTIONUM DE REBUS ORIENTALIUM, i . morem acientee noli contradixerunt, nec unquam illum damnarunt. Quod autem usus non impro­ batus ab apostoliea sede ad duos primos casus pro­ positos extendatur, ex facto constat. Ut enim denegaretur presbyteris orientalibus potestas illa Quamris ordinarius minister Mcramenti confir­ mationi· >it episcopus, legitor tamen aliquando per extraordinaria in iis duobus cMibus. opus esset apoatolicaa aedi· dispenMtionem ex rationabili et asserere, ex consuetudine eamdem potestatem tri­ butam tantummodo fuisse iisdem presbyteris, cum urgenti admodum cauaa aimplicem sacerdotem chris­ mate per epiaeopum confecto hoc admini*UM0 aa- actu ministri sunt sacramenti baptismatis. At etiam cramentum*, quemadmodum in miaaionibua interdum extra baptismum presbyteros orientales confirmare contingit, et apud fidele· orientalia ritua fieri aolet, posse, ab antiquissimis temporibus retentum est, ut quibua a presbyteris eiusdem ritua aacramentum constat ex veteribus documentis. Notum est ex confirmationis valide confertur; iia tamen excepti· can. 7 concilii Constantinopolitani oecumenici II ecclesiis et locia, in quibua extraordinariam bane haereticis nonnullarum sectarum, quae ibi nomi­ facultatem expreaae et totaliter (B) apostoliea aede· nantur, ad ecclesiae gremium redeuntibus admini­ revocavit. Quo autem uaua eiuadem facultatia strari debuisse sacramentum confirmationis. Ismvero ex eucbologiq patriarchal: Cryptoferratensi1, modum non excedat, ao meminerint presbyteri, ae extraordinario· tantum miniatroa ea·· huiua (aera­ quod saeculo IX exaratum ab eruditis putatur, menti, decernimus illicitum ex nunc fore ’ eisdem quodque plurimi semper habitum fuit a card. Bespresbyteris orientalibua ' abaque proprii epiacopi sarione, ut ait Benedictus XIV*. ab eodemque venia (C) boo aacramentum administrare fidelibus pontifice, aliisque pluribus magni aestimatum, Hae­ illis, quos, lieet solemniter baptiaatoa, eveniat non­ reticum ex iis sectis revertentem simplex sacerdos dum sacro chrismate fuisse linito·. Optamu· vero, C (!<ρ·ύς) eum ecclesia reconciliat, iliique confert sa­ et vehementer hortamur episcopoa, ut hos quantum cramentum confirmationis, licet eum non baptiset: fieri potest, per ae confirment, ac nonnisi ex ne­ manifeste autem in eodem eucbologio Îtpsûç et cessitate huiusmodi veniam presbyteris concedant. 4ρχι·ρ«ύΐ ubique distinguuntur, ita ut nulla ambiguitas ex nomina oriri possit Si vero unicus for­ ADNOTATIONE8. tasse cmus solemnis saltem atque in iure praevisus, i A) Presbyteri orientale·, praesertim post con­ qui tunc contingere poterat, conferendi sacram, con­ stitutionem Eo punmeis tempore Benedicti XIV pa­ firmationis extra baptismum aut eius caeremonias, cifice et absque ulla controversia habentur ut mi­ simplici Mcerdoti tribuitur in hoc publico docu­ nistri extraordinarii sacramenti confirmationis, cum mento, quod exprimit sensum veteris ecclesiae baptismum administrant fidelibus sui ritus: notum grneeae, inde consequitur nullam distinctionem far­ est autem ipso· ex antiquissima consuetudine con­ tam fuisse inter casus collationis intra vel extra firmationem illico poat baptismum conferre. At baptismum. Neque oppositum in aliis euchologiis saepina dubitatum est, an, cum continget eosdem reperitur, in iis nempe in quibus praescribitur unctio fideles baptisatos in necessitate fuisse, iidem pres­ confirmatoria ad reconciliandos haereticos, cum in byteri confirmare illo· poaaint in supplendis baptismi iis nibil de ministro in specie determinetur, sed caeremoniis. Pariter quaesitum Mt, an confirmare rea indeterminate in persona tertia statuatur: quod eosdem possint extra baptismum ant eius caeremo­ quidem indiaçriminatim id committi poase et epinias, si evenerit, aliquem eorum baptisatum aolem­ D acopo et preabytero indicat, etenim eadem euchoniter fuisse, quin simul confirmatu· fuerit. Tandem logis assignare «olent quae ad episcopum exclusive dubitatum est. utrum confirmare possint latinos, si pertinent Notum eat aqtem eucbologia patriar­ ex cauaa aliqua contingat, ut ipsi horum filios bap­ chal ia inter graecos normam euchologiis ceterarum tisent; baptismum enim conferre debent ritu orien­ ecclesiarum dedisse. Pariter in euchologio codici· tali, cum minister ritum mutare non posait, ritua Barberini 8. Marci, quod vetustissimum est et ad nutem orientali· exigit, ut utrumque Moramentum seculum VIII refertur, gravissimae auctoritatis apud contemporanee conferatur, ut notat ibidem Bene­ erudito·, in oftieio baptismatis a patriarcha vel episcopo administrati, traditur patriarcham vel epi­ dictus XIV. Ex regula ab eodem Benedicto XIV in const. scopum collate baptismate digredi in vestiarium, et Anno rtrtottf confirmata ,in locis in quibus chriaofficium seu ritum compleri per presbyterum, qui matio data a sacerdotibua graecis, non est a sede baptisato administrat confirmationem, quique certe apostoliea expresse improbata, ea pro valida eet haberi nequit eo in tuu ut baptismi minister. habenda ob tacitum Mitem privilegium a sede apoAd haec, in profesaione fidei a patriarcha Constolica iliis concessum, cuius quidem privilegii prae­ •tsntinopolitano catholico Vecco cum sua synodo sumptionem indueit ipssmet conniventia et tolerantia •d sedem apostolicam paulo post concilium Lugdunenae II misM, asseritur apud ipso· confirmationis Romanorum pontificum, qui praedictum graecum Schema* decreti de ministro extraordinario confirmationi* (A). > ASsoistan mense fekrsario IH7O. > Coadl. Flor, ia instruet, ad Anneno· [Masai XXXI, 10M]. ' Apud Gom is jr. in ofie. 6»pt. > Coast. £r yno primam pro edition· Eachol. graeci. 8H D. SCHEMATA DBCRETORUM PATRUM JEXAMUU PROPONEMDOMJM MM ------- ... j- ————————————————————————————(—y-—--—........... ... ...................................... Morameatom eoaferro hadtgoroitar presieteo ot ^rvetflore»' qaod ooasaotadiai adosribitar, qaod quidam, ad beta· tantunmodo st ad diMipiiaam retard date*. At differentia notabilia inter atreeqae interemte at otia· in facto at disciplina, ei presbyteri extra teptieaim confirmers non potnteoat Atque bias taciliae explieatnr, ear latini in eoaoiHo EloronMnoqBMoierint a praesulibus graoeis, «quare epiaeopi aoa inungant sacTo chrismate, earn boo pontificibus eK datum 7*, ae ai nempe nibil apud ipsos de facto reservaretur epiacopia in eoofirmstiono eonforeada. Concinit graeeorum documenta canon Severi patriarchae Syrorum aeculo VI haec praeeoribenta: «Instanto morte ai preabyter non ait vicinus, licet etiam dia­ cono baptisare; rerum ai pootaa venerit preabyter, chrismate hic ungat et eonaignat ad perfectionem* *. Traditio baec apud recentiores obliterate non eat, cum plurea ex patriarchia et praesulibus Orien­ talibus, paucis ante annia interrogati, etiam extra iiaoremoniso teptami Sed ineapoe M.- fieri solere apud Oeieatales Ia supplendis Hs mmvmanila, Bquet ex synodo Armenorum catholicorum Loopoli cele­ brata aano 1889; ex vioarie patriarobah abisquo presbyterio Armenie id tastantibna aaao 1894; ex synodo Graeoo - Mslehitaram oathoBoorum apud Aintros habita anno 1835, et id ex antiquissimo uau manaro habetur ex lusaleatteimis omnes ferme aatioaes oomplectantibua apostolico Syriae sacrae congregationi ganda fide anno 1848 expositis ; et » testimoaiis a delegato do Propa­ usu adhuo osse confirmatur ex responsionibus patriarcharum Orientalium reeentteime data. Hoc autem sciens aedes apostolica nunquam improbavit, immo nihil advertendum putavit circa cauonom id continentem synodi Molchitarum Aintros per sedem apostolioam revisae et approbatae in forma consueta anno 1839*. His vero positis, decreti hio propositi scopus eet primum conservare consuetudines Orientalium, et- dubia tollere, quae aliquando de collatione in iis casibus orta sunt, praesertim cum, etsi non agatur de aacratMoto necessitatis, hoc tamen tantopere in­ digeant Orientales inter infideles et schismaticos degentes; insuper vero eius administrationem diri­ gere ac moderari, ratione etiam habita consuetu­ dinis lo pluribus locis vigentis. Porro eaedem rationes Orientalibus non favent, cum agitur de oonfirmandia fidelibus ritus latini, ne in actu quidem baptismi, si quandoque contingat illos baptisare debere. Etenim non solum nullum documentum de usu almrtur, sed insuper cautum est, ut Vapud illas regimes, in quibus id interdum baptamum confirmare presbyteros responderint, et id apud graecoa quoque (schismaticos) Constantinopolia, imtno et apud Russos fieri solere retulerint Quod si quis ex iis responderit, ut licite, alius ut valide confirmare possent presbyteri in canibus, in quibus non conferunt baptisma aut non supplent eiua caeremonias, eoa veniam ab episcopo obtinere debere ; ex ipsa diversitate responsionum deducitur, id presbyteria in iis ecclesiis prohibitum tantum ab eorum episcopis fuisse, cum tamen ipei episcopi retinerent, se veluti depositarios eoae ei dispensa­ tores delegationis apostolicae, ex qua extraordinariam illam presbyterorum potestatem derivari debere plu­ ries apostolica sedes ipsis Orientalibus tradidit, ac praesertim anno 1351 Clemens VI, qui ut fidem contingebat, aut facilius contingere poterat, id pro­ probaret patriarchae Arroenorum, inter plures alios hiberetur, quemadmodum factum eat apud Ruthenos tum in concilio Zamosciae anni 1790 a sancta sede articulos hunc ei proposuit: ,8i credis quod solum per Romanum pontificem plenitudinem potestatis C approbata, tum in conventione recenter inita inter episcopos provinciae Leopolitanae latini et rutheni habentem possit dispensatio sacramenti confirma­ ritus a sede apostolica confirmata. Positive autem tionis presbyteris, qui non eunt episcopi, committi. presbyteros Orientales id non posse decrevit Leo XII Si eredis quod ebrismati per quoacumque sacer­ in citato documsfffio. respondens, delegationem pon­ dotes qui non sunt episcopi, neque a Romano pon­ tificiam, qua presbyteri orientales confirmare pos­ tifice super hoc commissionem seu concessionem sunt, bon extendi ad fideles latini ritus : quod qui­ aliquam receperunt, iterum per episcopum vel epi­ scopos sint chrismandi**. dem iam innuerat Benedictus XIV in const. Eo Porro hic usus nunquam cognoscitur expresse guamsts tampers asserens «patientia et facilitate improbatus a sede apostolica. quam ceteroquin illum sedis apostolicae factum esae, ut unum et alterum vigentem scivisse apud Orientales non eolirrn sup­ sacramentum ab eodem sacerdote in Oriente Gratoit poni debet, eo quod documenta allata pubiiei iuria conferretur.* His pqrro concinunt responsiones sacrae erant, sed etiam constat ab antiquis documentis congregationis de Propaganda fide anni 1827 et et Romanorum pontificum constitutionibus, necnon universalis Inquisitionis anni 1854. Omittenda ita­ ab actis concilii Florentini. Non solum varo eadem que eet a presbyteris orientalibus administratio confirmationis, cum latinos baptisant. Hinc in de­ sedes patientia quadam et facilitate, ut ait Bene­ dictus XIV sciens usum, etiam quoad casus extra creto proposito dicitur valide hoc sacramentum con­ ferri a presbyteris orientalibus fidelibus ritus orion» baptismum toleravit, sed insuper Leo XII interro­ gantibus patriarchae Arroenorum Ciliciae et vicario D teli», ut excludantur fideles latini ritus. (B) Expressa revocatio requiritur a Benedicto apostolico latino Constantinopolia, «a quo con­ XIV in constitutionibus Eo ftnii ttoipor·, et firmari deberent fideles adulti orientales nondum Aooo oorttnt»: quae faeta - dignoscitur tum quoad confirmati, qui a miaoionariia latinis baptisati fue­ rant, quique interdum loca Armenorum inrisdietioai Graecos in Italia dégantée, tum quoad Maronitae, subiecta petebant* ; per sacram congregationem de ot antiquis temporibus quoad Graecos Bulgarian et Cypri. Idcirco vero additur totolittr, ne in ex­ Propaganda fide in audientia die 9 febr. 1898 re­ spondendum indixit: «Fideles illos ai orientalis ritus ceptione sacerdotes Ccphti comprehendantur. Hi essent, confirmari a presbyteris A^tenia posse, quin quidem oonfirmarq possunt fideles sui ritus, cum iis hi peculiari facultate indigerent* Porro baec quae probant preobyteroa orientales confirmare posse fideles ritus orientalis etsi pridem solemniter baptisatos, adeoque extra teptiunum, multo magis probant posse illos chrismare, super > Collect. max. eoacilior. Manii t XXIV, 186. > Apud Mai, SerifUr. Mt»r. «ait etUtet. t. X, ia Noumea. Bar-Hebraei. 1 Apud Rayaalt sa ISSI. ‘ Ia coast Xe fMmsw tampers. baptismum administrant, ut admittit Benedictus XIV in prima ex citatis constitutionibus, neo dubitatur, id posse ut ceteri Orientales, cum supplent caere­ monias baptismi. At dubitari potest, an possint confirmaro orientales illos, qnoe in defectu parochi proprii ritus miseionarii latini baptiaavernnt, eo < [Aaimadvartaudam tamen, ex Ullas ossosis tenor» apud Mansi, XLVI, Ms, teas monmestnm conlimat|oaia a simplici prasbytaro solummodo «mfarri, M omtigurit sh epimopo id ipsum sdmiakatiwi nsa posas.] m SCHEMATA DE ÀWJB UË1MTAL1UM qaod ia constitutio·· Ma·· ···<··<· id·· pontifex Xuu hsptMMS. Quia et ipM Muguaram et sacra­ M illoe, Km* «mm* ritM eephti, eoafiruMutdoe pote­ ram rseüui ae oaereaoaiarum varietas, qnaa aire statem delegaverit praefeeto apMtolioo miMiqpa·, ia Orienta aire ia Oeddeate ooneordi concentu et MqH do· ia Aagypto haberetur «piacopas. Varam aaa quasi TOO· unoqas spiritu debitae omnipotenti quid·· Mt, ut ex ettatis ooastitutioaibus oonstat, Deo eultns exhibetur, fidei unitates mirifice prae­ CophtM abhomiaM a Mparaada «illation· oonfir- dicat, eiaaqae magnidoeatiam, apad que· non Mt aatioal· a baptiamo, adeoqae timeri potui···, aa diatinetio ludam et Oraaei, Scytha· et Barbari, ea· collationem négligèrent : ae fortMM hae de eau·· ait Dominae omnium, UivM in omnM qai invocant delegatus Mt praefectus apostolieus. At sacra con­ illam. Qaoeirca apostolica haec sedM sollicita fait, gregatio Propagandae fidei plurÎM respondit poet at integri «errarentur ritu·, venerabili origini· an­ promulgationem illarum constitutionum, illicitum tiquitate, et Muctora· patra· auctoritate commen­ BMC presbyteris Cophtis conferre confirmationem dati ; atque id unice cautam eat, ne quid in ritibus fidelibus aui ritu», qui baptiaati fuiaaent a miMio­ ipai· eat emet aut induceretur, quod periculum narii· latinis; etai non exprimeret invaliditatem pareret animaram aut ecolMioticae derogaret hoMcramenti, ai iidem illud administrsMent. Sed quidquid de hoc «it, in hac decreti proposition· viaum eet excipiendo· non Mae «acerdote» Cophtoa quoad confirmationem collutam extra baptiimum, tum ut uniformité·, quantum fieri potMt, serveturin disci­ plina Orientalium, haec autem inter hetero·) orien­ neetati'. At inimicua homo qui superseminat xixania, quique de boni· , mala facere novit, ipra abusus Mt rituum varietate, ut fidei catholicae puritatem inficeret, et christianae caritatis vincula dissolveret. Hinc hae­ reticis, cum primum a catholica unitate defecerunt, tales, quorum presbyteri confirmant, easet pbeuliaria solemne fuit sacros ritus erroribus suis aspergere, ne ipsa qua utebantur liturgia condemnarentur, si­ exceptio ; tum quia Cophti catholici pauci pronus quidem legem credendi lex statuit supplicandi. numero «unt; tum ob distantiam, in qua sunt ab episcopo plure· regiones Aegypti, in qua fidelM Deinde liturgicae seu rituales varietatM, iamdiu in diversis ecclesiis absque pacis et fidei dispendio Cophti degunt, et episcopus catholicus ritus cophti nonnisi unus est per totam Aegyptum; tum tandem servatae, erroris insimulatae sunt ab iisdem hae­ reticis, ac positae in petram scandali et lapidem ut fidelibus illis non desit facilitas suscipiendi sa­ cramentum à^lud, cuhi inter schismatico· et infidelM offensionis. Hoc, quod praesertim a schismaticis Constantinopolitanae ecclesiae praesulibus factum magno numero viventes horum consuetudine Msidue fuisse historiae monumenta referunt, ad alias quo­ utantur, adeoque superno sacramenti illiua auxilio que orientalis ritus ecclesias funesto contagio pro­ magis fortasse quam ceteri indigeant. Equidem Romani pontificM prae­ (C) Id statuitur duplici ex causa, tum quia expedit pagatum est. ut Orientales, cum agitur de administrations huius decessores nostri, urgente omnium ecclesiarum sol­ licitudine, haud omiserunt tanto malo maderi, qua sacramenti, etiam in praxi distinguant inter epi­ scopos et presbyteros, et practice cognoscant hos editis instructionibus, qua latis legibus; res autem tantum extraordinarios esse ministros ; tum quia nondum iuxta votum ceMit, effectusque curis ad­ hibitis minime respondit. Volentes itaque malorum apud plerosque fortasse orientales presbyteri aut istorum, quantum in nobis Mt, occasionM radicitus solent aut debent in casibus extra baptismum ve­ evellere, et magis magisque providere, ne ex ri­ niam ab episcopia petere. tuum varietate, quibu· Occidentis atque Orientis 2. ecclMiae utuntur, fidei catholicae et animorum con­ Schema1 constitutionis de ritibus (A). cordiae detrimentum consequatur; sacro probante concilio, quae sequuntur circa illorum conservatiCum homo ex anima et corpore constet, necesse est Deum creatorem suum honoret, eique se nem, circa transitum ab uno ad alium, nec non subiiciat quoad utrumque; quatenus anima eolat circa eorum dem mixtionem declaranda ac decernenda interiori cultu per intellectum et voluntatem ; corpus existimavimus. Qua in re decretis seu legibus alias latis non ita inhaerendum duximus, ut quae pro autem exteriori, per Mcrificia, oblatione·, aliaque huiusmodi; uti · primaeva mundi aetate «emper temporum adiunotis et experientia duce opportu­ niora visa sunt, minime decerneremus; quandoqui­ factum fuiMe, omnium gentium, locorum, ac tem­ dem, uti monuit recolendae memoriae praedecessor porum historia tMtatur. Exteriorem vero cultum noster Innocentius III in concilio Lateranensi IV, quem Deus ab initio homine· edocuit, atque in secundum varietatem temporum statuta quandoque veteri testamento, lata lege in omnM partes de­ varientur humana, praesertim cum urgens necessitas, terminavit, Christus Dominus in novo foedere ad excellentiorem' formam evexit, instituta imprimis vel evidens utilitas id exposcit*; quod et provida ecclMiae agendi ratio confirmat. corporis et sanguinis sui immaculata oblatione. Apostoli autem tradita sibi a Domino potMtate utentM, Caput I. sacros ritus quoad potiMimas partes sanxerunt, et Dt rituum conterrati out. ecclesia quoad reliquas pro diversa locorum ac Recepti atque approbati ritus, quibus catholica temporum conditione ordinavit. Atque ita panllaecclesia tam in Oriente quam in Occidente utitur, tim liturgica disciplina percrebuit, quae circa sa­ a nemine contemni possunt, iidemque pari honore crosancti sacrificii celebrationem, sacramentorum ao veneratione habendi sunt administr^jtionem, divinarum laudum percolationem, Peculiares aliquos ritu·, qui iamdndum ex orien­ festa atque ieiunia, omnemque divini cnltus ordi­ talibus liturgiis in latinem traducti fuerunt, vel ex nationem versatur (B). latina in orientales, nemini fas sit aspernari, reiiPorro etai non unus idemque ubique fuerit neque ecre, vel mutuam eorutndem adoptionem reprobare*. in praMentia sit modus Meram liturgiam aliosque Nihil magis indecorum Mt, atque ab eeolesiae sacros ritus conficiendi, nullum tamen ^exinde vel puritati fidei vel ^ùiarum concordiae damnum hoMstate alienum, quam apud catholicos eiusdem obvenit; quandoquiflB unus semper idemque feerit ritus sive occidentali· sive orientalis liturgica diffor- ot sit spiritus, idemque finis, ad quem omnM litur­ gies ordinantur, sicut unus Mt Christus, una fides, > Absotntaia meas· iulio 1870. Concn. eanupau tomus LUL 1 Cone. later. IV cap. Licet ds bsptismc [Mansi, XXII. M·j. * litnoc. HI ia «me. Latsr. cap- *0 [Mansi, XXII, 1086 a|. • Kacycl. Bened. XIV ad missionariM Orientis, qass iac ÂUaiat mut. H W, S», «. *. »1 M f «Η · A D . · SCHEMATA DECRETORUM P^TBÜM «ΧΑΜΠΓ1 PBOPOMBNDOBUy ■■'· M» mite*. Idcirco carebant episcopi, st iuxta divenorvim i, rituum exigentiam i· aaeroaeaoto missaa sacrifie», ia officiis divinis, ia festis atque iaiaeiis, ceterisqne omnibus,. quas ad divisum culta· pertinent, uaa et eadem ritualium legun» ratio obeeHetur. Quas qui­ dam logea ai atieubi incerta* fortes»* adknc sint ae ■sinus determinatae, Romanus pontifex, pro data sibi a Domino aapioatia ot potestate, proridebit do’differmitato illa tollenda, ao da aaeria caeremoniis rite probeqne determinandis iuxta cuiusvis ritus indolbm, imprimis vero iuxta traditionem ueoleeiaoticam, piraafinicndo caeremoniae eUasque logeo aeque a cuncti* observandas. ex priori oonfegfo, (m ipei erit stasdsm ritum aequi, emissa tamas ut sapra declaration* (I). Lioeet servis sen famulis, retesrto proprio nta ia eaorameatornm eoaooptione, in fsetia, abstWMtii* atqa* Maniis, familiae^itai oene accommodare, quous­ que ia eiusdem contubernio et servitio maoeatjut. Idipeum consanguineis et affinibus, qui 'in eadem familia commorentur, indulgemu* (K). terisque ecclesiasticis functionibus unam eamdemque normam sebentur. Cum nihil tam necessarium sit populo Dei, quam sacramentorum usus, nil autem tam/ salutare quam crebra poenitentiae et eucharistiae Susceptio, idcirco placuit ita temperare leges de sacramentis a pro­ prii ritus ministro' suscipiendis, ut neque receptae Schismatici» ot haeretici» ritus orientalia ad unitatem revertentibus, liceat ad quemcumqae malue­ rint ex orientalibus catholicis ritibus transire (L·). Ceterum catholicis transitus ab uno ad alium ritum omnino interdicitur, nisi quandoque Romanus Et qdoniam novimus liturgicas in eodem ritu pontifex ob gravem et urgentem causap pro sua diffonnitatea ex varietate ib rituales libros invecta sapientia et potestate illum concedendum ocnsuerit potissimum oriri, os propter buio etiam malo oc­ (K). Liceat tamen transitus iuxta regula» supra currendum existimavimus. Plurimum quidem sancta praescriptas, ai fortasse in aliqua familia difformitaa sedes adiaboravit, ut liturgici quemadmodum Oc­ ritus ia praesentiarum occurrat. Quicumque vero cidentia, ita et Oripntia libri emendati ederentur B ritum legitime mutaverit, ad ritum priorem regredi (C)· Hoc opua. quod sacrorum bibliorum version*» omnino prohibetur. quoque complecti debebit, alacriter prosequendum Caput III. eoae mandavimus, ut ministri eiusdem ritus, in Dt rittuna ptnxalint. missae, sacrificio, ia sacramentis administrandis, ceperagendis Neqiie du­ bitamus, quin ipsius orientalis eoolesiab antistites sdiutricem nobis operam sint collatori, ut idem opus ad felicem exitum quantocius perducatur. Nemini denique lioeq^, quovis titulo et colore et ' iamdudum et ab apoatolica sede probatae regulae quavis auctoritate, at|t dignitate, etiamsi episcopali omnino abrogarentur, neque in sacramentorum fre­ aut patriarchal· praefulgeat, qnidquam innovare aut quentiam aliquod impedimentum ex ipsa rituum aliquid introducere, .quod integram et accuratam varietate derivaretur. Quapropter de sacramento­ probatorum rituum observationem imminuat1 (D). rum susceptione sequentes leges inviolate serventur. Haec autem nullatenus impediunt, quominus pe­ Liceat universis fidelibus nedum poenitentiae, culiaria quaedam pistatis exercitia, quae ad foven­ verum et. eucharistiae sacramenta in quolibet ritu dam refrigescentem io mundo caritatem novis­ et sub quavis specie sive axymi sive fermentati panis simis temporibus in ecclesiam cstholioam invecta C triticei suscipere, excepta tantum communioqe pasunt, usuque recepta, quin et ab apoatolica sedo schali et sacro viatico (N), nisi fortasse, urgente probata, episcopi etiam ritus orientalis in ■* praecepto vel necessitate, deesset ecclesia, vel pa- dioeceees recipiant, commendent, et fidelibus eorum rochus proprii ritus. curae concreditis' servanda proponant (E). Parochislis sacramenta unusquisque suscipiet a - ' proprio parocho; cui legitime impedito «'nullos Caput II. suppeftt eiusdem ritus probatus sacerdos, licebit Df iraatita ai tuto αί aiiuat niua. alterius ritus sacerdoti eorumdem administrationem Cum diversorum ri|unm , catholico» nna-«imul in iisdem civitatibus degere contingat,' quin etiam in eadem' domo et fsimilia, et exinde non solum graves difficultater occurrant, verum etiaMMntentioneo ot aemulationes non sine caritatis disHmdio exciten­ tur v necessarium visum est, nihil intentatum relin­ quere, ut huiusmodi mala vel omnino toliqntur, ant certe sublatis ocoasionibua minuantur. Hu^autem committere. 8i autem desit proprius psrochus, vel commode et tempestive haberi non possit, cuique fas erit eadem sacramenta a cuiusvis ritus sacer­ dote suscipere, quin ea de causa ad hunc pertinere censeatur. Quod ad exequias et sepulturam, paro­ chorum iura illaesa serventur: integra vero uni­ cuique maneat canonica libertas quamcumque ee, ,____ clesiam vel coemeterium catholicum eligendi, fini assequendo nrhil conducibilius eet, quam ut in Sacramentum ordinia unusquisque recipiat a proeadem familia, qua fieri potest, omne» et singuli prie, episcopo. Item sacerdotes ad episcopatum «eodem, quo pater familias, praesertim quoad sacra- D promovendi, impositionem^ manuum et gratiam Spif mentorum susceptionem, catholico ritu utantur, siv*. -ritus sancti recipient a praelato sui ritus. Huic, orientalis iste ait, sive latinu».. Quamobrem de tran­ si legitim* fuerit impeditus, atque alius eiusdem situ ab uno ad alium ritum haec decernenda .exi­ .ritus antistes commode haberi non possit, lioebitalium stimavimus. . episcopum etiam diversi ritus, gratiam tamen et Imprimis ’ filii utrikisque sexus sequantur ritum oommunionem sedis apostolicas habentem, ordinibus patri», qui familiae totius caput est, atque princi­ -conferendis destinare. Quod etiam de episcopis pium (.F). assistentibus consecrationi novi episcopi, ds eccle­ Uxores virorom suorum ritum amplecti poterunt. siarum dedications, altarium, et sacrorum vasorum Verum ante matrimonium coram parocho semel de­ consecratione, aliisque omnibus episcopalibus faaeclarare debent in quo ritu vivere malint, in coque tionibua intelligatur. in posterum, omni variand} facultate adempta, per· Leges quae sacris ministris omnem ritus promis­ se verare teneantur (6)- Ceterum serventur hao ' cuitatem interdicunt, innovamus, ita ut suus ab super re consuetudines' ab apoatolica sede expresse approbatae (H). Quod si fortasse vir ia familiam uxoris se recipiat, aut viduam ducat filios habentem < Coast. Osswtestem Beasd. XIV si daeam*. 174* f *, lit apost. Zslvr jnnasstssa» Greg. XVI * Mmtil 1818. unoquoque ritus accurate servetur, etiamsi sacra­ menta fidelibus alterius ritus eum conferre con­ tingat; potior enim habenda eet ratio ministri quam suscipientis (0). Quemadmodum autem nil vetat, qnominus mi­ nistri unius ritu» in ecclesia ritus diversi vel missae ■ •Mrifioium vnl aHna oaeremouiaa, proprio tarn* rit* nervate, exeroeaat, quia ex «prîtes permixtio aposSolicis ooMtitatioBibps vatita. haadqnaqaam iadueitnr; ita etia*. legitima eansa et praelatorem Boentia iatarveaioata, fas erit ia poetarnm eaerora* mlaietria, ia ooeleaia alteriaa ritas miaaam ealebraro atendo altaribas, vestibas ae aeon aspeUeetili eius­ dem rites, dammodo ia reliquis litargiœe propriae ecclesiae praoMriptioaoe obaarveatar (P). Immo ad magie magisqae fovêadam iatar ministros diversi rites mutuam animorum eoaiunationem ac boneve* lentiam, et decorem ceints- divini promovendam, decernimus licere, de epiacopi lieentia, mioiatria unius ritus in ecclesia alterius ritus, sacris huius functionibus administrare, quoties de secundario ministerio agatuV (Q). Î loram sfaisMrstiMlsi, dWssrsa teadtea porcete- S qaie autem aegre ferat foeta atque ieiaaia, omnemquo divini cultus ordi­ nationem ad liturgicam disciplina* referri, animad­ vertat quaeso: 1* Liturgies vocabulum grammatico usurpari de qaovis muaere publico ; in .sacrio autem Scnptaria, ot apud aaactoo patres, atque alios orthodoxos auotoroe designaro sacrifie** ; aeque de causa nonaslli ex sanctis patribus qui ritus observandos in soar, misces sacrificio composuere, usi sunt ea voce aoa solam ad designandum unum sacrificium, sed omnes ritus, qui illud praecedunt, comitantur et conse­ quuntur. erdtemtieao* mari Dum haec de rituum permixtione sancienda et 9* Hanc distinctionem probatissimis doctoribus declaranda duximus, omnibus etiam atque etiam arrisisse. Horum ex numero est De Marea, qai inculcamus, legitimas proprii ritus consuetudines, Bait; .Disciplias ecclesiastica dno summa capita praeeertim quoad festa, abstinentias, et ieiunia, complectitur, nilus scilicet et tatrisdictiomsm* * ; Li­ adamuaaim ease observandas. niti, cuius haec verba sant: .Ecclesia duabus re­ Hortamur quoque fideles, ut propriae ecclesias gitur ac fulcitur partibus quasi aedificii totius fun­ crebro, diebus praeaertim dominicis et festis, adire, damentis; fide nempe et disciplina tum litwfiea, ibiqoe sacria adease functionibus non praetermit­ tum politic·** Et quem late pateat iiturgica dis­ tant (B). Qui vero eeae divino miniaterio dedica­ ciplina. ita exprimit Albitius*: .Appellatione ritus runt, quamquam diversi sint ritus, sollicitos tamen continentur non solum ieiunia et missarum cele­ ae praebeant servare unitatem spiritus in vinculo brandarum caeremoniae, sed quicumque officiorum pacis; omnes enim aeque pro Christo legatione recitandorum ordo, solemnitatee ac dies festi leeu funguntur. Nemo autem audeat aliis transitum ad Christi, immaculatae semper virginis Mariae, ac proprium ritum quocumque modo suadere; qua in reliquiae sanctorum hoc vel illo die adeundum orien­ re praedecessorum nostrorum, et praesertim sanctae talis ecclesiae decreta, sacrarum vestium formae, memoriae Benedicti XIV sanctiones sacro probante babitus religiosorum, sacramentorum administratio, concilio* innovamus et confirmamus. mortuorum sepeliendorum modus, vitae ratio a sa­ crorum conciliorum patrumque canonibus constituta, ADNOTATIONES mores et consuetudines qceleaiaaticae * Eadem habet ed rthtma roastitutionis de ritibtu. cardinalis Petra in suo commentario constitutionum (A) Placuit ritus generaliter considerare, atque C apostolioarum, ubi de conat. XIV Innocentii IV a cultus externi necessitate, ac rituum origine ac disserit. diversitate profari, quae opportuna caeteroquin sunt (O) Nemo non deploret eam, qua ecclesiae ritu adversus errores ea super re grassantes. orientalia laborant, librorum biblinorum et liturgi(B) Vocabulum riftw iuxta lexicographes significat corum penuriam ; qua fit, ut catholici biblia e mani­ bus proteotantium passim accipere cogantur, qnibu - .morem et approbatam consuetudinem, praeeertim in sacrificiis administrandis; vel morem sacrorum etiam in sacrio functionibus quandoque utuntpr. externum et adsoitum, qui cum receptus est, mos Neque singulis ecclesiis suppetit copia misaalium, dicitur/ Significare praeterea potest alium quembreviariorum, aliorumque id genu librorum qui a cumqde morem et consuetudinem. mendis omnibus immnnea sint;.contra nuncietuip . Occurrit vox iota in Tridentino*, ubi explicite est in eos qui adbibentur libri», aliquas Invectas distinguitur a cosrewomis, et significat, uti monet fuisse pro lubitu immutationes, immo aliquos sensim Macrius*, modum praescriptum quo actio ipsa sacra sine sensu errores irrepsisse sive temporum iniuria, faciende sit. aive dolo sebismaticorum, sive neoconversorum in­ Itaque ritus nomine tam venire possunt mores scitia, sive denique amanuensium incuria. Dolent recepti in sacrorum celebratione, seu in cultu ex­ praeterea ecclesiastici viri ob eorum officii prolixi­ terno, quam morae uqivsrsi qui religionem respitatem; ob defectum librorum ritualium magna in 'oiunt. Primo sensu ritus vocabulum comprehendit sacria functionibus, in administrations sacramentorum, liturgicam *olam disciplinam, quaeque illi nectun­ D in ipsa sacrosancti sacrificii celebratione invaluit tur, uti fesm et ieiunia; secundo extendi poscet varietas, cum lata cuiusque arbitrio patqat via ; sic etiam ed canones, boo eet ad leges omnes, quibus at deficientibus libris, quibus omnes sacrorum mi­ sacra praeaertim hiérarchie regitur. nistri in divinis officiis persolvendis sese conforment, luvat quoMarAmltero hoc sensu uti, etque ita facile sit illis ab accurata proprii ritus observanti· utramqup orientalium! eoMm disciplinam, canonicam desciscere. Profecto Romani pontifices, quibus sem­ et liturgicam exhibent Uti a Romeo» pontificibus per cordi fuit orientalium rituum conservatio, plu­ quin -et a conciliis gbdsralibus probatam, imprimis rimum adlaborarunt, ut sacre biblia et libri liturvoro a Benedicto XIJJ^ quod profecto non minus gioi orientalium ab omnibns mendis expurgati in alienum e veritate est. quam inopportunum ot pe­ laoem ederentur; plurimi post accuratum examen riculosum. Proinde, ne qua verborum aeqnivocatio ex tjpis sacrae congregationis de Propaganda fide suboriatur, neoeeeo fuit monere qno sensu vox ista prodierant. Ceteris praetermissis, meminisse sat riles a concilio Vaticano adhibeatur, eiusque ob- erit, quantopere sancta sedes enixa sit, ut graeci ioctivam significationem determinare, quod factum euohologii aocuratiesuna «ditio evulgaretur, prout est in schemate, dum dicitur liturgies disciplina ex celebri const sanctae memoriae Benedicti XIV > 1 BacyoL AJUas suat > Sees. VII de Meram. in gea. esa. ΧΠΙ; *s wss. ΙΧΠ merit miss cap. V. ■ Nisrvisaric. voeab. CVi trustsms 1 Dt eoeetrd. Mrsrd. d imper, lib. 8. osp. II, | 1. * Dt Wriesfss potest, osp. I, s. 4. * Dt ormto, m /U. cap. XXX. a. MB. 57* ·-·'··'·'·.··· 90S .·>·**-A-WM»»* . I- Λ·»,»·. D. SCHEMATA DECRETORUM PATBUM EXAMIN i PROPONENDORUM 904 & quo preetm·1 hsoolenter apparat Atque at. . Ns itaque pMpber immu baae timiditatem populne stadia congregationi ffhpor eerreetfeas saaMppii illo chrutieaas tam eatetaribna aaxiNfs destituatur, Oratnr»» commissas, qaaa ab Ürbaao VIII ms- ierit monere orirataliem rituum oeamrvatioai mi­ atituta faerst, emnee oriontabum libros oomplee- nia·* office»s praedicta pietatis exercitia, quod etiam terontur, nova fait erecta eongrogatio a Clemente XI Benedicto XIV1 visum est. (F) ExWoratam eot rogalem generalem quae 8nf»r cormtiom Ubrtnen orimtefiam ; quod quidem manas a sanctissimo domino nostro eoast Rsmaai ritum prolw moderatur, eam osso, ut proles nulla fnUifien speeipStm demandatam fait oongregstioai habita ratione sexus ritum patria, utpote qui caput Sapor nopotiis ritus oriental·*·. Sod nova bac sopor eet familiae, sequatur; quam quidem regulam Be­ re studia^at-vme adhuc dssidsrantar. Igitur at nedictus XIV Graeco-MeMtitia applicuit·; neo un­ quantocius manus praegrandi bnic operi iterem ad­ quam huc de re constat aliquam motam fuisse litem Nil itaque cirea hanc regulam moveatur, accedente orientalis etiam hiérarchie* inter oriental· efficaci cooperatione, visam est expedit*, nt ooca- innovandam, phaosortim eum ad unitatem ritus in menica synodus de eo quamprimum reaeeumendo, familiis servandam conferat felicique exitu perficiendo sollicitam se praebeat; quemadmodum in concilio Tridentino* factam est quoad liturgieon Latinorum libros. (D) Non desunt qui inter orientales etiam ca­ tholico· dictitent Romanum pontificem nullam ia 1 ritibus alicuius ecclesiae mutationem inferre posse absque consensu reapectivi patriarchae aut etiam nationis. Ex adverso nonnulli extiterunt inter prae­ latos orientales qui, inconsulta sancta sede, sibi licere putarunt praetextu potissimum ritus ad pri­ maevum typum revocandi, aliqua ex parte liturgiam immutare. 1'trique errori occurrendum. De om­ nimoda et independent! auctoritate, quae vi pri­ matus in universam ecclesiam, Romano pontifici in re liturgies, quemadmodum in Ve canonica, com­ petit, ita ut quoties pro sui sapientia id expedire iudicaverit, ritus mutare libere possit, nullum du­ bium. Quod ad alterum pertinet, id ipsis verbis sanctae memoriae Benedicti XIV * schema decernit. Gregorius autem XVI* ait: ,Ea regula omnino servanda est, qua statuitur, inconsulta sede apo­ stolica in sacrae liturgiae ritibus nihil esse inno­ vandum, etiam nomine instaurandi caeremonias, < quae liturgiis ab eadem sede probatis magia con­ formes esse videantur, nisi ex gravissimi· causia, et accedente aedis apostolicae auctoritate.“ Quam quidem regulam sanctissimus dominus noster* con­ firmavit st o6 ontatin* oritntalibtu teeUtii* rdigie· stsstmc abunari mandavit < (E) Notum est, tabentibus saeculis plura Chri­ stianae pietatis exercitia inveeta fuisse ad pietatem fidelium excitandam, quod non sine peculiari Dei providentia factum est qui dat auxilium in tempore opportuno. Talia exempli gratia sunt spirituales, quas dicunt exercitationes, sacraeqae missiones, rosarium beatae Mariae virginis, exercitium Ftoe cruci», oratio Quadraginta horarum, devotio erga sanctissimum Cor leeu Christi Domini nostri, no­ vemdiales vel triduanae preces etc. aliaque plura. Notum est homines catholicae unitatis parum stu­ diosos, elapso praesertim saeculo multa contra quae- ' dam saltem ex hisco sanctis operibus commentos fuisse, praetexentes eadem venerabili antiquitati ignota fuisse. Quorum dicteria sanctae memoriae Pins VI reprobavit in dogmatica constitutione Anc­ iorem fidn*. Equidem multae el iisdem exercita­ tionibus in diversas Orientis ecclesias laudabiliter invectae fuerunt, et non sino populi utilitate cele­ brantur. Verum haud semel contigit haec minus probari nonnallis episcopis, eadem aversantibna, eoquod apud Latinos fuerint primum usu recepta, ideoque aliena censenda essent a ritibus orientalibus. 1 1 mart. I75C. ‘‘ Const. Boatrai pmttges· S taa. IMS. > Sms XVIII st XXI. • Cout. Demandatam 94 deoenibr. 1748, f A • Lit apost. Irttr prasistin» S Mr. IMS. • Xllocnt habit, ia consist mst. IS ini. JW7. > Prop. LXI-LXV, LXIXLXXIL Sed hoie ratio videtur habenda de Ruthenis, atque Italo - Graecis. Iuxta consuetudinem quae penes Ruthenos iamdiu viget, filii patrie, filiae vero matria ritum sectantor. Quamvis praesules latini etfutheni provinciae Leopolitanae in Concordia, quam inter se anno 1853 iniverant mutuo consensu de­ crevissent supplicandum sanctae sedi, ut abolita praedicta consuetudine, statueret, generalem regu­ lam cirea ritum prolis inter latinos et ruthenos me­ moratae provinciae esse restituendam ; renitentibus postea parochis et episcopis ritus latini, ne ea no­ vitas introduceretur, utpote quae paritatem inter utrumque ritum adimeret, et pluribus dissensionibus occasionem datura foret, rutheni praesules tandem consenserunt, ut antiqua praxis sorvaretur. Ea de causa decreto pontificia sanctione roborato diei 6 octobris 1843, quo Concordia approbata est. sta­ tutum fuit prolem e matrimoniis mixti ritus pro­ genitam educandam esse tn rit» parrarum tuxla serum. Bi itaque enunciate regula generalis graves offenderit difficultates, ad praxim, quae in provincia Leopolitana obtinet, retinendam adiici poterit clau­ sula: soleis coasMtudimhus α wncta udt rxprtut tpfnbatii. Quod reread Italo-Graeco» attinet, ita Benedictus XIV·: „ltifantes nati ex patre et matre graecis, ritu graeco, nisi aliter parentes, accedente ordinarii con­ sensu, voluerint, bsptixari debent. Nati vero ex patre Jptino et matre graeca, latinia sunt caere­ moniis baptisandi; proles enim sequi omnino debet petris ritum, si sit latinus. 8i vero pater sit graecus et mater latina, liberum erit eidem patri, ut proles vel ritu graeco baptisetur, vel etiam ritu latino, si uxor latina praevaluerit, id eat si in gratiam uxorie latinas consenserit graecus pater, ut latino ritu baptisetur.“ Hae regulae facile conveniunt cum ea quae in schemate exhibetur, si e medio tollatur privilegium in favorem ritus latini concessum pa­ rantibus, quando ambo sunt graeci, et uxori, quando est latina, ad hoc nt - proles latino ritu bsptixari > possit Bed privilegium hujusmodi revocandum videtur, sive quia placuit inter ritum latinum et orientalem paritatem esse quamdam constituendam, sive quia exceptioni pro solis Italo-Greecis locus rose non potest. (Θ) Regula generalis cirea ritum uxoris, quae decreto sacrae congregationis de Propaganda fide diei 19 martii 1769 approbato a Clemente XIII sancita fuit, statuit pome uxorem viri sui ritum amplecti, dummodo ipea latina non sit. Haec con­ sonat illi, quam Clemens VIII pro Graecis gene­ rarim* et Benedictus XIV pro Graecis Italiae atque insularum ediscentium edixerant*. Cum autem valde expediat, ut unitae ritus in familiis promo 1 > * * * Coast. Jvisoa dotem > & Costt. Demandatam 94 dee. 174* t 17. Coast St» poataroH» i II nn. MO. Instr, pro. (i meti· *0 sag. 1*M. Const As· fuMraiu 1 kal. inn. 1749 β VIII, a. 8-10. vaatar, qunadoquidea· aaperieati· daM aatie auper- j qua iaaataerit head mm «μ» diauidia, »bi rit·» diaparitaa, ideiroo via·· Mt mulieribw μϊμμμ^μ rit·» etéam latini tramitum ad viri sui rit·· per­ mittar*. Ex ouo illad etiam eoaeequitar at rit·· ipeÎM intograé observantiae eoaaulatar; quand· namque eoaiagM diversi aunt ritas, attenta prae­ sertim kalendarii diveraitate, uterqus ia periculo proprii ritaa praecepta violandi vanator. Quamvis aatem ail optabilia» q»am at unas ait in aaaqoaqa» familia rit··, duram tamen viaum aat obligaro uxora» ad ritam viror·· «noram semper •aquandum; aaapa enim contingit at qui ia aliquo ri tu educata» fuit, aegra illam deeerst, maxima vero ai agatur de amplectendo alio rita, · quo quia abhorreat. Hine Clemen* VIII1 poatquam deereviaaat: Orate· tant tegaainr ritam meriti latini, •abdidit. Qatino· inter ac Rutheno» provinciae Leopolitanae, iiciantur*. Attamen incongruum existimatuny eat approbata anno 1863, novum cuppeditat exemplum. in generali prohibitione excipere «olam laieoa ItaloGraeeo», idqne ab ip»o oecumenico concilio expri­ Placuit id per modum regulae cm» permittendum, mendum. Praesertim eum faeta fidelibu» facultate et cum eadem ratio militet pro consanguineis et affinibu» qui in eadem domo degant, ac pro cervi», ■aeramenta «uceipiendi in quo cuique placeat ritu, idipsum in schemate omnibua permittitur, ut lauda­ rarua admodum erit oaaua, in quo transit» a rita bile principium unitati» ritu» in familiis consta­ graeco ad latinum ait noee»Mriu»; hic vero abegue biliatur neeeeeilate iuxta Benedictum XIV concedi non debet (L) Haeretici· et schismaticis ad eccleaiam ca­ Raro igitur epiaeopi latini ea facultate uti poterunt. tholicam redeuntibu» licet illum amplecti ex orien­ Cum autem d» iia Graecia agatur, qui exiguum talibu· ritibus, qai ei» magi» arrideat. Hoc indul­ constituant numerum, et quibus facilia patet aditu» tum, quod in generali conventu Merae congregationi» ad «anctam aedem; ad hanc ipai recurrent, quotiM de Propaganda fide diei 10 Septembria anni 1888 ob extraordinariam cauMm ad ritum latinum migrare editam fait, quodque haeretico» et »chi»matioM a opus sit. baptiamo rmpicit servandum eme videtur; favet .Tantumdem viaum Mt dicendum de altero in­ enim haereticorum ac aehiamatieorum convenient, duito, quo vi praefatae constitutioni· JStm' pattOeoaque removet a periculo pervenionia. quod ali­ ralit* gaudent Italo-Graeci: «Graecua maritna poquando offenderent, ei ad servandum proprium ritum, tMt, ai velit, ritum uxoria latinae «equi.* veterem vitae societatem eum suis retinere coge­ Liept Orientalibu», de eonaensu utriuaque epi­ rentur. His vero qai baeresim et schisma eiurare, aeopi a gao et ad gnem fit transitu», transire de et in eccleaiam catholicam' »e recipere volentM, «tCoast. Sri paetoralie | », x IS, eae. tUatae suol | »0. aerio declarant, prout quandoque accidit, »e id nullo • Bac. Motae nat f’»l. pacto facturo·, niai in ritulatino admittantur, Ro­ M»». 14. manus pontifex, uti alia» factem eat, opportune 4 KaeyeL Maioe emet I >1. 1 lutr. np. cit » IMd. > I VlII, a ». M>7 D. SCHEMATA DMCRXTORUM PATRUM •no rittf orient·)! ad ahum, tenante utriaque •adorn in cueharittiae eoaeearatioao tederia adhi­ beatur. Id decretam aat in generali couventa encra· wngregationia da Propaganda Ida habita die 10 sept. 1838. Cum verq omnia paa prepositam Mhema dittinetio intar asymum at fccmentatam a medio tollatur, nulla ampliat auppatarat ratio, ob quam memoratam daaratam forat ea clausula coer­ cendum, quae catum diaparitatia materiae euobariatieae excipit At sublata ea elauula decretam BXAMDîT PBQPOMMXDORUM » N» eoMeetuMe^ih i· p«M augmi. Qee tetana, et aea iam agaratar 4» Mtatgiea tantam q—hriverai·, veru· de dogmatice, ia qaa Ramenta poatMeibcm patiant» esee miaime taebat; eadem pint·» ra­ tio·· qaa Macta· Vietor Romaaea peatifisx morem Asianeram cire· diem paaehatie celebrandi omnino raprabrandam oeaeelt, poatqeam quarationi illi Btargicae dogmatic» error aimait. Hinc Latini ve­ titi suat eelebrara vel oommunteare ia ferme· tato; Graecia vero qui pro temporum intervalli· ad ca­ ipaum latina fortasse pateret, quam par aneat. Ex tholicam unitatem rerertobanter, etsi vetitam id alia roro parte ob eamdem rationem naperiaa ad­ Von fuerit, ampliaaima tamee venia facta ett com­ ductam, libertati· nempe qua fideleo ia poetarum municandi ia aaymo apud Latino·. Quod quidem gaudebunt ad •uacipienda in quo euilibot placuerit nedum vetaetiseim· mori consentaneum orat, varum pro temporia ac locorum adiunetie peropportunum, ritu Moramenta, pauci admodum urunt, qui tran­ situm ritui merito poterant expoetalare. Batina forte etiam neoeaaarium ; ut omni, qua fieri potiat, igitur ritum eat praefatum decretum etae abolen­ eriperentur perieulo ia haereaim et schisma rela­ dum; in quo quidem praelati orientale· libenter bandi. Cum enim nulli tunc essent graeci vel orien­ consentient; ipti namque petitionibea, quibua idem B tal» epieoopi catholici, nullae orientalium catholicae decretum viant sternit, ut plurimum aegre annuere ecclesiae, timendum omnino erat ne oriental» ca­ tholici ad haereticorum eoclMias accederent, et ad consueverunt (N) Varios in eecleaia ritu· a sancti· patribus haeretico· pastores. niai apud Latino· communicare licuisset Haec vero «atit explicant ea, quae in institutos, aalva fidei unitate atque animorum con­ themate a Romania pontificibus pro temporum con­ cordia in diversi· regionibu»* ot provincii·· ab anti­ quiori aevo servatos fuisse compertum eet, quin ditione decreta fuerant. lamvero non amne quod neceaaiia· exquirit, ulla ex eit oriretur aemulatio rei contentio, aut utile ett, nbi necenitat dmierit Cum itaque apud occatio, qua unut adversus alteram se efferre vellet. Unumquemque vero receptum in eecleaia sua ritum natholioos oriental» patriarchate· et dioecete· fue­ •equi debuitte extra controversiam ett, et expretae rint rwtitatae, cum propriae ipti· pateant eccletiae, docuit sanctus Hieronymus (loo. oit): boo enim et neque congruut orientalium Mcerdotum numera· ipaa cum pattore tuo communicatio, et loci in quo dwideretur, cum denique, quod potitaimum eet, degebat, eocleaiaatica lex omnino poatulabat. Hia pax et liberta· catholici· asserta fuerit in imperio vero qui ad alia loca divertissent, licitum futue ao Othomanioo, erepti· a potentate •chismaticorum laudabile horum legibut et moribua teae aptare, praesulum, cum catholica fide» de licita et valida consecratione tam aaymi quam fermentati pani· in quatenus catholicae fidei et unitati non repugnarent, natis docuit unctus Augustinus*. qui propoeiti· hac tuto potita ait, iam powe in pristinum restitui r» super ipsa re quaeationibu· respondebat: .Ad quam- C videretur; niti fortote nova quaedam return ad­ cumque ecclesiam reneriti·, eint morem terrete, ti juncta veterem morem temperandum tunderent. Alia pati scandalum non vulti· aut facere.* Et rursus enim profecto invaluit etiam apud orientale· rerum ad lanuarium* eadem «uper contraveni· idem μπό­ conditio. Etenim non omne· eiutdem ritu· fidele· una in provincia vel in regione, aicuti oliin, degere ι ut doctor scribebat: .Nec disciplina ulla ett in hia •olent, veram iitdem in regionibu· et pravinciit, melior gravi prudentique ohristiano, quam nt eo modo agat, quo agere viderit eccieaiam ad quamquinze! iisdem in urbibu· et pagit diversorum ri­ cumque forte devenerit.* Cumque subdiuet hanc tuum fidei» passim occurrant, et in eadem civitate regulam te aocepinae a sancto Ambracio episcopo non unut, uti olim cautum fuerat, verum et duo et tree, plura· etiam alicubi, sedent diversorum rituum Mediolanensi, suaeque matri Mnetae Monioae pro­ batissimam fuitae, aiebat: .Ego de hac lententia episcopi. Idcirco illae modem caurae, ob quas li­ cebat quondam peragrinantibua aequi eorum moras etiam atque etiam cogitant, ita Mmper habui, tam­ •d quo· divertebant, auadent, ut, congrua congrui· quam eam caelesti oraculo acceperim.* Id vero, praesertim ei de Moramenti· ageretur, referendo, idipium iuxta modum fiat in praebenti·, neceuitas ut plurimum poatulabat, deficientibus ■quoad uaum Moramentorum poenitentiae potissimum pattitn in peregrini· loci· proprii ritua eceleeiis et •t eucharistiae, qui populo Dei tam ralutaria ac neoeaeariua .eet. ministris, tundebat autem studium catholicae uni­ tati· et animorum concordiae conservanda·. Hinc De poenitentiae aacramento nil novi decernen­ clerici et fidele· peregrini, qnibae pnweto erant D dum. Çtai enim aummo iure sacramentum illud a formatae vel pacificae litterae, admittebantur ad proprio 'sacerdote suscipiendum eaaet, proinde in miniaterium et communionem eucharistioam in ec­ proprio ritu, iamdiu tamen apostolicae sedis auc­ clesiis alius ritu·; et epitoopi, prrabyteri, ac dia­ toritate 1 not invaluit ut upieuique Herat Mcramenconi latini cum graecis, et riciteim concelebrabant, talem eonfamionem peragere et abaolutionia béné­ ' et ad altara procedebant aire Romae aive in Oriente. ficia·· recipere a 'quocumque catholico sacerdote Eoque mot iste invaluerat, ut ai quandoque aecae > ti statuerat eaaet» smcmtIm Claae» ΧΠΓ decreto factum fuisset, argumento eaeet discisrae unitati· qsod a Magragstiocs S. Officii aa. ITT· prodiit ; qaod qaid·· vel fidei vel animorum. A more autem into tam laudabiliter invecto re­ cedendum omnino fuit postquam orientali· eecleaia in baereeim et schisma prolapsa eet; eo rei magia quod a Michaël· Caerulario, nedum ritu· et consue­ tudines quaedam Latinorum sugillata· fuere, rerum etiam aperte edictum eat, illicitam et irritam eara 1 * * » Socral Hic. ted. Ub. V, e. 11. s. Hieroaym. tp. M d· ieiua. sab. Ad Catalan, ep. M. Ip. Malim 11·. -- dscrvtue, beat occatio» distoHianai Mueaitat fitter et OntMM Mriokit» dstaai ftorit. tatmu sd saw· ritu m par* rigata daalarevit ia. IM· a wgMgitl» ds Propaganda fida, «ÿtsdrca prspoait· dsbi·: .Petasata· «piseopl orienta)·· respwtivie ni ritu houdaihu pts tac Ishiis prohihars, m oosfiWMtur psecata m aMonarU· ladait, aat mbaaat aadiut, Mt taeram rmswli— ptvHpisat la aedesU· lattslt, atfaua praMar trapu paeohals, «t ia die talo vsrH gnda patronali*, «adra tuts eoagngatio ia gsMtaUhu osadtri· 4M 11 dwrab. ItM retpaedit: .Negative ia raaibu *tiaB quo» •senus eoeuraaie»·. nM ritu divenitat to* repegaat*. Hoc sstetn da istialt qasqw rsapecla ad orimtalu taeerdota use ptoauaeiaadra arae dabitst. «N cniusqne rite», quota M sgiisepee rite prebavsrii,, Qna pveiado te n ail aliud bnperant, qw» a* teaahaa iata oeeumenici atteai eoneiiH iariate probotar. Idipram porro da aaahariatia· saeraeento, quoad eemmnaicaates aaa rata quoad eeiebraat·*, saaeir* eompoUuat stadium ae uaeaaahaa fovasdae pietati·, aaimorum coaeordiae praouiuadae, eatholicM Mai roberandae. Et primo ad ptetataai quod «peetat, notam aat qua* aoUteita ramper fuerit aaoteate do crebra oateariariaa euaeeptioue, qua* patres q«otidiaaaat fideliu» panam esse dixsrunt at deeiderarunt: eisdem rare maiorem incumbers neoaaaitataaa, ubi maiu* immiaet periculum val eharitati divisa· val fldei, «vides· aat; proinde faeiliorem ad «aera­ mentum illad suscipiendum viam ao modem es*· eviwMNhhM ômq ^wnbi hrarattera soi rites. Nisi ipai eateoUei eoariteM* te nuam 'seueerdtasimi·. aalmi*, te hic prseeertim quae ad fideqs spectent, magie patebunt illotam frundibus et conatibus: ex dtette ante* patet, oeeaaioM saymi et formeétati ooateatioaos exoriri; fofftMM M· Mt JUbtl ■taetei et ei·actibus iam eauaU, ob qaaa Romani pontifices eommunteuem te fermentato tam severe Latinis interdixerunt, eamque inaaymo orientalibue tam facile indoluerunt, idem vetitam servetur, verehda» act, no a diversitate ritus, erroneum quoque diaeristen inter aaymum et fermentata· adstnatnr. Qaa du causa haud pauci ex orientalibus. votitam illud fastidiunt, et ex eo formo scandalum patiuntur, perinde ae ai dum una eet. fides, non idem eit Christus sub alterutra pani* specie. Quod sane animadvertit Gregqriaa IX rescribes· anno 123'4 ad comparandum; ao val magis quod hodierni fidoiao potiMimis illis auxiliis magna ex parta destituantur, quae antiquitus praesto eraat, aoilieot divinorum I Germanum ConstantinbpUiitanum arohiepisobpum Graecorum1. „8i dualitatie (alii legunt dubteterig) officiorum celebratione, solemni missae assistentia, ao divini verbi frequenti praedicatione. Iam vero, sensura circa eucharistiae sacram'eatum voster di­ eum lieet in diversis loeia plure* adsint ecclesiae, versus a nostro ri)ua inducit, attendo quod non sit plure* sacerdote·, utriueque tamen exiget» ut plu­ aliud nec diversum unius Domini noetri lesu Christi rimum nnmerue in eodem ritu, eo quod in pluree ... a Graecis pariter et Latinis noetrse salutis myste­ dividantur, eaepe accidit, ut fidelibue valde incom­ rium frequentatum .. . Sed uterque, panio simplex modum eit ad eui ritu· eodoaiam quandoque longinante sacrificium pania est: transsubstantiation· vero quiu* positam ae< jdere. vel. eam opperiri horam, foeta per verba Dominica, panis non est; et ideo nee fermentatu· nec asymus diei potest.“ Porro qua unuo vel alter eiusdem ritu· sacerdos praesto eit. Quid vero de bis dicendum, qui degunt in praetioum discrimen aaymi et fermentati quoad locie, ubi nulluo adest eui ritu· eaoerdoe, praesertim communicantes, veterum ea do re agitatarum quae­ stionum memoriam refricat, quas si fieri posset, si de latinis agatur vel de orientalibue asymo uten­ tibus, qui eevoriue prohibentur in altero ritu hoc perpetua oblivione extiaguere satius esset; Caeruest in fermentato communicare? Nonno pluries larii errores, quos schismatici grasci hactenus fovent, ac veluti factum eat (et fleri poterit), ut diutissime sacra virides formo ae vegetes servat, eucharistia earere debuerint, fortaaSe aliquando vel lapis fundamenti est, cui insistere potissimum vi­ ipsa urgente necessitate? Agitur de re omnibus detur 'paries divisionis orientales inter et oceidenpervia, quam nemo orientalium rerum gnarus ne- : tale· ecclesia* a schismatici* Constahtinopoiitani* praesulibus erecta·, qui non iam liniendus, verum gaverit, quaeque luculentius ostenditur ipea loco­ disturbandus omnino est rum comparatione. Ubi anim plures sunt eo^raiae Neque promiscuae eucharistica· communioni exempli grati* asymo utentes, uti fit nedum apud Latinos, verum et penes Armenos ac Maronita·; vel orientalium et occidentalium indicendae quidquam po**uot officere vel Florentini decretum, vel Ro­ in uno aut altero loco, in quo ex recepto iamdin more (quem apostolica sedes ibidem tolerandum manorum pontificum, potissimum Benedicti XIV consuit) licet omnibus cuiusque ritus fidelibus in constitutione*. Etenim synodus Florentina definivit, „in asymo sive fermentato pane triticeo oorpua asymo communicare, in his locis, maior eet fidelium Christi veraciter confici; Mcsrdotsspw 'in altero pietas, maior eucharistici sacramenti frequentia. Ad animorum eeaeordiem procurandam .quod ipsum Domini corpus conficere debere, unumquem­ •pectat, ros adeo perspicua eet, ut nulla egeat de­ que scilicet iuxta suae ecclesiae sive oooidental» monstratione, iis qui orientalium ree probe nove­ sive orientalis consuetudinem/ Hic agi de seerrrint. Siquidem diversorum rituum, fidelee ad sepa­ detfbu· ew/ionifiU» evidentissimum est; argumen­ tari exinde ad eucharisticam communionem pro­ ratas prorsus natione* pertinere videntur; et quo­ niam quo minores numero istae sunt, quoque inter fecto non tam facile; eo vel magis quod universa se propinquiore*, eo maiore·, uti «molet, inter «e ea auper te instituta disputatio Graecos inter et exercent simultate·, idcirco diversorun^ rituum Latino* reepexerit materiam legitimam et validam fidelium crebrae et frequente· rant contentione· > sacrificii misrae. Verum non deest gravissimum et aemulationes. lamvero si in tanta eorumdem argumentum, quo asseri tuto potest, «asctam illam fidelium diversorum rituum propinquitate et inter- synodum' nolnisae interdicere promiscuam fidelium mixtione, diversus quoque modua et consuetudo communionem. Revera Isidores métropolite Kio•it in ipsa eucharistica mensa, ita ut quod unus viensis totiusque Ruseiae, qui in synodo Florentia· concupiscit, alter abhorreat, pronum sst intelli- locum tenuit Dorothei patriarchae Antiocheni, illiusgere, exinde spiritum unitatis, cuius mensa illa que magna pars fait, eum absoluta synodo legatas caelesti* et symbolum est et feme* et principium, a latere id Lithuania, Livonia et tota Russia fuisset reaunoiatas, hanc Budae dedit eneyelieam anno prpmanare non posse, quin potius, inde dissi­ 1440 omnibus christifidelibu**, in qua enunciate dia animorum'fovenda, forte etiam excitanda ·*··, unione et pace Graecorum et Latinorum, omnibus inverso prorsus ordine ac flue quem Christus Do­ qui^ Constaatiuopolitanae ecclesiae sublecti essent minus intendit, monente etiam Apostolo1: .Quo­ niam unus panis, unum corpus multi sumus omne* in Russia, Serbia, Valachia et alibi, baec edicit: .Imprimi· adiuro vos in Domino nostro lesu Christo qui de uno pane participamus.11 Denique promiscua haec sacrae eucharistiae > Mansi condi. sd. res. Colet, torn. Xlll [Msavi XXUl. susceptio valde opportuna est ed eatkolieam fidem •On] ; Bayaal. sd sa. 1S3& s. t. Kaebir. Graecor. Beueveat 1717 roborqHdam, Certissimum est, neo minus dolendum, I I Corinth. X, 17. MC- » * dsMl. ecdee. RMm. ract. Michael Hsrsdsvics. pag. Tt •t ia dmai. H«m. Ml α 8CMMATA DBCBBTOBUM PATRÜM EXAMINI PROPONENDORUM •IS na qua divisio vos inter ot Latiaos ampliae anb- A itaimt nmftb impenderent, ut Latini aemper in sistet, cum omnea sitis Domini nostri lesu Christi asymo, Grneei autem, ubi propriam parochiam servi, in nomina eius baptisait.... Itaque Graeci habeat, ia fermentato commuicareat. Hae porro qni in Latinorum regione degant, ont te sua regione eadem indulgentia plus minuavo usas eat idem habeant latinem ecclesiam, omnea divinam litnrgiam pontifex erga Melehitas* et Cophtos*. Atque ex adeant, et corpus Domini nostri Iase Christi ado­ tunc hasce regulae apostolica sedes secuta eat; noa rent, ac cordo contrito venereatar, non secus ae id ite tamen, at quandoque eodem iadnlgantia erga in propria ecclesia quisque faceret, ure non st eets- Latinos uti non debuerit, pluriesque aut permitten­ JUtttdi grati» lati»·» tactrdtitt adtatti, st corpus dum aut tolerandum consuerit, ut orientales quo­ Domiai nostri sA risdrm aatigiant, Similiter et La- quo licet raa . eooteeia ■ non destituti, neque ulla tini debent ecclesias Graecorum adire et divinam urgente necessitate, in asymo communicarent, ipsis litqrgiam auscultaro, fido firma corpus lesu Chriati orientalibus boo ipsum haud raro graviter poscenti­ ibidem adorare., utpote qnod sit verum lose Christi bus, quin et expostulantibus. Graaci autsm colo­ corpus, sive illud a graeoo' saeerdoto ia fe tato niarum Graeoo - Albanensium a vetusto promiscuae communionis usa .penitas cessare noluerunt, etsj sive a latino sacerdote in asymo consacra .· latini episcopi, in quorum potestate sunt, editio rit: utrumqnp enim aequa veneratione dignum legibus et decretis benedictinae constitutionis obser­ Sive asymum .sive fermentatam. Latini quaque vantiam urserint. Cuius vim eludere pluries conati /fleantur apud sacerdotes gratta» et dimnam eo Beant, graviterque .conquesti* ob vetitam promiscuam manioarin at htdmt aehpiaat, curt idh» sit u communionem. que. Ita nmpt ifatuit conciliant Flartnti in publica sessione die 6 iulii anno 1439.“ Hae-'', miserante Deo Orientalium conditio post Benedictum XIV immutata est, uti supra fuit adtenus praefatus Isidores. notatum'. Proinde videtur ab eiuadem decretis recedi Haec vero quae cardinalis Isidores edixit de posse, quibus Imtini vetantur communicare in fer­ promiscua communione aaymi et fermentati, con­ firmari posse videntur ex abusu quem improbavit mentato; et indulgentia Graecis et Orientalibus immediatus Eugenii IV successor Nicolaus V anno concessa communicandi in asymo, neque necessitate 1448, novem scilicet post annoe a celebrata synodo est coercenda, neque consuetudine tentum toleranda. Utrisque scilicet et Orientalibus et Latinis indulFlorentina. < Hic enim1 ghaviter questus est, quod in locis quse catholicis in Graecia subieota sunt, gendum, ut sive in asymo sive in fermentato apud multi catholici (latini ritus) uniomt praetextu ad catholicos ■ communicent, ut4 omnes st tiaguli qui ctriftiaao nomine censentur, m Aoe unitatis tigno, graecos imprudenter tranhrmt rittu (allecti fortasse, ut animadvertit Benedictus XIV*, libertate Graecis in Aoe oineuZo ekaritatit, iit Aoe eonrordiae tymbolo praeservate retinendi post ordinem sacrum uxores, iam tandem eliquando eonwniqnt et concordent. quas antea duxerant). Quod factum 'improbans Nicolaus V ait: „Nam etsi laudabiles orientalis ecrlesise ritus sint, non liett tamm tednianun ritus psrmiscrrr, ntqnt id untquatn tacrotaneta synodos Florntina ρττ»Μ.“ Quapropter mandavit ut in praedictis locis permixtio rituum omnino prohibe­ retur. Iam vero ex prima'pericope earumdem lit­ terarum apostolicarum, et ex annotatione Bene­ dicti XIV palam est, actum fuisse in casu de transitu a latino ad graecum ritum: hunc vero ( aliquos licitum putasse Minii prostsxta.' quo con­ firmatur post synodum Florentinam gMquam rituum communionem invectam fuisse. Etsi vero eiusdem Isidori testimonio evincatur permissam fuisse a Florentina synodo promiscuam communionem axymi et fermentati, haud tamen dissimulandum est, praxim saltem subsequentium saeculorum id non ubique et semper servasse; et abusus una ex parte inde derivatos, Graecorum vero novam prumptainque defectionem haud per­ O In hac tamen indulgentia concedenda, nullum praeiudicium parochialibus iuribua eat inferendum: ideoque caretuj ut cinguli fideles a proprio parocho. proinde in proprio ritu paschalem comm . et sacrum viaticum recipient. Ne autem ob deficien­ tiam ecclesiae vel sacerdotia eui alterutri praecepto obedi re praepediantur, idcirco in tali casu haec ipaa reservatio cessare debet. , (0) Quidquid forte dici possit de antiquis ebcleaiae temporibus, exploratum est pluribus abhinc saeculis absolute et generarim vetitum fuisse sacer­ dotibus propriae ^ecclesiae ritus cum alienis miscere. Eugenios IV in concilio Florentino declaravit: sacerdotee in altero, hoc eet in asymo vel fermentato, pane triticeo ipsum Domini corpus conficere debere ; «MUNqusmqtfe teiliett iuxta mat eccltnat ht» othdmfali» fise orientalis eensusfudinem. Et sanctus ‘ Pius V .decrevit5 : „Quibusvis presbyteris tam graecis quam latinis in virtute sanctae obédientiae et sub indignationis nostrae ac perpetuae suspensionis a divinis «poenis districtius inhibentes, ne deinceps misisse, ut Romani pontifices quod laidorua a Floren­ tina' indultum refert, omnino servandum curerent, D presbyteri graeci, praecipue uxorati, latino more, quod tamen diversis in locis nemine reclamante .cf latini..graeoo ritu, huiusmodi licentiarum aut ■ factum est usque ad Benedicttun XIV, qui anno, facultatum, aut alio quovis praetextu, missas et a)ia officia celebrare aoft celebrari facere prae­ 1749 (quo Abrahamum Petrum primuto Armenornm . divina ~ ' patriarcham in catholicam communionem recepit) ' sumant/ Strictior adhuc est inhibitio sanctae me­ moriae Benedicti XIV, quae habetur in eius con­ de ritualibus Italo - Graecorum controversiis primo regulam constituit. Edita itaque constitutione Etsi stitutione Etti pottoralit* ; et in encycKca Allatae pahoralit 26 maii 1742 prohibuit, ne laict latini mnt idem pontifex’ generarim docet; „Iure cano­ nico illud quidem statutum habetur, ritum orien­ communionem a graecia presbyteria sub fermentati talem et graecum cum latino haud mm miscendum, specie reciperent; et permisit ut Graeci communi­ uti videre eet ex integra decretali Caelestini III carent in asymo, ei vellent, ubi parochiam graecam non haberent. IIn locis vero, ubi Graeci et Latini apud Gonsales cap. Oum ttamdum, dt temptritui simul morantur suas eccleeiae habentes, et „„ pro­ i Const Demandata·! 84 4sos«8ris 1748IA miscuae communionis usus esset, si haec consuetudo • Const. Kt (Wmsw tempore 4 smU 1744 4 14. ■ Memeris mtorHO m ropsfamenh' aw. dtUt chttit Qncosine- populi offensione animorumque commotione removeri non potest, ordinarii curam suam, sua- Altaatti we., Napoli 1834, peg- 48. ■ Apost. lita. Ptrtmil e sept 1448 Sf, BayuH. ad «a. 1440 sum. 10. • Coryci. AUstas nmf ta mart. 1?M I ». 4 Trident, sees. Kill. ‘ Const fnaUentia Jtomom psnt^lris 90 aug. 1888. • I VI, n. 10, 11. «K Λς'-' SCHEMATA Di fflBt® WOTAtTOY tniMiKHti; atque ia ÇuasUa, if oeeumeindùte, dseretaH laaooeatii HI cap. A nsioMm «aMraia peaeat ia eaae MMseitatia, m cap. Qaaaira, d· offie. iudi». «tua -devetieaia aaa^a, dnmmodo rita rathaaa ealebreet Bt a eeatta saeerdotea ritaa latiai ia •eeleaiis Ruthenorum aaa Mhiamatiooram, altaribua at calicibus aa reatibus saaris uti at simam celobrare valeant, ritu tamsa latino; et praedicta ser­ ventur seduM omni scandalo et de lieeatia prae­ latorum et rectorum ipsarum ecclesiarum/ -piaestit itaque huiusmodi indultu generalia reddere, debitis tamen munita conditionibus. (Q) Decreta, quae omnem rituum mixtarum pro­ •rdfaor., at ia deeretali Innooentii ΙΠ cap. Wen de caMretieiw awaMnaa.1* lam aero huiuamodi in­ hibitio innovanda vim at; num anta ritaa oocidanti· at orienti· aarti teotique servandi aunt, oportet procul dubio, ut ministri ia sacris par­ agaudia officiis proprio, ritui adhaereant, qnia cun ipai ad ritaa oonflciandoa ordinantur, intimius aa habent ed sotumdem oonservationsm. Hino, gravibaa quidem accedentibus causis. Romani pontifices alicui saoerdoti transitum permiserunt ab uno rita ad alium, nec rara aunt exempla mimionariorum, quibua indultum fuit, ut missam in orientali ritu celebrarent; aed vix unum aut alterum invenimus exemplum dispensationis pontificiae sacerdoti factae ad suum ritum cum alio permiscendum. (P) Lex omnem rituum permixtionem vetans emol­ lienda aliquantiaper visa est. Equidem etiam posteaquam concilium Florentinum statuit emwijueasqsM stata suae ecclesiae consuetudinem Demini corpus con­ ficere debere, usum latinorum celebrandi graecornm more, et viceversa, alicubi permansisse, aut fuisse subinde introductum, patet ex suprucitata sancti Pii V constitutione Providentia Romani pontificie. Qui qui­ dem usus adbuc forte vigena inter Italo-Graecos in causa fuit, cur Benedictus XIV illum districtius in­ hiberet in praefata constitutione Elei pastorali·. Sed durum profecto est, sacerdotem ob defectum supel­ lectili um sui ritus eo adduci, ut per diuturnum tem­ porie spatium a missae sacrificio peragendo abstinere cogatur; qùod non raro evenire liquet, ex quo haud facile est invenire ubique Orientis ecclesias vario­ rum rituum, aut aecum quocufoque deferre ea omnia quae ad eiusdem sacrificii celebrationem necessario praerequiruntur. Qune non defuero theologi, qui docerent sacerdotem latinum, quem peregrinari con­ tingat per terras Orientalium, si. velit, conformare se posse ecclesiae Graecorum, et in fermentato consecrare vel communicare. Sed in huiusmodi circumstantiis provida spostolicae sedis indulgentia iamdum enituit. Nam Benedictus XIV in constitu­ tione Imposito nobis' Latinis in tota Kussia Polonica commorantibus concessit, nt «a sccZrstw Ruthenorum unitorum, deficientibus lapideis altarium tabulis rite consecratis, super sacris eorumdem Ruthenorum antimonsiis missarum sacrificia celebrare, atave etiam ■.. m huiusmodi celebratione eorumdem calicibus stamneis uti libere et licite possint et caleant. Et ibidem confirmavit rescriptum a Clemente VIII anno 1602 datum ad supplicationem episcopi Vilnepsis con­ hibent, inteliigeada sass non modo do ritibus, quae ad missae sacrificium et ad Moramentorum administrationem pertinent, verum etiam de benedictioni­ bus, atque adeo de Hogue liturgies, constat ex variis resolutionibus sacrae congregationis de Propaganda fide. Immo quod do Moerdotibua dictam eat, dici etiam debere de aliis inferioribus miniatris, patet ex responsione eiusdem sacre· congregationis facta patriarchae Hierosolymitano anno 1866, in qua de­ claratum fuit: Nonlioere presbyteris aut aliis ministris rituum orientalium, officium diaconi aut subdiaçoni exercere in mises solemni, latino more celebrata. Verum hanc prohibitionem haud servandam eoae visum eat. PraXis hodierna quae hac super re in Oriente viget, ideerta variaque admodum est . ali­ cubi ministri diversorum rituum absque scrupulo mptuam sibi ad^stentiam in saerio functionibus prae­ stant; alibi utrum id liceat, dubitatur; quidam pecu­ liaribus rescriptis eum iu finem ae munitos ease aiunt. Expedit; igitur ut generalis regula praefigatur. Ea vero quae in schemate proponitor, quaeque aati» moderata est, his potissimum de causis commen­ datur: 1“ Antiquitati consona eet; usus enim con­ celebrandi olim signum erat unitatis et pacis; 2° con­ ducit ad concordiam inter ministros diversi ritus fovendam ; 3° ob oculos fidelium ponit unitatem sacerdotii Christiani; 4“ denique ostendit liturgicas differentias adeo urgendas non ease, ut decori cultus cedere non debeant. tR) Clehus orientalia aaepe conqueritur quod videat suos, desertis proprii ritus ecclesiis, ad alio­ rum, et praesertim latinorum missionariorum eccle­ sias convolare; nec curae eme misaionariis, ut orien­ tales ad fheqitnqciam eorum funetionuf excitent. Haec igitar adhortatio eo tendit/ ne ex libertate, quae fidelibus conceditur circa susceptionem sacra­ mentorum, ullum parochialibua ecclesiis praeiudicium obveniat; lenibus autem verbis fit, ne parochi ea abutantur ' ad attrahendos in suas ecclesias fidele·. Ceterum huiusmodi adhortatio consentanea est con­ cordiae, quae hac super re anno 1706 inita fuit inter missionarios latinos et patriarcham maronitam atque in. generali consessu habito sub die 20 aprilia 1706 approbate, et anno 1769 extensa ad omnes orien­ tales nationes in urbe Aleppi commorante·. gregationi Sancti Officii exhibitam, quod ita ' se habet: -Sacerdote· Rutheni non schismatici in ec­ clesiis catholicorum ritus latini, altaribus, calicibus qt vestibus sacris eorumdem catholicorum uti et ■ IV ksl. apr. 1751. DOCUMENTA AD CONSTITUTIONIS PASTOR AETERNUS PROMULGATIONEM, ET RECEPTIONEM SPECTANTIA. i. ACTA SANCTAE 8EDI8. 1. Litterae nuncii apoetollei Pariaiensls ad eusinentieaimum eard. Antonelli a secretin statua de eaaatitaUoae Pastor aeterna·. Eminens· reverendissima. Per up accorde non Mprei dire se casuale ο volqntario e prestabilito pareochi vescovi, i quali Cpson- u animai- tomus Lin. nella questione conciliare della deflniaione della in­ fallibility pontificia hanno dato il voto contrario, ai sono intesi a insinuare o enunsiare il parere efie il riapettivo decreto dommatico non sia stato an­ cora pubblicato canonicamente, lasciando intendere che non è ancora obbligatorio. Gesi 4 certo che monsignor areiveseovo di Parigi nella riqaione che ha tenuta qui dei suo clero si è espresso in queste Μ »1» B ADHAESIONES PAÏRUM AD 00Ν8ΤΓΓ. ΡΜΤΟΒ AXTKANUS βίβ di adaaioa*. Mana mlo dabHo di ugantera a e. a. tale dteordiae nalT intereeee da’pror redimenti, eha 1* · aedo nella ena aaggeaaa riputari epportaei per rimadiarri. parol·, eha or* raatano la diflooltb della promnlgaaione. Nallo aiaaao aanao praaao a poao hanuo pariato i reaeori di Vardua a Dijon earn· r. E. rorerendiaaima ροδ rilarara da quanto rapport* rt'riwr» nel numéro qai eompiegato1. Qneete ia■iouaaioni o affarmaaioni noa raatano aaaaa effatto, a I'aeo ae na ripate nell' ordine dai fadali e dal olero inferiore con senai di offaea e di aeaadalo, o Inehinato *1 baeto dolia eaet* porpora ool pii profonde ooeeqnio bo 1'onore di riprotMtarmi di roatra emiaoaaa rarorandiaaina Parigi 2 agoato 1870. umiliaaimo obbedidntiMimo aerro 1 In (Minorat· epbamerida «. lien lendi 1" «Mt 1870 Flario aroir. di Mtr* nunMo apoat. haec hebestar; a) Mijon à son retour, on remarquait un très grand nombre bane oib non foaae neceaaario nel caao. In conaado fonctionnaire· publies ... M. l’abbé Letauuf, vicaire général, a félicité le prélat b guanaa di obe, aeoondo la nota regola, ai reaa obson entrée dans 1a cathédrale. Après k chant de Te Dent*, bligatoria per Γ intiero monde cattolioo, aenaa mpT Rivet est monté en chaire. .La fotigue du voyage, dit biaogno di altra quaiaiaai pubblioaaione. la Orowifue religieuse de Dijon, et l’heure avancée no lui per­ Ro craduto dorer comunioare a r. a. i. quaata mettant pas d'aborder leo grando· questions qu’il aurait aimé θ brara oaaerraaione, affinchè poaaa eaaerle di norme A traiter, il l’eet borné h recommander A ··· auditeurs, comme U l’avait déjà foie la veille de aon départ, d'avoir eoadanoo dans nal eaao di dubbii che le ai muorano da qualche les travaux de l'auguste amemblte que l'Ksprit de Dieu luiparte. tuéme assiste de ses lumière·. D'ailleurs, a-t-il ajouté, c’est Con aenai eoc. au souverain Pontife, qui eat mon évêque comme le vôtre, de Rome 11 agoato 1870. none faire connaître les décrets du concile.· G. card. Antonelli. On remarquera eos dernière· parole·, qui semblent indiquer que mgr l'évêque de Oijosr no m croit pas obligé de faire con­ naître dés maintenant les décrets de la sainte asaemblée, eon1 Hae litterae datae «nat 'etiaa eadem die apoatolieia Armé· et promulgué· en plein oondle par le ooerersin Pontife. adadia BraxeUead, Moaaeaaai et Vieaaeaai. II. DOCUMENTA AB EPISCOPIS GERMANIAE SIMUL EDITA. dnreb mabrare Zeitungen rarbraitete Bemarkung ror, daaa dia BiachSfa der Minderbait au Rom eich dahin rerbunden hlttan, mit der VerSffentlicbung dar OonailabdHachlfiaae in ibren Didoeaan nicht eher 1870 angwtii 30. rornagehan, ala bia dardber aine rorgingige BeDar ron aaitan dee Erabiaehofa ron ΚδΙη D rathung und VeratAndigung outer ihnan atattgefunden gangeneo Eialadoag aufolga hattan aieb auaaar dem- haban «Arde. Keiner der unteraeicbnaten Biachefa •alben der Erabiaobof ron MOnehan nnd dia Biachdfe rraaata aieh au erinnern, daaa eina derartige Verron Fu Ida, M aint, Raganaburg, Eiehatitt nnd Ermland, einbarnng au Standa gakomman aai. Bodann ward· dar Enbiathumaranreaar ron Fraiburguaddar Weib- aaoh rorgAn^igar aingahandar Bmpraohnng und ErArtarnng dea Hauptgeganatandaa dar Barathung bebiachof ron MAnater ala Vertratar dea dortigan Kapitnlarrikara in Fulda an ainer gameinaebaftUobaa •abloeean: daaa eina gemeinachaftliohe Aaepracha Barathung hinaiahttieh der arfordarttahaa gaeignatan dar Blechflfa an dia GIBnbigan entworfen und allen Biaahefan ron Deutachland.rrelcha «either aiob an dan Sohritta gagan dia rialfaeh in Dantaebland aiob kundgebende Opposition gagan die Baaahlta·· dea Confaraonan an Fulda bethailigt haban, anr Unterraticaniachen Concile raroammait. Dia Barathung «chrift rorgalegt warden «olla. Eia ron ainam der wurda aingaleitat dnreb eiae Mittbailnng dea Inhalta Mitgliadar dar geganwtrtigen Confarana beraita mitdarjenigen Schraiban, welehe ron aaitan der niabt gabrnobter Entwnrf einar aotehen Anepraohe wurda eraebienanan BiacbSfe aingalantan waran, nnd walehe einar nAharn ErOterung und rarachiadanen Modibekundeten, daaa in raraobiadanaa DiOeaaan die floationen nnte/worfen, «odann nacb arfolgtem Ein1. Acta conrentua, qaem Faldae habnernnt epiaeopi Germaniae. Oppoeition und dia daduroh barrorgarnfana Anfregung derOeiater aine aablreiche, mitechiamatiaehen and kirchanfeindlioben Tendenaeif rerbundene let In einam dieeer Schraiban fand aiob anob die beraita reratindniaa «lier gegenwhrtigan rollaogen und ba•chloaaen, daaa defaelbe gedruckt und alien Biachdfen augeetellt warden aolla. Ea wurda farnar beaohloaaan, daM naoh arfolgtar Vardffantliehungdiaaar Anapraoba »17......... v—u flrUMf gegen diejenigea Gltabigen, aad nameatlieh gegoe diejenigea Priester und Lehrer, wakha aodana etwa noch ia ihrer Opposition gegen die Conoibbeaehltae verbarren «Arden, naeh den Voreehrifton der Morel aad dee canonieohen Reehta, «enngleioh mit aller suUaoigen Langmuth and Milda and each vorgtagiger beaoaderer Belehrwng und Enaahnnng, ver&hron verden, and dam in den einaelnen Didoeoen nine Belebrung der Gllubigen Aber die verbreiteten Miaoverettndniaae and Vorurtheile gegen die Conoilebeechldaao auf dea Kanseln duroh Hirtenbriefe ja nach dee BedArfniaae der Di&ceoe erfolgen eolle. (Augab- Allgem. Zeitung, 23. Oct. 1870, fl. 4688. Cf. 8. 4704.) a. Epitroporum Germaniae poet conventum Fuldenaem litterae pastorale*. 1870 menae augueto. Die unteraeichneten Biachbfe entbieten dem hoohw. Clerua und den Gllubigen Grass und Frieden hafto Zeagea aeiaea Inhalteo «am. Alloa died* gibt gawirn ihrea Aamprttehea eiaon hohon, vieU ieieht dea hdehatarfgiiebea Grad aaenaehlieher Glaab«Ardigkeit. Das alien genftgt aber uicbt, urn einea AbernatArliohen Act dea Glaubena an begrAndon. Diaaar raht in aeiaem letaton Grande niomala aaf dem Zeugaiaee von Menaebea, wean aie gleieh die allerglaub«Ardipten wires, and vena each daa ganse Menaabengeaahleebt ia aeinen beaten and edebtea Vertretern diooea Zengniea ablegte; dsaasr rail iatewr gene and elifin tnnf dtr W*krhafhgkmt GeUtt ttUui. Wann dabar dip Kinder der Kirehe die Aaaaprtebe dor allgomeinea Coneilien gUtsbif annehmea, so than aie ee in der Uoberseugung, darn Gott, die ewige and allein ana aich unfehlbapeW ahrhoit, bei denaelben in übernatûrlioher Weise mitwirkt and aie vor Irrthum bewahrt. Kin ooloboa aUgemeinee Concil iat daa gegenwArtige, welehea unaer Heiliger Vater, Papal Pius IX.. wie ihr viscet, each Rom berafen bat, und su welchem die Naohfolger der Apoatel sahlreicher ah je suror von allen Theilen der Erde berbeigeeilt aind, um mit dem Nachfolger Petri und unter seiner Lei lung die groaaen Intereaaen der Kirehe in der Gegenwart wahrsunehmen. Nach vision und ernaten Berathnngen hat der Heilige Veter kraft seiner apoatoliachen Lehrgewalt am' 24. Aprikund am 18. Juli d. J. mitZuatimmubg des heiligen Concib vemcbiedene Etftoeheidungen Ober die Lehre vom Glauben und von der Kirehe undLiirdm Oberbaupt im Hem. Vom heiligen, allgemeinen vaticaniacben Concil in unaere BiathQmer surAckgekehrt, halten wir ee, in Vereinigung mit anderen deutachen BischSfen, welebe der Kircbenversammlung beiauwohnen verhindert waren, f&r unaere oberbirtlicbe Pflicht, an each, Geliebte im Hem, einige Worte der B^lehrung und Mahnung au richtea. Dane wir dice gemeinsam und feierlich thug, dasu liegt .Veraulaaaung und Grund in den vielfacb irrigen Auffaaaungen, feierlich verkAndigt. Hierdurch net also daa unwelche aeit Monaten über daa Concil verbreitet fehlbare Lebramt der Kirehe entachieden, der Heilige worden »ind, und die such jetât aoch in unbef|gter Geiat hat duroh den Stelivertreter Chriati und den Weise an manchon Orten aiob geltend su maoben mit ihm vereinigten Epiakopat geaprochen, und daber mOaaen alia, die Biacbofe, Prieater und Gllubigen. auchen. Um die gbttlichen Wahrheiten, welche Christus dieae Entscheidungen ala gdttlieh geoffenba^te Wahrder Herr die Menschen gelehrt bat, in ihrer gansen 0 heiten mit featem Glauben annehmen und aie mit freudigem Hersen erfaaeen und bekennen, wenn aie Reinheit und UnverfiUachtheit su bewahren und aie gegen jede Verlnderung und Entatellung su aichern, wirklichGlieder der Einen, heiligen, katholischen und hat er in aeiner heiligen Kirehe ein tmfMbaru apoatoliachen Kirehe eein und bleiben wollen. Wenn ihr, Geliebte im Herrn, deaaungeschtet Lthraett eingesetat und demaelben aeinen flebuts Einaprache dagegen erbeben und die Bobauptuug und den Beiatand dea heiligen Geiates fAr allé Zeiten verheiaaen und gegeben. Auf dieaem unfehlbaren auesprechen hbrt. dam die vaticanisehe KircbenverLehramte der Kirehe beruht die ganse Sioherheit sammlung kein wahrea allgemeinen Concil und deeeen und Freudigkeit unaeres Glaubens. BeachlOaae nicht giltig eeien, so lasset eueb dadnreh So oft im Laufe der Jahrhunderte MissverstOnd- in e'urer Hingabe an die Kirehe und in der gliubigaa Annahme ihrer Entscheidungen nicht beirren. floloh· nisae oder Anfeindungen einselner Lehrsktse aufEinreden aind durchaua unbegrflndet. tauchten, hat dieses unfeblbare Lehramt auf verMit dem Papate in Einheit dee Glaubena und aohiedene Weise, bald in grihaeren Veraammlungen, bald obne dieeelben die IrrthOmer aufgedeokt und der Liebe verbuoden, habpn die versammelten Biachdfe — gleiohviel, ob aie in chriatliohen Linden surOckgewiesen, aowie die Wahrbeit erklkrt und foatbegrOndete Diboeaen verwalten oder outer den featgestellt. In der feierliobaten Form geechah dies Heiden in apoatoliaoher Armuth daa Reieh Gotten durch die allgemeinen Coneilien, d. h. duroh jene groaeartigen Versammlungen, auf denen daa Haupt auaaubreiten berafen aind, ob aie grbaaere oder und die Glieder dea Emen kirchliohen Lehrkdrpers D kleinere Heerden su hflten haben — ala rechtmiaeige sur Entsoheidung der obwaltenden Zweifel und Nachfolger der Apostel aile mit gleioher Berechtigung Streitfragen in Glaubenuaohen susammenwirkten. * an dem Conoil Antheil genommen und haben alios Dieae Entscheidungen . haben nach der ein- in reifliche Erwigung gesogen. Solange die Berethungen danerten, haben die mathigen und unsweifilhaften Ueharlieferang in Biecbbfe, wie ee ihre Ueberseugung forderte und ee der Kirehe otets ala seiche geggljen, die ein übernatürlicher gdttlicher Beistand vor Irrthum bewahrt. ihrer Amtspdioht entaprach, ihre Anaiobten mit unumwundener Offonheit und mit der nothwendjgen Deohalb haben aich die Glkubigen su alien Zeiten Freiheit auageproohen, und ee sind hierbei, wie dies dieaen Entscheidungen ale unfehlbaren Auaeprtlohea bei einer Veraammlung von nahosu 800 Vttern kanm dee heiligen Geiates unterworfen und eie-mit sweifalandera su erwarten war, auch manche MeinuhgnloaerGlaubenagewiMheit fflr wahrgehalten. fliehaben dies gethan, nicht etwa weil die Bischbfe Manner veroohiedenbeiten hervbrgetreten. Wegen dieoer Meinungsverschiedenheiten kann aber die Giltigkeit von reifer und vielfaoher Erfabrung, nicht weil manche unter ihnen in alien Wiasenachaften bewandert dor ConcilabeochlAaao in keiner Weiae bestritten waren, nicht weil aie aua alien lAndern der Welt werden, eelbat abgeoehen von dem Umatande, dans suaammenkamen und so gewiMormaaaen die menach- fact aAmmtliohe Biaohbfe, welche surZeit der ôffentliohe Erkenntniaa aller Welttbeile vereinigten, nicht Hchen Sitsung noch abweiehender Ajaaicht waren, eieh der Abotimmung in deraelben entbalten haben. well aie daa Wort Gotten in einem langen Leben Dessungbaohtet behaupten. daos die eine oder erfonoht und verkAndet hatten und deohalb glaub»· 919 ' E. ADHAESIONES PATRÜMA 3 OCfNBTIT. PASTOS ASTKRNÜ8 MO die andere,. rom «Ugemein·· Concil eatoehiedene Λ + PmIim, kraUaebof ro· KSI·. Lekre in der heiligen Schrift Und in der kirohlichen t Cbrûtoph Fforvatin* Biwhof roa Falda. Uebèrlieferung, den beiden Quellen de· katbolieehen Wilholm Emanuel, Bitehof roa Main·, OUnbeos. nicht enthalten «ei oder mit denaelbeu t Ignatiaa, Biaohof ron Rageaaborg. •ogerin Widerepracb etehe·, ist ein mit den Grand* t Fran· Leopold, Biaehof.rpa EiehaUtt •taeo der katboliechen Religion unvereinbarw Be- t Philippe·, Biechof ron Ermeland. ginnen, welche· sur Treanung tou der Ο·η>οίι»ο1>*Β( t Johann, Anxiliar-Bi^hof ron Mtnater. Vertreter de· Capitular-Viear·. der Kîrche flQbrt. Dieeemnach erkl&ren wir hierdureh, date daa t Lothar, Biechof ron Leuka i. p. i.. Capitutar-Vicar ron Freiburg. gegenwlrtige raticanieche Concil ajn rechtmtaigee allgeœeinea Concil iet; daeeferoer dieee· Concil 3. ebeneewenig wie irgeod ein· andere allgetnetne Bererendlmiail arrhiepincopl roloaieaaia Kirchenveraanimlung eine neue, son^der alten ab- . epiatola, qu eoe epfMvpoa (lerrnaalae, qai weiebeode Lebre aufgestellt oder geachaffen. sondera Falddai non reaeraat, invitat, at epletolae ledtglich die site, in der Hinterlage de· Glaubene pastorali sa barri beat. enthaltene und creu gebQtete Wahrbeit entwickelt. 1870 menae iwptembri. ■■ erkldrt und den Irrthümern der Zeit gegenûber auadrflektich su gtnuben vorgeetellt bat; data «endlich Infulge der gerthehenen Einladung batten aieb deaaen Beachiünae ibre fijr aile Glàubigen verbindende B am 30. Auguat die unter der Anlage unteneichneten Kraft durch die in der ôffentiiehen Sitsung vom hoehw Herren Biachfife au Fulda veraammelt. Die Oberhaupte xder Kîrche in der feierlicbaten Weiae nicht eroebienenen batten fait aâmmtlich angeaeigt. volliogene Publication erbalten haben. data aie durch den Drang der Zeitverhiltniaae oder Indem wir mit volJem und rückhaltloeetn Glauben durch Unarohlaein verhindert, aber aehr geneigt aeien. den Be»chlüe«en des Conèils beittimmen, enuahnen den au faeaenden Beachldaaen beiautreten, weahalb aie um Mittheilung deraelbep enuchen. Die verwir, ah ouvre von Gott geaetsten Hirten und Lehrer, und bitten euch in der Liebe au eueren Seelen. dasa aammelten Biachbfb haben sich über die in der Beiihr allen wideratrebeorfen Behauptungen. von welcher lage entrrorfene Anaprache. welche an die Gliubigen Seite aie auch kommen môgen, kein Oehôr achenket. ihrer Diôceaen geriebtet werden aoll, mit voltiger Haltet vielmehr unerachûtterlich feat in Vereinigung Einatimmigkeit ver«tbndigt. und augleieh beachloaeen, mit euren Biacbèfen an der Lehre und dem Glauben daaa dieàelbe vor der Verôffentlichung auch den nicht der kathoÜacben Kîrche; lasaet euch durch nicht· erachienenen Mitgliedern der -Fuldaer Conferena trennen von dem Feleeo, auf wetehen Jeaua Chnatua, aur gefilligen Kenntniaanabmeund xur Mitvollaiebung der 8ohn Gottee, seine Kirchè gegrûndet bat, mit confidentiel! mitgetheilt werden colle Demaufolge der Verheieeung, daw die Pfortçn die Hùlle aie nicht beehre ich mich, namen· deraelbcn zugleich mit dem überwàltigen werden. Protokoli der Conferena jene Anaprache beiliegend Im ihnblick auf die grosse Aufregung. welche C confidentiel! mit dem érgebenaten Erauclien au ûberinfolge unkircblichenAeuaperungen und-Beatrebuhgen aenden, aie. fall· Hocbdieaelben damit einveratanden gegen die CoJtvla^eschlüeec an verechiedenen Orten aind, gefilliget mitvollaiehen und jedenfalla recht eingetreten iet und manchon Srelen ohne Zweifel bald mir remittiren au wollen. damit aie aodann mit den Unterachriften aller Biachofe, welche deraelbcn uicht geftngè Prfifungen und Gefahren bereitet, aowie tnU Kückaicht auf die gewaltigen Ereignhae deafurcht- •ich angeacbloaaen haben. neuerdinga gedruckt und baren, unaerem doutachen Vaterland aufgedrungenen allen betreffqpaien Herren Amtabrüdern ohne Veraug augeatellt werde. Kriegea, welcher upaere gespannteate AufmerkMit/auagexeichneter Hochacbtung und mit amta•amkeit und Theitnahme g.leichseitig in Anapruch nimmt und bereite uhxkhlige Familien in Schmcrs brüderlicher Liebe Ew . . gana ergebener Kflln, I. Sept. Ib7(i. und Trauer veraetst hat, kônnen wir nicht umhin, + Paulus. aile GUubigen v.utn andkchtigen Gebeté für die gegenw&rtigen groMen Anliegen in Staat und Kircbe Huie epuMae nite^tmtln pnftoralibiu Ulie litteru dringend einzuladen. Erbebet , cure Hersen mit pottea ntbscriptemut tacrorupt ontûtitei itti Glaubeiy und Vertrjpuen su dem Vaterni h Himmel, + Peter Joaeph, Biechof von Limburg, deaaen Areiae und liebreiche Vorarhung allé· leitet t Eduard Jakob, Biechof von Hildeaheim. und rÆieret, und dewen gottlicber Sobn uns aichere t Conrad. Biechof von Paderborn, Erhorong verhetteen hat, wenn wir beten in aeinem t Johanne·, Biechof von CuTM. Naiben. P t Panoratiua, Biechof von Augeburg. Betet also mit Glauben und Vertrauen, daaa der t Matthias, Bischof von Trier. blu0g^ -Krieg bald durch *înen vôlligen Sieg. der f Adolph, Bischof von Agatbopolisi. p. i . Feldbischof gerechten Sache und durch einen wabren, dauerder preuse. Armee. haften FriedenAum Ende gelangcr. Betet, für die f Leonhard Brinkmann, Cap. Vic. und praecon. Anliegen unaerer beiligen Kîrche, inabeaondere für Biechof von MÙneter. aile, die 4a ifren oder wanken hn Glaubeu, am die f Conrad Reither, praecon. Biechof von Speier. Gnade featen, entachiedenen ùnd lebeodigen x. 4. Glaubepa; betet für daa Oberhaùpt unaerer heiligen Pli IX m. pontificis ad reverendlaaimoa arebi· Kircbe, den Heiligen Vater, welcher eben jetât vielleicht méhr ala je xuvor»»ich in Bedrkngniaa und episcopo· et epiecopoa, qui litteris pastoralibus Rubneripnerant, reapoaanm, quo, quanto lia Nothbefindet, Betet im Vertrauen auf die Verdjgnate aolatio affectae ait, signifient. und die unendliche Liebe de· gÇttlicheo Hersena 1870 octobria SO. Jeau Chriati unter Anrufung der micjitigen Fflrbitte Tenuabili fratria. . . ^itu PP. IX. Aer ailerreinaten Jungfrau und Gotteamutter Maria. Venerabili· frater, aalutem et a^oatolicam bene­ Der Segen des allm&chtigen Gptte· komme Ûber euch und bleibe mit euch allen im Namen de· Vater· dictionem. und de· Sohne· und de· Heiligen Geiate·, Amen! Inter gravieaimae afflictione·, quibus improbi Ende Auguet 1670. , homine· po*t multa deteatanda facinora concul­ t Gregos, Ersbiachof von Mttnchen-Freieing. cati· non solum religionis sed etiam naturali· iueti- 9*1 PU U KP18T0LA AD EPP. GERMAN 1AE tiae et honestatis iariban taadsm calices asari* secundum tuam iatelHgentiam iUud ia Scriptura at tudinis nostrae uaqus ad lansw compleverunt, traditione re ooa reparire Affirmant! Quasi v^sro magnum nobis et · desideratissimum solatium attulit non is sit ordo fidet a Redemptore nostro in sut se lus pro domo Dei ae sollicitudo pro integritate ecclesia institutus semperque retentus, ut ipsa-dog­ fidei catholicae, quam tu, venerabilis frater, eum matis definitio haberi debeat per «e sola sufficiens, plerisque in Germapia episcopi· calamitoso hoc certissima, et omnibus fidelibus accommodata de­ tempore demonstrasti, ut luculenter perspeximus ex monstratio. doctrinam definitam contineri in depo­ litteris pastoralibus ad greges vestros directis, quas sito revelationi· scriptae vel traditae. Unde talea a venerabili fratre Petro Francisco archiepieeopo dogmatum definitiones necessario sunt et quovis Damasceno, nostro apud Bavarian regem nuntio, ad tempore fuerunt incommutabilis norma sicut pro nos transmissae accepimus. Communi consilio in fide ita etiam pro scientia catholica, ad cuius munus civitate Fuldensi congregati pro pastoralis muneris nobilissimum pertinet ostendere, quomodo doctrina debito docuistis fideles vestrae curae commissos, eo ipeo sensu, quo definita est. in fontibus reve­ quanta sit omnibus, qui unius, sanctae, catholicae lationis contineatur. et apostolicae ecclesiae membra esse ac manere Neque minus iidem homine·, quantum in ipsis velint, obligatio et necessitas veritates a nobis ap­ est, ad ecclesiae et fidei catholicae subversionem probante sacro et oecumenico Vaticano concilio io tendunt, dum per calumnias ac praetextus prorsus utrtque sessione die 24 aprilis et 18 iulii definitae, inanes, quemadmodum in litteris pastoralibus a to firma fide ut a Deo revelatas credendi ac profitendi ; et ab aliis venetabilibp· fratribus episcopi» Germaniae et quantopere ipsis principiis catholicae religioni· ad greges vestro· directis significare non omisistis, repugnet eorum hotninum assertio, qui dicere non illis suis perniciosissimi· scriptis affirmare prae­ verentur, doctrinam in hoc sacro Vaticano concilio sumunt. sive in ipsa definitione sive in promul­ definitam non contineri in divina Scriptura et tradi­ gatione decretorum contiliarium ac speciatim dog­ tione. immo eidem esse contrariam. matis de Romani pont",cis infallibilitate aliquid de­ Quanto autem acerbiorem scbismaticae istae et fuisse ad plenum valorem et ad plenam auctori­ haereticae sententiae animo nostro tot iam angustiis tatem concilii oecutnenici constituendam. Sane in oppresso addiderunt dolorem; tanto magis laudamus hoc sacrosancto oecumenico concilio areistentiam et commendamus tuam, venerabilis frater, et aliorum Spiritus sancti ad infallibilitatem definitionum ne­ episcoporum Germaniae vigilantiam pastoralem ad gare non possunt nisi ex principiis, quibus universim occurrendum ingruentibus hi· periculis adeo neces­ supernaturali infallibilitati atque adeo proprietati sariam. Plenior tamen* futura fuissbt consolatio essentiali ecclesiae catholicae bellum indicitur. Nemo nostra, si. quo instructio vestra pastoralis esset efficerte ignoret, similibus praetextibus aliorum etiam cacior. omnium venerabilium fratrum episcoporum conciliorum definitiones ab iis, quorum ernore» con­ Germaniae nomina iisdem vestris litteris subscripta demnati erant, impugnari consuevisse,'quemadmodum vidissemus. Nec vero vel minimum dubitamu< notissimae calumniae demonstrant, quibuejum alia quin antistites illi, quorum nomina desiderantur. oeeumenica concilia ab aliis, tum speciatim piorenomnes aeque intelligent, quam manifestum sacris c tinum ac Tridentinum a schismaticis et haereticis pastoribus incumbat officium, greges suos docendi recentioribus ad suam perniciem et nd spiritualem de veritatibus fidei in sacro oecumenico concilio ruinani plurimorum impugnata sunt. definitis, quo oves sibi creditas arceant a venenatis Tantam degenerum filiorum perversionem ac et nutriant salutaribus pascuis catholicae doctrinae; tanta pericula in quae improvidos et imperito·, maxime vero incautam iuventutérA conjiciunt, quo­ quando in istis praesertim regionibus filii quidam superbiae, qui se catholicos nominant, nen solum modo possemus sine intimo cordis nostri dolore et occultis fraudibus, sed aperta fronte ipsum fidei ca­ ■me amaris lacrimis intueri! Sinum matris eccle­ tholicae dogma oppugnant. Eo enim devenerunt, siae a qua foti et nutriti sunt, impie lacerant, cibum ut per libellos in vulgus editos et per publicae salutiferum ab ea paratum venenis commutant, ephemerides contra auctoritatem et decreta ipsius atque in superbiam elati scientiam, qua alio· eru­ oecumenici concilii atque in primis contra doctrinam dire deberent ad salutem, in suam et aliorum per­ fidei in eodem concilio irreformabili sanctione de­ ditionem convertunt. In hoc igitur fidei et salutis finitam de Romani pontificis ex cathedra loquentis animarum sanguine Christi redemptarum discrimine, infallibilitate rebelles audeant insurgere, et alios pro sollicitudine omnium ecclesiarum quae nobis in eandem rebellionem ac perditionem trahere incumbit, hortamur et obsecramus, generabilis frater, conentur. tuum xeluin tuumque amorem erga sponsam lesu . Mendaciter iactant pro more omnium, qui schi·Christi catholicam ecclesiam, ut tu cum reliquis epimata et haere·®· umquam disseminarunt, se anti- D acopis in Germani», /bnitis animis ac consiliis et quam fidem catholicam retinere, dum ipsum funda- omni opera tum pe* vestram paltoraletn auctorimentale principium catholicae fidei ac doctrinae tatem, providentiam, doctrinam, tum per alio· ad­ subvertunt Licet namque profiteantur Scripturam jutores vestros, quorum fidei integritas sc doctrina et traditionem fontes esse divinae revelationi·, vobis perspecta est. a mentibus cunctorum fidelium magisterium tamen semper vivens ecclesiae ex scrip­ vestrae curae commissorum atque in primis catholi­ tura et traditione manifestum atque divinitus in­ corum iuvenum qui in scholis erudiuntur, arceatis stitutum, sicuf ad perpetuam custodiam ita ad in­ pericula labefactandae fidei catholicae; ae quantum fallibilem explicationem et declarationem dogmatum, per divinam gratiam valetis, omnes imbuere Ac con­ quae io scriptura vel traditione nobis transmissa firmare studeatis in obedientia et amore erga sanctam sunt, iidem audire detrectant; atque ita se ipso· matrem ecclesiam et erga beatissimum Petrum, singuli per suam fallibilem et fallaeem scientiam super quem Christus redemptor ipsam suam aedi­ independenter ab auctoritate, immo etiam centra ficavit eccleeista. ' auctoritatem huius divinitus ordinati magisterii con­ Quoniam vero neqOequi plantat eat aliquid, neque stituunt iudices dogmatum, quae in fontibu· reve­ qui rigat, sed qui incrementum dat. Deus die ac lationis contineantur. Quid enim aliud agunt, dum nocte ettollamus manus nostras ad Deum, unde dogma fidei a nobis approbante sacro concilio de­ veniet auxilium nobis; imploremus intercessionem finitum audent dicere non esse veritatem a Deo immaculatae Virginis matris Dei, principis aposto­ revelatam et catholica fide credendam, quia ipsi lorum Petri et coapostuli eius Pauli, aliorumque 9S3 E. ADHAE8IONE8 PATRUM AD CÔNBTET. AiSÎOM astsunus 9M ■anctorum ecclesiae triumphanti·, ut Domine· re-. Katbolik. War alao ihrea Glaabeneeateeheidangeu •piciat ecclerinm «uam in torri· inter tantoe labor·· •ieh nieht «aterwirft, der wideratebt der cbristlichen et tanta pericula militantem, eam tueatur, doni· Wabrbeit, der wideratebt nieht Kenechea, sondera Gott •ui> caeleetibu· amplificet et exaltet; ut qui fide H. •tant, confirmentur et augmentum faciant in chariEbenso laut erkllren wir, data jeder Katbolik, tate, qui autem fracti »ont rami, iterum interantur, welcher wisaentlich and beharrlich den Glauben·» •icque omne· in una, «ancto, catholica, apoetolica entacheiduogen de· vatioaniaehen Conci)· widerRomana eccleaia ad Deum pervenient, et in Deo pacem habemt et aalutem aeternam. Ut hune •priebt, eben dadurch sich der Hlresie schuldig macht und dem von diesem Concil ausgesprochenen laborum ac vigilantiae pastorali· fructum Deu· pro grege tib. commisso concedat uberrimum, divinae Anathem oder dem grossen Kirehenbanne mit allen •einen kircbenrechtlichen Folgen rerfallen 1st ; da·· grati· u auspicem, et praecipuae 'nostrae erga te er »omit von der Kirehe und ibrer Gnadengemeinbenevolentiae pignus, apostolicam benedictionem tibi ipai, venerabilis frater, omnibusque fidelibus schaft sich selbst ausgescblossen bat. Mit tiefsiem Bchmerse und Kummej, mit ionigem tuae curae concreditis toto cordis affectu impertimur. Mitleide für die verirrten Seeleti beklsgeit wir m. Datum Romae apud S. Petrum die 28 octobris da·· sich unter den Katholiken Deutschland·, sogar anno MDCCCLXX, pontificatus nostri anno vice­ unter den Eriestern M&nner gefunden haben, welche simo quinto. ' Piu» PP. IX B ihre eigene oder frem de Meinung über die von Gott β geeetste Lebrautoritit der Kirche stellend, und Epiaeoporum Germaniae poet alterum eonventnm Fuldenaem litterae paatorale» ad eierum datae 1871 mense maio. Diti untcrseichneteu BischÔfe entbieten dem hocbwürdigen Clerus ihrer DiÔceseo Gruü und Segen iai lltitrn! In der gegenwirtigen Verwirning der Geisler ist das katbolisohe Glaubensseugniss, welches der hochwürdige Qlerus Deutschland· tn*dieeen Tagen einmüthig ahtegt. dem katholmchen Volke ein leuchteqdes Heispicl und -eine treffliche Ermuthigung, den Oberhirlen eiri gtosser Treat, für die Kirche offen und hartn&ckig den Glaubensentscbeidungen des vaticanisehen Concile widersprecbend. jener Strife der Ausecbliessnng bereits verfallen sind. Bel) Einigen hat dies sugar durch den Spruôh three Bischofes namentlich und feierlich erkl&rt werden mÛMen. Aber nieht sufrieden mit dem eigenen Unheil lassen ·ίβ nieht ab, auch Andere in die gleicbe Schuld und Strafe su sieben. ja sie suchen eine Genossengebaft Gleichgesionter zu gründen. r.um Kampf gegen die Kirche. gi'gen die allgemeine Kirchenversammlung, gegen^Chnstus und seinen heiligen Geist. v Dirum ist es Pflicht ohne Vnterlasa die (llâubigen su warnen. des· sie sich nieht irreleiten und ▼erÇühren lassen von Denen. welche den Frieden mit Gott und der Kirche gebroeben haben, und Andere mit C sicb ina Verderben siehen. «Es ist Ptiîcbt aile Gl&ubigen (lottes eine ehrende That. Die unterseichneten Ers» bischofe und Bischôfe erachten e· für îhre Pflkfit, diene ihre Anerkennung auszueprechen. Eugleich ' aber halten sie es an der Zeit, gegenüber ton Versuchen und Thatsachen, welche den Glauben, die gottgegebene Freiheit und das ewige Recht des au ermahnen, alleseit eingedenk su bleiben dass. katholischen Volks und der kalholischen Kirche in wer nieht in der Arche, dem Vorbilde der Kirche. Deutschland bedrohen. an den Clerus Deutschland· war, in der SündHuth au Grande gingC und dass folgendo Worte au richten. die ihm bei seihen Benach des Apostels Wort* die Christen nieht gleirh lehrungen tum Leitfaden dienen sollen, und zwar sein dürfen Kindern, die von den Wellen gescbaukelt insbesondere in jeneri Diocesen, in welchen die kavon”jedem Winde der I^ehre hin und hergetrieben tholisehe Lehre den Entstellungen und Anfechtungen werden dureb die Boewilligkeit der Menschen und durch die arglistigen Kunetgriffe der Veridhrung zum aju moisten ausgesetzt ist. I. Irrthume. ΠΙ. Vnzertrennlich verbunden mit dem gôttlichen Am moisten suchen die Gegner der Kirche da­ Haupte dw Kirche und mit seinem eichtbaren durch su tiuseben, dass sie theils den Wortlaut Stellvcrtreter apf Erden, sowie unwandelbar feat* der Glaubens-Entscheidungen des vaticanisehen haltend an dem im heitigen Geiete vererammelten vaticanisehen Conci) und uns berufend auf die geConcile verstümmelt oder unrichtig anfûhren, theila deren Sinn durch eine faUcbe Auslegung ontstellen meinsamen Hirtenworte. welche vor acht Monaten von dem Episcopate Deutschland* an die Gl&ubigen oder ungébührlich erweitern. So machte ea steta gerichtet wurden, erkl&ren wir neuerding·, das· es die Hkreaie. heilige.. zweifellose und unabweisbare Gewissens- B Wir erki&ren daher, dise der Wortlaut jener ptiieht jedes Katholiken ist, sich den dogmatiseben Entscheidungen, imkatholischenGlaubensbewusstsein Entsehcidungen des vaticanisehen Cohcils mit voilera und in ihrem Zusammenbange erfasst, nieht den mindesten gegründeten Anlass su den Entstellungen inneren Glauben und iusserem Bekenntnisse su ihrer Gegner bietet ; dasa aber su einer recbtsgiltigen unterwerfen. Die Grundlehren des katholischen GlaubensAuslegung des Sinnea und dur' Tragweite jener Entscheidungerf, «ofern es Ptner solchen bedürfte, bekenntnisse· fordern Hiese Unterwerfung. Eine Niemand befugt ist, als der Papst und die mit ihm allgemeine* Kirchenversammlung bat geeprochen. Dies bezeugt der Felsenmann, auf dem die Kirche in der Eiobeit stehenden Biscbôfe, weil dut aie das gebaut ist. Die· beseugt einbellig mit ihm die gôttlich bestelite Lehramt in der Kircbe bilden. Wir erkllren ferner, das« die Aualegungen und AnGèsammtheit der Bischôfe, welche rom beiligen Geiete geaetst eind, die Kirche Gottes su regieren1. wendungen, welche bisber die Urheber und Leiter der sogenannteu Bewegung gegen das vaticaniscbe Eine allgemeinb Kirchenversarnmlung bat geConcil machten, durebaus in Widerspruche steben •prochen: und daher nieht bloM die Bischôfe und Vtter des Concile, sondera mit ihqen und durch mit den Darstellungen, durch welche die Biscbofe ihre Gllubigen über die Aussprüche des vaticanisehen aie der verheiseene heilige Geist1. Die· glaubt * von einer allgemeioen Kirchenveraaramlung jeder ‘ ÀpostelgsscL XX, SS. " Rbesdas. XV, V8. ‘ 1 S. Hieronym. epist. XV sd Damasutn (alia* LVH edit. ValUrui). • Eph. IV, 14. I IJTTKKaK MS PASTORALES EPP. liERMAMAE Onneila belehrten oder welche in dbn Aeuaaerungen A daae biermit keine naue Lebre, aondern eine voa daa apoatoliaehen Btuhlea dartber aieb Soden. ■Gott geoffenbgrte, in den Glaubonaachatz der Kirehe Wir proteatiren alao laut nod feierlich gegen durch die Apoetel niedergelegte Wahrheit vortrage. jene verkebrten, falaehen und feindaeligen, vielfaeh æ erkUrt, dean dieae lehramtliche Unfehlbarkeit ganzunverotindigen Auelegungen und Anwendungen. dee Papatee keine andere aei, keinen anderen GegenDatum aind allé Katholiken aa ihre ton Gott auf- atand und Umfang habe, ah die Ünfehlbarkeit, mit erlegte Pfliebt au erinnern, aieb in Sechen der katholi- weloher der gflttliehe Erlfiaer aeine Kirehe in Entachen Lebre an den Unterrieht ihrer Biachflfe und ihçer acheidung einer den Glaulpn oder die Bitten be ton dieaen beetellten. Seelaorger au batten und nur treffenden Lehre auageetattet wiaeen wollte; ea eraua oberhirtlicb gutgeheiaaenen Bchriften Belehrung klirt, daae der Papat bei der AueObung aeinea oberfiber die Auaaprflche dee Concile au achSpfen. Wer ' aten Magiateriuma an dieeelben Mittel der Erkenntniaa aua unkatholiachen und glaubenafeindlichen Blittern der Offenbarangalehre und dea Kirebenglaubena im oder Sehriften aein Urtheil Ober den Sinn und die Allgemeinen, und im Einaelnen gebunden aei, wie Bedeutung der Concila-Entacheidungen bilden will, daa kircbliehe Magiaterium Oberhaupt, werde ea in geht au einer unlautéren, vergifteten Quelle und oder auaaer einer Bynode betbitigt. trkgt aelbet Schuld. wenn er dem Irrthume verfkllt, Wir proteatiren alao taut und feierlich gegen oder aeinea Glaubena rerluatig geht Wir aber legen jene und thnliche ebenao unwahre ala gefihrliche entachieden Verwahrung ein gegen daa jedem natflr- Schlagworte, erfunden, nn> die katholiache Lehre liohen RechtagefOble wideratreitende Verfahren, auf B gehkaaig au'machen; und wir erkliren ea fOr ein Grund aolcher entatellter und falacber Deutungen der verabacheuungawOrdigea Verbrechen gegen Gott, katboliechen Lehre Folgerungen ffir daa Sffentliche gegen reine Kirehe und gegen die Menachheit. wenn Recht und Loben der Katholiken au aiehen. man durch aolche Schlagworte und durch den Begriff, der rich unwillkOrlich mit ihnen verbindet, die IV. katholiache Lebre brandmarken win, ala wideratreite Die Fklachungen dea Sinnea der Concila-Ent- aie der Vernunft und der Offenbarung, der Menachen«cbeidungen baben sich neueatena in zwei SchlagwOrde und dem Staatawohle. wôrtern concentrirt. dit Âllyrwali dee Papatee und die pirtlMicke Unfehlbarkeit dea Papatee. Dae Concil apricht von keiner AUgewalt dea Die Irrlehre raft, 'wie aonat gewôhnlich ao aucb Papatee und ea gibt keine AUgewalt dee Papatee. dieamal die politiache Gewalt auf, um. die Kirehe Wohl iat die Ffllle der geiatlichen Gewalt, welche und daa katholiache Volk au unterdrücken, dem Irrder Gottmenach in der Kirehe hinterlegt hat — num thum aber von Staatawegen aur Herrachaft au verHeile der Seelen und rur Ordnung aeinea Reiehea helfen. Wie einat die Bcbriftgeleltrten und Phariaier auf Erden —, dem heiligen Potrua und aeinen Nacbfolgern anvertraut, aber dieae Gewalt iat keineawega den Heiland der Welt und aeine Lebre ala aufachrankenloe. Sie iat beachrinkt durch die geoffenwiegleriach anklagten1, ao treten die Erben ibrer barten Wahrheiten, durch daa gfittliche Geaetz, dutch c Geainnung gegen aeine Braut mit der Lïaterung die von Gott gegebene Verfaaaung der Kirehe: aie iauf, daaaeie und ihre Lebre die Füraten uud Btaaten iat beachr&nkt durch den ihr gegebenen Zweck, | geftbrde. welcher iat die Erbauung der Kirehe, niebt ihre Wir erachten diene Verleumdung einer WiderZerxtôrung1 : aie iat beaobrinkt durch die gflttli<& 1 legung nicht werth ; denn ea iat weltkundig, daae geoffenbarte Lehre, daae ea neben der kirchlichen < die Kirehe ea war, welcbe zuerat die Treue gegen auch eine bOrgerlicbe Ordnung gibt, neben der geiat] Fflrat und Obrigkeit um Gottea-willen und den Gelichen auch die weltlicbe Gewalt, welche ihren Ur- 1horaam gegen die ataatlicben Geaetae um del Ge- < aprung von Gott hat, welche In ihrer Ordnung die iwiaaenawillen lehrte. hôchate iat, und welcher man in all n aittlich erAber die Mittel, welche die Verleumder der laubten Dingen dieaer Ordnung um dea Gewiaaena Kirehe und ihrer Lehre den Btaatagewaltcn anrathen, willen gehorchen muaa. um rich gegen dieae angebliche Feindin au achfltien, Daa Concil hat dem Papat keine grdaaere Ge­ d Or fen unaerer Aufmerkaamkeit nichtaentgehen, weil walt beigelegt, ala er ateta beaaaa, und ea konnte aie daa katholiache Volk und aeine Kirehe im Heiligaten ibm keine grOaaere beilegen: ea aprach fiber dieae rechtloa machen wflrden, und weil achon Thateachen Gewalt nur aua und wiederholte, waa im Glaubenavorliegen, welche zeigen, daaa Vertreter der Btaatabewuaataein und in der Uebung der Kirehe ateta gewalten in ihren Anachauungen den kircbenfeindfeatgebalten war. lichen Forderungen entgegenkommen. Daa iweite Scb lag wort: „di* prroixliehe Unfehl- D VI barkeit dea Papatee* aoll andeuten, ala ob nacb der Lehre dea Concile die Unfehlbarkeit eine perafinliche Eigenachaft dea Papatee aei, vermSge welcher jeder Auaaprach deaeelben unfehlbar werde; und ala ob ea gana von dem pereOnlichen Willen oder Belieben jedea Papatee abhlngig aei, neue Glaubenawahrheiten und Pflicbten aufauatellen. Dieaea iat eine aebr grobe Tluacbung. Daa Concil Oberechreibt daa bezOgliche LehratOck : rVon dem unfeblbaren f>eAremt« deaPapatee.* Ea apricht aur aua, daa die Unfehlbarkeit bei einer genau beatimmten und hbohaten Aueflbung aeinea obersten Lebramtéa dem Papate verheiaaen aei; ea orklirt die Unfehlbarkeit bei dieaem Adte ala eine Amtagnade. welche in dem vor Irrthum bewahrenden Beiatande dee heiligen Geiatea beateht. ea erkUrt, > Il Cor X. H. Man aprioht der Btaatagewalt die Befugniaa au durch eine in daa innerate Gebiet dea Glaubena eingreifende Anwendung und Auadebnung dee landeaherrlichen Schute- und Aufaichta-Rechtea den BiachSfen und Pricatern zu verbieten, daae aie die katholiache Lehre verkQnden erkliren und vertbeidigen — wibrend man (Or allé Angriffe auf dieeelbe voile Freiheit in Aneprucb nimmt. Man legt ferner der Staatagewalt die Befugniaa bei. darflber zu entacheiden, waa zur Lehre der katholiachen Kirche gehôre und waa niebt; welcbe die Bedingungen aeien, um ale Mitglied der Kirehe rrchtheh gelten tu kônnen und welche nicht; welche die mit dem GlaubenabekenntniMezueaminenhangendenErfordernieae aeien, um im Beaitze und Geuuaae kircumher v Luc. ΧΧΙΠ. S MKC- »37 E. ADHAE8IONE8 PATBUM AD OON8TIT. F.ISTÛA AXTKiNU8 «Μ Aemter und Einkttnfte bleiben *■ kbiinen und weicbe A dinar Kiceim M vertraga «ad verfaaaaagamiaaig daa Eigenthaas ihrer Stiftangen and der Geaaaa ihre· nicht. Die· beiaat aber niebt· anders al* dan Grund- Einkommena aach den uraprtlngliohea 8tiftuaga-Ur■atxe huldigen : di· Stoatigncalt hatübrrdrn Glmtha» kunden und dem reehtmkaaigen Beaitae, aie aeien tmd dai G laabmmoit ihrrrCxtrrtkani* M tatachaidm. fUr den Cultna, den Unterrioht oder die WohltbUigE· iat die Wiedererweckung and die neae, wenn keit beatimmt, vollatindig goadohert. Wer alao die Sanction eine· Geaetaea über daa auch etwa· modificirte Anwendung de· tyrnnniaehen Vermbgen der katholiaehea Kirche au Gunaterj derPrincipe: Coin· regio, Ulina religio. Und Mknner, weicbe da* entscheidende Richteramt in Glaubena- jenigen, welche aich von der Gemeinachaft dieaer •achen dem Papate abaprechen —, woBen, daaa daa Kirche getrennt babea, verlangt, verlangt den Umkatholiaehe Volk aich hierin der Entacheidung einaa •tura aller Verfaaaunga-Beatimmungen und aller Concordate, welche der katholiiohen Kirche ihre BtaaUbeamten unterwerfe ! Die· thun Mtnner, weicbe aonat immer den Namen reehtliche Exitton·, den Béait· und Genuaa ihre· Eigenthnm· garantirent der Freiheit im Munde fUhren. Wir wiaaen ea alao. VIII. daa iat die Gewiaaenafreiheit, daa iat die CultuaîreiDurch jene faiachen Deutungen dea wahren Sin­ heit, daa iat die Lehrfreiheit, weicbe aie meinen. ce· der ConcilabeachlüaM hat man xugiaich die unJener Mann, deaaen Autorittt gegenwtrtig dem begründetaten Befürchtungen aller Art angeregt. Feinde der Kirche Allea gilt, bexeichnet den Seta: coitu rrgio, illitu religio ala „ein tief unsittlichee B Ja man hat aich aogar nicht geacheut, von der Notbwendigkeit dea Auxcblutae· der Katholiken vom und unchriatlichea Princip**, ale einen „Deapotiamua, deaaen Gleiclicn bit dahin noch niebt geaeheu worden Fortgenuaae der vollen polititchen Rechte au reden. war** *. Da· alao iat die Gleichberechtigung. da· die Und mit einem solchen Deapotiamua bedrobt man Paritkt, da· die Unahhdngiyknt der b&rgerlichen una in lleutechland! und politiechen Rechte von dem reli^^aen BeIn Deutachland toll der K atholiciamua unterkenntniaae. Wa· iat aber der kurxe Autdruck aller jener Befilrchningen? Man beaeichnet ala ihreh Gegenatand die bevoratehende WiedereihfQhrung des „hier•rchiach-mittelalterlichen System·**. Aber welch ein GeachichtaveratAndniaa aetat ea vorau·, wenn man giaubt, vergangene Zeiten und die in ihnen waltenden Regierunga-8yateme laaaen aich wieder einfach in Wie man der Staatagewalt die Befugniaa über die jetxige Oder künftige Welt turückführen? So den Glauben au entscheiden, xuschreibt, ao .soli aie wenig der einteloe Mensch au den Tagen seiner Vergangenheit turücksukehren vermag. so wenig jiiieh über die Güter der katboliachen Kirche verC werden auch die Volker und die Staaten xurückfügen. kehren au dem Stande dea Mittelalters. Die Kirche Die katholiaehe Kirche. welche in derWeltaeit fast zwei Jahrtauaenden beateht, welche einat daa unwandelbar in ihrem Wesen wird. geleitet vom deutache Volk sur Einheit verband, deren Recht, heiligen Geiste, au den Vôikern und Staaten atets Eigenthum und Selbststindigkqit in Deutachland aich atellen, wie deren Sein und Wandel es mit apüter Vôlkervertrkge und jetât auch Verfaaaungen aich bringt Matter und Lehririn allrr GlSabif/en musw-und wird sie alleaeit bleiben: aie wird ihnen verhürgen, iat iliejrnige, deren aicbtbarea Oberhaupt gegenüber ihre PHicht au lehren, au warnen. selbst der l’apst iat und welche in Einheit mit demselben au strafen. tteta ausüben, welchem Volke und Slaate der Episkopat leitet und vertritt. Ea gibt keine aie auch angehôren mogen, aofern aie grytn ihre alte und keine neue katholiaehe Kirche : ea gibt in aller Zeit nur die Eine, in ibrem Weaen unverglng- ■ geiliige liuttrr tick aaflthnm und Geittie dtr ckriitliekm Sittrxlfhre rerlrtm. liche und unwandelbare katholiaehe Kirche, die in Nur wer die Weltgeachichte tiefer aufzufasaen ewiger Jugendkraft aich naoh Innen und Auaaen fort und fort entfaltet. Die katholiaehe Kirche iat nicht gelernt hat und wer augleich die Wege der Vorsehung im Gange der Kirche verkennt. kann kein blesses System einiger atarrer GlaubensaAtxe, im' Ernate be/urehten. data diese die Zuatinde veraie iat -eine gôttlicbe Anatalt dea Glauben· und Heilea, gangener Zeiten wieder in ihrer früheren Gestalt in weleher der game Schats der Offenbarung bintervom Grabe erweeken werde oder kônne legt iat, datait die Gl&ubigen mehr und mehr fortEa iat offenbar Tâuschung, wenn man au· den achreiten in seiner Erkenntniss: aie iat ein iebendiger D Organismus, beaeelt von dem heiligen Geiste, aieh Benchlflssen de· Vaticaniachen Concile folgert, dass in einheitlichem Weaen fortbildend sur Vollendung, aile Klteren pipatlichen Bullen, oder Constitutionen. welche staatliche und bürgerliche Verhiltnisse benach dem Maeae dea in Cbriato vollkommenen Alton*. Der papat und der mit ibm geeinigte Episkopat rühren, nun den Charakter unfehlbarer Lehr-Ent•ind die aicbtbaren Trâger dieses gottmenachliohen scheidungen an eich tragen. Man veracbweigt, wie atrerig begrenxt die Ent< Irganiàmua; ohneaie gibtea keine katholiaehe Kirche; und wer wiaaen will, wo die Kirche iat, bat nur au •cheidungen «a cathedra aind, und wie wenige der oben beieichneten Bullen u.'a. w. un ter diesen Begriff fragen, ico Peinte iet. Denn ao aprioht der Herr * ; fallen kbnnen. „Du Uat Petrua, und anf diront Pelm will ich tneine Man überaieht, data auch bai wirklicb dogmaKirche bauen.** In der That — die katholiaehe Kirche, mit weleher tiachen Bullen, wie bei Concila-Beiehlüaaen, nur der die ’ deutachen Fürateo Concordate und^Ueberein- fôrmlicb entechiedene Lehr-Sata die aum Glauben kommen maneherlei Art geachloaaen haben, iat die verpflichtende Kraft bat, keineawegs aber die Gesammtheit de· übrigen lobait·, aeien ea Motive oder vomPapste kraft seiner Vollmachi vertretenèKirche: Beweiae. Von allen den Bullen, welche biaher die Gegner ' Dellinger, Kirche tmd Kirchen. S. 4ft-A6 mit Vorliebe al· «taatsgefkhrlich bezeichnen, iat nur » Ephe- tV, 18. · Eine dogmatiach. Diese iat aber augleioh von einem ■ Matth. XVI, 18 drückt werden, nachdem daa katholiaehe Volk in unerschütterlicher politiacher Treue Gut und Blut für Künig und Vaterlatid bingegeben, wAhrend" die tabllbaen Wunden noch niebt vernarbt, die Thr&nen utn die Tausende siegreieh Gefallener noch niebt getrocknet, die Sehlachtfeider noch nicht vergeaaen sind ' vu. V »9» LITTLiUJJ PASTURALKtt ϋέΨ. uUMAMAb Gnmdtagaa daraeibaa daneetellea, walcha die Gloichheit Aller wor dem Mrgariiebea Geeetae mit •ieb bringen, und dnreh Haadhabung der won de· VerhUtni···· ia Deuteehland nnd andenwo geforderten politischen Tolerans die staatliche nnd bfirgerliohe Gleiehberaehtignng der Coafeaaionen, aowie die Gewiaaena- und Cnltua-Freiheit rerbfirgeu. Wir weiaen wielmehr, gutiitt aaf dim StrkUyri»dpi*i, die Verauehe surück, won dem Vollnern herworgehoben warden, si nd nieht dogmatiscber gennsae der genannten Rechte die katholiache Kirehe und de· katholiache Volk auuuscblieaaen, Natur: aie aind Diaciplinar-Geaetae und Straf-Senaile Verauehe, die durch daa gfittliehe and Vfilkartensen, welch» weder unwandelbarer Natur noch unwerjibrbar aind, nnd welche den allgemeinen Be- Recht, aowie dureb daa fiffentliehe Reeht der deutaehen Nation im Allgemeinen und eintelner dingungen sowohl der positiren menschliohen Gesetagebung überhaupt ala dea ksuoniscben Rechtea Staaten inabeaondere garantirte Selbatatlndigkeit und Freiheit der katholiaoben Kirehe au werkfirsen. inabeaohdere unterliegen. Im Monat Mai 1871 Unter diesen Umstfinden k&nnen wir in dem ungerechtfertigten und leidenaehaftlichen Auadeuten + Gregor, Enbiachof won Münchon-Freising. •olcher pipetlichen Erlfiaae nur Venuebe seben, die B t Michael, Enbiachof won Bamberg. t Paulua, Enbiachof won Kfiln. Geister au werwirren und Haas tu erseugen. t Heinrich, Fürstbischof won Breelau. Ueber die Richtuhg einer groasen geiatigen und aittlichen Maehl, wie die katholiache Kirehe aelbat i Heinrich, Biacbof won Paaaau. t Peter Joeeph, Bischof won Limburg. in den Augen ihrer Gegner iat. gibt nichta aiebereren Aufachluaa, ale ibre feierlicben Aete, ala üffentliche t Christoph Florentiua, Biachof won Fulda. t Wilhelm Emmanuel, Biachof won Maint. Thataachen. Solcbe feierliche Thaten dee bl. Stuhlea in der t Ludwig, Biachof won Leoiitopolis i. p. i.. apoatol. allgemeinon Ooaeill angenommea, nnd m mfleate demnaoh di· Unfehlbarkeit dsr allgameinen KirehenwersammlungM aad der Kirehe ebenao gsflhrlieh ftr den Staat eeia aie dia da Pipate. Zndem entbiit jene Bail· in der That nur eine Lehr-Ent•cheidueg fiber den Primat, welche nieht· aoaprieht, al* «μ aile Katholiken won jeher ohne Gefahr flit den Staat gleubten. Alla anderen Bullen, die inmeiat won den Geg- Vicar im Kdoigreiche Sachsen. Neuseit aind die Concordate oder Vertrkge mit den Staaten dea 19. Jahrhunderta. Welchea iat die Grund- γ Conrad, Biachof won Paderborn. t Johann, Biachof won Culm. riebtung dieaer Vertrage? Ueberall finden wir in deuselben ein Zurückgeben dea Papales auf des t Ignatius, Biachof won Regenaburg. t Pancratina, Biachof won Augaburg. atreng kirchliohe Gebiet, ein Beschrinken der alten t Matthias, Biacbof won Trier. kircblichen Immunititen oder Privilegien auf ein t Johann Heinrich, Biachof won Osnabrück und Maaa. daa der modernen Rechtagleiohheit nirgenda apoatol. Prowiear der norddeutachen und diniacben hinderlicb iat; ûberall wird die vigttu ecebw'oa ditMisaionen. cipUna tu Grande gelegt. Noch niebi*. Der heilige t Frans Leopold, Biachof won EichaUtt. Stuhl hat aich aogar durch dieae seine feierlicben t Lothar, Biacbof won Leuca i. p. i., Erzbisthumsund ôffentlichen Vertrige turn Feathalten an dem Verweser der Endificeae Freiburg. ao geacbaffenen Rechtssustande in der Weiae werpflichtet, daaa er aioh dea Rechtea begeben, ihn t Philipp, Biacbof won Ermeland. einseitig su kndern. Und der heilige Stubl iat ea t Adolph, Biachof won Agathopolia i. p. i., Feldpropat der kôuigl. preuaa. Armee. erfahrungsgemlM niebt, der die Concordate nnd t Johann Bernhard, Biachof won Mfinater. wôlkerrechtlichen Vertrfige brieht. t Johann Valentin, prficoniairter Biachof, CapitulerEa beatebt auch keine Thataache in neueater Zeit, Vicar won Wfirsburg. welche su dem Bcblusae berechtigte, daB der heilige Daniel Wilhelm Sommerwerk, genannt Jacobi, Stuhl eine andere Stellung su den Staaten nehmen Capitular-Vicar und erw&hlter Biachof won Hil­ wolle, ala welche er biaher eingenommen hat. Die desheim. Unfehlbarkeit seiner rx cathtdra gegebenen LehrJohann Peter Busch, Dompropst, Capitular-Vicar entacheidungen berechtigt ffirwahr nieht dasu. Denn won Speyar. der apoatoliache Stubl bat aie bekanntlich alieseit featgehalten und in der Kirehe war aie überall that6. s&chlich angenommen und faat überall fiffentlich Eorundem litterae pastorale· ad Idelee editae. gelehrt. Der Mange) einea Concile-Bescblusaes fiber Die unterseichneten Bisohfife entbieten daa dieae Unfehlbarkeit war es wahrlich nieht, daa den Gltubigen Grass und Began im Herrn' apoatolischen Stuhl weranlaaate, die oben beteichIn Folge der Beschlfisae dee Vaticanisoben Con nete Stellung gegenfiber den Staaten su nehmen. D oils hat namentiich in Deutschland manche Geiater Der BeachluB wird ebenao wenig auf dieae einen EinHusa haben. Sie wnrds eingenommen, weil die eine groeae Bewegung orgriffen. Wfihrend das P&pste, ala Sions oberste Wichter beatellt, die Zeit gllubige katholiache Volk überall mit freudiger Bereitwilligkeit den Entacheidungen dor allgemeinen wohl weratehen. Sie wenden auf dieselbe wohl Kirchenwenammlung sieh unterworfen bat, finden die alten und ewigen Principien dea gfittlieben Rechtea an, aber aie weoken die alten Formen nieht wir in jenen Kreisen der Gesellschaft, welche anf ein hfiherea Mass won Bildung Auspruch. maohen, auf, welche in gens anderer Zeit sur Geltung kamen. Wir proteatiren daber gegen das ebenao un- wielfaoh Abneigung und Befremdung angesichts der werkündigten Concilsbeschlüsse, insbesondere fiber wiasenschaftliche ale ungerechte Verfahren, die daa unfehlbare Lehramt des Papstee. In dem der Glaubena-Entscheidungen de· waticaniaoben Concile Kirche jeindlichen Lager aber hat sich eine heftige ale Attentate gegen, die beatebenden deutschen SUatswerfassungen und inabeaondere gegen jene nnd weit werbreitete Agitation erhoben um die Kirehe an schmkhen, an weriiumden, in Feeseln an > Pom outoooo Bmiom ponti/ici mam' kwMMe maturat •cfalagen und pelbet su werniehten, wenn die Macht fhelartmuo, dieirwo, dtfinuavo at pronwHmao rsse do aaes»* der Mensehen wermfichtef was aelbat den Pforten rtots mluto. perAnAsek: ornai ^««saturas iat «t, der Ηδ)1β lehnt ans dem I. Brief· des b. Petrus II, 1» und wird im ftnfuew· Concil dee Lstenuu rora Pspst Leo X erkUrt durch die Worts : onus· Christi fidelea Conçu.. oi«ul tokos LUI. „ . · ” wird . Woh„ dieie Er. , , «cheinung ? Die Wi.aenschaft in Deutschland bat wielfach such auf dem Gebiete der Théologie in h» 9S1 B. ADHAESIONES PATBUM AD CONBTTT. PASTOS AXTX8XU8 neuerer Zeit Wega betiwten, welohe aich Mit dem Weaen dee wahren katholiachen Glaabena nicht vereinigen laMen. Dies· wiMensehaftliche Riohtung, welche tick von der A ntor itkt der Kirehe loagooagt hat und nur an ihro eigene Uafehibarkeit glaubt, iat unvertrkglieh mit dam katholiachen Glauben. Sie iat ein Abfall von dam wahren Qeiete der Kirohe, indem aie dem Geisto einer falechen Freiheit huldigt, welchar dem Glauben an die gBttiiche in der Kirehe dureh den heiligen Geint wirkaamo Lehrautoritkt peroAnliche Anaichten und Meinungen vorsieht. Erscheint ea nicht aoloben Tbataacben gegenAber jetai aie ein Work der gAttliohen Voroehung, date gerade in unaerer Zeit, wo die aogenannte freie theologioohe Wiaaenachaft eo boch ihr Haupt erhoben hat, dee Dogma von deni unfehlbareu Lehramte dea oberaten Hirten und Lehr er a der Kirehe, welchea mit jener faheben Richtung in der Théologie im aehroffaten Gegenaatae steht. verkAndigt worden iotî Was wArde wobl auf die Dauer aua dieser aogenannten freien Wissenscbaft auf deni Roden der katholiachen Théologie geworden aein, wenn nicht daa Vaticaniache Concil jenen Prdfstein der Geiater aufgeatellt hktte, an dem der vernunftatolae DAnkel der aich eelbat filr^unfehlbar haltenden Wiaaenaehaft aich gebrochen und an dem nicht minder beklagenewerthe Leichtfertigkeit unaerer Zeit offenbar werden muaate. welche die aogenannte âffentliche Meinung wie ein hdchatea Orakel au ch in Sachen der AbernatArlichen Ordnung anbetet, wkhrend aie daa von Gott geaetrte Lehramt der Kirehe verachtet. Der game Epiakopat, alléNachfolger der Apoatel, suwelchen der gdttliche Hetland gesagt hat, „Sitht, ieh bin bei meh allé Taft bit an dat Sndt dtr WtH“ ’. und , Wtr meh hint, dtr hDrtl miek**, und Wtr meh vtrachtet, der terechlti mich**, aie Bind einig, naebdem Petrua geeprochen bat. Sie allé atehen auf dieaem Felaengrunde der Kirehe, von Wélchem aich Niemand trennen kann, wer immer xu der Heerde Jeau Christi gehôren will. Indem wir daher, in dem Herrn Geliebte, in innigater Gemeinaohaft mit dem geaammten Epiakopate der katholiachen Welt unaere voile Zuatimmung undUnterwerfung nnter allé nnd jtdt Btechlüuedte Vaticanieehen Concilt hierdnrch eintiitnmig trkldrtn, proteetiren wir sugleich mit aller Entachiedenheit gegen die Behauptung, ale aei dadurch eine neue, in der uralten Ueberlieferung der Kirehe nicht enthaltene Lehre verkAndigt worden. oder ale aei dutch die verkAndigte Lehre von dews «Hfthlbaren Lehramte und dtr Amtigewalt det Popetee pat Perhûltniti dtr Kirehe tarn Slaate gtdndtrl oder gar der Staatagewalt gefkhrlich geworden. Gleiohr.èitig warnen wir aile Glieder der una von Gott anvertrauten Heerden vor den Gefahren der beaeichneten Irrwege, welohe ven der Gemeinachaft der heiligen Kirehe trennen. Wir ermahnen allo Glkubigen auf daa Eindringliebste sum treuen und standhaften Feathalten an dem Glauben unaerer Mutter, der heiligen katholiachen Kirohe, welche nach dem Worte dee Apostela eine Skule und Grundfeste der Wabrheit iat. Wir fordern aie auf sum andkehtigen und beharrlichen Oebete ftr Allo, die da wanken und irren im Glauben. Bei dieser Gelegenheit kdnnen wir nicht umhin, euch Allé, in Christo Geliebte, neuerding einladen sum fortgeeetsten Gebete f&r das tbeuere Oberhaupt unaerer heiligen Kirehe, Welches nooh immer wie ein Gefangener im eigenen Hause der nôthigen ■ Matth. XXVHI. SO. • Luo. X, 18. · ‘ MS Freiheit nr Anadbug win·· ApoatoUaehaa Amtaa aatbehrt. Hoch immer aind die Provinsse des Erbtheila Petri mit der Stadt Rom' aeibor in der Gèwalt derjenigen, welche ate der Kirehe und ihrem Oberhaupte dureh .die “rechtloseete nod tohmkhlichste Gewaltthat geraubt haben und bio sur Stands fortfahren, die heilige Kirehe in Bom ihrer GAter nnd jener frommen Anatalten, deren vieie aeit Jahrhunderten sum Heile der gamen Chriatenheit von don Plpaten erriebtet worden aind, an beraUben. Zn Florens aind unlkngat aogenannte GarantieGesetse berathen und beeohloasen worden, welche vorgeblich die Freiheit und UnabhAngigkeit dee Pkpatlichen Stuhlen verbdrgen aollen. Aber kein VernAnftiger glaubt daran, dans solche. Gesetse von der italieniaehen Regierung, welche fortwkhrend die Rechte der Kirehe und dea heiligen Stuhlea mit Fdasen tritt, werden beobaebtet werden. Jene Berathung und fieachlieaaung ersebeint wie ein Trugapiei, welchea don verdbten Raub boaehonigen soli. Sollten jene Gesetse aber auch wirklich be· obachtet werden, eo wird doeb Niemand glauben, daaa dadurch dem beraubten Papste die sur AnsAbung seines Apoatolischen Amtee durcbaua nothwendige Freiheit und Unabhingigkeit. welche er mit seiner souverknen fdrstlichen Macht verloren hat. wiedergegeben oder eraetat werden konnte. Dieee Freiheit und UnabbSngigkeit kann ibm nach menschlicher Einaicht nur dureh die ZurQckgabe dieser ohne jeden Schein von Recht geraubten Macht surOckeratattet werden. Das xu verlangen, iat ein Recht uud eine Pflicht aller Katholiken der gansen Welt. Dane dices Wiedereratattung aber geschehen werde, das hoffen Wir xunkchst von Gottes FAnorge. welche in die Geachichte von bald xweitausend Jahren aich ja so oft in wunderbarer Weise an unaerer heiligen Kirehe bewkhrt und das Schifflein Petri eus Wind und Wellen gerettet hat. Nach wenigen Wochen, am 16. Juni dieses Jahres wird. so Gott will, unaer hl. Vater Pius IX. den 36. Jahrestag aeiner Erwkhlung sur Pkpatlichen WOrde erleben — eid Ereignias, welchea aeit den Tagetf* des eraten Pagptea, dee heiligen Apostelf&rsten Petriis, nicht Wieder eingetrotfen iat und achon deaahalb mit gens beaonderer Theilnahme in der katholiachen Welt gefeiert werden wird. Zwar Ikast die gegenwkrtige Lage dee seiner Freiheit beraubten, mit Leiden und Trilbaalen überbkuften Papotes es nicht angemesaen ersebeinen, den bevorstehenden Jubeltag als ein Freudenfeat im vollen Since dea Wortea xu feiern ; aber er wird alien wahren Kindern der Kirehe eine willkommene Gele^enheit darbieten, abermals die in ibren Herxen lebende innige Verehrung und kindliche Anhkngig> keit an den ehrwiirdigen Jubelgreia kundsugeben, welcher nun achon soil mebr ala 50 Jahren des Prieaterthuma WArde und BQrde getragen und soit 35 Jahren mit aolcher apoatolischen Liebe und Treue, mit aolcher Glaubenafeatigkeit und Unerechrockenheit, unter immerwkhrenden Stürmen und Widerwkrtigkeiten das Amt dea Statthalters Jeau Chriati verwaltet und ao Violes und Grosses sur Ehre Gottes vollbraeht und geduldet hat. Gebete nnd Opfer werden die wArdige Feier dieses Tages auamachen — Gebete des Dankes für Alles, was Gott dureh Pius IX. in sqineç Kirehe gewirkt hat; heiaae Bitten sum Allmkchtigen um *AbkArxung der gegenwkrtigen Trübaal ; Opfer der Liebe endlich fir daa slier aeitherigen HAlfamittei beraubte Oberhsupt der Kirehe. Um hierin den WAnschen der Glaubigen xu entsprechen, haben wir theila dureh beaondetje Erlaaae in alien Pfarrgemeinden der uns anvertrauten Diôcesen am Tage der Pkpatlichen ms LITTI.dAl BPP. 0RIMTAL1UM Mil. LAiiùl JabelMw aa»»arord»sitliehe Andachtea sovrie »i·· A die QUabigen a»«h di· ihnen «tara andervreitig Sammlnag ven Liebesgaben ftr deb beiligen Vater dargebotec· Galageaheit, dam Min Jnbelfest feiereaangeordnet, thails vendee wir eoebsoiohe Anordnungen treffen and ladea all· GHUtbigen angelegeetlichst ein, eiob aa dieeen Opfern dor Lieb· eifrig aa betheiligen and flberdies fûr die gronea liegen dee beiligen Vater», welohe sugleich die Aaliegen der gannen Kirche nod allef Katholiken sind, nine heilige Kommunion mit reeht vOrdiger Vorbereitung aa empfangen and aufsnopfern. Wir spreoben schlieaslich den Wunsch aus, daw dea Vater dar Christenbait ihre Theilnabme and Liebe aa'bewehea, neob Mfigliobkeit bendtsen wollen, um dam erhabeaea Dalder in den Tagen seiner gegenwlrtigan Bedrkngniia Treat und Freude tu bareitan. Der Segen des AllmAchtigen and die Gnade de· beiligen Geistes sei und blaibe mit euch Allen. Im Monet Mai 1871. (Subscripti isdem qwi supra.) Ill LITTERAE PLURIUM EPISCOPORUM ORIENTALIUM RITUS LATINI Al) SUMMUM PONTIFICEM PIUM IX. Btaliuixu pater. Dominuscumoperantibesiniquitstem(Ps.CXXlV.5), Appropinquante die festo nativitati· Domini et ut ministerium nostrum impleamus (11 Tim. IV, nostri Ie»u Christi (Luc. XXII. 1) iucunddm'erat B 6), exetppla pene omnium episcoporum atque inter et bonum nobis filiis tuis atque obsequentissimis laicoa scientia et pietate praeditos innumerorum servis, qui una Smyrnis secundum beneplacitum virorum, et non paucorum etiam qui foris sunt tuum (Ephes. 1. 9) convenimus videre (Act. XV, 6), (I Cor. V, 12) sectante·, protestamur unanimes ad­ quomodo oporteat nos in domo Dei conversari versus omnes pessimos qui tetigerunt haereditatem (1 Tini. 111, 16). pacem quam Salvator noster nobis (lerem. XII, 14) Petri, non timuerunt mittere manus dedit, tibi annuntiare homini bonae voluntatis, suas in Christum Domini (11 Reg. I, 14), polluerunt super quem aedificavit Dominus ecclesiam suam; templum sanctum Dei (Pe. LXXV1II, 1). Pro­ atque ut multiplicentur tibi anni vitae Petri, et testamur eontra geutes quae te non noverunt, et ultra (Prov. IV. 10), et Dominus benedicat coronae regna quae te dereliquerunt (ibid ), ita ut factus annorum benignitatis tuae'fPsalm. LXiV, 12). corde sis in rapinam, nec est qui eruat ; in direptionem, magno, et animo volenti (II Mach. 1, 3) bene pre­ nec est qui dicat, redde (Isai. XLI1, 22). Prote­ cari. At vocem terroris audivimus, formido et non stamur contra eos. qui sicut ethnici et publicani ost pax (lerem. Ill, 5); et audierunt omnes habi­ ecclesiam non audientes (Matth. XVJ11, 17), trans­ tatores terrae, si factum est istud in diebus nostris, gressi sunt leges, mutaverant ius. dissipaverunt aut in diebus patrum nostrorum (loel. I, 2). Oens foedus sempiternum (Isai. XXIV. 6). Et.proptvrea enim ascendit super terram tuam (ibid. 6), rem maledictio vorat terram ; insaniunt cultores eius, et sceleratissimam perpetrantes (Deut. XVII. 6) ut relinquentur homines pauci (ibid i. Protestamur omnes qui recto sunt corde erubescerent in via contra semen nequam, et filios sceleratos, qui »m»otissimum patrem noluerunt regnare super eos. et eorum (Execb. XVI, 27); homines blaephemi,· in­ grati, sine affectione, proditores, habentes speciem obliti sunt quod qui subtrahit aliquid patri, et dicit pietatis (11 Tim. III. 2) et quasi velamen malitiae hoc non esse peccatum, particeps homicidae est libertatem (I Pet. II, 16). locum et templum, quod (Prov. XXVIII, 24). Protestamur contra humani­ tatis iura violatores (Esth. XVI, 4). Summus equi­ per universum mundum honoratur .pro sui venera­ dem principatus tuus nobis omnibus est in bonum tione et sanctitate (II Mach. Ill, 12), usurparunt: et Deum non timentes, nec homines reverentes (Rom. XIII, 4), et haoreditas sancta tua „ad omne· J.uc. XVIII, 4) venerunt ad quiescentes habitantescatholicos pertinet", ut secundum datam tibi sa­ que secure, et diripuerunt spolia, et invaserunt pientiam (II Pet. Ill, 16) scripsisti. Hinc factum eat quod ex omnibus gentibus iupraedas, tulerunt argentum et aurum abstulerunt, supellectilem atque substantiam (Exech. XXXVIII, venes fortissimi et electi surrexerunt, ut pugnarent pro sanctis nostris (1 Mach. 111. 43), quos credita 12) . Prob ! nefarium et inauditum scelus) (II Mach. IV, 13) . Pro nihilo habentes decem et octo saecula, sibi officia diligenter observantes mendaciorum quibus orbis terrarum bonis omnibus per 8. Ro­ curriculis perditi homines conati sunt subvertere (Esth. XVI, 5). Gratia hisce inclytis et fortibus, manam Petri sedem est repletus, civilem eius prin­ et pax a Deo (Rom. I, 7). Vere negotium nostrum cipatum, quo nullum tale solium fuit in universis regnis (H Parai. IX. 19), evertere ausi sunt: et te egerunt, ut ea libertate in ecclesia Domini utamur, r8ioguregem et patrem. Dei vicarium et ecclesiae infal- D qua Christui nos liberavit (Gal. IV, 31) iari enim (tua haec verba fidelissima sunt — libilem sponsum, contumeliis affectum, quamvis in Apec. XXI, 6), beatissime pater, divinae providen­ hypocrisi loquantur mendacium (I Tini. IV, 2), te tiae consilio factum est. ut Romano imperio in post vinginti quatuor annorum curriculum in ec­ plura regna variasque ditiones diviso, Romanus clesiis Altissimi aperientem os tuum, et in pleni pontifex, cui a Christo Domino totius ecclesiae tudine sancta admiratione dignum apparentem regimen, et cura fuit commissa, civilem principatum (Eccli. XXIV. 2), ut beati reputentur, qui viderunt te hac sane de causa haberet, ut ad ipsam ecclesiam et in amicitia tua decorati sunt (Eccl. XLVI1I, 11), regendam, eiusque unitatem tuendani plena illa te manere in vestibulo carceris impie coegerunt uteretur libertate quae ad supremi apostolici munus (1er. XXXVII, 20); ita ut totus orbis audiens talia obeundum requiritur." 1 horribilia denuo ingemiscat Petri successorem ser­ vari In caioere (Act. XII, 6). Profecto, beatissime Nobis autem absit diminuere de verbis istis, ne pater, a nobis, et ecclesiis nostris oratio fit sine auferat Deua partem nostram de libro vitae, et de intermissione ad Deum pro te (ibid.), et saepe civitate sancta (Apoc. XXII, 19). Lex Christi est, ut omne decretum, quod constituerit eius in terra fideles nostri gregatim de domibus confluentes pu­ vicarius .non liceat immutari (Dpn. VI, 16). Fides blica supplicatione obsecrantur pro eo quod in con­ eius. nunquam deficere poteat, cum pro ea rogaverit temptum venit (Il Mach. III, 18), urbs perfecti de­ Dominus. Hanc fidem amplectimur, ut pro e» coris. gaudium universae terrae (Tbren. 11, 16). Verum ne declinante· in obligationes nos adducat mori parati simus (Act. XXI, 13): hanc fidem W· »35 ΟΟΝ8ΤΓΤ. PASPOJt AATXÎNÜS K. ADHAESIONIS PATRUM evaagelisavimus, «t evsngvlisabimns populis nobis Ufi fortitudini* vinas) quante iethie exaltatio faerit, et quanta laetitia cum de vobis prospera et fortia eomperissemus, duoem te illie confessionis fratribus extiiisse, ut dum praecedis ad gloriam, multos fe­ ceris gloriae comites, et confessorem populum sua­ seris fieri, dnm primus paratus es pro omnibus confiteri: ut non inveniamus quid prius praedicare in vobis debeamus,. ntrumve tuam promptam et stabilem fidem, an inseparabilem fratrum caritatem. Dum apud vos unus animus et una vox est. ec­ clesia omnis Romans confessa est.” eommÎMis, ne praetorqueas qaod svaageliaavimn· anathema simos (On). 1, 8). Tecum ideo damnavi­ mus in' concilio nostro Smyrnenai, at iterum nane damnamus quae damnasti in Syllabo, quem eon* aeripaiati sermone rectiaspno, et veritate pleno (Eool. XII, 10); et inter ea illam doetrinam dae­ moniorum, qaa natentur ^abrogationem civilia im­ perii, quo apostolica sedes potitur, ad ecclesiae libertatem felicitatemque vel maxime conducere.” Sic commutaverunt veritatem Dei in mendacium (Rom. I, 95), et confidere fecerunt populum in men­ Ileatissime pater, episcopatus et populus Christia­ dacio (lerem. XXVIU, 15). Supremo enim summi nus tecum est, et erimus semper tecum (Ps. LXXU, pontificia principatu everso, per totam vitam fidelea 33). Exurget Deus et iudicabit causam suam obnoxii erunt sorvituti (Ilebr. Π, 15), neo illis per· (Ps. LXXIIl, 91): cessabit tempestas, et fiet tran­ miasum accedere ut illuminentur (Pa. XXXIII, fi) quillitas (Luc. VIII, 24): portae inferi praevalere ad patrem, et magiatrum, et duoem, neque ad la­ non possunt contra aedem tuam. Venient, venient pidem vivum a Deo electum, ut ot ipai tpmquam dies, dicit Dominus : vivit Dominus qui reducet te in lapidea vivi auperaedificentur (I Pet. 11, 4). 'Nonne B terram tuam, quam dedit patribus tuis (lerem. XVI. enim tranatata gloria de larael. eo quod capta ait 15). Cadent catenae de manibus tuis, et eripiet urbe Petri sedes (I Keg. IV, 91), concilium Vati­ te Dominus de manu inimicorum tuorum, sicut le­ canum prorogatum, s quo omnia bona pariter ve­ gimus do Petqo (Act. XII. 7). „quod inveniemus nire (8ap. VII, 11) omnea speramus, et prae om(eiusdem s. Cypriani ad s. Luciupi Cornelii succes­ nibua nos qui habitamua in Oriente (ludit. V, 4), sorem' verba meminisse placet), in confessionis ad contentione·, animoaitatea, dissectiones vitandae vostrae fide, et in Domini circa vos protectione (II Cor. XII, 90); cum unusquisque hic linguam nunc gesta ; ut cum vos parati fueritis, et prompti habet, interpretationem habet, doctrinam habet omne subire supplicium, Dominus tamen vos poenae (I Cor. XIV, 26), atque ad schismata tollenda? subtraheret, et ecclesiae reservaret ” T Atque uti­ Nonne Roma in manua data inimicorum Domini nam. addere lubet cum eodem, utinam facultas (lerem. XX, 5) periit epee noatra? Num invenire daretur, ut intéressé quam citius concilio Vaticano poterimus multitudinem bonorum, quae largitus es a te instaurato omnes nda possimus, qui vos mutua nobie secundum indulgentiam tuam (leai. LXX1I1, caritate diligimus, ut adventus vestri laetissimum 7). cum omni tempore fide et beneficiis tuis vivi­ fructum praesentes cum caeleris ipsi quoque ca­ mus? (Exech. XVI, 13). Et quit iuvenes nostros peremus. Quae illic exultatio omnium fratrum ! levitas sanctuarii docebit scientiam! quia inteHigere qui concursus a^qtie complexus occurrentium sin­ fdciet auditum? (leai. XX VIII, 6). Ipsi enim ha­ gulorum?” Sic speramus quod cito nostri misere­ bentes fiduciam in umbra Petri, et non Aegypti 0 bitur Deus, et congregabit nas de sub caelo in (leai. XXX, 2). uequedum veniebant Romam viam locum sanctum (Il Mach. II, 18) Reposita est multem (1 Mach. VIII, 19), ut sub tegmine sa­ haec spes in sinu nostro (lob XIX, 27) per Christum pientiae tuae (Ecoli. XIV, 36) discerent scientiam lesum spem nostram (1 Tim. 1, 1). sanctorum, honestarentur in laboribus custoditi Interea excipias obsecramus verbum nostrum a fraude circumvenientium illos? (8ap. X, 1Q.) in observantiae, obedientiae. caritatis pignus, et Nunc languescant prae inopia illos oportet sit tibf in tribulatione multa cum gaudio Spiritus (Pa. LXXXV1I, 10). Haeccine eet libertae, et fe­ pancti (I Thés I, 6), et genibus tuis provolutis licitas nobis promissa? Hoc nefas est, et iniquitas benedic benedictionibus singulis nobis et populis maxima (lob. XXXI, 11). Contra illam deuuo in nostris. indignatione spiritus nostri (Eseob. Ill, 14) prote­ Die sacro conceptionis B. Μ. V. sine labe con­ stamur. ■ Manus Domini est nobiscum confortans ceptae 1870 nos. (Ibid.) Humillimi atque obsequentissimi servi ot filii t Vinoentius Spaccapietra archiepiacopus StnyrQuid enim Deus, patientiae et solatii (Rom. XV, 5) pro nobis melius providere potuit (Hebr. XI, 40) nensia, vicarius apoat. Asiae minoris. quam exemplum fidei, constantiae, virtutis et for­ t Antonius losephus Pluym, archiep. Tbyanensis. vicarius apostol. Constantinopol. titudinis. quod universae gnati beatitude tua prae­ bere non cessat (Ii Mach. VI, 31), verba fidelissima t Laurentius Bergeretti, archiep. Naxiensis. et vera (Apoc. XXI, 5) „non possumus” quasi tuba D f Spiridion Magdalena, archiep. Corcyrensis. clamando? „ Certamen enim (lioeat nobis cum t Ignatius Giustiniani, episc. Chiensis. s. loanne Chrysostomo ad papam Innocentium t loseph Maria Alberti, episc. Syrensis, deleg. apost. loqui) certamen illud ferme pro toto orbe eet, pro Graeciae. ecclesiis disieotis atque prostratis, pro populid dis­ t Fidelis Abbati, episc. Sanctorinensia. persis, pro episcopis exulibus, pro constitutionibus f Ioannes Marangô, episc. Tenentis et Myconen. > patrum violatis.” „Hinc exprimi satis non potest et administr. Andren. (verba sunt s. Cypriani ad s. Cornelium invictae t Nicolaus Adolphus Marinelli, episc. Solensis. IV. ADHAESIONES PATRUM QUI AUT IN CONGREGATIONE GENERALI AUT IN PUBLICA SESSIONE CONSTITUTIONI PASTOR AETERNUS NON SUNT SUFFRAGATI. 1. Cardinali» Mattii. — Abfuit in congregatione generali d. 13 iulii, et etiam in seMione publica die 18 eiusdem mensis. Adhaesionem praestitit vero suam constitutioni Pattor uttnuu, haec scribens summo pontifici: Beatissime pater. ' Nihil magis optabam quam ut oeoumenico con­ cilio Vaticano, quod aeque sapientissime ac pro­ videntissime sanctitas vestra celebrandum esse ius•erat, interessem. Verum diuturna infirmitas, quae non animi, aed corporis vires usque adhuc debiles reddidit, impedimento fuit quominus ferventissimis meis votis satisfacerem. Utinam mihi licuisset saltem ad solemnee sessiones convenire, quibus I «S7 ' ADH1Ï8IOM18 C1RDMAUUM unaaimia patram eoaMaaù'ataltan rationi» auto- j nomiam damnavit, et divina iura apostolicae «odis et Romani pontificis aaaeruit, defiaians inter cetera infallibile pronus OMoRemaai pontifiais magisteriam circa divinae revelationis doetriaam, ae propterea eiusdem definitiones por se, noa vero ex consensu ecclesiae, irreformabilM esae. Utinam in tam vene­ rabili ' totius orbis consessu, pro sedis Ostiensis dignitate primus inter patres potuissem debilem meam vocem extollere, et ceteris omnibus una­ nimiter conclamantibus, universo orbe plaudente, te magistrum infallibilem eccleaiafe appellare. Certe magna quidem fuisset mea gloriatio in Domino, ei omnibus praeivissem ineo iudicio, quod suprema auc­ toritate tua fuit roboratum, ut inter densissimas er­ rorum tenebras splendidissimam lucem in salutem populorum undequaquo diffunderet. Quoniam vero id per me praestari non potuit, per bas literas ad pedes sanctitatis tuae provolutus ore et corde pro­ fiteor me ultro libenterque et emplecti quaecum­ que a sacrosancta synodo iam definita'sunt, et tuam vocem in supremo magisterio obeundo tamquam Petri ipsius oraculum venerari. Ut autem nulla unquam aetate dubium remaneat, quaenam epi­ scopi Ostiensis, decani sacri collegii cardinalium, simulque archipresbyteri Vaticanae basilicae sen­ tentia fuerit, humillime rogo sanctitatem tuam ut iubeas in ipsis publicis actis sacri pecumenici con­ cilii cum meae absentiae causa hoc firmissimos animi mei sensus recenseri.. Interea tuae benignitati confisus pro me et grege mibi commisso et pro Vaticanae basilicae capitulo et clero apostolicam benedictionem ex­ postulo ad* sacros provolutus pedes publicationem concarnent, quam ex iis ipsis litaria spostolicis sanctitati vestrae acceptissimam fote cognovi: vix mihi temperare possum, quin beatitadinem vestram certiorem reddam, me, cumprimis suprema vestra aqctoriUte idem sadrum concilium prorogatum fuisse innotuerit, de publicandis pro­ tinus dogmaticis sessionis III et IV constitutionibus serio cogitasse. Idcirco sanctitatis vestrae peculiari mandato ob­ servantissime satisfacturus sine mora curavi, ut authenticus earum constitutionum tenor per publica pastoralia mei regiminis folia clero huius archidioeoeaeos denuntietur. , De caetero, quantam vires suffecerint, colla­ borabo, ut opportunis institutionibus orthodoxa gregis mei fides et avita, illius in sanctatta sedem apostolicam pietas et observantia, devictis fortiter, quae ex inimicorum castris supervenerunt, tentationibus, opitulante Deo. in dies foveatur et augescat. Interim vero duplicatis et unitis cum clero et populo meo precibus maxima quanta possum con­ tentione a Deo flagito, ut sanctitatem vestram hisce praeeertim amarissimae afflictionis diebiis in­ columem servare et forti suo brachio tueri ac de­ fendere dignetur. Ipse autem cum osculo sacratarum manuum emorior sanctitatis vestrae Pragae 28 decembris 1870. humillimus devotissimus obligatissimus + Fr. card. Schwarsonberg archiep. Pragen. Et revera folium ordinariatus Pragensis, cum num. 3, 3 an. 1871 retulerit bullam Poetgaam Dei manere suspensionis oecumenici concilii, haec habet Sanctitatis vestrae „Quoniam praesenti decreto continuatio concilii Cryptae Ferratae in Tusculano, die 2 mensis ' Vaticani ad indefinitum tempus suspensa est. com­ augusti 1870. municantur cum admodum venerabili clero textus humillimus obsequentissimus et addictissimus dogmaticorum decretorum a sua sanctitate papa servus et filius Pio IX in III et IV sessione concilii Vaticani ap­ Marius cardinalis Mattei. probatorum et publicatorum.'' Sequuntur deinde 2. Schwarzenberg card. aep. Prageneie. — In con­ constitutiones Dei Filiae et Paetor aeternae. gregatione generali d. 13 iulii suffragium super ; ALLEGATUM. constitutione prima de ecclesia Christi dedit per Sanctissime pater ! verba non placet : in publica vero sessione abfuit. Fidei tamen suae professionem oretenus praestitit summo pontifici Pio IX [Qiornale di Roma, 22 agoeto). Praeterea die 28 decembris 1870 haec scripkit sanctissimo domino : . Sanetiasime pater '. Clementissimae beatitudinis vestrae literae de die 28 proxime elapsi mensis, die 12 decembris ad me delatae, cum copiosa apostolicae in me et clerum populumque meum benevolentiae documenta attulerint, ad profitendam primum sincerissimam gratiarum actionem ultro provocabant Imprimis debitas et condignas gratias persol­ vendas esse censeo pro paterna benevolentia, qua sanctitas vestra, conscientiae et religioni meae pie fidens, delatum ad thronum sedis apostolicae libel­ lum meum supplicem de sufficiendo coadiutore episcopalis mei ministerii gratiosissime excipere dignabatur. Cumque sanctitas vestra mandaverit, ut, quem ad ordinem episcoporum apostolico favore prove­ hendum commendavi, professionem fidei relate ad sacrum concilium Vaticanum eliciat, eius ipsius, quae de apostolico mandato certior factus, literas (alleg.) mihi exhibuit, ad sacratum solium apostolicum deferendas, sanctitati, vestrae ea, qua decet, reverentia substerno. Quae autem decretorum eiusdem sacri concilii Reverendissimus antistes meus ordinarius, nminentiasimuf dominus Fridericus cardinalis Schwarsenberg me provocavit, ut ex mandato sanctitatis vestrae professionem fidei relate ad sancitam in sessione IV sscri oecumenici concilii Vaticani constitutionem dogmaticam de primatu Romani ponti­ ficis et infallibili eius magisterio in rebus fidei et morum testatam faciam. Cui apootolico mandato ea, qua decet, obser­ vantia et pronissima voluntate satisfacturus, ad sacratos vestrae beatitudinis pedes provolutus, coram Deo fidem facio et profiteor, me praefatae constitutioni sacri concilii oecumenici pure, simpli­ citer et toto animo adhaerere. In qua fidei pro­ fessione vivificam cum una, sancta, catholica et apostolica ecclesia communionem auxiliante Domino servare, salutem operari et mori desidero. Sic me Deus adinvet et sancta eius evangelia. Quae cum in factae professionis fidem propria manu scripserim cum devotissimo sacrOrum pedum baculo emorior sanctitatis vestrae Pragae die 27 decembria a. 1). 1870. obedientissimus filius Carolus Franciscus Prucha, s. theol. doctor, metropol. ecclesiae Pragensis praelatus scholasticus. 't. UMhieu card. nep. MmMmu. — 4» «ongro- A deiee e» dM^takgN· ShMe hfc*l ergehim ieerde, teie\ . gatione generali diei 18 fatii Mftugtam de4ifper » eiéimi, Mb a(M 4aeWM. gegrdgdaton KireMi, ' verba non pteoat; in pnbMoa vero senione abfait. meiehe ·Μ Lentfe ter Jàhrtimdeele aenUrt aaaaMte^ In patriam sdtem redux bhae'emiait fidei profeaZ (m4ww dopa dm· Herr eieh, hio dgo ffeitliehe eber· . aiohetn: ' / ' ’ in ddh^ie^ dm Kaeh/olger dee'K^iligen FiOnm. D%o profiteor nie pura/et aimpUciter, teto^xlrde MiauM warda,*·»· duroh'oie den GUuben und dieet aqimo adhaerere definitionibn» dogmatici· aT Sinheit miner -Kirehe me ιοαλΜι. *Ebenao vrar ••netkate *ua prOlng· ij,aee«to'·· concilii Vaticani ■ awiaehen guten Katholiken niemal· ein Stfilt dte'18 iulii currenti· anni habite. ' » darfiber, ob, wenn der benign 8tàÉf fiber die der Viauntione, did 8 auguati 1870. -V ·. M ‘ ' v t Caeaariua card. Mathieu arehiep. Biauatinua. t Pou «cher cord grp Vindobonmoio· — In congregatione getwrali dibi 13 iulii 1870 auper con-«titiition» prima de eecleeia Cbriati•uffragium emi«if < Per VcrC· How pJaerf.' lD le*eioDft. pnblksa vwo »!*· ·»’**'·»* g«fênb"te Wrfirhmt Beatim- maogefl ertate, ma «· mit VertrMieamd Ear«rbietung annehtfien mfibee, denn allé bejahten \ die··. Aber tfiwjnnene Thg^ der Zuatimmung, j(on weleber diq_Wirkaamkeit dea Lehfamtw abbtegt - g hat awei Stufra. Die’ etate becteht in'der more; lisejien*. GeWlwheit, mit vblcher wir bei dem fuit, âua'ai tanico fiddt ptÿfeeaioDem pàat solem- Geech^iU aneere· HejJe· Bufriedea sein mOweti ■ aeta IV seBaioDem oreteoa· dedrt «urrtmo nod deroà" Mscht ao'gros· iat· dbû bhne tie d*a. Pio' tX. GiomaU di P? B chriatliobe Volk anf der Bàbn dea Heilea nicht loeaper in pastorali quadr/^cvumaii^Vindobonae geleitet, warden kdnnte.j Die iweite Stufe dieser X^ iit die Annfihme dor vorgetragenen typia edit, b febr. 1H71 comme nurat conatitutionem ZusÜmœung ** de pritnatu et infallibilitatw Hemani pontificia hia verbis: Ea iat lange ber, défi ich nioht au Euch ge-/ ’ " «proeban h*bt, tbeuere Miterben dea ~ Reichea Gottea! Acht Monete hindurch ward ich au Rom duroh eine heilige Pfflebt featgebalten ; bald nach meinerRückkehr bat eine acbwere und Ungwierige Krankbeii mich unf&big gemaebt. mein Ilirten wort an Euch au richten. Jetât pabt aber die vieraigtfigige Faate hcran. ' und wiewobl ich. noeb nicht gknalich hert geatellt bin. ao. iat ea mir doch unmfiglich, bei, Beginn dieser der Emeuerung im Geiate geweihten Zeit in 8tillaebweigon au bebarren. In meinem Hirtenacbreiben vom 15. .November 1869’bab’ Mb' Euch aum Abschiede die hohe Bedeutung der all­ gemeinen Coneilien dargelegt. Ihre Reibe beginnt C die Kirchenversammlung von Nicfia, welche im Jahre 335 veraammelt ward, um der Irrlehre dee Ariua entgegentutreten. Von den Beachlfisaen. die aie faute, von den \ orordnungen, die aie erlieaa, aagt der heilige und grows Papat Ιλο I : „Jene heiligen und ehrwfirdigen Viter, die au Nicia tiach .Verdammung de· Gottealiaterera. Ariua und seiner frevelhaften Lehre Kircbengeaetre erlagpen babes, die bi· an'· End· der Welt dauern werden. leben bei uns "und auf dem ganaen Erdenkreiae durch ' ihre Anordnungen, und wenn man aich wo immer vermi«at, etwaa Anderea al· aie feetauaetaen, ao wird ea shoe Anfachub ffir niebtig erklirt.“ Unter Lehre ala einer. von-Gott geoffenbarten und «omit jeden Zweifel ' acblechfhin euaachliewendqn. Ee fragte eick alee niekt, ob man die Lehrbeetimmungen daa keiligei^Stdklee mit Ehrfurtht und Qehoream anainehmen habe, denn hieen genüget die Araluehe Gemeeheit and die anf .aio ggardndgttn Pjiirhten, eandem ob‘die Katholiken eehtadig irtrn, die Aueeprdehe dee heiligen Stuhle» ale eine t>on Gott geoffenbarte Wahrheii und folglich unt dem Gott gebdhrenden Glauben antunehmen, auch ohne daee die Zueiimmung der Kirehe in irgend einer Weiee tend· geerorden ari. Hierfiber hatte die Kircbe nicht entachieden. aucb nicht auf dem Concilium von Trient, daa berufeo war um die yon den t’roteatanten angegriffene Wahrbevteirdqrch seine Beachlfieae aicher au atellen. Somit konnten dhvj^jholikenhierübèrversehiedener Meinung aein und waren ea. Allein das Concilium vom Vatican hat am 18. Julius vorigen Jahres feier­ lich erklirt. „Wenn der rômiache Papat in aeiner Eigenacbaft ala oberster Hirt und Lehrer der Chriaten fiber eine den Glauben oder daa Sittengeaeta betreffen<^e Lehre eine ffir die gente Kirche geltende Entscheidung erlaaae, ao aei dieaer aein Auaaprucb unfehlbar, ohne da·· ee hieiu einer Beiatimmung der Kirche bedfirfe.** />adureh Ut jedem Katholiken die Pflieht auferlegt, «wvtn der Papot oolehe Enteckeidungen erUeet, aw ofa Glaubenneahrheit aneuerkennen. . . . Wien, am b. Febr. 1871. 5. Orfei eotd. aep. Raoennateneie. — In congre­ alien biaher gefeierten Kirchenveraammlungen war gatione generali d. 13 iulii et in publica cessione die vom Vatican die aahlreichate^. denn aeit dem abfuit ob infirmam valetudinem. Indubiae fidei exi­ Concile von Trient haben Damplboote und Eisenbahuen dem mensçhlichen Verkehre Flfige) gehehen erit in quaestione de primatu et infallibilitate Round aus ffinf Welttheilen strfimken die Hirten der D mani pontificia. Rei huiua fidem faciunt sequentes litterae ed eum a summo pontifice datae : iieerde Cbriati auaammen. Der heilige Vater ffihrte Dilecto filio noatro Henrico tituli 8. Sabinae bei den feierlichen Sitaungen in eigener Person den Voaaita. Dieaa heilige Coneiliutn hat am 34. April presbytero cardinali Orfei archiepiaoopo Ravennae Pina papa IX. und am 1β. Juliua 1870 Beachlfiaae erlaaaen, aie jV. F. N, salutem etc. Geudemu·, dilecte fili noater, in der Eradifieese Wien am 13. Mai und am 8. August duroh dea Dificesanblatt aind kundge- te clerumque tuum voto vestro fuisse potitos dum, aaacht worden. Darunterbefindet «ich die Enlecheidung einer Fruge, die oeii Jahrhemderton der Gegenetand eielfacher Voti jehar wuwten die Katholikea, daaa der Naehfolger dea. heiligen Petru· daa voa Gott eiageaetate Oberhaupt der gaaaen Kirche aei and (eine lingat veraohollene Parte! auageaommen). folgerten alie daraui, daw ohne den ' Papat weder ain ellgemeine·, die gante Kirche vertretonde· Concilium mOglich soi, noch einer Lehre^daa Siegel der Glauben.«w‘ahrheit aufgedrfickt warden kfinu·. Sinte tear ee den KathoUhen geteiee, afflante Spiritu caneto, a aaora oecumenica aynodo insignis illa «ancta· huiua aedi· praerogativa docendi «itra errori· periculum in fidei morumque rebua ad fidei dogma fuit evecta. Desiderium iatud licet commune erodentibus, adeo peraptouum erat in Italia, ut apontaneum quid in ea referret ao velati ingenitum. Neo mirum sane, cum propitia ipsa ro­ bore confirmatur columnae illiua veritati·, ad'qnam appulai 'franguntur errore·, et sophiamate conte­ runtur. At immotar----------ipsa fide·, et a nullo ------ --------------------, - ------------—,unquam contrariae doctrinae vente oonraaea, •tedium iafud nobis iuenndiu· fecit, ita ut nequiverimus non lae- tari vestris efifcuh, eoque pergrato anime non ex-A Cipetje. Hooee itaque^earaa. D. F.N., tibi eloroqsa tvh ultro Ubonterqao signiloamua; ei ntriqne mer ritani obsequii opritatiaque megeodemhdpraeaanu' eAeleotibu^ cuoralatam muneribus, ffeperui vero faverit auspicem apostolieam benedictionem . . . impertimus X Datum Romae apud 8. Petrjam 4 auffulti 1870, pont, nostri anno'vigesimo quinto. ' , A Pius papiPlX. -------(,E volumine epistolarum anni J870, p. 153, nJ ai$.) fi, Cdr< Sifoeetri. — In 1 'pongregatione generali suffragium emisit per verb ’s ,pladf ____ _______ rerba iuxta_________ medstm. In solemn) vero aeesiônq per veruum plaçât con­ stitutioni suffragium dedit, 7. Trtaiaaaatc eard^fUftriarcka Vtuttiaruut. — In U somme pontefice noa telo ha il primatu di oao 0 di giarisdisbne, ma.dhe h infallibile \naa< parla as Mihodra. * - ( t Veramento nissano mai mi ha chiesto o' ie credo ohe il dole ci dh luce, e peroib mi ha sembreto inutile ferae la dic^hpaioae. ooel nissuno/mi ha domaadato aaa dicMaraiioae suU’ infallibilith d·) papa, e coal non Ai pareva doverae fare. Oggi riehieato dalle aantith vostra faccio im- tpediatamentèdiohiaraxione tarii . diatamente diohiaraxione iarinsmea rorde. ‘ Credeva che nop ei potease dubitare dei pqiei aentimenti au questo riffuardo, e dico schiettamente, assers questuarichiegu, chp eaprime jppéi an dub- bio, per me la più profonda ferita chffvl' animo , mio' abbis potuto ricevere. Ma sia ^fferto anche questo a nqatro Sigriore crocifisso, ii cui vostra, aantith è il vicariq. f generali eongrpffatione diei 13 iulii suffragium dedit Bacio* umilmente i sentissimi piedi e .col pih ' ' Wt verba placet iuxta madam. In publias sessione B profonde fispetto e venersxione ho i' onore di ru- . per verbum placet constitutiqpi suffragatos eftF~ —S 8." Gxidieard. aep. BcrnOaientit. — In congre- segnarmi di vdhtra beatitudine jjatiope generali dixit placet iuxta medum; in Schillingqfürst 99 -decembre 1870 (festa di ·. publica.vero sessione plactt. Tothaao Cantuarien.) B. Cord. d’Hohmlohe. — In congregationmgeneumilissimo ot^bedientiuaimo devotissimo servo i rali et in publica sessione abfuit. Fidem vero suam ... e creatura testatam fecit, haec scribens Antonio Ceuni capelI G. card. d'Hohenlohe. lano secreto et caudatario sanctissimi dpgnini: Monsignore vmo' Sono oltre modo contendo di sapèrh cK8 sua aantith ha gradito 1'umile e modestaurnis offerte. Ella aveva ben ragione di aspettarsi di vedermi a 8. Pietro, ma io non poteva venire, aveva Γanimo trafitto per eoae che sarebbe troppo lungo a.raccontarai e anche le forte fisiche mi mancavano. E poi tutto il mondo sh ch’io ho sempre creduto n · > 4DHAÏMON?8 PATRUM AD COMMIT. tASTOt jUtTKtlfUB ' Λ* . · M4 J / ■ ;-- ’-- 1'----- —.......................... —-—■ Illustrissimo · reverendissimo signore. a Hiooo Uttoeta naw··· pontifex ita raeeripeit Ho'riosvuto la Setters di v. e. ocritta in data eide· patriarchae: degli 8 deooroo feboraio ;' e com* eta d* attenderat. Piae pp. H. vi be lettqoon soddisfasione lb esplioita professions ' Venerabili fr. loeepho patriarchae Babyloncaai ed adeaioae aBe dommatiehiJvorirt definite pella IV Chaldaeoram. . f sessione deH'Mumenioo ooneilto Vatieaao, eproVen. frdter salutem etapostolioambenodio^tyieml Oratis· agere boqotank omnium debemus ano­ eiaamente delle infallibilith dei aommo pontefloo ■ tori, qui qu|d aasidnis (neeibus exorare "non omi­ definiente ax eaiWro, Drfptti· elle profeaM di erddora e d’ inaognare simus, id benigne concedere dignatae eet, uti per. i dommi di fedo definHi-nella menaionata aeeaione tuae litterae die 39 iulii huius nani datae, de tuae IV; ohe è quanto,dire che ella crede .ed ineegnaj, devotionis pietate gaudentee, oognovimu. Siq^dam nel aenjp de) prelodato concilio Vaticano, ohe il aperte declarasti, adhaerere te decretis et conktiRomano pontefice ha la suprema,, immediata, ordi­ tutiagibus sacri concilii Vaticani et prae»ortim dbgnaria poteeth «ulla ehieea universdle, tanto orien­ maVeae definitioni de Romani pontificie infallibili tale che. occidentale, non oho au Ile singole chieee .magisterio in rebus fidei et morum, quae edita fuit putori e fedeli anche in tutto quatio ohe concerne «Un IV eiuadem concilii seeeionp. 'Et grCtiuipum il regime e la disciplina delle dette ehiepe, do- nobia accidit a te ipao accipere, quod apostoiicae vendo- appunto intenderai in queeto sepso la dot- huic aedi ab infantia devotu·, hia .omnibua firmiter trina dommatica proclamata nel^ripetuto sacro- B ac semper adhaeseris, qnae sancta eccAua Romana > docet ac praecipit; et propterea, quae modo ad· ealatein ore eonfossus e», iam antes corde credidieee. ad iustitiaat. ο I Neque profecto aliter fieri potuissdt, quando­ quidem nihil eat manifestins in aacria lifteris etin nanctorum patrumAcriptis, in gestis oecumenicorum ■ conciliorum et in aaoria canonibus, quam ea quae de supremi Romani pontificia poteatate oecumenieum concilium Vaticanum decrevit atque sancivit, renovando atque ubetiua declarando, prout recentiares errores postulabant, oecumenicae synodi Roma Ib luglio. 1871. frorentinae eadem super re definitionem, videlicet: .Ecclesiam Romanam, disponente Dotpino, super Al. card. Barnabô prefetto. omnes'alias ordinariae potestatis obtinere princi­ , L. Jaoobini secretario. 14. Audu potrioreho Boéplonaaoù rit. cAold. -H patum ; ot hanc Romani pontificis jurisdictionis po­ In congregatione generali die 13 iulii suffragium testatem quae vere episcopalia eat, immediatam 'dedit per uou plaeti: publicae sessioni-non inter­ ease ; erga quam cuiuscumque ritus et dignitatis fuit. 1Constitutioni tamen adhaesit, haec scnBens “ c pastores atque fideles, tam seorsum singuli quam ...... simn) omnes officio hierarehioae snbordinationis, aummo pontifici Pio IX: veraeque obedientiae obstringuntur, non solum in Padre aanto, aommo ponibfioe, la aantith di n. a. rebus quae ad fidem et moras, sed etiam in iis papa Pio IX, ripieno di beatitudini. quae ad disciplinam et regimen eccleaiae per totum Ognuno aa quanto io eia stato aempre fin dal- ·* orbem- diffusae pertinent; ita ut, custodita cum Γ infansia divoto a ooteata aede apoetolioa o con Rotffaao pontifice tam ootnmunionis quam eiusdem quanta ténacité io abbia mai aempre adarito a fidei professionis unitate, eceleeia Christi sit unus tutto ciô che inoegna ed ordina Ia santa ehieea grex sub uno summo pastore; hanc autem esse Romana Conformemente a oih io mi oento ora in catholicae veritatis doctrinam, a qua deviare salva dovere di manifestare ciô che i atato aempre nel fide atque salute nemo potest. ** Quae quidem om­ mio cuore (quantunque ora tardi per le regioni nia et singula plene ao rite profiteri te voluisse, note) e confedsare ad ognuno e* apeeialmente'a concilii Vaticani constitutionibus adhaerendo, mi­ rostra santith, che cioè io aderisco a' decreti e nime ambigimus. Habes hinc, ven. frati r, quid Christus Dominus eostitusioni dei sacro concilio Vaticano o specialmente alia defiaiaione dommatica dell' iafallibilith circa hierarebicum eoclei iae regimen et ordinatio­ dei Romano pontefice Belle oooe -di fode e di nem ipae constituerit. Episcoporum vero (quibus morale, quando inoegna la ehieea universale in iure divino communio dignitas eat) distinctio et qualité di ρ·ρ· · capo della ehieea catSolioa, de- D discretio potestatis iure1 ecclesiastico invecta fuit, finisione emanata nella quarta eeesione dei concilio w omisso sA oauue nudiMrtnt, asd tutnl m rinpulsa Vaticano tenuta ai 18 Inglio 1870. Ciù fb perb provwscus stapuli', puerum infer frairu habtrtter m maioriéus urcolla riserva di ritenere tutti i dritti, diatinaioni, fri»a aonlonfie, «t nrtu» privilegi, grasie, usi e tradieioni, di cui ban goduto Mus comMuI· eoUsMadiiwm SMeipersaf emptier·*, gli antichi patriarch! d' Oriente, si generali come per puer ed unem Pefri ssdsm nmsrrsslis eerlsaios particolari sensa alcun cambiamesto o alcuna dif- euro eeuAierst, v< mhil uspsaem e sm eepit» discifersnsa. E questo faceio pe·11 unirmi each'io a d^qf*. Ah ipse sitim fuasi puedem eopits doue sue tutt' i padri doliis, ehieea oatioliea, patriarchi clod estitil Demiiuu m earpw amas esssn1. et revera e vescovi orientali ed ooeidentsdi. E per render ab eo etasVe euooeeooribus maiores sedeo habuere pubblioa e manifesta la mia meate, o U mia fode, quidquid rite obtineat honoris et potestatis. Çuoho scritto queeto lineo, e le ho conformate eon la mom mrtsm tectas Potatu, psti ia proprie sods of mia sottoacrisiono e coi mio sigillo. Degniai, santiseimo padre, gradire questa mia ttm*, eiusqao dignitas in successoribus non deficit, adeaione o compartire a mo ed a tutta la mis nasions le di lei apootoliohe benediaioai. ■ 8. Leo pp. sd Anastas, Humiliate· sp. IA ·* Balter. Data a Mossul il M lugiio 1873 del Signors. Ml 1. L umilisaimo od obbodientiesisao « 8. Loo pp. ad Jlilar. Antetsa. op. 10, ad BaUsv. tam 1. Giuseppe Anda • 8 Potno Chiysete·. sptet. ed Brtteh. iat spp, a Lsoais, par la grasia di Dio patrinroa di Babilonia. tam. 1, «dit tit santo concilio, cui elle ha fàtto adeaione. Circa 4’ eaerciaio di questa poteati non 'dubito punto che elle, come ogni ' sltro, < deve Mere berr persuasa. cbe ii Romano pontefice non potrebbe mai ùlnrne ae non a bene dei fedeli, avendo iompre in vista quello che- nolle aingole cireoitansb giudicherà più eapediente nel Signore. Laonde eopftmendole il inio gradimentu e soddiafuione per queetp ano atto, me le offre ... . Delia aignoria roatra illustrissima e reveren­ dissima 4 ) Μ* . vWm, vm. ’<.. fit fc^er,ho£m mm et daHtnm etinaMj aeoptdf medieam'B*mnni ρ*ηΜφ ’ amaum, ati ’■ aiebat magna iU^JjMOiteCaeMriwrila, expiscare aactoritatomqMS^OMro'; ut in kammti Pepri ape- . ■ stolornm 'priscius firmitate oriMtalia eceleaiae fun­ de praemieeto doeeraere, quae Molestae beaum ao ‘ utilitas, a* ate* aaiasaram aalaa, quae nuprema lex ··*, prb diversis tsmporum ae loeoram ndiunetia, in Domine suggeedtriq|. ’ Sum porro catWioae fidai documenta ddM arregaat* posthabentur, aehumatibao quin ot haeraeiba· Iatan Ker aperitur, qaod otnriuÀ temporumhistoria testatur; et eMk· nano' ipso rerum mqndtvatur effectu. on* a nonnullia neo iuoStiae moderatio, nec fidei ait eervata religio Nosti,'ve­ nerabilis frater, riuctaosum schisma quod nuperrime excitatum eat ConCÎaatinopoli a nonnullia Armenia;' , damenta solidarentur. Age itqqae, vm. frater, praecepta soçtare àtqae exempla maiorum, qui loquuti eunt verbum vita·; quorum intaehdo exitum conversationis, imitare fidem. Christus heri et hodie, ipee et in saecula i et quod ipse constituit ecclesiae fundamentum nemo unquam evellere poterit, aienti ab eo, quem uni­ versis prnepoeuit pastorem, secedere nemini upquam licebit qui in grege Dominico mhnere velit. , Haec doce et exhortare, in Christo lead ; in bis qui etui catholicos Λ, nuncupare praesumant, ut esto, ut aemo ao^piat.coronam tuam. Consenuimus incauti» et imperitia focum faciant, a veritate tamen et unitate catholica miserrime defecerunt, uoetroque ambo, ven. frater, et velox esb depositio tpbernaiudicio et-auctoritate condemnati aunt: Hi quidem «iîi nostri: proinde ministerium nostrum strenue \< pro recepto haereticorum more niiiil nou moliuntur, quam qui maxime implere aathgamu»; tu quidem nihil pen audent, ut abducant discipulos poet se, 1 in populum quem tibi Deus per nos^ regendum cuaeque · perditissimae causae undequaquo patro­ commisit, nos vero in universam ecclesiam, quam , cinium conquirant: et eo consilio etiam fidelibua imperscrutabili iudicio infirmitati nostrae pascendam et gubernandam ipse Dominas concredidit. Et si chaldaici ritus insidiati auul et insidiari non praetermittunt.'' Hinc non dubitamus, quM tu. ven. quid ea de causa nos pati contingat, gaudeamus et exaltemus, Ήοβ dignos habitos esae pro nomine frater, ad fideles tibi creditos in veritate et uni­ tate catholica continendos, prouti dignitas et of­ lesu contumeliam pati, et tnercedem nostram copio­ ficium tuum omnino postulant, novum armenium sam fore in caelis. Haec tibi, ven. frater, quem sincera charitate schisma a nobis iam reprobatum fuisse aperte deprosecuti aemper fuimus et prosequimur, non minus nuncios: atque illos doceas nullam omnino eis li­ cere communicationem cum iisdem ueoschiamaticis quam nobis % Deo enixe apprecamur; novumque praesertim in divinis. Ipsos quippe ab ecclesia interiuKpignus et argumentum dilectionis nostrae his adder* volentes, ao spiritualibus animi tui ne­ catholica prorsus exclusos atque eiectos esse, vel ipsae litterae quae a Romano pontifice, hoe eat a cessitatibus ob praesentes orientalis ecclesiae per­ prima et a^potolica aede manaverunt, satia superturbationes occurrere Cupientes, illis quantum est opus per nostras hasoe litteras apostolica nostra que testantur1. Hac autem occasione tacere,non possumus, potestate et indulgentia plene consulimus. , Inter haee novae tuaa litteras accepimus datas ven. frater, de Diarbekiriensi tui patriarchates ec­ clesia, quam bon ignoras multis adhinc annis con­ C die Ifi septembris huius anni, atque una simul tentionibus et aemulationibus vexari ac dividi; et chirographum a ven. fr. Simeono archiepiacopo propterpa multa paMum fuisse, qui novissime illi Senanen. die prima eiusdem mensis signatum ad praefuit, episcopum Petrum Di-Natale. Quo de­ suam adhaesionem sacri concilii Vaticani constitu­ functi. cum te proponente eidem in episcopum tionibus comprobandam ; quod et a ven. fr. Thoma praefecerimus ven. fr. Petrum Timotheum Attar, archiepiacopo Basso ren. die 29 iulii huius anni actam fuerat. Qua de re iisdem van. fratribus, contentiones praedictas non deferbuisse dolentis­ sime accepimus; immo neoschismatico spiritu af­ tibique gratulamur, quod praesules omnes tai patri­ flante eo processisse ut, >quod adeo improbabat archates unanimes et cum consensu ambulantes ia/ domo Domini, hanc animorum consensionem nqn Apostolus in Corinthiis, alius se dicat esae Pauli, alius verb Cephae: atque ipee ven. fr. Timotheua. sorde tantam foveant, aed solemn iter et palam et semel et iterum a nobis enixe flagitaverit, ut profiteantur: quo nihil eat opportunius ad schis­ ipaum tanta iactatum tempestate ab officio quod mata vel impedienda vel etiam extinguenda, etl ei commisimus cessare permitteremus. Huiusmodi pacem inter fideles conservandam. schismata et Mandela e medio tollere necessarium Ipse autem Dominus pacis confirmet te in omni omnino est. Quapkopter te hortamur et in Domino opere bono, et dot tibi pacem sempiternam: cuius nostro lesu Christo obsecramus, ven. frater, nt dis­ nomine et auctoritate apostolicam benedictionem sidiis istis componendis extinguendis operam om­ tibi, et universis episcopia, clericis, monachis et nem efficaciter et quamprimum adhibeas. Qua in D fideli populo Babylonen. patriarchates. in cont­ munione et obedientia apostolica· sedis perseve­ re procuranda persuasum tibi esae volumus, con­ silium, operam atque auctoritatem nostram nullo rantibus, peramanter impertimus. pacto tibi dotaturam. Datam Romae apud 8. Petrum die Ifi novombris Vetus porro est itemque notissimus haereticorum •n. 1872 pontificatus noatri an. XXVII. mos, catholicos quos fraudibus, metu, vi opprimere Pius PP. IX. enituntur, dissociare primum et in factiones dis­ 15. Tlamdeap nap. prMMS SaMarftatit. In cindere; tum calumniis et contumeliis etiam apud congregatione generali constitutioni suffragium de­ reges et principes urgere, ut hac ratione istorum patrocinium aucupentur, in catholicos vero odium dit per verba placet sucte modum ; in publica vero aeeaion· dixit pleeet. excitent atque indignationem. Nihil autem sollici­ tius agunt, quam ut ab apostolica· sedis unitate et communion· «os divsllsmt, quos in fsetioaom suam trahere, «t socios proinde sceleri· simul ac perditionis habere «innituntur. Quam ob rem dum fidelM haeresi vel schismate exagitari contigit, solemne semper fuit catholicis, imprimis vero spi> a Nicspkerus adv. IcoaMnartas cap. 1», ap. Zenanas ia can. M coh. Chalosd. Conon- emnman. voues UIL Ifi. Selenone eap. primos Mernstoamt. — Con­ gregationi generali non interfuit; tamen cum Nmpoli commoraretur, rsmiait reverendissimo con­ cilii secretario schema ooaafltationis, qnod pro dicta congregatione suffragiis patrum fuerat propositum, hia verbis inscriptis; · .Infrascripto infirmam ob suam valetudinem ab ajma urbe aegro animo absenti placet hoc praesens 11. - L' 1 -■ >. - -,Λ· 7 ·»-·., Μμ 1 ADHAIWOW» ίλΛίΜ ^OMWOT. JUSTO· X«T»Mp» ‘ Ml •ebJma a·· modo ia tote Wml ebntexta, vsram , goto rei ίϊφΙ I» beetmefiefr iiitltustrei» molite •tipm seoptim ia siaguii· alas capitibus. / Datum jtaapoH dio 18 a 9* Dei 91 iunii lg7l_qnmmo poqtifici Pio IX beo dedit litteras: ' L'infaliibUjth pontificia ia matepa di fedo o ooatume è g>b dommsticamsnte ooatituita. Jion taceio affatto oaaore qsesta Oostitumone paaaata Ittraversp Γ opposisione energies e oompatta di One piccioliasimq Araaione del gran con­ cilio,- aenaa panto tener eonto di qpel ohiasso di Beatissime pater! pinus che fuori di esae ei. è renuto fasendo eoa tutte le arti dai nomici e da* pooo ο unlla amici Quod felix, faustam, fbrtunetumqne sit Saacdella ohiesa: ma debbo dirai franoamsnto, a rimuo- titan rostra in sede o. Petri, summo nempe eccle­ vsre lo eoandalo dai pneilii, ehe U b statu emi- siae pontifloata, annos quoque e. Petri feliciter nentemente prorvidensiale quella oppoaiaioae. Oon- attigit quod nulli gloriosorum boatitudinis restrre oiossiaebè non si irattava di un domma che si praedecessorum Concessum fuit. Haec taira divinas aggira o nolle regioni toorotiohe oon influons oolo provideaiiee cirea sanctitatem vestram dignatio indiretto nulle vita pratica, o nolle regioni della nos, qui in sanctitate vestro Christi in tertis visa, pieth, o nolle une o nolle altro ireiemof sibbone rium, summum regni caelorum clavigerum, pastorum di un domma, il quale, toeeaado pare Γ ordine dot- pastorem, ao infallibilem fidei doctorem ac magi­ trinale, d 1'ordine della pieth, b qseo oolo "T ele­ strum suspicimus ao veneramur, sicut maxime re- mento pib attire, pib vital· dolia rite di giurio- creavit eonoolationo ao laetitia, ite potenter exdisiono o di magistero della chiaea. Qseeto domma estarit ao impulit ut regi saeculorum immortali sense mono infinite vigoroeemsato, essai pib oho gratiae ageremas, quod quem ante quinque lustra non ha fatto pel poena to qaando era eel vsrith di eeelœÙM suae praefecit summum sacrorum antiMo divina, · certs toologioamoat·, iafluirb sui- C stiteus illum inter maxime ardua temporum roram1’ unite della ehieoa di O. C. o salta vita pib intima qao adiaaeta per tot annorum intercapedinem indoll* amena societe. Ire porsib noeoseario ebe -oolaatom servaverit ae aimirnm eidem ecclesiae sttravorsasse ana eerie di aoerrimo oeatradiaieai, his in angustiis temporum atque procellis tempe­ perché no naeiaae radjpate di tante leeo di ovi- statem deses et pastor ae dax fortia, strenuus, vidensa da torre per 1’ avreeire a sbioeboesta il rasa· gUaatiseimaa, eimulqao ferventissime nuncuparemus di farvi sa degli eppnati, o apargorri dabble di vota ad Deum optimam- eo scopo directa, ut eanoaorta. titatom vestram longitudine diorum adimpleat, nee E radiante di laoo saperas b mate food dalla prine ' ad recipiendam a principe paetorum leeu bones dello Spirits eoato Is aaora domatatbea Christo imauroeecibilom gloriae coronam ab hio diohisrsaigae. Lune di vita, di unith, dl peso re- tamis avoeet quam eidem concesserit iactatam tam ligioeo-soeial· ; Jaoe di vsrith o di saptaaan somme, iasmanibae procellis ecclesiae navim ad tutissimum al cui riretbere aoa potrb naa ooronarsi di novelli passe et tranquillitatis portum redneebe, hniusque trionfi Is chiaea. aoa potrb aaa rtataersi, aaidesni oeoleeiae triumphant videro. Utrumque praeatitia rifarsi di anors fens la oiviio seoiotb. Oesiletta ano dio 18 a. oarr. Quamvis eaim ia omnibus luce, onde dorera riepleadsro il domma dell* iafhl- diooeepio haias oeclootio oratio sino intermissione libilith, ai b volute iasaaai tempo oeolisoer· oon ad Deam fiat pro Petro, qui in reis successoribus nori dabbii · oslnaaioee isagattero; e quasi da semper vivit et indicium dicit, tamen praememoease fosse per nseire aa giago di ferre, ebe avrebbe D retam diem praecipuo ooqao solesnniosimo ritu gpa* oppresso s sohiaociato égal pH belle e basas eoas ttie ilHs agendis, votieqne depromendis consecravi­ di queste moado, si b gridato 1* all1 armi di moats. mus, at odeo nihil mihi restore videatur, quam ut Boon il poatefloe, d b dette e d b oorid·, mease prosos aootrea» qaaa pro sanctitate vestra egadids uns camarilla flsrbs ed aetata ia grade di ag- mas, a patre misericordiarum exaudiantur, nec non giogare al suo certo tqtd i reseed a teaerreli ia- ut desideria retaqao aoetra oempleaatw. .Felix •ateaati oomo oohiad soterrefatti a muteU; oeeole loagaaqae oaastitath vestrae pontificates, illi a Petri memo in grade di riolaro ad egni pre Is liberti apeotolorem principis pontificate! ia diuturnitate indiddaslo, la saprueusia dello State ad terederaa etiam par, eeatiaarti mei iiirigonieaeis superioribus i diritti, aearpareo le ettribusioai: oeoelo, ia brerb, ae alamai· optatam obtaHt oesedoaem, saam erga U poatedoo Romaao moaoo in grade di laoeiard saWtatam vsotram filialem pietatem eo quoquo Mriooiar· ai piodi tatta Γ nmoaith earn nma greg- nasteetandi, quod oratieaom in laudes u ΙοοορΜ* ' b.M.v. sponsi a rootero suo habitam ao typis im­ gia di pecore matta. FigÛaoU carissimi aoa regliatepreetara aooolta pressam imssortali sanctitati· vostrae nomini dicaalio stupido deeMsadoai di oelore, eho lapi raped veriat id a mo obnixo flagitante·, ut orationem reagono a roi sotto meato d’agaello; ed inreoe log- illam ot dodieatiosem a superioribus aoquo ao alumnis sahscriptam ad pedes sanctitatis vestro· * Lsttsrs peatenfo dsD' wsiseetsvs * lalarae in eam· t rima M eno riteens de Beam. Itapsti NaHfamate Hpegralte ----1 (X. Beshsvlay, de Asm. psutifias, tstaVII, psg.fln asqq. Heim ure ΗΠ / — · M 1 ll1·11... ———77— ........ . ---------- d----------- _ ... ------------------------------- ------- ---------------------------------i—■» —*■-------- -------- V - ■■ ♦ • depouor···; Bhoe and··· μΙμμΜμ «MHtitiMi a ante afiquat mmI b Mm ». «ni. roibmiiibmn » bob· aperibw nuaeapahaa ooaim«mbrd* oo b> fiuMaa» Mme WF*> <*·* bbrtm deano proaham duxit, «t piWma au rota aaaetitati vaatrM b eibttt; ae modo taytia'eieadMa editi· paretur. Card. •criptam qaaqao redaeta proponerent, quar^ a·' arobiapiaeopa· PHgèaai· at Vianaanaia istud raid· 5>aoopo mihi praësMtavarnat, at iUa aaaetitati vaatraa. approbarunt, at da aüis nihil dieeàs : aada apaa haa*illiae •ubotarneram. Insuper politico-eathoNoua qdâat utilitati· indo ia'ram aatbalicem redundanti·, briam Peetensium eoetu·, nee aoa-aaioa. Stapbaai r. quarodeadia vulgandUque boniy libri· fructu·•iarime occupatur, id a aie potiorunt, at aaaa daolerationea, quibat •uamjsrgu aaaetitatam vaatrem. -Μί·· magnnai^artamsibi vindicer» iisr· potwit r am. rovareadMma, atpato anetor moralia haipa opeaaali pa* exhortationam, qaa instigatas at parmotaa M ad laborem base auacipioadum. Si adoL tardo -, ^llialam pietatem, ineonoasssm Adem ae edhaeaionem haae epistola (equitur opuMulum, id baaigoiuK·». exprimait, sacrilegum. rare subalpini regia, aiaaqad v. r'avareadimima· rogo at tribuat neoaaaitati vi'sitaaateliitum faoinu· dateataatur. benignissimo sancti- tioais dioaeMa, data aatio die immadista poatabtatia vestrae, conspectui aiataram. Patidtur itaquo eotutum istud opaacalam mo dptipuit, at^eumalo λ sanetit·· vestra, qt baa omnea declaratione·' haae- laborum episcopalian·, qui in .ampla dioaeaai ae­ que totidem filialia devotionis testimonia ad oiaa- ereaeit, dam atadüa litarariis aliquamdiu vacabam dem beatissimos pt^bs deponam, ad quo· menât- - 'scribeu· illqd opuaoulum. ipsum quoque ^prosternendo in eoromdem pientisNffvi sectarii proximi· hisoe diobaa coadunati) simo osculo ompnor. B erant Modachü, ut belium contra aedeaiam oathod Strigonii in Hungaria, die 91* iunii 1871. Sanctitati· veatrae ' . obodientisrimus ac devotissimasfilins f loanne· Simet * primae HangpÀae. archiepisè. Strigonienaia. licam instruerent; qaod, ai gubernia civilia manum praobuarini", aat grave eoae poterit, quia eatbolicMum aat multi infirmi eunt-et imbecillo·-et dormiunt muHk . \ Rogo eminentiam vostram raverrndiaaimam, at •a. patri mea humillima oboequia exprimera velit, mequo ipsum bcttiguiMK et caritati eonauetae piiaque preeibua commendatum habeat, dum ·. purpuram deosculaas persisto 3* Troa edidit pèatorales literaa ad clerum snse dioecesis, in qaariim prima d. 8 aeptembria 1871 data pertractat de traditione ecclesiae Hnngarioae pro infallibili magisterio Romani pontificia1; in Eminentia· veatrae reverendiaaimae addictiaaimu· let obaervantiaaimua servus altera diei 18 decembri· 1871 exhibet monumenta traditioni· catholicae pro eodem infallibilytiiagit loaephua, episcopos 8. Hippolyti ' •terio Rombni pontifici·*; tertia demum data d. D. apud 8. Hippolytum d. 96 aeptembria 1871. 15 augusti 1873 proponit observation·· in ambas constitution·· dogmaticae sacrosancti concilii Vati­ ». cani, easque declarat et enucleat·. (L.8.) Ad rem faeiuut quoque aequent·· litterae ad Eminence, cardinalem Bilio datae, .quoi primus profero ad C V. E.ome pardonnera de lui écrire sur cette lectori· commodum; dami-feuille ; je ania ea tournée pastorale, et je ne Eminentissime ac reverendissime domine! trouva rien da mieux sous la main. C'est que Heaterna die revertens in civitatem 8. Hippolyti je suis pree«é de communiquer i t. ·, une bonne Yeperi novum quid ex Hungaria aat magni momanti, nouvelle qui na lui. aat peut être paa parvenue •cil. littera· mrcularea dioeceaana· arohiopieoopi encore, celle de lq publication d'une brochure du Strigonieha» (primati· Hungarian^data· dio 8*· Primat de Hongrie, noua ce titre : Tradsriasria Λ» Bameai ptoiÿtat awgsaiari· apud ner tehuiui menai· (eptombria typUquattipr·····, eaaqn· •at ampla·, quippr cum 69 pagina· in 4** impleant, Autant l'excellent mgr Simor a fait de peine tractant·· de nfallibilitate tummi pontifici·. Rt bene .quidem na de ro agit. Non promulgat hoc b nea collègue· de la députation, lorsqu'il s eat dogma, inaiatena aaaartioni anne, qnod dogmaticae abatenn d'aaaiater aux adanoee de la Sapience, b deciaionee non indigoant promulgation·, aed etiam l’arrivée de la grande délibération, autant l’acta abaque tali qnamvia catholicum in conaeiantia ad qu’il vient de pooor les conaole, et consolera v. a, et aartont la St. Père. credendum obligent, quamprimum ei innotuerint Quand eat-ee que mgr. d Oriéaaa imitera mgr Itaque nixu· boo Mdamanto, non promulgat, aad aaaerit, vindicet ae defindit hoc dogma, mni- Simor, et mémo mgr Marot T ttme eoaeilio evcwoiaww· * (at habent eiua verba) D Quant au père Hratry, v. ·. sait probablement •ditum, fnae demonatraM, aam ··*· antiquiaeimam déjb qu’il eat venu b BruxeUee pendant la aiège •t eonatantam ecclqaiae Hungaricae doctrinam, do Paria, ot qu'il m’a demandé l'aatorieatipn da proferens illustria traditioni· in Hungaria doou- dire la Ste. Me···. /· lui ai répondu, faria ad monta; unde eonaequitur, «am fidei doctrinam aequo faciam, qua je lui oflbai· un appartement b l'arohenovam, nequa noxiam atatui publico, qnam véché, quo je lui perewtfre·· da célébrer la ■tramque tbeeim ad caleam prolixae axpoaitioni·, ·. me··· dan· me ohapalla pendant wsl éeiérntf, bravitar, aad narro·· ot agrogia pro aula Hungeri· chea moi, «on actq d'adhéùon b la definition,du adatruii, Coraatium quoquo lanaouiom adduoaaa in confia, du Vatican confirmé· pu lo papa: mai· taatiaaoaium pro fido catholic· iafaDibiHtati· a pon­ qu'il aa célébrerait aille·» la me··· daaa mon tificia. Summopere ea de ro gavia·· iibeo atntai dioebea fsr’aprda aeasr pnNid Jan aata d’adbdasen. Ja lui ai pria la téta dans mea deux main·, eu hunc bonum nuntium ad notitiam v. em. rararealui diaant: il a'aat pu' poaaiblo qua ee coit lb diaaimaa daferre. Opuaoulum maum altorum, quo contra Prof. uno téée d'hérétiqee. Jo n'ai riaa gagné; il a'aft constamment re­ Schulto charactorom vara oecumonioum concilii Vaticani ia elariaaiaaa laea proponere «tudui, iam tranché dan· an conviction Ce devoir garder lt rilaner, tout eu me diaant et M m'éerivaat der > Ksakovtay, it 8»·ι fttUfkt, vol VII, pag. (M. oh···· qui prouvaient sa, non-adhéaion pure at • INd. gag. MU. •impie. • IMd. pag. 1198· ’ -j «U V » ■ ' R. ADHAM8IOJŒ8 PATBÜM AD OOMTIT ------------ -------------- ........-------------------- ------ - ------ - . Jl" ! -. ■ »!"■!' JÜCTMJÎVh . / . ...----- ...------ ’ . .. - ..... JH... Il MT .-------- » V . plus tard, qu'il allait à eonfeose et A^Qraadeur af è tout votre tràupeau, là bépêdietiotr communiait, et ja lui ai écrit, avant son départ, - apostolique. ' V 1 î.-; que s'il mourrait en eet état, je n’aurais qu'un Puissions-nous, par Ai miséricorde divisé, après espoir, c'eut wqu’il n’a pas perdu_^a-Joi, mais la Itant d’orages'qui — ■ se déchàtnent enoor^, reprendre de- notre ,. tête*. j't · bientôt ensemble les paisibles travaux de* Cela .né Fa pas empêché de’m'écrire di Barja, gfpnd concile, pour la {gloire de l'église et là paix y depuis qu'ri y est rentré, que j avaia été bien sé- du ponde. * ' rére y sgréer, bien «her MÎltaigÂw, la neurère pour pour lui! lui 1 11 11 .ajoutait .ajoutait cCs tas mots: mots : ' .Veuilles ” „Je crois tout <5ê qui f été défini dans n passée v veils expression de mes sentiments lés plus slatout ta qui est .défini demi le présent, tout os qui. eèrémeUt dévoués eja N.4S. “ I^eard. Bili6. , aere défini dans l'avenir,4».tout n un.*1 » ’ "* Ces derniers mots ont, ches M. dans la cir^ constance présente, ire, un «·ι· sens particulier quu.uiB qu’il, m'a expliqué d'avance, ‘ vivp yoix: ..C'eut ........................... ance,. do qu’il espère future expliquant celle dû l&juillet une définition I ’ . 1870. —J ■ '· . "* *; . ■ Ce __ que è'est . ... que ,... les-maladies '. d'esprit, ". r.’ F et “ Vat.. J8. GioMÎKiao'a*f. prisses Lephmnuss. —. I.n .oohgregutione **generalixdixit non placet, abfuit in' publics sessione Adhaesionem suam praestitit coustitutioni .Putor Acisrititi, hay> sanctissimo drhnino . scribens:. ... Beatissime pater. taehemeUt. è son. Sens,1 d’espère bien que Iq nouvel φ Cum.sedi» cut tenuita/em {beam sanctitas vestra archevêque* de Parja achèvera, ehas ce pauvre père, B promovere dignata est. possessionem· adeptus sirp. l’ouvrage que je.irai pu terminor-à Bruxelles. ■ tria quarfiprimum efficienda arbitror: sanctitati Dôllinger ne rest vu ehtouré que de catholiques vestrae gratitudinem meam testificari, benevojenpoür rire, <«t il restera bjentôt seul de son église,' tiae et sapientia? suae auxilium adp'recari, et ipsi catholiqüe en rêve. intimo» meotiqgpene sensu» simpliciter aperire. L’on s'attend généralement à quelque' grand Gratitudinis officium facillimum et pergratum, acte de Pie IX è ijadrosSè de la science* faussée Ht et iustum.- Et tamon, beatissime pater, non is par l'orgueil, , et de «ignorance des hommes d'État sum qui onus considerando mibi impositum, intime sur les rapports de l’infaillibilité doctrinale avec et profunde non commovear. . la société politique. 3ed recreat mentem meam et alleviat cogitatio ^,es Belges viennent de clôturer la série de leurs . haec, quod, in tanto implendo munese, bestitudinis pèlerinages de 1871, mais leurs prières n’auront vestrae —*— praesidium -------- :J;— non J —— :1-:· quod1--------deerit mihi; memor adpreciktionis picae, in rebus praesertim arduis aut pas de clôture. Je prie v. e. d'agréer l'hommage de la véné­ magni fomenti, viam qua eam agendi rationem ration et du respectueux dévouement de son très quam teneam mihi demonstrare non dedignabitur lusse enim vestra in omnibus, facere, omnino mihi in proposito eat; quia alte in corde insita Hiero­ nymi sententia: „Qui tecum non colligit, spargit.** C lamque ut pignus habére velit sanctitas vestra quod scholae theologicae inauguratio ab eminen­ Rome 15 octobre 187Ί. ' tissime praedecessore meo decreta, suspensa sit et ' Bien c^er Monseigneur, nsqUe ad templis Incértum. et nonnibi de conL'excellent mgr Fessier, secrétaire du concile, sensq sanctitatis vestrae praefigendum, dilata. m'avait déjà communiqué directement la bonne Hos animi mei sensile erga beatitudinem vestram nouvelle que V. Grandeur s'est empressé de me et sedem apostolicam profiteri, eo gratius habeo donner, de la brochure publiée dernièrement par quod ex feres in concilio agendi ratione, quidam le Primat do Hongrie. J» n’en suis pas moins homines forsan eos in dubium ^evocavere, non in­ reconnaissant h *V. Grandeur, qui, en m'apportant telligentes aut iotelligere nolentes in conciliis patres au plus tôt cette nouvelle, a eu la délicate pensée duplicem, ut ita loquar, personam, gerere, unam de réjouir mon cosur et celui du 8t. Père, au milieu indicum, fidelium simplicium alteram. Et si, ut des tribulations de lÉglise.. Cet note de foi de la indices secundum conscientiae suae dictamen suf­ part de mgr Simor aura, nous l’espérons, un grand fragium dare aut renuere habent, cum decretum retentissement en Hongrie et même en Allemagne aliquod concilii a pontifice^msximo est approbatum, et exercera la plus salutaire influence sur bien dea ut fideles illud omnino amplecti et tueri, pro munere esprits dan» ces contrées. suo, tenentur. Haec, beatissime pater, declarabam Je soumis au 8t. Père nonseulément la lettip in consessu habito ab episcopis qui iittiiHentlum de mgr Fessier, mais aussi la lettre de V. Grandeur. D aibi esse consuerunt Idcirco, ubi audivi constitu­ En entendant ce que vous me mandes de ce pauvre tionem primam 'de ecclesia a sanctitate vestra p. Oratry et votre réflexion sur mgr d'Orléans qui aolemniter approbatam et confirmatam fuisse, hanc garde encore le silence vis-à-vis des fidèles de son eum sincera animi demissione suscepi, definitioni diocèse et de la France, le Saint-Père, levant les busqué in ea contentis pleno mentis et cordis af yeux an ciel, nous dit qu'il faut insister dans la fectu adhaesi; nuecque adhaesionis meae tebti- ' prière pour obtenir de la bonté divine le change­ monium in manus sanctitatis vestrae deponendum ment dea conn et. la lumière tant désirée ! curo: quod ut benigne excipiat, enixe precor. Bientôt if y aura nn consistoire pour 1a pré­ Bonotitatie vestrae pedibus provolutus benedic­ conisation de plusieurs évêques; entre entres, do tionem epostolieem implorat pro se gregeque suo, mgr Guibert archevêque de Paris. sanctissime pater r L” 8t. Père a été particulièrement consolé du Lugduni dio Ifi angusti 1870. sèle que ces bons Belges déploient pour la sainte Bestitudinis vestrae * cause de l’Égliso. Vous pouvss être assuré, Mon­ obedisntissimus, hnmiltimus et devotissimus seigneur, que les Belges tiennent le première piece servus ac filius dans le grand cœur de Pie IX. Aussi leur primat f lacobus, arch; Lugdunensis. se trouve-t-il être le premier des premiers! humble et très obéissant serviteur. z t V. A. arch, de Malines. . Laeken (Malinetf 2 octobre 1871. . C’est avec les sentiments les pjua paternels que le Saint-Père envoie, par mon entremise, à votre Ego infrascriptus lacobus M. A. Ginoulhlac, .arehiepiscopus Lugdunensis et Viennensis, ^profiteor t ■ « ——*_______ ' '■i ■ ‘ ______ ν', ■ , ------- ,—1-------- -—'—■ --i—n—--·—— ----- .'.-------- pare ae ssmpliciteétoto âMa ot aaiaao Adhaarâch a aaàéa pour "ravoir la bénédiction d« notre tafat ômaibus definifionibus.in session· IV ItoMiÎii.Vati- pire lai pape Léon XIII glorieusamaat régnant, at oétii editix . C >- sur oa-ja la pris de recevoir avec bonté l autruM Lngduni «lie 18 àngésti 1970. t Iseobn^ arch. Lugdund^sis. J·. Ma» Hale aep. ThnawMia. ■■ In eongrega- J tioge genqrali dixit m* piflfat, sbfuit in publica Ÿ -eestionf. Cohftitutionl autem adhaesionem suam x praestitit in,synodo national! ab epiacopis Hiberniae , habita an. 1875. Praeterea littoral dedit eminen- ' rfssitno card. Simeons ·. c. de Prppagapda fide praa/fecto, Haee spriben· fl· Kminetrfissnne ao reverendissime domine. V 4 Àb instanti quo decreta-aua dogmatica definivit an promulgavit Concilium oecumenicumi Vaticanum, : de m» soamistien la pina parfaite aux décision» du eonmle oecuménique itu 'Vatican et de la sainte Église romaine. > ' ' Je suis avecle.plu» profond respect de votre Éminence s la plu humble et lal plut soumise brebis ~du troupeau'fie notre Seigneur Jésus-Christ f Laurent, arche». de Babplnâe. fl. Atea aep. Berytenoil rit. otaroa. — Abfuit in congregatione generali dial 13 iulii ; publicae vero •epaioni interfuit et constitutioni pleêet suum dedit. - fi. Archiepiscopus Rhedonensis ob infirmam valetudinem abfuit tum · congregatione generali tum a sessione publica: constitutioni tamen ante formabili gc infallibili magisterio eiuadeiu. Romani ponbfieis in decernendis iis quae de rebus fidei ac B tempus suffragatus erat, datis ad summtfm ponti. * 'ΒΓΛ· et accepi cat tero» fidei morumque articulo· in alii· contnlii» oecumenici» a prim»ru»qu· ad novissimum, Cum propter infirmitatem valetudinis meae dul­ cissima cordi episcopi catholici consolatione pri­ rei a summis etiam jpothtficibu» ecclesiam catholi­ vatus sim, nempe proelammdi cum fratribeu msis cam docentibus, traditos atque definito·. Vatst -qua® -eminent decret· de primatu Romani pontificis, eiusque vi ac ratione, pes non de itr·-, Simili· formae declarationi traditae in sypodo nostra national· anno 1875 apud 'collegium Maynooth Mprsmam iafaUMlitaiie praerogativam a D. η. I. C. coeoeeeam b. Petro et eucceeeoribue eiue Romdhie pisnti/ictfius, scefsstam tmioerealem ett eathedra dabeatibeu: liceat saltem mihi per scriptum, ai fas est. habitae, snlemniter adhaesi atque subscripsi, in qua * dicitur: „Cum vero Romani pontificie infallibili ta·, quae indicium meum placet iudicio venerafijlium patrum a conjéilio iam memorato definita est, ab ecclesiae consociare, et a sanctitate vestra «uppliciter^x-v hostibus et quibusdam praetentis cstholicjs im­ , postulare. u< praeeeae^ deelaratio eo^eetionir'iaeae " in istam b. Petri et successorum inerrantiatn ia pugnetur. muneris nostri esse existimamus, prae­ clarum hoc successorum Petri privilegium fidelibus faetie eaeri Mdtmswtei eoneiln Vatican per spe­ cialem indulgentiam, vestram coastgwoH et serrari Commendare, ut una nobiscum in verbis concilii profiteantur: Romanum pontificem pum ex cathedra C possit, tomi im tsstintomMm atttleaticHm fidei mea» loquitur, id eet, cum omnium Christianorum pastoris et traditione' eccletiae metrop. Rbedoeeneie, cuius pastor et testis miseratione divina et ·. sedis apost. et doctoris munere fungen» pro suprema sua aposto­ gratia sum constitbtus lica auctoritate doctrinam de fide vel moribus ab universa ecclesia tenendam definit, per assisteqtiam Rhedonis, die 26 iunii 1870. divinam, ipsi, in beato Petro promissam, ea infal j*. Godofridua archiepiscopus Rhed libilitate pollere, qua divinus Redemptor eqclesiam ,Λι IX reeponnua. suam in definienda doctrina de fide vel moribus in­ structam esse voluit; ideoque eiusdem Romani » Pius PP. IX. pontificis definitiones ex sese, non autem ex con­ Venerabilia frater, aalutain et apoatolicam bene­ sensu ecclesiae irreformabiles esse.“ dictionem. Etsi dircedi-ns a nobia. venerabilia Datum apud Tuam die 28 martii an. 1880. (frater, apertissime prodideris devotionem tuam huic f loannes archiepiscopus Tuamensis. sanctae sedi, et quid sentires de praerdgativjs ei 20% THocAs aep. Babgloaetuie nt. lai. — Abfuit divinitus inipertitia. ac de necessitate luculentioris in général· congregatione die 13 iulii, nec non in earum declarationis a nuperis'diseeptationibus in­ pubblica sessione diei 18 eiusdem mensis. Con­ vecta, gaudemus tamen, te sententiam eamdem stitutioni tamen adhaesit, haec aeribens eminentis­ committere quoque voluisse scripto, quod inter con­ sime card. loanni Simeoni s. c. de Propaganda fide cilii acta servari cupis; non solum quia perspicuam praefecto. D in eo splendidamque confirmationem habemus fidei Constantinople le 97 janvier 1880. tuae constantisque studii in nos et observantiae, Éminence sed etiam, quia venerabile» fratres tui, qui tecum Je viens de recevoir par le canal de mgr Testa •entiunt, laetari poterunt te minime sejunctum la lettre que vous m'aves fait l'honneur de m'écrire ease spiritu ab ipsis, licet corpore abesae eogaris. le 15 janvier courant, et déjp laquelle vous me Caeterum nos si optata tua societate invaletudinis dites que mon adhésion et soumission eux décisions causa privamur, non minus certe te praesentem du concile oecuménique du Vatican ne s'est point habemus ; ao fore confidimus, ut natalis série bene­ trouvée parmi celles des évéquee qui l'ont donnée. ficio confirmatus rursum utiliter ecclesiae rebus se­ dulam operam tuam impendere fossis, fictorem Cependant je puis assurer votre éminence que je l’ai remise moi-même en personne A votre prédé­ cesseur son éminence le défunt cardinal Barnabê. Mais puisque elle s'est égarée, je la renouvelle pleinement ici et de tout mon cosur. Je dois quitter Constantinople demain, ou au plus tard, dans les premiers jour» de février pro­ chain pour retourner b Marseille, et probablement si ma^santé et mes 80 ans me le permettront, j'ai l'intention d aller A Rome dans le courant de eette itaque restitutionem virium, et auxilia omnia eae leatia tibi ominamur, dum divini favoris auspicem praecipuaeque nostrae benevolentiae pignus «postolicam benedictionem tibi totiquo dioecesi tuae per­ amanter impertimus. Datum Romae apud 8. Petrum, dic^ll iulii anno 1870 Pontificatus nostri anno vicesimoquiAto. Pius PP IX. 9M JS. ADHAK8ÎONK8 PATIAM ADOOK0TÇT. FaSTOB MmÙtlWS ■ 23. XaühÿMwi osp/iem Ameasmu rit. tsrwsen. — Λ. pof asm a publica eeoulono seee abstinuit Abfuit i ganprali congregatione; interfuit publicae Adhaesionem tamen suum .Oonstitutioai' praestitit sessioni . dixit placet. , >< ■' publieqado -in sua dioecesi coficilii Vatitmni doa8 nnbri aapv jSp*esi«u*\-In congregationq qti;utiones Dti Filùtt et hkeo ecrigene suffragium suum emisit per pincoi tsarta · bene per tuum, vicarium toMmqne archiepiscQpal^ «nodum. Λ In phblica sessione ploeri snhm dedit aap. OrtgottefdUttnit».— In con­ gregatione die ISf iulii -constitutioni suffragatas eet per placet iuxta modum. In publica cessione dixit placat; ." 86. Ktariek aep. S. imdoeM. — In generali cop-. ' gregalione dixit «son ptdost; abfuit in sMaidne ■ , publica. Adhaesionem tamen suam praestitit, haec ■ seri bibs die 13 ianuarfl*1871 emtnentisaimo; card. Alexandro Barnabh a. e. de Propagande fide conaietorium Olomueeneo? r> ' ^Universo venerabili clero archidiooceaeoa OlotnuOeosis saluthm in Domino sempiternam. ‘ ' „8iquidesà tristissimae tbmpornm novissimorum circumstantiae'minime locum concedunt rationabili exspectarent,. foro, ut m. concilium oeeumenionm Vaticanum iam instantibus proximis temporibus continuetur et ad'finem perducatur, ita ut. eo fori maliter absoluto, totius concilii aota iq aio gulis dioecesibus promulgari atque publicari poadint, nihi- jtj-aefecto { .Domum redux subfinîm anni elapsi in oonrbntu publico indicavi me adhaerere iis, - IV sessione concilii Vaticani lata sunt.** Praeterea die 18 martii eiusdem anni tissimo .card. Philippo -de Angelis primo oecuraenici 'concilii Vaticani ita scribebat: ' S.V.udovioi 28 martii ------------------------------J *—----------------lominus ’tamen summum pondus atque momentum constitutionum dogmaticarum in hae sacrosancta' quae in synodo oecumenica iam editarum exigit, ut illarum B aaltqm publicatio populo fideli salubriter informando absque dilatione persolvatur,- eapropter mandante eminen. i^verendiaaima sua archiépiscopal)'celsitudine in praecidi infrapositis constitutiones dogmaticas,^ditaa in ses­ sione tertia et quarta as. oecumenici concilii Vaticani 1871. (vi quarum praeter alia i^fallibilitas Romani ponti­ Etninentioaipfk praesul. Hodie mihi traditae aunt litterae eminentiae vestrae. pie 16 oetobria anni elapai datae, quibat me hortaris ut concionem a me editam* palam reprobem, oeflumenici concilii Vaticani dbcretis ex­ plicite adhaerendo. Iam’ ante dflos menaee eminentisaimum d. cardinalem praefectum a. congrega, tionia de Propaganda fide per litteras certiorem feci, me, statim ac domum rediissem, nempe die 9 ianuarii, in publico conventu declarasse, me ac­ ceptare, decreta in quarta seasione concilii Vaticani lata, ad idque adigi auctoritate eccleeiae .catholicae, quae illud officii mihi imponere videbatur. Bum c ficis, in rebus fidei et morum ex cathedra loquen­ tia, dogmatice definitur) per totum suum tenorem omnibus ac singulis huius archidiocceeeoa Olomucensis sacerdotibus communicantes, easdem pro hac archidioeceai apeoialiter publicamus atque publicatas declaramus. „De caetero Deo omnipotenti, qui tuam eccle­ siam ^>er Spiritum sanctum regere nod deainit, enixas pro qmnibus eccleeiaefoliatis gratiia atque in specie pro huiuamodi salutaribus institutionibus atque in­ formationibus gratias referentes, observamus, omnea fideles catholicos sub gravissimo haereaeos reatu, subque^censuria talem reatum in {oro ecclesiae externo iure subsequentibua in utroque foro (et poli eminentiae vestrae et fori) obligari ad sic credendum atque fideliter fatquluo in Domino humillimus Petrus Ricardus Kenrick tenendum, omneeque. qui in ecoleaia catholica do­ archiep. 8. Ludovici. cendi muneri auctoritate legitima applicati aunt, , etiam ad aio docendum atque tradendum. 87. Hurmiu Ed. nep. Straecttiit rit. oret. — In · „Qnare omnibus in docendi munere ecclesiastico congregatione generali dixit um placet, in publica eonatitutia in virtute a. obedientiae canonicae praesessione abfuit. Adhaesionem suam constitutioni praestitit, haec scribens eminentissime card. Ale'- eipimua atque iubemus, ut eadem decreta, in quan­ tum concernunt doctrinam fidei et morum, attente xandro Barnabb s. c. de Propaganda fide praefecte. legant atque revolvant. in docendo aemper prae Eminensa reverendissima’ oculis habeant, iisdem mentibus fidelium sibi com­ leri aera ho ricevuto il venerato fogl>o dei missorum. data qualibet occasione, indelibiliter im­ 6 corrente: e come aveva dichiarato a voce al- primendis satagant atque nunquam aliquid hisce Γ eminensa vostra ■ reverendissima, dichiaro anebe decretis contrarium sire minus consentaneum docere in scritto colla presente, da vero figlio della a. praesumant; sacerdotibus rero, in rinea Domini laborantibus ut, quamprimum poterint, populum Romana chiens. Ja mia adesione e sommessione in­ terna ed eaterna alia costitusione dommatica san- fidelem suae curae commissum, circa horum decrecita nella IV sessione dei sacro concilio Vaticano, torum tenorem e a. suggestu informare, simulque tenuta li 18 dei cessato meae di Luglio; nonchh haec decreta lucide explicare, obvias exceptiones et obiectiones refutare atque ad fidele obsequium a tutte le procedenti definisioni e canoni promul­ gati nel medeaimo concilio ecumenico. E disposto auditorum mentes disponere, divina opitulante gratia, non omittant.** sempre agli ordini dei s', padre, mi rassegno (In ^uem finem praeter divini luminis fervidam di vostra eminensa reverendissima invocationem, eisdem infraposita opera ruminanda Venezia 11 agoeto 1870. commendamus : umilfto e divotfho servo t Hurmui kreiveoeovo di Siraoe. 28. ffsKMmsH asp. Ncapoltet rit. grace. — I» generali congregatione diei 13 iulii suffragium suum <|pdit per verbum plant. In publica sessione ab­ fuit valetudinis causa. 29. Fùrttcnberg aep. Otomucmasa. — In congre­ gatione generali diei 13 iulii suffragium suum dedit > Kat opuscula· cui titdlu : Csacio Atri -RiesrA Ksnriel ordUepMcom S. tsijgew» <■ Croatia VtEcaaa tatmds 8 «· Uhia. Neapoli tyfis fratrem da Aagelia. Ci t. LII, ocL <60-01. 1. Die Unfehlbarkeit dea Pabates von Pat, Weninger 8. 3. Einaiedeln, Qebrtde^ Benzinger. 3. Das neuerklirte Dogma von der Unfehlbar­ keit deo Pabateo von Dr. Frans Egger, Brixen, in Wegerisoher Buchhandlfing. 3. Rudia, Petra Romana odor die Unfehlbarkeit dee Pnbstee seitgemfiaa belouchtot, Regensburg, Mans. 4. Die Jnfallibilitlt dee Oberhauptea der Kirchs vou Dr. Stdekl, Mfloater, Russel. 1 6. Dochamps, Dio Uufehlbarkeit doe Pabstes, Maine, Kirchheim. '' > hiiuwiwiiw β. Moessylpost ev. Otee ». Drevifhoatieieh.) ad Frqat. ^ealoja, Coop. arant; ' Me refemoteer Mee Pastor aeternus; 4M mmMMMm Dai Filiu ei prodeytiMr·' Qnalia auprapoaita phbliqatie. Romas urbi at orbi faeta, quamvis iam par ae obliget quemlibet catholicorum, qui ad eiusdem notitiam pervenerit; tamen, ut omnes buius arehidioeoeeeos fldelee ad ipaiaa notitiae/perveniant, tpecialia haec publicatio , pro tota 'archidioaoeai Olomusensi ordinata tbit mandante, ut. sqpra, ana reverendisujma arehiepieoopdli Celsitudine, in aeaaione eonaiatoriali dia 9S ianuarii an. 1871 celebrate. * Arthur L. B, de KSnigabnun, A. Μ. E. praelatus acholaatictu, vicarius offldtalia. Franciacua Heidenreich, habet, prA domtmoMa retractetioeis factae, . sathfastienis oblatae etc. etc. ot laudabilM prae·. dicat anotorhm animi fortitudinem, qui errorem agno^ * noere ot emendaro noa erubuerint ; quasi, nimirum. < definitioni iam latae obstitissent, vel quaestio liberae diseusfioai ia ooaeilio, et patrum iuffragiis non faioJwt proposita. Huius interpretationis hypothesi aoa agpentiens, nihil a mo. proprio motu, admittendum osso putabam quod ipsi interpretationi quacumque ratione obnoxium esae poeoet. Hiqbx «oavoaieatiua each indicavi a primo pre­ posito ngn diseedoro expoctaadi scilicet doeoc more solito, vel alio, -praecipiente summo' pontifice, ad­ haesio decretis in concilio Vaticano exhibenda ait. Noe timeo ne existimatio fidei meae. quSm pro­ fitentur litdrne eminentias tuae revetepdisaimae. assessor et oanoellariaa director. detrimentum patiatur ex hoo consilia! capiendo ; 50. -Tiaooni oaf. Eieibetnu. — In generali con­ quippe qui primam officii mei partem, hac ia re, gregatione dixit placet tacte madam. Publicae sea- B iam impleverim, sententiam in concilio quam potui aione non interfuit, eo quod ob acerbum dolorem meliorem do decretis condendis ferendo, nec ullam ex morte carissimi aui familiaria conceptum aegro­ ' dederim oausam curdubitetur ae secundam quoquo tabat, ut in literis ad concilii aubaecretarium datis partem, cum occasio postulaverit, similiter exécu­ eadem die 18 iulii^exposuit, quibus aimul sees per­ teras sim professionem fidei in décrets leta prae­ petuo in eadem fide, ape et chariiate cum Romano stando. pontifice velle eaae coniunotum diserte declarabat. Inierim gratum animae meae sensum erga eminen­ 51. Erriagtan aep. IrapeetMliaue.,— In congre­ tiam tuam reverendissimam ex corde. renovans, ot gatione diei 13 iulii constitutionem Foster cetormw sacram purpuram osculans me subscribo impugnavit per verbum non placet. Adhaesionem eminentiae tuae reverendiaaimae tamen suam praedictae conatitutioni praeatitit, haec servus obeequentiaaimua scribens eminentiaaimo card. Alexandro Barnabb Dotum apud Prior Park, 11 aprtllia 1879. a. c. de Propaganda fide praefecto: Georgius Errington Eminentissime ao reverendissime domine. arohiepiacopua Trapesuntin. Modo ad me pervenerunt per manna illustriuimi 12. Seherr aep. Menaceeuie. — In congregatione ac reverendissimi d. epiaeopi Cliftooiensis literae generali'dixit mm placet; in-publica aeaaione ab­ ab eminefitia tun reverendiaaime datae die S3 menaia fuit. Constitutioni tamen Ptutor aetenuu, adhae­ martii proxime elapai. sionem suam pluries praeatitit: 1* subscribendo -Gratiae aane aummaa eminentiae tuae reveren­ C paatoralibua literia editia a, Germaniae episcopio dissimae reddere me monent iatae literae; primo Fuldae coadunatio, circa obedieutiam ab omnibua quidem quia exhibent oonatantem eminentiae tuae praestandam concilii Valieani decretis, quae haben­ reverendiaaimae benevolentiam, et nunquam deficien­ tur supra, coi. 915-90. tem curam de iia quae meum commodum respiciunt, 9* Praetere/ die 96 decembris 1870 fuaiori epi­ non obstante tot, tantorumque negotiorum pondere stola pastorali decretum oecumenioi concilii Vati­ eminentiae tuae reverendiaaimae incumbente : deinde, cani de primatu et infallibili magisterio Romani quia teatantur eminentiam tuam reverendiaaimam pontificis illustravit, et contra obiectionee vindi­ non dubitare de fidei meae integritate, el hoo vere cavit b maioris eat momenti hia temporibus, cum nonnulli 3* Die 9fi Septembria 1871 ministro cultus re­ autumaro videantur quod aententia ab aliquo data scribens. argumenta eiusdem ministri pro defen­ in concilio Vaticano contraria definitioni faciendae sione regiminis Bavarici in obieeto decreti conci­ rationem auffioientem auppeditet dubitandi utrum liaris super infallibili magisterio Romani pontificia talis sententiae fantor accepturus' esset, vel non, adducta refutat*. definitionem iam latam. 4* In causa Ddllingeriana binas pastorales li­ Plurimi ex epiaeopia qui concjlio interfuerant, torea dedit anno 1871, quarum prima plura adnotat aive cum maiore aive cum minore parte de defini­ de quadam Dôllingeri declaratione circa concilium tione faciende cenaeerint, .decreta concilii in dioe­ Vaticanum die 99 martii edita, cuius praecipuis cesibus propriis exponentes* suam etiam fidem de D erroribus refutatis, fideles ad strenuam in fide con­ facto professi eunt. Nonnulli, ut fama fert, et literae stantiam exhortatur, eosque pro eiusdem aeterna eminentiae tuae reverendiaaimae innuere videntur, salute preces ad Deum fundere iubet. In secunda adhaesionem eisdem decretis, more insolito, per vero, occasione alterius declarationis die 19 aprilis literae exhibuere. Ego quidem utpote vitam agens editae, praecipuis erroribus noctis repulsisque, in privatam, adeoque nullam habens occasionem de­ eo potissimum immoratur ut ostendat catholici creta publice exponendi, domi expectabam donec munia boni civis officiis nullo pneto adversari*. iterum convocato concilio et ad finem perducto, M. Baetenti aep. Tgreetaie et SUanietuie rit. omnes episcopi ad oubacribenda decreta vocarentur, merest. — In congregatione generali constitutioni aut alio quocumque modo, qui ipsi magis oppor­ suffragatus est pee placet iuxta etodwp; in publica tunus videretur, fidei professionem summus ponti­ sessione abfuit. Constitutioni tamen Poetar aeterfex secundum suum beneplacitum exigeret. Interim dum adhaesionum, ita dictarum, notitia 1 Cf. BoakorSay, Beta. poatifea, loss.VII, pag. 744. aiT me perveniret, perveniebat simul et notitia in­ * Boekovtay. Baapentifen, tomVIII. pag. xex ■ etiaMsas aas Maria f.aaiS, das Uwaaaiecke Canal, terpretationis non infrequentes huic modo minus usitato fidem profitendi annexae ab iis qui actum te. XI. Traiter* IS71, can patina prMelariasiaaa· epilogue cal titalas : 'dJtaeaMciv das Onbaonais* das BrebteUetnae MOadtaa ipsum adhaesionem exhibentium laudantes refere­ Msd rrrietae, tetrefeni das tMgatneme VafcamadW CvaaL bant. Haec autem interpretatio literae adhaesionis 187), Baguastent, Naw York A. liariaaati, Vetlag von Fr. ab iis datas, qui definitioni faciendae adversati fuePastes, Typegrapk daa beiL apoat. Httelsa. In 0·. 1 t, Mt p. Μ· ■m adhaesit, haeo agit ms emlnsutiasime card. a Alexandro Baruabé a. e. de Propaganda fide praafoetO: Euuaeatieeimo priaeipe. Ebbi l'eaero di rieevero ai M di febbruie a. a. lavouera letton dot > gn. del aodeaine aaaa, aeUa qealo mi fa eaMapovelo. obe preseo eba tutti qaei vaaeevi, i qaali aea intarvouMn alla aaaii«aa IV. dal eeaeilio eeusMpioo Vatiaaao abbiaao Miadi saroessirameete parteespato alla aaatlfà di isestro Mgnore la lore piena sottomitaione a quanta venae soleoaeaseate definite, q promulgato ia quelle éoagieatura. a nolle quale ml invita a fare lo eteoeo. > MO Κ. ADHAM8I0NM PATBUM AD 00M8TIT. Α49Π» àXTUlfVB apoMeHoM^augmia oflMe aaeeeeeeeiblns revelatae deotrieao dapeeita· waaMt Chrietua; bisque tautus dixit «qui vos audit me audit, qui m opérait me opérait*. Moqao ex placite laioae peteotatie, oed ea etiaao invita, ovaageliam uaeactaverut, ae* aiaeiam propagarent, disciplinam stataeraat lidem apeeteii; quia immo asm priacipas oyaagogne siloa dam ipeis aaai fnioàadt iadieero, Petrea et Ioannas ovnngeliea soi libertate, reopoaderut : 8i Mon ggf M MMpKtW X)Vfc 999 p9Ü99 tWÎF· fM·* ΙλκΜΙρ tu dinets. Nonnisi igitar nacra fide,' plaaeqao per tarbata divine eccleqiae oonstitutione nateraque regiminis fieri potent, ut alla in ,eam oaeeuli doQuesta bella novella mi ba eagionato uno ami* miaetur potentat, aat eius doctrinam moderetur aerato gaedio, a pareil» la ringrsxio, eminentiasimo, tel impediat quominuo logea ad sacrum ministerium. d'ooaa.iofiaitamonta, a dice io brave. lo non sono divinum cultum et opirituale fidelium commodum state mai contrario aile vérité definite nolle sec­ spectantes ferat ac promulget. Non ignorat promoni dei nostro saerosanto concilio Vaticano spe- fecto, ven. fr., inauditum prorsus in ecclesia fuisse etalmenta aslla IV, perehh come potero ester opa- B usque ad decimans seculum XIV istud commentum trario montre ii nostro siuodo Libaneoe contione regii placiti, ac pluries deinde a decessoribus nostris quasi lutte le prelodate veriti? Part. 1, cap. I, fuisse damnatum, ac novissime a nobis ipsis in η. X, ot passim: o prova cib, che non ho neritto, eneycliciq litteris, qnaa die octava decembria anni 1884 dedimus ad omnes patriarchas, arohiepisoopos. perorato, protestato contre ; ero si inopportunista artese le circootanoe, ma tooto ehe sono state de­ episcopos, quarum initium est (btonle cure. Vides finite quelle vcrith della IV seosione dell'eoumenico ergo, ren. fr., quam grave vulnus sacris ecclesiae eonr. Vaticano, mi sono cambiato in opportunists, inribus inflixeris, dum laicae potestati subiiciendam e le ho eredute fermamente corne dogmi di fede censoisti dogmaticam constitutionem in oecumenico mm pages sol meatolï, e /pero erederle tali durante concilio tam solemniter editam et promulgatam. la vita, e fiao alla morte per la gratta di Dio e Quod si praeterea rei exitum consideres, facile fare ai mioi credorle cost. animadvertes te sic et fovisse abusum toties ab apo­ Deoidereroi, eminentissime, eaaere stato diman- stolica sede reprobatum et teipaum novis implicuisse dato del mio non iotérveai^iento nella IV sessione nexibus novaque comparasse obstacuM,muneris tui quando era ia Roma per dire il perché. functioni; immo et graviores, creasse difficultates I'miliate. la prego, quests mis riaposts éi piedi venerabilibus fratribus tuis qui in conditione non di sua tantité per renderlo conaapevole dpi miei minus salebrosa versantur. . Quamobrom cum in poatimenti religiosi verso la aua sacra persona, e non levem incideris errorem, curandum omnino verso la >. sede apostolica. e permettami venir con tibi est, ut pro viribus vim eius externare, et per­ alts stima a dichiararmi niciosos eius effectus praevertere posse arbitramur, ’ Beteddia 1 manto 1871. m si consilium hac de re ineas cum venerabilibu* Di r e. fratribus tuis ut communi nisu officii partes valeas Devotissimo olHjgatissimo serviture explere. Nos interim tibi opportunas vires copioP. Boston» areiv. di Tiro e Sidone. samque gratiam ad necessarium hoc opus perfi­ , >4. Dentiet» «ep. Beesisrgnwis. — In generali ciendum caelitus adprecamur ; divinique favoris congregatione dixit sion placet; abfuit a publica auspicem et praecipuae nostrae benev "’‘-eliso pignus, sessione Tame· adhaesionem suam decretis con­ tibi ven. fr. universaeque\ dioecesi tuae benedictio­ cilii Vaticani ostendit, 1* ea scribens eum aliis Ger­ nem apostolicam peranfanter impertimus. maniae episcopis clero et populo suae dioeceaio Datum Romae apud 8. Petrum 8 maii 1871. quae supra, eoi. 9lb sq. ^exhibentor. Pont, nostri anno vigesimo quinto . 3* Habitis Darmstadii die 4 et g Octobria 1871 Pius papa IX. protestantium comitiis, in quityus plura enunciate 4. Alerent dogmati infallibili tatis pontificiae adver­ Venerabili fratri archiepiscopo Bambergensi santia, archiepiscopus Bnmbergensia die 3& eiusdem (Bambergam) mensis declarationem atque protestationem edidit, Pius Papa IX. qua reprobat et damnat has enunciationea, et in- Ven. fr. etc. Acceptissima nobis advenit, ven. fallibilitatem pontificiam minimo adversari reipu- D blicde iuribus late ostendit*. fr., epistola tua diei 94 maii praeteriti ; et qui gravis­ Ad rem faciunt binae summi pontificis litterae sime contristamur ab ecclesiae vexationibus et ab quae sequuntur. eorum nequitia, qui superseminatis ubique sisaniis. agri Domini frumentum opprimere nituntnr. non < Λ. . Venerabili fratri Miohaeli archiepisoopo Bammediocre solatium hausimus a libertate illa et firinitate episcopo plane digna, qua te, laica licet ob­ bergensi (Bamborgam) sistente potestate, muneris tui partes explevisse Pius papa IX. nunciabae. Quod saas eum tum incendies accidit, Ven. fr. etc. Quod ab omnibus singularum utpete sponte a te factam, et antequam litterae ecclesiarum pastoribus fieri cuperemus, nempe ut nostrae id exposcentes ad te pqrvenirent. Ultro­ catholica, doctrina a s. oecumeniea Vaticana synodo neum enim hoc et perspicuum obsequii tui teotidefinita de ecclesia Christi fidelibus universis ex­ monium erga nostram et oecumenici Vaticani con­ plicaretur et credenda proponentur; id te ven. fr. cilii afictoritatem, aimnlqne stadii confirmandae perficefe voluisse nuper innotuit. Verum probare tuendaeque catholicae unitatis adversus subdolas plane non possumus, ut quod proprio ecclesiae iure nofariasque machinationes, quibus impetitur, aienti facere debuisses, id arbitrio subteeeris laicae pote­ rbrsum religiosissimos illos sonsus referebat,' quos statis. Neque' enim saeculi principibus, bene vero tu cum venerabilibus fratribus tuis Eystadii ooa- • BsskevSay, Bees.pendar, tesx VH. peg. MI ssqq. gregatis egregiis eommiseras litteris; sio nova nos ? recreavit upMtt devotioni* «t aaraito, quibam. haie Petri cathedra* ebatriagsria. Cariera·, vm* rabitis frater, iMuriim ilia· MO*rd*tii *t teparii, qaam ta eedale rarraadam eeee fsveadaasqa· arbi­ traria, neas* re et verbis eomm«ad*vit iatpeaeiM eeoieeia et tota apeetaMea cede; qua* noraat ap­ prise utrumqa* siaml ex divini auctori* mri plaeito ad veram haiaaaae eoeietatfo feKrntatoa* eoaapirar* debere. Qaoeirea ravit reaper Motato ab iia atttogradia qaae eaten epeetaat lamam poteetatem; eoastanterqne aaribae toculeavit obaeqaiam popalto mia p* qnai aho peoM fbra ia saBtove dd auo patorno esor*, «aUa present* intonde rianovara, e rieenfsrasar* tutti i peeoedeuti misi ginramsnti di fade, di ohhsdirass, a di perpetua ooggetion· a v. beatitadine ab* state vara visuri* di Otiato s. 8. ia torre; * eeme V aveva ia manto, ced aneor* di boeea ad artos* ainearaaaanto a qaaato-fit dsdaito a conformât· la tutto Ia qaattes osmissi dai asodssimo Mars sa ato ooaa, Vaticano ; s -**n sastacberb moreè la divina graaia erodnre. tonore a predicate quanto vi fu dafiaito da credant di fads divina ipei debitan .atosqae legiba* et mandata qaae a oattolioa par tatta Ia ebiasa eettolica Ronmna; divini* seclestosticisqn* praecepti* noa diaeeatiaht spero poi ndla graaia dei Balvhtore, ebe avrà la Veram, venerabili* frater, non satis aaimadvartisae misericordia di farmi vivere -· morire ia questa videri*, laadabile iitnd concordiae ctadiam oo pro­ modeaima saeta fede, e ptfil salvo e felice mi terrd, fareadam non esse, nt inspirituslibu* laic* potatas M avril Γ onore e la graaia di esserne Ia vittinaa. Aggradisca, sentissimo p*4<*, questo verace e per­ plane subdita censeri non debeat ecctaiasticae popetuo omagio delle mia anima, e benedic* di sua tatati, eui *oli sublimis iste rerum ordo commissu* apoatolica benedia^pe me a tutti i miei dioces*ni. fuit In animaram ^alutem ; nec propterea conce­ dendum illi M«e, ut seae iqmisoeat rebus fidem, • tutta la mia nasione caldaiea. Rom* li 90 settembre 1870. mores, saeramque disciplinam spectantibus, ut a Umilmo figlio e servo fine ei propositum prorsus alienis. Id enim si fiat, f Mic. Pietro Bartatar arciv. di 8eerd. eollisio pro concordia exorietur; et laica potestaq indolem finesque praetergressa suos e* facile ageret Sfi. CormoUy orp. Holi/ansnsM. — Dixit x< n exercitio ecclesiasticae auctoritati* ob*t*cul·, in plactt in congregatione generali; abfuit a publica quae tuam erga ipsam comitatem incidi*·· com­ seaaione. Constitutioni tamen adhaesit haec scri­ petisti; ae paulatim eo deveniet ut sacrarum om­ bens eminentissime card. Alexandro Barnabb s. c. nium rerum exterius moderamen ad suum velit de Propag. fide praefecto : fingere lubitum. At cum expedientia optima sit Eminentissime princeps. vitae magistra, non immerito confidimus, ven. fr., Quam laetanter liters* eminentiae tuae datas te propriis edoctum et illustratum eventibus fir­ Romae die 9 novembris huius anni 1870 accepi ac miore supergressu calcaturam esse in posterum hiooine inclusam invenies quaesitam declarationem regiam illam evangelicae libertati* viam quam in qua omne quod in me est circa fidem divinam ereoto animo iam iniisti; concorditerque cum ven. fr. tui* adiaberaturum asserendae constanter ac sanctissimo patrL paucis verbis exponitur. Si con­ cilio Vaticano non adfuissem, nec dubium quidem de propugnandae oausae iuribusque religionis, eccle­ siae, et huius sanctae sedi* adversu* eorum osores. ! infaUibiiitate personali summi pontificis menti unCopiosam ad hoc tibi gratiam adprecamur a Dqp quam occurreret nec verbum in contrarium a labiis meis prosiliret (ut mihi videtur) in aeternum. De uberemque caelestium munerum quae te ditent, laboresque tuos faecundent, suspieem esse cupimus opportunitate eam-.definiendi snb datis cireumstantiis forsan non satis in luce foret, sed oertiMime apostolioam benedictionem, quam sincerae grafulaquoad doctrinam nil pro me unquam esset aut in­ tionis nostrae etc. impertimus. novandum aut quoque modo mutandum. Sic enim Datum Romae apud S. Petrum 19 iuoii 1871 per totam vitam meam credidi, palamque edocui pontif. nostri anno vigesimo quinto. ut iam clare professus snm ex ambone in ipsa sy­ Pius pap* IX. nodo Vaticana. 35. Bartatar arp. Sertetuit fit. ehalck — In gene­ fecunda Dominica post reditum in patriam ser­ rali congregatione die 13 iulii dixit non piant; monem de dogmate infallibilitatis personali* summi publicae vero sessioni non interfuit. Attamen ad­ pontificis habui in tribus ecclesiis Halifsxise ae haesionem suam sanctissimo domino praMtitit haec coram frequentissime populo protMtantico pariter scribens : ac catholico, ac post publicam praedicationem in hisce regionibus per anno* pene triginta mihi in­ Santissimo padre. dignissimo summe faustum fait nec iota unum re­ Disponendomi · partire per 1* mia diocesi di tractandam habuisse. Si aliter fuisset, Dei opituSerad in Curdistana, sia per l* distans* di malsicura e diaastrosiasimo viaggio7sia per 1* eagione- D laute grati* me humiliassem utique ao sine unius momenti mora. Modo eminentiam tuam enixe ro­ vole salute della gib inoltrata mia età non mi posso gare audeo ut quamprimum sanctissimum patrem promettere di ritornare alia continuatione dei cone. Vatio. (*'intende eooettuato il caso di ubbidiensa in hoc diro tempore suae tribulationis certiorem de hac fide mea redder* digneris. agli ordini di v. e) Interea ad sacram tuam purpuram osculandam Per il che snpplieo nmilissimamente v. beatitu­ dine a degnarsi esentarmi dall' obbligo dei eonc. inclinatu* precor Deum opt. max. ut eminentiam eoum., ed acoordarmi egualment* Γ indulgenaa ple­ tuam diu sospitom servet. Datum Halifaxiae n. a di* 16 decembris a. D. naria non solo in punto di morte, ma in p*rpetno per la mia quotidiana messv Bella supposition* poi, obe fossi impedito a dirla, anche per ogai giorno che recito cinque Pator o cinque Av* · cin­ que Gloria per I* cinque Piaghe del Salvatore; o iaveoe la litania della Madonna in sao onore. Rifletteudo posci* allé tmaresa* dell’ animo di v. san- titi afflittiseimo per la inginsta e sagrilega in­ vasione del patrimonio di o. Pietro, conculcati venendo li più sacrosanti diritti della a rede, e per 1'interrnsione del e. eoum. cone. Vaticano; da parte Costa, emraaai. tomcs UIL Μ*ιιιιιιώ.. 1870. Eminentiae tuae Humillimus ac devotissime* servus t Fr.jjThomasS L. Connolly ' archiepisoopus Halifaxienri*. Eadem die base scribebat sanctissimo domino Pio pp. IX : z Beatissime pater. Humillimus ac amantfasimus filius ac famulus tuus frater Thomas L. Connolly Dei et apostolic* e «1 B. ADHAXfflONlS PATBUM AD 00Ν8ΠΤ. PASTOB Âmmt Mt Md - - ----------------------------------------------- r---------------------------y--- ,ι i ■ ,.ιρ......... ■■■' ---------- --------- -------- ---- ---- •edi· gratia arehiapiaeopua KaltfhiiaBri* ad podM* ,Βμμμ Mt*·, era' «s «■*·*· Mratar, aaactitatia iwtrw provolutae ri m virtute karat i. ·. ma raha ahriadaMvaa paatedeet daadaria proMoatium renovat deelaratioBra iam factam maaoro teageae, pre aaprara m apeateiiaa aae•miaeatiaaimo ae revawaiiarim* domina cardinali teritata, d i atriaam de fide vol moribae ab aafiveraa arehiopiaoopo DubUaoMi, aailieet aa interne aa 'ex­ a tel win teaeedra defiatrit, per ueriateadiam divi­ terna tinoara tarda adhaere» aoaatitetioal dagma nant, ipai ia boate Petro prariMtn, ea iafibUtieae de fida aatheliaa editae ia aoarieoe tarda UMtato peUera, qua divine Bodeaaptor aaakta. ooaeilii Veticaai ao omaibua ao atagaüe iaeartia «iam cara ia definienda doctrine die fide vel in quataor eapitibua «Ιβφ* conetitatioad··. Hae frai* primo momaato quo certior faetiu fait ia urbe Loadiao die 7 augaeti hnina aaai 1·70 ocoleaiam per oa.Petri deeantsr aie locatam Mate: defiaitiouM „eummi pontificia ex aeee aoa aate· ax ooMonau eceleaiae irreformabiloa ee»“ fido diriaa credit profitetur ao Dei adiuvaate grade temper pro viribua privatim ne pablioe docebit. In euiua fidem etc. , Datum Halifaxiae Nova Scotia dielb decembria a. D. 1870. f F. Thoma· Ludovicua at aupra. 3". Wiartchieyaki «p. Laapalitatit rit. lot. — In congregatione generali die bS iulii oonatitutioni •uffragatua eat per non jllactt; a publica aeaaione eeae abstinuit. Tamen fidem auam profeaaua eat, haec acribena aaoctiuimo domino: Beatiçiime pater. Leopoli die 5 aeptembria 1870. Oraculia aacrae Scripturae, aa. Patrum teetimoniia ac oecumenicorum conciliorum decretia edoctua, huiu· temper eram opinionia, Romanum pontificem ex cathedra loquentem, dum rea fidei et morum auctoritate apoatolica definit, errare non potae. Attentia tamen gravibua difficultatibus, quae contra infallibilitatem Romani pontificia obmovebantur, moribaa laatrautam rae volait, Ideeqao aiaaanodi Boataai pontifiait dednitianet ex rae, -aoa antra ex ooaeeaau oeeletüàè irceformabÜM eaae*; ego humillime eabaigaatM arehiapiaeopua hame dog­ maticam dofinitiotra, taaqnam iaiallibUt Bpirita* Macti oraculum, sincero et pleno month et cordis aiianiu, eam omni humilitato ot reverentia, roeopi et amplexae eam, reoipio, amplaetor et credo. Bt quemadmodum ipeo erodo, ita etiam alorum et po­ pulism fidelem, curae meae oommimam. docere, ita praedicare, Deo adiuvaate non omittam ; quin immo sollicite invigilabo, ut haec fidee iu dero et populo meo altiorea in diea agat radicea? Dignetur aanotitM Vectra hanc sinoeram et hu­ milem declarationem meam pro consueta benevo­ lentia sua benigne accipere, et pro certo habere, me temper erga eanctitatem veetram et «anctam eodem spostolicam filialia adhaetionia et amoria, obedieutiae et reverentiae venta inviolabiliter fovere, et quotidie Deum omnipotentem enixe pre­ cari, ut aanctitatem veatram diu adhuc sospitem incolumemque concertare, haneque gratiam largiri dignetur, ut aanctitaa vautra ante diem auum au­ premum triumphum eccleeiae et iurium «. aedi· apoatôlicae restitutionem propriis oculia videre gaudeat. Provolutus ad pedea sanctitati· vestrae apoatolicam benedictionem pro me et ovili meo omni minus opportunum eaae censebam, ai pia haec doctrina iam nunc a aaoro concilio Vaticano dogma- C humilitate exoro. Sanctitati· veotrae tice definiretur. Hanc meam aententiam, occasione schematis decreti de infallibilitate Romani ponti­ Obedientiaaimu· fiiiua Franciacua Xaveriu» Wierxchleyaki ficia patribus concilii pro animadvenionibua facien­ dis traditi, in declaratione de d* 36 martii a. c. archiepiacopu· Leopolienaia lat. rit. 38. Martinet arp. d» Manila. — la generali secretario concilii tranamiaaa, diaertia verbis manicongregatione dixit piaret iuxta modm; abfuit a feetavi. Verum cum in decursu diacuaaionia prae­ fatum schema ita immutatum fuerit, ut doctrina de publiea aeeaioae. Tamen indubiae fidei aemper extitit in qttaeotione de primatu et infallibilitate infallibilitate Romani pontificia ianctim cum doc­ trina d* illine primatu pertractaretur, et prioribua Romani pontificio. quidem tribue capitibus de divina institutione, per­ 3*. JfoMom y M«u*ftn· oap. Grauatentii. — In petuitate, vi ac ratione primatus, quarto vero oa­ congregatione genetali dixit placat iuxta modum ; pite de infallibili Romani pontificia magisterio ageinteribit publicae «Meioni «t dixit plaect. retuj ego humillimo aubaigaataa archiepiacopu 4Λ Darhtf oap. Pamauit. — In congregatione prioribua teibua capitibus plenum assensum prae­ generali diei 13 iulii dixit non placat; abfuit a oeebui, aed quartum caput, Ot in specie decretum de •ione publica. Adhaeoiottem tamen «nam prae­ infallibili Romani pontificio magiaterio iuxta doc­ stitit, haec eoribena oummo pontifici Pio IX: trinam vive a. Antonini aive vsacrabilis card. BelParia, le 1 man 1871. larmini definiri optavi.. Qaod eum longe maximae Trbo aaint-pdre! parti patrum non probaretur, idooqno nec in ipsam Bdpard du monde depuis etnq mola par l'informalem decreti relatam fuerit, ego ia congrega­ veatiaaraeat de Paria et aa peuvent oorrwpondre tione generali aasri concilii, dio IS iulii a. e. habita, avec le dehors par lettraa farmdM que dopuia quoi­ suffragium meum tuli per verba uou pUaci, atatim- que· jouta seulement, je m'raprMeo d’aaer de ma que eodem ipeo die Roma dtaoeeoi, obtenta prine liberté retrouvée pour voua dire tonte la peine qae discedendi veaia. mo Maae la aituatioa faite A votre eaiateté par 1m Postquam vero aanctitaa vmtra ia IV poblica «acri oecumenioi eonrilii Vatteead^ aeerioao. die 18 ialii a. c. celebrata, «aero approbante concilio tanquam dogma divinitus revelatam definivit: 1 Ham IntalUgaada «me *· «xwtfatfoae de amtae C*rM> ia «inarta ueiai «diu patet: 1« geU puteana adMt Ia tertia maaioM geande «tarifa Mt «oeatitaile 4« /Mt aatteIwe, proiada anllm edhomM lena Mnet; »· quia In «atrana periode aperto «git d« altata eoeatitettoa* tahm aliqaa etiam verba radnt; *■ «aie ia alio aramplari «taedam adhee«ténia Boom atiaeo aedem dio p Bernard· Smith O.S. *. verbem tertie demi. évéaraeata oarveena h Rome «et hiver. Toute üh catholique doit être profoadémaat affligée d'un état do ehoeM qai Mt n» attentat aaorilège, ea métae tempe qu’au déeordre -aepiaL Noua avoua beeoin de croire que U ProvideMe ae voudra pua permettre qu'il 00 prolonge ; noe pribrm aideront è le faire finir. J’interprète tout mon clergé, ea voue offrant l'hommage do noe eondoléaaoM pleinM do reaprat et noe voeux pour lo rétabUeeeMoet du miat-père dan· torn ra droit*. Je m'eu voudrai*, ri je ne pronaia csearioa de la préeente lettre, Me aaüat-père, peur voue dé- •larar qua J*MMn paaomaot ot rimptaMmt m A Dea· par aaa «M ratae tàpaaaaatem aaoitavaaM démet ta M jaiBet taaaiar. Paat-êta qua aata Maa* at pietataaa ia papale, at atari aaritatem aa déaiacettea parataa eapattae, apata la aetp qua •atom taeeodarn; ia peaMaua, quaatamvia eevara j*ai aa Itaaaaar ta limitai i vota aatetoté te peaapieare aea immari*· peeaaaaaa patam potirn 1· joBtei, ta aaaaart area ptaateom ta au aeOè- la eaatamaeaa flfoa autoadvartoutom quam iadiaaat guaa; aaaa il aafl* qm la abaaa vatm aoit agréable, plaatautam aaaiaa: quad aeaa aum ubattaia mirari aetaaw oa ma l'éarit, poor que jo le Mae avua pleWr, MftMt Im fltaÎMMMMB ^B· WM aratraa. Mm parem etiam aeiairi daetaoe a pare tavaruau. Vata aatetoté peut ao rappeler qu» daaa M 44et Ams wt* •atte aote, mm «xprimiaaw Faapaia M réunir mmumbM VmIomÎ mmÜB 4·4βΜ*μβ· l'unaateiité Aaa aufftegaa, ai l'ea adaptait deux oa •aedat, et te qu·· «raiera aaeeveraa quamprimum traie aemettae qui n’attaigaaieat paa le (bad ta eredauda pvopedtaram mm populo ta·, ot animum déarat, mai· qui edeaaieaeiaat la female. Caat team »obi» arati·· porta· davteetuai, tailiua ab•arioat la qœatiea d'opportunité qui mm tenait iaotoram aaw miaa» aaqua· da raba» aoatria épi­ e< etnur, oa plutôt A l'aaprit, at la crainte héla»! ai···· eetae aoacaptea. Qua· rare diffiraltatee te do voir Im -gouvarMmMt· m déaintéremar de· tenant anripitem quoad futnram ooriaaiaatiearam affaira· d· la papauté. J· «ai· bian qua lea bom- raram rmtitution·». aaa ia praaaanti eommotteue mM m Mnt p·· fort», il» viennent encore da la mentira· omnium obvernari noceaoé oat. Parturmontrer, et qaa Diea n'a pM berate d'au; mai· batia onim rabn· uaivarvi», cam iam non bominee pourtant il «'ea «ert qualquefoi·. Enfin o'eat fait moderari «ventu», aed ab biace mira caloritate Par ruite de· événement· qui ·· aont produit· alternantibu· trahi videantur etiam inviti, nalli forea France, depuia aix moi», votre «ainteté jugera taara hnmnao ingenio porapieeré, aut «altam coapeut-être expédient de me faire aavoir ri je doit iicero licet, qua damam ratione traaqaillitaa ordinia tenir pour rubriatante encore la juridiction que •it reducenda. Quoad ea varo, qaaa te nominaiim j'avai· comme Grand-Aumônier aur quelque· nai- •pectant, tua ipaa prudentia at doctrina tibi por•ona et peraonnea placée· bora de mon diocèae; et, •peotum faciat, una cum munera tuo neceaaario en mi de négative, ai je doi» mojfmême en pré­ dafecÎMC iariadictionem inde manantem; et expe­ dire propter·· hac de re moaeri ordinario» aliarum venir le» ordinaire· intéreaaée dana la qneation. Je n'ai paa encore a»··» d'élément» pour ap­ dioeceaium pene· quo· tuo iure utabari·, na qni précier ce que fera la gouvernement fraaçaia au rejet tibi «obarant necaaaariia fraudentur auxilii· et fiant de· queationr qui touchent Mit le pouvoir temporal exlegea. Ceterum qno gravioribn· infortunii· ob­ du »t.-«iège, «oit le bien de la religion dan· notre noxio· fuit popnln· tona, eo impeuaiore eura te ei pay·. La lituation politique et financière da la conraltnrnm eeae non dnbitamu* ; et in hoc valida France, Γagitation de· eaprita, I'teoartitudo de et oopioaa eaeleati» adpreeamnr auxilia. Eorum l'avenir rant.autant de choeea qui empêchant da varo anapieem, arae cupimu· apoatolicam benedic­ prévoir quelle· aolution» aeroni donnée· h certaine· tionem etc. impertimna. Datum Romae apud 8. Petrum 90 martii 1871 difficulté· relative· aux affaire· du clergé at da C l'Égli··. Mou diocèae a beaucoup «ouffert matérielle­ pontificate· noatri anno vigeaimo quinto. Pina papa IX. ment et moralement : 70 paroi····, composant la banlieue de Pari·, «ont à moitié rainée·, maieone, Loco haram litteraraln, qua» o volumine epiégliaea, praabytère·. Me· prêtre· ont fait avec •tolarum anni 1871, pag. M, num. 101, quod in ··courage et généroaité tout oa qu'il· ont pu pour cretaria brevium aaoervatar, primum evnigamu·, •oulager le· pauvre·, 1·» maladaa et 1m 61ra»é·. éditerai eoUtetiemt Leenui» Vaticanam editionem La population leur au tiant grand compta. A Pari», ••cuti «equantM littera» exhibent: toute· le· égliira «ont resté·· ouvert·· et fréquen­ Venerabilia frater, «alatam at apo«tolieam té··, au moi·· par 1m famnra· «t 1m aafant·, un· benadiotioamn. parti· dm heqpnm étant «cuvent ratanM au dahor» Graviter iam conataruati fnimn» da infortunii» par 1m «xigenoM du Mrviaa militaire. Lm pré­ dication· du carême m feat eomme h l'ordinaire ; patriae tea·, coin» gaaaroaa obaaqaia anaquam 1m anditoirm sont •ympathique». Si noua par- oblivioni trademn», dum tue opiatola augere pervuou, comme je la déciro vivameat, à eonaarvar rexit dolorem noetam narration· inaudituram ici la confiance at la raapeat du peuple, tou Im calamitatem, qua· bane magnam metropolim im­ autre· diocècM y gagneront, et l'Egli·· tuai. primi» obruerant. Sed Deu», ut obaarv··, iiadom Je me meta avoe la clergé et Im fidèlM du dio- uten· ad excitandam fidam et piatatem in populo eè·· aax pied· da vota «ainteté, ea implorant D dormitantem at ad provehendam te dato charitatii votre béaédiation apoetelique, et je vou prie at aeli aemulationam, no· in «avaria hi· fiagellia d'agréar l'hotomaga da te véeératien profond· avec divin·· iuatitteo patrem poti·· tedoeÜM fille· ad laqnalla je «uia officium ravoeaatem, quam iudioem roo· aaatigaatem do vota «aintoté, trêa Mint pèro, aguooeora poMumM. Haoc cogitatio tantteper leait te trêa humble at trèa abéiaaant «ervitoffr dolorem noatam, cam noble «pem abandaatiori· miaarleordiaa auppeditat Mao mteM auavem coat G. arahev. de Paria. aetetioaam nobi» affart VMta para aimplaxqaa adHïom littaria arehiepiacopi Pariai···!· haac rehaarie arga dogmatica» defiaitioae· eoncilii oeea■cripait rammM pontifax Pine papa IX: meuici Vatieaai. Parauaram tanamw, te officii Vanarabili fratri Géorgie arahiapiaoopo Pariai·»·! teatar ropitatnrum, ut inditetim fidai popnli tei (Lutetiam Pariaioram). proponi facia·, qnod te ipmtm eradere profiteri·. Vmarabilia frater, «alutam at apoetelioom beao- Quod Mparrat, que majora aunt mate, qua· gregem tuum oppreaaarant, e· aactiw tanamun, te huic diattenam. Animo naata ab aenrbMmi· patriao tea·, oui·· tHM» omnem ntteatteMm o* vigilantiam aavate ·Μ «tadtem nnmqnam obliviaoomur, aaramnia tnraia. Hoe acopo iavoeamu «aper te· potaatioaflUato, gravioram etiam aeoecoram, venarabifia aimam et abnudantiaaimam eaoii «pam. preenmurfréter, addideraat qaaa aarraa da peeuliaribM qio, nt beatum pignna aiuadem tapariM te apoprteeipi· latte· urbia aatearitaribua. Varam aam •toliea benedictio··, qnam iariar teatimonii apa «i· b. mt ADHAsarone patriv ad nm.£d*rfc4fflujnra kemiadM MM, vemssuHMb Rater, A <*M raM^dmku,«nBMMfi caalotteqM aataMMM ntiem petite, arfifraia, eh qaa» id, qaod h ateratia raperitaa· aat, façon * 0ftÜW*4M JMT· JHkbtiflit ftMltttft* ftftthftlltftft ta, patria notera reboa, hoe onaMrtim tranaro,'’ damnosae, mot*t ri raaaataoç qualibus oedesiam Geraraaiea· ditaaiari dokatee earaiwea, tataraaa Aeetaee extaroaaqae doCectioaea, oalati Malta· ta- »71 E. ADHAEMONlff PATBüM AD OONETCT. ί’ΑβΤΟΕ ΑΕΤΙΜΓσβ »7» t> ------- ,r—-*r------- -—■---- ■----- - --- ----- ceaionom. Vieieateri aiaiba perneat, M mi hl ÎMft. raeleeiM fideKwnqM, propter qMe itihrius Cfcristi mundo et adbta est, «t eeetiaro pros Hooter, atW- ageeda fasrant tatem. Mm «m mIwb, qoM dieuidemtee appoBaro placuit, aegro bMo taHaaa. AudM 'ege IpM ms- fenerem racrerusqM, qbra ia Bungetta ab inde aaliiM · parte advena pruomüra, gâtai externa MMfTsWwitWi peltnBlt Mint nil eoaira sas adiaarta variie tituBe baad talaptaiaâtM, de taü roi site magna mue oraesteetiM anxietate, amareqas quart, aaa van rate fiducie fetari, qnod nouniei extenia tab «ireaawtaatiie,.aNtaqaa (Do, ne perduram reddant aortam annas, a débita saie, eontrariaque convictione eannciaadis ae detinere phssi aint. Quaerv ultro, an omnem omnino laudem merea­ tur id, quod obi mntuae eonviotionie et pcrauaaionia, solvendorumquo dubiorum et rarapuloram, a viris seriis, episcopia, animaram pastoribus, apostolorum successoribus, ingenti eum eonacientiae trepidatione fotorum, tam magna necessitas subversabatur, ii- B berae consultationi laquei inieoti fuerint, clausura discussionis votis maioribus enunoiari provocata, aieque a reddenda voti oui ratione exclusis plurimis patribua, qui conscientiae suae tutandae at informa­ tion ia hauriendae causa proloqui voce interna se motos senserunt. An laude omni digna fuerit tumultuosa illa pro­ peratio, qua in conciliari discussione processum fuit, dum materia tam ingentis indaginis ac extensionis vix aliqua sui parte discussa, congregationes in summo calidorum mensium aestu, magnae patrum synodalium parti insupportabili, servari iuasae suat, ab optata et necessaria sessionum in faventius tem­ pus dilatione abstentum, et sic patribus necessitas imposita fuit, physicis incommodis instantibus, obli­ gationi suae, qua fidei suae rationem et testimo­ nium reddere urgebantur, deesae, vocique, quam in oecumenica synodo levare debuissent, invite quoque C renunciare. Quod medio mense iulio factum fuisse, quivis rei catholicae amicus dolenter intellexit. Liceat mihi heie memorare, duplici hoc strate­ gemate evenisse, ut ipse quoque a sententia mea, quam tum in generali, tum in speciali circa infallibilitatem discussione rationibus fultam proferre paravi, dicenda reiicerer, et excluderer; qui non scripto sed ere in synodis res tractandas mm sciens, a sententiae meae rationibus per extensum scripto proferendis cum aliis plurimis abstinui, melius perfectiusque id oretenus in duplici illa diacuasione facere me valiturum autumans. De sy nodali tractandi ordine vice hac nihil dicere volo; sensa nostra circa eundem sufficienter mani­ festavimus scriptis declarationibus praesidio oonoiHi non semel exhibitis. Sed liceat heie unice reflectere ad modum manutenendi huius ordinis observatum et saepe omnium minime laudabilem. Aut quia pro­ bare posset duras, acerbas, immo parum humanas naius praesertim e praecidi bus ennnciationra et ag­ gressiones contra petrae concilii, qui episoopali di­ gnitate in eoçleeia pollent, iterato directas? Doluit mihi modum hune cernere, nedum viria gravibus, de ecclraia sancta diu bene meritis, et rem suam in concilio, non ad benevolentiam nonnisi captandam, nec ad ficum faciendum, aat sanctae obligationi conformités serio agentibus, eed noe scho­ laribus quidem effrenia et inedueatis convenientem. Sed supersedeo ab ulterioribus querelis proferen­ dis; et haede diu pectore conclusas invitas nonnisi exposui, immerita eminentiae vestrae reprehensione, litteris suis comprehensa, ad id adactas. Explevit epiaeopatM Huegariae, ati semper, ita ab illo etiam tempore, quo tristibus recordationibus onustus a concilio oocamonira rodivit, obligationes suas, quantum id facere per ***** fragilitatem suetam sedem, taragae poetifieisab adversariis Metris toutatam falses, qaod peMeo rate bmîio, pabÜM oeasura push i stum im faerit TecimM id in facie adversariorum qaeqaa ooetesteo Matron, sino timore parte ex aaa, sim stadio aucupandi beneplaciti parte ex altera, unice conscientiae diotamine moti, M eam ingenuitate, qua nano quoqM id, qnod nobis doluit et dolet, eminentiae vestrae exhibere perrexi. Et qui catholici sima fide, sensu, mento, animo et corde: talos um deinMpo quoquo probabimus, quacumque demam ratione, tum praesens, tum prae­ senti similes enunciationes nostrae suscipiantur; pro­ babimus in illo qualicumque gradu, quem occuparo nos continget Sed nullae imputationes, minus iustae, unde-unde illae veniant, nos sive terrere, sive ad aliam ab ea, quam conscientiae dictamine sequi iubemur, agendi rationem sectandam permovere po­ terant. Adiuneta locorum nostrorum, indigentias fidelium optime noscentes, et semper coram Domino prae oculis habentes faciemus id, quod commodis eccle­ siae, bono fidelium unice profuturam esse, praemisso serio examine indicabimus. Queiq omni cum ingenuitate declaratis, utar hac occasione quoquo ad profandae illius venerationis tesseram exhibendam, quacum in sacrae purpurae osculo persisto. * Coiocsae in Hungaria, die IS septembris 1871. Eminehtiae vestrae reverendissimae humillimus servus t Ludovicos Haynald archiepiscopus tiolooonaia et Bacaiensis. Hisce litteris acceptis, iisque relatis sanctissimo domino, eminentissimus cardinalis a secretis Status haec reposuit: » Illustrissime et reverendissime domine. Litteras, quas amplitudo tua ad me dedit die 16 septembris vertentis anni, statim pro meo mu­ nere communicavi eum sanctitate sua. Licet autem sanctissimus dominus noster non potuerit quin do­ lentissime animo- litteras illas tuas videret propter res plures, quae in iisdem continentur; tamen non parum etiam consolationis inde accepit, quod ex iisdem litteris cognoverit te sincere amplecti dog­ mata omnia in oeeumenioo Vaticano concilio defi­ nita, et omnino effecturam, ut tota haec catholicae fidei doctrina omni meliori modo, quo pro locorum adiunctis ad promovendam animaram salutem fleri potest, clero ra populo fideli proponatur et incul­ cetur. ' Enimvero probe intolligit amplitudo tua, fidem tacere hoc prMMrthn tempore perinde esse ac eam prodero. Neque enim in re tali a pastore animaram tolerari alio modo debet in fidelibus sibi subiratis ignorantia, multo autem minus aperta re­ pugnantia; endo ei qni ooeumenieitetom sacri con­ cilii negando aat quavis alia ratione contumaciter contradicerent fidei definitionibus eiuadem concilii, ii manifeste desinerent ease catholici, et boo ipso a sancte matre ecclesia separati ad sacramenta suscipienda inhabiles essent At eximius selas pa­ storalis, quo amplitudo tua praestat, illud certe, adepiraato Dei gratia, offieirt ut tanta mala a po­ pulo catholico tuae curae commisso prorsus arceantur. Hac fiducia fretas etc. Romae dio fi novembris 1871. I. card. Antonelli. Iut9f9t MWMfpiMOpOl iw ANMVttotittM A labaro admits·; eoe videbis silvam Ospitobaun, *m rupe» Tarpriae; i* pteaum protects eet hae* M ootobri* 1871 degs*atM* oomBü Vatieaaide- regio noatra et. vix exigui* terne cernuli», talparum Mteto «b oasaibM adhaarsadum mm omaino pro­ m* protrusis, efts·· pedem prooedi* viator. Frustra fitebatur. quaero* apud no* molem Hadrianam, amphitheatrum Flavianum vel magnifie*· baaüiee·, quae Mgidae risram. CeMiHus- niMMMif· i· sacri* Vatioaai· ecrouae tester regale Petri eeitafi eweumeinguat. 8. Pteri wàtei '18M «mto, mm item 1870 a** Heie m solo tareioa barbarie per saeeeia vastato, •srvatam Mi; eûtes daceate oppositio*·· intra modmta exurgit, stsi in spleedidi* ruderibus fun­ •are» MMÜii légitima·, extoa illos «atom et pie- data, oathsdrelis notera. Non heie iasoaebit auribus rime· iUegitimam, praaeerttai · qao univereus oatyis, au cordi tuo Melliflua patrii tai populi lingua, thotioi orbie episcopates vix eliqua eum exceptione quae antiquum latini serrnoai* robur suavibus ac­ oonMMUm num ii» addidit, experte sont Oppo­ centibus mitigans harmonico concentu aure» adCtiMtMi eu· «taro Μι im—» habite 4. M te sitio haae ia nonnuWe praesertim'GarmaniaO oria lambit Hunger** g*ntis lingua, nobi* quidem dulcissima, delicatis auribus tai* fors dura sonabit. Non afflabit heie tibi suavissima itali caeli aura, quae Apennini frigus Thjrreni solis radiis mulcens, lenis «t amoena circum tamper* Indit. Heie caeli borealis intemperiem iam «ate-bramali hoc tempore experireris, in corda nostra gaudio ob desideratis­ simum tuum adventum aestuantia calorem suum illi commodarent. Frustra cunctis his argumentis quaere* Colossae Romam; Romam apud no» non •e«e et hm m consmuu episcoporum character effe­ invente*. cerunt. In qna materi* illuitrand* archiepiscopus Et tamen invente·! Videbis Romam in fide suam et reliquorum Hungariae episcoporum durante nostra, quae ab infallibili Romani pontifici» ore,pro­ ooneilio, poet ilhtd item agendi rationem, dogmatica cedens et in labiis nostri» resonans heie quoque rei expolitione addita, explicuit, simul vero enun- christicolas, inter medi*· mundanarum rerum vice*, ciavit: decreti» illis, gucis univorsus iam ecclesias tuto calle ad sidera ducit; videbis Romam in inte­ catholicae episcopatus assensum risum addidit, quem merata fidelitate, qu* ad sedem Petri et summum proin univerie docens ecclesia profitetur et ad cre­ pontificem religamur; videbis Romam in disciplina dendum proponit, reluctari ateque discrimino fidei ac cleri, in vita populi, in catholica devoti feminei sexus salutis integrum haud esse; quemvis catholicum di­ charitate, quae in benefica quoque optimarum matro­ vino magisterio in eecleaia stabilito quoad ree fidei narum consociatione, coram te nobiscum inclinat*, vir­ et moram aubiectum eadem interno fidei obeequio tutem sanctae Francise·* Romanae aemulari gestit. amplecti debere, quaecunque demum personalia Videbis Romam in adstantibus sacrati» virginibus et eiusdem scientificaque cire* eorum materiam oon- (' genuini» lesu eociis, qui utramque pubem ad omne victio fuerit. Quare archiepiseopu» ipso guogus suam recti hone»tique atudium efformareassidui adlaboran t dicti» decreti» adhaesionem ». sedi Romanae declaravit, Videbis Romam in ip»a populi Hungari erga regem doctrinam iisdem expressam docet ae docebit, doceri apoatolicum et aseram coronam pietate: principes per cuncto» vult et procurabit ; una tamen énoncions : enim nostros, in sancto Stéphane, prima Roma reges solomnem eorum cuivis notorum publicationem neces­ salutavit, sacraque corona Hungaram gentem Romae sariam haud esso. Hi* ita prolati* loannes Nohiba pontifex Coloceosi Astrico ministro decoravit. episcopus Tinniniensis, praepositus maior, arehiSed alio etiam titulo pro te romani sumas. Si episcopique in apiritualibn* vicarius st causarum enim te Romani amant et venerantur, uti faciunt, auditor generalis nomino praetentis et per praesentem hoc etiam pacto nos roman os habens, qui te non repraesentati univern archidioecesam dori, eundis post primo* Romanos secundo, sed cum primi» congregati» ultro assentiontibuo, eolemnitsr dedaravit : primo loco stantes, amsmu» et veneramur. Et hos omne» eo plene adstipulari archiopiscopo sacrigus sensus palam facientes gratulabundi laetum tibi sales concilii Vaticani decreta pie revereri, iis contentam adclamamus precamurque, ut sospes et hilaris inter doctrinam credere, profiteri docturosguo esse. noa verseris, et divina benedictione tutus ter felix Praetere* idem Colooeaai* archiepiscopus in ad­ et beatu» in aevum viva». venta nuncii apoatolici reverendissimi d. arehiep. Thessalonicensis Ludovioi Jaoobini Coloraae die Demum idem arcbiepiscopu» una cum suo clero 13 octobris 1878 ita onm alloquebatur, · t fidem Dhaa summo pontifici Leoni XIII devotioni» et ob­ euam in infallibilitatem Romani pontifici» publice sequii litteras dabat et infallibilitatem Romani ponti­ profiteretur : ficis profitebatur: „Dum populna, olera» praesnlqu* Colooenae* Beatissime pater. fMtivis te charam hoipitem applausibus salutantes, Felicissimo sane auspicio contigit, ut dum prae­ sul clerusqu* arehidioeoesia Colooensi» et Bacaiensis eximiam tuam personam, nssoio aa pontificiae le­ gationi» splendore magia, quam vastae eruditioni*, mutua de gravissimi» regiminis animarum A pasto­ mira* comitati», pra»»u)eee virtutis, aagaeiaaimaoque ralis sollicitudinis negotiis consilia collatari in unum in diffieiDimi* ' rebn* tractandi» prudentiae glori* congregamur, dignissimum sanctitati· vcetrae legatum inaignom in coetu aoetro venaramur; amaremus excellentissimum *c reverendissimum dominum Lu~ tanto hospito dignam tibi praaeentere Coloneam. dovioum Jaoobini in coetu nostro venerari nobis 8ed, heu! quid visu, quid audita dignum in hac lioeat. Abundantius enim lumen caeleste nobi» adultime civilia orbi* Thule exhibere possimus tibi, fbtaram speramus, dum in exordio consultationis qui pauco* adhuc ante die* dominatricem orbi* noatrae apostolica* et specialis illius benedictionis Romam, et rutUane aeternae urbi* «idui Christi in pignus ab ipso recipimus, quam e paternae dilec­ tOrri* vicarium vidisti ! tioni* penu nobis impertitam ipse paucos ante dies Frustra baie tu quaeras septicollem urbem an­ sanctitatis vestrae conspectu beatus annunoiandam tiquae magnitudinis, christianse culturae et ponti­ accepit 8*d vel ipsa tanti hospitia personam vicarii ficiae sollicitudinis urbem et orbem amplexantis lesu Christi sustinenti* ut ad coetum nostram *oee- unitati coolceiac et taluti fideliam perniciosa fleri pergit, civilibus quibusdam Gubernii* praetextum indebito modo rebu* ecclesiae *e ingerendi prae­ buit praebetque. II. Ef deem· consultationis. /Vimom eoende- B; rationis moderiam decreta oeeumenici Vaticani con­ cilii, signanter vero dogmatica enunciata Romani pontifici», dum ex cathedra loquitur, infallibilita» do^matieorumguo eius decretorum irreformabili» ex F «75 K. ADHAE8IOXE8 PATRUM AD OOE8TIT. PA3TO* ÀJCTK9NU8 ■· dentia praesentia de gravitât· «t smaatitnt· rai, qnam molimur, oomm«o«<. Et qota *b aaapioatisaima di·, qua auetitM vestre Petri eatlradraai nap suivit, nu·· pria» vie· pater «t filii, pramtal ·< ctara* dioeomium Ootooeosi· m Bacaieuri· ia «ne· eelKgimur; perhbaotar ntiau optatissima haem oooasie··, at aasotitatcm vestram summum animarum noatrsrum pastoram, verum Iran Chriati vicariam «t infalUbil· radeaia· sancta· caput profandiasima earn fiUali pietate ae rav«rantia mlutemoa, «idemq·· inooncuaaam fidem nostram Romano-oaiholioam, firmtarimam ad Patri cathedram adhaesionem at fidelitatem perfeetisrimam erga principia appatolorum eaoMeearem obedieatiam et amorem contmtemur. In hia senaibua vivere et ·· >....... .......... -*r W ------------------------- «sfiis pvemMEM«% ff·! numuta· veueratieud· Mari­ bus peassvM· aenothetfa tueo Oeteqiae IV aagunti 1870. humilitat·· ei ohadi»ntieeimna fanante· f PmIuc arahtaplMopua Oeleeioueia. Praeterea idem arehtepiaoopus tittaroa pataoral·· d«dit di· 10 Mptembria au. 1870 iu quibu primum d· ooavoeatian·, insuper de semdeuibu· deque oou•ÜH OMUmauici Vaticani praerogativi· loqoutas, potiarimnm immoratur in sessioa· diei 18 iulii 1870, iu qua actum eet do infallibili eccleaiae eiusque supremi oapitia magiaterio. Ait ao iampridem cum qnibnadem aliu «pieeepia ei laiois, quamvis plano eonaentiena circa huius doctrinae aubetantiam, non recte sensiss· de huius definitioni* opportunitate. Verum nunc poet tatam definitionem omnem prorsus dubitationem suspioionemve ex animo excusais·· idemq·· ab omnibua et aingulia sua· archidioeceseoa fidelibus tamquam catholicae profeaaionia officium exiger·. Attamen ait ae non latere id non parvi periculi pro quibusdam catholici· fore, pro ii· praeaertim qui inter diversarum confessionum asseclas vertantur. Hinc exponit refutatque obiectionea tum contra con­ cilii patrum libertatem, tum contra eorumdem in definiendo unanimem oonaenaum hucusque prolata·. Deinde textum ipsius definitioni· referent prae­ cipue immoratur in explicando quarto capite de in­ Colocae die 16 octobria 1878. fallibili Romani pontificia magiaterio. Ait hanc Sanctitatis veetrae doctrinam nullatenua novam, aed in acripturia et io humillimi eervi et obbedientiaaimi filii eocleaiaatioa traditione fundatam, in ip«a Germania Ludovicua Haynald semper tum in coholie tum in catechiatioia instruc­ arohiopiacopua Colocenaia et Bacaienaia. tionibus traditam; immo dummodo rite intellectam Sepuanfur SMéacriptronaa clari Colocmmt tt Btnirntit. eam eaae rectae rationi maxime ooimentaneam. Refutati· autem praepdsteris eiuidem nnterpreta44. Mtichtr» arp. Colonitatit. — In congrega­ C tionibu» concludit nihil per eam nec quoad fidem tione generali constitutioni suffragatae eat per verba nec quoad eccleaiae regimen famae immutatum. Fatetur iterum «e, inspectis praeaertim difficili­ plant nata modum ; abfuit a publica aeeaione. Ad haeaionem tamen suam dedit haec acribena eminen- bus temporum conditionibus, de definitioni· opportunitate aliter aenaiaae. Attamen non eandem fuiaae tinimia concilii Vaticani praeeidibua : maiori* concilii patrum partio sententiam, immo ab Eminentissime sacri concilii Vaticani praeeidio hisce humillime aignifioo, me ex rationibua iam nuper iia hliuamodi definitionem tanquam validum contra in congregatione generali eum suffragio meo plaesl remotiorum rationalistarum deliAhienta remedium vehementissime exoptatam. tub modo expositis in eo eaae, ut io. crastina aeaSuis curia concredito· fidele· ait ae iam pluries •ione publica de conatitutione prima de eccleaia hortatum, atque nunc magia magisque bortari de­ votum plant tuta conectentia dare nequeam. Prop­ bere ne opportunitatis causa indebite commovean­ terea ex reverentia erga aanctiaaimum patrem quam­ via dolente animo a voto abatinebo et ntena licentia tur, verum omnino Spiritui sancto confidant, qui iam impetrata ad aedem meam citissime redibo, quia ecclesiam semper direxit in via· suas. Tandem omnes tum clericos tdm laicos monet ob bellum intor Galliam et Borussiam iam deolaratum gravissimum ne versetur in mora periculum nt sibi caveant a falsis prophetis, atque firmissime omnino timendum mihi est Cseterum declaro, me adhaereant petrae super quam ecclesia fandata est. decretis a concilio ferendis et a sanctissimo patre Deinde die 13 novembris 1870 instructionem confirmandis humillime me esse sublectarum, qui D dedit pro ooufewariis suae dioecesis in negotio desummae venerationis sensibus persisto cretorum oecumenici concilii Vaticani1. tuori optamus, illia gregem curae noatrae creditum imbuere conamur intimo peraueai, hanc eaae viam unice securam, qua nobis notriaque aeternae beatitudinia metam attingere licebit Ad pedes igitur beatitndinia veetrae provoluti enixiaaitue orpmua ut hanc humillimam eontestationem pro eximia aua ebaritete sereno vultu auaeipere nobiaque et gregi eurae noatrse credito apoatolicam benedictionem dementer impertiri digne­ tur, qui pro omnigena aenotitatia veetrae valut· et proaperitate paetorum pastorem devotiaaimia preeibua exorare non ceaaamua et in religioao pedum oeeulo emorimur. Romae 17 iulii 1870. . Eminentissimi praesidii humillimus et obsequiosus in Chr. famulus f Paulus arcbiepisoopus Colonimsia. Alterum fidei auae testimonium exhibuit haec scribens summo pontifici Pio IX: Sanctissime pater. Quamvis quartae sessioni publicae concilii Vati­ cani non interfuerim, s«d iam antea licenti· impej trata Roma discesserim praevia declaratione ad con­ cilii praesidium a me directa, qaod ooneilii deeretia a sanctitate tua approbandi· omnino me subiiciam, hisce sanctitati tuae humillime significo, m· omnino constitutioni in sessione quarta editae sublectionem debitam praestare eamqae iam ria· mora post re­ ditum in arahidioeoeei Colonienai cnrae meae eon- 45. Mdrod* atp. Mrlitomuia. — In generali con­ gregatione oonatitutioni aulfragatua est per verbum piant itucta modum; a publica sessione abfuit. Adhaesionem vero suam oonatitutioni praestitit, hanc fidei professionem exhibens sanctissimo domino : Ego Francisons Xaverius de Mérode arehiepiscopus Meliienenata omnia ia sessione IV sacrosancti concilii Vaticani tradita, definita et declarata, in­ dubitanter recipio atque profiteer simulque con­ traria omnia atque haeream quaecumque in illa damnata·, reiectaa at anathematiaataa, ego pariter damno, roiioio et anathematise. Romae die XIX iulii 1870. t Francisco· Xav. de Mérode arohiepiaeopua Mclitcnen. > BaakovSay, Bonaaot ptaUfm, toss. VH, pag. 74S. * »π ΛΛ^ NaMMMtf fi^^^Ve dle^^^ra^WB^W^^VO* _^_ ΥΈ*Β μ ^^ΑΒΟ^ΒΜ* Mom gaucraii 4M 1> faiK dixit m pfaud; ahfai* A psbHt* MMÎMM· CeMtfartlMd tMBM MUbM^ft haae wUmi emluaafaiMM* «ri. Philippo de AngaUt primo praecidi aaaraaaaati eoncilii Vatiaaai: Baiiaaaaa raverandimima. Ha ritardatc alquauio a riaeoatrar* la vaaarat* Mtara della aMaaaaa vcetra ravcraeditrima, parahh dceidorav* aaaai di aaaara ia grade di aaawwiarla, aha ooglieudo tppanto ia mraoctaaaa deUa (Ma patronale deUa nativité 4i Mariq aeatiaaima aalia email* recitata aalia chi*** mia metropolttaa* alia praaaasa di SO m. a pit paraoaa ho fatto la mi* < ahead pevddfa, jfideu qpdrafi ihtt■wdmedtem mrim harfieri pedardf em p^eeeet ia, ht gate todtdcc ft* Quare ail mihi aeriae, quam haec acta oaaotitati taae praebere aimai ae eadem Ambracii ebeeqaia ae eam dem fidem profiteri erga Petri cathedram, euiae primabm ot iaerraatiao praerogativa auprema eoaeiliari dofiaitieoe nuper offiüait: et nil mihi gra­ tiae erit quam ia pcoxima rocogaittooe et repoaitioeia *olemaitato, populi* laataatiba* macti praa•ali* et aaaeteram martyrum raliqaim oetendera, ut perpetuam erga eedeaiae Petram fidem, obedieatiam, et reverentiam, qaam eo* «anctu» praeeal docuit, aervent ac filiia filiorum tradant profaaaion* di fad* aalia infallibilith pontificia aai aaaao dalla ultima ooetitatione dal concilio aoamenioo Vaticano. Benigno igitur, beatiaeima pator, haec acta .et Hit era mio intendimento di devenir* a qualeha oboequia oxripe, et apoatolioam Meodiotioeem, quam ' atto pubblioo ia propoaito, a mi confermù aempre tui* m. podibu* provolutu* enixo implora, et mihi pit in eato la letter*, ehe eon tanta effuaiono di B et huic Ambroaiaaao ooeloriae propitia* import' '. Mediolani die tigcoidut tertia ateari* uprili* cnora ebbe ellfi la aquiaita booth d'indirinarmi. D'noa ooaa poi la voglio aneor* aocortata, ed an. 1878. b di ever* ia' qgni atto relativo alla grande diaf Hamillimn* obtequentimime· filia* ouaaiono aempre io operato colla migliore intentione ) t Aloiain* Nexari a Calabiana dolentioaimo, ehe da taiuno aieai dubitato della ain•rehiepiaoopua Mediolanen. cerité del mio opinare. <7. Leadriot orp. Stttttuit. — In congregatione Avrei altre ooae a dirle, me i tempi ai fanno generali dixit flettt iania modum, in publica *e*~ troppo oacuri e triati pell* aocietb, perché io non (ione placti auum eonatitetioni dedit debba trattenerle in oggetti. cbe mi riguardano: 48. Ptuchtr PucaccUi utf. Icttûttuit. — Ab oppereiô le rinnovo i miei pit vivi ringraxiamenti, e montre le bacio la aacra porpora mi do il pregio fuit a generali congregatione diei 13 iulii, et e poblica aemion* d. 18 oiucdem menti*. Fidem auam d'eaaere colla maaaima veneippione 0t adhaesionem oonatitationi Patior atitnuu praeMilano 10 aettemb. 1870. •titit haeo acriben* (amato pontifici Pio IX. di v. eminenaa reverendiaeima devotiaaimo obbedientimimo nmiliaaimo aervo Beatiaaimo padra. L'illuatre vatoovo di Varone monaignor Canoma t Luigi di Calabiana avoir, di Milano. mi apediva iaraora una lettara eon Ia qualo mi Inauper oocaaione recognition!! corporum aa. mm. *7 lignifie* il diapiaoore «entito da voatra aantith per Gervaaii et Protaaii et a. Ambroaii ecoloeiae doetoria la mi* aaaenaa da Borna na) giorno della IV *oeaammo pontifici Pio IX haeo acribebat: ■ione, ed iatieme m'inainuava il conaiglio di giuatificarmi interno a codealo futto inaiatendo poi epoBeatiaaime pater. Eo gaudio inexprimabili qno primum, detecti* cialmente anll* neceaaiti di fare una piena adeeiono («notorum exuviia Ambroaii eccleaiee doetoria, ao a tutto eib che nalla auddotta Mmione fu definito. Gervaaii et Protaaii mm., nuncium dabam aanetitati Ora per quello ohe concerno i) non eaaere io tuae ut in tantie amaritudinibu* et afflictionibna intorvonnto alia teecione, ecco quanto ardiaoo aotbie divinitua hiace temporibua aervatua eventu* quid toporre *11* benign* ooaaideraaione di v. ·. Dopo eoneolationi* afferret, nene pariter expletum pro- 1* gravimim* malatti* di febbre gaatrico-bilioa* complicata a forte brocbite ehe ne) deoorao giugno ceaaum hao in noaira curi* celebratum nuper iden­ titate eorumdem m. oorporum aa. pedibua beatudinia minaceib aeriamente 1* mia vita perdnrh come conaeguenaa dei morbo «offerto una oatinata dimanteria. tuae reverenter deferre mihi perfeliciter datum act. Vota quae eum primum banc Ambroaii aedem, obe appone qualobe giorno mi concede an pb di aanetitati* tuae iuaaia obeecutu* gubernandam ana- tregaa. La aoorua domenioa o lunedl aeguanta obbi oepi, claro populoquo in eathedrali congregato, de a patir* uno di quoati aooeaei ohe m impedl aaeoa*, oorporibua detegendi* et exaltandi* feci, et in lutamonta il movermi du Fraacati non già per 1* gravité ma por la qualité della malaUia che visitation* sacrorum liminum occasione eoncilii Va­ ticani aanetitati tuae prodidi, nunc expleta per au- D non avrebbe permeaeo in conto alouno il viagpretnom aaorae congregationi* tribunal ad oraculum giare e molio mono aaaiatere ad una langa a eolenno factione. Del reato chieai in antooedanaa aanetiaaimum beatitudinia tuae tarter* laetor. Et quidem nullum tempna aptius obtingere po- ultrae) il eonaiglio dei medico eaponendogli 1'ardantuiaaet tarn «anctum praeeulem eocieaiae doetorem timimo deaiderio di reoarmi in Roma, o mi riapoae •olemni recognitione exaltandi, qui fulgentia et crebra con una negativa aaaoluta dicendo oh'ei prevedeva traditioni* monumenta praebuit de primatu eaaetaa eon morale oertona una rieaduta * quindi non vosedia, m gate «i teeMat firmattoattn» tt mqpMe- leva aaenmere tale reaponeabilitA Riipetto ulla aeoonda parte dei eonaiglio augrium d**oqri*M*. goritomi da moaeignor Canoaea, lontano dall'avere Videtur enim e tumulo reviviaeeaa fidem wertram la minima diMoolté a aegnirio, inclinerai a) più * «oer* tt tiarma tuunc tetltciat eaae, illud tam me­ morabile effatum praedicar* quod in eathulioia eaetria reputerlo auperfiuo per nn veaoovo come m* ebe veluti militaria temera a fidei deeertoribu* aeeeraeea, non face mai un ditcoreo, né atampé mai eo*a al­ temper et ubique ab omnibae auditur: UU Pttrat cana in contrario elle propoate praaentate ai padri. M tttlttie, M nulla atort, tfd eita attenta. Tuttaria aicome i) auddetto vaeoovo di Verona Duke equidem mihi datam eet in robae tam mi^amicnra ehe nn aimile atto de perte mie non adverti* aanetitati tuae, uti tantae fartta^inie prae­ riuaeirebbe diaaggradito, io intendo con la praeente mium feliciora tempora ominari ; ao i4* devotio­ di adorire pieaamente ed in tutti i megliori modi nem at admirationem pandere Ambroaii verbi* : poeaibili a quanto venne conciliarmente definito d* Cuareru emnmxL. vouua UH. e* f naa doctrina M magMnro iefallibile di Pietro, a Montoruadae plu* ae prima at aaiaaa fai Ma M oaei legittiuri eaeÙMeari. Alla qualo deffaHoar-'fetro Romanorum poatifieam eerie bodie in ta eent1e ari aottematto aaa* l'ultimo dai fedoii aoa oaaa- pletur eventae ia tntiut orbto aatholioi laetitiam finie pioafaoia* di mqatn o di eaota. ' atque tutamen. Ita cane: Btaotitae tua, boatierime AaaioaaU poi taJo aria adeetoao, diebfauanioae pater, aaaoe dieeqee Petri, good inauditam haotoaaa . a efinemitateue aoa da inrtrprotata da varaao qualo fait, hae ipaa propemodam boro attingit no aaperai. . adfatte di opacaM 0 di timori tanoai eba, grade' Qaid accpicaciuc, qaid iueandiue poterat fate , a Die, non ao obbi mai o aoa ao ho di aoaaaaa maxima temporibae urbi at orbi eontingern qaam aorte, la ' d'ara riuunuio o depoego aollo awai di inter mnndanaa varietateo, inter tot opinionam ot v. aaotit^ qaalaaqao impiego oarioe od onore cbe errorem commeata quibat ipoa atque naturalia et - taaei ria qai ia’Rema implorando colo ooa la man­ oivilie ordfaia iura perfrieto ooneulcaatiir, "ia, beadata ardent· dei^p opirito la gtud· eb« aoa appona tittime pater, uti eapnt auguatum aa veaerundum me lo eoaeeuta la mia aaoora maifarma taluto, mi uuiverealit eocleeiae divina ipaamet Cbriati ordina­ v rie eenceeto di ritirarmi ia qualob· luogo del mie tione fallioeaciu'm magittram io regendo in rebae paea» native per ivi attondere a propararmi alla fidei ac moram, populo Doi in viam paci· ao talutia morte col fare Inflo quel bene eho mi tarb poeci- poaaidere? No -mireri· ^roptoroa, ai minimat ego apoetolobile pfir l'anima mia e per qaolla del miei promimi. E qai baciacdole eon devotiteimo affetto e pro- 1 ram mono, totiutque oleri et populi huiu meae fouda^veaeruione i Mntiteimi piedi invoco il condioeèecic gratulatione· et vota catholici orbit unifarte deU'apoatoliea benedirione ed ,ho l'altiaaimo .verni gratalationibuc et votia aucerim ooMoeiare. dum humiliter et ardenter Deuth micerirordioram oaore di proteetarmi Frtécati a dl 94 luglio 1870. Delia nantit^ voctra l'mildio obbligfao obbtho figlio F. Luigi Puecher Pucavalli arciv. d'Iconio 48. Bontodoe erp.. Smenratû. — In generali congregatione coutitutioni tnffragatut eat per placet Maria medum ; in publiée ceeejone plarnt tuum .dedit. 5Λ. Roànfa Fueto orp. Burptarit. — In con­ gregatione diei 1B iulii dixit pUtxl itxla modum; in public· teqcioitareepocdit placat. 51.' Loan orp. d« Gnodolexoro. — Congregationi diei IS iulii non interfuit; adfuit publicae eeadoni ot dixit ploret. ’ v ac beatam Mariam Virginem de Orope, quam in­ fallibili oraculo ab omni labe exemptam aolemniter deolaruti, adpreeabimur ut te diu incolumem aervent in aevum ad Dei gloriam, ad eccleaiao triumphum et in aedificationem et aanotificationem corpori· Chriati. Haec noatra, beatitaime pater, benlgnut excipe vota et omina in noatroram omnium erga te obtejuii, obedientiae et amorie eignifleationem ; mihi interim ac clero et populo huiutce Bugellentit dioeoeoia ut 'apoatolicam benedictionem impertire dig­ noria vehemonlietime precor. Bugellae die XXIH augoati 1871. Humilmut obtoqmut addictnrua tervut et filiut &2. Affar oep. ^midaruta rit. chaU. — Ip gene- 0 t lobn. Petrae epiecopue Bugellentit. raH congregatione abfuit; in' publica eeaeiono tufExcellente reverendimima. ftagipm tuum dedit por verbum plead. bS. JfaUdno aep. Xfcomrdteuù. — In congre­ Il clero della cittb, e delle dioeccei di Bielle gatione generali dixit plaort; publicae tectioni non unitamente al popolo fedele, ohe gih offerirono i intorfait ob infirmem valetudinem. Adhaeeionem loro voti ed offerte eon qualche continato di franchi tamon kuam praëatitit eminentiaaimia praeaidibut a nnio delle varie càttoliche aaaociaxioni ed effemeridi per partecipare alia meeaa, che celebrerh a baoc acribene ; O favore di tutti gl' italiani, e di tutto 1' orbe cattolloo Emineatimimia at reverendimimia concilii li 98 agoato cor|Bte Γ infallibile oomune putore, Vaticani praeaidibua. e guida, il regnante commo pontefiee Pio papa IX ; X Cam dio decima octava iulii huiua tnni 1870 in ai utriaoono ora compatti ed uniti, coi fedeli alia 'patriarchal! baailioa B. Petri i in Vaticano habitae lor cura affidati, af demito e cardio loro putore e eaorioai IV aaeri ooaeilii oacumeniai, infirmitate de- veaoovo Gio' Pietro Loeana per teatimoniare di tdutaa,' intereeae minime potuerim, et lioet in oon- •novo ool medoaimo e eon tutto 1'orbe oattoiico gregetioae generali haie eeaaioni praecedenti· >n la loro riooaoooenaa, amore, fedeltb e piena tomqaa petram euffragia taper integro aohemate primae miaaibne al putore univervale delle cbieaa e per eonatitutionia de eecloaia Chriati, aententiam monm ottenere ad interneaaione di Maria «4» immaoolata, patefecerim, tamen ad dubium o®qe removendam, * venaMrt iu Oropa. una piena vittoria contre 1' inin aeriptia et nueo declarandum oaea oonoeo me fernoWp tua ohieea, ed una perfetta pace a tutto libentiuimo ot planimima .omnibua qnae in «pro­ ia eociera, o Ia conventione dei peccatori. dicta eaariona qearta hnina menait dio deoina oc­ Al qual fine offritanao deal pure il aacrifieio tava definita fuerunt, adhaerere. dolia tanta meeaa in quell* avventurato giorno, ed i fedeli la loro oomnnione generale nella oatte. Datum Romae, in conventu 8. Mariae do Vic­ toria die 90 iahi 1870. . Λ drale eoe. aggiungendovi in tenue comma di fran­ chi ιββ. : t Loenardei Melfamo O. C. D. Gradiaea e. o. rÀa* Ia piena e totale concordia arehiep. Nicomadieuih, vieariut apoat |n Malabaria. S4. b* ftmri atp. Nmipaetnuu. — Ia gene­ rali congregatione «ffragium dpdit ,per plecri rauri· madam, in publica ternione dixit ploM<. ' * bb. Lomm ep. Bape^eae·». — In congregatione diei IS iulii dixit non pletti; abfuit o teaaione pu­ blica. Conttitutioni tamen Beator oortruM adbaoMonam warn praeetitit, haoo ecribdu taactimimo patri Pio PP. IX. -dei tqoi figii amanticeimi nello unire i loro voti e unci ÿ totale e· piena adecione ai medeeimi aenei di c. e. riha verao il oomune amatimimo e tanto travagliato putore univeroale dolia ohieea, e da Dio tanto evidentemento eealtato, onctodito, e protetto. Montre .colla pick profond· e aiaeera véné­ ration·, rirpetto, ed amore flgliale Je baeiamo riverenti la a. mand ed invochiamo Ia unia tua benediaione unitamontO a quelle del novello Pietro nella durata (oaoo aaioo, aingolare, provvidonuiale) Ni ADHAKüIOXIS ▼À11O1ÜM - -i Γ iaiqUibUilh dei gisdisi in mataria di fed· · di oostaÀü, oom pantore nsiveteaUe b vicegerents di Goad Orinto ia tom. 68. LpH· f. Tbrnasmist·. — Abhrit is generali congregatione; intorfait publicae eeeeioni ot dixit VI. tf. Vnitunlituu. — Ia oongregatiohe generali' die IS'iulii dixit p/eoat ruatd sudum;· publicae aeeaioni adfuit, et suffragatus set per ver- aani dal post fieuto in Roma teaate da a. Pietro, ahe dal divin Redeatoce era ooatitaito sao viearie · principe degli apoatoli, capo viaibile della sun Oohsm... Questi ed altri beeedsi aegealaado dei somme poatafi» oho aaeda glorioso salia isdefisttibile cattedra di a. Pietro, aieoomo git aateriormeate davamo ali'opportunité pii ampio uanaaatramento latomo allo aiagolari prerogative divisa­ ssent· attribuito al vicarie di Goeà Cristo ia terra, 68. Sesere aep. InlareaMeMu. — Abfuit a con­ gregatione generali; et publicae sessioni praesens pleett suum dedit 58. Merynerye gp. JegwtsduHansu. — In gene­ rali congregatione suffragium dedit per eoa placet. Constitutioni tamen adhaesionem auam praestitit haec scribens summo pontifici Pio IX: Boatiasime pater. Nondum reversus Augustodunum et reficiendae valetudini· causa in Helvetia detenlua publicis lit­ capo e eestro dell' ass chiesa sente cattobaa ad apostoboa, aAnehb t nostri fedsli no foeeero ia•trutti, ai ruffarmaaeero sell' sbbidieaaa e eommeeaione a lei dovnta1, coal sell' istruaione pastorale 24 maggio 1867 rianite spooialmeute vi demmo le dottrine ad aaao riaguardanti gié dogmaticbe diehiarate da antico, e riprodotto, o definite nei eonB cilio Vaticano, nei quale tra nasionali aedentivi esiaadio ei trovammo fors· soli d' ever tatto colla citata e sell' anteriore istrasion· de) 1* maggio 1864 dope ultra analogho* pastoral inaegnamento dalle dottrine proclamato nolle dee costitusioni pontificio del 24 aprile e 18 Inglio 1870, interne allo quali fu uffidalmente reaeritto da Roma fin dull' 11 gennaio p. p. : „La solennité con cui vennoro promul­ gati i decreti dogmatici del concilio Vaticano, e la notoriété ebe hanao poreib aoquiatata in tutta la chieea b taie che non pub eseervi un eattolieo che poasa ignorarli'* ; opporoib non far d* oopo d'ultra promulgasioue.... teris die septima huiusce decurrentis mensis dati· clero populoque mihi commisso significare properavi quam sanctitati vestrae in ultima audientia iam anticipate profeaaus fueram plenfim mentis «t cordis adhaesionem doctrinae ia solemni seaeione sacro­ sancti concilii, dio decime oetava iulii promulgatae. Pridie vero festi Assumptionis beatae Virginis, sa­ cram concionem habsns in ecclesia eathedrali Augustodunensi fidem eamdem testatus eam. Cseterum, postissime pater, doctrinam hanc ab Eamdem fidem testatam fecit eminentiaaimo card. episcopatus initio meam fuisse iam noverant et Proapero Caterini s e. Concilii praefecto haec acri bens : clerus et fidele·; hanc enim et in pastoralibus litEminentiaaimo ae raverendiaeime domine. taria expressam, et in ecclesiastici· collationibus Haud miram, sed acerbum quidem, et grave assertam, et in seminario theologiae alumnis tra­ ditam sciebant ; et si ab assistendo sessioni ». con- 0 mihi ovonisee, quod eminentia tua reverendissima cilii, in qua definita fuit, abstinendum censui, ad scripsit litter» diei 10 recepti· intento animo die hoc impulit affectus ipse erga sanctam sedem apo­ 1 β martii, facile persussom tibi erit, qui mea sensa stolicam. pertimescens ne ex definitione sub ana­ meamque agendi rationem in epiacopali ministerio themati· interminatione detrimentum proveniet iam diu noscis. Statiae ac per aaeraa temporia func­ Haec omnia sanctitati vestrae, beatissime pater, tiones, et quotidianae eoeleeiarum sollicitudines mihi nota facere volui, ipsique devotissimi et obsequen­ licet, boe responsum profero. tis·! mi animi sensu· iterum testificari, auppliei proce In conventu episcoporum provinciae Pedemoatanae an. 1870 exeunto Taurini habito, et me prae­ .Dominum quotidie deprecans ut inter istius tem­ poris angustias, ipsum ab omni malo aoepitem side actum eat de publicandi· concilii Vaticani con­ servet et multiplici gratia consolari ae roboraro stitutionibus, et antistiti Monregalensi commissum dignetur. interpellare ominentiaaimum dominum cardinalem PaAd aacrorum autem pedum osculum procumbens, trisi, qui respondit litt 11 ianuarii 1871 promulga­ tionem Romae factam sufficere. Hoc mponsum apostolicam 'benedictionem mihi et Augustodunensi epcleaiae humillime postulo. universo elero, et populo communicari cncyelica pa­ , Augustoduni in Gallia "àie 22 suguati 1870. ' storali diei 6 iunii. cuiua exemplar et eminentiae Sanctitati· vestrae, · boatiasime pater, humillimus tuae reverendiaaimae, et aliia eminentiasimi· tunc temporia misi, et unnm nunc adiicio; proptereaque •t obcdientiaaimus famulus t Fredericas episcopus Augustodunen. D bene noverunt omnea obligationem subiiciendi in­ Cabillonen. et Matiseoden. tellectum uti et aliia dogmatibua etiam dogmati de pontificia infallibili ta te, quam in loci· ibidem citati· eo. Moreno ep. Eporediessaia. — In generali con­ antea et.a pluribua anni· docueram, idque utillitoum gregatione constitutioni suffragium dedit ppr ao·» putavi dioeeeeani· mei· indicare, qui turmatint quo­ placet. Fidem tamen suam professu· eat baec pa­ tenni· migrant, et audire coguntur blasphemo· et rochia et sacerdotibus suae dioeuesis scribens : obloquentee inique, quibua respondere poscent iugiter a proprio suo antistite veritatem illam audi­ , Ivrea, il n giugno 1871. \ Venerabili Fratelli. vi»·. Relatore* ergo calumnia notandi’ Oradite'ognbr p eer· ci tornano le occasioni di Hisce praratitutia invitarem, ai opua eaaet. male­ scriverri, d’ fhtrattenerei con voi, vbn.Sbtelli, ma volum ad inquirendum antistitem, qui in Italia de .aommamente avventurate p 4uri»ima dire»· la nummo pontifice acripaerit qti Eporediensi· non aeppresents, in cui possiamo con altri obietti fii certo tiea quidem, aed neptuagiea septi» ; qui defenaionem sempre da voi ben accolti,* parlarvi, · con yoi giu- eiu· fecerit litteria paatoralibna ad clarum et popubilare di un evento unico bella storia di s^Mieaa, quai è il coanpiersi ehe faranno il Ifi gibgno venticinque anni, dacobh l'auguste nostro benigno padre Pio IX fu esaltato alia santa sede apostoliea Ro­ mans. Solo fra li duecento cinquante sei pontefici > (Ληρ. Dottr. tMst. 1M1-B. — Iastii Theel IMS. • M frbbr. 1MB. 18 feter.. 1 ri«* IM». IS feter. «I oûob. IMO, IS SiorsaK IBM. 1» feb. IMS, W geu IBM. 7 ma(. IBM. 1« feb. IM7, 10 feb . 1» ottob. IMS. «2 nor. IMV, IV feb. IMO. SO g·»·. IBM. IS feb. IBM, β feb. IBM, SO utar. IM». w M» E. ADHAB8I0WM PATRUM AD OOSWTT. i·· 18 fobruarii 1848 dam Oaietea exularet, aa feomoo reapublica proclamata aaaet, Tentai rare Gtaberttam eum Manitata foederati tattatan teeoreat, af mita ipsam taooqeorontar; qniq·· •rbi* Romae iavssioee ·μη eopteoabri 1870 r·* sponoum dederit adniaMr· State· quta Epor·dienta. Mima (bear·· plant ooporovogatineta opera (uti ephemerid··, trieiee eeetoaa ntMa airoitar Bbrornm avulgatornm) quao formo a trigiate aata institui, ai in diaa aeatiasi aaiaa ad roKgtoeia, aaaetaa •edi· at eieri defoaaiooom, nello aaa qeaoota, ood a eootra non «ina gravibaa dispendiis, aoreauta et incommodis. Quod honestum, at laadabile ia aura potitum paganis narrator ο. VI. 1, 9 lia. Bather, christianis forsan abaonum eritl^xr—■—' Culpae inauper mihi verti audio, qaod paroebo· •t laoardote· dioeo··» compulerim ad aufftagium ÂKTMUTVt IM naU aHea lariteetaat, qui «tat ipta gravi do bec negotio noa contient, non agpedfor inorno Doenttentinrino aliter ieteibguat, ot avidam· distante· reetitedinia m predentin· rotate ta s··· mihi velaorent, art modo Midi·, eeipae vertor·, eainnnttaoite· do­ mino «ordinali magno Poonitontiario post Paaaba oeribam do aebieeta asateria ot qeaoatiano, ·· ape Aetna uti aoteeoooorom aaum mon scripte bumaaiter ipeam Moopterem, aaoqeo epieoopta nuu adim­ pletarum, ingratum tam·· bottompore, io quo eotboliwrum omnium vito· adveret oeelooiao boat·· colligor· ot dirigor· oportet Sod et tbootago ficto KoaiM do rescripto 1 decembria 1866 licitam Atiae· rominiaoor aenoib·· ot argumeetia ooriboro thootogi Wfirttombargonta ia ophemorido qeadam oatholiea, Eporodtoaai tea arit do poaterioro Aribore aoneib·· •t ratioeibea «pioeopi catholici. Hiao· pro debito roapoaeia, «t oacalo aecrae parpara· iaeliaatu· intimi ebaoqaii et paria veaarotioni· •eeaibM m· profiteor. Eporedia· di· 9 aprilia 1876. ferendum in reeantioribu· eleatioaibu· politiam; et falsum id quoqua autumo; poat aa. 1867 nihil do politici· electionibus edidi, et prohibitam opiaor lego civili compellere, uti et prohibere. Ultro dieam tamen pro trium locorum meae dioeceta, qui finiti­ mae dioeceta Taurinensia collegio adaoripti aunt, in Eminentia· tuae reverendieaimae quo candidatu· ae obtulerat clariasimua Tbomu humillimo· derotiaaitaa obedientiaaimu· abrvua Vallaufi egregiua aummi pontificia et religioni· lau­ f Aloyaina epiacopea Eporedienaia. i · dator, aliique candidati recitabantur rei dubii rei 61. R>oot cp. Dioiononoio. — In congregatione boate· ecclesiae, et ante et poeteaquam ab archigenerali dixit nen p/eeeT ; aeaaioni vero publicae non epiaoopo Taurinensi mihi nuociatum eat reacriptum interfnit. Tamen adhaeaionem auam conatitutioni •aerae Poenitentiariae, me consuluisse, ut auffragium praeatitit, heap aeribena aummo pontifici Pio IX: ferret pro ilio, cum iato reapondente de arpadtratr evidens ridebatur summopere expedire atreauum Beatiaeimae pater. habere do/onoorotn. Immo adiungam eundem arcbiOmne· ecclesiae Chriati fidele· npvia aanctitatia epiaoopum in litteria rogavisse, ut illimo electioni vaatrae doloribna ex intimo corde condolent et in furere relief. Non Eporediensium certe, aed merito hia flebilibua aanctinaimae aedia angustiis, ferventiaTaurinenaium adacribi debet ai hoatia praevaluit •ima· prece· ad D«um quotidie certatim effundunt, Quoniam rero illud conailium culpae renum ut pastori· pastorum omnipotent dextera vicarium mihi fuiaae nunc scio, referam an. 1848 menae C auum tueatur, et aancti Petri sacratum patrimonium martio me epiatolam pastoralem clero et populo, • manibus impiorum oitiua eripiat. et inatructionem clero edidisse de electionibua po­ Quod ad noa attinet b. pater, coram Deo et litici·, quae Taurini · aelotia eoclesiaatita, abaque coram hominibua protestamur, atque indignationi mea cooperatione, recuaa fuit ordinario, ut puto, publicae Statua pontificalia vi et armis violationem probante, et a Lucentia archidioeoeaia ordinario in denuntiamus, et quoadusque Deus iptemet nefario· Etruria typi· etiam edita ad clerum, et populum invasores expellat, impigre mundo denuntiare non miaaa: an. 1849. me cooperaaae encyclicae latinae ceeaabimua. poet conventum Villanovettae ab epiaeopia et ordi­ Oh! ai ad sanctitatem venerandi et amatissimi narii· Pedemontanae provinciae ad clerum directae, patris accurrere liceret, quanta cura, et quam pio in qua de electionibua quoque actum fuit, et ra­ affectu dolentem lenire conaremur! Sed, heu! inpiente» regulae aunt traditae : deinde cellaetiew feliciaaimae patriae noatrae ferox ab aliis impiis oc­ éneyclicae pari modo adlaboraaae pro electionibua, cupatio, atque inde profunda nimis io dioecesibus qua· bene oeasiaae gaudere potaimua exeunt· an. nostris perturbatio, nos domi absolute detinent, et 1857. Taceo de alii· minoribua, quae uaque ad diu forsan multumque detinebunt, nam quae et an. 1867 mittebam ad parocho·, quando electione· quanta mala, qui et quanti dolores, et quantae generale· indicebant, ut parochialibua functionibua ouiuacumqne generi· ruinae aollicitudinem nostram disponerent. et adiiciam •minentissimo domino car­ •unt stimulaturae et conturbaturae! dinali Cagiano magno Poenitentiario m· acripaiaae D Porro, apprime aefmua, b. pater, et pergrato de electionibua ante an. 1866, in quo di· 1 decem­ ' animo ovibua noatris praedicamus te pastorem su­ bri» emiait gravissimum responsum, cuiua exemplar premum, et optimum omnium patrem pro nostra mihi mittere dignatu· est, occoaaoN· oioetioneai guam Gallis aupplicationea effundere' coram Deo et freya» /idolium trarri ed »mpa Cbrdi ap. dtanssn. saMivtetie te mbt·· oshi reueetiaali·. ïuadam, «4 aaaotitati· vwtrea padse hnibter pawvaluta· benefit etinnem apMtoSaam aaixa aflktgito pro p*pule mm at peu m·, DMm·, file 11 asMsis ooaebrie aaai DeMiai 1870. ftUMrtitatiB WetHM^ bMtiwiet pttWf humillimo et ebefilwtiseiMo aarta aaa ■on devetissim· fiM· t Francteoo, episeop· Divioaaaat ia Galtiia. fit. Farrulfo· «p. Caimnèie»··'·. — la aaagragatio·· gmrarali saffritgiam dedit par plettt ràada Mmfara; ia aaaaioaa publiM abfuit Adbaaaioaaa vero aaam eoaatitationl praaatitit baae aeribaaa re­ verendissimo domiao loaapbo /malar «piae. & Hip­ polyti aa. concilii Vaticani secretario: Villa Maasimi 10 ialii 1870. lUustriaeime ae revarendisaim· domia·. Fabri oomptas sat violenta, paaeia abbine diabua, ■rampe feria aexta — IB huius — omnino non dalni ira ■d sessionem hesternam, at aie adiungere s»eum votam votis reverendiraimorum patram, in ilia in­ quam aeaaione, ubi cum tam exultanti plaaaa aoolamata eet infallibilitaa sanctissimi domini nostri papao. Dum haec nuntio d. v. illustrissimae, ut pro aua benevolentia dignetur in quantum opua fuerit supplere defectum, rogo ut me impense habeat suum in Chriato obaequentiaoimum et cum omni, veneratione addictissimum t Emm. Verrollcs epiae. Colomb, vio. apoat Mandchuriae etc. m AWtit in 0Mg>*- gatiM· 4M 13 Mti μ· mu ia aeaaioM pubMaa 4M 1* etaefi«M maaah AMtata iaaoqaaati die a mmî··· perueta reveruufiiéMM· mmŒ auerutavi· wbMM 0am AgaMmtma mIM evat hac «· I» iaM ■eivama aeaaiMam aerto habitarana, fimtiaavi arbem ppteea; aat bari parveai had aaaai··· iam par··*·. Ut igitar haie HIM abwotiaa eapplet· valaam, d·atoe ate approhaaaa at appeabar· omaia ait aiaguh Sb Mm MMtitBtfoM deefwt· mbC a aaareeaaa*· ooeumeaioo oeaeilio Vaticano Mqae mihi plaeero. Ia qaoram fidem ete. Datum Romae ex coenobio aa. Oeaeeptioai· b. M. virgiah die 1· ialii 1870. f Caietaaaa apiaeop·· Almiraaaia. U. Dupant tu Zragee ep. Matanaia — la con­ gregation· geaerali dixit ··■ placet , abfuit ia publie· aeaaio··. Adbaaeionem vero auam eonatitntieai praaatitit, haec acribena aommo ■ pontifici Pio IX: Trte aaint-pdre. Lé 20 décembre dernier, j'ai addraeod h Votto aainteté ana lettre où je lui exprimait, moa in­ dignation et ma doalenr en apprenant^ aprte le long bloc·· de ma ville épiaoopal·, l'attentat aacrilèg· du gouvernement Subalpin, et l'invaaion qu'il a oeé fair· de la capitale du monde chrétien. Aujourd'hui, tria aaint-père. mieux inatruit que je ne l'était aloru de votre déair et de voa inteationa, je rieaa de nouveau b voa pieda avec ■■ reaped filial, pour déclarer que j'adhère aimpl·ment, abcolumant et aana reetrietion ni réverve aux décréta du concile du Vatican promulguée par votre aainteté dune lee veveiona volennellev du 24 avril et du 18 juillet Le clergé du* mon diocèae tout entier e'unit A moi duna cet acte d’adhévion. Avec" la grfioe de Dieu, je n'ai jamaia eu et j· 83. Bui ep. Cawopenria. — In generali congre­ gatione suffragium conatitutioni dedit per ptaest iturta modum; abfuit a publica aeaaione. Tamen fidem suem professus eat banc emittendo declara­ tionem : n’aurai jamaia daua mon cœur d'autre aentiment que Bencbè io aottoaeritto non aia atato prevent· celui du reaped et d'une entière eoumimion aux alia pubblica quarta aeaaione del concilie eeumenico décivione de l'Egliee et du vicaire de Jéeuv-Chriat Vaticano, non ό perd finora creduto mai eaaer dorer Sollicitant è genoux la bénédiction apoatoliq·· mio di fare alcun atto di adeaione alia definisione pour moi et pour mon infortuné diocèae qui gémit, fatta nella medesima aeaaione, perché tutti aanno, en ce moment, voua le poids de tant de calamitée, •d io ne aono intimamente eonvinto, eaaer stretis- je suis et verni toujours virée le plus profond re­ aimo obbligo di un veacovo cattolioo apoatolico Ro- spect et Iv plue parfaite obéissance, mado di sottomettersi coli' intelletto e col cuore a Meta, le 22 janvier 1871 tutte le dogmatiche definiaioni ç leggi di un ecuTrès saint-père, de votre sainteté, menico concilio approvate e sancite dal eommo le très humble et très dévot serviteur et fila nostro pastore, da Pietro, dal vicario di Gesù Cristo. + Paul év. de Meta. Cid nulla oetante amo con queato mio écritto Eiuamodi litteris responsum dedit pontifex hoc aolennemente dichiarure, ch* io, umile ed oecuro pacto : veacovo, pienamante e aemplioemente, Io che vuol D Venerabili fratri Paulo > dire, aenaa vicuna reetriaione e con tutto il cuore episcopo Metensi (Metam, Mets) ο 1 animo mio, approve ed aderieoo alia dogmatic· Pius papa IX.. définirions nella ate··· quart· aeaaione promulgata Ven. fr. etc. Calamitates ipsae et dolor, quibus e sancita dal somme nostro pontefiee, ehe fa qui angeris, ven. fr , suaviora nobis fecerunt officia tua, in terra le voci di Gesù Criato, · di pih èmmi caro utpote pignus indubium eiusmodi affectus, qui te oogliere questa occasione par aoggiungere, non alia a propriarum aerumnarum sensu revocatum ad preaenaa di aua aantith, ma a quelle di cue divina nostrarum commendationem converterit. Obse­ maesti, che colo vede ed è serntotar wrdsam, oh' io, quentes autem' haaoo devotionis et pietatis signi­ egli, >1 misericordioso Signore aiutandomi, sou dis­ ficationes ita confirmavit et exornavit illa posterior posto, e troppo felice aarei, spargere tutto il aangne ingenua et absoluta adhaesio dogmaticae constitu­ mio, e dar la mia vita, non solo per defenders · tioni do primatu Romani pontificis eiueque infalli­ sosteuere la aopradetta e tutte le nitre dogmatiche bili magiaterio in rebua fidei et morum, ut solatium definiaioni e leggi della cattolica Romana chieaa, quod nobis exhibere studueras cumulatum prorsus ma anche per difender i diritti e la vita del aommo attulerint. Grati itaque" animi sensus quod a nobis noatro gerarca Pio PP IX. prior epistola poscebat, vividiores omnino testari iussit altera: eo vel magis, quod utraque nuneiaret Roma 28 marco 1871. L' umile ed oecuro veacovo vota fausta et omina iungi instanti orationi, qua t Ludovico Mana di Canopo. dioecesis tua tecum nohjs implorare contendit ne- Mt i ADHmomnTwiiD00J»ffl.MiM4fm»w w· .------------------------------------- *--------------- r--------- --------------------- - ------- ""—------------------------------ ■-----------* wmirlam opesa nt tfUM tnaqntttateai Qaeda M> tfrfegMF wfeMfe· — h (MMl «am-, plum stadium, ia a|Uüa*M eeaMae Mh«nM grugatiaM «Il paMaa seesieeq abMA' fUm vergaaa, mm naqaaat Daa aaa aaea aaeepttestanam, saam asNMt baaa aaribaaa Nvenaadieiiate iimias aaa immerito eaaMiaaa feta at prapWatam alt laeepba Faillit VaHaaai aaaaUi aaaraferia: missriinrdiam eiae gngi taa, at riaeaiedi aaaaffla* tara· UH bteodietteees, qaae praatarba damaa Reveeeadissim· doatoe. . t •epio·· aaraiaat. M aarta tote aeria at eaixe tibi, van. fr. adpreeamur, daw saperai feveris saepte·* eta. apoai. bM. ata. impertimaa. Datum Roma· aped Haaatam Petraa, HO fe­ bruarii 1871, pontificate· soatri aaaa vigesime quinte. Plea papa Π. M. Alterh' «p. âyrvaste. — la gaaataH ooegregstione suffragium sum dadit par pteesi taata modem; ia publica aeaaieaa dixit piamA 87. FrtMta rp. CtMtuit at 8ar»tatit. — Ablteit ia congregation· generaH at ia pabttoa aaaaiaaa. ladabiae fidei extitit ia question· da priamtu at iafallibilitate Romani pontificis qnemadmodam patet ex sequentibus litteris: Recellens· revareadissima. JI giornale la lÀbtrtà etlltiic» del 98 staato luglio per eeteso riporta la qearta aaaaiaaa pabbliea del 18 ateaao meaa del ooaoilio eeumaaioo Vatioano contenante decreti a canoni de &eieSM Çhristi. Dope sette meal di mia assidua aaaieteaaa al aaoroaanto ooaoilio, ad ora lealaiaate, ed a tempo assente per la mia grave eth, a par urgente dalle mie diocesi, credo bene che non mi pub mancar· il diritto che con queata letter· eeercito, di dare, come fo, H mio ploeri ta omni·. Prego percib voatra eceellensa reverendissima a reppreeeatarmi come mio apeciale commeaaionato, · se si vuole, potrà depoaitare queato foglio negli atti del concilio L' abbraccio al mio caore, e aono ano di voatra eceellensa reverendieaima λ Cava de’ Tirreni 93 laglio 1870. umiliaaimo omequentissimo aarvo e fratello Selvatore Fertitta veeoovo di Cav· e Sarno. A au· ecceileuM reverendimim· mon· D. Concetto Foeaoeetti veeeovo di Liatri •mminiatnitore apoat. di Aoqnapendente. Roma canonica Vaticana 3* piano. 88. Jfonrict ep. Becittituti», — In congregatione die 13 iulii dixit non plaeti; in publiée Maaione abfuit. Adhaeaionem auam praeatitit, haec eeribena •anctiaaimo domino Pio PP. IX: . . Beatimimo padre. Io Gio. Battiata Montixi per graaia di Dio e della aanta aede apoatolica veeoovo Suloitano Eecle•ienae nell' iaola di Sardegna proatrato a piedi délia •antitb voatra profeaeo oon euor fermo e tincero di aderire pienamente e tuiti i decreti emanati dal •acroaanto concilio eoumenieo Vaticano, aegnata- : mente a quelle della infallibility del papa quando ta eathtdra defiaicoo paid ttamdma ait te rrteta βίή tt merum. . 9* Memore dell'obbligo emunto eol giuramonto nella mie ooncegraaiene bo protestato ia iaeritto •aciem* agli eltri due veacqri «ardi promo, il miniatero del Governo Italiano oontro la uaurpaxione de* dritti della ·. cede in difeee del Papato · regelie di ·. Pietro. 3* Detestando e deplorando gli ultimi nvvenimenti oontro Roma papele e prendrndo la pid viva parte alie eofferenae e tribolaaioni del edpo aupremo della chieaa'bo ordinate pubbliehe quotidiane pre-, ghiere per accelerare il trionfo della eede epoftolice. Sono que«ti ,i «ineeri sentiment! di rispettoee affetto e venereaione, che depongo a> piadi della aantitA voatra, supplicando!· d’impartir· a me ed qi miei diocesani Γ apoatolica benediaiene. Legi badia, imme max, ia namcre IM diarii I/UnM etMedbt, piares nmtamriferimM stqa· reurmdimimii patrea, qai eesnteui quartae oeoumeatoi leaiiW Vstteani baud interfeer·, aeriptte MMigUMM ne Rome· miaieaa suam eordis et mMtte edbaeainaa· dagmaüeae eeaetitutioai ia m aeaeioa· édita·, aumque mlhi qaaqae advena taue affbeto valetudine acciderit diotae nminwi minime inter­ fuie··, atatim peraapi mihi etiam inMmbere eflfciam simitem dednmtienM* rtribendi et iüteo mittendi ad banc eoueilii aeoratariam, qua teeter, aient per praecentem tector, me libere ae «iueero aaimo eubj scribere pruedietae oonatitutioai, eamque approbare una eum eaunMtiaaùui· ae reverendiesimis patribua. qui, illi eoMiHi aeeeiani interfuerunt, eamqua auo voto probarunt. Datum Balutii* die 98 augusti 1870. t Fr. Gabriel Grioglio episeopus Efirienaia 70. Jfoecapette rp. ZenepoUemi*. — In congre­ gatio·· generali dixit plttft murta modum; adfuit sessioni publie·· et dixit ptewt. 71. Atoaaaie «p. «em leparanaia. — In congre­ gatione diei 13 iulii auffragatna eat per pleeti tnate medum; interfuit publicae aeeaioni et dixit placat. 79. Pril«' rp Aqwpendwnma. — In generali con­ gregation· dixit nem piaoat,- in publica •emione plecrt anum dedit. 78. UUathomt tp. Binaingkaatitutit. — In con­ gregatione generali dedit placat texte medum; in publica aeeaione dixit plaoat. 7A Dtaurt ap. Paacewwwaaw. - Suffragatu· eat per plaeat texte medum in generali coogregatione; adfait publicae aeeaioni et dixit placet. Ii. Ltfat tp.· Ttrgttiinat. — In congregatione generali dixit non plaert; abfuit a publie· aemione. Taman fidei auae teatimonium profeaaua eat, publi­ cando in aua dioeceei canone· oonatitutionia de primatu et infdlibilitate Romani pontificia prou •equitur: In folio dioeceaano menai· decembria 1870 pag. 168 ad notitiem venerabili· clari gelatum eat, iuxta epiatolam anoyelioam dia 90 oetobria 1870 datam a aanctiaaimo domino Pio PP. IX Vaticani concilii celebrationem uaque ad aliud opportuniu· et com­ modi·· tempua apoatolica anctoritat· miapenaum eaae. Quoniam vero propter eauaaa ibidem memorat·· oecumenicnm concilium abaolvi non potuerat, euiu· ' definitione· et statuta palam recipienda, demum ia prima synodo provinciali, intra biennium a fine eiua­ dem concilii Vatieani celebranda, promulgari inten­ debatur, de mandato Mnetitelmi in Christo patrie et domini nostri divina providentia Pii PP. IX con­ stitutio apoetolica die 18 infli 1870 in publica aea•ione solemniter confirmata, interim divulgata fuit. Canon·· ia ea eonteuti sequente· suat: I. Si quis 'dixerit, beatum Petrum apostolum non eme. a Christo Domino eonstitutum apoatoloram omnium principem ut totiuaneelmiae militantis visi­ bile caput ; vel eurndem honoris tantum, non autem verae propriaeque iurtedictioni· primatum ab eodem Domino nostro lesu Christo directe et immediate aooepisM; anathema sit. II. Si quis dixerit, non esse ex ipsius Chriati Domini institutione seu iure divino, ut beatus Petrus in primatu super universam ecclesiam habeat per­ petuo· suoceseores; act Roasaasm pontificem non mm bteti Putei ia wte· frima* mmarait* dt» fi. *eéfo 401 m*Mm repetenda «t efNNtedK^Sg IU. 81qate dixerit, Bmum pnotifieo· hahere m· mMi «a iwpfratim, quelque Consolation au milieu de sm tristesses. psnti eadem praerogativa Mt attribuenda. Parmi Im angoisoM do la guerre et de l'occu­ 4. Cbnditie oUipetioni* oonseiontiooum obeequium pation prussienne, jo n'ai pas cessé de travailler praestandi doctrinae eum infalUbilitatis nota' defi­ au mandement avec lequel je me proposais de pro­ nitae, Mt eiusdem promelpatio ss cerhrdra suprema*. mulguer 1m eonatitntiona du 24 avril et du 18 juillet enetoriMitapMtoiiaif, quam tenet pontifex Romanas Malgré 1m oraupations nouvellM qui m’accablent relut suecMSOr s. Petri principis apostolorum ; hoe je ao tarderai pas h avoir fini ce travail et h faire enim modo apparet, ipsum definiisse fidei morum­ ootte promulgation. que doctrinam tamquam repsi msibils ecclesia» Et du reste, dès mon retour de Rome, j'écrivais Christi unitum eum cerpors, *t doeendi potsstots aux prêtres et an fidèles de mou diocèse- ,Im wnctam cum reliquit episcopis sive in concilio con­ luttes de l'ÉgliM ne sont pu comme cellm de la gregatis, sivs per orbem dispersis. terre; oIIm ne m terminent pas par des triomphM Ml B. ADHAKBIONI8 PATBUM AD ΟΟΒ8ΤΓΓ. AUMUB AXTCRNUB dans ** tentas fiulfeMtique et fidèle l'dspeefi oèr de la doctrine qui est la régie de votre M omum 4e I* nfitrq, et doit servir de base b renseignement que vom donneras aa peuple chrétien. Tel Mt le bat d* la oomauairatioa que nous vom fetaoM M*joard*hui. . Nom l'earioM primo faite pim tôt, si la gravité exooptioanelle des événements que mm avons tra­ versés depuis la prorogation du concile m mm Haie epietotae summus pontifex reependit koo avait empêché do vom adresser om oonstitatioM brevi haotenM inedito: sVoe Im instructions oouveaablM; ot si, du reste, Venerabili fratri Feliet l'uaivereelle notoriété quo la presM leur a donnée episcopo Aareliaaoaei (Aureliam) m mm avait para on rendre l'envoi à abaque paroisM moins pressant Plue papa IX. Je n’avais pas attendu jusqu'il m jour pour faire Ven. fr.'ete, Pergratam omnino Mt nobi* dtaccro ab epistola tua adhaeoisM iam te, ot anne arriver m saint-père l'expraesioa de mes éeutimOM; ranam adhaerere dogmaticis ooeameniei concilii ot depuis longtemps j'avais exprimé h sa sainteté, Vaticani definitionibus, immo nunquam ab iis tuam à vom ot ééxfidèlM do mon diocèse, mon adhésion disorapasM sententiam, nec aliud unquam te te- * b la doctrine promulguée dans cm constitutions. Parmi 1m mmîmm de la' guerre et dé l'ooeuanimo. Id vero;qiqbi* 'eo iaeundiea aocidit, quod videaris ita reprobaro quae .tam pluribus in scriptis, pation pnwsienM,yen ce temps mémo où je me tam in publie» privatiaque ooetibù· protulisti ηόη trouvais renfer*riydans les murs d'Orléans sans au­ consona 'certo sacri concilii menti, itemque suasiones cuns communiero* régulière avec le dehors, pas quibusdam orientalibus adhibitas, qui tune gratia môme avee los curas^de mon diocèse, je cherchais Gallicae legationis abutebantur, ae censentes im­ un soulagement h tant "de cruelles douleurs, en pune se nobis obsistere pome viam sibi sternebant travaillant au mandement avec lequel je me pro­ ad schisma in qnod demum eunt prolapsi. Non posais de promulguer les constitutions du 36 avril nuo itaque nomine gratulamur tjbi; et dum te in et du 18 juillet — ce mandement eet devenu un osculo sancto complectimur, Illum, qui te facundia, ouvrage, que je publierai ultérieurement, lorsque alacritate, experrecto ditavit' ingenio, rogamus, ut 1m grande travaux de l'heure présente m'auront omnipotente manu sua te gerens se fingens ist- permis d'y mettre la dernière main; — et dès le haec dona in idoneum et efficax divinae suae vir­ mois de février 1871, au lendemain même de notre tutis instrumentum convertat, inordinatamque a te délivrance, dans ma lettre d’adhésion adressée de prorsus amoliatur philautiam, omnium spiritualium Bordeaux au souverain pontife, je rappelais h sa bonorum hostem infensissimum. Non nobie ven. ft. sainteté, que, si j'avais écrit et parlé contre l'op­ laboremus, aed in unam Dei gloriam, impetweque portunité de la définition, .quant h la doctrine, je studeamus saluti ac sanctificationi animarum, quae C l'avais toujours professée, non-seàlement dans mon praesentibus in adiunctis opéra nostra vel maxime omur, mais dans des écrits publics dont le saintindigent. Ceteram quaeeumque sint aerumnae no­ père avait vouli^ me féliciter par les brefs les plus strae, quantumvis difficillima, ia qua vereamur, affectueux"; et je lui disais .que j'y adhérais de conditio, Gellia nunquam recessit aut recedet a nouvMU, trop heureux si, par cette adhésion, je cogitatione noatra, qui Deum enixe exoramus ut pouvais offrir è sa sainteté quelque consolation au et vim ei exterius illatam, et ulcus exoedens inte­ milieu de cm amères tristesses.** Tous d'ailleurs ici, messieurs, vous coonaissies rius, quod incassum malignitatem eoam exortarum confidimus, in medelam ipsius adhibeat et abstar- le fond de mon émo ; car, h la veille da mon départ siondm illarum sordium, e quibus fortaaM ut o pour Rome, ea vous faisant mes adieux, je vous penitiore corruptionis germine calamitates, omnes disais avec quelle .soatpission de bouche, d'esprit dimanarunt; eamquq rursum orbi prodat non modo et de qour nous devions tous recevoir Ips décisions magnanimam sed et ehristianissimam. Interim om­ qui taraient prises*; et dès mon retour, en vous nia tibi adprecantM caelestis gratiae munera, eorum partant des controverses passées, je vons écrivais:’ auspicem ac praecipuae nostrae benevolentiae pignus .Los luttes, do l’Église ne sont pas comme celles ap. ben. tibi ven. fr. universoque clero et populo tao de ta terre; elles ne se terminent point par des triomphes personnels, mais per ta victoire de ta foi peramanter impertimus.Datum Romae apud Sanctum Petram S8 martii ot de Dieu seul, dans sa volonté sainte." 1871 pont, nostri anno vigesimo quinto. D Je réponds donc aujourd’hui è vos vœux comme Pius papa IX. aux miens, en publiant 1m deux constitutione dog­ Postea inwquenti anno litteras pastorales edidit matiques, Dti Fin»» ot Pester Sfirr»*», sans craindre, ad clerum, quibus promulgabantur binae constitu­ ni les ombrages vainement* suscités, auxquels le bop sel» des vrais hommes d'État sait résister, tiones Dm FUhh et JHutor satvrm». ni les clameurs dte ennemis de l’Églisc et du saintMessieurs et chers coopéraient*. siège. - Dans ta paix de vos praobytèrea, vous 1m liras, Mgr l'archevêque do Paris vient d'adresser au clergé et aux fidèles de son diocèse, vom lo saves, vous 1m méditera* avec fei. vom verres, dans ta un mandement portant publication dee ooMtitetioM première de cm constitutions, ta flétrissure solen­ dogmatiques promulguées au concile du Vatican. nelle do cm doctrisM que Fénelon appelait des Nous nous faisons tin devoir, è l’exemple do notre monstras d'erreur, ta condamnation énergique de digne métropolitain, de publier, h notre tour om eet athéisme, do oe panthéistes, do oo matérialisme importantes constitutions Le caractère obligatoire que je signalais, il y a qaelquM anaéM è peine, d'un décret dogmatique ae dépend pas, U est vrai, comme ta honte de notre tempe ot ta plus radondo la publication qui en eet faite on chaque dio­ tablp péril de l'avenir, dénonçMt è ta fois le danger cèse, mais il nous a paru nécessaire, messieurs, social qui nods menaçait et l'abtm· où nous avons que, vous eussies tous sous les yesrx, et que vous été enfin précipitée, ot dans lequel noua nous dé­ puissies conserver, aux archives do vm paroisses. battons vainement, da moins jasqu’è ce jour. perooanels, mai· par.tap vietetarM de Dit* ai 4* U A M daa* «a volonté sainte.* Je suis, très saiat-père, avec aa profond respect Bordeaux la 10 février 1471. d* votre Saiateté le trie humble et trie oMtfeaat serviteur ot file ea B. 8. t Félix, évêqte d'Oridaae. - . e ' M» MS ADHAESIO FIL. DUPARLOUP BP. AUBELIASEN8I8 Ma bible veix ■’4*ait riea alwa, ot no parfait a «him μ vais brait dans l'air; mai» la voix fa tear le» évéquae fa moafa raasembléa persuadera ’ peut-être enfin aajourd'hni, at aax peoples at b eaax qui. tiennent fana loam mina lee destinées dee paaplaa, è qnel degré Mat funsstaa fa telina anaara, at qual devoir c'aat peer taaa d'affirmer at fa défendre, b I'eaeontro, lea néoesMiros at fon­ damentale vérités sans laaqnallaa Coat ordre moral at nodal périt. Qua poerrait-il, an effet, après seulement deux générations, renter encore de raison, de bon sen», Qui dit-on f«M je neuf — fis répondirent: Dre mu MnW gee epus Mm Jasn-ffaptût»; Inaniret: ÉUe; dfautree enfin: JMmie, se fitafrôm fa» propèètM. — Jfaû Mas, leur dit Jfau», fai ditn-rcmt fs» je etdef — Bimoa-Pierre, prenant la parois, répondit: Fous Mm le Chrüt, file du Dieu deanl. — Jésus dit alors: Tu ee heureua, Sunca, file de Jean; ear ce n'eet feint la chair m le eang fus fout révéW cela. Cert mon Pire fui eet dons /«· états. ,Et moi je te dû, qu« tu ee Pierre, et sur cette pierre je bdlirai mon tglin, et lee porter de l'enfer ne prhaudront put contre elle. Et je te donnerai 1er clefe du royaume dee c.rax, da rie honnête, do dignité publique, de civilisation, ohea an peuple b qui Γοη await persuadé, qu’il n’y a ni Dieu- ni fat»,, que l'homme n’est qu'ùn et ce fa» tu Para» ear la terre erra lid dont le del, singe perfectionné, que i'eeprit humain eet plus ou et ce que tu ddiierae enr la terre eera dilii done moins semblable b la cervelle do» brutes; sans autre le ciel. Voilé donc toute la pensée de notre Seigneur religion qna celle dont ses passione lut donnent la fantaisie ; sans distinction entre le bien et le mal, B révélée: voilé ee que signifiaient ot c» premier re­ sana vie fetare, sans autre providence enfin que la gard jeté par lui sur Pierre, dès la première fois, fatalité d» lois aveugles; et pour toute liberté, qu'il le vit, et ce nom symbolique et extraordinaire pour tonte responsabilité monde, Γalternative don substitué h son nom vulgsire. Le voilé donc de­ mouvementé contraires et prépondérante de la matière venu le fondement d'un édifice divin, lui, cet homme cérébrale?... En sort» que, dans les tribunaux, si chétif! Et on lui dit plus encore. Ce pauvre les grands coupables ce ne sont pins les malfaiteurs, ignorant, dénué de toute la science, mais qui croit mai» «le» magistrats qui les condamnent.** Cela a è l'amour de Dieu pour le» homme», qui croit su été dit, messieurs, et soutenu dan» des thèse» pu­ royaume des cieux et è la divinité du Pib de Dieu, bliques ! on lui dit: «Je t» donnerai lee clef» du royaume Pour moi, messieurs, je pensais souvent, en as­ céleste**, c'est-à-dire, ce» clef» immortelles qui par sistant au concile, et je me dis encore en relisant la foi et la grâce, par l'espérance et par la charité, ceo décrets ; Quelle honte pour notre pauvre hu­ par l'exercice de la souveraineté spirituelle et la manité! Quoi! après 18 siècles d'évangile, et plus vertu de l'obéissance chrétienne, ouvriront et ferme­ de' 10 siècles de philosophie, il faut que sept cents ront le» portes de» cieux c'eat-à-dira la grande évêques se rassemblent d» toutes les partie» de la puissance morale, l'autorité religieuse, la direction terre, sous la présidence du vicaire de Jésus-Christ, et l'appui de» consciences, ot ce qui fait enfin icipour dénoncer au monde et condamner des erreurs bas la haute sécurité des âmes. Voilé ce qui est comme celles-ci; ’ ; C dqnné au plu» bumble, st au plus faible des hommes. Si juvlyu'u» ai» l'exietence d'un real /rai Dieu, Puis, è la veille même de la passion «Simon; criuteur et scuwrain eeigneur du monde... Simon ! Satan a demandé è vous cribler tou» comme Si quelqu'un ne rougit pas d’affirmer qu’en de­ on crible le froment; mais j’ai prié pour toi, afin hors de la matiire il n'exiite rien ... que ta foi ne défaille pas; et. un jour converti, De telles erreurs, messieurs, que eont-elle», sinon confirme te» frère». ** le naufrage de la raison, et en même temps de Puis encore, après ia résurrection toute vérité, de toute vertu, de tout ce qui «'ap­ «Simon, fil» de Jean, m'aimes-tu plu» que ceuxpelle liberté et moralité parmi les hommes? ci?** demande è Pierre Jésus ressuscité et vainqueur C’est pourquoi, veille», messieurs, et luttes contre de la mort. — «Oui, Seigneur, je vous aime. — Eh le mal. Ne croyes pas que l’existence de l'Église bien ! sois le pasteur de mee agneaux : Parce agnoe meor.* Puis, de nouveau : «Simon.'^fib de Jean, suffise, pas plus que celle du soleil, è chasser toute» les ténèbres. 11 y faut nos labeur» et nos sueurs. m'ai mes-tu? — Oui, Seigneur, je voua aime. — Eh Il a plu è Dieu de nôus obliger au travail; et s'il bien! sois le pasteur de mee agneaux: Parce agnot vous a faits prêtres, c'est afin que vous travaillies meoe." — Enfin, une troisième fou: «Simon, fil» de sans cesse, pour rallumer dans le» Ames le flambeau Jean, m'aime»-tu ? — Seigneur, vous connaisses qui « éteint, pour déraciner-chaque jour, sans vous toute» choses, vous saves que je voue aime.** Jésus lasser jamais, l'erreur qui renaît. lui dit alors. «.Sois le pasteur de mes brebis : Parce Dans la seconde constitution Paetor aeternne, or»· meo·.** Et c'est ainsi qUe Pierre reçut défini­ vous veiVea, messieurs, et vous enseigneres aux tivement sa divine investiture, en présence de tou» fidèles la beauté et la grandeur des promesses’ ses frère», et fut constitué le souverain pasteur et des brebis et des agneaux, dee petita et des mère», faites par notre Setaneur Jésus-Christ è Pierre, chef suprême de son'Église. c'est-à-dire de tout le troupeau de Jésus Christ. La voilé done, cette haute autorité.qui préside Vous relire» avec le sentiment d’une consolation è tout dan» l’Église! la voilé, eette infaillibilité du profonde ce» .incomparable» parole» de Notre-Beigneur: parole» d'une telle force, où se sent u» si souveraine.puissance, ét qui portent avec elleaune telle lumière, qu’on ne peut rien concevoir de plus illustre et d» plus éclatant. Pour moi, je ne me lasse pas de le lire et de le relire ce récit évangélique; si simple et si grand, où se trouve l'origine même de la constitution pro­ mulguée le 18 juillet: «Jésus était parti avec ses disciple» pour aller évangéliser dans lea villages voisins do Cdoarfa de Philippe, et dan» le chemin il leur fit cette question : ComiL emnsaai. voanm Lin. magistère pontifical, en vertu do laquelle le sucoeaseur de Pierre, définissant ee cathedra, Comme pasteur et docteur de tou» ‘ les chrétien», e» qui doit être cru par tous, ne peut tomber dans l'erreur ; la voilé cette grande autorité enseignante qui fait dans la sainte Église catholique le lien des esprits, l’unité st 1s solidité des croyances. 81 Jésus-Chriet a mb l'autorité de l'enseignement dans tout le corps apostolique pour U diffusion perpétuelle da U vé­ rité : «Zt», docete omnee gndee... Ecce ego eobircum turn omnibue diebee . . .■* il a voulu la mettre heu SS W6 E. ADHAE8IONÏ8 PATRUM AD CON8TIT. PASTOS AXmiiVS M« temênt et singulièramaat dans le chef dM apôtre·, A prédMtinée h Ânèmrir la capitale do le reügie· de pour la conMrvatioB innubia da l'unité: Th tt l’Égli··, devait devenir pour cette rntooa là pnapta Égïtea do Pierre et le siège de la eMVOMiaeté Petnu.. . TM date claw* ... Sud «moi ... Catta unité de oob Éàgüao était le vmu la plu· apeetoUquo. Néron crut tout abattrb d'aa «Ml cher de son cœur, «t m fat auni la prière aKme coup, en attachant Pierre la tète ob ban A aae qu'il adresM à son Père au wir de la eène, la vaille croix, en même tempe qu’il faisait tomber la tête de «a passion: de Paul son· le tranchant du gluiva Maie ia cru­ ,Père aaint, conserves en votre nom ceux qae auté impériale concourait, bon gré mal gré, A l'aovoua m'avei donné·, afin qu’il· soient nn, nomma oompliasemeat de l'éternel dosseia. Sa élevant von· et néi non· wa«» un. Mai· ee n'eat paa Pierre sur la croix, Néron fixait pour jamais A •eulement pour ceux-ci (le· apôtre·) que je von· Borne la souveraineté qu'il redoutait Borne, siège fai· cette demande, o’eat pour ton» ceux qui, per providentiel du pécheur de Galilée, témoin do son leur parole, croiront en moi, afin qu'ils soient un, martyre ot dépositaire de m poussière vénérée, ac­ quérait le droit d'en oouMrver la Chaire: cette comme vou et moi non· nomme· un.1* Ainsi non-aenlement le· donne, mai· ces millier· Chaire de Pierre, la Chaire unique en laquelle Mule d'évêqnM qui devaient venir après eux, Jésus-Christ tou· gardent l'unité, Mt encore, après tant de sièolm, a vonlu qu’ils ne fumnt qu'nn A jamais, qu'ils •t demeure, après tant do persécutions, avec ms n'euaaent tou· A jamais non-aenlement qu'un même droits imprescriptible·, sous la main et la garde cœur, mai· qu'un même esprit et qu’une mémo pa- B de Dieu, IA où Pierre lui-même l'avait portée et fiyée par m mort; IA où il laisM ms ossements role dana l'enseignement infaillible de la vérité. Et c’est l’économie du plan divin que la con­ sacrés, après avoir donné A son maître le grand stitution du 18 juillet explique admirablement, en témoignage de l'amour; et depuis' près de dix-neuf cents ans, tout dans l'immortelle Église de Jésusce· terme·: „Afin que l'épiscopat fût nn et A jamais indivisé, Christ se soutient de même sorte. et que, par la forte cohésion d'un Mcerdoce étroite­ ment lié dans toqtes Ma parties, la multitude entière des fidèle· pût être maintenue dans l'unité de la foi et de la communion, Jésua-Christ, l'éternel pasteur et l'évêque de nos Ame·, préposant le bienheureux Pierre comme chef aux antre· apôtres, établit en lui un principe et un visible fondement de I nné et de l'autre unité: et c'est sur l'immuable solidité de cette baae qu'il a voulu fonder et bâtir le temple éternel de son Église, en sorte que la sublimité de cette Église, qui devait être portée jusque dan· les Au début de la persécution nouvelle qui depuis plus d’un quart de siècle désole l Église mm l'ébranler, quand Pie IX, Sur le rocher de Gsète, commentait A boire A longs traits ce calice d'amertume· suprêmes, qu'il épuise aujourd'hui, dans son étonnante vièilleMe, avec la force et la douceur d'une sérénité incomparable, j'svai· la consolation et l'honneur de faire monter jnsqu'A lui les paroles que je me plais, meaaieurs, A vous rappeler: „Le voilé, disais-je, ee Pape! ce successeur de Pierre; ce chef de la chrétienté catholique; cette bouche de l'Église, os eccleriae, toujours vivante et cieux, «élevât sur ia fermeté d'nne foi A jamais inébranlable,“ dans la force de cette incomparable C toujours ouverte pour enseigner l’univers ; ce centre parole: T» ss Pierre, et sur cette pierre je bâtirai de la foi et de l’unité chrétienne ;- ce foyer de lu­ mo» Éÿliee, et let portet de l’enfer nt prieandronl mière et de vérité, allumé pour éclairer le monde. Ita «ntndi; cet homme infirme, ce faible vieillard, pat contre die. base immuable d'un édifice divin, contre lequel les Tel fut donc le dessein de notre Seigneur en faisant de Pierre le chef de ses apôtres. Dès ce puissances > des ténèbres seront éternellement sans moment, Pierre parait le premier pn toutes manières: force: cette pierre angulaire sur laquelle s'élève ici-bas la cité de Dieu! La voilé, cette tête mor­ partout il est nommé le premier par les évan­ géliste·. Paul sera le grand Apôtre, mais Pierre telle snr laquelle reposent tant de glorieux souve­ est le prince de· Apôtre·. Paul, ^converti, éclairé nirs du passé, les espérances du préMUt, les desseins par Jésu»-Cbrist lui-même, devra venir voir Pierre ; même· de l'éternel avenir! Prince de· prêtre·, viderr Petrum, le voir, le contempler, l’étudier, dit père de· pères, héritier des apôtre·; et comme diMit Mint Jean-Cbry»o»tôme : le voir comme plus grand autrefois Mint Bernard, plus grand qu'Abraham par que lui, auasi bien que comme plu· ancien, afin le patriarcat, plus grand que Melchisedech par le qu'il demeurât A jamais établi que, quelque docte, sacerdoce, plus grand que Moïse par l'autorité, plus quelque Mint qu'on soit, fût-on un autre Paul, il grand que Samuel par la juridiction; en un mot, faut voir Pierre, ridere Petrnm. Pierre, dit encore pierre par la puisMnce, Christ par l'onction, pasteur le grand archevêque de Constantinople, Pierre c'est des pasteurs, guide des guides, point cardinal de la bouche de apôtres, os apotlolornm, le coryphée D toutes 1m ÉglisM, clef de la voûte catholique, cita­ du chœur apostolique, chéri epoetoiiei coryphaeue. Aussi est-il le premier dans la confession de la foi, le premier dan· la confession de l'amour, le premier dans l'élection du successeur de Judas, le premier dans la conversion de· Gentil·, le premier dans le gouvernement de l'Églin, le premier partout, par­ tout et toujour·, Pierre conduit tout. Mais où sera-t-il conduit lui-même par une pen­ sée, pas une volonté manifestement plu* haute que la sienne ’ Où résidera, où ' • établira finalement aur la terre, pour s'y perpétuer h jamais, cette autorité suprême dont Pierre ast investit Quel •ers en définitive le siège de Pierrat Après avoir fondé l'Église de Jérusalem, où il préside le premier de· eoncilM, après avoir siégé A Antioche où le glorieux nom dq chrétien prend naimance, il marche ver· Rome, la capital· d· l'idolâtrie saisi bien que de l’empire, mais qui. delle imprenable de la communion de· enfanta de Dieu!* Voilé ce que j'écrivais et publiais il y a vingtcinq ans. Quand on · toujours pensé ainsi, vous le comprenez, meeaieun, c'est avec joie, et, au milieu de» amertumM extrême· de l'heure préMnte, devant Tunivetuel abandon deè1 faiblM puiseancM de ce monde, c’est avec un plu· profond dévoue­ ment encore qu'on proclame Im haut·· prérogative· de celui qui Mt le sucoaMcur de Pierre, et le vicaire de notre Seigneur Jésas-Christ car la terre. VenillM agréer, meMieun et trèe-ehen coopéra, tours, l’expremion do mM bien dévoué· «estiment· •n Notre-Seigneur. Versailles, ce 39 juin 1872, en la fête de· Sainte Apôtre· Pierre ot Pau). * t Félix, évêque. d'Orléans. W ·— ma u uiau—Il I Ml S*MWM< »'· /l u »t’i ΓιΗγο ♦· supra queqte pietrn edihi huro I» ima ( hivMa. e k porte dell'inferno non .nranno^fnrzn «ontm di lei. e a te Pietro do le çhtMVj del l’aV», quell»» «-be tu avrei eciolto supra la terra ware sciolte anche nel eielo !" fo Credo chv n>>n vi puv vAseru akun dubbio trattarai qui n«»u di un vain» muli» '«utemctitt· e di un ooore e*trri)i>. ma, 1»>πμ della Messu condizione di vita della <‘liir*a »h Dh>. della stewaa pietra fondamauta|rf »<»pra la jualv npt^a la sua sicurexsa. e la tua‘perpétuité. ♦ dell·» mw principle* tine ultimo della su.» 3otvnz;i °‘l auturiiii »iu appariace ad J.i «»χηι panda della «vûtenza suddette iooo ’...................... -"f~~ dettà «Mm adatoMt· proolMM rjtw vmcrstv ruine vérité vteriu. v pero è egli powjbife A ch»· jiun s'wrtiah· 1 importunus. ja serietà, te chterrZM e U prt‘ri«ioue di queilc parole di Gwù in ---- prate Jb dottriàa ariatMaa; negiio MavamWb Π vooabolo «w&Mteart (iaamotia). Ma oeonumie ■ià, ,egli è éorto oh· ool dogma dell* iafeUtbim (MteAMmoat) nirija di nuovo fa iatrodotto >«Ua ehiitea. Ia ehiaaa di Dio al pari del no oterao •pou è immutebil· rimaaaado oggi, domani, · aoinpro la atewa. D suo mirabile Bitterna iaterno non pub mai acomporih par eeaer eeea il wo eorpo miatwo di Goaà. V infbUibilità dalla chitea, a Γ inIsllibilità (MetehMttefl) del papa è ana alowa ooaa, / e niteuno pub separare nalla chieaa di Dio il oorpo dal capo, né il capo dal oorpo. Quaado la aanta chyna proclama ed interpréta la sacra dottrtaa, lo fa «empre per bocca del capo, e quando cib fa il capo, attinge la v.erith eterna ai medeaimi aacri ed 'uot’iltr dctlhi pte« ]>ii>ne drib' Mie ti^urv r MdiilitUimnrutebili fouti, 1 attinge animate dal medeaimo duu 1' c^li ρ··*«·ιΙ»ιΙ<·. Sl.n<

»Mr·· ardente vuure stUgga ill padri del concilio di Calcedonig all* udire Γ epistola di e.^Leone .Magnd esclamano con entusiaamo JCrtlA Vai<»rr 4ι <|UrUe p.«i>dv niie qUdli GckU (ip Gha. cap. -I) Ur >o1te douitiuda .» Pietro μ· Γ ami, „Queeto cqediamo noi tutti, questa è la vera fede intendendo i <^n ment >i u ii Lt mm hh unatanr.a. uvendella chiosa di Dio; per la bocca di Leone parla d«du tr»· V· J|»‘ rr^iH· . r rilr'an· il prezzo del Lustro a Pietro steMo* ; allota la chieea per bocca del aiipn· *rùn · m un.c.iinrni»· m. lonseguisciuiu nel papa vUNtodÎ8cev e préserva il cristianesimo dai riiMj.»uvMiH-· u’· e le grazie. tna principalTerrore e dati* inganno. Quando a tempo nostro inenir a··· υ·«'·ίι»' la preiugetixa di ’ Pietro. · dallo Pio IX proclamb come articulo di fede la dottrina bt<— Dio tr»· volt·· pr»»fvriu v uunfvrniate con le dell immacolato concepitnento della Madre di Diu, paro· >ρ·.ι*' » I»· nue p< vorcHc. panel i iniei agnelli'1 . lo feco aeguendo la sacra- traditione, la quale conon i*ng.i iimHITOhiIh at.» da^ii nomini. ma.bemd tnipciando, dalle stalls di Betlemme andava avilup!, . < nto \olf. riprfutd mho ulJa tine del mpndo !fl pandosi maggi<»rmente e più chiaramente sino a .Vhibir.to a in·.· fr ■»· tl -ir<- del mondo. puree». Agostino, o da m Agostino mho alla maturité e 1-tir aeui of οπό. un iiifairr dtMurM·.· i) quftle per perfuzione della nostra epoca. in cui ogni fanciullo' id fonna ·■ per il -mu ·-<u*u|itu mi era tq/Hu cristian»· per cob'i dire av.eva aulla lingua cotesta . ebtraueo. quant·· nr. r rsli a’u··» quo! p adk* deb dottrina; lu fece dopo di avere inteao il Consiglio c l Anivuva ;.'!··Γΐ·1θΗΐ»ο . do\e uu sacerdote traxiato la tcetimotuanxa di, tutti i suoi fratelli e conntaestn. umt'mi·m» rd||l’·’·»» di im-r .» tuitu a'liiv attiibuito e dope d eesere^ circondatu dg un euro di veacuvi. Dunquc c asaulutamente falsu il dire che la chies· roti'Aio di-'uifo. oiler» ndoiui ρ·τ ιΛςζζ,ο del suo ί'·>η|Γ'-Ό|Γ •piiiluuque. -uddlbluzmue. 11 qiiuf di&^OFKO da icri per dir coai v diveuuta intollerante § ca«pMmt'jnque poif.t'M' μ 4111 vsidenti della sua falxilà. . pru'cioHa. La vbicaa di Dio conte quasi due tnila turpia fu n ^raiid.ih· a mold. 1 quail foree nun Raponum· » l(<; < fÿi'i <Ιη·Γ·4Ή. · »ui)<* t he Meno, jq ronton uno ιι··ι’puLLo .ίπΊΐηι. .* cui non ù facile laceuM»». Ίλ b»-in>»-MH- i·· <<.-·■ Atiinnu copie ho detfu., ci»» non <>Mnnu g«»d»· »h p«>(er »η »|te»tn bepaaione , dichiarar»- innatin ul ηυ·η !<· mtivr»·. che vorrci mi Ai inaridi-M· Li duMt.» ··, jltribuiteni1 - . . anni di sua qtà; anzi ussa principi»» col principiare ' del utendo stewo..'... Quand»» in qualohu cas»» rare il santu padre solu. come c<|>o della chiesa. e maestro supremo dello nauonr criatiane dufimsce como articulo di fede una dotcririà crietiana.4 uui cattolici teniamo v endiamo cotesta oteere uaa veriti certa da Dio rivelata. matrime perche siamo certi che per Ia di lui bocca paria Dicto «Cesso, a cui Gesù. allorchè fu da eMo eonfe»«>ato hgliuolo di Dio vivante. 4f?MC : Nvn curo E <·ο'*1 o» a\r«'i <'Murit<» ιΐ compito prupustomi. se non credent b <Ιάer toreure l»‘ obbiezront, beochè et .tongoiii rrMiurtt tibi, &d Pftrr wru' *n ca«6x fallu* »» xpcbb·· soit»· γιΊη-οΙο. ch»* m'taurin facende eft; Pietro «te.Ro. dico, che Ge.ù pose per fondaappu n<»i 4’ontr·» la shjhh *ede runiana. ’Bi va cioè ineuto perpetuo o incrollabile della aua cbieaa, e gli pffidô ja motîu apeciale le chiavi dei cielo, e il die>*nd<» rhe rtirtv le ·■·»ι·»· della chiesa dopo la pridama/um»' dfil ("Ulhbihia del papa sono 4*aposte paacolamento delle pecorelle e degli agnelli: pero •Il arb itr.iu. contro » ui non m puù difepdere alcunn chiuaguè conoKe più da. ricino il .iatema della chieea. dintto o «'onbuci^idmr particolnrv. e a questo tiriq ' animetterè éuere i fonti defla MntaVeritànollacbiesa la 1-antajo‘de Humana. .114hi/questa richcolaggimi coal ohiari e perepicui, lo fjpirito saato manifeatani tiene qaa'clie volta proferitij/lenderc alla eovranità nolle co.ciensa uaireraale della chieea in modo oo»i temporale^ montre m sa eheAîoaù hu dette, che il yivo ed irresiatibile, cbe è impoMibile aoebe aotto il suo rvgnn non e di qui bp» mondu. e che si fuggl aolo punto di vieta umana cbe ii maeatro. auprano da^ju ^*"‘l" hul uiunt»* quando le conunoMe turbe dolia chieea erri, allorchè da queati fonti e dalla lo 'vMeyfmi pnudamare rt· jArgotnrnti frivoli .tdtti coecioaaa dolia chieea prende, apioga e eviluppa 1 du»* ' ' ‘ * una veriti criltiana. Adusque falao e dei tutto ht -puante al prnnu argumento, dyvo avverlire. irragionevole è Γ affermera che ooll’ artioolo di fede che fi J.urabolu rmqmgneMvost** adopêrato dagli relativd ell' ikfallibiliti (nwuWudieoat) dei papa fu blavi. iilmcn da hui ('mati* per U rijpvttivo dogma iptrodotta nella chieaa una epecie d* arbitrio che il \nthi ·4.*γ<λ«î »11 ban,;h tinulre yniesa non è teatto monde derb temere, poroochè non pub affatto. aver Γ11 ignorante ne putrvbb'e essore Îhdottû in érroru luogo larbitrio là do've Qeaù etetto ditpora e dove ipiaM la chieMi inbegnat»*» . che il papa non posea lo Spirito unto dirigge tutte le eoae. , la U«qtrina cristiana pivece dice, ch’egli Io aono oonvinto che tutto il mondo nell'âttûale ’,rMr* 'lu*tn(i" qui*!·* paetore’supretpo «1 generale porvertimento ed inoertoMa, onde lo opiritu e lo' vitr delle nationi tono padroneg^iaii, . ■ 1 .U ♦·,»--(··:.·*». uipra ictetam « Amène* worptem. 1 det' eaaero in particolare modo grato a Dio per a ' ·'" - . Λ' ‘ . .Λ. ·. ;. v imi . . ....... . ............... . v, , adharoiokés MùiTÔÏraoilwopoKUK aver egli isnalsnto al dieopra della polvero · dalla. oonfusio·· di queeta terra almeao. an eut·, · per •verio incaricoto d*Ua propria tanta mission·, · dal proprio diritto d^auBuxiaro pu* e intamorota in ferita a tatto il monde annan paara e seasa riàpatti antani, · di difeadaro a ooaaarvaro la li­ berta dalln «Mcàanaa e dette naaiopi^ Queato è il. compito immortale dei Romani poatofici, ch'aaai banco aapato adampiero non solo- datte apleadida loro sede, ma anehe datte oareori Mamertine, datte oataoombe e dalla croce ataaaa. Quando cotoeta voce patenae venir mono, aller· appanto il monde ai aocorgerebbe che quatab· eoea di eaaenàiale è venuto meae'alla vita morale. Questa sarebbe un ecclisqi per annnnaiare le tanabr·.84.' Jiriik ep. Budoicenûe. — In congregatione diei 13 iulii dixit non piaret; in publica sessione abfuit. Adhaesionem vero tuam praestitit haec scribent sanctissimo domino Pio PP. IX: Sanctissime pater ! mm?· animaram oonaeaeioMm non corde tantum fovaant, aed eolemnitar et palam prodtoantar: qao nihil eat opportaaina ad acMematn vel impedienda vel etiam •xtingneada, et paoem inter flddea oonaervandam". 8& ZWeptoc» rp. Hadn—tpolitean». —· In gene­ rali oongragatioae suffragatas eat per plucri iuxta medmn; ia pabliea teaeioae dixit piaret. 87. FitkaUû «p. TarneeisMu. — In coagrogdtiona diei 1Aiulii dixit ptoeri iuxta medum; abfuit • sessione publica. Adhaeaionem tamen aaam ex­ hibuit nunmo apoetolioo Viennensi Mariaqo Falcinelli, cai haec scribebat. Excottentiaaune, illaatrimime ac roveroadiaaimv, domine domine arehiepiscope ac nuntie spostolice. Ad dulciaaimaa litterae de 48 ianuarii n. 1753 aequantia repono: Dignabitur excellentia Vectra saetae congrega lioni concilii Vaticani aperire qaod adhaeaionem meam concilii Vaticani definitionibua et decret» dicto et facto iam'pridem declaraverim, et, ai neces aum videretur,, harum aerie eandem filiali cum pie­ tate denuo declaro, quodque definitione· et decreta concilii Vaticani statim poat meum Roma reditum in dioeceai mea publicaverim. Penea hanc occationem renovo mea profundiasimae aestimationis ac venerationis sensa quibus- Benevolentissimae sanctitatis vestrae litterae de die 17 ianuarii an. curr., cum apostolicae benigni­ tatis in me meumque capitulum et universum clerum ot populum mihi concreditum veneranda pignora attulerint? suavissimo gratitudinis officio corda nostra. devinciunt. Imprimis me ipsum ad profitendam cum peraevero humillimam gratiarum actionem sponte provocat illa Tarnoviae die 31 Ianuarii 1871. c sanctitatis vestrae paterna clementis, quae religioni vestrae excellentiae et fidei meae ultro fidens, nullam prorsus dubium deditissimus ac humilliuiu» servus cultorque dc meo erga dogmaticam constitutionem sessionis t loaephua Aloysius episcopus Tarnovienais. quartae concilii Vaticani obsequio admittit. Cum­ 88. De Franco ep. Cataceueu. — Abfuit in Con­ que magnae sanctitati vestrae consolationi futurum sit, si expressa mea non defuerit ea in re declaratio, gregatione generali et in publica aeaaione. Fidei quam beatitudo vestra ab aliis episcopis, qui ab 'suae testimonium exhibuit summo pontifici Pio l’P. IX haec scribent: , illa suasione abfuerant, cum summa paterni cordis laetitia excipere dignabatur : sacratis huiusmodi votis c • Beatissimo padre^ , satisfacturus pronissima voluntate declaro et pro­ La pioggia, e gragnuola tempeatosn del 18 spi­ fiteor, me sancitis in sacro oecmnenico concilio rante meae non mi permisero di venire alla IV ses­ VaticanO decretis et nominatim dogmaticae consti- sione dei concilio Vaticano, e dare il mio suffragio \tutioni sessionis quartae pleno mentis,et cordis as­ olla conaolantissinta costituzione 1‘aetur aeternus. sensu, prout alioquin cunctos ecclesiae catholicae Ed abbenchè io avessi sottoscrittu alia petizione filios et tanto strictius sacrorum antistites decet, per proporti in concilio la definitione dell' infalliadhaerere. Vt eamdem mecum fidem profiteantur bilita pontificia, pure mi è sommamente grato di tum sacerdotes tum fideles curae mèae concrediti, fare, o padre sentissimo, speciale alto non aolo di credendorum ex conclusis in concilio Vaticano te­ sottomisaione pieniaaima u di mente e di cuore, norem dioecesi meae iam denuntiavi, et ut fides alia costituzione e definiziooe.anzidetta. nei nome ista opitulante Deo foveatur et inviolabiter servetur, mio e di lutta la mia diocesi, me ne fo 'altresi pro viribus adlaborabo. gran plauso al concilio, e sentite ed osaequenti gratulationi alia saimta vostra. Ia. qualo con tal Restat, ut sanctitatis vestrae salutem enixim definitione lia intierlMente aeoverto al mundo criDeo commendaturus ad thronum apootolicum pro­ atiano la più nubile, e ριύ/fulgida gemma dei suo volutus cum devotissimo pedum osculo emoriar. Budvicii Bohemorum, die 6 februarii 1871. triregno. che gli empi ep illusi tentavano di nasSanctitatis vestrae condere. o di oacurare. Dpi bonedetlo Ia faeci addictissimus et humillimus filius D brillare assui lungauiefite sull'augusto suo rapo' loannes Valerianus episcopus. Le bacio. padre santiMimo, con trasporto di 85. Hindi ep. latirentit r. ehald. — In congre­ veneratione e di affutto, i st. piedi, e ne imploro gatione generali dixit placet iuxta modum, abfuit Γ apoatolica benediziono.. a publica sessione. Adhaesionem tamen suam prae­ Genxano 31 luglio 187". stitit una cum aliis episcopis ritus chaldaici, quem­ Di vostra tantita admodum patet ex iis, quae Vius IX scribebat Vnio. dvùio, otaqùio, ubbmo servo e figlio rit ad patriarcham Babylonensem Chaldaeorum, ubi f Raffaele veacovo di .Catanzaro. ' inter alia haec habentur; » Inter haec novas litteras accepimus datas die 89. Régnault ep. Carnulenti». — In generali . 16 septembris huius anni, atque una simul chiro­ congregatione auffragium auum dedit per placet graphum a ven. fr. Simeone archiepiscopo Senanen. inula modum; in publica aeaaione dixit placet. die prista eiuadem mensis signatum ad suam ad­ ML Caixal g hàtradé ep. Vrgellenm». ;— In con­ haesionem sacri concilii Vaticani constitutionibus gregatione generali dedit placet iuxta modum. in Comprobandum : qued et a ven. fr. Thoma arehiep. publica aeaaione dixit placet. BaMoren. die 39 iulii huius anni actum fuerat Qua 91. Amat ep. Mouteregenti». — In congregatione de re iisdem ren. fratribus, tibique gratulamur, diei 13 iulii auffragium auum edidit per placet iuxta quod praesules omnp» tui patriirchatus unanime* modum; in aeaaione publica placet auum emiait. 92. Abrstsr ep. Iratitlacienei». In congregaet cum consensu ambulantes in dome Domini hanc , E. ADHAEBIOME9 PATRUM AD ΟΟΝ8ΤΓΓ. ΡΑ&ΙΌΒ AETEKiiVS 1003 1004 tien» generali dixit non placet ; abfait » public· j profitebatur; ,0··· vere Bit—i poutMWa bdhHL •eeeione. Adhaasiosem suam flonatUatioai dedit haec biUtaa. quae · consilio iam memorato Matta wt, ab eoelaaiae hostibus at quibusdam praetenai· catho­ •cri be nauclero «t populo su·· dioecssis: lici· impugnetur, muneris nostri mm sxiatiasamu·, VeraieIda»g. praeclaram hoc saoeaawram Petri privilegium fideli­ Obwohl Wir noch jfingst in Unserem Hirten- bus commendare, ut uua nobiaeum ia verbi· concilii worte am Feat· Merit Geburt Unwren geliebtea profiteantur : Romanum pontificem cum ex cathedra Didoesanen die Bitte and Mahnung an'· Hen ge- loquitur, id eat, eum omnium ehriatiaaoram pastoris legt, in der gegenwtrtigea whweren Zeit, in welcher at doctori· munere fungous pro (upturn· sue apo­ die Kirehe von ao riel·· Drangsalen heimgeeucht stolic· auctoritate doctrinam da fide vel moribua wird, mit nm so grdeeerer Treae an der Glauben»- •b nnivena ecclesia tenendam definit, per amisteneinheit, dip un· stark roacht, featiuhalten und All·· tiam divinam, ipai in beato Petro promiaaam, ea ii» vermeiden, was, wie der Apoatel sagt, Bpaltungen infallibilitate pollere, qua divinus Redemptor ecund Trennungen hervorrufen kann, so baben Wir cleeiam auam in definienda doctrina da fide vel docb den groswn Schmers erlebt, daw gersde in moribua inatructam ewe voluit; ideoqua eiusdem diewn Tagen aieh nine Anxahl bervorragender Romani pontifia· definitione· ex wse, non autem Mknner zusammengeachaart, und gegea mehrere ex conwnau ecclesiae irreformabile· eaw.** S3. Armco «p. Ssixmnotsis. — Abfuit a con­ Entacheidungeu dee hdcbaten Lehramte· in der Kirche nicht nur Verwahrung eingelegt, aondern diewlben 1 gregatione generali; interfuit tamen pubiiçae ses­ laut und offentlich verworfen und zum Organ ihrer sioni et ad auffragia respondit placet. verwerfanden Erkllrung politiacbeZeitungen'erwtblt 96. Barbieri ep. Neocaetmti». — In generali hat. Wax aber Unaeren Schmeri Ober ein seiches congregatione dedit placet iuxta modum; in publica Vorhalten uoch mebr erhdht, ist der Umatand, daae sessione dixit placet. dieee Mtnner xugleich Lehrer hdherer wiswnachaft97. kanelli ep. ». Angeli de Lombardie. — In licher Anatalten in Unaerer Diocese aind, rderen congregation· generali ua aalute.. Nel winder uuÀ immer winder auf die 4)ringendate tu deaiderio, che aveva ardentiaaimo, di prendere parte ermshncnTTCuch durch aolche Ere^gniaae.in' Eurer < alia waaione pubblica aveva procrastinate la par­ Glaubenstreue nicht ersehüttern und irre piachen tent·. Perd l annunzio di eaaerai deliberato da. ru lateen, und gewissenhsft zu bedenken, data ea queato municipio l' eapulaione delle Figlie della die Pfiicht jedea Katholiken ist. in Glaubenaaachen Caritk che dirigono 1' <»pqdq|e pei poveri. a iorfana«ein Privaturtheil dem Gesainturtheilv der Kirche trofio ; il dolore di veder gittate aulla pubblica via zu unterwerfen, — und due jeder, welcher aieh’ moite giovani orfane. ed espoate a tutti i peripoli gegen die En tscheid ungen der lehrenden Kircbe della'bdierna eocietÀ, gli fece affrettar la partent·, auflehnt. aicb aelber ven ihr loaaagt und ihrer aenza neppure prender commixto dall' eminenza v. Segnungen beraubt. reverendiaaima. Inzwischen aind Wir der featen Ueberzeugung. Ciô non jiertanto egli ai è fatto dovere di ac­ das· du Verhalten jener Mtnner, denen Wir mit compagnera cou preghiere private e pubblicbe 1< aufrichiiger Liebe zugethan aind und die Wir biadiacuaaione; e non avendo potuto, com’era nei auoi her ala treue Sdhne der Kirche gekannt und gevoti, dare il placet nella pubblica seaaione, ed unire achtot haben, nicht aue bôsem Willen, aondern aua alla inaggioranza del ooncilio Vaticano la aua conirriger Anachauung hervorgegangen iat, und due feaaione elle verith cattoliche, delle quali è atato tie nach ernater Erwtgung déwen. waa aie gethan wmpre tenero, il fa ora prçitando in unione dei und der Folgen, die aie dadurch Ober aieh und eapitoli dell· aue chieae cattedrali. e col clero tutto ihre Lehranatalten hereinrufen, rob dem betretenen piene adeaione alia aolenne conciliare coatituzione Wege reuig in die oflenen MOtterarare der Kirche 1 del dl 18 corrente. zurOckkebren werden· Damit ihnen aber Gott dazu Prega intento I' eminenza v. reverendiaaima di •einen himmliachen Beiatand verleihe, ao laawt una far consecrare negli atti dei ooncilio questa devota daruin in gemeinaamem Gebete au Ihm flehen, da­ volontA dei sottowritto, il quale baciandole con de­ mit unaer Leid in Freude verwandelt werde. voto oasequio il lembo delle s. porpora, ai conforma Schloaa Johannesberg, den HO October 1870. 8. Angelo dei Lombardi 34 luglio 1870. , Fdratbjschof f Heinrich. Praeterea inwquenti anno 1871 subscripsit lit­ teris pastoralibns ad clerum et populum editis a Germaniae epiaedpia, et aupra relatis coi. '917-34. 93. Salaaao, ep. ToxeasM. — In congregatione generali /dedit plaint iuxta modum ; in publica sea­ aione dixit placet. 94. Moriartg ep. Kerrietui». — In congregatione diei 13 iulii dixit non placet; abfuit in publica aeasione. Constitutioni autem adhaesionem suam praestitit in synodo national! ab apiaoopia Hiberniae habita an. 1876 apud collegium Mayaobth, in qua Devmo obbrho umilmo wrvo vero Giuwppe Fanelli vese. di 8. Angelo dei Lombardi e Bisaccia. 99. f'oneerk ep. Leoniopolitamu. — In congre­ gatione generali dixit non placet; abfuit in publica aeasione. Adhaesionem vero suam ‘ constitutioni praestitit subscribendo cum aliis Germaniae epi­ scopis litteria pastoralibus ad clerum et ad populum supra relatis*. 1 Bpistola data sd sstinentistianus card. Jesu baatollto Fob ht daa Fundament, aaf dam •aagaaagt, ar wardo asst eisa aehwara Varsuehnag das Lahrgablade nnercehdttert ruht, ar id dar an Abarwindaa haben, dann abar aaiaa BrAdar sttrkee Damm gegen Irrthum, der Dam·, gegen welehea kAanan. Dieae AaaaprAoha mal·· (ah Verepraehen aad Vorhatuagaag) ia die Zakuaft. Abar kurs vor der deist der Lügs, — die Pfortoa dar Hille — nieht· vermügen. Und dar die SehlAaaal dm Himmel- dar HimsMlfahrt, naeh dar dia Apoetel aaia Reich reichs — dee Reiche· der Wahrheit aad Gnade — B loitea und aasbraitan aollen, fragt Jaaua den Patras hat, also don Zutritt au dieeem Reiche Afoot oder dreimal, ob er ihn liabe, und «war mahr ala elle Audarn ihn liabe. Patrua, tieP ersehOttert derch •chlieaet, ist dock derjeniga, durch den dar Herr die Erinnerang an die draimalige Verleugnung, veruse in eeine Wahrheit einfShren will. Durum eagt aiehert Ihn — eingadenkt, daaa er vor dem Allder hl. Ambrosius in der ErklAraag dee 40. Psalms: wiaaanden stahe — dieear Liebe. ,Wo Petrus, dort ist die Kirche, wo die Kirohe, Uad nun sprieht der Herr nieht mahr von etwas, dort kein Tod, sondern ewigee Leben,* durum aetata Jeeu· hinzu : „die Pforten der HSlle warden aie nieht waa in Zukunft geachehen soil , sondera ObertrAgt ihm fbrmlioh ein Amt, das er aogleieh ansutreten überwAltigen, und dir will ich die Behlüswl dea babe. Er sagt ihm: „Weida meine LAmmer — Himmelrcichee geben.** weide meine LAmmer — weido meine Sehafe.** DerErwSgen wir aber auch ein anderaa Wort Jesu. Vor seinem Leiden verkOudet 'Er dan Aposteln jeaige, der aioh den guten Hirten nennen konnte, scbwere Versuobungen, eetat aber dann in gens .welcher seine Behafe kennt, und den aie kenuen, der Hr sie soger sein Leben gibt1*, Er sagt nun zu auffallender Weise su Petrus gewendet hinsu: „Icb babe fOr dieh gabetet, dam dein Olaube nieht Petrus: Fortnn weide Du meine Heerde, und swar nieht bloas ibre LAmmer, d. i. die neuen Sprfiaslinge wanke; und du hiuwieder beetArke daroiaet deine Brüder* (Luk. XXII, 33). Wie merkwirdig sind doch meiner Kirehe, sondera aueh die Behafe, d. i. jene, dièse Worte! Alla Apoatel sind von Versuobungen die ibr bereih angehdren, deine Mitbrüder, durch bedroht, und nur dem Petra· allein varspricbt Jeaus C welebe meine Kirche neue AngehArige gewinnen far ihn su beten. Wie, hat er die undent Apoetel •oil. Und was bedeutet denn der Auftrag: Weide nieht lieb? will er sie in der Verouchung su Gronde ■ie? Nieht· anders ala erfQlle die Pflichten eine· geben laaeen? Wie bedeutungsvoll ist doch der Hirten, nkmlich: Du solht sie fthren, und awar Beisats: Du hinwieder beetirke dereinst deine auf gut· WeideplAtae ftlhren, su geeunder, krAftiBrüder. Also dein Glaube wird nieht wsnkea kraft gender Nahrung fohren; du solht sie beechfltzen meine· Gebets; dadurch bist aber du so Ibat im vor reiieenden Wülfen ; solht sie zusammenhalten, Glaoben, due du auch deine MitbrOdar befeetigen demit aie aioh nieht verirren. Geannde Gehteskannst. 1st das nieht die natürliehato ErkHrung nahrung ist aber nur die Wahrheit, und diewahre dieeer Verheiaeung? Dar vor Glaubansirrtbum durch Leitung ht sur dort, wo man vor der Gefahr zu * Jesu Gebet bewahrte Petrus bat die Aufgabe, irran geeiehert ht. und eomit —■ weil Gott Niemand ein Ami gibt ohae Aus dan aagefbhrten und erklArten Behriftstellen ihm die Kraft dûau su geben — auch die Kraft entnehman wir. dam Petrus yom Herrn nieht nur seine Mitbrüder gegen das Wanken im Glauben su jene Maeht empfangen babe, die aueh die andern •tirkeo. Aber yielleicht gelt·» dieea Worte so gaaa Apoetel empfiagen, sondern dam er noch überdie· person!ich nur dem Petrus allein, daas nur ar allein, mi| einer beaondarn Aufgabe ausgeseiehnet, sum und nieht such seine Nachfolger, die Aufgabe und Feben der Kirche, sur Glaubansfeate Hr seine Mit­ Krafterbaltan^ dieMitgliader im Glauben an stArkan? brüder, sum oberston Hirten slier GlAubigen beErwAgen wir die UmstAnde, untar denen Patna D stellt wurde. Man mag noch so Angstlich bmnübt diesen Auftrag arbAlt. E· ht unmittolbar vor Jean •ein, dieae VorsAge auf den Primat (auf die oberste Leiden. Der Harr sagt dam Petrus susdrAekiieh, Kirchengewalt) su besiahen, eine· bleibt denn doch „,dass ehe dar Hahn sweipal krAht, er sainea Mehtar gawim; dam dario die oberste Lehrgawalt auch indreimal verlaugnan ward·.* Aho Hr dieea Zeit, begriffen soi. uad dam sur Anshbang derselben der Hr die Zeit der Verleugnung, hat Jens daa Petro· Herland dem Petrus — uad in ihm aainan raehtsicher nieht mit der GlanbanasUrknng aainar BrAdar mAmigen Naobfolgara — einen guns beeonderen heauftragt. Nash der Aufarstobaag unk bi· sar Bchuts verliahan habe. Dieaar Schutz im obenten Himmelfahrt h< Jeaus solbat bar saiaaa Apoataln, Lehramt· kaan abar knin aadmor win ah die suverUheige Bewahrang vor Irrtham ia dem, was die da stArkt Er si· im Glauben. Mit dor Gabo des hl. Gehtoa warden am Pfingstfoate allé Apoatel aus- Kirche Joeu zu lehren bat. gerüatet, and su gottorleuchtotea Boten doe hl. 119. Gwttadewrs tp. Celetamtiednuu. — In gene­ Evangelium· gemacht. Und doch sagt Jaaas su rali congregation· ad suffragia vocatu· reepondit Patras: StArke derainst deine BrAdar; mum dahar non pfoeet; a publica seeaioae abfuit. Adhaesionem nieht di···· Wort eine waiter aUseehande. eine •asm constitutioni praestitit haec acriben· summo waiter hinauaragende Badeutung haban ; — eine Bepontifici Pio IX; deutung, die nieht die Person dea Petrus, sondera Beatiseimo padre. •ein Amt betrifft, und mit dem 'Amte each aaf L' idea di recara incommodo e disturbo alia *. ■etne Naehfolgar Abergeht? v. in messo alie tanto sua care · eollecitudisi mi ? I 101» ADHAMONJtS «PP. CALATAIMAMW. IT V ALIEN. ha tenttente sia-sen di rivoigersri a v. a^ ma fa non poaeo prt eMra diffsvir· di preseutarmi ai Mei p:3dl par manifestarie la nia fade, per etteatarl· la ala ubbidioMa üa iaMperebite vivieaim· seotinstte di «ali a di aeiaai faaiH a auedterei aatta ohieea, questo a aull'altro fa it eelo motive, eba mi paraaaaa di noa data il alio aasoatimeeto alΓ altfaaa dommsUioa daoiaioae dal ooaciHo; la dottria» part dalla a. v. sansionata fnraaa, a eol! aiuto di Dio faraeert sempro 1‘oggetto dalla mia fade, ehe non cart mai regoteta dal privato aentire, ma solo .da eiô eba ia ohieea o il eapo di aaaa determiaa.· iuh tibi, v··. frater, et anivmeo tae gregi peramanter impertimas. Datam Romae apud B. Petrum die 7 septembris 1870 pontificatus noetri anne XXV. Pius PP. IX. litt. Pettier ep. Teeieeteie. — Ia oongregatione diei 13 iuHi dixit aen placet, àbfait a publica ses­ sione. Adhaesionem vero suam emisit haec ^eribena summo pontifici Pio IX: Beatissime pator. ApostoMete, quae sanctitas vaetr· 1 innii anni Mi affiigge a mi deeola il pandaro, ehe io averni enrreatte, ad me benignissime mittere dignabatur potato eo· qnel mio operare, prodam il minimo literis moneor, disertam requiri fidei professionem dtepiacer· alla a. v. eho io veaaro · rispetto come oocumenici concilii Vaticani delaitionibus plane consonam. padre, pastore e vicario infaMbite di G. O.sulla tona. In demtesnm paterni huius moniti obsequium 80 ooel forne te aapplioo di un generoeo perdoao, e Γ aaaiouramone di ovario ottenuto, eome lo aporo, hisco humillime beatitati vestrae insinuo: me, post­ formerebbe 1’ antea mia consolatione. 1 quam voeem sanctitatis vestrae audivi, et verbte et Promnlghert tra non gnari nna mia pastorale factis erga clerum meum ita exhibui, ut omnes in­ salle ooetitnaioei gib dalle e. v. approvate per ana telligent Romam locutam, ao causam finitam esse. più ehiara ed aperta maaifeetasione delle mia fode Nec canetor, immo modo quoque beatitati vestrae in ima humilitate reverentissime declaro: me post dinaati al mio popolo. 8i degni te s. v. aocpgliere beaignamento tali factam 18 iulii 1870 solemnem definitionem sine veraci manifaetaaioni dell' animo mio, non eho di omni haesitatione cingulis decretis concilii Vaticani benedirmi insiome a questo popolo aMdstomi, montre perfecta fide adhaeeisse, adhaerere et in perpetuum plena eum devotione adhaesurum ; qui haec decreta eon ogni veneratione basiando il sacro piede mi Vaticanae synodi pro institutione oleri et populi vento di eeoere ism etiam per dioecesin meam publicavi. Caltanteaetta 25 agoeto 1070. Cetera sanctitatis vostrae pedibus demisse ad­ di v. e. umilmo fedmo euddito volutos cum tenerrimo beatorum pedum osculo, et Giovanni veacovo di Caltanisetts. profundissima cum veneratione apostolioam ,pro me. clero et fidelibus mete humillime exoro benedic­ Hwee littmi aeeeptit, tie reiponiit eanctiuiunt tionem, qui indesinenter sum Jottimu natter: Beatitatis vestrae Venerabili fratri loenni episcopo Cslatanisiadensi Vacii 13 iulii 1871. Pius PP. IX. humillimus devotissimus filius Antonius losephus Pettier Ven. frater, salutem et spootolieam benedictionem. episcopus Vaciensis in llnngaria. Redditae fuerunt nobis obeervautistimae tuse litterae die 95 elapsi augusti datae, quibus nobis Summi pontificis litterae inde sb initio laudatae 'tuam fidem et obedientiam lueuleflter ostendis; sic diserto profiteris debitum devotae mentio obsequium arant huiusmodi : a. et observantiam erga dogmaticam definitionem de Venerabili fratri Antonio losepho jurisdictionis primatu Petro eiuoque suooeosoribus episcopo Vsciensi (Vatiam in Hungaria) collate, ao de infallibili eorumdem magisterio io Pius papa IX. rebus fidei morumque definiendis, quam sacro ap­ Ven. fr. Conspectum status ferumque dioecesis probante Vaticano concilio novissime edidimus. Quamquam, ven. frater, ob eam opinionem, qeam tuae, v/tu fr., quem nobis obtulisti', habuimus ac­ de tua virtute ac religione habebamus, minime de ceptum, praesertim uti pignus pietatis et amoris; idque iocundius nobis factum est a significatione tua reverentia ae. fideli assensu oecumenteae synodi decretis debito ambigeremus, tamen vehementer venerationis tuae erga hsno sanctam sedem et illilaetati sumus ob huiusmodi declarationem quam tua mitatae nobis et ipai adhaesionis. Quae licet haud obscure innuunt quo tu sis animo; ea tamen non a te pietas poscebat, ut adversam omnem interpre­ tationem amoferdt quae incongrue in hac re silentio omne tulisse punctum facile conspicieo. Nequis tribui potuisset. Nos itaque fraternitati tuae de > enim non animadvertere necessariam omnino in fidei hoc officio a te praestito impense gratulamur in rebua essa perspicuam apertamqua professionem, Domino, toque de paterna nostra charitate certum praesertim si praecedentia adinneta dissensum eli­ esso volumus quam tua in nos et hanc spoatolicam quem mentis praetulerint, et silentium subseqnei» sedem devotio ao pietas tuis declarata litteris magis perniciosam fidelibus suspicionem ingerere valeat msgisque in to confirmavit. Quod autem nobis perseverantiae in eadem opinione, aut saltem haesi­ tationis. Ne putee, ven. fr., ignorare nos, vel leviores nuntias de pastorali epistola a to quamprimum in lucem edenda, id nobis gratissimum est i nam dtim ducere difficultate·, quibus tu et ceteri istius regni fidem tuam ecclesiae probare sollicite stades, fieri epiaeopi estis ciroumsepti. Eas plane cognoscimus : non potest, quin pastoris vox ad eruditionem gregis et in immani hoc bello ad dtegregandam oatholieam sui hpe praesertim tempore ao in iis veritatibus, unitatem conflato, delendamque si fieri posset ec­ quas hostes s. sedis sute obnubilare artibus conati clesiam necessarium est prorsus, ut eo oompactior eadem unitas effulgeat, quo aenus impetitur. Cum sunt, maxime ao salutariter conferat. Perge itaque, ergo ad commune fidelium debitum peculiaris ac­ ven. frater, omni stadio boni pastoris partes implere cedat ista ratio spectans universae ecclesiae utili­ divino fretus praesidio, quod a sbpremo pastorum tatem ; patet, omnia proreus osee posthabenda huius­ principe .in istius ecclesiae bonum ao prosperitatem tibi Suppliciter imploramus, ao huius praesidii modi officio, et disertam omnino requiri fidei pro­ fessionem oecumenioi Vaticani concilii definitionibus auspicem et praecipuae nostrae erga te benevolen­ plane consonam. Id te pro tua, religione praesti­ tiae testem accipe apoetolieam benedictionem, quam te· 101» Κ. ADHAÎ8IONK8 PATBUM AD ΟΟΝ8ΤΠ. PjUfrlf» 4BTJKN0B 101« ---- ,----------- - -,... . — -- ----- ·--- - ---- --------------- tara· mm confidimus, use sorte sine nberi fruota. Nam ita «t obseqainm ecclesiae debitum palata defartur et anoipitee Bine venatiloequo doetrinae veritatem eam errera eotapoaeatee diatMuntur ae taetrantur, et obeeeuadaatar piorum votis ae ex­ pectation!, et eonflnnaatar nupmtea, et oocultis ad­ versariis larva detrahitur. Nooeeearias itaque viros et gratiam ad opus perficiendum tibi totq corde adpnoamur a Deo; cuius interim favoris auspicem et praecipuae nostrae benevolentiae tactam apostelioam benedictionem etc. impertimus. , Datum Romae apud 8. Petrum 1 iunii', 1871, pontificatus nostri anno vigesimo quinto. ' Pius papa IX. (Litterae anni 1871, p. 106, n* 199.) Dio a MotoMftaM tHatta MotitaaioM ed taparticolara Γ infMKbttte dei saoeeossri di aaa Metro a cpsto aaebe dalla mia vita.* . 182. JKiWIe ep. Aprwtia·*. — In generali con­ gregatione dedit ptaert mota mmium; in publica sessione dixit ploeiri. > 188. 4m*Ms ep. CsmeslMH». — Abfuit ia ge­ nerali congregatione; praesens in publiée sessione ad sufftegta dixit pimwA 124. AHu op. Nerisoininei» rat. lUek. — In congregatione diei 18 iulii dixit non placet; a pu­ blica cassions constitutioni ploeri suum dedit 185. Bapon ep. ChateamonsM. — In generali congregatione nsa plani constitutioni dedit; abfuit a publica sessione. Adhaesionem suam emisit bases litteras scribens cum clero suae dioecesis inmmo pontifici Pio IX: b. Venerabili fratri Antonio losepho episcopo Vaeiensi (in Hungaria). Beatissimo, pater. Nobis, episcopo et doro dioecesis Chathamonsi·, qui octo his diebus in sacris exercitiis spiritualibus persolvendis occupati fuimus, pergratum incumbit officium sanctitati tuae prius exponendi, quam ad propria discedamus, amoris filialis ac sacrae vene­ rationis mucus qui nos devinciunt vdnerabili tuae personae, tuoque sublimi- officio, quatenus Christi es vicarius, beati Petri successor, atque sanctae Dei ecclesiae visibile caput. Societatem cum fra­ tribus per orbem sparsis inimus ad exprimendam nostrum plenam reverentemque assensum, adhae­ sionem obedientiamque sacri Vaticani ooncilii de­ cretis, quae infallibilitatem sedis apostolicae in suis omnibus » eoteadro definitionibus proclamant. Item omnia eiusdem sanctae sedis acta et decreta cum docilitate, humilitate ae amore haud fictis, re­ cipimus sequimurque. Summo nobis dolori est atque indignationi vi, dere iniustitias gravissimas malaque inndmera quae homines perversissimi sanctitati tuae infligunt, ut Petri patrimonio, imo ipsius almae urbis imperio potiantur. Tocum igitur, sicut decet filios devotos, condo­ lemus eo quod captivos sacrilega manu tenearis, eaque qua tibi ad universam ecclesiam regendam opus eet libertate,' orberis.. Has'ïnter angustias non parvam nobis affert consolationem favor ille, quem sanctitati tuae contulit' misericors Deus, illustrem tuum pontificatum ad annos Petri perducendo; qui favor tibi soli e Petri successoribus obtingens, sum­ mam omnium ubique terrarum fidelium exaltationem cum gratiarum ad Deum effusione evocavit. Dominum leeum Christum suppliciter exoramus, immaculatae eius matris Mariae, baeti Petri prin­ cipia apostolorum otaninmque sanctorum suffragia » devote poscimus, ut sanctitati tuae vita diu feliciterque adhuc servetur, donec videas sedis apoetolicas et sanctae matris ecclesias triumphum. Benedictionem tuam apostolicam, beatissime pater, nobis, gregibus, laboribusque nostris, imper­ tire digneris. Ven. fr. etc. Periucundum omnino fuit nobis, ven. fr., te populumque tuum una eum universa catholica familia gavisum fuisse et gratias egime Deo pro singulari beneficio nobis ooUato, quo ecclesiae suae tam saeva jactatae procella spem iterum erigere voluisse videtur., A> si per miserrima haec tem­ pora, uti merito animadvertis, undique inimici erucis Christi divinum ecclesiae aedificium dissoluturi acerbo conspirant odio in petram supra quam fuit extrac­ tum, nonne par est, ut fideles omnes arctius colli­ gati et eadem induti fidei lorica validius asserere et tueri conentur ipsius petrae firmitatem divinas­ que praerogativas, et hostili incursui unanimes oc­ currere? Itaque ven. fr. cum diabolo fortiter resi­ stendum sit in fide, etsi pro certo habeamus, te minime dissentire ab iis quae Vaticanum oeennfenicum concilium definivit de ecoleaia ei Romano ponti­ fice,. summopere cupimus, te apertam edere profee- C sionem, quae id demonstret, ac praeterea explicare et credenda proponere populo tuo quae fidelibus omnibus credenda proposita sunt a sancta synodo," ut pro virili tu quoque osoribus ecclesiae illam obiiciaa catholicam- unitatem, qua semper contriti fuerunt. Ceterum cum non ignoree id tibi esse omnino peragendum, non dubitamus, quin officium istud ea diligentia ' sis expleturus, ut brevi nobis 'absolutam iam rem nunciare valeas. Omnia ad hoc gratiae caelestia auxilia tibi adprecamur; et interim eorum auspicem de praecipuae benevolentiae nostrae ‘et grati animi testem apostolicam benedictionem etc. impertimus. Datum Romae apud Sanctum Petrum 10 iulii 1871, pontificatus nostri anno vigesimo sexto. ’ Pius papa IX. (Litterae eiusdem anni p. 180, n* 938.) 181. Binio ep. Catecetuu. — In congregations generali dixit' ptaoet Mata modum, in semi one publica ad suffragia respondit non plocef. Absoluta tamen sessione, fidei suas professionem emisit ad pedes summi pontificis Pii IX in ipsa aula oon' ciliari. Postea vero lituras dedit ephemeridi TauriDatum in oratorio aed. noetr. episcopal, apud Cha­ nenai Cmtd oettolioo d. 99 iulii 1870, publicam pro­ tham prope oeeleeiam cathedram a Michaelis, die fessionem emittendo hisce verbis: - octava Augusti a. D. 1871. gBramando che il mio, voto non lasei alcen luogo - + lacobns Rogem, episcopus CbathamOnsis. a sinistre interpretaaioni, mi affrotto a dichiarare Bsqwtatar clari mhacrtpHotut. che oon quelle spirite steaoo di einoeritÀ e di sottolîfi. O'Connell ep. FMupretnuû. — Abfuit in missiene con cui, chiamato dalla ahiaea a dare il mio voto, risposi non pleeot, apposa oonfermata generali congregatione; in publiée sessione dixit dall' immortale pontefioe Pio nono la provente oosti- ploeri. tusione m' inginocchiai e dissi con tutta 1' anime 187. Bomims ep. Cmmkücmù. — In generali Osdc; mi unii di gran esore a sua sentite ed ai congregatione dixit «en ploeri; abfuit a publica padri dei concilio nel renderne' grass a Dio ool sessione. Fidem suam testatus Mt praecipiens uni­ canto dei Ts Dsem e mi offrii pronto ooH'ainto di verso clero dioecesis per suum vicarium episcopalem 1017 ADHAESIOiniS IhTLTbSW lHBCOPOWVW Kna formata·Mei prafasrinaie lade omittendam Ataeiero ui· · te pete quod si antea pries praeia adhaéaiouta «mmQH Yatieaai da «st aram: dictam adhaesionem aoa misi, aoa nagtigeatlao eoe ,Ab aatiqufadmia temporibus ecclesiae Mutper. . malae voluatati sed potias ignorantiae tribuero dig­ fait hi mere, ut Ohrieti Metibua eerta ac detarisi- neris, do qua moerore et tristitia affectu* sum. Datum die SI decembria aa. 1871. aata propeaaratar formula, qua fidom profiterentur Dominationis tua* eminentiesimas et revorenat contra haaraaaa quasouaquo eolemaiter proto•tarestur; Haa aaauaaa pontifox Fiat IV abaohcto diseima* keoneiUo Tridentino aaaa IBM fiormam profomionte Michael Domeaoc episcopus Pitteburgoaais. ■t •dai ooncianavit et' dapBci constitutions Zmtmstan Emiaentissimo ac revsreadiseiaio Barnabè nebis at J* «wrenmeta determinavit a qnibusaam C.8.R.E. personis professio fldei hac forma omet amittaadaL * praefecto de C. P. F. Cam vero postmodern coaduatnm tarit concilium Vstioanum, at adhno ante suepenrioaem eiusdem, Ego infrascriptus episcopus Pittsburgeui* coram solemniter duae promulgatae sint dogmatisa* con- Deo cui omnia pateat, et qui me indicaturus oet, stitution·*, aaa nempe da fide eatholioa, qaaa in­ confiteor me 'adhaerere omnibus et ungulis decretis cipit Dei filiu, altera de eoelesi* Christi, quae et definitionibn* concilii Vatioaai intimo cordo et incipit Puter esterm·, necessarium iudioetum eet, animo. Praecipue testificor ot confiteor me sincero at ia fidei professione deinoope adhaesio erga de­ et intimo animo firmiter adhaerere omnibus et rinfinitione* dogmaticas concilii Vaticani etiam sxpri- ;B gulis quae ia cap. IV de eonstitatioae oederiae, matur. Quapropter *. congregatio Romana Concilii, nempe de Romani pontificis infallibili magisterio inbanta sanctissimo patro summo pontifice Pio IX, contineatur. decreto, qnod die 90 ianuarii e. c. emanavit, prae­ M. Domenec episcopus Pittsburgeaaia. cipit, nt ia forma profemionis fidei a Pio -IV con­ 129. Vaeeoncelloe ep. Laeeaeeneu. — Abfuit a cinnata, post verba „praecipub '* a*. Tridentina sy­ congregatione generali ; praesens in publica sessions nodo* dicatur: et ab oeaunemco cmeilit Vaticane respondit placet. tradita, definita ac declarata praieertim de Bornant pontificie primatu et infallibili mapieterio. ISO. Colet ep. Lnaoneneie. — In congregatione ^Quapropter ad exeeutionem praecitati decreti, diei 18 iulii ad suffragia respondit aoa placet; ab­ eiusdem virtute. anb comminationibus ac poenis a fuit a sessione publica. Adhaesionem suam constitu­ concilio Tridentino et constitutionibus summi pon­ tioni dedit haec scribens snmmo pontifici Pio IX : tificis Pii IV Iniunctnne nobie et In eacroeaneta Très saint Pire. statutis praecipitur, ut in posterum fidei professio ab omnibus, qui eam emittere tonentur, secundum Des inquiétudes d* conscience m'ont détourné formam hio per extensum snbinnqtam, et insertis d'assister h la sesaion publique du e. concile du praediatis verbis eam modificatam, haud vero aliter, Vatican tenue par votre sainteté le 18 juillet der­ emittatur, utque formula professionis fidei Pii IV nier- J’adhère du reste d’esprit et do cœur à la sive in rituali sive in aliis usibus liturgicis deser­ C constitution première dr/edssio Cbrieti promulguée vi taro libro contineatur, ab* mora, secundum sub­ par votre sainteté. junctam formulam, corrigatur.* Humblement prosterné aux pieds de votre béa­ Temesvarini 17 martii 1877 titude, je baise respectueusement ses pieds sacrés, fir. losephus Nemeth vic. episcopalis. implorant pour moi et pour mop peuple la béné­ 1S8. Domenec ep. PiUeburpeneie. — In congre­ diction apostolique. Luçon, 3 août 1870. gatione generali dixit non placet; abfuit a sessione de votre sainteté publica. Tamen adhaesionem suam exhibuit haec le tria humble, très obéissant et très fidèle scribens eminentissimo card. Alexandro Barnabè s. congregationis de Propaganda fide praefecto: serviteur et fila. t Charles Colet, év. de Luçon. Eminentissimo et reverendissime domine. 131. Maret ep. Sureneie. — In generali congre­ A prima die qua in mea dioecesi perveni ex gatione respondit non placet; abfoit a publica ses­ conoilio Vaticano publicam feci adhaesionem om­ sione. Adhaesionem suam dedit haec sribeos sanc­ nibus eius decretis et definitionibus, et non oeèsavi tissimo domino Pio PP. IX : concionibus plurimis coram catholicis et acatholici* Sanctissime pater. habitis decreta illa et definitiones- probare atque Cum prooelloeissims tempestas in Galliis nostris defendere. Volens tamen eolemniori modo adhae­ sionem meam exhibere, data occasione celebrationis D grsssetur et reo publicae omnino conturbentur provigintiquinque anniversarii regni sumini pontificis strataeqne iaceant; cum udiqne omnia pericula Pii IX, convocato clero meae dioecesis, ego palam cervicibus nostri* immineant, quis putare ausus esset coram illis, et illi coram me aoa omnes adhaesionem hunc dolorem publicum et privatum adaugeri posse’ praebuimus omnibus deeratis et'definitionibus con­ Et tamen mirum in modum dolor noster crevit, in­ cilii Vaticani. Iu litteris gratulabundi* quas pro­ notescentibus calamitatibus quae ceciderunt in Ro­ pria manu signavi, et ad «uraum pontificem misi manam civitatem et in saaotam sedete! Divinae providentiae inscrutabilia consilia pronus ciroa concilium Vaticanum haec legantur: mini de­ creta et definitions prato amote et Metuo eerde ac­ adoro ; sed mihi, quamvis minimo, incumbit officium cipimur. Ego itaque putavi haec omnia sufficere et sensus mentis moerentissimae summo pontifici et satia essa ad meam adhaesionem exhibendam de­ patri animarum nostrarum, qua primum permiserant cretis et definitionibus praedicti concilii Vaticani. tempbram angustiae, aperiendi. Sit ergo paterni Sed cum illustrissimus ac reverundisaimus arohi- doloris solatium dolor fliionun ! Sit obsequium epiacopu* Baitimorenaia mihi notum fecerit desi­ fidelitatis ot devotionis, nt doeot episcopum, paterni derium summi pontificis, ut focorum formalem ad­ vulneris levamen ! Dena non perpetuo iraaoetur haesionem omnibus decretis ot definitionibus prae­ populo eno. Pboem et felicitatem almae Vrbi, dicti concilii, atatim praedictam adhaeaionem ad illum Italiae, Galliae reddet : flet unum ovile sub uno misi, quam etiam hio tibi mitto una cum dono meae pastore summo ; et paternus dolor tandem quiescet dioecesis ad summum pontificem destinato. De et solabitur! 5F 101» Et cum «Me miEi ^ffgrat opiertunit*» «Itata Pô«r rijm m boU·, j· n« vÿadtaû ooewieiBer 7 debitae obedienttyn teatit^iiium reHiau^aanetiiati . b Votre Sainteté la Όψίράκ peintf, aartoat lorsque praobendit profiteer me in omnibua apoetolicae 'êon ètfnr^jat inondé do' tant de douleur*. .Qu elle •edi, doctrinam' aoqui, ’et definitionibtu dogmatieia daigSs, cependant, mj^ permettre tie rappeler de» > -z- a tua aanctitate in aoaMiope concilié Vaticani, di^ fait», fioej la mention eet néoeaaatre b ma eaaee. . 18 iulii BU pet pfolatja, pure/ .impliciter, corde'et · J'oèe ^ire'que let doctrine, de mon livre n'ont animo «ftberere. ' \ ■ pae^té profeeaéee par moi eeul, eu aein du noncile. addictissimo janctita^ vfestra ^bened icere dignetur. -* ·* BridÉh in Britannia, -die 15 octebris f»70. · i t H. L-C. Mapftÿ efiscopua Surensis^ . - Posté» Invitatus ad reprobandum opus a< sé conscriptum, cui titulus Dw'con&M général H de^lc Γα ‘ paixtdigietur, Jaaet ad eundum stinimum pontificem > lcribebat:/ ' * x »· Au sujet de cette grande question de Tinfailltbilité pontificale, introduire et mise en délibération ’ par les ordre» expert de Votre, ^ainteté, une. np· »' *2 ->· _ ai x- . i.< timente qui, depuis tint de siècles, ont divisé l'école et partagé les plus illustres théologiens,, en dehors des limites de 1* foi catholique, se sont de nouveau manifestés. 1 Des cardinaux, des eVéqu>«, .adssi considérables Très sitôt Père, après bien /des retards occa* par 1er lumières et les vertus que par l’importance «tonnés par la difficulté des commuoications, j'ai ^Çeçu. avec le plus ptVfond respect et une vive'émo- R dé leurs sièges, ont imprimé et publié des écrite plus ou moins volumineux oohTraires au projet de tipn. le bref apostolique que Votre Sainteté a daigné définition. Environ soixante-quinxe Mémofrft, ré­ m adresser, le 28 novembre dernier, en réponse è digés dans le^même esprit contraire, onS^Jè^enla lettre que j avais eu l'insigne hgftift-ur de lui voyés par les’Pères è la congrégation écrire, le 15 octobre précédent. Votre Sainteté veuj bien me témoigner d'abord» A^nt de discours, animés des mêmes sentiments, x ont été prononcés dans la salle conciliaire. Le pu* satisfaction de mon adhésion aux definition* dogblic n'a pen ignoré de ces dissentiments; car les rustiques, confirmées par elle, le 18 juillet de Tan­ journaux ont eu soin de publier des résumés de née dernière. Elle dit ensuite que je dois comprendre que la cos discours et de ces V/woirex; et les textes des analyses officielles, donnés par la congrégation ·ί> doctrine de mon livre jie peut échapper à une con­ damnation; et. avec une bpnté que je ne saurai» b'idf elle-même. se trouvent en de nombreuses assez reconnaître, elle/·m'invite à prévenir et à em­ mains. Dans cette mémorable controverse, tous les pêcher cette condamnation, en rétractant moi-même . Pères du concile ont écrit, parlé, voté selon'leur ce que j ai écrit. Pour πχ encourager à cet acte, elle daigne me citer l'exemple. V jamais célèbre, conscience, d rempli do leur mieux leurs fonctions et leurs devoirs de témoins et de juges de la foi > Les dis grand et pieux archevêque de * dissentiments se sont perpétués jusqu'à la veille de Aussitôt que les malheurs du temps et l'état de mes forces me le permettent, je demande à ré- t' la quatrième session. et ils n ont pris fin que lors­ que Votre Sainteté a confirmé, avec sa suprême pondre* à tant de bonté par une confiance sans autorité, dans la session du 18 juillet dernier. 1cm bornes, et par u«e sincérité digne d’un évêque. décrets votés par la majorité conciliaire* Alors, <'nane aussi du samt pontife à qui il parle. par les adhésions successives des Pères qui n avaient {/ouvrage que Votre Saintety m'invite à con­ pas voté avec la majorité, l'unité s est faite et se damner moiffiiême, pour éviter une flétrissure, a fera de plus en plus. ' été publié en v.ue du concile, réuni par votre* sa­ Cette unité a consolé et réjoui Votre Sainteté gesse. 11 est probable que. sape la tenue du conMais rien n annonce que Votre Sainteté «oit dans ^citej oo- livre n aurait pas vu le jour. Mais après l intention de demander aux Pères deM^a minorité da convocation du cDncile, et lorsque plusieurs il­ conciliaire qui. après avoir écrit, parlé et voté con­ lustres prélats eurent saisi le public de la* grande formément à l inspiration. de leur conscience « piquestion qui paraissait devoir être l'objqt principal seopale. ont ensuite donné des preuves éclatantes des t/fcvaux conciliaires, je crus de mon devoir, de leur fidélité et de leur obéissance au Saint-Siège attendu Tincompaçable gravité des circonstances, de dire aussi moh opinion. et è lEglise, un compte rigoureux de leurs votes, bans ce livre, je reproduisais, de mon mieux, de leurs discours, de leurs écrite. Tous ces acte» nu sont-ils pas couverte par 1 inviolabilité qui R at­ la doctrine de grands et illustres théologiens, qui tache atf caractère et aux fondions de juge, dans ont bien mérité de I Eglise, qui ont vécu et sont morts dans la communion du Saint-Siège, et qui, D une délibération solennelle, ouverte par Votre Sam teté elle-même! La justice permet-elle qu'un juge souvent, ont été honorés de ses plus insignes faveurs. La doctrine de ces théologiens n'était pas purement soit puni pour avoir rempli ce qu’iL-vegardait comme un devoir devant Dieu et devant VÉglise! Et 1 ad­ et simplement reproduite par mon livre. Pana un but de conciliation. eUe s’y trouvait essentiellement hésion cordiale donnée par ces évêques aux décrets modifiée et rapprochée de très près des doctrines confirmés, en offrant au souverain pontife et à des écoles romaines. Je me rattachais plus, et sur ΓEglise la satisfaction qu'ils étaient en droit d at­ tendre, est bien de natuçe à écarter des fidèles tout deux points d une importance capitale, à saint An­ tonin qu'à Bossuet lui-même. Aussi, par l'effet de danger de scandale et d'erreur. Quels troubles, au contraire, n'amènerait pas la justice et de la charité de Votre Sainteté, la dans l Église une flétrissure infligée à tant de re­ publication de ce livre n a point été un obstacle à spectables évêques! mon entrée au concile du Vatican. Jy ai eu mon rang et mon siège; jy ai fait, avec tous mes col­ A genoux aux pieds de Votre Sainteté, je lut demande pardon d oser lui tenir un pareil langage. lègues. la profession la plus explicite de la foi ca­ tholique; j » pu y parler et y votes·. Mais ce langage est ma défense. Sans prétendre Γη livre qui me laissait ainsi en pleine jouis­ m'égaler à aucun des Pères du condlbe. en restant sance de tous mes droite et privilèges épiscopaux, dans les bornes de cette modestie qui me convient pouvait-il contenir une doctrine côntraire à la foi de toute manière, je puis djre que j'ai toujours été catholique! guidé, comme eux, par l'amour sincère de la vérité .1021 et de l'tgliee. AOHAEbiO ΙΓΚΟ. Μ AKET Br. SUKBtviw J'mVerit, perlé et .voté comme un 5 4 1" A une c/ndamnation qui retomberait sur le serviteur grand nombre d'entre eux. — et de· plu· illustres et des plu* respectables. — ont écrit, parlé et voté. Je n'ai pàç .été le dernier À dbnner une ^bésion • . sincère aux décret» du 18 juillet, confiraféa par Xotré Sainteté? Et. si l'adhésion des Itères qui. ab<\rd. se s8nt montrée publiquement opposés au projet* de définition »a|fi< à Γ accomplissement de leur 1' devoir, comme à l'édification de· peuple·, pourquoi / la mienne lie suffirait-elle pu’ Serait-ce ia mumisMon dé mon livre au jugemeMSIu coécile qui mecréerait une position à part? .Mai· quel eet celui de· Pères qui aurait voulu soustraire ses opi­ nion et ses écrits au jugement dli concile ou du Saint-Siège* * Il me semble donc que ma situation personnelle s n est pas 'eaaoritiellement différente de celles des Pères de la minorité qui ont envoyé leur soumis* •ion à Votre Sainteté. · ■■ 'X. R J'ose donc lui demander de ne point séparer ma cause de fieor cause; de me traiter cpmnie elle les traite. Or. je ne pense pas que Sg Sainteté exige deux, sous peine d une flétrisaurd publique, la condaofhation, par leur propre bouché, de leurs écrits jiu de leurs discours7 Pourquoi/rite con­ damnation me seÀit-elle imposée* de Dieu lui-même? * t De cette Moctrioe. lès grands théologiens, dont je rappelle-4e souvenir, n auraient ils pas été en droit de conclure que leurs écrits ne devaient pas' être proacrita. mênde après la condamnation de· opinions qu'ils avaient soutenues licitement* A bafpui de leur thèse, ces même· théologiens auraient encore pu V»tet_ d autre· règle· prescrite· pgr le même pape è la congrégation de- Uwdrjr L« sage pontife soustrait au jugement de cette congrégation Je* qjfinioriheontrorersêe· O^ntoaes ^voe nsi scAo/ae. msftïat^ au 60m certo cerpore· rsrfrefar, ep n» kdomùfus sine uUo Jidei onf re/igùhris à/ôrit nombreux théologiens appartenant à une école logiens dont je parle, p’lnmt’ à ma cause person célèbre'* Si mon lixre. qui ne présente que de» nelle. présente d elle-même Toutefois, très saint rpinion» beaucoup plu» modérée* que celles de la Père. je me trompg; si j'interprète mal le» règle» .plupart de ces théologiens, doirètre flétri, pourquoi de I Indet h*t la doctrine de Bcnoh XIV 4 tout les oeuvres de ces écrivain» seraient elles épargne·*·^ ce qui n'est γη» rigoureusement conforme «ni dé Mon livre offre-t-il plus de dangers que ceux de erets du 18 juillet dernier, dans le· écrit» th«*o|<»g': ces grands auteurs qui sont dans toutes les biblio­ que» qui unt paru a\ant la definition, devait .-rr«* thèques, et qui «e recommandent par l aut^ite de proscrit; ce· condamnations en masse me para1 leurs noms' <' traient, je I avoue, présenter les plu»'grave». n»c·.:· La proscription devrait donc s'étendre, pour ne vénienta; et je ne vois pas ce que pourraient » citer que quelques exemples, au livre du vénérable gagner 1 honneur et l autonté de 1 'Eglise r<>inain·* Frayssinous.''évêque dllermopolis. è celui du car­ et de 1 Eglise universelle « · dinal de la Lexeme; aux traités de Tournely . au Telles sont, très saint Père, les premo-res re­ discours immortel de Bossuet sur l'I’nité de I’tyHse. flexions que j ose soumettre à Votre Sainteté Elle* aux œuvre· de Testât. de Pierre d’Ailly. du pape tendent à montrer que ma situation est celle même Adrien VI. Des théologiens cher» au Saint-Siège. de tno» vénérables collègues et frère· de la minorit»· — le· Fénelon, lea Duval, le· Jacobatius. saint An­ conciliaire, et que ma cause se lie à celle de grands tonin lui-même. — si on prenait des partis ex­ et illustres théologiens, dont la mémoire et l’hon­ trême·. échapperaient- ils À la censure * neur seront toujours chers è ΓEglise romaine Tous ces grands hommes sans doute auraient Je ne sais κι Votre Sainteté entrera dan· le· accepté, avec la plus entièrcdocilité et la plus par­ considérations que j ai ΓΠοητίνΛ de lui présenter faite soumission, le· décisions de l'Eglise, s tl en •d ignore si elle a de· gnef· particulier» contre mon eût existé de leur temps. Mais, maigre leur pro­ livre, et si je dois devenir la victime expiatoire fonde humilité et leur esprit d obéissance, auraientd opinions professées par tant d illustres et saint· ils pu admettre que 4tur nom et leur mémoire personnages, opinions, cependant, que je n a) a· fussent flétris pour avoir soutenu des opinions que ceptées quen'lea modifiant essentiellement, et dsn* l Eglise leur permettait de soutenir* Ceux d entre Π un sens favorable aux droits du siège apo»tohqur eux qui ont vécu après Benoit XIV n auraient-ils Si telle était U volonté de Dieu, il me donnerait pas pu. pour eux-même·. coaftne pour ceux qu'ils la force de me résigner à un sort qui ne serait ont précédé·, invoquer, en faveur de leur cause, pas sans honneur, en ce que j aurais êt»· choisi pour lautorité de ce grand pape? Dan· son célèbre et laisser entière, par mon humiliation personnelle. Is immortel ouvrage de la Béah/iea/ton et de la f'ugloire de ces grands hommes HomMtio* des saints, il enseigne que les écrit· d'un Mais comme celte volonté ne m e«t pas encore serviteur de Dieu, qui ne deviennent répréhensibles clairement manifestée, il me reste un dernier devoir que par l'événement de la condamnation des opi­ À remplir. et je supplie Votre Sainteté de vouloir nion· qu'il pouvait librement soutenir dans son bien encore m écouter un instant temps, ne doivent pas mettre obstacle à sa canoni­ Je suppose donc que Votre Sainteté, malgré I»*· sation. A l’appui de cette doctrine, le savant pape raisons que je viens de lui soumettre, peraéver»· cite les exemples de saint i'vprien. de saint Hilaire dan» )· pensée de condamner mon liv re. ou de d Arles, de saint t'assien. de Fauste de Riez m obliger à le condamner moi-même Eh bien’ N ayant pas sous la main le grand ouvrage de dans cette douloureuse hvpothèse. je lui demand** Benoit XIV, je ne le puis citer textuellement, encore U permission de lui yuvnr mon co ur san· mais je crois reproduire exactement sa doctrine résen e Mais les écrits qui n empêchent pas la canonisation Aver Is gr.-ice de Dieu, je préférerai toujour· d un serviteur de Dieu peuvent-ils être flétris par l obéissance à l'Eglise et an saint siège, la-per»»· 1023 Κ· ADHAESIONES PATRUM AD CON8T1T. PAS'iOR AfCTKHNUS 1024k ' wérance dans l'unité eaihulique, i mon honneur. 4 a Si 8* Sainteté, comme j'ose l'espérer, ri· permet “mea intérêts, > toute» les choses du monde. de composer le M/mowr dont •je sien» 4e lui prétrès éaint Père, quand je «ne mets en pré- .ente! le projeta je liji demanderai encore la per­ sonne. de ma dernière heure et du juge suprême, ’mission de lui porter moi-même ee travail, ^fin de ma conscience se demande hrec anxjété si je ,'puW** pouvoir, au’besoin, le défendre. Car, dan» Un rondaéiner une doctrine qui, dan» son essence, ne 'procès sur des matières aussi débattues, et qui o(nt me parait pas contraire aux définition» dogmatitant passionné les esprit», quelles que soient les que», confirmées le. 18Uuillet dernier. Je vais plus loin ; et'toutes mes‘réflexions m'établissent dans la pensée qu elle leur est pour le fond conforme. Dans cette'-eituathin d’esprit, ma Hgle de conduite^me paraît naturellement tracée.’ Mon devoir .et mon honneur exigent, ce me semble. que* je demande au,plu» juste des jugea et au meilleur des Pères, ce qu on ne refuse paa au dernier des accusés, d'être ontefidu dans ma prépre. cause, de la suivre, de la^ddfendre moi-mêrrte. s<»it que ma cause doivy être jugée définitivement par Votre Sainteté, soit que Votre SÎSçteté 1^ réserve au concile général. lumière» et l'ii^artialité de» juge», rien, à mon avis, ne pout remplacer entièrement la défense personnelle. > J’ai dit. très saint Père, qu? jfi/cotnposerai» ce Mémoire aussitoUque je le pourrais. Dans ce moment, il me serait impossibile de le faire. Hors. de l'aria lorsqu’il a été investi par larmétxprussienne. jé>uta un peu errant, depuis quatre mois, dans notre 0ière et malheureuse France.; » · Mrs livre», mes papiers, des documents indispen* sables <à 1 œuvre que je médite sont à Peris. Japs B la maison de ^orbonne où j'habite. Je ne rentrerai Comme je crois avoir »*ù l'honneur de voua en possession de ces matériaux nécessaires de mon l écrire* très sajnt Pèr»\ la défense de mon livre travail que lorsqu il sera possible de retourner dsns n a jamais été complète. .Elle n'a pu 1 êt^, parce notre capitale. Et d ailleurs, très saint Père, au que. aùaaitét après 1 ouverture du concile, j ai voulu milieu des dêsijanons de notre infortunée patrie, nie conformer à toutes les convenances, en cessant lorsque nous somme» toujours sous le coup des toute polémique· extérieure, (’-ependant, mes adterreurs, des perturbations, des désastres d une yersairr/f s étaient entièrement mépris sur la .véri­ guerre impitoyable, lorsque peut-être bientôt les table portée de mon livre. lia avaient passé en­ horreurs de la guerre civile vont se joindre à relies tièrement «ous silence la ^hrtie positive et princi­ do la guerre étrangère, 1 esprit conserverait-il assefr pale de mon livre, non par l'étendue, mais par de calme, assez de liberté pour s'appliquer à un l'importance. cr//r où f affirme l'infaillibilité pontificale, travail aussi |érieux. à un tarai! délicat et qui dam* /*> eens <>ù elle/ rient d'the définie. Ils n ont n’est pas sans difficulté*7 pas vu. ou voulu voir, que je ne contestais qu un D'un autre côté, il me semble que. l'attention système d école, et non point 1 tn fail libilité ponti­ générale étant entièrement absorbée par le* ter­ ficale elle-même. ribles préoccupations de la guerre et de la politi­ Mon devoir et mon honneur me. demandent donc que. le jugement de men livre n'offre rien de bien de* rétablir, de mon mieux, le vrai caractère de urgent. J'ose donc solliciter de votrÿ^ bonté, très mon œuvre. Si Votre Sainteté daignait y consentir, C- saint Père, un sursis et le temps rtécqpsaire au mon intention serait de composer un Mémoire qui travail que j'aurais à exécuter. aurait pour but principal: 1° d'établir que je liai En terminant cette trop longue lettre, et à 1 ap­ r· mbattu. dans mon livre, qu’un système théologie pui do la demande que je viens d»' présenter à qu *. fort respectable sans doute, mais alors conte­ Votre Sainteté d être entendu dans ma propre cause, stable. et qui me le paraît encore aujourd'hui, dans qu'il me soit perpiia dinvoquer encore une fois plusieurs de ses parties; 2e de prouver que la dqcl’autorife de Benoit XIV. Dans sa célèbre consti­ trine que j'ai exposée, touchant l'infaillibilité ponti­ tution Sollicita ac prorida, oà il a tracé d’une main ficale, n est paa en opposition avec les récentes si sage les règles que doivent suivre le* congre­ définitions, mais leuy est, pour le fond, conforme. gations du Saint-Office et de 1 Index dans l'examen Ici, je pourrai, je l’espère, démontrer solidement des livrée, il déclare que la pratique usitée par la ce que j ai déjà affirmé dans cette lettre, savoir, la différence essentielle qui sépare la doctrine de mon livre, de tous les systèmes négatifs de l'in­ congrégation de \ Index, d entendre les auteur* ca­ tholiques de quelque réputation, qui veulent dé­ fendre leur propre cause, est souverainement eonfaillibilité. Relativement au double point de vue l forme à la raison et à l équité. et il exyinjr le que je viens d'indiquer, ma défense pourrait être I plus grand désir qu elle soit observée dans l'avenir. entièrement complète, dans le cas où. Votre Sain­ Quoique les paroles mêmes du grand pape soient teté* daignerait me communiquer les accusations bien connues de Votre Sainteté, je lui demande qui ont pu être portées, à la congrégation Y Index, Γ> cependant la permission de le* transcrire iei textu­ contre mon livre. J'ose donc demander expressé­ ellement, à cause de leur importance ment à sa justice et è sa bouté cette communication ^Nihilominus tamen, quod saepe alias, summa nécessaire au complément de ma défense. aequitatis et prudentiae Yatione, ab eadem congre­ \près ce nouvel exposé kle la doctrine de mon gatione factum fuisse constat, hoc etiam in poste­ ; après toutes mes observations, mes expli­ rum ab ea servari magnopere optamus, ut quando cit» et mes réponses, s'il restait dans mon livre res sit de auctore catholico, aliqua nominis et meri­ / des expressions ou des propositions qui dépasseraient torum fama illustri, demptis demendis, in publicum la juste liberté dont les théologiens jouissaient prodesse dignoscatur, vel adetorem ipsum suam avant le concile; s'il restait, contre toutes mes in­ causam tueri volentem audiat, vel unum ex con­ tentions. des expressions inexactes ou des propo­ sultoribus designet, qui ex officio operis patrocinium sitions erronées, je déclare que je serais prêt à les defensionemque suscipiat.** (Benedicti papae XIV retirer, à les désavouer, dans la forme et de la Hnllarium, t. IV.) manière que Sa Sainteté le voudrait. Ce nouvel Cette grâce qui peut être accordée à un laïque, exposé, cea explications et, au besoin, ces cor­ à un simple prêtre jouissant de quelque notoriété, rections, pourraient être présentées au public dans sera-t-elle refusée à un évêque dont le cœur croit une nouvelle édition de l'ouvrage, ou dans un écrit appartenir tout entier à Jésus-Christ et à son Église, Î à part, selon que Sa Sainteté en déciderait. Ainsi, j achèverais l édification que mon adhésion aux dé­ crets conciliaires a dû déjà donner. à un évêque qui a consacré une vie déjà longue à la défense de ia religion, et. dont les travaux, honorée d illustres suffrages, ont été encouragés et ADSAE8hJXE8 EPP. SUS xNsie'iT ÈRiodnrSïs 1096 ; imi Msicpai dm bref· 8« 8»int«t4 |*i· mêtn* ; A par le fond Je mon eoar^ ek.rien w pourra ke è tin évêqu· qui » beaaeoap «oaffert uni dont·, ' •épager de oetta Égfia· roa^aia·, mère da taiuhaa fidèles, de cette Église romaine, choisi· de Iriea b*m qui vieiÿ MModnnt d· donner *a Mint-tièg· ■■ témoignage bob éqeitoqae d«\fidélité et de dê- pour unir, tens ses en faits dans ,1a même/loi st / voueaient ; ' Vix ergo opus est ut mihimstipsi consentaneus a 135.· Branenl ep. ' CoMtunlwiuis. — Et ipae in et doctrinae sanctae sedis tenacissimus, mb simpli­ generali congregatione respondit non piant; abfuit a sessione publica. Adhaesionem constitutioni prae­ citer et ex corde,, in suis quatuor capitibus, con­ stitutioni apostolicae i Pastor çs/srutis adhaerere, stitit, cum die 29 augusti 1870 circulares litteras . dederit clero suae dioecesis de definitione infalli^ ,* sanctitati restrae assererem. Primum ex ore meo presbyteri} fneis cum e bihtatis, et suae fidei professionem emittens haec habebat: synodo Vaticana rediiasem, hoc emissum verbum fuit: ut in dioeceti primut dignitati ita it ohtdimtia «Souffres que je voua le dise: trois ou quatre prinuu mm eofo. 1 jou^s après la IV* session-publique du concile du Quae obedientiae ac submiMionis professio ad Vatican, j'étais auprès respondit: tenais è vous faire beaucoup plus tôt. Venerabilis frater salutem et apostolicam bene- b Le lundi donc, 18 juillet dernier, eut lieu la qua­ trième session publique du concile du Vatican : cette dictionem. Obsequii affectusque tui significationes, larga session fut présidée par 'notre se/Tère le pape quoque stipe cumulatas, venerabilis frater, non Pie IX ; et là fut arrêtée, décrétée et publiée la mediocri certe nobis solatio fuerunt, cum in iis première constitution, dogmatique touchant l’Égliee de studii sive tui. sive cleri populique tibi crediti in Jieue-Chriet. , nos et hanc apostolicam sedem indubia conspexeri­ Veuilles remarquer ces paroles: ce n'est pas un traité comple| sur l'Église qui a été étudié et fixé: mus pignora, pretiosiora etiam facta a praesentibus Galliarum aqrumnis. Nova tamen suavitate ea con­ c'est seulement une partie de ce qui concerne la spersit'altera epistola tua, quae dum certiores nos société des fidèles, instituée par notre Seigneur: fecit toto te corde simplicit >rque adhaesisse dog­ le reste viendra dans la suite des délibérations conciliaires. maticae concilii oecumenici constitutioni diei deci­ mae octavae iulii praeteriti, simul docuit, te; ante­ Or, la première constitution concerne les préro­ quam ipsa ederetur, monuisse, licet aliter tunc gatives du pontife Romain, et. en particulier, son sentires, clerum pupulumque tuum, acquiescendum infaillibilité doctrinale, quand il porte une définition omnino _ esae ecclesiae docenti, propriamque opi­ sur la foi ou sur les mœurs, ex cathedra. nionem omneaque dubitationes abiiciendas esae vix Jn ne vous dis pas avec quels soins scrupuleux ac rpsa fuisaçt locota: et praeterea, te statim a et prolongée, avec quelles études et quelles recher- , reditu tuo palam declarasse, velle te tuis omnibus c ches de ΓÉcriture et de la... Tradition,., cette matière obedientia praestare sicuti universis auctoritate si importante a-été traitée: un secret rigoureux praestas. Nihil certe nobis contingere poterat op­ nous est. jusqu'à présent, imposé nous ne pouvons tatius hac declaratione, nihil quod jucundius animum tien divulguer de ce qui a eu lieu dans l'intérieur nostrum tot oppressum angoribus recrearet, potis- du concile. ■ simum cum praecedentem ipsa prodiderit ingenii Je Ae vous dis pas, non plus, quelle part j ai tui comparationem nobia hactenus incompertam. prise à êette affaire: tout ce dont jé puis seule­ Gratulamur itaque tibi et eo gratiore animo testi­ ment vous donner l'assurance, c est que. damt^mon monia devotionis et amoris tui tuaeque dioecesis âme loyale, j'ai toujours eu des intentions droites, excepimus, quo acceptiora illa nobia facere studuisti. pures, inspirées par le plus sincère amour pour Et quoniam eiusmodi officia, quae non in istius l’Église A pour le et. Père? — que' mes discours sanctae sedis dumtaxat, sed in totius ecclesiae ho­ et mes actes ont été uniquement réglés par ma con science, dont personne sur la terre n'avait le droit norem vergunt et in confirmationem‘atque illustra­ tionem catholicae unitatis, nequeunt acceptissima de blâmer les profondes et éclairées Convictions, non esse Deo: ipsum rogamus ut largam tibi vicem pas plus que nu) u a le droit de critiquer l'inté­ grité du juge de l'une de nos cours suprêmes, alors reddat consolationis nobis adhibitae, teque et po­ pulum tuum inter acerbissimae patriae vestrae cala­ même qu'il eet d'un avis opposé à celui de plusieurs mitates tueatur, erigat, soletur, omnibusque augeat autres. gratiae suae donis. D Aujourd'hui que tout eat terminé, que. le juge­ Horum autem auspicem et praecipuae nostrae ment est prononcé, je me tais, et. dans le recueil­ benevolentiae pignus tibi, venerabilis frater, unilement de ma foi catholique, j'adhère avec docilité versaeque dioecesi tuae benedictionem apostolicam aux décisions conciliairement prises, demandant à peramanter impertimus. Dieu qu'il en retire sa gloire et le bien de la Datum Romae apud 8. Petrum die 19 decembris religion. “ 13«. Stepiechnegg ep LaxMtimu. — In oongreanno 1870. , Pontificatus nostri anno vigesimo quinto. gatione generali et ipee ed suffragia respondit aoa Pius PP. IX. plaçai; abfuit a -publica Musione. Constitutioni Paelor astsmvs adhflbit publicando mense Mp1SS. Monnrrat y Naearro tp. Bareinonmtit. — In generali congregatione abfuit, in publica sessione tembri in sua dioecesi constitutiones oecumenici consilii Vaticani. Die autem 1 februarii 1871 haec dixit piant. scribebat clero suae dioecesis : ISA Eberhard tp. Trtoirentii. — In congrega­ Das Vaticaniscbe Conci! hat die L’nfehlbarhiit tione generali ad suffragia respondit non plani; det Lthramtet det Oberhaeeptee smssrsr hl. Kircke abfuit a sessione publica. Adhaesionem constitu­ tioni praestitit subscribendo litteris pastoralibus ad ffir ein Dogma der katholischen Kirche erkirt Dieses Dogma bat seinen Grund, lehrt.daa Concil, clerum et ad populum datis a Germaniae episcopia1. in den W orten Christ — xumal in seinem Gebete : > Vide eoi. Ô17-&4 balas vohuaiaM. „Ioh habe ffir Dieh (Petrus) gebetet, daaa dein A 1099 ADHAESIONES WP. LAV Α1ΓΓΠΠ 8ÜB88Ïi Glwuée aieht («(breche; und wenn du eina| bekehrt A menberufung, some dio Einboiuag daa gogeaeanion biat, ao atirke Veiné Brader.** (Lac.'XXtl, 39). tendentia der aeratrenton Kirehe (eceleeiae dispersae) Dieaea Oebet beaog aieb earcÀ axf die Naekfelger nicht tbunlieh, aber vielleicht Gefahr am Verufee Petri — laut der katholi*ehen Aualegung. Ea* bat iat. wenn a. B. ein Irrihem aehr und scbnell uA seines Grund, lehrt da< Concil, auch'jp der Ueber- •ich greift, ein allgemeinee Concil aber nicht rorlieferpng. Die Aufatelluog dieaea Lebraataea ala aammelt worsen kann, dwred dea magisterium'dea Dogma soli nacb der Abaicht - oculis sanctitatis vestrae tuto perventuram fore. — sweifelt, data die Ktrchs Jesu Chriati, d. i. die'^aInsuper monitam volo sanctitatem vestram mihi in mmw/s lehrende Kirche, repr&aentirt insbeaondere votis esae, statim ut post sedatos belli tumultus fas auf einem allgemeinon., d. i. ocumenischen Concil, erit, publicis litteris ad clerum meu^p directis ad­ wo der Episcopat mit seinem Oberhaupte, dem haerere aolemniter omnibus decretis concilii Vati­ Pupate, ve,raammelt iat, infallibel aei. Haben wir cani. iliaque debito modo promulgare. aho jetxt zwoi Lnfallibilit At ? Nein ! Ea gibt nur Mala nostra quantacumque sint, non nos sinunt Eine; aber zum Açsdrucke kommt zie, nach der immemoreo aliorum malorum ecclesiae universalis, Entscheidung des Concih, eotweder auf einem praesertimque «auctitatis vestra» iuribu», tranquilli­ ocumenischen Concil, oder wenn de,seen Zusanitati et paci grariter nunc imminentium. Hic omne» «· B. ADHAE8IOKB8 PATRUM AD ΟθΝ8ΤΠ\Λ^Τ(Ζβ AXTËXNUS , 1081 ■ ■· - ---------------- Λ·-ί··--—- V« - 1088 « - ‘-v * " nd'», «ire elenia «ire popolo» fidelia, ferr^ntiMÎnMkA rimettere ait «mineaaa 'roetM rerereadlaaim» unis ud Deum preoea quotidie fuodimu», «irt imperas» Jettera di . motwÎg. F o gara»y a »0a a«ntit|., ore, procellj>Tet\ tempestati, ecclesiae «anctaeque «eÿ prendendo'oceagrone d'implorare la facolti d’iaiora -afia omtiii perturbati» impiorum bominuqi restitues par la prima difrnità dplla aua paitedfale, . copiiliis qyaniprim'um’ reatilii bénigne piqejjret. fa.piepd^'e solenne adq^iane alls costituaioni del ■ Ob impedita» fortaaae nolnmunicatioaum rîba, conçjlkp Vaticano, tome l' emit^naa rôatra rereren» •«non adhoe· rec^i facultates, ordinary.ad omnM», »di»»içia potrA redoré,‘S ~ « * qua» «anctita» reitra, 15 die novembrû. aingulia 142. *p. è»(pUanuMÙ. — In congtegaanni», ad 'omjje· Gailiao/epiacopos tranunittÿndaM tion| djje< 13 iùlii ad auffrâgia respondit non plactt^ $ x beoigpe.curare dignatur,, Suppliciter igitur depre-* abfuit a aeaaione publica. Adhaesionem tamen ρςρβ. cor non ulteriui diffeflri' ha» facultates. dioeoêaU stitit publicando in sua «ypeceii die 8 decembri» 1871* meae administratio^,nunc ut antea perutile·, immb, binas constitutiones .concilii,Vaticani, quas iam ftt· necessarias. · 'y dem in idiomate gaHico fidelibus quia dedbrat. Iligrtetur interea sanctitas ve»tra, hanc epistolam (Cunrrero adventante qgadragesitqa an. I873,l1tten» , uti odtnimodae meae, reverentiae et obedientiae pastoralibus explic»ssét constituSronem De lltau, cerium testimonium consuma cum indulgentia ad-. tribus abhinc anms alteram constitutioqem Patior mittere, meque ut filium sroi obaequentissimum et' osVamus pariter enodavit, ubi inter alia hgee habet : •devotiSfimum habere. .-Dan» le pouvoir*aupréme du pape ae trouve Hqessione die 7 ianuarii 187*1. ' B au premier rang le pouvoir suprême d'enseigner, t loannee lulius epiac. Sjieasionenai» et Laudunenaia. Le chef de l’Églüe est le gardien invincible de 1 ' 138. MsUua'rp. Alcrtniit rit.'ihald. — In Con- la doctrine contre laquelle les portes, d'enfer ne gregatione generali dixit non placet; abfuit Jkseapeuvent.jamais prévaloir; il en sera donc 1 organe sione publica. Tamen constitutioni adbaeait/naec infaillible. Jamais dane l’exerciee souverain de ion magistère, c'est-à-dire, comme le dtaait naguère le"* scribens reverendissimo d. Ludovico Jacobini sa eouçilii Vaticani subsecretario, et e. congregationis concile du Vatican, lorsqu’il décidera ar cathedra, de Propaganda fide pro negotiis ritus orientalis a jamais il n’ajoutera à la révélation du Christ, jamais il ne la diminuera, jamais il ne la trabirà. ^cretis: * Ecceilensa reverendissima.' Au milieu des vains conflits de paroles et de doc­ Quantunque abbia io Sempra creduto come ditrines, il imposera silence, il substituera aux pensées vinamente rWclate le veriti eonteflute nella prima incertaines des hommes la formule adéquate de coftiturione de eccletia Chrieti promulgata nella IV la vérité. Quand il aura jugé, décidé, la cause sessione dei as. concilio Vaticano, anzi aveva ançhe sera finie: R tume de roa triateaaea et eonaoler rotre grande Ame. J'implore, trèa-aaint Père, arec confiance rotre bénédiction apoatolique aur mou cher diqcèee et . Valence, le 28. iulii 1870 Bektiaaime pater, >, ■ Ad pedea aapetitatia reatrae humillime prorolutiià, Obteator me toto corde et aine alla paetione, ' . neenoh derotiaaimo cum obaequie, dogmitieae conatitutiobi de infallibilitate Romani pontificia aaaentiii. Obteator etiam me paratum, adiurante Dei gratia, ail libçrtatem, ai opua oaaet, aangUinem ef ritam . aacrificaneasione publica dixit placet. Aujourd'hui je ne suis plus juge, et puisque 154. Place ep. Maeeilieneie. — In congregatione generali ad suffragia respondit non placet; abfuit votre sainteté a promulgué la constitution dt a publics sessione. Adhaesionem tamen suam praesummo pottlifiet, je n'ai qu’à l'accepter avec respect uAMUitiaiiito·» . - 1037 . ADHAEBIOSeB , EPP. CADUSCEKSIS BT ΑπώκΡΓ’ •t è en faire I» règle de ma croyance et de celle L nostri testimonium, et fausta caelestium onyiiasn de* fidèles, qui sont confié· à me· sdllieitude·. munerum omina; quorum suspicem ete. apostoli Teh sont le«r sentiment·, que je suis heureux, eam benedictionem etc.· impertimus. teèÿ-Miot Père, de dépoter feux pied· de votrè Batum Romae apud Q.PetruHT 6 iulii 1871. sainteté en lui demandant sa* bénédiction et en pontif. nostri anno vigesimo, sexto. me disant son- fils le pjus aoumis et la plus* re­ Pius papa IX. spectueux. (Litterae anni 1871. p. 139, n° 234.) f Pierre év. de Cahors. Tandem constitutioni adhaesit, ut ex sequenti­ '156. BscAmaaa âp. Oanobrupensta. — In gene­ bus constat, quae.nuntius apostolicus Vindobonensis ral i eongtfegatione et ipse respàbdit n. Monsieur le curé. singulos presbyteros dtoeceseos nostrae eo fine dimittimus, ut in publica et privata populi institu­ Plusieurs prêtres du*diocèse m'ont exprimé des tione prout et in scholis eoium congruum et de­ doutes à l'égard des bulles pontificales publiées au bitum usum facere valeant/ C concile du Vatican. Datum Szathmarini die 24 aprilis 1871. Pankopic» ep. Munkaceientie. —t In gene­ rali congregatione respondit noti placet; abfuit a 160. Hcssione publica. Habentur ad eum datae a summo IU m'ont demandé et gatoires si les bulle· étaient obli et ces doctrines qu elles contiennent^ doivent être publiquement enseignées. La réponse à ces questions n’est pas douteuse. Une bulle pontificale et dogmatique est obligatoire pontifice litterae tenoris sequentis. par elle-même avant toute publication de l'évêque Venerabili fratri Stephano episcopo Munkacsiensi Ruthenorum in Hungaria (Luguarinum). gratias agere Deo. quod quibus' nos cumulavit ven. fr., contient doivent être publiquement enseignées. Les Pius papa IX. Ven. fr. etc. Gaudemus, du diocèse; et, par conséquent, les doctrines qu'elle Vatican pour beneficiis, sur les projets singularibus in utilitatem ecclesiae suae, ct illud addere voluerit, ut primi post Petrum vicesimum quintum pontificatus annum excedere­ mus. La vero animadversione non mediocre de­ lectamur, qua consideras, concentum hunc exui* dationis ot laudis, non erumpere a peculiari quavis ont évêques te nobiscum bérations. Ils viction sincère. devant le de appelés décrets devaient au concile du personnel proposés è leurs déli­ le faire selon leur oon- La responsabilité qu'ils assumaient monde catholique le saint-père leur en goureuse. été exprimer leur jugement Personne et leur respect pour faisaient n’a le une obligation droit ri­ de soupçonner, sans preuve, qu ih aient failli à ce devoir et trahi regione aut hominum coetu, sed e tota fidelium B leur conscience. Après la publication des bulles pontificales, le familia per orbem diffusa, atque ita ei toti cor souverain pontife ne demande plus un jugement unum esse testari. Verum ista affectuum conpersonnel, mais un acte d obéissance. Nous ne pour­ cordia. utut iucundissifna, non magni profecto fa­ rions le refuser sans méconnaître l'autorité légitime cienda esset, nisi a perfecta manaret mentium con­ dont il est revêtu; la soumission est donc obli­ sensione, quae per disertam eiusdem fidei profes­ gatoire. Ce second acte est bien plus facile que sionem catholicam illam praeferret unitatem a qua le premier: il écarte toute responsabilité. illustratur et extollitur. Quocirca multo suaviora Les tristes événements qui.nous.ont surpris avant nobis fuissent officia tua, ven. fr , si gratulationes tuas nuncio cumulasses absolutae adhaesionis tuae même notre retour è Bayeux : la confusion qui en a été la suite, nous ont fait différer de vous en­ dogmaticis oecumenici Vaticani concilii constitu­ tionibus, studiique tui in iis vulgaÿdi· gregique tretenir, comme nous l aurions désiré, des actes du concile du Vatican. Notre vorx ae fût perdue au tibi credito proponendis. Fortasse hoc indeclina­ bile muneris tui debitum iam explevisti; nolumus milieu du bruit des armées, et les douloureuses anxiétés de nos chers diocésains ne leur eussent enim credere tamdiu a te illud fuisse neglectum; pas permis de lui prêter une attention suffisante. at certe nobis acceptissimum esset a te ipso discere, Espérons qûe Dieu se laissera fléchir par les rem esse peractam. Interim excipe grati animi supplications qui montent vers lui, qu'il rendra la paix à la France, aux évêques la liberté de leur 1 Vide eol. 917-34 huius voluminis. 1089 E. ADHAK8IONK8 PATRUM AD ΟΟΝ8ΠΤ. PASTO» AgTRSVVB sainistèr·, et que Im eoneite· proviaciaux pourront l è» nouveau m réunir, publiM soloaaellemeat 1m balle· pontificalM dans 1m prorinoM anrlériestiques et expliquer MX fidèlM, mm l'anterité dost ite •oat revêtus, Im enseignements proclamé· phsl· •ouverain pontife au cqndle du Vatican. Veuille· agréer, monmew le curé, raaaareaee de notre affectueux dévouement. f Flavian, évêque de Bayeux et Liaieex. 10*0 Haae n···» fidas·, boe pigau filialis «bedtear ti·· extatique ansorte beaifineaooipiat pateraitas VMtra, davotissimoaqu· usa·· aaisai Means, aoerbtesimte hisce temporibus, pre solamin· habere dignetur. Bbeu! Beatteaime pater, ee quod oeatarbatae •iat gentM et commota aint regna, inimicae homo praevaluit, et sacrilegas iavasor almam urbem impie oppugnatam praeuas commaculat. Nonnisi 182. Puÿwce* ep. Agothomomui». r~ In rU- multo dolore oppremua, hanc nefariam Romae oo- rali congregatione dedit placet nain «sedsM, in public^ sessione dixit plodst. cupatibnem audivi, iliamqne statim, tum vorbte tum humillimus servus loannes Zalka episcopus laurinensisX in Ilungaria. Postea vero mense maio eiusdem anni decreta Vaticani concilii typis impreMa et clero curato transmissa cum debita reverentia et obedientia re­ cipi commendabat litteris circularibus: „Constitutidnes in novissima synodo Romana editas et nuperrime typis procusas pro congruo in scholis et ecclesiis usu ad parochias dioeoMte meae via officiorum VADiaconaliumiam dimtesu, omnM et singuli debita reverentia et obedientia recipiant.** » laurini die 16 maii 1871. 164. 7'éomas ep. KapeUeneie. — In congrega­ tione generali dixit non placet, abfuit in publica sessione. Adhaesionem vero suam dedit haec scri­ bens summo pontifici Pio IX : I Beatissime pater. aegre, pro filiali nostra erga hanc apostoiicam aedem et Christi Domini vicarium reverentia, acceperimfls iniuriu tibi nuperrime a nefariis homi­ •criptis, indignans exeeransqqe palam denuntiavi. 168. ZoUm ep. lottrinttui». — In generali con­ Bnmma erit mihi occasio, tempore quadragesimae, gregatione ad suffragia respondit mm placet, a vocem adhuc exaltandi quaai tuba, ut sciant ouiom publica smsione abfuit Adhaesit tumen constitu­ quoniam ferus depastus Mt vineam electam, atque saorilegium hoc msgia ac magia arguat ac dete­ tioni haec scribens pummo pontifici Pit/IX. statur populus Christianus. Beatissime pater. Interea, beatissime pater. Deum omnipotentem Litteras augusta manu sanctitatis vestrae Romae 1 maximum una oum clero et fidelibus enixe deprecor die 1 februarii c. a. clementissime eignatas et ad ut cito citius exurgat, atque auferat bella usque me destinatas reverenter percepi. Intellexi ex iis, ad finem terrae; diaaipenturque inimici apostoiicae sanctitatem vestram desiderare/ ut meam decretis sedis et fiet pax in diebus nostris; Dominum concilii Vaticani in genere et iu specie constitutioni nostrum leaum Christum obtestor, ut sponsam quam Paitor aetermu ddbkesionem contntar. acquisivit sanguine suo salvet et muniat, ac tandem Beatissime pater, ego infausta et religioni ca­ patris amantissimi aerumnas multiplices consoletur. tholicae inimica patriae meae adiuncta probe nos­ Ad pedM sanctitatis vestrae hamilitar provo­ cens vehementer optassem, ne quaestio praefpta lutus, beatissime pater, me profiteor obsequentiuiconstitutione definita, alioquin multis difficultatibus mum et devotiMimum servum ao filium. obnoxia, examini concilii proponeretur. Rupeae, in fMto Cathedrae s. Petri Romae, Caeterum placuit sanctitati vestrae, non ob­ die 18 lanuarii, anno Domini 1871. stantibus meis aliurumve haud paucorum episcopo­ t Leo, episcopus Rupellen. et Santonen. rum precibus, obtestationibus et votis quaestionem 165. Foelote ep. AfaaeesewsM ei Tulleneie. — In illam disquisitioni synodi subiicere et definire. Hoc generali congregatione dixit «m placet; abfuit a facto nmhi qui unitati ecclMiae semper ardentissime publica-' sessione. Adhaesionem constitutioni prae­ studui, nihil iam restabat, quam editae definitioni stitit haec scribens summo pontifici Pio IX : ementiri. Beatissime pater. , xjuod dum me fecisse reverenti animo declaro, in < Cum multtf* me iamdudum impellerent ut ad osculo beatorum sanctitatis vestrae pedum emorior vestram sanctitatem tum meo tum cleri et Christi sanctitatis vestrae fidelium meae dioecMeos nomine significarem quam laurini die 31 martii 1871. Vix e Roma redux, dogma Vaticanum de in­ fallibili magisterio summi pontificis, aliasque con­ stitutione· eiusdem synodi oeoumenicae, tua coram clero civitatis Rupellenais, tum ooram fidelibus in ecclMia mea catbedrali specialiter adunati·, sponte •c libenter professus sum ; significans insuper, pro munere meo episcopali, hasoe constitutiones ab om­ nibus et singulis indubitanter mm tenendas sub poena anathematis. Jltes quoque, quoties locus fuit, pluribus in aliis parochialibus eoclmiis, exultans ac firmiter adhaerens patefeci; atque ut fa­ cilius singulis innotescerent verba veritatis, illa typis mandata, et ab omnibus legehda, per totam dioecesim Rupellensem disaeminare curavi. nibus fuiue illatas quibus non erat satis maximam sanctae Romanae ecclesiae principatus partem per vim et dolum detinere, si non et reliquam contra iua fasque omne occuparent, ad hanc usque diem bello in dioeoesi mea saeviente prohibitus fui. quominus litteras ad te mitterem ; nam. occupata ab hostibus iam ab ineunte mense augusto, urbe episcopali Nanceiensi, et aditu omni intercluso, copia commeandi huc illuc, nulla supererat. Nunc vero quoniam, pace licet infecta, remissius agitur quam antea circa istiuamodi commercium, meum esse praecipuum officium duxi, concessa illa libertate tali quali primum uti quo ad vestram sanctitatém in hi· rerum aqgustiis constitutam accederem et sanius meos ea. qua par est, reverentia depromerem. 8int itaque istae litterae in testimonium doloris •t indignationis quibus valde affectus fui. auditis novis facinoribus quibus Italia Mae iterum comma­ culavit, sint etiam in reprobationis «t detestationis significationem erga omnia quaecumque dictis, scrip­ tis aut gesti· peracta sunt advenus huius tempo­ ralis principatus apodholiei iura, qui in rei Chri­ stianae bonum et utilitatem ordinatus, et sanc­ tissimis titulis tot saeculorum decurdu legitime poMenu·, ideq, Dei providentia ita procurants/ fundatus inatitutusque Mt. ut summus eccleaiae putor et doctor, pucendi, docendi, regendique potestatem auctoritatemque ab ipso Christo Domino acceptam, per univenum orbem, plenissima liber­ tate exercere ^oss«t. 1041 ADHAESIONES üi'.Aà.hmi...... Quai delendam «et ali··, quod vestra saa»· λ titaa, lirai innusMçie iam ab ineuate glatira» poatifieatu maii» laoraaita et exagitata perieuli» prat qniaque et viginti aaara adra laborioae traaeaetoe, ia alia» hodie r*l»mitatra impingat, aedem veaernbili eeaeetati tuo pax poet tot earra aolHeitadineaqn» debita tandem adveniat ' Scilirat praeeeae aspieer» cogeris qaidqnid usquam iaiqas aat pa­ trari aat exoogitari potuerit, eam hiera temporibaa in quibua impii bominea omne ine pervertero ranantur, firmiaaimn ia Mando inria aaaertor et aequi iustique teaamsrmns vindex exista». ... natte ara proraquitur. intoUigima» plane qnam siaooro et vnlnerato ex sterne hniuaanodi rara derirentar. eoaqae etiam maiori ia pretio habuimus, quod ridemaa demeetieaa vostra» gravoeque calami­ tate» nommante Meliam patri» vo» oblivisci non pati. Pietati· itaque veetrao officiis. ve», frater, gratiaoimam animam profite·»», ac mtearirardem Dominam saix» regam*», at aee raaaoleter, ntqu ocia» teti patriae diae placata» addacat iaetidac. tranquillitatis ae poma. Qnae\aatem ia obaeqteum baia» apoatolicao eathodrne-et infallibili· Romani pontificis auctoritati» in tais litteris expromis, vra. frater, ea noa aereptimima habuimus, araque certo* lllod intérim nobis aolatio non modico eat, quod inter humane» procella» et bellico» civileaqae motu» reddunt, nihil tibi potius futurum, quam ut ea ipsa quae eximia fideli» animi pietate profiteri», por te qnibn» anne orbi» pene tota» laborat damqne cuncta nutant, inclinantur, fatteeuntque, stet infal­ etiam populo tjbi erodito Vaticani concilii dog­ libili» Romani pontificia auctorita», utque est eoatra matica definitione promulgata traduntur. Dum vero errore» invicta, ita etiam rit advenu· iniquitate· minime dubitamus, ven. frater, quin pergas una iToncuasv. Cui utinam attendente» huiu» saeculi B cum istis fidelibus fervidis ad Deum precibus ec­ homine» tanqu»m lucernae lucenti in caliginoao clesiae et iustitiae causam in tanta impiorum coniurstione commendare, eamque omni studio et 1 co, ab ipsa recreari, illuminari, foverique mealacritate defindere, tibi. von. frater, cum praeci­ ~ reantur! Utinam quoque in praesenti rerum necessitate, puae benevolentiae nostrae testificatione, nec non dum bello atroal duo potendaaimi populi inter ae cunctis clericis laicisque fidelibus tuae vigilantiae decertant, arbitra eaaet paci» concordisequ» inter commissis apostolicam benedictionem omnium principes ebriatiano» componendae! Quod quoniam caelestium gratiarum auspicem peramanter impernondugi in promptu est ut statim fiat, te. beatis­ timus. sime pater, oro obteatorque ut ad Deum pacis Datum Romae apud S. Petrum die 3 decembri» prece» supplicationesque cum clamore valido of­ an. 1870, pontificatus nostri anno XXV'. ’ feras et exaudiaris pro tua reverentia, et fiat pax. Pius PP. IX nec deseramur in die malo. Ififi. bar Cattt rp. Couaten/teieeur — In gene­ Quae quidem moestiasimus ad vestram sancti­ rali congregatione ot ipse ad suffragia respondit tatem scribo, quippe qui Ualliam, mihi rarissimam noaplacft; abfuit a publica sesaione. Fidem vero patriam, dioecesimque meam ferro Hsnitnaque va­ suam supremis tabulis consignavit haec scribens statas et miseriis, quarum exemplum nunquam alia» fuit, obnoxia esse videam nec tantarum calamita­ Omissis . . . .J'ignore si, i ma mort, on pro­ tum proximum finem hominum ullus praesentire i'nonegra mon oraison funèbre; je n y attacherais . ’%!<'»' v. d'ailleurs d'autre prix que le témoignage d'aflbcDignetur vero Ifêus oculi» misericordiae Fran­ tion et d'estime, qui me serait ainsi donné par met vénérables collègue» dan» l'épiscopat. corum respicere gentem quam tutelae beatae Mariae virginie rex piissimus voto perpetuo commendavit, . . .Quoiqu'il en-soit, ce que j’ai vu et entendu èn pareille· circonstance». dans ee» dernières année», quamque Romani pontifice», et imprimi» sanctitas vestra peculiari benevolentia et amore ut primo­ me fait un devoir de demander ici à celui qui genitam ecclesiae Romanae et aliquando de hae serait appelé h parler de moi après ms mort, de aede apostolica bene meritam prosecuti aunt. ne rien adoucir de ce que j'ai pu faire ou dire, avant ou pendant le concile du Vatican, comme de Faxit etiam Deu» totius misericordiae tub cuius potenti manu propter peccata nostra sumus humi­ ne rien taire de ce que j'ai dit ou fait, après le liati ut resipiscamus a malis et proficiamus in bono concile. Elevé dans le» doctrines «pti-infaillibiliate», pendant le concile, j'imposai, non sans douleur. et exultemu· et sanctificemur in die visitationis! Addictissimus et humillimua ad pedes vostrae silène» à mon cœur, qui aouffrait de ne pas être sanctitatis provolutus sur ce point d'accord avec sa sainteté Pie IX. pour ^'anceii die Id novembris 1870. laisser parler ma conscience elle me faisait un devoir rigoureux de défendre ce que je croyais ' famulus et filius ï Joseph episc. Nanc. et Tullen. . alors être la vérité. Je restai ferme dans mon D opinion, tant que le concile n eut pas prononcé; Venerabili fratri ■ le lendemain de la définition. Dieu me faisait la losepho episcopo Nanoeiensi et Tullensi grécc de pouvoir dire «n toute vérité, dan» la Pin» PP IX. plénitude et le calme de ma foi: .Je crois, au­ Venerabilis frater, aalutem et apostolicam bene­ jourd'hui. d'autant plu» VUs ost. »1744 Mas mariais synodis oocumeuicis agnoecobatur et exercebatur, 1 IM» ADHAKHI0NE8 JJP. VAKM1£N818 El'ABiUÜLM aneturitatte pmtiflsin· doctrinalia expUcario Mt «t, L ot iafalhbilitate Romani postitote, ut ox oeqasatistabilimou. Qnare ah omaibM *4e twiii» Mt* bno etiam apparet: Data· Pranenburgi die b. M. v. nativitati feetivo a. 1870. Poatea mata naeembri einedem aaai 1870 has iaitraotioaM dqflit pro ooafitMariiveaao dioecesis quoad dogma infalKbilitatto Romaar pontificis: „Cum rariaa ob oaaaaa oirea dogata, qaod nuper ia eojteiHo Vatieaao dedanttum Mt, de infallibili eummi pontificio magisterio, ia animis non paucorum fidelium parturbatiqnM quaedam ot quoi teoebrae obortae eut, quibda inducti fldem eedeeiu doeoati debitam eut interne renuerunt, aut extorno verbo vol scripto negaverant et abieoarant : bine ut raoar- - 'Venerabili fratri Antonio episcopo Cyrenensi et dileette filiis oaaOnieia, curionibus ot presbyteris ooelMiao BoeoaiMste Pias PP. IX. Ven. frater, dilecti fllii sal. et ^p. banedictioaom. Cum multis praeelarisqas tMtimonKs nobis com­ perta fuerit vestra ergo nos devotee ot observantia, focilem habuimus fidem significationibus doloris, quo vos affectos mm scripsistie propter facinora, quas ooatra nos ot hanc apostolicam eodem patrata fuerunt Illud tamen nos delectavit, qnod intel­ leximus. vos animum non dMpondiase, sed fiducia dotM in cura animarum eonetitati pro foro interno erectos instare precibus apud Deum pro nobis enadem agendWegnlam aequantur, panea monemus, orantes et postulantes, ut consilia inimiooram ec­ quae in reoipiendia at absolvendis hiace paenitenti- clesiae disperdat, et humilitati nostrae potenti bus observanda suat : 1* Advertendum quod fideles B dextera sua opituletur. Haec ut promptius asse­ illi.benigne suscipiendi et paterno affectu instruendi quamini, deprecatricem interponite virginem Dei­ sunt; plerique enim mendaciis et callidis saepe param, eui datum Mt caput antiqui serpentis con­ machinationibus ephemeridum et libellorum eccle­ terere, et eonatus omnea potestatis tenebrarum siae infensorum seducti, falsa infallibilitatis ponti­ ad aihilnm redigere. In hoc autem precandi studio ficiae notione imbuti sunt, et propterea veritatem, perseverantes cumulabitis officiam illud quod lit­ quam non aversantur, haud agnoscunt; sufficienter terarum solutio et pia largitione colleta obsequenter vero edocti resipiscunt. 9* Qui catholice vivunt, nobis exhibuistis. Interim nos vimssim propitium eoe et catholice credere praesumendum est; qnare Deum vobis adpreeantes apostolicam benedictionem in confessione de ista causa inquirendi et inquie­ peculiaris dilectionis testem tibi, venerabilis frater, tandi non sunt, nisi quos ecclesiae fident in hac vobiaque. dilecti filii, peramanter impertimus. re detrectare certo constat. 3* Qni actorie acriter Datum Romae apud S. getrum dio 14 decem­ contra illud decretum prolocuti eunt vel in ephe­ bris 1870, pontificatus nostri anno vigesimo quinto meridibus facta subscriptione ei contradixerunt, si Pius PP. IX. pertinaces non sunt, et edocti ecclesiae obtemperare 173. Toti ep. Rkodiopolitatnu. — Abfuit in con­ volunt, absolvi poscunt, data prius promissione, pro gregatione generali; in publica sessione praeiens viribus scandalum inde exortum reparandi, vel re­ dixit piant. vocata publiée subscriptione, quod valde suaden­ dum est, vel alio modo, dummodo confessorio C 174. Mac (hratd ep. Roffeneie. — In generali licentia concedatur, promissionem illam publici iuria congregatione ad suffragia vocatus dixit no» plani; facere, si opus visum fuerit. 4° Qui vero post abfuit a sessione publica. Adhaesionem enem con­ publicationem epistolae pastoralis episcoporum cilii Vaticani decretis praestitit publicando in sua Fuldae collectorum, quam et audivit et intellexit, dioecesi an. 1876 binas constitutiones Dei f'ilitii publice in scriptis decretum illud Vaticanum con­ et Patior aetermte. tempsit, absolvi non potest, nisi prius subscriptione 175. Rpan ep. Bafialentie. — Abfuit a generali publice revocata, et de haereri formali suspectus congregatione et a publica sessione morbo impe­ videtur, b* Nemo absolvendus est et ad sacra ad­ ditus. Fidem suam confirmavit litteris ad summum mittendus qui decretis concilii Vaticani m subiieere pontificem datis; renuit. 6° Qui vero pertinaciter reclamando haere­ Beatissime pater. ticus formalis exiatit, non potMt paenitens absolvi, Cum gravissima infirmitate, quae et vitam in nisi a sacerdote facultatem habente. 7* Ad haeresis discrimen adduxit, detentus. Deo sio volente, in­ erimon incurrendum non solum requiritur indicium téresse non potuerim quartae sessioni concilii oecumeniei Vaticani habitae die 18 menais iulii. atque erroneum, sed etiam pertinacia. Pertinax vero is solum existimandus est, qui errorem retinet, post­ inter tot venerabiles patres meum quoquo, prout quam contrarium sufficienter ei propositum est, maximis erat in votis, dare suffragium de diviais sive quando scit eontraridm ab universali Christi turibus apostolici primatus, et de infallibili Romani ecpleaia tenori, n) Ergo qni dubitat, nec vult D pontificie magisterio, cum omnium Christianorum ulterius inquirere ex odio ot contemptu ecclesiae; pastoris et doctoris munere fungens doctrinam de b) Qui avertit malitiose intellectam a motivis auc­ fido et moribus ab universa ecclesia tenendam de­ toritatis ad motiva suae sectae vel suae opinionis finit; nunc ex summa Dei dementia mqgorem vale­ haereticae; c) Qui agnita veritate adhuc contra­ tudinem assecutus sinas, beatissimo pater, ut ad dicit oMleoiao ex odio papae, haereticus formalis sanctitatis tuae pedes provolutus toto corde ot ore profitMr, prout mei muneris Mt ot meae invetera­ reputandus Mt Qui vero paratu Mt m submit­ tere iudicio eoolmiaa, quamio errorem agnoverit, tae sententiae, me ultro Mbentissimeque amplecti signum haovMio solummocre materialis praooefert omnia ot singula, qnae in ipsa quarta sessione de­ (Oury). 8· Ia casibus extraordinariis ot difficiliori­ creta sunt et tua suprema auctoritate, orbe ca­ bus consulendae eet episcopus.' tholico plaudente, roborata, clamantem cum Hiero­ nymo ad Damaanm scribente ,Ego butitudini Datum Preunburgi 10 nov. 1870. tuae, id Mt, Cathedrae Petri communions consocior; 171. Acfioaef «p. laeumt dt Cttt/o. — Abfuit super illam petram aedificatam ecclesiam ocio. a epngregatioao diei 13 inlii, praesens publicae smQnioumque extra haae domum agnum comederit, sioni dixit placet. profanus Mt . . . quicumque tecum non colligit, 178. Cassi «p. CyrononsM. — Abfuit a congre­ spargit." Quae omnia ut 'apoatolica benedictione mihi gatione generali et a publica sessione Attamen indubiae semper fidei fuit in quaeatioae de primatu confirmare velis, vehementer oro atque obeeero. 1061 R ADHAÏ8IONE8 PATRUM AD OON8TIT. PASTOi ABTKUiUB 106» beatiasime pater; et m grogecnquo mihi «tel i*- a aie a·» eooMlMfa. Roma etenim redux «na a. digno eommimum paternae taac benevolentiae eom^ oathedralb ecaieoia» mone eapitulo, eotoroquo clero meudans, filialemqno tovorentiam ot amorças pro-] urbano salutatus faiseom, ad quaeetieaem: quid Utens, subeeribor Romae die 10 oeptombris 1870. sanctitatis taae devotissimus et obedientiaaimas servus ot filial Stephanas Vinoentius Ryaa épis. Baffaleaaia ia Am. sept Praeterea idem epiacopaa pastorales litterae dedit aub die 8 doeembria 1870, in quibua plura habet de primatu et infallibilitate Romani pontifieia, eamque ab adversariorum oppugnationibus plane défendit. iam nuo in gravi ao aootuoM agitate quaestione, do infallibilitate nimirum Romani pentifieio tenen­ dum? aine haesitatione respondi: Eeeleeiaa loqneati, et definienti ... ex animo adhaerendum oece. Ita eet aaactiabime pater! Haec oat Ideo mea. — Quo enim ibimus? Tu verba vitae habee. .. Pro te oravit Dominae, ut confirmée .nos, ftutreo tuos. Et tu eonfirmuti noa; ot ego erodo ut parvulae, profiteor ut fidelia, doceo ut epiacopaa : te a Christo constitutum eaae ad gregem Domini paeeondum et nutriendum irrefmgabili et infallibili doctrina et aeientia IfiSu Chrtqti. lîfi. Ptrgtr tp. Cattotuntit. — In’congrega­ Neo dubito oeteroa quoquo regni Hungeriae tione diei 13 iulii dedit non plaett; abfuit a publica epiaeo^a eadem in pectore aenaa gestire, eandem aeaaione. Adhaeaionem ruam cum diutiua protra- fidem profiteri, auamque adhaeaionem pariter deheret, summua pontifex sequentem ad eum dedit B qlaraturfis simul atque a te, sanctissime pater, pro­ vocarentur. ( Et quamvis e publicatione huiua dog­ epiatolam : maticae decisionis haud exiguos motus exoritnros Venerabili fratri loanni epiacopo Cassoviensi (Cassoviam in Hnngaria) praevideamus; quamvis harum turbarum fumum l’ius papa IX. subsilientem, instar praesagii malorum, quae nos Ven. fr. etc. Non possnmus ven. fr. non delectari manent, sicut in aliia, ita et in isto regno Mariano pietatia atudiique aenaibua, quibua nobia dioecesis iam nunc cernere liceat : nullus tamen dubito, quin omnea Hnngariae epiacopi similem adhaesionis de­ tuae conspectum ac descriptionem, ac aimul om­ clarationem propediem ad te mittant; ut hac so­ nium in nos observantiam dilectionemque teataria. Verum, ai nobia. qui in angoribus nostris recreamur lemn! fidei professione, suae unionis et coniunctionis a perspicuis indiciis eoniunctionia fidelium cum hac cum eecleeia Romana, omnium ecclesiarum matre et magistro, cum cathedra Petri, hac petra, supra saueta aede id acceptissimum accidit; nullo certe argumento iucundiua afficimur, quam cÿtra diaerquam Christus fundavit ecclesiam suam, sincerum, taque eiusdem fidei professione qua nullum luculen­ certum, indubium perhibeant orbi testimonium. tius esse potest unitatis testimonium. Non mediocri Dignare quaeso, sanctissime pater, hanc since­ propteroa solatium nobia futurum esset, si a te, et ram devotionis meae contestationem gratiose susci­ nonnullis ven. fratribus tuis certiores fieri possemus, pere. et in signum paterai amoris, me humillimum vos pure et simpliciter adhaesisse dogmaticis oectiac devotum filium, clerum populumqhe meum fidemenici Vaticani concilii definitionibus, easque cre­ C lem tua apostoliea benedictione benedicere; sed dendas proposuisse populis curae vestrae commissis. dignare quaeso etiam pro nobis orare et effioaeisId profecto a religione tua et dilectione expecta­ simis tuik precibus nobis robur et auxilium de nt us, et in id omnia tibi adprecamur gratiae cae­ caelo impetrare, quatenus tecum et pro te firmiter lestis auxilia supernis cumulata muneribus, eorum in pugna stemus, et sub vexillo nostro glorioso vero auspicem etc. ap. ben. etc. impertimus. pugnemus pro domo Dei usque ad exitum vitae. In fbliquo penes devotum pedum osculum in Datum Romae apud 8. Petrum 3 aprilis 1871, pont, nostri anno vigesimo quinto. filialis subiectionis devotione emorior Cassoviae 24 aprilis 1871. Pius papa IX. (Litterae anni 1871, p. 68, n° 130.) sanctitatis vestrae humillimus filius Hisce litteris acceptis, epiacopus fidem suam loannes Perger episc. Cassoviensis in Hungaria. professus est haec summo pontifici rescribens: Beatissime pator. E litteris sanctitatis tuae die. 3 aprilis ad me exaratis intellexi, sanctitatem tuam desideraro, ut decretis concilii Vaticani in genere, nominatim con­ stitutioni Patior nstsniM adhaesionem meam con­ tester. Ego quidem spectatis totius orbis, praeprimis vero regni Hungeriae inimicis adiunotia, optavis­ sem, ne quaestio, praefata constitutione doeisa, examini synodi Vaticanae substernatur, quam sen­ tentiam meam eo animi candore, qui episcopum ecclesiae catholicae decet, scripto etiam manifestare haud intermisi. Placuit tamen Spiritui caneto aliter rem decernere, et eminenti tuo ao concilii Vaticani tecum con­ gregati suffragio, quaestionem de infallibilitate Ro­ mani pontificis ad- ecclesiae cathoHeaa dogmatis dignitatem sublimare. Non moror proin internam meam adhaesionem constitutioni fatae clare ae diserte, hisco meis hu­ millimis litteris, ooram sanctitate tna palam pro­ fiteri ot candide 'declararo. Neque prima est haec ad benignum solummodo sanctitatis tuae provocationem profluens, adhaesio- Eiusmodi litteris summus pontifex hoc dedit responsum ; Venerabili fratri loanni episcopo Cassoviensi (Cassoviam in Hungaria) Pius papa IX. Ven. fr. etc. Non ignoramus, ven. fr. quam tre­ pidis in angustiis tu ooterique huius regni venera­ biles episcopi versemini. Verum pum de servanda agitur atque asserenda 'unitate catholicae fidei, omnia profecto tantae rei eunt posthabenda, prae­ sertim dum silentium aliquam dissensus aut saltem haesitationis speciem praeferre potest. Res quidem magna vim animi postulat; aed quo gravior obstat difficultas, eo nobilior fit confeeeio, maiorique com­ mendanda laude. Quamobrem apertam aboolutamquo tuam fidei profectionem quoad definitae ab peeumenioa Vaticano synodo Rotoani pontificia praerogativM laeti prorsus excepimus ; eamque multo pretiosiorem factam duximus, eum a prae­ cedenti opinione tua de inopportunitate definitionis, tum ab infectis, quae vertuntur, huic confessioni temporibus. Confidimus autem aon immerito, mag­ nanimam hoc exemplum fructu non earituram apud I 1063 ADHAE81ONE8 EPP, CA88OVIENS IS ET ALIUBI Μ dUô·» TM. fr., pro oerto vero habemus ipsum Me iMigai , dMidarnt d. cardinalis qusuneumqua admirationis gratia Meara peeee apud oedasi··, aae digna apud causam a bonia oatboliois ob silutium, qudd ploDssn mercede. Nos intérim eamulata favoris oins riqne ex episcopis Hugoriaa relata ad concilium auxilia «t muera toto tibi corde adproeamur Vaticanum hucusque servaverunt: —. ego autem oorumqae aaspicem etc. apostolicam beaedietio- existimo, non boni catholici Hungan, qui prae­ aem imperti·». sulum asotum indicio ultro adqnioeceat, sed incre­ Datam Romae aped 8. Petram 23 mali 1871, dulorum impatiens phalanx, testibus eorum publicis pagellis, admiratur at riogitur, qno4 silentium ot pont, nostri anno vigusimo quote. (Litterae anni 1871, p. Μ, η* 184.) moderem» episcoporum Hnngariae subtrahat eis Praeterea die 99 m^ii 187f diooeesis suae pA- ansam infernale virus in sanctam Dei scelseiam rochis cirwlarea litterae dedit de obligatione de­ evomendi. cretorum oqncilii Vaticani. „Decreta synodi obcumenieae Vaticanae, quae instituta in Urbe publicatione omnea fideiee obli­ gant, in advoluto transmitto, ut dd. curati eorum­ dem in institutione privata aeque ac ipnblica usum facere queant.“ r 177. Gentili ep. DieaysMums. — In generali congregatione constitutionem probavit iuxta modum ; in publica sessione dixit p/aeet. 17N. Mralc epiecoput Marianopolitamu et Marfuetteneie. — In congregatione generali 13 iulii votum Mon placet dedit et quartae sessioni solemni non interfuit. Litteris ad summum pontificem datis se decreto adhaerere mox significavit, ut patet ex his litteris ab eminentissime cardinali Barnabô ad eum datia : Illustrissime et reverendissime domine. Perlatae nuper fuere ad sanctissimum dominum nostrum litterae tuae, quibus significabatur, te plene adhaerere decretis concilii Vaticani, ac praesertim illis, quae in sessione quarta edita fuerunt. Porro eum noverim, sanctitatem suam litteras huiusmodi libenti animo excepisse, id me tibi commemorare non immoror. Quod praestans Deum precor, ut te sospitem et incolumem servet. Romae ex aedibus sacrae congregationis de Propaganda fide 4 februarii 1871. Tuus frater addictissimus Al. card. Barnabe. 179. Orrego ep. de Serena. — In congregatione diei 13 iulii dedit placet iuxta modum; in* publica sessione dixit placet. ISO. Fareo ep. Mardeneie rit. ehald. — Et ipse in generali congregatione suffragium suum consti­ tutioni dedit per placet iuxta modum; tamen in publica sessione respondit placet. INI. Lépovnucki Magno-Varadineneie rit lat. — In congregatione generali ad suffragia respondit non placet. Constitutioni adhaesionem suam prae­ stitit haec scribens nuntio apostolico Vindobonensi Mariano Falcinelli : Excellentissime ae reverendissime domine archiepiscope et nuncie apostolice. Non minori eum stupore quam dolore percepi excellentiae tuae dd.** 26 maii a. e. N. ’** ad me datas litteras, quibus meeum una communicas domini cardinalis Antonelli epistolam in lati­ nem transpositam ; redarguitionem enim quamdam haec epistola spirat, meamque agendi rationem, utpote parum laudabilem, criticae observationi subiicere intendit. Liceat mihi pro mea sinceritate et assueta ingenuitate declarare, dolenter me ferre modalitatem, qua in ana epistola sua eminentia utitur; quisquis enim sim, eum tamen utut indignus episcopus dioeoeeantu, qua talis unice s. Romanae sedi, beatissimo patri subiectus; qua civis vero Hungarus nullatenus secretario statua pontificii oubordinatua, sed apostolici regis Hnngariae sub­ ditus. Quod iam meritum epistolae eminentissimi car­ dinalis concernit, sequentibus respondeo : — Auferre Equidem ipsa rei natura et usus in conciliis vigena, dubitaro ' non sinit, quod votum episcopi negativum subacti vam eius mentem relate ad de­ errandum dogma exhibeat, quin tamen excludat dogmate iam declarato postquam fere omnes orbis episcopi accessissent, plenam eia» erga id sublec­ tionem. nisi positiva actione contrarium sit maniI festum. Ita est et in praesenti casu ; utut sim unus eorum episcoporum, qni ante declaratum dogma spectatis totius orbis et imprimis regni Hungariae adiuactis, fidei catholicae nimiopere ini­ micis. vehementer optassent, ne quaestio iam nunc definita, examini synodi Vaticanae subiiciatur, et hanc sententiam in ipso concilio qua verbo, in quantum venis loquendi limitata non fuit, qua scripto nativo animi sui candore et m libertate, quae episcopos catholicos decet, manifestare haud intermiserunt, in congregationibus conciliatibus ne­ gativum contra personalem infallibilitatem dantes votum, dogmate tamen iam declarato, accedente assensu omnium fere orbis episcoporum, nunquam mihi vel »n. primam mentis operationem venit, sub­ tectionem meam erga infallibile ecclesiae et Petri magisterium denegare, vel pl>uie positiva actione contrarium demonstrare; superflua attamen mihi videbatur adhuc speciali» declaratio 'sublectionis erga dogma in concilio Vaticano declaratum et publicatum, eo quidem magia, cum iuxta cap. IV schematis constitutionis de epiecopie et egnodie: „omnia et singula in eodem concilio Vaticano de­ finita et statuta damam in prima synodo provin­ ciali intra biennium o fine eiuedem concilii 1’oticuni celebranda palam recipienda** promulgari deberent Attendi porro debet ad poenam, qua definitio infallibilitatia sancitur; adiungitur enim: „8i quia huic nostrae definitioni contradicere praeeumpeerit, anathema sit*1 ; ergo prudene silentium non enun­ tiatur puniendum ; hinc eulpae verti non potest episcopis, qui nullam quidem contradicendi occa­ sionem praebent, sed ex prudenti consilio praefa­ tam constitutionem ad tempus non promulgant. Nefas igitur eat cuicumque vivam meam erga sacram sedem apostolicam, et erga omnia ac sin­ ti gula eius iura et praerogativas divinas adhaesio­ nem, tota vita mea testatam, interpoaitoque fidei iuramento roboratam in dubium vocare solo dis­ creti silentii argumento, in imperiosissimis patriae meae, specialiter vero dioeceseos meae, in qua vix 80 mille catholici inter octingenta acatholicorum millia dispersi existunt. circumstantiis fundato. Unitatem fidei in vinculo pacis 'servare intentus, tristissimo hoc aevi genio ecclesiae nostrae inimico, eo sollicitudinem pastoralem dirigo, ut fideles mei cum suo episcopo, s. sedi spostolicae communi­ canti, vinculo fidei et oharitatis iuncti, in eadem solius salvificae ecclesiae communione serventur, et ita prout multis aliis dogmatibus ita etiam recentiasimis concilii Vaticani constitutionibus utut non singulis omnes explicite, implicita tamen fide asoentiantur et sic salutis discrimini eripiantur. 'Magnus gentium apostolus praeivit exemplo docens „Et ego fratres, non potui vobis loqui tamquam iaZuam con­ Sittenlehre, und auch in de"ie«abeifiglichen Kathefirmavit haec acribena aommo pontifici Pio IX : Beariaaime Pater. draldekreten gehfiren nur die e(ngentlichen Dofiuitionen, nicht aber die Einleitungïh, Begrfindnogeu Snbacriptua d. Gulielmua de CeMre brdinariua u. dgl. xum infallibeln Inhalt (vgl. Feaaler. a. a. O. Monti· Virgini· nulliu· atque abb·· generali· Vir- wie ich gewfinscbj, afi£leich eine authedtiache Brklfirung beiaugeben, mn·· micb vielmehr auf wenige unmaaigebliche Anhaltapuncte au aeiner Aualegung beaehrinken -/ 1. .Bei Aualegung de· Decret· d· Romani ponti- ■ . P- 3«, «). 4. Der Orund, warum eine pipltliche Kathodraldefinition, die eine gooffenbarte Wahrheit au· dem Depoeitum fidei erhebt, und nia allgemetne, die ganae Kirehe verpfliohtende Glaubenanorm verkfindet, unfehlbar iat, liegt nicht in der Penon de· Papatea, aqgdern in dem gOttiichen Beiatand, vermfige deaaen die Kirehe vor allgemeinem. Verfall in Irrtbnm bewahrt wird. h. l«t eine aolche definitio ex cathedra erfolgt, •o i«t eine Appellation en ein kfinftigea allgomeiaea Concil, bexiehungaweiae an da* Urtneil der eecleeia dieperta unatatthaft. Rottenburg, den 10. April 1871. > t Cari Joaaph, Biachof. ginianae congregationi·, «anotitati veatrae humillim· exponit, ae, vertente anno, eum iam ageretur in concilio oecuménico Vaticano de definiendo dog­ mate, cui patimime innititur e. aedi· deeua ac funda­ mentum, aou de eiu* infallibilitate,' epatico morbo fuiue correptum ao medicorum eonailio, annuente •abetitate veatra, mineralia balnea ineundi ergo GalliM petiiaae; ex quo, Dei munere et immaculatae Virginia ope, promu* convaluit. Dum ergo hac de re gaudet, et aanctitatia vmtrae benignitati grate· habet quam maxima·, eam tantum piget »e non potui··· in eodem Moro■ancto concilio alii· oecumenioi· patribn· adiangi, qui Mntentiam protulere hoc deiuper dogmate, at omni op· tutati «ont. ' I 1061 ADHAB8IONB8 NONNULLORUM AH1UTLM UULU. Qqpd ergo impee, qmppo ebeona, tuns praoatare t l Ivasinas. Udubiaa MM semper Mt in quaeetisan nequivit ia praeeontiarnm'explore oapiaaa, aaaeti- de primate et MhBMUtate Reman! poattMe, quia tatam veatram aaixa rogat at baa ehimgMphon .immo postulate pro definite siaslnsi lorn, que· praelatae quisqni inente MMiUo rampevit. Absmüua petrua nodas esterions rant adaotete. » 67·- 106» f. CATALOGUS PATRUM OOMOILH VATK1AMI 106« 96. Angelou Qu eglia, tit SB. Androne od Grogorii A «1. Panias Brenodi. Antioch semi rit. latin., 35 luti 18*8. in monte (Mie, V oopfombrie 1661. •0. Antonios Maria Panobianoo, Mt. 88. ΧΠ <3. loeeph Vaierga, Hioreoolymitaaae, 1 ae*ebrin 1847. Apostolorum, maior Poeuitouttarius, 97 sap63. loeeph Anda, Babylooamis rit ehaMaio, tombris 1861. >1. Icoephu Aloiaiu Trovisaaato, tit SS. Merai 11 septembrie 1843. *4. Thomas Iglesias y Baronnes, Indiorum at Achilloi, patriareha Veaotiarum, 1· mar­ Oorideetelinm, 97 septembrie 1853. tii 1863. 33. AatoaiMa Da Luca, tit. 88. Quatuor Oorcoa66. Antonina Hessas, Cilirieaeto rit armoe., torum, it martii 1868. **. loeophus Andreas Biasarri, tit. S-Hiereaymi ''Tîlyricorum, 16 martii 1M>. •AJmdovious Da La Laatra y Cuesta, tit. 8. Petri ad Vincula, aep. Hiapalaaaia, id martii 186& 36. loaaaaa Baptista Pitra, tit 8. Oallixti, 16 martii 1863. 36. Philippea Maria Oaidi. tit 8. Xysti, aep. Bononiensis, 16 martii 1863. B 87. Henricua Maria de Bonaeehoie, tit 8. Cle­ mentis, aep. Rothomagensis, 91 decembris 1863. 38. Paulus Callen, tit 8.Petri in manta Apreo, 13 iulii 18*7. 66. Clemons Babas, tom Antioeheaus rit graoc. mokhit, 1 aprilis 186*. X BevereadiMiati dwulni priautea. 6?!Maximilianus do Tarnocsy, aep. Salmbur- geaais, 17 februarii 1851. 68. Carolus Ponton, asp. Antibarenais at Soodroasis, 31 augusti 1866. •69. loeeph daM oura, aep. Braeharaaaie, 16 iunii 1866. 70. Antonius Salomone, nop. Salernitanus, adminietr. perpat. eoel. Aoerneosis, 31 decem­ bris 1857. 71. Emmanuel looehimna da Silveira, aep. 8. Salvatoris in Brasilia, 18 martii 1861. 79. Mieoialaaa Ladoobowski, aep. Gneaneaais ot Posnanionoia, 30 septembrie 1861. 73. Francisons Fleix y Solane, aep. Tarraco­ nensia, 99 septembrie 1864. 74. loannes Simor, aep. Strigonionaia, 93 fe­ bruarii 1867. 75. Victor D ech am ps, aep. Mechliniensia. 90 de­ cembris 18671 aep. Dublinonsis, 93 iunii 186*. 39. Ouata tut d'Hohenloho, tit 8. Mariae ia Transpontine, 39 innii 1866. 40. Aloieius B i I i o, tit 8. Laurentii in Paniepornd, 99 iunii 1866. 41. Lucienne Bonaparte, tit. 8. Pudeatianae, 13 martii 1868. 49. Innocentius Ferrieri, tit 8. Caeciliae, 13 mar­ tii 1868. 43. Mattbaena Eustachius Con elle, tit. 8. Mariae supra Minervam, op. Viterbieoa» at Tnacenenaia, 13 martii 1868. 44. Lanrentiua Barili, tit 8. Agnetis extra moenia, 4. 13 martii 1868. Beverendlsalml domini arrhlepiscopi. 46. looephus Berardi, tit 88. Maruellini et Petri, C *76. Paulus Musa. Tripolitanus rit. moron, 9 mar­ 13 martii 1868. 46. loannes Ignatius Moreno, tit 8. Mariae a tii 1896 *77. Carolus Mercy d'Argenteau. Tyrensis Pace, aep. Valhaoletanus, 13 martii 1868. 47. Raphael Monaco La V a 11e 11a, tit 8. Crucia i. p. i., 9 oetobris 1896. 78. Laurentius P o n t i i I o, Cusentinus. 90 ianuarii in Baasorio. 13 martii 1868. 1834" Ordùtü dMOMtOrttax *79. Vincentiue Grande, Hydruntinue, 30 ianuarii 48. lacobua Antonelli, diaoonna S. Marino ia Via 1834. Lata, 11 iunii 1847. 80. loannes Mac Halo, Tuamensia, 5 augusti 49. Prosper Ceterini, diaconus 8. Mariao Scalaria, 1834. *81. Petrùa Dominicus Maroellinus Raphael B ο n a 7 martii 1863. mie, Chalcedonensia i.p.i., 13 februarii 1835. 60. Oaapar Qraasellini, diaoonue 8. Mariae ad 83. Laurentius T r i o c b e, Babylonensis, 14 martii Martyres, 16 iunii 1866. 61. Theodnlpbue Mortal, diaoonne 8. Btutnehii, 1837. *83. lacobua E lieni, Damascenus rit. syriac., 16 martii 1868. *63. Franciscus Pontini, diaoonna 8. Marino ia 14 martii 1837. *84. Maletine* Starovero, Drabischensis i. p. i. Porticu, 96 martii 1863. rit grace.. 31 novembrio 1840. 63. Dominions Consol ini, diaoonna 8. Marino ia D 86. Tobias Ann, Berytensia rit maronit, 19 mar­ Domnioa, 99 innii 1866. tii 1841. 54. Eduardos Borromoo-Arose, diaoonne 88. 86. Godefridua Saint-Marc, Rhodonensis, 13iulii Viti et Modesti, 13 martii 1868. 65. Hannibal Capalti, diaoonna 8. Mariae in 1841. *87. Dominicus Ciluffo, Adanensis i. p. i., 97 ia­ Aquiro, 13 martii 1868. nuarii 1843. 9. i His edanaeeaadi veniant das sui antistitas, v-a eos Reverendissimi domini patriarchae. dUo taa in· seda· per trsastatioas· necti mat ;rtamtialm*, 66. Ruggeros Aloysius Aomidino Antioi-Mattei, nlaina: 1· Itaatal Mae Oettiagaa, tp. BapeSmeta, ad asdms Arsmeaaaa translatae die U autii 1«JO, S· lacotas Maris Conetantinopolitanua, 8 ianuarii 186*. Otaonlhtae, a este OraUaaopotitaaa ad prtaattale· La<4a 57. Paulus Ballorini, Alexandrinus, 37 martii aaassm tnastatu dio V inaü 1VKL Coa sate· oena nosstas 1867. iaa haSmatar iafsrlaa in aeiMopenas catategc, satias vitea •58. Paulus Mashed, Antiochenus rit maronit, est ea koc loce praeterire, m tie ta scita saMogo eeeemat • Diotae Meneti sata tneoeptua sySajupstta Ad mdam 93 martii 1855. 69. Gregorius Jussof, Antiochenus rit. graoc. aim sued attinet s«“ DraSwdkmow ia Utris Cariae aanaapatar, ea cot suae aped rti goegrapUeM paritat dtaitar meicbit, 97 martii 1866. Dreawuw, sdtket s civitate Draaa ta Tbnria areiitartU. 60. Ignatius Harens, Antiochenus ‘rit syriao., tea at aliis ptamt, ta Macedcata orieatati, quad idea ca­ 6 augusti 1866. nta» eta 10« «0. 89. 90. 91. •tt. •S. •H 95. 96. 97. 98. 99. R1YRRMNDM8IMI DOMUI ΑΒΟΗΟΗΚΟΡΙ Imum· P.eldiag, Mdaiyewi·, IS MtauU 1841. Iguathm Kalybgiea, Irimw aep. ep. rit inwa, Si iulii IM*. Petna Apeliaa, Minamaia sep. »f· rit arma, Si iuHi IMS. loeeph»· Giagia, Cypreum· rit mareait, M deeemWa IMS. . Melloaua Jolly, iam Buommîi, 96 iaanarii 196. 10« lM^b8«MAI«m4By,S.VruMiMi,»Wi 1863. 196. Hieronymus Bimeea Kaahat, Muaataaii rit ehald, 7 aepteuahria 1863. 196. Philippe· Cammareta, Caietaaua, M maii 18M. 197. Yioeenriae Tagiiaiatela, Mpeatiaua, admiaiatr. perpet eed. Veataaae, 93 iuaii 1864. 198. loanaee Tamras, KerhuMeeste rit ehald, 14 eeptaeabria 1854. 1644. 199. Viaoeethaa Tiaaani, Nimbes··i.p.i., 23 mar­ Petree Ciloeto, R aman ···>·, SS iulii 1M4. tii 1855. Ludevieua Martial, Cyreeete i. p. L, 25 aep130. Franc·»··· Xareriu» Apuaio, Surreatinns, tembri· 1845. S3 martii 1865. Alexander Aaiaari diSaamarsano,Bpbe131. Oaieta··· Roeaiai, mm Aeheruatinae et ■iau· i. p. i., 19 iaanarii 1846. Alexaader Angeloni, Vrbinateueia, 16·ρτΐΒ· Matheraaeaaia, mmc ep. Melphitenaia, lureaaoeuaia et Terlitieaaia, 33 martii 1855. 1846. Frandecna Blanchet, Oregonopolitanna, 139. Andrea· Golimayr, Goritienaia et Gradia94 ialii 1846. B oanua, 93 martii 1855. Gvorgine Hurmui, Siunienaia i. p. i. rit. 133. Petnta Villaaova Caatellaeoi, Petreuai· armes., SS augueti 1846. i. p. i., 96 martii 1855. 134. Vincea tin» Spaecapietra, Bmyrnanma, Felioiaaima· 8a I v i ai, Camerinonaia, adminiatr. 18 aprilia 1855. 135. Georgius Krrington, Trapesuntinaa i. p.L, 98 maii 1855. 136. Fraaciacna Cagiai, Mutinerai·, abbaa mdb'w Nonaatoleneia, 98 aeptembria 1865. 137. Mariana· Rieoiardi, Roginenaia, 28 aep­ 4 ootobria 1847. 105. Angela·RaphaelD'Anbroaio, Dyrraehientembria 1855. 138. lacobua Boaagi, Caeeareenaia in Palaeetina aia, 17 dooembris 1847. *104. Andrea» Charvax, tan> laaneaaia, S iulii 1848. i. p. i. rit. armen., 4 novembria 1866. 106. Augustinus Georgia· Barahino, Balmaaien- *139. loaephua Marid, Arcentia i. p. i. rit. maronit, 4 novembria 1855. ·<· rit. ohald., 11 ialii 1848. 106. loeeph De Bianchi Dottula, Tranenaù, 140. Raphael Fer riguo , Brunduainua, adminiatr. Nasarenua et Baruleaeie, adminiatr. perpet perpet ecel. Oatunenaia, 16 iunii 1856. ' 141. Gregoriua de 8oheer, Monacenaie et Friainecclea. Vigilienaia, 22 decembria 1848. 107. Gregoriua Ata, Emeeenu· et Apamtaaie rit C genaia, 19 iunii 1866, graee.' mdchit., 90 februarii 1849. 142. Salvator Nobili V i t elleschi ,i»a Beleucien108. luliua Arrigoni, Lacanua, 5 novembria 1849. aia i. p. i., aime ep. Augiman. et. Cingulan., 109. Gregoriua De Lue·, Cotnpaaeua, adminiatr. 19 iunii 1856. 143. Alexander Franchi, Theaaalonicenaie i.p.L, perpet ecel. Campaniensie, 20 maii 1850. 110. loeeph Rotuado, Tarentinue, 20 maii 1850. 19 iunii 1856. *144. Flaviua Chigi, Myreoaia i. p. i , 19 iunii 1856. 111. Antoniua Maria Claret y Clari, Traiano145. Aloiaiu· De Marini·, Theatinu·, adminictr. politanu» i. p. i., 20 maii 1850. perpet eocl. Vaatenaia, 18 «eptembria 1866. 112. lacobua Bahtiarian, Amidenais aep. ep. rit. 146. Petra· B ο · t a n i, Tyrenoia et Sidonienai· rit armen., 2 iuaii 1850. il S. loanne· H a g i a a, Caeearoeneis ia Cappadocia maronit, 28 «eptembri· 1856. 147. loeeph Guibert, Turonenaia, 19 martii 1867. aep. ep. rit. armen., 2 iuaii 1850. 114. loanne· Baptiata Purcell, Cincinnatensis, *148. Georgina Claudio· Ludovicua Piua Chalan­ de n, Aquenai·, 19 martii 1857. 18 iulii 1850. *149. Petrua Maahad, Apamenaia i. p.i. rit maronit, 115. Renatus Régnier, Cameraœhsis, 30aeptem­ 19 martii 1857. bria 1850. *116. Adalbertue Bartakovica de Kiaappony, 150. Patritiua Leahy, Canadien·!·, adminiatr. perpet. eocl. Emilienaia, 13 maii 1867. Agrieoaia, 30 aeptembria 1850. 117. Beniaminua Dimitriu Euaebidèa, Neapoli-D 151. Marinue Marini, mm Palmyrenaie i. p.i., tanna* rit. graee., 18 auguati 1851. . «tune ep. Urbevetaniu, 16 iunii 1857. 159. Gregoriee Scymonoaric·, Leopolienaia rit 118. loaeph Matar, Aleppenaia rit maronit, armen., 5 iulii 1867. 28 aeptembria 1851. 153. loachim Li mb·rti, Florerrtinna, 3 auguati 1867. 119. Silveeter Guevara y Sira, Caraoeaaia sou 164. Auguatinu· Pace-Forno, Rhodienria L p. i. 8. laeobi de Benesuela, 27 aeptembria 1859. ep. MeUtenaia, 4 decembri· 1857. 120. loannee Zarijaen, mm Ultraiectenaia name *156. Ifariami· Faloinelli-Antoniacci, Athe­ ep. Buaooducenaia, 4 martii 1853. narum i. p. L, 91 deoembria 1867. *121. Dominion· de Sonia Magalhaea, Mity*156. Antonio· De Simone, Heracleenai· i. p. L, lenonaie i. p. i., 7 martii 1853. 18 martii 1868. *192. loanne· Naae 11 i,Panormitana·, 97iunii 1853. 157. Philippe· Gallo, Patraceneia i. p.i., 18 martii 193. Friderieua de Fnratenberg, Olomuoenaia, 1868.· 27 iunii 1863. 168. Petra· Giannelli. Sardiano· i. p. i., 6 iuaii > Ski dieaadx» loee portento·! illima AMpeiaaeaww, guod 1868. babetar in pabUria catalogi· Boa»· «diti·; aaaaqne Beniaqüaw ' 159. Franci···· Pedicini, Barenaia, 27 aeptemiUe titalaaa nactaa arat a atritate Abapoia Tante Vmi-tre», bri· 1868. g··· ia Thraria œridsatdi ait·, aaiam aet atgao 4«ρΜρ·1ύ 160. Michael do D e i η I e i n, Bambergeoaia, rotera·. Ueot malti oxMhaant 111·· matam mm ao Orarie-^ perpet Mol. Troienai·, 19 aprilia 1847. 100. Patrua Kenrioh, 8. Ludoviei, 19 iulii 1847. 101. Eduardu· Harm us, Siraoen·» i. p. i. rit armaa., 1S aeptembria 1847. 109. Raphael Valdivieao, 8. laoobi da Chile, potim, fai» Mtaiaa vulgari Cteeela étcitar. 97 aeptembria 1868. y. CATALOGUS PATRUM OONCIUI VATICANI 1067 MI. Petra· 'Michael Bartatar, Berthaaeb ritj , M7. ehald., 14 aovembrie 1858. 196. MS. Emmanuel Garcia Gil, Oaeaaraagaataaaa, 1H. M deeambris 1868. 163. Thomas Counelly, HafUauausi·, 15 apriH· 900. IUS. ISA Anaaiaa Arak-Wartaa Aagiarakian, Tuhmu i. p. i. rit ars···., M augusti IBM. •901. *166. losapb Goyeneehe y Barrada, Limaeus, 905. 96 septembris 1869 166. Inlianaa Despras, Toloeaaas, 96 aaptam903. bris 1869. 167. Ignatina Akkaai, Hauraaeuab rit graec. 904. meleh., 91 novembris 1869. 168. Fraaciscu Xaserins Wi srsohlsysk^, Leopolianais, 9S martii 1860. 169. Bpiridion Meddaleaa, Corcyrenaia, 13 ialii i860. 106» leaaaes Maa Cieikey, Nee-BbeeaseMia, maii MM Daria· Bnaeiaralli, Nnsphnsie,6iunii 186A Placidus Casaagian, Aatioebem· aep. ep. rit Uruis·., 14 septembris 1864. Ludorieus Hay acid, Cslorsaais at Baeriearis, 14 septembris 1864. Petra· Maglia, Damaaeeass i. p. L, 14 eeptembris 1864. Basilios Gaspariaa, Cypresais i. p. L rit anus·., 91 aoreabris 1864. MariauasBsoalada,deBueaeeAyres,4martU 1866. lossph Bsmbrstowics, Nasiaassnus i. p. i. rit rutbmt, admin, apoat aeelea. Pramisliansia, Waaaehieaais st Bamboriaasis Ruthenoram'. 94 martii 1866. » 906. loesses Lyonnst, Albiaasis, 97 martii 1866. 906. Henries· Miiaiig, Weetmonastariensis, 30 aprilis 1866. 6 170. Georgia· Ebedieaua Khayatb, Amadieaais 1 rit cbaldaic^ 93 soptambria 1860. 907. Paulus Mslehsrs.ColoniertsM,8 ianuarii 1866. 171. Gregorius Bali tian, Aleppensia aep. ep. rit •908. Aloirias Orsglia a 8. Btephaho, Damiaarmen., 9 februarii 1861. tenais i. p. i., 4 maii I860. 179. loannee Maria Odin, Norae Aurelia·, 16 fe­ •909. Nicolaus Castells, Mareianopolitauus i. p. i., bruarii 1861. 19 iunii 1866. 173. Marianus Barrio y Fernandes, Valen­ 910. Francisco· Xaverii» deMérods, Melitenentinus, 18 mardi 1861. *174. Franeiscus Delsmsrs, Auxitanna, 18 marsis i. p. i., 99 iunii 1866. 911. Antonius Rossi V necari, Colossensis i.p.i.. tii 1861. 96 iunii 1866. *175. Ioann·· Cbrysostomus d' Amprim y Pessoa, 919. Aloysius Ciureia, Irenopolitanus i. p. i.·. Goanus, 99 martii 1861. 97 iulii 1866. 176. I 996. Bernardus Pihol y Ayeinena, Gustemaleasis aeu de Gaatimala, 90 septembris 1867. 16 martii '*997. Vincentia· Arbela··, 8. Fidei Neograna- nuarii 1869. 183. Cyrillus Bsbnam Ben ni, Mausiliensis rit.syrise., 9 martii 1869. 184. Benvanutus Monson y Martins, Granatensis, 7 aprilis 1869. 186. Petrus Doimus Men pas, ladrensis, 91 maii 1869. 186. Dionysius Georgius 8 c s I h o t, Alappoasis rit. syriae., 96 maii 1869. 187. Athanasius Raphael Ciarebi, B^byloueeats rit syriae., 30 septembris 1869. 188. Georgius D ar boy, Parimensie, 1863. 189. Pelagius de Laraatida y Daralos, Maxi- tenaia, 6 februarii 1868. 998. Andresa8ehaepman,Ultraieetensis, 13martii 1868. 920. loaeph Ignatius Cheea y Barba, Quiteaais, 16 martii 1868. *930. labebua Cat tant, Aacyraaas i.p.i., 16 mar­ tii 1868. 931. Petrus Los·, de Guadalaxara, 99 innii 1868. 939. Stephanas Btefanopoli, Philippensis i. p. i. rit graec., 18 septembris 1868. 91 decembris 1863. 933. Carolus Syre, Anasarbousis i. p. i., 3 de­ 194. Melchior Nasarian, Mardeaeb rit armen., caans, 19 martii 1863. 190. Paulus Hatem, Aleppensis rit.grace, meiehit, 97 septembria 1863. 191. Andreas Casasoia, Utfaensi·, 98 aaptambrie 1863. 199. Ludorieus Anna Dubreil, Arsnioasneh, 91 decembris 1863. *193. loeehim-Ludoriens Gonin, Ports· Hispania·, 30 decembris 1863. 196. Laurentius Bergerstii, Nagisnais, 96 mar­ tii 1864. 196. Martinas loannes Bp aiding,‘Ba Kimnrsn··, 3 aprilis 1864. cembria 1868. ' Ad sncMsm mstmeoUtasasi TnipoHmmm st Hslisimasm traaslatus dis 97 iaaii 16Ml • Natandum bans estas la Isaaris sitsm nsa sntafi- 1061 HKVEBKNDJtaia DOMUI AMfflttlÉXJM •MA leesa» Vanes·, Fogarnehasb et AlbaeI·- A*371. Α»Μμ 'MraeatM SM. SM. SS7. *388. *338. *340. 341. 4· Behaffgottaahe, Ummîi rit. runa, SI dseembrie IBM. BruMsais, 11 MH IBM. loseph» Ignatiu Arciga, MseboMaaeasta, *#7A Romuald» Gimana, Cabaaaeasis, 87 iuHi Si decembris 1898. IBM. loesph Angelini, Corinthiensis Lpi., SI de- *B7B. Umusm Fesny, AUadenesa, S7 ialii IBM. bris 1MB. *976. leaaueoLanrent, Obennnanets Lp.L, 17eeptembris IBM. Timetha» Attar, Amideaeis æa Dinrbeki*977. Miehaelaagel» Orlasdi, Apaaaua, 13 de­ raaala rit chaldalc., SS mardi IMS. loann» Baptista Pompaliier, Amaaaaaa cembris IBM. *978. Hauriens de Hofetttter, Passarie»», 93 de­ i. p. L, 19 aprile 1869. cembria IBM. Séraphin» Vannutelli, Nleaenu i. p. i., 979. Ludovic» B e e i, Canopcaaia i. p. i., 10 ia­ 34 iunii IMS.. Alaxiaa loann» Maria Gui Houx, Port» nuarii 1840. 960. Raphael Biale, Albingannosis, 27 apritêa Principia, 37 iaaii 1870. Hyacinth» Maria loeeph» De Ferrari, 1830». *281. Thons» loaaph Domiaie» Brown, N soportenaie nt Menevansie, Il maii 1840. b. 989. Stepbaa» Bagnoud, Bethlabeme»i» i. p. i., RevereadM·! domini epieeepL B 3 iulii 1840. *343. loeepb Traversi, Maaaeaaia in Hetraria, 283. Georgi» de Stahl, Herbipole»ia, 31 iulii 18 dooembrù 1835. 1840. *343. Stephen» a leeu et Maria, Augrensis, *284. Petrus Bataillon, -Aeneae» i p. i., 23 au- . 3 iulii 1826. g»ti 1840. *986. loseph Ponsot, PhilotqolioMis i.$. i., 38 au­ 344. loann» Peirue Losana, Bugellensis, 19 ia­ nuarii 1897. gusti 1840. *345. Agabi» H i ec i i, Berytensia rit. gnt». melehit., *386. loannes Peredis, Rnremondonais, 94 no16 mardi 1898. vembris 1840. *346. Ignati»Giuetiniani, Cbieueia, 10maii 1898. 987. Carol» Gigli, Tiburtinus, 14 decembris 18d0. *347. Michael Bomb in i, Casuneneia, 91 mai! 1899. *948. Guillelmus M or rie, Troianoe i. p. i., 9 au­ 288. Andre» Rasas, Argentinensis, 14 decem­ gusti 1831. bria 1840. *349. Alphoneuo Di Donato, Cardicenaie i. p. i., *989. Dominicus Zichy de Vaasony ko, iam Vee9 septembres 1831. primianaia, 14 decembris 1840. *250. Aloieiue Lee tarie, Zacynthieneie et Cepha990. Richard» Vino. Whelan, Wheelingsnsia, lenieneia, 4 novembris 1831. 15 decembria 1840. *951. Carol» Borromaeus Haul. Reginaehradi- *991. Dionysi»' Gauthier, Ema»enaia i. p. i., oenaia, 24 februarii 1839. C 18 decembria 1840. '959. Joseph Dos Rois, Cuiabensis, 3 iulii 1833. 992. Eugeni» I. C. I». Des flèches, Sinitsnsia *353. Fridericue Rexe, Detrqitensia, 8 martii 1833. i. p. i., 18 decembria 1840. 254. Joannea Negri, Derthonensis, 15 aprilia 1833.' 293. Francisc» V i b e r t, MaurianoMis, 1 martii 1841. 355. Leonard» To disco Grande, Aaculanaa et 394. Btephanue Ludovic» Charbonneau, Ias­ Cerinioleneia, 30 ianuarii 1834. sensis i. p. i., 21 iunii 1841. *356. Ludovic» Fér on, ClaromonteUsis, 20 ianuarii *295. Sigismund» Deaky, Caeearopolitenus i. p. i., 12 iulii 1841. 1834. 257. Guillelmua Siliani Aretini, iamTerraoinen- •296. Marianus Fernandes Fortique, Capharnensia i. p. i., 12 iulii 1841. sis, 4 aprilia 1835. 258. Gasper Lubie, Tornacensis, 6 aprilia 1835. *297. Michael Calderon, Bodonensie i. p. i., 9Sep­ *259. Ludovic» Robiou da la Tréhonnaia, tembris 1841. tant Constantieneia', 1 februarii 1838. 298. Nicola» Crisp igni, Fulgyiatensia, 24 ia­ 160. Theodosi» Kojumgi, SidonieBsia rit graee. nuarii 1842. œelch., 23 decembria 1836. *299. Fridericue Man-fredini, Patavinus, 34 ia­ *261. Athanasi» Tutu agi, Tripolitan» rit. graee. nuarii 1841. melehit., 23 decembris 1836. 300. loseph Gignoux, liellovacensis, 24 ianuarii 262. Ignatiua B o u r ge t, Marianopolitan», 10 mar­ 1842. 301. loannes Hilarius Boset, Emeritensis da Matii 1837. D 263. Laurenti» Joannes Baptista Biale, Ventiw raca ibo, 27 ianuarii 1849. milienaia, 19 maii 1837. *303. Nicola» Weis, Spireneia. 23 maii 1843. 264. Ioaeph3evere,InteramnenuU, 9 oetobrie 1837. 303. Petrue loseph» Blum, Limburgensie, 33 maii 365. Fridericue deMarguerye, Augustoduno»», 1842. 304. Eleonoras A r ο η n e, Montis Alti, 33 iulii 1849. 2 oetobrie 1837. 266. Francise» Lacroix. Baionetwie, 93 februarii 305. loannes Baptista Bert ea u d , Tutelensis, 1838. 32 inlii 1843. 967. Aloieiue Moreno, Eporediensis, 13 eeptem306. Caietan» Carli, Almirensis* i. p. i„ 33 au­ gusti 1843. bris 1838. 268. Francise» R i v e t, Dirionemia, 13 asptembris 1838. > Badem die Aetas ast *p Censens» loaephua Augustinus 269., Emmanuel Verrolles, Columbioensi» i. p. i., Sslomoai. qnl sano IMS ta» redi tum muneri episcopali ca­ nino nsutiavit, in congregatione· Missioni» valgo Laaaris13 decembria 1838. tarna adaritas, in qua pie obdormivit die l ialti 1874, quatuor 270. August» A 11 ou, Metdensia, 21 februarii Biaina aania post absolutum conciliant Vaticana». Tease 1839. χ sim noaea ia catalogum noa suscepi, quod ille manere epi­ *271. Caeleatinus Guynemer de lu Hailandibre, scopalia haadqeaquaa obiret. iam Vinceunopolitan», 17 mai 1839. * Ita ia libris curiae romuae pro JWmprawi, cum aedes 273. Nicole» Golia, Cariate»is, 11 iulii 1839. Hslmprriuu ht Tbeosslis serius create sit. At vere N au pacte uaia, 37 ianii 1870. / / MK ion F. CATALOGO* PATBUM OONCHJI VATICAN *807. loanne· Whelaad, Anreliopoliiaa» i. p. L, 19 iannarii 1848. *808. loaaaaa Baptiata Ciofi, Owiaaa et Pieatinu», 97 ianuarii 1843. *309. laoobus O en tile, NovarieMie, 97i«aarii 1843. 310. Penina Dupont da» Logea, Mit«n»ia, 97 iaanarii 1843. 811. loeeph G agan e ta, Bperieteienab rit ratbea., 97 iaaaarii 1843. 819. loeeph Maria Alberti, Byranria, 91 atartii 1843. *318. Raphael Purpo, Putoolaaaa, 8 aprili· 1843. 814. loanne» Thomaa Ghilardi, Monti* BegaUe, 98 maii 1843. 315. loaeph Jaannaai, Laoerinna, 19 ianii 1843.1 1β» 349.P*tr» Bigandet, Rataathaerir i. À L, 97 awriM 1848. ’ *848. Ludovie» Alouvry, iam Apaaienria, 16apriUa 184«. *344. GuiUelm» Maaiaja, Caarienaia Lp.L,4 aaU 184«. •846. Kdaarda» Walah, Oaeorioaria, 19 mail 184«. 348. Gaillehaaa Ullathorn», Birmmghamien·!·, 19 aaaii 184«. 347. Alexi» Canoa, Tanamnaia L p. i., 19 mail 184«. 848. Theodora· Foroade, Niverne»i», 93 maii .184«. 349. Modeatu» D enter », V anco arerienai», 18 iulii 184«. 31«. Petrua Severint. Sappenaia, 9« novembria 860. Aloiafaa Maigret, Arathanri» i. p. i., 11 anguati 184«. 851. Petra» Paulo» Truochi, Forolivienri», 91 »eploanne» Dpney, Month Albani, 99 iaaaarii 9 tembrie 184«. *369. looeph Petrua Chauveau, Sebaatopolitanu» 1844· p ^ptoniu» Fereira Vifoao, Mutannenaia, i. p. i., 97 novembria 184«. 99 iannarii 1844. x/ 368. Bartholomae» Legat, Terge»tin» et luatiBalaatpr Fertitta, Cavenri» vtBernenri·, nopolitanu», 19 decenbri» 1846. 864. Franeiacta» Maaauoli, 8. Severini, 91 de­ 96 ianqarii 1844. . 1843. 317. loanne» Henni, Milwauohie^m. 98 novembri» 1843. Λ, 818. . *319. 390. 391. loanne» Baptiata Μ ο n t ix i, Ecolerienai», 366. 96 iaauarii 1844. 399. Petrua do Preux, Baduaenria, 96 ianuarii *86«. 1844. 393. Carolu» Rounelet, Sagienti», 96 ianuarii 867. 1844. *384. loanne» Claudia» Miche, Danaarenri» i. p. i., 368. 9. martii 1844. 396. Gabriel Grioglio, Kuriemi» i. p. i., 9 mar­ 369. tii 1844. 396. Aloiai» Moccagatta, Zenopolitan» i. p.-i., ■ 360. ' 3 martii 1844. 397. Fideli* Sutor, Roaalienri» i, p. i.. 93 iunii' 361. 1844. *398. Gaipar B 0 r o w · k i, Luoeorienri* et Zytome-369. rientia, 3 iulii 1844. 863. 864. 39i) Bonaventure Attenuate, tom Liparenri», *366. 99 inlii 1844. 366. •330. loanne» Georgi» M6Iler. Monuterienai», 3«7. 99 iulii 1844. •331. .FrancÎMU» loaeph» Baudicbon, Baaili. •368. . . . tenu· i, p, i-, 18 anguati 1844. 339. Philippi» Viard, Woïlingtonieàai», 7 fe­ cembri» 184«. Felix Cantimorri, Parmenri·, 91 decem­ bri» 184«. Rphyri» C h i a i · v Tienen»i» i. p. i., 94 fe­ bruarii 1847. PhilippttpMincione, Miletenri·, 19 aprili· 1847. Vinoentiiu D’Alfonao, Pennenri* et Atrienri», IS aprili» 1847. Amedeu» Rappe, Clevelandenri·, 93 aprilia 1847. loaeph N o v e) 1 a, Patarenai» i. p. i., 99 maii 1847. Petru· Vrancken, Colophonienri· i. p. i., 4 iunii 1847. loaeph Serra, Daulienri» i.p.i., 11 iupii 1847. Aloiriu· Ricci, Signinu·, 14 iunii .1847. loanne» Derry, Olonfertenri», 9 iulii 1847. Guillelmu· D e I a n y, Coroagienai», 9 iulii 1847. lacObne Goold, Melburnenria, 9 iulii 1847. Eugeniua Guigue», Ottawienai», 9 iulii 1847. Guillelmu· Bernard» Allen Coiffer, Dru- riparenri· i. p. i., 7 decembri» 1847. *3«9. Nicola» Adolph» Marinelli, Solenai» i. p. i.. 11 iaa»rii 1848. 370. Francràco» Gandolfi, Cornetan» et Çentumcellenri·, 14 aprili» 1848. bruarii 1846. 833. Bertrand» Severn* Maacarou Laurence, Tarbienri», 91 aprili* 1846. *371. Florentin» J au·· en, Axierenaia i.p.i., 9 maii •334. Aloiri» B i e η n a, Hierocaeeareen·» i. p. i.. 91 aprili» 1846. 1848. 336. Alexi» Wicart, Vallia Vidonia, 94 aprili» *379. Antoni» D 0 u m e r, luliopolitanu» i. p. i.. 9 mail-1848. 1846. *373. loanne» Remigiu» Be»»ieux, Callipolitan» 336. loanne· Brady, Perthonaia, 18 maii 1846. *337. loanne» Baptiata Boucho, Alalienai* i.p.i., i. p. i., 90 iunii 1848. , *3^4. Thoma· Pineda y Zaldaiia, S. Salvatori», 3 iunii 1845. 388. loanne· Pellei, Aquaependenti», 94 noyem3 iulii 1848. 376. Hilari» A leaner, Paphenria i. p. i., 6 »epbria 1846. ' témbri» 1848; . 839. lacob» Maria loeeph» Bailli», iam Lnaionenri·, 94 novembri» 1846. *376. luatu» Alphona» Aguilar,Theveatanu» i. p.i.. 340. Daniel Murpby, Hobartonienri», 16 decem­ 6 aepteimbria 1848. 377. loannM Antoni» Balma, Ptolemaidenai» bria 1846. 341. Stephan» Marilley, Lauaaneaai* et Geuei. p. i., 5 aeptembri» 1848. *378. Hannibal Fantoni1, Parennnri»i.p.i., 19»epvenaia, 19 ianuarii 184«. tembri» 1848. «dam PalayNueMt later anhiapiaeepelM Mm ndtraat wrtete»; Mparate uga «t dicaa·· Mdam Ula»> Almlnaam aaUlM «latitlM ■ Hoc la·· iaMraedua «ratlMMa MMarii» OOoaaer, gui facta» Mt «p. Pfttehargaeai· dû il aarMti MO, aid et aadi •t Manari raenatiaaaM aaa· I860, ut lata» aodaim «eriatari» IM» «raptantur, tâter *«· aaertuM ait dia 16 «ateM» 167*, «ta»*·· anal» poat «upraiara MMiüen. Vide 4»· ad au». 660 •daotevi > Vride mafiim ktina aatiatiti· nomaa, gôM par 'danet M uapUm umj» ia Αμμμτ*· «aganit, ta «acr·» UeraraMa· per amnm inepateM, nam luruite» viaari· ap·Molio» ngioei· Xaa-tear 1» Siato .41^19 Mptamtri» 1648 date •IM ia c^adiataram adarianedi atirnteeariea· «aandam tlteto 91e hnaora daeoraadum «Cntum n*e kakrit niai die * 1bWaarii W6A gaaedo Kigi» Cad eandtatar nuntiata· Mt. ·* guidam coat titala JVwimî. Vide iaft» nb au»·. 7*1. 1073 REVuRENDISMMI DOMTfï ïPHCOPl· 379. Aloiaiua Kobèa, Mathoaeaaia L p. i., 27 Hp A 419. loaaaea Mae Gil, Riehmoadieaaia, 33 iulii Umbri» 1848. 1850. 380. Mwritiai d· Saint-Palaia, Vineennopolitaaua, 3 octobri» 1848. *381. Chmtophoru» Koatt, Fnldenaia, 11 deoembri» 1848. Patritiee Xaveriu a Moura, Funehalenaia, 11 deeembria 1848. 383. Iuliaau» Meirieu, Dinienaia, 11 decembria 389. 430. loannea Baptiata Miége, Meeaaaianai· i. p. i., 33 iuHi 1850. *431. Magloriua Angnatiau» Blanebet, Neaqnalioaaia, 38 iulii 1850. 422. loeeph Sohier, Gadareaaia i.p.i., 37 auguati 1860. 433. Hieronymo* Vernari, Brixienaia, 30 aep­ tembria 1850. 1848. 434. loannea Farina, Vioentinna, 30 aeptembria 884. Laurentiua R a n a 1 d i, Pinerolanaia, 11 decem­ 1850. bria 1848. 435. Antoniua Conaaeau, Engoliamenai». 30 aep­ *388. lauuariua Di Giacomo, Aliphanua, 33 de­ tembria 1850. cembria 1848. 386. Antonina Ranta, Plaoentinua, 3 aprilia 1849. *436 Ladialaua Zaboiaki, Scepuaienaia, 30 aep­ 387. loannea F ο η 1 q u i e r, Mimatoneia, 3 aprilia 1849. tembria 1850. 437. Edmundua lacobua Wedekin, Hildeaienaia, *388. Antonina Matthiaa Alexander Jaquemet, Nannetenaia, 3 aprilia 1849. 30 aeptembria 1850. 389. Adtoniua Boacarini, 8. Angeli in Vado et B 428. Petrua Lacarrière, ram Guadalupenai», 3 octobri» 1850. Urbanienaia, 30 aprilia 1849. 439. Maria 'loannea Franoiacn» Allard, Bama390. Aloiaina Vetta, Neritonenaia, 20 aprilia 1849. rienaia i.p.i, 30 ianuarii 1851. 391. lanuariua Maria Aoeiardi, Anglonenaia et 430. Philippua Fratellini, Foroaemproaienaia, Turaienaia, 20 aprilia 1849. 17 februarii 1851'. 392. Ludovicua Maria Icaephua Euaebiua C a r e r o t, 431. Aloiaiua Margarita, Oritanua, 17 februarii S. Deodati, 20 aprilia 1849. 1861. *393. Camilhu Monteforte, Sidonienaia i. p. i, 43*2. Ludovicua P a 11 u d u Parc, Bleaenaia, 17 fe­ 30 aprilia 1849. 394. Franciacua Kelly, Derrienaia, 3 iunii 1849. bruarii 1851. *483. Franciacua B a a n i · 1 ό de To rd*. w« Magno395. Guillelmua Keane, Cloynenaia, 3 auguati 1849. Varadinenai» Latinorum, 17 februarii 1851. 396. Rodeaindua 8 a I v a d o, Portua Victoriae aeu 434. Anaelmua Llorente y Lafuente, B. loVictorienaia in Anatralia, abbaa nulliue Novae aephi de Coatarioa, 10 aprilia 1851. Nuraiae, 15 auguati 1849. *435. loannea Barrebayrouae, Hetalonieoaia *397. Antoniua De Btefano, Bendenaia i. p. i., i. p. i., 33 iunii 1851. 38 auguati 1849. 436. Thomaa Grant, Butbwareenaia, 22 iunii 1851. 398. Liviua Pariatore, 8. Marci et Biainianenaia, 437. Guillelmua Turner, Salfordeaaia, 22 iunii 1851. 28 aeptembria 1849. 399. Felix Dupanloup, Aurelianenaia, 38 aep- c 438. lacobua Brown, Balopienaia, 5 aeptembria 1851. ten>mp 1849. 439. Malbiaa Mengacci, Civitatia Caatellanenai» 400. Ludovicua Pie, PicUvienaia, 38 aeptembria Hortanua et Galleeinua, 5 aeptembria 1851. 1849. 440. Vincentiua B iac eg lia. Thermularum, 5 aep­ *401. Matthiaa Wo I on c* e w a k i, Bamogitienaia, 28 aeptembria 1849. tembria 1861. 441. loannea Petrah Mabile, Veraalienaia, 5 aep­ *402. loaohimua Pereira Ferraa, Leirienaia, tembria 1851. 28 aeptembria 1849. 442. loannea diraik, Budricanai», 5 aeptembria *403. loaohimua Moreira Reia, tam Angolenaia, 1851. 28 aeptembria 1849. *443. Michael Salvi y Munur, Maioricenaia et *404. loannea Antoniua Fridericna Baudri, Are''*~n>uaeMia, 5 aeptotpber ra51. thuainua i. p. i., 38 aeptembria 1849. 444. Caietanua Brinciotti, Bebaatenua i. p. i., 405. Ignatiu» Sellitti, Melphienaia et Rapollenaia, 5 novetnbria 1849. 5 aeptembria 1851. 406. loannea Ranolder, Veeprimienaia, 7 ianuarii 445. Colinua Mao Kinnon. Ariehatenaia, 21 novembria 1851. 1850. 407. Petrua de Dreux- Bréaé, Mulinenaia, 446. Paulua Hindi, laurenaia rit. chaldaic., 24 fe­ bruarii 1853. 7 ianuarii 1850. 408. Armandna Franciacua Maria de Charbon -Ii 447. Ludovicua Gabriel Delaplace, Hadrianonei, Soaopoiitaaua i.-p.i., 15 martii 1850.· poiitanua i. p. i., 37 februarii 1853. 448. loaeph Pukalaki, Tarnovienaia, 15 martii *409. loannea v a n G e n k, Bredanua, 32 martii 1850. 1852. 410. loaeph Arakial, Anoyranua rit armeni, 449. loannea Guerrin, Lingonenaia, 15 martii 1852. 30 aprilia 1850. 450. loannea Longobardi, Andrienaia, 18 martii 411. Raphael Bâche ton i, Nurainua, 30 maii 1850. 413. Franciacua Petagna, Caatri Maria, 30 maii 1853. 1850. I 451. Aloiaiua So do, Theleainu», 18 martii 1852. 453. Bartholomaena D'A v a n a o, Calvenaia et Thea413. Guillelmua de Ketteler, Moguntinua, 30 maii nenaia, admin, apoatol. eccl. Caatellatenaia, 1850. 414. loeeph Stroaemayer, hoanenaia et Sir18 martii 1852. 453. Raphael De Franco, Cataeenaia, 18 martii miaUaia, 30 maii I860. 1862. 415. Petrua d'üria y da Labairù, Pampilonen454. Franciacua Landeira y Sevilla. Carthagiaia et Tudalenaia, 30 maii 1850. nenaia. 18 martii 1853. *416. Emmanuel Manno, Aegitanienaia, 30 maii *455. Adamua Weitkieviea, Minaoenaia, 18 martii 1850. 1853. 417. Alexander Taché.B. Bonifacii, 30 iunii 1850. 456 Ludovicua Régnault, Carnutenaia, 16 maii 418. loannea Baptiata Lamy, 8. Fidel in America, 1853. 33 iulii 1850. Conçu. orxiUh. TOMU» LUI. i «a μ.ιιιβ^ιΐι «i F. CATALOGUS PATBUM OONCILII VATICAN 10» *467. Thom** Cook·, Trifluriaaaaaia, s iuii ]MS. a lore *49®. Toau» Émly, LyoopoHtu» i. p. L, It ha- *468. lomph La Booqua, Garmanioopolitanu 497. i. p. i., 6 iulii 1869. 449. Antoni» La Seal·, 8. 8everi, 97 Septembria 498. 1869. 460. Theodoras de Montpellier, Leodienma, 499. 97 Mptembria 1869. 461. Iwualdus Vitali, Ferentina*, 97 Mptembria 600. 1869. 601. *469. Antoni» Frenael, Areopolitanu i. p. i., 97 eaptambria 1862. •463. Maoari» Haddad, epiaoopu aynoell» pa. •609. triarchae Antiocheni rit graee. melchit, 30 aeptembria 1869. 603. 604. •464. Patritius Durcan, Aohadcnaia, 4ootobria 1869. •466. Patriti» Fallon, Fenaborensis at Dnaceuia, •606. 98 ianuarii 1863. ’ 466. Aloisiu Filippi. Aquiluus, 7 martii 1863. 467. lacobua Ginoulhiac, Gratiuopolitaaua, B *606. Hi 1864. Hyacinth» Maria Barberi, Muoartrualr, 93 iunii 1864. loaeph Fanelli, 8, Angell Lombardornm st Biaaeienai*, 98 iunii 1864. Aloysius Do Agaaio, Triventin··, 93 iuii 1864. Felix Romano, Isola·», 93 iunii 1864. loMpb Hippolytu Sala·, 88. Conceptioni· de Chile, 93 iuii 1864. Ioanna· Alpho»» de Albnrqn«rqne,Cordubensi* in Hispania, 93 innii 1864. Ioann» Leahy, Dromorenaia, 10 iulii 1864. Ludovic» Formerk, LeontopoHtaa» i. p. i., 91 iulii 1864. Augustinus RqskovAnyi, Ni tria nain, 6 sep- tembri* 1864. Franciacua8tefanouios,8amoaaten*iai.p.i., 16 novembria 1864. *507. Alexander Dobra, Lngoaienaia rit. rumen., 7 martii 1863. 468. Franciacua Rudigier, Lincienaia, 10 martii 1853. 18 novembria 1864. 469. loaeph Caixal y Eatradé, Urgelleoaia, 508. Franciacua M a j o r a i n i, Laquedonienaia, 10 martii 1853. 30 novembria 1864. •470. Michael Antoniua A n f o a a i, Mennithensis 609. David Guilelmua Bacon, Portlandenaia, 93 ia­ i. p. i., 16 martii 1863. nuarii 1855. 471. loannea Loughlin, Brooklynensis, 19 iunii 610. Renat» Sergent, Coriaopitenaia, 19 mar­ 1853. tii 1855. •479. Vincenti» Ciccolo, Drepanensis, 27 iunii 511. Innocenti» Sannibale, Eugubinus, 93 mar­ 1853. tii 1866. *473. Ioann» Verea, de Linar», 97 iunii 1863. 512. Ioann» Rosati, Tudertin», 23 martii 1855. *474. Vitali· Tirmarche, Adrasensis i. p. i., 8 iulii 513. Caietan» Rodilosai, Alatriuus, 93 mar­ 1853. tii 1855. 475. Richard» Roakell, Nottinghamenaia, 99 iulii 514. Dominicua Zelo, Averaanua, 23 martii 1855. 615. Philipp» De Simone, Nicoterenaia et Tro1863. *476..Alexander Gon. Liverpolitanua. 99 iulii pieriaia, 23 -martii 1855. 1863. c 616. Franciacua Gallo, Abellinensis, 23 mar­ 477. lacobua Roosevelt Bayley, Nevareensis, tii 1855. 99 iulii 1853. 517. Franciacua Giampaolo, Larinenaia, 23 mar­ 478. Ludovic» de Goesbriand, Burlingtonensis, tii 1856. 99 iulii 1853. 518. Petr» Rota, Guaatallenaia, 23 martii 1855. 479. Thaddae» Amat, Montereyenaia et Ange­ 519. Ioann» Vitexich. Veglenaia, 23 martii lorum, 99 iulii 1853. 1855« 480. Augustus Maria Martin, Natchitochenaia, 520. Francisco· KouHet de La Bouillerie, 29 iulii 1853. ' Carcassonenais, 23 martii 1855. 481. Aemygdiua Foachini, Ciyitatia Plebia, *521. Ioann» Escalante. Anutasiopolitanua i.p. i., 19 aeptembria 1853. 23 martii 1865. 482. Vincenti» Materoaai, Rubenaia et Bitun592. Guillelm» Vaughan, Plymuthensis, 10 iulii . 4 tin», 19 Mptembria 1863. 1855. 483. Henric» FOraier, Vratialavienaia, 12 aep­ 693. Dominic» O'Brien, Vaterfordienais et Litembria 1863. •morieuia. 3 auguati 1855. *484. Ioann» Deppen, Samensia i. p. i., 15 no594. Nicola» Pace, Amerinus, 28 aeptembria vambria 1863. 1856. 485. Petr» Speranse, Bergomenqia, 19 decem­ 595. loaeph Formiaano, Nolan», 98 aeptembria bria 1853. D 1865. 486. Eduard» Vasques, Paumenria, 90 decem­ 596. Raphael M oriaciano, Squillaoenaia, 28 «op­ bria 1853. tem bria 1855. 487. ThomMSalaano, Tanenaia i.p.i., 13 ianuarii 697. Ioann» B e n i n i, Pisoienais, 28 Mptembria 1854. 1856. 488. David M oriarty, Kerrie»ia et Aghadone»ia, 698. Claudine Plantier, Nemauaenai·, 28 Mp­ 5 martii 1864. tembria 1866. •489. Athanaaim.Zuber, Aug»topclitan» i. p. i„ 599. Ludovic» Del alie, Ruthenenaia, 98 aeptembria 1856. 8 martii 1864. 490. Ignatiua Persico, 8avanue»ia, 8 martii 1854. *530. Fraaououa de Ornate y Caatrillon, de 491. Benedict» 499. *493. 494. •496. di Riceabona, Tridentin», 7 aprilia 1854. Vineantiua Zubranioh, Raguainw, 7 aprilia 1864. loaeph» Emmanuel de Lemos, Conimbricenaia aeu Colimbrienaia, 7 aprilia 1854. Carol» Colina, Tlaaoalenaia, 7 aprilia 1864. loaeph Frausberg, Sidymeuaia i. p. i., 7 aprilia 1864. Truxillo, 98 Mptembria 1866. 631. loMph Dal Prate-Belmonte, Thyatirenm* i. p. i., 98 decembria 1856. 532. Ildephomu Renat» D o r d i 11 ο n, Cambyaopolitan» i. p. i., 7 decembri* 1855. 533. Vincenti» Moretti, Iniolenaia, 17 decembri* 9855. 534. Ioann» Renier, Feltrenaia et Bsllunaaaia, 17-decembri· 1865. 1077 535. Aatoahm Jordaay, Foroiuliansia «t Talo-,1*673. Raphael Salinae, Cochabombenaia, 19 mar­ tii 1867. nensis, 90 decembria 1866. ■ *53*. Joannas Baptista Nebiba,Tineinisueia, 20 de­ cembris 1865. 537. Laurentius G i 11 ο o 1 y , Rlphineaai·, 18 fe­ bruarii 1858. 538. Daniel Mac Gottingen, Rapotonsis1,18 fe­ bruarii 1856. *539. Jacobus Walsh, Kildariensis at Leiglioneie, 18 februarii 1856. 540. loanne· Farrell, Hsmiltonensis, 18 februarii 1856. 541. Adolphus Pineonnesu)t, Birtbanus i.p.i, 18 februarii 1856. 542. Patritius Morsn, Dunedinensia, 18 februarii 1856. 543. Michael Navarro, Cucurientia i. p. i., 8 aprilia 1866. 544. HadrianpsLanguillat.Sergiopolitanue i.p.i., 20 mai 1866. 546. 546. 547. 548. 549. 550. 551. 552. Elias Antonius Alberani. Asculanus. 16 iunii 1856. Thomas Pe asero, Troianua, 16 iunii 1856. Henricua De Rosai, Caaertanua, 16 iunii 1856. Bernardinua Maria F r a a c o 11 a , Fodianua, 16 iunii 1856. lacobua Bernardi, Maaaanus, 16 iunii 1856. lacobua Antonius Claudius Maria Boudinet, Ambianenaie, 16 iunii 1856. Marcua C a 1 o g e r b, Spalateneis, 19 iunii 1856. Conradua jiartin, Paderborneuaie,' 19 iunii 1856. loseph-Emtnanuel Arroyo y Niùo, de Guay ana, 19 iunii 1856. Georgius Jeachke, DiocaeaaAenais i. p. i, 574. loannes Baptista 8 e s n d e 11 a, Antinoensis i. p. i., 28 aprilie 1867. 575. Petrus Buffetti, Brictinoriensis, adminiatr. apoat. eecL Sarsinatenaia, 8 augusti 1867. 576. losephTargioni,Volaterranus,3augueti 1857. 577. Aloisius Psole tti, Montis Politioni, 3 augusti 1857. 578. Petrus do Pompignac, 8.Flori, 3 angusti 1867. *579. Jacobus D’Aguiar, Brigantienaia et Mirandenaia. 3 auguati 1857. *580. loanneaNepomueenus deMarwita. Culmen- aia, 3 auguati 1857. *581. Valentinus Baranowski, Lorymenaia i.p.i., 3 augusti 1857. 582. Eustaohius Zanoli, Eleuthoropolitanus i.p.i., 17 angusti 1855. •583. loannes LOers, Wayne Castrensis, 22 aeptembris 1857. , . 584. Joseph de Los Rios, Lucensis, 25 septembris 1857. *585. Rodericus Echevarria y Briones, Segobienaia, 25 aeptembria 1867. 586. Michael O' H e a, Roaaenaia, 11 decembris 1857. 587. Patritius Lynch, Carolopolitanua, 11 decem­ bris 1857. <’ ·>■ 588. Joseph Papardo dei Parco, Sinopensia Ί. p. i., 11 decembria 1857. 589. Clemens Pagliat^f Anagninus, 21 decem­ bris 1857. ' 590. Petrus Sola, Niciensis, 21 decembris 1857. 591. Georgius Dobrila, Parentinos et Polcnsis, *554. 21 decembria 1857. f 592. Georgina Smiciklaa, Criaienaia rit. ruthen., 19 iuhii 1856. 21 decembris 1867. 555. Zephyrinua Guillemin, Cybietranus i. p. i.. C 593. Coemas Màrrodan y Rubio, Tiruonensis, 5 augusti 1856. 21 decembris 1857. *556. Bernardinua Medina y Moreno, de Car594. Bernardus Conde y Corral, Zamorensis in thageua in Jndiia, 16 septembrie 1856. Hispania, 21 decembris 1857. *557. Dalmatiua D'Andrea, Bovenaia, 18 Septem­ 595. Franciacus a Paula Benavides y Navarbria 1856. rete, Saguntinus, 21 decembris 1857. *558. Vincentius L i p s k i, lonopolitanus i. p. i., 596. Ferdinandus Blanco y Lore neo, AbuJensie, 18 aeptembris 1856. 21 decembria 1857. 559. Philippua Vespasiani, Fanenaia, 15 de­ *597. Petrus Lucae Aeenaio yPobes, Incensis, cembria 185.6. '560. Clemens Fares, Pisaurensia, 15 decembria 21 decembris 1857. , 1856. 598. Matthaeus Jsume y Garau, Minoricensis, 21 decembria 1857. 561. Vincentius Ferreriua G a a a e r , Brixinensis, 599. Paulut Benignas Carrion, de Portorico, 15 decembria 1856. 21 decembris 1867. 562. Franciacus Marinelli, Porpbyrienaia i. p. i., *600. Petrus Krejci, Oropensis i. p. i.^21 decem­ 15 decembria 1856. bris 1857. 563. Thomaa Furlong, Fernenaia, 9 ianuarii 1857. 601. Augustinus Vérot, S. Augustini, 21 decem­ 564. lacobua Wood, Philadelphienaia, 9 ianuarii bria 1857. 1857. p 565. loannes Mac Evilly, Galvipnsis, 9 ianuarii *602. Vitalia Justinus Grandin, Sataleneis i. p. i., 21 decembris 1857. 1857. 603. Franciacus Mac Farland, Hartfordiensis, 566. Guillelmus Elder, Natcheaensis, 9 Ianuarii 8 ianuarii 1868. 1857. \ 567. Guillelmus îoaepkua Hugo Clifford, Clif604. Eduardua Horan, Regiopolitanua aeu Kingw toniensis, 29 ianuarii 1857. atonienais, 8 ianuarii 1858. *605. Ruggerius Biundo, Cephaludenaia, 11 martii 568. Ludovicua Dslouey, Vivarienaia, 19 martii 1858. 1857. 569. Petrus Gérault do Langalerie, Belli606; Carolus Fillion, Cenomanensis, 11 martii cenais, 19 martii 1867. 1868. 570. Petrus Maria Ferré,Casalensis, 19 martii 1857. 607. loannes Devoucoux, EbroicenSis, 18 mar­ 571. „Amandus Maupoint, 8. Dionysii Reunionis, tii 1858. * .. 19 martii 1857. 608. Ignatius de Senestréy, Ratisbonenaia, 572. loannes Solar, 3. Caroli Aneudiae, 19 martii 18 'martii 1858. . 1857. 609. .lacobua J e a n c a r d , Ceramenaia i. p. i., 18 martii 1858. 610. loannea Theophilus Pinehon, Polemonienaia 1 Hic ledit inter priâtes poti tasai ad aede· Anueasasi i. p. i., 23 aprilie 1858. tnastattoaeat dta 11 amrtii 1870 habitaaa *553. 611. Francisons Kerril Amherst, Northantonien- A 648. loannea Zdpada, de Comayagua, 15 aprilia sis, 14 maii 1858. « 1859. ‘ 649. lacobuaQuinn, Briabaneaaie, ISaprilia 1869. 612. Paschalis Va i e i i, AntipheUeasis i. p. i., 650. Antonina Halagi, Artuinnncia tit armeai, 1 ianit 1858. *613. Antonius Fialkowski, Cameneciensia, 15 aprilia 1869. 36 iunii 1868. *651. laeobu Whelan, Diocletianopolitanua i. p, i., 614. Ludovicus Idèo, Liparenais, 26 iunii J868. 15 aprilia 1859. 616. MichaelPayh y Rico, Conohenais in Hispa-' *652. loanees losephus de Aycinena, Tranopolitanus L p. L, 15 ^prilia 1859. nia, 25 iaftii 1858'. 616. Andréas Rusalos y Mufios, Almerienaia, *653. Felicissimus Coccino, Marroehienaia i. p. i., 25 iunii 1858. 617. lacobua Etheridge, Toronensis ii. p. i., 25 iunii 1858. *618. loannea Boasmann, Dioclensis i. p. i., ' 25 iunii 1858. *619. Augustinus Franco, Hermopolitanus i. p. i. rit graeci, 25 iunii 1858. •620. Michael Flannery, Ijfconenaia, 6 iulii 1858. 3 mail 1859. 654. Carolua Maccbi, Regiensis, 20 iunii 1859. *655. Alphonaua Maria Cappotta, O-avinenaia et Montis Pelusii, 20 iunii 1859. .656. loaeph Teta, Oppidonsia, 20 iunii 1859. 657. Aloiaiua Riccio, Caiacenaio. 20 iunii 1859. 658. Michael Mi le II a, Aprutinua, 20 iunii 1859. 659. loannes Baptista Sicilian!. Caputaquenaia et V aliénais, 20 iunii 1859. 6S1.' Dominicus Fanelli. DiaHenaia, 27 septem- H 660. Franciacua Xareriua D'A mbroa io. Muranua, tria 1858. 20 iunii 1859. *622. Canaehm Valenti, Mauriensis. 27 aeptem­ 661. Andreaa Emmanuel As mar, Zakuenaia et bria 1868. 623. loannea Antonina 'Augustus Bélaval. Apamiensis, 27 aoptaabris 1868. 624. Pancratius Dlnkel, Augustanus Vindelic.. - 27 aeptembria 1858. 625. Petrua Maria Cubero y Lopez de Pa­ dilla, Oriplenaia, 27 aeptembria 1858. 626. loachimua Lluch, Salamantinus et Civitatenaia. 27 aeptembria 1858. •627^ Adunua Kr.aainaki, Wilnensis, 27 aeptem­ bria 1866. •6‘Λ. loaeph H t an ie wiki, Platearum i. p. i., 27 septomhria 1858. *629. H^nricu» Plater, Mosynopolitanlis i. p. ii, Nuhadranensis rit cbaldaici, 22 iulii 1859. *662. Nicolaus Franciacua Florentini, Curienaia, 16 aeptembria 1859. 663. loannes Quinlan, Mobilienais, 26 aeptembria 1859. 664. Simon SpHotroa. Tricaricenaia. 26 aeptem­ bria 1859. 665. Felix Fruobaud, Lemovicenaia, 26 aeptem­ bria 1859. 666. Ludovicus Epivent. Aturenaia, 26 aeptem­ bria 1859. 667. loaeph Lopez Crespo. Bantanderiensis. 20 septembrM 1869. 668. loannes losephus' Lynch, Torontious'. 26 aeptembria 1'859. , C 669. loannea Sweeny. S. Ioann is. 9 decembris 1859. 670. Petrua Pichon, llelenopulitanus i. p. i.. 24 ianuarii 1860. •671. Petrus losephus Tordoya. Tiberiopolitanua i. p. I* 13 martii 1860. 672. loannea Monetti, Cervienais, 23 martii 1860. 673. Alexander Sp og ii a . Comaclenais. 23 martii 1860. 674. j|Hoiaiua Mariotti. Feretranus. 23 martii , 1860. ' ^ 675. Valeriua Laapro, Gallipohtanus, 23 martii 27· aeptembria 1858. *630. Alexander ϋ erea n i ew ic z. Meximinianopolitanua i. p. i.. 27 aeptembria 1858. 631. Ignatius Carolus Victor Papardo dei Parco. Myndenaja i. p. i. praelatua Hulliiu S. Luciae de Milia in Hicilia. 27 aeptembria 1858. 632. Yaleptinua Wiery. Gurcensia, 30octobria 1858. 633. Ptetrua T i[k i a n. Bruaenaia rit. armçni, 31 oc­ tobres 1858. , 634. Kènatua Maria Carolua Poirier, Roaenaia. 12 novembria 1858. 635. Antonius Maria Va Ienz>an.i, Fabrianensia et Mathelicensis, 23 decembria .1858. 636. Hyacinthus Luzi. Narniensia, adminiatr. apoat. ccd. Mandelenaia. 23 decembria 1858 637. Melchior Lo Piccolo, Nicoaiedaia Herbitenais. 23.decembria 1858. 638. loannes Guttadauro di, Reburdone, Catalanisiadeneia. 23 decembria 1858. 9639. Venceslaua Soie, Senienaie,'adminiatr. perpet.,D J eccl. Modruasenaia, 23 decembria 1858. I 640. Ferdinandua ArgOollès y Miranda. Aaturicensis. 23 decembris 1858. *641. Didacua Marianus Alguacil y Rodriguez, Victoriensis 1n Hispania, 23 decembria 1858. *642. loaeph Vinceiftiua Ramirez di Arellano, Cqrdubenaia iu republica Argentina, 23 de«Hlbria 1858. 643. lacobua M. O'Gorman. Raphanenaia i. p. i., / 18 ianuarii 1859. · . *644rThomas L. Grace, 8. Pauli de Minnesota, 21 ianuarii 1859. *645. lacobua Duggan, Chicagienaia, 21 ianuarii ,· 1859. * ^46. Antonins Pei tier, Vbciencis. IBÎMprilia 1859. *647. loaeph Juszyneki. Sandomirenaia, 15 aprilia 1859. 1860. •676. CaietnnusStriacia, Nuacanua, 23 marti( 1860. 677. Aloisius Lembo, Coaronensis, 23 martii 1860. 678. Miohaelangelus Celeaia, Pactenais. 23 mart» 1860. 679. Bartholomaeue Widmer, Labacensia, 23 mar­ tii 1860. 680. Ambrosius A b d u, Mariamnensis rit." graec. melchit., 20 apatlis 1860. 681. Petrus Mac Inty re, Carolinapolitanus, 8 mail’ 1860. 682. lacobua Rogers, Chathamensis, 8 mail 1860. 683. Patritius Dorrian, Dunenais et Connorenaia. 22 iunii 1860. , 684. Petrus Dufal, Deloonenaia i. p. i., 3 iulii 1860. 685. Bonaventure Rizo Patron, Sadtenaia, 13 iiliu 1860. 686. Ludbvioua Faurie, Apolloniensia* i. p. i., 2 aeptembria I860. i Hic factas ep. Bcbiaeaaia i. p. i. 96 sept. 1859, mexsae Torontinu 99 apriUa 1990, aep. eiaadaaa aedia renuntiatae est 19 martii 1970, ex quo locus inter arcMepiaoopoe ompavit. w 1081 REVERENDISSIMI DOMINI EPISCOPI 687. EugMiuz O'Co···!, VaUMpmtM·!·, Μ »«ρUmbru I860. 688. Alexander Bonn’*·, OeaaadiMM· at TeqMaTariaaaia, 98 wpUmbri· 1860. 689. S^baatiaaua Dias Laraagaira, 8. Petri Fta■injaQraadeaaia Auatralia, 38eeptémbria 1860. 690. Aleiaiwa DoeSaatoe. Fortalaxienei», 98eapUmbria i860. 691. Miahaol Domenec, Pittaburgenaia, 98 top­ Umbria I860. 692. Tbomaa G r i m 1 e y. Antigonenaia i. p. i„ 13 dooembria 1860. 693. Antoaitta de Macedo Coata. Balomenaia de Pera, 17 deoenbria 1860. lots *798. Laaraatiaa Btadaeh. Orthoaiaaaia i. p. i.. 99 aaii 1869. 729. Beraardiaea Trionfetti, TarraeineMia, PriTeraeaaia at Satiaaa, 26 aepteabria 1862. 730. loaaaea Bravard, Ceaatantiaaaie, 26 aep. tambria 1862. . *731. PraaoiMM Gainaa. Novae Cdeerea. 96 aapUmbria 1869. *739. Aatoaiua Alvea Martian, Viaenaia. 25 aepteoibrie 1862. 733. Antonian Galoeki, Auwthuntinna i. p. i„ 25 aeptembria 1862. *734. Mattbiaa Maioronak, Hieriehuntinue i. p. i . 25 nepUmbria 1862. *694. loanneo Kiatemaker. Uranopolitanuai.p i., 735. Claudiue Maria Dabnin. Galveatonieiuie. 17 deoombria 1860. 15 oetobria 1762. 695. Claudine Magni. , Annecieaaia, 18 martii 1861. 736. lacobua Btepiachnegg, Lavantinua. 18 ia­ 696. Emmanuel Ravinet, Trecentit, 18 martii nuarii 1863. 1861. 8 737. NieolauaConaty. Kilmorenaia, 11 martii 1863. 697. Antonina de Vaaconcelloa Pereira de 738. Nioolaun Adamea, Halioarnaaeenaia i. p. i. Mello, Lamacanaia. 18 mar£ii 1861. 11 martii 1863. *698. Hadrianua Wlodareki, Iborenaia i. p. i.. 739. loeeph Papp-SaiHgyi de Illenfalva, 18 martii 1861. Magno- Varadinenaia rit. rumeni, 16 martii 1863. 699. Gerardua Wilmer. Htrlemenziz. 26 aprilie *740. Vincentiua Popiel, Plocenaia, 16 martii 1863 1861. 741. loannea BaptiaU Greith, 8. Galli, 16 mar­ 700. Georgina Bu tier. Limericenaia. 12 iunii 1861. tii 1863. ' 701. Carolua Colet. Lucionenzi·. 22 iulii 1861. *742. Emmanuel Pa la cion, de Paraguay. 16 mar 709. Francieeua Maria loaephut Le Courtier. tii 1863. Montia Peetulani, '22 iulii 1861. *743. Paulua Rae w u ak i, Pruaenaia i. p. i.. 16 mar *703 Ludovicua Saraiva, S. Ludovici de Maragnatii 1863. no, 22 iulii 1861. 744. Fidelia Abbati. Sanetorineneia. 17 mart» 704 Remigiua E.tevee de Toral. Concbenaia 1863. in America, 22 iulii 1861. 745. Franciacua Suarez Peredo. Verne t'ruci. 705. Antoniua Moneacillo. Giennenaia. 22 iulii aeu lalapenaia, 19 martii 1863. 1861. 746. loannea Baptiata Ormeechea. de .Tnlatv 706. Henricua Meret. Surenaia i p.i . 22 iulii 1861. cingo, 19 martii 1863. 707. ‘Robertua Cornthwaite. Beverlacenaia. c 747 Ambroaiua Serrano, de Ghilapa. 19 martn 1863. Λ 3 aeptembria 1861. 708. Fridericua Zinelli. Terviainua, 30 meptem748. loannes Baptista GasaiHAuk. iim Nene bria 1861. tenais. 21 aprilie 1863. 709 Aloiaiua Di Canoaaa. Veronenaia, 30 aep749. Ephretu Eustathius Too magi. Karputhensis. tembria 1861 Bugiacheneis et Adiamensis rit. synac.. 3 iu710. Baailiua Gil y Bueno. Oacenaia et Barbahi 1863. atrenaia, 23 decembria 1861. 750. loannea Tissot. Milevitanus i. p. i.. 6 au 711. Benedictua Vi 11 am 11 j a n a. Derthuaenaia. gusti 1863. 23 decembria 1861. 761. Aleisius Elluy. Tipasitanus .. p i.. 9 sugusti *712. Petrua Maria Lagüera y Menezo. Oxo»863.. menaia. 28 decembria 1861. 762. Michael AdriSnus Hankinson. Portu» Lu7 13. Franciacua Baloaiua C re apo y Baututtk. avpaaia,97martiil86·. *784. Dominion». May er, Ci»ame»i· i. p. i., 1 oe­ 763. tobri· 1863. 766. Aloiaiu· 'de Tola, Borieeenaia i. p. i., 1 ootobria 1863. *766. Ludovic» Caro)» Baquet, Parie»» i. p. L, 1 oetobri· 1863. 767. Flaviae» Petru Matah, laairenai· rit. riaei, II oetobri» 1863. 768. Franciacu» Andreoli, Callietui· et Pergu­ lano·. 91 decembri» 1863. 769. Paul» Micaleff, Tifernatonaia, 91 decem­ bri· 1863. 770. Antoni» Petti nari, Nueerinu», 91 decem­ bri· 1863. 771. loanne· Dour·, Sueaaionenaia, 91 decem­ 809. loeephu Maria Galabart, Paraaan^a, 97 martii 1866. 803. loaunea Huerta, Puieaeia, 97 martii 1866. 804. loeeph Moreyra, Ayaeaqueaaia, 97 martii 1866. 806. Emmanuel Del Valle, Huanucenaia, 97 mar­ tii 1866. •806. lolian» Ochoa y Xara, Cuieenaia in Peravio, 97 martii 1866. *807. FrAncUcu» Solano· de Ri>eo, de Chachapoyaa, 97 martii 1866. •808. Emmanuel Fraacise» Barru tia y Croquer, Caryatenai» i. p. i., 97 martii 1866. 809. Gabriel Mariaaay, Palaeopolitanos i. p. i.. 97 martii 1866. bri· 1863. loeeph Montagut, Segobricenaia, 21 decem- B *810. Petrua Ignatina de Benavente, Thespien­ si» i. p. i., 97 martii 1866. bria 1868. •773. loeeph De Oliveira, Angolenaia, 91 de­ *811. Barnabu Garcia Ceadn, Byblienais i. p. i., 16 aprilis 1865. cembri· 1863. *7T8. 774. Atoiaina D'Herbomea, Miletopolitanu» i. p. i., 29 decembria 1863. 775. loaeph balandari. Metropolitan» i. p. i., 20 martii 1864. >76. Eli·· Mei Iu e, Akrenai» rit. cbaldaici, 5 iu­ nii 1864. > 777. Isidorus Clut. Arindelensi» i. p. i.. 3 augusti 1864. 778. loannes Elliot Bet-etme. episcopus ayncellua patriarchae Syrorum rit. syriaci, 3 au­ gusti 1864. 779. Joanne· Strain. Abilensis i. p. i., 3 »eptemori» 1864. 780. > Thomae Nu It y , Midenai·. 3 aeptembri! 1864. 781. Eduardta Dubar, Canatbensi» i. p. i., 6 aep-C tembri· 1864. 789. Edmund» Francisco» O u i e rr y , DanabemÎia^ 819. 813. *814. 815. 816. 817. Nicolao»Power, Sareptanu» i. p. i.. 24 aprilia 1865. Laoreotioa Bonaventure Shiel, Adelaidopoli tenus, 93 iunii 1865. Metthae» Quinn, Bathurstensis, 23iunii 1865. Patricius Feehan, Nubvillenaie, 7 iulii 1865. loanne» Conroy. Albenensis in America, 7 iulii 1865. Raphael Popow, admin, apoato). Bulga­ re rum, 4 augusti 1865. *818. loanne· Baptista Swinkel», Amoriensia i. p.i., 12 aeptembri· 1865. 819. Stephaiyi· Perea Fernandez, Malacitanu», 25 aeptembri· 1865. 820. Fabien» Sebastien» Areniana, Calaguritano» et Calceatenaia. 25 aeptembri· 1865. 821. Ferdinand» Ramirea y Vasque», Pacen•ia in Iliapanie, 25 aeptembri» 1865. i. p. i. 6 aeptembri» 1864. 822. loaeph Aloyii» Alve» Feijü, 8.Jacobi Ca­ *783. Eugeni» Stephen» Charbonnier, Domipiti» Viridi», 95 aeptembri» 1865. tiopolitan» i. p. i., 6 septembris 1864. *893. loacbim Conçoive» de Azevedo. Goya784. loanne» Faict, Bhugentis, 22 aeptembri» 1864. censis, 95 aeptembri» 1865. 785 Ferdinand» Ara a tue Augustino» losephus 824. Emmanuel Ulloa y Calno. de Nicaragna, D u p o u d, Aaotensis i. p i, 22 septembris 1864. 25 aeptembri» 3865. 786. Hyacintho» Vera. Megarensis i. p. i., 22 Sep­ *825. loaeph Durguth, Sionenti» i. p. i., 25 aep­ tembri» 1864. tembri» 1865. 787. Gaspar Mermillod, Hebronensia i. p. i., *826. loanne! Nepomucenua Amberg, Europen■ 22 aeptembri» 1864. •i» i. p. i., 25 aeptembri» 1865. 788. Agapi» Domani, Ptolemaiden»i» rit graec. ‘ 827. loanne» Marangô, Tenenai» et Myconenai», melchit., 4 decembri» 1864. 13 novembri» 1865. 789. Angulus Kraljevic. Metellopolitanu· i. p. i., •828. lacobu» Murray, Maitlandienaia, 14 novem­ 6 decembria 1864. bri» 1865. 790. lacobus Do nn e 11 y, Clogherienaia, 10 ianuarii 1865. D 829. Bonifacio· Antonius Toscano, Neo-Pampilonensi·, 14 novembri· 1865. 791. Eligiu» Coti, 1’rieneoai» i. p.i., 5 februarii 830. Nicole» Frangipane, Concordienai», 8 ia­ 1865. nuarii 1866. 792. Claudiu» Dépommier, Chry»opolitan» i. 831. Augustin» Paul» Wahala, Litomericenai» p. i.. 17 februarii 1866. in Bohemia, 8 ianuarii 1866. 793. loannes .Ghiureghian, Trapeauntinu» rit. 832. loanne· Losano, Palentinu·, 8 ianuarii 1866. armeni, 95 martii 1866.: 833. Antoni» lordà y Solèr, Vicensis, 8 ianua­ 794. Michael Fogaraty, Tranaaylvanieui», rii 1866. 27 martii 1865. 795. Guillelm» Meignan, Catalaunenti», 97 mar­ *834. loanne» Pereira Botelho de Amaral e Pimentel, Macaone»ia, 8 ianuarii 1866. tii 1865. *835. loaeph Romero, Dibonenaia i. p. i., 8 ia­ 796. Franciacu»Gueullette.Valentinensis,97mar­ tii 1865. nuarii 1866. *836. loaeph Barranco. Carpasienai· i. p. i., 8 ia­ 797. Stephanus Remédié, Elnenti», 27 martii 1865. nuarii 1866. 837. loanne» William», Boatonienaia, 9 ianuarii 798 Raymundua Garcia y Anton, Tudenaia, 1866. 27 martii 1865. *799 loanne» loaeph» Aragonèa,'Novae Sego838. Agapi» Baoiai, Cariopolitanua i. p. i. rit. biae, 97 martii 1865. eopht., 3 februarii 1866. 10« •Ml. 840. 841. 842. 848. 844. 848. 846. 847. 848. 848. 850. 851. RKVKRdfDneiMl DOMUI IPISOuPI lu« YlMMbii Brue·», Magadan· i.p.L, 11 mr- a tü 18«. Carolna La Roeqna, 8. HyndutH, 90 martri 18«. Btephanna Iara«lian. Karputheaaia rit. ar­ ment, 10 aprilia 18«. , loannea Hennaaay, Dnbnqaasaia, 24 aprilia 18«. Ednardna Fitigarald, Patriculaoua, 24 apri­ lia 18«. Baraardaa Patitjaau, Myriophytenaia i.p.i., 11 maii 18«. . Stapkanaa Malehiaadaeh, Eruernminaaia rit. armani, 18 mail 18«. Carol·· Place, Maaailianaia, 29 iuaii 18«. Ioanna· Baptiata Lequette, Atrebatenaia, 22 iunii 1866. •76. Viaeeutaua Jeknlfaluay, Albo· Bnguliurin 99 februarii 1867. 877. Ladbiana Bird de Kaadi-PaUay, Baathmuriaaafe, M februarii 1887. 878. Btuphuuua Pankeviea, Muakaemaabaia rit. , rwtb, M februarii 1887. 879. Frnnoiaeaa G rea, Teraataaioaaia, 99 februarii 1867. 880. Flaviana· Hageaia, Baioaemria, 99 februarii 1867. 881. FrUuebeus de Leourod, Eyetettenaia, 29 fe­ bruarii 1M7.,· 889. Philippee Maeetti, Tripolitanae i. p.i. adminietr. apeet. abbatia· uuIImm Sablaqnanaia. 92 februarii 1M7. 883. Coneeptino Foeaeeetti, Lyatreeaia i. p. i., 29 februarii 1867 loannea Bée al, Vanetanaia, 29 iunii 1865. 884. Amatu· Pagnueei, Agathonicenaia i. p.i.. 15 martii 1M7. Petrua Grimardiaa, Caduroenaia. 22 iunii B 885. Caiatanua Francaaehini. Maccratenai» et 1866. loannea Beckmann, Oanabrugenaia, 22 iu­ Tolentinna, 97 martii 1867. 8«. Antonine Maria Fania, Potantiaua,et Marnii 18«. aioeeai», 27 martii 1867. Ignatius O r d ο n e a. Bolivarenaia, 22. iu­ 887. Andrnaa Formica, Cnae«uei·, 27 martii nii 1866. 1867. Georgina Dubocowich, Pharenaia, 25 iunii 1866. 888. Carolua Bavio, Aateneia, 27 martii 1867. 853. Marianua Breamea Arredondo, Gua889. Laurentiua G a a t a I d i. Salutiarum. 27 martii dixenaia, 25 iunii 18«. 1867. 854. loaeph de La Cueata y Maroto, Aurien890. Eugeniua G a 11 e 11 i, Albae Pompeienaia. aia, 25 iunii 1866. 27 martii 1867. 85.5. Marianus Ortis L'rruela, Teienaia i. p. i., 891. Antonina Colli, Alexandrinua Statelliorum. 25 iunii 18«. 27 martii 1867. 856. Angelua Di Pietro, Nyaaenue i. p. i., 25 iu892. Henricu'a B i n d i, Piatorienaia et Pratenai». , nii 1866. 27 martii 1867. 857. lacobua Chadwick, Hagulatadenaia at No893. loannea Za|ka, laurinenaia, 27 martii 1867 rocaatrenaia, 12 auguati 1866. 894. Leo Thomea. Rupellenaia, 27 martii 1867 *858. Emmanuel R i a ù o , Thaumacenaia i. p. !.. C 896. loeeph Foulon. Nanoeieneia et Tullensi». 29 auguati 1866. 27 martii 1867. *859. lacobua Lynch, Arcadiopolitanua i. p. i., 896. Auguatinua Hacquard. Verdilnenaia. 27 mar­ 31 auguati 1866. tii 1867. *860. Samuel 8h ee h y . Bethaaidenaia i. p. i., 12 no­ 897. Felix de Laa Caa.ee, Conatantinianua ot vembria 1866. Hipponenai», 27 martii 1867. 861. Ludovicua F. La Flèche, Anthedonensia 898. Leo Meurin, Aecalonensis i.p.i., 27 martii i. p. i.. 20 novembria 1866*. 1867. 862. Guillelmua Lanigan. Goulburnenaia. 18 de­ 899. Gabriel Capaccio, Mellipotamenai» i. p.i.. cembria 18«. 10 maii 1867. 863. loannea Langevin, 8. Germani de Rimouski, 900. Antoniua Grech Delicata Cassia Tps t a ferrata. Gaudiaienaia, 17 maii 1867. ' 15 ianuarii 1867. 864. loaeph A g g a r b a 11, Senogallienaia, 22 fe­ *901. loannea Valah, Londinenaia', 4 iulii 1867. bruarii 1867. 902. loannea-Baptista Irenaeus Ca 11o t. Oranensia, 865. loaeph Bovieri, Faliacodunenaia, 22 fe­ 12 inlii 1867. *903. loaeph Cybichowvki, Cinnenai» i. p. i.. bruarii 1865. 12 iulii 1867. 4 866. luliua Lenti, Nepeainua et Sntrinua, 22 fe­ 904. loannea Baptista Zwerger^ Secoviensia. bruarii 1867. 3 auguati 1867. 867. Thomae Gallucci, Reeinetenaia et Laure-0 tenu·, 22 februarii 1867. 905. Amatua Guilbert. Vapincensia. 20 aeptembria 1867. 8«. loannea Baptiata Cerruti, Savonenaia et Naulenaia, 22 februarii 1867. *906. Marianua Cuartero y Medina, lareneis. 869. loaeph Giuati, Arêtinna, 22 februarii 1867. 20 aeptembria 1867. 870. Hannibal Bar a bea i, 8. Miniati, 22 februarii 907. Franciacua Dominicus Ray nandi. Acgenai» i.p.i., 12 deeembria 1867. 1867. 908. Corneliua Mac Cabe, Ardagadenaia. 17 de­ 871. loaeph Roaati, Lunenaia-Sananenaie et cembria 1867. [ Brugnatenaia, 22 februarii 1867. 872. Anaelmua Faùli, Groaaetanua, 22 februarii 909. Raphael Corradi, Balneoregienais, 20 de­ 1867. ' cembria 1867. 873. Salvator Angelua Demartia, Galtellinenaia910. Franciacua Cardoso Ayres, Olindensis. 20 decembria 1867. Norenaia, 29 februarii 1867. 911. Theodorus G r’a v e x, Namurcenaia. 20 decem­ 874. Franciacua Zunnui Caaula, Uxellenaia et 862. Terralbenaia, 22 februarii 1867. 875. lacobua Jana, Augustanus, 22 februarii 1867. i Factu» Triflarianaaria dia 90 aprilis 1870, quo Tbumas Cook, cuius coadiutor erat, mortuu» est. " bria 1867. 1 Haec sedes, quae prius Saadvjreuis dicebatur, surislo aaaaine, LondiMaais nuncupata eat tenere decreti die 8 octobrls 18W editi. t '.' ' 10β7 ' ' "i·· a*aB0«aki,Ag»- ’ tbopolitaaua i. p. i., 99 ianii 1868. 955. Franeiaeu·LaouCnan,Flaviopolitantui.p.i., 5 ialii 1868. 956. Kphrem-Maria Garrelon, Namaainua i. p. i., 5 ialii 1868. M7. Leonardo· Mallano, Olympenai·1 i. p. i., 5 iulii 1868. 958. Chriatophoru· Bonjean. Medenaia i. p. i., 5 iulii 1868. 959. Petrua N liai, Caurienaia, 24 aeptembria 1868. 960. Petrua De Lacerda, 8.%ebaatiani Flumini· lanuarii, 24 aeptembria 1868. 961. Callixtua Clavijo, Pacenaia in Bolivia, 24 aeptembria 1868. •962. loannea Kraft, Caatorienaia i. p. i., 24 aaptembria 1868. 963. Ignatiua M r a k , Marianopolitanua et Marquettenaia, 25 aeptembria U468. •964. loanne· Salpointe, Iterylenaia i. p i.. 25 aeptembria 1868. ’.965. Franciacua Tagliabue, Pompeiopolitanua i. p. i., 25 aeptembria 1868. 966. loannea MacDonald, Nioopolitanua i. p. i . 3 decembria 1868. 967. 'loannea Baptiate Maneachi, Verulanua, 21 decembria 1868. 968. loaeph Orrego, de Serena, 21 decembria 1868. 969. Gaapar "Willi, Antipatrenaia i. p. i., 21 de­ cembria 1868. 970. Gabriel Farao. Mardenaia rit. chaldaici. 22 martii 1869. 971. Stephanua Lipovnicxky de Lipovnok Magno-Varadinenaia, 20 aprilia 1869. 972. Felix Ridel, Philippopolitanua i. p. i. 27 aprilia 1869. 973. Hanricua I. A. Petrua van Ewijk, Camaoenaia i. p. i„ 8 iunii 1869. 974. Sigiamundua KovAca, Quinque-Eodeaienaia. 25 iunii 1869. •976. loaeph Vriarte. de Sonora, 25 iunii 1869. •976. Emmanuel De Conde, 8. Ludovici Potoaien- . 3 martii 1868. •932. loaeph Proiectua Machebeu f, Epiphanienai· i. p. i., 3 martii 1868. 933. AxÿVitiniu Ra roux, ÎAmyranau.* 934. loanne· Perger, Caaaovienaia, 13 martii 1868. 935. Carolua B.ermddei, Pupayanenaia, 13 martii 1868. ·;·36. Valeriua Antoniu· Ximenei, Medellenaia et Antiochenaia, 13 martii 1868. •937. Carolu· Andrea· Anthonie, Conatantieoaia i. p. i., 16 martii 1868. 938. Salvator Magnaaco, Relinentia i. p.i, 7 tnaii 1868. 939. loannea Bagalh Blaaini, Cydonienaia i. p. i., 12 maii 1868. 940. Thoœaa Geâtili, Dionyaienaia i. p. i., 7 iunii 1868. •ia, 25 ianii 1869. 941. Ivo Maria Croc, Larandenaia i. p. i., 7 iunii •977. Aatoniua. Thoma· Yturralde, I barren·!·, 1868. 25 ihnii 1869. 942. Georgia· Marchiob, Catarenai·, 22iunii 1868. D 978. Alexander Valaecchi, Tiberiadenaia i. p. i., 943. Benedictu· Sana y Fo rèa, Ovetenaia, 22 iunii 25 ianii 1869. 1868. •979. loaephua Michael Ariategni, Himerieneia 944. loaeph de Urquinlona, Canarien·!· et i. p. i., 25 iunii 1869. S. Chriatophori de Laguna, 22 iunii 1868. •980. loaephua Petra· Baltea, Altonenaia, 24 aep­ •945. Michael Kuxiemaki, Chelmenai· et Beltembria 1869. tienaia, 22 iunii 1868.' Λ •981. Auguatoa Maria'Toëbbe, Covingtonienaia, 24 aeptembria 1869. •946. loaeph Torre·, de Arequipa, 22. iunii 1868. •947. Leander Rodrigue· de la Gala, lucata982. Timotheo· O'Mahony, Armidalenaia. 1 ocnua. 22 iunii 1868. tobria 1869. 948. Vincentiua Marque·, de Antequam, 22 ianii 983. Martin na Griver, Tloanua i. p. i., 1 Octo­ 1868. bria 1869. , 984. Marceline Tou vi er, Olenenaia i. p. i., 1 oc> Hoc loco in omnibu epioooporum eatalogi· ea toUte tobria 186». •diti· occarrit ion·· Aagutini JKavvu ep. Liaayraaai· at vi­ carii apoetolid regioni· Montana In Amnrioa aaptaatrionali, at 986. Baailina Naaaer, Heliopolitanua rit. graec. perperam omnino. Hanutiata· quidem Mt epiaeopo· Idntymelch., 17 octobria 1869. reui· mimionaria· ill· die S martii iaMi; muta· tamae aibi ________ v oblatam «uripera reeaaavit. Quapropter tiaa noaaaa ntpota iainria in aeriam iatnmu^ littam inclinati· exprimendam contui· i A4 aedam arcbiopiacopalam Nioomodiaaaam promotu 14 inaii 1870. B* 1M9. •967. Rapertas Mayr, Puieedensia i. p. i., 22 tobri· IMO. *068. The··· Foley, Pergamenus i. p. i., 10 noyambria 1M9. 080. loeephua d · H · f · 1 e , Rettenberg···», SS noveabris IMO. 000. Garaaan Villalvaso. de Chiapa, 29 noveabris 1M9. *901. Franc»·» Xavariue Rodrigues, 8. Crucia de Sierra, 99 novembria 1869. 999. loeephaa Lisariabaru. Guayaquil·»!·. 99 novembria 1M9. rieasie, 97 iaaii 1870. 1094. Igttati» Paoli, Nioopolitano in Bulgaria, 19 auguati 1870. *1096. loaanaa Ο ! t · a n ·, Lugoaienaia Rumenorom, 16 Octobris 1870. 6 Abbate* nallins dieeeeaeaa. RvearasKfi patris : 1096. Guillehb» De Ceaare, generalia congreg. Virginia···, Montis Virginia. 9 mail 1869. 1027. Intius De Ruggero, 0.8. B.. 38. Trinitati· Cavaaaia, 18 novambris 1860. *998. loeepbue I····, Evarienaia i. p. i„ 22 no­ 1098. Carol» De Vera, O. S. B . Montis Casaini. veabris 1M9. ' 994. 996. 996. •997. *998. *999. 1000. *1001. 1002. 1003. 1004. 1006. *1006. *1007. ION RKVKRENDIMDn DOJUKI KPIBCOPI ION 93 maii 1M9. Ioanna· Cirino, Derbansi· i. p. >., 22 no­ 1099. loannea Krueat, O. S. B.. 3. Martini in vembri· 1M9. monte Pannoniae, 5 aeptembria 1866. Ioanna· Maria Dominie·· Barbbro. Doli- B 1030. Leopold» Zelli Jacobusi, O.8. B.. 3 Pauli cbensir i. p. i., 91 ianuarii 1870. de Urbe, 28 angusti 1867. loeeph Miha lorica, Dulmen·»1 i. p. i., 1031. Romance· Fingi. Ο. 3. B.. 88. Nicolai et 97 ianuarii 1870. Benedicti Monoeci. 21 maii 1868. loeeph Perché, Abderitanus i. p. i . 8 fe­ bruarii 1870. 7. < Gupar Henricua Borge··, Calydonienaia Abhatea général» ordinum monaaterieorum i. p. i., 8 februarii 1870. mitrae usum habente*. Antoniua Colomer, Themiacyrensia i. p. i., tR«vemdi pair»; 11 februarii 1870. 1032. Hieronymua loaephua de Zeidler, abbas loannea Cameron, Titopolitanua i. p. i., • monasterii Strahovieuis, praeaea generalia 11 martii 1870. ordinis canonicorum regularium PraemonstraGerardo· Bray, Legionenais i. p.i., 16 mar­ tensium, congregationi· Auatro-Hungaricae. tii 1870. 1033. Henriotu vandenWijmelenberg, abba· Petrua Paul» De Cuttoli, Adiaoensis, monaaterii S. Agathae Cnykensi·, magister 91 martii 1870. generalia ordinis canonicorum regularium Carols· Aemilius Freppel, Andegavenai·. ordinis 8. Crucis. 21 martii 1870. loseph Clarus Reyne, Guadalupeuia, C 1034. Albertus Paaseri. abbas canonicae S. Agnetia extra urbis moenia, vicarius generalis 21 martii 1870. congregationis canonicorum regularium I»Emmanuel Canutus Reatrepo, Paatopoli tânua. 21 martii 1870. teranensium 88. Salvatoris. 1036. Aloiaius Garces, abbas monasterii 88. Sal­ Ignatius Antonius Parra, Panamenai·, vatoris Messanenais, visitator generalia or­ 21 martii 1870. dinis 8. Basilii ritus graeci. loeeph Maria Mora, Verae Crucia, 21 martii *1036 Ludovic» Paschalis Prosper Guéranger, 1870. *1008. Fridericus Aneyroa, Aulonensis i. p. i.. 21 martii 1870. 1009. Thomas loseph Power, Sancti loannia Ter­ rae Novae, 17 maii 1870. *1010. Franciacua MalcsynSki, Alexienaia, 96 mai 1870. *1011. Alberto· C r a e-c h i, Pulatenaia, 24 maii 1870. 1019. Henricu· Carfagnini, Portu· Gratiae. 97 mei 1870. 1013. Thomas Gulielm» Croke, Auokopolitanua, 23 iunii 1870. n *1014. Patricius O'Relly, Cam pi fontis, 23 iunii 1870. 1016. Aloiaiua Serafini, Viterbienaia et Tuscanenaia, 27 iunii 1870. •1016. Sigismundus Sauppao, Nenaolienaia, 97 iu­ nii 1870. *1017. Matthias Hirachler, Presmiliensia, 27 iu­ nii 1870. *1018. Patrua Anastaain· Pichenot, Tarbientia, 97 iunii 1870. •1019. Felix Fournier, Nannetenaia, 97 iunii 1870. •1020. Petrua Antonina luatinua Paulinier, Gratianopolitan», 27 iunii 1870. •1091. Franoiscud Grolleau, Ebroicenaia, 97 iu-t 1037. 1038. 1039. 1040. 1041. *1042. 1043. nii 1870. ■ A4 sedeas 4 maii 1870. metropolitanam Zagabrienasa Conon- anuui. tomos UIL ©■ translatus 1044. v abbas monaaterii 8. Petri de Soleam» or­ dinis e. Benedicti, praeaea congregationis Galliae. Henric» Schmid, abba· monaaterii 8. Ma­ riae Einsiedlenaia ordinis e. Benedicti, praes·· congregationis Helvetiae. Richardua Placidus Burchell, abbas mo­ naaterii 8. Petri Weatroonaaterieneis ordinis s. Benedicti, praeaea congregationis Angliae. Bonifaci» Wimmer, abba· monasterii 8. Vincentii in Penaylvania ordinis 8. Bene­ dicti. praeaea congregationis Americanae in statibus foederatis Americas aeptemtrionalis. Utto Lang, abba· monaaterii S. Michaelis Mettenaia ordini· e Benedicti/ praeaea con­ gregationis Bavarian. Henrietta Corvaj·., abba· monaaterii 8. Fla­ viae Calatanitiadenai* ordini· 8. Benedicti, praeaea congregationi· Italiae. Emmanuel a .8. Caietano P i n t o, abbas mo­ nasterii 8. Sebastiani Bahiae omnium «anc­ torum ordini· ·. Benedicti, praeses congre­ gationis Brasilia·.* Germanus Gai, abba· monasterii 8. Praxedis de Urbe, generali· congregationi· Vallis Umbrosae. Theobald» Cesari, abbas monasterii 8. Bernprdi ad Thermae de Urbe, generalia ordinis Cistercien·!·. •9 1091 F. CATALOGUS PATRV 1046. Adamua A datai, abbas monasterii 8. Be-A nedicti Fabrianensis, generalia oongregattonis Silvestrinae. 1046. Elisaeus Elias, ordinis 8. Antonii, abbas generalis congregationis 8. Hormiadae ritas chaldaici. *1047. Georgina Scebbabi, ordinis 8. Antonii, abbas generalis congregationis Aleppinae rit maron. *1048. Ephrem Bscerrani, ordinis 8. Antonii, abbas generalis congregationis Baladitae rit. maron. *1048. loaeph Badhati, ordinis 8. Antonii, abbas generalis congregationis 8. Isaiae rit. maronit. *1060. loannee Kahhil, ordinis 8. Basilii, abbas generalis congregationis 88. Salvatoris rit. graec. melcbit. 1061. Basii i us Uri font, ordinis B. Benedicti, abbas monasterii 88. Andreae et Gregorii in monte Coelio, vicarius generalis congregationis Ca- B maldulensis. 1062. Timotheus Gruyer, abbas domus Dei b. Ma­ riae de Trappe, vicarius generalis ordinis Ci­ sterciens» recentioris reformationis in Gallia. 1063. Ephrem van der M,eulen, abbas montis Olivarum b. Mariae de Trappa, vicarius ge­ neralis ordinis Cisterciensis antiquioris re­ formationis in Gellia. 1054. Benedictus Bantini, ordinis 8. Benedicti. , abbas archiooenobii montis Oliveti maioris in Hetruris, vicarius generalis congregationi Olivetanae. K. D. Casimirus Bosnowski. decanus et vicarius capitularis ecclesiae catbedralia Lublineneis, administrator apostolicus dioe­ cesis Podlachiensis seu Tanoviensis in iur' perio Russiae. ■yllunc cum voce deliberativa inter patres per speciale privilegium, quod c sanctissimus dominus noster non vult tran­ sire in exemplum, ex peculiaribus gravissi­ mis rationibus admittere dignatus est litteris datis 2. D Andegarensis, Freppel 1<ιο3. Andrensis, ». Tenensis. < Andriensis, Longobardi 450. Anemuriensis i. p. i . Faraud 725. Angelopolitanus, v. Tlucalensis. Angelorum, v. Montereyensia. Anglonensis et Tursiensis, Acciardi 391. Angolensis, De Oliveira 773. Angolensis iam, Moreira Reis 403. Angrensis, Stephanus a leau et Maria 343. Aniciensis, Le Breton 758. Anneciensis, Magnin <195. Antequerensis, Marques 948. Anthedonensia i. p. i.. Laflèche 861. Antibarensis et Scodrensis aep.. Pooten 68 Antigonensis i. p i. Grimley 693. Antinoensis i. p. i, Scapdella 574. • Numerus, quo eninsqne praelati nomen signatu, is ipse est, qui in priore illo catalogo ante nomen oernrrit. e»· 1096 Aitioànin Antiochenua Antioehanna Antioehehua 1096 P. CATALOGUS PATRUM CONCILII VATICANI patr. patr. patr. patr. rit. rit. rit. rit. Baron., Maahad M. grace. malch., Jnaaof 69. ayriac., Harou» 60. latin., Brunoni 61. Antiochanu k» patr. rit graee. meleh., Bahut 66v Antiochena· aep. op. rit anm., Kaaaagiaa 199. Antioquenaia, r. Medellenaia. Antipatrenair i. p. i., Willi 969. Antiphellenait i. p. i., Vuicid 619. Antonii (S.) oong. Aleppinae rit. maron. abba· gea., Seebbabi 1047. Antonii (S.)- oong. Baladitae rit maron. abba· gen., Bacerrani 1048. Aatoaii (S.) oong. 8. Itaiae rit. maron. abba· gan., Badhati 1049. A B. - . Babyloueatia patr. rit chald., Audu 63. Babylonenaia aep. Tit lat, Trioche 89. Babylonenaia aep. rit ayriac., Ciarchi 187. Baoaienaia, v. Oolooeoaia. Bahienaia, v. 88. Saltatoria. Baiooenaia et Lexovieaaia, Hugonin 880. Baionenaia, Lacroix 246. Balneoregienaia, Corradi 909. Baltimorenaia aep., Spalding 196. Bamberg··»» aep., Deinlein 160. Barbaatrcnaia, v. Oeeenaia. Baroinonenaia, Monaerrat y Navarro 717. Barentie et Canutinua aep., Pedicini 169. Barnabitarum praep. gea., Teppa 1066. Barolenaia, v. Tranenaia. Barquiaimatentia, Diet 961. Baaileanaia, Lachat 761. B Baailii (8.) abbaa viaitat gen. rit. graec., Garcee 1036. Baailii (8.) oong. Soaritae Aleppinae rit. graec. meloh. abbaa gen., Cqbbaaoe 1067. Apamanai· aep. i. p. i. rit maron., Maahad 149. Apamenau rit gr. melch., v. Emetenua. Apamienaia iam, Alouvry 343. Apamienaia, Bélaval 693. Apollonienaia i. p. i., Faurie 686. Aprutinua, Milella 668. Apuanua, Orlandi 977. Baailii (8.) oong. Soaritae Raladitae rit. graec. melch. Aquae Auguatae, v. Aturenaia. abbaa gen., Giamed 1068. Aquaependenaia, Pellei 938. Baailitanpa i. p.i., Baudichon 331. Aquenaia aep., Chalandon 148. Baatitanua, v. Guadixenaia.. Aquilanua, Filippi 466. Batbnratenaia, Quinn Mat. 814. Aquipendienai·. v. Aquaependenaia. Belemenaia de Para, Macedo Cotta 693. Arathenaia i. p.i., Maigret 360. Bellicenaia, Langalerie 669. Arbenaia, v. Veglenaia. Bellovaoenaia, Noviomenaia et Sylvanectenaia. GiAroadiopolitanua i. p. i., Lynch 869. gnonx 300. Areenaia aep. i. p. i. rit. maron., Marid 139. Bellnnenaia, v. Feltrenaia Arcenaia i. p. i., Craapo j Bautiata 713. Beltienaia, v. Chelmenaia. Ardagadenaia, Mac Cabe 908. Bendonaia i. p. i., De Stefano 397. Areopolitanua i. p. i., Frenael 469. Benedicti (8.) ord. abbaa praeaee Amerinae. Arequipenai·, Torre· '.<46. ’ Wimmer 1039. Arethueiaua i. p. i., Baudri 404. Benedicti (8 ) ord. abbaa praeaea Angliae. Burchell Aretinut, Giuati 869. e 1038. Benedicti (&.) ord. abbaa praeaea Bavarite, Lang Argentinenaia, Raeea 988. ' 1040. Arichatenait, Mac Kinnon 446. Benedicti (S.) ord. abbaa praeaea Braailiae, Pinto Arindelenaia i. p. i.. Clut 777. 1042. Armacana· aep., v. Rapotenua. Armidalenaia, O'Mahony 989. Benedicti (S.) ord. abbaa praeaea Galliae, Guéranger 1036. Artuinenaia rit armen.. llalagi 660. Aacalonenaia i. p. i , Meurin 898. .Benedicti (8.) ord. abbaa praeaea Helvetiae, Schmid 1037. Aaculanua et Ceriniolenaia. Todiaco Grande 966. Benedicti (8.) ord. abbaa praeaea Italiae, Corvaja Aaeuianua, Alberani 646. Aatenaia, Savio 888. 1041. Aaturioenaia, Argüellèa y Miranda 640. Benevontanua aep., card. Carafe 13. Beneauela (de), v. 8. laoobi de Veneauela. Athenarum aep. i. p. i . Falcinelli. Bargomenaia, Sperante 486. Atrebatehaia, Lequette 847. Beriaaeneia i. p. i., De Tola 76'->. Atrieoaia, v. Pennenaia. Atureoaia. Epivent 666. Berytanaia aep. rit. maron., Aun 86. Berytanaia rit. graec. melehit., Rieoii 246. Aucklandenaia 'aeu Auokopolitanua, Croke 1013. Audomarenaia, v. Atrebatenait. Bethlehem entia i. p. >., Bagnoud 282. Augnatanua, Jant 876. D Bethaaidenaia i. p. i., Sheehy 860. Bevarlacenaia, Cornthwaite 707. Augnatanua Vindelic., Dinkel 694. Birminghamieneia, Ullathorne 346. Auguatini (8.) FF. Diacalceat. vic. gener.. Inno­ centia· a 8. Alberto 1081. Birthonait i. p. i., Pinaouneault 641. Auguatini (8) Eremitarum, » Eremitarum. Biaaoenaia. v. 8. Angeli Longobardorum. Auguatodunenaia, „ Cabillonenaia et Matiaconenaia. Biainianenaia, v. 8. Marci. Marguerye 966. Btauntinua top., card. Mathieu 16. Auguatopolitanua i. p. i. Zuber 489. Bituntinu, v. Rubentia. > Biturioenaia aep., La Tour d'Auvergne 178. Aulonenaia i. p. i., Aneyroa 1008. Bléeenaia, Palin du Pare 432. ' \ Aurelianeoaia, Dupanloup 399. Bodonenaia i. p. i., Calderon 297. Aureliopolitanua i. p. i., Wheland 307. Aurienaia, La Cueala y Maroto 864. Bolinenaie i. p. i., Magnaaeo 938. Bolivarenaia, Ordonna 861. Auimanua et Cingulanut, Vitelleechi 149. Auxitanua aep., Deiamare 174. Bclonienaia, v. Atrebatenaia. Aveniouenaia aep., Dubreil 199. Bonaëreuaia, Eaoalada 203. ' Avenanua, Zélo 614. Bononienaia aep., card. Gnidi 36. Axierenaia i. p. i., Jauaaen 371, Boenenait et Sirmienaia, Stroeamayer 414. Aytcuquenaia, Moreira 804. Boarenaia, v. Hauranentit. Asotenoia i. p. i., Dupond 786. Boetonieneia. William· 837. low INDEX ALPHABETICU8 8ED1UM VEL TITULORUM Boatrenaia Mp. L p. i., Stain· 913. Bovenais, D'Andrea 657. BraoeMU, v. Phpreuais. Bracharensis aep., Da Moura 89. Bradant», van Genk 409. Brictinorienaia, Buffetti 576. Brigantianab et Mirandensia, DAguiar 579. Brtoaenaia at Treeorenai·, David 715. Briabananaia, Quinn lao. 649. Brixienaia. Varaéri 433. u Brixinenaia, Gasser Ml. Brooklyniensis, Loughlin 471* Brugenais, Faict 78^ Brugnatenaia, v. Lunensia. Bfundtuinua' et Ostunenaia aep , Ferrigno 140. Brunenaia, Bchaffgottache 973. Bruaenaia rit. armeni, Tilkian 633. Budvioenaia, Jirafk 443. Buenos Ayre· (de), v. Bonaërenaia. Buffalenaia, Ryan 939. Bugellenaia, Losana 344. Bugiaohenaia, v. Karputhensia. . Bulgarorum administrator, Popov 817. Burdigalensis sep., card. Donnât 16. Burgensis aep., Bodrigo Yuato 335. Burlingtonanaia, Goësbriand 478. Buacoducenaia, Zwijsen 130. Byblienaia i. p. i., Garcia Ceaôn 811. 'C. Cabillonensis, v. Augustodunensia. Caceres, v. Novae Céceres. Caduroenaia, Grimardiaa 849. Caebuanenais, v. Cebuanenais. *■ Caesarauguatanus aep., Garcia Gil 162. Caeaareenais in Cappadocia aep. ep. rit. aymen.. Hagian 113. Caesareenaia in Palaestina aep. i. p. i. rit. artnen., Boaagi 138. « Caeaaropolitanus i'. p. i., Deaky 395. * Caiacenais, v. Calatinus. Caietanda aep., Cammarota 136. Calaguritanus et Caleeatenaia, Arenzana 820. Calatanisiadensis, Guttadauro 638. Calatinua, Riccio 657. Calceateusis, v. Calaguritanua. Callienais et Pergulanus, Andreoli 768. Callinicenaia i. p. i., Siliani 754. Callipolitanus i. p. i., Beasieux 373. Calvenaia et Theanqnaia, D’Avanso 452. Calydoniansia i. p. i., Borges· 998. Camacensis i. p. i.. van Ewijk 973. Camalduleiisiuni abbas vic. gen., Grifoni 1051. Camaldulensium erem, montis Coronae maior, Lesti 1066. Camaldulensium erem. Hetruriae maior, Cioci 1064 Camberiensis aep., card. Billiet 26. Cambysopolitanua i. p. i., Dordilion 533. Cameneciensis, Fialkowaki 613. Cameraoenais aep., Régnier 115. Camerinenais aep., Salvini 99. Campanionaia, v. Compsanus. Campifontia, O'Relly 1014. Canariens·· et 3 Chriatophori de Laguna. Urquinaona 944. Canathenaia i. p. i., Dubar 781. Canopeo·» i. p, i.. Béai 379. Canuainus, v. Barenaia. Capharnaenaia i. p. i, Fernandea-Fortique 396. Caputaquenaia et Vallenaia, Sieiliani 669. Caracenala, v. 8. laoobi de Venezuela Carcaaaonenaia, La Bouilhrie 520. Cardicenaia i. p. i., Di Donato 349. 10* A Cariatensi·, Gol.ia 373. Cariopolitanus i. p. i., Baciai 838. Carmelitarum vicariua generalia, Savini 1082. Carmelitarum excalceatorum praepositus gen., Do­ minions a 8. loaeph 1074. Curantes·»,' Régnault 466. Carolinapolitanua, Mac Intyre 681. Carolopolitanua. Lynch 587. Carpsaiesais i. p. i., Barranco 836. Carrhenaia L p. i., Kutachker 719. Carthagenenai· in Indiis, Medina 566. Carthaginenaia in Hiapania, Landeira y Sevilla 454. Carthuaianorum generalia, Saiaaon 1066. Caryatenaia i. p. i.. Barrutia y Croquer 808. Caaalenaia, Ferré 570. Caaertanua, Roaai 547. Caaaanensis, Bombini 247. Caaselienais aép., Leahy 150. B Caseienais i. p. i., Massaja 344. . Caaaovienais, Perger 934. Caatabalenaia i. p. i., Lootena 931. Caatellanetenais, v. Calvenaia. Caatorienaia i. p. i.. Kraft 962. Castri Maria, Petagna 413. Catacenaia, De Franco 458. Catalaunenaia, Meignan 795. Catanensia aep., Duamet 316. Catareuaia, Marchich 942. Caurtensis, Nuiiez 959. Cavenais et Sarnenaia. Fertitta 320. Cebuanenais, üimeno 374. Cenomanensia, Fillion 60ό. Centumcellenaie, v. Cornetanus. Cepbaleniensia, v. Zacynthieuaia. Cepbaludensis, Blundo 605. Ceramenais i. p. i.. dancard 609. C Ceretanua, v. Thelesinus. Ceriniolensis. v. Aaculanus. Cervienaia, Monetti 673. Chachapoyenaia, Risco 807. Chalcedonensia aep. i. p. i., Bonamie 81. Chathamensis, Rogers 683. Cbelmensis et Beltiensis; Kusiemaki 945. Cberohuriensis, v. Kerkukenaia. Chersonensis i. p. i., Laurent 276. Chiapensis, Villalvaao 990. Chicagienais, Duggan 645. Chiénaia, Giustiniani 246. Chilapa (de). Serran» 747. Chrysopolitanus i. p. i.. Dépommier 792. Ciliciensia patr. rit. arineu., Haaaun 65 Cincinnatensis aep , Purcell 114. Cingulanua, v. Auximanua. Cinnensis i. p. i., Cybichowsky 903. 0 Ciaamensia "i. p. i., Mayer 764. Ciateroiensium abbas generalis, Cesari 1044. Cistercienaium reformat recent, de Trappa abba* vic. gen., Gruyer 1052. Cistercienaium reformat, antiquioris de Trappa ab­ bas vic. gen., van der Meulen 1053. Civitatensia, v. Salamantinua. Civitatis Castellanae, Hortanua, et Gallesinus. Men cacci 439. Civitatis Castelli, v. Tifernas. Civitatis Plebia, Foachini 481. Claromontenaia, Féron 3M. Clevelandensis, Rappe 359. Clerioor. regul. vic. gen., Cirino 1061. Claricor, minorum vic. gen., Novaro 1062. Cliftoniansis, Clifford 567. Clogherieneia, Donnelly 790. Clonfertenaia, Derry 364. Cloyneneie, Keane 395. > y < '■ /' 1099 4 . ^twnua ct Pientinus, tofi 240. Coehsbambenais, Salinas ^73. M Coldaaeneia aep. i. p. i.. Vaccari 211. ^CpTumbenais, Rwferaaw 714. • iCpiumbicenai» i. p. i.. Yetrollea 269. ‘‘ M • 1 f ■ x, Coàtaclenais. Spoglia 673. •Coftayagua ideÇ Zepeda 649* * CpmpoateUanua aep...card. vpuiyvBtriiBuuo .v Garcia Cuesta 2K Kompsanus^aep.. De. JLuca Greg. 109. 'Conceptionis (SS.), de Chile/. Salas 501. COnchensia in America. Entêtes *d,e Toral 7»Η· 1100 ’ . A DiocletiajJ^polliaaaa i. p. L, Whelan'Isc. 651. . DionyjuenÀa t. p. i /Gentili 940. > '* À ' " Çolim brienai». v. Coni ricenaia. · ' Coloc,enail et BacsieasiA aep'v Haynajd 200. Çoltfnietfaia àep., Melchers 207. f t^lophpnienais i.p._j.· Vrancken 361. Colorado, v. EpiphanWnaia.. * » - - ;r AT/LoeUS^PXTllUli^ONCILII VATWAJit Divionénsia, Riret 268. « Dolich«m|ia 1. p. i.. Barbero Î95. V ' ^rApoinitio^olitantia i. p. r., Charbonnier 783. ’V •^DorylenaiaTS^. i.. Salpoiate 904, ~ * prabischensls aep. i p. j rit. fgraer.. Meletiua 84. . Drepanenais. Ciccolo 472. Drvmorenaia. Leahy,503. ' ■ * *** Druaiparensis i/p. i., Allen-Cpllier 368. Duacen«i|/v. Febaborensis. * Jlublineoaia aep.. 6ar7> Ebroiceneie. ytolleau J’>21 Eccleeien^ie. Montixi 321. Edessenus aen, i. p. i.. Cardoin 217. Eleutherofftditamif' i. p. i.. Zanolt r»82. Corey renais aep.. Maddalena 169. Cordubensis in Hispania, Albuquerque 502. Λ Cordubensis in Indiia. Ramirez de Arellano 642. Corertaia. 7. Bfcrquiainieteneia. Corinthiensis aep. >· p. i·, Angelini 236. Coritiopitensi* et Leonenaia, Sergent 510. Cornetanus et Centumoellensia. Gandolfi 370. y Cotronenaia, Lembo 677. Covingtonienaia. Tobbe 981. Crîaienaia rit ruthen., Smiciklaa 59*. I'rosaensia, Heiss 924. Crucia (S.) al)baa gen., van deu Wijmelenberg 1033. Csanadienais et Temeavariebaiv, Bonnaz 688. Cur’^ienais i. p. i., Navarro 543. Cuubenais. Dos, Reis 252. Culmrnsia. Marwitz 5h<». Cuneenaia. Formica 887. * Cuneensia iaw. Salomoni 280 nota. Curiensis. Fiorentini 662. Cuaentinua aep., Pontillo 78. CuBcenaia, Ochoa 806. CybistranuR i. p. Guilleinin 555. Cydoniennia i. p. i . Blaaini 939. · Cyprenaia aep. i. p. i. rit. armon , Ga^. Augustini prior generalia. Belluo’ mini ln73. Eriensix. Mullen 928. F.rythraeensis i. p. i.. Jacovacci 763. Erzerumiensis rit. armen.. Melehiaedech 845. EugUbinutf Hannibale 511. Euriensis i. p. i., Grioglio 325. Europynsis i. p. i.. Amberg 826. Evariensis i. p. i.. laaza 993. Eystettensia. Leonrod 881. K Fabrianensis et Matelicenaia. Valenziani 635 Faliscodunenaiy Bovieri 865. Fanenaia, Vespasiani 559. Feitrensis et BeMunensis. Renier 634. Fenaborenais et Duacenais. Fallon 466. D Ferentinas, Vitali 461. Feretranua. Manotti 674. ' Femenaia, Furlong 563. Ferrariensis aep., card. Vannicelli 8. Firmanua aep., card. De Angelis 7. Flaviopolitanus i. p. i., Laouêoan 955. Ferentinus aep., Limberti 153. Fodianus, Frascolla 548. Fogarariensis et Albae-lulieneia aep. rit. rumen. Vancsa 234. Foroiuliensis et Toionensia Jordany 535 Foroliviensis, Truccbi 351. Foroeemproniensia. Fratellibi 430. Fortalexiensis, Dos Santos Al. 690. Friaingensis. ▼. Monacensis. Fuldenaja. Koett 381. Fulginatensis, Crispigni 298. Funchalensis, De Moura 382. Funolensia, ▼. Mariamnensis. INDEX ALPHABETIC^ 8ED1VM VEL TITVLORVM k 1101 «• Gadarensivi. p. L, Sohier 422. . ν Gaditanus et SeptensU, Arriete 762. Galleass, ,y. Civitati! CastMlanay. Alallipolitanus. Easpro'675.^ ‘ «llydrantinea àep.. J)rende Tt>.· Hyplopolitanua. i. p j . Gray 7 ' \ ■ ■> ■ ■ « GaJteJlinénsû et Norensis, Demartis 873. Galvestoniensis, Dybuis 735. ■ Galvieupis, Mac Evilly 56^. . Gandavensis. Bratq 801 Gaudisienüs, Grech Delicata 900. Genevensis, y. Lausannensù. > . Germaniciensis, v. fMarasciensis ' \ Germanioopolitanyi i. p. i(. La Rôcquc 45<-\ Gerundensin, Bonet 7 27.Y Giennensis. Monescillo 7%. Gnesnensis et Ikmnaniensis aep.. Lvdochowsk) . Goanus âep.'Amorim Pessoa 175.. Golbcrneosis, Lànigan 862. > Goritiensis et Gradixcanus aep.. ir 132. * Goyaoensis. Axeyede 823.. Gl>àiscanus. v. Gontienais. - ( lànuensis m* aep.. Charvai 104. larenais. Cuartero y Medina 906. Iassensis i. p^. i.. Charlnmneau 294 launnensis, Zalka 893.* , laxi renais nl. chald.. Hindi 446 llÿensia^rft. syj·.. Matuh 767. " 1 barren sis. Yturralde VIborénsie i. p..i .'Wlodariki 698 L Ib^sensis. u. Maioricensis. ♦ (coniensi* aep i. p. i.. Pueche^ PassavaHi 222. * llerdensis. Puigllat y Amigo 726., 1 * B Amae Telluri*, v. Guadalupcnsia Imolensia. Moretti <533. t tndiarum ocçjdentaHum patr .SgleniH* * Baronne» 64 Intertunnenaia' Severa 264 _ Granatensis aep.. Monzon y Martins 184. ‘ Gratianopolitànue. Ginoulhiar 467. Gratianopolitanus, Paulinier 1O20. Grati^nopolitanus i. p i . v. Savanncnsie Gravinensis et Montis Pelusii.wCappetta 62 luatinopolitaniia. v. TerKietinua }Guadalupensis vu Imae Telluris. Reyno 11K»4. / Guadixensis et Bastitanus. Brczmes- Arredondo *63. ' Guamanga. v. Ayacuquensis Guaatallensiw. Rota 518. Guatitnala ide) aep.. Pino] \ Aycinena 226. Guayana ide\ Arroyo 553. Guayaquilensis, Lirarzabaru 992. C Gurcensis. Wiery 632. * Tuvinacenaia. v. Mclphitenaix A K Kàrp,uthentds. Bugiaehentmi rt /TJoeniagi 74V. Karputhensis rit Adiur*··»*^ r 4 * sriren.. UraeliMn k4L Kerkukensis aepf rit. chald.. Tamrez 12r Kerriensis et Aghadonen»is. Moriarty 4*6. , Kildariensin ot Leighlinensis. Walsh Hr. ' H. Hadrianopolititous i. p. i.. Delaplace 447. Hagulstadensis et Nov^castrensis. Chadwick 857. Halicarnassensis i. p. i. Adamty 738. Haliciensis gr. rutb.. v. LeopobensH. Halifaxiensis, Connolly 163. 1 Hamfyonensis, Farrell 540. A ** KihnoreniM^ J’onaty 737. Kingstomcnsie. v. Rcgiopolitanii». «■ Labace/wis. Widmer 879 Lamacensie. Vaaroticellos Pereira 697 l.aonennit*. Flannerv 620. Laonensis. v. SneMionenim·. Laquedoniensis. Mijwrioni 5o8. JUrlemensis,. Wilmer 699. Harrisburgensis. Shanahan 922. Larandensis i. p. i . ('roc 941. Hartfordiensis, Mac Farland 603. Larinenai*. Giampaolo 5i7. Hauranensis aep. rit. graec. melch.. Akkaui 167. Lateranensium canon, rcgul. abba* vic. n . Havanensis. v. S. Christophori de Havana. seri 1034. Hebrouensis i. p. i., Mermillod 787. Lauretanus. v. Recinetmais. Helenopolitanus i. p. i. Pichon 67u. Lauaannenais et Genevmsi·. Marillcy 341 Lavantmus. Ntepisclmogg 736. Heliopolitanus rit. graec. melch., Nasser 985. Legioneqsis i. p. i.. Bray 1001. Heliopolitanus aep. rit. maron.. Hagg 179 0 Leighlinensis. v. Kildariensia. Heracleensis aep. i. p. i·, De Sitnone 156. Leiriensis. Pereira Ferraz 402 » Herbipolensis, Stahl 283. Herbitensis, v. Nicosiensis. Lemovicensi». Fruchuud 665. Hermopolitanus i. p. i. rit. graec.. Franco 619. Leodiensis. Montpellier 460. Hetaloniensis i. p. i., Sarrebayroute 435 Leonensis. Dies de Sidlano 723 ^eon^insis, v. ('orisopitensis. Hierichuntinus. Maiercxak 734. Hierocaesareeosia i. p. L, Bienoa 334. Leontopolitanus i. p. i., Forwerk 504 Hieronymianorum generalis, Patergnani 1078. Leopoliensis aep. rit. 1st., Wiersrhley»ki 168 Hierosolymitanus patr.. Valerga 62. Leopoliensis aep. rit. ruth.. v. Naziansenu» Hildesiensis, Wedekin 427. Leopoliensia aep. rit. armen.. Hxymonowicv 152. Himertensis i. p. i, Aristegui 979. Loucensis i. p. i.. Kûbel 915. φ Hipponensis, v. Constantinianus. Lexoviensis. v. Baiocensis. Hispalensis aep., card. La Lastra y Cuesta 34. Limanus aep.. Goyeneche y Barred* 1*5 Hobartoniensis, Murphy 340. Limbucgênsis, Blum 303. Hormisdae (8 ) congr. rit. ebald, abbas generalis. Limericensis. Butler 7oo. Elisaeus Elias 1046. i. p. i.. Roioujc 933. Hortanus, γ. Civitatis Castellanae. Linares (de). Versa 473. HuMucensis, D«1 Valle 8υ5. Linciensis. Rudtgier 467. Hum^nensis, v. Anconitanus. Lingonensis. Guerrin 449. « .· 'Λ * 1 E. CATALOGUS PATRUM CONCIMI VA1ICANI Η<»1 X/ <-f « - < 11ΧΗ ■ Liparenaia. Idèo 614. ' Liparensis nr/opAttUnasio 32!’. Lismorienaia. v.vWatorfordenai». Litomericensia, Wahala tt31. Livcrpolitanus, (loaa 476. Loianus. -Rjofrio 177. 3— , 1 Londinensia, Walab Ioan. 901.. Lorymenaia i.p.i., Baranowski 681. Lucanus, aep. Arpigoni 108. 1 LÎcenals, Lua Rios^584. Luceoriensis et Zytomerienaia. Borowski 328. | Lucerinus, Jannuaai 316. Luflonenaia iam, Baillés 339. Luoionenaia, Colet 701», ’. . ' Ludovi^opolitanua, Mac Closkey Guil. 927. Lugdunensia et Viennensis aepr, caçd. de Bohaldj). A Melphitensia, tuvi^aeensiset Terlitienaia. Roaaini 191. Menevensis, v. Neoportenais. ’ Mennithensia i; p. i., Anfoaai 470. Mercède (de) ord. B.M. V. vic.gen., Rodriguez 1083. Meesaneneis aep., Natoli 215. f MeMdnienala i. p. i., Miége 420. Metellopolitanua i. p. L· Kraljevié 789. Metenaif, Dupont dnLoges 310. Methonenaia i. p. i., Kubèa 379. Mexican» aep.. Lavaatida y Daralos 189. Midenaia. Nulty 780. f Miletensia. Mincione 367. Jiiletopolitanua i. p. i^ D Herbomex 774. ■ileritanua i. p. i.. Tissot 750. Milwanchiensi», Henni 317. Éimatensia, Foulquier 387 i I , ' j Minimorum corrector generalis. Ricca 1((76· Lugoaieftaia rit. ratnen.. Dqbra 5<·7. Ministrantium infirmi» sic. gen , Guardi 1063. Lugosiensis rit. rumen., Olteanu 1025 > Luoenaia-Sarzanenaia ei Brugnatenals. Roseti 871. 'B Miriorioensis. Jaume y Garau 59t£ Luxemburgenaia. v. Haliearna^iaia. Minorum minister generalia. Bernardinus a PorLycqpolienaia i. p i . Kraly 496. tugruario 1070. « Lystrenaia i. p. i., Foeaccetti 883. ■ Minorum Conrentualium miniver generalis. Maran­ goni 1071. · " ' . Minorum Capuccinorum miniater generalis. $rcolaua Macaonensis. Ppreira-Botelho 834. a 8.loanng 1072. Macarsoenaia. v. Spalateneia Minacenaia, Weitkiewlca 465. Mirand'enaia, v. Brigantienais. Maceratensia et Tolentinaa, Franceschini 885. Magno-Varadinenaia rit. 1st., Lipovnictki 971. Mitylenenaia aep. i. p. >., Bousa Magalhaes 121. Magno-Varadinehaia rit. lat. iam, SaaniaR) 433. Mobilienaia, Quinlan 663. Magno-Varadineneia rit. rumen., f’app-Sr.ildgyi 739. Modruaaenaia, v. Seniensia. Magydanua i. p. i., Bracco 839. ® Moguntinua, Ketteler 413. Molinenaia, Dreux Bréxé 407. Maitlandienaia, Murray 828. MoUacenaia et Friaingensis aep.. Scborr 141. Maioricenaia et Ibuaenaia. Salva'y Munar 443. Malacitanua, Perex-Fernandex 819. ; Monasteriensis, Müller 330. Mandelenaia, v. Narniensia. Monasterieneis. Brinkmann 1093. Manila (de) aep.. Martinet 180. . V Montereyenaia et Angelorum, Amat Th. 479. C Montis Albani. Douey 318. Maragnanensia, v. 8. Ludovici de Maragnaap. Montis Alti, Aronne 304. Marucenais aep. ep. rit. armen., Apelian. 90. Marcianopolitanua i. p. i., Castells 209. Montis Cassini abb , De Vera 1028. Montis Falisci, v. FaliscOdunensis. .Marcopolitanua i. p. i , 8alandari 775. Montis Pelusii, v. Gravinensis. Mardenaia aep. rit. armen., Nasarian 194. Mardenaia rit. chald., Farso 970. Mantis Peasulani. Le Courtier 702. Mariamnenais i4t. graec. melcbit.. Abdu 680. 'Montis Politiani. Paoletti 577. Montis Regalis, Ghilardi 314. Mariaunenaia, Ferreira Viçoso 319. Montis Virginis abb.. De Cesare 1026. Marianopolitanua, Bourget 262. Mosÿnopolitanus i. p.· i., Pieter 629. Marianopolitanua et Marquettenais. Mrak 963. Miankacoiensis rit. rutben., Pankovicx 878. Marrochiensis i. p. i.. Coccino 653. Muranus, D'Ambrogio 660. Marsicenaia. v. Potentinuo. Martianopoljtanua, v. Marciapoktanus. < Mutinensis aep., Cugini 136. Maaaanua, Bernardi 549. Mycenensis, v. Tenensi i. Mylopotamensis i. p. i., Capaccio 899. Maaaanua in Hetruria, Travers! 242. Waasiliensis, Place 840. Myndenais i. p. i„ Papirdo 681. t Myrenais aep. i. p. i., vhigi 144. Matelicenaia. v. Fabrianensis. Myriopbytenais i. p. >., Petitjean 844. Matisconena.a. v. Augustodunenais. D ' Matria Dei congr. rector gen., Quirici 1059. Maurianenaia. Vibert 298. Mauricaatrensis i. p. i.. Puginier 916. ' Mauailienaia aep. rit. syr., Bebnam Benni 188. Maximiaaopolitanus' i. p. i., Bereaniewicz 630. Mattarienaie, Valenti 622. Meehlinienais aep., Deehamps 75. Mechoaeanensis aep.. Arcin 235. MedeUensia et Antioquienus, Ximenes 936. Medensis i. p?i.. Bonjean »58. Mediolanensis aep., Naspéi 218. Megarensis i, p. >., Vera 786. Melburnensis, Goold 366. Meidensis, Allou 270. Melitenenais rit. armen., Korkoruni 176. Melitenenais aep. i. p. i., Mérode 210. ■ Melitensis, Paoe-Forno 154. Mellipotamensis, t. Mylopotamensis. > Melphionsis et Rapollensis, SoBitti 405. N. Namureensis, Graves 911. Nanceienais et Tullensia, Foulon 896. Nannetenais, Jaqnemet 388. Nannetenaia, Fournier 1019. Narniensis et adm. Mandelensis, Luxi 636. \Naahsi)leaais, Feeban 815. ' Natchesensis, Elder 666. Natehitoobenais, Martin Aug. 480. Naulenaia, v. Savonensis. Naupaotensia aep. i. p. i.. De Ferrari 241. Naxiensia aep., Bergeretti 195. Nasarenna, v. Tranenais. Nasiansenua aep. i. p. i. rit ruthen., Sembratovricx 204. Neapolitanus aep. card., Riario Sforsa 14. Neapolitan» aep. rit. graec., Beniamin 117. Nemauensia, Plantier 528. lies . ' INDEX AU hABWTCuF N«m«0au« i. pV»., Garreloo 956. ‘ i J * * X» Petrvcoilcenais et Sarlatensis, Dabert 767. PharannenM*. Moraes Cardoso 759 Pharensis-et Bracenaia. Dubokowich 852. Pbiladelphiensis, Wood 564. Philippensis aep. i. p. i. rit. graec.. ^tefanopoli 232. Philippqpolitanus. i. p. i., Ridel 972. ^Philomeliensis i. p.i. Ponant 2*6. Phqytolensis. v. Fursolenaia Pictaviensis, Pie 400. Pientinus, v7'luiinu»·. — ■ Pinerolensis. Renaldi 381 » Pisanus aep.. card. Corsi 11. Pisaurensi». Farèa 560. c Pisciensi». Benini 527. Pistoriensis et Pratensi». Hindi 892 Pitteburgensi». Domenec 691. PittaburgensiN iam, O’Connnr 315 nota Placentinus. Ranza 386. Plata (de) aep . Puch y Solona 181. Platearum i. p. i . Htaniewski 628. Plor.enaia. Popiel 740. Plymuthenais. Vaughan 522. Podlachienais admin, apoât.. Hosnowaki 105^ Olindensi», Cardozo Ayres 91o. Olivetanorum abbaa vie gen., Santini 1054. Olomucensia aep.. nûratenberg 123. Olyinpenaia i. p. i.. Mellhno 957. Poenitentiae FF. generalis. Menghtnr 1079. Oppidensia. Teta 656. Polemoniensis i. p. i·. Pinchon 6p·. Oranenaia. Callot 902. Polensis. ep. Parentinu». / Oregonopolitanue aep.. Blanchet Fr. 97. Pompeiopolitanus i. p. i.. Tagliabue 965. Oriolensis. Cuber»· y Lopez 625. Popayanenai*. Bermudez 935. Oritanus, Margarita 431. Porphyriensis i. p i.. Marinelli 562. Oropensis i. p. i., Krejci 6(m». Portlandensi». Bacon 509. Orthoaienais i. p. i.. Ntudach 728. Oscenei* et Barbastrensrs. Gil Bueno 710. Portorico (den Carrion 599. V Portuensis et S. Kufinse card, suburbicarius, PaOanabrugenaia. Beckmann 850. trizi 2. Ossoriensis. Walsh 345. Portus Gratiae, Carfagnini 1012 Ostiensis et Veliternus card, suburbicarius. Mattei 1. Portus Hispaniae aep.. Gonin 193. Otftunensis. v. Brundusinus. I Htawiensia. Guigues 367. Portus Ludovici, Hankinson 752. Portu» Principis, Guilloux 240. Ovetensis, Sans y Forés 943. Oxomensia, Lagüera y Menezo 712. Portu» Victoriae, Salvado 396. Poananiensia. v. Gnesnensia. P. Potentinu» et Marsicen»i». Fania 886. Pacensia in Bolivia. Clavijo 961. Praedicatorum magister generalis. Jandel 1069. Praemonstratensium abbas generalis, Zeidler 1032. Pacensis in Hispania. Ramirez y Vasques 821. Praenestinus card, suburbicarius, Amat 3. Pactenai», Celeaia 678. Paderbornensi». Martin Conr. 559. Pragensis aep., card. Schwarzenberg 10. Palaeopolitanos i. p. i.. Mariassy 809. Presmiliensis rit. lat., Manastyrski 758. Patentions, Lohano 832. Presmilieosi» rit. lat., Mirscbler 1017. Palmyrensis aep. i. p. i., v. Urbevetanu», > Prienensis i. p. i., Coei 791. Pampiloneneis et Tudelensis, Uriz y da l«abairù 415. Privernensi», v. Terracinensis. , Panatneusis, Vasques 486. Pratensi» L p. i., Rzewuski 743. Panamenais, Parra 1006. Ptolemaidensis i. p. i.. Raima 377. CoMCn*. exnUL. TOMUS LIU. TO F. CATALOGUS P^TBUM OOMCIUI VATICAN a Pfeolemeidensi» rit. grae·.· molebC^Damaai 788. Palatonm·, Cçacehi .1011. /Panienwoy Huerta^eos. /· Pateolanua, Purpo 313. Qaabaqenaia a>p., Baillargeon 224. ' , ' ' Sancti Angeli ’Longobardorum et, Bihacienaia, · Fanalli Sancti Sancti Sancti Sancti Sancti , ' Sancti B Sancti ί Redinet^nais et Laureianua, jGalluoci 867. Regienai», Maccht 654. Reginaebradecenaia. Hanl 251. Regiopolitanuw. Horan 604. ς Rbedonenaia aep.. Saint-Marc 86. Rheginenaia aep . Ricciardi 137. Rhemenaia a/»p . Landriot 218. Rhodienaia aep. i -p i, v. Mehtenais. Rbodiopolitanua i. p. i, Towi 918. Îiichmopdienai·, Mec G^ 419. Riobatnbenaia, v. Bolivarenaia » · Roaalienaia i. p. i., Buter 327. Roaenaie, Poirier 634. RoManeneia aep.. Cdento 93. *■ KoMcnaia. O'Hea 586. Rothopiagenaia aep., eard. do Ronnechoae 37. Rottenburgenaui, Hefele 989. Rubenaîe et Bitnntinue, Materoszi 489. Rupellehai· et Santonensi·, Thoma· 894. Ruremondenaia, Paredis 2d6 Rutheoensis. Dela|1^529. 498. \ Aqgustini, .Vérot 601. Bônifacii, Taché 417. CalliMi card, preab.. Pitra 36. Caroli Ancudiac. Bolar 572. Chriytophori de Havana, Martine· («io. Christophori ,, Ch«ea Î229. ^•itenqihfdttg yep.) Λ Loiaque. no· , Sancti Sancti e Sancti Sancti Sancti Sancti Sancti Sancti Sancti loanni· in Novo Brunswick. Sweeny 669. loannis Terrae Norae. Power 1009 losephi in Missouri. Hogan 925. losephi de Coatarica, Llorente 434. Laurentii in Panisperna card, |ieesb., Bilio 40. Ludovici aep., Kenrick Pet. 100 · Ludovici de Maragnano, Saraiva 703. Ludovici Potoaienhia. De Conde 976. Marei card. pre»b„ De Silveatri 25. Sabarienai·, Stabo Em. 986. Sancti Marci et Biainianenaia, Pariatore 398 Sabinenaia card, suburbicarius. Reiaach 6. Sancti Martini in monte Pannoniae abbaa, Kruees Sagientia. Rousselet 323, 1029. Salamantinus et Civitatenais, Lluch 626. Sancti Miniati, Barabeai 870. Salernitanus aep., Salomone 70. Sancti Pauli de Minnesota. Grace 644 Salfordenaia, Turner 437. Sancti Pauli de Urbe abbas, Zelli l«B0 Saliaburgenaia aep., Tarndciy 67. Sancti Petri Flumini· Grandensi· Australi·. Draa Salmaaiensi· aep. rit. chald., Barahino 105. Larangeira 689. Salopieneia. Brown 438. Sancti Sebaatiani Fluminis Ianuarii. Lacerda 960. Saltenai·, Rico Patron. 685. Sancti Severi, La Scala 459. Salutiarum, Gaataldi 889. Sancti Severini. Manuoli 354. Salvatoris (SS.) cong. rit. graec. melch abbas gbn, p Sancti Stephani in monte Coelio card, preab., ,A·Kàhhil 1050. quini 12. Samarienaia i. p. i-, Allard 429. Baneti Thomae, v. Guayana. Samensis i. p. i., Deppen 484. Sanctissimae Conceptioni· de Chile, v. Conceptioni·. Samogitieneis, Woloncxewski 401. Sanctissimae Trinitati· Cavensi· abba·. De Rug­ 8amosaten«is i. p. i . StefanOwioi 506. gero 1027. Sanclaudiensis. v. S. Clàudii Sanctiximi Salvatori·, Pineda y Saldaüa 374. Sanctae Agnetis extra moenia card, preab., Barili44 Sanctisaimi Salvatori· de Bahia aep.. Da Silveira 71. Sanctae Caeciliae card, preab., Ferrieri 42. Sanctorum Andreae et Gregorii card, preeb., QuaSanctae Cruci· in Sensorio card, preab., Monaco 47. glia 29. Sanctae Cruci· de Sierra, Rodrigue· 991. Sanctorum XII Apostolorum isard, preeb., RaneSanctae Elisabeth de Jaro, v Jarenais. bianco 30. . Sanctae Fidei Neogranatenaia aep., Arbelaea 227. Sanctorum quatuor Coronatorum card, presb., De Sanctae Fidei in Novo Mexico, Lamy 418. Luca 32. Sanctae Mariae de Populo card, preab., Sacooni 27. Sanctorum Marcellini et Petri card, preab., Be­ Sanctae Mariae in Aracaeli card, preab., Milesi 24. rardi 45. Sanctae Mariae in Porticu card, diac., J’entini 52. Sanetorum Nieolai et Benedicti abbaa, Flugi 1031. Sanctae Mariae in Traspontina card, preqb., Hohen- Sanctorum Vincentii et Anaataaii abbaa com. cyrd., lohe 39. .. Mileei.24. - 11Μ ■■ ιιαχα a BaactSrum Viti «t Modea A earif. diaj^ t«mgalle>u*ia, ». 8. Galli, j Saataaderienaia, Lopex Oreapo 687. Saatoaenaia, ». Rupellenap. Sappenaia, Beverini 316. Γ Sardiantu aép. i. p. i., Qiannelli 168. ' Λ* ’ Sareptanua i. p.i.r Power' 8l2. Sarlatenaia, ». Petroeoricanaia. ‘ BbMbm, ». Mepnatma. Bcodrenaia, ». A.ntibarenaia. Scopienaia aep'., Bùcciarelli 198. ‘ Sedunenaia' Preux 322. Segobienaia, Echevarria y Brionea 585. Segobricenaia. Montagut 772. Seguntinua, Benavidea 595. SebCnanenaia aep rit. çhald., Kaaha0125. Sellaucienaia aep. i. p. i . v. Auximan. et Cingulan. Senienaia. Soie 639. Senogallidnaia, Aggarbati 864. Senonenaia aep., Berpadou 223. Senonenaia iam aep.. Jolly 92. Septempedanue, »,,8. Severini. Septenaia, v. Gaditanua. Serena (de), Orrego 968 Sergiopolitanua i. p. >., Languillat 544. Serthenaia aep. rit. chald., Bartatar 161. Servorum b. M. ». prior generalia, Mondain 1075. Setinu», v. Terracinenaia. Sidonienaia i. p. i., Montefoçte 393. V ' 8ydBnyenMaaep.,-Polding 88. Bytoanetdaata, ». ΒβΠονχββηβίβ. SynoaUaa ep. patr. Antiocheni rit graec. motoh., Haddad 463, S/neeUna ep. patr. Syrorum rit. ayr(aci, Beth-etme 778^ * Syrenaia, Alberti 312. Siathmarienaia, Birô 877. ' Sarnenaia, ». Oaaepaia. 1 Sarainatenaia, ». Brictinorenaia. χ Sarxhnenai'a, T. Lunentia. 1 Satalenaia i. p. i., Grandin 602. Bavannenaia^ereieo 490. \ 4. ;, SaVpnentia et Npulenaia, Cerruti 868. Stepuami^aip, Zaboiaki <28. Scholarum' Piarum praep. gen., Caaano»aa 1060. Sérantonenaia» O'Hara 921. . Sebaatenua i. p. i, Brinciotti ,444. Sebaatopolitani|a i. p. i.. Chanteau 352. SebenicenaWf^affron 765. Secovienaia, kwerger 904. λ T. Taraqtaaieoaia, Gros 879 Tarbienaia, Laurence 333? . ' - «TanuuMnfi· i. p. i , Canoa 347. Tanenaia i. p. i_, Sa'laano 4^7. ‘ \ Tarbienaia, Pichenot 1018. Tarentinu» aep., Rotundo, 110, TarnO»iepaw, Nikaiaki 448.^ t , ' . ' , B Tarraconenaia aep.. Fleix y Solana "73 Tapsenaia aep. i. p. i. rit. arm.. Angiarakian '164. Tar»iainua, Zinelli 708. Taurinenaia aep., Riccardi 214. Teanenaia, v. Calvenda. ' · Teienaia i. p. i., Ortia UrriieU 855. Temeavarienaia,· v. Caanadenaia. Tenentia et Myconenaia, Marangô 827. Tergeatinue pt luatinopolitanua. Legat 353. Terlitienaia, v. Melphitenaia. Terracinenaia iobt, Aretini 257> »·, Terracinenaia, Prive menai» et Betinua. Trionfetti 729. Terralbenaia, v. Uxellenai». Tertii ôrd. regularia S. Franc, vie. gen., Salemi 1080 Thaumacenaia h p. i., Riaùo 858 Theanenaia. a. Calrenaia. Theatinua aep., De Marinia 145. ' C Theleainua, Sodo 451. TIQmiaeyrenaia i. p. i.. Colomer 999. Theratnenaia, ». Aprutinua. Tbermopylenaia i. p. i., Fennelly'919. Thermularum, Biaceglia 440 Thbapienaia i p. i.. De Benevento 810. Theaaalonicenaia aep. i p. i, Franchi 143. Theveetanua i. p. i.. Aguilar 376. Sidonienaia )it. gr. melchj Kojungi 260. Thyatirenaia i. p. i.. Del Prête 531. Sidonienaiÿ/rit mitron., v. Tyrenaia. Tiberiadenaia i. p. i.< Valaécchi 978. Sidytneoma i. p. i„ Freuaberg 495, Signinui, Ricci Al. 363. Silveatrinorum abbaa gen.. Adami 1045. Si ni tenait i. p. i., Deatlèchea 292. Tiberiopolitanua i. p. i„ Tardoya 671. Tiburtinua. Gigli 287. Tienenaia i. p. i.'. Chiaia 356. Tifernae^ Micaleff 769. Sinopepaia i. p. i., Papardo 588. Tinninienaia, Nehiba 536. Sinua Viridia, Melcher 923. Tipaaitanua i. p. i., Elloy 751. Sionenaia i. p. i., Durguth 825. Tiraaonenaia, Mar rod an y Rubio 5937 Sipontinua aep, Taglialateia 127. Titopolitanua i. p. i., Cameron 1000. Siracenaia aep. i. p. i. rit. armen., Hurmui Ed. 101. D Tlaacalenaia, Colina 494. Sirmienaia, ». Boanenaia. Tloanua i. p i.. Driver, 983 Siuniehaia aep. j. p i. rit. armen., Hurmux G. 98. Tolentinàa, ». Maceratenai». Stnymenai» aep., Spaceapietra 134. Toletanua aep. entf »12. j•'A rrifinaianenaia, Cooke 457.' Prinitatia (88.) FF. Diacalceat. n^n.^e^Benedietua * -W»* ,0^· lift . "' Vegfenaia et Arbenaja,*· Vitexich 519. . ,yelil!»rnua, v. Oatienaib. · ' ) . ti » s il ■rriniUrtuF (β8.)_ ord. primi ric. rie. generalia, | Martin y « Vanetenaia, Bjhift 8{8. , ' Bienea 1084. Tripolitanua aep.. Tit. mar8n., Mïiaa TB. rriC / r '. i·, Mauolti 889. rripelitanua rit. grmec. aelcbit., Totungr 361. Trivqnttjua, J^e.Agaaio 199 · ’ Troadenaib^i. ç. Î., Granado-7 5Si ( Troianua, Paaaêro 546 ». Troianua i^>. i., Morria 248., ' * Tropeagaia, v. Niooterenaia. ; . Truxillo (de), Oruet'a 580... , Tbaraebaja aep,, Maq Halo .80.. Tudelenaifc. v. Pajnpelonenaia. -k . Tudenaia, Garcia y An toti 798 -'’- , Venetenaia iam, Gaaailha% 748Λ . *7· v. Venetiardtir patr., card. Treviaanato 81., - _ Venezuela, \."S. Jacobite Venexeela ; * Vbatipilieneia, Biile L*ur. 263."^ ·,' Verae Crucia, Suarez Peredo 745.· -, Verae·Crucia,‘Mora' ]·<)07. ■' · Verdunenata, flac^uwd-’tiSti. , Veronenaia, Catibaaa 709.’)'* \· · ·■ > 4 VenblietMia,- Mobile 441.4 Verulanua,'Maôeachi 967 . .' ^Veaprimienaia iem, Zichj 280. " b Veaprimienaia, Ranoldcfr 406. yieepaia/Jordi y Soler 833. " Tvdertinue, Roatti loan.'512. Tnlancingeuaia, Orm'aec^ea 746. Tullendia, jr/Ndnceienaia. ■' Turoneuaia âep., Guibert 147. Vioentinua, Farina 424. Viotor.ieneia in Hiapania, Alguacil 641. , Viotorienaia in Australie, y. Portua Victoriae. ' x Viennenaia, t. Lnenaia. i Turaienaia, v* Anglopenaia.’ . Vincennopoiitanua iam, Guynemer de la Hailandière Tuacanenaia, a. Vitefbienaia. 271. · Tuacul^nua card. euburbicariuaJParacciani-Clarelli 4. Vincennopoiitanua. Saint-Palaia 380. * < Tutelenaia, Berteaud 305. 1 VJndobonenaia aep., card. Rauecher 19. Tyanenyis. v. Nicopolitanua^Pluym). Viaenaiy, Alvea-Martina 732. · Vyrenaia aep. i. p. Mercy d'Argenteau 77. Viterbienaia et Tuacanenaia, card. Gonella 43. Tyrenaia et Sidonienaia aep, rit. maron., Boatani lib ViterSienaia et Tuacanenaia. Serafini 1015. Tyrenaia aep. rit. graec.-melch., Kauam 221. Vivarienaia, Deicuay '568. Volatqrranua, Targioni 576. Vratialavienaia, Fôratêr 483. - i'ltraiectenais aep., Sbbaepman 22$. Ultraieptenaia iam: >. Buacoducenaia. Uranopolitanua i. p. i.. Kiatemaker 694. Urbanienaia, v. S. Angeli in Vjado. Urberetanua aep. ep., Marini 151, l'rbinaa aep.. ^Angelini 96. Urgeilenaia, Caixal y Eatradé 469. Uritanua. v. Ori/anua. l'tinenaia aep.. Caaaaola 191. Uxellenaia-et Terralbtinaia, Zufinui-Cabula 874. w. C Wdterfordienaia et Lianiorienaia, O'Brien 523. Wayne Caatrenaia, Lüera 583. Wellingtonenaia, VÎ'àt.d 332. XVbattnonaaterienaiè àép:, Manning 206. Wheelingenaia, Whelan 296. Wilmiagtonienaia, Berber 920. Wilnenaia, Kraainaki. 627. Z. • V. Vacienaia. Pettier 646. Valentinenaia, Gueullette 796. Valentinua aep.. Barrio y Fernandez 173. Vallenaia, v. Caputaquenaia, Valliaoletanua aep., card. Moreno 46. Valliapratenaia, O'Connell 687. * Vallia Umbroaae ab baa generalia. Gai 1043, Vallia Vidonia, Wicart 335. ♦ j Zacatecaa (de), Guerra 721. Zakuenaia et Nuhadranenaia rit. cbald., Aatnar 661 Zacynthienaia et Cepbalenienaia, Laataria 250. Zagrabienaia, v. Dulmeoaia. Zahlenaia, t. Mariamnenaia. Zamorenaia in America, ββ la Pena 722. Zamorenaia in Hiapania, Conde y Corral 594. Zenopolitanua i. p. i., Moccagatta 396. Zitomerienaia, v. Luceorienaia. f